Haller's Concordance for THE HOLY BIBLE: Vulgate: Haller's Concordance: ET

Haller's Concordance: ET

in principio creavit Deus caelum et terram Gen. 1:1
terra autem erat inanis et vacua et tenebrae super faciem abyssi et spiritus Dei ferebatur super aquas Gen. 1:2
dixitque Deus fiat lux et facta est lux Gen. 1:3
et vidit Deus lucem quod esset bona et divisit lucem ac tenebras Gen. 1:4
appellavitque lucem diem et tenebras noctem factumque est vespere et mane dies unus Gen. 1:5
dixit quoque Deus fiat firmamentum in medio aquarum et dividat aquas ab aquis Gen. 1:6
et fecit Deus firmamentum divisitque aquas quae erant sub firmamento ab his quae erant super firmamentum et factum est ita Gen. 1:7
vocavitque Deus firmamentum caelum et factum est vespere et mane dies secundus Gen. 1:8
dixit vero Deus congregentur aquae quae sub caelo sunt in locum unum et appareat arida factumque est ita Gen. 1:9
et vocavit Deus aridam terram congregationesque aquarum appellavit maria et vidit Deus quod esset bonum Gen. 1:10
et ait germinet terra herbam virentem et facientem semen et lignum pomiferum faciens fructum iuxta genus suum cuius semen in semet ipso sit super terram et factum est ita Gen. 1:11
et protulit terra herbam virentem et adferentem semen iuxta genus suum lignumque faciens fructum et habens unumquodque sementem secundum speciem suam et vidit Deus quod esset bonum Gen. 1:12
factumque est vespere et mane dies tertius Gen. 1:13
dixit autem Deus fiant luminaria in firmamento caeli ut dividant diem ac noctem et sint in signa et tempora et dies et annos Gen. 1:14
ut luceant in firmamento caeli et inluminent terram et factum est ita Gen. 1:15
fecitque Deus duo magna luminaria luminare maius ut praeesset diei et luminare minus ut praeesset nocti et stellas Gen. 1:16
et posuit eas in firmamento caeli ut lucerent super terram Gen. 1:17
et praeessent diei ac nocti et dividerent lucem ac tenebras et vidit Deus quod esset bonum Gen. 1:18
et factum est vespere et mane dies quartus Gen. 1:19
dixit etiam Deus producant aquae reptile animae viventis et volatile super terram sub firmamento caeli Gen. 1:20
creavitque Deus cete grandia et omnem animam viventem atque motabilem quam produxerant aquae in species suas et omne volatile secundum genus suum et vidit Deus quod esset bonum Gen. 1:21
benedixitque eis dicens crescite et multiplicamini et replete aquas maris avesque multiplicentur super terram Gen. 1:22
et factum est vespere et mane dies quintus Gen. 1:23
dixit quoque Deus producat terra animam viventem in genere suo iumenta et reptilia et bestias terrae secundum species suas factumque est ita Gen. 1:24
et fecit Deus bestias terrae iuxta species suas et iumenta et omne reptile terrae in genere suo et vidit Deus quod esset bonum Gen. 1:25
et ait faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram et praesit piscibus maris et volatilibus caeli et bestiis universaeque terrae omnique reptili quod movetur in terra Gen. 1:26
et creavit Deus hominem ad imaginem suam ad imaginem Dei creavit illum masculum et feminam creavit eos Gen. 1:27
benedixitque illis Deus et ait crescite et multiplicamini et replete terram et subicite eam et dominamini piscibus maris et volatilibus caeli et universis animantibus quae moventur super terram Gen. 1:28
dixitque Deus ecce dedi vobis omnem herbam adferentem semen super terram et universa ligna quae habent in semet ipsis sementem generis sui ut sint vobis in escam Gen. 1:29
et cunctis animantibus terrae omnique volucri caeli et universis quae moventur in terra et in quibus est anima vivens ut habeant ad vescendum et factum est ita Gen. 1:30
viditque Deus cuncta quae fecit et erant valde bona et factum est vespere et mane dies sextus Gen. 1:31
igitur perfecti sunt caeli et terra et omnis ornatus eorum Gen. 2:1
conplevitque Deus die septimo opus suum quod fecerat et requievit die septimo ab universo opere quod patrarat Gen. 2:2
et benedixit diei septimo et sanctificavit illum quia in ipso cessaverat ab omni opere suo quod creavit Deus ut faceret Gen. 2:3
istae generationes caeli et terrae quando creatae sunt in die quo fecit Dominus Deus caelum et terram Gen. 2:4
et omne virgultum agri antequam oreretur in terra omnemque herbam regionis priusquam germinaret non enim pluerat Dominus Deus super terram et homo non erat qui operaretur terram Gen. 2:5
formavit igitur Dominus Deus hominem de limo terrae et inspiravit in faciem eius spiraculum vitae et factus est homo in animam viventem Gen. 2:7
produxitque Dominus Deus de humo omne lignum pulchrum visu et ad vescendum suave lignum etiam vitae in medio paradisi lignumque scientiae boni et mali Gen. 2:9
et fluvius egrediebatur de loco voluptatis ad inrigandum paradisum qui inde dividitur in quattuor capita Gen. 2:10
et aurum terrae illius optimum est ibique invenitur bdellium et lapis onychinus Gen. 2:12
et nomen fluvio secundo Geon ipse est qui circuit omnem terram Aethiopiae Gen. 2:13
tulit ergo Dominus Deus hominem et posuit eum in paradiso voluptatis ut operaretur et custodiret illum Gen. 2:15
de ligno autem scientiae boni et mali ne comedas in quocumque enim die comederis ex eo morte morieris Gen. 2:17
formatis igitur Dominus Deus de humo cunctis animantibus terrae et universis volatilibus caeli adduxit ea ad Adam ut videret quid vocaret ea omne enim quod vocavit Adam animae viventis ipsum est nomen eius Gen. 2:19
appellavitque Adam nominibus suis cuncta animantia et universa volatilia caeli et omnes bestias terrae Adam vero non inveniebatur adiutor similis eius Gen. 2:20
inmisit ergo Dominus Deus soporem in Adam cumque obdormisset tulit unam de costis eius et replevit carnem pro ea Gen. 2:21
et aedificavit Dominus Deus costam quam tulerat de Adam in mulierem et adduxit eam ad Adam Gen. 2:22
dixitque Adam hoc nunc os ex ossibus meis et caro de carne mea haec vocabitur virago quoniam de viro sumpta est Gen. 2:23
quam ob rem relinquet homo patrem suum et matrem et adherebit uxori suae et erunt duo in carne una Gen. 2:24
erant autem uterque nudi Adam scilicet et uxor eius et non erubescebant Gen. 2:25
sed et serpens erat callidior cunctis animantibus terrae quae fecerat Dominus Deus qui dixit ad mulierem cur praecepit vobis Deus ut non comederetis de omni ligno paradisi Gen. 3:1
de fructu vero ligni quod est in medio paradisi praecepit nobis Deus ne comederemus et ne tangeremus illud ne forte moriamur Gen. 3:3
scit enim Deus quod in quocumque die comederitis ex eo aperientur oculi vestri et eritis sicut dii scientes bonum et malum Gen. 3:5
vidit igitur mulier quod bonum esset lignum ad vescendum et pulchrum oculis aspectuque delectabile et tulit de fructu illius et comedit deditque viro suo qui comedit Gen. 3:6
et aperti sunt oculi amborum cumque cognovissent esse se nudos consuerunt folia ficus et fecerunt sibi perizomata Gen. 3:7
et cum audissent vocem Domini Dei deambulantis in paradiso ad auram post meridiem abscondit se Adam et uxor eius a facie Domini Dei in medio ligni paradisi Gen. 3:8
vocavitque Dominus Deus Adam et dixit ei ubi es Gen. 3:9
qui ait vocem tuam audivi in paradiso et timui eo quod nudus essem et abscondi me Gen. 3:10
dixitque Adam mulier quam dedisti sociam mihi dedit mihi de ligno et comedi Gen. 3:12
et dixit Dominus Deus ad mulierem quare hoc fecisti quae respondit serpens decepit me et comedi Gen. 3:13
et ait Dominus Deus ad serpentem quia fecisti hoc maledictus es inter omnia animantia et bestias terrae super pectus tuum gradieris et terram comedes cunctis diebus vitae tuae Gen. 3:14
inimicitias ponam inter te et mulierem et semen tuum et semen illius ipsa conteret caput tuum et tu insidiaberis calcaneo eius Gen. 3:15
mulieri quoque dixit multiplicabo aerumnas tuas et conceptus tuos in dolore paries filios et sub viri potestate eris et ipse dominabitur tui Gen. 3:16
ad Adam vero dixit quia audisti vocem uxoris tuae et comedisti de ligno ex quo praeceperam tibi ne comederes maledicta terra in opere tuo in laboribus comedes eam cunctis diebus vitae tuae Gen. 3:17
spinas et tribulos germinabit tibi et comedes herbas terrae Gen. 3:18
in sudore vultus tui vesceris pane donec revertaris in terram de qua sumptus es quia pulvis es et in pulverem reverteris Gen. 3:19
et vocavit Adam nomen uxoris suae Hava eo quod mater esset cunctorum viventium Gen. 3:20
fecit quoque Dominus Deus Adam et uxori eius tunicas pellicias et induit eos Gen. 3:21
et ait ecce Adam factus est quasi unus ex nobis sciens bonum et malum nunc ergo ne forte mittat manum suam et sumat etiam de ligno vitae et comedat et vivat in aeternum Gen. 3:22
eiecitque Adam et conlocavit ante paradisum voluptatis cherubin et flammeum gladium atque versatilem ad custodiendam viam ligni vitae Gen. 3:24
Adam vero cognovit Havam uxorem suam quae concepit et peperit Cain dicens possedi hominem per Dominum Gen. 4:1
rursusque peperit fratrem eius Abel fuit autem Abel pastor ovium et Cain agricola Gen. 4:2
Abel quoque obtulit de primogenitis gregis sui et de adipibus eorum et respexit Dominus ad Abel et ad munera eius Gen. 4:4
ad Cain vero et ad munera illius non respexit iratusque est Cain vehementer et concidit vultus eius Gen. 4:5
dixitque Dominus ad eum quare maestus es et cur concidit facies tua Gen. 4:6
nonne si bene egeris recipies sin autem male statim in foribus peccatum aderit sed sub te erit appetitus eius et tu dominaberis illius Gen. 4:7
dixitque Cain ad Abel fratrem suum egrediamur foras cumque essent in agro consurrexit Cain adversus Abel fratrem suum et interfecit eum Gen. 4:8
et ait Dominus ad Cain ubi est Abel frater tuus qui respondit nescio num custos fratris mei sum Gen. 4:9
nunc igitur maledictus eris super terram quae aperuit os suum et suscepit sanguinem fratris tui de manu tua Gen. 4:11
cum operatus fueris eam non dabit tibi fructus suos vagus et profugus eris super terram Gen. 4:12
ecce eicis me hodie a facie terrae et a facie tua abscondar et ero vagus et profugus in terra omnis igitur qui invenerit me occidet me Gen. 4:14
cognovit autem Cain uxorem suam quae concepit et peperit Enoch et aedificavit civitatem vocavitque nomen eius ex nomine filii sui Enoch Gen. 4:17
porro Enoch genuit Irad et Irad genuit Maviahel et Maviahel genuit Matusahel et Matusahel genuit Lamech Gen. 4:18
qui accepit uxores duas nomen uni Ada et nomen alteri Sella Gen. 4:19
et nomen fratris eius Iubal ipse fuit pater canentium cithara et organo Gen. 4:21
Sella quoque genuit Thubalcain qui fuit malleator et faber in cuncta opera aeris et ferri soror vero Thubalcain Noemma Gen. 4:22
dixitque Lamech uxoribus suis Adae et Sellae audite vocem meam uxores Lamech auscultate sermonem meum quoniam occidi virum in vulnus meum et adulescentulum in livorem meum Gen. 4:23
cognovit quoque adhuc Adam uxorem suam et peperit filium vocavitque nomen eius Seth dicens posuit mihi Deus semen aliud pro Abel quem occidit Cain Gen. 4:25
sed et Seth natus est filius quem vocavit Enos iste coepit invocare nomen Domini Gen. 4:26
masculum et feminam creavit eos et benedixit illis et vocavit nomen eorum Adam in die qua creati sunt Gen. 5:2
vixit autem Adam centum triginta annis et genuit ad similitudinem et imaginem suam vocavitque nomen eius Seth Gen. 5:3
et facti sunt dies Adam postquam genuit Seth octingenti anni genuitque filios et filias Gen. 5:4
et factum est omne tempus quod vixit Adam anni nongenti triginta et mortuus est Gen. 5:5
vixit quoque Seth centum quinque annos et genuit Enos Gen. 5:6
vixitque Seth postquam genuit Enos octingentis septem annis genuitque filios et filias Gen. 5:7
et facti sunt omnes dies Seth nongentorum duodecim annorum et mortuus est Gen. 5:8
vixit vero Enos nonaginta annis et genuit Cainan Gen. 5:9
post cuius ortum vixit octingentis quindecim annis et genuit filios et filias Gen. 5:10
factique sunt omnes dies Enos nongentorum quinque annorum et mortuus est Gen. 5:11
vixit quoque Cainan septuaginta annis et genuit Malalehel Gen. 5:12
et vixit Cainan postquam genuit Malalehel octingentos quadraginta annos genuitque filios et filias Gen. 5:13
et facti sunt omnes dies Cainan nongenti decem anni et mortuus est Gen. 5:14
vixit autem Malalehel sexaginta quinque annos et genuit Iared Gen. 5:15
et vixit Malalehel postquam genuit Iared octingentis triginta annis et genuit filios et filias Gen. 5:16
et facti sunt omnes dies Malalehel octingenti nonaginta quinque anni et mortuus est Gen. 5:17
vixitque Iared centum sexaginta duobus annis et genuit Enoch Gen. 5:18
et vixit Iared postquam genuit Enoch octingentos annos et genuit filios et filias Gen. 5:19
et facti sunt omnes dies Iared nongenti sexaginta duo anni et mortuus est Gen. 5:20
porro Enoch vixit sexaginta quinque annis et genuit Mathusalam Gen. 5:21
et ambulavit Enoch cum Deo postquam genuit Mathusalam trecentis annis et genuit filios et filias Gen. 5:22
et facti sunt omnes dies Enoch trecenti sexaginta quinque anni Gen. 5:23
ambulavitque cum Deo et non apparuit quia tulit eum Deus Gen. 5:24
vixit quoque Mathusalam centum octoginta septem annos et genuit Lamech Gen. 5:25
et vixit Mathusalam postquam genuit Lamech septingentos octoginta duos annos et genuit filios et filias Gen. 5:26
et facti sunt omnes dies Mathusalae nongenti sexaginta novem anni et mortuus est Gen. 5:27
vixit autem Lamech centum octoginta duobus annis et genuit filium Gen. 5:28
vocavitque nomen eius Noe dicens iste consolabitur nos ab operibus et laboribus manuum nostrarum in terra cui maledixit Dominus Gen. 5:29
vixitque Lamech postquam genuit Noe quingentos nonaginta quinque annos et genuit filios et filias Gen. 5:30
et facti sunt omnes dies Lamech septingenti septuaginta septem anni et mortuus est Gen. 5:31
Noe vero cum quingentorum esset annorum genuit Sem et Ham et Iafeth Gen. 5:32
cumque coepissent homines multiplicari super terram et filias procreassent Gen. 6:1
videns autem Deus quod multa malitia hominum esset in terra et cuncta cogitatio cordis intenta esset ad malum omni tempore Gen. 6:5
paenituit eum quod hominem fecisset in terra et tactus dolore cordis intrinsecus Gen. 6:6
et genuit tres filios Sem Ham et Iafeth Gen. 6:10
corrupta est autem terra coram Deo et repleta est iniquitate Gen. 6:11
dixit ad Noe finis universae carnis venit coram me repleta est terra iniquitate a facie eorum et ego disperdam eos cum terra Gen. 6:13
fac tibi arcam de lignis levigatis mansiunculas in arca facies et bitumine linies intrinsecus et extrinsecus Gen. 6:14
et sic facies eam trecentorum cubitorum erit longitudo arcae quinquaginta cubitorum latitudo et triginta cubitorum altitudo illius Gen. 6:15
fenestram in arca facies et in cubito consummabis summitatem ostium autem arcae pones ex latere deorsum cenacula et tristega facies in ea Gen. 6:16
ponamque foedus meum tecum et ingredieris arcam tu et filii tui uxor tua et uxores filiorum tuorum tecum Gen. 6:18
et ex cunctis animantibus universae carnis bina induces in arcam ut vivant tecum masculini sexus et feminini Gen. 6:19
de volucribus iuxta genus suum et de iumentis in genere suo et ex omni reptili terrae secundum genus suum bina de omnibus ingredientur tecum ut possint vivere Gen. 6:20
tolles igitur tecum ex omnibus escis quae mandi possunt et conportabis apud te et erunt tam tibi quam illis in cibum Gen. 6:21
dixitque Dominus ad eum ingredere tu et omnis domus tua arcam te enim vidi iustum coram me in generatione hac Gen. 7:1
ex omnibus animantibus mundis tolle septena septena masculum et feminam de animantibus vero non mundis duo duo masculum et feminam Gen. 7:2
sed et de volatilibus caeli septena septena masculum et feminam ut salvetur semen super faciem universae terrae Gen. 7:3
adhuc enim et post dies septem ego pluam super terram quadraginta diebus et quadraginta noctibus et delebo omnem substantiam quam feci de superficie terrae Gen. 7:4
et ingressus est Noe et filii eius uxor eius et uxores filiorum eius cum eo in arcam propter aquas diluvii Gen. 7:7
de animantibus quoque mundis et inmundis et de volucribus et ex omni quod movetur super terram Gen. 7:8
duo et duo ingressa sunt ad Noe in arcam masculus et femina sicut praeceperat Deus Noe Gen. 7:9
anno sescentesimo vitae Noe mense secundo septimodecimo die mensis rupti sunt omnes fontes abyssi magnae et cataractae caeli apertae sunt Gen. 7:11
et facta est pluvia super terram quadraginta diebus et quadraginta noctibus Gen. 7:12
in articulo diei illius ingressus est Noe et Sem et Ham et Iafeth filii eius uxor illius et tres uxores filiorum eius cum eis in arcam Gen. 7:13
ipsi et omne animal secundum genus suum universaque iumenta in genus suum et omne quod movetur super terram in genere suo cunctumque volatile secundum genus suum universae aves omnesque volucres Gen. 7:14
ingressae sunt ad Noe in arcam bina et bina ex omni carne in qua erat spiritus vitae Gen. 7:15
et quae ingressa sunt masculus et femina ex omni carne introierunt sicut praeceperat ei Deus et inclusit eum Dominus de foris Gen. 7:16
factumque est diluvium quadraginta diebus super terram et multiplicatae sunt aquae et elevaverunt arcam in sublime a terra Gen. 7:17
vehementer inundaverunt et omnia repleverunt in superficie terrae porro arca ferebatur super aquas Gen. 7:18
et aquae praevaluerunt nimis super terram opertique sunt omnes montes excelsi sub universo caelo Gen. 7:19
et cuncta in quibus spiraculum vitae est in terra mortua sunt Gen. 7:22
et delevit omnem substantiam quae erat super terram ab homine usque ad pecus tam reptile quam volucres caeli et deleta sunt de terra remansit autem solus Noe et qui cum eo erant in arca Gen. 7:23
recordatus autem Deus Noe cunctarumque animantium et omnium iumentorum quae erant cum eo in arca adduxit spiritum super terram et inminutae sunt aquae Gen. 8:1
et clausi sunt fontes abyssi et cataractae caeli et prohibitae sunt pluviae de caelo Gen. 8:2
reversaeque aquae de terra euntes et redeuntes et coeperunt minui post centum quinquaginta dies Gen. 8:3
at vero aquae ibant et decrescebant usque ad decimum mensem decimo enim mense prima die mensis apparuerunt cacumina montium Gen. 8:5
qui egrediebatur et revertebatur donec siccarentur aquae super terram Gen. 8:7
quae cum non invenisset ubi requiesceret pes eius reversa est ad eum in arcam aquae enim erant super universam terram extenditque manum et adprehensam intulit in arcam Gen. 8:9
expectavitque nihilominus septem alios dies et emisit columbam quae non est reversa ultra ad eum Gen. 8:12
igitur sescentesimo primo anno primo mense prima die mensis inminutae sunt aquae super terram et aperiens Noe tectum arcae aspexit viditque quod exsiccata esset superficies terrae Gen. 8:13
mense secundo septima et vicesima die mensis arefacta est terra Gen. 8:14
egredere de arca tu et uxor tua filii tui et uxores filiorum tuorum tecum Gen. 8:16
cuncta animantia quae sunt apud te ex omni carne tam in volatilibus quam in bestiis et in universis reptilibus quae reptant super terram educ tecum et ingredimini super terram crescite et multiplicamini super eam Gen. 8:17
egressus est ergo Noe et filii eius uxor illius et uxores filiorum eius cum eo Gen. 8:18
sed et omnia animantia iumenta et reptilia quae repunt super terram secundum genus suum arcam egressa sunt Gen. 8:19
aedificavit autem Noe altare Domino et tollens de cunctis pecoribus et volucribus mundis obtulit holocausta super altare Gen. 8:20
odoratusque est Dominus odorem suavitatis et ait ad eum nequaquam ultra maledicam terrae propter homines sensus enim et cogitatio humani cordis in malum prona sunt ab adulescentia sua non igitur ultra percutiam omnem animantem sicut feci Gen. 8:21
cunctis diebus terrae sementis et messis frigus et aestus aestas et hiemps nox et dies non requiescent Gen. 8:22
benedixitque Deus Noe et filiis eius et dixit ad eos crescite et multiplicamini et implete terram Gen. 9:1
et terror vester ac tremor sit super cuncta animalia terrae et super omnes volucres caeli cum universis quae moventur in terra omnes pisces maris manui vestrae traditi sunt Gen. 9:2
et omne quod movetur et vivit erit vobis in cibum quasi holera virentia tradidi vobis omnia Gen. 9:3
sanguinem enim animarum vestrarum requiram de manu cunctarum bestiarum et de manu hominis de manu viri et fratris eius requiram animam hominis Gen. 9:5
vos autem crescite et multiplicamini et ingredimini super terram et implete eam Gen. 9:7
haec quoque dixit Deus ad Noe et ad filios eius cum eo Gen. 9:8
ecce ego statuam pactum meum vobiscum et cum semine vestro post vos Gen. 9:9
et ad omnem animam viventem quae est vobiscum tam in volucribus quam in iumentis et pecudibus terrae cunctis quae egressa sunt de arca et universis bestiis terrae Gen. 9:10
statuam pactum meum vobiscum et nequaquam ultra interficietur omnis caro aquis diluvii neque erit deinceps diluvium dissipans terram Gen. 9:11
dixitque Deus hoc signum foederis quod do inter me et vos et ad omnem animam viventem quae est vobiscum in generationes sempiternas Gen. 9:12
arcum meum ponam in nubibus et erit signum foederis inter me et inter terram Gen. 9:13
et recordabor foederis mei vobiscum et cum omni anima vivente quae carnem vegetat et non erunt ultra aquae diluvii ad delendam universam carnem Gen. 9:15
eritque arcus in nubibus et videbo illum et recordabor foederis sempiterni quod pactum est inter Deum et inter omnem animam viventem universae carnis quae est super terram Gen. 9:16
dixitque Deus Noe hoc erit signum foederis quod constitui inter me et inter omnem carnem super terram Gen. 9:17
erant igitur filii Noe qui egressi sunt de arca Sem Ham et Iafeth porro Ham ipse est pater Chanaan Gen. 9:18
tres isti sunt filii Noe et ab his disseminatum est omne hominum genus super universam terram Gen. 9:19
coepitque Noe vir agricola exercere terram et plantavit vineam Gen. 9:20
bibensque vinum inebriatus est et nudatus in tabernaculo suo Gen. 9:21
at vero Sem et Iafeth pallium inposuerunt umeris suis et incedentes retrorsum operuerunt verecunda patris sui faciesque eorum aversae erant et patris virilia non viderunt Gen. 9:23
dilatet Deus Iafeth et habitet in tabernaculis Sem sitque Chanaan servus eius Gen. 9:27
et impleti sunt omnes dies eius nongentorum quinquaginta annorum et mortuus est Gen. 9:29
filii Iafeth Gomer Magog et Madai Iavan et Thubal et Mosoch et Thiras Gen. 10:2
porro filii Gomer Aschenez et Rifath et Thogorma Gen. 10:3
filii autem Iavan Elisa et Tharsis Cetthim et Dodanim Gen. 10:4
ab his divisae sunt insulae gentium in regionibus suis unusquisque secundum linguam et familias in nationibus suis Gen. 10:5
filii autem Ham Chus et Mesraim et Fut et Chanaan Gen. 10:6
filii Chus Saba et Hevila et Sabatha et Regma et Sabathaca filii Regma Saba et Dadan Gen. 10:7
et erat robustus venator coram Domino ab hoc exivit proverbium quasi Nemrod robustus venator coram Domino Gen. 10:9
fuit autem principium regni eius Babylon et Arach et Archad et Chalanne in terra Sennaar Gen. 10:10
de terra illa egressus est Assur et aedificavit Nineven et plateas civitatis et Chale Gen. 10:11
Resen quoque inter Nineven et Chale haec est civitas magna Gen. 10:12
at vero Mesraim genuit Ludim et Anamim et Laabim Nepthuim Gen. 10:13
et Phetrusim et Cesluim de quibus egressi sunt Philisthim et Capthurim Gen. 10:14
et Iebuseum et Amorreum Gergeseum Gen. 10:16
Eveum et Araceum Sineum Gen. 10:17
et Aradium Samariten et Amatheum et post haec disseminati sunt populi Chananeorum Gen. 10:18
factique sunt termini Chanaan venientibus a Sidone Geraram usque Gazam donec ingrediaris Sodomam et Gomorram et Adama et Seboim usque Lesa Gen. 10:19
hii filii Ham in cognationibus et linguis et generationibus terrisque et gentibus suis Gen. 10:20
filii Sem Aelam et Assur et Arfaxad et Lud et Aram Gen. 10:22
filii Aram Us et Hul et Gether et Mes Gen. 10:23
natique sunt Eber filii duo nomen uni Faleg eo quod in diebus eius divisa sit terra et nomen fratris eius Iectan Gen. 10:25
qui Iectan genuit Helmodad et Saleph et Asarmoth Iare Gen. 10:26
et Aduram et Uzal Decla Gen. 10:27
et Ebal et Abimahel Saba Gen. 10:28
et Ophir et Evila et Iobab omnes isti filii Iectan Gen. 10:29
et facta est habitatio eorum de Messa pergentibus usque Sephar montem orientalem Gen. 10:30
isti filii Sem secundum cognationes et linguas et regiones in gentibus suis Gen. 10:31
hae familiae Noe iuxta populos et nationes suas ab his divisae sunt gentes in terra post diluvium Gen. 10:32
erat autem terra labii unius et sermonum eorundem Gen. 11:1
cumque proficiscerentur de oriente invenerunt campum in terra Sennaar et habitaverunt in eo Gen. 11:2
dixitque alter ad proximum suum venite faciamus lateres et coquamus eos igni habueruntque lateres pro saxis et bitumen pro cemento Gen. 11:3
et dixerunt venite faciamus nobis civitatem et turrem cuius culmen pertingat ad caelum et celebremus nomen nostrum antequam dividamur in universas terras Gen. 11:4
descendit autem Dominus ut videret civitatem et turrem quam aedificabant filii Adam Gen. 11:5
et dixit ecce unus est populus et unum labium omnibus coeperuntque hoc facere nec desistent a cogitationibus suis donec eas opere conpleant Gen. 11:6
venite igitur descendamus et confundamus ibi linguam eorum ut non audiat unusquisque vocem proximi sui Gen. 11:7
atque ita divisit eos Dominus ex illo loco in universas terras et cessaverunt aedificare civitatem Gen. 11:8
et idcirco vocatum est nomen eius Babel quia ibi confusum est labium universae terrae et inde dispersit eos Dominus super faciem cunctarum regionum Gen. 11:9
vixitque Sem postquam genuit Arfaxad quingentos annos et genuit filios et filias Gen. 11:11
porro Arfaxad vixit triginta quinque annos et genuit Sale Gen. 11:12
vixitque Arfaxad postquam genuit Sale trecentis tribus annis et genuit filios et filias Gen. 11:13
Sale quoque vixit triginta annis et genuit Eber Gen. 11:14
vixitque Sale postquam genuit Eber quadringentis tribus annis et genuit filios et filias Gen. 11:15
vixit autem Eber triginta quattuor annis et genuit Faleg Gen. 11:16
et vixit Eber postquam genuit Faleg quadringentis triginta annis et genuit filios et filias Gen. 11:17
vixit quoque Faleg triginta annis et genuit Reu Gen. 11:18
vixitque Faleg postquam genuit Reu ducentis novem annis et genuit filios et filias Gen. 11:19
vixit autem Reu triginta duobus annis et genuit Sarug Gen. 11:20
vixitque Reu postquam genuit Sarug ducentis septem annis et genuit filios et filias Gen. 11:21
vixit vero Sarug triginta annis et genuit Nahor Gen. 11:22
vixitque Sarug postquam genuit Nahor ducentos annos et genuit filios et filias Gen. 11:23
vixit autem Nahor viginti novem annis et genuit Thare Gen. 11:24
vixitque Nahor postquam genuit Thare centum decem et novem annos et genuit filios et filias Gen. 11:25
vixitque Thare septuaginta annis et genuit Abram et Nahor et Aran Gen. 11:26
hae sunt autem generationes Thare Thare genuit Abram et Nahor et Aran porro Aran genuit Loth Gen. 11:27
duxerunt autem Abram et Nahor uxores nomen autem uxoris Abram Sarai et nomen uxoris Nahor Melcha filia Aran patris Melchae et patris Ieschae Gen. 11:29
tulit itaque Thare Abram filium suum et Loth filium Aran filium filii sui et Sarai nurum suam uxorem Abram filii sui et eduxit eos de Ur Chaldeorum ut irent in terram Chanaan veneruntque usque Haran et habitaverunt ibi Gen. 11:31
et facti sunt dies Thare ducentorum quinque annorum et mortuus est in Haran Gen. 11:32
dixit autem Dominus ad Abram egredere de terra tua et de cognatione tua et de domo patris tui in terram quam monstrabo tibi Gen. 12:1
faciamque te in gentem magnam et benedicam tibi et magnificabo nomen tuum erisque benedictus Gen. 12:2
benedicam benedicentibus tibi et maledicam maledicentibus tibi atque in te benedicentur universae cognationes terrae Gen. 12:3
egressus est itaque Abram sicut praeceperat ei Dominus et ivit cum eo Loth septuaginta quinque annorum erat Abram cum egrederetur de Haran Gen. 12:4
tulitque Sarai uxorem suam et Loth filium fratris sui universamque substantiam quam possederant et animas quas fecerant in Haran et egressi sunt ut irent in terram Chanaan cumque venissent in eam Gen. 12:5
apparuitque Dominus Abram et dixit ei semini tuo dabo terram hanc qui aedificavit ibi altare Domino qui apparuerat ei Gen. 12:7
et inde transgrediens ad montem qui erat contra orientem Bethel tetendit ibi tabernaculum suum ab occidente habens Bethel et ab oriente Ai aedificavit quoque ibi altare Domino et invocavit nomen eius Gen. 12:8
perrexitque Abram vadens et ultra progrediens ad meridiem Gen. 12:9
et quod cum viderint te Aegyptii dicturi sunt uxor ipsius est et interficient me et te reservabunt Gen. 12:12
dic ergo obsecro te quod soror mea sis ut bene sit mihi propter te et vivat anima mea ob gratiam tui Gen. 12:13
et nuntiaverunt principes Pharaoni et laudaverunt eam apud illum et sublata est mulier in domum Pharaonis Gen. 12:15
Abram vero bene usi sunt propter illam fueruntque ei oves et boves et asini et servi et famulae et asinae et cameli Gen. 12:16
flagellavit autem Dominus Pharaonem plagis maximis et domum eius propter Sarai uxorem Abram Gen. 12:17
vocavitque Pharao Abram et dixit ei quidnam est quod fecisti mihi quare non indicasti quod uxor tua esset Gen. 12:18
quam ob causam dixisti esse sororem tuam ut tollerem eam mihi in uxorem nunc igitur ecce coniux tua accipe eam et vade Gen. 12:19
praecepitque Pharao super Abram viris et deduxerunt eum et uxorem illius et omnia quae habebat Gen. 12:20
ascendit ergo Abram de Aegypto ipse et uxor eius et omnia quae habebat et Loth cum eo ad australem plagam Gen. 13:1
erat autem dives valde in possessione argenti et auri Gen. 13:2
reversusque est per iter quo venerat a meridie in Bethel usque ad locum ubi prius fixerat tabernaculum inter Bethel et Ai Gen. 13:3
in loco altaris quod fecerat prius et invocavit ibi nomen Domini Gen. 13:4
sed et Loth qui erat cum Abram fuerunt greges ovium et armenta et tabernacula Gen. 13:5
nec poterat eos capere terra ut habitarent simul erat quippe substantia eorum multa et non quibant habitare communiter Gen. 13:6
unde et facta est rixa inter pastores gregum Abram et Loth eo autem tempore Chananeus et Ferezeus habitabant in illa terra Gen. 13:7
dixit ergo Abram ad Loth ne quaeso sit iurgium inter me et te et inter pastores meos et pastores tuos fratres enim sumus Gen. 13:8
elevatis itaque Loth oculis vidit omnem circa regionem Iordanis quae universa inrigabatur antequam subverteret Dominus Sodomam et Gomorram sicut paradisus Domini et sicut Aegyptus venientibus in Segor Gen. 13:10
elegitque sibi Loth regionem circa Iordanem et recessit ab oriente divisique sunt alterutrum a fratre suo Gen. 13:11
Abram habitavit in terra Chanaan Loth moratus est in oppidis quae erant circa Iordanem et habitavit in Sodomis Gen. 13:12
homines autem Sodomitae pessimi erant et peccatores coram Domino nimis Gen. 13:13
dixitque Dominus ad Abram postquam divisus est Loth ab eo leva oculos tuos et vide a loco in quo nunc es ad aquilonem et ad meridiem ad orientem et ad occidentem Gen. 13:14
omnem terram quam conspicis tibi dabo et semini tuo usque in sempiternum Gen. 13:15
surge et perambula terram in longitudine et in latitudine sua quia tibi daturus sum eam Gen. 13:17
movens igitur Abram tabernaculum suum venit et habitavit iuxta convallem Mambre quod est in Hebron aedificavitque ibi altare Domino Gen. 13:18
factum est autem in illo tempore ut Amrafel rex Sennaar et Arioch rex Ponti et Chodorlahomor rex Aelamitarum et Thadal rex Gentium Gen. 14:1
inirent bellum contra Bara regem Sodomorum et contra Bersa regem Gomorrae et contra Sennaab regem Adamae et contra Semeber regem Seboim contraque regem Balae ipsa est Segor Gen. 14:2
duodecim enim annis servierant Chodorlahomor et tertiodecimo anno recesserunt ab eo Gen. 14:4
igitur anno quartodecimo venit Chodorlahomor et reges qui erant cum eo percusseruntque Rafaim in Astharothcarnaim et Zuzim cum eis et Emim in Savecariathaim Gen. 14:5
et Chorreos in montibus Seir usque ad campestria Pharan quae est in solitudine Gen. 14:6
reversique sunt et venerunt ad fontem Mesfat ipsa est Cades et percusserunt omnem regionem Amalechitarum et Amorreum qui habitabat in Asasonthamar Gen. 14:7
et egressi sunt rex Sodomorum et rex Gomorrae rexque Adamae et rex Seboim necnon et rex Balae quae est Segor et direxerunt contra eos aciem in valle Silvestri Gen. 14:8
scilicet adversum Chodorlahomor regem Aelamitarum et Thadal regem Gentium et Amrafel regem Sennaar et Arioch regem Ponti quattuor reges adversus quinque Gen. 14:9
vallis autem Silvestris habebat puteos multos bituminis itaque rex Sodomorum et Gomorrae terga verterunt cecideruntque ibi et qui remanserant fugerunt ad montem Gen. 14:10
tulerunt autem omnem substantiam Sodomorum et Gomorrae et universa quae ad cibum pertinent et abierunt Gen. 14:11
necnon et Loth et substantiam eius filium fratris Abram qui habitabat in Sodomis Gen. 14:12
et ecce unus qui evaserat nuntiavit Abram Hebraeo qui habitabat in convalle Mambre Amorrei fratris Eschol et fratris Aner hii enim pepigerant foedus cum Abram Gen. 14:13
quod cum audisset Abram captum videlicet Loth fratrem suum numeravit expeditos vernaculos suos trecentos decem et octo et persecutus est eos usque Dan Gen. 14:14
et divisis sociis inruit super eos nocte percussitque eos et persecutus est usque Hoba quae est ad levam Damasci Gen. 14:15
reduxitque omnem substantiam et Loth fratrem suum cum substantia illius mulieres quoque et populum Gen. 14:16
egressus est autem rex Sodomorum in occursum eius postquam reversus est a caede Chodorlahomor et regum qui cum eo erant in valle Save quae est vallis Regis Gen. 14:17
at vero Melchisedech rex Salem proferens panem et vinum erat enim sacerdos Dei altissimi Gen. 14:18
benedixit ei et ait benedictus Abram Deo excelso qui creavit caelum et terram Gen. 14:19
et benedictus Deus excelsus quo protegente hostes in manibus tuis sunt et dedit ei decimas ex omnibus Gen. 14:20
qui respondit ei levo manum meam ad Dominum Deum excelsum possessorem caeli et terrae Gen. 14:22
exceptis his quae comederunt iuvenes et partibus virorum qui venerunt mecum Aner Eschol et Mambre isti accipient partes suas Gen. 14:24
his itaque transactis factus est sermo Domini ad Abram per visionem dicens noli timere Abram ego protector tuus sum et merces tua magna nimis Gen. 15:1
dixitque Abram Domine Deus quid dabis mihi ego vadam absque liberis et filius procuratoris domus meae iste Damascus Eliezer Gen. 15:2
addiditque Abram mihi autem non dedisti semen et ecce vernaculus meus heres meus erit Gen. 15:3
eduxitque eum foras et ait illi suspice caelum et numera stellas si potes et dixit ei sic erit semen tuum Gen. 15:5
credidit Domino et reputatum est ei ad iustitiam Gen. 15:6
dixitque ad eum ego Dominus qui eduxi te de Ur Chaldeorum ut darem tibi terram istam et possideres eam Gen. 15:7
respondens Dominus sume inquit mihi vaccam triennem et capram trimam et arietem annorum trium turturem quoque et columbam Gen. 15:9
qui tollens universa haec divisit per medium et utrasque partes contra se altrinsecus posuit aves autem non divisit Gen. 15:10
descenderuntque volucres super cadavera et abigebat eas Abram Gen. 15:11
cumque sol occumberet sopor inruit super Abram et horror magnus et tenebrosus invasit eum Gen. 15:12
dictumque est ad eum scito praenoscens quod peregrinum futurum sit semen tuum in terra non sua et subicient eos servituti et adfligent quadringentis annis Gen. 15:13
verumtamen gentem cui servituri sunt ego iudicabo et post haec egredientur cum magna substantia Gen. 15:14
cum ergo occubuisset sol facta est caligo tenebrosa et apparuit clibanus fumans et lampas ignis transiens inter divisiones illas Gen. 15:17
Cineos et Cenezeos et Cedmoneos Gen. 15:19
et Hettheos et Ferezeos Rafaim quoque Gen. 15:20
et Amorreos et Chananeos et Gergeseos et Iebuseos Gen. 15:21
tulit Agar Aegyptiam ancillam suam post annos decem quam habitare coeperant in terra Chanaan et dedit eam viro suo uxorem Gen. 16:3
dixitque Sarai ad Abram inique agis contra me ego dedi ancillam meam in sinum tuum quae videns quod conceperit despectui me habet iudicet Dominus inter me et te Gen. 16:5
dixit ad eam Agar ancilla Sarai unde venis et quo vadis quae respondit a facie Sarai dominae meae ego fugio Gen. 16:8
dixitque ei angelus Domini revertere ad dominam tuam et humiliare sub manibus ipsius Gen. 16:9
et rursum multiplicans inquit multiplicabo semen tuum et non numerabitur prae multitudine Gen. 16:10
ac deinceps ecce ait concepisti et paries filium vocabisque nomen eius Ismahel eo quod audierit Dominus adflictionem tuam Gen. 16:11
hic erit ferus homo manus eius contra omnes et manus omnium contra eum et e regione universorum fratrum suorum figet tabernacula Gen. 16:12
propterea appellavit puteum illum puteum Viventis et videntis me ipse est inter Cades et Barad Gen. 16:14
octoginta et sex annorum erat quando peperit ei Agar Ismahelem Gen. 16:16
postquam vero nonaginta et novem annorum esse coeperat apparuit ei Dominus dixitque ad eum ego Deus omnipotens ambula coram me et esto perfectus Gen. 17:1
ponamque foedus meum inter me et te et multiplicabo te vehementer nimis Gen. 17:2
dixitque ei Deus ego sum et pactum meum tecum erisque pater multarum gentium Gen. 17:4
faciamque te crescere vehementissime et ponam in gentibus regesque ex te egredientur Gen. 17:6
et statuam pactum meum inter me et te et inter semen tuum post te in generationibus suis foedere sempiterno ut sim Deus tuus et seminis tui post te Gen. 17:7
daboque tibi et semini tuo terram peregrinationis tuae omnem terram Chanaan in possessionem aeternam eroque Deus eorum Gen. 17:8
dixit iterum Deus ad Abraham et tu ergo custodies pactum meum et semen tuum post te in generationibus suis Gen. 17:9
hoc est pactum quod observabitis inter me et vos et semen tuum post te circumcidetur ex vobis omne masculinum Gen. 17:10
et circumcidetis carnem praeputii vestri ut sit in signum foederis inter me et vos Gen. 17:11
infans octo dierum circumcidetur in vobis omne masculinum in generationibus vestris tam vernaculus quam empticius circumcidetur et quicumque non fuerit de stirpe vestra Gen. 17:12
et benedicam ei et ex illa dabo tibi filium cui benedicturus sum eritque in nationes et reges populorum orientur ex eo Gen. 17:16
cecidit Abraham in faciem et risit dicens in corde suo putasne centenario nascetur filius et Sarra nonagenaria pariet Gen. 17:17
et ait Deus ad Abraham Sarra uxor tua pariet tibi filium vocabisque nomen eius Isaac et constituam pactum meum illi in foedus sempiternum et semini eius post eum Gen. 17:19
super Ismahel quoque exaudivi te ecce benedicam ei et augebo et multiplicabo eum valde duodecim duces generabit et faciam illum in gentem magnam Gen. 17:20
tulit autem Abraham Ismahelem filium suum et omnes vernaculos domus suae universosque quos emerat cunctos mares ex omnibus viris domus suae et circumcidit carnem praeputii eorum statim in ipsa die sicut praeceperat ei Deus Gen. 17:23
et Ismahel filius eius tredecim annos impleverat tempore circumcisionis suae Gen. 17:25
eadem die circumcisus est Abraham et Ismahel filius eius Gen. 17:26
et omnes viri domus illius tam vernaculi quam empticii et alienigenae pariter circumcisi sunt Gen. 17:27
cumque elevasset oculos apparuerunt ei tres viri stantes propter eum quos cum vidisset cucurrit in occursum eorum de ostio tabernaculi et adoravit in terra Gen. 18:2
et dixit Domine si inveni gratiam in oculis tuis ne transeas servum tuum Gen. 18:3
sed adferam pauxillum aquae et lavate pedes vestros et requiescite sub arbore Gen. 18:4
ponam buccellam panis et confortate cor vestrum postea transibitis idcirco enim declinastis ad servum vestrum qui dixerunt fac ut locutus es Gen. 18:5
festinavit Abraham in tabernaculum ad Sarram dixitque ei adcelera tria sata similae commisce et fac subcinericios panes Gen. 18:6
ipse vero ad armentum cucurrit et tulit inde vitulum tenerrimum et optimum deditque puero qui festinavit et coxit illum Gen. 18:7
tulit quoque butyrum et lac et vitulum quem coxerat et posuit coram eis ipse vero stabat iuxta eos sub arbore Gen. 18:8
cui dixit revertens veniam ad te tempore isto vita comite et habebit filium Sarra uxor tua quo audito Sarra risit post ostium tabernaculi Gen. 18:10
erant autem ambo senes provectaeque aetatis et desierant Sarrae fieri muliebria Gen. 18:11
quae risit occulte dicens postquam consenui et dominus meus vetulus est voluptati operam dabo Gen. 18:12
numquid Deo est quicquam difficile iuxta condictum revertar ad te hoc eodem tempore vita comite et habebit Sarra filium Gen. 18:14
cum ergo surrexissent inde viri direxerunt oculos suos contra Sodomam et Abraham simul gradiebatur deducens eos Gen. 18:16
cum futurus sit in gentem magnam ac robustissimam et benedicendae sint in illo omnes nationes terrae Gen. 18:18
scio enim quod praecepturus sit filiis suis et domui suae post se ut custodiant viam Domini et faciant iustitiam et iudicium ut adducat Dominus propter Abraham omnia quae locutus est ad eum Gen. 18:19
dixit itaque Dominus clamor Sodomorum et Gomorrae multiplicatus est et peccatum earum adgravatum est nimis Gen. 18:20
descendam et videbo utrum clamorem qui venit ad me opere conpleverint an non est ita ut sciam Gen. 18:21
converteruntque se inde et abierunt Sodomam Abraham vero adhuc stabat coram Domino Gen. 18:22
et adpropinquans ait numquid perdes iustum cum impio Gen. 18:23
si fuerint quinquaginta iusti in civitate peribunt simul et non parces loco illi propter quinquaginta iustos si fuerint in eo Gen. 18:24
absit a te ut rem hanc facias et occidas iustum cum impio fiatque iustus sicut impius non est hoc tuum qui iudicas omnem terram nequaquam facies iudicium Gen. 18:25
respondens Abraham ait quia semel coepi loquar ad Dominum meum cum sim pulvis et cinis Gen. 18:27
quid si minus quinquaginta iustis quinque fuerint delebis propter quinque universam urbem et ait non delebo si invenero ibi quadraginta quinque Gen. 18:28
abiit Dominus postquam cessavit loqui ad Abraham et ille reversus est in locum suum Gen. 18:33
veneruntque duo angeli Sodomam vespere sedente Loth in foribus civitatis qui cum vidisset surrexit et ivit obviam eis adoravitque pronus in terra Gen. 19:1
et dixit obsecro domini declinate in domum pueri vestri et manete ibi lavate pedes vestros et mane proficiscimini in viam vestram qui dixerunt minime sed in platea manebimus Gen. 19:2
conpulit illos oppido ut deverterent ad eum ingressisque domum illius fecit convivium coxit azyma et comederunt Gen. 19:3
vocaveruntque Loth et dixerunt ei ubi sunt viri qui introierunt ad te nocte educ illos huc ut cognoscamus eos Gen. 19:5
habeo duas filias quae necdum cognoverunt virum educam eas ad vos et abutimini eis sicut placuerit vobis dummodo viris istis nihil faciatis mali quia ingressi sunt sub umbraculum tegminis mei Gen. 19:8
at illi dixerunt recede illuc et rursus ingressus es inquiunt ut advena numquid ut iudices te ergo ipsum magis quam hos adfligemus vimque faciebant Loth vehementissime iam prope erat ut refringerent fores Gen. 19:9
et ecce miserunt manum viri et introduxerunt ad se Loth cluseruntque ostium Gen. 19:10
et eos qui erant foris percusserunt caecitate a minimo usque ad maximum ita ut ostium invenire non possent Gen. 19:11
egressus itaque Loth locutus est ad generos suos qui accepturi erant filias eius et dixit surgite egredimini de loco isto quia delebit Dominus civitatem hanc et visus est eis quasi ludens loqui Gen. 19:14
cumque esset mane cogebant eum angeli dicentes surge et tolle uxorem tuam et duas filias quas habes ne et tu pariter pereas in scelere civitatis Gen. 19:15
dissimulante illo adprehenderunt manum eius et manum uxoris ac duarum filiarum eius eo quod parceret Dominus illi Gen. 19:16
et eduxerunt eum posueruntque extra civitatem ibi locutus est ad eum salva animam tuam noli respicere post tergum nec stes in omni circa regione sed in monte salvum te fac ne et tu simul pereas Gen. 19:17
quia invenit servus tuus gratiam coram te et magnificasti misericordiam tuam quam fecisti mecum ut salvares animam meam nec possum in monte salvari ne forte adprehendat me malum et moriar Gen. 19:19
est civitas haec iuxta ad quam possum fugere parva et salvabor in ea numquid non modica est et vivet anima mea Gen. 19:20
festina et salvare ibi quia non potero facere quicquam donec ingrediaris illuc idcirco vocatum est nomen urbis illius Segor Gen. 19:22
sol egressus est super terram et Loth ingressus est in Segor Gen. 19:23
igitur Dominus pluit super Sodomam et Gomorram sulphur et ignem a Domino de caelo Gen. 19:24
et subvertit civitates has et omnem circa regionem universos habitatores urbium et cuncta terrae virentia Gen. 19:25
intuitus est Sodomam et Gomorram et universam terram regionis illius viditque ascendentem favillam de terra quasi fornacis fumum Gen. 19:28
cum enim subverteret Deus civitates regionis illius recordatus est Abrahae et liberavit Loth de subversione urbium in quibus habitaverat Gen. 19:29
ascenditque Loth de Segor et mansit in monte duae quoque filiae eius cum eo timuerat enim manere in Segor et mansit in spelunca ipse et duae filiae eius Gen. 19:30
dixitque maior ad minorem pater noster senex est et nullus virorum remansit in terra qui possit ingredi ad nos iuxta morem universae terrae Gen. 19:31
dederunt itaque patri suo bibere vinum nocte illa et ingressa est maior dormivitque cum patre at ille non sensit nec quando accubuit filia nec quando surrexit Gen. 19:33
altera quoque die dixit maior ad minorem ecce dormivi heri cum patre meo demus ei bibere vinum etiam hac nocte et dormies cum eo ut salvemus semen de patre nostro Gen. 19:34
dederunt et illa nocte patri vinum ingressaque minor filia dormivit cum eo et nec tunc quidem sensit quando concubuerit vel quando illa surrexerit Gen. 19:35
peperitque maior filium et vocavit nomen eius Moab ipse est pater Moabitarum usque in praesentem diem Gen. 19:37
minor quoque peperit filium et vocavit nomen eius Ammon id est filius populi mei ipse est pater Ammanitarum usque hodie Gen. 19:38
profectus inde Abraham in terram australem habitavit inter Cades et Sur et peregrinatus est in Geraris Gen. 20:1
dixitque de Sarra uxore sua soror mea est misit ergo Abimelech rex Gerarae et tulit eam Gen. 20:2
venit autem Deus ad Abimelech per somnium noctis et ait ei en morieris propter mulierem quam tulisti habet enim virum Gen. 20:3
Abimelech vero non tetigerat eam et ait Domine num gentem ignorantem et iustam interficies Gen. 20:4
nonne ipse dixit mihi soror mea est et ipsa ait frater meus est in simplicitate cordis mei et munditia manuum mearum feci hoc Gen. 20:5
dixitque ad eum Deus et ego scio quod simplici corde feceris et ideo custodivi te ne peccares in me et non dimisi ut tangeres eam Gen. 20:6
nunc igitur redde uxorem viro suo quia propheta est et orabit pro te et vives si autem nolueris reddere scito quod morte morieris tu et omnia quae tua sunt Gen. 20:7
statimque de nocte consurgens Abimelech vocavit omnes servos suos et locutus est universa verba haec in auribus eorum timueruntque omnes viri valde Gen. 20:8
vocavit autem Abimelech etiam Abraham et dixit ei quid fecisti nobis quid peccavimus in te quia induxisti super me et super regnum meum peccatum grande quae non debuisti facere fecisti nobis Gen. 20:9
respondit Abraham cogitavi mecum dicens forsitan non est timor Dei in loco isto et interficient me propter uxorem meam Gen. 20:11
alias autem et vere soror mea est filia patris mei et non filia matris meae et duxi eam uxorem Gen. 20:12
tulit igitur Abimelech oves et boves et servos et ancillas et dedit Abraham reddiditque illi Sarram uxorem suam Gen. 20:14
et ait terra coram vobis est ubicumque tibi placuerit habita Gen. 20:15
Sarrae autem dixit ecce mille argenteos dedi fratri tuo hoc erit tibi in velamen oculorum ad omnes qui tecum sunt et quocumque perrexeris mementoque te deprehensam Gen. 20:16
orante autem Abraham sanavit Deus Abimelech et uxorem ancillasque eius et pepererunt Gen. 20:17
visitavit autem Dominus Sarram sicut promiserat et implevit quae locutus est Gen. 21:1
concepitque et peperit filium in senectute sua tempore quo praedixerat ei Deus Gen. 21:2
et circumcidit eum octavo die sicut praeceperat ei Deus Gen. 21:4
crevit igitur puer et ablactatus est fecitque Abraham grande convivium in die ablactationis eius Gen. 21:8
eice ancillam hanc et filium eius non enim erit heres filius ancillae cum filio meo Isaac Gen. 21:10
cui dixit Deus non tibi videatur asperum super puero et super ancilla tua omnia quae dixerit tibi Sarra audi vocem eius quia in Isaac vocabitur tibi semen Gen. 21:12
sed et filium ancillae faciam in gentem magnam quia semen tuum est Gen. 21:13
surrexit itaque Abraham mane et tollens panem et utrem aquae inposuit scapulae eius tradiditque puerum et dimisit eam quae cum abisset errabat in solitudine Bersabee Gen. 21:14
et abiit seditque e regione procul quantum potest arcus iacere dixit enim non videbo morientem puerum et sedens contra levavit vocem suam et flevit Gen. 21:16
surge tolle puerum et tene manum illius quia in gentem magnam faciam eum Gen. 21:18
aperuitque oculos eius Deus quae videns puteum aquae abiit et implevit utrem deditque puero bibere Gen. 21:19
et fuit cum eo qui crevit et moratus est in solitudine et factus est iuvenis sagittarius Gen. 21:20
habitavitque in deserto Pharan et accepit illi mater sua uxorem de terra Aegypti Gen. 21:21
eodem tempore dixit Abimelech et Fichol princeps exercitus eius ad Abraham Deus tecum est in universis quae agis Gen. 21:22
iura ergo per Dominum ne noceas mihi et posteris meis stirpique meae sed iuxta misericordiam quam feci tibi facies mihi et terrae in qua versatus es advena Gen. 21:23
et increpavit Abimelech propter puteum aquae quem vi abstulerant servi illius Gen. 21:25
respondit Abimelech nescivi quis fecerit hanc rem sed et tu non indicasti mihi et ego non audivi praeter hodie Gen. 21:26
tulit itaque Abraham oves et boves et dedit Abimelech percusseruntque ambo foedus Gen. 21:27
et statuit Abraham septem agnas gregis seorsum Gen. 21:28
et inierunt foedus pro puteo Iuramenti Gen. 21:32
surrexit autem Abimelech et Fichol princeps militiae eius reversique sunt in terram Palestinorum Abraham vero plantavit nemus in Bersabee et invocavit ibi nomen Domini Dei aeterni Gen. 21:33
et fuit colonus terrae Philisthinorum diebus multis Gen. 21:34
quae postquam gesta sunt temptavit Deus Abraham et dixit ad eum Abraham ille respondit adsum Gen. 22:1
ait ei tolle filium tuum unigenitum quem diligis Isaac et vade in terram Visionis atque offer eum ibi holocaustum super unum montium quem monstravero tibi Gen. 22:2
igitur Abraham de nocte consurgens stravit asinum suum ducens secum duos iuvenes et Isaac filium suum cumque concidisset ligna in holocaustum abiit ad locum quem praeceperat ei Deus Gen. 22:3
dixitque ad pueros suos expectate hic cum asino ego et puer illuc usque properantes postquam adoraverimus revertemur ad vos Gen. 22:5
tulit quoque ligna holocausti et inposuit super Isaac filium suum ipse vero portabat in manibus ignem et gladium cumque duo pergerent simul Gen. 22:6
dixit Isaac patri suo pater mi at ille respondit quid vis fili ecce inquit ignis et ligna ubi est victima holocausti Gen. 22:7
veneruntque ad locum quem ostenderat ei Deus in quo aedificavit altare et desuper ligna conposuit cumque conligasset Isaac filium suum posuit eum in altari super struem lignorum Gen. 22:9
extenditque manum et arripuit gladium ut immolaret filium Gen. 22:10
et ecce angelus Domini de caelo clamavit dicens Abraham Abraham qui respondit adsum Gen. 22:11
dixitque ei non extendas manum tuam super puerum neque facias illi quicquam nunc cognovi quod timeas Dominum et non peperceris filio tuo unigenito propter me Gen. 22:12
per memet ipsum iuravi dicit Dominus quia fecisti rem hanc et non pepercisti filio tuo unigenito Gen. 22:16
benedicam tibi et multiplicabo semen tuum sicut stellas caeli et velut harenam quae est in litore maris possidebit semen tuum portas inimicorum suorum Gen. 22:17
et benedicentur in semine tuo omnes gentes terrae quia oboedisti voci meae Gen. 22:18
reversus est Abraham ad pueros suos abieruntque Bersabee simul et habitavit ibi Gen. 22:19
Hus primogenitum et Buz fratrem eius Camuhel patrem Syrorum Gen. 22:21
et Chased et Azau Pheldas quoque et Iedlaph Gen. 22:22
concubina vero illius nomine Roma peperit Tabee et Gaom et Thaas et Maacha Gen. 22:24
et mortua est in civitate Arbee quae est Hebron in terra Chanaan venitque Abraham ut plangeret et fleret eam Gen. 23:2
advena sum et peregrinus apud vos date mihi ius sepulchri vobiscum ut sepeliam mortuum meum Gen. 23:4
surrexit Abraham et adoravit populum terrae filios videlicet Heth Gen. 23:7
dixitque ad eos si placet animae vestrae ut sepeliam mortuum meum audite me et intercedite apud Ephron filium Soor Gen. 23:8
nequaquam ita fiat domine mi sed magis ausculta quod loquor agrum trado tibi et speluncam quae in eo est praesentibus filiis populi mei sepeli mortuum tuum Gen. 23:11
et locutus est ad Ephron circumstante plebe quaeso ut audias me dabo pecuniam pro agro suscipe eam et sic sepeliam mortuum meum in eo Gen. 23:13
domine mi audi terram quam postulas quadringentis argenti siclis valet istud est pretium inter me et te sed quantum est hoc sepeli mortuum tuum Gen. 23:15
quod cum audisset Abraham adpendit pecuniam quam Ephron postulaverat audientibus filiis Heth quadringentos siclos argenti et probati monetae publicae Gen. 23:16
confirmatusque est ager quondam Ephronis in quo erat spelunca duplex respiciens Mambre tam ipse quam spelunca et omnes arbores eius in cunctis terminis per circuitum Gen. 23:17
Abrahae in possessionem videntibus filiis Heth et cunctis qui intrabant portam civitatis illius Gen. 23:18
et confirmatus est ager et antrum quod erat in eo Abrahae in possessionem monumenti a filiis Heth Gen. 23:20
erat autem Abraham senex dierumque multorum et Dominus in cunctis benedixerat ei Gen. 24:1
ut adiurem te per Dominum Deum caeli et terrae ut non accipias uxorem filio meo de filiabus Chananeorum inter quos habito Gen. 24:3
sed ad terram et ad cognationem meam proficiscaris et inde accipias uxorem filio meo Isaac Gen. 24:4
Dominus Deus caeli qui tulit me de domo patris mei et de terra nativitatis meae qui locutus est mihi et iuravit dicens semini tuo dabo terram hanc ipse mittet angelum suum coram te et accipies inde uxorem filio meo Gen. 24:7
posuit ergo servus manum sub femore Abraham domini sui et iuravit illi super sermone hoc Gen. 24:9
tulitque decem camelos de grege domini sui et abiit ex omnibus bonis eius portans secum profectusque perrexit Mesopotamiam ad urbem Nahor Gen. 24:10
Domine Deus domini mei Abraham occurre obsecro hodie mihi et fac misericordiam cum domino meo Abraham Gen. 24:12
ecce ego sto propter fontem aquae et filiae habitatorum huius civitatis egredientur ad hauriendam aquam Gen. 24:13
igitur puella cui ego dixero inclina hydriam tuam ut bibam et illa responderit bibe quin et camelis tuis dabo potum ipsa est quam praeparasti servo tuo Isaac et per hoc intellegam quod feceris misericordiam cum domino meo Gen. 24:14
necdum intra se verba conpleverat et ecce Rebecca egrediebatur filia Bathuel filii Melchae uxoris Nahor fratris Abraham habens hydriam in scapula Gen. 24:15
puella decora nimis virgoque pulcherrima et incognita viro descenderat autem ad fontem et impleverat hydriam ac revertebatur Gen. 24:16
occurritque ei servus et ait pauxillum mihi ad sorbendum praebe aquae de hydria tua Gen. 24:17
quae respondit bibe domine mi celeriterque deposuit hydriam super ulnam suam et dedit ei potum Gen. 24:18
cumque ille bibisset adiecit quin et camelis tuis hauriam aquam donec cuncti bibant Gen. 24:19
effundensque hydriam in canalibus recurrit ad puteum ut hauriret aquam et haustam omnibus camelis dedit Gen. 24:20
postquam ergo biberunt cameli protulit vir inaures aureas adpendentes siclos duos et armillas totidem pondo siclorum decem Gen. 24:22
et addidit dicens palearum quoque et faeni plurimum est apud nos et locus spatiosus ad manendum Gen. 24:25
inclinavit se homo et adoravit Dominum Gen. 24:26
dicens benedictus Dominus Deus domini mei Abraham qui non abstulit misericordiam et veritatem suam a domino meo et recto me itinere perduxit in domum fratris domini mei Gen. 24:27
cucurrit itaque puella et nuntiavit in domum matris suae omnia quae audierat Gen. 24:28
cumque vidisset inaures et armillas in manibus sororis suae et audisset cuncta verba referentis haec locutus est mihi homo venit ad virum qui stabat iuxta camelos et propter fontem aquae Gen. 24:30
dixitque ad eum ingredere benedicte Domini cur foris stas praeparavi domum et locum camelis Gen. 24:31
et introduxit eum hospitium ac destravit camelos deditque paleas et faenum et aquam ad lavandos pedes camelorum et virorum qui venerant cum eo Gen. 24:32
et adpositus est in conspectu eius panis qui ait non comedam donec loquar sermones meos respondit ei loquere Gen. 24:33
et Dominus benedixit domino meo valde magnificatusque est et dedit ei oves et boves argentum et aurum servos et ancillas camelos et asinos Gen. 24:35
et peperit Sarra uxor domini mei filium domino meo in senectute sua deditque illi omnia quae habuerat Gen. 24:36
et adiuravit me dominus meus dicens non accipies uxorem filio meo de filiabus Chananeorum in quorum terra habito Gen. 24:37
sed ad domum patris mei perges et de cognatione mea accipies uxorem filio meo Gen. 24:38
Dominus ait in cuius conspectu ambulo mittet angelum suum tecum et diriget viam tuam accipiesque uxorem filio meo de cognatione mea et de domo patris mei Gen. 24:40
innocens eris a maledictione mea cum veneris ad propinquos meos et non dederint tibi Gen. 24:41
veni ergo hodie ad fontem et dixi Domine Deus domini mei Abraham si direxisti viam meam in qua nunc ambulo Gen. 24:42
ecce sto iuxta fontem aquae et virgo quae egredietur ad hauriendam aquam audierit a me da mihi pauxillum aquae ad bibendum ex hydria tua Gen. 24:43
et dixerit mihi et tu bibe et camelis tuis hauriam ipsa est mulier quam praeparavit Dominus filio domini mei Gen. 24:44
dum haec mecum tacitus volverem apparuit Rebecca veniens cum hydria quam portabat in scapula descenditque ad fontem et hausit aquam et aio ad eam da mihi paululum bibere Gen. 24:45
quae festina deposuit hydriam de umero et dixit mihi et tu bibe et camelis tuis potum tribuam bibi et adaquavit camelos Gen. 24:46
interrogavique eam et dixi cuius es filia quae respondit filia Bathuelis sum filii Nahor quem peperit illi Melcha suspendi itaque inaures ad ornandam faciem eius et armillas posui in manibus Gen. 24:47
quam ob rem si facitis misericordiam et veritatem cum domino meo indicate mihi sin autem aliud placet et hoc dicite ut vadam ad dextram sive ad sinistram Gen. 24:49
responderunt Laban et Bathuel a Domino egressus est sermo non possumus extra placitum eius quicquam aliud tecum loqui Gen. 24:50
en Rebecca coram te est tolle eam et proficiscere et sit uxor filii domini tui sicut locutus est Dominus Gen. 24:51
prolatisque vasis argenteis et aureis ac vestibus dedit ea Rebeccae pro munere fratribus quoque eius et matri dona obtulit Gen. 24:53
initoque convivio vescentes pariter et bibentes manserunt ibi surgens autem mane locutus est puer dimittite me ut vadam ad dominum meum Gen. 24:54
responderunt fratres eius et mater maneat puella saltem decem dies apud nos et postea proficiscetur Gen. 24:55
dixerunt vocemus puellam et quaeramus ipsius voluntatem Gen. 24:57
dimiserunt ergo eam et nutricem illius servumque Abraham et comites eius Gen. 24:59
inprecantes prospera sorori suae atque dicentes soror nostra es crescas in mille milia et possideat semen tuum portas inimicorum suorum Gen. 24:60
igitur Rebecca et puellae illius ascensis camelis secutae sunt virum qui festinus revertebatur ad dominum suum Gen. 24:61
eo tempore Isaac deambulabat per viam quae ducit ad puteum cuius nomen est Viventis et videntis habitabat enim in terra australi Gen. 24:62
et egressus fuerat ad meditandum in agro inclinata iam die cumque levasset oculos vidit camelos venientes procul Gen. 24:63
et ait ad puerum quis est ille homo qui venit per agrum in occursum nobis dixit ei ipse est dominus meus at illa tollens cito pallium operuit se Gen. 24:65
qui introduxit eam in tabernaculum Sarrae matris suae et accepit uxorem et in tantum dilexit ut dolorem qui ex morte matris acciderat temperaret Gen. 24:67
quae peperit ei Zamram et Iexan et Madan et Madian et Iesboch et Sue Gen. 25:2
Iexan quoque genuit Saba et Dadan filii Dadan fuerunt Assurim et Lathusim et Loommim Gen. 25:3
at vero ex Madian ortus est Epha et Opher et Enoch et Abida et Eldaa omnes hii filii Cetthurae Gen. 25:4
filiis autem concubinarum largitus est munera et separavit eos ab Isaac filio suo dum adhuc ipse viveret ad plagam orientalem Gen. 25:6
et deficiens mortuus est in senectute bona provectaeque aetatis et plenus dierum congregatusque est ad populum suum Gen. 25:8
et sepelierunt eum Isaac et Ismahel filii sui in spelunca duplici quae sita est in agro Ephron filii Soor Hetthei e regione Mambre Gen. 25:9
quem emerat a filiis Heth ibi sepultus est ipse et Sarra uxor eius Gen. 25:10
et post obitum illius benedixit Deus Isaac filio eius qui habitabat iuxta puteum nomine Viventis et videntis Gen. 25:11
et haec nomina filiorum eius in vocabulis et generationibus suis primogenitus Ismahelis Nabaioth dein Cedar et Abdeel et Mabsam Gen. 25:13
Masma quoque et Duma et Massa Gen. 25:14
Adad et Thema Itur et Naphis et Cedma Gen. 25:15
isti sunt filii Ismahel et haec nomina per castella et oppida eorum duodecim principes tribuum suarum Gen. 25:16
anni vitae Ismahel centum triginta septem deficiens mortuus est et adpositus ad populum suum Gen. 25:17
deprecatusque est Dominum pro uxore sua eo quod esset sterilis qui exaudivit eum et dedit conceptum Rebeccae Gen. 25:21
qui respondens ait duae gentes in utero tuo sunt et duo populi ex ventre tuo dividentur populusque populum superabit et maior minori serviet Gen. 25:23
iam tempus pariendi venerat et ecce gemini in utero repperti sunt Gen. 25:24
qui primus egressus est rufus erat et totus in morem pellis hispidus vocatumque est nomen eius Esau protinus alter egrediens plantam fratris tenebat manu et idcirco appellavit eum Iacob Gen. 25:25
quibus adultis factus est Esau vir gnarus venandi et homo agricola Iacob autem vir simplex habitabat in tabernaculis Gen. 25:27
Isaac amabat Esau eo quod de venationibus illius vesceretur et Rebecca diligebat Iacob Gen. 25:28
ait Iacob iura ergo mihi iuravit Esau et vendidit primogenita Gen. 25:33
et sic accepto pane et lentis edulio comedit et bibit et abiit parvipendens quod primogenita vendidisset Gen. 25:34
apparuitque ei Dominus et ait ne descendas in Aegyptum sed quiesce in terra quam dixero tibi Gen. 26:2
et peregrinare in ea eroque tecum et benedicam tibi tibi enim et semini tuo dabo universas regiones has conplens iuramentum quod spopondi Abraham patri tuo Gen. 26:3
et multiplicabo semen tuum sicut stellas caeli daboque posteris tuis universas regiones has et benedicentur in semine tuo omnes gentes terrae Gen. 26:4
eo quod oboedierit Abraham voci meae et custodierit praecepta et mandata mea et caerimonias legesque servaverit Gen. 26:5
cumque pertransissent dies plurimi et ibi demoraretur prospiciens Abimelech Palestinorum rex per fenestram vidit eum iocantem cum Rebecca uxore sua Gen. 26:8
et accersito ait perspicuum est quod uxor tua sit cur mentitus es sororem tuam esse respondit timui ne morerer propter eam Gen. 26:9
dixitque Abimelech quare inposuisti nobis potuit coire quispiam de populo cum uxore tua et induxeras super nos grande peccatum praecepitque omni populo dicens Gen. 26:10
seruit autem Isaac in terra illa et invenit in ipso anno centuplum benedixitque ei Dominus Gen. 26:12
et locupletatus est homo et ibat proficiens atque succrescens donec magnus vehementer effectus est Gen. 26:13
habuit quoque possessionem ovium et armentorum et familiae plurimum ob haec invidentes ei Palestini Gen. 26:14
et ille discedens veniret ad torrentem Gerarae habitaretque ibi Gen. 26:17
rursum fodit alios puteos quos foderant servi patris sui Abraham et quos illo mortuo olim obstruxerant Philisthim appellavitque eos hisdem nominibus quibus ante pater vocaverat Gen. 26:18
foderunt in torrente et reppererunt aquam vivam Gen. 26:19
sed et ibi iurgium fuit pastorum Gerarae adversum pastores Isaac dicentium nostra est aqua quam ob rem nomen putei ex eo quod acciderat vocavit Calumniam Gen. 26:20
foderunt et alium et pro illo quoque rixati sunt appellavitque eum Inimicitias Gen. 26:21
profectus inde fodit alium puteum pro quo non contenderunt itaque vocavit nomen illius Latitudo dicens nunc dilatavit nos Dominus et fecit crescere super terram Gen. 26:22
ubi apparuit ei Dominus in ipsa nocte dicens ego sum Deus Abraham patris tui noli metuere quia tecum sum benedicam tibi et multiplicabo semen tuum propter servum meum Abraham Gen. 26:24
itaque aedificavit ibi altare et invocato nomine Domini extendit tabernaculum praecepitque servis suis ut foderent puteum Gen. 26:25
ad quem locum cum venissent de Geraris Abimelech et Ochozath amicus illius et Fichol dux militum Gen. 26:26
locutus est eis Isaac quid venistis ad me hominem quem odistis et expulistis a vobis Gen. 26:27
qui responderunt vidimus tecum esse Dominum et idcirco nunc diximus sit iuramentum inter nos et ineamus foedus Gen. 26:28
ut non facias nobis quicquam mali sicut et nos nihil tuorum adtigimus nec fecimus quod te laederet sed cum pace dimisimus auctum benedictione Domini Gen. 26:29
fecit ergo eis convivium et post cibum et potum Gen. 26:30
unde appellavit eum Abundantiam et nomen urbi inpositum est Bersabee usque in praesentem diem Gen. 26:33
Esau vero quadragenarius duxit uxores Iudith filiam Beeri Hetthei et Basemath filiam Helon eiusdem loci Gen. 26:34
quae ambae offenderant animum Isaac et Rebeccae Gen. 26:35
senuit autem Isaac et caligaverunt oculi eius et videre non poterat vocavitque Esau filium suum maiorem et dixit ei fili mi qui respondit adsum Gen. 27:1
cui pater vides inquit quod senuerim et ignorem diem mortis meae Gen. 27:2
sume arma tua faretram et arcum et egredere foras cumque venatu aliquid adprehenderis Gen. 27:3
fac mihi inde pulmentum sicut velle me nosti et adfer ut comedam et benedicat tibi anima mea antequam moriar Gen. 27:4
quod cum audisset Rebecca et ille abisset in agrum ut iussionem patris expleret Gen. 27:5
dixit filio suo Iacob audivi patrem tuum loquentem cum Esau fratre tuo et dicentem ei Gen. 27:6
adfer mihi venationem tuam et fac cibos ut comedam et benedicam tibi coram Domino antequam moriar Gen. 27:7
et pergens ad gregem adfer mihi duos hedos optimos ut faciam ex eis escas patri tuo quibus libenter vescitur Gen. 27:9
quas cum intuleris et comederit benedicat tibi priusquam moriatur Gen. 27:10
cui ille respondit nosti quod Esau frater meus homo pilosus sit et ego lenis Gen. 27:11
si adtractaverit me pater meus et senserit timeo ne putet sibi voluisse inludere et inducat super me maledictionem pro benedictione Gen. 27:12
ad quem mater in me sit ait ista maledictio fili mi tantum audi vocem meam et perge adferque quae dixi Gen. 27:13
abiit et adtulit deditque matri paravit illa cibos sicut noverat velle patrem illius Gen. 27:14
et vestibus Esau valde bonis quas apud se habebat domi induit eum Gen. 27:15
pelliculasque hedorum circumdedit manibus et colli nuda protexit Gen. 27:16
dedit pulmentum et panes quos coxerat tradidit Gen. 27:17
quibus inlatis dixit pater mi et ille respondit audio quis tu es fili mi Gen. 27:18
dixitque Iacob ego sum Esau primogenitus tuus feci sicut praecepisti mihi surge sede et comede de venatione mea ut benedicat mihi anima tua Gen. 27:19
dixitque Isaac accede huc ut tangam te fili mi et probem utrum tu sis filius meus Esau an non Gen. 27:21
accessit ille ad patrem et palpato eo dixit Isaac vox quidem vox Iacob est sed manus manus sunt Esau Gen. 27:22
et non cognovit eum quia pilosae manus similitudinem maioris expresserant benedicens ergo illi Gen. 27:23
dixit ad eum accede ad me et da mihi osculum fili mi Gen. 27:26
accessit et osculatus est eum statimque ut sensit vestimentorum illius flagrantiam benedicens ait ecce odor filii mei sicut odor agri cui benedixit Dominus Gen. 27:27
det tibi Deus de rore caeli et de pinguedine terrae abundantiam frumenti et vini Gen. 27:28
et serviant tibi populi et adorent te tribus esto dominus fratrum tuorum et incurventur ante te filii matris tuae qui maledixerit tibi sit maledictus et qui benedixerit benedictionibus repleatur Gen. 27:29
vix Isaac sermonem impleverat et egresso Iacob foras venit Esau Gen. 27:30
coctosque de venatione cibos intulit patri dicens surge pater mi et comede de venatione filii tui ut benedicat mihi anima tua Gen. 27:31
expavit Isaac stupore vehementi et ultra quam credi potest admirans ait quis igitur ille est qui dudum captam venationem adtulit mihi et comedi ex omnibus priusquam tu venires benedixique ei et erit benedictus Gen. 27:33
auditis Esau sermonibus patris inrugiit clamore magno et consternatus ait benedic etiam mihi pater mi Gen. 27:34
qui ait venit germanus tuus fraudulenter et accepit benedictionem tuam Gen. 27:35
at ille subiunxit iuste vocatum est nomen eius Iacob subplantavit enim me en altera vice primogenita mea ante tulit et nunc secundo subripuit benedictionem meam rursumque ad patrem numquid non reservasti ait et mihi benedictionem Gen. 27:36
respondit Isaac dominum tuum illum constitui et omnes fratres eius servituti illius subiugavi frumento et vino stabilivi eum tibi post haec fili mi ultra quid faciam Gen. 27:37
motus Isaac dixit ad eum in pinguedine terrae et in rore caeli desuper Gen. 27:39
erit benedictio tua vives gladio et fratri tuo servies tempusque veniet cum excutias et solvas iugum eius de cervicibus tuis Gen. 27:40
nuntiata sunt haec Rebeccae quae mittens et vocans Iacob filium suum dixit ad eum ecce Esau frater tuus minatur ut occidat te Gen. 27:42
nunc ergo fili audi vocem meam et consurgens fuge ad Laban fratrem meum in Haran Gen. 27:43
et cesset indignatio eius obliviscaturque eorum quae fecisti in eum postea mittam et adducam te inde huc cur utroque orbabor filio in una die Gen. 27:45
vocavit itaque Isaac Iacob et benedixit praecepitque ei dicens noli accipere coniugem de genere Chanaan Gen. 28:1
sed vade et proficiscere in Mesopotamiam Syriae ad domum Bathuel patrem matris tuae et accipe tibi inde uxorem de filiabus Laban avunculi tui Gen. 28:2
Deus autem omnipotens benedicat tibi et crescere te faciat atque multiplicet ut sis in turbas populorum Gen. 28:3
et det tibi benedictiones Abraham et semini tuo post te ut possideas terram peregrinationis tuae quam pollicitus est avo tuo Gen. 28:4
videns autem Esau quod benedixisset pater suus Iacob et misisset eum in Mesopotamiam Syriae ut inde uxorem duceret et quod post benedictionem praecepisset ei dicens non accipies coniugem de filiabus Chanaan Gen. 28:6
ivit ad Ismahelem et duxit uxorem absque his quas prius habebat Maeleth filiam Ismahel filii Abraham sororem Nabaioth Gen. 28:9
cumque venisset ad quendam locum et vellet in eo requiescere post solis occubitum tulit de lapidibus qui iacebant et subponens capiti suo dormivit in eodem loco Gen. 28:11
viditque in somnis scalam stantem super terram et cacumen illius tangens caelum angelos quoque Dei ascendentes et descendentes per eam Gen. 28:12
et Dominum innixum scalae dicentem sibi ego sum Dominus Deus Abraham patris tui et Deus Isaac terram in qua dormis tibi dabo et semini tuo Gen. 28:13
eritque germen tuum quasi pulvis terrae dilataberis ad occidentem et orientem septentrionem et meridiem et benedicentur in te et in semine tuo cunctae tribus terrae Gen. 28:14
et ero custos tuus quocumque perrexeris et reducam te in terram hanc nec dimittam nisi conplevero universa quae dixi Gen. 28:15
cumque evigilasset Iacob de somno ait vere Dominus est in loco isto et ego nesciebam Gen. 28:16
pavensque quam terribilis inquit est locus iste non est hic aliud nisi domus Dei et porta caeli Gen. 28:17
surgens ergo mane tulit lapidem quem subposuerat capiti suo et erexit in titulum fundens oleum desuper Gen. 28:18
vovit etiam votum dicens si fuerit Deus mecum et custodierit me in via per quam ambulo et dederit mihi panem ad vescendum et vestem ad induendum Gen. 28:20
et lapis iste quem erexi in titulum vocabitur Domus Dei cunctorumque quae dederis mihi decimas offeram tibi Gen. 28:22
et vidit puteum in agro tresque greges ovium accubantes iuxta eum nam ex illo adaquabantur pecora et os eius grandi lapide claudebatur Gen. 29:2
morisque erat ut cunctis ovibus congregatis devolverent lapidem et refectis gregibus rursum super os putei ponerent Gen. 29:3
sanusne est inquit valet inquiunt et ecce Rahel filia eius venit cum grege suo Gen. 29:6
dixitque Iacob adhuc multum diei superest nec est tempus ut reducantur ad caulas greges date ante potum ovibus et sic ad pastum eas reducite Gen. 29:7
qui responderunt non possumus donec omnia pecora congregentur et amoveamus lapidem de ore putei ut adaquemus greges Gen. 29:8
adhuc loquebantur et ecce Rahel veniebat cum ovibus patris sui nam gregem ipsa pascebat Gen. 29:9
quam cum vidisset Iacob et sciret consobrinam suam ovesque Laban avunculi sui amovit lapidem quo puteus claudebatur Gen. 29:10
et adaquato grege osculatus est eam elevataque voce flevit Gen. 29:11
et indicavit ei quod frater esset patris eius et filius Rebeccae at illa festinans nuntiavit patri suo Gen. 29:12
qui cum audisset venisse Iacob filium sororis suae cucurrit obviam conplexusque eum et in oscula ruens duxit in domum suam auditis autem causis itineris Gen. 29:13
respondit os meum es et caro mea et postquam expleti sunt dies mensis unius Gen. 29:14
sed Lia lippis erat oculis Rahel decora facie et venusto aspectu Gen. 29:17
servivit igitur Iacob pro Rahel septem annis et videbantur illi pauci dies prae amoris magnitudine Gen. 29:20
et vespere filiam suam Liam introduxit ad eum Gen. 29:23
et dixit ad socerum quid est quod facere voluisti nonne pro Rahel servivi tibi quare inposuisti mihi Gen. 29:25
imple ebdomadem dierum huius copulae et hanc quoque dabo tibi pro opere quo serviturus es mihi septem annis aliis Gen. 29:27
adquievit placito et ebdomade transacta Rahel duxit uxorem Gen. 29:28
rursumque concepit et peperit filium et ait quoniam audivit Dominus haberi me contemptui dedit etiam istum mihi vocavitque nomen illius Symeon Gen. 29:33
concepit tertio et genuit alium dixitque nunc quoque copulabitur mihi maritus meus eo quod pepererim illi tres filios et idcirco appellavit nomen eius Levi Gen. 29:34
quarto concepit et peperit filium et ait modo confitebor Domino et ob hoc vocavit eum Iudam cessavitque parere Gen. 29:35
cernens autem Rahel quod infecunda esset invidit sorori et ait marito suo da mihi liberos alioquin moriar Gen. 30:1
at illa habeo inquit famulam Balam ingredere ad eam ut pariat super genua mea et habeam ex ea filios Gen. 30:3
ingresso ad se viro concepit et peperit filium Gen. 30:5
dixitque Rahel iudicavit mihi Dominus et exaudivit vocem meam dans mihi filium et idcirco appellavit nomen illius Dan Gen. 30:6
pro quo ait Rahel conparavit me Deus cum sorore mea et invalui vocavitque eum Nepthalim Gen. 30:8
dixit feliciter et idcirco vocavit nomen eius Gad Gen. 30:11
redeuntique ad vesperam de agro Iacob egressa est in occursum Lia et ad me inquit intrabis quia mercede conduxi te pro mandragoris filii mei dormivit cum ea nocte illa Gen. 30:16
et exaudivit Deus preces eius concepitque et peperit filium quintum Gen. 30:17
et ait dedit Deus mercedem mihi quia dedi ancillam meam viro meo appellavitque nomen illius Isachar Gen. 30:18
et ait ditavit me Deus dote bona etiam hac vice mecum erit maritus meus eo quod genuerim ei sex filios et idcirco appellavit nomen eius Zabulon Gen. 30:20
recordatus quoque Dominus Rahelis exaudivit eam et aperuit vulvam illius Gen. 30:22
quae concepit et peperit filium dicens abstulit Deus obprobrium meum Gen. 30:23
et vocavit nomen illius Ioseph dicens addat mihi Dominus filium alterum Gen. 30:24
nato autem Ioseph dixit Iacob socero suo dimitte me ut revertar in patriam et ad terram meam Gen. 30:25
da mihi uxores et liberos meos pro quibus servivi tibi ut abeam tu nosti servitutem qua servivi tibi Gen. 30:26
at ille respondit tu nosti quomodo servierim tibi et quanta in manibus meis fuerit possessio tua Gen. 30:29
modicum habuisti antequam venirem et nunc dives effectus es benedixitque tibi Dominus ad introitum meum iustum est igitur ut aliquando provideam etiam domui meae Gen. 30:30
dixitque Laban quid dabo tibi at ille ait nihil volo sed si feceris quod postulo iterum pascam et custodiam pecora tua Gen. 30:31
gyra omnes greges tuos et separa cunctas oves varias et sparso vellere et quodcumque furvum et maculosum variumque fuerit tam in ovibus quam in capris erit merces mea Gen. 30:32
respondebitque mihi cras iustitia mea quando placiti tempus advenerit coram te et omnia quae non fuerint varia et maculosa et furva tam in ovibus quam in capris furti me arguent Gen. 30:33
et separavit in die illo capras et oves hircos et arietes varios atque maculosos cunctum autem gregem unicolorem id est albi et nigri velleris tradidit in manu filiorum suorum Gen. 30:35
et posuit spatium itineris inter se et generum dierum trium qui pascebat reliquos greges eius Gen. 30:36
tollens ergo Iacob virgas populeas virides et amigdalinas et ex platanis ex parte decorticavit eas detractisque corticibus in his quae spoliata fuerant candor apparuit illa vero quae integra erant viridia permanserunt atque in hunc modum color effectus est varius Gen. 30:37
posuitque eas in canalibus ubi effundebatur aqua ut cum venissent greges ad bibendum ante oculos haberent virgas et in aspectu earum conciperent Gen. 30:38
factumque est ut in ipso calore coitus oves intuerentur virgas et parerent maculosa et varia et diverso colore respersa Gen. 30:39
divisitque gregem Iacob et posuit virgas ante oculos arietum erant autem alba quaeque et nigra Laban cetera vero Iacob separatis inter se gregibus Gen. 30:40
igitur quando primo tempore ascendebantur oves ponebat Iacob virgas in canalibus aquarum ante oculos arietum et ovium ut in earum contemplatione conciperent Gen. 30:41
quando vero serotina admissura erat et conceptus extremus non ponebat eas factaque sunt ea quae erant serotina Laban et quae primi temporis Iacob Gen. 30:42
ditatusque est homo ultra modum et habuit greges multos ancillas et servos camelos et asinos Gen. 30:43
postquam autem audivit verba filiorum Laban dicentium tulit Iacob omnia quae fuerunt patris nostri et de illius facultate ditatus factus est inclitus Gen. 31:1
animadvertit quoque faciem Laban quod non esset erga se sicut heri et nudius tertius Gen. 31:2
maxime dicente sibi Domino revertere in terram patrum tuorum et ad generationem tuam eroque tecum Gen. 31:3
misit et vocavit Rahel et Liam in agrum ubi pascebat greges Gen. 31:4
dixitque eis video faciem patris vestri quod non sit erga me sicut heri et nudius tertius Deus autem patris mei fuit mecum Gen. 31:5
et ipsae nostis quod totis viribus meis servierim patri vestro Gen. 31:6
sed pater vester circumvenit me et mutavit mercedem meam decem vicibus et tamen non dimisit eum Deus ut noceret mihi Gen. 31:7
tulitque Deus substantiam patris vestri et dedit mihi Gen. 31:9
postquam enim conceptus ovium tempus advenerat levavi oculos meos et vidi in somnis ascendentes mares super feminas varios et maculosos et diversorum colorum Gen. 31:10
dixitque angelus Dei ad me in somnis Iacob et ego respondi adsum Gen. 31:11
qui ait leva oculos tuos et vide universos masculos ascendentes super feminas varios respersos atque maculosos vidi enim omnia quae fecit tibi Laban Gen. 31:12
ego sum Deus Bethel ubi unxisti lapidem et votum vovisti mihi nunc ergo surge et egredere de terra hac revertens in terram nativitatis tuae Gen. 31:13
responderunt Rahel et Lia numquid habemus residui quicquam in facultatibus et hereditate domus patris nostri Gen. 31:14
nonne quasi alienas reputavit nos et vendidit comeditque pretium nostrum Gen. 31:15
sed Deus tulit opes patris nostri et nobis eas tradidit ac filiis nostris unde omnia quae praecepit fac Gen. 31:16
surrexit itaque Iacob et inpositis liberis et coniugibus suis super camelos abiit Gen. 31:17
tulitque omnem substantiam et greges et quicquid in Mesopotamiam quaesierat pergens ad Isaac patrem suum in terram Chanaan Gen. 31:18
eo tempore Laban ierat ad tondendas oves et Rahel furata est idola patris sui Gen. 31:19
cumque abisset tam ipse quam omnia quae iuris eius erant et amne transmisso pergeret contra montem Galaad Gen. 31:21
qui adsumptis fratribus suis persecutus est eum diebus septem et conprehendit in monte Galaad Gen. 31:23
et dixit ad Iacob quare ita egisti ut clam me abigeres filias meas quasi captivas gladio Gen. 31:26
cur ignorante me fugere voluisti nec indicare mihi ut prosequerer te cum gaudio et canticis et tympanis et cithara Gen. 31:27
non es passus ut oscularer filios meos ac filias stulte operatus es et nunc Gen. 31:28
esto ad tuos ire cupiebas et desiderio tibi erat domus patris tui cur furatus es deos meos Gen. 31:30
quod autem furti arguis apud quemcumque inveneris deos tuos necetur coram fratribus nostris scrutare quicquid tuorum apud me inveneris et aufer haec dicens ignorabat quod Rahel furata esset idola Gen. 31:32
ingressus itaque Laban tabernaculum Iacob et Liae et utriusque famulae non invenit cumque intrasset tentorium Rahelis Gen. 31:33
illa festinans abscondit idola subter stramen cameli et sedit desuper scrutantique omne tentorium et nihil invenienti Gen. 31:34
tumensque Iacob cum iurgio ait quam ob culpam meam et ob quod peccatum sic exarsisti post me Gen. 31:36
et scrutatus es omnem supellectilem meam quid invenisti de cuncta substantia domus tuae pone hic coram fratribus meis et fratribus tuis et iudicent inter me et te Gen. 31:37
idcirco viginti annis fui tecum oves tuae et caprae steriles non fuerunt arietes gregis tui non comedi Gen. 31:38
die noctuque aestu urebar et gelu fugiebat somnus ab oculis meis Gen. 31:40
sic per viginti annos in domo tua servivi tibi quattuordecim pro filiabus et sex pro gregibus tuis inmutasti quoque mercedem meam decem vicibus Gen. 31:41
nisi Deus patris mei Abraham et Timor Isaac adfuisset mihi forsitan modo nudum me dimisisses adflictionem meam et laborem manuum mearum respexit Deus et arguit te heri Gen. 31:42
respondit ei Laban filiae et filii et greges tui et omnia quae cernis mea sunt quid possum facere filiis et nepotibus meis Gen. 31:43
veni ergo et ineamus foedus ut sit testimonium inter me et te Gen. 31:44
tulit itaque Iacob lapidem et erexit illum in titulum Gen. 31:45
quem vocavit Laban tumulus Testis et Iacob acervum Testimonii uterque iuxta proprietatem linguae suae Gen. 31:47
dixitque Laban tumulus iste testis erit inter me et te hodie et idcirco appellatum est nomen eius Galaad id est tumulus Testis Gen. 31:48
intueatur Dominus et iudicet inter nos quando recesserimus a nobis Gen. 31:49
si adflixeris filias meas et si introduxeris uxores alias super eas nullus sermonis nostri testis est absque Deo qui praesens respicit Gen. 31:50
dixitque rursus ad Iacob en tumulus hic et lapis quem erexi inter me et te Gen. 31:51
testis erit tumulus inquam iste et lapis sint in testimonio si aut ego transiero illum pergens ad te aut tu praeterieris malum mihi cogitans Gen. 31:52
Deus Abraham et Deus Nahor iudicet inter nos Deus patris eorum iuravit Iacob per Timorem patris sui Isaac Gen. 31:53
Laban vero de nocte consurgens osculatus est filios et filias suas et benedixit illis reversus in locum suum Gen. 31:55
quos cum vidisset ait castra Dei sunt haec et appellavit nomen loci illius Manaim id est Castra Gen. 32:2
misit autem et nuntios ante se ad Esau fratrem suum in terram Seir regionis Edom Gen. 32:3
praecepitque eis dicens sic loquimini domino meo Esau haec dicit frater tuus Iacob apud Laban peregrinatus sum et fui usque in praesentem diem Gen. 32:4
habeo boves et asinos oves et servos atque ancillas mittoque nunc legationem ad dominum meum ut inveniam gratiam in conspectu tuo Gen. 32:5
reversi sunt nuntii ad Iacob dicentes venimus ad Esau fratrem tuum et ecce properat in occursum tibi cum quadringentis viris Gen. 32:6
timuit Iacob valde et perterritus divisit populum qui secum erat greges quoque et oves et boves et camelos in duas turmas Gen. 32:7
dicens si venerit Esau ad unam turmam et percusserit eam alia turma quae reliqua est salvabitur Gen. 32:8
dixitque Iacob Deus patris mei Abraham et Deus patris mei Isaac Domine qui dixisti mihi revertere in terram tuam et in locum nativitatis tuae et benefaciam tibi Gen. 32:9
minor sum cunctis miserationibus et veritate quam explesti servo tuo in baculo meo transivi Iordanem istum et nunc cum duabus turmis regredior Gen. 32:10
tu locutus es quod bene mihi faceres et dilatares semen meum sicut harenam maris quae prae multitudine numerari non potest Gen. 32:12
camelos fetas cum pullis suis triginta vaccas quadraginta et tauros viginti asinas viginti et pullos earum decem Gen. 32:15
