16:1igitur Sarai uxor Abram non genuerat liberos sed habens ancillam aegyptiam nomine Agar
16:2dixit marito suo ecce conclusit me Dominus ne parerem ingredere ad ancillam meam si forte saltem ex illa suscipiam filios cumque ille adquiesceret deprecanti
16:3tulit Agar Aegyptiam ancillam suam post annos decem quam habitare coeperant in terra Chanaan et dedit eam viro suo uxorem
16:4qui ingressus est ad eam at illa concepisse se videns despexit dominam suam
16:5dixitque Sarai ad Abram inique agis contra me ego dedi ancillam meam in sinum tuum quae videns quod conceperit despectui me habet iudicet Dominus inter me et te
16:6cui respondens Abram ecce ait ancilla tua in manu tua est utere ea ut libet adfligente igitur eam Sarai fugam iniit
16:7cumque invenisset illam angelus Domini iuxta fontem aquae in solitudine qui est in via Sur
16:8dixit ad eam Agar ancilla Sarai unde venis et quo vadis quae respondit a facie Sarai dominae meae ego fugio
16:9dixitque ei angelus Domini revertere ad dominam tuam et humiliare sub manibus ipsius
16:10et rursum multiplicans inquit multiplicabo semen tuum et non numerabitur prae multitudine
16:11ac deinceps ecce ait concepisti et paries filium vocabisque nomen eius Ismahel eo quod audierit Dominus adflictionem tuam
16:12hic erit ferus homo manus eius contra omnes et manus omnium contra eum et e regione universorum fratrum suorum figet tabernacula
16:13vocavit autem nomen Domini qui loquebatur ad eam Tu Deus qui vidisti me dixit enim profecto hic vidi posteriora videntis me
16:14propterea appellavit puteum illum puteum Viventis et videntis me ipse est inter Cades et Barad
16:15peperitque Abrae filium qui vocavit nomen eius Ismahel
16:16octoginta et sex annorum erat quando peperit ei Agar Ismahelem
17:1postquam vero nonaginta et novem annorum esse coeperat apparuit ei Dominus dixitque ad eum ego Deus omnipotens ambula coram me et esto perfectus
17:2ponamque foedus meum inter me et te et multiplicabo te vehementer nimis
17:3cecidit Abram pronus in faciem
17:4dixitque ei Deus ego sum et pactum meum tecum erisque pater multarum gentium
17:5nec ultra vocabitur nomen tuum Abram sed appellaberis Abraham quia patrem multarum gentium constitui te
17:6faciamque te crescere vehementissime et ponam in gentibus regesque ex te egredientur
17:7et statuam pactum meum inter me et te et inter semen tuum post te in generationibus suis foedere sempiterno ut sim Deus tuus et seminis tui post te
17:8daboque tibi et semini tuo terram peregrinationis tuae omnem terram Chanaan in possessionem aeternam eroque Deus eorum
17:9dixit iterum Deus ad Abraham et tu ergo custodies pactum meum et semen tuum post te in generationibus suis
17:10hoc est pactum quod observabitis inter me et vos et semen tuum post te circumcidetur ex vobis omne masculinum
17:11et circumcidetis carnem praeputii vestri ut sit in signum foederis inter me et vos
17:12infans octo dierum circumcidetur in vobis omne masculinum in generationibus vestris tam vernaculus quam empticius circumcidetur et quicumque non fuerit de stirpe vestra
17:13eritque pactum meum in carne vestra in foedus aeternum
17:14masculus cuius praeputii caro circumcisa non fuerit delebitur anima illa de populo suo quia pactum meum irritum fecit
17:15dixit quoque Deus ad Abraham Sarai uxorem tuam non vocabis Sarai sed Sarram
17:16et benedicam ei et ex illa dabo tibi filium cui benedicturus sum eritque in nationes et reges populorum orientur ex eo
17:17cecidit Abraham in faciem et risit dicens in corde suo putasne centenario nascetur filius et Sarra nonagenaria pariet
17:18dixitque ad Deum utinam Ismahel vivat coram te
17:19et ait Deus ad Abraham Sarra uxor tua pariet tibi filium vocabisque nomen eius Isaac et constituam pactum meum illi in foedus sempiternum et semini eius post eum
17:20super Ismahel quoque exaudivi te ecce benedicam ei et augebo et multiplicabo eum valde duodecim duces generabit et faciam illum in gentem magnam
17:21pactum vero meum statuam ad Isaac quem pariet tibi Sarra tempore isto in anno altero
17:22cumque finitus esset sermo loquentis cum eo ascendit Deus ab Abraham
17:23tulit autem Abraham Ismahelem filium suum et omnes vernaculos domus suae universosque quos emerat cunctos mares ex omnibus viris domus suae et circumcidit carnem praeputii eorum statim in ipsa die sicut praeceperat ei Deus