et misit per manus servorum suorum singulos seorsum greges dixitque pueris suis antecedite me et sit spatium inter gregem et gregem Gen. 32:16
et praecepit priori dicens si obvium habueris Esau fratrem meum et interrogaverit te cuius es et quo vadis et cuius sunt ista quae sequeris Gen. 32:17
similiter mandata dedit secundo ac tertio et cunctis qui sequebantur greges dicens hisdem verbis loquimini ad Esau cum inveneritis eum Gen. 32:19
et addetis ipse quoque servus tuus Iacob iter nostrum insequitur dixit enim placabo illum muneribus quae praecedunt et postea videbo forsitan propitiabitur mihi Gen. 32:20
cumque mature surrexisset tulit duas uxores suas et totidem famulas cum undecim filiis et transivit vadum Iaboc Gen. 32:22
remansit solus et ecce vir luctabatur cum eo usque mane Gen. 32:24
qui cum videret quod eum superare non posset tetigit nervum femoris eius et statim emarcuit Gen. 32:25
interrogavit eum Iacob dic mihi quo appellaris nomine respondit cur quaeris nomen meum et benedixit ei in eodem loco Gen. 32:29
vocavitque Iacob nomen loci illius Phanuhel dicens vidi Deum facie ad faciem et salva facta est anima mea Gen. 32:30
quam ob causam non comedunt filii Israhel nervum qui emarcuit in femore Iacob usque in praesentem diem eo quod tetigerit nervum femoris eius et obstipuerit Gen. 32:32
levans autem Iacob oculos suos vidit venientem Esau et cum eo quadringentos viros divisitque filios Liae et Rahel ambarumque famularum Gen. 33:1
et posuit utramque ancillam et liberos earum in principio Liam vero et filios eius in secundo loco Rahel autem et Ioseph novissimos Gen. 33:2
et ipse praegrediens adoravit pronus in terram septies donec adpropinquaret frater eius Gen. 33:3
currens itaque Esau obviam fratri suo amplexatus est eum stringensque collum et osculans flevit Gen. 33:4
levatisque oculis vidit mulieres et parvulos earum et ait quid sibi volunt isti et si ad te pertinent respondit parvuli sunt quos donavit mihi Deus servo tuo Gen. 33:5
et adpropinquantes ancillae et filii earum incurvati sunt Gen. 33:6
accessitque Lia cum liberis suis et cum similiter adorassent extremi Ioseph et Rahel adoraverunt Gen. 33:7
et ille habeo ait plurima frater mi sint tua tibi Gen. 33:9
et suscipe benedictionem quam adtuli tibi et quam donavit mihi Deus tribuens omnia vix fratre conpellente suscipiens Gen. 33:11
dixit Iacob nosti domine mi quod parvulos habeam teneros et oves ac boves fetas mecum quas si plus in ambulando fecero laborare morientur una die cuncti greges Gen. 33:13
praecedat dominus meus ante servum suum et ego sequar paulatim vestigia eius sicut videro posse parvulos meos donec veniam ad dominum meum in Seir Gen. 33:14
et Iacob venit in Soccoth ubi aedificata domo et fixis tentoriis appellavit nomen loci illius Soccoth id est Tabernacula Gen. 33:17
transivitque in Salem urbem Sycimorum quae est in terra Chanaan postquam regressus est de Mesopotamiam Syriae et habitavit iuxta oppidum Gen. 33:18
et erecto ibi altari invocavit super illud Fortissimum Deum Israhel Gen. 33:20
quam cum vidisset Sychem filius Emor Evei princeps terrae illius adamavit et rapuit et dormivit cum illa vi opprimens virginem Gen. 34:2
et conglutinata est anima eius cum ea tristemque blanditiis delinivit Gen. 34:3
et pergens ad Emor patrem suum accipe mihi inquit puellam hanc coniugem Gen. 34:4
quod cum audisset Iacob absentibus filiis et in pastu occupatis pecorum siluit donec redirent Gen. 34:5
ecce filii eius veniebant de agro auditoque quod acciderat irati sunt valde eo quod foedam rem esset operatus in Israhel et violata filia Iacob rem inlicitam perpetrasset Gen. 34:7
et iungamus vicissim conubia filias vestras tradite nobis et filias nostras accipite Gen. 34:9
et habitate nobiscum terra in potestate vestra est exercete negotiamini et possidete eam Gen. 34:10
sed et Sychem ad patrem et ad fratres eius ait inveniam gratiam coram vobis et quaecumque statueritis dabo Gen. 34:11
responderunt filii Iacob Sychem et patri eius in dolo saevientes ob stuprum sororis Gen. 34:13
non possumus facere quod petitis nec dare sororem nostram homini incircumciso quod inlicitum et nefarium est apud nos Gen. 34:14
sed in hoc valebimus foederari si esse volueritis nostri similes et circumcidatur in vobis omne masculini sexus Gen. 34:15
tunc dabimus et accipiemus mutuo filias nostras ac vestras et habitabimus vobiscum erimusque unus populus Gen. 34:16
sin autem circumcidi nolueritis tollemus filiam nostram et recedemus Gen. 34:17
placuit oblatio eorum Emor et Sychem filio eius Gen. 34:18
nec distulit adulescens quin statim quod petebatur expleret amabat enim puellam valde et ipse erat inclitus in omni domo patris sui Gen. 34:19
viri isti pacifici sunt et volunt habitare nobiscum negotientur in terra et exerceant eam quae spatiosa et lata cultoribus indiget filias eorum accipiemus uxores et nostras illis dabimus Gen. 34:21
et substantia eorum et pecora et cuncta quae possident nostra erunt tantum in hoc adquiescamus et habitantes simul unum efficiemus populum Gen. 34:23
et ecce die tertio quando gravissimus vulnerum dolor est arreptis duo Iacob filii Symeon et Levi fratres Dinae gladiis ingressi sunt urbem confidenter interfectisque omnibus masculis Gen. 34:25
Emor et Sychem pariter necaverunt tollentes Dinam de domo Sychem sororem suam Gen. 34:26
quibus egressis inruerunt super occisos ceteri filii Iacob et depopulati sunt urbem in ultionem stupri Gen. 34:27
oves eorum et armenta et asinos cunctaque vastantes quae in domibus et in agris erant Gen. 34:28
parvulos quoque et uxores eorum duxere captivas Gen. 34:29
quibus patratis audacter Iacob dixit ad Symeon et Levi turbastis me et odiosum fecistis Chananeis et Ferezeis habitatoribus terrae huius nos pauci sumus illi congregati percutient me et delebor ego et domus mea Gen. 34:30
interea locutus est Deus ad Iacob surge et ascende Bethel et habita ibi facque altare Deo qui apparuit tibi quando fugiebas Esau fratrem tuum Gen. 35:1
Iacob vero convocata omni domo sua ait abicite deos alienos qui in medio vestri sunt et mundamini ac mutate vestimenta vestra Gen. 35:2
surgite et ascendamus in Bethel ut faciamus ibi altare Deo qui exaudivit me in die tribulationis meae et fuit socius itineris mei Gen. 35:3
dederunt ergo ei omnes deos alienos quos habebant et inaures quae erant in auribus eorum at ille infodit ea subter terebinthum quae est post urbem Sychem Gen. 35:4
cumque profecti essent terror Dei invasit omnes per circuitum civitates et non sunt ausi persequi recedentes Gen. 35:5
venit igitur Iacob Luzam quae est in terra Chanaan cognomento Bethel ipse et omnis populus cum eo Gen. 35:6
aedificavitque ibi altare et appellavit nomen loci Domus Dei ibi enim apparuit ei Deus cum fugeret fratrem suum Gen. 35:7
eodem tempore mortua est Debbora nutrix Rebeccae et sepulta ad radices Bethel subter quercum vocatumque est nomen loci quercus Fletus Gen. 35:8
dicens non vocaberis ultra Iacob sed Israhel erit nomen tuum et appellavit eum Israhel Gen. 35:10
dixitque ei ego Deus omnipotens cresce et multiplicare gentes et populi nationum erunt ex te reges de lumbis tuis egredientur Gen. 35:11
terramque quam dedi Abraham et Isaac dabo tibi et semini tuo post te Gen. 35:12
et recessit ab eo Gen. 35:13
ille vero erexit titulum lapideum in loco quo locutus ei fuerat Deus libans super eum libamina et effundens oleum Gen. 35:14
ob difficultatem partus periclitari coepit dixitque ei obsetrix noli timere quia et hunc habebis filium Gen. 35:17
egrediente autem anima prae dolore et inminente iam morte vocavit nomen filii sui Benoni id est filius doloris mei pater vero appellavit eum Beniamin id est filius dexterae Gen. 35:18
mortua est ergo Rahel et sepulta in via quae ducit Efratham haec est Bethleem Gen. 35:19
cumque habitaret in illa regione abiit Ruben et dormivit cum Bala concubina patris sui quod illum minime latuit erant autem filii Iacob duodecim Gen. 35:22
filii Liae primogenitus Ruben et Symeon et Levi et Iudas et Isachar et Zabulon Gen. 35:23
filii Rahel Ioseph et Beniamin Gen. 35:24
filii Balae ancillae Rahelis Dan et Nepthalim Gen. 35:25
filii Zelphae ancillae Liae Gad et Aser hii filii Iacob qui nati sunt ei in Mesopotamiam Syriae Gen. 35:26
venit etiam ad Isaac patrem suum in Mambre civitatem Arbee haec est Hebron in qua peregrinatus est Abraham et Isaac Gen. 35:27
et conpleti sunt dies Isaac centum octoginta annorum Gen. 35:28
consumptusque aetate mortuus est et adpositus populo suo senex et plenus dierum et sepelierunt eum Esau et Iacob filii sui Gen. 35:29
Esau accepit uxores de filiabus Chanaan Ada filiam Elom Hetthei et Oolibama filiam Anae filiae Sebeon Evei Gen. 36:2
Oolibama edidit Hieus et Hielom et Core hii filii Esau qui nati sunt ei in terra Chanaan Gen. 36:5
tulit autem Esau uxores suas et filios et filias et omnem animam domus suae et substantiam et pecora et cuncta quae habere poterat in terra Chanaan et abiit in alteram regionem recessitque a fratre suo Iacob Gen. 36:6
divites enim erant valde et simul habitare non poterant nec sustinebat eos terra peregrinationis eorum prae multitudine gregum Gen. 36:7
et haec nomina filiorum eius Eliphaz filius Ada uxoris Esau Rauhel quoque filius Basemath uxoris eius Gen. 36:10
fueruntque filii Eliphaz Theman Omar Sephu et Gatham et Cenez Gen. 36:11
filii autem Rauhel Naath et Zara Semma et Meza hii filii Basemath uxoris Esau Gen. 36:13
isti quoque erant filii Oolibama filiae Ana filiae Sebeon uxoris Esau quos genuit ei Hieus et Hielom et Core Gen. 36:14
dux Core dux Gatham dux Amalech hii filii Eliphaz in terra Edom et hii filii Adae Gen. 36:16
isti filii Esau et hii duces eorum ipse est Edom Gen. 36:19
isti filii Seir Horrei habitatores terrae Lotham et Sobal et Sebeon et Anan Gen. 36:20
Dison et Eser et Disan hii duces Horrei filii Seir in terra Edom Gen. 36:21
facti sunt autem filii Lotham Horrei et Heman erat autem soror Lotham Thamna Gen. 36:22
et isti filii Sobal Alvam et Maneeth et Hebal Sephi et Onam Gen. 36:23
et hii filii Sebeon Ahaia et Anam iste est Ana qui invenit aquas calidas in solitudine cum pasceret asinos Sebeon patris sui Gen. 36:24
habuitque filium Disan et filiam Oolibama Gen. 36:25
et isti filii Disan Amdan et Esban et Iethran et Charan Gen. 36:26
hii quoque filii Eser Balaan et Zevan et Acham Gen. 36:27
habuit autem filios Disan Hus et Aran Gen. 36:28
mortuus est autem Bale et regnavit pro eo Iobab filius Zare de Bosra Gen. 36:33
hoc quoque mortuo regnavit pro eo Adad filius Badadi qui percussit Madian in regione Moab et nomen urbis eius Ahuith Gen. 36:35
cumque et hic obisset successit in regnum Baalanam filius Achobor Gen. 36:38
isto quoque mortuo regnavit pro eo Adad nomenque urbis eius Phau et appellabatur uxor illius Meezabel filia Matred filiae Mizaab Gen. 36:39
haec ergo nomina Esau in cognationibus et locis et vocabulis suis dux Thamna dux Alva dux Ietheth Gen. 36:40
et hae sunt generationes eius Ioseph cum sedecim esset annorum pascebat gregem cum fratribus suis adhuc puer et erat cum filiis Balae et Zelphae uxorum patris sui accusavitque fratres suos apud patrem crimine pessimo Gen. 37:2
putabam ligare nos manipulos in agro et quasi consurgere manipulum meum et stare vestrosque manipulos circumstantes adorare manipulum meum Gen. 37:7
responderunt fratres eius numquid rex noster eris aut subiciemur dicioni tuae haec ergo causa somniorum atque sermonum invidiae et odii fomitem ministravit Gen. 37:8
aliud quoque vidit somnium quod narrans fratribus ait vidi per somnium quasi solem et lunam et stellas undecim adorare me Gen. 37:9
quod cum patri suo et fratribus rettulisset increpavit eum pater et dixit quid sibi vult hoc somnium quod vidisti num ego et mater tua et fratres adorabimus te super terram Gen. 37:10
praesto sum ait vade et vide si cuncta prospera sint erga fratres tuos et pecora et renuntia mihi quid agatur missus de valle Hebron venit in Sychem Gen. 37:14
invenitque eum vir errantem in agro et interrogavit quid quaereret Gen. 37:15
dixitque ei vir recesserunt de loco isto audivi autem eos dicentes eamus in Dothain perrexit ergo Ioseph post fratres suos et invenit eos in Dothain Gen. 37:17
et mutuo loquebantur ecce somniator venit Gen. 37:19
venite occidamus eum et mittamus in cisternam veterem dicemusque fera pessima devoravit eum et tunc apparebit quid illi prosint somnia sua Gen. 37:20
audiens hoc Ruben nitebatur liberare eum de manibus eorum et dicebat Gen. 37:21
non interficiamus animam eius nec effundatis sanguinem sed proicite eum in cisternam hanc quae est in solitudine manusque vestras servate innoxias hoc autem dicebat volens eripere eum de manibus eorum et reddere patri suo Gen. 37:22
confestim igitur ut pervenit ad fratres nudaverunt eum tunica talari et polymita Gen. 37:23
et sedentes ut comederent panem viderunt viatores Ismahelitas venire de Galaad et camelos eorum portare aromata et resinam et stacten in Aegyptum Gen. 37:25
dixit ergo Iudas fratribus suis quid nobis prodest si occiderimus fratrem nostrum et celaverimus sanguinem ipsius Gen. 37:26
melius est ut vendatur Ismahelitis et manus nostrae non polluantur frater enim et caro nostra est adquieverunt fratres sermonibus eius Gen. 37:27
et praetereuntibus Madianitis negotiatoribus extrahentes eum de cisterna vendiderunt Ismahelitis viginti argenteis qui duxerunt eum in Aegyptum Gen. 37:28
et scissis vestibus pergens ad fratres ait puer non conparet et ego quo ibo Gen. 37:30
tulerunt autem tunicam eius et in sanguinem hedi quem occiderant tinxerunt Gen. 37:31
mittentes qui ferrent ad patrem et dicerent hanc invenimus vide utrum tunica filii tui sit an non Gen. 37:32
congregatis autem cunctis liberis eius ut lenirent dolorem patris noluit consolationem recipere et ait descendam ad filium meum lugens in infernum et illo perseverante in fletu Gen. 37:35
viditque ibi filiam hominis chananei vocabulo Suae et uxore accepta ingressus est ad eam Gen. 38:2
quae concepit et peperit filium vocavitque nomen eius Her Gen. 38:3
fuitque Her primogenitus Iudae nequam in conspectu Domini et ab eo occisus est Gen. 38:7
dixit ergo Iudas ad Onam filium suum ingredere ad uxorem fratris tui et sociare illi ut suscites semen fratri tuo Gen. 38:8
et idcirco percussit eum Dominus quod rem detestabilem faceret Gen. 38:10
quam ob rem dixit Iudas Thamar nurui suae esto vidua in domo patris tui donec crescat Sela filius meus timebat enim ne et ipse moreretur sicut fratres eius quae abiit et habitavit in domo patris sui Gen. 38:11
evolutis autem multis diebus mortua est filia Suae uxor Iudae qui post luctum consolatione suscepta ascendebat ad tonsores ovium suarum ipse et Hiras opilio gregis Odollamita in Thamnas Gen. 38:12
quae depositis viduitatis vestibus adsumpsit theristrum et mutato habitu sedit in bivio itineris quod ducit Thamnam eo quod crevisset Sela et non eum accepisset maritum Gen. 38:14
ait Iudas quid vis tibi pro arrabone dari respondit anulum tuum et armillam et baculum quem manu tenes ad unum igitur coitum concepit mulier Gen. 38:18
et surgens abiit depositoque habitu quem adsumpserat induta est viduitatis vestibus Gen. 38:19
reversus est ad Iudam et dixit ei non inveni eam sed et homines loci illius dixerunt mihi numquam ibi sedisse scortum Gen. 38:22
ait Iudas habeat sibi certe mendacii nos arguere non poterit ego misi hedum quem promiseram et tu non invenisti eam Gen. 38:23
ecce autem post tres menses nuntiaverunt Iudae dicentes fornicata est Thamar nurus tua et videtur uterus illius intumescere dixit Iudas producite eam ut conburatur Gen. 38:24
quae cum educeretur ad poenam misit ad socerum suum dicens de viro cuius haec sunt concepi cognosce cuius sit anulus et armilla et baculus Gen. 38:25
illo vero retrahente manum egressus est alter dixitque mulier quare divisa est propter te maceria et ob hanc causam vocavit nomen eius Phares Gen. 38:29
fuitque Dominus cum eo et erat vir in cunctis prospere agens habitabatque in domo domini sui Gen. 39:2
qui optime noverat esse Dominum cum eo et omnia quae gereret ab eo dirigi in manu illius Gen. 39:3
invenitque Ioseph gratiam coram domino suo et ministrabat ei a quo praepositus omnibus gubernabat creditam sibi domum et universa quae tradita fuerant Gen. 39:4
benedixitque Dominus domui Aegyptii propter Ioseph et multiplicavit tam in aedibus quam in agris cunctam eius substantiam Gen. 39:5
nec quicquam aliud noverat nisi panem quo vescebatur erat autem Ioseph pulchra facie et decorus aspectu Gen. 39:6
post multos itaque dies iecit domina oculos suos in Ioseph et ait dormi mecum Gen. 39:7
nec quicquam est quod non in mea sit potestate vel non tradiderit mihi praeter te quae uxor eius es quomodo ergo possum malum hoc facere et peccare in Deum meum Gen. 39:9
huiuscemodi verbis per singulos dies et mulier molesta erat adulescenti et ille recusabat stuprum Gen. 39:10
accidit autem ut quadam die intraret Ioseph domum et operis quippiam absque arbitris faceret Gen. 39:11
et illa adprehensa lacinia vestimenti eius diceret dormi mecum qui relicto in manu illius pallio fugit et egressus est foras Gen. 39:12
cumque vidisset mulier vestem in manibus suis et se esse contemptam Gen. 39:13
vocavit homines domus suae et ait ad eos en introduxit virum hebraeum ut inluderet nobis ingressus est ad me ut coiret mecum cumque ego succlamassem Gen. 39:14
et audisset vocem meam reliquit pallium quod tenebam et fugit foras Gen. 39:15
et ait ingressus est ad me servus hebraeus quem adduxisti ut inluderet mihi Gen. 39:17
cumque vidisset me clamare reliquit pallium et fugit foras Gen. 39:18
his auditis dominus et nimium credulus verbis coniugis iratus est valde Gen. 39:19
tradiditque Ioseph in carcerem ubi vincti regis custodiebantur et erat ibi clausus Gen. 39:20
fuit autem Dominus cum Ioseph et misertus illius dedit ei gratiam in conspectu principis carceris Gen. 39:21
qui tradidit in manu ipsius universos vinctos qui in custodia tenebantur et quicquid fiebat sub ipso erat Gen. 39:22
nec noverat aliquid cunctis ei creditis Dominus enim erat cum illo et omnia eius opera dirigebat Gen. 39:23
his ita gestis accidit ut peccarent duo eunuchi pincerna regis Aegypti et pistor domino suo Gen. 40:1
misit eos in carcerem principis militum in quo erat vinctus et Ioseph Gen. 40:3
at custos carceris tradidit eos Ioseph qui et ministrabat eis aliquantum temporis fluxerat et illi in custodia tenebantur Gen. 40:4
ad quos cum introisset Ioseph mane et vidisset eos tristes Gen. 40:6
qui responderunt somnium vidimus et non est qui interpretetur nobis dixitque ad eos Ioseph numquid non Dei est interpretatio referte mihi quid videritis Gen. 40:8
in qua erant tres propagines crescere paulatim gemmas et post flores uvas maturescere Gen. 40:10
calicemque Pharaonis in manu mea tuli ergo uvas et expressi in calicem quem tenebam et tradidi poculum Pharaoni Gen. 40:11
post quos recordabitur Pharao magisterii tui et restituet te in gradum pristinum dabisque ei calicem iuxta officium tuum sicut facere ante consueveras Gen. 40:13
tantum memento mei cum tibi bene fuerit et facies mecum misericordiam ut suggeras Pharaoni et educat me de isto carcere Gen. 40:14
quia furto sublatus sum de terra Hebraeorum et hic innocens in lacum missus sum Gen. 40:15
videns pistorum magister quod prudenter somnium dissolvisset ait et ego vidi somnium quod haberem tria canistra farinae super caput meum Gen. 40:16
et in uno canistro quod erat excelsius portare me omnes cibos qui fiunt arte pistoria avesque comedere ex eo Gen. 40:17
post quos auferet Pharao caput tuum ac suspendet te in cruce et lacerabunt volucres carnes tuas Gen. 40:19
exin dies tertius natalicius Pharaonis erat qui faciens grande convivium pueris suis recordatus est inter epulas magistri pincernarum et pistorum principis Gen. 40:20
et tamen succedentibus prosperis praepositus pincernarum oblitus est interpretis sui Gen. 40:23
de quo ascendebant septem boves pulchrae et crassae nimis et pascebantur in locis palustribus Gen. 41:2
aliae quoque septem emergebant de flumine foedae confectaeque macie et pascebantur in ipsa amnis ripa in locis virentibus Gen. 41:3
devoraveruntque eas quarum mira species et habitudo corporum erat expergefactus Pharao Gen. 41:4
rursum dormivit et vidit alterum somnium septem spicae pullulabant in culmo uno plenae atque formonsae Gen. 41:5
aliae quoque totidem spicae tenues et percussae uredine oriebantur Gen. 41:6
et facto mane pavore perterritus misit ad coniectores Aegypti cunctosque sapientes et accersitis narravit somnium nec erat qui interpretaretur Gen. 41:8
iratus rex servis suis me et magistrum pistorum retrudi iussit in carcerem principis militum Gen. 41:10
audivimus quicquid postea rei probavit eventus ego enim redditus sum officio meo et ille suspensus est in cruce Gen. 41:13
et septem boves de amne conscendere pulchras nimis et obesis carnibus quae in pastu paludis virecta carpebant Gen. 41:18
et ecce has sequebantur aliae septem boves in tantum deformes et macilentae ut numquam tales in terra Aegypti viderim Gen. 41:19
quae devoratis et consumptis prioribus Gen. 41:20
nullum saturitatis dedere vestigium sed simili macie et squalore torpebant evigilans rursum sopore depressus Gen. 41:21
aliae quoque septem tenues et percussae uredine oriebantur stipula Gen. 41:23
quae priorum pulchritudinem devorarunt narravi coniectoribus somnium et nemo est qui edisserat Gen. 41:24
septem boves pulchrae et septem spicae plenae septem ubertatis anni sunt eandemque vim somnii conprehendunt Gen. 41:26
septem quoque boves tenues atque macilentae quae ascenderunt post eas et septem spicae tenues et vento urente percussae septem anni sunt venturae famis Gen. 41:27
et ubertatis magnitudinem perditura inopiae magnitudo Gen. 41:31
quod autem vidisti secundo ad eandem rem pertinens somnium firmitatis indicium est eo quod fiat sermo Dei et velocius impleatur Gen. 41:32
nunc ergo provideat rex virum sapientem et industrium et praeficiat eum terrae Aegypti Gen. 41:33
qui constituat praepositos per singulas regiones et quintam partem fructuum per septem annos fertilitatis Gen. 41:34
qui iam nunc futuri sunt congreget in horrea et omne frumentum sub Pharaonis potestate condatur serveturque in urbibus Gen. 41:35
et paretur futurae septem annorum fami quae pressura est Aegyptum et non consumetur terra inopia Gen. 41:36
placuit Pharaoni consilium et cunctis ministris eius Gen. 41:37
dixit ergo ad Ioseph quia ostendit Deus tibi omnia quae locutus es numquid sapientiorem et similem tui invenire potero Gen. 41:39
tu eris super domum meam et ad tui oris imperium cunctus populus oboediet uno tantum regni solio te praecedam Gen. 41:40
tulit anulum de manu sua et dedit in manu eius vestivitque eum stola byssina et collo torquem auream circumposuit Gen. 41:42
fecitque ascendere super currum suum secundum clamante praecone ut omnes coram eo genuflecterent et praepositum esse scirent universae terrae Aegypti Gen. 41:43
vertitque nomen illius et vocavit eum lingua aegyptiaca Salvatorem mundi dedit quoque illi uxorem Aseneth filiam Putiphare sacerdotis Heliopoleos egressus itaque Ioseph ad terram Aegypti Gen. 41:45
venitque fertilitas septem annorum et in manipulos redactae segetes congregatae sunt in horrea Aegypti Gen. 41:47
tantaque fuit multitudo tritici ut harenae maris coaequaretur et copia mensuram excederet Gen. 41:49
vocavitque nomen primogeniti Manasse dicens oblivisci me fecit Deus omnium laborum meorum et domum patris mei Gen. 41:51
coeperunt venire septem anni inopiae quos praedixerat Ioseph et in universo orbe fames praevaluit in cuncta autem terra Aegypti erat panis Gen. 41:54
qua esuriente clamavit populus ad Pharaonem alimenta petens quibus ille respondit ite ad Ioseph et quicquid vobis dixerit facite Gen. 41:55
crescebat autem cotidie fames in omni terra aperuitque Ioseph universa horrea et vendebat Aegyptiis nam et illos oppresserat fames Gen. 41:56
omnesque provinciae veniebant in Aegyptum ut emerent escas et malum inopiae temperarent Gen. 41:57
audivi quod triticum venundetur in Aegypto descendite et emite nobis necessaria ut possimus vivere et non consumamur inopia Gen. 42:2
et Ioseph princeps Aegypti atque ad illius nutum frumenta populis vendebantur cumque adorassent eum fratres sui Gen. 42:6
et agnovisset eos quasi ad alienos durius loquebatur interrogans eos unde venistis qui responderunt de terra Chanaan ut emamus victui necessaria Gen. 42:7
et tamen fratres ipse cognoscens non est agnitus ab eis Gen. 42:8
et illi duodecim inquiunt servi tui fratres sumus filii viri unius in terra Chanaan minimus cum patre nostro est alius non est super Gen. 42:13
mittite e vobis unum et adducat eum vos autem eritis in vinculis donec probentur quae dixistis utrum falsa an vera sint alioquin per salutem Pharaonis exploratores estis Gen. 42:16
die autem tertio eductis de carcere ait facite quod dixi et vivetis Deum enim timeo Gen. 42:18
si pacifici estis frater vester unus ligetur in carcere vos autem abite et ferte frumenta quae emistis in domos vestras Gen. 42:19
et fratrem vestrum minimum ad me adducite ut possim vestros probare sermones et non moriamini fecerunt ut dixerat Gen. 42:20
et locuti sunt invicem merito haec patimur quia peccavimus in fratrem nostrum videntes angustiam animae illius cum deprecaretur nos et non audivimus idcirco venit super nos ista tribulatio Gen. 42:21
e quibus unus Ruben ait numquid non dixi vobis nolite peccare in puerum et non audistis me en sanguis eius exquiritur Gen. 42:22
avertitque se parumper et flevit et reversus locutus est ad eos Gen. 42:24
tollens Symeon et ligans illis praesentibus iussitque ministris ut implerent saccos eorum tritico et reponerent pecunias singulorum in sacculis suis datis supra cibariis in via qui fecerunt ita Gen. 42:25
dixit fratribus suis reddita est mihi pecunia en habetur in sacco et obstupefacti turbatique dixerunt mutuo quidnam est hoc quod fecit nobis Deus Gen. 42:28
veneruntque ad Iacob patrem suum in terra Chanaan et narraverunt ei omnia quae accidissent sibi dicentes Gen. 42:29
locutus est nobis dominus terrae dure et putavit nos exploratores provinciae Gen. 42:30
qui ait nobis sic probabo quod pacifici sitis fratrem vestrum unum dimittite apud me et cibaria domibus vestris necessaria sumite et abite Gen. 42:33
fratremque vestrum minimum adducite ad me ut sciam quod non sitis exploratores et istum qui tenetur in vinculis recipere possitis ac deinceps emendi quae vultis habeatis licentiam Gen. 42:34
cui respondit Ruben duos filios meos interfice si non reduxero illum tibi trade in manu mea et ego eum restituam Gen. 42:37
consumptisque cibis quos ex Aegypto detulerant dixit Iacob ad filios suos revertimini et emite pauxillum escarum Gen. 43:2
si ergo vis mittere eum nobiscum pergemus pariter et ememus tibi necessaria Gen. 43:4
dixit eis Israhel in meam hoc fecistis miseriam ut indicaretis ei et alium habere vos fratrem Gen. 43:6
at illi responderunt interrogavit nos homo per ordinem nostram progeniem si pater viveret si haberemus fratrem et nos respondimus ei consequenter iuxta id quod fuerat sciscitatus numquid scire poteramus quod dicturus esset adducite vobiscum fratrem vestrum Gen. 43:7
Iudas quoque dixit patri suo mitte puerum mecum ut proficiscamur et possimus vivere ne moriamur nos et parvuli nostri Gen. 43:8
ego suscipio puerum de manu mea require illum nisi reduxero et tradidero eum tibi ero peccati in te reus omni tempore Gen. 43:9
igitur Israhel pater eorum dixit ad eos si sic necesse est facite quod vultis sumite de optimis terrae fructibus in vasis vestris et deferte viro munera modicum resinae et mellis et styracis et stactes et terebinthi et amigdalarum Gen. 43:11
pecuniamque duplicem ferte vobiscum et illam quam invenistis in sacculis reportate ne forte errore factum sit Gen. 43:12
sed et fratrem vestrum tollite et ite ad virum Gen. 43:13
Deus autem meus omnipotens faciat vobis eum placabilem et remittat vobiscum fratrem vestrum quem tenet et hunc Beniamin ego autem quasi orbatus absque liberis ero Gen. 43:14
tulerunt ergo viri munera et pecuniam duplicem et Beniamin descenderuntque in Aegyptum et steterunt coram Ioseph Gen. 43:15
quos cum ille vidisset et Beniamin simul praecepit dispensatori domus suae dicens introduc viros domum et occide victimas et instrue convivium quoniam mecum sunt comesuri meridie Gen. 43:16
fecit ille sicut fuerat imperatum et introduxit viros domum Gen. 43:17
ibique exterriti dixerunt mutuo propter pecuniam quam rettulimus prius in saccis nostris introducti sumus ut devolvat in nos calumniam et violenter subiciat servituti et nos et asinos nostros Gen. 43:18
quibus emptis cum venissemus ad diversorium aperuimus sacculos nostros et invenimus pecuniam in ore saccorum quam nunc eodem pondere reportamus Gen. 43:21
sed et aliud adtulimus argentum ut emamus quae necessaria sunt non est in nostra conscientia quis eam posuerit in marsuppiis nostris Gen. 43:22
at ille respondit pax vobiscum nolite timere Deus vester et Deus patris vestri dedit vobis thesauros in sacculis vestris nam pecuniam quam dedistis mihi probatam ego habeo eduxitque ad eos Symeon Gen. 43:23
et introductis domum adtulit aquam et laverunt pedes suos deditque pabula asinis eorum Gen. 43:24
igitur ingressus est Ioseph domum suam obtuleruntque ei munera tenentes in manibus et adoraverunt proni in terram Gen. 43:26
qui responderunt sospes est servus tuus pater noster adhuc vivit et incurvati adoraverunt eum Gen. 43:28
adtollens autem oculos Ioseph vidit Beniamin fratrem suum uterinum et ait iste est frater vester parvulus de quo dixeratis mihi et rursum Deus inquit misereatur tui fili mi Gen. 43:29
festinavitque quia commota fuerant viscera eius super fratre suo et erumpebant lacrimae et introiens cubiculum flevit Gen. 43:30
rursusque lota facie egressus continuit se et ait ponite panes Gen. 43:31
quibus adpositis seorsum Ioseph et seorsum fratribus Aegyptiis quoque qui vescebantur simul seorsum inlicitum est enim Aegyptiis comedere cum Hebraeis et profanum putant huiuscemodi convivium Gen. 43:32
sederunt coram eo primogenitus iuxta primogenita sua et minimus iuxta aetatem suam et mirabantur nimis Gen. 43:33
sumptis partibus quas ab eo acceperant maiorque pars venit Beniamin ita ut quinque partibus excederet biberuntque et inebriati sunt cum eo Gen. 43:34
praecepit autem Ioseph dispensatori domus suae dicens imple saccos eorum frumento quantum possunt capere et pone pecuniam singulorum in summitate sacci Gen. 44:1
scyphum autem meum argenteum et pretium quod dedit tritici pone in ore sacci iunioris factumque est ita Gen. 44:2
et orto mane dimissi sunt cum asinis suis Gen. 44:3
iamque urbem exierant et processerant paululum tum Ioseph arcessito dispensatore domus surge inquit persequere viros et adprehensis dicito quare reddidistis malum pro bono Gen. 44:4
scyphum quem furati estis ipse est in quo bibit dominus meus et in quo augurari solet pessimam rem fecistis Gen. 44:5
fecit ille ut iusserat et adprehensis per ordinem locutus est Gen. 44:6
pecuniam quam invenimus in summitate saccorum reportavimus ad te de terra Chanaan et quomodo consequens est ut furati simus de domo domini tui aurum vel argentum Gen. 44:8
apud quemcumque fuerit inventum servorum tuorum quod quaeris moriatur et nos servi erimus domini nostri Gen. 44:9
cui Iudas quid respondebimus inquit domino meo vel quid loquemur aut iusti poterimus obtendere Deus invenit iniquitatem servorum tuorum en omnes servi sumus domini mei et nos et apud quem inventus est scyphus Gen. 44:16
accedens propius Iudas confidenter ait oro domine mi loquatur servus tuus verbum in auribus tuis et ne irascaris famulo tuo tu es enim post Pharaonem Gen. 44:18
et nos respondimus tibi domino meo est nobis pater senex et puer parvulus qui in senecta illius natus est cuius uterinus frater est mortuus et ipsum solum habet mater sua pater vero tenere diligit eum Gen. 44:20
dixistique servis tuis adducite eum ad me et ponam oculos meos super illum Gen. 44:21
et dixisti servis tuis nisi venerit frater vester minimus vobiscum non videbitis amplius faciem meam Gen. 44:23
et dixit pater noster revertimini et emite nobis parum tritici Gen. 44:25
egressus est unus et dixistis bestia devoravit eum et hucusque non conparet Gen. 44:28
si tuleritis et istum et aliquid ei in via contigerit deducetis canos meos cum maerore ad inferos Gen. 44:29
igitur si intravero ad servum tuum patrem nostrum et puer defuerit cum anima illius ex huius anima pendeat Gen. 44:30
videritque eum non esse nobiscum morietur et deducent famuli tui canos eius cum dolore ad inferos Gen. 44:31
ego proprie servus tuus qui in meam hunc recepi fidem et spopondi dicens nisi reduxero eum peccati reus ero in patrem meum omni tempore Gen. 44:32
manebo itaque servus tuus pro puero in ministerium domini mei et puer ascendat cum fratribus suis Gen. 44:33
non se poterat ultra cohibere Ioseph multis coram adstantibus unde praecepit ut egrederentur cuncti foras et nullus interesset alienus agnitioni mutuae Gen. 45:1
et dixit fratribus suis ego sum Ioseph adhuc pater meus vivit nec poterant respondere fratres nimio timore perterriti Gen. 45:3
ad quos ille clementer accedite inquit ad me et cum accessissent prope ego sum ait Ioseph frater vester quem vendidistis in Aegypto Gen. 45:4
biennium est quod fames esse coepit in terra et adhuc quinque anni restant quibus nec arari poterit nec meti Gen. 45:6
praemisitque me Deus ut reservemini super terram et escas ad vivendum habere possitis Gen. 45:7
non vestro consilio sed Dei huc voluntate missus sum qui fecit me quasi patrem Pharaonis et dominum universae domus eius ac principem in omni terra Aegypti Gen. 45:8
festinate et ascendite ad patrem meum et dicetis ei haec mandat filius tuus Ioseph Deus me fecit dominum universae terrae Aegypti descende ad me ne moreris Gen. 45:9
et habita in terra Gessen erisque iuxta me tu et filii tui et filii filiorum tuorum oves tuae et armenta tua et universa quae possides Gen. 45:10
ibique te pascam adhuc enim quinque anni residui sunt famis ne et tu pereas et domus tua et omnia quae possides Gen. 45:11
en oculi vestri et oculi fratris mei Beniamin vident quod os meum loquatur ad vos Gen. 45:12
nuntiate patri meo universam gloriam meam et cuncta quae vidistis in Aegypto festinate et adducite eum ad me Gen. 45:13
osculatusque est Ioseph omnes fratres suos et ploravit super singulos post quae ausi sunt loqui ad eum Gen. 45:15
auditumque est et celebri sermone vulgatum in aula regis venerunt fratres Ioseph et gavisus est Pharao atque omnis familia eius Gen. 45:16
et tollite inde patrem vestrum et cognationem et venite ad me et ego dabo vobis omnia bona Aegypti ut comedatis medullam terrae Gen. 45:18
praecipe etiam ut tollant plaustra de terra Aegypti ad subvectionem parvulorum suorum et coniugum ac dicito tollite patrem vestrum et properate quantocius venientes Gen. 45:19
fecerunt filii Israhel ut eis mandatum fuerat quibus dedit Ioseph plaustra secundum Pharaonis imperium et cibaria in itinere Gen. 45:21
tantundem pecuniae et vestium mittens patri suo addens eis asinos decem qui subveherent ex omnibus divitiis Aegypti et totidem asinas triticum in itinere panesque portantes Gen. 45:23
dimisit ergo fratres suos et proficiscentibus ait ne irascamini in via Gen. 45:24
et nuntiaverunt ei dicentes Ioseph vivit et ipse dominatur in omni terra Aegypti quo audito quasi de gravi somno evigilans tamen non credebat eis Gen. 45:26
illi contra referebant omnem ordinem rei cumque vidisset plaustra et universa quae miserat revixit spiritus eius Gen. 45:27
et ait sufficit mihi si adhuc Ioseph filius meus vivit vadam et videbo illum antequam moriar Gen. 45:28
profectusque Israhel cum omnibus quae habebat venit ad puteum Iuramenti et mactatis ibi victimis Deo patris sui Isaac Gen. 46:1
audivit eum per visionem nocte vocantem se et dicentem sibi Iacob Iacob cui respondit ecce adsum Gen. 46:2
ait illi Deus ego sum Fortissimus Deus patris tui noli timere et descende in Aegyptum quia in gentem magnam faciam te ibi Gen. 46:3
ego descendam tecum illuc et ego inde adducam te revertentem Ioseph quoque ponet manum suam super oculos tuos Gen. 46:4
surrexit Iacob a puteo Iuramenti tuleruntque eum filii cum parvulis et uxoribus suis in plaustris quae miserat Pharao ad portandum senem Gen. 46:5
et omnia quae possederat in terra Chanaan venitque in Aegyptum cum omni semine suo Gen. 46:6
filii eius et nepotes filiae et cuncta simul progenies Gen. 46:7
filii Ruben Enoch et Phallu et Esrom et Charmi Gen. 46:9
filii Symeon Iemuhel et Iamin et Ahod et Iachin et Saher et Saul filius Chananitidis Gen. 46:10
filii Levi Gerson Caath et Merari Gen. 46:11
filii Iuda Her et Onan et Sela et Phares et Zara mortui sunt autem Her et Onan in terra Chanaan natique sunt filii Phares Esrom et Amul Gen. 46:12
filii Isachar Thola et Phua et Iob et Semron Gen. 46:13
filii Zabulon Sared et Helon et Iahelel Gen. 46:14
hii filii Liae quos genuit in Mesopotamiam Syriae cum Dina filia sua omnes animae filiorum eius et filiarum triginta tres Gen. 46:15
filii Gad Sephion et Haggi Suni et Esebon Heri et Arodi et Areli Gen. 46:16
filii Aser Iamne et Iesua et Iesui et Beria Sara quoque soror eorum filii Beria Heber et Melchihel Gen. 46:17
hii filii Zelphae quam dedit Laban Liae filiae suae et hos genuit Iacob sedecim animas Gen. 46:18
filii Rahel uxoris Iacob Ioseph et Beniamin Gen. 46:19
natique sunt Ioseph filii in terra Aegypti quos genuit ei Aseneth filia Putiphare sacerdotis Heliopoleos Manasses et Ephraim Gen. 46:20
filii Beniamin Bela et Bechor et Asbel Gera et Naaman et Ehi et Ros Mophim et Opphim et Ared Gen. 46:21
filii Nepthalim Iasihel et Guni et Hieser et Sallem Gen. 46:24
hii filii Balae quam dedit Laban Raheli filiae suae et hos genuit Iacob omnes animae septem Gen. 46:25
cunctae animae quae ingressae sunt cum Iacob in Aegyptum et egressae de femore illius absque uxoribus filiorum sexaginta sex Gen. 46:26
misit autem Iudam ante se ad Ioseph ut nuntiaret ei et ille occurreret in Gessen Gen. 46:28
quo cum pervenisset iuncto Ioseph curru suo ascendit obviam patri ad eundem locum vidensque eum inruit super collum eius et inter amplexus flevit Gen. 46:29
dixitque pater ad Ioseph iam laetus moriar quia vidi faciem tuam et superstitem te relinquo Gen. 46:30
et ille locutus est ad fratres et ad omnem domum patris sui ascendam et nuntiabo Pharaoni dicamque ei fratres mei et domus patris mei qui erant in terra Chanaan venerunt ad me Gen. 46:31
et sunt viri pastores ovium curamque habent alendorum gregum pecora sua et armenta et omnia quae habere potuerunt adduxerunt secum Gen. 46:32
cumque vocaverit vos et dixerit quod est opus vestrum Gen. 46:33
respondebitis viri pastores sumus servi tui ab infantia nostra usque in praesens et nos et patres nostri haec autem dicetis ut habitare possitis in terra Gessen quia detestantur Aegyptii omnes pastores ovium Gen. 46:34
ingressus ergo Ioseph nuntiavit Pharaoni dicens pater meus et fratres oves eorum et armenta et cuncta quae possident venerunt de terra Chanaan et ecce consistunt in terra Gessen Gen. 47:1
quos ille interrogavit quid habetis operis responderunt pastores ovium sumus servi tui et nos et patres nostri Gen. 47:3
dixit itaque rex ad Ioseph pater tuus et fratres tui venerunt ad te Gen. 47:5
terra Aegypti in conspectu tuo est in optimo loco fac habitare eos et trade eis terram Gessen quod si nosti esse in eis viros industrios constitue illos magistros pecorum meorum Gen. 47:6
post haec introduxit Ioseph patrem suum ad regem et statuit eum coram eo qui benedicens illi Gen. 47:7
et interrogatus ab eo quot sunt dies annorum vitae tuae Gen. 47:8
respondit dies peregrinationis vitae meae centum triginta annorum sunt parvi et mali et non pervenerunt usque ad dies patrum meorum quibus peregrinati sunt Gen. 47:9
et benedicto rege egressus est foras Gen. 47:10
Ioseph vero patri et fratribus suis dedit possessionem in Aegypto in optimo loco terrae solo Ramesses ut praeceperat Pharao Gen. 47:11
et alebat eos omnemque domum patris sui praebens cibaria singulis Gen. 47:12
in toto enim orbe panis deerat et oppresserat fames terram maxime Aegypti et Chanaan Gen. 47:13
e quibus omnem pecuniam congregavit pro venditione frumenti et intulit eam in aerarium regis Gen. 47:14
quibus ille respondit adducite pecora vestra et dabo vobis pro eis cibos si pretium non habetis Gen. 47:16
quae cum adduxissent dedit eis alimenta pro equis et ovibus et bubus et asinis sustentavitque eos illo anno pro commutatione pecorum Gen. 47:17
veneruntque anno secundo et dixerunt ei non celamus dominum nostrum quod deficiente pecunia pecora simul defecerint nec clam te est quod absque corporibus et terra nihil habeamus Gen. 47:18
cur ergo morimur te vidente et nos et terra nostra tui erimus eme nos in servitutem regiam et praebe semina ne pereunte cultore redigatur terra in solitudinem Gen. 47:19
et cunctos populos eius a novissimis terminis Aegypti usque ad extremos fines eius Gen. 47:21
praeter terram sacerdotum quae a rege tradita fuerat eis quibus et statuta cibaria ex horreis publicis praebebantur et idcirco non sunt conpulsi vendere possessiones suas Gen. 47:22
dixit ergo Ioseph ad populos en ut cernitis et vos et terram vestram Pharao possidet accipite semina et serite agros Gen. 47:23
ut fruges habere possitis quintam partem regi dabitis quattuor reliquas permitto vobis in sementem et in cibos famulis et liberis vestris Gen. 47:24
qui responderunt salus nostra in manu tua est respiciat nos tantum dominus noster et laeti serviemus regi Gen. 47:25
ex eo tempore usque in praesentem diem in universa terra Aegypti regibus quinta pars solvitur et factum est quasi in legem absque terra sacerdotali quae libera ab hac condicione fuit Gen. 47:26
habitavit ergo Israhel in Aegypto id est in terra Gessen et possedit eam auctusque est et multiplicatus nimis Gen. 47:27
et vixit in ea decem et septem annis factique sunt omnes dies vitae illius centum quadraginta septem annorum Gen. 47:28
cumque adpropinquare cerneret mortis diem vocavit filium suum Ioseph et dixit ad eum si inveni gratiam in conspectu tuo pone manum sub femore meo et facies mihi misericordiam et veritatem ut non sepelias me in Aegypto Gen. 47:29
sed dormiam cum patribus meis et auferas me de hac terra condasque in sepulchro maiorum cui respondit Ioseph ego faciam quod iussisti Gen. 47:30
et ille iura ergo inquit mihi quo iurante adoravit Israhel Deum conversus ad lectuli caput Gen. 47:31
his ita transactis nuntiatum est Ioseph quod aegrotaret pater eius qui adsumptis duobus filiis Manasse et Ephraim ire perrexit Gen. 48:1
et ingresso ad se ait Deus omnipotens apparuit mihi in Luza quae est in terra Chanaan benedixitque mihi Gen. 48:3
et ait ego te augebo et multiplicabo et faciam in turbas populorum daboque tibi terram hanc et semini tuo post te in possessionem sempiternam Gen. 48:4
duo igitur filii tui qui nati sunt tibi in terra Aegypti antequam huc venirem ad te mei erunt Ephraim et Manasses sicut Ruben et Symeon reputabuntur mihi Gen. 48:5
reliquos autem quos genueris post eos tui erunt et nomine fratrum suorum vocabuntur in possessionibus suis Gen. 48:6
mihi enim quando veniebam de Mesopotamiam mortua est Rahel in terra Chanaan in ipso itinere eratque vernum tempus et ingrediebar Ephratam et sepelivi eam iuxta viam Ephratae quae alio nomine appellatur Bethleem Gen. 48:7
oculi enim Israhel caligabant prae nimia senectute et clare videre non poterat adplicitosque ad se deosculatus et circumplexus Gen. 48:10
et posuit Ephraim ad dexteram suam id est ad sinistram Israhel Manassen vero in sinistra sua ad dexteram scilicet patris adplicuitque ambos ad eum Gen. 48:13
benedixitque Ioseph filio suo et ait Deus in cuius conspectu ambulaverunt patres mei Abraham et Isaac Deus qui pascit me ab adulescentia mea usque in praesentem diem Gen. 48:15
angelus qui eruit me de cunctis malis benedicat pueris et invocetur super eos nomen meum nomina quoque patrum meorum Abraham et Isaac et crescant in multitudinem super terram Gen. 48:16
videns autem Ioseph quod posuisset pater suus dexteram manum super caput Ephraim graviter accepit et adprehensam patris manum levare conatus est de capite Ephraim et transferre super caput Manasse Gen. 48:17
qui rennuens ait scio fili mi scio et iste quidem erit in populos et multiplicabitur sed frater eius iunior maior illo erit et semen illius crescet in gentes Gen. 48:19
benedixitque eis in ipso tempore dicens in te benedicetur Israhel atque dicetur faciat tibi Deus sicut Ephraim et sicut Manasse constituitque Ephraim ante Manassen Gen. 48:20
et ait ad Ioseph filium suum en ego morior et erit Deus vobiscum reducetque vos ad terram patrum vestrorum Gen. 48:21
do tibi partem unam extra fratres tuos quam tuli de manu Amorrei in gladio et arcu meo Gen. 48:22
vocavit autem Iacob filios suos et ait eis congregamini ut adnuntiem quae ventura sunt vobis diebus novissimis Gen. 49:1
congregamini et audite filii Iacob audite Israhel patrem vestrum Gen. 49:2
Ruben primogenitus meus tu fortitudo mea et principium doloris mei prior in donis maior imperio Gen. 49:3
effusus es sicut aqua non crescas quia ascendisti cubile patris tui et maculasti stratum eius Gen. 49:4
Symeon et Levi fratres vasa iniquitatis bellantia Gen. 49:5
in consilio eorum ne veniat anima mea et in coetu illorum non sit gloria mea quia in furore suo occiderunt virum et in voluntate sua suffoderunt murum Gen. 49:6
maledictus furor eorum quia pertinax et indignatio illorum quia dura dividam eos in Iacob et dispergam illos in Israhel Gen. 49:7
catulus leonis Iuda a praeda fili mi ascendisti requiescens accubuisti ut leo et quasi leaena quis suscitabit eum Gen. 49:9
non auferetur sceptrum de Iuda et dux de femoribus eius donec veniat qui mittendus est et ipse erit expectatio gentium Gen. 49:10
ligans ad vineam pullum suum et ad vitem o fili mi asinam suam lavabit vino stolam suam et sanguine uvae pallium suum Gen. 49:11
pulchriores oculi eius vino et dentes lacte candidiores Gen. 49:12
Zabulon in litore maris habitabit et in statione navium pertingens usque ad Sidonem Gen. 49:13
vidit requiem quod esset bona et terram quod optima et subposuit umerum suum ad portandum factusque est tributis serviens Gen. 49:15
Dan iudicabit populum suum sicut et alia tribus Israhel Gen. 49:16
Gad accinctus proeliabitur ante eum et ipse accingetur retrorsum Gen. 49:19
Aser pinguis panis eius et praebebit delicias regibus Gen. 49:20
Nepthalim cervus emissus et dans eloquia pulchritudinis Gen. 49:21
filius adcrescens Ioseph filius adcrescens et decorus aspectu filiae discurrerunt super murum Gen. 49:22
sed exasperaverunt eum et iurgati sunt invideruntque illi habentes iacula Gen. 49:23
sedit in forti arcus eius et dissoluta sunt vincula brachiorum et manuum illius per manus potentis Iacob inde pastor egressus est lapis Israhel Gen. 49:24
Deus patris tui erit adiutor tuus et Omnipotens benedicet tibi benedictionibus caeli desuper benedictionibus abyssi iacentis deorsum benedictionibus uberum et vulvae Gen. 49:25
benedictiones patris tui confortatae sunt benedictionibus patrum eius donec veniret desiderium collium aeternorum fiant in capite Ioseph et in vertice nazarei inter fratres suos Gen. 49:26
Beniamin lupus rapax mane comedet praedam et vespere dividet spolia Gen. 49:27
et praecepit eis dicens ego congregor ad populum meum sepelite me cum patribus meis in spelunca duplici quae est in agro Ephron Hetthei Gen. 49:29
ibi sepelierunt eum et Sarram uxorem eius ibi sepultus est Isaac cum Rebecca coniuge ibi et Lia condita iacet Gen. 49:31
finitisque mandatis quibus filios instruebat collegit pedes suos super lectulum et obiit adpositusque est ad populum suum Gen. 49:33
quod cernens Ioseph ruit super faciem patris flens et deosculans eum Gen. 50:1
et expleto planctus tempore locutus est Ioseph ad familiam Pharaonis si inveni gratiam in conspectu vestro loquimini in auribus Pharaonis Gen. 50:4
eo quod pater meus adiuraverit me dicens en morior in sepulchro meo quod fodi mihi in terra Chanaan sepelies me ascendam igitur et sepeliam patrem meum ac revertar Gen. 50:5
dixitque ei Pharao ascende et sepeli patrem tuum sicut adiuratus es Gen. 50:6
domus Ioseph cum fratribus suis absque parvulis et gregibus atque armentis quae dereliquerant in terra Gessen Gen. 50:8
habuit quoque in comitatu currus et equites et facta est turba non modica Gen. 50:9
quod cum vidissent habitatores terrae Chanaan dixerunt planctus magnus est iste Aegyptiis et idcirco appellaverunt nomen loci illius Planctus Aegypti Gen. 50:11
et portantes eum in terram Chanaan sepelierunt in spelunca duplici quam emerat Abraham cum agro in possessionem sepulchri ab Ephron Hettheo contra faciem Mambre Gen. 50:13
reversusque est Ioseph in Aegyptum cum fratribus suis et omni comitatu sepulto patre Gen. 50:14
quo mortuo timentes fratres eius et mutuo conloquentes ne forte memor sit iniuriae quam passus est et reddat nobis malum omne quod fecimus Gen. 50:15
ut haec tibi verbis illius diceremus obsecro ut obliviscaris sceleris fratrum tuorum et peccati atque malitiae quam exercuerunt in te nos quoque oramus ut servis Dei patris tui dimittas iniquitatem hanc quibus auditis flevit Ioseph Gen. 50:17
veneruntque ad eum fratres sui et proni in terram dixerunt servi tui sumus Gen. 50:18
vos cogitastis de me malum et Deus vertit illud in bonum ut exaltaret me sicut inpraesentiarum cernitis et salvos faceret multos populos Gen. 50:20
nolite metuere ego pascam vos et parvulos vestros consolatusque est eos et blande ac leniter est locutus Gen. 50:21
et habitavit in Aegypto cum omni domo patris sui vixitque centum decem annis Gen. 50:22
et vidit Ephraim filios usque ad tertiam generationem filii quoque Machir filii Manasse nati sunt in genibus Ioseph Gen. 50:23
quibus transactis locutus est fratribus suis post mortem meam Deus visitabit vos et ascendere faciet de terra ista ad terram quam iuravit Abraham Isaac et Iacob Gen. 50:24
mortuus est expletis centum decem vitae suae annis et conditus aromatibus repositus est in loculo in Aegypto Gen. 50:26
Isachar Zabulon et Beniamin Ex. 1:3
Dan et Nepthalim Gad et Aser Ex. 1:4
quo mortuo et universis fratribus eius omnique cognatione illa Ex. 1:6
filii Israhel creverunt et quasi germinantes multiplicati sunt ac roborati nimis impleverunt terram Ex. 1:7
et ait ad populum suum ecce populus filiorum Israhel multus et fortior nobis Ex. 1:9
venite sapienter opprimamus eum ne forte multiplicetur et si ingruerit contra nos bellum addatur inimicis nostris expugnatisque nobis egrediatur e terra Ex. 1:10
praeposuit itaque eis magistros operum ut adfligerent eos oneribus aedificaveruntque urbes tabernaculorum Pharaoni Phiton et Ramesses Ex. 1:11
quantoque opprimebant eos tanto magis multiplicabantur et crescebant Ex. 1:12
oderantque filios Israhel Aegyptii et adfligebant inludentes eis Ex. 1:13
atque ad amaritudinem perducebant vitam eorum operibus duris luti et lateris omnique famulatu quo in terrae operibus premebantur Ex. 1:14
praecipiens eis quando obsetricabitis Hebraeas et partus tempus advenerit si masculus fuerit interficite illum si femina reservate Ex. 1:16
timuerunt autem obsetrices Deum et non fecerunt iuxta praeceptum regis Aegypti sed conservabant mares Ex. 1:17
quae responderunt non sunt hebraeae sicut aegyptiae mulieres ipsae enim obsetricandi habent scientiam et priusquam veniamus ad eas pariunt Ex. 1:19
bene ergo fecit Deus obsetricibus et crevit populus confortatusque est nimis Ex. 1:20
et quia timuerant obsetrices Deum aedificavit illis domos Ex. 1:21
quae concepit et peperit filium et videns eum elegantem abscondit tribus mensibus Ex. 2:2
cumque iam celare non posset sumpsit fiscellam scirpeam et linivit eam bitumine ac pice posuitque intus infantulum et exposuit eum in carecto ripae fluminis Ex. 2:3
stante procul sorore eius et considerante eventum rei Ex. 2:4
ecce autem descendebat filia Pharaonis ut lavaretur in flumine et puellae eius gradiebantur per crepidinem alvei quae cum vidisset fiscellam in papyrione misit unam e famulis suis et adlatam Ex. 2:5
cui soror pueri vis inquit ut vadam et vocem tibi hebraeam mulierem quae nutrire possit infantulum Ex. 2:7
respondit vade perrexit puella et vocavit matrem eius Ex. 2:8
ad quam locuta filia Pharaonis accipe ait puerum istum et nutri mihi ego tibi dabo mercedem tuam suscepit mulier et nutrivit puerum adultumque tradidit filiae Pharaonis Ex. 2:9
in diebus illis postquam creverat Moses egressus ad fratres suos vidit adflictionem eorum et virum aegyptium percutientem quendam de Hebraeis fratribus suis Ex. 2:11
cumque circumspexisset huc atque illuc et nullum adesse vidisset percussum Aegyptium abscondit sabulo Ex. 2:12
et egressus die altero conspexit duos Hebraeos rixantes dixitque ei qui faciebat iniuriam quare percutis proximum tuum Ex. 2:13
qui respondit quis constituit te principem et iudicem super nos num occidere me tu dicis sicut occidisti Aegyptium timuit Moses et ait quomodo palam factum est verbum istud Ex. 2:14
audivitque Pharao sermonem hunc et quaerebat occidere Mosen qui fugiens de conspectu eius moratus est in terra Madian et sedit iuxta puteum Ex. 2:15
erant sacerdoti Madian septem filiae quae venerunt ad hauriendas aquas et impletis canalibus adaquare cupiebant greges patris sui Ex. 2:16
supervenere pastores et eiecerunt eas surrexitque Moses et defensis puellis adaquavit oves earum Ex. 2:17
responderunt vir aegyptius liberavit nos de manu pastorum insuper et hausit aquam nobiscum potumque dedit ovibus Ex. 2:19
post multum temporis mortuus est rex Aegypti et ingemescentes filii Israhel propter opera vociferati sunt ascenditque clamor eorum ad Deum ab operibus Ex. 2:23
et audivit gemitum eorum ac recordatus foederis quod pepigerat cum Abraham et Isaac et Iacob Ex. 2:24
respexit filios Israhel et cognovit eos Ex. 2:25
apparuitque ei Dominus in flamma ignis de medio rubi et videbat quod rubus arderet et non conbureretur Ex. 3:2
dixit ergo Moses vadam et videbo visionem hanc magnam quare non conburatur rubus Ex. 3:3
cernens autem Dominus quod pergeret ad videndum vocavit eum de medio rubi et ait Moses Moses qui respondit adsum Ex. 3:4
et ait ego sum Deus patris tui Deus Abraham Deus Isaac Deus Iacob abscondit Moses faciem suam non enim audebat aspicere contra Deum Ex. 3:6
cui ait Dominus vidi adflictionem populi mei in Aegypto et clamorem eius audivi propter duritiam eorum qui praesunt operibus Ex. 3:7
et sciens dolorem eius descendi ut liberarem eum de manibus Aegyptiorum et educerem de terra illa in terram bonam et spatiosam in terram quae fluit lacte et melle ad loca Chananei et Hetthei et Amorrei Ferezei et Evei et Iebusei Ex. 3:8
dixit Moses ad Deum quis ego sum ut vadam ad Pharaonem et educam filios Israhel de Aegypto Ex. 3:11
qui dixit ei ero tecum et hoc habebis signum quod miserim te cum eduxeris populum de Aegypto immolabis Deo super montem istum Ex. 3:12
ait Moses ad Deum ecce ego vadam ad filios Israhel et dicam eis Deus patrum vestrorum misit me ad vos si dixerint mihi quod est nomen eius quid dicam eis Ex. 3:13
dixitque iterum Deus ad Mosen haec dices filiis Israhel Dominus Deus patrum vestrorum Deus Abraham Deus Isaac et Deus Iacob misit me ad vos hoc nomen mihi est in aeternum et hoc memoriale meum in generationem et generatione Ex. 3:15
vade congrega seniores Israhel et dices ad eos Dominus Deus patrum vestrorum apparuit mihi Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Iacob dicens visitans visitavi vos et omnia quae acciderunt vobis in Aegypto Ex. 3:16
et dixi ut educam vos de adflictione Aegypti in terram Chananei et Hetthei et Amorrei Ferezei et Evei et Iebusei ad terram fluentem lacte et melle Ex. 3:17
et audient vocem tuam ingredierisque tu et seniores Israhel ad regem Aegypti et dices ad eum Dominus Deus Hebraeorum vocavit nos ibimus viam trium dierum per solitudinem ut immolemus Domino Deo nostro Ex. 3:18
extendam enim manum meam et percutiam Aegyptum in cunctis mirabilibus meis quae facturus sum in medio eorum post haec dimittet vos Ex. 3:20
daboque gratiam populo huic coram Aegyptiis et cum egrediemini non exibitis vacui Ex. 3:21
sed postulabit mulier a vicina sua et ab hospita vasa argentea et aurea ac vestes ponetisque eas super filios et filias vestras et spoliabitis Aegyptum Ex. 3:22
ait proice eam in terram proiecit et versa est in colubrum ita ut fugeret Moses Ex. 4:3
dixitque Dominus extende manum tuam et adprehende caudam eius extendit et tenuit versaque est in virgam Ex. 4:4
retrahe ait manum in sinum tuum retraxit et protulit iterum et erat similis carni reliquae Ex. 4:7
quod si nec duobus quidem his signis crediderint neque audierint vocem tuam sume aquam fluminis et effunde eam super aridam et quicquid hauseris de fluvio vertetur in sanguinem Ex. 4:9
ait Moses obsecro Domine non sum eloquens ab heri et nudius tertius et ex quo locutus es ad servum tuum inpeditioris et tardioris linguae sum Ex. 4:10
dixit Dominus ad eum quis fecit os hominis aut quis fabricatus est mutum et surdum videntem et caecum nonne ego Ex. 4:11
perge igitur et ego ero in ore tuo doceboque te quid loquaris Ex. 4:12
loquere ad eum et pone verba mea in ore eius ego ero in ore tuo et in ore illius et ostendam vobis quid agere debeatis Ex. 4:15
ipse loquetur pro te ad populum et erit os tuum tu autem eris ei in his quae ad Deum pertinent Ex. 4:16
abiit Moses et reversus est ad Iethro cognatum suum dixitque ei vadam et revertar ad fratres meos in Aegyptum ut videam si adhuc vivunt cui ait Iethro vade in pace Ex. 4:18
tulit Moses uxorem et filios suos et inposuit eos super asinum reversusque est in Aegyptum portans virgam Dei in manu sua Ex. 4:20
dixitque ei Dominus revertenti in Aegyptum vide ut omnia ostenta quae posui in manu tua facias coram Pharaone ego indurabo cor eius et non dimittet populum Ex. 4:21
dixi tibi dimitte filium meum ut serviat mihi et noluisti dimittere eum ecce ego interficiam filium tuum primogenitum Ex. 4:23
cumque esset in itinere in diversorio occurrit ei Dominus et volebat occidere eum Ex. 4:24
tulit ilico Seffora acutissimam petram et circumcidit praeputium filii sui tetigitque pedes eius et ait sponsus sanguinum tu mihi es Ex. 4:25
et dimisit eum postquam dixerat sponsus sanguinum ob circumcisionem Ex. 4:26
dixit autem Dominus ad Aaron vade in occursum Mosi in deserto qui perrexit ei obviam in montem Dei et osculatus est eum Ex. 4:27
narravitque Moses Aaron omnia verba Domini quibus miserat eum et signa quae mandaverat Ex. 4:28
veneruntque simul et congregaverunt cunctos seniores filiorum Israhel Ex. 4:29
locutusque est Aaron omnia verba quae dixerat Dominus ad Mosen et fecit signa coram populo Ex. 4:30
et credidit populus audieruntque quod visitasset Dominus filios Israhel et quod respexisset adflictionem eorum et proni adoraverunt Ex. 4:31
post haec ingressi sunt Moses et Aaron et dixerunt Pharaoni haec dicit Dominus Deus Israhel dimitte populum meum ut sacrificet mihi in deserto Ex. 5:1
at ille respondit quis est Dominus ut audiam vocem eius et dimittam Israhel nescio Dominum et Israhel non dimittam Ex. 5:2
dixerunt Deus Hebraeorum vocavit nos ut eamus viam trium dierum in solitudinem et sacrificemus Domino Deo nostro ne forte accidat nobis pestis aut gladius Ex. 5:3
ait ad eos rex Aegypti quare Moses et Aaron sollicitatis populum ab operibus suis ite ad onera vestra Ex. 5:4
praecepit ergo in die illo praefectis operum et exactoribus populi dicens Ex. 5:6
nequaquam ultra dabitis paleas populo ad conficiendos lateres sicut prius sed ipsi vadant et colligant stipulam Ex. 5:7
et mensuram laterum quos prius faciebant inponetis super eos nec minuetis quicquam vacant enim et idcirco vociferantur dicentes eamus et sacrificemus Deo nostro Ex. 5:8
opprimantur operibus et expleant ea ut non adquiescant verbis mendacibus Ex. 5:9
igitur egressi praefecti operum et exactores ad populum dixerunt sic dicit Pharao non do vobis paleas Ex. 5:10
ite et colligite sicubi invenire potueritis nec minuetur quicquam de opere vestro Ex. 5:11
veneruntque praepositi filiorum Israhel et vociferati sunt ad Pharaonem dicentes cur ita agis contra servos tuos Ex. 5:15
paleae non dantur nobis et lateres similiter imperantur en famuli tui flagellis caedimur et iniuste agitur contra populum tuum Ex. 5:16
qui ait vacatis otio et idcirco dicitis eamus et sacrificemus Domino Ex. 5:17
ite ergo et operamini paleae non dabuntur vobis et reddetis consuetum numerum laterum Ex. 5:18
occurreruntque Mosi et Aaron qui stabant ex adverso egredientes a Pharaone Ex. 5:20
et dixerunt ad eos videat Dominus et iudicet quoniam fetere fecistis odorem nostrum coram Pharao et servis eius et praebuistis ei gladium ut occideret nos Ex. 5:21
ex eo enim quo ingressus sum ad Pharaonem ut loquerer nomine tuo adflixit populum tuum et non liberasti eos Ex. 5:23
dixit Dominus ad Mosen nunc videbis quae facturus sum Pharaoni per manum enim fortem dimittet eos et in manu robusta eiciet illos de terra sua Ex. 6:1
qui apparui Abraham Isaac et Iacob in Deo omnipotente et nomen meum Adonai non indicavi eis Ex. 6:3
ego audivi gemitum filiorum Israhel quo Aegyptii oppresserunt eos et recordatus sum pacti mei Ex. 6:5
ideo dic filiis Israhel ego Dominus qui educam vos de ergastulo Aegyptiorum et eruam de servitute ac redimam in brachio excelso et iudiciis magnis Ex. 6:6
et adsumam vos mihi in populum et ero vester Deus scietisque quod ego sim Dominus Deus vester qui eduxerim vos de ergastulo Aegyptiorum Ex. 6:7
et induxerim in terram super quam levavi manum meam ut darem eam Abraham Isaac et Iacob daboque illam vobis possidendam ego Dominus Ex. 6:8
narravit ergo Moses omnia filiis Israhel qui non adquieverunt ei propter angustiam spiritus et opus durissimum Ex. 6:9
ingredere et loquere ad Pharao regem Aegypti ut dimittat filios Israhel de terra sua Ex. 6:11
respondit Moses coram Domino ecce filii Israhel non me audiunt et quomodo audiet me Pharao praesertim cum sim incircumcisus labiis Ex. 6:12
locutus est Dominus ad Mosen et Aaron et dedit mandatum ad filios Israhel et ad Pharao regem Aegypti ut educerent filios Israhel de terra Aegypti Ex. 6:13
isti sunt principes domorum per familias suas filii Ruben primogeniti Israhelis Enoch et Phallu Aesrom et Charmi Ex. 6:14
hae cognationes Ruben filii Symeon Iamuhel et Iamin et Aod Iachin et Soer et Saul filius Chananitidis hae progenies Symeon Ex. 6:15
et haec nomina filiorum Levi per cognationes suas Gerson et Caath et Merari anni autem vitae Levi fuerunt centum triginta septem Ex. 6:16
filii Gerson Lobeni et Semei per cognationes suas Ex. 6:17
filii Caath Amram et Isuar et Hebron et Ozihel annique vitae Caath centum triginta tres Ex. 6:18
filii Merari Mooli et Musi hae cognationes Levi per familias suas Ex. 6:19
accepit autem Amram uxorem Iocabed patruelem suam quae peperit ei Aaron et Mosen fueruntque anni vitae Amram centum triginta septem Ex. 6:20
filii quoque Isuar Core et Napheg et Zechri Ex. 6:21
filii quoque Ozihel Misahel et Elsaphan et Sethri Ex. 6:22
accepit autem Aaron uxorem Elisabe filiam Aminadab sororem Naasson quae peperit ei Nadab et Abiu et Eleazar et Ithamar Ex. 6:23
filii quoque Core Asir et Helcana et Abiasab hae sunt cognationes Coritarum Ex. 6:24
iste est Aaron et Moses quibus praecepit Dominus ut educerent filios Israhel de terra Aegypti per turmas suas Ex. 6:26
hii sunt qui loquuntur ad Pharao regem Aegypti ut educant filios Israhel de Aegypto iste Moses et Aaron Ex. 6:27
et locutus est Dominus ad Mosen dicens ego Dominus loquere ad Pharao regem Aegypti omnia quae ego loquor tibi Ex. 6:29
et ait Moses coram Domino en incircumcisus labiis sum quomodo audiet me Pharao Ex. 6:30
sed ego indurabo cor eius et multiplicabo signa et ostenta mea in terra Aegypti Ex. 7:3
et non audiet vos inmittamque manum meam super Aegyptum et educam exercitum et populum meum filios Israhel de terra Aegypti per iudicia maxima Ex. 7:4
et scient Aegyptii quod ego sim Dominus qui extenderim manum meam super Aegyptum et eduxerim filios Israhel de medio eorum Ex. 7:5
fecit itaque Moses et Aaron sicut praeceperat Dominus ita egerunt Ex. 7:6
erat autem Moses octoginta annorum et Aaron octoginta trium quando locuti sunt ad Pharaonem Ex. 7:7
dixitque Dominus ad Mosen et Aaron Ex. 7:8
cum dixerit vobis Pharao ostendite signa dices ad Aaron tolle virgam tuam et proice eam coram Pharao ac vertatur in colubrum Ex. 7:9
ingressi itaque Moses et Aaron ad Pharaonem fecerunt sicut praeceperat Dominus tulitque Aaron virgam coram Pharao et servis eius quae versa est in colubrum Ex. 7:10
vocavit autem Pharao sapientes et maleficos et fecerunt etiam ipsi per incantationes aegyptias et arcana quaedam similiter Ex. 7:11
induratumque est cor Pharaonis et non audivit eos sicut praeceperat Dominus Ex. 7:13
vade ad eum mane ecce egredietur ad aquas et stabis in occursum eius super ripam fluminis et virgam quae conversa est in draconem tolles in manu tua Ex. 7:15
dicesque ad eum Dominus Deus Hebraeorum misit me ad te dicens dimitte populum meum ut mihi sacrificet in deserto et usque ad praesens audire noluisti Ex. 7:16
haec igitur dicit Dominus in hoc scies quod Dominus sim ecce percutiam virga quae in manu mea est aquam fluminis et vertetur in sanguinem Ex. 7:17
pisces quoque qui sunt in fluvio morientur et conputrescent aquae et adfligentur Aegyptii bibentes aquam fluminis Ex. 7:18
dixit quoque Dominus ad Mosen dic ad Aaron tolle virgam tuam et extende manum tuam super aquas Aegypti et super fluvios eorum et rivos ac paludes et omnes lacus aquarum ut vertantur in sanguinem et sit cruor in omni terra Aegypti tam in ligneis vasis quam in saxeis Ex. 7:19
feceruntque ita Moses et Aaron sicut praeceperat Dominus et elevans virgam percussit aquam fluminis coram Pharao et servis eius quae versa est in sanguinem Ex. 7:20
et pisces qui erant in flumine mortui sunt conputruitque fluvius et non poterant Aegyptii bibere aquam fluminis et fuit sanguis in tota terra Aegypti Ex. 7:21
feceruntque similiter malefici Aegyptiorum incantationibus suis et induratum est cor Pharaonis nec audivit eos sicut praeceperat Dominus Ex. 7:22
avertitque se et ingressus est domum suam nec adposuit cor etiam hac vice Ex. 7:23
dixitque Dominus ad Mosen ingredere ad Pharao et dices ad eum haec dicit Dominus dimitte populum meum ut sacrificet mihi Ex. 8:1
et ebulliet fluvius ranas quae ascendent et ingredientur domum tuam et cubiculum lectuli tui et super stratum tuum et in domos servorum tuorum et in populum tuum et in furnos tuos et in reliquias ciborum tuorum Ex. 8:3
et ad te et ad populum tuum et ad omnes servos tuos intrabunt ranae Ex. 8:4
dixitque Dominus ad Mosen dic Aaron extende manum tuam super fluvios et super rivos ac paludes et educ ranas super terram Aegypti Ex. 8:5
extendit Aaron manum super aquas Aegypti et ascenderunt ranae operueruntque terram Aegypti Ex. 8:6
fecerunt autem et malefici per incantationes suas similiter eduxeruntque ranas super terram Aegypti Ex. 8:7
vocavit autem Pharao Mosen et Aaron et dixit orate Dominum ut auferat ranas a me et a populo meo et dimittam populum ut sacrificet Domino Ex. 8:8
dixitque Moses Pharaoni constitue mihi quando deprecer pro te et pro servis tuis et pro populo tuo ut abigantur ranae a te et a domo tua et tantum in flumine remaneant Ex. 8:9
et recedent ranae a te et a domo tua et a servis tuis et a populo tuo tantum in flumine remanebunt Ex. 8:11
egressique sunt Moses et Aaron a Pharaone et clamavit Moses ad Dominum pro sponsione ranarum quam condixerat Pharaoni Ex. 8:12
fecitque Dominus iuxta verbum Mosi et mortuae sunt ranae de domibus et de villis et de agris Ex. 8:13
congregaveruntque eas in inmensos aggeres et conputruit terra Ex. 8:14
videns autem Pharao quod data esset requies ingravavit cor suum et non audivit eos sicut praeceperat Dominus Ex. 8:15
dixitque Dominus ad Mosen loquere ad Aaron extende virgam tuam et percute pulverem terrae et sint scinifes in universa terra Aegypti Ex. 8:16
feceruntque ita et extendit Aaron manu virgam tenens percussitque pulverem terrae et facti sunt scinifes in hominibus et in iumentis omnis pulvis terrae versus est in scinifes per totam terram Aegypti Ex. 8:17
feceruntque similiter malefici incantationibus suis ut educerent scinifes et non potuerunt erantque scinifes tam in hominibus quam in iumentis Ex. 8:18
et dixerunt malefici ad Pharao digitus Dei est induratumque est cor Pharaonis et non audivit eos sicut praeceperat Dominus Ex. 8:19
dixit quoque Dominus ad Mosen consurge diluculo et sta coram Pharaone egreditur enim ad aquas et dices ad eum haec dicit Dominus dimitte populum meum ut sacrificet mihi Ex. 8:20
quod si non dimiseris eum ecce ego inmittam in te et in servos tuos et in populum tuum et in domos tuas omne genus muscarum et implebuntur domus Aegyptiorum muscis diversi generis et in universa terra in qua fuerint Ex. 8:21
faciamque mirabilem in die illa terram Gessen in qua populus meus est ut non sint ibi muscae et scias quoniam ego Dominus in medio terrae Ex. 8:22
ponamque divisionem inter populum meum et populum tuum cras erit signum istud Ex. 8:23
fecitque Dominus ita et venit musca gravissima in domos Pharaonis et servorum eius et in omnem terram Aegypti corruptaque est terra ab huiuscemodi muscis Ex. 8:24
vocavit Pharao Mosen et Aaron et ait eis ite sacrificate Deo vestro in terra Ex. 8:25
et ait Moses non potest ita fieri abominationes enim Aegyptiorum immolabimus Domino Deo nostro quod si mactaverimus ea quae colunt Aegyptii coram eis lapidibus nos obruent Ex. 8:26
via trium dierum pergemus in solitudine et sacrificabimus Domino Deo nostro sicut praeceperit nobis Ex. 8:27
et ait Moses egressus a te orabo Dominum et recedet musca a Pharaone et a servis et a populo eius cras verumtamen noli ultra fallere ut non dimittas populum sacrificare Domino Ex. 8:29
qui fecit iuxta verbum illius et abstulit muscas a Pharao et a servis et a populo eius non superfuit ne una quidem Ex. 8:31
et ingravatum est cor Pharaonis ita ut ne hac quidem vice dimitteret populum Ex. 8:32
dixit autem Dominus ad Mosen ingredere ad Pharaonem et loquere ad eum haec dicit Dominus Deus Hebraeorum dimitte populum meum ut sacrificet mihi Ex. 9:1
quod si adhuc rennuis et retines eos Ex. 9:2
ecce manus mea erit super agros tuos et super equos et asinos et camelos et boves et oves pestis valde gravis Ex. 9:3
et faciet Dominus mirabile inter possessiones Israhel et possessiones Aegyptiorum ut nihil omnino intereat ex his quae pertinent ad filios Israhel Ex. 9:4
et misit Pharao ad videndum nec erat quicquam mortuum de his quae possidebat Israhel ingravatumque est cor Pharaonis et non dimisit populum Ex. 9:7
et dixit Dominus ad Mosen et Aaron tollite plenas manus cineris de camino et spargat illud Moses in caelum coram Pharao Ex. 9:8
sitque pulvis super omnem terram Aegypti erunt enim in hominibus et in iumentis vulnera et vesicae turgentes in universa terra Aegypti Ex. 9:9
tuleruntque cinerem de camino et steterunt contra Pharao et sparsit illud Moses in caelum factaque sunt vulnera vesicarum turgentium in hominibus et in iumentis Ex. 9:10
nec poterant malefici stare coram Mosen propter vulnera quae in illis erant et in omni terra Aegypti Ex. 9:11
induravitque Dominus cor Pharaonis et non audivit eos sicut locutus est Dominus ad Mosen Ex. 9:12
dixit quoque Dominus ad Mosen mane consurge et sta coram Pharao et dices ad eum haec dicit Dominus Deus Hebraeorum dimitte populum meum ut sacrificet mihi Ex. 9:13
quia in hac vice mittam omnes plagas meas super cor tuum super servos tuos et super populum tuum ut scias quod non sit similis mei in omni terra Ex. 9:14
nunc enim extendens manum percutiam te et populum tuum peste peribisque de terra Ex. 9:15
idcirco autem posui te ut ostendam in te fortitudinem meam et narretur nomen meum in omni terra Ex. 9:16
adhuc retines populum meum et non vis eum dimittere Ex. 9:17
mitte ergo iam nunc et congrega iumenta tua et omnia quae habes in agro homines enim et iumenta et universa quae inventa fuerint foris nec congregata de agris cecideritque super ea grando morientur Ex. 9:19
qui timuit verbum Domini de servis Pharao fecit confugere servos suos et iumenta in domos Ex. 9:20
qui autem neglexit sermonem Domini dimisit servos suos et iumenta in agris Ex. 9:21
et dixit Dominus ad Mosen extende manum tuam in caelum ut fiat grando in universa terra Aegypti super homines et super iumenta et super omnem herbam agri in terra Aegypti Ex. 9:22
extenditque Moses virgam in caelum et Dominus dedit tonitrua et grandinem ac discurrentia fulgura super terram pluitque Dominus grandinem super terram Aegypti Ex. 9:23
et grando et ignis inmixta pariter ferebantur tantaeque fuit magnitudinis quanta ante numquam apparuit in universa terra Aegypti ex quo gens illa condita est Ex. 9:24
et percussit grando in omni terra Aegypti cuncta quae fuerunt in agris ab homine usque ad iumentum cunctam herbam agri percussit grando et omne lignum regionis confregit Ex. 9:25
misitque Pharao et vocavit Mosen et Aaron dicens ad eos peccavi etiam nunc Dominus iustus ego et populus meus impii Ex. 9:27
orate Dominum et desinant tonitrua Dei et grando ut dimittam vos et nequaquam hic ultra maneatis Ex. 9:28
ait Moses cum egressus fuero de urbe extendam palmas meas ad Dominum et cessabunt tonitrua et grando non erit ut scias quia Domini est terra Ex. 9:29
novi autem quod et tu et servi tui necdum timeatis Dominum Deum Ex. 9:30
linum ergo et hordeum laesum est eo quod hordeum esset virens et linum iam folliculos germinaret Ex. 9:31
triticum autem et far non sunt laesa quia serotina erant Ex. 9:32
egressusque Moses a Pharaone et ex urbe tetendit manus ad Dominum et cessaverunt tonitrua et grando nec ultra stillavit pluvia super terram Ex. 9:33
videns autem Pharao quod cessasset pluvia et grando et tonitrua auxit peccatum Ex. 9:34
et ingravatum est cor eius et servorum illius et induratum nimis nec dimisit filios Israhel sicut praeceperat Dominus per manum Mosi Ex. 9:35
et dixit Dominus ad Mosen ingredere ad Pharao ego enim induravi cor eius et servorum illius ut faciam signa mea haec in eo Ex. 10:1
et narres in auribus filii tui et nepotum tuorum quotiens contriverim Aegyptios et signa mea fecerim in eis et sciatis quia ego Dominus Ex. 10:2
introierunt ergo Moses et Aaron ad Pharaonem et dixerunt ad eum haec dicit Dominus Deus Hebraeorum usquequo non vis subici mihi dimitte populum meum ut sacrificet mihi Ex. 10:3
sin autem resistis et non vis dimittere eum ecce ego inducam cras lucustam in fines tuos Ex. 10:4
et implebunt domos tuas et servorum tuorum et omnium Aegyptiorum quantam non viderunt patres tui et avi ex quo orti sunt super terram usque in praesentem diem avertitque se et egressus est a Pharaone Ex. 10:6
revocaveruntque Mosen et Aaron ad Pharaonem qui dixit eis ite sacrificate Domino Deo vestro quinam sunt qui ituri sunt Ex. 10:8
ait Moses cum parvulis nostris et senibus pergemus cum filiis et filiabus cum ovibus et armentis est enim sollemnitas Domini nostri Ex. 10:9
et respondit sic Dominus sit vobiscum quomodo ego dimittam vos et parvulos vestros cui dubium est quod pessime cogitetis Ex. 10:10
non fiet ita sed ite tantum viri et sacrificate Domino hoc enim et ipsi petistis statimque eiecti sunt de conspectu Pharaonis Ex. 10:11
dixit autem Dominus ad Mosen extende manum tuam super terram Aegypti ad lucustam ut ascendat super eam et devoret omnem herbam quae residua fuit grandini Ex. 10:12
extendit Moses virgam super terram Aegypti et Dominus induxit ventum urentem tota illa die ac nocte et mane facto ventus urens levavit lucustas Ex. 10:13
quae ascenderunt super universam terram Aegypti et sederunt in cunctis finibus Aegyptiorum innumerabiles quales ante illud tempus non fuerant nec postea futurae sunt Ex. 10:14
operueruntque universam superficiem terrae vastantes omnia devorata est igitur herba terrae et quicquid pomorum in arboribus fuit quae grando dimiserat nihilque omnino virens relictum est in lignis et in herbis terrae in cuncta Aegypto Ex. 10:15
quam ob rem festinus Pharao vocavit Mosen et Aaron et dixit eis peccavi in Dominum Deum vestrum et in vos Ex. 10:16
sed nunc dimittite peccatum mihi etiam hac vice et rogate Dominum Deum vestrum ut auferat a me mortem istam Ex. 10:17
egressusque est de conspectu Pharaonis et oravit Dominum Ex. 10:18
qui flare fecit ventum ab occidente vehementissimum et arreptam lucustam proiecit in mare Rubrum non remansit ne una quidem in cunctis finibus Aegypti Ex. 10:19
et induravit Dominus cor Pharaonis nec dimisit filios Israhel Ex. 10:20
dixit autem Dominus ad Mosen extende manum tuam in caelum et sint tenebrae super terram Aegypti tam densae ut palpari queant Ex. 10:21
extendit Moses manum in caelum et factae sunt tenebrae horribiles in universa terra Aegypti tribus diebus Ex. 10:22
vocavitque Pharao Mosen et Aaron et dixit eis ite sacrificate Domino oves tantum vestrae et armenta remaneant parvuli vestri eant vobiscum Ex. 10:24
ait Moses hostias quoque et holocausta dabis nobis quae offeramus Domino Deo nostro Ex. 10:25
induravit autem Dominus cor Pharaonis et noluit dimittere eos Ex. 10:27
et dixit Dominus ad Mosen adhuc una plaga tangam Pharaonem et Aegyptum et post haec dimittet vos et exire conpellet Ex. 11:1
dices ergo omni plebi ut postulet vir ab amico suo et mulier a vicina sua vasa argentea et aurea Ex. 11:2
dabit autem Dominus gratiam populo coram Aegyptiis fuitque Moses vir magnus valde in terra Aegypti coram servis Pharao et omni populo Ex. 11:3
et ait haec dicit Dominus media nocte egrediar in Aegyptum Ex. 11:4
et morietur omne primogenitum in terra Aegyptiorum a primogenito Pharaonis qui sedet in solio eius usque ad primogenitum ancillae quae est ad molam et omnia primogenita iumentorum Ex. 11:5
apud omnes autem filios Israhel non muttiet canis ab homine usque ad pecus ut sciatis quanto miraculo dividat Dominus Aegyptios et Israhel Ex. 11:7
descendentque omnes servi tui isti ad me et adorabunt me dicentes egredere tu et omnis populus qui subiectus est tibi post haec egrediemur Ex. 11:8
et exivit a Pharaone iratus nimis dixit autem Dominus ad Mosen non audiet vos Pharao ut multa signa fiant in terra Aegypti Ex. 11:9
Moses autem et Aaron fecerunt omnia ostenta quae scripta sunt coram Pharaone et induravit Dominus cor Pharaonis nec dimisit filios Israhel de terra sua Ex. 11:10
dixit quoque Dominus ad Mosen et Aaron in terra Aegypti Ex. 12:1
loquimini ad universum coetum filiorum Israhel et dicite eis decima die mensis huius tollat unusquisque agnum per familias et domos suas Ex. 12:3
erit autem agnus absque macula masculus anniculus iuxta quem ritum tolletis et hedum Ex. 12:5
et servabitis eum usque ad quartamdecimam diem mensis huius immolabitque eum universa multitudo filiorum Israhel ad vesperam Ex. 12:6
et sument de sanguine ac ponent super utrumque postem et in superliminaribus domorum in quibus comedent illum Ex. 12:7
et edent carnes nocte illa assas igni et azymos panes cum lactucis agrestibus Ex. 12:8
non comedetis ex eo crudum quid nec coctum aqua sed assum tantum igni caput cum pedibus eius et intestinis vorabitis Ex. 12:9
sic autem comedetis illum renes vestros accingetis calciamenta habebitis in pedibus tenentes baculos in manibus et comedetis festinantes est enim phase id est transitus Domini Ex. 12:11
et transibo per terram Aegypti nocte illa percutiamque omne primogenitum in terra Aegypti ab homine usque ad pecus et in cunctis diis Aegypti faciam iudicia ego Dominus Ex. 12:12
erit autem sanguis vobis in signum in aedibus in quibus eritis et videbo sanguinem ac transibo vos nec erit in vobis plaga disperdens quando percussero terram Aegypti Ex. 12:13
habebitis autem hanc diem in monumentum et celebrabitis eam sollemnem Domino in generationibus vestris cultu sempiterno Ex. 12:14
dies prima erit sancta atque sollemnis et dies septima eadem festivitate venerabilis nihil operis facietis in eis exceptis his quae ad vescendum pertinent Ex. 12:16
et observabitis azyma in eadem enim ipsa die educam exercitum vestrum de terra Aegypti et custodietis diem istum in generationes vestras ritu perpetuo Ex. 12:17
vocavit autem Moses omnes seniores filiorum Israhel et dixit ad eos ite tollentes animal per familias vestras immolate phase Ex. 12:21
fasciculumque hysopi tinguite sanguine qui est in limine et aspergite ex eo superliminare et utrumque postem nullus vestrum egrediatur ostium domus suae usque mane Ex. 12:22
transibit enim Dominus percutiens Aegyptios cumque viderit sanguinem in superliminari et in utroque poste transcendet ostium et non sinet percussorem ingredi domos vestras et laedere Ex. 12:23
custodi verbum istud legitimum tibi et filiis tuis usque in aeternum Ex. 12:24
et cum dixerint vobis filii vestri quae est ista religio Ex. 12:26
dicetis eis victima transitus Domini est quando transivit super domos filiorum Israhel in Aegypto percutiens Aegyptios et domos nostras liberans incurvatusque populus adoravit Ex. 12:27
et egressi filii Israhel fecerunt sicut praeceperat Dominus Mosi et Aaron Ex. 12:28
factum est autem in noctis medio percussit Dominus omne primogenitum in terra Aegypti a primogenito Pharaonis qui sedebat in solio eius usque ad primogenitum captivae quae erat in carcere et omne primogenitum iumentorum Ex. 12:29
surrexitque Pharao nocte et omnes servi eius cunctaque Aegyptus et ortus est clamor magnus in Aegypto neque enim erat domus in qua non iaceret mortuus Ex. 12:30
vocatisque Mosen et Aaron nocte ait surgite egredimini a populo meo et vos et filii Israhel ite immolate Domino sicut dicitis Ex. 12:31
oves vestras et armenta adsumite ut petieratis et abeuntes benedicite mihi Ex. 12:32
tulit igitur populus conspersam farinam antequam fermentaretur et ligans in palliis posuit super umeros suos Ex. 12:34
feceruntque filii Israhel sicut praeceperat Moses et petierunt ab Aegyptiis vasa argentea et aurea vestemque plurimam Ex. 12:35
dedit autem Dominus gratiam populo coram Aegyptiis ut commodarent eis et spoliaverunt Aegyptios Ex. 12:36
sed et vulgus promiscuum innumerabile ascendit cum eis oves et armenta et animantia diversi generis multa nimis Ex. 12:38
coxeruntque farinam quam dudum conspersam de Aegypto tulerant et fecerunt subcinericios panes azymos neque enim poterant fermentari cogentibus exire Aegyptiis et nullam facere sinentibus moram nec pulmenti quicquam occurrerant praeparare Ex. 12:39
dixitque Dominus ad Mosen et Aaron haec est religio phase omnis alienigena non comedet ex eo Ex. 12:43
omnis autem servus empticius circumcidetur et sic comedet Ex. 12:44
advena et mercennarius non edent ex eo Ex. 12:45
quod si quis peregrinorum in vestram voluerit transire coloniam et facere phase Domini circumcidetur prius omne masculinum eius et tunc rite celebrabit eritque sicut indigena terrae si quis autem circumcisus non fuerit non vescetur ex eo Ex. 12:48
eadem lex erit indigenae et colono qui peregrinatur apud vos Ex. 12:49
fecerunt omnes filii Israhel sicut praeceperat Dominus Mosi et Aaron Ex. 12:50
et in eadem die eduxit Dominus filios Israhel de terra Aegypti per turmas suas Ex. 12:51
et ait Moses ad populum mementote diei huius in qua egressi estis de Aegypto et de domo servitutis quoniam in manu forti eduxit vos Dominus de loco isto ut non comedatis fermentatum panem Ex. 13:3
cumque te introduxerit Dominus in terram Chananei et Hetthei et Amorrei et Evei et Iebusei quam iuravit patribus tuis ut daret tibi terram fluentem lacte et melle celebrabis hunc morem sacrorum mense isto Ex. 13:5
septem diebus vesceris azymis et in die septimo erit sollemnitas Domini Ex. 13:6
et erit quasi signum in manu tua et quasi monumentum ante oculos tuos et ut lex Domini semper in ore tuo in manu enim forti eduxit te Dominus de Aegypto Ex. 13:9
cumque introduxerit te in terram Chananei sicut iuravit tibi et patribus tuis et dederit eam tibi Ex. 13:11
separabis omne quod aperit vulvam Domino et quod primitivum est in pecoribus tuis quicquid habueris masculini sexus consecrabis Domino Ex. 13:12
nam cum induratus esset Pharao et nollet nos dimittere occidit Dominus omne primogenitum in terra Aegypti a primogenito hominis usque ad primogenitum iumentorum idcirco immolo Domino omne quod aperit vulvam masculini sexus et omnia primogenita filiorum meorum redimo Ex. 13:15
erit igitur quasi signum in manu tua et quasi adpensum quid ob recordationem inter oculos tuos eo quod in manu forti eduxerit nos Dominus de Aegypto Ex. 13:16
igitur cum emisisset Pharao populum non eos duxit Dominus per viam terrae Philisthim quae vicina est reputans ne forte paeniteret eum si vidisset adversum se bella consurgere et reverteretur in Aegyptum Ex. 13:17
sed circumduxit per viam deserti quae est iuxta mare Rubrum et armati ascenderunt filii Israhel de terra Aegypti Ex. 13:18
Dominus autem praecedebat eos ad ostendendam viam per diem in columna nubis et per noctem in columna ignis ut dux esset itineris utroque tempore Ex. 13:21
loquere filiis Israhel reversi castrametentur e regione Phiahiroth quae est inter Magdolum et mare contra Beelsephon in conspectu eius castra ponetis super mare Ex. 14:2
et indurabo cor eius ac persequetur vos et glorificabor in Pharao et in omni exercitu eius scientque Aegyptii quia ego sum Dominus feceruntque ita Ex. 14:4
et nuntiatum est regi Aegyptiorum quod fugisset populus inmutatumque est cor Pharaonis et servorum eius super populo et dixerunt quid voluimus facere ut dimitteremus Israhel ne serviret nobis Ex. 14:5
iunxit ergo currum et omnem populum suum adsumpsit secum Ex. 14:6
tulitque sescentos currus electos quicquid in Aegypto curruum fuit et duces totius exercitus Ex. 14:7
induravitque Dominus cor Pharaonis regis Aegypti et persecutus est filios Israhel at illi egressi erant in manu excelsa Ex. 14:8
cumque persequerentur Aegyptii vestigia praecedentium reppererunt eos in castris super mare omnis equitatus et currus Pharaonis et universus exercitus erant in Ahiroth contra Beelsephon Ex. 14:9
cumque adpropinquasset Pharao levantes filii Israhel oculos viderunt Aegyptios post se et timuerunt valde clamaveruntque ad Dominum Ex. 14:10
et dixerunt ad Mosen forsitan non erant sepulchra in Aegypto ideo tulisti nos ut moreremur in solitudine quid hoc facere voluisti ut educeres nos ex Aegypto Ex. 14:11
et ait Moses ad populum nolite timere state et videte magnalia Domini quae facturus est hodie Aegyptios enim quos nunc videtis nequaquam ultra videbitis usque in sempiternum Ex. 14:13
Dominus pugnabit pro vobis et vos tacebitis Ex. 14:14
tu autem eleva virgam tuam et extende manum super mare et divide illud ut gradiantur filii Israhel in medio mari per siccum Ex. 14:16
ego autem indurabo cor Aegyptiorum ut persequantur vos et glorificabor in Pharaone et in omni exercitu eius in curribus et in equitibus illius Ex. 14:17
et scient Aegyptii quia ego sum Dominus cum glorificatus fuero in Pharaone et in curribus atque in equitibus eius Ex. 14:18
tollensque se angelus Dei qui praecedebat castra Israhel abiit post eos et cum eo pariter columna nubis priora dimittens post tergum Ex. 14:19
stetit inter castra Aegyptiorum et castra Israhel et erat nubes tenebrosa et inluminans noctem ut ad se invicem toto noctis tempore accedere non valerent Ex. 14:20
cumque extendisset Moses manum super mare abstulit illud Dominus flante vento vehementi et urente tota nocte et vertit in siccum divisaque est aqua Ex. 14:21
et ingressi sunt filii Israhel per medium maris sicci erat enim aqua quasi murus a dextra eorum et leva Ex. 14:22
persequentesque Aegyptii ingressi sunt post eos omnis equitatus Pharaonis currus eius et equites per medium maris Ex. 14:23
iamque advenerat vigilia matutina et ecce respiciens Dominus super castra Aegyptiorum per columnam ignis et nubis interfecit exercitum eorum Ex. 14:24
et subvertit rotas curruum ferebanturque in profundum dixerunt ergo Aegyptii fugiamus Israhelem Dominus enim pugnat pro eis contra nos Ex. 14:25
et ait Dominus ad Mosen extende manum tuam super mare ut revertantur aquae ad Aegyptios super currus et equites eorum Ex. 14:26
cumque extendisset Moses manum contra mare reversum est primo diluculo ad priorem locum fugientibusque Aegyptiis occurrerunt aquae et involvit eos Dominus in mediis fluctibus Ex. 14:27
reversaeque sunt aquae et operuerunt currus et equites cuncti exercitus Pharaonis qui sequentes ingressi fuerant mare ne unus quidem superfuit ex eis Ex. 14:28
filii autem Israhel perrexerunt per medium sicci maris et aquae eis erant quasi pro muro a dextris et a sinistris Ex. 14:29
et viderunt Aegyptios mortuos super litus maris et manum magnam quam exercuerat Dominus contra eos timuitque populus Dominum et crediderunt Domino et Mosi servo eius Ex. 14:31
tunc cecinit Moses et filii Israhel carmen hoc Domino et dixerunt cantemus Domino gloriose enim magnificatus est equum et ascensorem deiecit in mare Ex. 15:1
fortitudo mea et laus mea Dominus et factus est mihi in salutem iste Deus meus et glorificabo eum Deus patris mei et exaltabo eum Ex. 15:2
currus Pharaonis et exercitum eius proiecit in mare electi principes eius submersi sunt in mari Rubro Ex. 15:4
et in multitudine gloriae tuae deposuisti adversarios meos misisti iram tuam quae devoravit eos ut stipulam Ex. 15:7
et in spiritu furoris tui congregatae sunt aquae stetit unda fluens congregatae sunt abyssi in medio mari Ex. 15:8
dixit inimicus persequar et conprehendam dividam spolia implebitur anima mea evaginabo gladium meum interficiet eos manus mea Ex. 15:9
flavit spiritus tuus et operuit eos mare submersi sunt quasi plumbum in aquis vehementibus Ex. 15:10
quis similis tui in fortibus Domine quis similis tui magnificus in sanctitate terribilis atque laudabilis et faciens mirabilia Ex. 15:11
extendisti manum tuam et devoravit eos terra Ex. 15:12
dux fuisti in misericordia tua populo quem redemisti et portasti eum in fortitudine tua ad habitaculum sanctum tuum Ex. 15:13
adtenderunt populi et irati sunt dolores obtinuerunt habitatores Philisthim Ex. 15:14
inruat super eos formido et pavor in magnitudine brachii tui fiant inmobiles quasi lapis donec pertranseat populus tuus Domine donec pertranseat populus tuus iste quem possedisti Ex. 15:16
introduces eos et plantabis in monte hereditatis tuae firmissimo habitaculo tuo quod operatus es Domine sanctuarium Domine quod firmaverunt manus tuae Ex. 15:17
Dominus regnabit in aeternum et ultra Ex. 15:18
ingressus est enim equus Pharao cum curribus et equitibus eius in mare et reduxit super eos Dominus aquas maris filii autem Israhel ambulaverunt per siccum in medio eius Ex. 15:19
sumpsit ergo Maria prophetis soror Aaron tympanum in manu egressaeque sunt omnes mulieres post eam cum tympanis et choris Ex. 15:20
quibus praecinebat dicens cantemus Domino gloriose enim magnificatus est equum et ascensorem eius deiecit in mare Ex. 15:21
tulit autem Moses Israhel de mari Rubro et egressi sunt in desertum Sur ambulaveruntque tribus diebus per solitudinem et non inveniebant aquam Ex. 15:22
et venerunt in Marath nec poterant bibere aquas de Mara eo quod essent amarae unde et congruum loco nomen inposuit vocans illud Mara id est amaritudinem Ex. 15:23
et murmuravit populus contra Mosen dicens quid bibemus Ex. 15:24
at ille clamavit ad Dominum qui ostendit ei lignum quod cum misisset in aquas in dulcedinem versae sunt ibi constituit ei praecepta atque iudicia et ibi temptavit eum Ex. 15:25
dicens si audieris vocem Domini Dei tui et quod rectum est coram eo feceris et oboedieris mandatis eius custodierisque omnia praecepta illius cunctum languorem quem posui in Aegypto non inducam super te ego enim Dominus sanator tuus Ex. 15:26
venerunt autem in Helim ubi erant duodecim fontes aquarum et septuaginta palmae et castrametati sunt iuxta aquas Ex. 15:27
profectique sunt de Helim et venit omnis multitudo filiorum Israhel in desertum Sin quod est inter Helim et Sinai quintodecimo die mensis secundi postquam egressi sunt de terra Aegypti Ex. 16:1
et murmuravit omnis congregatio filiorum Israhel contra Mosen et contra Aaron in solitudine Ex. 16:2
dixeruntque ad eos filii Israhel utinam mortui essemus per manum Domini in terra Aegypti quando sedebamus super ollas carnium et comedebamus panes in saturitate cur eduxistis nos in desertum istud ut occideretis omnem multitudinem fame Ex. 16:3
dixit autem Dominus ad Mosen ecce ego pluam vobis panes de caelo egrediatur populus et colligat quae sufficiunt per singulos dies ut temptem eum utrum ambulet in lege mea an non Ex. 16:4
die autem sexta parent quod inferant et sit duplum quam colligere solebant per singulos dies Ex. 16:5
dixeruntque Moses et Aaron ad omnes filios Israhel vespere scietis quod Dominus eduxerit vos de terra Aegypti Ex. 16:6
et mane videbitis gloriam Domini audivit enim murmur vestrum contra Dominum nos vero quid sumus quia mussitatis contra nos Ex. 16:7
et ait Moses dabit Dominus vobis vespere carnes edere et mane panes in saturitate eo quod audierit murmurationes vestras quibus murmurati estis contra eum nos enim quid sumus nec contra nos est murmur vestrum sed contra Dominum Ex. 16:8
cumque loqueretur Aaron ad omnem coetum filiorum Israhel respexerunt ad solitudinem et ecce gloria Domini apparuit in nube Ex. 16:10
audivi murmurationes filiorum Israhel loquere ad eos vespere comedetis carnes et mane saturabimini panibus scietisque quod sim Dominus Deus vester Ex. 16:12
factum est ergo vespere et ascendens coturnix operuit castra mane quoque ros iacuit per circuitum castrorum Ex. 16:13
cumque operuisset superficiem terrae apparuit in solitudine minutum et quasi pilo tunsum in similitudinem pruinae super terram Ex. 16:14
feceruntque ita filii Israhel et collegerunt alius plus alius minus Ex. 16:17
et mensi sunt ad mensuram gomor nec qui plus collegerat habuit amplius nec qui minus paraverat repperit minus sed singuli iuxta id quod edere poterant congregarunt Ex. 16:18
qui non audierunt eum sed dimiserunt quidam ex eis usque mane et scatere coepit vermibus atque conputruit et iratus est contra eos Moses Ex. 16:20
in die vero sexta collegerunt cibos duplices id est duo gomor per singulos homines venerunt autem omnes principes multitudinis et narraverunt Mosi Ex. 16:22
qui ait eis hoc est quod locutus est Dominus requies sabbati sanctificata erit Domino cras quodcumque operandum est facite et quae coquenda sunt coquite quicquid autem reliquum fuerit reponite usque in mane Ex. 16:23
feceruntque ita ut praeceperat Moses et non conputruit neque vermis inventus est in eo Ex. 16:24
venit septima dies et egressi de populo ut colligerent non invenerunt Ex. 16:27
dixit autem Dominus ad Mosen usquequo non vultis custodire mandata mea et legem meam Ex. 16:28
videte quod Dominus dederit vobis sabbatum et propter hoc tribuerit vobis die sexto cibos duplices maneat unusquisque apud semet ipsum nullus egrediatur de loco suo die septimo Ex. 16:29
et sabbatizavit populus die septimo Ex. 16:30
dixit autem Moses iste est sermo quem praecepit Dominus imple gomor ex eo et custodiatur in futuras retro generationes ut noverint panem quo alui vos in solitudine quando educti estis de terra Aegypti Ex. 16:32
dixitque Moses ad Aaron sume vas unum et mitte ibi man quantum potest capere gomor et repone coram Domino ad servandum in generationes vestras Ex. 16:33
sitivit ergo populus ibi pro aquae penuria et murmuravit contra Mosen dicens cur nos exire fecisti de Aegypto ut occideres et nos et liberos nostros ac iumenta siti Ex. 17:3
clamavit autem Moses ad Dominum dicens quid faciam populo huic adhuc pauxillum et lapidabunt me Ex. 17:4
ait Dominus ad Mosen antecede populum et sume tecum de senibus Israhel et virgam qua percussisti fluvium tolle in manu tua et vade Ex. 17:5
en ego stabo coram te ibi super petram Horeb percutiesque petram et exibit ex ea aqua ut bibat populus fecit Moses ita coram senibus Israhel Ex. 17:6
et vocavit nomen loci illius Temptatio propter iurgium filiorum Israhel et quia temptaverunt Dominum dicentes estne Dominus in nobis an non Ex. 17:7
venit autem Amalech et pugnabat contra Israhel in Raphidim Ex. 17:8
dixitque Moses ad Iosue elige viros et egressus pugna contra Amalech cras ego stabo in vertice collis habens virgam Dei in manu mea Ex. 17:9
fecit Iosue ut locutus ei erat Moses et pugnavit contra Amalech Moses autem et Aaron et Hur ascenderunt super verticem collis Ex. 17:10
manus autem Mosi erant graves sumentes igitur lapidem posuerunt subter eum in quo sedit Aaron autem et Hur sustentabant manus eius ex utraque parte et factum est ut manus ipsius non lassarentur usque ad occasum solis Ex. 17:12
fugavitque Iosue Amalech et populum eius in ore gladii Ex. 17:13
dixit autem Dominus ad Mosen scribe hoc ob monumentum in libro et trade auribus Iosue delebo enim memoriam Amalech sub caelo Ex. 17:14
aedificavitque Moses altare et vocavit nomen eius Dominus exaltatio mea dicens Ex. 17:15
quia manus solii Domini et bellum Dei erit contra Amalech a generatione in generationem Ex. 17:16
cumque audisset Iethro sacerdos Madian cognatus Mosi omnia quae fecerat Deus Mosi et Israhel populo suo eo quod eduxisset Dominus Israhel de Aegypto Ex. 18:1
et duos filios eius quorum unus vocabatur Gersan dicente patre advena fui in terra aliena Ex. 18:3
alter vero Eliezer Deus enim ait patris mei adiutor meus et eruit me de gladio Pharaonis Ex. 18:4
venit ergo Iethro cognatus Mosi et filii eius et uxor ad Mosen in desertum ubi erat castrametatus iuxta montem Dei Ex. 18:5
et mandavit Mosi dicens ego cognatus tuus Iethro venio ad te et uxor tua et duo filii tui cum ea Ex. 18:6
qui egressus in occursum cognati sui adoravit et osculatus est eum salutaveruntque se mutuo verbis pacificis cumque intrasset tabernaculum Ex. 18:7
narravit Moses cognato suo cuncta quae fecerat Deus Pharaoni et Aegyptiis propter Israhel universum laborem qui accidisset eis in itinere quo liberarat eos Dominus Ex. 18:8
et ait benedictus Dominus qui liberavit vos de manu Aegyptiorum et de manu Pharaonis qui eruit populum suum de manu Aegypti Ex. 18:10
obtulit ergo Iethro cognatus Mosi holocausta et hostias Deo veneruntque Aaron et omnes senes Israhel ut comederent panem cum eo coram Domino Ex. 18:12
quod cum vidisset cognatus eius omnia scilicet quae agebat in populo ait quid est hoc quod facis in plebe cur solus sedes et omnis populus praestolatur de mane usque ad vesperam Ex. 18:14
cumque acciderit eis aliqua disceptatio veniunt ad me ut iudicem inter eos et ostendam praecepta Dei et leges eius Ex. 18:16
stulto labore consumeris et tu et populus iste qui tecum est ultra vires tuas est negotium solus illud non poteris sustinere Ex. 18:18
sed audi verba mea atque consilia et erit Deus tecum esto tu populo in his quae ad Deum pertinent ut referas quae dicuntur ad eum Ex. 18:19
ostendasque populo caerimonias et ritum colendi viamque per quam ingredi debeant et opus quod facere Ex. 18:20
provide autem de omni plebe viros potentes et timentes Deum in quibus sit veritas et qui oderint avaritiam et constitue ex eis tribunos et centuriones et quinquagenarios et decanos Ex. 18:21
qui iudicent populum omni tempore quicquid autem maius fuerit referant ad te et ipsi minora tantummodo iudicent leviusque tibi sit partito in alios onere Ex. 18:22
si hoc feceris implebis imperium Dei et praecepta eius poteris sustentare et omnis hic populus revertetur cum pace ad loca sua Ex. 18:23
et electis viris strenuis de cuncto Israhel constituit eos principes populi tribunos et centuriones et quinquagenarios et decanos Ex. 18:25
nam profecti de Raphidim et pervenientes usque in desertum Sinai castrametati sunt in eodem loco ibique Israhel fixit tentoria e regione montis Ex. 19:2
Moses autem ascendit ad Deum vocavitque eum Dominus de monte et ait haec dices domui Iacob et adnuntiabis filiis Israhel Ex. 19:3
vos ipsi vidistis quae fecerim Aegyptiis quomodo portaverim vos super alas aquilarum et adsumpserim mihi Ex. 19:4
si ergo audieritis vocem meam et custodieritis pactum meum eritis mihi in peculium de cunctis populis mea est enim omnis terra Ex. 19:5
et vos eritis mihi regnum sacerdotale et gens sancta haec sunt verba quae loqueris ad filios Israhel Ex. 19:6
venit Moses et convocatis maioribus natu populi exposuit omnes sermones quos mandaverat Dominus Ex. 19:7
ait ei Dominus iam nunc veniam ad te in caligine nubis ut audiat me populus loquentem ad te et credat tibi in perpetuum nuntiavit ergo Moses verba populi ad Dominum Ex. 19:9
qui dixit ei vade ad populum et sanctifica illos hodie et cras laventque vestimenta sua Ex. 19:10
et sint parati in diem tertium die enim tertio descendet Dominus coram omni plebe super montem Sinai Ex. 19:11
constituesque terminos populo per circuitum et dices cavete ne ascendatis in montem nec tangatis fines illius omnis qui tetigerit montem morte morietur Ex. 19:12
descenditque Moses de monte ad populum et sanctificavit eum cumque lavissent vestimenta sua Ex. 19:14
iam advenerat tertius dies et mane inclaruerat et ecce coeperunt audiri tonitrua ac micare fulgura et nubes densissima operire montem clangorque bucinae vehementius perstrepebat timuit populus qui erat in castris Ex. 19:16
totus autem mons Sinai fumabat eo quod descendisset Dominus super eum in igne et ascenderet fumus ex eo quasi de fornace eratque mons omnis terribilis Ex. 19:18
et sonitus bucinae paulatim crescebat in maius et prolixius tendebatur Moses loquebatur et Dominus respondebat ei Ex. 19:19
descenditque Dominus super montem Sinai in ipso montis vertice et vocavit Mosen in cacumen eius quo cum ascendisset Ex. 19:20
dixit ad eum descende et contestare populum ne forte velint transcendere terminos ad videndum Dominum et pereat ex eis plurima multitudo Ex. 19:21
dixitque Moses ad Dominum non poterit vulgus ascendere in montem Sinai tu enim testificatus es et iussisti dicens pone terminos circa montem et sanctifica illum Ex. 19:23
cui ait Dominus vade descende ascendesque tu et Aaron tecum sacerdotes autem et populus ne transeant terminos nec ascendant ad Dominum ne forte interficiat illos Ex. 19:24
descendit Moses ad populum et omnia narravit eis Ex. 19:25
non facies tibi sculptile neque omnem similitudinem quae est in caelo desuper et quae in terra deorsum nec eorum quae sunt in aquis sub terra Ex. 20:4
non adorabis ea neque coles ego sum Dominus Deus tuus fortis zelotes visitans iniquitatem patrum in filiis in tertiam et quartam generationem eorum qui oderunt me Ex. 20:5
et faciens misericordiam in milia his qui diligunt me et custodiunt praecepta mea Ex. 20:6
sex diebus operaberis et facies omnia opera tua Ex. 20:9
septimo autem die sabbati Domini Dei tui non facies omne opus tu et filius tuus et filia tua servus tuus et ancilla tua iumentum tuum et advena qui est intra portas tuas Ex. 20:10
sex enim diebus fecit Dominus caelum et terram et mare et omnia quae in eis sunt et requievit in die septimo idcirco benedixit Dominus diei sabbati et sanctificavit eum Ex. 20:11
honora patrem tuum et matrem tuam ut sis longevus super terram quam Dominus Deus tuus dabit tibi Ex. 20:12
cunctus autem populus videbat voces et lampadas et sonitum bucinae montemque fumantem et perterriti ac pavore concussi steterunt procul Ex. 20:18
dicentes Mosi loquere tu nobis et audiemus non loquatur nobis Dominus ne forte moriamur Ex. 20:19
et ait Moses ad populum nolite timere ut enim probaret vos venit Deus et ut terror illius esset in vobis et non peccaretis Ex. 20:20
altare de terra facietis mihi et offeretis super eo holocausta et pacifica vestra oves vestras et boves in omni loco in quo memoria fuerit nominis mei veniam ad te et benedicam tibi Ex. 20:24
cum quali veste intraverit cum tali exeat si habens uxorem et uxor egredietur simul Ex. 21:3
sin autem dominus dederit illi uxorem et peperit filios et filias mulier et liberi eius erunt domini sui ipse vero exibit cum vestitu suo Ex. 21:4
quod si dixerit servus diligo dominum meum et uxorem ac liberos non egrediar liber Ex. 21:5
offeret eum dominus diis et adplicabitur ad ostium et postes perforabitque aurem eius subula et erit ei servus in saeculum Ex. 21:6
quod si alteram ei acceperit providebit puellae nuptias et vestimenta et pretium pudicitiae non negabit Ex. 21:10
si quis de industria occiderit proximum suum et per insidias ab altari meo evelles eum ut moriatur Ex. 21:14
qui percusserit patrem suum et matrem morte moriatur Ex. 21:15
qui furatus fuerit hominem et vendiderit eum convictus noxae morte moriatur Ex. 21:16
qui maledixerit patri suo et matri morte moriatur Ex. 21:17
si rixati fuerint viri et percusserit alter proximum suum lapide vel pugno et ille mortuus non fuerit sed iacuerit in lectulo Ex. 21:18
si surrexerit et ambulaverit foris super baculum suum innocens erit qui percussit ita tamen ut operas eius et inpensas in medicos restituat Ex. 21:19
qui percusserit servum suum vel ancillam virga et mortui fuerint in manibus eius criminis reus erit Ex. 21:20
si rixati fuerint viri et percusserit quis mulierem praegnantem et abortivum quidem fecerit sed ipsa vixerit subiacebit damno quantum expetierit maritus mulieris et arbitri iudicarint Ex. 21:22
si percusserit quispiam oculum servi sui aut ancillae et luscos eos fecerit dimittet liberos pro oculo quem eruit Ex. 21:26
si bos cornu petierit virum aut mulierem et mortui fuerint lapidibus obruetur et non comedentur carnes eius dominusque bovis innocens erit Ex. 21:28
quod si bos cornipeta fuerit ab heri et nudius tertius et contestati sunt dominum eius nec reclusit eum occideritque virum aut mulierem et bos lapidibus obruetur et dominum illius occident Ex. 21:29
filium quoque et filiam si cornu percusserit simili sententiae subiacebit Ex. 21:31
si quis aperuerit cisternam et foderit et non operuerit eam cecideritque bos vel asinus in eam Ex. 21:33
si bos alienus bovem alterius vulnerarit et ille mortuus fuerit vendent bovem vivum et divident pretium cadaver autem mortui inter se dispertient Ex. 21:35
sin autem sciebat quod bos cornipeta esset ab heri et nudius tertius et non custodivit eum dominus suus reddet bovem pro bove et cadaver integrum accipiet Ex. 21:36
si quis furatus fuerit bovem aut ovem et occiderit vel vendiderit quinque boves pro uno bove restituet et quattuor oves pro una ove Ex. 22:1
si effringens fur domum sive suffodiens fuerit inventus et accepto vulnere mortuus fuerit percussor non erit reus sanguinis Ex. 22:2
quod si orto sole hoc fecerit homicidium perpetravit et ipse morietur si non habuerit quod pro furto reddat venundabitur Ex. 22:3
si laeserit quispiam agrum vel vineam et dimiserit iumentum suum ut depascatur aliena quicquid optimum habuerit in agro suo vel in vinea pro damni aestimatione restituet Ex. 22:5
si egressus ignis invenerit spinas et conprehenderit acervos frugum sive stantes segetes in agris reddet damnum qui ignem succenderit Ex. 22:6
si quis commendaverit amico pecuniam aut vas in custodiam et ab eo qui susceperat furto ablata fuerint si invenitur fur duplum reddet Ex. 22:7
si latet dominus domus adplicabitur ad deos et iurabit quod non extenderit manum in rem proximi sui Ex. 22:8
ad perpetrandam fraudem tam in bove quam in asino et ove ac vestimento et quicquid damnum inferre potest ad deos utriusque causa perveniet et si illi iudicaverint duplum restituet proximo suo Ex. 22:9
si quis commendaverit proximo suo asinum bovem ovem et omne iumentum ad custodiam et mortuum fuerit aut debilitatum vel captum ab hostibus nullusque hoc viderit Ex. 22:10
iusiurandum erit in medio quod non extenderit manum ad rem proximi sui suscipietque dominus iuramentum et ille reddere non cogetur Ex. 22:11
si comestum a bestia deferet ad eum quod occisum est et non restituet Ex. 22:13
qui a proximo suo quicquam horum mutuo postularit et debilitatum aut mortuum fuerit domino non praesente reddere conpelletur Ex. 22:14
si seduxerit quis virginem necdum desponsatam et dormierit cum ea dotabit eam et habebit uxorem Ex. 22:16
advenam non contristabis neque adfliges eum advenae enim et ipsi fuistis in terra Aegypti Ex. 22:21
viduae et pupillo non nocebitis Ex. 22:22
si laeseritis eos vociferabuntur ad me et ego audiam clamorem eorum Ex. 22:23
et indignabitur furor meus percutiamque vos gladio et erunt uxores vestrae viduae et filii vestri pupilli Ex. 22:24
diis non detrahes et principi populi tui non maledices Ex. 22:28
decimas tuas et primitias non tardabis offerre primogenitum filiorum tuorum dabis mihi Ex. 22:29
de bubus quoque et ovibus similiter facies septem diebus sit cum matre sua die octavo reddes illum mihi Ex. 22:30
mendacium fugies insontem et iustum non occides quia aversor impium Ex. 23:7
nec accipias munera quae excaecant etiam prudentes et subvertunt verba iustorum Ex. 23:8
peregrino molestus non eris scitis enim advenarum animas quia et ipsi peregrini fuistis in terra Aegypti Ex. 23:9
sex annis seminabis terram tuam et congregabis fruges eius Ex. 23:10
anno autem septimo dimittes eam et requiescere facies ut comedant pauperes populi tui et quicquid reliqui fuerit edant bestiae agri ita facies in vinea et in oliveto tuo Ex. 23:11
sex diebus operaberis septima die cessabis ut requiescat bos et asinus tuus et refrigeretur filius ancillae tuae et advena Ex. 23:12
omnia quae dixi vobis custodite et per nomen externorum deorum non iurabitis neque audietur ex ore vestro Ex. 23:13
et sollemnitatem messis primitivorum operis tui quaecumque serueris in agro sollemnitatem quoque in exitu anni quando congregaveris omnes fruges tuas de agro Ex. 23:16
ecce ego mittam angelum meum qui praecedat te et custodiat in via et introducat ad locum quem paravi Ex. 23:20
observa eum et audi vocem eius nec contemnendum putes quia non dimittet cum peccaveritis et est nomen meum in illo Ex. 23:21
quod si audieris vocem eius et feceris omnia quae loquor inimicus ero inimicis tuis et adfligam adfligentes te Ex. 23:22
praecedetque te angelus meus et introducet te ad Amorreum et Hettheum et Ferezeum Chananeumque et Eveum et Iebuseum quos ego contribo Ex. 23:23
non adorabis deos eorum nec coles eos non facies opera eorum sed destrues eos et confringes statuas eorum Ex. 23:24
servietisque Domino Deo vestro ut benedicam panibus tuis et aquis et auferam infirmitatem de medio tui Ex. 23:25
terrorem meum mittam in praecursum tuum et occidam omnem populum ad quem ingredieris cunctorumque inimicorum tuorum coram te terga vertam Ex. 23:27
emittens crabrones prius qui fugabunt Eveum et Chananeum et Hettheum antequam introeas Ex. 23:28
non eiciam eos a facie tua anno uno ne terra in solitudinem redigatur et crescant contra te bestiae Ex. 23:29
paulatim expellam eos de conspectu tuo donec augearis et possideas terram Ex. 23:30
ponam autem terminos tuos a mari Rubro usque ad mare Palestinorum et a deserto usque ad Fluvium tradam manibus vestris habitatores terrae et eiciam eos de conspectu vestro Ex. 23:31
Mosi quoque dixit ascende ad Dominum tu et Aaron Nadab et Abiu et septuaginta senes ex Israhel et adorabitis procul Ex. 24:1
solusque Moses ascendet ad Dominum et illi non adpropinquabunt nec populus ascendet cum eo Ex. 24:2
venit ergo Moses et narravit plebi omnia verba Domini atque iudicia responditque cunctus populus una voce omnia verba Domini quae locutus est faciemus Ex. 24:3
scripsit autem Moses universos sermones Domini et mane consurgens aedificavit altare ad radices montis et duodecim titulos per duodecim tribus Israhel Ex. 24:4
misitque iuvenes de filiis Israhel et obtulerunt holocausta immolaveruntque victimas pacificas Domino vitulos Ex. 24:5
tulit itaque Moses dimidiam partem sanguinis et misit in crateras partem autem residuam fudit super altare Ex. 24:6
adsumensque volumen foederis legit audiente populo qui dixerunt omnia quae locutus est Dominus faciemus et erimus oboedientes Ex. 24:7
ille vero sumptum sanguinem respersit in populum et ait hic est sanguis foederis quod pepigit Dominus vobiscum super cunctis sermonibus his Ex. 24:8
ascenderuntque Moses et Aaron Nadab et Abiu et septuaginta de senioribus Israhel Ex. 24:9
et viderunt Deum Israhel sub pedibus eius quasi opus lapidis sapphirini et quasi caelum cum serenum est Ex. 24:10
nec super eos qui procul recesserant de filiis Israhel misit manum suam videruntque Deum et comederunt ac biberunt Ex. 24:11
dixit autem Dominus ad Mosen ascende ad me in montem et esto ibi daboque tibi tabulas lapideas et legem ac mandata quae scripsi ut doceas eos Ex. 24:12
surrexerunt Moses et Iosue minister eius ascendensque Moses in montem Dei Ex. 24:13
senioribus ait expectate hic donec revertamur ad vos habetis Aaron et Hur vobiscum si quid natum fuerit quaestionis referetis ad eos Ex. 24:14
et habitavit gloria Domini super Sinai tegens illum nube sex diebus septimo autem die vocavit eum de medio caliginis Ex. 24:16
ingressusque Moses medium nebulae ascendit in montem et fuit ibi quadraginta diebus et quadraginta noctibus Ex. 24:18
haec sunt autem quae accipere debetis aurum et argentum et aes Ex. 25:3
hyacinthum et purpuram coccumque bis tinctum et byssum pilos caprarum Ex. 25:4
et pelles arietum rubricatas pelles ianthinas et ligna setthim Ex. 25:5
oleum ad luminaria concinnanda aromata in unguentum et thymiama boni odoris Ex. 25:6
lapides onychinos et gemmas ad ornandum ephod ac rationale Ex. 25:7
facientque mihi sanctuarium et habitabo in medio eorum Ex. 25:8
iuxta omnem similitudinem tabernaculi quod ostendam tibi et omnium vasorum in cultum eius sicque facietis illud Ex. 25:9
arcam de lignis setthim conpingite cuius longitudo habeat duos semis cubitos latitudo cubitum et dimidium altitudo cubitum similiter ac semissem Ex. 25:10
et deaurabis eam auro mundissimo intus et foris faciesque supra coronam auream per circuitum Ex. 25:11
et quattuor circulos aureos quos pones per quattuor arcae angulos duo circuli sint in latere uno et duo in altero Ex. 25:12
facies quoque vectes de lignis setthim et operies eos auro Ex. 25:13
facies et propitiatorium de auro mundissimo duos cubitos et dimidium tenebit longitudo eius cubitum ac semissem latitudo Ex. 25:17
duos quoque cherubin aureos et productiles facies ex utraque parte oraculi Ex. 25:18
cherub unus sit in latere uno et alter in altero Ex. 25:19
utrumque latus propitiatorii tegant expandentes alas et operientes oraculum respiciantque se mutuo versis vultibus in propitiatorium quo operienda est arca Ex. 25:20
inde praecipiam et loquar ad te supra propitiatorio scilicet ac medio duorum cherubin qui erunt super arcam testimonii cuncta quae mandabo per te filiis Israhel Ex. 25:22
facies et mensam de lignis setthim habentem duos cubitos longitudinis et in latitudine cubitum et in altitudine cubitum ac semissem Ex. 25:23
et inaurabis eam auro purissimo faciesque illi labium aureum per circuitum Ex. 25:24
et ipsi labio coronam interrasilem altam quattuor digitis et super illam alteram coronam aureolam Ex. 25:25
quattuor quoque circulos aureos praeparabis et pones eos in quattuor angulis eiusdem mensae per singulos pedes Ex. 25:26
subter coronam erunt circuli aurei ut mittantur vectes per eos et possit mensa portari Ex. 25:27
ipsosque vectes facies de lignis setthim et circumdabis auro ad subvehendam mensam Ex. 25:28
parabis et acetabula ac fialas turibula et cyatos in quibus offerenda sunt libamina ex auro purissimo Ex. 25:29
et pones super mensam panes propositionis in conspectu meo semper Ex. 25:30
facies et candelabrum ductile de auro mundissimo hastile eius et calamos scyphos et spherulas ac lilia ex ipso procedentia Ex. 25:31
sex calami egredientur de lateribus tres ex uno latere et tres ex altero Ex. 25:32
tres scyphi quasi in nucis modum per calamos singulos spherulaque simul et lilium et tres similiter scyphi instar nucis in calamo altero spherulaque et lilium hoc erit opus sex calamorum qui producendi sunt de hastili Ex. 25:33
in ipso autem candelabro erunt quattuor scyphi in nucis modum spherulaeque per singulos et lilia Ex. 25:34
et spherae igitur et calami ex ipso erunt universa ductilia de auro purissimo Ex. 25:36
facies et lucernas septem et pones eas super candelabrum ut luceant ex adverso Ex. 25:37
emunctoria quoque et ubi quae emuncta sunt extinguantur fient de auro purissimo Ex. 25:38
inspice et fac secundum exemplar quod tibi in monte monstratum est Ex. 25:40
tabernaculum vero ita fiet decem cortinas de bysso retorta et hyacintho ac purpura coccoque bis tincto variatas opere plumario facies Ex. 26:1
quinque cortinae sibi iungentur mutuo et aliae quinque nexu simili coherebunt Ex. 26:3
quinquagenas ansulas cortina habebit in utraque parte ita insertas ut ansa contra ansam veniat et altera alteri possit aptari Ex. 26:5
facies et quinquaginta circulos aureos quibus cortinarum vela iungenda sunt ut unum tabernaculum fiat Ex. 26:6
facies et saga cilicina undecim ad operiendum tectum tabernaculi Ex. 26:7
longitudo sagi unius habebit triginta cubitos et latitudo quattuor aequa erit mensura sagorum omnium Ex. 26:8
e quibus quinque iunges seorsum et sex sibi mutuo copulabis ita ut sextum sagum in fronte tecti duplices Ex. 26:9
facies et quinquaginta ansas in ora sagi unius ut coniungi cum altero queat et quinquaginta ansas in ora sagi alterius ut cum altero copuletur Ex. 26:10
quinquaginta fibulas aeneas quibus iungantur ansae et unum ex omnibus operimentum fiat Ex. 26:11
et cubitus ex una parte pendebit et alter ex altera qui plus est in sagorum longitudine utrumque latus tabernaculi protegens Ex. 26:13
facies et operimentum aliud tecto de pellibus arietum rubricatis et super hoc rursum aliud operimentum de ianthinis pellibus Ex. 26:14
facies et tabulas stantes tabernaculi de lignis setthim Ex. 26:15
quae singulae denos cubitos in longitudine habeant et in latitudine singulos ac semissem Ex. 26:16
et rursum alias duas quae in angulis erigantur post tergum tabernaculi Ex. 26:23
eruntque coniunctae a deorsum usque sursum et una omnes conpago retinebit duabus quoque tabulis quae in angulis ponendae sunt similis iunctura servabitur Ex. 26:24
et erunt simul tabulae octo bases earum argenteae sedecim duabus basibus per unam tabulam supputatis Ex. 26:25
facies et vectes de lignis setthim quinque ad continendas tabulas in uno latere tabernaculi Ex. 26:26
et quinque alios in altero et eiusdem numeri ad occidentalem plagam Ex. 26:27
ipsasque tabulas deaurabis et fundes eis anulos aureos per quos vectes tabulata contineant quos operies lamminis aureis Ex. 26:29
et eriges tabernaculum iuxta exemplum quod tibi in monte monstratum est Ex. 26:30
facies et velum de hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso retorta opere plumario et pulchra varietate contextum Ex. 26:31
quod adpendes ante quattuor columnas de lignis setthim quae ipsae quidem deauratae erunt et habebunt capita aurea sed bases argenteas Ex. 26:32
inseretur autem velum per circulos intra quod pones arcam testimonii et quo sanctuarium et sanctuarii sanctuaria dividentur Ex. 26:33
pones et propitiatorium super arcam testimonii in sancta sanctorum Ex. 26:34
mensamque extra velum et contra mensam candelabrum in latere tabernaculi meridiano mensa enim stabit in parte aquilonis Ex. 26:35
facies et tentorium in introitu tabernaculi de hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso retorta opere plumarii Ex. 26:36
et quinque columnas deaurabis lignorum setthim ante quas ducetur tentorium quarum erunt capita aurea et bases aeneae Ex. 26:37
facies et altare de lignis setthim quod habebit quinque cubitos in longitudine et totidem in latitudine id est quadrum et tres cubitos in altitudine Ex. 27:1
cornua autem per quattuor angulos ex ipso erunt et operies illud aere Ex. 27:2
faciesque in usus eius lebetas ad suscipiendos cineres et forcipes atque fuscinulas et ignium receptacula omnia vasa ex aere fabricabis Ex. 27:3
facies et vectes altaris de lignis setthim duos quos operies lamminis aeneis Ex. 27:6
et induces per circulos eruntque ex utroque latere altaris ad portandum Ex. 27:7
non solidum sed inane et cavum intrinsecus facies illud sicut tibi in monte monstratum est Ex. 27:8
facies et atrium tabernaculi in cuius plaga australi contra meridiem erunt tentoria de bysso retorta centum cubitos unum latus tenebit in longitudine Ex. 27:9
et columnas viginti cum basibus totidem aeneis quae capita cum celaturis suis habebunt argentea Ex. 27:10
similiter in latere aquilonis per longum erunt tentoria centum cubitorum columnae viginti et bases aeneae eiusdem numeri et capita earum cum celaturis suis argentea Ex. 27:11
in latitudine vero atrii quod respicit ad occidentem erunt tentoria per quinquaginta cubitos et columnae decem basesque totidem Ex. 27:12
in quibus quindecim cubitorum tentoria lateri uno deputabuntur columnaeque tres et bases totidem Ex. 27:14
et in latere altero erunt tentoria cubitos obtinentia quindecim columnas tres et bases totidem Ex. 27:15
in introitu vero atrii fiet tentorium cubitorum viginti ex hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso retorta opere plumarii columnas habebit quattuor cum basibus totidem Ex. 27:16
omnes columnae atrii per circuitum vestitae erunt argenti lamminis capitibus argenteis et basibus aeneis Ex. 27:17
in longitudine occupabit atrium cubitos centum in latitudine quinquaginta altitudo quinque cubitorum erit fietque de bysso retorta et habebit bases aeneas Ex. 27:18
cuncta vasa tabernaculi in omnes usus et caerimonias tam paxillos eius quam atrii ex aere facies Ex. 27:19
in tabernaculo testimonii extra velum quod oppansum est testimonio et conlocabunt eam Aaron et filii eius ut usque mane luceat coram Domino perpetuus erit cultus per successiones eorum a filiis Israhel Ex. 27:21
adplica quoque ad te Aaron fratrem tuum cum filiis suis de medio filiorum Israhel ut sacerdotio fungantur mihi Aaron Nadab et Abiu Eleazar et Ithamar Ex. 28:1
faciesque vestem sanctam fratri tuo in gloriam et decorem Ex. 28:2
et loqueris cunctis sapientibus corde quos replevi spiritu prudentiae ut faciant vestes Aaron in quibus sanctificatus ministret mihi Ex. 28:3
haec autem erunt vestimenta quae facient rationale et superumerale tunicam et lineam strictam cidarim et balteum facient vestimenta sancta Aaron fratri tuo et filiis eius ut sacerdotio fungantur mihi Ex. 28:4
accipientque aurum et hyacinthum et purpuram coccumque bis tinctum et byssum Ex. 28:5
facient autem superumerale de auro et hyacintho ac purpura coccoque bis tincto et bysso retorta opere polymito Ex. 28:6
ipsaque textura et cuncta operis varietas erit ex auro et hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso retorta Ex. 28:8
sumesque duos lapides onychinos et sculpes in eis nomina filiorum Israhel Ex. 28:9
sex nomina in lapide uno et sex reliqua in altero iuxta ordinem nativitatis eorum Ex. 28:10
opere sculptoris et celatura gemmarii sculpes eos nominibus filiorum Israhel inclusos auro atque circumdatos Ex. 28:11
et pones in utroque latere superumeralis memoriale filiis Israhel portabitque Aaron nomina eorum coram Domino super utrumque umerum ob recordationem Ex. 28:12
facies et uncinos ex auro Ex. 28:13
et duas catenulas auri purissimi sibi invicem coherentes quas inseres uncinis Ex. 28:14
rationale quoque iudicii facies opere polymito iuxta texturam superumeralis ex auro hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso retorta Ex. 28:15
quadrangulum erit et duplex mensuram palmi habebit tam in longitudine quam in latitudine Ex. 28:16
ponesque in eo quattuor ordines lapidum in primo versu erit lapis sardius et topazius et zmaragdus Ex. 28:17
in secundo carbunculus sapphyrus et iaspis Ex. 28:18
in tertio ligyrius achates et amethistus Ex. 28:19
in quarto chrysolitus onychinus et berillus inclusi auro erunt per ordines suos Ex. 28:20
et duos anulos aureos quos pones in utraque rationalis summitate Ex. 28:23
et ipsarum catenarum extrema duobus copulabis uncinis in utroque latere superumeralis quod rationale respicit Ex. 28:25
facies et duos anulos aureos quos pones in summitatibus rationalis et in oris quae e regione sunt superumeralis et posteriora eius aspiciunt Ex. 28:26
nec non et alios duos anulos aureos qui ponendi sunt in utroque latere superumeralis deorsum quod respicit contra faciem iuncturae inferioris ut aptari possit cum superumerali Ex. 28:27
et stringatur rationale anulis suis cum anulis superumeralis vitta hyacinthina ut maneat iunctura fabrefacta et a se invicem rationale et superumerale nequeant separari Ex. 28:28
pones autem in rationali iudicii doctrinam et veritatem quae erunt in pectore Aaron quando ingreditur coram Domino et gestabit iudicium filiorum Israhel in pectore suo in conspectu Domini semper Ex. 28:30
facies et tunicam superumeralis totam hyacinthinam Ex. 28:31
in cuius medio supra erit capitium et ora per gyrum eius textilis sicut fieri solet in extremis vestium partibus ne facile rumpatur Ex. 28:32
deorsum vero ad pedes eiusdem tunicae per circuitum quasi mala punica facies ex hyacintho et purpura et cocco bis tincto mixtis in medio tintinabulis Ex. 28:33
ita ut tintinabulum sit aureum et malum rursumque tintinabulum aliud aureum et malum punicum Ex. 28:34
et vestietur ea Aaron in officio ministerii ut audiatur sonitus quando ingreditur et egreditur sanctuarium in conspectu Domini et non moriatur Ex. 28:35
facies et lamminam de auro purissimo in qua sculpes opere celatoris Sanctum Domino Ex. 28:36
ligabisque eam vitta hyacinthina et erit super tiaram Ex. 28:37
inminens fronti pontificis portabitque Aaron iniquitates eorum quae obtulerint et sanctificaverint filii Israhel in cunctis muneribus et donariis suis erit autem lammina semper in fronte eius ut placatus eis sit Dominus Ex. 28:38
stringesque tunicam bysso et tiaram byssinam facies et balteum opere plumarii Ex. 28:39
porro filiis Aaron tunicas lineas parabis et balteos ac tiaras in gloriam et decorem Ex. 28:40
vestiesque his omnibus Aaron fratrem tuum et filios eius cum eo et cunctorum consecrabis manus sanctificabisque illos ut sacerdotio fungantur mihi Ex. 28:41
facies et feminalia linea ut operiant carnem turpitudinis suae a renibus usque ad femina Ex. 28:42
et utentur eis Aaron et filii eius quando ingredientur tabernaculum testimonii vel quando adpropinquant ad altare ut ministrent in sanctuario ne iniquitatis rei moriantur legitimum sempiternum erit Aaron et semini eius post eum Ex. 28:43
sed et hoc facies ut mihi in sacerdotio consecrentur tolle vitulum de armento et arietes duos inmaculatos Ex. 29:1
panesque azymos et crustula absque fermento quae conspersa sint oleo lagana quoque azyma oleo lita de simila triticea cuncta facies Ex. 29:2
et posita in canistro offeres vitulum autem et duos arietes Ex. 29:3
et Aaron ac filios eius adplicabis ad ostium tabernaculi testimonii cumque laveris patrem cum filiis aqua Ex. 29:4
indues Aaron vestimentis suis id est linea et tunica et superumerali et rationali quod constringes balteo Ex. 29:5
et pones tiaram in capite eius et lamminam sanctam super tiaram Ex. 29:6
et oleum unctionis fundes super caput eius atque hoc ritu consecrabitur Ex. 29:7
filios quoque illius adplicabis et indues tunicis lineis cingesque balteo Ex. 29:8
Aaron scilicet et liberos eius et inpones eis mitras eruntque sacerdotes mei in religione perpetua postquam initiaveris manus eorum Ex. 29:9
adplicabis et vitulum coram tabernaculo testimonii inponentque Aaron et filii eius manus super caput illius Ex. 29:10
et mactabis eum in conspectu Domini iuxta ostium tabernaculi testimonii Ex. 29:11
sumes et adipem totum qui operit intestina et reticulum iecoris ac duos renes et adipem qui super eos est et offeres incensum super altare Ex. 29:13
carnes vero vituli et corium et fimum conbures foris extra castra eo quod pro peccato sit Ex. 29:14
unum quoque arietum sumes super cuius caput ponent Aaron et filii eius manus Ex. 29:15
quem cum mactaveris tolles de sanguine eius et fundes circa altare Ex. 29:16
ipsum autem arietem secabis in frusta lotaque intestina eius ac pedes pones super concisas carnes et super caput illius Ex. 29:17
et offeres totum arietem in incensum super altare oblatio est Domini odor suavissimus victimae Dei Ex. 29:18
tolles quoque arietem alterum super cuius caput Aaron et filii eius ponent manus Ex. 29:19
quem cum immolaveris sumes de sanguine ipsius et pones super extremum dextrae auriculae Aaron et filiorum eius et super pollices manus eorum et pedis dextri fundesque sanguinem super altare per circuitum Ex. 29:20
cumque tuleris de sanguine qui est super altare et de oleo unctionis asperges Aaron et vestes eius filios et vestimenta eorum consecratisque et ipsis et vestibus Ex. 29:21
tolles adipem de ariete et caudam et arvinam quae operit vitalia ac reticulum iecoris et duos renes atque adipem qui super eos est armumque dextrum eo quod sit aries consecrationum Ex. 29:22
ponesque omnia super manus Aaron et filiorum eius et sanctificabis eos elevans coram Domino Ex. 29:24
suscipiesque universa de manibus eorum et incendes super altare in holocaustum odorem suavissimum in conspectu Domini quia oblatio eius est Ex. 29:25
sumes quoque pectusculum de ariete quo initiatus est Aaron sanctificabisque illud elatum coram Domino et cedet in partem tuam Ex. 29:26
sanctificabis et pectusculum consecratum et armum quem de ariete separasti Ex. 29:27
quo initiatus est Aaron et filii eius cedentque in partem Aaron et filiorum eius iure perpetuo a filiis Israhel quia primitiva sunt et initia de victimis eorum pacificis quae offerunt Domino Ex. 29:28
vestem autem sanctam qua utitur Aaron habebunt filii eius post eum ut unguantur in ea et consecrentur manus eorum Ex. 29:29
septem diebus utetur illa qui pontifex pro eo fuerit constitutus de filiis eius et qui ingredietur tabernaculum testimonii ut ministret in sanctuario Ex. 29:30
arietem autem consecrationum tolles et coques carnes eius in loco sancto Ex. 29:31
quibus vescetur Aaron et filii eius panes quoque qui sunt in canistro in vestibulo tabernaculi testimonii comedent Ex. 29:32
ut sit placabile sacrificium et sanctificentur offerentium manus alienigena non vescetur ex eis quia sancti sunt Ex. 29:33
omnia quae praecepi tibi facies super Aaron et filiis eius septem diebus consecrabis manus eorum Ex. 29:35
et vitulum pro peccato offeres per singulos dies ad expiandum mundabisque altare cum immolaris expiationis hostiam et ungues illud in sanctificationem Ex. 29:36
septem diebus expiabis altare et sanctificabis et erit sanctum sanctorum omnis qui tetigerit illud sanctificabitur Ex. 29:37
unum agnum mane et alterum vespere Ex. 29:39
decimam partem similae conspersae oleo tunso quod habeat mensuram quartam partem hin et vinum ad libandum eiusdem mensurae in agno uno Ex. 29:40
alterum vero agnum offeres ad vesperam iuxta ritum matutinae oblationis et iuxta ea quae diximus in odorem suavitatis Ex. 29:41
ibique praecipiam filiis Israhel et sanctificabitur altare in gloria mea Ex. 29:43
sanctificabo et tabernaculum testimonii cum altari et Aaron cum filiis eius ut sacerdotio fungantur mihi Ex. 29:44
et habitabo in medio filiorum Israhel eroque eis Deus Ex. 29:45
et scient quia ego Dominus Deus eorum qui eduxi eos de terra Aegypti ut manerem inter illos ego Dominus Deus ipsorum Ex. 29:46
habens cubitum longitudinis et alterum latitudinis id est quadrangulum et duos cubitos in altitudine cornua ex ipso procedent Ex. 30:2
vestiesque illud auro purissimo tam craticulam eius quam parietes per circuitum et cornua faciesque ei coronam aureolam per gyrum Ex. 30:3
et duos anulos aureos sub corona per singula latera ut mittantur in eos vectes et altare portetur Ex. 30:4
ipsos quoque vectes facies de lignis setthim et inaurabis Ex. 30:5
et adolebit incensum super eo Aaron suave fraglans mane quando conponet lucernas incendet illud Ex. 30:7
et quando conlocat eas ad vesperum uret thymiama sempiternum coram Domino in generationes vestras Ex. 30:8
non offeretis super eo thymiama conpositionis alterius nec oblationem et victimam nec liba libabitis Ex. 30:9
et deprecabitur Aaron super cornua eius semel per annum in sanguine quod oblatum est pro peccato et placabit super eo in generationibus vestris sanctum sanctorum erit Domino Ex. 30:10
quando tuleris summam filiorum Israhel iuxta numerum dabunt singuli pretium pro animabus suis Domino et non erit plaga in eis cum fuerint recensiti Ex. 30:12
qui habetur in numero a viginti annis et supra dabit pretium Ex. 30:14
dives non addet ad medium sicli et pauper nihil minuet Ex. 30:15
susceptamque pecuniam quae conlata est a filiis Israhel trades in usus tabernaculi testimonii ut sit monumentum eorum coram Domino et propitietur animabus illorum Ex. 30:16
facies et labium aeneum cum basi sua ad lavandum ponesque illud inter tabernaculum testimonii et altare et missa aqua Ex. 30:18
lavabunt in eo Aaron et filii eius manus suas ac pedes Ex. 30:19
quando ingressuri sunt tabernaculum testimonii et quando accessuri ad altare ut offerant in eo thymiama Domino Ex. 30:20
ne forte moriantur legitimum sempiternum erit ipsi et semini eius per successiones Ex. 30:21
dicens sume tibi aromata prima et zmyrnae electae quingentos siclos et cinnamomi medium id est ducentos quinquaginta calami similiter ducentos quinquaginta Ex. 30:23
et ungues ex eo tabernaculum testimonii et arcam testamenti Ex. 30:26
mensamque cum vasis suis candelabrum et utensilia eius altaria thymiamatis Ex. 30:27
et holocausti et universam supellectilem quae ad cultum eorum pertinent Ex. 30:28
sanctificabisque omnia et erunt sancta sanctorum qui tetigerit ea sanctificabitur Ex. 30:29
Aaron et filios eius ungues sanctificabisque eos ut sacerdotio fungantur mihi Ex. 30:30
caro hominis non unguetur ex eo et iuxta conpositionem eius non facietis aliud quia sanctificatum est et sanctum erit vobis Ex. 30:32
homo quicumque tale conposuerit et dederit ex eo alieno exterminabitur de populo suo Ex. 30:33
dixitque Dominus ad Mosen sume tibi aromata stacten et onycha galbanen boni odoris et tus lucidissimum aequalis ponderis erunt omnia Ex. 30:34
faciesque thymiama conpositum opere unguentarii mixtum diligenter et purum et sanctificatione dignissimum Ex. 30:35
et implevi eum spiritu Dei sapientia intellegentia et scientia in omni opere Ex. 31:3
ad excogitandum fabre quicquid fieri potest ex auro et argento et aere Ex. 31:4
marmore et gemmis et diversitate lignorum Ex. 31:5
dedique ei socium Hooliab filium Achisamech de tribu Dan et in corde omnis eruditi posui sapientiam ut faciant cuncta quae praecepi tibi Ex. 31:6
tabernaculum foederis et arcam testimonii et propitiatorium quod super eam est et cuncta vasa tabernaculi Ex. 31:7
mensamque et vasa eius candelabrum purissimum cum vasis suis et altaria thymiamatis Ex. 31:8
et holocausti et omnia vasa eorum labium cum basi sua Ex. 31:9
vestes sanctas in ministerio Aaron sacerdoti et filiis eius ut fungantur officio suo in sacris Ex. 31:10
oleum unctionis et thymiama aromatum in sanctuario omnia quae praecepi tibi facient Ex. 31:11
et locutus est Dominus ad Mosen dicens Ex. 31:12
loquere filiis Israhel et dices ad eos videte ut sabbatum meum custodiatis quia signum est inter me et vos in generationibus vestris ut sciatis quia ego Dominus qui sanctifico vos Ex. 31:13
custodiant filii Israhel sabbatum et celebrent illud in generationibus suis pactum est sempiternum Ex. 31:16
inter me et filios Israhel signumque perpetuum sex enim diebus fecit Dominus caelum et terram et in septimo ab opere cessavit Ex. 31:17
dixitque ad eos Aaron tollite inaures aureas de uxorum filiorumque et filiarum vestrarum auribus et adferte ad me Ex. 32:2
quas cum ille accepisset formavit opere fusorio et fecit ex eis vitulum conflatilem dixeruntque hii sunt dii tui Israhel qui te eduxerunt de terra Aegypti Ex. 32:4
quod cum vidisset Aaron aedificavit altare coram eo et praeconis voce clamavit dicens cras sollemnitas Domini est Ex. 32:5
surgentesque mane obtulerunt holocausta et hostias pacificas et sedit populus comedere ac bibere et surrexerunt ludere Ex. 32:6
recesserunt cito de via quam ostendisti eis feceruntque sibi vitulum conflatilem et adoraverunt atque immolantes ei hostias dixerunt isti sunt dii tui Israhel qui te eduxerunt de terra Aegypti Ex. 32:8
dimitte me ut irascatur furor meus contra eos et deleam eos faciamque te in gentem magnam Ex. 32:10
Moses autem orabat Dominum Deum suum dicens cur Domine irascitur furor tuus contra populum tuum quem eduxisti de terra Aegypti in fortitudine magna et in manu robusta Ex. 32:11
ne quaeso dicant Aegyptii callide eduxit eos ut interficeret in montibus et deleret e terra quiescat ira tua et esto placabilis super nequitia populi tui Ex. 32:12
recordare Abraham Isaac et Israhel servorum tuorum quibus iurasti per temet ipsum dicens multiplicabo semen vestrum sicut stellas caeli et universam terram hanc de qua locutus sum dabo semini vestro et possidebitis eam semper Ex. 32:13
et reversus est Moses de monte portans duas tabulas testimonii manu scriptas ex utraque parte Ex. 32:15
et factas opere Dei scriptura quoque Dei erat sculpta in tabulis Ex. 32:16
cumque adpropinquasset ad castra vidit vitulum et choros iratusque valde proiecit de manu tabulas et confregit eas ad radices montis Ex. 32:19
arripiensque vitulum quem fecerant conbusit et contrivit usque ad pulverem quem sparsit in aqua et dedit ex eo potum filiis Israhel Ex. 32:20
quibus ego dixi quis vestrum habet aurum tulerunt et dederunt mihi et proieci illud in ignem egressusque est hic vitulus Ex. 32:24
videns ergo Moses populum quod esset nudatus spoliaverat enim eum Aaron propter ignominiam sordis et inter hostes nudum constituerat Ex. 32:25
et stans in porta castrorum ait si quis est Domini iungatur mihi congregatique sunt ad eum omnes filii Levi Ex. 32:26
quibus ait haec dicit Dominus Deus Israhel ponat vir gladium super femur suum ite et redite de porta usque ad portam per medium castrorum et occidat unusquisque fratrem et amicum et proximum suum Ex. 32:27
et ait Moses consecrastis manus vestras hodie Domino unusquisque in filio et fratre suo ut detur vobis benedictio Ex. 32:29
tu autem vade et duc populum istum quo locutus sum tibi angelus meus praecedet te ego autem in die ultionis visitabo et hoc peccatum eorum Ex. 32:34
locutusque est Dominus ad Mosen vade ascende de loco isto tu et populus tuus quem eduxisti de terra Aegypti in terram quam iuravi Abraham Isaac et Iacob dicens semini tuo dabo eam Ex. 33:1
et mittam praecursorem tui angelum ut eiciam Chananeum et Amorreum et Hettheum et Ferezeum et Eveum et Iebuseum Ex. 33:2
et intres in terram fluentem lacte et melle non enim ascendam tecum quia populus durae cervicis est ne forte disperdam te in via Ex. 33:3
audiens populus sermonem hunc pessimum luxit et nullus ex more indutus est cultu suo Ex. 33:4
dixitque Dominus ad Mosen loquere filiis Israhel populus durae cervicis es semel ascendam in medio tui et delebo te iam nunc depone ornatum tuum ut sciam quid faciam tibi Ex. 33:5
Moses quoque tollens tabernaculum tetendit extra castra procul vocavitque nomen eius tabernaculum foederis et omnis populus qui habebat aliquam quaestionem egrediebatur ad tabernaculum foederis extra castra Ex. 33:7
cumque egrederetur Moses ad tabernaculum surgebat universa plebs et stabat unusquisque in ostio papilionis sui aspiciebantque tergum Mosi donec ingrederetur tentorium Ex. 33:8
ingresso autem illo tabernaculum foederis descendebat columna nubis et stabat ad ostium loquebaturque cum Mosi Ex. 33:9
cernentibus universis quod columna nubis staret ad ostium tabernaculi stabantque ipsi et adorabant per fores tabernaculorum suorum Ex. 33:10
dixit autem Moses ad Dominum praecipis ut educam populum istum et non indicas mihi quem missurus es mecum praesertim cum dixeris novi te ex nomine et invenisti gratiam coram me Ex. 33:12
si ergo inveni gratiam in conspectu tuo ostende mihi viam tuam ut sciam te et inveniam gratiam ante oculos tuos respice populum tuum gentem hanc Ex. 33:13
dixitque Dominus facies mea praecedet te et requiem dabo tibi Ex. 33:14
et ait Moses si non tu ipse praecedes ne educas nos de loco isto Ex. 33:15
in quo enim scire poterimus ego et populus tuus invenisse nos gratiam in conspectu tuo nisi ambulaveris nobiscum ut glorificemur ab omnibus populis qui habitant super terram Ex. 33:16
dixit autem Dominus ad Mosen et verbum istud quod locutus es faciam invenisti enim gratiam coram me et te ipsum novi ex nomine Ex. 33:17
respondit ego ostendam omne bonum tibi et vocabo in nomine Domini coram te et miserebor cui voluero et clemens ero in quem mihi placuerit Ex. 33:19
rursumque ait non poteris videre faciem meam non enim videbit me homo et vivet Ex. 33:20
et iterum ecce inquit est locus apud me stabis super petram Ex. 33:21
cumque transibit gloria mea ponam te in foramine petrae et protegam dextera mea donec transeam Ex. 33:22
tollamque manum meam et videbis posteriora mea faciem autem meam videre non poteris Ex. 33:23
ac deinceps praecide ait tibi duas tabulas lapideas instar priorum et scribam super eas verba quae habuerunt tabulae quas fregisti Ex. 34:1
nullus ascendat tecum nec videatur quispiam per totum montem boves quoque et oves non pascantur e contra Ex. 34:3
excidit ergo duas tabulas lapideas quales ante fuerant et de nocte consurgens ascendit in montem Sinai sicut ei praeceperat Dominus portans secum tabulas Ex. 34:4
quo transeunte coram eo ait Dominator Domine Deus misericors et clemens patiens et multae miserationis ac verus Ex. 34:6
qui custodis misericordiam in milia qui aufers iniquitatem et scelera atque peccata nullusque apud te per se innocens est qui reddis iniquitatem patrum in filiis ac nepotibus in tertiam et quartam progeniem Ex. 34:7
festinusque Moses curvatus est pronus in terram et adorans Ex. 34:8
ait si inveni gratiam in conspectu tuo Domine obsecro ut gradiaris nobiscum populus enim durae cervicis est et auferas iniquitates nostras atque peccata nosque possideas Ex. 34:9
observa cuncta quae hodie mando tibi ego ipse eiciam ante faciem tuam Amorreum et Chananeum et Hettheum Ferezeum quoque et Eveum et Iebuseum Ex. 34:11
ne ineas pactum cum hominibus illarum regionum ne cum fornicati fuerint cum diis suis et adoraverint simulacra eorum vocet te quispiam ut comedas de immolatis Ex. 34:15
nec uxorem de filiabus eorum accipies filiis tuis ne postquam ipsae fuerint fornicatae fornicari faciant et filios tuos in deos suos Ex. 34:16
sex diebus operaberis die septimo cessabis arare et metere Ex. 34:21
sollemnitatem ebdomadarum facies tibi in primitiis frugum messis tuae triticeae et sollemnitatem quando redeunte anni tempore cuncta conduntur Ex. 34:22
cum enim tulero gentes a facie tua et dilatavero terminos tuos nullus insidiabitur terrae tuae ascendente te et apparente in conspectu Domini Dei tui ter in anno Ex. 34:24
dixitque Dominus ad Mosen scribe tibi verba haec quibus et tecum et cum Israhel pepigi foedus Ex. 34:27
fecit ergo ibi cum Domino quadraginta dies et quadraginta noctes panem non comedit et aquam non bibit et scripsit in tabulis verba foederis decem Ex. 34:28
cumque descenderet Moses de monte Sinai tenebat duas tabulas testimonii et ignorabat quod cornuta esset facies sua ex consortio sermonis Dei Ex. 34:29
videntes autem Aaron et filii Israhel cornutam Mosi faciem timuerunt prope accedere Ex. 34:30
vocatique ab eo reversi sunt tam Aaron quam principes synagogae et postquam locutus est Ex. 34:31
quod ingressus ad Dominum et loquens cum eo auferebat donec exiret et tunc loquebatur ad filios Israhel omnia quae sibi fuerant imperata Ex. 34:34
sex diebus facietis opus septimus dies erit vobis sanctus sabbatum et requies Domini qui fecerit opus in eo occidetur Ex. 35:2
et ait Moses ad omnem catervam filiorum Israhel iste est sermo quem praecepit Dominus dicens Ex. 35:4
separate apud vos primitias Domino omnis voluntarius et proni animi offerat eas Domino aurum et argentum et aes Ex. 35:5
hyacinthum purpuram coccumque bis tinctum et byssum pilos caprarum Ex. 35:6
et pelles arietum rubricatas et ianthinas Ex. 35:7
et oleum ad luminaria concinnanda et ut conficiatur unguentum et thymiama suavissimum Ex. 35:9
lapides onychinos et gemmas ad ornatum superumeralis et rationalis Ex. 35:10
quisquis vestrum est sapiens veniat et faciat quod Dominus imperavit Ex. 35:11
tabernaculum scilicet et tectum eius atque operimentum anulos et tabulata cum vectibus paxillos et bases Ex. 35:12
arcam et vectes propitiatorium et velum quod ante illud oppanditur Ex. 35:13
mensam cum vectibus et vasis et propositionis panibus Ex. 35:14
candelabrum ad luminaria sustentanda vasa illius et lucernas et oleum ad nutrimenta ignium Ex. 35:15
altare thymiamatis et vectes oleum unctionis et thymiama ex aromatibus tentorium ad ostium tabernaculi Ex. 35:16
altare holocausti et craticulam eius aeneam cum vectibus et vasis suis labrum et basim eius Ex. 35:17
cortinas atrii cum columnis et basibus tentorium in foribus vestibuli Ex. 35:18
paxillos tabernaculi et atrii cum funiculis suis Ex. 35:19
obtulit mente promptissima atque devota primitias Domino ad faciendum opus tabernaculi testimonii quicquid in cultum et ad vestes sanctas necessarium erat Ex. 35:22
viri cum mulieribus praebuerunt armillas et inaures anulos et dextralia omne vas aureum in donaria Domini separatum est Ex. 35:23
si quis habuit hyacinthum purpuram coccumque bis tinctum byssum et pilos caprarum pelles arietum rubricatas et ianthinas Ex. 35:24
argenti et aeris metalla obtulerunt Domino lignaque setthim in varios usus Ex. 35:25
sed et mulieres doctae dederunt quae neverant hyacinthum purpuram et vermiculum ac byssum Ex. 35:26
et pilos caprarum sponte propria cuncta tribuentes Ex. 35:27
principes vero obtulerunt lapides onychinos et gemmas ad superumerale et rationale Ex. 35:28
aromataque et oleum ad luminaria concinnanda et ad praeparandum unguentum ac thymiama odoris suavissimi conponendum Ex. 35:29
omnes viri et mulieres mente devota obtulerunt donaria ut fierent opera quae iusserat Dominus per manum Mosi cuncti filii Israhel voluntaria Domino dedicaverunt Ex. 35:30
implevitque eum spiritu Dei sapientiae et intellegentiae et scientiae omni doctrina Ex. 35:32
ad excogitandum et faciendum opus in auro et argento et aere sculpendisque lapidibus et opere carpentario quicquid fabre adinveniri potest Ex. 35:33
ambos erudivit sapientia ut faciant opera abietarii polymitarii ac plumarii de hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso et texant omnia ac nova quaeque repperiant Ex. 35:35
fecit ergo Beselehel et Hooliab et omnis vir sapiens quibus dedit Dominus sapientiam et intellectum ut scirent fabre operari quae in usus sanctuarii necessaria sunt et quae praecepit Dominus Ex. 36:1
cumque vocasset eos Moses et omnem eruditum virum cui dederat Deus sapientiam et qui sponte sua obtulerant se ad faciendum opus Ex. 36:2
eo quod oblata sufficerent et superabundarent Ex. 36:7
feceruntque omnes corde sapientes ad explendum opus tabernaculi cortinas decem de bysso retorta et hyacintho et purpura coccoque bis tincto opere vario et arte polymita Ex. 36:8
quarum una habebat in longitudine viginti octo cubitos et in latitudine quattuor una mensura erat omnium cortinarum Ex. 36:9
coniunxitque cortinas quinque alteram alteri et alias quinque sibi invicem copulavit Ex. 36:10
fecit et ansas hyacinthinas in ora cortinae unius ex utroque latere et in ora cortinae alterius similiter Ex. 36:11
ut contra se invicem venirent ansae et mutuo iungerentur Ex. 36:12
unde et quinquaginta fudit circulos aureos qui morderent cortinarum ansas et fieret unum tabernaculum Ex. 36:13
fecit et saga undecim de pilis caprarum ad operiendum tectum tabernaculi Ex. 36:14
unum sagum habebat in longitudine cubitos triginta et in latitudine cubitos quattuor unius mensurae erant omnia saga Ex. 36:15
quorum quinque iunxit seorsum et sex alia separatim Ex. 36:16
fecitque ansas quinquaginta in ora sagi unius et quinquaginta in ora sagi alterius ut sibi invicem iungerentur Ex. 36:17
et fibulas aeneas quinquaginta quibus necteretur tectum et unum pallium ex omnibus sagis fieret Ex. 36:18
fecit et opertorium tabernaculi de pellibus arietum rubricatis aliudque desuper velamentum de pellibus ianthinis Ex. 36:19
fecit et tabulas tabernaculi de lignis setthim stantes Ex. 36:20
decem cubitorum erat longitudo tabulae unius et unum ac semis cubitum latitudo retinebat Ex. 36:21
et duas alias per singulos angulos tabernaculi retro Ex. 36:28
quae iunctae erant deorsum usque sursum et in unam conpagem pariter ferebantur ita fecit ex utraque parte per angulos Ex. 36:29
ut octo essent simul tabulae et haberent bases argenteas sedecim binas scilicet bases sub singulis tabulis Ex. 36:30
fecit et vectes de lignis setthim quinque ad continendas tabulas unius lateris tabernaculi Ex. 36:31
et quinque alios ad alterius lateris tabulas coaptandas et extra hos quinque alios vectes ad occidentalem plagam tabernaculi contra mare Ex. 36:32
ipsa autem tabulata deauravit et circulos eorum fecit aureos per quos vectes induci possint quos et ipsos aureis lamminis operuit Ex. 36:34
fecit et velum de hyacintho purpura vermiculo ac bysso retorta opere polymitario varium atque distinctum Ex. 36:35
et quattuor columnas de lignis setthim quas cum capitibus deauravit fusis basibus earum argenteis Ex. 36:36
fecit et tentorium in introitu tabernaculi ex hyacintho purpura vermiculo byssoque retorta opere plumarii Ex. 36:37
et columnas quinque cum capitibus suis quas operuit auro basesque earum fudit aeneas Ex. 36:38
fecit autem Beselehel et arcam de lignis setthim habentem duos semis cubitos in longitudinem et cubitum ac semissem in latitudinem altitudo quoque uno cubito fuit et dimidio vestivitque eam auro purissimo intus ac foris Ex. 37:1
et fecit illi coronam auream per gyrum Ex. 37:2
conflans quattuor anulos aureos per quattuor angulos eius duos anulos in latere uno et duos in altero Ex. 37:3
et quos misit in anulos qui erant in lateribus arcae ad portandum eam Ex. 37:5
fecit et propitiatorium id est oraculum de auro mundissimo duorum cubitorum et dimidio in longitudine et cubito ac semisse in latitudine Ex. 37:6
cherub unum in summitate huius partis et cherub alterum in summitate partis alterius duos cherubin in singulis summitatibus propitiatorii Ex. 37:8
extendentes alas et tegentes propitiatorium seque mutuo et illud respectantes Ex. 37:9
fecit et mensam de lignis setthim in longitudine duorum cubitorum et in latitudine unius cubiti quae habebat in altitudine cubitum ac semissem Ex. 37:10
circumdeditque eam auro mundissimo et fecit illi labium aureum per gyrum Ex. 37:11
ipsique labio coronam interrasilem quattuor digitorum et super eandem alteram coronam auream Ex. 37:12
fudit et quattuor circulos aureos quos posuit in quattuor angulis per singulos pedes mensae Ex. 37:13
ipsos quoque vectes fecit de lignis setthim et circumdedit eos auro Ex. 37:15
et vasa ad diversos usus mensae acetabula fialas cyatos et turibula ex auro puro in quibus offerenda sunt liba Ex. 37:16
fecit et candelabrum ductile de auro mundissimo de cuius vecte calami scyphi spherulae ac lilia procedebant Ex. 37:17
sex in utroque latere tres calami ex parte una et tres ex altera Ex. 37:18
tres scyphi in nucis modum per calamos singulos spherulaeque simul et lilia et tres scyphi instar nucis in calamo altero spherulaeque simul et lilia aequum erat opus sex calamorum qui procedebant de stipite candelabri Ex. 37:19
in ipso autem vecte erant quattuor scyphi in nucis modum spherulaeque per singulos et lilia Ex. 37:20
et spherae sub duobus calamis per loca tria qui simul sex fiunt calami procedentes de vecte uno Ex. 37:21
et spherae igitur et calami ex ipso erant universa ductilia de auro purissimo Ex. 37:22
fecit et lucernas septem cum emunctoriis suis et vasa ubi quae emuncta sunt extinguuntur de auro mundissimo Ex. 37:23
fecit et altare thymiamatis de lignis setthim habens per quadrum singulos cubitos et in altitudine duos e cuius angulis procedebant cornua Ex. 37:25
vestivitque illud auro purissimo cum craticula ac parietibus et cornibus Ex. 37:26
fecitque ei coronam aureolam per gyrum et duos anulos aureos sub corona per singula latera ut mittantur in eos vectes et possit altare portari Ex. 37:27
ipsos autem vectes fecit de lignis setthim et operuit lamminis aureis Ex. 37:28
conposuit et oleum ad sanctificationis unguentum et thymiama de aromatibus mundissimis opere pigmentarii Ex. 37:29
fecit et altare holocausti de lignis setthim quinque cubitorum per quadrum et trium in altitudine Ex. 38:1
et in usus eius paravit ex aere vasa diversa lebetas forcipes fuscinulas uncinos et ignium receptacula Ex. 38:3
craticulamque eius in modum retis fecit aeneam et subter eam in altaris medio arulam Ex. 38:4
quos et ipsos fecit de lignis setthim et operuit lamminis aeneis Ex. 38:6
induxitque in circulos qui in altaris lateribus eminebant ipsum autem altare non erat solidum sed cavum ex tabulis et intus vacuum Ex. 38:7
fecit et labrum aeneum cum base sua de speculis mulierum quae excubabant in ostio tabernaculi Ex. 38:8
et atrium in cuius australi plaga erant tentoria de bysso retorta cubitorum centum Ex. 38:9
columnae aeneae viginti cum basibus suis capita columnarum et tota operis celatura argentea Ex. 38:10
aeque ad septentrionalis plagam tentoria columnae basesque et capita columnarum eiusdem et mensurae et operis ac metalli erant Ex. 38:11
in ea vero plaga quae occidentem respicit fuere tentoria cubitorum quinquaginta columnae decem cum basibus suis aeneae et capita columnarum celata argentea Ex. 38:12
et in parte altera quia utraque introitum tabernaculi facit quindecim aeque cubitorum erant tentoria columnae tres et bases totidem Ex. 38:15
bases columnarum fuere aeneae capita autem earum cum celaturis suis argentea sed et ipsas columnas atrii vestivit argento Ex. 38:17
et in introitu eius opere plumario fecit tentorium ex hyacintho purpura vermiculo ac bysso retorta quod habebat viginti cubitos in longitudine altitudo vero quinque cubitorum erat iuxta mensuram quam cuncta atrii habebant tentoria Ex. 38:18
columnae autem ingressus fuere quattuor cum basibus aeneis capitaque earum et celaturae argenteae Ex. 38:19
paxillos quoque tabernaculi et atrii per gyrum fecit aeneos Ex. 38:20
iuncto sibi socio Hooliab filio Achisamech de tribu Dan qui et ipse artifex lignorum egregius fuit et polymitarius atque plumarius ex hyacintho purpura vermiculo et bysso Ex. 38:23
omne aurum quod expensum est in opere sanctuarii et quod oblatum in donariis viginti novem talentorum fuit et septingentorum triginta siclorum ad mensuram sanctuarii Ex. 38:24
oblatum est autem ab his qui transierant ad numerum a viginti annis et supra de sescentis tribus milibus et quingentis quinquaginta armatorum Ex. 38:25
fuerunt praeterea centum talenta argenti e quibus conflatae sunt bases sanctuarii et introitus ubi velum pendet Ex. 38:26
de mille autem septingentis et septuaginta quinque fecit capita columnarum quas et ipsas vestivit argento Ex. 38:28
aeris quoque oblata sunt talenta septuaginta duo milia et quadringenti supra sicli Ex. 38:29
ex quibus fusae sunt bases in introitu tabernaculi testimonii et altare aeneum cum craticula sua omniaque vasa quae ad usum eius pertinent Ex. 38:30
et bases atrii tam in circuitu quam in ingressu eius et paxilli tabernaculi atque atrii per gyrum Ex. 38:31
de hyacintho vero et purpura vermiculo ac bysso fecit vestes quibus indueretur Aaron quando ministrabat in sanctis sicut praecepit Dominus Mosi Ex. 39:1
fecit igitur superumerale de auro hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso retorta Ex. 39:2
opere polymitario inciditque bratteas aureas et extenuavit in fila ut possint torqueri cum priorum colorum subtemine Ex. 39:3
et balteum ex hisdem coloribus sicut praeceperat Dominus Mosi Ex. 39:5
paravit et duos lapides onychinos adstrictos et inclusos auro et sculptos arte gemmaria nominibus filiorum Israhel Ex. 39:6
fecit et rationale opere polymito iuxta opus superumeralis ex auro hyacintho purpura coccoque bis tincto et bysso retorta Ex. 39:8
et posuit in eo gemmarum ordines quattuor in primo versu erat sardius topazius zmaragdus Ex. 39:10
in quarto chrysolitus onychinus berillus circumdati et inclusi auro per ordines suos Ex. 39:13
fecerunt in rationali et catenulas sibi invicem coherentes de auro purissimo Ex. 39:15
et duos uncinos totidemque anulos aureos porro anulos posuerunt in utroque latere rationalis Ex. 39:16
haec et ante et retro ita conveniebant sibi ut superumerale et rationale mutuo necterentur Ex. 39:18
stricta ad balteum et anulis fortius copulata quos iungebat vitta hyacinthina ne laxe fluerent et a se invicem moverentur sicut praecepit Dominus Mosi Ex. 39:19
et capitium in superiori parte contra medium oramque per gyrum capitii textilem Ex. 39:21
et tintinabula de auro mundissimo quae posuerunt inter mala granata in extrema parte tunicae per gyrum Ex. 39:23
tintinabulum aureum et malum punicum quibus ornatus incedebat pontifex quando ministerio fungebatur sicut praecepit Dominus Mosi Ex. 39:24
fecerunt et tunicas byssinas opere textili Aaron et filiis eius Ex. 39:25
et mitras cum coronulis suis ex bysso Ex. 39:26
fecerunt et lamminam sacrae venerationis de auro purissimo scripseruntque in ea opere gemmario Sanctum Domini Ex. 39:29
et strinxerunt eam cum mitra vitta hyacinthina sicut praecepit Dominus Mosi Ex. 39:30
perfectum est igitur omne opus tabernaculi et tecti testimonii feceruntque filii Israhel cuncta quae praeceperat Dominus Mosi Ex. 39:31
et obtulerunt tabernaculum et tectum et universam supellectilem anulos tabulas vectes columnas ac bases Ex. 39:32
opertorium de pellibus arietum rubricatis et aliud operimentum de ianthinis pellibus Ex. 39:33
mensam cum vasis et propositionis panibus Ex. 39:35
candelabrum lucernas et utensilia eorum cum oleo Ex. 39:36
altare aureum et unguentum thymiama ex aromatibus Ex. 39:37
et tentorium in introitu tabernaculi Ex. 39:38
altare aeneum retiaculum vectes et vasa eius omnia labrum cum basi sua tentoria atrii et columnas cum basibus suis Ex. 39:39
tentorium in introitu atrii funiculosque illius et paxillos nihil ex vasis defuit quae in ministerium tabernaculi et in tectum foederis iussa sunt fieri Ex. 39:40
vestes quoque quibus sacerdotes utuntur in sanctuario Aaron scilicet et filii eius Ex. 39:41
et pones in eo arcam dimittesque ante illam velum Ex. 40:3
et inlata mensa pones super eam quae rite praecepta sunt candelabrum stabit cum lucernis suis Ex. 40:4
et altare aureum in quo adoletur incensum coram arca testimonii tentorium in introitu tabernaculi pones Ex. 40:5
et ante illud altare holocausti Ex. 40:6
labrum inter altare et tabernaculum quod implebis aqua Ex. 40:7
circumdabisque atrium tentoriis et ingressum eius Ex. 40:8
et adsumpto unctionis oleo ungues tabernaculum cum vasis suis ut sanctificentur Ex. 40:9
altare holocausti et omnia vasa eius Ex. 40:10
adplicabisque Aaron et filios eius ad fores tabernaculi testimonii et lotos aqua Ex. 40:12
indues sanctis vestibus ut ministrent mihi et unctio eorum in sacerdotium proficiat sempiternum Ex. 40:13
erexitque illud Moses et posuit tabulas ac bases et vectes statuitque columnas Ex. 40:18
et expandit tectum super tabernaculum inposito desuper operimento sicut Dominus imperarat Ex. 40:19
posuit et testimonium in arca subditis infra vectibus et oraculum desuper Ex. 40:20
posuit et mensam in tabernaculo testimonii ad plagam septentrionalem extra velum Ex. 40:22
posuit et candelabrum in tabernaculum testimonii e regione mensae in parte australi Ex. 40:24
posuit et altare aureum sub tecto testimonii contra velum Ex. 40:26
et adolevit super eo incensum aromatum sicut iusserat Dominus Ex. 40:27
posuit et tentorium in introitu tabernaculi Ex. 40:28
et altare holocausti in vestibulo testimonii offerens in eo holocaustum et sacrificia ut Dominus imperarat Ex. 40:29
labrum quoque statuit inter tabernaculum testimonii et altare implens illud aqua Ex. 40:30
laveruntque Moses et Aaron ac filii eius manus suas et pedes Ex. 40:31
cum ingrederentur tectum foederis et accederent ad altare sicut praeceperat Dominus Ex. 40:32
erexit et atrium per gyrum tabernaculi et altaris ducto in introitu eius tentorio postquam cuncta perfecta sunt Ex. 40:33
operuit nubes tabernaculum testimonii et gloria Domini implevit illud Ex. 40:34
nec poterat Moses ingredi tectum foederis nube operiente omnia et maiestate Domini coruscante quia cuncta nubes operuerat Ex. 40:35
nubes quippe Domini incubabat per diem tabernaculo et ignis in nocte videntibus populis Israhel per cunctas mansiones suas Ex. 40:38
vocavit autem Mosen et locutus est ei Dominus de tabernaculo testimonii dicens Lev. 1:1
loquere filiis Israhel et dices ad eos homo qui obtulerit ex vobis hostiam Domino de pecoribus id est de bubus et ovibus offerens victimas Lev. 1:2
ponetque manus super caput hostiae et acceptabilis erit atque in expiationem eius proficiens Lev. 1:4
immolabitque vitulum coram Domino et offerent filii Aaron sacerdotes sanguinem eius fundentes super altaris circuitum quod est ante ostium tabernaculi Lev. 1:5
et subicient in altari ignem strue lignorum ante conposita Lev. 1:7
et membra quae caesa sunt desuper ordinantes caput videlicet et cuncta quae adherent iecori Lev. 1:8
intestinis et pedibus lotis aqua adolebitque ea sacerdos super altare in holocaustum et suavem odorem Domino Lev. 1:9
quod si de pecoribus oblatio est de ovibus sive de capris holocaustum anniculum et absque macula offeret Lev. 1:10
dividentque membra caput et omnia quae adherent iecori et inponent super ligna quibus subiciendus est ignis Lev. 1:12
intestina vero et pedes lavabunt aqua et oblata omnia adolebit sacerdos super altare in holocaustum et odorem suavissimum Domino Lev. 1:13
sin autem de avibus holocausti oblatio fuerit Domino de turturibus et pullis columbae Lev. 1:14
offeret eam sacerdos ad altare et retorto ad collum capite ac rupto vulneris loco decurrere faciet sanguinem super crepidinem altaris Lev. 1:15
vesiculam vero gutturis et plumas proiciet propter altare ad orientalem plagam in loco in quo cineres effundi solent Lev. 1:16
confringetque ascellas eius et non secabit nec ferro dividet eam et adolebit super altare lignis igne subposito holocaustum est et oblatio suavissimi odoris Domino Lev. 1:17
anima cum obtulerit oblationem sacrificii Domino simila erit eius oblatio fundetque super eam oleum et ponet tus Lev. 2:1
ac deferet ad filios Aaron sacerdotes quorum unus tollet pugillum plenum similae et olei ac totum tus et ponet memoriale super altare in odorem suavissimum Domino Lev. 2:2
quod autem reliquum fuerit de sacrificio erit Aaron et filiorum eius sanctum sanctorum de oblationibus Domini Lev. 2:3
cum autem obtuleris sacrificium coctum in clibano de simila panes scilicet absque fermento conspersos oleo et lagana azyma oleo lita Lev. 2:4
si oblatio tua fuerit de sartagine similae conspersae oleo et absque fermento Lev. 2:5
divides eam minutatim et fundes supra oleum Lev. 2:6
qui cum obtulerit eam tollet memoriale de sacrificio et adolebit super altare in odorem suavitatis Domino Lev. 2:9
quicquid autem reliquum est erit Aaron et filiorum eius sanctum sanctorum de oblationibus Domini Lev. 2:10
primitias tantum eorum offeretis et munera super altare vero non ponentur in odorem suavitatis Lev. 2:12
sin autem obtuleris munus primarum frugum tuarum Domino de spicis adhuc virentibus torres eas igni et confringes in morem farris et sic offeres primitias tuas Domino Lev. 2:14
fundens supra oleum et tus inponens quia oblatio Domini est Lev. 2:15
de qua adolebit sacerdos in memoriam muneris partem farris fracti et olei ac totum tus Lev. 2:16
quod si hostia pacificorum fuerit eius oblatio et de bubus voluerit offerre marem sive feminam inmaculata offeret coram Domino Lev. 3:1
et offerent de hostia pacificorum in oblationem Domini adipem qui operit vitalia et quicquid pinguedinis intrinsecus est Lev. 3:3
duos renes cum adipe quo teguntur ilia et reticulum iecoris cum renunculis Lev. 3:4
si vero de ovibus fuerit eius oblatio et pacificorum hostia sive masculum sive feminam obtulerit inmaculata erunt Lev. 3:6
et offerent de pacificorum hostia sacrificium Domino adipem et caudam totam Lev. 3:9
cum renibus et pinguedinem quae operit ventrem atque universa vitalia et utrumque renunculum cum adipe qui est iuxta ilia reticulumque iecoris cum renunculis Lev. 3:10
et adolebit ea sacerdos super altare in pabulum ignis et oblationis Domini Lev. 3:11
si capra fuerit eius oblatio et obtulerit eam Domino Lev. 3:12
ponet manum suam super caput eius immolabitque eam in introitu tabernaculi testimonii et fundent filii Aaron sanguinem eius per altaris circuitum Lev. 3:13
tollentque ex ea in pastum ignis dominici adipem qui operit ventrem et qui tegit universa vitalia Lev. 3:14
duos renunculos cum reticulo qui est super eos iuxta ilia et arvinam iecoris cum renunculis Lev. 3:15
adolebitque ea sacerdos super altare in alimoniam ignis et suavissimi odoris omnis adeps Domini erit Lev. 3:16
iure perpetuo in generationibus et cunctis habitaculis vestris nec adipes nec sanguinem omnino comedetis Lev. 3:17
loquere filiis Israhel anima cum peccaverit per ignorantiam et de universis mandatis Domini quae praecepit ut non fierent quippiam fecerit Lev. 4:2
et adducet illum ad ostium tabernaculi testimonii coram Domino ponetque manum super caput eius et immolabit eum Domino Lev. 4:4
et adipem vituli auferet pro peccato tam eum qui operit vitalia quam omnia quae intrinsecus sunt Lev. 4:8
duos renunculos et reticulum quod est super eos iuxta ilia et adipem iecoris cum renunculis Lev. 4:9
sicut aufertur de vitulo hostiae pacificorum et adolebit ea super altare holocausti Lev. 4:10
pellem vero et omnes carnes cum capite et pedibus et intestinis et fimo Lev. 4:11
et reliquo corpore efferet extra castra in locum mundum ubi cineres effundi solent incendetque ea super lignorum struem quae in loco effusorum cinerum cremabuntur Lev. 4:12
quod si omnis turba Israhel ignoraverit et per inperitiam fecerit quod contra mandatum Domini est Lev. 4:13
et postea intellexerit peccatum suum offeret vitulum pro peccato adducetque eum ad ostium tabernaculi Lev. 4:14
et ponent seniores populi manus super caput eius coram Domino immolatoque vitulo in conspectu Domini Lev. 4:15
omnemque eius adipem tollet et adolebit super altare Lev. 4:19
sic faciens et de hoc vitulo quomodo fecit et prius et rogante pro eis sacerdote propitius erit Dominus Lev. 4:20
ipsum autem vitulum efferet extra castra atque conburet sicut et priorem vitulum quia pro peccato est multitudinis Lev. 4:21
si peccaverit princeps et fecerit unum e pluribus per ignorantiam quod Domini lege prohibetur Lev. 4:22
et postea intellexerit peccatum suum offeret hostiam Domino hircum de capris inmaculatum Lev. 4:23
tinguet sacerdos digitum in sanguine hostiae pro peccato tangens cornua altaris holocausti et reliquum fundens ad basim eius Lev. 4:25
adipem vero adolebit supra sicut in victimis pacificorum fieri solet rogabitque pro eo et pro peccato eius ac dimittetur ei Lev. 4:26
et cognoverit peccatum suum offeret capram inmaculatam Lev. 4:28
ponetque manum super caput hostiae quae pro peccato est et immolabit eam in loco holocausti Lev. 4:29
tolletque sacerdos de sanguine in digito suo et tangens cornua altaris holocausti reliquum fundet ad basim eius Lev. 4:30
omnem autem auferens adipem sicut auferri solet de victimis pacificorum adolebit super altare in odorem suavitatis Domino rogabitque pro eo et dimittetur ei Lev. 4:31
ponet manum super caput eius et immolabit eam in loco ubi solent holocaustorum caedi hostiae Lev. 4:33
sumetque sacerdos de sanguine eius digito suo et tangens cornua altaris holocausti reliquum fundet ad basim eius Lev. 4:34
omnem quoque auferens adipem sicut auferri solet adeps arietis qui immolatur pro pacificis et cremabit super altare in incensum Domini rogabitque pro eo et pro peccato eius et dimittetur illi Lev. 4:35
si peccaverit anima et audierit vocem iurantis testisque fuerit quod aut ipse vidit aut conscius est nisi indicaverit portabit iniquitatem suam Lev. 5:1
anima quae tetigerit aliquid inmundum sive quod occisum a bestia est aut per se mortuum vel quodlibet aliud reptile et oblita fuerit inmunditiae suae rea est et deliquit Lev. 5:2
et si tetigerit quicquam de inmunditia hominis iuxta omnem inpuritatem qua pollui solet oblitaque cognoverit postea subiacebit delicto Lev. 5:3
anima quae iuraverit et protulerit labiis suis ut vel male quid faceret vel bene et id ipsum iuramento et sermone firmaverit oblitaque postea intellexerit delictum suum Lev. 5:4
et offerat agnam de gregibus sive capram orabitque pro eo sacerdos et pro peccato eius Lev. 5:6
sin autem non potuerit offerre pecus offerat duos turtures vel duos pullos columbarum Domino unum pro peccato et alterum in holocaustum Lev. 5:7
dabitque eos sacerdoti qui primum offerens pro peccato retorquebit caput eius ad pinnulas ita ut collo hereat et non penitus abrumpatur Lev. 5:8
et asperget de sanguine eius parietem altaris quicquid autem reliquum fuerit faciet destillare ad fundamentum eius quia pro peccato est Lev. 5:9
alterum vero adolebit holocaustum ut fieri solet rogabitque pro eo sacerdos et pro peccato eius et dimittetur ei Lev. 5:10
rogans pro illo et expians reliquam vero partem ipse habebit in munere Lev. 5:13
ipsumque quod intulit damni restituet et quintam partem ponet supra tradens sacerdoti qui rogabit pro eo offerens arietem et dimittetur ei Lev. 5:16
anima si peccaverit per ignorantiam feceritque unum ex his quae Domini lege prohibentur et peccati rea intellexerit iniquitatem suam Lev. 5:17
offeret arietem inmaculatum de gregibus sacerdoti iuxta mensuram aestimationemque peccati qui orabit pro eo quod nesciens fecerit et dimittetur ei Lev. 5:18
anima quae peccaverit et contempto Domino negaverit depositum proximo suo quod fidei eius creditum fuerat vel vi aliquid extorserit aut calumniam fecerit Lev. 6:2
sive rem perditam invenerit et infitians insuper peierarit et quodlibet aliud ex pluribus fecerit in quibus peccare solent homines Lev. 6:3
omnia quae per fraudem voluit obtinere integra et quintam insuper partem domino cui damnum intulerat Lev. 6:5
pro peccato autem suo offeret arietem inmaculatum de grege et dabit eum sacerdoti iuxta aestimationem mensuramque delicti Lev. 6:6
qui rogabit pro eo coram Domino et dimittetur illi pro singulis quae faciendo peccaverit Lev. 6:7