17:24nonaginta novem erat annorum quando circumcidit carnem praeputii sui
17:25et Ismahel filius eius tredecim annos impleverat tempore circumcisionis suae
17:26eadem die circumcisus est Abraham et Ismahel filius eius
17:27et omnes viri domus illius tam vernaculi quam empticii et alienigenae pariter circumcisi sunt
18:1apparuit autem ei Dominus in convalle Mambre sedenti in ostio tabernaculi sui in ipso fervore diei
18:2cumque elevasset oculos apparuerunt ei tres viri stantes propter eum quos cum vidisset cucurrit in occursum eorum de ostio tabernaculi et adoravit in terra
18:3et dixit Domine si inveni gratiam in oculis tuis ne transeas servum tuum
18:4sed adferam pauxillum aquae et lavate pedes vestros et requiescite sub arbore
18:5ponam buccellam panis et confortate cor vestrum postea transibitis idcirco enim declinastis ad servum vestrum qui dixerunt fac ut locutus es
18:6festinavit Abraham in tabernaculum ad Sarram dixitque ei adcelera tria sata similae commisce et fac subcinericios panes
18:7ipse vero ad armentum cucurrit et tulit inde vitulum tenerrimum et optimum deditque puero qui festinavit et coxit illum
18:8tulit quoque butyrum et lac et vitulum quem coxerat et posuit coram eis ipse vero stabat iuxta eos sub arbore
18:9cumque comedissent dixerunt ad eum ubi est Sarra uxor tua ille respondit ecce in tabernaculo est
18:10cui dixit revertens veniam ad te tempore isto vita comite et habebit filium Sarra uxor tua quo audito Sarra risit post ostium tabernaculi
18:11erant autem ambo senes provectaeque aetatis et desierant Sarrae fieri muliebria
18:12quae risit occulte dicens postquam consenui et dominus meus vetulus est voluptati operam dabo
18:13dixit autem Dominus ad Abraham quare risit Sarra dicens num vere paritura sum anus
18:14numquid Deo est quicquam difficile iuxta condictum revertar ad te hoc eodem tempore vita comite et habebit Sarra filium
18:15negavit Sarra dicens non risi timore perterrita Dominus autem non est inquit ita sed risisti
18:16cum ergo surrexissent inde viri direxerunt oculos suos contra Sodomam et Abraham simul gradiebatur deducens eos
18:17dixitque Dominus num celare potero Abraham quae gesturus sum
18:18cum futurus sit in gentem magnam ac robustissimam et benedicendae sint in illo omnes nationes terrae
18:19scio enim quod praecepturus sit filiis suis et domui suae post se ut custodiant viam Domini et faciant iustitiam et iudicium ut adducat Dominus propter Abraham omnia quae locutus est ad eum
18:20dixit itaque Dominus clamor Sodomorum et Gomorrae multiplicatus est et peccatum earum adgravatum est nimis
18:21descendam et videbo utrum clamorem qui venit ad me opere conpleverint an non est ita ut sciam
18:22converteruntque se inde et abierunt Sodomam Abraham vero adhuc stabat coram Domino
18:23et adpropinquans ait numquid perdes iustum cum impio
18:24si fuerint quinquaginta iusti in civitate peribunt simul et non parces loco illi propter quinquaginta iustos si fuerint in eo
18:25absit a te ut rem hanc facias et occidas iustum cum impio fiatque iustus sicut impius non est hoc tuum qui iudicas omnem terram nequaquam facies iudicium
18:26dixitque Dominus ad eum si invenero Sodomis quinquaginta iustos in medio civitatis dimittam omni loco propter eos
18:27respondens Abraham ait quia semel coepi loquar ad Dominum meum cum sim pulvis et cinis
18:28quid si minus quinquaginta iustis quinque fuerint delebis propter quinque universam urbem et ait non delebo si invenero ibi quadraginta quinque
18:29rursumque locutus est ad eum sin autem quadraginta inventi fuerint quid facies ait non percutiam propter quadraginta
18:30ne quaeso inquit indigneris Domine si loquar quid si inventi fuerint ibi triginta respondit non faciam si invenero ibi triginta
18:31quia semel ait coepi loquar ad Dominum meum quid si inventi fuerint ibi viginti dixit non interficiam propter viginti
18:32obsecro inquit ne irascaris Domine si loquar adhuc semel quid si inventi fuerint ibi decem dixit non delebo propter decem
18:33abiit Dominus postquam cessavit loqui ad Abraham et ille reversus est in locum suum
19:1veneruntque duo angeli Sodomam vespere sedente Loth in foribus civitatis qui cum vidisset surrexit et ivit obviam eis adoravitque pronus in terra
19:2et dixit obsecro domini declinate in domum pueri vestri et manete ibi lavate pedes vestros et mane proficiscimini in viam vestram qui dixerunt minime sed in platea manebimus