praecipe Aaron et filiis eius haec est lex holocausti cremabitur in altari tota nocte usque mane ignis ex eodem altari erit Lev. 6:9
vestietur sacerdos tunica et feminalibus lineis tolletque cineres quos vorans ignis exusit et ponens iuxta altare Lev. 6:10
spoliabitur prioribus vestimentis indutusque aliis efferet eos extra castra et in loco mundissimo usque ad favillam consumi faciet Lev. 6:11
ignis autem in altari semper ardebit quem nutriet sacerdos subiciens ligna mane per singulos dies et inposito holocausto desuper adolebit adipes pacificorum Lev. 6:12
haec est lex sacrificii et libamentorum quae offerent filii Aaron coram Domino et coram altari Lev. 6:14
tollet sacerdos pugillum similae quae conspersa est oleo et totum tus quod super similam positum est adolebitque illud in altari in monumentum odoris suavissimi Domino Lev. 6:15
reliquam autem partem similae comedet Aaron cum filiis suis absque fermento et comedet in loco sancto atrii tabernaculi Lev. 6:16
et locutus est Dominus ad Mosen dicens Lev. 6:19
haec est oblatio Aaron et filiorum eius quam offerre debent Domino in die unctionis suae decimam partem oephi offerent similae in sacrificio sempiterno medium eius mane et medium vespere Lev. 6:20
sacerdos qui patri iure successerit et tota cremabitur in altari Lev. 6:22
loquere Aaron et filiis eius ista est lex hostiae pro peccato in loco ubi offertur holocaustum immolabitur coram Domino sanctum sanctorum est Lev. 6:25
vas autem fictile in quo cocta est confringetur quod si vas aeneum fuerit defricabitur et lavabitur aqua Lev. 6:28
idcirco ubi immolatur holocaustum mactabitur et victima pro delicto sanguis eius per gyrum fundetur altaris Lev. 7:2
offerent ex ea caudam et adipem qui operit vitalia Lev. 7:3
duos renunculos et pinguedinem quae iuxta ilia est reticulumque iecoris cum renunculis Lev. 7:4
et adolebit ea sacerdos super altare incensum est Domini pro delicto Lev. 7:5
sicut pro peccato offertur hostia ita et pro delicto utriusque hostiae lex una erit ad sacerdotem qui eam obtulerit pertinebit Lev. 7:7
et omne sacrificium similae quod coquitur in clibano et quicquid in craticula vel in sartagine praeparatur eius erit sacerdotis a quo offertur Lev. 7:9
si pro gratiarum actione fuerit oblatio offerent panes absque fermento conspersos oleo et lagana azyma uncta oleo coctamque similam et collyridas olei admixtione conspersas Lev. 7:12
ex quibus unus pro primitiis offeretur Domino et erit sacerdotis qui fundet hostiae sanguinem Lev. 7:14
si voto vel sponte quisquam obtulerit hostiam eadem similiter edetur die sed et si quid in crastinum remanserit vesci licitum est Lev. 7:16
et quae tetigerit inmunditiam hominis vel iumenti sive omnis rei quae polluere potest et comederit de huiuscemodi carnibus interibit de populis suis Lev. 7:21
loquere filiis Israhel adipem bovis et ovis et caprae non comedetis Lev. 7:23
adipem cadaveris morticini et eius animalis quod a bestia captum est habebitis in usus varios Lev. 7:24
loquere filiis Israhel qui offert victimam pacificorum Domino offerat simul et sacrificium id est libamenta eius Lev. 7:29
tenebit manibus adipem hostiae et pectusculum cumque ambo oblata Domino consecrarit tradet sacerdoti Lev. 7:30
qui adolebit adipem super altare pectusculum autem erit Aaron et filiorum eius Lev. 7:31
qui obtulerit sanguinem et adipem filiorum Aaron ipse habebit et armum dextrum in portione sua Lev. 7:33
pectusculum enim elationis et armum separationis tuli a filiis Israhel de hostiis eorum pacificis et dedi Aaron sacerdoti ac filiis eius lege perpetua ab omni populo Israhel Lev. 7:34
haec est unctio Aaron et filiorum eius in caerimoniis Domini die qua obtulit eos Moses ut sacerdotio fungerentur Lev. 7:35
et quae praecepit dari eis Dominus a filiis Israhel religione perpetua in generationibus suis Lev. 7:36
ista est lex holocausti et sacrificii pro peccato atque delicto et pro consecratione et pacificorum victimis Lev. 7:37
tolle Aaron cum filiis suis vestes eorum et unctionis oleum vitulum pro peccato duos arietes canistrum cum azymis Lev. 8:2
et congregabis omnem coetum ad ostium tabernaculi Lev. 8:3
statimque obtulit Aaron et filios eius cumque lavisset eos Lev. 8:6
vestivit pontificem subucula linea accingens eum balteo et induens tunica hyacinthina et desuper umerale inposuit Lev. 8:7
quod adstringens cingulo aptavit rationali in quo erat doctrina et veritas Lev. 8:8
cidarim quoque texit caput et super eam contra frontem posuit lamminam auream consecratam in sanctificationem sicut praeceperat ei Dominus Lev. 8:9
tulit et unctionis oleum quo levit tabernaculum cum omni supellectili sua Lev. 8:10
cumque sanctificans aspersisset altare septem vicibus unxit illud et omnia vasa eius labrumque cum basi sua sanctificavit oleo Lev. 8:11
quod fundens super caput Aaron unxit eum et consecravit Lev. 8:12
filios quoque eius oblatos vestivit tunicis lineis et cinxit balteo inposuitque mitras ut iusserat Dominus Lev. 8:13
obtulit et vitulum pro peccato cumque super caput eius posuissent Aaron et filii eius manus suas Lev. 8:14
immolavit eum hauriens sanguinem et tincto digito tetigit cornua altaris per gyrum quo expiato et sanctificato fudit reliquum sanguinem ad fundamenta eius Lev. 8:15
adipem autem qui erat super vitalia et reticulum iecoris duosque renunculos cum arvinulis suis adolevit super altare Lev. 8:16
vitulum cum pelle carnibus et fimo cremans extra castra sicut praeceperat Dominus Lev. 8:17
obtulit et arietem in holocaustum super cuius caput cum inposuissent Aaron et filii eius manus suas Lev. 8:18
immolavit eum et fudit sanguinem eius per altaris circuitum Lev. 8:19
ipsumque arietem in frusta concidens caput eius et artus et adipem adolevit igni Lev. 8:20
lotis prius intestinis et pedibus totumque simul arietem incendit super altare eo quod esset holocaustum suavissimi odoris Domino sicut praeceperat ei Lev. 8:21
obtulit et arietem secundum in consecrationem sacerdotum posueruntque super caput illius Aaron et filii eius manus suas Lev. 8:22
quem cum immolasset Moses sumens de sanguine tetigit extremum auriculae dextrae Aaron et pollicem manus eius dextrae similiter et pedis Lev. 8:23
obtulit et filios Aaron cumque de sanguine arietis immolati tetigisset extremum auriculae singulorum dextrae et pollices manus ac pedis dextri reliquum fudit super altare per circuitum Lev. 8:24
adipem vero et caudam omnemque pinguedinem quae operit intestina reticulumque iecoris et duos renes cum adipibus suis et armo dextro separavit Lev. 8:25
tollens autem de canistro azymorum quod erat coram Domino panem absque fermento et collyridam conspersam oleo laganumque posuit super adipes et armum dextrum Lev. 8:26
tradens simul omnia Aaron et filiis eius qui postquam levaverunt ea coram Domino Lev. 8:27
tulit et pectusculum elevans illud coram Domino de ariete consecrationis in partem suam sicut praeceperat ei Dominus Lev. 8:29
adsumensque unguentum et sanguinem qui erat in altari aspersit super Aaron et vestimenta eius et super filios illius ac vestes eorum Lev. 8:30
cumque sanctificasset eos in vestitu suo praecepit eis dicens coquite carnes ante fores tabernaculi et ibi comedite eas panes quoque consecrationis edite qui positi sunt in canistro sicut praecepit mihi dicens Aaron et filii eius comedent eos Lev. 8:31
quicquid autem reliquum fuerit de carne et panibus ignis absumet Lev. 8:32
sicut et inpraesentiarum factum est ut ritus sacrificii conpleretur Lev. 8:34
feceruntque Aaron et filii eius cuncta quae locutus est Dominus per manum Mosi Lev. 8:36
facto autem octavo die vocavit Moses Aaron et filios eius ac maiores natu Israhel dixitque ad Aaron Lev. 9:1
tolle de armento vitulum pro peccato et arietem in holocaustum utrumque inmaculatos et offer illos coram Domino Lev. 9:2
et ad filios Israhel loqueris tollite hircum pro peccato et vitulum atque agnum anniculos et sine macula in holocaustum Lev. 9:3
bovem et arietem pro pacificis et immolate eos coram Domino in sacrificio singulorum similam oleo conspersam offerentes hodie enim Dominus apparebit vobis Lev. 9:4
ait Moses iste est sermo quem praecepit Dominus facite et apparebit vobis gloria eius Lev. 9:6
dixit et ad Aaron accede ad altare et immola pro peccato tuo offer holocaustum et deprecare pro te et pro populo cumque mactaveris hostiam populi ora pro eo sicut praecepit Dominus Lev. 9:7
cuius sanguinem obtulerunt ei filii sui in quo tinguens digitum tetigit cornua altaris et fudit residuum ad basim eius Lev. 9:9
adipemque et renunculos ac reticulum iecoris quae sunt pro peccato adolevit super altare sicut praeceperat Dominus Mosi Lev. 9:10
carnes vero et pellem eius extra castra conbusit igni Lev. 9:11
immolavit et holocausti victimam obtuleruntque ei filii sui sanguinem eius quem fudit per altaris circuitum Lev. 9:12
ipsam etiam hostiam in frusta concisam cum capite et membris singulis obtulerunt quae omnia super altare cremavit igni Lev. 9:13
lotis prius aqua intestinis et pedibus Lev. 9:14
et pro peccato populi offerens mactavit hircum expiatoque altari Lev. 9:15
addens in sacrificio libamenta quae pariter offeruntur et adolens ea super altare absque caerimoniis holocausti matutini Lev. 9:17
immolavit et bovem atque arietem hostias pacificas populi obtuleruntque ei filii sui sanguinem quem fudit super altare in circuitu Lev. 9:18
adipes autem bovis et caudam arietis renunculosque cum adipibus suis et reticulum iecoris Lev. 9:19
pectora eorum et armos dextros separavit Aaron elevans coram Domino sicut praeceperat Moses Lev. 9:21
et tendens manum contra populum benedixit eis sicque conpletis hostiis pro peccato et holocaustis et pacificis descendit Lev. 9:22
ingressi autem Moses et Aaron tabernaculum testimonii et deinceps egressi benedixerunt populo apparuitque gloria Domini omni multitudini Lev. 9:23
et ecce egressus ignis a Domino devoravit holocaustum et adipes qui erant super altare quod cum vidissent turbae laudaverunt Dominum ruentes in facies suas Lev. 9:24
arreptisque Nadab et Abiu filii Aaron turibulis posuerunt ignem et incensum desuper offerentes coram Domino ignem alienum quod eis praeceptum non erat Lev. 10:1
egressusque ignis a Domino devoravit eos et mortui sunt coram Domino Lev. 10:2
dixitque Moses ad Aaron hoc est quod locutus est Dominus sanctificabor in his qui adpropinquant mihi et in conspectu omnis populi glorificabor quod audiens tacuit Aaron Lev. 10:3
vocatis autem Moses Misahel et Elsaphan filios Ozihel patrui Aaron ait ad eos ite et colligite fratres vestros de conspectu sanctuarii et asportate extra castra Lev. 10:4
confestimque pergentes tulerunt eos sicut iacebant vestitos lineis tunicis et eiecerunt foras ut sibi fuerat imperatum Lev. 10:5
locutus est Moses ad Aaron et ad Eleazar atque Ithamar filios eius capita vestra nolite nudare et vestimenta nolite scindere ne forte moriamini et super omnem coetum oriatur indignatio fratres vestri et omnis domus Israhel plangant incendium quod Dominus suscitavit Lev. 10:6
vinum et omne quod inebriare potest non bibetis tu et filii tui quando intratis tabernaculum testimonii ne moriamini quia praeceptum est sempiternum in generationes vestras Lev. 10:9
et ut habeatis scientiam discernendi inter sanctum et profanum inter pollutum et mundum Lev. 10:10
locutusque est Moses ad Aaron et ad Eleazar atque Ithamar filios eius qui residui erant tollite sacrificium quod remansit de oblatione Domini et comedite illud absque fermento iuxta altare quia sanctum sanctorum est Lev. 10:12
comedetis autem in loco sancto quod datum est tibi et filiis tuis de oblationibus Domini sicut praeceptum est mihi Lev. 10:13
pectusculum quoque quod oblatum est et armum qui separatus est edetis in loco mundissimo tu et filii tui ac filiae tuae tecum tibi enim ac liberis tuis reposita sunt de hostiis salutaribus filiorum Israhel Lev. 10:14
eo quod armum et pectus et adipes qui cremantur in altari elevaverint coram Domino et pertineant ad te et ad filios tuos lege perpetua sicut praecepit Dominus Lev. 10:15
inter haec hircum qui oblatus fuerat pro peccato cum quaereret Moses exustum repperit iratusque contra Eleazar et Ithamar filios Aaron qui remanserant ait Lev. 10:16
cur non comedistis hostiam pro peccato in loco sancto quae sancta sanctorum est et data vobis ut portetis iniquitatem multitudinis et rogetis pro ea in conspectu Domini Lev. 10:17
praesertim cum de sanguine illius non sit inlatum intra sancta et comedere eam debueritis in sanctuario sicut praeceptum est mihi Lev. 10:18
respondit Aaron oblata est hodie victima pro peccato et holocaustum coram Domino mihi autem accidit quod vides quomodo potui comedere eam aut placere Domino in caerimoniis mente lugubri Lev. 10:19
locutus est Dominus ad Mosen et Aaron dicens Lev. 11:1
omne quod habet divisam ungulam et ruminat in pecoribus comedetis Lev. 11:3
quicquid autem ruminat quidem et habet ungulam sed non dividit eam sicut camelus et cetera non comedetis illud et inter inmunda reputabitis Lev. 11:4
lepus quoque nam et ipse ruminat sed ungulam non dividit Lev. 11:6
et sus qui cum ungulam dividat non ruminat Lev. 11:7
haec sunt quae gignuntur in aquis et vesci licitum est omne quod habet pinnulas et squamas tam in mari quam in fluminibus et stagnis comedetis Lev. 11:9
quicquid autem pinnulas et squamas non habet eorum quae in aquis moventur et vivunt abominabile vobis Lev. 11:10
et execrandum erit carnes eorum non comedetis et morticina vitabitis Lev. 11:11
cuncta quae non habent pinnulas et squamas in aquis polluta erunt Lev. 11:12
haec sunt quae de avibus comedere non debetis et vitanda sunt vobis aquilam et grypem et alietum Lev. 11:13
et omne corvini generis in similitudinem suam Lev. 11:15
strutionem et noctuam et larum et accipitrem iuxta genus suum Lev. 11:16
bubonem et mergulum et ibin Lev. 11:17
cycnum et onocrotalum et porphirionem Lev. 11:18
erodionem et charadrion iuxta genus suum opupam quoque et vespertilionem Lev. 11:19
comedere debetis ut est brucus in genere suo et attacus atque ophiomachus ac lucusta singula iuxta genus suum Lev. 11:22
et quicumque morticina eorum tetigerit polluetur et erit inmundus usque ad vesperum Lev. 11:24
et si necesse fuerit ut portet quippiam horum mortuum lavabit vestimenta sua et inmundus erit usque ad solis occasum Lev. 11:25
omne animal quod habet quidem ungulam sed non dividit eam nec ruminat inmundum erit et quicquid tetigerit illud contaminabitur Lev. 11:26
et qui portaverit huiuscemodi cadavera lavabit vestimenta sua et inmundus erit usque ad vesperum quia omnia haec inmunda sunt vobis Lev. 11:28
hoc quoque inter polluta reputabitur de his quae moventur in terra mustela et mus et corcodillus singula iuxta genus suum Lev. 11:29
migale et cameleon et stelio ac lacerta et talpa Lev. 11:30
et super quod ceciderit quicquam de morticinis eorum polluetur tam vas ligneum et vestimentum quam pelles et cilicia et in quocumque fit opus tinguentur aqua et polluta erunt usque ad vesperum et sic postea mundabuntur Lev. 11:32
vas autem fictile in quo horum quicquam intro ceciderit polluetur et idcirco frangendum est Lev. 11:33
omnis cibus quem comeditis si fusa fuerit super eum aqua inmundus erit et omne liquens quod bibitur de universo vase inmundum erit Lev. 11:34
et quicquid de morticinis istiusmodi ceciderit super illud inmundum erit sive clibani sive cytropodes destruentur et inmundi erunt Lev. 11:35
fontes vero et cisternae et omnis aquarum congregatio munda erit qui morticinum eorum tetigerit polluetur Lev. 11:36
sin autem quispiam aqua sementem perfuderit et postea morticinis tacta fuerit ilico polluetur Lev. 11:38
et qui comederit ex eo quippiam sive portaverit lavabit vestimenta sua et inmundus erit usque ad vesperum Lev. 11:40
quicquid super pectus quadrupes graditur et multos habet pedes sive per humum trahitur non comedetis quia abominabile est Lev. 11:42
ego enim sum Dominus Deus vester sancti estote quoniam et ego sanctus sum ne polluatis animas vestras in omni reptili quod movetur super terram Lev. 11:44
ego sum Dominus qui eduxi vos de terra Aegypti ut essem vobis in Deum sancti eritis quia et ego sanctus sum Lev. 11:45
ista est lex animantium et volucrum et omnis animae viventis quae movetur in aqua et reptat in terra Lev. 11:46
ut differentias noveritis mundi et inmundi et sciatis quid comedere et quid respuere debeatis Lev. 11:47
loquere filiis Israhel et dices ad eos mulier si suscepto semine pepererit masculum inmunda erit septem diebus iuxta dies separationis menstruae Lev. 12:2
et die octavo circumcidetur infantulus Lev. 12:3
sin autem feminam pepererit inmunda erit duabus ebdomadibus iuxta ritum fluxus menstrui et sexaginta ac sex diebus manebit in sanguine purificationis suae Lev. 12:5
cumque expleti fuerint dies purificationis eius pro filio sive pro filia deferet agnum anniculum in holocaustum et pullum columbae sive turturem pro peccato ad ostium tabernaculi testimonii et tradet sacerdoti Lev. 12:6
qui offeret illa coram Domino et rogabit pro ea et sic mundabitur a profluvio sanguinis sui ista est lex parientis masculum ac feminam Lev. 12:7
quod si non invenerit manus eius nec potuerit offerre agnum sumet duos turtures vel duos pullos columbae unum in holocaustum et alterum pro peccato orabitque pro ea sacerdos et sic mundabitur Lev. 12:8
locutus est Dominus ad Mosen et Aaron dicens Lev. 13:1
homo in cuius carne et cute ortus fuerit diversus color sive pustula aut quasi lucens quippiam id est plaga leprae adducetur ad Aaron sacerdotem vel ad unum quemlibet filiorum eius Lev. 13:2
qui cum viderit lepram in cute et pilos in album mutatos colorem ipsamque speciem leprae humiliorem cute et carne reliqua plaga leprae est et ad arbitrium eius separabitur Lev. 13:3
sin autem lucens candor fuerit in cute nec humilior carne reliqua et pili coloris pristini recludet eum sacerdos septem diebus Lev. 13:4
et considerabit die septimo et siquidem lepra ultra non creverit nec transierit in cute priores terminos rursum includet eum septem diebus aliis Lev. 13:5
et die septimo contemplabitur si obscurior fuerit lepra et non creverit in cute mundabit eum quia scabies est lavabitque homo vestimenta sua et mundus erit Lev. 13:6
quod si postquam a sacerdote visus est et redditus munditiae iterum lepra creverit adducetur ad eum Lev. 13:7
et inmunditiae condemnabitur Lev. 13:8
et videbit eum cumque color albus in cute fuerit et capillorum mutarit aspectum ipsa quoque caro viva apparuerit Lev. 13:10
lepra vetustissima iudicabitur atque inolita cuti contaminabit itaque eum sacerdos et non recludet quia perspicue inmunditia est Lev. 13:11
sin autem effloruerit discurrens lepra in cute et operuerit omnem carnem a capite usque ad pedes quicquid sub aspectu oculorum cadit Lev. 13:12
considerabit eum sacerdos et teneri lepra mundissima iudicabit eo quod omnis in candorem versa sit et idcirco homo mundus erit Lev. 13:13
tunc sacerdotis iudicio polluetur et inter inmundos reputabitur caro enim viva si lepra aspergatur inmunda est Lev. 13:15
quod si rursum versa fuerit in alborem et totum hominem operuerit Lev. 13:16
considerabit eum sacerdos et mundum esse decernet Lev. 13:17
caro et cutis in qua ulcus natum est et sanatum Lev. 13:18
et in loco ulceris cicatrix apparuerit alba sive subrufa adducetur homo ad sacerdotem Lev. 13:19
qui cum viderit locum leprae humiliorem carne reliqua et pilos versos in candorem contaminabit eum plaga enim leprae orta est in ulcere Lev. 13:20
quod si pilus coloris est pristini et cicatrix subobscura et vicina carne non est humilior recludet eum septem diebus Lev. 13:21
et siquidem creverit adiudicabit eum leprae Lev. 13:22
sin autem steterit in loco suo ulceris est cicatrix et homo mundus erit Lev. 13:23
caro et cutis quam ignis exuserit et sanata albam sive rufam habuerit cicatricem Lev. 13:24
considerabit eam sacerdos et ecce versa est in alborem et locus eius reliqua cute humilior contaminabit eum quia plaga leprae in cicatrice orta est Lev. 13:25
quod si pilorum color non fuerit inmutatus nec humilior plaga carne reliqua et ipsa leprae species fuerit subobscura recludet eum septem diebus Lev. 13:26
et die septimo contemplabitur si creverit in cute lepra contaminabit eum Lev. 13:27
sin autem in loco suo candor steterit non satis clarus plaga conbustionis est et idcirco mundabitur quia cicatrix est conbusturae Lev. 13:28
et siquidem humilior fuerit locus carne reliqua et capillus flavus solitoque subtilior contaminabit eos quia lepra capitis ac barbae est Lev. 13:30
sin autem viderit et locum maculae aequalem vicinae carni et capillum nigrum recludet eos septem diebus Lev. 13:31
et die septimo intuebitur si non creverit macula et capillus sui coloris est et locus plagae carni reliquae aequalis Lev. 13:32
radetur homo absque loco maculae et includetur septem diebus aliis Lev. 13:33
porro si steterit macula et capilli nigri fuerint noverit hominem esse sanatum et confidenter eum pronuntiet mundum Lev. 13:37
vir et mulier in cuius cute candor apparuerit Lev. 13:38
intuebitur eos sacerdos si deprehenderit subobscurum alborem lucere in cute sciat non esse lepram sed maculam coloris candidi et hominem mundum Lev. 13:39
et si a fronte ceciderint pili recalvaster et mundus est Lev. 13:41
et hoc sacerdos viderit condemnabit eum haut dubiae leprae quae orta est in calvitio Lev. 13:43
quicumque ergo maculatus fuerit lepra et separatus ad arbitrium sacerdotis Lev. 13:44
omni tempore quo leprosus est et inmundus solus habitabit extra castra Lev. 13:46
et die septimo rursus aspiciens si crevisse deprehenderit lepra perseverans est pollutum iudicabit vestimentum et omne in quo fuerit inventa Lev. 13:51
et idcirco conburetur flammis Lev. 13:52
praecipiet et lavabunt id in quo lepra est recludetque illud septem diebus aliis Lev. 13:54
et cum viderit faciem quidem pristinam non reversam nec tamen crevisse lepram inmundum iudicabit et igne conburet eo quod infusa sit in superficie vestimenti vel per totum lepra Lev. 13:55
sin autem obscurior fuerit locus leprae postquam vestis est lota abrumpet eum et a solido dividet Lev. 13:56
quod si ultra apparuerit in his locis quae prius inmaculata erant lepra volatilis et vaga debet igne conburi Lev. 13:57
si cessaverit lavabit ea quae pura sunt secundo et munda erunt Lev. 13:58
ista est lex leprae vestimenti lanei et linei staminis atque subteminis omnisque supellectilis pelliciae quomodo mundari debeat vel contaminari Lev. 13:59
praecipiet ei qui purificatur ut offerat pro se duos passeres vivos quos vesci licitum est et lignum cedrinum vermiculumque et hysopum Lev. 14:4
et unum e passeribus immolari iubebit in vase fictili super aquas viventes Lev. 14:5
alium autem vivum cum ligno cedrino et cocco et hysopo tinguet in sanguine passeris immolati Lev. 14:6
quo asperget illum qui mundandus est septies ut iure purgetur et dimittet passerem vivum ut in agrum avolet Lev. 14:7
cumque laverit homo vestimenta sua radet omnes pilos corporis et lavabitur aqua purificatusque ingredietur castra ita dumtaxat ut maneat extra tabernaculum suum septem diebus Lev. 14:8
et die septimo radat capillos capitis barbamque et supercilia ac totius corporis pilos et lotis rursum vestibus et corpore Lev. 14:9
die octavo adsumet duos agnos inmaculatos et ovem anniculam absque macula et tres decimas similae in sacrificium quae conspersa sit oleo et seorsum olei sextarium Lev. 14:10
cumque sacerdos purificans hominem statuerit eum et haec omnia coram Domino in ostio tabernaculi testimonii Lev. 14:11
tollet agnum et offeret eum pro delicto oleique sextarium et oblatis ante Dominum omnibus Lev. 14:12
immolabit agnum ubi immolari solet hostia pro peccato et holocaustum id est in loco sancto sicut enim pro peccato ita et pro delicto ad sacerdotem pertinet hostia sancta sanctorum est Lev. 14:13
adsumensque sacerdos de sanguine hostiae quae immolata est pro delicto ponet super extremum auriculae dextrae eius qui mundatur et super pollices manus dextrae et pedis Lev. 14:14
et de olei sextario mittet in manum suam sinistram Lev. 14:15
tinguetque digitum dextrum in eo et asperget septies contra Dominum Lev. 14:16
quod autem reliquum est olei in leva manu fundet super extremum auriculae dextrae eius qui mundatur et super pollices manus ac pedis dextri et super sanguinem qui fusus est pro delicto Lev. 14:17
et super caput eius Lev. 14:18
rogabitque pro eo coram Domino et faciet sacrificium pro peccato tunc immolabit holocaustum Lev. 14:19
et ponet illud in altari cum libamentis suis et homo rite mundabitur Lev. 14:20
quod si pauper est et non potest manus eius invenire quae dicta sunt adsumet agnum pro delicto ad oblationem ut roget pro eo sacerdos decimamque partem similae conspersae oleo in sacrificium et olei sextarium Lev. 14:21
duosque turtures sive duos pullos columbae quorum sit unus pro peccato et alter in holocaustum Lev. 14:22
qui suscipiens agnum pro delicto et sextarium olei levabit simul Lev. 14:24
immolatoque agno de sanguine eius ponet super extremum auriculae dextrae illius qui mundatur et super pollices manus eius ac pedis dextri Lev. 14:25
tangetque extremum dextrae auriculae illius qui mundatur et pollices manus ac pedis dextri in loco sanguinis qui effusus est pro delicto Lev. 14:28
et turturem sive pullum columbae offeret Lev. 14:30
unum pro delicto et alterum in holocaustum cum libamentis suis Lev. 14:31
locutus est Dominus ad Mosen et Aaron dicens Lev. 14:33
ibit cuius est domus nuntians sacerdoti et dicet quasi plaga leprae videtur mihi esse in domo mea Lev. 14:35
at ille praecipiet ut efferant universa de domo priusquam ingrediatur eam et videat utrum lepra sit ne inmunda fiant omnia quae in domo sunt intrabitque postea ut consideret domus lepram Lev. 14:36
et cum viderit in parietibus illius quasi valliculas pallore sive rubore deformes et humiliores superficie reliqua Lev. 14:37
egredietur ostium domus et statim claudet eam septem diebus Lev. 14:38
iubebit erui lapides in quibus lepra est et proici eos extra civitatem in loco inmundo Lev. 14:40
domum autem ipsam radi intrinsecus per circuitum et spargi pulverem rasurae extra urbem in loco inmundo Lev. 14:41
lapidesque alios reponi pro his qui ablati fuerint et luto alio liniri domum Lev. 14:42
sin autem postquam eruti sunt lapides et pulvis elatus et alia terra lita Lev. 14:43
ingressus sacerdos viderit reversam lepram et parietes aspersos maculis lepra est perseverans et inmunda domus Lev. 14:44
quam statim destruent et lapides eius ac ligna atque universum pulverem proicient extra oppidum in loco inmundo Lev. 14:45
et qui dormierit in ea et comederit quippiam lavabit vestimenta sua Lev. 14:47
et in purificationem eius sumet duos passeres lignumque cedrinum et vermiculum atque hysopum Lev. 14:49
et immolato uno passere in vase fictili super aquas vivas Lev. 14:50
tollet lignum cedrinum et hysopum et coccum et passerem vivum et intinguet omnia in sanguine passeris immolati atque in aquis viventibus et asperget domum septies Lev. 14:51
purificabitque eam tam in sanguine passeris quam in aquis viventibus et in passere vivo lignoque cedrino et hysopo atque vermiculo Lev. 14:52
cumque dimiserit passerem avolare in agrum libere orabit pro domo et iure mundabitur Lev. 14:53
ista est lex omnis leprae et percussurae Lev. 14:54
leprae vestium et domorum Lev. 14:55
cicatricis et erumpentium papularum lucentis maculae et in varias species coloribus inmutatis Lev. 14:56
locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens Lev. 15:1
loquimini filiis Israhel et dicite eis vir qui patitur fluxum seminis inmundus erit Lev. 15:2
et tunc iudicabitur huic vitio subiacere cum per momenta singula adheserit carni illius atque concreverit foedus humor Lev. 15:3
omne stratum in quo dormierit inmundum erit et ubicumque sederit Lev. 15:4
si quis hominum tetigerit lectum eius lavabit vestimenta sua et ipse lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum Lev. 15:5
si sederit ubi ille sederat et ipse lavabit vestimenta sua et lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum Lev. 15:6
qui tetigerit carnem eius lavabit vestimenta sua et ipse lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum Lev. 15:7
si salivam huiuscemodi homo iecerit super eum qui mundus est lavabit vestem suam et lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum Lev. 15:8
et quicquid sub eo fuerit qui fluxum seminis patitur pollutum erit usque ad vesperum qui portaverit horum aliquid lavabit vestem suam et ipse lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum Lev. 15:10
omnis quem tetigerit qui talis est non lotis ante manibus lavabit vestimenta sua et lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum Lev. 15:11
si sanatus fuerit qui huiuscemodi sustinet passionem numerabit septem dies post emundationem sui et lotis vestibus ac toto corpore in aquis viventibus erit mundus Lev. 15:13
die autem octavo sumet duos turtures aut duos pullos columbae et veniet in conspectu Domini ad ostium tabernaculi testimonii dabitque eos sacerdoti Lev. 15:14
qui faciet unum pro peccato et alterum in holocaustum rogabitque pro eo coram Domino ut emundetur a fluxu seminis sui Lev. 15:15
vir de quo egreditur semen coitus lavabit aqua omne corpus suum et inmundus erit usque ad vesperum Lev. 15:16
vestem et pellem quam habuerit lavabit aqua et inmunda erit usque ad vesperum Lev. 15:17
mulier cum qua coierit lavabitur aqua et inmunda erit usque ad vesperum Lev. 15:18
et in quo dormierit vel sederit diebus separationis suae polluetur Lev. 15:21
qui tetigerit lectum eius lavabit vestimenta sua et ipse lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum Lev. 15:22
omne vas super quo illa sederit quisquis adtigerit lavabit vestimenta sua et lotus aqua pollutus erit usque ad vesperum Lev. 15:23
si coierit cum ea vir tempore sanguinis menstrualis inmundus erit septem diebus et omne stratum in quo dormierit polluetur Lev. 15:24
omne stratum in quo dormierit et vas in quo sederit pollutum erit Lev. 15:26
quicumque tetigerit eam lavabit vestimenta sua et ipse lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum Lev. 15:27
si steterit sanguis et fluere cessarit numerabit septem dies purificationis suae Lev. 15:28
et octavo die offeret pro se sacerdoti duos turtures vel duos pullos columbae ad ostium tabernaculi testimonii Lev. 15:29
qui unum faciet pro peccato et alterum in holocaustum rogabitque pro ea coram Domino et pro fluxu inmunditiae eius Lev. 15:30
docebitis ergo filios Israhel ut caveant inmunditiam et non moriantur in sordibus suis cum polluerint tabernaculum meum quod est inter eos Lev. 15:31
ista est lex eius qui patitur fluxum seminis et qui polluitur coitu Lev. 15:32
et quae menstruis temporibus separatur vel quae iugi fluit sanguine et hominis qui dormierit cum ea Lev. 15:33
et praecepit ei dicens loquere ad Aaron fratrem tuum ne omni tempore ingrediatur sanctuarium quod est intra velum coram propitiatorio quo tegitur arca ut non moriatur quia in nube apparebo super oraculum Lev. 16:2
nisi haec ante fecerit vitulum offeret pro peccato et arietem in holocaustum Lev. 16:3
suscipietque ab universa multitudine filiorum Israhel duos hircos pro peccato et unum arietem in holocaustum Lev. 16:5
cumque obtulerit vitulum et oraverit pro se et pro domo sua Lev. 16:6
mittens super utrumque sortem unam Domino et alteram capro emissario Lev. 16:8
cuius autem in caprum emissarium statuet eum vivum coram Domino ut fundat preces super eo et emittat illum in solitudinem Lev. 16:10
his rite celebratis offeret vitulum et rogans pro se et pro domo sua immolabit eum Lev. 16:11
adsumptoque turibulo quod de prunis altaris impleverit et hauriens manu conpositum thymiama in incensum ultra velum intrabit in sancta Lev. 16:12
ut positis super ignem aromatibus nebula eorum et vapor operiat oraculum quod est super testimonium et non moriatur Lev. 16:13
tollet quoque de sanguine vituli et asperget digito septies contra propitiatorium ad orientem Lev. 16:14
et expiet sanctuarium ab inmunditiis filiorum Israhel et a praevaricationibus eorum cunctisque peccatis iuxta hunc ritum faciet tabernaculo testimonii quod fixum est inter eos in medio sordium habitationis eorum Lev. 16:16
nullus hominum sit in tabernaculo quando pontifex ingreditur sanctuarium ut roget pro se et pro domo sua et pro universo coetu Israhel donec egrediatur Lev. 16:17
cum autem exierit ad altare quod coram Domino est oret pro se et sumptum sanguinem vituli atque hirci fundat super cornua eius per gyrum Lev. 16:18
aspergensque digito septies expiet et sanctificet illud ab inmunditiis filiorum Israhel Lev. 16:19
postquam emundarit sanctuarium et tabernaculum et altare tunc offerat hircum viventem Lev. 16:20
et posita utraque manu super caput eius confiteatur omnes iniquitates filiorum Israhel et universa delicta atque peccata eorum quae inprecans capiti eius emittet illum per hominem paratum in desertum Lev. 16:21
cumque portaverit hircus omnes iniquitates eorum in terram solitariam et dimissus fuerit in deserto Lev. 16:22
revertetur Aaron in tabernaculum testimonii et depositis vestibus quibus prius indutus erat cum intraret sanctuarium relictisque ibi Lev. 16:23
lavabit carnem suam in loco sancto indueturque vestimentis suis et postquam egressus obtulerit holocaustum suum ac plebis rogabit tam pro se quam pro populo Lev. 16:24
et adipem qui oblatus est pro peccatis adolebit super altare Lev. 16:25
ille vero qui dimiserit caprum emissarium lavabit vestimenta sua et corpus aqua et sic ingredietur in castra Lev. 16:26
vitulum autem et hircum qui pro peccato fuerant immolati et quorum sanguis inlatus est ut in sanctuario expiatio conpleretur asportabunt foras castra et conburent igni tam pelles quam carnes eorum et fimum Lev. 16:27
et quicumque conbuserit ea lavabit vestimenta sua et carnem aqua et sic ingredietur in castra Lev. 16:28
sabbatum enim requietionis est et adfligetis animas vestras religione perpetua Lev. 16:31
expiabit autem sacerdos qui unctus fuerit et cuius initiatae manus ut sacerdotio fungatur pro patre suo indueturque stola linea et vestibus sanctis Lev. 16:32
et expiabit sanctuarium et tabernaculum testimonii atque altare sacerdotes quoque et universum populum Lev. 16:33
eritque hoc vobis legitimum sempiternum ut oretis pro filiis Israhel et pro cunctis peccatis eorum semel in anno fecit igitur sicut praeceperat Dominus Mosi Lev. 16:34
et locutus est Dominus ad Mosen dicens Lev. 17:1
loquere Aaron et filiis eius et cunctis filiis Israhel et dices ad eos iste est sermo quem mandavit Dominus dicens Lev. 17:2
et non obtulerit ad ostium tabernaculi oblationem Domino sanguinis reus erit quasi sanguinem fuderit sic peribit de medio populi sui Lev. 17:4
ideo offerre debent sacerdoti filii Israhel hostias suas quas occidunt in agro ut sanctificentur Domino ante ostium tabernaculi testimonii et immolent eas hostias pacificas Domino Lev. 17:5
fundetque sacerdos sanguinem super altare Domini ad ostium tabernaculi testimonii et adolebit adipem in odorem suavitatis Domino Lev. 17:6
et nequaquam ultra immolabunt hostias suas daemonibus cum quibus fornicati sunt legitimum sempiternum erit illis et posteris eorum Lev. 17:7
et ad ipsos dices homo de domo Israhel et de advenis qui peregrinantur apud vos qui obtulerit holocaustum sive victimam Lev. 17:8
et ad ostium tabernaculi testimonii non adduxerit eam ut offeratur Domino interibit de populo suo Lev. 17:9
homo quilibet de domo Israhel et de advenis qui peregrinantur inter eos si comederit sanguinem obfirmabo faciem meam contra animam illius et disperdam eam de populo suo Lev. 17:10
quia anima carnis in sanguine est et ego dedi illum vobis ut super altare in eo expietis pro animabus vestris et sanguis pro animae piaculo sit Lev. 17:11
homo quicumque de filiis Israhel et de advenis qui peregrinantur apud vos si venatione atque aucupio ceperit feram vel avem quibus vesci licitum est fundat sanguinem eius et operiat illum terra Lev. 17:13
anima enim omnis carnis in sanguine est unde dixi filiis Israhel sanguinem universae carnis non comedetis quia anima carnis in sanguine est et quicumque comederit illum interibit Lev. 17:14
anima quae comederit morticinum vel captum a bestia tam de indigenis quam de advenis lavabit vestes suas et semet ipsum aqua et contaminatus erit usque ad vesperum et hoc ordine mundus fiet Lev. 17:15
loquere filiis Israhel et dices ad eos ego Dominus Deus vester Lev. 18:2
iuxta consuetudinem terrae Aegypti in qua habitastis non facietis et iuxta morem regionis Chanaan ad quam ego introducturus sum vos non agetis nec in legitimis eorum ambulabitis Lev. 18:3
facietis iudicia mea et praecepta servabitis et ambulabitis in eis ego Dominus Deus vester Lev. 18:4
turpitudinem patris et turpitudinem matris tuae non discoperies mater tua est non revelabis turpitudinem eius Lev. 18:7
turpitudinem filiae uxoris patris tui quam peperit patri tuo et est soror tua non revelabis Lev. 18:11
turpitudinem uxoris tuae et filiae eius non revelabis filiam filii eius et filiam filiae illius non sumes ut reveles ignominiam eius quia caro illius sunt et talis coitus incestus est Lev. 18:17
et quibus polluta est terra cuius ego scelera visitabo ut evomat habitatores suos Lev. 18:25
custodite legitima mea atque iudicia et non faciat ex omnibus abominationibus istis tam indigena quam colonus qui peregrinatur apud vos Lev. 18:26
omnes enim execrationes istas fecerunt accolae terrae qui fuerunt ante vos et polluerunt eam Lev. 18:27
cavete ergo ne et vos similiter evomat cum paria feceritis sicut evomuit gentem quae fuit ante vos Lev. 18:28
custodite mandata mea nolite facere quae fecerunt hii qui fuerunt ante vos et ne polluamini in eis ego Dominus Deus vester Lev. 18:30
loquere ad omnem coetum filiorum Israhel et dices ad eos sancti estote quia ego sanctus sum Dominus Deus vester Lev. 19:2
unusquisque matrem et patrem suum timeat sabbata mea custodite ego Dominus Deus vester Lev. 19:3
eo die quo fuerit immolata comedetis eam et die altero quicquid autem residuum fuerit in diem tertium igne conburetis Lev. 19:6
si quis post biduum comederit ex ea profanus erit et impietatis reus Lev. 19:7
portabit iniquitatem suam quia sanctum Domini polluit et peribit anima illa de populo suo Lev. 19:8
neque in vinea tua racemos et grana decidentia congregabis sed pauperibus et peregrinis carpenda dimittes ego Dominus Deus vester Lev. 19:10
non eris criminator et susurro in populis non stabis contra sanguinem proximi tui ego Dominus Lev. 19:16
homo si dormierit cum muliere coitu seminis quae sit ancilla etiam nubilis et tamen pretio non redempta nec libertate donata vapulabunt ambo et non morientur quia non fuit libera Lev. 19:20
orabitque pro eo sacerdos et pro delicto eius coram Domino et repropitiabitur ei dimitteturque peccatum Lev. 19:22
quando ingressi fueritis terram et plantaveritis in ea ligna pomifera auferetis praeputia eorum poma quae germinant inmunda erunt vobis nec edetis ex eis Lev. 19:23
et super mortuo non incidetis carnem vestram neque figuras aliquas et stigmata facietis vobis ego Dominus Lev. 19:28
ne prostituas filiam tuam et contaminetur terra et impleatur piaculo Lev. 19:29
sabbata mea custodite et sanctuarium meum metuite ego Dominus Lev. 19:30
coram cano capite consurge et honora personam senis et time Deum tuum ego sum Dominus Lev. 19:32
si habitaverit advena in terra vestra et moratus fuerit inter vos ne exprobretis ei Lev. 19:33
sed sit inter vos quasi indigena et diligetis eum quasi vosmet ipsos fuistis enim et vos advenae in terra Aegypti ego Dominus Deus vester Lev. 19:34
statera iusta et aequa sint pondera iustus modius aequusque sextarius ego Dominus Deus vester qui eduxi vos de terra Aegypti Lev. 19:36
custodite omnia praecepta mea et universa iudicia et facite ea ego Dominus Lev. 19:37
haec loqueris filiis Israhel homo de filiis Israhel et de advenis qui habitant in Israhel si quis dederit de semine suo idolo Moloch morte moriatur populus terrae lapidabit eum Lev. 20:2
et ego ponam faciem meam contra illum succidamque eum de medio populi sui eo quod dederit de semine suo Moloch et contaminaverit sanctuarium meum ac polluerit nomen sanctum meum Lev. 20:3
quod si neglegens populus terrae et quasi parvipendens imperium meum dimiserit hominem qui dederit de semine suo Moloch nec voluerit eum occidere Lev. 20:4
ponam faciem meam super hominem illum et cognationem eius succidamque et ipsum et omnes qui consenserunt ei ut fornicarentur cum Moloch de medio populi sui Lev. 20:5
anima quae declinaverit ad magos et ariolos et fornicata fuerit cum eis ponam faciem meam contra eam et interficiam illam de medio populi sui Lev. 20:6
sanctificamini et estote sancti quia ego Dominus Deus vester Lev. 20:7
custodite praecepta mea et facite ea ego Dominus qui sanctifico vos Lev. 20:8
qui maledixerit patri suo et matri morte moriatur patri matrique maledixit sanguis eius sit super eum Lev. 20:9
si moechatus quis fuerit cum uxore alterius et adulterium perpetrarit cum coniuge proximi sui morte moriantur et moechus et adultera Lev. 20:10
qui dormierit cum noverca sua et revelaverit ignominiam patris sui morte moriantur ambo sanguis eorum sit super eos Lev. 20:11
qui cum iumento et pecore coierit morte moriatur pecus quoque occidite Lev. 20:15
qui acceperit sororem suam filiam patris sui vel filiam matris suae et viderit turpitudinem eius illaque conspexerit fratris ignominiam nefariam rem operati sunt occidentur in conspectu populi sui eo quod turpitudinem suam mutuo revelarint et portabunt iniquitatem suam Lev. 20:17
qui coierit cum muliere in fluxu menstruo et revelaverit turpitudinem eius ipsaque aperuerit fontem sanguinis sui interficientur ambo de medio populi sui Lev. 20:18
turpitudinem materterae tuae et amitae tuae non discoperies qui hoc fecerit ignominiam carnis suae nudavit portabunt ambo iniquitatem suam Lev. 20:19
qui coierit cum uxore patrui vel avunculi sui et revelaverit ignominiam cognationis suae portabunt ambo peccatum suum absque liberis morientur Lev. 20:20
custodite leges meas atque iudicia et facite ea ne et vos evomat terra quam intraturi estis et habitaturi Lev. 20:22
nolite ambulare in legitimis nationum quas ego expulsurus sum ante vos omnia enim haec fecerunt et abominatus sum eos Lev. 20:23
vobis autem loquor possidete terram eorum quam dabo vobis in hereditatem terram fluentem lacte et melle ego Dominus Deus vester qui separavi vos a ceteris populis Lev. 20:24
separate ergo et vos iumentum mundum ab inmundo et avem mundam ab inmunda ne polluatis animas vestras in pecore et in avibus et cunctis quae moventur in terra et quae vobis ostendi esse polluta Lev. 20:25
eritis sancti mihi quia sanctus ego sum Dominus et separavi vos a ceteris populis ut essetis mei Lev. 20:26
dixit quoque Dominus ad Mosen loquere ad sacerdotes filios Aaron et dices eis ne contaminetur sacerdos in mortibus civium suorum Lev. 21:1
nisi tantum in consanguineis ac propinquis id est super matre et patre et filio ac filia fratre quoque Lev. 21:2
et sorore virgine quae non est nupta viro Lev. 21:3
sancti erunt Deo suo et non polluent nomen eius incensum enim Domini et panes Dei sui offerunt et ideo sancti erunt Lev. 21:6
scortum et vile prostibulum non ducet uxorem nec eam quae repudiata est a marito quia consecratus est Deo suo Lev. 21:7
et panes propositionis offert sit ergo sanctus quia et ego sanctus sum Dominus qui sanctifico vos Lev. 21:8
sacerdotis filia si deprehensa fuerit in stupro et violaverit nomen patris sui flammis exuretur Lev. 21:9
pontifex id est sacerdos maximus inter fratres suos super cuius caput fusum est unctionis oleum et cuius manus in sacerdotio consecratae sunt vestitusque est sanctis vestibus caput suum non discoperiet vestimenta non scindet Lev. 21:10
et ad omnem mortuum non ingredietur omnino super patre quoque suo et matre non contaminabitur Lev. 21:11
viduam et repudiatam et sordidam atque meretricem non accipiet sed puellam de populo suo Lev. 21:14
nec accedet ad ministerium eius si caecus fuerit si claudus si vel parvo vel grandi et torto naso Lev. 21:18
ita dumtaxat ut intra velum non ingrediatur nec accedat ad altare quia maculam habet et contaminare non debet sanctuarium meum ego Dominus qui sanctifico eos Lev. 21:23
locutus est ergo Moses ad Aaron et filios eius et ad omnem Israhel cuncta quae sibi fuerant imperata Lev. 21:24
loquere ad Aaron et ad filios eius ut caveant ab his quae consecrata sunt filiorum Israhel et non contaminent nomen sanctificatorum mihi quae ipsi offerunt ego Dominus Lev. 22:2
dic ad eos et ad posteros eorum omnis homo qui accesserit de stirpe vestra ad ea quae consecrata sunt et quae obtulerunt filii Israhel Domino in quo est inmunditia peribit coram Domino ego sum Dominus Lev. 22:3
homo de semine Aaron qui fuerit leprosus aut patiens fluxum seminis non vescetur de his quae sanctificata sunt mihi donec sanetur qui tetigerit inmundum super mortuo et ex quo egreditur semen quasi coitus Lev. 22:4
et qui tangit reptile et quodlibet inmundum cuius tactus est sordidus Lev. 22:5
inmundus erit usque ad vesperum et non vescetur his quae sanctificata sunt sed cum laverit carnem suam aqua Lev. 22:6
et occubuerit sol tunc mundatus vescetur de sanctificatis quia cibus illius est Lev. 22:7
morticinum et captum a bestia non comedent nec polluentur in eis ego sum Dominus Lev. 22:8
custodient praecepta mea ut non subiaceant peccato et moriantur in sanctuario cum polluerint illud ego Dominus qui sanctifico eos Lev. 22:9
omnis alienigena non comedet de sanctificatis inquilinus sacerdotis et mercennarius non vescentur ex eis Lev. 22:10
quem autem sacerdos emerit et qui vernaculus domus eius fuerit hii comedent ex eis Lev. 22:11
si filia sacerdotis cuilibet ex populo nupta fuerit de his quae sanctificata sunt et de primitiis non vescetur Lev. 22:12
sin autem vidua vel repudiata et absque liberis reversa fuerit ad domum patris sui sicut puella consuerat aletur cibis patris sui omnis alienigena comedendi ex eis non habet potestatem Lev. 22:13
qui comederit de sanctificatis per ignorantiam addet quintam partem cum eo quod comedit et dabit sacerdoti in sanctuarium Lev. 22:14
loquere ad Aaron et filios eius et ad omnes filios Israhel dicesque ad eos homo de domo Israhel et de advenis qui habitant apud vos qui obtulerit oblationem suam vel vota solvens vel sponte offerens quicquid illud obtulerit in holocaustum Domini Lev. 22:18
ut offeratur per vos masculus inmaculatus erit ex bubus et ex ovibus et ex capris Lev. 22:19
bovem et ovem aure et cauda amputatis voluntarie offerre potes votum autem ex his solvi non potest Lev. 22:23
omne animal quod vel contritis vel tunsis vel sectis ablatisque testiculis est non offeretis Domino et in terra vestra hoc omnino ne faciatis Lev. 22:24
de manu alienigenae non offeretis panes Deo vestro et quicquid aliud dare voluerint quia corrupta et maculata sunt omnia non suscipietis ea Lev. 22:25
bos ovis et capra cum genita fuerint septem diebus erunt sub ubere matris suae die autem octavo et deinceps offerri poterunt Domino Lev. 22:27
custodite mandata mea et facite ea ego Dominus Lev. 22:31
et eduxi de terra Aegypti ut essem vobis in Deum ego Dominus Lev. 22:33
loquere filiis Israhel et dices ad eos hae sunt feriae Domini quas vocabitis sanctas Lev. 23:2
et quintadecima die mensis huius sollemnitas azymorum Domini est septem diebus azyma comedetis Lev. 23:6
sed offeretis sacrificium in igne Domino septem diebus dies autem septimus erit celebrior et sanctior nullumque servile opus fiet in eo Lev. 23:8
loquere filiis Israhel et dices ad eos cum ingressi fueritis terram quam ego dabo vobis et messueritis segetem feretis manipulos spicarum primitias messis vestrae ad sacerdotem Lev. 23:10
qui elevabit fasciculum coram Domino ut acceptabile sit pro vobis altero die sabbati et sanctificabit illum Lev. 23:11
et libamenta offerentur cum eo duae decimae similae conspersae oleo in incensum Domini odoremque suavissimum liba quoque vini quarta pars hin Lev. 23:13
panem et pulentam et pultes non comedetis ex segete usque ad diem qua offeratis ex ea Deo vestro praeceptum est sempiternum in generationibus cunctisque habitaculis vestris Lev. 23:14
usque ad alteram diem expletionis ebdomadae septimae id est quinquaginta dies et sic offeretis sacrificium novum Domino Lev. 23:16
offeretisque cum panibus septem agnos inmaculatos anniculos et vitulum de armento unum et arietes duos et erunt in holocausto cum libamentis suis in odorem suavissimum Domino Lev. 23:18
facietis et hircum pro peccato duosque agnos anniculos hostias pacificorum Lev. 23:19
et vocabitis hunc diem celeberrimum atque sanctissimum omne opus servile non facietis in eo legitimum sempiternum erit in cunctis habitaculis et generationibus vestris Lev. 23:21
postquam autem messueritis segetem terrae vestrae non secabitis eam usque ad solum nec remanentes spicas colligetis sed pauperibus et peregrinis dimittetis eas ego Dominus Deus vester Lev. 23:22
loquere filiis Israhel mense septimo prima die mensis erit vobis sabbatum memorabile clangentibus tubis et vocabitur sanctum Lev. 23:24
omne opus servile non facietis in eo et offeretis holocaustum Domino Lev. 23:25
decimo die mensis huius septimi dies expiationum erit celeberrimus et vocabitur sanctus adfligetisque animas vestras in eo et offeretis holocaustum Domino Lev. 23:27
et quae operis quippiam fecerit delebo eam de populo suo Lev. 23:30
nihil ergo operis facietis in eo legitimum sempiternum erit vobis in cunctis generationibus et habitationibus vestris Lev. 23:31
et locutus est Dominus ad Mosen dicens Lev. 23:33
et septem diebus offeretis holocausta Domino dies quoque octavus erit celeberrimus atque sanctissimus et offeretis holocaustum Domino est enim coetus atque collectae omne opus servile non facietis in eo Lev. 23:36
hae sunt feriae Domini quas vocabitis celeberrimas et sanctissimas offeretisque in eis oblationes Domino holocausta et libamenta iuxta ritum uniuscuiusque diei Lev. 23:37
exceptis sabbatis Domini donisque vestris et quae offertis ex voto vel quae sponte tribuitis Domino Lev. 23:38
a quintodecimo ergo die mensis septimi quando congregaveritis omnes fructus terrae vestrae celebrabitis ferias Domini septem diebus die primo et die octavo erit sabbatum id est requies Lev. 23:39
sumetisque vobis die primo fructus arboris pulcherrimae spatulasque palmarum et ramos ligni densarum frondium et salices de torrente et laetabimini coram Domino Deo vestro Lev. 23:40
et habitabitis in umbraculis septem diebus omnis qui de genere est Israhel manebit in tabernaculis Lev. 23:42
et locutus est Dominus ad Mosen dicens Lev. 24:1
accipies quoque similam et coques ex ea duodecim panes qui singuli habebunt duas decimas Lev. 24:5
et pones super eos tus lucidissimum ut sit panis in monumentum oblationis Domini Lev. 24:7
eruntque Aaron et filiorum eius ut comedant eos in loco sancto quia sanctum sanctorum est de sacrificiis Domini iure perpetuo Lev. 24:9
cumque blasphemasset nomen et maledixisset ei adductus est ad Mosen vocabatur autem mater eius Salumith filia Dabri de tribu Dan Lev. 24:11
dicens educ blasphemum extra castra et ponant omnes qui audierunt manus suas super caput eius et lapidet eum populus universus Lev. 24:14
et ad filios Israhel loqueris homo qui maledixerit Deo suo portabit peccatum suum Lev. 24:15
et qui blasphemaverit nomen Domini morte moriatur lapidibus opprimet eum omnis multitudo sive ille civis seu peregrinus fuerit qui blasphemaverit nomen Domini morte moriatur Lev. 24:16
qui percusserit et occiderit hominem morte moriatur Lev. 24:17
locutusque est Moses ad filios Israhel et eduxerunt eum qui blasphemaverat extra castra ac lapidibus oppresserunt feceruntque filii Israhel sicut praeceperat Dominus Mosi Lev. 24:23
loquere filiis Israhel et dices ad eos quando ingressi fueritis terram quam ego dabo vobis sabbatizet sabbatum Domini Lev. 25:2
sex annis seres agrum tuum et sex annis putabis vineam tuam colligesque fructus eius Lev. 25:3
septimo autem anno sabbatum erit terrae requietionis Domini agrum non seres et vineam non putabis Lev. 25:4
quae sponte gignit humus non metes et uvas primitiarum tuarum non colliges quasi vindemiam annus enim requietionis terrae est Lev. 25:5
sed erunt vobis in cibum tibi et servo tuo ancillae et mercennario tuo et advenae qui peregrinantur apud te Lev. 25:6
iumentis tuis et pecoribus omnia quae nascuntur praebebunt cibum Lev. 25:7
et clanges bucina mense septimo decima die mensis propitiationis tempore in universa terra vestra Lev. 25:9
sanctificabisque annum quinquagesimum et vocabis remissionem cunctis habitatoribus terrae tuae ipse est enim iobeleus revertetur homo ad possessionem suam et unusquisque rediet ad familiam pristinam Lev. 25:10
quia iobeleus est et quinquagesimus annus non seretis neque metetis sponte in agro nascentia et primitias vindemiae non colligetis Lev. 25:11
et iuxta supputationem frugum vendet tibi Lev. 25:15
quanto plus anni remanserint post iobeleum tanto crescet et pretium et quanto minus temporis numeraveris tanto minoris et emptio constabit tempus enim frugum vendet tibi Lev. 25:16
facite praecepta mea et iudicia custodite et implete ea ut habitare possitis in terra absque ullo pavore Lev. 25:18
et gignat vobis humus fructus suos quibus vescamini usque ad saturitatem nullius impetum formidantes Lev. 25:19
dabo benedictionem meam vobis anno sexto et faciet fructus trium annorum Lev. 25:21
seretisque anno octavo et comedetis veteres fruges usque ad nonum annum donec nova nascantur edetis vetera Lev. 25:22
terra quoque non veniet in perpetuum quia mea est et vos advenae et coloni mei estis Lev. 25:23
si adtenuatus frater tuus vendiderit possessiunculam suam et voluerit propinquus eius potest redimere quod ille vendiderat Lev. 25:25
sin autem non habuerit proximum et ipse pretium ad redimendum potuerit invenire Lev. 25:26
conputabuntur fructus ex eo tempore quo vendidit et quod reliquum est reddet emptori sicque recipiet possessionem suam Lev. 25:27
quod si non invenerit manus eius ut reddat pretium habebit emptor quod emerat usque ad annum iobeleum in ipso enim omnis venditio redit ad dominum et ad possessorem pristinum Lev. 25:28
si non redemerit et anni circulus fuerit evolutus emptor possidebit eam et posteri eius in perpetuum et redimi non poterit etiam in iobeleo Lev. 25:30
si adtenuatus fuerit frater tuus et infirmus manu et susceperis eum quasi advenam et peregrinum et vixerit tecum Lev. 25:35
pecuniam tuam non dabis ei ad usuram et frugum superabundantiam non exiges Lev. 25:37
ego Dominus Deus vester qui eduxi vos de terra Aegypti ut darem vobis terram Chanaan et essem vester Deus Lev. 25:38
sed quasi mercennarius et colonus erit usque ad annum iobeleum operabitur apud te Lev. 25:40
et postea egredietur cum liberis suis et revertetur ad cognationem et ad possessionem patrum suorum Lev. 25:41
mei enim servi sunt et ego eduxi eos de terra Aegypti non venient condicione servorum Lev. 25:42
servus et ancilla sint vobis de nationibus quae in circuitu vestro sunt Lev. 25:44
et de advenis qui peregrinantur apud vos vel qui ex his nati fuerint in terra vestra hos habebitis famulos Lev. 25:45
et hereditario iure transmittetis ad posteros ac possidebitis in aeternum fratres autem vestros filios Israhel ne opprimatis per potentiam Lev. 25:46
si invaluerit apud vos manus advenae atque peregrini et adtenuatus frater tuus vendiderit se ei aut cuiquam de stirpe eius Lev. 25:47
et patruus et patruelis et consanguineus et adfinis sin autem et ipse potuerit redimet se Lev. 25:49
supputatis dumtaxat annis a tempore venditionis suae usque ad annum iobeleum et pecunia qua venditus fuerat iuxta annorum numerum et rationem mercennarii supputata Lev. 25:50
si plures fuerint anni qui remanent usque ad iobeleum secundum hos reddet et pretium Lev. 25:51
si pauci ponet rationem cum eo iuxta annorum numerum et reddet emptori quod reliquum est annorum Lev. 25:52
ego Dominus Deus vester non facietis vobis idolum et sculptile nec titulos erigetis nec insignem lapidem ponetis in terra vestra ut adoretis eum ego enim sum Dominus Deus vester Lev. 26:1
custodite sabbata mea et pavete ad sanctuarium meum ego Dominus Lev. 26:2
si in praeceptis meis ambulaveritis et mandata mea custodieritis et feceritis ea dabo vobis pluvias temporibus suis Lev. 26:3
et terra gignet germen suum et pomis arbores replebuntur Lev. 26:4
adprehendet messium tritura vindemiam et vindemia occupabit sementem et comedetis panem vestrum in saturitatem et absque pavore habitabitis in terra vestra Lev. 26:5
dabo pacem in finibus vestris dormietis et non erit qui exterreat auferam malas bestias et gladius non transibit terminos vestros Lev. 26:6
persequemini inimicos vestros et corruent coram vobis Lev. 26:7
persequentur quinque de vestris centum alienos et centum ex vobis decem milia cadent inimici vestri in conspectu vestro gladio Lev. 26:8
respiciam vos et crescere faciam multiplicabimini et firmabo pactum meum vobiscum Lev. 26:9
comedetis vetustissima veterum et vetera novis supervenientibus proicietis Lev. 26:10
ponam tabernaculum meum in medio vestri et non abiciet vos anima mea Lev. 26:11
ambulabo inter vos et ero vester Deus vosque eritis populus meus Lev. 26:12
ego Dominus Deus vester qui eduxi vos de terra Aegyptiorum ne serviretis eis et qui confregi catenas cervicum vestrarum ut incederetis erecti Lev. 26:13
si spreveritis leges meas et iudicia mea contempseritis ut non faciatis ea quae a me constituta sunt et ad irritum perducatis pactum meum Lev. 26:15
ego quoque haec faciam vobis visitabo vos velociter in egestate et ardore qui conficiat oculos vestros et consumat animas frustra seretis sementem quae ab hostibus devorabitur Lev. 26:16
ponam faciem meam contra vos et corruetis coram hostibus vestris et subiciemini his qui oderunt vos fugietis nemine persequente Lev. 26:17
et conteram superbiam duritiae vestrae daboque caelum vobis desuper sicut ferrum et terram aeneam Lev. 26:19
emittamque in vos bestias agri quae consumant et vos et pecora vestra et ad paucitatem cuncta redigant desertaeque fiant viae vestrae Lev. 26:22
ego quoque contra vos adversus incedam et percutiam vos septies propter peccata vestra Lev. 26:24
inducamque super vos gladium ultorem foederis mei cumque confugeritis in urbes mittam pestilentiam in medio vestri et trademini hostium manibus Lev. 26:25
postquam confregero baculum panis vestri ita ut decem mulieres in uno clibano coquant panes et reddant eos ad pondus et comedetis et non saturabimini Lev. 26:26
et ego incedam adversum vos in furore contrario et corripiam vos septem plagis propter peccata vestra Lev. 26:28
ita ut comedatis carnes filiorum et filiarum vestrarum Lev. 26:29
destruam excelsa vestra et simulacra confringam cadetis inter ruinas idolorum vestrorum et abominabitur vos anima mea Lev. 26:30
in tantum ut urbes vestras redigam in solitudinem et deserta faciam sanctuaria vestra nec recipiam ultra odorem suavissimum Lev. 26:31
disperdamque terram vestram et stupebunt super ea inimici vestri cum habitatores illius fuerint Lev. 26:32
vos autem dispergam in gentes et evaginabo post vos gladium eritque terra vestra deserta et civitates dirutae Lev. 26:33
in terra hostili sabbatizabit et requiescet in sabbatis solitudinis suae eo quod non requieverit in sabbatis vestris quando habitabatis in ea Lev. 26:35
et qui de vobis remanserint dabo pavorem in cordibus eorum in regionibus hostium terrebit eos sonitus folii volantis et ita fugient quasi gladium cadent nullo sequente Lev. 26:36
et corruent singuli super fratres suos quasi bella fugientes nemo vestrum inimicis audebit resistere Lev. 26:37
peribitis inter gentes et hostilis vos terra consumet Lev. 26:38
quod si et de his aliqui remanserint tabescent in iniquitatibus suis in terra inimicorum suorum et propter peccata patrum suorum et sua adfligentur Lev. 26:39
donec confiteantur iniquitates suas et maiorum suorum quibus praevaricati sunt in me et ambulaverunt ex adverso mihi Lev. 26:40
ambulabo igitur et ego contra eos et inducam illos in terram hostilem donec erubescat incircumcisa mens eorum tunc orabunt pro impietatibus suis Lev. 26:41
et recordabor foederis mei quod pepigi cum Iacob et Isaac et Abraham terrae quoque memor ero Lev. 26:42
quae cum relicta fuerit ab eis conplacebit sibi in sabbatis suis patiens solitudinem propter illos ipsi vero rogabunt pro peccatis suis eo quod abiecerint iudicia mea et leges meas despexerint Lev. 26:43
et tamen etiam cum essent in terra hostili non penitus abieci eos neque sic despexi ut consumerentur et irritum facerem pactum meum cum eis ego enim sum Dominus Deus eorum Lev. 26:44
et recordabor foederis mei pristini quando eduxi eos de terra Aegypti in conspectu gentium ut essem Deus eorum ego Dominus Deus Lev. 26:45
haec sunt praecepta atque iudicia et leges quas dedit Dominus inter se et inter filios Israhel in monte Sinai per manum Mosi Lev. 26:46
loquere filiis Israhel et dices ad eos homo qui votum fecerit et spoponderit Deo animam suam sub aestimatione dabit pretium Lev. 27:2
sexagenarius et ultra masculus dabit quindecim siclos femina decem Lev. 27:7
si pauper fuerit et aestimationem reddere non valebit stabit coram sacerdote et quantum ille aestimaverit et viderit eum posse reddere tantum dabit Lev. 27:8
et mutari non poterit id est nec melius malo nec peius bono quod si mutaverit et ipsum quod mutatum est et illud pro quo mutatum est consecratum erit Domino Lev. 27:10
homo si voverit domum suam et sanctificaverit Domino considerabit eam sacerdos utrum bona an mala sit et iuxta pretium quod ab eo fuerit constitutum venundabitur Lev. 27:14
sin autem ille qui voverat voluerit redimere eam dabit quintam partem aestimationis supra et habebit domum Lev. 27:15
quod si agrum possessionis suae voverit et consecraverit Domino iuxta mensuram sementis aestimabitur pretium si triginta modiis hordei seritur terra quinquaginta siclis veniet argenti Lev. 27:16
sin autem post aliquantum temporis supputabit sacerdos pecuniam iuxta annorum qui reliqui sunt numerum usque ad iobeleum et detrahetur ex pretio Lev. 27:18
quod si voluerit redimere agrum ille qui voverat addet quintam partem aestimatae pecuniae et possidebit eum Lev. 27:19
quia cum iobelei venerit dies sanctificatus erit Domino et possessio consecrata ad ius pertinet sacerdotum Lev. 27:21
si ager emptus et non de possessione maiorum sanctificatus fuerit Domino Lev. 27:22
supputabit sacerdos iuxta annorum numerum usque ad iobeleum pretium et dabit ille qui voverat eum Domino Lev. 27:23
in iobeleo autem revertetur ad priorem dominum qui vendiderat eum et habuerat in sortem possessionis suae Lev. 27:24
primogenita quae ad Dominum pertinent nemo sanctificare poterit et vovere sive bos sive ovis fuerit Domini sunt Lev. 27:26
quod si inmundum est animal redimet qui obtulit iuxta aestimationem tuam et addet quintam partem pretii si redimere noluerit vendetur alteri quantocumque a te fuerit aestimatum Lev. 27:27
et omnis consecratio quae offertur ab homine non redimetur sed morte morietur Lev. 27:29
omnes decimae terrae sive de frugibus sive de pomis arborum Domini sunt et illi sanctificantur Lev. 27:30
omnium decimarum boves et oves et caprae quae sub pastoris virga transeunt quicquid decimum venerit sanctificabitur Domino Lev. 27:32
non eligetur nec bonum nec malum nec altero commutabitur si quis mutaverit et quod mutatum est et pro quo mutatum est sanctificabitur Domino et non redimetur Lev. 27:33
tollite summam universae congregationis filiorum Israhel per cognationes et domos suas et nomina singulorum quicquid sexus est masculini Num. 1:2
a vicesimo anno et supra omnium virorum fortium ex Israhel et numerabitis eos per turmas suas tu et Aaron Num. 1:3
hii nobilissimi principes multitudinis per tribus et cognationes suas et capita exercitus Israhel Num. 1:16
quos tulerunt Moses et Aaron cum omni vulgi multitudine Num. 1:17
et congregaverunt primo die mensis secundi recensentes eos per cognationes et domos ac familias et capita et nomina singulorum a vicesimo anno et supra Num. 1:18
de Ruben primogenito Israhelis per generationes et familias ac domos suas et nomina capitum singulorum omne quod sexus est masculini a vicesimo anno et supra procedentium ad bellum Num. 1:20
de filiis Symeon per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina et capita singulorum omne quod sexus est masculini a vicesimo anno et supra procedentium ad bellum Num. 1:22
de filiis Gad per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a viginti annis et supra omnes qui ad bella procederent Num. 1:24
de filiis Iuda per generationes et familias ac domos cognationum suarum per nomina singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui poterant ad bella procedere Num. 1:26
de filiis Isachar per generationes et familias ac domos cognationum suarum per nomina singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui ad bella procederent Num. 1:28
de filiis Zabulon per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui poterant ad bella procedere Num. 1:30
de filiis Ioseph filiorum Ephraim per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui poterant ad bella procedere Num. 1:32
porro filiorum Manasse per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a viginti annis et supra omnes qui poterant ad bella procedere Num. 1:34
de filiis Beniamin per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt nominibus singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui poterant ad bella procedere Num. 1:36
de filiis Dan per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt nominibus singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui poterant ad bella procedere Num. 1:38
de filiis Aser per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui poterant ad bella procedere Num. 1:40
quadraginta milia et mille quingenti Num. 1:41
de filiis Nepthali per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt nominibus singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui poterant ad bella procedere Num. 1:42
hii sunt quos numeraverunt Moses et Aaron et duodecim principes Israhel singulos per domos cognationum suarum Num. 1:44
fueruntque omnes filiorum Israhel per domos et familias suas a vicesimo anno et supra qui poterant ad bella procedere Num. 1:45
sed constitue eos super tabernaculum testimonii cuncta vasa eius et quicquid ad caerimonias pertinet ipsi portabunt tabernaculum et omnia utensilia eius et erunt in ministerio ac per gyrum tabernaculi metabuntur Num. 1:50
metabuntur autem castra filii Israhel unusquisque per turmas et cuneos atque exercitum suum Num. 1:52
porro Levitae per gyrum tabernaculi figent tentoria ne fiat indignatio super multitudinem filiorum Israhel et excubabunt in custodiis tabernaculi testimonii Num. 1:53
locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens Num. 2:1
singuli per turmas signa atque vexilla et domos cognationum suarum castrametabuntur filiorum Israhel per gyrum tabernaculi foederis Num. 2:2
et omnis de stirpe eius summa pugnantium septuaginta quattuor milia sescentorum Num. 2:4
et omnis numerus pugnatorum eius quinquaginta quattuor milia quadringenti Num. 2:6
universi qui in castris Iudae adnumerati sunt fuerunt centum octoginta sex milia quadringenti et per turmas suas primi egredientur Num. 2:9
et cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt quadraginta sex milia quingenti Num. 2:11
et cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt quinquaginta novem milia trecenti Num. 2:13
et cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt quadraginta quinque milia sescenti quinquaginta Num. 2:15
omnes qui recensiti sunt in castris Ruben centum quinquaginta milia et mille quadringenti quinquaginta per turmas suas in secundo loco proficiscentur Num. 2:16
levabitur autem tabernaculum testimonii per officia Levitarum et turmas eorum quomodo erigetur ita et deponetur singuli per loca et ordines suos proficiscentur Num. 2:17
et cum eis tribus filiorum Manasse quorum princeps fuit Gamalihel filius Phadassur Num. 2:20
et cunctus exercitus pugnatorum eius qui recensiti sunt triginta quinque milia quadringenti Num. 2:23
cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt quadraginta milia et mille quingenti Num. 2:28
omnes qui numerati sunt in castris Dan fuerunt centum quinquaginta septem milia sescenti et novissimi proficiscentur Num. 2:31
hic numerus filiorum Israhel per domos cognationum suarum et turmas divisi exercitus sescenta tria milia quingenti quinquaginta Num. 2:32
feceruntque filii Israhel iuxta omnia quae mandaverat Dominus castrametati sunt per turmas suas et profecti per familias ac domos patrum suorum Num. 2:34
haec sunt generationes Aaron et Mosi in die qua locutus est Dominus ad Mosen in monte Sinai Num. 3:1
et haec nomina filiorum Aaron primogenitus eius Nadab dein Abiu et Eleazar et Ithamar Num. 3:2
haec nomina filiorum Aaron sacerdotum qui uncti sunt et quorum repletae et consecratae manus ut sacerdotio fungerentur Num. 3:3
mortui sunt Nadab et Abiu cum offerrent ignem alienum in conspectu Domini in deserto Sinai absque liberis functique sunt sacerdotio Eleazar et Ithamar coram Aaron patre suo Num. 3:4
adplica tribum Levi et fac stare in conspectu Aaron sacerdotis ut ministrent ei et excubent Num. 3:6
et observent quicquid ad cultum pertinet multitudinis coram tabernaculo testimonii Num. 3:7
et custodiant vasa tabernaculi servientes in ministerio eius Num. 3:8
Aaron et filiis eius quibus traditi sunt a filiis Israhel Aaron autem et filios eius constitues super cultum sacerdotii externus qui ad ministrandum accesserit morietur Num. 3:10
numera filios Levi per domos patrum suorum et familias omnem masculum ab uno mense et supra Num. 3:15
et inventi sunt filii Levi per nomina sua Gerson et Caath et Merari Num. 3:17
filii Gerson Lebni et Semei Num. 3:18
filii Caath Amram et Iessaar Hebron et Ozihel Num. 3:19
filii Merari Mooli et Musi Num. 3:20
de Gerson fuere familiae duae lebnitica et semeitica Num. 3:21
quarum numeratus est populus sexus masculini ab uno mense et supra septem milia quingentorum Num. 3:22
et habebunt excubias in tabernaculo foederis Num. 3:25
ipsum tabernaculum et operimentum eius tentorium quod trahitur ante fores tecti foederis et cortinas atrii tentorium quoque quod adpenditur in introitu atrii tabernaculi et quicquid ad ritum altaris pertinet funes tabernaculi et omnia utensilia eius Num. 3:26
cognatio Caath habebit populos Amramitas et Iessaaritas et Hebronitas et Ozihelitas hae sunt familiae Caathitarum recensitae per nomina sua Num. 3:27
omnes generis masculini ab uno mense et supra octo milia sescenti habebunt excubias sanctuarii Num. 3:28
et castrametabuntur ad meridianam plagam Num. 3:29
et custodient arcam mensamque et candelabrum altaria et vasa sanctuarii in quibus ministratur et velum cunctamque huiuscemodi supellectilem Num. 3:31
at vero de Merari erunt populi Moolitae et Musitae recensiti per nomina sua Num. 3:33
omnes generis masculini ab uno mense et supra sex milia ducenti Num. 3:34
erunt sub custodia eorum tabulae tabernaculi et vectes et columnae ac bases earum et omnia quae ad cultum huiuscemodi pertinent Num. 3:36
columnaeque atrii per circuitum cum basibus suis et paxilli cum funibus Num. 3:37
castrametabuntur ante tabernaculum foederis id est ad orientalem plagam Moses et Aaron cum filiis suis habentes custodiam sanctuarii in medio filiorum Israhel quisquis alienus accesserit morietur Num. 3:38
omnes Levitae quos numeraverunt Moses et Aaron iuxta praeceptum Domini per familias suas in genere masculino a mense uno et supra fuerunt viginti duo milia Num. 3:39
et ait Dominus ad Mosen numera primogenitos sexus masculini de filiis Israhel a mense uno et supra et habebis summam eorum Num. 3:40
tollesque Levitas mihi pro omni primogenito filiorum Israhel ego sum Dominus et pecora eorum pro universis primogenitis pecoris filiorum Israhel Num. 3:41
et fuerunt masculi per nomina sua a mense uno et supra viginti duo milia ducenti septuaginta tres Num. 3:43
tolle Levitas pro primogenitis filiorum Israhel et pecora Levitarum pro pecoribus eorum eruntque Levitae mei ego sum Dominus Num. 3:45
dabisque pecuniam Aaron et filiis eius pretium eorum qui supra sunt Num. 3:48
tulit igitur Moses pecuniam eorum qui fuerant amplius et quos redemerant a Levitis Num. 3:49
et dedit eam Aaroni et filiis eius iuxta verbum quod praeceperat sibi Dominus Num. 3:51
locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens Num. 4:1
tolle summam filiorum Caath de medio Levitarum per domos et familias suas Num. 4:2
a tricesimo anno et supra usque ad quinquagesimum annum omnium qui ingrediuntur ut stent et ministrent in tabernaculo foederis Num. 4:3
hic est cultus filiorum Caath tabernaculum foederis et sanctum sanctorum Num. 4:4
ingredientur Aaron et filii eius quando movenda sunt castra et deponent velum quod pendet ante fores involventque eo arcam testimonii Num. 4:5
et operient rursum velamine ianthinarum pellium extendentque desuper pallium totum hyacinthinum et inducent vectes Num. 4:6
mensam quoque propositionis involvent hyacinthino pallio et ponent cum ea turibula et mortariola cyatos et crateras ad liba fundenda panes semper in ea erunt Num. 4:7
extendentque desuper pallium coccineum quod rursum operient velamento ianthinarum pellium et inducent vectes Num. 4:8
sument et pallium hyacinthinum quo operient candelabrum cum lucernis et forcipibus suis et emunctoriis et cunctis vasis olei quae ad concinnandas lucernas necessaria sunt Num. 4:9
et super omnia ponent operimentum ianthinarum pellium et inducent vectes Num. 4:10
nec non et altare aureum involvent hyacinthino vestimento et extendent desuper operimentum ianthinarum pellium inducentque vectes Num. 4:11
omnia vasa quibus ministratur in sanctuario involvent hyacinthino pallio et extendent desuper operimentum ianthinarum pellium inducentque vectes Num. 4:12
sed et altare mundabunt cinere et involvent illud purpureo vestimento Num. 4:13
ponentque cum eo omnia vasa quibus in ministerio eius utuntur id est ignium receptacula fuscinulas ac tridentes uncinos et vatilla cuncta vasa altaris operient simul velamine ianthinarum pellium et inducent vectes Num. 4:14
cumque involverint Aaron et filii eius sanctuarium et omnia vasa eius in commotione castrorum tunc intrabunt filii Caath ut portent involuta et non tangant vasa sanctuarii ne moriantur ista sunt onera filiorum Caath in tabernaculo foederis Num. 4:15
super quos erit Eleazar filius Aaron sacerdotis ad cuius pertinet curam oleum ad concinnandas lucernas et conpositionis incensum et sacrificium quod semper offertur et oleum unctionis et quicquid ad cultum tabernaculi pertinet omniumque vasorum quae in sanctuario sunt Num. 4:16
locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens Num. 4:17
sed hoc facite eis ut vivant et non moriantur si tetigerint sancta sanctorum Aaron et filii eius intrabunt ipsique disponent opera singulorum et divident quid portare quis debeat Num. 4:19
tolle summam etiam filiorum Gerson per domos ac familias et cognationes suas Num. 4:22
a triginta annis et supra usque ad annos quinquaginta numera omnes qui ingrediuntur et ministrant in tabernaculo foederis Num. 4:23
ut portent cortinas tabernaculi et tectum foederis operimentum aliud et super omnia velamen ianthinum tentoriumque quod pendet in introitu foederis tabernaculi Num. 4:25
cortinas atrii et velum in introitu quod est ante tabernaculum omnia quae ad altare pertinent funiculos et vasa ministerii Num. 4:26
iubente Aaron et filiis eius portabunt filii Gerson et scient singuli cui debeant oneri mancipari Num. 4:27
filios quoque Merari per familias et domos patrum suorum recensebis Num. 4:29
a triginta annis et supra usque ad annos quinquaginta omnes qui ingrediuntur ad officium ministerii sui et cultum foederis testimonii Num. 4:30
haec sunt onera eorum portabunt tabulas tabernaculi et vectes eius columnas et bases earum Num. 4:31
columnas quoque atrii per circuitum cum basibus et paxillis et funibus suis omnia vasa et supellectilem ad numerum accipient sicque portabunt Num. 4:32
hoc est officium familiae Meraritarum et ministerium in tabernaculo foederis eruntque sub manu Ithamar filii Aaron sacerdotis Num. 4:33
recensuerunt igitur Moses et Aaron et principes synagogae filios Caath per cognationes et domos patrum suorum Num. 4:34
a triginta annis et supra usque ad annum quinquagesimum omnes qui ingrediuntur ad ministerium tabernaculi foederis Num. 4:35
et inventi sunt duo milia septingenti quinquaginta Num. 4:36
hic est numerus populi Caath qui intrat tabernaculum foederis hos numeravit Moses et Aaron iuxta sermonem Domini per manum Mosi Num. 4:37
numerati sunt et filii Gerson per cognationes et domos patrum suorum Num. 4:38
a triginta annis et supra usque ad annum quinquagesimum omnes qui ingrediuntur ut ministrent in tabernaculo foederis Num. 4:39
et inventi sunt duo milia sescenti triginta Num. 4:40
hic est populus Gersonitarum quos numeraverunt Moses et Aaron iuxta verbum Domini Num. 4:41
numerati sunt et filii Merari per cognationes et domos patrum suorum Num. 4:42
a triginta annis et supra usque ad annum quinquagesimum omnes qui ingrediuntur ad explendos ritus tabernaculi foederis Num. 4:43
et inventi sunt tria milia ducenti Num. 4:44
hic est numerus filiorum Merari quos recensuerunt Moses et Aaron iuxta imperium Domini per manum Mosi Num. 4:45
omnes qui recensiti sunt de Levitis et quos fecit ad nomen Moses et Aaron et principes Israhel per cognationes et domos patrum suorum Num. 4:46
a triginta annis et supra usque ad annum quinquagesimum ingredientes ad ministerium tabernaculi et onera portanda Num. 4:47
iuxta verbum Domini recensuit eos Moses unumquemque iuxta officium et onera sua sicut praeceperat ei Dominus Num. 4:49
praecipe filiis Israhel ut eiciant de castris omnem leprosum et qui semine fluit pollutusque est super mortuo Num. 5:2
feceruntque ita filii Israhel et eiecerunt eos extra castra sicut locutus erat Dominus Mosi Num. 5:4
loquere ad filios Israhel vir sive mulier cum fecerint ex omnibus peccatis quae solent hominibus accidere et per neglegentiam transgressi fuerint mandatum Domini atque deliquerint Num. 5:6
confitebuntur peccatum suum et reddent ipsum caput quintamque partem desuper ei in quem peccaverint Num. 5:7
sin autem non fuerit qui recipiat dabunt Domino et erit sacerdotis excepto ariete qui offertur pro expiatione ut sit placabilis hostia Num. 5:8
et quicquid in sanctuarium offertur a singulis et traditur manibus sacerdotis ipsius erit Num. 5:10
loquere ad filios Israhel et dices ad eos vir cuius uxor erraverit maritumque contemnens Num. 5:12
dormierit cum altero viro et hoc maritus deprehendere non quiverit sed latet adulterium et testibus argui non potest quia non est inventa in stupro Num. 5:13
adducet eam ad sacerdotem et offeret oblationem pro illa decimam partem sati farinae hordiaciae non fundet super eam oleum nec inponet tus quia sacrificium zelotypiae est et oblatio investigans adulterium Num. 5:15
offeret igitur eam sacerdos et statuet coram Domino Num. 5:16
adsumetque aquam sanctam in vase fictili et pauxillum terrae de pavimento tabernaculi mittet in eam Num. 5:17
cumque steterit mulier in conspectu Domini discoperiet caput eius et ponet super manus illius sacrificium recordationis et oblationem zelotypiae ipse autem tenebit aquas amarissimas in quibus cum execratione maledicta congessit Num. 5:18
adiurabitque eam et dicet si non dormivit vir alienus tecum et si non polluta es deserto mariti toro non te nocebunt aquae istae amarissimae in quas maledicta congessi Num. 5:19
sin autem declinasti a viro tuo atque polluta es et concubuisti cum altero Num. 5:20
his maledictionibus subiacebis det te Dominus in maledictionem exemplumque cunctorum in populo suo putrescere faciat femur tuum et tumens uterus disrumpatur Num. 5:21
ingrediantur aquae maledictae in ventrem tuum et utero tumescente putrescat femur et respondebit mulier amen amen Num. 5:22
scribetque sacerdos in libello ista maledicta et delebit ea aquis amarissimis in quas maledicta congessit Num. 5:23
et dabit ei bibere quas cum exhauserit Num. 5:24
tollet sacerdos de manu eius sacrificium zelotypiae et elevabit illud coram Domino inponetque super altare ita dumtaxat ut prius Num. 5:25
pugillum sacrificii tollat de eo quod offertur et incendat super altare et sic potum det mulieri aquas amarissimas Num. 5:26
quas cum biberit si polluta est et contempto viro adulterii rea pertransibunt eam aquae maledictionis et inflato ventre conputrescet femur eritque mulier in maledictionem et in exemplum omni populo Num. 5:27
quod si polluta non fuerit erit innoxia et faciet liberos Num. 5:28
ista est lex zelotypiae si declinaverit mulier a viro suo et si polluta fuerit Num. 5:29
maritusque zelotypiae spiritu concitatus adduxerit eam in conspectu Domini et fecerit ei sacerdos iuxta omnia quae scripta sunt Num. 5:30
maritus absque culpa erit et illa recipiet iniquitatem suam Num. 5:31
loquere ad filios Israhel et dices ad eos vir sive mulier cum fecerit votum ut sanctificentur et se voluerint Domino consecrare Num. 6:2
vino et omni quod inebriare potest abstinebunt acetum ex vino et ex qualibet alia potione et quicquid de uva exprimitur non bibent uvas recentes siccasque non comedent Num. 6:3
nec super patris quidem et matris et fratris sororisque funere contaminabitur quia consecratio Dei sui super caput eius est Num. 6:7
sin autem mortuus fuerit subito quispiam coram eo polluetur caput consecrationis eius quod radet ilico et in eadem die purgationis suae et rursum septima Num. 6:9
facietque sacerdos unum pro peccato et alterum in holocaustum et deprecabitur pro eo quia peccavit super mortuo sanctificabitque caput eius in die illo Num. 6:11
et consecrabit Domino dies separationis illius offerens agnum anniculum pro peccato ita tamen ut dies priores irriti fiant quoniam polluta est sanctificatio eius Num. 6:12
et offeret oblationem eius Domino agnum anniculum inmaculatum in holocaustum et ovem anniculam inmaculatam pro peccato et arietem inmaculatum hostiam pacificam Num. 6:14
canistrum quoque panum azymorum qui conspersi sunt oleo et lagana absque fermento uncta oleo ac libamina singulorum Num. 6:15
quae offeret sacerdos coram Domino et faciet tam pro peccato quam in holocaustum Num. 6:16
arietem vero immolabit hostiam pacificam Domino offerens simul canistrum azymorum et libamenta quae ex more debentur Num. 6:17
tunc radetur nazareus ante ostium tabernaculi foederis caesarie consecrationis suae tolletque capillos eius et ponet super ignem qui est subpositus sacrificio pacificorum Num. 6:18
et armum coctum arietis tortamque absque fermento unam de canistro et laganum azymum unum et tradet in manibus nazarei postquam rasum fuerit caput eius Num. 6:19
susceptaque rursum ab eo elevabit in conspectu Domini et sanctificata sacerdotis erunt sicut pectusculum quod separari iussum est et femur post haec potest bibere nazareus vinum Num. 6:20
loquere Aaron et filiis eius sic benedicetis filiis Israhel et dicetis eis Num. 6:23
benedicat tibi Dominus et custodiat te Num. 6:24
ostendat Dominus faciem suam tibi et misereatur tui Num. 6:25
convertat Dominus vultum suum ad te et det tibi pacem Num. 6:26
invocabunt nomen meum super filios Israhel et ego benedicam eis Num. 6:27
factum est autem in die qua conplevit Moses tabernaculum et erexit illud unxitque et sanctificavit cum omnibus vasis suis altare similiter et vasa eius Num. 7:1
obtulerunt principes Israhel et capita familiarum qui erant per singulas tribus praefecti eorum qui numerati fuerant Num. 7:2
munera coram Domino sex plaustra tecta cum duodecim bubus unum plaustrum obtulere duo duces et unum bovem singuli obtuleruntque ea in conspectu tabernaculi Num. 7:3
suscipe ab eis ut serviant in ministerio tabernaculi et tradas ea Levitis iuxta ordinem ministerii sui Num. 7:5
itaque cum suscepisset Moses plaustra et boves tradidit eos Levitis Num. 7:6
duo plaustra et quattuor boves dedit filiis Gerson iuxta id quod habebant necessarium Num. 7:7
quattuor alia plaustra et octo boves dedit filiis Merari secundum officia et cultum suum sub manu Ithamar filii Aaron sacerdotis Num. 7:8
filiis autem Caath non dedit plaustra et boves quia in sanctuario serviunt et onera propriis portant umeris Num. 7:9
bovem et arietem et agnum anniculum in holocaustum Num. 7:15
et in sacrificio pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec est oblatio Naasson filii Aminadab Num. 7:17
bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum Num. 7:21
et in sacrificio pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Nathanahel filii Suar Num. 7:23
bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum Num. 7:27
et in sacrificio pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec est oblatio Heliab filii Helon Num. 7:29
bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum Num. 7:33
et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Helisur filii Sedeur Num. 7:35
bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum Num. 7:39
et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Salamihel filii Surisaddai Num. 7:41
bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum Num. 7:45
et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Heliasaph filii Duhel Num. 7:47
bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum Num. 7:51
et in hostias pacificas boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Helisama filii Ammiud Num. 7:53
bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum Num. 7:57
et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Gamalihel filii Phadassur Num. 7:59
bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum Num. 7:63
et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Abidan filii Gedeonis Num. 7:65
bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum Num. 7:69
et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Ahiezer filii Amisaddai Num. 7:71
bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum Num. 7:75
et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Phagaihel filii Ochran Num. 7:77
bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum Num. 7:81
et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Achira filii Henan Num. 7:83
ita ut centum triginta argenti siclos haberet unum acetabulum et septuaginta siclos una fiala id est in commune vasorum omnium ex argento sicli duo milia quadringenti pondere sanctuarii Num. 7:85
boves de armento in holocaustum duodecim arietes duodecim agni anniculi duodecim et libamenta eorum hirci duodecim pro peccato Num. 7:87
cumque ingrederetur Moses tabernaculum foederis ut consuleret oraculum audiebat vocem loquentis ad se de propitiatorio quod erat super arcam testimonii inter duos cherubin unde et loquebatur ei Num. 7:89
loquere Aaroni et dices ad eum cum posueris septem lucernas contra eam partem quam candelabrum respicit lucere debebunt Num. 8:2
fecitque Aaron et inposuit lucernas super candelabrum ut praeceperat Dominus Mosi Num. 8:3
et locutus est Dominus ad Mosen dicens Num. 8:5
tolle Levitas de medio filiorum Israhel et purificabis eos Num. 8:6
iuxta hunc ritum aspergantur aqua lustrationis et radant omnes pilos carnis suae cumque laverint vestimenta sua et mundati fuerint Num. 8:7
tollant bovem de armentis et libamentum eius similam oleo conspersam bovem autem alterum de armento tu accipies pro peccato Num. 8:8
et adplicabis Levitas coram tabernaculo foederis convocata omni multitudine filiorum Israhel Num. 8:9
et offeret Aaron Levitas munus in conspectu Domini a filiis Israhel ut serviant in ministerio eius Num. 8:11
Levitae quoque ponent manus suas super capita boum e quibus unum facies pro peccato et alterum in holocaustum Domini ut depreceris pro eis Num. 8:12
statuesque Levitas in conspectu Aaron et filiorum eius et consecrabis oblatos Domino Num. 8:13
et postea ingrediantur tabernaculum foederis ut serviant mihi sicque purificabis et consecrabis eos in oblationem Domini quoniam dono donati sunt mihi a filiis Israhel Num. 8:15
et tuli Levitas pro cunctis primogenitis filiorum Israhel Num. 8:18
tradidique eos dono Aaroni et filiis eius de medio populi ut serviant mihi pro Israhel in tabernaculo foederis et orent pro eis ne sit in populo plaga si ausi fuerint accedere ad sanctuarium Num. 8:19
feceruntque Moses et Aaron et omnis multitudo filiorum Israhel super Levitas quae praeceperat Dominus Mosi Num. 8:20
purificatique sunt et laverunt vestimenta sua elevavitque eos Aaron in conspectu Domini et oravit pro eis Num. 8:21
ut purificati ingrederentur ad officia sua in tabernaculum foederis coram Aaron et filiis eius sicut praeceperat Dominus Mosi de Levitis ita factum est Num. 8:22
haec est lex Levitarum a viginti quinque annis et supra ingredientur ut ministrent in tabernaculo foederis Num. 8:24
quartadecima die mensis huius ad vesperam iuxta omnes caerimonias et iustificationes eius Num. 9:3
ecce autem quidam inmundi super animam hominis qui non poterant facere pascha in die illo accedentes ad Mosen et Aaron Num. 9:6
mense secundo quartadecima die mensis ad vesperam cum azymis et lactucis agrestibus comedent illud Num. 9:11
non relinquent ex eo quippiam usque mane et os eius non confringent omnem ritum phase observabunt Num. 9:12
si quis autem et mundus est et in itinere non fuit et tamen non fecit phase exterminabitur anima illa de populis suis quia sacrificium Domino non obtulit tempore suo peccatum suum ipse portabit Num. 9:13
peregrinus quoque et advena si fuerit apud vos faciet phase Domini iuxta caerimonias et iustificationes eius praeceptum idem erit apud vos tam advenae quam indigenae Num. 9:14
sic fiebat iugiter per diem operiebat illud nubes et per noctem quasi species ignis Num. 9:16
cumque ablata fuisset nubes quae tabernaculum protegebat tunc proficiscebantur filii Israhel et in loco ubi stetisset nubes ibi castrametabantur Num. 9:17
ad imperium Domini proficiscebantur et ad imperium illius figebant tabernaculum cunctis diebus quibus stabat nubes super tabernaculum manebant in eodem loco Num. 9:18
et si evenisset ut multo tempore maneret super illud erant filii Israhel in excubiis Domini et non proficiscebantur Num. 9:19
quotquot diebus fuisset nubes super tabernaculum ad imperium Domini erigebant tentoria et ad imperium illius deponebant Num. 9:20
si fuisset nubes a vespere usque mane et statim diluculo tabernaculum reliquisset proficiscebantur et si post diem et noctem recessisset dissipabant tentoria Num. 9:21
si biduo aut uno mense vel longiori tempore fuisset super tabernaculum manebant filii Israhel in eodem loco et non proficiscebantur statim autem ut recessisset movebant castra Num. 9:22
per verbum Domini figebant tentoria et per verbum illius proficiscebantur erantque in excubiis Domini iuxta imperium eius per manum Mosi Num. 9:23
si semel clangueris venient ad te principes et capita multitudinis Israhel Num. 10:4
in secundo autem sonitu et pari ululatu tubae levabunt tentoria qui habitant ad meridiem et iuxta hunc modum reliqui facient ululantibus tubis in profectione Num. 10:6
quando autem congregandus est populus simplex tubarum clangor erit et non concise ululabunt Num. 10:7
si exieritis ad bellum de terra vestra contra hostes qui dimicant adversum vos clangetis ululantibus tubis et erit recordatio vestri coram Domino Deo vestro ut eruamini de manibus inimicorum vestrorum Num. 10:9
si quando habebitis epulum et dies festos et kalendas canetis tubis super holocaustis et pacificis victimis ut sint vobis in recordationem Dei vestri ego Dominus Deus vester Num. 10:10
profectique sunt filii Israhel per turmas suas de deserto Sinai et recubuit nubes in solitudine Pharan Num. 10:12
depositumque est tabernaculum quod portantes egressi sunt filii Gerson et Merari Num. 10:17
profectique sunt et filii Ruben per turmas et ordinem suum quorum princeps erat Helisur filius Sedeur Num. 10:18
profectique sunt et Caathitae portantes sanctuarium tamdiu tabernaculum portabatur donec venirent ad erectionis locum Num. 10:21
moverunt castra et filii Ephraim per turmas suas in quorum exercitu princeps erat Helisama filius Ammiud Num. 10:22
et in tribu Beniamin dux Abidan filius Gedeonis Num. 10:24
et in tribu filiorum Nepthalim princeps Achira filius Henan Num. 10:27
haec sunt castra et profectiones filiorum Israhel per turmas suas quando egrediebantur Num. 10:28
et ille noli inquit nos relinquere tu enim nosti in quibus locis per desertum castra ponere debeamus et eris ductor noster Num. 10:31
cumque elevaretur arca dicebat Moses surge Domine et dissipentur inimici tui et fugiant qui oderunt te a facie tua Num. 10:35
interea ortum est murmur populi quasi dolentium pro labore contra Dominum quod cum audisset iratus est et accensus in eos ignis Domini devoravit extremam castrorum partem Num. 11:1
cumque clamasset populus ad Mosen oravit Moses Dominum et absortus est ignis Num. 11:2
vulgus quippe promiscuum quod ascenderat cum eis flagravit desiderio sedens et flens iunctis sibi pariter filiis Israhel et ait quis dabit nobis ad vescendum carnes Num. 11:4
recordamur piscium quos comedebamus in Aegypto gratis in mentem nobis veniunt cucumeres et pepones porrique et cepae et alia Num. 11:5
circuibatque populus et colligens illud frangebat mola sive terebat in mortario coquens in olla et faciens ex eo tortulas saporis quasi panis oleati Num. 11:8
cumque descenderet nocte super castra ros descendebat pariter et man Num. 11:9
audivit ergo Moses flentem populum per familias singulos per ostia tentorii sui iratusque est furor Domini valde sed et Mosi intoleranda res visa est Num. 11:10
et ait ad Dominum cur adflixisti servum tuum quare non invenio gratiam coram te et cur inposuisti pondus universi populi huius super me Num. 11:11
numquid ego concepi omnem hanc multitudinem vel genui eam ut dicas mihi porta eos in sinu tuo sicut portare solet nutrix infantulum et defer in terram pro qua iurasti patribus eorum Num. 11:12
sin aliter tibi videtur obsecro ut interficias me et inveniam gratiam in oculis tuis ne tantis adficiar malis Num. 11:15
et dixit Dominus ad Mosen congrega mihi septuaginta viros de senibus Israhel quos tu nosti quod senes populi sint ac magistri et duces eos ad ostium tabernaculi foederis faciesque ibi stare tecum Num. 11:16
ut descendam et loquar tibi et auferam de spiritu tuo tradamque eis ut sustentent tecum onus populi et non tu solus graveris Num. 11:17
populo quoque dices sanctificamini cras comedetis carnes ego enim audivi vos dicere quis dabit nobis escas carnium bene nobis erat in Aegypto ut det vobis Dominus carnes et comedatis Num. 11:18
sed usque ad mensem dierum donec exeat per nares vestras et vertatur in nausiam eo quod reppuleritis Dominum qui in medio vestri est et fleveritis coram eo dicentes quare egressi sumus ex Aegypto Num. 11:20
et ait Moses sescenta milia peditum huius populi sunt et tu dicis dabo eis esum carnium mense integro Num. 11:21
numquid ovium et boum multitudo caedetur ut possit sufficere ad cibum vel omnes pisces maris in unum congregabuntur ut eos satient Num. 11:22
venit igitur Moses et narravit populo verba Domini congregans septuaginta viros de senibus Israhel quos stare fecit circa tabernaculum Num. 11:24
descenditque Dominus per nubem et locutus est ad eum auferens de spiritu qui erat in Mosen et dans septuaginta viris cumque requievisset in eis spiritus prophetaverunt nec ultra cessarunt Num. 11:25
remanserant autem in castris duo viri quorum unus vocabatur Heldad et alter Medad super quos requievit spiritus nam et ipsi descripti fuerant et non exierant ad tabernaculum Num. 11:26
cumque prophetarent in castris cucurrit puer et nuntiavit Mosi dicens Heldad et Medad prophetant in castris Num. 11:27
statim Iosue filius Nun minister Mosi et electus e pluribus ait domine mi Moses prohibe eos Num. 11:28
at ille quid inquit aemularis pro me quis tribuat ut omnis populus prophetet et det eis Dominus spiritum suum Num. 11:29
reversusque est Moses et maiores natu Israhel in castra Num. 11:30
ventus autem egrediens a Domino arreptas trans mare coturnices detulit et dimisit in castra itinere quantum uno die confici potest ex omni parte castrorum per circuitum volabantque in aere duobus cubitis altitudine super terram Num. 11:31
surgens ergo populus toto die illo et nocte ac die altero congregavit coturnicum qui parum decem choros et siccaverunt eas per gyrum castrorum Num. 11:32
adhuc carnes erant in dentibus eorum nec defecerat huiuscemodi cibus et ecce furor Domini concitatus in populum percussit eum plaga magna nimis Num. 11:33
Concupiscentiae venerunt in Aseroth et manserunt ibi Num. 11:35
locutaque est Maria et Aaron contra Mosen propter uxorem eius aethiopissam Num. 12:1
et dixerunt num per solum Mosen locutus est Dominus nonne et nobis similiter est locutus quod cum audisset Dominus Num. 12:2
statim locutus est ad eum et ad Aaron et Mariam egredimini vos tantum tres ad tabernaculum foederis cumque fuissent egressi Num. 12:4
descendit Dominus in columna nubis et stetit in introitu tabernaculi vocans Aaron et Mariam qui cum issent Num. 12:5
ore enim ad os loquor ei et palam non per enigmata et figuras Dominum videt quare igitur non timuistis detrahere servo meo Mosi Num. 12:8
nubes quoque recessit quae erat super tabernaculum et ecce Maria apparuit candens lepra quasi nix cumque respexisset eam Aaron et vidisset perfusam lepra Num. 12:10
ne fiat haec quasi mortua et ut abortivum quod proicitur de vulva matris suae ecce iam medium carnis eius devoratum est lepra Num. 12:12
cui respondit Dominus si pater eius spuisset in faciem illius nonne debuerat saltem septem dierum rubore suffundi separetur septem diebus extra castra et postea revocabitur Num. 12:14
exclusa est itaque Maria extra castra septem diebus et populus non est motus de loco illo donec revocata est Maria Num. 12:15
misit ergo eos Moses ad considerandam terram Chanaan et dixit ad eos ascendite per meridianam plagam cumque veneritis ad montes Num. 13:17
considerate terram qualis sit et populum qui habitator est eius utrum fortis sit an infirmus pauci numero an plures Num. 13:18
humus pinguis an sterilis nemorosa an absque arboribus confortamini et adferte nobis de fructibus terrae erat autem tempus quando iam praecoquae uvae vesci possunt Num. 13:20
ascenderuntque ad meridiem et venerunt in Hebron ubi erant Ahiman et Sisai et Tholmai filii Enach nam Hebron septem annis ante Tanim urbem Aegypti condita est Num. 13:22
pergentesque usque ad torrentem Botri absciderunt palmitem cum uva sua quem portaverunt in vecte duo viri de malis quoque granatis et de ficis loci illius tulerunt Num. 13:23
venerunt ad Mosen et Aaron et ad omnem coetum filiorum Israhel in desertum Pharan quod est in Cades locutique eis et omni multitudini ostenderunt fructus terrae Num. 13:26
et narraverunt dicentes venimus in terram ad quam misisti nos quae re vera fluit lacte et melle ut ex his fructibus cognosci potest Num. 13:27
sed cultores fortissimos habet et urbes grandes atque muratas stirpem Enach vidimus ibi Num. 13:28
Amalech habitat in meridie Hettheus et Iebuseus et Amorreus in montanis Chananeus vero moratur iuxta mare et circa fluenta Iordanis Num. 13:29
inter haec Chaleb conpescens murmur populi qui oriebatur contra Mosen ait ascendamus et possideamus terram quoniam poterimus obtinere eam Num. 13:30
et murmurati sunt contra Mosen et Aaron cuncti filii Israhel dicentes Num. 14:2
utinam mortui essemus in Aegypto et non in hac vasta solitudine utinam pereamus et non inducat nos Dominus in terram istam ne cadamus gladio et uxores ac liberi nostri ducantur captivi nonne melius est reverti in Aegyptum Num. 14:3
dixeruntque alter ad alterum constituamus nobis ducem et revertamur in Aegyptum Num. 14:4
quo audito Moses et Aaron ceciderunt proni in terram coram omni multitudine filiorum Israhel Num. 14:5
at vero Iosue filius Nun et Chaleb filius Iepphonne qui et ipsi lustraverant terram sciderunt vestimenta sua Num. 14:6
et ad omnem multitudinem filiorum Israhel locuti sunt terram quam circuivimus valde bona est Num. 14:7
si propitius fuerit Dominus inducet nos in eam et tradet humum lacte et melle manantem Num. 14:8
cumque clamaret omnis multitudo et lapidibus eos vellet opprimere apparuit gloria Domini super tectum foederis cunctis filiis Israhel Num. 14:10
et dixit Dominus ad Mosen usquequo detrahet mihi populus iste quousque non credent mihi in omnibus signis quae feci coram eis Num. 14:11
feriam igitur eos pestilentia atque consumam te autem faciam principem super gentem magnam et fortiorem quam haec est Num. 14:12
et ait Moses ad Dominum ut audiant Aegyptii de quorum medio eduxisti populum istum Num. 14:13
et habitatores terrae huius qui audierunt quod tu Domine in populo isto sis et facie videaris ad faciem et nubes tua protegat illos et in columna nubis praecedas eos per diem et in columna ignis per noctem Num. 14:14
quod occideris tantam multitudinem quasi unum hominem et dicant Num. 14:15
Dominus patiens et multae misericordiae auferens iniquitatem et scelera nullumque innoxium derelinquens qui visitas peccata patrum in filios in tertiam et quartam generationem Num. 14:18
vivo ego et implebitur gloria Domini universa terra Num. 14:21
attamen omnes homines qui viderunt maiestatem meam et signa quae feci in Aegypto et in solitudine et temptaverunt me iam per decem vices nec oboedierunt voci meae Num. 14:22
servum meum Chaleb qui plenus alio spiritu secutus est me inducam in terram hanc quam circuivit et semen eius possidebit eam Num. 14:24
quoniam Amalechites et Chananeus habitant in vallibus cras movete castra et revertimini in solitudinem per viam maris Rubri Num. 14:25
locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens Num. 14:26
in solitudine hac iacebunt cadavera vestra omnes qui numerati estis a viginti annis et supra et murmurastis contra me Num. 14:29
non intrabitis terram super quam levavi manum meam ut habitare vos facerem praeter Chaleb filium Iepphonne et Iosue filium Nun Num. 14:30
filii vestri erunt vagi in deserto annis quadraginta et portabunt fornicationem vestram donec consumantur cadavera patrum in deserto Num. 14:33
iuxta numerum quadraginta dierum quibus considerastis terram annus pro die inputabitur et quadraginta annis recipietis iniquitates vestras et scietis ultionem meam Num. 14:34
quoniam sicut locutus sum ita faciam omni multitudini huic pessimae quae consurrexit adversum me in solitudine hac deficiet et morietur Num. 14:35
igitur omnes viri quos miserat Moses ad contemplandam terram et qui reversi murmurare fecerant contra eum omnem multitudinem detrahentes terrae quod esset mala Num. 14:36
Iosue autem filius Nun et Chaleb filius Iepphonne vixerunt ex omnibus qui perrexerant ad considerandam terram Num. 14:38
locutusque est Moses universa verba haec ad omnes filios Israhel et luxit populus nimis Num. 14:39
et ecce mane primo surgentes ascenderunt verticem montis atque dixerunt parati sumus ascendere ad locum de quo Dominus locutus est quia peccavimus Num. 14:40
Amalechites et Chananeus ante vos sunt quorum gladio corruetis eo quod nolueritis adquiescere Domino nec erit Dominus vobiscum Num. 14:43
at illi contenebrati ascenderunt in verticem montis arca autem testamenti Domini et Moses non recesserunt de castris Num. 14:44
descenditque Amalechites et Chananeus qui habitabant in monte et percutiens eos atque concidens persecutus est usque Horma Num. 14:45
loquere ad filios Israhel et dices ad eos cum ingressi fueritis terram habitationis vestrae quam ego dabo vobis Num. 15:2
et feceritis oblationem Domino in holocaustum aut victimam vota solventes vel sponte offerentes munera aut in sollemnitatibus vestris adolentes odorem suavitatis Domino de bubus sive de ovibus Num. 15:3
et vinum ad liba fundenda eiusdem mensurae dabit in holocausto sive in victima per agnos singulos Num. 15:5
et arietis erit sacrificium similae duarum decimarum quae conspersa sit oleo tertiae partis hin Num. 15:6
et vinum ad libamentum tertiae partis eiusdem mensurae offeret in odorem suavitatis Domino Num. 15:7
et vinum ad liba fundenda eiusdem mensurae in oblationem suavissimi odoris Domino Num. 15:10
per singulos boves et arietes et agnos et hedos Num. 15:12
loquere filiis Israhel et dices ad eos Num. 15:17
et comederitis de panibus regionis illius separabitis primitias Domino Num. 15:19
ita et de pulmentis dabitis primitiva Domino Num. 15:21
et mandavit per eum ad vos a die qua coepit iubere et ultra Num. 15:23
oblitaque fuerit facere multitudo offeret vitulum de armento holocaustum in odorem suavissimum Domino et sacrificium eius ac liba ut caerimoniae postulant hircumque pro peccato Num. 15:24
et rogabit sacerdos pro omni multitudine filiorum Israhel et dimittetur eis quoniam non sponte peccaverunt nihilominus offerentes incensum Domino pro se et pro peccato atque errore suo Num. 15:25
et dimittetur universae plebi filiorum Israhel et advenis qui peregrinantur inter vos quoniam culpa est omnis populi per ignorantiam Num. 15:26
et deprecabitur pro ea sacerdos quod inscia peccaverit coram Domino inpetrabitque ei veniam et dimittetur illi Num. 15:28
verbum enim Domini contempsit et praeceptum illius fecit irritum idcirco delebitur et portabit iniquitatem suam Num. 15:31
factum est autem cum essent filii Israhel in solitudine et invenissent hominem colligentem ligna in die sabbati Num. 15:32
obtulerunt eum Mosi et Aaron et universae multitudini Num. 15:33
cumque eduxissent eum foras obruerunt lapidibus et mortuus est sicut praeceperat Dominus Num. 15:36
loquere filiis Israhel et dices ad eos ut faciant sibi fimbrias per angulos palliorum ponentes in eis vittas hyacinthinas Num. 15:38
quas cum viderint recordentur omnium mandatorum Domini nec sequantur cogitationes suas et oculos per res varias fornicantes Num. 15:39
ecce autem Core filius Isaar filii Caath filii Levi et Dathan atque Abiram filii Heliab Hon quoque filius Pheleth de filiis Ruben Num. 16:1
surrexerunt contra Mosen aliique filiorum Israhel ducenti quinquaginta viri proceres synagogae et qui tempore concilii per nomina vocabantur Num. 16:2
cumque stetissent adversum Mosen et Aaron dixerunt sufficiat vobis quia omnis multitudo sanctorum est et in ipsis est Dominus cur elevamini super populum Domini Num. 16:3
locutusque ad Core et ad omnem multitudinem mane inquit notum faciet Dominus qui ad se pertineant et sanctos adplicabit sibi et quos elegerit adpropinquabunt ei Num. 16:5
hoc igitur facite tollat unusquisque turibula sua tu Core et omne concilium tuum Num. 16:6
et hausto cras igne ponite desuper thymiama coram Domino et quemcumque elegerit ipse erit sanctus multum erigimini filii Levi Num. 16:7
num parum vobis est quod separavit vos Deus Israhel ab omni populo et iunxit sibi ut serviretis ei in cultu tabernaculi et staretis coram frequentia populi et ministraretis ei Num. 16:9
idcirco ad se fecit accedere te et omnes fratres tuos filios Levi ut vobis etiam sacerdotium vindicetis Num. 16:10
et omnis globus tuus stet contra Dominum quid est enim Aaron ut murmuretis contra eum Num. 16:11
misit ergo Moses ut vocaret Dathan et Abiram filios Heliab qui responderunt non venimus Num. 16:12
numquid parum est tibi quod eduxisti nos de terra quae lacte et melle manabat ut occideres in deserto nisi et dominatus fueris nostri Num. 16:13
re vera induxisti nos in terram quae fluit rivis lactis et mellis et dedisti nobis possessiones agrorum et vinearum an et oculos nostros vis eruere non venimus Num. 16:14
dixitque ad Core tu et omnis congregatio tua state seorsum coram Domino et Aaron die crastino separatim Num. 16:16
tollite singuli turibula vestra et ponite super ea incensum offerentes Domino ducenta quinquaginta turibula Aaron quoque teneat turibulum suum Num. 16:17
quod cum fecissent stantibus Mosen et Aaron Num. 16:18
et coacervassent adversum eos omnem multitudinem ad ostium tabernaculi apparuit cunctis gloria Domini Num. 16:19
locutusque Dominus ad Mosen et Aaron ait Num. 16:20
et ait Dominus ad Mosen Num. 16:23
praecipe universo populo ut separetur a tabernaculis Core et Dathan et Abiram Num. 16:24
surrexitque Moses et abiit ad Dathan et Abiram et sequentibus eum senioribus Israhel Num. 16:25
dixit ad turbam recedite a tabernaculis hominum impiorum et nolite tangere quae ad eos pertinent ne involvamini in peccatis eorum Num. 16:26
cumque recessissent a tentoriis eorum per circuitum Dathan et Abiram egressi stabant in introitu papilionum suorum cum uxoribus et liberis omnique frequentia Num. 16:27
et ait Moses in hoc scietis quod Dominus miserit me ut facerem universa quae cernitis et non ex proprio ea corde protulerim Num. 16:28
si consueta hominum morte interierint et visitaverit eos plaga qua et ceteri visitari solent non misit me Dominus Num. 16:29
sin autem novam rem fecerit Dominus ut aperiens terra os suum degluttiat eos et omnia quae ad illos pertinent descenderintque viventes in infernum scietis quod blasphemaverint Dominum Num. 16:30
et aperiens os suum devoravit illos cum tabernaculis suis et universa substantia Num. 16:32
descenderuntque vivi in infernum operti humo et perierunt de medio multitudinis Num. 16:33
at vero omnis Israhel qui stabat per gyrum fugit ad clamorem pereuntium dicens ne forte et nos terra degluttiat Num. 16:34
sed et ignis egressus a Domino interfecit ducentos quinquaginta viros qui offerebant incensum Num. 16:35
praecipe Eleazaro filio Aaron sacerdotis ut tollat turibula quae iacent in incendio et ignem huc illucque dispergat quoniam sanctificata sunt Num. 16:37
in mortibus peccatorum producatque ea in lamminas et adfigat altari eo quod oblatum sit in eis incensum Domino et sanctificata sint ut cernant ea pro signo et monumento filii Israhel Num. 16:38
tulit ergo Eleazar sacerdos turibula aenea in quibus obtulerant hii quos incendium devoravit et produxit ea in lamminas adfigens altari Num. 16:39
ut haberent postea filii Israhel quibus commonerentur ne quis accedat alienigena et qui non est de semine Aaron ad offerendum incensum Domino ne patiatur sicut passus est Core et omnis congregatio eius loquente Domino ad Mosen Num. 16:40
murmuravit autem omnis multitudo filiorum Israhel sequenti die contra Mosen et Aaron dicens vos interfecistis populum Domini Num. 16:41
cumque oreretur seditio et tumultus incresceret Num. 16:42
Moses et Aaron fugerunt ad tabernaculum foederis quod postquam ingressi sunt operuit nubes et apparuit gloria Domini Num. 16:43
dixit Moses ad Aaron tolle turibulum et hausto igne de altari mitte incensum desuper pergens cito ad populum ut roges pro eis iam enim egressa est ira a Domino et plaga desaevit Num. 16:46
quod cum fecisset Aaron et cucurrisset ad mediam multitudinem quam iam vastabat incendium obtulit thymiama Num. 16:47
et stans inter mortuos ac viventes pro populo deprecatus est et plaga cessavit Num. 16:48
fuerunt autem qui percussi sunt quattuordecim milia hominum et septingenti absque his qui perierant in seditione Core Num. 16:49
et locutus est Dominus ad Mosen dicens Num. 17:1
loquere ad filios Israhel et accipe ab eis virgas singulas per cognationes suas a cunctis principibus tribuum virgas duodecim et uniuscuiusque nomen superscribes virgae suae Num. 17:2
nomen autem Aaron erit in tribu Levi et una virga cunctas eorum familias continebit Num. 17:3
quem ex his elegero germinabit virga eius et cohibebo a me querimonias filiorum Israhel quibus contra vos murmurant Num. 17:5
locutusque est Moses ad filios Israhel et dederunt ei omnes principes virgas per singulas tribus fueruntque virgae duodecim absque virga Aaron Num. 17:6
sequenti die regressus invenit germinasse virgam Aaron in domo Levi et turgentibus gemmis eruperant flores qui foliis dilatatis in amigdalas deformati sunt Num. 17:8
protulit ergo Moses omnes virgas de conspectu Domini ad cunctos filios Israhel videruntque et receperunt singuli virgas suas Num. 17:9
dixitque Dominus ad Mosen refer virgam Aaron in tabernaculum testimonii ut servetur ibi in signum rebellium filiorum et quiescant querellae eorum a me ne moriantur Num. 17:10
dixitque Dominus ad Aaron tu et filii tui et domus patris tui tecum portabitis iniquitatem sanctuarii et tu et filii tui simul sustinebitis peccata sacerdotii vestri Num. 18:1
sed et fratres tuos de tribu Levi et sceptro patris tui sume tecum praestoque sint et ministrent tibi tu autem et filii tui ministrabitis in tabernaculo testimonii Num. 18:2
excubabuntque Levitae ad praecepta tua et ad cuncta opera tabernaculi ita dumtaxat ut ad vasa sanctuarii et altare non accedant ne et illi moriantur et vos pereatis simul Num. 18:3
sint autem tecum et excubent in custodiis tabernaculi et in omnibus caerimoniis eius alienigena non miscebitur vobis Num. 18:4
excubate in custodia sanctuarii et in ministerio altaris ne oriatur indignatio super filios Israhel Num. 18:5
ego dedi vobis fratres vestros Levitas de medio filiorum Israhel et tradidi donum Domino ut serviant in ministeriis tabernaculi eius Num. 18:6
tu autem et filii tui custodite sacerdotium vestrum et omnia quae ad cultum altaris pertinent et intra velum sunt per sacerdotes administrabuntur si quis externus accesserit occidetur Num. 18:7
locutus est Dominus ad Aaron ecce dedi tibi custodiam primitiarum mearum omnia quae sanctificantur a filiis Israhel tibi tradidi et filiis tuis pro officio sacerdotali legitima sempiterna Num. 18:8
haec ergo accipies de his quae sanctificantur et oblata sunt Domino omnis oblatio et sacrificium et quicquid pro peccato atque delicto redditur mihi et cedet in sancta sanctorum tuum erit et filiorum tuorum Num. 18:9
primitias autem quas voverint et obtulerint filii Israhel tibi dedi et filiis ac filiabus tuis iure perpetuo qui mundus est in domo tua vescetur eis Num. 18:11
omnem medullam olei et vini ac frumenti quicquid offerunt primitiarum Domino tibi dedi Num. 18:12
universa frugum initia quas gignit humus et Domino deportantur cedent in usus tuos qui mundus est in domo tua vescetur eis Num. 18:13
quicquid primum erumpet e vulva cunctae carnis quam offerunt Domino sive ex hominibus sive de pecoribus fuerit tui iuris erit ita dumtaxat ut pro hominis primogenito pretium accipias et omne animal quod inmundum est redimi facias Num. 18:15
primogenitum autem bovis et ovis et caprae non facies redimi quia sanctificata sunt Domino sanguinem tantum eorum fundes super altare et adipes adolebis in suavissimum odorem Domino Num. 18:17
carnes vero in usum tuum cedent sicut pectusculum consecratum et armus dexter tua erunt Num. 18:18
omnes primitias sanctuarii quas offerunt filii Israhel Domino tibi dedi et filiis ac filiabus tuis iure perpetuo pactum salis est sempiternum coram Domino tibi ac filiis tuis Num. 18:19
dixitque Dominus ad Aaron in terra eorum nihil possidebitis nec habebitis partem inter eos ego pars et hereditas tua in medio filiorum Israhel Num. 18:20
solis filiis Levi mihi in tabernaculo servientibus et portantibus peccata populi legitimum sempiternum erit in generationibus vestris nihil aliud possidebunt Num. 18:23
decimarum oblatione contenti quas in usus eorum et necessaria separavi Num. 18:24
et universis quorum accipitis primitias offerte Domino et date Aaron sacerdoti Num. 18:28
omnia quae offertis ex decimis et in donaria Domini separatis optima et electa erunt Num. 18:29
dicesque ad eos si praeclara et meliora quaeque obtuleritis ex decimis reputabitur vobis quasi de area et torculari dederitis primitias Num. 18:30
et comedetis eas in omnibus locis vestris tam vos quam familiae vestrae quia pretium est pro ministerio quo servitis in tabernaculo testimonii Num. 18:31
et non peccabitis super hoc egregia vobis et pinguia reservantes ne polluatis oblationes filiorum Israhel et moriamini Num. 18:32
locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens Num. 19:1
et tinguens digitum in sanguine eius asperget contra fores tabernaculi septem vicibus Num. 19:4
conburetque eam cunctis videntibus tam pelle et carnibus eius quam sanguine et fimo flammae traditis Num. 19:5
lignum quoque cedrinum et hysopum coccumque bis tinctum sacerdos mittet in flammam quae vaccam vorat Num. 19:6
et tunc demum lotis vestibus et corpore suo ingredietur in castra commaculatusque erit usque ad vesperam Num. 19:7
sed et ille qui conbuserit eam lavabit vestimenta sua et corpus et inmundus erit usque ad vesperam Num. 19:8
colliget autem vir mundus cineres vaccae et effundet eos extra castra in loco purissimo ut sint multitudini filiorum Israhel in custodiam et in aquam aspersionis quia pro peccato vacca conbusta est Num. 19:9
cumque laverit qui vaccae portaverat cineres vestimenta sua inmundus erit usque ad vesperum habebunt hoc filii Israhel et advenae qui habitant inter eos sanctum iure perpetuo Num. 19:10
qui tetigerit cadaver hominis et propter hoc septem diebus fuerit inmundus Num. 19:11
aspergetur ex hac aqua die tertio et septimo et sic mundabitur si die tertio aspersus non fuerit septimo non poterit emundari Num. 19:12
omnis qui tetigerit humanae animae morticinum et aspersus hac commixtione non fuerit polluet tabernaculum Domini et peribit ex Israhel quia aqua expiationis non est aspersus inmundus erit et manebit spurcitia eius super eum Num. 19:13
ista est lex hominis qui moritur in tabernaculo omnes qui ingrediuntur tentorium illius et universa vasa quae ibi sunt polluta erunt septem diebus Num. 19:14
tollent de cineribus conbustionis atque peccati et mittent aquas vivas super eos in vas Num. 19:17
in quibus cum homo mundus tinxerit hysopum asperget eo omne tentorium et cunctam supellectilem et homines huiuscemodi contagione pollutos Num. 19:18
atque hoc modo mundus lustrabit inmundum tertio et septimo die expiatusque die septimo lavabit et se et vestimenta sua et mundus erit ad vesperam Num. 19:19
si quis hoc ritu non fuerit expiatus peribit anima illius de medio ecclesiae quia sanctuarium Domini polluit et non est aqua lustrationis aspersus Num. 19:20
quicquid tetigerit inmundus inmundum faciet et anima quae horum quippiam tetigerit inmunda erit usque ad vesperum Num. 19:22
veneruntque filii Israhel et omnis multitudo in desertum Sin mense primo et mansit populus in Cades mortuaque est ibi Maria et sepulta in eodem loco Num. 20:1
cumque indigeret aqua populus coierunt adversum Mosen et Aaron Num. 20:2
et versi in seditionem dixerunt utinam perissemus inter fratres nostros coram Domino Num. 20:3
cur eduxistis ecclesiam Domini in solitudinem ut et nos et nostra iumenta moriantur Num. 20:4
quare nos fecistis ascendere de Aegypto et adduxistis in locum istum pessimum qui seri non potest qui nec ficum gignit nec vineas nec mala granata insuper et aquam non habet ad bibendum Num. 20:5
ingressusque Moses et Aaron dimissa multitudine tabernaculum foederis corruerunt proni in terram et apparuit gloria Domini super eos Num. 20:6
tolle virgam et congrega populum tu et Aaron frater tuus et loquimini ad petram coram eis et illa dabit aquas cumque eduxeris aquam de petra bibet omnis multitudo et iumenta eius Num. 20:8
congregata multitudine ante petram dixitque eis audite rebelles et increduli num de petra hac vobis aquam poterimus eicere Num. 20:10
cumque elevasset Moses manum percutiens virga bis silicem egressae sunt aquae largissimae ita ut et populus biberet et iumenta Num. 20:11
dixitque Dominus ad Mosen et Aaron quia non credidistis mihi ut sanctificaretis me coram filiis Israhel non introducetis hos populos in terram quam dabo eis Num. 20:12
haec est aqua Contradictionis ubi iurgati sunt filii Israhel contra Dominum et sanctificatus est in eis Num. 20:13
quomodo descenderint patres nostri in Aegyptum et habitaverimus ibi multo tempore adflixerintque nos Aegyptii et patres nostros Num. 20:15
et quomodo clamaverimus ad Dominum et exaudierit nos miseritque angelum qui eduxerit nos de Aegypto ecce in urbe Cades quae est in extremis finibus tuis positi Num. 20:16
dixeruntque filii Israhel per tritam gradiemur viam et si biberimus aquas tuas nos et pecora nostra dabimus quod iustum est nulla erit in pretio difficultas tantum velociter transeamus Num. 20:19
at ille respondit non transibis statimque egressus est obvius cum infinita multitudine et manu forti Num. 20:20
tolle Aaron et filium eius cum eo et duces eos in montem Or Num. 20:25
cumque nudaveris patrem veste sua indues ea Eleazarum filium eius et Aaron colligetur et morietur ibi Num. 20:26
fecit Moses ut praeceperat Dominus et ascenderunt in montem Or coram omni multitudine Num. 20:27
quod cum audisset Chananeus rex Arad qui habitabat ad meridiem venisse scilicet Israhel per exploratorum viam pugnavit contra illum et victor existens duxit ex eo praedam Num. 21:1
exaudivitque Dominus preces Israhel et tradidit Chananeum quem ille interfecit subversis urbibus eius et vocavit nomen loci illius Horma id est anathema Num. 21:3
profecti sunt autem et de monte Or per viam quae ducit ad mare Rubrum ut circumirent terram Edom et taedere coepit populum itineris ac laboris Num. 21:4
locutusque contra Deum et Mosen ait cur eduxisti nos de Aegypto ut moreremur in solitudine deest panis non sunt aquae anima nostra iam nausiat super cibo isto levissimo Num. 21:5
quam ob rem misit Dominus in populum ignitos serpentes ad quorum plagas et mortes plurimorum Num. 21:6
venerunt ad Mosen atque dixerunt peccavimus quia locuti sumus contra Dominum et te ora ut tollat a nobis serpentes oravit Moses pro populo Num. 21:7
et locutus est Dominus ad eum fac serpentem et pone eum pro signo qui percussus aspexerit eum vivet Num. 21:8
fecit ergo Moses serpentem aeneum et posuit pro signo quem cum percussi aspicerent sanabantur Num. 21:9
et inde moventes venerunt ad torrentem Zared Num. 21:12
quem relinquentes castrametati sunt contra Arnon quae est in deserto et prominet in finibus Amorrei siquidem Arnon terminus est Moab dividens Moabitas et Amorreos Num. 21:13
scopuli torrentium inclinati sunt ut requiescerent in Ar et recumberent in finibus Moabitarum Num. 21:15
ex eo loco apparuit puteus super quo locutus est Dominus ad Mosen congrega populum et dabo ei aquam Num. 21:16
puteus quem foderunt principes et paraverunt duces multitudinis in datore legis et in baculis suis de solitudine Matthana Num. 21:18
de Bamoth vallis est in regione Moab in vertice Phasga et quod respicit contra desertum Num. 21:20
obsecro ut transire mihi liceat per terram tuam non declinabimus in agros et vineas non bibemus aquas ex puteis via regia gradiemur donec transeamus terminos tuos Num. 21:22
qui concedere noluit ut transiret Israhel per fines suos quin potius exercitu congregato egressus est obviam in desertum et venit in Iasa pugnavitque contra eum Num. 21:23
a quo percussus est in ore gladii et possessa est terra eius ab Arnon usque Iebboc et filios Ammon quia forti praesidio tenebantur termini Ammanitarum Num. 21:24
tulit ergo Israhel omnes civitates eius et habitavit in urbibus Amorrei in Esebon scilicet et viculis eius Num. 21:25
urbs Esebon fuit regis Seon Amorrei qui pugnavit contra regem Moab et tulit omnem terram quae dicionis illius fuerat usque Arnon Num. 21:26
idcirco dicitur in proverbio venite in Esebon aedificetur et construatur civitas Seon Num. 21:27
ignis egressus est de Esebon flamma de oppido Seon et devoravit Ar Moabitarum et habitatores excelsorum Arnon Num. 21:28
vae tibi Moab peristi popule Chamos dedit filios eius in fugam et filias in captivitatem regi Amorreorum Seon Num. 21:29
iugum ipsorum disperiit ab Esebon usque Dibon lassi pervenerunt in Nophe et usque Medaba Num. 21:30
misitque Moses qui explorarent Iazer cuius ceperunt viculos et possederunt habitatores Num. 21:32
verteruntque se et ascenderunt per viam Basan et occurrit eis Og rex Basan cum omni populo suo pugnaturus in Edrai Num. 21:33
dixitque Dominus ad Mosen ne timeas eum quia in manu tua tradidi illum et omnem populum ac terram eius faciesque illi sicut fecisti Seon regi Amorreorum habitatori Esebon Num. 21:34
percusserunt igitur et hunc cum filiis suis universumque populum eius usque ad internicionem et possederunt terram illius Num. 21:35
et quod pertimuissent eum Moabitae et impetum eius ferre non possent Num. 22:3
misit ergo nuntios ad Balaam filium Beor ariolum qui habitabat super flumen terrae filiorum Ammon ut vocarent eum et dicerent ecce egressus est populus ex Aegypto qui operuit superficiem terrae sedens contra me Num. 22:5
veni igitur et maledic populo huic quia fortior me est si quo modo possim percutere et eicere eum de terra mea novi enim quod benedictus sit cui benedixeris et maledictus in quem maledicta congesseris Num. 22:6
perrexerunt seniores Moab et maiores natu Madian habentes divinationis pretium in manibus cumque venissent ad Balaam et narrassent ei omnia verba Balac Num. 22:7
ille respondit manete hic nocte et respondebo quicquid mihi dixerit Dominus manentibus illis apud Balaam venit Deus et ait ad eum Num. 22:8
dicens ecce populus qui egressus est de Aegypto operuit superficiem terrae veni et maledic ei si quo modo possim pugnans abicere eum Num. 22:11
rursum ille multo plures et nobiliores quam ante miserat misit Num. 22:15
paratum honorare te et quicquid volueris dare veni et maledic populo isti Num. 22:17
respondit Balaam si dederit mihi Balac plenam domum suam argenti et auri non potero inmutare verbum Domini Dei mei ut vel plus vel minus loquar Num. 22:18
obsecro ut hic maneatis etiam hac nocte et scire queam quid mihi rursum respondeat Dominus Num. 22:19
venit ergo Deus ad Balaam nocte et ait ei si vocare te venerunt homines isti surge et vade cum eis ita dumtaxat ut quod tibi praecepero facias Num. 22:20
surrexit Balaam mane et strata asina profectus est cum eis Num. 22:21
et iratus est Deus stetitque angelus Domini in via contra Balaam qui sedebat asinae et duos pueros habebat secum Num. 22:22
cernens asina angelum stantem in via evaginato gladio avertit se de itinere et ibat per agrum quam cum verberaret Balaam et vellet ad semitam reducere Num. 22:23
quem videns asina iunxit se parieti et adtrivit sedentis pedem at ille iterum verberabat Num. 22:25
et nihilominus angelus ad locum angustum transiens ubi nec ad dextram nec ad sinistram poterat deviari obvius stetit Num. 22:26
aperuitque Dominus os asinae et locuta est quid feci tibi cur percutis me ecce iam tertio Num. 22:28
respondit Balaam quia commeruisti et inlusisti mihi utinam haberem gladium ut te percuterem Num. 22:29
protinus aperuit Dominus oculos Balaam et vidit angelum stantem in via evaginato gladio adoravitque eum pronus in terram Num. 22:31
et nisi asina declinasset de via dans locum resistenti te occidissem et illa viveret Num. 22:33
dixit Balaam peccavi nesciens quod tu stares contra me et nunc si displicet tibi ut vadam revertar Num. 22:34
ait angelus vade cum istis et cave ne aliud quam praecepero tibi loquaris ivit igitur cum principibus Num. 22:35
perrexerunt ergo simul et venerunt in urbem quae in extremis regni eius finibus erat Num. 22:39
cumque occidisset Balac boves et oves misit ad Balaam et principes qui cum eo erant munera Num. 22:40
mane autem facto duxit eum ad excelsa Baal et intuitus est extremam partem populi Num. 22:41
dixitque Balaam ad Balac aedifica mihi hic septem aras et para totidem vitulos eiusdemque numeri arietes Num. 23:1
cumque fecisset iuxta sermonem Balaam inposuerunt simul vitulum et arietem super aram Num. 23:2
dixitque Balaam ad Balac sta paulisper iuxta holocaustum tuum donec vadam si forte occurrat mihi Dominus et quodcumque imperaverit loquar tibi Num. 23:3
cumque abisset velociter occurrit ei Deus locutusque ad eum Balaam septem inquit aras erexi et inposui vitulum et arietem desuper Num. 23:4
Dominus autem posuit verbum in ore eius et ait revertere ad Balac et haec loqueris Num. 23:5
reversus invenit stantem Balac iuxta holocaustum suum et omnes principes Moabitarum Num. 23:6
adsumptaque parabola sua dixit de Aram adduxit me Balac rex Moabitarum de montibus orientis veni inquit et maledic Iacob propera et detestare Israhel Num. 23:7
de summis silicibus videbo eum et de collibus considerabo illum populus solus habitabit et inter gentes non reputabitur Num. 23:9
quis dinumerare possit pulverem Iacob et nosse numerum stirpis Israhel moriatur anima mea morte iustorum et fiant novissima mea horum similia Num. 23:10
dixitque Balac ad Balaam quid est hoc quod agis ut malediceres inimicis vocavi te et tu e contrario benedicis eis Num. 23:11
dixit ergo Balac veni mecum in alterum locum unde partem Israhelis videas et totum videre non possis inde maledicito ei Num. 23:13
cumque duxisset eum in locum sublimem super verticem montis Phasga aedificavit Balaam septem aras et inpositis supra vitulo atque ariete Num. 23:14
cui cum Dominus occurrisset posuissetque verbum in ore eius ait revertere ad Balac et haec loqueris ei Num. 23:16
reversus invenit eum stantem iuxta holocaustum suum et principes Moabitarum cum eo ad quem Balac quid inquit locutus est Dominus Num. 23:17
at ille adsumpta parabola sua ait sta Balac et ausculta audi fili Sepphor Num. 23:18
non est Deus quasi homo ut mentiatur nec ut filius hominis ut mutetur dixit ergo et non faciet locutus est et non implebit Num. 23:19
non est idolum in Iacob nec videtur simulacrum in Israhel Dominus Deus eius cum eo est et clangor victoriae regis in illo Num. 23:21
non est augurium in Iacob nec divinatio in Israhel temporibus suis dicetur Iacob et Israheli quid operatus sit Deus Num. 23:23
ecce populus ut leaena consurget et quasi leo erigetur non accubabit donec devoret praedam et occisorum sanguinem bibat Num. 23:24
et ille nonne ait dixi tibi quod quicquid mihi Deus imperaret hoc facerem Num. 23:26
et ait Balac ad eum veni et ducam te ad alium locum si forte placeat Deo ut inde maledicas eis Num. 23:27
dixit ei Balaam aedifica mihi hic septem aras et para totidem vitulos eiusdemque numeri arietes Num. 23:29
fecit Balac ut Balaam dixerat inposuitque vitulos et arietes per singulas aras Num. 23:30
et elevans oculos vidit Israhel in tentoriis commorantem per tribus suas et inruente in se spiritu Dei Num. 24:2
dixit auditor sermonum Dei qui visionem Omnipotentis intuitus est qui cadit et sic aperiuntur oculi eius Num. 24:4
quam pulchra tabernacula tua Iacob et tentoria tua Israhel Num. 24:5
fluet aqua de situla eius et semen illius erit in aquas multas tolletur propter Agag rex eius et auferetur regnum illius Num. 24:7
Deus eduxit illum de Aegypto cuius fortitudo similis est rinocerotis devorabunt gentes hostes illius ossaque eorum confringent et perforabunt sagittis Num. 24:8
accubans dormivit ut leo et quasi leaena quam suscitare nullus audebit qui benedixerit tibi erit ipse benedictus qui maledixerit in maledictione reputabitur Num. 24:9
si dederit mihi Balac plenam domum suam argenti et auri non potero praeterire sermonem Domini Dei mei ut vel boni quid vel mali proferam ex corde meo sed quicquid Dominus dixerit hoc loquar Num. 24:13
dixit auditor sermonum Dei qui novit doctrinam Altissimi et visiones Omnipotentis videt qui cadens apertos habet oculos Num. 24:16
videbo eum sed non modo intuebor illum sed non prope orietur stella ex Iacob et consurget virga de Israhel et percutiet duces Moab vastabitque omnes filios Seth Num. 24:17
et erit Idumea possessio eius hereditas Seir cedet inimicis suis Israhel vero fortiter aget Num. 24:18
de Iacob erit qui dominetur et perdat reliquias civitatis Num. 24:19
vidit quoque Cineum et adsumpta parabola ait robustum est quidem habitaculum tuum sed si in petra posueris nidum tuum Num. 24:21
et fueris electus de stirpe Cain quamdiu poteris permanere Assur enim capiet te Num. 24:22
venient in trieribus de Italia superabunt Assyrios vastabuntque Hebraeos et ad extremum etiam ipsi peribunt Num. 24:24
surrexitque Balaam et reversus est in locum suum Balac quoque via qua venerat rediit Num. 24:25
morabatur autem eo tempore Israhel in Setthim et fornicatus est populus cum filiabus Moab Num. 25:1
quae vocaverunt eos ad sacrificia sua at illi comederunt et adoraverunt deos earum Num. 25:2
initiatusque est Israhel Beelphegor et iratus Dominus Num. 25:3
ait ad Mosen tolle cunctos principes populi et suspende eos contra solem in patibulis ut avertatur furor meus ab Israhel Num. 25:4
et ecce unus de filiis Israhel intravit coram fratribus suis ad scortum madianitin vidente Mose et omni turba filiorum Israhel qui flebant ante fores tabernaculi Num. 25:6
quod cum vidisset Finees filius Eleazari filii Aaron sacerdotis surrexit de medio multitudinis et arrepto pugione Num. 25:7
ingressus est post virum israhelitem in lupanar et perfodit ambos simul virum scilicet et mulierem in locis genitalibus cessavitque plaga a filiis Israhel Num. 25:8
et occisi sunt viginti quattuor milia homines Num. 25:9
et erit tam ipsi quam semini illius pactum sacerdotii sempiternum quia zelatus est pro Deo suo et expiavit scelus filiorum Israhel Num. 25:13
erat autem nomen viri israhelitae qui occisus est cum Madianitide Zambri filius Salu dux de cognatione et tribu Symeonis Num. 25:14
hostes vos sentiant Madianitae et percutite eos Num. 25:17
quia et ipsi hostiliter egerunt contra vos et decepere insidiis per idolum Phogor et Chozbi filiam ducis Madian sororem suam quae percussa est in die plagae pro sacrilegio Phogor Num. 25:18
postquam noxiorum sanguis effusus est dixit Dominus ad Mosen et Eleazarum filium Aaron sacerdotem Num. 26:1
numerate omnem summam filiorum Israhel a viginti annis et supra per domos et cognationes suas cunctos qui possunt ad bella procedere Num. 26:2
locuti sunt itaque Moses et Eleazar sacerdos in campestribus Moab super Iordanem contra Hierichum ad eos qui erant Num. 26:3
a viginti annis et supra sicut Dominus imperarat quorum iste est numerus Num. 26:4
Ruben primogenitus Israhel huius filius Enoch a quo familia Enochitarum et Phallu a quo familia Phalluitarum Num. 26:5
et Esrom a quo familia Esromitarum et Charmi a quo familia Charmitarum Num. 26:6
hae sunt familiae de stirpe Ruben quarum numerus inventus est quadraginta tria milia et septingenti triginta Num. 26:7
huius filii Namuhel et Dathan et Abiram isti sunt Dathan et Abiram principes populi qui surrexerunt contra Mosen et Aaron in seditione Core quando adversum Dominum rebellaverunt Num. 26:9
et aperiens terra os suum devoravit Core morientibus plurimis quando conbusit ignis ducentos quinquaginta viros et factum est grande miraculum Num. 26:10
filii Iuda Her et Onan qui ambo mortui sunt in terra Chanaan Num. 26:19
porro filii Phares Esrom a quo familia Esromitarum et Amul a quo familia Amulitarum Num. 26:21
filii Ioseph per cognationes suas Manasse et Ephraim Num. 26:28
Galaad habuit filios Hiezer a quo familia Hiezeritarum et Elec a quo familia Elecarum Num. 26:30
et Asrihel a quo familia Asrihelitarum et Sechem a quo familia Sechemitarum Num. 26:31
et Semida a quo familia Semidatarum et Epher a quo familia Epheritarum Num. 26:32
fuit autem Epher pater Salphaad qui filios non habebat sed tantum filias quarum ista sunt nomina Maala et Noa et Egla et Melcha et Thersa Num. 26:33
hae sunt familiae Manasse et numerus earum quinquaginta duo milia septingentorum Num. 26:34
filii Bale Hered et Noeman de Hered familia Hereditarum de Noeman familia Noemitarum Num. 26:40
filii Brie Haber a quo familia Haberitarum et Melchihel a quo familia Melchihelitarum Num. 26:45
hae cognationes filiorum Aser et numerus eorum quinquaginta tria milia quadringentorum Num. 26:47
ista est summa filiorum Israhel qui recensiti sunt sescenta milia et mille septingenti triginta Num. 26:51
pluribus maiorem partem dabis et paucioribus minorem singulis sicut nunc recensiti sunt tradetur possessio Num. 26:54
ita dumtaxat ut sors terram tribubus dividat et familiis Num. 26:55
qui habuit uxorem Iochabed filiam Levi quae nata est ei in Aegypto haec genuit viro suo Amram filios Aaron et Mosen et Mariam sororem eorum Num. 26:59
de Aaron orti sunt Nadab et Abiu et Eleazar et Ithamar Num. 26:60
quorum Nadab et Abiu mortui sunt cum obtulissent ignem alienum coram Domino Num. 26:61
fueruntque omnes qui numerati sunt viginti tria milia generis masculini ab uno mense et supra quia non sunt recensiti inter filios Israhel nec eis cum ceteris data possessio Num. 26:62
hic est numerus filiorum Israhel qui descripti sunt a Mosen et Eleazaro sacerdote in campestribus Moab supra Iordanem contra Hiericho Num. 26:63
inter quos nullus fuit eorum qui ante numerati sunt a Mose et Aaron in deserto Sinai Num. 26:64
praedixerat enim Dominus quod omnes morerentur in solitudine nullusque remansit ex eis nisi Chaleb filius Iepphonne et Iosue filius Nun Num. 26:65
accesserunt autem filiae Salphaad filii Epher filii Galaad filii Machir filii Manasse qui fuit filius Ioseph quarum sunt nomina Maala et Noa et Egla et Melcha et Thersa Num. 27:1
steteruntque coram Mosen et Eleazaro sacerdote et cunctis principibus populi ad ostium tabernaculi foederis atque dixerunt Num. 27:2
iustam rem postulant filiae Salphaad da eis possessionem inter cognatos patris sui et ei in hereditate succedant Num. 27:6
quod si et fratres non fuerint dabitis hereditatem fratribus patris eius Num. 27:10
dixit quoque Dominus ad Mosen ascende in montem istum Abarim et contemplare inde terram quam daturus sum filiis Israhel Num. 27:12
cumque videris eam ibis et tu ad populum tuum sicut ivit frater tuus Aaron Num. 27:13
et possit exire et intrare ante eos et educere illos vel introducere ne sit populus Domini sicut oves absque pastore Num. 27:17
dixitque Dominus ad eum tolle Iosue filium Nun virum in quo est spiritus et pone manum tuam super eum Num. 27:18
qui stabit coram Eleazaro sacerdote et omni multitudine Num. 27:19
et dabis ei praecepta cunctis videntibus et partem gloriae tuae ut audiat eum omnis synagoga filiorum Israhel Num. 27:20
pro hoc si quid agendum erit Eleazar sacerdos consulet Dominum ad verbum eius egredietur et ingredietur ipse et omnes filii Israhel cum eo et cetera multitudo Num. 27:21
fecit Moses ut praeceperat Dominus cumque tulisset Iosue statuit eum coram Eleazaro sacerdote et omni frequentia populi Num. 27:22
et inpositis capiti eius manibus cuncta replicavit quae mandaverat Dominus Num. 27:23
praecipe filiis Israhel et dices ad eos oblationem meam et panes et incensum odoris suavissimi offerte per tempora sua Num. 28:2
unum offeretis mane et alterum ad vesperam Num. 28:4
decimam partem oephi similae quae conspersa sit oleo purissimo et habeat quartam partem hin Num. 28:5
et libabitis vini quartam partem hin per agnos singulos in sanctuario Domini Num. 28:7
alterumque agnum similiter offeretis ad vesperam iuxta omnem ritum sacrificii matutini et libamentorum eius oblationem suavissimi odoris Domino Num. 28:8
die autem sabbati offeretis duos agnos anniculos inmaculatos et duas decimas similae oleo conspersae in sacrificio et liba Num. 28:9
et tres decimas similae oleo conspersae in sacrificio per singulos vitulos et duas decimas similae oleo conspersae per singulos arietes Num. 28:12
et decimam decimae similae ex oleo in sacrificio per agnos singulos holocaustum suavissimi odoris atque incensi est Domino Num. 28:13
et quintadecima die sollemnitas septem diebus vescentur azymis Num. 28:17
quarum dies prima venerabilis et sancta erit omne opus servile non facietis in ea Num. 28:18
et sacrificia singulorum ex simila quae conspersa sit oleo tres decimas per singulos vitulos et duas decimas per arietem Num. 28:20
et decimam decimae per agnos singulos id est per septem agnos Num. 28:21
et hircum pro peccato unum ut expietur pro vobis Num. 28:22
ita facietis per singulos dies septem dierum in fomitem ignis et in odorem suavissimum Domino qui surget de holocausto et de libationibus singulorum Num. 28:24
dies quoque septimus celeberrimus et sanctus erit vobis omne opus servile non facietis in eo Num. 28:25
dies etiam primitivorum quando offertis novas fruges Domino expletis ebdomadibus venerabilis et sancta erit omne opus servile non facietis in ea Num. 28:26
offeretisque holocaustum in odorem suavissimum Domino vitulos de armento duos arietem unum et agnos anniculos inmaculatos septem Num. 28:27
qui mactatur pro expiatione praeter holocaustum sempiternum et liba eius Num. 28:30
mensis etiam septimi prima dies venerabilis et sancta erit vobis omne opus servile non facietis in ea quia dies clangoris est et tubarum Num. 29:1
et in sacrificiis eorum similae oleo conspersae tres decimas per singulos vitulos duas decimas per arietem Num. 29:3
et hircum pro peccato qui offertur in expiationem populi Num. 29:5
praeter holocaustum kalendarum cum sacrificiis suis et holocaustum sempiternum cum libationibus solitis hisdem caerimoniis offeretis in odorem suavissimum incensum Domino Num. 29:6
decima quoque dies mensis huius septimi erit vobis sancta atque venerabilis et adfligetis animas vestras omne opus servile non facietis in ea Num. 29:7
et in sacrificiis eorum similae oleo conspersae tres decimas per vitulos singulos duas decimas per arietem Num. 29:9
et hircum pro peccato absque his quae offerri pro delicto solent in expiationem et holocaustum sempiternum in sacrificio et libaminibus eorum Num. 29:11
et in libamentis eorum similae oleo conspersae tres decimas per vitulos singulos qui sunt simul vituli tredecim et duas decimas arieti uno id est simul arietibus duobus Num. 29:14
et decimam decimae agnis singulis qui sunt simul agni quattuordecim Num. 29:15
et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno et sacrificio et libamine eius Num. 29:16
sacrificiaque et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite celebrabis Num. 29:18
et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno sacrificioque eius et libamine Num. 29:19
sacrificiaque et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite celebrabis Num. 29:21
et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno et sacrificio et libamine eius Num. 29:22
sacrificiaque eorum et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite celebrabis Num. 29:24
et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno sacrificioque eius et libamine Num. 29:25
sacrificiaque et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite celebrabis Num. 29:27
et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno sacrificioque eius et libamine Num. 29:28
sacrificiaque et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite celebrabis Num. 29:30
et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno sacrificioque eius et libamine Num. 29:31
sacrificiaque et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite celebrabis Num. 29:33
et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno sacrificioque eius et libamine Num. 29:34
sacrificiaque et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite celebrabis Num. 29:37
et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno sacrificioque eius et libamine Num. 29:38
haec offeretis Domino in sollemnitatibus vestris praeter vota et oblationes spontaneas in holocausto in sacrificio in libamine et in hostiis pacificis Num. 29:39
et locutus est ad principes tribuum filiorum Israhel iste est sermo quem praecepit Dominus Num. 30:1
mulier si quippiam voverit et se constrinxerit iuramento quae est in domo patris sui et in aetate adhuc puellari si cognoverit pater votum quod pollicita est et iuramentum quo obligavit animam suam et tacuerit voti rea erit Num. 30:3
quicquid pollicita est et iuravit opere conplebit Num. 30:4
sin autem statim ut audierit contradixerit pater et vota et iuramenta eius irrita erunt nec obnoxia tenebitur sponsioni eo quod contradixerit pater Num. 30:5
si maritum habuerit et voverit aliquid et semel verbum de ore eius egrediens animam illius obligaverit iuramento Num. 30:6
quo die audierit vir et non contradixerit voti rea erit reddet quodcumque promiserat Num. 30:7
sin autem audiens statim contradixerit et irritas fecerit pollicitationes eius verbaque quibus obstrinxerat animam suam propitius ei erit Dominus Num. 30:8
vidua et repudiata quicquid voverint reddent Num. 30:9
uxor in domo viri cum se voto constrinxerit et iuramento Num. 30:10
si audierit vir et tacuerit nec contradixerit sponsioni reddet quodcumque promiserat Num. 30:11
sin autem extemplo contradixerit non tenebitur promissionis rea quia maritus contradixit et Dominus ei propitius erit Num. 30:12
si voverit et iuramento se constrinxerit ut per ieiunium vel ceterarum rerum abstinentiam adfligat animam suam in arbitrio viri erit ut faciat sive non faciat Num. 30:13
quod si audiens vir tacuerit et in alteram diem distulerit sententiam quicquid voverat atque promiserat reddet quia statim ut audivit tacuit Num. 30:14
istae sunt leges quas constituit Dominus Mosi inter virum et uxorem inter patrem et filiam quae in puellari adhuc aetate est vel quae manet in parentis domo Num. 30:16
ulciscere prius filios Israhel de Madianitis et sic colligeris ad populum tuum Num. 31:2
quos misit Moses cum Finees filio Eleazari sacerdotis vasa quoque sancta et tubas ad clangendum tradidit ei Num. 31:6
et reges eorum Evi et Recem et Sur et Ur et Rebe quinque principes gentis Balaam quoque filium Beor interfecerunt gladio Num. 31:8
ceperuntque mulieres eorum et parvulos omniaque pecora et cunctam supellectilem quicquid habere potuerant depopulati sunt Num. 31:9
tam urbes quam viculos et castella flamma consumpsit Num. 31:10
et tulerunt praedam et universa quae ceperant tam ex hominibus quam ex iumentis Num. 31:11
et adduxerunt ad Mosen et Eleazarum sacerdotem et ad omnem multitudinem filiorum Israhel reliqua etiam utensilia portaverunt ad castra in campestribus Moab iuxta Iordanem contra Hiericho Num. 31:12
egressi sunt autem Moses et Eleazar sacerdos et omnes principes synagogae in occursum eorum extra castra Num. 31:13
iratusque Moses principibus exercitus tribunis et centurionibus qui venerant de bello Num. 31:14
nonne istae sunt quae deceperunt filios Israhel ad suggestionem Balaam et praevaricari vos fecerunt in Domino super peccato Phogor unde et percussus est populus Num. 31:16
ergo cunctos interficite quicquid est generis masculini etiam in parvulis et mulieres quae noverunt viros in coitu iugulate Num. 31:17
puellas autem et omnes feminas virgines reservate vobis Num. 31:18
et manete extra castra septem diebus qui occiderit hominem vel occisum tetigerit lustrabitur die tertio et septimo Num. 31:19
et de omni praeda sive vestimentum fuerit sive vas et aliquid in utensilia praeparatum de caprarum pellibus et pilis et ligno expiabitur Num. 31:20
aurum et argentum et aes et ferrum et stagnum et plumbum Num. 31:22
et omne quod potest transire per flammas igne purgabitur quicquid autem ignem non potest sustinere aqua expiationis sanctificabitur Num. 31:23
et lavabitis vestimenta vestra die septimo et purificati postea castra intrabitis Num. 31:24
tollite summam eorum quae capta sunt ab homine usque ad pecus tu et Eleazar sacerdos et principes vulgi Num. 31:26
dividesque ex aequo praedam inter eos qui pugnaverunt et egressi sunt ad bellum et inter omnem reliquam multitudinem Num. 31:27
et separabis partem Domino ab his qui pugnaverunt et fuerunt in bello unam animam de quingentis tam ex hominibus quam ex bubus et asinis et ovibus Num. 31:28
et dabis eam Eleazaro sacerdoti quia primitiae Domini sunt Num. 31:29
ex media quoque parte filiorum Israhel accipies quinquagesimum caput hominum et boum et asinorum et ovium cunctarumque animantium et dabis ea Levitis qui excubant in custodiis tabernaculi Domini Num. 31:30
feceruntque Moses et Eleazar sicut praeceperat Dominus Num. 31:31
asinorum sexaginta milia et mille Num. 31:34
et de bubus triginta sex milibus boves septuaginta duo Num. 31:38
et de bubus triginta sex milibus Num. 31:44
et de asinis triginta milibus quingentis Num. 31:45
et de hominibus sedecim milibus Num. 31:46
tulit Moses quinquagesimum caput et dedit Levitis qui excubant in tabernaculo Domini sicut praeceperat Dominus Num. 31:47
cumque accessissent principes exercitus ad Mosen et tribuni centurionesque dixerunt Num. 31:48
nos servi tui recensuimus numerum pugnatorum quos habuimus sub manu nostra et ne unus quidem defuit Num. 31:49
ob hanc causam offerimus in donariis Domini singuli quod in praeda auri potuimus invenire periscelides et armillas anulos et dextralia ac murenulas ut depreceris pro nobis Dominum Num. 31:50
susceperuntque Moses et Eleazar sacerdos omne aurum in diversis speciebus Num. 31:51
pondo sedecim milia septingentos quinquaginta siclos a tribunis et centurionibus Num. 31:52
et susceptum intulerunt in tabernaculum testimonii in monumentum filiorum Israhel coram Domino Num. 31:54
filii autem Ruben et Gad habebant pecora multa et erat illis in iumentis infinita substantia cumque vidissent Iazer et Galaad aptas alendis animalibus Num. 32:1
venerunt ad Mosen et ad Eleazarum sacerdotem et principes multitudinis atque dixerunt Num. 32:2
Atharoth et Dibon et Iazer et Nemra Esbon et Eleale et Sabam et Nebo et Beon Num. 32:3
terram quam percussit Dominus in conspectu filiorum Israhel regionis uberrimae est ad pastum animalium et nos servi tui habemus iumenta plurima Num. 32:4
quibus respondit Moses numquid fratres vestri ibunt ad pugnam et vos hic sedebitis Num. 32:6
si videbunt homines isti qui ascenderunt ex Aegypto a viginti annis et supra terram quam sub iuramento pollicitus sum Abraham Isaac et Iacob et noluerunt sequi me Num. 32:11
praeter Chaleb filium Iepphonne Cenezeum et Iosue filium Nun isti impleverunt voluntatem meam Num. 32:12
et ecce inquit vos surrexistis pro patribus vestris incrementa et alumni hominum peccatorum ut augeretis furorem Domini contra Israhel Num. 32:14
qui si nolueritis sequi eum in solitudine populum derelinquet et vos causa eritis necis omnium Num. 32:15
at illi prope accedentes dixerunt caulas ovium fabricabimus et stabula iumentorum parvulis quoque nostris urbes munitas Num. 32:16
nos autem ipsi armati et accincti pergemus ad proelium ante filios Israhel donec introducamus eos ad loca sua parvuli nostri et quicquid habere possumus erunt in urbibus muratis propter habitatorum insidias Num. 32:17
et omnis vir bellator armatus Iordanem transeat donec subvertat Dominus inimicos suos Num. 32:21
et subiciatur ei omnis terra tunc eritis inculpabiles et apud Dominum et apud Israhel et obtinebitis regiones quas vultis coram Domino Num. 32:22
sin autem quod dicitis non feceritis nulli dubium quin peccetis in Dominum et scitote quoniam peccatum vestrum adprehendet vos Num. 32:23
aedificate ergo urbes parvulis vestris et caulas ac stabula ovibus ac iumentis et quod polliciti estis implete Num. 32:24
dixeruntque filii Gad et Ruben ad Mosen servi tui sumus faciemus quod iubet dominus noster Num. 32:25
parvulos nostros et mulieres et pecora ac iumenta relinquemus in urbibus Galaad Num. 32:26
praecepit ergo Moses Eleazaro sacerdoti et Iosue filio Nun et principibus familiarum per tribus Israhel et dixit ad eos Num. 32:28
si transierint filii Gad et filii Ruben vobiscum Iordanem omnes armati ad bellum coram Domino et vobis fuerit terra subiecta date eis Galaad in possessionem Num. 32:29
responderuntque filii Gad et filii Ruben sicut locutus est Dominus servis suis ita faciemus Num. 32:31
ipsi armati pergemus coram Domino in terram Chanaan et possessionem iam suscepisse nos confitemur trans Iordanem Num. 32:32
dedit itaque Moses filiis Gad et Ruben et dimidiae tribui Manasse filii Ioseph regnum Seon regis Amorrei et regnum Og regis Basan et terram eorum cum urbibus suis per circuitum Num. 32:33
igitur extruxerunt filii Gad Dibon et Atharoth et Aroer Num. 32:34
Etrothsophan et Iazer Iecbaa Num. 32:35
et Bethnemra et Betharan urbes munitas et caulas pecoribus suis Num. 32:36
filii vero Ruben aedificaverunt Esbon et Eleale et Cariathaim Num. 32:37
et Nabo et Baalmeon versis nominibus Sabama quoque inponentes vocabula urbibus quas extruxerant Num. 32:38
porro filii Machir filii Manasse perrexerunt in Galaad et vastaverunt eam interfecto Amorreo habitatore eius Num. 32:39
Iair autem filius Manasse abiit et occupavit vicos eius quos appellavit Avothiair id est villas Iair Num. 32:41
Nobe quoque perrexit et adprehendit Canath cum viculis suis vocavitque eam ex nomine suo Nobe Num. 32:42
hae sunt mansiones filiorum Israhel qui egressi sunt de Aegypto per turmas suas in manu Mosi et Aaron Num. 33:1
et sepelientibus primogenitos quos percusserat Dominus nam et in diis eorum exercuerat ultionem Num. 33:4
et de Soccoth venerunt in Aetham quae est in extremis finibus solitudinis Num. 33:6
inde egressi venerunt contra Phiahiroth quae respicit Beelsephon et castrametati sunt ante Magdolum Num. 33:7
profectique de Phiahiroth transierunt per medium mare in solitudinem et ambulantes tribus diebus per desertum Aetham castrametati sunt in Mara Num. 33:8
profectique de Mara venerunt in Helim ubi erant duodecim fontes aquarum et palmae septuaginta ibique castrametati sunt Num. 33:9
sed et inde egressi fixere tentoria super mare Rubrum profectique de mari Rubro Num. 33:10
sed et de solitudine Sinai egressi venerunt ad sepulchra Concupiscentiae Num. 33:16
et de Aseroth venerunt in Rethma Num. 33:18
et de Lebna castrametati sunt in Ressa Num. 33:21
et de Methca castrametati sunt in Esmona Num. 33:29
et de Moseroth castrametati sunt in Baneiacan Num. 33:31
et de Hietebatha venerunt in Ebrona Num. 33:34
ascenditque Aaron sacerdos montem Hor iubente Domino et ibi mortuus est anno quadragesimo egressionis filiorum Israhel ex Aegypto mense quinto prima die mensis Num. 33:38
et profecti de monte Hor castrametati sunt in Salmona Num. 33:41
et de Oboth venerunt in Ieabarim quae est in finibus Moabitarum Num. 33:44
praecipe filiis Israhel et dic ad eos quando transieritis Iordanem intrantes terram Chanaan Num. 33:51
disperdite cunctos habitatores regionis illius confringite titulos et statuas comminuite atque omnia excelsa vastate Num. 33:52
mundantes terram et habitantes in ea ego enim dedi vobis illam in possessionem Num. 33:53
quam dividetis vobis sorte pluribus dabitis latiorem et paucis angustiorem singulis ut sors ceciderit ita tribuetur hereditas per tribus et familias possessio dividetur Num. 33:54
sin autem nolueritis interficere habitatores terrae qui remanserint erunt vobis quasi clavi in oculis et lanceae in lateribus et adversabuntur vobis in terra habitationis vestrae Num. 33:55
et quicquid illis facere cogitaram vobis faciam Num. 33:56
praecipe filiis Israhel et dices ad eos cum ingressi fueritis terram Chanaan et in possessionem vobis sorte ceciderit his finibus terminabitur Num. 34:2
pars meridiana incipiet a solitudine Sin quae est iuxta Edom et habebit terminos contra orientem mare Salsissimum Num. 34:3
qui circumibunt australem plagam per ascensum Scorpionis ita ut transeant Senna et perveniant in meridiem usque ad Cadesbarne unde egredientur confinia ad villam nomine Addar et tendent usque Asemona Num. 34:4
ibitque per gyrum terminus ab Asemona usque ad torrentem Aegypti et maris Magni litore finietur Num. 34:5
plaga autem occidentalis a mari Magno incipiet et ipso fine cludetur Num. 34:6
ibuntque confinia usque Zephrona et villam Henan hii erunt termini in parte aquilonis Num. 34:9
et de Sephama descendent termini in Rebla contra fontem inde pervenient contra orientem ad mare Chenereth Num. 34:11
et tendent usque Iordanem et ad ultimum Salsissimo cludentur mari hanc habebitis terram per fines suos in circuitu Num. 34:12
praecepitque Moses filiis Israhel dicens haec erit terra quam possidebitis sorte et quam iussit dari Dominus novem tribubus et dimidiae tribui Num. 34:13
tribus enim filiorum Ruben per familias suas et tribus filiorum Gad iuxta cognationum numerum media quoque tribus Manasse Num. 34:14
et ait Dominus ad Mosen Num. 34:16
haec sunt nomina virorum qui terram vobis divident Eleazar sacerdos et Iosue filius Nun Num. 34:17
et singuli principes de tribubus singulis Num. 34:18
urbes ad habitandum et suburbana earum per circuitum ut ipsi in oppidis maneant et suburbana sint pecoribus ac iumentis Num. 35:3
contra orientem duo milia erunt cubiti et contra meridiem similiter duo milia ad mare quoque quod respicit occidentem eadem mensura erit et septentrionalis plaga aequali termino finietur eruntque urbes in medio et foris suburbana Num. 35:5
ipsaeque urbes quae dabuntur de possessionibus filiorum Israhel ab his qui plus habent plures auferentur et qui minus pauciores singuli iuxta mensuram hereditatis suae dabunt oppida Levitis Num. 35:8
loquere filiis Israhel et dices ad eos quando transgressi fueritis Iordanem in terram Chanaan Num. 35:10
in quibus cum fuerit profugus cognatus occisi eum non poterit occidere donec stet in conspectu multitudinis et causa illius iudicetur Num. 35:12
tres erunt trans Iordanem et tres in terra Chanaan Num. 35:14
si quis ferro percusserit et mortuus fuerit qui percussus est reus erit homicidii et ipse morietur Num. 35:16
si lapidem iecerit et ictus occubuerit similiter punietur Num. 35:17
aut cum esset inimicus manu percusserit et ille mortuus fuerit percussor homicidii reus erit cognatus occisi statim ut invenerit eum iugulabit Num. 35:21
quod si fortuito et absque odio Num. 35:22
et inimicitiis quicquam horum fecerit Num. 35:23
et hoc audiente populo fuerit conprobatum atque inter percussorem et propinquum sanguinis quaestio ventilata Num. 35:24
liberabitur innocens de ultoris manu et reducetur per sententiam in urbem ad quam confugerat manebitque ibi donec sacerdos magnus qui oleo sancto unctus est moriatur Num. 35:25
fuerit inventus et percussus ab eo qui ultor est sanguinis absque noxa erit qui eum occiderit Num. 35:27
haec sempiterna erunt et legitima in cunctis habitationibus vestris Num. 35:29
non accipietis pretium ab eo qui reus est sanguinis statim et ipse morietur Num. 35:31
exules et profugi ante mortem pontificis nullo modo in urbes suas reverti poterunt Num. 35:32
accesserunt autem et principes familiarum Galaad filii Machir filii Manasse de stirpe filiorum Ioseph locutique sunt Mosi coram principibus Israhel atque dixerunt Num. 36:1
tibi domino nostro praecepit Dominus ut terram sorte divideres filiis Israhel et ut filiabus Salphaad fratris nostri dares possessionem debitam patri Num. 36:2
quas si alterius tribus homines uxores acceperint sequetur possessio sua et translata ad aliam tribum de nostra hereditate minuetur Num. 36:3
atque ita fiet ut cum iobeleus id est quinquagesimus annus remissionis advenerit confundatur sortium distributio et aliorum possessio ad alios transeat Num. 36:4
respondit Moses filiis Israhel et Domino praecipiente ait recte tribus filiorum Ioseph locuta est Num. 36:5
et haec lex super filiabus Salphaad a Domino promulgata est nubant quibus volunt tantum ut suae tribus hominibus Num. 36:6
ne commisceatur possessio filiorum Israhel de tribu in tribum omnes enim viri ducent uxores de tribu et cognatione sua Num. 36:7
et cunctae feminae maritos de eadem tribu accipient ut hereditas permaneat in familiis Num. 36:8
et nupserunt Maala et Thersa et Egla et Melcha et Noa filiis patrui sui Num. 36:11
de familia Manasse qui fuit filius Ioseph et possessio quae illis fuerat adtributa mansit in tribu et familia patris earum Num. 36:12
haec sunt verba quae locutus est Moses ad omnem Israhel trans Iordanem in solitudine campestri contra mare Rubrum inter Pharan et Thophel et Laban et Aseroth ubi auri est plurimum Dt. 1:1
postquam percussit Seon regem Amorreorum qui habitavit in Esebon et Og regem Basan qui mansit in Aseroth et in Edrai Dt. 1:4
trans Iordanem in terra Moab coepitque Moses explanare legem et dicere Dt. 1:5
revertimini et venite ad montem Amorreorum et ad cetera quae ei proxima sunt campestria atque montana et humiliora loca contra meridiem et iuxta litus maris terram Chananeorum et Libani usque ad flumen magnum Eufraten Dt. 1:7
en inquit tradidi vobis ingredimini et possidete eam super qua iuravit Dominus patribus vestris Abraham et Isaac et Iacob ut daret illam eis et semini eorum post eos Dt. 1:8
non possum solus sustinere vos quia Dominus Deus vester multiplicavit vos et estis hodie sicut stellae caeli plurimae Dt. 1:10
Dominus Deus patrum vestrorum addat ad hunc numerum multa milia et benedicat vobis sicut locutus est Dt. 1:11
non valeo solus vestra negotia sustinere et pondus ac iurgia Dt. 1:12
date e vobis viros sapientes et gnaros et quorum conversatio sit probata in tribubus vestris ut ponam eos vobis principes Dt. 1:13
tulique de tribubus vestris viros sapientes et nobiles et constitui eos principes tribunos et centuriones et quinquagenarios ac decanos qui docerent vos singula Dt. 1:15
praecepique eis dicens audite illos et quod iustum est iudicate sive civis sit ille sive peregrinus Dt. 1:16
nulla erit distantia personarum ita parvum audietis ut magnum nec accipietis cuiusquam personam quia Dei iudicium est quod si difficile vobis aliquid visum fuerit referte ad me et ego audiam Dt. 1:17
profecti autem de Horeb transivimus per heremum terribilem et maximam quam vidistis per viam montis Amorrei sicut praeceperat Dominus Deus noster nobis cumque venissemus in Cadesbarne Dt. 1:19
vide terram quam Dominus Deus tuus dat tibi ascende et posside eam sicut locutus est Dominus Deus patribus tuis noli metuere nec quicquam paveas Dt. 1:21
et accessistis ad me omnes atque dixistis mittamus viros qui considerent terram et renuntient per quod iter debeamus ascendere et ad quas pergere civitates Dt. 1:22
qui cum perrexissent et ascendissent in montana venerunt usque ad vallem Botri et considerata terra Dt. 1:24
et noluistis ascendere sed increduli ad sermonem Domini Dei nostri Dt. 1:26
murmurati estis in tabernaculis vestris atque dixistis odit nos Dominus et idcirco eduxit nos de terra Aegypti ut traderet in manu Amorrei atque deleret Dt. 1:27
quo ascendemus nuntii terruerunt cor nostrum dicentes maxima multitudo est et nobis in statura procerior urbes magnae et ad caelum usque munitae filios Enacim vidimus ibi Dt. 1:28
et dixi vobis nolite metuere nec timeatis eos Dt. 1:29
et in solitudine ipse vidisti portavit te Dominus Deus tuus ut solet homo gestare parvulum filium suum in omni via per quam ambulasti donec veniretis ad locum istum Dt. 1:31
et nec sic quidem credidistis Domino Deo vestro Dt. 1:32
qui praecessit vos in via et metatus est locum in quo tentoria figere deberetis nocte ostendens vobis iter per ignem et die per columnam nubis Dt. 1:33
cumque audisset Dominus vocem sermonum vestrorum iratus iuravit et ait Dt. 1:34
praeter Chaleb filium Iepphonne ipse enim videbit eam et ipsi dabo terram quam calcavit et filiis eius quia secutus est Dominum Dt. 1:36
sed Iosue filius Nun minister tuus ipse intrabit pro te hunc exhortare et robora et ipse terram sorte dividat Israheli Dt. 1:38
parvuli vestri de quibus dixistis quod captivi ducerentur et filii qui hodie boni ac mali ignorant distantiam ipsi ingredientur et ipsis dabo terram et possidebunt eam Dt. 1:39
vos autem revertimini et abite in solitudinem per viam maris Rubri Dt. 1:40
et respondistis mihi peccavimus Domino ascendemus atque pugnabimus sicut praecepit Dominus Deus noster cumque instructi armis pergeretis in montem Dt. 1:41
locutus sum et non audistis sed adversantes imperio Domini et tumentes superbia ascendistis in montem Dt. 1:43
itaque egressus Amorreus qui habitabat in montibus et obviam veniens persecutus est vos sicut solent apes persequi et cecidit de Seir usque Horma Dt. 1:44
profectique inde venimus in solitudinem quae ducit ad mare Rubrum sicut mihi dixerat Dominus et circumivimus montem Seir longo tempore Dt. 2:1
et populo praecipe dicens transibitis per terminos fratrum vestrorum filiorum Esau qui habitant in Seir et timebunt vos Dt. 2:4
cibos emetis ab eis pecunia et comedetis aquam emptam haurietis et bibetis Dt. 2:6
Dominus Deus tuus benedixit tibi in omni opere manuum tuarum novit iter tuum quomodo transieris solitudinem hanc magnam per quadraginta annos habitans tecum Dominus Deus tuus et nihil tibi defuit Dt. 2:7
cumque transissemus fratres nostros filios Esau qui habitabant in Seir per viam campestrem de Helath et de Asiongaber venimus ad iter quod ducit in desertum Moab Dt. 2:8
Emim primi fuerunt habitatores eius populus magnus et validus et tam excelsus ut de Enacim stirpe Dt. 2:10
quasi gigantes crederentur et essent similes filiorum Enacim denique Moabitae appellant eos Emim Dt. 2:11
et accedens in vicina filiorum Ammon cave ne pugnes contra eos nec movearis ad proelium non enim dabo tibi de terra filiorum Ammon quia filiis Loth dedi eam in possessionem Dt. 2:19
terra gigantum reputata est et in ipsa olim habitaverunt gigantes quos Ammanitae vocant Zomzommim Dt. 2:20
populus magnus et multus et procerae longitudinis sicut Enacim quos delevit Dominus a facie eorum et fecit illos habitare pro eis Dt. 2:21
sicut fecerat filiis Esau qui habitant in Seir delens Horreos et terram eorum illis tradens quam possident usque in praesens Dt. 2:22
Eveos quoque qui habitabant in Aserim usque Gazam Cappadoces expulerunt qui egressi de Cappadocia deleverunt eos et habitaverunt pro illis Dt. 2:23
surgite et transite torrentem Arnon ecce tradidi in manu tua Seon regem Esebon Amorreum et terram eius incipe possidere et committe adversum eum proelium Dt. 2:24
hodie incipiam mittere terrorem atque formidinem tuam in populos qui habitant sub omni caelo ut audito nomine tuo paveant et in morem parturientium contremescant et dolore teneantur Dt. 2:25
alimenta pretio vende nobis ut vescamur aquam pecunia tribue et sic bibemus tantum est ut nobis concedas transitum Dt. 2:28
sicut fecerunt filii Esau qui habitant in Seir et Moabitae qui morantur in Ar donec veniamus ad Iordanem et transeamus in terram quam Dominus Deus noster daturus est nobis Dt. 2:29
noluitque Seon rex Esebon dare nobis transitum quia induraverat Dominus Deus tuus spiritum eius et obfirmaverat cor illius ut traderetur in manus tuas sicut nunc vides Dt. 2:30
dixitque Dominus ad me ecce coepi tradere tibi Seon et terram eius incipe possidere eam Dt. 2:31
et tradidit eum Dominus Deus noster nobis percussimusque eum cum filiis et omni populo suo Dt. 2:33
cunctasque urbes in tempore illo cepimus interfectis habitatoribus earum viris ac mulieribus et parvulis non reliquimus in eis quicquam Dt. 2:34
absque iumentis quae in partem venere praedantium et spoliis urbium quas cepimus Dt. 2:35
ab Aroer quae est super ripam torrentis Arnon oppido quod in valle situm est usque Galaad non fuit vicus et civitas quae nostras effugeret manus omnes tradidit Dominus Deus noster nobis Dt. 2:36
absque terra filiorum Ammon ad quam non accessimus et cunctis quae adiacent torrenti Ieboc et urbibus montanis universisque locis a quibus nos prohibuit Dominus Deus noster Dt. 2:37
tradidit ergo Dominus Deus noster in manibus nostris etiam Og regem Basan et universum populum eius percussimusque eos usque ad internicionem Dt. 3:3
cunctae urbes erant munitae muris altissimis portisque et vectibus absque oppidis innumeris quae non habebant muros Dt. 3:5
et delevimus eos sicut feceramus Seon regi Esebon disperdentes omnem civitatem virosque ac mulieres et parvulos Dt. 3:6
iumenta autem et spolia urbium diripuimus Dt. 3:7
quem Sidonii Sarion vocant et Amorrei Sanir Dt. 3:9
omnes civitates quae sitae sunt in planitie et universam terram Galaad et Basan usque Selcha et Edrai civitates regni Og in Basan Dt. 3:10
solus quippe Og rex Basan restiterat de stirpe gigantum monstratur lectus eius ferreus qui est in Rabbath filiorum Ammon novem cubitos habens longitudinis et quattuor latitudinis ad mensuram cubiti virilis manus Dt. 3:11
terramque possedimus in tempore illo ab Aroer quae est super ripam torrentis Arnon usque ad mediam partem montis Galaad et civitates illius dedi Ruben et Gad Dt. 3:12
reliquam autem partem Galaad et omnem Basan regni Og tradidi mediae tribui Manasse omnem regionem Argob cuncta Basan vocatur terra gigantum Dt. 3:13
Iair filius Manasse possedit omnem regionem Argob usque ad terminos Gesuri et Machathi vocavitque ex nomine suo Basan Avothiair id est villas Iair usque in praesentem diem Dt. 3:14
et tribubus Ruben et Gad dedi terram Galaad usque ad torrentem Arnon medium torrentis et finium usque ad torrentem Ieboc qui est terminus filiorum Ammon Dt. 3:16
et planitiem solitudinis atque Iordanem et terminos Chenereth usque ad mare Deserti quod est Salsissimum ad radices montis Phasga contra orientem Dt. 3:17
absque uxoribus et parvulis ac iumentis novi enim quod plura habeatis pecora et in urbibus remanere debebunt quas tradidi vobis Dt. 3:19
donec requiem tribuat Dominus fratribus vestris sicut vobis tribuit et possideant etiam ipsi terram quam daturus est eis trans Iordanem tunc revertetur unusquisque in possessionem suam quam dedi vobis Dt. 3:20
Domine Deus tu coepisti ostendere servo tuo magnitudinem tuam manumque fortissimam neque enim est alius Deus vel in caelo vel in terra qui possit facere opera tua et conparari fortitudini tuae Dt. 3:24
transibo igitur et videbo terram hanc optimam trans Iordanem et montem istum egregium et Libanum Dt. 3:25
ascende cacumen Phasgae et oculos tuos circumfer ad occidentem et aquilonem austrumque et orientem et aspice nec enim transibis Iordanem istum Dt. 3:27
praecipe Iosue et corrobora eum atque conforta quia ipse praecedet populum istum et dividet eis terram quam visurus es Dt. 3:28
et nunc Israhel audi praecepta et iudicia quae ego doceo te ut faciens ea vivas et ingrediens possideas terram quam Dominus Deus patrum vestrorum daturus est vobis Dt. 4:1
et observabitis et implebitis opere haec est enim vestra sapientia et intellectus coram populis ut audientes universa praecepta haec dicant en populus sapiens et intellegens gens magna Dt. 4:6
quae est enim alia gens sic inclita ut habeat caerimonias iustaque iudicia et universam legem quam ego proponam hodie ante oculos vestros Dt. 4:8
custodi igitur temet ipsum et animam tuam sollicite ne obliviscaris verborum quae viderunt oculi tui et ne excedant de corde tuo cunctis diebus vitae tuae docebis ea filios ac nepotes tuos Dt. 4:9
diem in quo stetisti coram Domino Deo tuo in Horeb quando Dominus locutus est mihi dicens congrega ad me populum ut audiat sermones meos et discat timere me omni tempore quo vivit in terra doceantque filios suos Dt. 4:10
et accessistis ad radices montis qui ardebat usque ad caelum erantque in eo tenebrae nubes et caligo Dt. 4:11
locutusque est Dominus ad vos de medio ignis vocem verborum eius audistis et formam penitus non vidistis Dt. 4:12