19:3conpulit illos oppido ut deverterent ad eum ingressisque domum illius fecit convivium coxit azyma et comederunt
19:4prius autem quam irent cubitum viri civitatis vallaverunt domum a puero usque ad senem omnis populus simul
19:5vocaveruntque Loth et dixerunt ei ubi sunt viri qui introierunt ad te nocte educ illos huc ut cognoscamus eos
19:6egressus ad eos Loth post tergum adcludens ostium ait
19:7nolite quaeso fratres mei nolite malum hoc facere
19:8habeo duas filias quae necdum cognoverunt virum educam eas ad vos et abutimini eis sicut placuerit vobis dummodo viris istis nihil faciatis mali quia ingressi sunt sub umbraculum tegminis mei
19:9at illi dixerunt recede illuc et rursus ingressus es inquiunt ut advena numquid ut iudices te ergo ipsum magis quam hos adfligemus vimque faciebant Loth vehementissime iam prope erat ut refringerent fores
19:10et ecce miserunt manum viri et introduxerunt ad se Loth cluseruntque ostium
19:11et eos qui erant foris percusserunt caecitate a minimo usque ad maximum ita ut ostium invenire non possent
19:12dixerunt autem ad Loth habes hic tuorum quempiam generum aut filios aut filias omnes qui tui sunt educ de urbe hac
19:13delebimus enim locum istum eo quod increverit clamor eorum coram Domino qui misit nos ut perdamus illos
19:14egressus itaque Loth locutus est ad generos suos qui accepturi erant filias eius et dixit surgite egredimini de loco isto quia delebit Dominus civitatem hanc et visus est eis quasi ludens loqui
19:15cumque esset mane cogebant eum angeli dicentes surge et tolle uxorem tuam et duas filias quas habes ne et tu pariter pereas in scelere civitatis
19:16dissimulante illo adprehenderunt manum eius et manum uxoris ac duarum filiarum eius eo quod parceret Dominus illi
19:17et eduxerunt eum posueruntque extra civitatem ibi locutus est ad eum salva animam tuam noli respicere post tergum nec stes in omni circa regione sed in monte salvum te fac ne et tu simul pereas
19:18dixitque Loth ad eos quaeso Domine mi
19:19quia invenit servus tuus gratiam coram te et magnificasti misericordiam tuam quam fecisti mecum ut salvares animam meam nec possum in monte salvari ne forte adprehendat me malum et moriar
19:20est civitas haec iuxta ad quam possum fugere parva et salvabor in ea numquid non modica est et vivet anima mea
19:21dixitque ad eum ecce etiam in hoc suscepi preces tuas ut non subvertam urbem pro qua locutus es
19:22festina et salvare ibi quia non potero facere quicquam donec ingrediaris illuc idcirco vocatum est nomen urbis illius Segor
19:23sol egressus est super terram et Loth ingressus est in Segor
19:24igitur Dominus pluit super Sodomam et Gomorram sulphur et ignem a Domino de caelo
19:25et subvertit civitates has et omnem circa regionem universos habitatores urbium et cuncta terrae virentia
19:26respiciensque uxor eius post se versa est in statuam salis
19:27Abraham autem consurgens mane ubi steterat prius cum Domino
19:28intuitus est Sodomam et Gomorram et universam terram regionis illius viditque ascendentem favillam de terra quasi fornacis fumum
19:29cum enim subverteret Deus civitates regionis illius recordatus est Abrahae et liberavit Loth de subversione urbium in quibus habitaverat
19:30ascenditque Loth de Segor et mansit in monte duae quoque filiae eius cum eo timuerat enim manere in Segor et mansit in spelunca ipse et duae filiae eius
19:31dixitque maior ad minorem pater noster senex est et nullus virorum remansit in terra qui possit ingredi ad nos iuxta morem universae terrae
19:32veni inebriemus eum vino dormiamusque cum eo ut servare possimus ex patre nostro semen
19:33dederunt itaque patri suo bibere vinum nocte illa et ingressa est maior dormivitque cum patre at ille non sensit nec quando accubuit filia nec quando surrexit
19:34altera quoque die dixit maior ad minorem ecce dormivi heri cum patre meo demus ei bibere vinum etiam hac nocte et dormies cum eo ut salvemus semen de patre nostro
19:35dederunt et illa nocte patri vinum ingressaque minor filia dormivit cum eo et nec tunc quidem sensit quando concubuerit vel quando illa surrexerit
19:36conceperunt ergo duae filiae Loth de patre suo
19:37peperitque maior filium et vocavit nomen eius Moab ipse est pater Moabitarum usque in praesentem diem
19:38minor quoque peperit filium et vocavit nomen eius Ammon id est filius populi mei ipse est pater Ammanitarum usque hodie