et ostendit vobis pactum suum quod praecepit ut faceretis et decem verba quae scripsit in duabus tabulis lapideis Dt. 4:13
mihique mandavit in illo tempore ut docerem vos caerimonias et iudicia quae facere deberetis in terra quam possessuri estis Dt. 4:14
ne forte oculis elevatis ad caelum videas solem et lunam et omnia astra caeli et errore deceptus adores ea et colas quae creavit Dominus Deus tuus in ministerium cunctis gentibus quae sub caelo sunt Dt. 4:19
vos autem tulit Dominus et eduxit de fornace ferrea Aegypti ut haberet populum hereditarium sicut est in praesenti die Dt. 4:20
iratusque est Dominus contra me propter sermones vestros et iuravit ut non transirem Iordanem nec ingrederer terram optimam quam daturus est vobis Dt. 4:21
ecce morior in hac humo non transibo Iordanem vos transibitis et possidebitis terram egregiam Dt. 4:22
cave nequando obliviscaris pacti Domini Dei tui quod pepigit tecum et facias tibi sculptam similitudinem eorum quae fieri Dominus prohibuit Dt. 4:23
si genueritis filios ac nepotes et morati fueritis in terra deceptique feceritis vobis aliquam similitudinem patrantes malum coram Domino Deo vestro ut eum ad iracundiam provocetis Dt. 4:25
testes invoco hodie caelum et terram cito perituros vos esse de terra quam transito Iordane possessuri estis non habitabitis in ea longo tempore sed delebit vos Dominus Dt. 4:26
atque disperget in omnes gentes et remanebitis pauci in nationibus ad quas vos ducturus est Dominus Dt. 4:27
ibique servietis diis qui hominum manu fabricati sunt ligno et lapidi qui non vident non audiunt non comedunt non odorantur Dt. 4:28
cumque quaesieris ibi Dominum Deum tuum invenies eum si tamen toto corde quaesieris et tota tribulatione animae tuae Dt. 4:29
postquam te invenerint omnia quae praedicta sunt novissimo tempore reverteris ad Dominum Deum tuum et audies vocem eius Dt. 4:30
ut audiret populus vocem Dei loquentis de medio ignis sicut tu audisti et vixisti Dt. 4:33
si fecit Deus ut ingrederetur et tolleret sibi gentem de medio nationum per temptationes signa atque portenta per pugnam et robustam manum extentumque brachium et horribiles visiones iuxta omnia quae fecit pro vobis Dominus Deus vester in Aegypto videntibus oculis tuis Dt. 4:34
ut scires quoniam Dominus ipse est Deus et non est alius praeter unum Dt. 4:35
de caelo te fecit audire vocem suam ut doceret te et in terra ostendit tibi ignem suum maximum et audisti verba illius de medio ignis Dt. 4:36
quia dilexit patres tuos et elegit semen eorum post eos eduxitque te praecedens in virtute sua magna ex Aegypto Dt. 4:37
ut deleret nationes maximas et fortiores te in introitu tuo et introduceret te daretque tibi terram earum in possessionem sicut cernis in praesenti die Dt. 4:38
scito ergo hodie et cogitato in corde tuo quod Dominus ipse sit Deus in caelo sursum et in terra deorsum et non sit alius Dt. 4:39
custodi praecepta eius atque mandata quae ego praecipio tibi ut bene sit tibi et filiis tuis post te et permaneas multo tempore super terram quam Dominus Deus tuus daturus est tibi Dt. 4:40
ut confugiat ad eas qui occiderit nolens proximum suum nec fuerit inimicus ante unum et alterum diem et ad harum aliquam urbium possit evadere Dt. 4:42
Bosor in solitudine quae sita est in terra campestri de tribu Ruben et Ramoth in Galaad quae est in tribu Gad et Golam in Basan quae est in tribu Manasse Dt. 4:43
et haec testimonia et caerimoniae atque iudicia quae locutus est ad filios Israhel quando egressi sunt de Aegypto Dt. 4:45
possederunt terram eius et terram Og regis Basan duorum regum Amorreorum qui erant trans Iordanem ad solis ortum Dt. 4:47
ab Aroer quae sita est super ripam torrentis Arnon usque ad montem Sion qui est et Hermon Dt. 4:48
omnem planitiem trans Iordanem ad orientalem plagam usque ad mare Solitudinis et usque ad radices montis Phasga Dt. 4:49
vocavitque Moses omnem Israhelem et dixit ad eum audi Israhel caerimonias atque iudicia quae ego loquor in auribus vestris hodie discite ea et opere conplete Dt. 5:1
non cum patribus nostris iniit pactum sed nobiscum qui inpraesentiarum sumus et vivimus Dt. 5:3
ego sequester et medius fui inter Dominum et vos in tempore illo ut adnuntiarem vobis verba eius timuistis enim ignem et non ascendistis in montem et ait Dt. 5:5
non facies tibi sculptile nec similitudinem omnium quae in caelo sunt desuper et quae in terra deorsum et quae versantur in aquis sub terra Dt. 5:8
non adorabis ea et non coles ego enim sum Dominus Deus tuus Deus aemulator reddens iniquitatem patrum super filios in tertiam et quartam generationem his qui oderunt me Dt. 5:9
et faciens misericordiam in multa milia diligentibus me et custodientibus praecepta mea Dt. 5:10
sex diebus operaberis et facies omnia opera tua Dt. 5:13
septimus dies sabbati est id est requies Domini Dei tui non facies in eo quicquam operis tu et filius tuus et filia servus et ancilla et bos et asinus et omne iumentum tuum et peregrinus qui est intra portas tuas ut requiescat servus et ancilla tua sicut et tu Dt. 5:14
memento quod et ipse servieris in Aegypto et eduxerit te inde Dominus Deus tuus in manu forti et brachio extento idcirco praecepit tibi ut observares diem sabbati Dt. 5:15
honora patrem tuum et matrem sicut praecepit tibi Dominus Deus tuus ut longo vivas tempore et bene sit tibi in terra quam Dominus Deus tuus daturus est tibi Dt. 5:16
non concupisces uxorem proximi tui non domum non agrum non servum non ancillam non bovem non asinum et universa quae illius sunt Dt. 5:21
haec verba locutus est Dominus ad omnem multitudinem vestram in monte de medio ignis et nubis et caliginis voce magna nihil addens amplius et scripsit ea in duabus tabulis lapideis quas tradidit mihi Dt. 5:22
vos autem postquam audistis vocem de medio tenebrarum et montem ardere vidistis accessistis ad me omnes principes tribuum et maiores natu atque dixistis Dt. 5:23
ecce ostendit nobis Dominus Deus noster maiestatem et magnitudinem suam vocem eius audivimus de medio ignis et probavimus hodie quod loquente Deo cum homine vixerit homo Dt. 5:24
cur ergo morimur et devorabit nos ignis hic maximus si enim audierimus ultra vocem Domini Dei nostri moriemur Dt. 5:25
quid est omnis caro ut audiat vocem Dei viventis qui de medio ignis loquitur sicut nos audivimus et possit vivere Dt. 5:26
tu magis accede et audi cuncta quae dixerit Dominus Deus noster tibi loquerisque ad nos et nos audientes faciemus ea Dt. 5:27
quis det talem eos habere mentem ut timeant me et custodiant universa mandata mea in omni tempore ut bene sit eis et filiis eorum in sempiternum Dt. 5:29
vade et dic eis revertimini in tentoria vestra Dt. 5:30
tu vero hic sta mecum et loquar tibi omnia mandata et caerimonias atque iudicia quae docebis eos ut faciant ea in terra quam dabo illis in possessionem Dt. 5:31
custodite igitur et facite quae praecepit Dominus Deus vobis non declinabitis neque ad dextram neque ad sinistram Dt. 5:32
sed per viam quam praecepit Dominus Deus vester ambulabitis ut vivatis et bene sit vobis et protelentur dies in terra possessionis vestrae Dt. 5:33
haec sunt praecepta et caerimoniae atque iudicia quae mandavit Dominus Deus vester ut docerem vos et faciatis ea in terra ad quam transgredimini possidendam Dt. 6:1
ut timeas Dominum Deum tuum et custodias omnia mandata et praecepta eius quae ego praecipio tibi et filiis ac nepotibus tuis cunctis diebus vitae tuae ut prolongentur dies tui Dt. 6:2
audi Israhel et observa ut facias et bene sit tibi et multipliceris amplius sicut pollicitus est Dominus Deus patrum tuorum tibi terram lacte et melle manantem Dt. 6:3
diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo et ex tota anima tua et ex tota fortitudine tua Dt. 6:5
et narrabis ea filiis tuis et meditaberis sedens in domo tua et ambulans in itinere dormiens atque consurgens Dt. 6:7
et ligabis ea quasi signum in manu tua eruntque et movebuntur inter oculos tuos Dt. 6:8
scribesque ea in limine et ostiis domus tuae Dt. 6:9
cumque introduxerit te Dominus Deus tuus in terram pro qua iuravit patribus tuis Abraham Isaac et Iacob et dederit tibi civitates magnas et optimas quas non aedificasti Dt. 6:10
domos plenas cunctarum opum quas non extruxisti cisternas quas non fodisti vineta et oliveta quae non plantasti Dt. 6:11
et comederis et saturatus fueris Dt. 6:12
cave diligenter ne obliviscaris Domini qui eduxit te de terra Aegypti de domo servitutis Dominum Deum tuum timebis et ipsi servies ac per nomen illius iurabis Dt. 6:13
quoniam Deus aemulator Dominus Deus tuus in medio tui nequando irascatur furor Domini Dei tui contra te et auferat te de superficie terrae Dt. 6:15
custodi praecepta Domini Dei tui ac testimonia et caerimonias quas praecepit tibi Dt. 6:17
et fac quod placitum est et bonum in conspectu Domini ut bene sit tibi et ingressus possideas terram optimam de qua iuravit Dominus patribus tuis Dt. 6:18
cum interrogaverit te filius tuus cras dicens quid sibi volunt testimonia haec et caerimoniae atque iudicia quae praecepit Dominus Deus noster nobis Dt. 6:20
dices ei servi eramus Pharaonis in Aegypto et eduxit nos Dominus de Aegypto in manu forti Dt. 6:21
fecitque signa atque prodigia magna et pessima in Aegypto contra Pharaonem et omnem domum illius in conspectu nostro Dt. 6:22
et eduxit nos inde ut introductis daret terram super qua iuravit patribus nostris Dt. 6:23
praecepitque nobis Dominus ut faciamus omnia legitima haec et timeamus Dominum Deum nostrum et bene sit nobis cunctis diebus vitae nostrae sicut est hodie Dt. 6:24
eritque nostri misericors si custodierimus et fecerimus omnia praecepta eius coram Domino Deo nostro sicut mandavit nobis Dt. 6:25
cum introduxerit te Dominus Deus tuus in terram quam possessurus ingredieris et deleverit gentes multas coram te Hettheum et Gergeseum et Amorreum Chananeum et Ferezeum et Eveum et Iebuseum septem gentes multo maioris numeri quam tu es et robustiores te Dt. 7:1
quia seducet filium tuum ne sequatur me et ut magis serviat diis alienis irasceturque furor Domini et delebit te cito Dt. 7:4
quin potius haec facietis eis aras eorum subvertite confringite statuas lucosque succidite et sculptilia conburite Dt. 7:5
non quia cunctas gentes numero vincebatis vobis iunctus est Dominus et elegit vos cum omnibus sitis populis pauciores Dt. 7:7
sed quia dilexit vos Dominus et custodivit iuramentum quod iuravit patribus vestris eduxitque vos in manu forti et redemit de domo servitutis de manu Pharaonis regis Aegypti Dt. 7:8
et scies quia Dominus Deus tuus ipse est Deus fortis et fidelis custodiens pactum et misericordiam diligentibus se et his qui custodiunt praecepta eius in mille generationes Dt. 7:9
et reddens odientibus se statim ita ut disperdat eos et ultra non differat protinus eis restituens quod merentur Dt. 7:10
custodi ergo praecepta et caerimonias atque iudicia quae ego mando tibi hodie ut facias Dt. 7:11
si postquam audieris haec iudicia custodieris ea et feceris custodiet et Dominus Deus tuus tibi pactum et misericordiam quam iuravit patribus tuis Dt. 7:12
et diliget te ac multiplicabit benedicetque fructui ventris tui et fructui terrae tuae frumento tuo atque vindemiae oleo et armentis gregibus ovium tuarum super terram pro qua iuravit patribus tuis ut daret eam tibi Dt. 7:13
auferet Dominus a te omnem languorem et infirmitates Aegypti pessimas quas novisti non inferet tibi sed cunctis hostibus tuis Dt. 7:15
noli metuere sed recordare quae fecerit Dominus Deus tuus Pharaoni et cunctis Aegyptiis Dt. 7:18
plagas maximas quas viderunt oculi tui et signa atque portenta manumque robustam et extentum brachium ut educeret te Dominus Deus tuus sic faciet cunctis populis quos metuis Dt. 7:19
insuper et crabrones mittet Dominus Deus tuus in eos donec deleat omnes atque disperdat qui te fugerint et latere potuerint Dt. 7:20
non timebis eos quia Dominus Deus tuus in medio tui est Deus magnus et terribilis Dt. 7:21
dabitque eos Dominus Deus tuus in conspectu tuo et interficiet illos donec penitus deleantur Dt. 7:23
tradet reges eorum in manus tuas et disperdes nomina eorum sub caelo nullus poterit resistere tibi donec conteras eos Dt. 7:24
sculptilia eorum igne conbures non concupisces argentum et aurum de quibus facta sunt neque adsumes ex eis tibi quicquam ne offendas propter ea quia abominatio est Domini Dei tui Dt. 7:25
nec inferes quippiam ex idolo in domum tuam ne fias anathema sicut et illud est quasi spurcitiam detestaberis et velut inquinamentum ac sordes abominationi habebis quia anathema est Dt. 7:26
omne mandatum quod ego praecipio tibi hodie cave diligenter ut facias ut possitis vivere et multiplicemini ingressique possideatis terram pro qua iuravit Dominus patribus vestris Dt. 8:1
et recordaberis cuncti itineris per quod adduxit te Dominus Deus tuus quadraginta annis per desertum ut adfligeret te atque temptaret et nota fierent quae in tuo animo versabantur utrum custodires mandata illius an non Dt. 8:2
adflixit te penuria et dedit tibi cibum manna quem ignorabas tu et patres tui ut ostenderet tibi quod non in solo pane vivat homo sed in omni verbo quod egreditur ex ore Domini Dt. 8:3
vestimentum tuum quo operiebaris nequaquam vetustate defecit et pes tuus non est subtritus en quadragesimus annus est Dt. 8:4
ut custodias mandata Domini Dei tui et ambules in viis eius et timeas eum Dt. 8:6
Dominus enim Deus tuus introducet te in terram bonam terram rivorum aquarumque et fontium in cuius campis et montibus erumpunt fluviorum abyssi Dt. 8:7
terram frumenti hordei vinearum in qua ficus et mala granata et oliveta nascuntur terram olei ac mellis Dt. 8:8
ubi absque ulla penuria comedes panem tuum et rerum omnium abundantia perfrueris cuius lapides ferrum sunt et de montibus eius aeris metalla fodiuntur Dt. 8:9
ut cum comederis et satiatus fueris benedicas Domino Deo tuo pro terra optima quam dedit tibi Dt. 8:10
observa et cave nequando obliviscaris Domini Dei tui et neglegas mandata eius atque iudicia et caerimonias quas ego praecipio tibi hodie Dt. 8:11
ne postquam comederis et satiatus domos pulchras aedificaveris et habitaveris in eis Dt. 8:12
habuerisque armenta et ovium greges argenti et auri cunctarumque rerum copiam Dt. 8:13
elevetur cor tuum et non reminiscaris Domini Dei tui qui eduxit te de terra Aegypti de domo servitutis Dt. 8:14
et ductor tuus fuit in solitudine magna atque terribili in qua erat serpens flatu adurens et scorpio ac dipsas et nullae omnino aquae qui eduxit rivos de petra durissima Dt. 8:15
et cibavit te manna in solitudine quod nescierunt patres tui et postquam adflixit ac probavit ad extremum misertus est tui Dt. 8:16
ne diceres in corde tuo fortitudo mea et robur manus meae haec mihi omnia praestiterunt Dt. 8:17
sin autem oblitus Domini Dei tui secutus fueris alienos deos coluerisque illos et adoraveris ecce nunc praedico tibi quod omnino dispereas Dt. 8:19
sicut gentes quas delevit Dominus in introitu tuo ita et vos peribitis si inoboedientes fueritis voci Domini Dei vestri Dt. 8:20
audi Israhel tu transgredieris hodie Iordanem ut possideas nationes maximas et fortiores te civitates ingentes et ad caelum usque muratas Dt. 9:1
populum magnum atque sublimem filios Enacim quos ipse vidisti et audisti quibus nullus potest ex adverso resistere Dt. 9:2
scies ergo hodie quod Dominus Deus tuus ipse transibit ante te ignis devorans atque consumens qui conterat eos et deleat atque disperdat ante faciem tuam velociter sicut locutus est tibi Dt. 9:3
neque enim propter iustitias tuas et aequitatem cordis tui ingredieris ut possideas terras eorum sed quia illae egerunt impie te introeunte deletae sunt et ut conpleret verbum suum Dominus quod sub iuramento pollicitus est patribus tuis Abraham Isaac et Iacob Dt. 9:5
memento et ne obliviscaris quomodo ad iracundiam provocaveris Dominum Deum tuum in solitudine ex eo die quo es egressus ex Aegypto usque ad locum istum semper adversum Dominum contendisti Dt. 9:7
nam et in Horeb provocasti eum et iratus delere te voluit Dt. 9:8
quando ascendi in montem ut acciperem tabulas lapideas tabulas pacti quod pepigit vobiscum Dominus et perseveravi in monte quadraginta diebus ac noctibus panem non comedens et aquam non bibens Dt. 9:9
deditque mihi Dominus duas tabulas lapideas scriptas digito Dei et continentes omnia verba quae vobis in monte locutus est de medio ignis quando contio populi congregata est Dt. 9:10
cumque transissent quadraginta dies et totidem noctes dedit mihi Dominus duas tabulas lapideas tabulas foederis Dt. 9:11
dixitque mihi surge et descende hinc cito quia populus tuus quos eduxisti de Aegypto deseruerunt velociter viam quam demonstrasti eis feceruntque sibi conflatile Dt. 9:12
dimitte me ut conteram eum et deleam nomen eius sub caelo et constituam te super gentem quae hac maior et fortior sit Dt. 9:14
cumque de monte ardente descenderem et duas tabulas foederis utraque tenerem manu Dt. 9:15
vidissemque vos peccasse Domino Deo vestro et fecisse vobis vitulum conflatilem ac deseruisse velociter viam eius quam vobis ostenderat Dt. 9:16
et procidi ante Dominum sicut prius quadraginta diebus et noctibus panem non comedens et aquam non bibens propter omnia peccata vestra quae gessistis contra Dominum et eum ad iracundiam provocastis Dt. 9:18
timui enim indignationem et iram illius qua adversum vos concitatus delere vos voluit et exaudivit me Dominus etiam hac vice Dt. 9:19
adversum Aaron quoque vehementer iratus voluit eum conterere et pro illo similiter deprecatus sum Dt. 9:20
peccatum autem vestrum quod feceratis id est vitulum arripiens igne conbusi et in frusta comminuens omninoque in pulverem redigens proieci in torrentem qui de monte descendit Dt. 9:21
in Incendio quoque et in Temptatione et in sepulchris Concupiscentiae provocastis Dominum Dt. 9:22
et quando misit vos de Cadesbarne dicens ascendite et possidete terram quam dedi vobis et contempsistis imperium Domini Dei vestri et non credidistis ei neque vocem eius audire voluistis Dt. 9:23
et iacui coram Domino quadraginta diebus ac noctibus quibus eum suppliciter deprecabar ne deleret vos ut fuerat comminatus Dt. 9:25
et orans dixi Domine Deus ne disperdas populum tuum et hereditatem tuam quam redemisti in magnitudine tua quos eduxisti de Aegypto in manu forti Dt. 9:26
recordare servorum tuorum Abraham Isaac et Iacob ne aspicias duritiam populi huius et impietatem atque peccatum Dt. 9:27
ne forte dicant habitatores terrae de qua eduxisti nos non poterat Dominus introducere eos in terram quam pollicitus est eis et oderat illos idcirco eduxit ut interficeret eos in solitudine Dt. 9:28
qui sunt populus tuus et hereditas tua quos eduxisti in fortitudine tua magna et in brachio tuo extento Dt. 9:29
in tempore illo dixit Dominus ad me dola tibi duas tabulas lapideas sicut priores fuerunt et ascende ad me in montem faciesque arcam ligneam Dt. 10:1
et scribam in tabulis verba quae fuerunt in his quas ante confregisti ponesque eas in arca Dt. 10:2
scripsitque in tabulis iuxta id quod prius scripserat verba decem quae locutus est Dominus ad vos in monte de medio ignis quando populus congregatus est et dedit eas mihi Dt. 10:4
reversusque de monte descendi et posui tabulas in arcam quam feceram quae hucusque ibi sunt sicut mihi praecepit Dominus Dt. 10:5
eo tempore separavit tribum Levi ut portaret arcam foederis Domini et staret coram eo in ministerio ac benediceret in nomine illius usque in praesentem diem Dt. 10:8
ego autem steti in monte sicut prius quadraginta diebus ac noctibus exaudivitque me Dominus etiam hac vice et te perdere noluit Dt. 10:10
dixitque mihi vade et praecede populum ut ingrediatur et possideat terram quam iuravi patribus eorum ut traderem eis Dt. 10:11
et nunc Israhel quid Dominus Deus tuus petit a te nisi ut timeas Dominum Deum tuum et ambules in viis eius et diligas eum ac servias Domino Deo tuo in toto corde tuo et in tota anima tua Dt. 10:12
custodiasque mandata Domini et caerimonias eius quas ego hodie praecipio ut bene sit tibi Dt. 10:13
en Domini Dei tui caelum est et caelum caeli terra et omnia quae in ea sunt Dt. 10:14
et tamen patribus tuis conglutinatus est Dominus et amavit eos elegitque semen eorum post eos id est vos de cunctis gentibus sicut hodie conprobatur Dt. 10:15
circumcidite igitur praeputium cordis vestri et cervicem vestram ne induretis amplius Dt. 10:16
quia Dominus Deus vester ipse est Deus deorum et Dominus dominantium Deus magnus et potens et terribilis qui personam non accipit nec munera Dt. 10:17
facit iudicium pupillo et viduae amat peregrinum et dat ei victum atque vestitum Dt. 10:18
et vos ergo amate peregrinos quia et ipsi fuistis advenae in terra Aegypti Dt. 10:19
Dominum Deum tuum timebis et ei servies ipsi adherebis iurabisque in nomine illius Dt. 10:20
ipse est laus tua et Deus tuus qui fecit tibi haec magnalia et terribilia quae viderunt oculi tui Dt. 10:21
in septuaginta animabus descenderunt patres tui in Aegyptum et ecce nunc multiplicavit te Dominus Deus tuus sicut astra caeli Dt. 10:22
ama itaque Dominum Deum tuum et observa praecepta eius et caerimonias iudicia atque mandata omni tempore Dt. 11:1
cognoscite hodie quae ignorant filii vestri qui non viderunt disciplinam Domini Dei vestri magnalia eius et robustam manum extentumque brachium Dt. 11:2
signa et opera quae fecit in medio Aegypti Pharaoni regi et universae terrae eius Dt. 11:3
omnique exercitui Aegyptiorum et equis ac curribus quomodo operuerint eos aquae Rubri maris cum vos persequerentur et deleverit eos Dominus usque in praesentem diem Dt. 11:4
et Dathan atque Abiram filiis Heliab qui fuit filius Ruben quos aperto ore suo terra absorbuit cum domibus et tabernaculis et universa substantia eorum quam habebant in medio Israhelis Dt. 11:6
ut custodiatis universa mandata illius quae ego hodie praecipio vobis et possitis introire et possidere terram ad quam ingredimini Dt. 11:8
multoque in ea vivatis tempore quam sub iuramento pollicitus est Dominus patribus vestris et semini eorum lacte et melle manantem Dt. 11:9
sed montuosa est et campestris de caelo expectans pluvias Dt. 11:11
quam Dominus Deus tuus semper invisit et oculi illius in ea sunt a principio anni usque ad finem eius Dt. 11:12
si ergo oboedieritis mandatis meis quae hodie praecipio vobis ut diligatis Dominum Deum vestrum et serviatis ei in toto corde vestro et in tota anima vestra Dt. 11:13
dabo pluviam terrae vestrae temporivam et serotinam ut colligatis frumentum et vinum et oleum Dt. 11:14
faenum ex agris ad pascenda iumenta et ut ipsi comedatis ac saturemini Dt. 11:15
cavete ne forte decipiatur cor vestrum et recedatis a Domino serviatisque diis alienis et adoretis eos Dt. 11:16
iratusque Dominus claudat caelum et pluviae non descendant nec terra det germen suum pereatisque velociter de terra optima quam Dominus daturus est vobis Dt. 11:17
ponite haec verba mea in cordibus et in animis vestris et suspendite ea pro signo in manibus et inter vestros oculos conlocate Dt. 11:18
docete filios vestros ut illa meditentur quando sederis in domo tua et ambulaveris in via et accubueris atque surrexeris Dt. 11:19
scribes ea super postes et ianuas domus tuae Dt. 11:20
ut multiplicentur dies tui et filiorum tuorum in terra quam iuravit Dominus patribus tuis ut daret eis quamdiu caelum inminet terrae Dt. 11:21
si enim custodieritis mandata quae ego praecipio vobis et feceritis ea ut diligatis Dominum Deum vestrum et ambuletis in omnibus viis eius adherentes ei Dt. 11:22
disperdet Dominus omnes gentes istas ante faciem vestram et possidebitis eas quae maiores et fortiores vobis sunt Dt. 11:23
omnis locus quem calcaverit pes vester vester erit a deserto et Libano a flumine magno Eufraten usque ad mare occidentale erunt termini vestri Dt. 11:24
nullus stabit contra vos terrorem vestrum et formidinem dabit Dominus Deus vester super omnem terram quam calcaturi estis sicut locutus est vobis Dt. 11:25
en propono in conspectu vestro hodie benedictionem et maledictionem Dt. 11:26
maledictionem si non audieritis mandata Domini Dei vestri sed recesseritis de via quam ego nunc ostendo vobis et ambulaveritis post deos alienos quos ignoratis Dt. 11:28
qui sunt trans Iordanem post viam quae vergit ad solis occubitum in terra Chananei qui habitat in campestribus contra Galgalam quae est iuxta vallem tendentem et intrantem procul Dt. 11:30
vos enim transibitis Iordanem ut possideatis terram quam Dominus Deus vester daturus est vobis et habeatis ac possideatis illam Dt. 11:31
subvertite omnia loca in quibus coluerunt gentes quas possessuri estis deos suos super montes excelsos et colles et subter omne lignum frondosum Dt. 12:2
dissipate aras earum et confringite statuas lucos igne conburite et idola comminuite disperdite nomina eorum de locis illis Dt. 12:3
sed ad locum quem elegerit Dominus Deus vester de cunctis tribubus vestris ut ponat nomen suum ibi et habitet in eo venietis Dt. 12:5
et offeretis in illo loco holocausta et victimas vestras decimas et primitias manuum vestrarum et vota atque donaria primogenita boum et ovium Dt. 12:6
et comedetis ibi in conspectu Domini Dei vestri ac laetabimini in cunctis ad quae miseritis manum vos et domus vestrae in quibus benedixerit vobis Dominus Deus vester Dt. 12:7
neque enim usque in praesens tempus venistis ad requiem et possessionem quam Dominus Deus daturus est vobis Dt. 12:9
transibitis Iordanem et habitabitis in terram quam Dominus Deus vester daturus est vobis ut requiescatis a cunctis hostibus per circuitum et absque ullo timore habitetis Dt. 12:10
in loco quem elegerit Dominus Deus vester ut sit nomen eius in eo illuc omnia quae praecipio conferetis holocausta et hostias ac decimas et primitias manuum vestrarum et quicquid praecipuum est in muneribus quae vovistis Domino Dt. 12:11
ibi epulabimini coram Domino Deo vestro vos filii ac filiae vestrae famuli et famulae atque Levites qui in vestris urbibus commorantur neque enim habet aliam partem et possessionem inter vos Dt. 12:12
sed in eo quem elegerit Dominus in una tribuum tuarum offeres hostias et facies quaecumque praecipio tibi Dt. 12:14
sin autem comedere volueris et te esus carnium delectarit occide et comede iuxta benedictionem Domini Dei tui quam dedit tibi in urbibus tuis sive inmundum fuerit hoc est maculatum et debile sive mundum hoc est integrum et sine macula quod offerri licet sicut capream et cervum comedes Dt. 12:15
non poteris comedere in oppidis tuis decimam frumenti et vini et olei tui primogenita armentorum et pecorum et omnia quae voveris et sponte offerre volueris et primitias manuum tuarum Dt. 12:17
sed coram Domino Deo tuo comedes ea in loco quem elegerit Dominus Deus tuus tu et filius tuus ac filia servus et famula atque Levites qui manet in urbibus tuis et laetaberis et reficieris coram Domino Deo tuo in cunctis ad quae extenderis manum tuam Dt. 12:18
quando dilataverit Dominus Deus tuus terminos tuos sicut locutus est tibi et volueris vesci carnibus quas desiderat anima tua Dt. 12:20
locus autem quem elegerit Dominus Deus tuus ut sit nomen eius ibi si procul fuerit occides de armentis et pecoribus quae habueris sicut praecepi tibi et comedes in oppidis tuis ut tibi placet Dt. 12:21
sicut comeditur caprea et cervus ita vesceris eis et mundus et inmundus in commune vescentur Dt. 12:22
hoc solum cave ne sanguinem comedas sanguis enim eorum pro anima est et idcirco non debes animam comedere cum carnibus Dt. 12:23
ut sit tibi bene et filiis tuis post te cum feceris quod placet in conspectu Domini Dt. 12:25
quae autem sanctificaveris et voveris Domino tolles et venies ad locum quem elegerit Dominus Dt. 12:26
et offeres oblationes tuas carnem et sanguinem super altare Domini Dei tui sanguinem hostiarum fundes in altari carnibus autem ipse vesceris Dt. 12:27
observa et audi omnia quae ego praecipio tibi ut bene sit tibi et filiis tuis post te in sempiternum cum feceris quod bonum est et placitum in conspectu Domini Dei tui Dt. 12:28
quando disperderit Dominus Deus tuus ante faciem tuam gentes ad quas ingredieris possidendas et possederis eas atque habitaveris in terra earum Dt. 12:29
cave ne imiteris eas postquam te fuerint introeunte subversae et requiras caerimonias earum dicens sicut coluerunt gentes istae deos suos ita et ego colam Dt. 12:30
non facies similiter Domino Deo tuo omnes enim abominationes quas aversatur Dominus fecerunt diis suis offerentes filios et filias et conburentes igne Dt. 12:31
si surrexerit in medio tui prophetes aut qui somnium vidisse se dicat et praedixerit signum atque portentum Dt. 13:1
et evenerit quod locutus est et dixerit tibi eamus et sequamur deos alienos quos ignoras et serviamus eis Dt. 13:2
non audies verba prophetae illius aut somniatoris quia temptat vos Dominus Deus vester ut palam fiat utrum diligatis eum an non in toto corde et in tota anima vestra Dt. 13:3
Dominum Deum vestrum sequimini et ipsum timete mandata illius custodite et audite vocem eius ipsi servietis et ipsi adherebitis Dt. 13:4
propheta autem ille aut fictor somniorum interficietur quia locutus est ut vos averteret a Domino Deo vestro qui eduxit vos de terra Aegypti et redemit de domo servitutis ut errare te faceret de via quam tibi praecepit Dominus Deus tuus et auferes malum de medio tui Dt. 13:5
si tibi voluerit persuadere frater tuus filius matris tuae aut filius tuus vel filia sive uxor quae est in sinu tuo aut amicus quem diligis ut animam tuam clam dicens eamus et serviamus diis alienis quos ignoras tu et patres tui Dt. 13:6
non adquiescas ei nec audias neque parcat ei oculus tuus ut miserearis et occultes eum Dt. 13:8
sed statim interficies sit primum manus tua super eum et post te omnis populus mittat manum Dt. 13:9
ut omnis Israhel audiens timeat et nequaquam ultra faciat quippiam huius rei simile Dt. 13:11
egressi sunt filii Belial de medio tui et averterunt habitatores urbis tuae atque dixerunt eamus et serviamus diis alienis quos ignoratis Dt. 13:13
quaere sollicite et diligenter rei veritate perspecta si inveneris certum esse quod dicitur et abominationem hanc opere perpetratam Dt. 13:14
statim percuties habitatores urbis illius in ore gladii et delebis eam omniaque quae in illa sunt usque ad pecora Dt. 13:15
quicquid etiam supellectilis fuerit congregabis in medium platearum eius et cum ipsa civitate succendes ita ut universa consumas Domino Deo tuo et sit tumulus sempiternus non aedificabitur amplius Dt. 13:16
et non adherebit de illo anathemate quicquam in manu tua ut avertatur Dominus ab ira furoris sui et misereatur tui multiplicetque te sicut iuravit patribus tuis Dt. 13:17
quoniam populus sanctus es Domino Deo tuo et te elegit ut sis ei in populum peculiarem de cunctis gentibus quae sunt super terram Dt. 14:2
hoc est animal quod comedere debetis bovem et ovem et capram Dt. 14:4
omne animal quod in duas partes ungulam findit et ruminat comedetis Dt. 14:6
de his autem quae ruminant et ungulam non findunt haec comedere non debetis camelum leporem choerogyllium quia ruminant et non dividunt ungulam inmunda erunt vobis Dt. 14:7
sus quoque quoniam dividit ungulam et non ruminat inmunda erit carnibus eorum non vescemini et cadavera non tangetis Dt. 14:8
haec comedetis ex omnibus quae morantur in aquis quae habent pinnulas et squamas comedite Dt. 14:9
quae absque pinnulis et squamis sunt ne comedatis quia inmunda sunt Dt. 14:10
inmundas ne comedatis aquilam scilicet et grypem et alietum Dt. 14:12
ixon et vulturem ac milvum iuxta genus suum Dt. 14:13
et omne corvini generis Dt. 14:14
strutionem ac noctuam et larum atque accipitrem iuxta genus suum Dt. 14:15
herodium et cycnum et ibin Dt. 14:16
ac mergulum porphirionem et nycticoracem Dt. 14:17
onocrotalum et charadrium singula in genere suo upupam quoque et vespertilionem Dt. 14:18
et omne quod reptat et pinnulas habet inmundum erit nec comedetur Dt. 14:19
et comedes in conspectu Domini Dei tui in loco quem elegerit ut in eo nomen illius invocetur decimam frumenti tui et vini et olei et primogenita de armentis et ovibus tuis ut discas timere Dominum Deum tuum omni tempore Dt. 14:23
cum autem longior fuerit via et locus quem elegerit Dominus Deus tuus tibique benedixerit nec potueris ad eum haec cuncta portare Dt. 14:24
vendes omnia et in pretium rediges portabisque manu tua et proficisceris ad locum quem elegerit Dominus Deus tuus Dt. 14:25
et emes ex eadem pecunia quicquid tibi placuerit sive ex armentis sive ex ovibus vinum quoque et siceram et omne quod desiderat anima tua et comedes coram Domino Deo tuo et epulaberis tu et domus tua Dt. 14:26
et Levita qui intra portas tuas est cave ne derelinquas eum quia non habet aliam partem in possessione tua Dt. 14:27
anno tertio separabis aliam decimam ex omnibus quae nascuntur tibi eo tempore et repones intra ianuas tuas Dt. 14:28
venietque Levites qui aliam non habet partem nec possessionem tecum et peregrinus et pupillus ac vidua qui intra portas tuas sunt et comedent et saturabuntur ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in cunctis operibus manuum tuarum quae feceris Dt. 14:29
a peregrino et advena exiges civem et propinquum repetendi non habes potestatem Dt. 15:3
et omnino indigens et mendicus non erit inter vos ut benedicat tibi Dominus in terra quam traditurus est tibi in possessionem Dt. 15:4
si tamen audieris vocem Domini Dei tui et custodieris universa quae iussit et quae ego hodie praecipio tibi benedicet tibi ut pollicitus est Dt. 15:5
fenerabis gentibus multis et ipse a nullo accipies mutuum dominaberis nationibus plurimis et tui nemo dominabitur Dt. 15:6
sed aperies eam pauperi et dabis mutuum quod eum indigere perspexeris Dt. 15:8
cave ne forte subripiat tibi impia cogitatio et dicas in corde tuo adpropinquat septimus annus remissionis et avertas oculos a paupere fratre tuo nolens ei quod postulat mutuum commodare ne clamet contra te ad Dominum et fiat tibi in peccatum Dt. 15:9
sed dabis ei nec ages quippiam callide in eius necessitatibus sublevandis ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in omni tempore et in cunctis ad quae manum miseris Dt. 15:10
non deerunt pauperes in terra habitationis tuae idcirco ego praecipio tibi ut aperias manum fratri tuo egeno et pauperi qui tecum versatur in terra Dt. 15:11
cum tibi venditus fuerit frater tuus hebraeus aut hebraea et sex annis servierit tibi in septimo anno dimittes eum liberum Dt. 15:12
et quem libertate donaveris nequaquam vacuum abire patieris Dt. 15:13
sed dabis viaticum de gregibus et de area et torculari tuo quibus Dominus Deus tuus benedixerit tibi Dt. 15:14
memento quod et ipse servieris in terra Aegypti et liberaverit te Dominus Deus tuus et idcirco ego nunc praecipiam tibi Dt. 15:15
sin autem dixerit nolo egredi eo quod diligat te et domum tuam et bene sibi apud te esse sentiat Dt. 15:16
adsumes subulam et perforabis aurem eius in ianua domus tuae et serviet tibi usque in aeternum ancillae quoque similiter facies Dt. 15:17
de primogenitis quae nascuntur in armentis et ovibus tuis quicquid sexus est masculini sanctificabis Domino Deo tuo non operaberis in primogenito bovis et non tondebis primogenita ovium Dt. 15:19
in conspectu Domini Dei tui comedes ea per annos singulos in loco quem elegerit Dominus tu et domus tua Dt. 15:20
sin autem habuerit maculam et vel claudum fuerit vel caecum aut in aliqua parte deforme vel debile non immolabitur Domino Deo tuo Dt. 15:21
sed intra portas urbis tuae comedes illud tam mundus quam inmundus similiter vescentur eis quasi caprea et cervo Dt. 15:22
observa mensem novarum frugum et verni primum temporis ut facias phase Domino Deo tuo quoniam in isto mense eduxit te Dominus Deus tuus de Aegypto nocte Dt. 16:1
immolabisque phase Domino Deo tuo de ovibus et de bubus in loco quem elegerit Dominus Deus tuus ut habitet nomen eius ibi Dt. 16:2
non apparebit fermentum in omnibus terminis tuis septem diebus et non manebit de carnibus eius quod immolatum est vesperi in die primo mane Dt. 16:4
et coques et comedes in loco quem elegerit Dominus Deus tuus maneque consurgens vades in tabernacula tua Dt. 16:7
sex diebus comedes azyma et in die septimo quia collecta est Domini Dei tui non facies opus Dt. 16:8
et celebrabis diem festum ebdomadarum Domino Deo tuo oblationem spontaneam manus tuae quam offeres iuxta benedictionem Domini Dei tui Dt. 16:10
et epulaberis coram Domino Deo tuo tu et filius tuus et filia tua et servus tuus et ancilla et Levites qui est intra portas tuas et advena ac pupillus et vidua qui morantur vobiscum in loco quem elegerit Dominus Deus tuus ut habitet nomen eius ibi Dt. 16:11
et recordaberis quoniam servus fueris in Aegypto custodiesque ac facies quae praecepta sunt Dt. 16:12
sollemnitatem quoque tabernaculorum celebrabis per septem dies quando collegeris de area et torculari fruges tuas Dt. 16:13
et epulaberis in festivitate tua tu et filius tuus et filia et servus tuus et ancilla Levites quoque et advena et pupillus ac vidua qui intra portas tuas sunt Dt. 16:14
septem diebus Domino Deo tuo festa celebrabis in loco quem elegerit Dominus benedicetque tibi Dominus Deus tuus in cunctis frugibus tuis et in omni opere manuum tuarum erisque in laetitia Dt. 16:15
tribus vicibus per annum apparebit omne masculinum tuum in conspectu Domini Dei tui in loco quem elegerit in sollemnitate azymorum et in sollemnitate ebdomadarum et in sollemnitate tabernaculorum non apparebit ante Dominum vacuus Dt. 16:16
iudices et magistros constitues in omnibus portis tuis quas Dominus Deus tuus dederit tibi per singulas tribus tuas ut iudicent populum iusto iudicio Dt. 16:18
nec in alteram partem declinent non accipies personam nec munera quia munera excaecant oculos sapientium et mutant verba iustorum Dt. 16:19
iuste quod iustum est persequeris ut vivas et possideas terram quam Dominus Deus tuus dederit tibi Dt. 16:20
non plantabis lucum et omnem arborem iuxta altare Domini Dei tui Dt. 16:21
non immolabis Domino Deo tuo bovem et ovem in quo est macula aut quippiam vitii quia abominatio est Domini Dei tui Dt. 17:1
cum repperti fuerint apud te intra unam portarum tuarum quas Dominus Deus tuus dabit tibi vir aut mulier qui faciant malum in conspectu Domini Dei tui et transgrediantur pactum illius Dt. 17:2
ut vadant et serviant diis alienis et adorent eos solem et lunam et omnem militiam caeli quae non praecepi Dt. 17:3
et hoc tibi fuerit nuntiatum audiensque inquisieris diligenter et verum esse reppereris et abominatio facta est in Israhel Dt. 17:4
educes virum ac mulierem qui rem sceleratissimam perpetrarunt ad portas civitatis tuae et lapidibus obruentur Dt. 17:5
manus testium prima interficiet eum et manus reliqui populi extrema mittetur ut auferas malum de medio tui Dt. 17:7
si difficile et ambiguum apud te iudicium esse perspexeris inter sanguinem et sanguinem causam et causam lepram et non lepram et iudicum intra portas tuas videris verba variari surge et ascende ad locum quem elegerit Dominus Deus tuus Dt. 17:8
veniesque ad sacerdotes levitici generis et ad iudicem qui fuerit illo tempore quaeresque ab eis qui indicabunt tibi iudicii veritatem Dt. 17:9
et facies quodcumque dixerint qui praesunt loco quem elegerit Dominus et docuerint te Dt. 17:10
qui autem superbierit nolens oboedire sacerdotis imperio qui eo tempore ministrat Domino Deo tuo et decreto iudicis morietur homo ille et auferes malum de Israhel Dt. 17:12
cum ingressus fueris terram quam Dominus Deus tuus dabit tibi et possederis eam habitaverisque in illa et dixeris constituam super me regem sicut habent omnes per circuitum nationes Dt. 17:14
non habebit uxores plurimas quae inliciant animum eius neque argenti et auri inmensa pondera Dt. 17:17
et habebit secum legetque illud omnibus diebus vitae suae ut discat timere Dominum Deum suum et custodire verba et caerimonias eius quae lege praecepta sunt Dt. 17:19
nec elevetur cor eius in superbiam super fratres suos neque declinet in partem dextram vel sinistram ut longo tempore regnet ipse et filii eius super Israhel Dt. 17:20
non habebunt sacerdotes et Levitae et omnes qui de eadem tribu sunt partem et hereditatem cum reliquo Israhel quia sacrificia Domini et oblationes eius comedent Dt. 18:1
et nihil aliud accipient de possessione fratrum suorum Dominus enim ipse est hereditas eorum sicut locutus est illis Dt. 18:2
hoc erit iudicium sacerdotum a populo et ab his qui offerunt victimas sive bovem sive ovem immolaverint dabunt sacerdoti armum ac ventriculum Dt. 18:3
primitias frumenti vini et olei et lanarum partem ex ovium tonsione Dt. 18:4
ipsum enim elegit Dominus Deus tuus de cunctis tribubus tuis ut stet et ministret nomini Domini ipse et filii eius in sempiternum Dt. 18:5
si exierit Levites de una urbium tuarum ex omni Israhel in qua habitat et voluerit venire desiderans locum quem elegerit Dominus Dt. 18:6
partem ciborum eandem accipiet quam et ceteri excepto eo quod in urbe sua ex paterna ei successione debetur Dt. 18:8
nec inveniatur in te qui lustret filium suum aut filiam ducens per ignem aut qui ariolos sciscitetur et observet somnia atque auguria ne sit maleficus Dt. 18:10
ne incantator ne pythones consulat ne divinos et quaerat a mortuis veritatem Dt. 18:11
omnia enim haec abominatur Dominus et propter istiusmodi scelera delebit eos in introitu tuo Dt. 18:12
perfectus eris et absque macula cum Domino Deo tuo Dt. 18:13
gentes istae quarum possidebis terram augures et divinos audiunt tu autem a Domino Deo tuo aliter institutus es Dt. 18:14
prophetam de gente tua et de fratribus tuis sicut me suscitabit tibi Dominus Deus tuus ipsum audies Dt. 18:15
ut petisti a Domino Deo tuo in Horeb quando contio congregata est atque dixisti ultra non audiam vocem Domini Dei mei et ignem hunc maximum amplius non videbo ne moriar Dt. 18:16
et ait Dominus mihi bene omnia sunt locuti Dt. 18:17
prophetam suscitabo eis de medio fratrum suorum similem tui et ponam verba mea in ore eius loqueturque ad eos omnia quae praecepero illi Dt. 18:18
hoc habebis signum quod in nomine Domini propheta ille praedixerit et non evenerit hoc Dominus non locutus est sed per tumorem animi sui propheta confinxit et idcirco non timebis eum Dt. 18:22
cum disperderit Dominus Deus tuus gentes quarum tibi traditurus est terram et possederis eam habitaverisque in urbibus eius et in aedibus Dt. 19:1
sternens diligenter viam et in tres aequaliter partes totam terrae tuae provinciam divides ut habeat e vicino qui propter homicidium profugus est quo possit evadere Dt. 19:3
haec erit lex homicidae fugientis cuius vita servanda est qui percusserit proximum suum nesciens et qui heri et nudius tertius nullum contra eum habuisse odium conprobatur Dt. 19:4
sed abisse simpliciter cum eo in silvam ad ligna caedenda et in succisione lignorum securis fugerit manu ferrumque lapsum de manubrio amicum eius percusserit et occiderit hic ad unam supradictarum urbium confugiet et vivet Dt. 19:5
ne forsitan proximus eius cuius effusus est sanguis dolore stimulatus persequatur et adprehendat eum si longior via fuerit et percutiat animam eius qui non est reus mortis quia nullum contra eum qui occisus est odium prius habuisse monstratur Dt. 19:6
cum autem dilataverit Dominus Deus tuus terminos tuos sicut iuravit patribus tuis et dederit tibi cunctam terram quam eis pollicitus est Dt. 19:8
si tamen custodieris mandata eius et feceris quae hodie praecipio tibi ut diligas Dominum Deum tuum et ambules in viis eius omni tempore addes tibi tres alias civitates et supradictarum trium urbium numerum duplicabis Dt. 19:9
si quis autem odio habens proximum suum insidiatus fuerit vitae eius surgensque percusserit illum et mortuus fuerit fugeritque ad unam de supradictis urbibus Dt. 19:11
mittent seniores civitatis illius et arripient eum de loco effugii tradentque in manu proximi cuius sanguis effusus est et morietur Dt. 19:12
nec misereberis eius et auferes innoxium sanguinem de Israhel ut bene sit tibi Dt. 19:13
non adsumes et transferes terminos proximi tui quos fixerunt priores in possessione tua quam Dominus Deus tuus dabit tibi in terra quam acceperis possidendam Dt. 19:14
non stabit testis unus contra aliquem quicquid illud peccati et facinoris fuerit sed in ore duorum aut trium testium stabit omne verbum Dt. 19:15
stabunt ambo quorum causa est ante Dominum in conspectu sacerdotum et iudicum qui fuerint in diebus illis Dt. 19:17
reddent ei sicut fratri suo facere cogitavit et auferes malum de medio tui Dt. 19:19
ut audientes ceteri timorem habeant et nequaquam talia audeant facere Dt. 19:20
si exieris ad bellum contra hostes tuos et videris equitatum et currus et maiorem quam tu habes adversarii exercitus multitudinem non timebis eos quia Dominus Deus tuus tecum est qui eduxit te de terra Aegypti Dt. 20:1
adpropinquante autem iam proelio stabit sacerdos ante aciem et sic loquetur ad populum Dt. 20:2
quia Dominus Deus vester in medio vestri est et pro vobis contra adversarios dimicabit ut eruat vos de periculo Dt. 20:4
duces quoque per singulas turmas audiente exercitu proclamabunt quis est homo qui aedificavit domum novam et non dedicavit eam vadat et revertatur in domum suam ne forte moriatur in bello et alius dedicet illam Dt. 20:5
quis est homo qui plantavit vineam et necdum eam fecit esse communem et de qua vesci omnibus liceat vadat et revertatur in domum suam ne forte moriatur in bello et alius homo eius fungatur officio Dt. 20:6
quis est homo qui despondit uxorem et non accepit eam vadat et revertatur in domum suam ne forte moriatur in bello et alius homo accipiat eam Dt. 20:7
his dictis addent reliqua et loquentur ad populum quis est homo formidolosus et corde pavido vadat et revertatur in domum suam ne pavere faciat corda fratrum suorum sicut ipse timore perterritus est Dt. 20:8
cumque siluerint exercitus duces et finem loquendi fecerint unusquisque suos ad bellandum cuneos praeparabit Dt. 20:9
si receperit et aperuerit tibi portas cunctus populus qui in ea est salvabitur et serviet tibi sub tributo Dt. 20:11
sin autem foedus inire noluerint et receperint contra te bellum obpugnabis eam Dt. 20:12
absque mulieribus et infantibus iumentis et ceteris quae in civitate sunt omnem praedam exercitui divides et comedes de spoliis hostium tuorum quae Dominus Deus tuus dederit tibi Dt. 20:14
sic facies cunctis civitatibus quae a te procul valde sunt et non sunt de his urbibus quas in possessionem accepturus es Dt. 20:15
sed interficies in ore gladii Hettheum videlicet et Amorreum et Chananeum Ferezeum et Eveum et Iebuseum sicut praecepit tibi Dominus Deus tuus Dt. 20:17
ne forte doceant vos facere cunctas abominationes quas ipsi operati sunt diis suis et peccetis in Dominum Deum vestrum Dt. 20:18
quando obsederis civitatem multo tempore et munitionibus circumdederis ut expugnes eam non succides arbores de quibus vesci potest nec securibus per circuitum debes vastare regionem quoniam lignum est et non homo nec potest bellantium contra te augere numerum Dt. 20:19
si qua autem ligna non sunt pomifera sed agrestia et in ceteros apta usus succide et extrue machinas donec capias civitatem quae contra te dimicat Dt. 20:20
quando inventum fuerit in terra quam Dominus Deus tuus daturus est tibi hominis cadaver occisi et ignoratur caedis reus Dt. 21:1
egredientur maiores natu et iudices tui et metientur a loco cadaveris singularum per circuitum spatia civitatum Dt. 21:2
et quam viciniorem ceteris esse perspexerint seniores civitatis eius tollent vitulam de armento quae non traxit iugum nec terram scidit vomere Dt. 21:3
et ducent eam ad vallem asperam atque saxosam quae numquam arata est nec sementem recepit et caedent in ea cervices vitulae Dt. 21:4
accedentque sacerdotes filii Levi quos elegerit Dominus Deus tuus ut ministrent ei et benedicant in nomine eius et ad verbum eorum omne negotium et quicquid mundum vel inmundum est iudicetur Dt. 21:5
et maiores natu civitatis illius ad interfectum lavabuntque manus suas super vitulam quae in valle percussa est Dt. 21:6
et dicent manus nostrae non effuderunt hunc sanguinem nec oculi viderunt Dt. 21:7
propitius esto populo tuo Israhel quem redemisti Domine et non reputes sanguinem innocentem in medio populi tui Israhel et auferetur ab eis reatus sanguinis Dt. 21:8
si egressus fueris ad pugnam contra inimicos tuos et tradiderit eos Dominus Deus tuus in manu tua captivosque duxeris Dt. 21:10
et videris in numero captivorum mulierem pulchram et adamaveris eam voluerisque habere uxorem Dt. 21:11
introduces in domum tuam quae radet caesariem et circumcidet ungues Dt. 21:12
et deponet vestem in qua capta est sedensque in domo tua flebit patrem et matrem suam uno mense et postea intrabis ad eam dormiesque cum illa et erit uxor tua Dt. 21:13
si habuerit homo uxores duas unam dilectam et alteram odiosam genuerintque ex eo liberos et fuerit filius odiosae primogenitus Dt. 21:15
volueritque substantiam inter filios suos dividere non poterit filium dilectae facere primogenitum et praeferre filio odiosae Dt. 21:16
sed filium odiosae agnoscet primogenitum dabitque ei de his quae habuerit cuncta duplicia iste est enim principium liberorum eius et huic debentur primogenita Dt. 21:17
si genuerit homo filium contumacem et protervum qui non audiat patris aut matris imperium et coercitus oboedire contempserit Dt. 21:18
adprehendent eum et ducent ad seniores civitatis illius et ad portam iudicii Dt. 21:19
dicentque ad eos filius noster iste protervus et contumax est monita nostra audire contemnit comesationibus vacat et luxuriae atque conviviis Dt. 21:20
lapidibus eum obruet populus civitatis et morietur ut auferatis malum de medio vestri et universus Israhel audiens pertimescat Dt. 21:21
quando peccaverit homo quod morte plectendum est et adiudicatus morti adpensus fuerit in patibulo Dt. 21:22
non permanebit cadaver eius in ligno sed in eadem die sepelietur quia maledictus a Deo est qui pendet in ligno et nequaquam contaminabis terram tuam quam Dominus Deus tuus dederit tibi in possessionem Dt. 21:23
non videbis bovem fratris tui aut ovem errantem et praeteribis sed reduces fratri tuo Dt. 22:1
etiam si non est propinquus tuus frater nec nosti eum duces in domum tuam et erunt apud te quamdiu quaerat ea frater tuus et recipiat Dt. 22:2
similiter facies de asino et de vestimento et de omni re fratris tui quae perierit si inveneris eam ne neglegas quasi alienam Dt. 22:3
si ambulans per viam in arbore vel in terra nidum avis inveneris et matrem pullis vel ovis desuper incubantem non tenebis eam cum filiis Dt. 22:6
sed abire patieris captos tenens filios ut bene sit tibi et longo vivas tempore Dt. 22:7
cum aedificaveris domum novam facies murum tecti per circuitum ne effundatur sanguis in domo tua et sis reus labente alio et in praeceps ruente Dt. 22:8
non seres vineam tuam altero semine ne et sementis quam sevisti et quae nascuntur ex vinea pariter sanctificentur Dt. 22:9
non arabis in bove simul et asino Dt. 22:10
si duxerit vir uxorem et postea eam odio habuerit Dt. 22:13
quaesieritque occasiones quibus dimittat eam obiciens ei nomen pessimum et dixerit uxorem hanc accepi et ingressus ad eam non inveni virginem Dt. 22:14
tollent eam pater et mater eius et ferent secum signa virginitatis eius ad seniores urbis qui in porta sunt Dt. 22:15
et dicet pater filiam meam dedi huic uxorem quam quia odit Dt. 22:16
inponet ei nomen pessimum ut dicat non inveni filiam tuam virginem et ecce haec sunt signa virginitatis filiae meae expandent vestimentum coram senibus civitatis Dt. 22:17
adprehendentque senes urbis illius virum et verberabunt illum Dt. 22:18
condemnantes insuper centum siclis argenti quos dabit patri puellae quoniam diffamavit nomen pessimum super virginem Israhel habebitque eam uxorem et non poterit dimittere omni tempore vitae suae Dt. 22:19
quod si verum est quod obicit et non est in puella inventa virginitas Dt. 22:20
eicient eam extra fores domus patris sui et lapidibus obruent viri civitatis eius et morietur quoniam fecit nefas in Israhel ut fornicaretur in domo patris sui et auferes malum de medio tui Dt. 22:21
si dormierit vir cum uxore alterius uterque morientur id est adulter et adultera et auferes malum de Israhel Dt. 22:22
si puellam virginem desponderit vir et invenerit eam aliquis in civitate et concubuerit cum illa Dt. 22:23
educes utrumque ad portam civitatis illius et lapidibus obruentur puella quia non clamavit cum esset in civitate vir quia humiliavit uxorem proximi sui et auferes malum de medio tui Dt. 22:24
sin autem in agro reppererit vir puellam quae desponsata est et adprehendens concubuerit cum illa ipse morietur solus Dt. 22:25
puella nihil patietur nec est rea mortis quoniam sicut latro consurgit contra fratrem suum et occidit animam eius ita et puella perpessa est Dt. 22:26
sola erat in agro clamavit et nullus adfuit qui liberaret eam Dt. 22:27
si invenerit vir puellam virginem quae non habet sponsum et adprehendens concubuerit cum ea et res ad iudicium venerit Dt. 22:28
dabit qui dormivit cum ea patri puellae quinquaginta siclos argenti et habebit eam uxorem quia humiliavit illam non poterit dimittere cunctis diebus vitae suae Dt. 22:29
non intrabit eunuchus adtritis vel amputatis testiculis et absciso veretro ecclesiam Domini Dt. 23:1
Ammanites et Moabites etiam post decimam generationem non intrabunt ecclesiam Domini in aeternum Dt. 23:3
quia noluerunt vobis occurrere cum pane et aqua in via quando egressi estis de Aegypto et quia conduxerunt contra te Balaam filium Beor de Mesopotamiam Syriae ut malediceret tibi Dt. 23:4
et noluit Dominus Deus tuus audire Balaam vertitque maledictionem eius in benedictionem tuam eo quod diligeret te Dt. 23:5
et non revertetur priusquam ad vesperam lavetur aqua et post solis occasum regredietur in castra Dt. 23:11
gerens paxillum in balteo cumque sederis fodies per circuitum et egesta humo operies Dt. 23:13
quo relevatus es Dominus enim Deus tuus ambulat in medio castrorum ut eruat te et tradat tibi inimicos tuos ut sint castra tua sancta et nihil in eis appareat foeditatis nec derelinquat te Dt. 23:14
habitabit tecum in loco qui ei placuerit et in una urbium tuarum requiescet nec contristes eum Dt. 23:16
cum voveris votum Domino Deo tuo non tardabis reddere quia requiret illud Dominus Deus tuus et si moratus fueris reputabit tibi in peccatum Dt. 23:21
quod autem semel egressum est de labiis tuis observabis et facies sicut promisisti Domino Deo tuo et propria voluntate et ore tuo locutus es Dt. 23:23
si intraveris in segetem amici tui franges spicas et manu conteres falce autem non metes Dt. 23:25
si acceperit homo uxorem et habuerit eam et non invenerit gratiam ante oculos eius propter aliquam foeditatem scribet libellum repudii et dabit in manu illius et dimittet eam de domo sua Dt. 24:1
et ille quoque oderit eam dederitque ei libellum repudii et dimiserit de domo sua vel certe mortuus fuerit Dt. 24:3
non poterit prior maritus recipere eam in uxorem quia polluta est et abominabilis facta est coram Domino ne peccare facias terram tuam quam Dominus Deus tuus tibi tradiderit possidendam Dt. 24:4
non accipies loco pignoris inferiorem et superiorem molam quia animam suam adposuit tibi Dt. 24:6
si deprehensus fuerit homo sollicitans fratrem suum de filiis Israhel et vendito eo accipiens pretium interficietur et auferes malum de medio tui Dt. 24:7
observa diligenter ne incurras in plagam leprae sed facies quaecumque docuerint te sacerdotes levitici generis iuxta id quod praecepi eis et imple sollicite Dt. 24:8
sed stabis foris et ille tibi proferet quod habuerit Dt. 24:11
sed statim reddes ei ante solis occasum ut dormiens in vestimento suo benedicat tibi et habeas iustitiam coram Domino Deo tuo Dt. 24:13
non negabis mercedem indigentis et pauperis fratris tui sive advenae qui tecum moratur in terra et intra portas tuas est Dt. 24:14
sed eadem die reddes ei pretium laboris sui ante solis occasum quia pauper est et ex eo sustentat animam suam ne clamet contra te ad Dominum et reputetur tibi in peccatum Dt. 24:15
non pervertes iudicium advenae et pupilli nec auferes pignoris loco viduae vestimentum Dt. 24:17
memento quod servieris in Aegypto et eruerit te Dominus Deus tuus inde idcirco praecipio tibi ut facias hanc rem Dt. 24:18
quando messueris segetem in agro tuo et oblitus manipulum reliqueris non reverteris ut tollas eum sed advenam et pupillum et viduam auferre patieris ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in omni opere manuum tuarum Dt. 24:19
memento quod et tu servieris in Aegypto et idcirco praecipiam tibi ut facias hanc rem Dt. 24:22
si fuerit causa inter aliquos et interpellaverint iudices quem iustum esse perspexerint illi iustitiae palmam dabunt quem impium condemnabunt impietatis Dt. 25:1
sin autem eum qui peccavit dignum viderint plagis prosternent et coram se facient verberari pro mensura peccati erit et plagarum modus Dt. 25:2
quando habitaverint fratres simul et unus ex eis absque liberis mortuus fuerit uxor defuncti non nubet alteri sed accipiet eam frater eius et suscitabit semen fratris sui Dt. 25:5
et primogenitum ex ea filium nomine illius appellabit ut non deleatur nomen eius ex Israhel Dt. 25:6
sin autem noluerit accipere uxorem fratris sui quae ei lege debetur perget mulier ad portam civitatis et interpellabit maiores natu dicetque non vult frater viri mei suscitare nomen fratris sui in Israhel nec me in coniugium sumere Dt. 25:7
statimque accersiri eum facient et interrogabunt si responderit nolo eam uxorem accipere Dt. 25:8
accedet mulier ad eum coram senioribus et tollet calciamentum de pede eius spuetque in faciem illius et dicet sic fit homini qui non aedificat domum fratris sui Dt. 25:9
et vocabitur nomen illius in Israhel domus Disculciati Dt. 25:10
si habuerint inter se iurgium viri et unus contra alterum rixari coeperit volensque uxor alterius eruere virum suum de manu fortioris miserit manum et adprehenderit verenda eius Dt. 25:11
non habebis in sacculo diversa pondera maius et minus Dt. 25:13
nec erit in domo tua modius maior et minor Dt. 25:14
pondus habebis iustum et verum et modius aequalis et verus erit tibi ut multo vivas tempore super terram quam Dominus Deus tuus dederit tibi Dt. 25:15
abominatur enim Dominus eum qui facit haec et aversatur omnem iniustitiam Dt. 25:16
quomodo occurrerit tibi et extremos agminis tui qui lassi residebant ceciderit quando tu eras fame et labore confectus et non timuerit Deum Dt. 25:18
cum ergo Dominus Deus tuus dederit tibi requiem et subiecerit cunctas per circuitum nationes in terra quam tibi pollicitus est delebis nomen eius sub caelo cave ne obliviscaris Dt. 25:19
cumque intraveris terram quam Dominus Deus tuus tibi daturus est possidendam et obtinueris eam atque habitaveris in illa Dt. 26:1
tolles de cunctis frugibus primitias et pones in cartallo pergesque ad locum quem Dominus Deus tuus elegerit ut ibi invocetur nomen eius Dt. 26:2
accedesque ad sacerdotem qui fuerit in diebus illis et dices ad eum profiteor hodie coram Domino Deo tuo quod ingressus sim terram pro qua iuravit patribus nostris ut daret eam nobis Dt. 26:3
et loqueris in conspectu Domini Dei tui Syrus persequebatur patrem meum qui descendit in Aegyptum et ibi peregrinatus est in paucissimo numero crevitque in gentem magnam et robustam et infinitae multitudinis Dt. 26:5
adflixeruntque nos Aegyptii et persecuti sunt inponentes onera gravissima Dt. 26:6
et clamavimus ad Dominum Deum patrum nostrorum qui exaudivit nos et respexit humilitatem nostram et laborem atque angustias Dt. 26:7
et eduxit nos de Aegypto in manu forti et brachio extento in ingenti pavore in signis atque portentis Dt. 26:8
et introduxit ad locum istum et tradidit nobis terram lacte et melle manantem Dt. 26:9
et idcirco nunc offero primitias frugum terrae quam dedit Dominus mihi et dimittes eas in conspectu Domini Dei tui adorato Domino Deo tuo Dt. 26:10
et epulaberis in omnibus bonis quae Dominus Deus tuus dederit tibi et domui tuae tu et Levites et advena qui tecum est Dt. 26:11
quando conpleveris decimam cunctarum frugum tuarum anno decimarum tertio dabis Levitae et advenae et pupillo et viduae ut comedant intra portas tuas et saturentur Dt. 26:12
loquerisque in conspectu Domini Dei tui abstuli quod sanctificatum est de domo mea et dedi illud Levitae et advenae pupillo et viduae sicut iussisti mihi non praeterivi mandata tua nec sum oblitus imperii Dt. 26:13
non comedi ex eis in luctu meo nec separavi ea in qualibet inmunditia nec expendi ex his quicquam in re funebri oboedivi voci Domini Dei mei et feci omnia sicut praecepisti mihi Dt. 26:14
respice de sanctuario tuo de excelso caelorum habitaculo et benedic populo tuo Israhel et terrae quam dedisti nobis sicut iurasti patribus nostris terrae lacte et melle mananti Dt. 26:15
hodie Dominus Deus tuus praecepit tibi ut facias mandata haec atque iudicia et custodias et impleas ex toto corde tuo et ex tota anima tua Dt. 26:16
Dominum elegisti hodie ut sit tibi Deus et ambules in viis eius et custodias caerimonias illius et mandata atque iudicia et oboedias eius imperio Dt. 26:17
et Dominus elegit te hodie ut sis ei populus peculiaris sicut locutus est tibi et custodias omnia praecepta eius Dt. 26:18
et faciat te excelsiorem cunctis gentibus quas creavit in laudem et nomen et gloriam suam ut sis populus sanctus Domini Dei tui sicut locutus est Dt. 26:19
praecepit autem Moses et seniores Israhel populo dicentes custodite omne mandatum quod praecipio vobis hodie Dt. 27:1
cumque transieritis Iordanem in terram quam Dominus Deus tuus dabit tibi eriges ingentes lapides et calce levigabis eos Dt. 27:2
ut possis in eis scribere omnia verba legis huius Iordane transmisso ut introeas terram quam Dominus Deus tuus dabit tibi terram lacte et melle manantem sicut iuravit patribus tuis Dt. 27:3
quando ergo transieritis Iordanem erige lapides quos ego hodie praecipio vobis in monte Hebal et levigabis calce Dt. 27:4
et aedificabis ibi altare Domino Deo tuo de lapidibus quos ferrum non tetigit Dt. 27:5
et de saxis informibus et inpolitis et offeres super eo holocausta Domino Deo tuo Dt. 27:6
et immolabis hostias pacificas comedesque ibi et epulaberis coram Domino Deo tuo Dt. 27:7
et scribes super lapides omnia verba legis huius plane et lucide Dt. 27:8
dixeruntque Moses et sacerdotes levitici generis ad omnem Israhelem adtende et audi Israhel hodie factus es populus Domini Dei tui Dt. 27:9
audies vocem eius et facies mandata atque iustitias quas ego praecipio tibi Dt. 27:10
hii stabunt ad benedicendum Domino super montem Garizim Iordane transmisso Symeon Levi Iudas Isachar Ioseph et Beniamin Dt. 27:12
et e regione isti stabunt ad maledicendum in monte Hebal Ruben Gad et Aser Zabulon Dan et Nepthalim Dt. 27:13
et pronuntiabunt Levitae dicentque ad omnes viros Israhel excelsa voce Dt. 27:14
maledictus homo qui facit sculptile et conflatile abominationem Domini opus manuum artificum ponetque illud in abscondito et respondebit omnis populus et dicet amen Dt. 27:15
maledictus qui non honorat patrem suum et matrem et dicet omnis populus amen Dt. 27:16
maledictus qui transfert terminos proximi sui et dicet omnis populus amen Dt. 27:17
maledictus qui errare facit caecum in itinere et dicet omnis populus amen Dt. 27:18
maledictus qui pervertit iudicium advenae pupilli et viduae et dicet omnis populus amen Dt. 27:19
maledictus qui dormit cum uxore patris sui et revelat operimentum lectuli eius et dicet omnis populus amen Dt. 27:20
maledictus qui dormit cum omni iumento et dicet omnis populus amen Dt. 27:21
maledictus qui dormit cum sorore sua filia patris sui sive matris suae et dicet omnis populus amen Dt. 27:22
maledictus qui dormit cum socru sua et dicet omnis populus amen Dt. 27:23
maledictus qui clam percusserit proximum suum et dicet omnis populus amen Dt. 27:24
maledictus qui accipit munera ut percutiat animam sanguinis innocentis et dicet omnis populus amen Dt. 27:25
maledictus qui non permanet in sermonibus legis huius nec eos opere perficit et dicet omnis populus amen Dt. 27:26
venientque super te universae benedictiones istae et adprehendent te si tamen praecepta eius audieris Dt. 28:2
benedictus tu in civitate et benedictus in agro Dt. 28:3
benedictus fructus ventris tui et fructus terrae tuae fructusque iumentorum tuorum greges armentorum et caulae ovium tuarum Dt. 28:4
benedicta horrea tua et benedictae reliquiae tuae Dt. 28:5
benedictus eris et ingrediens et egrediens Dt. 28:6
dabit Dominus inimicos tuos qui consurgunt adversum te corruentes in conspectu tuo per unam viam venient contra te et per septem fugient a facie tua Dt. 28:7
emittet Dominus benedictionem super cellaria tua et super omnia opera manuum tuarum benedicetque tibi in terra quam acceperis Dt. 28:8
suscitabit te Dominus sibi in populum sanctum sicut iuravit tibi si custodieris mandata Domini Dei tui et ambulaveris in viis eius Dt. 28:9
videbuntque omnes terrarum populi quod nomen Domini invocatum sit super te et timebunt te Dt. 28:10
abundare te faciet Dominus omnibus bonis fructu uteri tui et fructu iumentorum tuorum fructu terrae tuae quam iuravit Dominus patribus tuis ut daret tibi Dt. 28:11
aperiet Dominus thesaurum suum optimum caelum ut tribuat pluviam terrae tuae in tempore suo benedicet cunctis operibus manuum tuarum et fenerabis gentibus multis et ipse a nullo fenus accipies Dt. 28:12
constituet te Dominus in caput et non in caudam et eris semper supra et non subter si audieris mandata Domini Dei tui quae ego praecipio tibi hodie et custodieris et feceris Dt. 28:13
quod si audire nolueris vocem Domini Dei tui ut custodias et facias omnia mandata eius et caerimonias quas ego praecipio tibi hodie venient super te omnes maledictiones istae et adprehendent te Dt. 28:15
maledictum horreum tuum et maledictae reliquiae tuae Dt. 28:17
maledictus fructus ventris tui et fructus terrae tuae armenta boum tuorum et greges ovium tuarum Dt. 28:18
maledictus eris ingrediens et maledictus egrediens Dt. 28:19
mittet Dominus super te famem et esuriem et increpationem in omnia opera tua quae facies donec conterat te et perdat velociter propter adinventiones tuas pessimas in quibus reliquisti me Dt. 28:20
percutiat te Dominus egestate febri et frigore ardore et aestu et aere corrupto ac robigine et persequatur donec pereas Dt. 28:22
sit caelum quod supra te est aeneum et terra quam calcas ferrea Dt. 28:23
det Dominus imbrem terrae tuae pulverem et de caelo descendat super te cinis donec conteraris Dt. 28:24
tradat te Dominus corruentem ante hostes tuos per unam viam egrediaris contra eos et per septem fugias et dispergaris per omnia regna terrae Dt. 28:25
sitque cadaver tuum in escam cunctis volatilibus caeli et bestiis terrae et non sit qui abigat Dt. 28:26
percutiat te Dominus ulcere Aegypti et parte corporis per quam stercora digeruntur scabie quoque et prurigine ita ut curari nequeas Dt. 28:27
percutiat te Dominus amentia et caecitate ac furore mentis Dt. 28:28
et palpes in meridie sicut palpare solet caecus in tenebris et non dirigas vias tuas omnique tempore calumniam sustineas et opprimaris violentia nec habeas qui liberet te Dt. 28:29
uxorem accipias et alius dormiat cum ea domum aedifices et non habites in ea plantes vineam et non vindemies eam Dt. 28:30
bos tuus immoletur coram te et non comedas ex eo asinus tuus rapiatur in conspectu tuo et non reddatur tibi oves tuae dentur inimicis tuis et non sit qui te adiuvet Dt. 28:31
filii tui et filiae tuae tradantur alteri populo videntibus oculis tuis et deficientibus ad conspectum eorum tota die et non sit fortitudo in manu tua Dt. 28:32
fructus terrae tuae et omnes labores tuos comedat populus quem ignoras et sis semper calumniam sustinens et oppressus cunctis diebus Dt. 28:33
et stupens ad terrorem eorum quae videbunt oculi tui Dt. 28:34
percutiat te Dominus ulcere pessimo in genibus et in suris sanarique non possis a planta pedis usque ad verticem tuum Dt. 28:35
ducet Dominus te et regem tuum quem constitueris super te in gentem quam ignoras tu et patres tui et servies ibi diis alienis ligno et lapidi Dt. 28:36
et eris perditus in proverbium ac fabulam omnibus populis ad quos te introduxerit Dominus Dt. 28:37
sementem multam iacies in terram et modicum congregabis quia lucustae omnia devorabunt Dt. 28:38
vineam plantabis et fodies et vinum non bibes nec colliges ex ea quippiam quoniam vastabitur vermibus Dt. 28:39
olivas habebis in omnibus terminis tuis et non ungueris oleo quia defluent et peribunt Dt. 28:40
filios generabis et filias et non frueris eis quoniam ducentur in captivitatem Dt. 28:41
omnes arbores tuas et fruges terrae tuae robigo consumet Dt. 28:42
advena qui tecum versatur in terra ascendet super te eritque sublimior tu autem descendes et eris inferior Dt. 28:43
ipse fenerabit tibi et tu non fenerabis ei ipse erit in caput et tu eris in caudam Dt. 28:44
et venient super te omnes maledictiones istae et persequentes adprehendent te donec intereas quia non audisti vocem Domini Dei tui nec servasti mandata eius et caerimonias quas praecepit tibi Dt. 28:45
et erunt in te signa atque prodigia et in semine tuo usque in sempiternum Dt. 28:46
servies inimico tuo quem inmittet Dominus tibi in fame et siti et nuditate et omnium penuria et ponet iugum ferreum super cervicem tuam donec te conterat Dt. 28:48
adducet Dominus super te gentem de longinquo et de extremis finibus terrae in similitudinem aquilae volantis cum impetu cuius linguam intellegere non possis Dt. 28:49
et devoret fructum iumentorum tuorum ac fruges terrae tuae donec intereas et non relinquat tibi triticum vinum et oleum armenta boum et greges ovium donec te disperdat Dt. 28:51
et conterat in cunctis urbibus tuis et destruantur muri tui firmi atque sublimes in quibus habebas fiduciam in omni terra tua obsideberis intra portas tuas in omni terra quam dabit tibi Dominus Deus tuus Dt. 28:52
et comedes fructum uteri tui et carnes filiorum et filiarum tuarum quas dedit tibi Dominus Deus tuus in angustia et vastitate qua opprimet te hostis tuus Dt. 28:53
homo delicatus in te et luxuriosus valde invidebit fratri suo et uxori quae cubat in sinu suo Dt. 28:54
ne det eis de carnibus filiorum suorum quas comedet eo quod nihil habeat aliud in obsidione et penuria qua vastaverint te inimici tui intra omnes portas tuas Dt. 28:55
tenera mulier et delicata quae super terram ingredi non valebat nec pedis vestigium figere propter mollitiem et teneritudinem nimiam invidebit viro suo qui cubat in sinu eius super filii et filiae carnibus Dt. 28:56
et inluvie secundarum quae egrediuntur de medio feminum eius et super liberis qui eadem hora nati sunt comedent enim eos clam propter rerum omnium penuriam in obsidione et vastitate qua opprimet te inimicus tuus intra portas tuas Dt. 28:57
nisi custodieris et feceris omnia verba legis huius quae scripta sunt in hoc volumine et timueris nomen eius gloriosum et terribile hoc est Dominum Deum tuum Dt. 28:58
augebit Dominus plagas tuas et plagas seminis tui plagas magnas et perseverantes infirmitates pessimas et perpetuas Dt. 28:59
et convertet in te omnes adflictiones Aegypti quas timuisti et adherebunt tibi Dt. 28:60
insuper et universos languores et plagas quae non sunt scriptae in volumine legis huius inducet Dominus super te donec te conterat Dt. 28:61
et remanebitis pauci numero qui prius eratis sicut astra caeli prae multitudine quoniam non audisti vocem Domini Dei tui Dt. 28:62
et sicut ante laetatus est Dominus super vos bene vobis faciens vosque multiplicans sic laetabitur disperdens vos atque subvertens ut auferamini de terra ad quam ingredieris possidendam Dt. 28:63
disperget te Dominus in omnes populos a summitate terrae usque ad terminos eius et servies ibi diis alienis quos et tu ignoras et patres tui lignis et lapidibus Dt. 28:64
in gentibus quoque illis non quiesces neque erit requies vestigio pedis tui dabit enim tibi Dominus ibi cor pavidum et deficientes oculos et animam maerore consumptam Dt. 28:65
et erit vita tua quasi pendens ante te timebis nocte et die et non credes vitae tuae Dt. 28:66
mane dices quis mihi det vesperum et vespere quis mihi det mane propter cordis tui formidinem qua terreberis et propter ea quae tuis videbis oculis Dt. 28:67
reducet te Dominus classibus in Aegyptum per viam de qua dixi tibi ut eam amplius non videres ibi venderis inimicis tuis in servos et ancillas et non erit qui emat Dt. 28:68
vocavitque Moses omnem Israhelem et dixit ad eos vos vidistis universa quae fecit Dominus coram vobis in terra Aegypti Pharaoni et omnibus servis eius universaeque terrae illius Dt. 29:2
et non dedit Dominus vobis cor intellegens et oculos videntes et aures quae possint audire usque in praesentem diem Dt. 29:4
panem non comedistis vinum et siceram non bibistis ut sciretis quia ego sum Dominus Deus vester Dt. 29:6
et venistis ad locum hunc egressusque est Seon rex Esebon et Og rex Basan occurrens nobis ad pugnam et percussimus eos Dt. 29:7
et tulimus terram eorum ac tradidimus possidendam Ruben et Gad et dimidiae tribui Manasse Dt. 29:8
custodite ergo verba pacti huius et implete ea ut intellegatis universa quae facitis Dt. 29:9
vos statis hodie cuncti coram Domino Deo vestro principes vestri ac tribus et maiores natu atque doctores omnis populus Israhel Dt. 29:10
liberi et uxores vestrae et advena qui tecum moratur in castris exceptis lignorum caesoribus et his qui conportant aquas Dt. 29:11
ut transeas in foedere Domini Dei tui et in iureiurando quod hodie Dominus Deus tuus percutit tecum Dt. 29:12
ut suscitet te sibi in populum et ipse sit Deus tuus sicut locutus est tibi et sicut iuravit patribus tuis Abraham Isaac et Iacob Dt. 29:13
nec vobis solis ego hoc foedus ferio et haec iuramenta confirmo Dt. 29:14
sed cunctis praesentibus et absentibus Dt. 29:15
vos enim nostis ut habitaverimus in terra Aegypti et quomodo transierimus per medium nationum quas transeuntes Dt. 29:16
vidistis abominationes et sordes id est idola eorum lignum et lapidem argentum et aurum quae colebant Dt. 29:17
ne forte sit inter vos vir aut mulier familia aut tribus cuius cor aversum est hodie a Domino Deo vestro ut vadat et serviat diis illarum gentium et sit inter vos radix germinans fel et amaritudinem Dt. 29:18
cumque audierit verba iuramenti huius benedicat sibi in corde suo dicens pax erit mihi et ambulabo in pravitate cordis mei et adsumat ebria sitientem Dt. 29:19
et Dominus non ignoscat ei sed tunc quam maxime furor eius fumet et zelus contra hominem illum et sedeant super eo omnia maledicta quae scripta sunt in hoc volumine et deleat nomen eius sub caelo Dt. 29:20
et consumat eum in perditionem ex omnibus tribubus Israhel iuxta maledictiones quae in libro legis huius ac foederis continentur Dt. 29:21
dicetque sequens generatio et filii qui nascentur deinceps et peregrini qui de longe venerint videntes plagas terrae illius et infirmitates quibus eam adflixerit Dominus Dt. 29:22
sulphure et salis ardore conburens ita ut ultra non seratur nec virens quippiam germinet in exemplum subversionis Sodomae et Gomorrae Adamae et Seboim quas subvertit Dominus in ira et furore suo Dt. 29:23
et dicent omnes gentes quare sic fecit Dominus terrae huic quae est haec ira furoris eius inmensa Dt. 29:24
et respondebunt quia dereliquerunt pactum Domini quod pepigit cum patribus eorum quando eduxit eos de terra Aegypti Dt. 29:25
et servierunt diis alienis et adoraverunt eos quos nesciebant et quibus non fuerant adtributi Dt. 29:26
et eiecit eos de terra sua in ira et furore et indignatione maxima proiecitque in terram alienam sicut hodie conprobatur Dt. 29:28
abscondita Domino Deo nostro quae manifesta sunt nobis et filiis nostris usque in aeternum ut faciamus universa legis huius Dt. 29:29
cum ergo venerint super te omnes sermones isti benedictio sive maledictio quam proposui in conspectu tuo et ductus paenitudine cordis tui in universis gentibus in quas disperserit te Dominus Deus tuus Dt. 30:1
reversus fueris ad eum et oboedieris eius imperiis sicut ego hodie praecipio tibi cum filiis tuis in toto corde tuo et in tota anima tua Dt. 30:2
reducet Dominus Deus tuus captivitatem tuam ac miserebitur tui et rursum congregabit te de cunctis populis in quos te ante dispersit Dt. 30:3
et adsumet atque introducet in terram quam possederunt patres tui et obtinebis eam et benedicens tibi maioris numeri esse te faciet quam fuerunt patres tui Dt. 30:5
circumcidet Dominus Deus tuus cor tuum et cor seminis tui ut diligas Dominum Deum tuum in toto corde tuo et in tota anima tua et possis vivere Dt. 30:6
omnes autem maledictiones has convertet super inimicos tuos et eos qui oderunt te et persequuntur Dt. 30:7
tu autem reverteris et audies vocem Domini Dei tui faciesque universa mandata quae ego praecipio tibi hodie Dt. 30:8
et abundare te faciet Dominus Deus tuus in cunctis operibus manuum tuarum in subole uteri tui et in fructu iumentorum tuorum in ubertate terrae tuae et in rerum omnium largitate revertetur enim Dominus ut gaudeat super te in omnibus bonis sicut gavisus est in patribus tuis Dt. 30:9
si tamen audieris vocem Domini Dei tui et custodieris praecepta eius et caerimonias quae in hac lege conscriptae sunt et revertaris ad Dominum Deum tuum in toto corde tuo et in tota anima tua Dt. 30:10
nec in caelo situm ut possis dicere quis nostrum ad caelum valet conscendere ut deferat illud ad nos et audiamus atque opere conpleamus Dt. 30:12
neque trans mare positum ut causeris et dicas quis e nobis transfretare poterit mare et illud ad nos usque deferre ut possimus audire et facere quod praeceptum est Dt. 30:13
sed iuxta te est sermo valde in ore tuo et in corde tuo ut facias illum Dt. 30:14
considera quod hodie proposuerim in conspectu tuo vitam et bonum et e contrario mortem et malum Dt. 30:15
ut diligas Dominum Deum tuum et ambules in viis eius et custodias mandata illius et caerimonias atque iudicia et vivas ac multiplicet te benedicatque tibi in terra ad quam ingredieris possidendam Dt. 30:16
sin autem aversum fuerit cor tuum et audire nolueris atque errore deceptus adoraveris deos alienos et servieris eis Dt. 30:17
praedico tibi hodie quod pereas et parvo tempore moreris in terra ad quam Iordane transmisso ingredieris possidendam Dt. 30:18
testes invoco hodie caelum et terram quod proposuerim vobis vitam et mortem bonum et malum benedictionem et maledictionem elige ergo vitam ut et tu vivas et semen tuum Dt. 30:19
et diligas Dominum Deum tuum atque oboedias voci eius et illi adhereas ipse est enim vita tua et longitudo dierum tuorum ut habites in terra pro qua iuravit Dominus patribus tuis Abraham Isaac et Iacob ut daret eam illis Dt. 30:20
abiit itaque Moses et locutus est omnia verba haec ad universum Israhel Dt. 31:1
et dixit ad eos centum viginti annorum sum hodie non possum ultra egredi et ingredi praesertim cum et Dominus dixerit mihi non transibis Iordanem istum Dt. 31:2
Dominus ergo Deus tuus transibit ante te ipse delebit omnes gentes has in conspectu tuo et possidebis eas et Iosue iste transibit ante te sicut locutus est Dominus Dt. 31:3
facietque Dominus eis sicut fecit Seon et Og regibus Amorreorum et terrae eorum delebitque eos Dt. 31:4
cum ergo et hos tradiderit vobis similiter facietis eis sicut praecepi vobis Dt. 31:5
viriliter agite et confortamini nolite timere nec paveatis a conspectu eorum quia Dominus Deus tuus ipse est ductor tuus et non dimittet nec derelinquet te Dt. 31:6
vocavitque Moses Iosue et dixit ei coram omni Israhel confortare et esto robustus tu enim introduces populum istum in terram quam daturum se patribus eorum iuravit Dominus et tu eam sorte divides Dt. 31:7
et Dominus qui ductor vester est ipse erit tecum non dimittet nec derelinquet te noli timere nec paveas Dt. 31:8
scripsit itaque Moses legem hanc et tradidit eam sacerdotibus filiis Levi qui portabant arcam foederis Domini et cunctis senioribus Israhelis Dt. 31:9
et in unum omni populo congregato tam viris quam mulieribus parvulis et advenis qui sunt intra portas tuas ut audientes discant et timeant Dominum Deum vestrum et custodiant impleantque omnes sermones legis huius Dt. 31:12
filii quoque eorum qui nunc ignorant audire possint et timeant Dominum Deum suum cunctis diebus quibus versantur in terra ad quam vos Iordane transito pergitis obtinendam Dt. 31:13
et ait Dominus ad Mosen ecce prope sunt dies mortis tuae voca Iosue et state in tabernaculo testimonii ut praecipiam ei abierunt ergo Moses et Iosue et steterunt in tabernaculo testimonii Dt. 31:14
dixitque Dominus ad Mosen ecce tu dormies cum patribus tuis et populus iste consurgens fornicabitur post deos alienos in terra ad quam ingredietur et habitabit in ea ibi derelinquet me et irritum faciet foedus quod pepigi cum eo Dt. 31:16
et irascetur furor meus contra eum in die illo et derelinquam eum et abscondam faciem meam ab eo et erit in devorationem invenient eum omnia mala et adflictiones ita ut dicat in illo die vere quia non est Deus mecum invenerunt me haec mala Dt. 31:17
ego autem abscondam et celabo faciem meam in die illo propter omnia mala quae fecit quia secutus est deos alienos Dt. 31:18
nunc itaque scribite vobis canticum istud et docete filios Israhel ut memoriter teneant et ore decantent et sit mihi carmen istud pro testimonio inter filios Israhel Dt. 31:19
introducam enim eum in terram pro qua iuravi patribus eius lacte et melle manantem cumque comederint et saturati crassique fuerint avertentur ad deos alienos et servient eis et detrahent mihi et irritum facient pactum meum Dt. 31:20
postquam invenerint eum mala multa et adflictiones respondebit ei canticum istud pro testimonio quod nulla delebit oblivio ex ore seminis tui scio enim cogitationes eius quae facturus sit hodie antequam introducam eum in terram quam ei pollicitus sum Dt. 31:21
scripsit ergo Moses canticum et docuit filios Israhel Dt. 31:22
praecepitque Iosue filio Nun et ait confortare et esto robustus tu enim introduces filios Israhel in terram quam pollicitus sum et ego ero tecum Dt. 31:23
tollite librum istum et ponite eum in latere arcae foederis Domini Dei vestri ut sit ibi contra te in testimonio Dt. 31:26
ego enim scio contentionem tuam et cervicem tuam durissimam adhuc vivente me et ingrediente vobiscum semper contentiose egistis contra Dominum quanto magis cum mortuus fuero Dt. 31:27
congregate ad me omnes maiores natu per tribus vestras atque doctores et loquar audientibus eis sermones istos et invocabo contra eos caelum et terram Dt. 31:28
novi enim quod post mortem meam inique agetis et declinabitis cito de via quam praecepi vobis et occurrent vobis mala in extremo tempore quando feceritis malum in conspectu Domini ut inritetis eum per opera manuum vestrarum Dt. 31:29
locutus est ergo Moses audiente universo coetu Israhel verba carminis huius et ad finem usque conplevit Dt. 31:30
concrescat in pluvia doctrina mea fluat ut ros eloquium meum quasi imber super herbam et quasi stillae super gramina Dt. 32:2
Dei perfecta sunt opera et omnes viae eius iudicia Deus fidelis et absque ulla iniquitate iustus et rectus Dt. 32:4
haecine reddis Domino popule stulte et insipiens numquid non ipse est pater tuus qui possedit et fecit et creavit te Dt. 32:6
memento dierum antiquorum cogita generationes singulas interroga patrem tuum et adnuntiabit tibi maiores tuos et dicent tibi Dt. 32:7
invenit eum in terra deserta in loco horroris et vastae solitudinis circumduxit eum et docuit et custodivit quasi pupillam oculi sui Dt. 32:10
sicut aquila provocans ad volandum pullos suos et super eos volitans expandit alas suas et adsumpsit eum atque portavit in umeris suis Dt. 32:11
Dominus solus dux eius fuit et non erat cum eo deus alienus Dt. 32:12
butyrum de armento et lac de ovibus cum adipe agnorum et arietum filiorum Basan et hircos cum medulla tritici et sanguinem uvae biberet meracissimum Dt. 32:14
incrassatus est dilectus et recalcitravit incrassatus inpinguatus dilatatus dereliquit Deum factorem suum et recessit a Deo salutari suo Dt. 32:15
provocaverunt eum in diis alienis et in abominationibus ad iracundiam concitaverunt Dt. 32:16
immolaverunt daemonibus et non Deo diis quos ignorabant novi recentesque venerunt quos non coluerunt patres eorum Dt. 32:17
Deum qui te genuit dereliquisti et oblitus es Domini creatoris tui Dt. 32:18
vidit Dominus et ad iracundiam concitatus est quia provocaverunt eum filii sui et filiae Dt. 32:19
et ait abscondam faciem meam ab eis et considerabo novissima eorum generatio enim perversa est et infideles filii Dt. 32:20
ipsi me provocaverunt in eo qui non erat Deus et inritaverunt in vanitatibus suis et ego provocabo eos in eo qui non est populus et in gente stulta inritabo illos Dt. 32:21
ignis succensus est in furore meo et ardebit usque ad inferni novissima devorabitque terram cum germine suo et montium fundamenta conburet Dt. 32:22
congregabo super eos mala et sagittas meas conplebo in eis Dt. 32:23
consumentur fame et devorabunt eos aves morsu amarissimo dentes bestiarum inmittam in eos cum furore trahentium super terram atque serpentium Dt. 32:24
foris vastabit eos gladius et intus pavor iuvenem simul ac virginem lactantem cum homine sene Dt. 32:25
sed propter iram inimicorum distuli ne forte superbirent hostes eorum et dicerent manus nostra excelsa et non Dominus fecit haec omnia Dt. 32:27
gens absque consilio est et sine prudentia Dt. 32:28
utinam saperent et intellegerent ac novissima providerent Dt. 32:29
quomodo persequatur unus mille et duo fugent decem milia nonne ideo quia Deus suus vendidit eos et Dominus conclusit illos Dt. 32:30
non enim est Deus noster ut deus eorum et inimici nostri sunt iudices Dt. 32:31
de vinea Sodomorum vinea eorum et de suburbanis Gomorrae uva eorum uva fellis et botri amarissimi Dt. 32:32
fel draconum vinum eorum et venenum aspidum insanabile Dt. 32:33
nonne haec condita sunt apud me et signata in thesauris meis Dt. 32:34
mea est ultio et ego retribuam in tempore ut labatur pes eorum iuxta est dies perditionis et adesse festinant tempora Dt. 32:35
iudicabit Dominus populum suum et in servis suis miserebitur videbit quod infirmata sit manus et clausi quoque defecerint residuique consumpti sint Dt. 32:36
et dicet ubi sunt dii eorum in quibus habebant fiduciam Dt. 32:37
de quorum victimis comedebant adipes et bibebant vinum libaminum surgant et opitulentur vobis et in necessitate vos protegant Dt. 32:38
videte quod ego sim solus et non sit alius deus praeter me ego occidam et ego vivere faciam percutiam et ego sanabo et non est qui de manu mea possit eruere Dt. 32:39
levabo ad caelum manum meam et dicam vivo ego in aeternum Dt. 32:40
si acuero ut fulgur gladium meum et arripuerit iudicium manus mea reddam ultionem hostibus meis et his qui oderunt me retribuam Dt. 32:41
inebriabo sagittas meas sanguine et gladius meus devorabit carnes de cruore occisorum et de captivitate nudati inimicorum capitis Dt. 32:42
laudate gentes populum eius quia sanguinem servorum suorum ulciscetur et vindictam retribuet in hostes eorum et propitius erit terrae populi sui Dt. 32:43
venit ergo Moses et locutus est omnia verba cantici huius in auribus populi ipse et Iosue filius Nun Dt. 32:44
et dixit ad eos ponite corda vestra in omnia verba quae ego testificor vobis hodie ut mandetis ea filiis vestris custodire et facere et implere universa quae scripta sunt legis huius Dt. 32:46
ascende in montem istum Abarim id est transituum in montem Nebo qui est in terra Moab contra Hiericho et vide terram Chanaan quam ego tradam filiis Israhel obtinendam et morere in monte Dt. 32:49
quem conscendens iungeris populis tuis sicut mortuus est Aaron frater tuus in monte Hor et adpositus populis suis Dt. 32:50
quia praevaricati estis contra me in medio filiorum Israhel ad aquas Contradictionis in Cades deserti Sin et non sanctificastis me inter filios Israhel Dt. 32:51
e contra videbis terram et non ingredieris in eam quam ego dabo filiis Israhel Dt. 32:52
et ait Dominus de Sina venit et de Seir ortus est nobis apparuit de monte Pharan et cum eo sanctorum milia in dextera eius ignea lex Dt. 33:2
dilexit populos omnes sancti in manu illius sunt et qui adpropinquant pedibus eius accipient de doctrina illius Dt. 33:3
vivat Ruben et non moriatur et sit parvus in numero Dt. 33:6
haec est Iudae benedictio audi Domine vocem Iudae et ad populum suum introduc eum manus eius pugnabunt pro eo et adiutor illius contra adversarios eius erit Dt. 33:7
Levi quoque ait perfectio tua et doctrina tua viro sancto tuo quem probasti in Temptatione et iudicasti ad aquas Contradictionis Dt. 33:8
qui dixit patri suo et matri suae nescio vos et fratribus suis ignoro illos et nescierunt filios suos hii custodierunt eloquium tuum et pactum tuum servaverunt Dt. 33:9
iudicia tua o Iacob et legem tuam o Israhel ponent thymiama in furore tuo et holocaustum super altare tuum Dt. 33:10
benedic Domine fortitudini eius et opera manuum illius suscipe percute dorsa inimicorum eius et qui oderunt eum non consurgant Dt. 33:11
et Beniamin ait amantissimus Domini habitabit confidenter in eo quasi in thalamo tota die morabitur et inter umeros illius requiescet Dt. 33:12
Ioseph quoque ait de benedictione Domini terra eius de pomis caeli et rore atque abysso subiacente Dt. 33:13
et de frugibus terrae et plenitudine eius benedictio illius qui apparuit in rubo veniat super caput Ioseph et super verticem nazarei inter fratres suos Dt. 33:16
quasi primogeniti tauri pulchritudo eius cornua rinocerotis cornua illius in ipsis ventilabit gentes usque ad terminos terrae hae sunt multitudines Ephraim et haec milia Manasse Dt. 33:17
et Zabulon ait laetare Zabulon in exitu tuo et Isachar in tabernaculis tuis Dt. 33:18
populos ad montem vocabunt ibi immolabunt victimas iustitiae qui inundationem maris quasi lac sugent et thesauros absconditos harenarum Dt. 33:19
et Gad ait benedictus in latitudine Gad quasi leo requievit cepitque brachium et verticem Dt. 33:20
et vidit principatum suum quod in parte sua doctor esset repositus qui fuit cum principibus populi et fecit iustitias Domini et iudicium suum cum Israhel Dt. 33:21
et Nepthalim dixit Nepthalim abundantia perfruetur et plenus erit benedictione Domini mare et meridiem possidebit Dt. 33:23
ferrum et aes calciamentum eius sicut dies iuventutis tuae ita et senectus tua Dt. 33:25
habitaculum eius sursum et subter brachia sempiterna eiciet a facie tua inimicum dicetque conterere Dt. 33:27
habitabit Israhel confidenter et solus oculus Iacob in terra frumenti et vini caelique caligabunt rore Dt. 33:28
beatus tu Israhel quis similis tui popule qui salvaris in Domino scutum auxilii tui et gladius gloriae tuae negabunt te inimici tui et tu eorum colla calcabis Dt. 33:29
et universum Nepthalim terramque Ephraim et Manasse et omnem terram usque ad mare Novissimum Dt. 34:2
et australem partem et latitudinem campi Hiericho civitatis Palmarum usque Segor Dt. 34:3
dixitque Dominus ad eum haec est terra pro qua iuravi Abraham Isaac et Iacob dicens semini tuo dabo eam vidisti eam oculis tuis et non transibis ad illam Dt. 34:4
et sepelivit eum in valle terrae Moab contra Phogor et non cognovit homo sepulchrum eius usque in praesentem diem Dt. 34:6
Moses centum et viginti annorum erat quando mortuus est non caligavit oculus eius nec dentes illius moti sunt Dt. 34:7
fleveruntque eum filii Israhel in campestribus Moab triginta diebus et conpleti sunt dies planctus lugentium Mosen Dt. 34:8
Iosue vero filius Nun repletus est spiritu sapientiae quia Moses posuit super eum manus suas et oboedierunt ei filii Israhel feceruntque sicut praecepit Dominus Mosi Dt. 34:9
et non surrexit propheta ultra in Israhel sicut Moses quem nosset Dominus facie ad faciem Dt. 34:10
in omnibus signis atque portentis quae misit per eum ut faceret in terra Aegypti Pharaoni et omnibus servis eius universaeque terrae illius Dt. 34:11
et cunctam manum robustam magnaque mirabilia quae fecit Moses coram universo Israhel Dt. 34:12
et factum est ut post mortem Mosi servi Domini loqueretur Dominus ad Iosue filium Nun ministrum Mosi et diceret ei Josu. 1:1
Moses servus meus mortuus est surge et transi Iordanem istum tu et omnis populus tecum in terram quam ego dabo filiis Israhel Josu. 1:2
a deserto et Libano usque ad fluvium magnum Eufraten omnis terra Hettheorum usque ad mare Magnum contra solis occasum erit terminus vester Josu. 1:4
nullus vobis poterit resistere cunctis diebus vitae tuae sicut fui cum Mose ero et tecum non dimittam nec derelinquam te Josu. 1:5
confortare et esto robustus tu enim sorte divides populo huic terram pro qua iuravi patribus suis ut traderem eam illis Josu. 1:6
confortare igitur et esto robustus valde ut custodias et facias omnem legem quam praecepit tibi Moses servus meus ne declines ab ea ad dextram vel ad sinistram ut intellegas cuncta quae agis Josu. 1:7
non recedat volumen legis huius de ore tuo sed meditaberis in eo diebus ac noctibus ut custodias et facias omnia quae scripta sunt in eo tunc diriges viam tuam et intelleges eam Josu. 1:8
ecce praecipio tibi confortare et esto robustus noli metuere et noli timere quoniam tecum est Dominus Deus tuus in omnibus ad quaecumque perrexeris Josu. 1:9
praecepitque Iosue principibus populi dicens transite per medium castrorum et imperate populo ac dicite Josu. 1:10
praeparate vobis cibaria quoniam post diem tertium transibitis Iordanem et intrabitis ad possidendam terram quam Dominus Deus vester daturus est vobis Josu. 1:11
Rubenitis quoque et Gadditis et dimidiae tribui Manasse ait Josu. 1:12
mementote sermonis quem praecepit vobis Moses famulus Domini dicens Dominus Deus vester dedit vobis requiem et omnem terram Josu. 1:13
uxores vestrae et filii ac iumenta manebunt in terra quam tradidit vobis Moses trans Iordanem vos autem transite armati ante fratres vestros omnes fortes manu et pugnate pro eis Josu. 1:14
donec det requiem Dominus fratribus vestris sicut et vobis dedit et possideant ipsi quoque terram quam Dominus Deus vester daturus est eis et sic revertemini in terram possessionis vestrae et habitabitis in ea quam vobis dedit Moses famulus Domini trans Iordanem contra solis ortum Josu. 1:15
responderuntque ad Iosue atque dixerunt omnia quae praecepisti nobis faciemus et quocumque miseris ibimus Josu. 1:16
sicut oboedivimus in cunctis Mosi ita oboediemus et tibi tantum sit Dominus Deus tecum sicut fuit cum Mose Josu. 1:17
qui contradixerit ori tuo et non oboedierit cunctis sermonibus quos praeceperis ei moriatur tu tantum confortare et viriliter age Josu. 1:18
misit ergo Iosue filius Nun de Setthim duos viros exploratores abscondito et dixit eis ite et considerate terram urbemque Hiericho qui pergentes ingressi sunt domum mulieris meretricis nomine Raab et quieverunt apud eam Josu. 2:1
nuntiatumque est regi Hiericho et dictum ecce viri ingressi sunt huc per noctem de filiis Israhel ut explorarent terram Josu. 2:2
misitque rex Hiericho ad Raab dicens educ viros qui venerunt ad te et ingressi sunt domum tuam exploratores quippe sunt et omnem terram considerare venerunt Josu. 2:3
tollensque mulier viros abscondit et ait fateor venerunt ad me sed nesciebam unde essent Josu. 2:4
cumque porta clauderetur in tenebris et illi pariter exierunt nescio quo abierunt persequimini cito et conprehendetis eos Josu. 2:5
necdum obdormierant qui latebant et ecce mulier ascendit ad eos et ait Josu. 2:8
novi quod tradiderit Dominus vobis terram etenim inruit in nos terror vester et elanguerunt omnes habitatores terrae Josu. 2:9
audivimus quod siccaverit Dominus aquas maris Rubri ad vestrum introitum quando egressi estis ex Aegypto et quae feceritis duobus Amorreorum regibus qui erant trans Iordanem Seon et Og quos interfecistis Josu. 2:10
et haec audientes pertimuimus et elanguit cor nostrum nec remansit in nobis spiritus ad introitum vestrum Dominus enim Deus vester ipse est Deus in caelo sursum et in terra deorsum Josu. 2:11
nunc ergo iurate mihi per Dominum ut quomodo ego feci vobiscum misericordiam ita et vos faciatis cum domo patris mei detisque mihi signum verum Josu. 2:12
et salvetis patrem meum et matrem fratres ac sorores meas et omnia quae eorum sunt et eruatis animas nostras de morte Josu. 2:13
qui responderunt ei anima nostra sit pro vobis in mortem si tamen non prodideris nos cumque tradiderit nobis Dominus terram faciemus in te misericordiam et veritatem Josu. 2:14
dixitque ad eos ad montana conscendite ne forte occurrant vobis revertentes ibique latete diebus tribus donec redeant et sic ibitis per viam vestram Josu. 2:16
si ingredientibus nobis terram signum fuerit funiculus iste coccineus et ligaveris eum in fenestra per quam nos dimisisti et patrem tuum ac matrem fratresque et omnem cognationem tuam congregaveris in domum tuam Josu. 2:18
qui ostium domus tuae egressus fuerit sanguis ipsius erit in caput eius et nos erimus alieni cunctorum autem sanguis qui tecum fuerint in domo redundabit in caput nostrum si eos aliquis tetigerit Josu. 2:19
quod si nos prodere volueris et sermonem istum proferre in medium erimus mundi ab hoc iuramento quo adiurasti nos Josu. 2:20
et illa respondit sicut locuti estis ita fiat dimittensque eos ut pergerent adpendit funiculum coccineum in fenestra Josu. 2:21
illi vero ambulantes pervenerunt ad montana et manserunt ibi tres dies donec reverterentur qui fuerant persecuti quaerentes enim per omnem viam non reppererunt eos Josu. 2:22
quibus urbem ingressis reversi sunt et descenderunt exploratores de monte et Iordane transmisso venerunt ad Iosue filium Nun narraveruntque ei omnia quae acciderant sibi Josu. 2:23
atque dixerunt tradidit Dominus in manus nostras omnem terram hanc et timore prostrati sunt cuncti habitatores eius Josu. 2:24
igitur Iosue de nocte consurgens movit castra egredientesque de Setthim venerunt ad Iordanem ipse et omnes filii Israhel et morati sunt ibi per tres dies Josu. 3:1
et clamare coeperunt quando videritis arcam foederis Domini Dei vestri et sacerdotes stirpis leviticae portantes eam vos quoque consurgite et sequimini praecedentes Josu. 3:3
sitque inter vos et arcam spatium cubitorum duum milium ut procul videre possitis et nosse per quam viam ingrediamini quia prius non ambulastis per eam et cavete ne adpropinquetis ad arcam Josu. 3:4
et ait ad sacerdotes tollite arcam foederis et praecedite populum qui iussa conplentes tulerunt et ambulaverunt ante eos Josu. 3:6
dixitque Dominus ad Iosue hodie incipiam exaltare te coram omni Israhel ut sciant quod sicut cum Mosi fui ita et tecum sim Josu. 3:7
tu autem praecipe sacerdotibus qui portant arcam foederis et dic eis cum ingressi fueritis partem aquae Iordanis state in ea Josu. 3:8
dixitque Iosue ad filios Israhel accedite huc et audite verba Domini Dei vestri Josu. 3:9
et rursum in hoc inquit scietis quod Dominus Deus vivens in medio vestri est et disperdat in conspectu vestro Chananeum Hettheum Eveum et Ferezeum Gergeseum quoque et Amorreum et Iebuseum Josu. 3:10
et cum posuerint vestigia pedum suorum sacerdotes qui portant arcam Domini Dei universae terrae in aquis Iordanis aquae quae inferiores sunt decurrent atque deficient quae autem desuper veniunt in una mole consistent Josu. 3:13
igitur egressus est populus de tabernaculis suis ut transirent Iordanem et sacerdotes qui portabant arcam foederis pergebant ante eum Josu. 3:14
ingressisque eis Iordanem et pedibus eorum tinctis in parte aquae cum Iordanis autem ripas alvei sui tempore messis impleret Josu. 3:15
steterunt aquae descendentes in uno loco et instar montis intumescentes apparebant procul ab urbe quae vocatur Adom usque ad locum Sarthan quae autem inferiores erant in mare Solitudinis quod nunc vocatur Mortuum descenderunt usquequo omnino deficerent Josu. 3:16
populus autem incedebat contra Iordanem et sacerdotes qui portabant arcam foederis Domini stabant super siccam humum in medio Iordanis accincti omnisque populus per arentem alveum transiebat Josu. 3:17
et praecipe eis ut tollant de medio Iordanis alveo ubi steterunt sacerdotum pedes duodecim durissimos lapides quos ponetis in loco castrorum ubi fixeritis hac nocte tentoria Josu. 4:3
et ait ad eos ite ante arcam Domini Dei vestri ad Iordanis medium et portate singuli singulos lapides in umeris vestris iuxta numerum filiorum Israhel Josu. 4:5
ut sit signum inter vos et quando interrogaverint vos filii vestri cras dicentes quid sibi volunt isti lapides Josu. 4:6
alios quoque duodecim lapides posuit Iosue in medio Iordanis alveo ubi steterunt sacerdotes qui portabant arcam foederis et sunt ibi usque in praesentem diem Josu. 4:9
sacerdotes autem qui portabant arcam stabant in Iordanis medio donec omnia conplerentur quae Iosue ut loqueretur ad populum praeceperat Dominus et dixerat ei Moses festinavitque populus et transiit Josu. 4:10
cumque transissent omnes transivit et arca Domini sacerdotesque pergebant ante populum Josu. 4:11
filii quoque Ruben et Gad et dimidiae tribus Manasse armati praecedebant filios Israhel sicut eis praeceperat Moses Josu. 4:12
et quadraginta pugnatorum milia per turmas et cuneos incedebant per plana atque campestria urbis Hiericho Josu. 4:13
cumque ascendissent portantes arcam foederis Domini et siccam humum calcare coepissent reversae sunt aquae in alveum suum et fluebant sicut ante consueverant Josu. 4:18
populus autem ascendit de Iordane decimo mensis primi die et castrametati sunt in Galgalis contra orientalem plagam urbis Hiericho Josu. 4:19
et dixit ad filios Israhel quando interrogaverint filii vestri cras patres suos et dixerint eis quid sibi volunt isti lapides Josu. 4:21
ut discant omnes terrarum populi fortissimam Domini manum et ut vos timeatis Dominum Deum vestrum omni tempore Josu. 4:24
postquam ergo audierunt omnes reges Amorreorum qui habitabant trans Iordanem ad occidentalem plagam et cuncti reges Chanaan qui propinqua possidebant Magno mari loca quod siccasset Dominus fluenta Iordanis coram filiis Israhel donec transirent dissolutum est cor eorum et non remansit in eis spiritus timentium introitum filiorum Israhel Josu. 5:1
eo tempore ait Dominus ad Iosue fac tibi cultros lapideos et circumcide secundo filios Israhel Josu. 5:2
fecit quod iusserat Dominus et circumcidit filios Israhel in colle Praeputiorum Josu. 5:3
per quadraginta annos itineris latissimae solitudinis incircumcisus fuit donec consumerentur qui non audierant vocem Domini et quibus ante iuraverat ut ostenderet eis terram lacte et melle manantem Josu. 5:6
horum filii in locum successerunt patrum et circumcisi sunt ab Iosue quia sicut nati fuerant in praeputio erant nec eos in via aliquis circumciderat Josu. 5:7
manseruntque filii Israhel in Galgalis et fecerunt phase quartadecima die mensis ad vesperum in campestribus Hiericho Josu. 5:10
et comederunt de frugibus terrae die altero azymos panes et pulentam eiusdem anni Josu. 5:11
cum autem esset Iosue in agro urbis Hiericho levavit oculos et vidit virum stantem contra se et evaginatum tenentem gladium perrexitque ad eum et ait noster es an adversariorum Josu. 5:13
qui respondit nequaquam sed sum princeps exercitus Domini et nunc venio cecidit Iosue pronus in terram et adorans ait quid dominus meus loquitur ad servum suum Josu. 5:14
Hiericho autem clausa erat atque munita timore filiorum Israhel et nullus egredi audebat aut ingredi Josu. 6:1
dixitque Dominus ad Iosue ecce dedi in manus tuas Hiericho et regem eius omnesque fortes viros Josu. 6:2
septimo autem die sacerdotes tollant septem bucinas quarum usus est in iobeleo et praecedant arcam foederis septiesque circuibitis civitatem et sacerdotes clangent bucinis Josu. 6:4
cumque insonuerit vox tubae longior atque concisior et in auribus vestris increpuerit conclamabit omnis populus vociferatione maxima et muri funditus corruent civitatis ingredienturque singuli per locum contra quem steterint Josu. 6:5
vocavit ergo Iosue filius Nun sacerdotes et dixit ad eos tollite arcam foederis et septem alii sacerdotes tollant septem iobeleorum bucinas et incedant ante arcam Domini Josu. 6:6
ad populum quoque ait vadite et circuite civitatem armati praecedentes arcam Domini Josu. 6:7
cumque Iosue verba finisset et septem sacerdotes septem bucinis clangerent ante arcam foederis Domini Josu. 6:8
praeceperat autem Iosue populo dicens non clamabitis nec audietur vox vestra neque ullus sermo ex ore vestro egredietur donec veniat dies in quo dicam vobis clamate et vociferamini Josu. 6:10
circuivit ergo arca Domini civitatem semel per diem et reversa in castra mansit ibi Josu. 6:11
et septem ex eis septem bucinas quarum in iobeleis usus est praecedebantque arcam Domini ambulantes atque clangentes et armatus populus ibat ante eos vulgus autem reliquum sequebatur arcam et bucinis personabat Josu. 6:13
circumieruntque civitatem secundo die semel et reversi sunt in castra sic fecerunt sex diebus Josu. 6:14
sitque civitas haec anathema et omnia quae in ea sunt Domino sola Raab meretrix vivat cum universis qui cum ea in domo sunt abscondit enim nuntios quos direximus Josu. 6:17
vos autem cavete ne de his quae praecepta sunt quippiam contingatis et sitis praevaricationis rei et omnia castra Israhel sub peccato sint atque turbentur Josu. 6:18
quicquid autem auri et argenti fuerit et vasorum aeneorum ac ferri Domino consecretur repositum in thesauris eius Josu. 6:19
igitur omni vociferante populo et clangentibus tubis postquam in aures multitudinis vox sonitusque increpuit muri ilico corruerunt et ascendit unusquisque per locum qui contra se erat ceperuntque civitatem Josu. 6:20
et interfecerunt omnia quae erant in ea a viro usque ad mulierem ab infante usque ad senem boves quoque et oves et asinos in ore gladii percusserunt Josu. 6:21
duobus autem viris qui exploratores missi fuerant dixit Iosue ingredimini domum mulieris meretricis et producite eam omniaque quae illius sunt sicut illi iuramento firmastis Josu. 6:22
ingressique iuvenes eduxerunt Raab et parentes eius fratres quoque et cunctam supellectilem ac cognationem illius et extra castra Israhel manere fecerunt Josu. 6:23
urbem autem et omnia quae in ea sunt succenderunt absque argento et auro et vasis aeneis ac ferro quae in aerarium Domini consecrarunt Josu. 6:24
Raab vero meretricem et domum patris eius atque omnia quae habebat fecit Iosue vivere et habitaverunt in medio Israhel usque in praesentem diem eo quod absconderit nuntios quos miserat ut explorarent Hiericho in tempore illo inprecatus est Iosue dicens Josu. 6:25
maledictus vir coram Domino qui suscitaverit et aedificaverit civitatem Hiericho in primogenito suo fundamenta illius iaciat et in novissimo liberorum ponat portas eius Josu. 6:26
fuit ergo Dominus cum Iosue et nomen eius in omni terra vulgatum est Josu. 6:27
filii autem Israhel praevaricati sunt mandatum et usurpaverunt de anathemate nam Achan filius Charmi filii Zabdi filii Zare de tribu Iuda tulit aliquid de anathemate iratusque est Dominus contra filios Israhel Josu. 7:1
cumque mitteret Iosue de Hiericho viros contra Ahi quae est iuxta Bethaven ad orientalem plagam oppidi Bethel dixit eis ascendite et explorate terram qui praecepta conplentes exploraverunt Ahi Josu. 7:2
et reversi dixerunt ei non ascendat omnis populus sed duo vel tria milia virorum pergant et deleant civitatem quare omnis populus frustra vexatur contra hostes paucissimos Josu. 7:3
percussi sunt a viris urbis Ahi et corruerunt ex eis triginta et sex homines persecutique sunt eos adversarii de porta usque Sabarim et ceciderunt per prona fugientes pertimuitque cor populi et instar aquae liquefactum est Josu. 7:5
Iosue vero scidit vestimenta sua et cecidit pronus in terram coram arca Domini usque ad vesperum tam ipse quam omnes senes Israhel miseruntque pulverem super capita sua Josu. 7:6
et dixit Iosue heu Domine Deus quid voluisti transducere populum istum Iordanem fluvium ut traderes nos in manus Amorrei et perderes utinam ut coepimus mansissemus trans Iordanem Josu. 7:7
audient Chananei et omnes habitatores terrae ac pariter conglobati circumdabunt nos atque delebunt nomen nostrum de terra et quid facies magno nomini tuo Josu. 7:9
peccavit Israhel et praevaricatus est pactum meum tuleruntque de anathemate et furati sunt atque mentiti et absconderunt inter vasa sua Josu. 7:11
surge sanctifica populum et dic eis sanctificamini in crastinum haec enim dicit Dominus Deus Israhel anathema in medio tui est Israhel non poteris stare coram hostibus tuis donec deleatur ex te qui hoc contaminatus est scelere Josu. 7:13
accedetisque mane singuli per tribus vestras et quamcumque tribum sors invenerit accedet per cognationes suas et cognatio per domos domusque per viros Josu. 7:14
et quicumque ille in hoc facinore fuerit deprehensus conburetur igni cum omni substantia sua quoniam praevaricatus est pactum Domini et fecit nefas in Israhel Josu. 7:15
surgens itaque Iosue mane adplicavit Israhel per tribus suas et inventa est tribus Iuda Josu. 7:16
et ait ad Achan fili mi da gloriam Domino Deo Israhel et confitere atque indica mihi quid feceris ne abscondas Josu. 7:19
responditque Achan Iosue et dixit ei vere ego peccavi Domino Deo Israhel et sic et sic feci Josu. 7:20
vidi enim inter spolia pallium coccineum valde bonum et ducentos siclos argenti regulamque auream quinquaginta siclorum et concupiscens abstuli et abscondi in terra contra medium tabernaculi mei argentumque fossa humo operui Josu. 7:21
misit ergo Iosue ministros qui currentes ad tabernaculum illius reppererunt cuncta abscondita in eodem loco et argentum simul Josu. 7:22
auferentesque de tentorio tulerunt ea ad Iosue et ad omnes filios Israhel proieceruntque ante Dominum Josu. 7:23
tollens itaque Iosue Achan filium Zare argentumque et pallium et auream regulam filiosque eius et filias boves et asinos et oves ipsumque tabernaculum et cunctam supellectilem et omnis Israhel cum eo duxerunt eos ad vallem Achor Josu. 7:24
ubi dixit Iosue quia turbasti nos exturbet te Dominus in die hac lapidavitque eum omnis Israhel et cuncta quae illius erant igne consumpta sunt Josu. 7:25
congregaverunt quoque super eum acervum magnum lapidum qui permanet usque in praesentem diem et aversus est furor Domini ab eis vocatumque est nomen loci illius vallis Achor usque hodie Josu. 7:26
dixit autem Dominus ad Iosue ne timeas neque formides tolle tecum omnem multitudinem pugnatorum et consurgens ascende in oppidum Ahi ecce tradidi in manu tua regem eius et populum urbemque et terram Josu. 8:1
faciesque urbi Ahi et regi eius sicut fecisti Hiericho et regi illius praedam vero et omnia animantia diripietis vobis pone insidias urbi post eam Josu. 8:2
surrexitque Iosue et omnis exercitus bellatorum cum eo ut ascenderent in Ahi et electa triginta milia virorum fortium misit nocte Josu. 8:3
praecepitque eis dicens ponite insidias post civitatem nec longius recedatis et eritis omnes parati Josu. 8:4
ego autem et reliqua multitudo quae mecum est accedemus ex adverso contra urbem cumque exierint contra nos sicut ante fecimus fugiemus et terga vertemus Josu. 8:5
nobis ergo fugientibus et illis sequentibus consurgetis de insidiis et vastabitis civitatem tradetque eam Dominus Deus vester in manus vestras Josu. 8:7
dimisitque eos et perrexerunt ad insidiarum locum sederuntque inter Bethel et Ahi ad occidentalem plagam urbis Ahi Iosue autem nocte illa in medio mansit populi Josu. 8:9
surgensque diluculo recensuit socios et ascendit cum senioribus in fronte exercitus vallatus auxilio pugnatorum Josu. 8:10
cumque venissent et ascendissent ex adverso civitatis steterunt ad septentrionalem urbis plagam inter quam et eos vallis media erat Josu. 8:11
quinque milia autem viros elegerat et posuerat in insidiis inter Bethaven et Ahi ex occidentali parte eiusdem civitatis Josu. 8:12
omnis vero reliquus exercitus ad aquilonem aciem dirigebat ita ut novissimi multitudinis occidentalem plagam urbis adtingerent abiit ergo Iosue nocte illa et stetit in vallis medio Josu. 8:13
quod cum vidisset rex Ahi festinavit mane et egressus est cum omni exercitu civitatis direxitque aciem contra desertum ignorans quod post tergum laterent insidiae Josu. 8:14
Iosue vero et omnis Israhel cesserunt loco simulantes metum et fugientes per viam solitudinis Josu. 8:15
at illi vociferantes pariter et se mutuo cohortantes persecuti sunt eos cumque recessissent a civitate Josu. 8:16
et ne unus quidem in urbe Ahi et Bethel remansisset qui non persequeretur Israhel sicut eruperant aperta oppida relinquentes Josu. 8:17
cumque elevasset clypeum ex adverso civitatis insidiae quae latebant surrexerunt confestim et pergentes ad civitatem ceperunt et succenderunt eam Josu. 8:19
viri autem civitatis qui persequebantur Iosue respicientes et videntes fumum urbis ad caelum usque conscendere non potuerunt ultra huc illucque diffugere praesertim cum hii qui simulaverant fugam et tendebant ad solitudinem contra persequentes fortissime restitissent Josu. 8:20
vidensque Iosue et omnis Israhel quod capta esset civitas et fumus urbis ascenderet reversus percussit viros Ahi Josu. 8:21
siquidem et illi qui ceperant et succenderant civitatem egressi ex urbe contra suos medios hostium ferire coeperunt cum ergo ex utraque parte adversarii caederentur ita ut nullus de tanta multitudine salvaretur Josu. 8:22
regem quoque urbis Ahi adprehendere viventem et obtulerunt Iosue Josu. 8:23
igitur omnibus interfectis qui Israhelem ad deserta tendentem fuerant persecuti et in eodem loco gladio corruentibus reversi filii Israhel percusserunt civitatem Josu. 8:24
iumenta autem et praedam civitatis diviserunt sibi filii Israhel sicut praeceperat Dominus Iosue Josu. 8:27
qui succendit urbem et fecit eam tumulum sempiternum Josu. 8:28
regem quoque eius suspendit in patibulo usque ad vesperum et solis occasum praecepitque et deposuerunt cadaver eius de cruce proieceruntque in ipso introitu civitatis congesto super eum magno acervo lapidum qui permanet usque in praesentem diem Josu. 8:29
sicut praeceperat Moses famulus Domini filiis Israhel et scriptum est in volumine legis Mosi altare de lapidibus inpolitis quos ferrum non tetigit et obtulit super eo holocausta Domino immolavitque pacificas victimas Josu. 8:31
et scripsit super lapides deuteronomium legis Mosi quod ille digesserat coram filiis Israhel Josu. 8:32
omnis autem populus et maiores natu ducesque ac iudices stabant ex utraque parte arcae in conspectu sacerdotum qui portabant arcam foederis Domini ut advena ita et indigena media eorum pars iuxta montem Garizim et media iuxta montem Hebal sicut praeceperat Moses famulus Domini et primum quidem benedixit populo Israhel Josu. 8:33
post haec legit omnia verba benedictionis et maledictionis et cuncta quae scripta erant in legis volumine Josu. 8:34
nihil ex his quae Moses iusserat reliquit intactum sed universa replicavit coram omni multitudine Israhel mulieribus ac parvulis et advenis qui inter eos morabantur Josu. 8:35
quibus auditis cuncti reges trans Iordanem qui versabantur in montanis et in campestribus in maritimis ac litore maris Magni hii quoque qui habitabant iuxta Libanum Hettheus et Amorreus et Chananeus Ferezeus et Eveus et Iebuseus Josu. 9:1
congregati sunt pariter ut pugnarent contra Iosue et Israhel uno animo eademque sententia Josu. 9:2
at hii qui habitabant in Gabaon audientes cuncta quae fecerat Iosue Hiericho et Ahi Josu. 9:3
et callide cogitantes tulerunt sibi cibaria saccos veteres asinis inponentes et utres vinarios scissos atque consutos Josu. 9:4
calciamentaque perantiqua quae ad indicium vetustatis pittaciis consuta erant induti veteribus vestimentis panes quoque quos portabant ob viaticum duri erant et in frusta comminuti Josu. 9:5
perrexeruntque ad Iosue qui tunc morabatur in castris Galgalae et dixerunt ei atque omni simul Israheli de terra longinqua venimus pacem vobiscum facere cupientes responderuntque viri Israhel ad eos atque dixerunt Josu. 9:6
ne forsitan in terra quae nobis sorte debetur habitetis et non possimus foedus inire vobiscum Josu. 9:7
at illi ad Iosue servi inquiunt tui sumus quibus Iosue quinam ait estis et unde venistis Josu. 9:8
et duobus Amorreorum regibus trans Iordanem Seon regi Esebon et Og regi Basan qui erat in Astharoth Josu. 9:10
dixeruntque nobis seniores et omnes habitatores terrae nostrae tollite in manibus cibaria ob longissimam viam et occurrite eis ac dicite servi vestri sumus foedus inite nobiscum Josu. 9:11
en panes quando egressi sumus de domibus nostris ut veniremus ad vos calidos sumpsimus nunc sicci facti sunt et vetustate nimia comminuti Josu. 9:12
utres vini novos implevimus nunc rupti sunt et soluti vestes et calciamenta quibus induimur et quae habemus in pedibus ob longitudinem largioris viae trita sunt et paene consumpta Josu. 9:13
susceperunt igitur de cibariis eorum et os Domini non interrogaverunt Josu. 9:14
fecitque Iosue cum eis pacem et inito foedere pollicitus est quod non occiderentur principes quoque multitudinis iuraverunt eis Josu. 9:15
post dies autem tres initi foederis audierunt quod in vicino habitarent et inter eos futuri essent Josu. 9:16
moveruntque castra filii Israhel et venerunt in civitates eorum die tertio quarum haec vocabula sunt Gabaon et Caphira et Beroth et Cariathiarim Josu. 9:17
et non percusserunt eos eo quod iurassent eis principes multitudinis in nomine Domini Dei Israhel murmuravit itaque omne vulgus contra principes Josu. 9:18
qui responderunt eis iuravimus illis in nomine Domini Dei Israhel et idcirco non possumus eos contingere Josu. 9:19
vocavit Gabaonitas Iosue et dixit eis cur nos decipere fraude voluistis ut diceretis procul valde habitamus a vobis cum in medio nostri sitis Josu. 9:22
itaque sub maledictione eritis et non deficiet de stirpe vestra ligna caedens aquasque conportans in domum Dei mei Josu. 9:23
qui responderunt nuntiatum est nobis servis tuis quae promisisset Dominus Deus tuus Mosi servo suo ut traderet vobis omnem terram et disperderet cunctos habitatores eius timuimus igitur valde et providimus animabus nostris vestro terrore conpulsi et hoc consilium inivimus Josu. 9:24
nunc autem in manu tua sumus quod tibi bonum et rectum videtur fac nobis Josu. 9:25
fecit ergo Iosue ut dixerat et liberavit eos de manibus filiorum Israhel ut non occiderentur Josu. 9:26
decrevitque in illo die esse eos in ministerium cuncti populi et altaris Domini caedentes ligna et aquas conportantes usque in praesens tempus in loco quem Dominus elegisset Josu. 9:27
quae cum audisset Adonisedec rex Hierusalem quod scilicet cepisset Iosue Ahi et subvertisset eam sicut enim fecerat Hiericho et regi eius sic fecit Ahi et regi illius et quod transfugissent Gabaonitae ad Israhel et essent foederati eorum Josu. 10:1
timuit valde urbs enim magna erat Gabaon et una regalium civitatum et maior oppido Ahi omnesque bellatores eius fortissimi Josu. 10:2
misit ergo Adonisedec rex Hierusalem ad Oham regem Hebron et ad Pharam regem Hieremoth ad Iaphie quoque regem Lachis et ad Dabir regem Eglon dicens Josu. 10:3
ascendite ad me et ferte praesidium ut expugnemus Gabaon quare transfugerit ad Iosue et filios Israhel Josu. 10:4
congregati igitur ascenderunt quinque reges Amorreorum rex Hierusalem rex Hebron rex Hieremoth rex Lachis rex Eglon simul cum exercitibus suis et castrametati sunt circa Gabaon obpugnantes eam Josu. 10:5
habitatores autem Gabaon urbis obsessae miserunt ad Iosue qui tunc morabatur in castris apud Galgalam et dixerunt ei ne retrahas manus tuas ab auxilio servorum tuorum ascende cito et libera nos ferque praesidium convenerunt enim adversum nos omnes reges Amorreorum qui habitant in montanis Josu. 10:6
ascenditque Iosue de Galgalis et omnis exercitus bellatorum cum eo viri fortissimi Josu. 10:7
et conturbavit eos Dominus a facie Israhel contrivitque plaga magna in Gabaon ac persecutus est per viam ascensus Bethoron et percussit usque Azeca et Maceda Josu. 10:10
cumque fugerent filios Israhel et essent in descensu Bethoron Dominus misit super eos lapides magnos de caelo usque Azeca et mortui sunt multo plures lapidibus grandinis quam quos gladio percusserant filii Israhel Josu. 10:11
tunc locutus est Iosue Domino in die qua tradidit Amorreum in conspectu filiorum Israhel dixitque coram eis sol contra Gabaon ne movearis et luna contra vallem Ahialon Josu. 10:12
steteruntque sol et luna donec ulcisceretur se gens de inimicis suis nonne scriptum est hoc in libro Iustorum stetit itaque sol in medio caeli et non festinavit occumbere spatio unius diei Josu. 10:13
non fuit ante et postea tam longa dies oboediente Domino voci hominis et pugnante pro Israhel Josu. 10:14
fugerant enim quinque reges et se absconderant in spelunca urbis Maceda Josu. 10:16
qui praecepit sociis et ait volvite saxa ingentia ad os speluncae et ponite viros industrios qui clausos custodiant Josu. 10:18
vos autem nolite stare sed persequimini hostes et extremos quosque fugientium caedite ne dimittatis eos urbium suarum intrare praesidia quos tradidit Dominus Deus in manus vestras Josu. 10:19
caesis igitur adversariis plaga magna et usque ad internicionem paene consumptis hii qui Israhel effugere potuerunt ingressi sunt civitates munitas Josu. 10:20
reversusque est omnis exercitus ad Iosue in Maceda ubi tunc erant castra sani et integro numero nullusque contra filios Israhel muttire ausus est Josu. 10:21
praecepitque Iosue dicens aperite os speluncae et producite ad me quinque reges qui in ea latitant Josu. 10:22
fecerunt ministri ut sibi fuerat imperatum et eduxerunt ad eum quinque reges de spelunca regem Hierusalem regem Hebron regem Hieremoth regem Lachis regem Eglon Josu. 10:23
cumque educti essent ad eum vocavit omnes viros Israhel et ait ad principes exercitus qui secum erant ite et ponite pedes super colla regum istorum qui cum perrexissent et subiectorum pedibus colla calcarent Josu. 10:24
rursum ait ad eos nolite timere nec paveatis confortamini et estote robusti sic enim faciet Dominus cunctis hostibus vestris adversum quos dimicatis Josu. 10:25
percussitque Iosue et interfecit eos atque suspendit super quinque stipites fueruntque suspensi usque ad vesperum Josu. 10:26
cumque occumberet sol praecepit sociis ut deponerent eos de patibulis qui depositos proiecerunt in speluncam in qua latuerant et posuerunt super os eius saxa ingentia quae permanent usque in praesens Josu. 10:27
eodem die Macedam quoque cepit Iosue et percussit in ore gladii regemque illius interfecit et omnes habitatores eius non dimisit in ea saltim parvas reliquias fecitque regi Maceda sicut fecerat regi Hiericho Josu. 10:28
transivit cum omni Israhel de Maceda in Lebna et pugnabat contra eam Josu. 10:29
quam tradidit Dominus cum rege suo in manu Israhel percusseruntque urbem in ore gladii et omnes habitatores eius non dimiserunt in ea ullas reliquias feceruntque regi Lebna sicut fecerant regi Hiericho Josu. 10:30
de Lebna transivit in Lachis et exercitu per gyrum disposito obpugnabat eam Josu. 10:31
tradiditque Dominus Lachis in manu Israhel et cepit eam die altero atque percussit in ore gladii omnemque animam quae fuerat in ea sicut fecerat Lebna Josu. 10:32
transivitque de Lachis in Eglon et circumdedit Josu. 10:34
ascendit quoque cum omni Israhele de Eglon in Hebron et pugnavit contra eam Josu. 10:36
cepitque et percussit in ore gladii regem quoque eius et omnia oppida regionis illius universasque animas quae in ea fuerant commoratae non reliquit in ea ullas reliquias sicut fecerat Eglon sic fecit et Hebron cuncta quae in ea repperit consumens gladio Josu. 10:37
regem quoque eius et omnia per circuitum oppida percussit in ore gladii non dimisit in ea ullas reliquias sicut fecerat Hebron et Lebna et regibus earum sic fecit Dabir et regi illius Josu. 10:39
percussit itaque Iosue omnem terram montanam et meridianam atque campestrem et Asedoth cum regibus suis non dimisit in ea ullas reliquias sed omne quod spirare poterat interfecit sicut praeceperat ei Dominus Deus Israhel Josu. 10:40
universos reges et regiones eorum uno cepit impetu atque vastavit Dominus enim Deus Israhel pugnabat pro eo Josu. 10:42
quae cum audisset Iabin rex Asor misit ad Iobab regem Madon et ad regem Someron atque ad regem Acsaph Josu. 11:1
ad reges quoque aquilonis qui habitabant in montanis et in planitie contra meridiem Cheneroth in campestribus quoque et in regionibus Dor iuxta mare Josu. 11:2
Chananeumque ab oriente et occidente et Amorreum atque Hettheum ac Ferezeum et Iebuseum in montanis Eveum quoque qui habitabat ad radices Hermon in terra Masphe Josu. 11:3
egressique sunt omnes cum turmis suis populus multus nimis sicut harena quae est in litore maris equi quoque et currus inmensae multitudinis Josu. 11:4
dixitque Dominus ad Iosue ne timeas eos cras enim hac eadem hora ego tradam omnes istos vulnerandos in conspectu Israhel equos eorum subnervabis et currus igne conbures Josu. 11:6
venitque Iosue et omnis exercitus cum eo adversum illos ad aquas Merom subito et inruerunt super eos Josu. 11:7
tradiditque illos Dominus in manu Israhel qui percusserunt eos et persecuti sunt usque ad Sidonem magnam et aquas Maserefoth campumque Masphe qui est ad orientalem illius partem ita percussit omnes ut nullas dimitteret ex eis reliquias Josu. 11:8
reversusque statim cepit Asor et regem eius percussit gladio Asor enim antiquitus inter omnia regna haec principatum tenebat Josu. 11:10
et omnes per circuitum civitates regesque earum cepit percussit atque delevit sicut praeceperat ei Moses famulus Domini Josu. 11:12
absque urbibus quae erant in collibus et in tumulis sitae ceteras succendit Israhel unam tantum Asor munitissimam flamma consumpsit Josu. 11:13
sicut praeceperat Dominus Mosi servo suo ita praecepit Moses Iosue et ille universa conplevit non praeteriit de universis mandatis ne unum quidem verbum quod iusserat Dominus Mosi Josu. 11:15
cepit itaque Iosue omnem terram montanam et meridianam terramque Gosen et planitiem et occidentalem plagam montemque Israhel et campestria eius Josu. 11:16
et partem montis quae ascendit Seir usque Baalgad per planitiem Libani subter montem Hermon omnes reges eorum cepit percussit occidit Josu. 11:17
Domini enim sententiae fuerat ut indurarentur corda eorum et pugnarent contra Israhel et caderent et non mererentur ullam clementiam ac perirent sicut praeceperat Dominus Mosi Josu. 11:20
in tempore illo venit Iosue et interfecit Enacim de montanis Hebron et Dabir et Anab et de omni monte Iuda et Israhel urbesque eorum delevit Josu. 11:21
non reliquit ullum de stirpe Enacim in terra filiorum Israhel absque civitatibus Gaza et Geth et Azoto in quibus solis relicti sunt Josu. 11:22
cepit ergo Iosue omnem terram sicut locutus est Dominus ad Mosen et tradidit eam in possessionem filiis Israhel secundum partes et tribus suas quievitque terra a proeliis Josu. 11:23
hii sunt reges quos percusserunt filii Israhel et possederunt terram eorum trans Iordanem ad solis ortum a torrente Arnon usque ad montem Hermon et omnem orientalem plagam quae respicit solitudinem Josu. 12:1
Seon rex Amorreorum qui habitavit in Esebon dominatus est ab Aroer quae sita est super ripam torrentis Arnon et mediae partis in valle dimidiique Galaad usque ad torrentem Iaboc qui est terminus filiorum Ammon Josu. 12:2
et a solitudine usque ad mare Cheneroth contra orientem et usque ad mare Deserti quod est mare Salsissimum ad orientalem plagam per viam quae ducit Bethesimoth et ab australi parte quae subiacent Asedothphasga Josu. 12:3
terminus Og regis Basan de reliquiis Rafaim qui habitavit in Astharoth et in Edrain et dominatus est in monte Hermon et in Salacha atque in universa Basan usque ad terminos Josu. 12:4
Gesuri et Machathi et dimidiae partis Galaad terminos Seon regis Esebon Josu. 12:5
Moses famulus Domini et filii Israhel percusserunt eos tradiditque terram eorum Moses in possessionem Rubenitis et Gadditis et dimidiae tribui Manasse Josu. 12:6
hii sunt reges terrae quos percussit Iosue et filii Israhel trans Iordanem ad occidentalem plagam a Baalgad in campo Libani usque ad montem cuius pars ascendit in Seir tradiditque eam Iosue in possessionem tribubus Israhel singulis partes suas Josu. 12:7
tam in montanis quam in planis atque campestribus in Aseroth et solitudine ac meridie Hettheus fuit et Amorreus Chananeus et Ferezeus Eveus et Iebuseus Josu. 12:8
rex Dor et provinciae Dor unus rex gentium Galgal unus Josu. 12:23
rex Thersa unus omnes reges triginta et unus Josu. 12:24
Iosue senex provectaeque aetatis erat et dixit Dominus ad eum senuisti et longevus es terraque latissima derelicta est quae necdum est sorte divisa Josu. 13:1
omnis videlicet Galilea Philisthim et universa Gesuri Josu. 13:2
a fluvio turbido qui inrigat Aegyptum usque ad terminos Accaron contra aquilonem terra Chanaan quae in quinque regulos Philisthim dividitur Gazeos Azotios Ascalonitas Gettheos et Accaronitas Josu. 13:3
ad meridiem vero sunt Evei omnis terra Chanaan et Maara Sidoniorum usque Afeca et terminos Amorrei Josu. 13:4
et nunc divide terram in possessionem novem tribubus et dimidiae tribui Manasse Josu. 13:7
cum qua Ruben et Gad possederunt terram quam tradidit eis Moses famulus Domini trans fluenta Iordanis ad orientalem plagam Josu. 13:8
ab Aroer quae sita est in ripa torrentis Arnon et in vallis medio universaque campestria Medaba usque Dibon Josu. 13:9
et cunctas civitates Seon regis Amorrei qui regnavit in Esebon usque ad terminos filiorum Ammon Josu. 13:10
et Galaad ac terminum Gesuri et Machathi omnemque montem Hermon et universam Basan usque Saleca Josu. 13:11
omne regnum Og in Basan qui regnavit in Astharoth et Edraim ipse fuit de reliquiis Rafaim percussitque eos Moses atque delevit Josu. 13:12
nolueruntque disperdere filii Israhel Gesuri et Machathi et habitaverunt in medio Israhel usque in praesentem diem Josu. 13:13
tribui autem Levi non dedit possessionem sed sacrificia et victimae Domini Dei Israhel ipsa est eius hereditas sicut locutus est illi Josu. 13:14
fuitque terminus eorum ab Aroer quae sita est in ripa torrentis Arnon et in valle eiusdem torrentis media universam planitiem quae ducit Medaba Josu. 13:16
et Esebon cunctosque viculos earum qui sunt in campestribus Dibon quoque et Bamothbaal et oppidum Baalmaon Josu. 13:17
Iessa et Cedmoth et Mepheeth Josu. 13:18
Cariathaim et Sebama et Sarathasar in monte convallis Josu. 13:19
Bethpheor et Asedothphasga et Bethaisimoth Josu. 13:20
omnes urbes campestres universaque regna Seon regis Amorrei qui regnavit in Esebon quem percussit Moses cum principibus Madian Eveum et Recem et Sur et Ur et Rabee duces Seon habitatores terrae Josu. 13:21
et Balaam filium Beor ariolum occiderunt filii Israhel gladio cum ceteris interfectis Josu. 13:22
factusque est terminus filiorum Ruben Iordanis fluvius haec est possessio Rubenitarum per cognationes suas urbium et viculorum Josu. 13:23
deditque Moses tribui Gad et filiis eius per cognationes suas possessionem cuius haec divisio est Josu. 13:24
terminus Iazer et omnes civitates Galaad dimidiamque partem terrae filiorum Ammon usque ad Aroer quae est contra Rabba Josu. 13:25
et ab Esebon usque Ramoth Masphe et Batanim et a Manaim usque ad terminos Dabir Josu. 13:26
in valle quoque Betharaam et Bethnemra et Soccoth et Saphon reliquam partem regni Seon regis Esebon huius quoque Iordanis finis est usque ad extremam partem maris Chenereth trans Iordanem ad orientalem plagam Josu. 13:27
haec est possessio filiorum Gad per familias suas civitates et villae earum Josu. 13:28
dedit et dimidiae tribui Manasse filiisque eius iuxta cognationes suas possessionem Josu. 13:29
cuius hoc principium est a Manaim universam Basan et cuncta regna Og regis Basan omnesque vicos Air qui sunt in Basan sexaginta oppida Josu. 13:30
et dimidiam partem Galaad Astharoth et Edrai urbes regni Og in Basan filiis Machir filii Manasse dimidiae parti filiorum Machir iuxta cognationes suas Josu. 13:31
hoc est quod possederunt filii Israhel in terra Chanaan quam dederunt eis Eleazar sacerdos et Iosue filius Nun et principes familiarum per tribus Israhel Josu. 14:1
sorte omnia dividentes sicut praeceperat Dominus in manu Mosi novem tribubus et dimidiae tribui Josu. 14:2
duabus enim tribubus et dimidiae dederat Moses trans Iordanem possessionem absque Levitis qui nihil terrae acceperunt inter fratres suos Josu. 14:3
sed in eorum successerant locum filii Ioseph in duas divisi tribus Manasse et Ephraim nec acceperunt Levitae aliam in terra partem nisi urbes ad habitandum et suburbana earum ad alenda iumenta et pecora sua Josu. 14:4
sicut praecepit Dominus Mosi ita fecerunt filii Israhel et diviserunt terram Josu. 14:5
accesserunt itaque filii Iuda ad Iosue in Galgala locutusque est ad eum Chaleb filius Iepphonne Cenezeus nosti quid locutus sit Dominus ad Mosen hominem Dei de me et te in Cadesbarne Josu. 14:6
fratres autem mei qui ascenderant mecum dissolverunt cor populi et nihilominus ego secutus sum Dominum Deum meum Josu. 14:8
iuravitque Moses in die illo dicens terram quam calcavit pes tuus erit possessio tua et filiorum tuorum in aeternum quia secutus es Dominum Deum meum Josu. 14:9
concessit ergo Dominus vitam mihi sicut pollicitus est usque in praesentem diem quadraginta et quinque anni sunt ex quo locutus est Dominus verbum istud ad Mosen quando ambulabat Israhel per solitudinem hodie octoginta quinque annorum sum Josu. 14:10
da ergo mihi montem istum quem pollicitus est Dominus te quoque audiente in quo Enacim sunt et urbes magnae atque munitae si forte sit Dominus mecum et potuero delere eos sicut promisit mihi Josu. 14:12
benedixitque ei Iosue et tradidit Hebron in possessionem Josu. 14:13
nomen Hebron antea vocabatur Cariatharbe Adam maximus ibi inter Enacim situs est et terra cessavit a proeliis Josu. 14:15
igitur sors filiorum Iudae per cognationes suas ista fuit a termino Edom desertum Sin contra meridiem et usque ad extremam partem australis plagae Josu. 15:1
initium eius a summitate maris Salsissimi et a lingua eius quae respicit meridiem Josu. 15:2
egrediturque contra ascensum Scorpionis et pertransit in Sina ascenditque in Cadesbarne et pervenit in Esrom ascendens Addara et circumiens Caricaa Josu. 15:3
atque inde pertransiens in Asemona et perveniens ad torrentem Aegypti eruntque termini eius mare Magnum hic erit finis meridianae plagae Josu. 15:4
ab oriente vero erit initium mare Salsissimum usque ad extrema Iordanis et ea quae respiciunt aquilonem a lingua maris usque ad eundem Iordanem fluvium Josu. 15:5
ascenditque terminus in Bethagla et transit ab aquilone in Betharaba ascendens ad lapidem Boem filii Ruben Josu. 15:6
et tendens usque ad terminos Debera de valle Achor contra aquilonem respiciens Galgala quae est ex adverso ascensionis Adommim ab australi parte torrentis transitque aquas quae vocantur fons Solis et erunt exitus eius ad fontem Rogel Josu. 15:7
ascenditque per convallem filii Ennom ex latere Iebusei ad meridiem haec est Hierusalem et inde se erigens ad verticem montis qui est contra Gehennom ad occidentem in summitate vallis Rafaim contra aquilonem Josu. 15:8
pertransitque a vertice montis usque ad fontem aquae Nepthoa et pervenit usque ad vicos montis Ephron inclinaturque in Bala quae est Cariathiarim id est urbs Silvarum Josu. 15:9
et circuit de Bala contra occidentem usque ad montem Seir transitque iuxta latus montis Iarim ad aquilonem in Cheslon et descendit in Bethsames transitque in Thamna Josu. 15:10
et pervenit contra aquilonem partis Accaron ex latere inclinaturque Sechrona et transit montem Baala pervenitque in Iebnehel et maris Magni contra occidentem fine concluditur Josu. 15:11
delevitque ex ea Chaleb tres filios Enach Sesai et Ahiman et Tholmai de stirpe Enach Josu. 15:14
dixitque Chaleb qui percusserit Cariathsepher et ceperit eam dabo illi Axam filiam meam uxorem Josu. 15:16
at illa respondit da mihi benedictionem terram australem et arentem dedisti mihi iunge et inriguam dedit itaque ei Chaleb inriguum superius et inferius Josu. 15:19
erantque civitates ab extremis partibus filiorum Iuda iuxta terminos Edom a meridie Cabsehel et Eder et Iagur Josu. 15:21
et Cina et Dimona Adeda Josu. 15:22
et Cedes et Asor Iethnan Josu. 15:23
Zif et Thelem Baloth Josu. 15:24
et Asor nova et Cariothesrom haec est Asor Josu. 15:25
Aman Same et Molada Josu. 15:26
et Asergadda et Asemon Bethfeleth Josu. 15:27
et Asersual et Bersabee et Baziothia Josu. 15:28
Bala et Hiim Esem Josu. 15:29
et Heltholad Exiil et Harma Josu. 15:30
Siceleg et Medemena et Sensenna Josu. 15:31
Lebaoth et Selim et Aenremmon omnes civitates viginti novem et villae earum Josu. 15:32
in campestribus vero Esthaul et Saraa et Asena Josu. 15:33
et Azanoe et Aengannim Thaffua et Aenaim Josu. 15:34
et Hierimoth Adulam Soccho et Azeca Josu. 15:35
et Saraim Adithaim et Gedera et Giderothaim urbes quattuordecim et villae earum Josu. 15:36
Sanan et Adesa et Magdalgad Josu. 15:37
Delean et Mesfa et Iecthel Josu. 15:38
Lachis et Bascath et Aglon Josu. 15:39
Thebbon et Lehemas et Chethlis Josu. 15:40
et Gideroth Bethdagon et Neema et Maceda civitates sedecim et villae earum Josu. 15:41
Labana et Aether et Asan Josu. 15:42
Ieptha et Esna et Nesib Josu. 15:43
Ceila et Achzib et Maresa civitates novem et villae earum Josu. 15:44
Accaron cum vicis et villulis suis Josu. 15:45
ab Accaron usque ad mare omnia quae vergunt ad Azotum et viculos eius Josu. 15:46
Azotus cum vicis et villulis suis Gaza cum viculis et villulis suis usque ad torrentem Aegypti mare Magnum terminus eius Josu. 15:47
et in monte Samir et Iether et Soccho Josu. 15:48
et Edenna Cariathsenna haec est Dabir Josu. 15:49
Anab et Isthemo et Anim Josu. 15:50
Gosen et Olon et Gilo civitates undecim et villae earum Josu. 15:51
Arab et Roma et Esaan Josu. 15:52
Ianum et Bethafua et Afeca Josu. 15:53
Ammatha et Cariatharbe haec est Hebron et Sior civitates novem et villae earum Josu. 15:54
Maon et Chermel et Zif et Iotae Josu. 15:55
Iezrehel et Iucadam et Zanoe Josu. 15:56
Accaim Gebaa et Thamna civitates decem et villae earum Josu. 15:57
Alul et Bethsur et Gedor Josu. 15:58
Mareth et Bethanoth et Elthecen civitates sex et villae earum Josu. 15:59
Cariathbaal haec est Cariathiarim urbs Silvarum et Arebba civitates duae et villae earum Josu. 15:60
in deserto Betharaba Meddin et Schacha Josu. 15:61
Anepsan et civitas Salis et Engaddi civitates sex et villae earum Josu. 15:62
cecidit quoque sors filiorum Ioseph ab Iordane contra Hiericho et aquas eius ab oriente solitudo quae ascendit de Hiericho ad montana Bethel Josu. 16:1
et egreditur de Bethel Luzam transitque terminum Archiatharoth Josu. 16:2
et descendit ad occidentem iuxta terminum Ieflethi usque ad terminos Bethoron inferioris et Gazer finiunturque regiones eius mari Magno Josu. 16:3
possederuntque filii Ioseph Manasse et Ephraim Josu. 16:4
et factus est terminus filiorum Ephraim per cognationes suas et possessio eorum contra orientem Atharothaddar usque Bethoron superiorem Josu. 16:5
egrediunturque confinia in mare Machmethath vero aquilonem respicit et circuit terminus contra orientem in Thanathselo et pertransit ab oriente Ianoe Josu. 16:6
descenditque de Ianoe in Atharoth et Noaratha et pervenit in Hiericho et egreditur ad Iordanem Josu. 16:7
urbesque quae separatae sunt filiis Ephraim in medio possessionis filiorum Manasse et villae earum Josu. 16:9
et non interfecerunt filii Ephraim Chananeum qui habitabat in Gazer habitavitque Chananeus in medio Ephraim usque in diem hanc tributarius Josu. 16:10
cecidit autem sors tribui Manasse ipse est enim primogenitus Ioseph Machir primogenito Manasse patri Galaad qui fuit vir pugnator habuitque possessionem Galaad et Basan Josu. 17:1
et reliquis filiorum Manasse iuxta familias suas filiis Abiezer et filiis Elech et filiis Esrihel et filiis Sechem et filiis Epher et filiis Semida isti sunt filii Manasse filii Ioseph mares per cognationes suas Josu. 17:2
Salphaad vero filio Epher filii Galaad filii Machir filii Manasse non erant filii sed solae filiae quarum ista sunt nomina Maala et Noa Egla et Melcha et Thersa Josu. 17:3
veneruntque in conspectu Eleazari sacerdotis et Iosue filii Nun et principum dicentes Dominus praecepit per manum Mosi ut daretur nobis possessio in medio fratrum nostrorum deditque eis iuxta imperium Domini possessionem in medio fratrum patris earum Josu. 17:4
et ceciderunt funiculi Manasse decem absque terra Galaad et Basan trans Iordanem Josu. 17:5
fuitque terminus Manasse ab Aser Machmathath quae respicit Sychem et egreditur ad dextram iuxta habitatores fontis Taffuae Josu. 17:7
descenditque terminus vallis Harundineti in meridiem torrentis civitatum Ephraim quae in medio sunt urbium Manasse terminus Manasse ab aquilone torrentis et exitus eius pergit ad mare Josu. 17:9
ita ut ab austro sit possessio Ephraim et ab aquilone Manasse et utramque claudat mare et coniungantur sibi in tribu Aser ab aquilone et in tribu Isachar ab oriente Josu. 17:10
fuitque hereditas Manasse in Isachar et in Aser Bethsan et viculi eius et Ieblaam cum villulis suis et habitatores Dor cum oppidis suis habitatores quoque Hendor cum villulis suis similiterque habitatores Thanach cum villulis suis et habitatores Mageddo cum viculis suis et tertia pars urbis Nofeth Josu. 17:11
postquam autem convaluerunt filii Israhel subiecerunt Chananeos et fecerunt sibi tributarios nec interfecerunt eos Josu. 17:13
locutique sunt filii Ioseph ad Iosue atque dixerunt quare dedisti mihi possessionem sortis et funiculi unius cum sim tantae multitudinis et benedixerit mihi Dominus Josu. 17:14
ad quos Iosue ait si populus multus es ascende in silvam et succide tibi spatia in terra Ferezei et Rafaim quia angusta est tibi possessio montis Ephraim Josu. 17:15
cui responderunt filii Ioseph non poterimus ad montana conscendere cum ferreis curribus utantur Chananei qui habitant in terra campestri in qua sitae sunt Bethsan cum viculis suis et Iezrahel mediam possidens vallem Josu. 17:16
dixitque Iosue ad domum Ioseph Ephraim et Manasse populus multus es et magnae fortitudinis non habebis sortem unam Josu. 17:17
sed transibis ad montem et succides tibi atque purgabis ad habitandum spatia et poteris ultra procedere cum subverteris Chananeum quem dicis ferreos habere currus et esse fortissimum Josu. 17:18
congregatique sunt omnes filii Israhel in Silo ibique fixerunt tabernaculum testimonii et fuit eis terra subiecta Josu. 18:1
ad quos Iosue ait usquequo marcetis ignavia et non intratis ad possidendam terram quam Dominus Deus patrum vestrorum dedit vobis Josu. 18:3
eligite de singulis tribubus ternos viros ut mittam eos et pergant atque circumeant terram et describant eam iuxta numerum uniuscuiusque multitudinis referantque ad me quod descripserint Josu. 18:4
dividite vobis terram in septem partes Iudas sit in terminis suis ab australi plaga et domus Ioseph ab aquilone Josu. 18:5
mediam inter hos terram in septem partes describite et huc venietis ad me ut coram Domino Deo vestro mittam vobis hic sortem Josu. 18:6
quia non est inter vos pars Levitarum sed sacerdotium Domini est eorum hereditas Gad autem et Ruben et dimidia tribus Manasse iam acceperant possessiones suas trans Iordanem ad orientalem plagam quas dedit eis Moses famulus Domini Josu. 18:7
cumque surrexissent viri ut pergerent ad describendam terram praecepit eis Iosue dicens circuite terram et describite eam ac revertimini ad me ut hic coram Domino Deo in Silo mittam vobis sortem Josu. 18:8
itaque perrexerunt et lustrantes eam in septem partes diviserunt scribentes in volumine reversique sunt ad Iosue in castra Silo Josu. 18:9
et ascendit sors prima filiorum Beniamin per familias suas ut possiderent terram inter filios Iuda et filios Ioseph Josu. 18:11
fuitque terminus eorum contra aquilonem ab Iordane pergens iuxta latus Hiericho septentrionalis plagae et inde contra occidentem ad montana conscendens et perveniens in solitudinem Bethaven Josu. 18:12
et inclinatur circumiens contra mare a meridie montis qui respicit Bethoron contra africum suntque exitus eius in Cariathbaal quae vocatur et Cariathiarim urbem filiorum Iuda haec est plaga contra mare et occidentem Josu. 18:14
a meridie autem ex parte Cariathiarim egreditur terminus contra mare et pervenit usque ad fontem aquarum Nepthoa Josu. 18:15
descenditque in partem montis qui respicit vallem filiorum Ennom et est contra septentrionalem plagam in extrema parte vallis Rafaim descenditque Gehennom id est vallis Ennom iuxta latus Iebusei ad austrum et pervenit ad fontem Rogel Josu. 18:16
transiens ad aquilonem et egrediens ad Aensemes id est fontem Solis Josu. 18:17
et pertransit usque ad tumulos qui sunt e regione ascensus Adommim descenditque ad Abenboen id est lapidem Boen filii Ruben et pertransit ex latere aquilonis ad campestria descenditque in planitiem Josu. 18:18
et praetergreditur contra aquilonem Bethagla suntque exitus eius contra linguam maris Salsissimi ab aquilone in fine Iordanis ad australem plagam Josu. 18:19
qui est terminus illius ab oriente haec est possessio filiorum Beniamin per terminos suos in circuitu et familias singulas Josu. 18:20
fueruntque civitates eius Hiericho et Bethagla et vallis Casis Josu. 18:21
Betharaba et Semaraim et Bethel Josu. 18:22
Avim et Affara et Ofra Josu. 18:23
villa Emona et Ofni et Gabee civitates duodecim et villae earum Josu. 18:24
Gabaon et Rama et Beroth Josu. 18:25
et Mesfe Cafera et Ammosa Josu. 18:26
et Recem Iarafel et Tharala Josu. 18:27
et Sela Eleph et Iebus quae est Hierusalem Gabaath et Cariath civitates quattuordecim et villae earum haec est possessio filiorum Beniamin iuxta familias suas Josu. 18:28
et egressa est sors secunda filiorum Symeon per cognationes suas fuitque hereditas Josu. 19:1
eorum in medio possessionis filiorum Iuda Bersabee et Sabee et Molada Josu. 19:2
et Asersual Bala et Asem Josu. 19:3
et Heltholath Bethul Arma Josu. 19:4
et Seceleg et Bethmarchaboth Asersusa Josu. 19:5
et Bethlebaoth et Saroen civitates tredecim et villae earum Josu. 19:6
Ahin et Remmon et Athar et Asan civitates quattuor et villae earum Josu. 19:7
in funiculo et possessione filiorum Iuda quia maior erat et idcirco possederunt filii Symeon in medio hereditatis eorum Josu. 19:9
cecidit quoque sors tertia filiorum Zabulon per cognationes suas et factus est terminus possessionis eorum usque Sarith Josu. 19:10
ascenditque de mari et Medala ac pervenit in Debbaseth usque ad torrentem qui est contra Iecennam Josu. 19:11
et revertitur de Sarith contra orientem in fines Ceseleththabor et egreditur ad Dabereth ascenditque contra Iafie Josu. 19:12
et inde pertransit ad orientalem plagam Getthefer Etthacasin et egreditur in Remmon Ampthar et Noa Josu. 19:13
et circuit ad aquilonem et Nathon suntque egressus eius vallis Iepthahel Josu. 19:14
et Catheth et Nehalal et Semron et Iedala et Bethleem civitates duodecim et villae earum Josu. 19:15
haec est hereditas tribus filiorum Zabulon per cognationes suas urbes et viculi earum Josu. 19:16
fuitque eius hereditas Hiezrahel et Chasaloth et Sunem Josu. 19:18
et Afaraim Seon et Anaarath Josu. 19:19
et Rabbith et Cesion Abes Josu. 19:20
et Rameth et Engannim et Enadda et Bethfeses Josu. 19:21
et pervenit terminus usque Thabor et Seesima et Bethsemes eruntque exitus eius Iordanes civitates sedecim et villae earum Josu. 19:22
haec est possessio filiorum Isachar per cognationes suas urbes et viculi earum Josu. 19:23
fuitque terminus eorum Alchath et Oali et Beten et Axab Josu. 19:25
Elmelech et Amaad et Messal et pervenit usque ad Carmelum maris et Siorlabanath Josu. 19:26
ac revertitur contra orientem Bethdagon et pertransit usque Zabulon et vallem Iepthahel contra aquilonem in Bethemech et Neihel egrediturque ad levam Chabul Josu. 19:27
et Achran et Roob et Amon et Canae usque ad Sidonem magnam Josu. 19:28
revertiturque in Orma usque ad civitatem munitissimam Tyrum et usque Osa eruntque exitus eius in mare de funiculo Acziba Josu. 19:29
et Amma et Afec et Roob civitates viginti duae et villae earum Josu. 19:30
haec est possessio filiorum Aser per cognationes suas urbes et viculi earum Josu. 19:31
et coepit terminus de Heleb et Helon in Sananim et Adami quae est Neceb et Iebnahel usque Lecum et egressus eorum usque ad Iordanem Josu. 19:33
revertiturque terminus contra occidentem in Aznoththabor atque inde egreditur in Ucoca et pertransit in Zabulon contra meridiem et in Aser contra occidentem et in Iuda ad Iordanem contra ortum solis Josu. 19:34
civitates munitissimae Aseddim Ser et Ammath et Recchath Chenereth Josu. 19:35
et Edema et Arama Asor Josu. 19:36
et Cedes et Edrai Nasor Josu. 19:37
et Ieron et Magdalel Horem et Bethanath et Bethsemes civitates decem et novem et villae earum Josu. 19:38
haec est possessio tribus filiorum Nepthali per cognationes suas urbes et viculi earum Josu. 19:39
et fuit terminus possessionis eius Saraa et Esthaol et Ahirsemes id est civitas Solis Josu. 19:41
Selebin et Ahialon et Iethela Josu. 19:42
Helon et Themna et Acron Josu. 19:43
Helthecen et Gebthon et Baalath Josu. 19:44
Iud et Benebarach et Gethremmon Josu. 19:45
aquae Hiercon et Areccon cum termino qui respicit Ioppen Josu. 19:46
et ipso fine concluditur ascenderuntque filii Dan et pugnaverunt contra Lesem ceperuntque eam et percusserunt in ore gladii ac possederunt et habitaverunt in ea vocantes nomen eius Lesemdan ex nomine Dan patris sui Josu. 19:47
haec est possessio tribus filiorum Dan per cognationes suas urbes et viculi earum Josu. 19:48
iuxta praeceptum Domini urbem quam postulavit Thamnathseraa in monte Ephraim et aedificavit civitatem habitavitque in ea Josu. 19:50
hae sunt possessiones quas sorte diviserunt Eleazar sacerdos et Iosue filius Nun et principes familiarum ac tribuum filiorum Israhel in Silo coram Domino ad ostium tabernaculi testimonii partitique sunt terram Josu. 19:51
et locutus est Dominus ad Iosue dicens loquere filiis Israhel et dic eis Josu. 20:1
ut confugiat ad eas quicumque animam percusserit nescius et possit evadere iram proximi qui ultor est sanguinis Josu. 20:3
cum ad unam harum confugerit civitatum stabitque ante portam civitatis et loquetur senioribus urbis illius ea quae se conprobent innocentem sicque suscipient eum et dabunt ei locum ad habitandum Josu. 20:4
et habitabit in civitate illa donec stet ante iudicium causam reddens facti sui et moriatur sacerdos magnus qui fuerit in illo tempore tunc revertetur homicida et ingredietur civitatem et domum suam de qua fugerat Josu. 20:6
decreveruntque Cedes in Galilea montis Nepthali et Sychem in monte Ephraim et Cariatharbe ipsa est Hebron in monte Iuda Josu. 20:7
et trans Iordanem contra orientalem plagam Hiericho statuerunt Bosor quae sita est in campestri solitudine de tribu Ruben et Ramoth in Galaad de tribu Gad et Gaulon in Basan de tribu Manasse Josu. 20:8
hae civitates constitutae sunt cunctis filiis Israhel et advenis qui habitant inter eos ut fugeret ad eas qui animam nescius percussisset et non moreretur in manu proximi effusum sanguinem vindicare cupientis donec staret ante populum expositurus causam suam Josu. 20:9
accesseruntque principes familiarum Levi ad Eleazar sacerdotem et Iosue filium Nun et ad duces cognationum per singulas tribus filiorum Israhel Josu. 21:1
locutique sunt ad eos in Silo terrae Chanaan atque dixerunt Dominus praecepit per manum Mosi ut darentur nobis urbes ad habitandum et suburbana earum ad alenda iumenta Josu. 21:2
dederuntque filii Israhel de possessionibus suis iuxta imperium Domini civitates et suburbana earum Josu. 21:3
egressaque est sors in familiam Caath filiorum Aaron sacerdotis de tribubus Iuda et Symeon et Beniamin civitates tredecim Josu. 21:4
et reliquis filiorum Caath id est Levitis qui superflui erant de tribubus Ephraim et Dan et dimidia tribu Manasse civitates decem Josu. 21:5
porro filiis Gerson egressa est sors ut acciperent de tribubus Isachar et Aser et Nepthalim dimidiaque tribu Manasse in Basan civitates numero tredecim Josu. 21:6
et filiis Merari per cognationes suas de tribubus Ruben et Gad et Zabulon urbes duodecim Josu. 21:7
dederuntque filii Israhel Levitis civitates et suburbana earum sicut praecepit Dominus per manum Mosi singulis sorte tribuentes Josu. 21:8
de tribubus filiorum Iuda et Symeon dedit Iosue civitates quarum ista sunt nomina Josu. 21:9
Cariatharbe patris Enach quae vocatur Hebron in monte Iuda et suburbana eius per circuitum Josu. 21:11
agros vero et villas eius dederat Chaleb filio Iepphonne ad possidendum Josu. 21:12
dedit ergo filiis Aaron sacerdotis Hebron confugii civitatem ac suburbana eius et Lebnam cum suburbanis suis Josu. 21:13
et Iether et Isthimon Josu. 21:14
et Helon Dabir Josu. 21:15
et Ahin et Iethan et Bethsemes cum suburbanis suis civitates novem de tribubus ut dictum est duabus Josu. 21:16
de tribu autem filiorum Beniamin Gabaon et Gabee Josu. 21:17
et Anathoth et Almon cum suburbanis suis civitates quattuor Josu. 21:18
de tribu Ephraim urbs confugii Sychem cum suburbanis suis in monte Ephraim et Gazer Josu. 21:21
et Cebsain et Bethoron cum suburbanis suis civitates quattuor Josu. 21:22
de tribu quoque Dan Elthece et Gebbethon Josu. 21:23
et Ahialon et Gethremmon cum suburbanis suis civitates quattuor Josu. 21:24
porro de dimidia tribu Manasse Thanach et Gethremmon cum suburbanis suis civitates duae Josu. 21:25
omnes civitates decem et suburbana earum datae sunt filiis Caath inferioris gradus Josu. 21:26
filiis quoque Gerson levitici generis dedit de dimidia tribu Manasse confugii civitatem Gaulon in Basan et Bosram cum suburbanis suis civitates duas Josu. 21:27
porro de tribu Isachar Cesion et Dabereth Josu. 21:28
et Iaramoth et Engannim cum suburbanis suis civitates quattuor Josu. 21:29
de tribu autem Aser Masal et Abdon Josu. 21:30
et Elacoth et Roob cum suburbanis suis civitates quattuor Josu. 21:31
de tribu quoque Nepthali civitatem confugii Cedes in Galilea et Ammothdor et Charthan cum suburbanis suis civitates tres Josu. 21:32
filiis autem Merari Levitis inferioris gradus per familias suas data est de tribu Zabulon Iechenam et Chartha Josu. 21:34
et Damna et Nalol civitates quattuor cum suburbanis suis Josu. 21:35
et Cedson et Misor et Ocho ciuitates quattuor cum suburbanis suis] Josu. 21:37
et de tribu Gad civitates confugii Ramoth in Galaad et Manaim Josu. 21:38
et Esebon et Iazer civitates quattuor cum suburbanis suis Josu. 21:39
omnes urbes filiorum Merari per familias et cognationes suas duodecim Josu. 21:40
deditque Dominus Israheli omnem terram quam traditurum se patribus eorum iuraverat et possederunt illam atque habitaverunt in ea Josu. 21:43
eodem tempore vocavit Iosue Rubenitas et Gadditas et dimidiam tribum Manasse Josu. 22:1
quia igitur dedit Dominus Deus vester fratribus vestris quietem ac pacem sicut pollicitus est revertimini et ite in tabernacula vestra et in terram possessionis quam tradidit vobis Moses famulus Domini trans Iordanem Josu. 22:4
ita dumtaxat ut custodiatis adtente et opere conpleatis mandatum et legem quam praecepit vobis Moses servus Domini ut diligatis Dominum Deum vestrum et ambuletis in omnibus viis eius et observetis mandata illius adhereatisque ei ac serviatis in omni corde et in omni anima vestra Josu. 22:5
benedixitque eis Iosue et dimisit eos qui reversi sunt in tabernacula sua Josu. 22:6
tribui autem Manasse mediae possessionem Moses dederat in Basan et idcirco mediae quae superfuit dedit Iosue sortem inter ceteros fratres suos trans Iordanem ad occidentalem eius plagam cumque dimitteret eos in tabernacula sua et benedixisset illis Josu. 22:7
dixit ad eos in multa substantia atque divitiis revertimini ad sedes vestras cum argento et auro aere ac ferro et veste multiplici dividite praedam hostium cum fratribus vestris Josu. 22:8
reversique sunt et abierunt filii Ruben et filii Gad et dimidia tribus Manasse a filiis Israhel de Silo quae sita est in Chanaan ut intrarent Galaad terram possessionis suae quam obtinuerant iuxta imperium Domini in manu Mosi Josu. 22:9
quod cum audissent filii Israhel et ad eos certi nuntii detulissent aedificasse filios Ruben et Gad et dimidiae tribus Manasse altare in terra Chanaan super Iordanis tumulos contra filios Israhel Josu. 22:11
convenerunt omnes in Silo ut ascenderent et dimicarent contra eos Josu. 22:12
et interim miserunt ad illos in terram Galaad Finees filium Eleazar sacerdotem Josu. 22:13
et decem principes cum eo singulos de tribubus singulis Josu. 22:14
qui venerunt ad filios Ruben et Gad et dimidiae tribus Manasse in terram Galaad dixeruntque ad eos Josu. 22:15
haec mandat omnis populus Domini quae est ista transgressio cur reliquistis Dominum Deum Israhel aedificantes altare sacrilegum et a cultu illius recedentes Josu. 22:16
an parum vobis est quod peccastis in Beelphegor et usque in praesentem diem macula huius sceleris in nobis permanet multique de populo corruerunt Josu. 22:17
et vos hodie reliquistis Dominum et cras in universum Israhel eius ira desaeviet Josu. 22:18
quod si putatis inmundam esse terram possessionis vestrae transite ad terram in qua tabernaculum Domini est et habitate inter nos tantum ut a Domino et a nostro consortio non recedatis aedificato altari praeter altare Domini Dei vestri Josu. 22:19
nonne Achan filius Zare praeteriit mandatum Domini et super omnem populum Israhel ira eius incubuit et ille erat unus homo atque utinam solus perisset in scelere suo Josu. 22:20
responderuntque filii Ruben et Gad et dimidiae tribus Manasse principibus legationis Israhel Josu. 22:21
fortissimus Deus Dominus fortissimus Deus Dominus ipse novit et Israhel simul intelleget si praevaricationis animo hoc altare construximus non custodiat nos sed puniat in praesenti Josu. 22:22
et si ea mente fecimus ut holocausta et sacrificium et pacificas victimas super eo inponeremus ipse quaerat et iudicet Josu. 22:23
et non ea magis cogitatione atque tractatu ut diceremus cras dicent filii vestri filiis nostris quid vobis et Domino Deo Israhel Josu. 22:24
terminum posuit Dominus inter nos et vos o filii Ruben et filii Gad Iordanem fluvium et idcirco partem non habetis in Domino et per hanc occasionem avertent filii vestri filios nostros a timore Domini putavimus itaque melius Josu. 22:25
et diximus extruamus nobis altare non in holocausta neque ad victimas offerendas Josu. 22:26
sed in testimonium inter nos et vos et subolem nostram vestramque progeniem ut serviamus Domino et iuris nostri sit offerre holocausta et victimas et pacificas hostias et nequaquam dicant cras filii vestri filiis nostris non est vobis pars in Domino Josu. 22:27
absit a nobis hoc scelus ut recedamus a Domino et eius vestigia relinquamus extructo altari ad holocausta et sacrificia et victimas offerendas praeter altare Domini Dei nostri quod extructum est ante tabernaculum eius Josu. 22:29
quibus auditis Finees sacerdos et principes legationis Israhel qui erant cum eo placati sunt et verba filiorum Ruben et Gad et dimidiae tribus Manasse libentissime susceperunt Josu. 22:30
dixitque Finees filius Eleazari sacerdos ad eos nunc scimus quod nobiscum sit Dominus quoniam alieni estis a praevaricatione hac et liberastis filios Israhel de manu Domini Josu. 22:31
reversusque est cum principibus a filiis Ruben et Gad de terra Galaad finium Chanaan ad filios Israhel et rettulit eis Josu. 22:32
placuitque sermo cunctis audientibus et laudaverunt Deum filii Israhel et nequaquam ultra dixerunt ut ascenderent contra eos atque pugnarent et delerent terram possessionis eorum Josu. 22:33
vocaveruntque filii Ruben et filii Gad altare quod extruxerant Testimonium nostrum quod Dominus ipse sit Deus Josu. 22:34
evoluto autem multo tempore postquam pacem Dominus dederat Israheli subiectis in gyro nationibus universis et Iosue iam longevo et persenilis aetatis Josu. 23:1
vocavit Iosue omnem Israhelem maioresque natu et principes ac duces et magistros dixitque ad eos ego senui et progressioris aetatis sum Josu. 23:2
et nunc quia vobis sorte divisit omnem terram ab orientali parte Iordanis usque ad mare Magnum multaeque adhuc supersunt nationes Josu. 23:4
Dominus Deus vester disperdet eas et auferet a facie vestra et possidebitis terram sicut vobis pollicitus est Josu. 23:5
tantum confortamini et estote solliciti ut custodiatis cuncta quae scripta sunt in volumine legis Mosi et non declinetis ab eis nec ad dextram nec ad sinistram Josu. 23:6
ne postquam intraveritis ad gentes quae inter vos futurae sunt iuretis in nomine deorum earum et serviatis eis et adoretis illos Josu. 23:7
et tunc auferet Dominus in conspectu vestro gentes magnas et robustissimas et nullus vobis resistere poterit Josu. 23:9
quod si volueritis gentium harum quae inter vos habitant erroribus adherere et cum eis miscere conubia atque amicitias copulare Josu. 23:12
iam nunc scitote quod Dominus Deus vester non eas deleat ante faciem vestram sed sint vobis in foveam ac laqueum et offendiculum ex latere vestro et sudes in oculis vestris donec vos auferat atque disperdat de terra hac optima quam tradidit vobis Josu. 23:13
en ego hodie ingrediar viam universae terrae et toto animo cognoscetis quod de omnibus verbis quae se Dominus praestaturum nobis esse pollicitus est unum non praeterierit in cassum Josu. 23:14
sicut ergo implevit opere quod promisit et prospera cuncta venerunt sic adducet super vos quicquid malorum comminatus est donec vos auferat atque disperdat de terra hac optima quam tradidit vobis Josu. 23:15
eo quod praeterieritis pactum Domini Dei vestri quod pepigit vobiscum et servieritis diis alienis et adoraveritis eos cito atque velociter consurget in vos furor Domini et auferemini de terra hac optima quam tradidit vobis Josu. 23:16
congregavitque Iosue omnes tribus Israhel in Sychem et vocavit maiores natu ac principes et iudices et magistros steteruntque in conspectu Domini Josu. 24:1
et ad populum sic locutus est haec dicit Dominus Deus Israhel trans fluvium habitaverunt patres vestri ab initio Thare pater Abraham et Nahor servieruntque diis alienis Josu. 24:2
tuli ergo patrem vestrum Abraham de Mesopotamiae finibus et adduxi eum in terram Chanaan multiplicavique semen eius Josu. 24:3
et dedi ei Isaac illique rursum dedi Iacob et Esau e quibus Esau dedi montem Seir ad possidendum Iacob vero et filii eius descenderunt in Aegyptum Josu. 24:4
misique Mosen et Aaron et percussi Aegyptum multis signis atque portentis Josu. 24:5
eduxique vos et patres vestros de Aegypto et venistis ad mare persecutique sunt Aegyptii patres vestros cum curribus et equitatu usque ad mare Rubrum Josu. 24:6
clamaverunt autem ad Dominum filii Israhel qui posuit tenebras inter vos et Aegyptios et adduxit super eos mare et operuit illos viderunt oculi vestri cuncta quae in Aegypto fecerim et habitastis in solitudine multo tempore Josu. 24:7
et introduxi vos ad terram Amorrei qui habitabat trans Iordanem cumque pugnarent contra vos tradidi eos in manus vestras et possedistis terram eorum atque interfecistis illos Josu. 24:8
surrexit autem Balac filius Sepphor rex Moab et pugnavit contra Israhelem misitque et vocavit Balaam filium Beor ut malediceret vobis Josu. 24:9
et ego nolui audire eum sed e contrario per illum benedixi vobis et liberavi vos de manu eius Josu. 24:10
transistisque Iordanem et venistis ad Hiericho pugnaveruntque contra vos viri civitatis eius Amorreus et Ferezeus et Chananeus et Hettheus et Gergeseus et Eveus et Iebuseus et tradidi illos in manus vestras Josu. 24:11
misique ante vos crabrones et eieci eos de locis suis duos reges Amorreorum non in gladio et arcu tuo Josu. 24:12
dedique vobis terram in qua non laborastis et urbes quas non aedificastis ut habitaretis in eis vineas et oliveta quae non plantastis Josu. 24:13
nunc ergo timete Dominum et servite ei perfecto corde atque verissimo et auferte deos quibus servierunt patres vestri in Mesopotamia et in Aegypto ac servite Domino Josu. 24:14
sin autem malum vobis videtur ut Domino serviatis optio vobis datur eligite hodie quod placet cui potissimum servire debeatis utrum diis quibus servierunt patres vestri in Mesopotamia an diis Amorreorum in quorum terra habitatis ego autem et domus mea serviemus Domino Josu. 24:15
responditque populus et ait absit a nobis ut relinquamus Dominum et serviamus diis alienis Josu. 24:16
Dominus Deus noster ipse eduxit nos et patres nostros de terra Aegypti de domo servitutis fecitque videntibus nobis signa ingentia et custodivit nos in omni via per quam ambulavimus et in cunctis populis per quos transivimus Josu. 24:17
et eiecit universas gentes Amorreum habitatorem terrae quam nos intravimus serviemus igitur Domino quia ipse est Deus noster Josu. 24:18
dixitque Iosue ad populum non poteritis servire Domino Deus enim sanctus et fortis aemulator est nec ignoscet sceleribus vestris atque peccatis Josu. 24:19
si dimiseritis Dominum et servieritis diis alienis convertet se et adfliget vos atque subvertet postquam vobis praestiterit bona Josu. 24:20
et Iosue ad populum testes inquit vos estis quia ipsi elegeritis vobis Dominum ut serviatis ei responderuntque testes Josu. 24:22
nunc ergo ait auferte deos alienos de medio vestrum et inclinate corda vestra ad Dominum Deum Israhel Josu. 24:23
percussit igitur Iosue in die illo foedus et proposuit populo praecepta atque iudicia in Sychem Josu. 24:25
scripsitque omnia verba haec in volumine legis Dei et tulit lapidem pergrandem posuitque eum subter quercum quae erat in sanctuario Domini Josu. 24:26
et dixit ad omnem populum en lapis iste erit vobis in testimonium quod audierit omnia verba Domini quae locutus est vobis ne forte postea negare velitis et mentiri Domino Deo vestro Josu. 24:27
et post haec mortuus est Iosue filius Nun servus Domini centum decem annorum Josu. 24:29
servivitque Israhel Domino cunctis diebus Iosue et seniorum qui longo vixerunt tempore post Iosue et qui noverant omnia opera Domini quae fecerat in Israhel Josu. 24:31
ossa quoque Ioseph quae tulerant filii Israhel de Aegypto sepelierunt in Sychem in parte agri quem emerat Iacob a filiis Emmor patris Sychem centum novellis ovibus et fuit in possessione filiorum Ioseph Josu. 24:32
Eleazar quoque filius Aaron mortuus est et sepelierunt eum in Gaab Finees filii eius quae data est ei in monte Ephraim Josu. 24:33
post mortem Iosue consuluerunt filii Israhel Dominum dicentes quis ascendet ante nos contra Chananeum et erit dux belli Judg. 1:1
et ait Iudas Symeoni fratri suo ascende mecum in sorte mea et pugna contra Chananeum ut et ego pergam tecum in sorte tua et abiit cum eo Symeon Judg. 1:3
ascenditque Iudas et tradidit Dominus Chananeum ac Ferezeum in manus eorum et percusserunt in Bezec decem milia virorum Judg. 1:4
inveneruntque Adonibezec in Bezec et pugnaverunt contra eum ac percusserunt Chananeum et Ferezeum Judg. 1:5
dixitque Adonibezec septuaginta reges amputatis manuum ac pedum summitatibus colligebant sub mensa mea ciborum reliquias sicut feci ita reddidit mihi Deus adduxeruntque eum in Hierusalem et ibi mortuus est Judg. 1:7
obpugnantes ergo filii Iuda Hierusalem ceperunt eam et percusserunt in ore gladii tradentes cunctam incendio civitatem Judg. 1:8
et postea descendentes pugnaverunt contra Chananeum qui habitabat in montanis et ad meridiem et in campestribus Judg. 1:9
pergensque Iudas contra Chananeum qui habitabat in Hebron cui nomen fuit antiquitus Cariatharbe percussit Sisai et Ahiman et Tholmai Judg. 1:10
dixitque Chaleb qui percusserit Cariathsepher et vastaverit eam dabo ei Axam filiam meam uxorem Judg. 1:12
at illa respondit da mihi benedictionem quia terram arentem dedisti mihi da et inriguam aquis dedit ergo ei Chaleb inriguum superius et inriguum inferius Judg. 1:15
filii autem Cinei cognati Mosi ascenderunt de civitate Palmarum cum filiis Iuda in desertum sortis eius quod est ad meridiem Arad et habitaverunt cum eo Judg. 1:16
abiit autem Iudas cum Symeone fratre suo et percusserunt simul Chananeum qui habitabat in Sephath et interfecerunt eum vocatumque est nomen urbis Horma id est anathema Judg. 1:17
cepitque Iudas Gazam cum finibus suis et Ascalonem atque Accaron cum terminis suis Judg. 1:18
fuitque Dominus cum Iuda et montana possedit nec potuit delere habitatores vallis quia falcatis curribus abundabant Judg. 1:19
viderunt hominem egredientem de civitate dixeruntque ad eum ostende nobis introitum civitatis et faciemus tecum misericordiam Judg. 1:24
qui cum ostendisset eis percusserunt urbem in ore gladii hominem autem illum et omnem cognationem eius dimiserunt Judg. 1:25
qui dimissus abiit in terram Etthim et aedificavit ibi civitatem vocavitque eam Luzam quae ita appellatur usque in praesentem diem Judg. 1:26
Manasses quoque non delevit Bethsan et Thanach cum viculis suis et habitatores Dor et Ieblaam et Mageddo cum viculis suis coepitque Chananeus habitare cum eis Judg. 1:27
postquam autem confortatus est Israhel fecit eos tributarios et delere noluit Judg. 1:28
Zabulon non delevit habitatores Cetron et Naalon sed habitavit Chananeus in medio eius factusque est ei tributarius Judg. 1:30
Aser quoque non delevit habitatores Achcho et Sidonis Alab et Achazib et Alba et Afec et Roob Judg. 1:31
Nepthali non delevit habitatores Bethsemes et Bethanath et habitavit inter Chananeum habitatorem terrae fueruntque ei Bethsemitae et Bethanitae tributarii Judg. 1:33
habitavitque in monte Hares quod interpretatur testaceo in Ahilon et Salabim et adgravata est manus domus Ioseph factusque est ei tributarius Judg. 1:35
fuit autem terminus Amorrei ab ascensu Scorpionis Petra et superiora loca Judg. 1:36
ascenditque angelus Domini de Galgal ad locum Flentium et ait eduxi vos de Aegypto et introduxi in terram pro qua iuravi patribus vestris et pollicitus sum ut non facerem irritum pactum meum vobiscum in sempiternum Judg. 2:1
ita dumtaxat ut non feriretis foedus cum habitatoribus terrae huius et aras eorum subverteretis et noluistis audire vocem meam cur hoc fecistis Judg. 2:2
quam ob rem nolui delere eos a facie vestra ut habeatis hostes et dii eorum sint vobis in ruinam Judg. 2:3
cumque loqueretur angelus Domini verba haec ad omnes filios Israhel elevaverunt vocem suam et fleverunt Judg. 2:4
et vocatum est nomen loci illius Flentium sive Lacrimarum immolaveruntque ibi hostias Domino Judg. 2:5
dimisit ergo Iosue populum et abierunt filii Israhel unusquisque in possessionem suam ut obtinerent eam Judg. 2:6
servieruntque Domino cunctis diebus eius et seniorum qui longo post eum vixerunt tempore et noverant omnia opera Domini quae fecerat cum Israhel Judg. 2:7
mortuus est autem Iosue filius Nun famulus Domini centum et decem annorum Judg. 2:8
et sepelierunt eum in finibus possessionis suae in Thamnathsare in monte Ephraim a septentrionali plaga montis Gaas Judg. 2:9
omnisque illa generatio congregata est ad patres suos et surrexerunt alii qui non noverant Dominum et opera quae fecerat cum Israhel Judg. 2:10
feceruntque filii Israhel malum in conspectu Domini et servierunt Baalim Judg. 2:11
ac dimiserunt Dominum Deum patrum suorum qui eduxerat eos de terra Aegypti et secuti sunt deos alienos deos quoque populorum qui habitabant in circuitu eorum et adoraverunt eos et ad iracundiam concitaverunt Dominum Judg. 2:12
dimittentes eum et servientes Baal et Astharoth Judg. 2:13
iratusque Dominus contra Israhel tradidit eos in manibus diripientium qui ceperunt eos et vendiderunt hostibus qui habitabant per gyrum nec potuerunt resistere adversariis suis Judg. 2:14
sed quocumque pergere voluissent manus Domini erat super eos sicut locutus est et iuravit eis et vehementer adflicti sunt Judg. 2:15
fornicantes cum diis alienis et adorantes eos cito deseruerunt viam per quam ingressi fuerant patres eorum et audientes mandata Domini omnia fecere contraria Judg. 2:17
cumque Dominus iudices suscitaret in diebus eorum flectebatur misericordia et audiebat adflictorum gemitus et liberabat eos de caede vastantium Judg. 2:18
postquam autem mortuus esset iudex revertebantur et multo maiora faciebant quam fecerant patres sui sequentes deos alienos et servientes eis et adorantes illos non dimiserunt adinventiones suas et viam durissimam per quam ambulare consueverant Judg. 2:19
iratusque est furor Domini in Israhel et ait quia irritum fecit gens ista pactum meum quod pepigeram cum patribus eorum et vocem meam audire contempsit Judg. 2:20
et ego non delebo gentes quas dimisit Iosue et mortuus est Judg. 2:21
ut in ipsis experiar Israhel utrum custodiant viam Domini et ambulent in ea sicut custodierunt patres eorum an non Judg. 2:22
dimisit ergo Dominus omnes has nationes et cito subvertere noluit nec tradidit in manibus Iosue Judg. 2:23
hae sunt gentes quas Dominus dereliquit ut erudiret in eis Israhelem et omnes qui non noverant bella Chananeorum Judg. 3:1
et postea discerent filii eorum certare cum hostibus et habere consuetudinem proeliandi Judg. 3:2
quinque satrapas Philisthinorum omnemque Chananeum et Sidonium atque Eveum qui habitabat in monte Libano de monte Baalhermon usque ad introitum Emath Judg. 3:3
itaque filii Israhel habitaverunt in medio Chananei et Hetthei et Amorrei et Ferezei et Evei et Iebusei Judg. 3:5
et duxerunt uxores filias eorum ipsique filias suas eorum filiis tradiderunt et servierunt diis eorum Judg. 3:6
feceruntque malum in conspectu Domini et obliti sunt Dei sui servientes Baalim et Astharoth Judg. 3:7
et clamaverunt ad Dominum qui suscitavit eis salvatorem et liberavit eos Othonihel videlicet filium Cenez fratrem Chaleb minorem Judg. 3:9
fuitque in eo spiritus Domini et iudicavit Israhel egressusque est ad pugnam et tradidit Dominus in manu eius Chusanrasathaim regem Syriae et oppressit eum Judg. 3:10
quievitque terra quadraginta annis et mortuus est Othonihel filius Cenez Judg. 3:11
et copulavit ei filios Ammon et Amalech abiitque et percussit Israhel atque possedit urbem Palmarum Judg. 3:13
servieruntque filii Israhel Eglon regi Moab decem et octo annis Judg. 3:14
et postea clamaverunt ad Dominum qui suscitavit eis salvatorem vocabulo Ahoth filium Gera filii Iemini qui utraque manu utebatur pro dextera miseruntque filii Israhel per illum munera Eglon regi Moab Judg. 3:15
qui fecit sibi gladium ancipitem habentem in medio capulum longitudinis palmae manus et accinctus est eo subter sagum in dextro femore Judg. 3:16
et reversus de Galgalis ubi erant idola dixit ad regem verbum secretum habeo ad te o rex et ille imperavit silentium egressisque omnibus qui circa eum erant Judg. 3:19
extenditque Ahoth manum sinistram et tulit sicam de dextro femore suo infixitque eam in ventre eius Judg. 3:21
Ahoth autem clausis diligentissime ostiis cenaculi et obfirmatis sera Judg. 3:23
expectantesque diu donec erubescerent et videntes quod nullus aperiret tulerunt clavem et aperientes invenerunt dominum suum iacentem in terra mortuum Judg. 3:25
Ahoth autem dum illi turbarentur effugit et pertransiit locum Idolorum unde reversus fuerat venitque in Seirath Judg. 3:26
et statim insonuit bucina in monte Ephraim descenderuntque cum eo filii Israhel ipso in fronte gradiente Judg. 3:27
qui dixit ad eos sequimini me tradidit enim Dominus inimicos nostros Moabitas in manus nostras descenderuntque post eum et occupaverunt vada Iordanis quae transmittunt in Moab et non dimiserunt transire quemquam Judg. 3:28
sed percusserunt Moabitas in tempore illo circiter decem milia omnes robustos et fortes viros nullus eorum evadere potuit Judg. 3:29
humiliatusque est Moab die illo sub manu Israhel et quievit terra octoginta annis Judg. 3:30
post hunc fuit Samgar filius Anath qui percussit de Philisthim sescentos viros vomere et ipse quoque defendit Israhel Judg. 3:31
et tradidit illos Dominus in manu Iabin regis Chanaan qui regnavit in Asor habuitque ducem exercitus sui nomine Sisaram ipse autem habitabat in Aroseth gentium Judg. 4:2
clamaveruntque filii Israhel ad Dominum nongentos enim habebat falcatos currus et per viginti annos vehementer oppresserat eos Judg. 4:3
et sedebat sub palma quae nomine illius vocabatur inter Rama et Bethel in monte Ephraim ascendebantque ad eam filii Israhel in omne iudicium Judg. 4:5
quae misit et vocavit Barac filium Abinoem de Cedes Nepthalim dixitque ad eum praecepit tibi Dominus Deus Israhel vade et duc exercitum in montem Thabor tollesque tecum decem milia pugnatorum de filiis Nepthalim et de filiis Zabulon Judg. 4:6
ego autem ducam ad te in loco torrentis Cison Sisaram principem exercitus Iabin et currus eius atque omnem multitudinem et tradam eos in manu tua Judg. 4:7
quae dixit ad eum ibo quidem tecum sed in hac vice tibi victoria non reputabitur quia in manu mulieris tradetur Sisara surrexit itaque Debbora et perrexit cum Barac in Cedes Judg. 4:9
qui accitis Zabulon et Nepthalim ascendit cum decem milibus pugnatorum habens Debboram in comitatu suo Judg. 4:10
Aber autem Cineus recesserat quondam a ceteris Cineis fratribus suis filiis Obab cognati Mosi et tetenderat tabernacula usque ad vallem quae vocatur Sennim et erat iuxta Cedes Judg. 4:11
et congregavit nongentos falcatos currus omnemque exercitum de Aroseth gentium ad torrentem Cison Judg. 4:13
dixitque Debbora ad Barac surge haec est enim dies in qua tradidit Dominus Sisaram in manus tuas en ipse ductor est tuus descendit itaque Barac de monte Thabor et decem milia pugnatorum cum eo Judg. 4:14
perterruitque Dominus Sisaram et omnes currus eius universamque multitudinem in ore gladii ad conspectum Barac in tantum ut Sisara de curru desiliens pedibus fugeret Judg. 4:15
et Barac persequeretur fugientes currus et exercitum usque ad Aroseth gentium et omnis hostium multitudo usque ad internicionem caderet Judg. 4:16
Sisara autem fugiens pervenit ad tentorium Iahel uxoris Aber Cinei erat enim pax inter Iabin regem Asor et domum Aber Cinei Judg. 4:17
egressa igitur Iahel in occursum Sisarae dixit ad eum intra ad me domine mi intra ne timeas qui ingressus tabernaculum eius et opertus ab ea pallio Judg. 4:18
dixit ad eam da mihi obsecro paululum aquae quia valde sitio quae aperuit utrem lactis et dedit ei bibere et operuit illum Judg. 4:19
dixitque Sisara ad eam sta ante ostium tabernaculi et cum venerit aliquis interrogans te et dicens numquid hic est aliquis respondebis nullus est Judg. 4:20
tulit itaque Iahel uxor Aber clavum tabernaculi adsumens pariter malleum et ingressa abscondite et cum silentio posuit supra tempus capitis eius clavum percussumque malleo defixit in cerebrum usque ad terram qui soporem morti socians defecit et mortuus est Judg. 4:21
et ecce Barac sequens Sisaram veniebat egressaque Iahel in occursum eius dixit ei veni et ostendam tibi virum quem quaeris qui cum intrasset ad eam vidit Sisaram iacentem mortuum et clavum infixum in tempore eius Judg. 4:22
qui crescebant cotidie et forti manu opprimebant Iabin regem Chanaan donec delerent eum Judg. 4:24
cecineruntque Debbora et Barac filius Abinoem in die illo dicentes Judg. 5:1
Domine cum exires de Seir et transires per regiones Edom terra mota est caelique ac nubes stillaverunt aquis Judg. 5:4
montes fluxerunt a facie Domini et Sinai a facie Domini Dei Israhel Judg. 5:5
in diebus Samgar filii Anath in diebus Iahel quieverunt semitae et qui ingrediebantur per eas ambulaverunt per calles devios Judg. 5:6
cessaverunt fortes in Israhel et quieverunt donec surgeret Debbora surgeret mater in Israhel Judg. 5:7
nova bella elegit Dominus et portas hostium ipse subvertit clypeus et hasta si apparuerint in quadraginta milibus Israhel Judg. 5:8
qui ascenditis super nitentes asinos et sedetis in iudicio et ambulatis in via loquimini Judg. 5:10
ubi conlisi sunt currus et hostium est suffocatus exercitus ibi narrentur iustitiae Domini et clementia in fortes Israhel tunc descendit populus Domini ad portas et obtinuit principatum Judg. 5:11
surge surge Debbora surge surge et loquere canticum surge Barac et adprehende captivos tuos fili Abinoem Judg. 5:12
ex Ephraim delevit eos in Amalech et post eum ex Beniamin in populos tuos o Amalech de Machir principes descenderunt et de Zabulon qui exercitum ducerent ad bellandum Judg. 5:14
duces Isachar fuere cum Debbora et Barac vestigia sunt secuti qui quasi in praeceps ac baratrum se discrimini dedit diviso contra se Ruben magnanimorum repperta contentio est Judg. 5:15
Galaad trans Iordanem quiescebat et Dan vacabat navibus Aser habitabat in litore maris et in portibus morabatur Judg. 5:17
Zabulon vero et Nepthalim obtulerunt animas suas morti in regione Merome Judg. 5:18
venerunt reges et pugnaverunt pugnaverunt reges Chanaan in Thanach iuxta aquas Mageddo et tamen nihil tulere praedantes Judg. 5:19
de caelo dimicatum est contra eos stellae manentes in ordine et cursu suo adversum Sisaram pugnaverunt Judg. 5:20
ungulae equorum ceciderunt fugientibus impetu et per praeceps ruentibus fortissimis hostium Judg. 5:22
aquam petenti lac dedit et in fiala principum obtulit butyrum Judg. 5:25
sinistram manum misit ad clavum et dexteram ad fabrorum malleos percussitque Sisaram quaerens in capite vulneri locum et tempus valide perforans Judg. 5:26
inter pedes eius ruit defecit et mortuus est ante pedes illius volvebatur et iacebat exanimis et miserabilis Judg. 5:27
per fenestram prospiciens ululabat mater eius et de cenaculo loquebatur cur moratur regredi currus eius quare tardaverunt pedes quadrigarum illius Judg. 5:28
forsitan nunc dividit spolia et pulcherrima feminarum eligitur ei vestes diversorum colorum Sisarae traduntur in praedam et supellex varia ad ornanda colla congeritur Judg. 5:30
et oppressi sunt valde ab eis feceruntque sibi antra et speluncas in montibus et munitissima ad repugnandum loca Judg. 6:2
cumque sevisset Israhel ascendebat Madian et Amalech et ceteri orientalium nationum Judg. 6:3
et apud eos figentes tentoria sicut erant in herbis cuncta vastabant usque ad introitum Gazae nihilque omnino ad vitam pertinens relinquebant in Israhel non oves non boves non asinos Judg. 6:4
ipsi enim et universi greges eorum veniebant cum tabernaculis et instar lucustarum universa conplebant innumera multitudo hominum et camelorum quicquid tetigerant devastantes Judg. 6:5
et clamavit ad Dominum postulans auxilium contra Madianitas Judg. 6:7
qui misit ad eos virum prophetam et locutus est haec dicit Dominus Deus Israhel ego vos feci conscendere de Aegypto et eduxi de domo servitutis Judg. 6:8
et liberavi de manu Aegyptiorum et omnium inimicorum qui adfligebant vos eiecique eos ad introitum vestrum et tradidi vobis terram eorum Judg. 6:9
et dixi ego Dominus Deus vester ne timeatis deos Amorreorum in quorum terra habitatis et noluistis audire vocem meam Judg. 6:10
venit autem angelus Domini et sedit sub quercu quae erat in Ephra et pertinebat ad Ioas patrem familiae Ezri cumque Gedeon filius eius excuteret atque purgaret frumenta in torculari ut fugeret Madian Judg. 6:11
apparuit ei et ait Dominus tecum virorum fortissime Judg. 6:12
dixitque ei Gedeon obsecro Domine si Dominus nobiscum est cur adprehenderunt nos haec omnia ubi sunt mirabilia eius quae narraverunt patres nostri atque dixerunt de Aegypto eduxit nos Dominus nunc autem dereliquit nos et tradidit in manibus Madian Judg. 6:13
respexitque ad eum Dominus et ait vade in hac fortitudine tua et liberabis Israhel de manu Madian scito quod miserim te Judg. 6:14
qui respondens ait obsecro Domine mi in quo liberabo Israhel ecce familia mea infima est in Manasse et ego minimus in domo patris mei Judg. 6:15
dixitque ei Dominus ego ero tecum et percuties Madian quasi unum virum Judg. 6:16
et ille si inveni inquit gratiam coram te da mihi signum quod tu sis qui loquaris ad me Judg. 6:17
ne recedas hinc donec revertar ad te portans sacrificium et offerens tibi qui respondit ego praestolabor adventum tuum Judg. 6:18
ingressus est itaque Gedeon et coxit hedum et de farinae modio azymos panes carnesque ponens in canistro et ius carnium mittens in ollam tulit omnia sub quercum et obtulit ei Judg. 6:19
cui dixit angelus Domini tolle carnes et panes azymos et pone super petram illam et ius desuper funde cumque fecisset ita Judg. 6:20
extendit angelus Domini summitatem virgae quam tenebat in manu et tetigit carnes et azymos panes ascenditque ignis de petra et carnes azymosque consumpsit angelus autem Domini evanuit ex oculis eius Judg. 6:21
nocte illa dixit Dominus ad eum tolle taurum patris tui et alterum taurum annorum septem destruesque aram Baal quae est patris tui et nemus quod circa aram est succide Judg. 6:25
et aedificabis altare Domino Deo tuo in summitate petrae huius super quam sacrificium ante posuisti tollesque taurum secundum et offeres holocaustum super lignorum struem quae de nemore succideris Judg. 6:26
adsumptis igitur Gedeon decem viris de servis suis fecit sicut praeceperat Dominus timens autem domum patris sui et homines illius civitatis per diem facere noluit sed omnia nocte conplevit Judg. 6:27
cumque surrexissent viri oppidi eius mane viderunt destructam aram Baal lucumque succisum et taurum alterum inpositum super altare quod tunc aedificatum erat Judg. 6:28
et dixerunt ad Ioas produc filium tuum ut moriatur quia destruxit aram Baal et succidit nemus Judg. 6:30
quibus ille respondit numquid ultores estis Baal et pugnatis pro eo qui adversarius eius est moriatur antequam lux crastina veniat si deus est vindicet se de eo qui suffodit aram eius Judg. 6:31
igitur omnis Madian et Amalech et orientales populi congregati sunt simul et transeuntes Iordanem castrametati sunt in valle Iezrahel Judg. 6:33
misitque nuntios in universum Manassen qui et ipse secutus est eum et alios nuntios in Aser et Zabulon et Nepthalim qui occurrerunt ei Judg. 6:35
ponam vellus hoc lanae in area si ros in solo vellere fuerit et in omni terra siccitas sciam quod per manum meam sicut locutus es liberabis Israhel Judg. 6:37
factumque est ita et de nocte consurgens expresso vellere concam rore conplevit Judg. 6:38
dixitque rursus ad Dominum ne irascatur furor tuus contra me si adhuc semel temptavero signum quaerens in vellere oro ut solum vellus siccum sit et omnis terra rore madens Judg. 6:39
fecitque Dominus nocte illa ut postulaverat et fuit siccitas in solo vellere et ros in omni terra Judg. 6:40
igitur Hierobbaal qui est et Gedeon de nocte consurgens et omnis populus cum eo venit ad fontem qui vocatur Arad erant autem castra Madian in valle ad septentrionalem plagam collis Excelsi Judg. 7:1
dixitque Dominus ad Gedeon multus tecum est populus nec tradetur Madian in manus eius ne glorietur contra me Israhel et dicat meis viribus liberatus sum Judg. 7:2
loquere ad populum et cunctis audientibus praedica qui formidolosus et timidus est revertatur recesseruntque de monte Galaad et reversa sunt ex populo viginti duo milia virorum et tantum decem milia remanserunt Judg. 7:3
dixitque Dominus ad Gedeon adhuc populus multus est duc eos ad aquas et ibi probabo illos et de quo dixero tibi ut tecum vadat ipse pergat quem ire prohibuero revertatur Judg. 7:4
et ait Dominus ad Gedeon in trecentis viris qui lambuerunt aquas liberabo vos et tradam Madian in manu tua omnis autem reliqua multitudo revertatur in locum suum Judg. 7:7
sumptis itaque pro numero cibariis et tubis omnem reliquam multitudinem abire praecepit ad tabernacula sua et ipse cum trecentis viris se certamini dedit castra autem Madian erant subter in valle Judg. 7:8
eadem nocte dixit Dominus ad eum surge et descende in castra quia tradidi eos in manu tua Judg. 7:9
et cum audieris quid loquantur tunc confortabuntur manus tuae et securior ad hostium castra descendes descendit ergo ipse et Phara puer eius in partem castrorum ubi erant armatorum vigiliae Judg. 7:11
Madian autem et Amalech et omnes orientales populi fusi iacebant in valle ut lucustarum multitudo cameli quoque innumerabiles erant sicut harena quae iacet in litoribus maris Judg. 7:12
cumque venisset Gedeon narrabat aliquis somnium proximo suo et in hunc modum referebat quod viderat vidi somnium et videbatur mihi quasi subcinericius panis ex hordeo volvi et in Madian castra descendere cumque pervenisset ad tabernaculum percussit illud atque subvertit et terrae funditus coaequavit Judg. 7:13
respondit is cui loquebatur non est hoc aliud nisi gladius Gedeonis filii Ioas viri Israhelitae tradidit Deus in manu eius Madian et omnia castra eius Judg. 7:14
cumque audisset Gedeon somnium et interpretationem eius adoravit et reversus ad castra Israhel ait surgite tradidit enim Dominus in manus nostras castra Madian Judg. 7:15
divisitque trecentos viros in tres partes et dedit tubas in manibus eorum lagoenasque vacuas ac lampadas in medio lagoenarum Judg. 7:16
et dixit ad eos quod me facere videritis hoc facite ingrediar partem castrorum et quod fecero sectamini Judg. 7:17
quando personaverit tuba in manu mea vos quoque per castrorum circuitum clangite et conclamate Domino et Gedeoni Judg. 7:18
ingressusque est Gedeon et trecenti viri qui erant cum eo in parte castrorum incipientibus vigiliis noctis mediae et custodibus suscitatis coeperunt bucinis clangere et conplodere inter se lagoenas Judg. 7:19
cumque per gyrum castrorum in tribus personarent locis et hydrias confregissent tenuerunt sinistris manibus lampadas et dextris sonantes tubas clamaveruntque gladius Domini et Gedeonis Judg. 7:20
stantes singuli in loco suo per circuitum castrorum hostilium omnia itaque castra turbata sunt et vociferantes ululantesque fugerunt Judg. 7:21
et nihilominus insistebant trecenti viri bucinis personantes inmisitque Dominus gladium in omnibus castris et mutua se caede truncabant Judg. 7:22
fugientes usque Bethseta et crepidinem Abelmeula in Tebbath conclamantes autem viri Israhel de Nepthali et Aser et omni Manasse persequebantur Madian Judg. 7:23
misitque Gedeon nuntios in omnem montem Ephraim dicens descendite in occursum Madian et occupate aquas usque Bethbera atque Iordanem clamavitque omnis Ephraim et praeoccupavit aquas atque Iordanem usque Bethbera Judg. 7:24
adprehensosque duos viros Madian Oreb et Zeb interfecit Oreb in petra Oreb Zeb vero in torculari Zeb et persecuti sunt Madian capita Oreb et Zeb portantes ad Gedeon trans fluenta Iordanis Judg. 7:25
dixeruntque ad eum viri Ephraim quid est hoc quod facere voluisti ut non nos vocares cum ad pugnam pergeres contra Madian iurgantes fortiter et prope vim inferentes Judg. 8:1
in manus vestras tradidit Dominus principes Madian Oreb et Zeb quid tale facere potui quale vos fecistis quod cum locutus esset requievit spiritus eorum quo tumebant contra eum Judg. 8:3
cumque venisset Gedeon ad Iordanem transivit eum cum trecentis viris qui secum erant et prae lassitudine fugientes persequi non poterant Judg. 8:4
dixitque ad viros Soccoth date obsecro panes populo qui mecum est quia valde defecerunt ut possimus persequi Zebee et Salmana reges Madian Judg. 8:5
responderunt principes Soccoth forsitan palmae manuum Zebee et Salmana in manu tua sunt et idcirco postulas ut demus exercitui tuo panes Judg. 8:6
quibus ille ait cum ergo tradiderit Dominus Zebee et Salmana in manus meas conteram carnes vestras cum spinis tribulisque deserti Judg. 8:7
et inde conscendens venit in Phanuhel locutusque est ad viros eius loci similia cui et illi responderunt sicut responderant viri Soccoth Judg. 8:8
dixit itaque et eis cum reversus fuero victor in pace destruam turrem hanc Judg. 8:9
Zebee autem et Salmana requiescebant cum omni exercitu suo quindecim milia enim viri remanserant ex omnibus turmis orientalium populorum caesis centum viginti milibus bellatorum et educentium gladium Judg. 8:10
ascendensque Gedeon per viam eorum qui in tabernaculis morabantur ad orientalem partem Nobee et Iecbaa percussit castra hostium qui securi erant et nihil adversi suspicabantur Judg. 8:11
fugeruntque Zebee et Salmana quos persequens Gedeon conprehendit turbato omni exercitu eorum Judg. 8:12
adprehendit puerum de viris Soccoth interrogavitque eum nomina principum et seniorum Soccoth et descripsit septuaginta septem viros Judg. 8:14
venitque ad Soccoth et dixit eis en Zebee et Salmana super quibus exprobrastis mihi dicentes forsitan manus Zebee et Salmana in manibus tuis sunt et idcirco postulas ut demus viris qui lassi sunt et defecerunt panes Judg. 8:15
tulit ergo seniores civitatis et spinas deserti ac tribulos et contrivit cum eis atque comminuit viros Soccoth Judg. 8:16
dixitque ad Zebee et Salmana quales fuerunt viri quos occidistis in Thabor qui responderunt similes tui et unus ex eis quasi filius regis Judg. 8:18
dixitque Ietther primogenito suo surge et interfice eos qui non eduxit gladium timebat enim quia adhuc puer erat Judg. 8:20
dixeruntque Zebee et Salmana tu surge et inrue in nos quia iuxta aetatem robur est hominis surrexit Gedeon et interfecit Zebee et Salmana et tulit ornamenta ac bullas quibus colla regalium camelorum decorari solent Judg. 8:21
dixeruntque omnes viri Israhel ad Gedeon dominare nostri tu et filius tuus et filius filii tui quia liberasti nos de manu Madian Judg. 8:22
et fuit pondus postulatarum inaurium mille septingenti auri sicli absque ornamentis et monilibus et veste purpurea quibus Madian reges uti soliti erant et praeter torques aureos camelorum Judg. 8:26
fecitque ex eo Gedeon ephod et posuit illud in civitate sua Ephra fornicatusque est omnis Israhel in eo et factum est Gedeoni et omni domui eius in ruinam Judg. 8:27
abiit itaque Hierobbaal filius Ioas et habitavit in domo sua Judg. 8:29
mortuusque est Gedeon filius Ioas in senectute bona et sepultus in sepulchro Ioas patris sui in Ephra de familia Ezri Judg. 8:32
postquam autem mortuus est Gedeon aversi sunt filii Israhel et fornicati cum Baalim percusseruntque cum Baal foedus ut esset eis in deum Judg. 8:33
abiit autem Abimelech filius Hierobbaal in Sychem ad fratres matris suae et locutus est ad eos et ad omnem cognationem domus patris matris suae dicens Judg. 9:1
loquimini ad omnes viros Sychem quid vobis est melius ut dominentur vestri septuaginta viri omnes filii Hierobbaal an ut dominetur vobis unus vir simulque considerate quia os vestrum et caro vestra sum Judg. 9:2
locutique sunt fratres matris eius de eo ad omnes viros Sychem universos sermones istos et inclinaverunt cor eorum post Abimelech dicentes frater noster est Judg. 9:3
dederuntque illi septuaginta pondo argenti de fano Baalbrith qui conduxit sibi ex eo viros inopes et vagos secutique sunt eum Judg. 9:4
et venit in domum patris sui Ephra et occidit fratres suos filios Hierobbaal septuaginta viros super lapidem unum remansitque Ioatham filius Hierobbaal minimus et absconditus est Judg. 9:5
congregati sunt autem omnes viri Sychem et universae familiae urbis Mello abieruntque et constituerunt regem Abimelech iuxta quercum quae stabat in Sychem Judg. 9:6
quod cum nuntiatum esset Ioatham ivit et stetit in vertice montis Garizim elevataque voce clamavit et dixit audite me viri Sychem ita audiat vos Deus Judg. 9:7
quae respondit numquid possum deserere pinguedinem meam qua et dii utuntur et homines et venire ut inter ligna promovear Judg. 9:9
dixeruntque ligna ad arborem ficum veni et super nos regnum accipe Judg. 9:10
quae respondit eis numquid possum deserere dulcedinem meam fructusque suavissimos et ire ut inter cetera ligna commovear Judg. 9:11
locuta sunt quoque ligna ad vitem veni et impera nobis Judg. 9:12
quae respondit numquid possum deserere vinum meum quod laetificat Deum et homines et inter ligna cetera commoveri Judg. 9:13
dixeruntque omnia ligna ad ramnum veni et impera super nos Judg. 9:14
quae respondit eis si vere me regem vobis constituitis venite et sub mea umbra requiescite sin autem non vultis egrediatur ignis de ramno et devoret cedros Libani Judg. 9:15
nunc igitur si recte et absque peccato constituistis super vos regem Abimelech et bene egistis cum Hierobbaal et cum domo eius et reddidistis vicem beneficiis eius qui pugnavit pro vobis Judg. 9:16
et animam suam dedit periculis ut erueret vos de manu Madian Judg. 9:17
qui nunc surrexistis contra domum patris mei et interfecistis filios eius septuaginta viros super unum lapidem et constituistis regem Abimelech filium ancillae eius super habitatores Sychem eo quod frater vester sit Judg. 9:18
si ergo recte et absque vitio egistis cum Hierobbaal et domo eius hodie laetamini in Abimelech et ille laetetur in vobis Judg. 9:19
sin autem perverse egrediatur ignis ex eo et consumat habitatores Sychem et oppidum Mello egrediaturque ignis de viris Sychem et de oppido Mello et devoret Abimelech Judg. 9:20
quae cum dixisset fugit et abiit in Bera habitavitque ibi metu Abimelech fratris sui Judg. 9:21
misitque Deus spiritum pessimum inter Abimelech et habitatores Sychem qui coeperunt eum detestari Judg. 9:23
et scelus interfectionis septuaginta filiorum Hierobbaal et effusionem sanguinis eorum conferre in Abimelech fratrem suum et in ceteros Sycimarum principes qui eum adiuverant Judg. 9:24
posueruntque insidias adversum eum in montium summitate et dum illius praestolantur adventum exercebant latrocinia agentes praedas de praetereuntibus nuntiatumque est Abimelech Judg. 9:25
venit autem Gaal filius Obed cum fratribus suis et transivit in Sycimam ad cuius adventum erecti habitatores Sychem Judg. 9:26
egressi sunt in agros vastantes vineas uvasque calcantes et factis cantantium choris ingressi sunt fanum dei sui et inter epulas et pocula maledicebant Abimelech Judg. 9:27
clamante Gaal filio Obed quis est Abimelech et quae est Sychem ut serviamus ei numquid non est filius Hierobbaal et constituit principem Zebul servum suum super viros Emmor patris Sychem cur igitur servimus ei Judg. 9:28
utinam daret aliquis populum istum sub manu mea ut auferrem de medio Abimelech dictumque est Abimelech congrega exercitus multitudinem et veni Judg. 9:29
et misit clam ad Abimelech nuntios dicens ecce Gaal filius Obed venit in Sycimam cum fratribus suis et obpugnat adversum te civitatem Judg. 9:31
surge itaque nocte cum populo qui tecum est et latita in agro Judg. 9:32
et primo mane oriente sole inrue super civitatem illo autem egrediente adversum te cum populo suo fac ei quod potueris Judg. 9:33
surrexit itaque Abimelech cum omni exercitu suo nocte et tetendit insidias iuxta Sycimam in quattuor locis Judg. 9:34
egressusque est Gaal filius Obed et stetit in introitu portae civitatis surrexit autem Abimelech et omnis exercitus cum eo de insidiarum loco Judg. 9:35
cumque vidisset populum Gaal dixit ad Zebul ecce de montibus multitudo descendit cui ille respondit umbras montium vides quasi hominum capita et hoc errore deciperis Judg. 9:36
rursumque Gaal ait ecce populus de umbilico terrae descendit et unus cuneus venit per viam quae respicit quercum Judg. 9:37
cui dixit Zebul ubi est nunc os tuum quo loquebaris quis est Abimelech ut serviamus ei nonne iste est populus quem despiciebas egredere et pugna contra eum Judg. 9:38
abiit ergo Gaal spectante Sycimarum populo et pugnavit contra Abimelech Judg. 9:39
qui persecutus est eum fugientem et in urbem conpulit cecideruntque ex parte eius plurimi usque ad portam civitatis Judg. 9:40
et Abimelech sedit in Ruma Zebul autem Gaal et socios eius expulit de urbe nec in ea passus est commorari Judg. 9:41
tulit exercitum suum et divisit in tres turmas tendens insidias in agris vidensque quod egrederetur populus de civitate surrexit et inruit in eos Judg. 9:43
cum cuneo suo obpugnans et obsidens civitatem duae autem turmae palantes per campum adversarios sequebantur Judg. 9:44
quod cum audissent qui habitabant in turre Sycimorum ingressi sunt fanum dei sui Berith ubi foedus cum eo pepigerant et ex eo locus nomen acceperat qui erat valde munitus Judg. 9:46
ascendit in montem Selmon cum omni populo suo et arrepta securi praecidit arboris ramum inpositumque ferens umero dixit ad socios quod me vidistis facere cito facite Judg. 9:48
igitur certatim ramos de arboribus praecidentes sequebantur ducem quos circumdantes praesidio succenderunt atque ita factum est ut fumo et igne mille hominum necarentur viri pariter ac mulieres habitatorum turris Sychem Judg. 9:49
erat autem turris excelsa in media civitate ad quam confugerant viri simul ac mulieres et omnes principes civitatis clausa firmissime ianua et super turris tectum stantes per propugnacula Judg. 9:51
accedensque Abimelech iuxta turrem pugnabat fortiter et adpropinquans ostio ignem subponere nitebatur Judg. 9:52
et ecce una mulier fragmen molae desuper iaciens inlisit capiti Abimelech et confregit cerebrum eius Judg. 9:53
qui vocavit cito armigerum suum et ait ad eum evagina gladium tuum et percute me ne forte dicatur quod a femina interfectus sim qui iussa perficiens interfecit eum Judg. 9:54
et reddidit Deus malum quod fecerat Abimelech contra patrem suum interfectis septuaginta fratribus suis Judg. 9:56
Sycimitis quoque quod operati erant retributum est et venit super eos maledictio Ioatham filii Hierobbaal Judg. 9:57
et iudicavit Israhel viginti et tribus annis mortuusque ac sepultus est in Sanir Judg. 10:2
huic successit Iair Galaadites qui iudicavit Israhel per viginti et duos annos Judg. 10:3
habens triginta filios sedentes super triginta pullos asinarum et principes triginta civitatum quae ex nomine eius appellatae sunt Avothiair id est oppida Iair usque in praesentem diem in terra Galaad Judg. 10:4
filii autem Israhel peccatis veteribus iungentes nova fecerunt malum in conspectu Domini et servierunt idolis Baalim et Astharoth et diis Syriae ac Sidonis et Moab et filiorum Ammon et Philisthim dimiseruntque Dominum et non colebant eum Judg. 10:6
contra quos iratus tradidit eos in manu Philisthim et filiorum Ammon Judg. 10:7
adflictique sunt et vehementer oppressi per annos decem et octo omnes qui habitabant trans Iordanem in terra Amorrei quae est in Galaad Judg. 10:8
in tantum ut filii Ammon Iordane transmisso vastarent Iudam et Beniamin et Ephraim adflictusque est Israhel nimis Judg. 10:9
et clamantes ad Dominum dixerunt peccavimus tibi quia dereliquimus Deum nostrum et servivimus Baalim Judg. 10:10
quibus locutus est Dominus numquid non Aegyptii et Amorrei filiique Ammon et Philisthim Judg. 10:11
Sidonii quoque et Amalech et Chanaan oppresserunt vos et clamastis ad me et erui vos de manu eorum Judg. 10:12
et tamen reliquistis me et coluistis deos alienos idcirco non addam ut ultra vos liberem Judg. 10:13
ite et invocate deos quos elegistis ipsi vos liberent in tempore angustiae Judg. 10:14
quae dicentes omnia de finibus suis alienorum deorum idola proiecerunt et servierunt Deo qui doluit super miseriis eorum Judg. 10:16
quos ille fugiens atque devitans habitavit in terra Tob congregatique sunt ad eum viri inopes et latrocinantes et quasi principem sequebantur Judg. 11:3
dixeruntque ad eum veni et esto princeps noster et pugna contra filios Ammon Judg. 11:6
quibus ille respondit nonne vos estis qui odistis me et eiecistis de domo patris mei et nunc venistis ad me necessitate conpulsi Judg. 11:7
dixeruntque principes Galaad ad Iepthae ob hanc igitur causam nunc ad te venimus ut proficiscaris nobiscum et pugnes contra filios Ammon sisque dux omnium qui habitant in Galaad Judg. 11:8
et misit nuntios ad regem filiorum Ammon qui ex persona sua dicerent quid mihi et tibi est quia venisti contra me ut vastares terram meam Judg. 11:12
per quos rursum mandavit Iepthae et imperavit eis ut dicerent regi Ammon Judg. 11:14
sed quando de Aegypto conscenderunt ambulavit per solitudinem usque ad mare Rubrum et venit in Cades Judg. 11:16
misitque nuntios ad regem Edom dicens dimitte ut transeam per terram tuam qui noluit adquiescere precibus eius misit quoque et ad regem Moab qui et ipse transitum praebere contempsit mansit itaque in Cades Judg. 11:17
et circuivit ex latere terram Edom et terram Moab venitque contra orientalem plagam terrae Moab et castrametatus est trans Arnon nec voluit intrare terminos Moab Arnon quippe confinium est terrae Moab Judg. 11:18
misit itaque Israhel nuntios ad Seon regem Amorreorum qui habitabat in Esebon et dixerunt ei dimitte ut transeam per terram tuam usque ad fluvium Judg. 11:19
qui et ipse Israhel verba despiciens non dimisit eum transire per terminos suos sed infinita multitudine congregata egressus est contra eum in Iassa et fortiter resistebat Judg. 11:20
tradiditque eum Dominus in manu Israhel cum omni exercitu suo qui percussit eum et possedit omnem terram Amorrei habitatoris regionis illius Judg. 11:21
et universos fines eius de Arnon usque Iaboc et de solitudine usque ad Iordanem Judg. 11:22
Dominus ergo Deus Israhel subvertit Amorreum pugnante contra illum populo suo Israhel et tu nunc vis possidere terram eius Judg. 11:23
nisi forte melior es Balac filio Sepphor rege Moab aut docere potes quod iurgatus sit contra Israhel et pugnaverit contra eum Judg. 11:25
quando habitavit in Esebon et viculis eius et in Aroer et villis illius vel in cunctis civitatibus iuxta Iordanem per trecentos annos quare tanto tempore nihil super hac repetitione temptastis Judg. 11:26
igitur non ego pecco in te sed tu contra me male agis indicens mihi bella non iusta iudicet Dominus arbiter huius diei inter Israhel et inter filios Ammon Judg. 11:27
factus est ergo super Iepthae spiritus Domini et circumiens Galaad et Manasse Maspha quoque Galaad et inde transiens ad filios Ammon Judg. 11:29
percussitque ab Aroer usque dum venias in Mennith viginti civitates et usque ad Abel quae est vineis consita plaga magna nimis humiliatique sunt filii Ammon a filiis Israhel Judg. 11:33
revertenti autem Iepthae in Maspha domum suam occurrit unigenita filia cum tympanis et choris non enim habebat alios liberos Judg. 11:34
qua visa scidit vestimenta sua et ait heu filia mi decepisti me et ipsa decepta es aperui enim os meum ad Dominum et aliud facere non potero Judg. 11:35
dixitque ad patrem hoc solum mihi praesta quod deprecor dimitte me ut duobus mensibus circumeam montes et plangam virginitatem meam cum sodalibus meis Judg. 11:37
cui ille respondit vade et dimisit eam duobus mensibus cumque abisset cum sociis ac sodalibus suis flebat virginitatem suam in montibus Judg. 11:38
expletisque duobus mensibus reversa est ad patrem suum et fecit ei sicut voverat quae ignorabat virum exinde mos increbuit in Israhel et consuetudo servata est Judg. 11:39
ut post anni circulum conveniant in unum filiae Israhel et plangant filiam Iepthae Galaaditae diebus quattuor Judg. 11:40
quibus ille respondit disceptatio erat mihi et populo meo contra filios Ammon vehemens vocavique vos ut mihi praeberetis auxilium et facere noluistis Judg. 12:2
quod cernens posui in manibus meis animam meam transivique ad filios Ammon et tradidit eos Dominus in manus meas quid commerui ut adversum me consurgatis in proelium Judg. 12:3
vocatis itaque ad se cunctis viris Galaad pugnabat contra Ephraim percusseruntque viri Galaad Ephraim quia dixerat fugitivus est Galaad de Ephraim et habitat in medio Ephraim et Manasse Judg. 12:4
interrogabant eum dic ergo sebboleth quod interpretatur spica qui respondebat tebboleth eadem littera spicam exprimere non valens statimque adprehensum iugulabant in ipso Iordanis transitu et ceciderunt in illo tempore de Ephraim quadraginta duo milia Judg. 12:6
iudicavitque Iepthae Galaadites Israhel sex annis et mortuus est ac sepultus in civitate sua Galaad Judg. 12:7
qui habuit triginta filios et totidem filias quas emittens foras maritis dedit et eiusdem numeri filiis suis accepit uxores introducens in domum suam qui septem annis iudicavit Israhel Judg. 12:9
cui successit Ahialon Zabulonites et iudicavit Israhelem decem annis Judg. 12:11
qui habuit quadraginta filios et triginta ex eis nepotes ascendentes super septuaginta pullos asinarum et iudicavit in Israhel octo annis Judg. 12:14
erat autem vir quidam de Saraa et de stirpe Dan nomine Manue habens uxorem sterilem Judg. 13:2
cui apparuit angelus Domini et dixit ad eam sterilis es et absque liberis sed concipies et paries filium Judg. 13:3
quia concipies et paries filium cuius non tanget caput novacula erit enim nazareus Dei ab infantia sua et ex matris utero et ipse incipiet liberare Israhel de manu Philisthinorum Judg. 13:5
quae cum venisset ad maritum dixit ei vir Dei venit ad me habens vultum angelicum terribilis nimis quem cum interrogassem quis esset et unde venisset et quo nomine vocaretur noluit mihi dicere Judg. 13:6
sed hoc respondit ecce concipies et paries filium cave ne vinum bibas et siceram et ne aliquo vescaris inmundo erit enim puer nazareus Dei ab infantia sua et ex utero matris usque ad diem mortis suae Judg. 13:7
oravit itaque Manue Deum et ait obsecro Domine ut vir Dei quem misisti veniat iterum et doceat nos quid debeamus facere de puero qui nasciturus est Judg. 13:8
exaudivitque Dominus precantem Manue et apparuit rursum angelus Domini uxori eius sedenti in agro Manue autem maritus eius non erat cum ea quae cum vidisset angelum Judg. 13:9
festinavit et cucurrit ad virum suum nuntiavitque ei dicens ecce apparuit mihi vir quem ante videram Judg. 13:10
qui surrexit et secutus est uxorem suam veniensque ad virum dixit ei tu es qui locutus es mulieri et ille respondit ego sum Judg. 13:11
et quicquid ex vinea nascitur non comedat vinum et siceram non bibat nullo vescatur inmundo et quod ei praecepi impleat atque custodiat Judg. 13:14
dixitque Manue ad angelum Domini obsecro te ut adquiescas precibus meis et faciamus tibi hedum de capris Judg. 13:15
cui respondit angelus si me cogis non comedam panes tuos sin autem vis holocaustum facere offer illud Domino et nesciebat Manue quod angelus Dei esset Judg. 13:16
tulit itaque Manue hedum de capris et libamenta et posuit super petram offerens Domino qui facit mirabilia ipse autem et uxor eius intuebantur Judg. 13:19
cumque ascenderet flamma altaris in caelum angelus Domini in flamma pariter ascendit quod cum vidisset Manue et uxor eius proni ceciderunt in terram Judg. 13:20
et ultra non eis apparuit angelus Domini statimque intellexit Manue angelum esse Domini Judg. 13:21
et dixit ad uxorem suam morte moriemur quia vidimus Deum Judg. 13:22
cui respondit mulier si Dominus nos vellet occidere de manibus nostris holocaustum et libamenta non suscepisset nec ostendisset nobis haec omnia neque ea quae sunt ventura dixisset Judg. 13:23
peperit itaque filium et vocavit nomen eius Samson crevitque puer et benedixit ei Dominus Judg. 13:24
coepitque spiritus Domini esse cum eo in castris Dan inter Saraa et Esthaol Judg. 13:25
ascendit et nuntiavit patri suo et matri dicens vidi mulierem in Thamnatha de filiabus Philisthinorum quam quaeso ut mihi accipiatis uxorem Judg. 14:2
cui dixerunt pater et mater sua numquid non est mulier in filiabus fratrum tuorum et in omni populo meo quia vis accipere uxorem de Philisthim qui incircumcisi sunt dixitque Samson ad patrem suum hanc mihi accipe quia placuit oculis meis Judg. 14:3
parentes autem eius nesciebant quod res a Domino fieret et quaereret occasionem contra Philisthim eo enim tempore Philisthim dominabantur Israheli Judg. 14:4
descendit itaque Samson cum patre suo et matre in Thamnatha cumque venissent ad vineas oppidi apparuit catulus leonis saevus rugiens et occurrit ei Judg. 14:5
inruit autem spiritus Domini in Samson et dilaceravit leonem quasi hedum in frusta concerperet nihil omnino habens in manu et hoc patri et matri noluit indicare Judg. 14:6
descenditque et locutus est mulieri quae placuerat oculis eius Judg. 14:7
et post aliquot dies revertens ut acciperet eam declinavit ut videret cadaver leonis et ecce examen apium in ore leonis erat ac favus mellis Judg. 14:8
quem cum sumpsisset in manibus comedebat in via veniensque ad patrem suum et matrem dedit eis partem qui et ipsi comederunt nec tamen eis voluit indicare quod mel de corpore leonis adsumpserat Judg. 14:9
descendit itaque pater eius ad mulierem et fecit filio suo Samson convivium sic enim iuvenes facere consuerant Judg. 14:10
quibus locutus est Samson proponam vobis problema quod si solveritis mihi intra septem dies convivii dabo vobis triginta sindones et totidem tunicas Judg. 14:12
sin autem non potueritis solvere vos dabitis mihi triginta sindones et eiusdem numeri tunicas qui responderunt ei propone problema ut audiamus Judg. 14:13
dixitque eis de comedente exivit cibus et de forte est egressa dulcedo nec potuerunt per tres dies propositionem solvere Judg. 14:14
cumque adesset dies septimus dixerunt ad uxorem Samson blandire viro tuo et suade ei ut indicet tibi quid significet problema quod si facere nolueris incendimus et te et domum patris tui an idcirco nos vocastis ad nuptias ut spoliaretis Judg. 14:15
quae fundebat apud Samson lacrimas et querebatur dicens odisti me et non diligis idcirco problema quod proposuisti filiis populi mei non vis mihi exponere at ille respondit patri meo et matri nolui dicere et tibi indicare potero Judg. 14:16
et illi dixerunt ei die septimo ante solis occubitum quid dulcius melle et quid leone fortius qui ait ad eos si non arassetis in vitula mea non invenissetis propositionem meam Judg. 14:18
inruit itaque in eo spiritus Domini descenditque Ascalonem et percussit ibi triginta viros quorum ablatas vestes dedit his qui problema solverant iratusque nimis ascendit in domum patris sui Judg. 14:19
uxor autem eius accepit maritum unum de amicis eius et pronubis Judg. 14:20
post aliquantum autem temporis cum dies triticeae messis instarent venit Samson invisere volens uxorem suam et adtulit ei hedum de capris cumque cubiculum eius solito vellet intrare prohibuit eum pater illius dicens Judg. 15:1
putavi quod odisses eam et ideo tradidi illam amico tuo sed habet sororem quae iunior et pulchrior illa est sit tibi pro ea uxor Judg. 15:2
perrexitque et cepit trecentas vulpes caudasque earum iunxit ad caudas et faces ligavit in medio Judg. 15:4
quas igne succendens dimisit ut huc illucque discurrerent quae statim perrexerunt in segetes Philisthinorum quibus succensis et conportatae iam fruges et adhuc stantes in stipula concrematae sunt in tantum ut vineas quoque et oliveta flamma consumeret Judg. 15:5
dixeruntque Philisthim quis fecit hanc rem quibus dictum est Samson gener Thamnathei quia tulit uxorem eius et alteri tradidit haec operatus est ascenderuntque Philisthim et conbuserunt tam mulierem quam patrem eius Judg. 15:6
quibus ait Samson licet haec feceritis tamen adhuc ex vobis expetam ultionem et tunc quiescam Judg. 15:7
percussitque eos ingenti plaga ita ut stupentes suram femori inponerent et descendens habitavit in spelunca petrae Aetham Judg. 15:8
igitur ascendentes Philisthim in terra Iuda castrametati sunt et in loco qui postea vocatus est Lehi id est Maxilla eorum est fusus exercitus Judg. 15:9
dixeruntque ad eos de tribu Iuda cur ascendistis adversum nos qui responderunt ut ligemus Samson venimus et reddamus ei quae in nos operatus est Judg. 15:10
ligare inquiunt te venimus et tradere in manus Philisthinorum iurate respondit mihi quod non me occidatis Judg. 15:12
dixerunt non te occidimus sed vinctum tradimus ligaveruntque eum duobus novis funibus et tulerunt de petra Aetham Judg. 15:13
qui cum venisset ad locum Maxillae et Philisthim vociferantes occurrissent ei inruit spiritus Domini in eum et sicut solent ad odorem ignis lina consumi ita vincula quibus ligatus erat dissipata sunt et soluta Judg. 15:14
et ait in maxilla asini in mandibula pulli asinarum delevi eos et percussi mille viros Judg. 15:16
cumque haec canens verba conplesset proiecit mandibulam de manu et vocavit nomen loci illius Ramathlehi quod interpretatur elevatio Maxillae Judg. 15:17
sitiensque valde clamavit ad Dominum et ait tu dedisti in manu servi tui salutem hanc maximam atque victoriam et en siti morior incidamque in manus incircumcisorum Judg. 15:18
aperuit itaque Dominus molarem dentem in maxilla asini et egressae sunt ex eo aquae quibus haustis refocilavit spiritum et vires recepit idcirco appellatum est nomen loci illius Fons invocantis de maxilla usque in praesentem diem Judg. 15:19
abiit quoque in Gazam et vidit ibi meretricem mulierem ingressusque est ad eam Judg. 16:1
quod cum audissent Philisthim et percrebruisset apud eos intrasse urbem Samson circumdederunt eum positis in porta civitatis custodibus et ibi tota nocte cum silentio praestolantes ut facto mane exeuntem occiderent Judg. 16:2
dormivit autem Samson usque ad noctis medium et inde consurgens adprehendit ambas portae fores cum postibus suis et sera inpositasque umeris portavit ad verticem montis qui respicit Hebron Judg. 16:3
post haec amavit mulierem quae habitabat in valle Sorech et vocabatur Dalila Judg. 16:4
veneruntque ad eam principes Philisthinorum atque dixerunt decipe eum et disce ab illo in quo tantam habeat fortitudinem et quomodo eum superare valeamus et vinctum adfligere quod si feceris dabimus tibi singuli mille centum argenteos Judg. 16:5
locuta est ergo Dalila ad Samson dic mihi obsecro in quo sit tua maxima fortitudo et quid sit quo ligatus erumpere nequeas Judg. 16:6
cui respondit Samson si septem nervicis funibus necdum siccis et adhuc humentibus ligatus fuero infirmus ero ut ceteri homines Judg. 16:7
latentibus apud se insidiis et in cubiculo finem rei expectantibus clamavitque ad eum Philisthim super te Samson qui rupit vincula quomodo si rumpat quis filum de stuppae tortum putamine cum odorem ignis acceperit et non est cognitum in quo esset fortitudo eius Judg. 16:9
dixitque ad eum Dalila ecce inlusisti mihi et falsum locutus es saltim nunc indica quo ligari debeas Judg. 16:10
cui ille respondit si ligatus fuero novis funibus qui numquam fuerunt in opere infirmus ero et aliorum hominum similis Judg. 16:11
quibus rursum Dalila vinxit eum et clamavit Philisthim super te Samson in cubiculo insidiis praeparatis qui ita rupit vincula quasi fila telarum Judg. 16:12
dixitque Dalila rursum ad eum usquequo decipis me et falsum loqueris ostende quo vinciri debeas si inquit septem crines capitis mei cum licio plexueris et clavum his circumligatum terrae fixeris infirmus ero Judg. 16:13
quod cum fecisset Dalila dixit ad eum Philisthim super te Samson qui consurgens de somno extraxit clavum cum crinibus et licio Judg. 16:14
dixitque ad eum Dalila quomodo dicis quod ames me cum animus tuus non sit mecum per tres vices mentitus es mihi et noluisti dicere in quo sit tua maxima fortitudo Judg. 16:15
cumque molesta ei esset et per multos dies iugiter adhereret spatium ad quietem non tribuens defecit anima eius et ad mortem usque lassata est Judg. 16:16
tunc aperiens veritatem rei dixit ad eam ferrum numquam ascendit super caput meum quia nazareus id est consecratus Deo sum de utero matris meae si rasum fuerit caput meum recedet a me fortitudo mea et deficiam eroque ut ceteri homines Judg. 16:17
at illa dormire eum fecit super genua sua et in sinu suo reclinare caput vocavitque tonsorem et rasit septem crines eius et coepit abicere eum et a se repellere statim enim ab eo fortitudo discessit Judg. 16:19
dixitque Philisthim super te Samson qui de somno consurgens dixit in animo suo egrediar sicut ante feci et me excutiam nesciens quod Dominus recessisset ab eo Judg. 16:20
quem cum adprehendissent Philisthim statim eruerunt oculos eius et duxerunt Gazam vinctum catenis et clausum in carcere molere fecerunt Judg. 16:21
et principes Philisthinorum convenerunt in unum ut immolarent hostias magnificas Dagon deo suo et epularentur dicentes tradidit deus noster inimicum nostrum Samson in manus nostras Judg. 16:23
quod etiam populus videns laudabat deum suum eademque dicebat tradidit deus noster in manus nostras adversarium qui delevit terram nostram et occidit plurimos Judg. 16:24
laetantesque per convivia sumptis iam epulis praeceperunt ut vocaretur Samson et ante eos luderet qui adductus de carcere ludebat ante eos feceruntque eum stare inter duas columnas Judg. 16:25
qui dixit puero regenti gressus suos dimitte me ut tangam columnas quibus omnis inminet domus ut recliner super eas et paululum requiescam Judg. 16:26
domus autem plena erat virorum ac mulierum et erant ibi omnes principes Philisthinorum ac de tecto et solario circiter tria milia utriusque sexus spectabant ludentem Samson Judg. 16:27
at ille invocato Domino ait Domine Deus memento mei et redde nunc mihi pristinam fortitudinem Deus meus ut ulciscar me de hostibus meis et pro amissione duorum luminum unam ultionem recipiam Judg. 16:28
et adprehendens ambas columnas quibus innitebatur domus alteramque earum dextera et alteram leva tenens Judg. 16:29
ait moriatur anima mea cum Philisthim concussisque fortiter columnis cecidit domus super omnes principes et ceteram multitudinem quae ibi erat multoque plures interfecit moriens quam ante vivus occiderat Judg. 16:30
descendentes autem fratres eius et universa cognatio tulerunt corpus eius et sepelierunt inter Saraa et Esthaol in sepulchro patris Manue iudicavitque Israhel viginti annis Judg. 16:31
qui dixit matri suae mille centum argenteos quos separaveras tibi et super quibus me audiente iuraveras ecce ego habeo et apud me sunt cui illa respondit benedictus filius meus Domino Judg. 17:2
reddidit ergo eos matri suae quae dixerat ei consecravi et vovi argentum hoc Domino ut de manu mea suscipiat filius meus et faciat sculptile atque conflatile et nunc trado illud tibi Judg. 17:3
reddidit igitur matri suae quae tulit ducentos argenteos et dedit eos argentario ut faceret ex eis sculptile atque conflatile quod fuit in domo Micha Judg. 17:4
qui aediculam quoque in ea Deo separavit et fecit ephod ac therafin id est vestem sacerdotalem et idola implevitque unius filiorum suorum manum et factus est ei sacerdos Judg. 17:5
fuit quoque alter adulescens de Bethleem Iuda et cognatione eius eratque ipse Levites et habitabat ibi Judg. 17:7
egressusque de civitate Bethleem peregrinari voluit ubicumque sibi commodum repperisset cumque venisset in monte Ephraim iter faciens et declinasset parumper in domum Micha Judg. 17:8
interrogatus est ab eo unde venis qui respondit Levita sum de Bethleem Iuda et vado ut habitem ubi potuero et utile mihi esse perspexero Judg. 17:9
mane inquit apud me et esto mihi parens ac sacerdos daboque tibi per annos singulos decem argenteos ac vestem duplicem et quae ad victum necessaria sunt Judg. 17:10
adquievit et mansit apud hominem fuitque illi quasi unus de filiis Judg. 17:11
implevitque Micha manum eius et habuit apud se puerum sacerdotem Judg. 17:12
in diebus illis non erat rex in Israhel et tribus Dan quaerebat possessionem sibi ut habitaret in ea usque ad illum enim diem inter ceteras tribus sortem non acceperat Judg. 18:1
miserunt igitur filii Dan stirpis et familiae suae quinque viros fortissimos de Saraa et Esthaol ut explorarent terram et diligenter inspicerent dixeruntque eis ite et considerate terram qui cum pergentes venissent in montem Ephraim et intrassent domum Micha requieverunt ibi Judg. 18:2
et agnoscentes vocem adulescentis Levitae utentesque illius diversorio dixerunt ad eum quis te huc adduxit quid hic agis quam ob causam huc venire voluisti Judg. 18:3
qui respondit eis haec et haec praestitit mihi Michas et me mercede conduxit ut sim ei sacerdos Judg. 18:4
rogaveruntque eum ut consuleret Dominum et scire possent an prospero itinere pergerent et res haberet effectum Judg. 18:5
qui respondit eis ite cum pace Dominus respicit viam vestram et iter quo pergitis Judg. 18:6
euntes itaque quinque viri venerunt Lais videruntque populum habitantem in ea absque ullo timore iuxta Sidoniorum consuetudinem securum et quietum nullo eis penitus resistente magnarumque opum et procul a Sidone atque a cunctis hominibus separatum Judg. 18:7
reversique ad fratres suos in Saraa et Esthaol et quid egissent sciscitantibus responderunt Judg. 18:8
surgite et ascendamus ad eos vidimus enim terram valde opulentam et uberem nolite neglegere nolite cessare eamus et possideamus eam nullus erit labor Judg. 18:9
profecti igitur sunt de cognatione Dan id est de Saraa et Esthaol sescenti viri accincti armis bellicis Judg. 18:11
ascendentesque manserunt in Cariathiarim Iudae qui locus ex eo tempore castrorum Dan nomen accepit et est post tergum Cariathiarim Judg. 18:12
dixerunt quinque viri qui prius missi fuerant ad considerandam terram Lais ceteris fratribus suis nostis quod in domibus istis sit ephod et therafin et sculptile atque conflatile videte quid vobis placeat Judg. 18:14
et cum paululum declinassent ingressi sunt domum adulescentis Levitae qui erat in domo Micha salutaveruntque eum verbis pacificis Judg. 18:15
at illi qui ingressi fuerant domum iuvenis sculptile et ephod et therafin atque conflatile tollere nitebantur et sacerdos stabat ante ostium sescentis viris fortissimis haut procul expectantibus Judg. 18:17
tulerunt igitur qui intraverant sculptile ephod et idola atque conflatile quibus dixit sacerdos quid facitis Judg. 18:18
cui responderunt tace et pone digitum super os tuum venique nobiscum ut habeamus te patrem et sacerdotem quid tibi melius est ut sis sacerdos in domo unius viri an in una tribu et familia in Israhel Judg. 18:19
quod cum audisset adquievit sermonibus eorum et tulit ephod et idola ac sculptile et cum eis profectus est Judg. 18:20
qui cum pergerent et ante se ire fecissent parvulos et iumenta et omne quod erat pretiosum Judg. 18:21
et post tergum clamare coeperunt qui cum respexissent dixerunt ad Micham quid tibi vis cur clamas Judg. 18:23
qui respondit deos meos quos mihi feci tulistis et sacerdotem et omnia quae habeo et dicitis quid tibi est Judg. 18:24
dixeruntque ei filii Dan cave ne ultra loquaris ad nos et veniant ad te viri animo concitati et ipse cum omni domo tua pereas Judg. 18:25
et sic coepto itinere perrexerunt videns autem Micha quod fortiores se essent reversus est in domum suam Judg. 18:26
sescenti autem viri tulerunt sacerdotem et quae supra diximus veneruntque in Lais ad populum quiescentem atque securum et percusserunt eos in ore gladii urbemque incendio tradiderunt Judg. 18:27
nullo penitus ferente praesidium eo quod procul habitarent a Sidone et cum nullo hominum haberent quicquam societatis ac negotii erat autem civitas sita in regione Roob quam rursum extruentes habitaverunt in ea Judg. 18:28
posueruntque sibi sculptile et Ionathan filium Gersan filii Mosi ac filios eius sacerdotes in tribu Dan usque ad diem captivitatis suae Judg. 18:30
quae reliquit eum et reversa est in domum patris sui Bethleem mansitque apud eum quattuor mensibus Judg. 19:2
secutusque est eam vir suus volens ei reconciliari atque blandiri et secum reducere habens in comitatu puerum et duos asinos quae suscepit eum et introduxit in domum patris sui quod cum audisset socer eius eumque vidisset occurrit ei laetus Judg. 19:3
et amplexatus est hominem mansitque gener in domo soceri tribus diebus comedens cum eo et bibens familiariter Judg. 19:4
die autem quarto de nocte consurgens proficisci voluit quem tenuit socer et ait ad eum gusta prius pauxillum panis et conforta stomachum et sic proficisceris Judg. 19:5
sederuntque simul et comederunt ac biberunt dixitque pater puellae ad generum suum quaeso te ut hodie hic maneas pariterque laetemur Judg. 19:6
at ille consurgens coepit velle proficisci et nihilominus obnixe eum socer tenuit et apud se fecit manere Judg. 19:7
mane facto parabat Levites iter cui rursum socer oro te inquit ut paululum cibi capias et adsumptis viribus donec increscat dies postea proficiscaris comederunt ergo simul Judg. 19:8
surrexitque adulescens ut pergeret cum uxore sua et puero cui rursum locutus est socer considera quod dies ad occasum declivior sit et propinquet ad vesperum mane apud me etiam hodie et duc laetum diem et cras proficisceris ut vadas in domum tuam Judg. 19:9
noluit gener adquiescere sermonibus eius sed statim perrexit et venit contra Iebus quae altero nomine vocabatur Hierusalem ducens secum duos asinos onustos et concubinam Judg. 19:10
iamque aderant iuxta Iebus et dies mutabatur in noctem dixitque puer ad dominum suum veni obsecro declinemus ad urbem Iebuseorum et maneamus in ea Judg. 19:11
et cum illuc pervenero manebimus in ea aut certe in urbe Rama Judg. 19:13
transierunt igitur Iebus et coeptum carpebant iter occubuitque eis sol iuxta Gabaa quae est in tribu Beniamin Judg. 19:14
deverteruntque ad eam ut manerent ibi quo cum intrassent sedebant in platea civitatis et nullus eos recipere volebat hospitio Judg. 19:15
et ecce apparuit homo senex revertens de agro et de opere suo vespere qui et ipse erat de monte Ephraim et peregrinus habitabat in Gabaa homines autem regionis illius erant filii Iemini Judg. 19:16
elevatisque oculis vidit senex sedentem hominem cum sarcinulis suis in platea civitatis et dixit ad eum unde venis et quo vadis Judg. 19:17
qui respondit ei profecti sumus de Bethleem Iuda et pergimus ad locum nostrum qui est in latere montis Ephraim unde ieramus Bethleem et nunc vadimus ad domum Dei nullusque nos sub tectum suum vult recipere Judg. 19:18
habentes paleas et faenum in asinorum pabulum et panem ac vinum in meos et ancillae tuae usus et pueri qui mecum est nulla re indigemus nisi hospitio Judg. 19:19
introduxitque eum in domum suam et pabulum asinis praebuit ac postquam laverunt pedes suos recepit eos in convivium Judg. 19:21
illis epulantibus et post laborem itineris cibo ac potu reficientibus corpora venerunt viri civitatis illius filii Belial id est absque iugo et circumdantes domum senis fores pulsare coeperunt clamantes ad dominum domus atque dicentes educ virum qui ingressus est domum tuam ut abutamur eo Judg. 19:22
egressusque est ad eos senex et ait nolite fratres nolite facere malum hoc quia ingressus est homo hospitium meum et cessate ab hac stultitia Judg. 19:23
habeo filiam virginem et hic homo habet concubinam educam eas ad vos ut humilietis eas et vestram libidinem conpleatis tantum obsecro ne scelus hoc contra naturam operemini in virum Judg. 19:24
nolebant adquiescere sermonibus eius quod cernens homo eduxit ad eos concubinam suam et eis tradidit inludendam qua cum tota nocte abusi essent dimiserunt eam mane Judg. 19:25
at mulier recedentibus tenebris venit ad ostium domus ubi manebat dominus suus et ibi corruit Judg. 19:26
mane facto surrexit homo et aperuit ostium ut coeptam expleret viam et ecce concubina eius iacebat ante ostium sparsis in limine manibus Judg. 19:27
cui ille putans eam quiescere loquebatur surge ut ambulemus qua nihil respondente intellegens quod erat tulit eam et inposuit asino reversusque est in domum suam Judg. 19:28
quam cum esset ingressus arripuit gladium et cadaver uxoris cum ossibus suis in duodecim partes ac frusta concidens misit in omnes terminos Israhel Judg. 19:29
quod cum vidissent singuli conclamabant numquam res talis facta est in Israhel ex eo die quo ascenderunt patres nostri de Aegypto usque in praesens tempus ferte sententiam et in commune decernite quid facto opus sit Judg. 19:30
egressi sunt itaque omnes filii Israhel et pariter congregati quasi vir unus de Dan usque Bersabee et terra Galaad ad Dominum in Maspha Judg. 20:1
omnesque anguli populorum et cunctae tribus Israhel in ecclesiam populi Dei convenerunt quadringenta milia peditum pugnatorum Judg. 20:2
et ecce homines civitatis illius circumdederunt nocte domum in qua manebam volentes me occidere et uxorem meam incredibili libidinis furore vexantes denique mortua est Judg. 20:5
quam arreptam in frusta concidi misique partes in omnes terminos possessionis vestrae quia numquam tantum nefas et tam grande piaculum factum est in Israhel Judg. 20:6
decem viri eligantur e centum ex omnibus tribubus Israhel et centum de mille et mille de decem milibus ut conportent exercitui cibaria et possimus pugnantes contra Gabaa Beniamin reddere ei pro scelere quod meretur Judg. 20:10
et miserunt nuntios ad omnem tribum Beniamin qui dicerent cur tantum nefas in vobis reppertum est Judg. 20:12
tradite homines de Gabaa qui hoc flagitium perpetrarunt ut moriantur et auferatur malum de Israhel qui noluerunt fratrum suorum filiorum Israhel audire mandatum Judg. 20:13
sed ex cunctis urbibus quae suae sortis erant convenerunt in Gabaa ut illis ferrent auxilium et contra universum Israhel populum dimicarent Judg. 20:14
qui septingenti erant viri fortissimi ita sinistra ut dextra proeliantes et sic fundis ad certum iacientes lapides ut capillum quoque possent percutere et nequaquam in alteram partem ictus lapidis deferretur Judg. 20:16
virorum quoque Israhel absque filiis Beniamin inventa sunt quadringenta milia educentium gladios et paratorum ad pugnam Judg. 20:17
et inde procedentes ad pugnam contra Beniamin urbem obpugnare coeperunt Judg. 20:20
rursum filii Israhel et fortitudine et numero confidentes in eodem loco in quo prius certaverant aciem direxerunt Judg. 20:22
ita tamen ut prius ascenderent et flerent coram Domino usque ad noctem consulerentque eum et dicerent debeo ultra procedere ad dimicandum contra filios Beniamin fratres meos an non quibus ille respondit ascendite ad eum et inite certamen Judg. 20:23
eruperunt filii Beniamin de portis Gabaa et occurrentes eis tanta in illos caede baccati sunt ut decem et octo milia virorum educentium gladium prosternerent Judg. 20:25
quam ob rem omnes filii Israhel venerunt in domum Dei et sedentes flebant coram Domino ieiunaveruntque illo die usque ad vesperam et obtulerunt ei holocausta et pacificas victimas Judg. 20:26
et super statu suo interrogaverunt eo tempore ibi erat arca foederis Dei Judg. 20:27
et Finees filius Eleazari filii Aaron praepositus domus consuluerunt igitur Dominum atque dixerunt exire ultra debemus ad pugnam contra filios Beniamin fratres nostros an quiescere quibus ait Dominus ascendite cras enim tradam eos in manus vestras Judg. 20:28
et tertia vice sicut semel et bis contra Beniamin exercitum produxerunt Judg. 20:30
sed et filii Beniamin audacter eruperunt de civitate et fugientes adversarios longius persecuti sunt ita ut vulnerarent ex eis sicut primo et secundo die et caederent per duas semitas terga vertentes quarum una ferebat in Bethel altera in Gabaa atque prosternerent triginta circiter viros Judg. 20:31
putaverunt enim solito eos more cedere qui fugam arte simulantes iniere consilium ut abstraherent eos de civitate et quasi fugientes ad supradictas semitas perducerent Judg. 20:32
et ab occidentali urbis parte procedere sed et alia decem milia virorum de universo Israhel habitatores urbis ad certamina provocabant ingravatumque est bellum contra filios Beniamin et non intellexerunt quod ex omni parte illis instaret interitus Judg. 20:34
percussitque eos Dominus in conspectu filiorum Israhel et interfecerunt ex eis in illo die viginti quinque milia et centum viros omnes bellatores et educentes gladium Judg. 20:35
qui cum repente de latibulis surrexissent et Beniamin terga caedentibus daret ingressi sunt civitatem et percusserunt eam in ore gladii Judg. 20:37
signum autem dederant filii Israhel his quos in insidiis conlocaverant ut postquam urbem cepissent ignem accenderent et ascendente in altum fumo captam urbem demonstrarent Judg. 20:38
quod cum cernerent filii Israhel in ipso certamine positi putaverunt enim filii Beniamin eos fugere et instantius sequebantur caesis de exercitu eorum triginta viris Judg. 20:39
et viderent quasi columnam fumi de civitate conscendere Beniamin quoque retro aspiciens captam cerneret civitatem et flammas in sublime ferri Judg. 20:40
et ad viam deserti ire coeperunt illuc quoque eos adversariis persequentibus sed et hii qui urbem succenderant occurrerunt eis Judg. 20:42
fuerunt autem qui in eodem loco interfecti sunt decem et octo milia virorum omnes robustissimi pugnatores Judg. 20:44
quod cum vidissent qui remanserant de Beniamin fugerunt in solitudinem et pergebant ad petram cuius vocabulum est Remmon in illa quoque fuga palantes et in diversa tendentes occiderunt quinque milia viros et cum ultra tenderent persecuti sunt eos et interfecerunt etiam alios duo milia Judg. 20:45
et sic factum est ut omnes qui ceciderant de Beniamin in diversis locis essent viginti quinque milia pugnatores ad bella promptissimi Judg. 20:46
remanserunt itaque de omni numero Beniamin qui evadere potuerant et fugere in solitudinem sescenti viri sederuntque in petra Remmon mensibus quattuor Judg. 20:47
regressi autem filii Israhel omnes reliquias civitatis a viris usque ad iumenta gladio percusserunt cunctasque urbes et viculos Beniamin vorax flamma consumpsit Judg. 20:48
iuraverunt quoque filii Israhel in Maspha et dixerunt nullus nostrum dabit filiis Beniamin de filiabus suis uxorem Judg. 21:1
veneruntque omnes ad domum Dei in Silo et in conspectu eius sedentes usque ad vesperam levaverunt vocem et magno ululatu coeperunt flere dicentes Judg. 21:2
altera autem die diluculo consurgentes extruxerunt altare obtuleruntque ibi holocausta et pacificas victimas et dixerunt Judg. 21:4
idcirco dixerunt quis est de universis tribubus Israhel qui non ascendit ad Dominum in Maspha et ecce inventi sunt habitatores Iabisgalaad in illo exercitu non fuisse Judg. 21:8
miserunt itaque decem milia viros robustissimos et praeceperunt eis ite et percutite habitatores Iabisgalaad in ore gladii tam uxores quam parvulos eorum Judg. 21:10
et hoc erit quod observare debetis omne generis masculini et mulieres quae cognoverunt viros interficite Judg. 21:11
inventaeque sunt de Iabisgalaad quadringentae virgines quae nescierunt viri torum et adduxerunt eas in castra in Silo in terra Chanaan Judg. 21:12
miseruntque nuntios ad filios Beniamin qui erant in petra Remmon et praeceperunt eis ut eos in pace susciperent Judg. 21:13
veneruntque filii Beniamin in illo tempore et datae sunt eis uxores de filiabus Iabisgalaad alias autem non reppererunt quas simili modo traderent Judg. 21:14
universusque Israhel valde doluit et egit paenitudinem super interfectione unius tribus ex Israhel Judg. 21:15
et magna nobis cura ingentique studio providendum est ne una tribus deleatur ex Israhel Judg. 21:17
filias nostras eis dare non possumus constricti iuramento et maledictione qua diximus maledictus qui dederit de filiabus suis uxorem Beniamin Judg. 21:18
ceperuntque consilium atque dixerunt ecce sollemnitas Domini est in Silo anniversaria quae sita est ad septentrionem urbis Bethel et ad orientalem plagam viae quae de Bethel tendit ad Sycimam et ad meridiem oppidi Lebona Judg. 21:19
praeceperuntque filiis Beniamin atque dixerunt ite et latete in vineis Judg. 21:20
cumque videritis filias Silo ad ducendos choros ex more procedere exite repente de vineis et rapite eas singuli uxores singulas et pergite in terram Beniamin Judg. 21:21
cumque venerint patres earum ac fratres et adversum vos queri coeperint atque iurgari dicemus eis miseremini eorum non enim rapuerunt eas iure bellantium atque victorum sed rogantibus ut acciperent non dedistis et a vestra parte peccatum est Judg. 21:22
feceruntque filii Beniamin ut sibi fuerat imperatum et iuxta numerum suum rapuerunt sibi de his quae ducebant choros uxores singulas abieruntque in possessionem suam aedificantes urbes et habitantes in eis Judg. 21:23
filii quoque Israhel reversi sunt per tribus et familias in tabernacula sua in diebus illis Judg. 21:24
ipse vocabatur Helimelech uxor eius Noemi e duobus filiis alter Maalon et alter Chellion Ephrathei de Bethleem Iuda ingressique regionem moabitidem morabantur ibi Ruth 1:2
et mortuus est Helimelech maritus Noemi remansitque ipsa cum filiis Ruth 1:3
et ambo mortui sunt Maalon videlicet et Chellion remansitque mulier orbata duobus liberis ac marito Ruth 1:5
et surrexit ut in patriam pergeret cum utraque nuru sua de regione moabitide audierat enim quod respexisset Dominus populum suum et dedisset eis escas Ruth 1:6
egressa est itaque de loco peregrinationis suae cum utraque nuru et iam in via posita revertendi in terram Iuda Ruth 1:7
dixit ad eas ite in domum matris vestrae faciat Dominus vobiscum misericordiam sicut fecistis cum mortuis et mecum Ruth 1:8
det vobis invenire requiem in domibus virorum quos sortiturae estis et osculata est eas quae elevata voce flere coeperunt Ruth 1:9
et dicere tecum pergemus ad populum tuum Ruth 1:10
revertimini filiae mi abite iam enim senectute confecta sum nec apta vinculo coniugali etiam si possem hac nocte concipere et parere filios Ruth 1:12
si eos expectare velitis donec crescant et annos impleant pubertatis ante eritis vetulae quam nubatis nolite quaeso filiae mi quia vestra angustia me magis premit et egressa est manus Domini contra me Ruth 1:13
cui dixit Noemi en reversa est cognata tua ad populum suum et ad deos suos vade cum ea Ruth 1:15
quae respondit ne adverseris mihi ut relinquam te et abeam quocumque perrexeris pergam ubi morata fueris et ego pariter morabor populus tuus populus meus et Deus tuus Deus meus Ruth 1:16
quae te morientem terra susceperit in ea moriar ibique locum accipiam sepulturae haec mihi faciat Deus et haec addat si non sola mors me et te separaverit Ruth 1:17
profectaeque sunt simul et venerunt in Bethleem quibus urbem ingressis velox apud cunctos fama percrebuit dicebantque mulieres haec est illa Noemi Ruth 1:19
egressa sum plena et vacuam reduxit me Dominus cur igitur vocatis me Noemi quam humiliavit Dominus et adflixit Omnipotens Ruth 1:21
erat autem vir Helimelech consanguineus homo potens et magnarum opum nomine Booz Ruth 2:1
dixitque Ruth Moabitis ad socrum suam si iubes vadam in agrum et colligam spicas quae metentium fugerint manus ubicumque clementis in me patris familias repperero gratiam cui illa respondit vade filia mi Ruth 2:2
abiit itaque et colligebat spicas post terga metentium accidit autem ut ager ille haberet dominum Booz qui erat de cognatione Helimelech Ruth 2:3
et ecce ipse veniebat de Bethleem dixitque messoribus Dominus vobiscum qui responderunt ei benedicat tibi Dominus Ruth 2:4
et rogavit ut spicas colligeret remanentes sequens messorum vestigia et de mane usque nunc stat in agro et ne ad momentum quidem domum reversa est Ruth 2:7
et ait Booz ad Ruth audi filia ne vadas ad colligendum in alterum agrum nec recedas ab hoc loco sed iungere puellis meis Ruth 2:8
et ubi messuerint sequere mandavi enim pueris meis ut nemo tibi molestus sit sed etiam si sitieris vade ad sarcinulas et bibe aquas de quibus et pueri bibunt Ruth 2:9
quae cadens in faciem suam et adorans super terram dixit ad eum unde mihi hoc ut invenirem gratiam ante oculos tuos et nosse me dignareris peregrinam mulierem Ruth 2:10
cui ille respondit nuntiata sunt mihi omnia quae feceris socrui tuae post mortem viri tui et quod dereliqueris parentes tuos et terram in qua nata es et veneris ad populum quem ante nesciebas Ruth 2:11
reddat tibi Dominus pro opere tuo et plenam mercedem recipias a Domino Deo Israhel ad quem venisti et sub cuius confugisti alas Ruth 2:12
quae ait inveni gratiam ante oculos tuos domine mi qui consolatus es me et locutus es ad cor ancillae tuae quae non sum similis unius puellarum tuarum Ruth 2:13
dixitque ad eam Booz quando hora vescendi fuerit veni huc et comede panem et intingue buccellam tuam in aceto sedit itaque ad messorum latus et congessit pulentam sibi comeditque et saturata est et tulit reliquias Ruth 2:14
et de vestris quoque manipulis proicite de industria et remanere permittite ut absque rubore colligat et colligentem nemo corripiat Ruth 2:16
collegit ergo in agro usque ad vesperam et quae collegerat virga caedens et excutiens invenit hordei quasi oephi mensuram id est tres modios Ruth 2:17
quos portans reversa est in civitatem et ostendit socrui suae insuper protulit et dedit ei de reliquiis cibi sui quo saturata fuerat Ruth 2:18
dixitque ei socrus ubi hodie collegisti et ubi fecisti opus sit benedictus qui misertus est tui indicavitque ei apud quem esset operata et nomen dixit viri quod Booz vocaretur Ruth 2:19
cui respondit Noemi benedictus sit a Domino quoniam eandem gratiam quam praebuerat vivis servavit et mortuis rursumque propinquus ait noster est homo Ruth 2:20
et Ruth hoc quoque inquit praecepit mihi ut tamdiu messoribus eius iungerer donec omnes segetes meterentur Ruth 2:21
iuncta est itaque puellis Booz et tamdiu cum eis messuit donec hordea et triticum in horreis conderentur Ruth 2:23
postquam autem reversa est ad socrum suam audivit ab ea filia mi quaeram tibi requiem et providebo ut bene sit tibi Ruth 3:1
Booz iste cuius puellis in agro iuncta es propinquus est noster et hac nocte aream hordei ventilat Ruth 3:2
lava igitur et unguere et induere cultioribus vestimentis ac descende in aream non te videat homo donec esum potumque finierit Ruth 3:3
quando autem ierit ad dormiendum nota locum in quo dormiat veniesque et discoperies pallium quo operitur a parte pedum et proicies te et ibi iacebis ipse autem dicet tibi quid agere debeas Ruth 3:4
descenditque in aream et fecit omnia quae sibi imperaverat socrus Ruth 3:6
cumque comedisset Booz et bibisset et factus esset hilarior issetque ad dormiendum iuxta acervum manipulorum venit abscondite et discoperto a pedibus eius pallio se proiecit Ruth 3:7
et ecce nocte iam media expavit homo et conturbatus est viditque mulierem iacentem ad pedes suos Ruth 3:8
et ait illi quae es illaque respondit ego sum Ruth ancilla tua expande pallium tuum super famulam tuam quia propinquus es Ruth 3:9
et ille benedicta inquit es Domino filia et priorem misericordiam posteriore superasti quia non es secuta iuvenes pauperes sive divites Ruth 3:10
quiesce hac nocte et facto mane si te voluerit propinquitatis iure retinere bene res acta est sin autem ille noluerit ego te absque ulla dubitatione suscipiam vivit Dominus dormi usque mane Ruth 3:13
dormivit itaque ad pedes eius usque ad noctis abscessum surrexitque antequam homines se cognoscerent mutuo et dixit Booz cave ne quis noverit quod huc veneris Ruth 3:14
et rursum expande inquit palliolum tuum quo operiris et tene utraque manu qua extendente et tenente mensus est sex modios hordei et posuit super eam quae portans ingressa est civitatem Ruth 3:15
et venit ad socrum suam quae dixit ei quid egisti filia narravitque ei omnia quae sibi fecisset homo Ruth 3:16
et ait ecce sex modios hordei dedit mihi et ait nolo vacuam te reverti ad socrum tuam Ruth 3:17
ascendit ergo Booz ad portam et sedit ibi cumque vidisset propinquum praeterire de quo prius sermo habitus est dixit ad eum declina paulisper et sede hic vocans eum nomine suo qui devertit et sedit Ruth 4:1
quod audire te volui et tibi dicere coram cunctis sedentibus et maioribus natu de populo meo si vis possidere iure propinquitatis eme et posside sin autem tibi displicet hoc ipsum indica mihi ut sciam quid facere debeam nullus est enim propinquus excepto te qui prior es et me qui secundus sum at ille respondit ego agrum emam Ruth 4:4
hic autem erat mos antiquitus in Israhel inter propinquos et si quando alter alteri suo iure cedebat ut esset firma concessio solvebat homo calciamentum suum et dabat proximo suo hoc erat testimonium cessionis in Israhel Ruth 4:7
at ille maioribus natu et universo populo testes inquit vos estis hodie quod possederim omnia quae fuerunt Helimelech et Chellion et Maalon tradente Noemi Ruth 4:9
et Ruth Moabitidem uxorem Maalon in coniugium sumpserim ut suscitem nomen defuncti in hereditate sua ne vocabulum eius de familia sua ac fratribus et populo deleatur vos inquam huius rei testes estis Ruth 4:10
respondit omnis populus qui erat in porta et maiores natu nos testes sumus faciat Dominus hanc mulierem quae ingreditur domum tuam sicut Rachel et Liam quae aedificaverunt domum Israhel ut sit exemplum virtutis in Ephrata et habeat celebre nomen in Bethleem Ruth 4:11
tulit itaque Booz Ruth et accepit uxorem ingressusque est ad eam et dedit illi Dominus ut conciperet et pareret filium Ruth 4:13
dixeruntque mulieres ad Noemi benedictus Dominus qui non est passus ut deficeret successor familiae tuae et vocaretur nomen eius in Israhel Ruth 4:14
et habeas qui consoletur animam tuam et enutriat senectutem de nuru enim tua natus est quae te diligit et multo tibi est melior quam si septem haberes filios Ruth 4:15
susceptumque Noemi puerum posuit in sinu suo et nutricis ac gerulae officio fungebatur Ruth 4:16
vicinae autem mulieres congratulantes ei et dicentes natus est filius Noemi vocaverunt nomen eius Obed hic est pater Isai patris David Ruth 4:17
fuit vir unus de Ramathaimsophim de monte Ephraim et nomen eius Helcana filius Hieroam filii Heliu filii Thau filii Suph Ephratheus 1 Ki. 1:1
et habuit duas uxores nomen uni Anna et nomen secundae Fenenna fueruntque Fenennae filii Annae autem non erant liberi 1 Ki. 1:2
et ascendebat vir ille de civitate sua statutis diebus ut adoraret et sacrificaret Domino exercituum in Silo erant autem ibi duo filii Heli Ofni et Finees sacerdotes Domini 1 Ki. 1:3
venit ergo dies et immolavit Helcana deditque Fenennae uxori suae et cunctis filiis eius et filiabus partes 1 Ki. 1:4
adfligebat quoque eam aemula eius et vehementer angebat in tantum ut exprobraret quod conclusisset Dominus vulvam eius 1 Ki. 1:6
sicque faciebat per singulos annos cum redeunte tempore ascenderent templum Domini et sic provocabat eam porro illa flebat et non capiebat cibum 1 Ki. 1:7
dixit ergo ei Helcana vir suus Anna cur fles et quare non comedis et quam ob rem adfligitur cor tuum numquid non ego melior sum tibi quam decem filii 1 Ki. 1:8
surrexit autem Anna postquam comederat in Silo et biberat et Heli sacerdote sedente super sellam ante postes templi Domini 1 Ki. 1:9
et votum vovit dicens Domine exercituum si respiciens videris adflictionem famulae tuae et recordatus mei fueris nec oblitus ancillae tuae dederisque servae tuae sexum virilem dabo eum Domino omnes dies vitae eius et novacula non ascendet super caput eius 1 Ki. 1:11
porro Anna loquebatur in corde suo tantumque labia illius movebantur et vox penitus non audiebatur aestimavit igitur eam Heli temulentam 1 Ki. 1:13
respondens Anna nequaquam inquit domine mi nam mulier infelix nimis ego sum vinumque et omne quod inebriare potest non bibi sed effudi animam meam in conspectu Domini 1 Ki. 1:15
ne reputes ancillam tuam quasi unam de filiabus Belial quia ex multitudine doloris et maeroris mei locuta sum usque in praesens 1 Ki. 1:16
tunc Heli ait ei vade in pace et Deus Israhel det tibi petitionem quam rogasti eum 1 Ki. 1:17
et illa dixit utinam inveniat ancilla tua gratiam in oculis tuis et abiit mulier in viam suam et comedit vultusque eius non sunt amplius in diversa mutati 1 Ki. 1:18
et surrexerunt mane et adoraverunt coram Domino reversique sunt et venerunt in domum suam Ramatha cognovit autem Helcana Annam uxorem suam et recordatus est eius Dominus 1 Ki. 1:19
et factum est post circulum dierum concepit Anna et peperit filium vocavitque nomen eius Samuhel eo quod a Domino postulasset eum 1 Ki. 1:20
ascendit autem vir Helcana et omnis domus eius ut immolaret Domino hostiam sollemnem et votum suum 1 Ki. 1:21
et Anna non ascendit dixit enim viro suo non vadam donec ablactetur infans et ducam eum et appareat ante conspectum Domini et maneat ibi iugiter 1 Ki. 1:22
et ait ei Helcana vir suus fac quod bonum tibi videtur et mane donec ablactes eum precorque ut impleat Dominus verbum suum mansit ergo mulier et lactavit filium suum donec amoveret eum a lacte 1 Ki. 1:23
et adduxit eum secum postquam ablactaverat in vitulis tribus et tribus modiis farinae et amphora vini et adduxit eum ad domum Domini in Silo puer autem erat adhuc infantulus 1 Ki. 1:24
et immolaverunt vitulum et obtulerunt puerum Heli 1 Ki. 1:25
et ait obsecro mi domine vivit anima tua domine ego sum illa mulier quae steti coram te hic orans Dominum 1 Ki. 1:26
pro puero isto oravi et dedit Dominus mihi petitionem meam quam postulavi eum 1 Ki. 1:27
idcirco et ego commodavi eum Domino cunctis diebus quibus fuerit accommodatus Domino et adoraverunt ibi Dominum et oravit Anna et ait 1 Ki. 1:28
non est sanctus ut est Dominus neque enim est alius extra te et non est fortis sicut Deus noster 1 Ki. 2:2
nolite multiplicare loqui sublimia gloriantes recedant vetera de ore vestro quoniam Deus scientiarum Dominus est et ipsi praeparantur cogitationes 1 Ki. 2:3
arcus fortium superatus est et infirmi accincti sunt robore 1 Ki. 2:4
saturati prius pro pane se locaverunt et famelici saturati sunt donec sterilis peperit plurimos et quae multos habebat filios infirmata est 1 Ki. 2:5
Dominus mortificat et vivificat deducit ad infernum et reducit 1 Ki. 2:6
Dominus pauperem facit et ditat humiliat et sublevat 1 Ki. 2:7
suscitat de pulvere egenum et de stercore elevat pauperem ut sedeat cum principibus et solium gloriae teneat Domini enim sunt cardines terrae et posuit super eos orbem 1 Ki. 2:8
pedes sanctorum suorum servabit et impii in tenebris conticescent quia non in fortitudine roborabitur vir 1 Ki. 2:9
Dominum formidabunt adversarii eius super ipsos in caelis tonabit Dominus iudicabit fines terrae et dabit imperium regi suo et sublimabit cornu christi sui 1 Ki. 2:10
et abiit Helcana Ramatha in domum suam puer autem erat minister in conspectu Domini ante faciem Heli sacerdotis 1 Ki. 2:11
neque officium sacerdotum ad populum sed quicumque immolasset victimam veniebat puer sacerdotis dum coquerentur carnes et habebat fuscinulam tridentem in manu sua 1 Ki. 2:13
et mittebat eam in lebetem vel in caldariam aut in ollam sive in caccabum et omne quod levabat fuscinula tollebat sacerdos sibi sic faciebant universo Israheli venientium in Silo 1 Ki. 2:14
etiam antequam adolerent adipem veniebat puer sacerdotis et dicebat immolanti da mihi carnem ut coquam sacerdoti non enim accipiam a te carnem coctam sed crudam 1 Ki. 2:15
dicebatque illi immolans incendatur primum iuxta morem hodie adeps et tolle tibi quantumcumque desiderat anima tua qui respondens aiebat ei nequaquam nunc enim dabis alioquin tollam vi 1 Ki. 2:16
et tunicam parvam faciebat ei mater sua quam adferebat statutis diebus ascendens cum viro suo ut immolaret hostiam sollemnem 1 Ki. 2:19
et benedixit Heli Helcanae et uxori eius dixitque reddat Dominus tibi semen de muliere hac pro fenore quod commodasti Domino et abierunt in locum suum 1 Ki. 2:20
visitavit ergo Dominus Annam et concepit et peperit tres filios et duas filias et magnificatus est puer Samuhel apud Dominum 1 Ki. 2:21
Heli autem erat senex valde et audivit omnia quae faciebant filii sui universo Israheli et quomodo dormiebant cum mulieribus quae observabant ad ostium tabernaculi 1 Ki. 2:22
et dixit eis quare facitis res huiuscemodi quas ego audio res pessimas ab omni populo 1 Ki. 2:23
si peccaverit vir in virum placari ei potest Deus si autem in Domino peccaverit vir quis orabit pro eo et non audierunt vocem patris sui quia voluit Dominus occidere eos 1 Ki. 2:25
puer autem Samuhel proficiebat atque crescebat et placebat tam Deo quam hominibus 1 Ki. 2:26
venit autem vir Dei ad Heli et ait ad eum haec dicit Dominus numquid non aperte revelatus sum domui patris tui cum essent in Aegypto in domo Pharaonis 1 Ki. 2:27
et elegi eum ex omnibus tribubus Israhel mihi in sacerdotem ut ascenderet altare meum et adoleret mihi incensum et portaret ephod coram me et dedi domui patris tui omnia de sacrificiis filiorum Israhel 1 Ki. 2:28
quare calce abicitis victimam meam et munera mea quae praecepi ut offerrentur in templo et magis honorasti filios tuos quam me ut comederetis primitias omnis sacrificii Israhel populi mei 1 Ki. 2:29
propterea ait Dominus Deus Israhel loquens locutus sum ut domus tua et domus patris tui ministraret in conspectu meo usque in sempiternum nunc autem dicit Dominus absit hoc a me sed quicumque glorificaverit me glorificabo eum qui autem contemnunt me erunt ignobiles 1 Ki. 2:30
ecce dies veniunt et praecidam brachium tuum et brachium domus patris tui ut non sit senex in domo tua 1 Ki. 2:31
et videbis aemulum tuum in templo in universis prosperis Israhel et non erit senex in domo tua omnibus diebus 1 Ki. 2:32
verumtamen non auferam penitus virum ex te ab altari meo sed ut deficiant oculi tui et tabescat anima tua et pars magna domus tuae morietur cum ad virilem aetatem venerit 1 Ki. 2:33
hoc autem erit tibi signum quod venturum est duobus filiis tuis Ofni et Finees in die uno morientur ambo 1 Ki. 2:34
et suscitabo mihi sacerdotem fidelem qui iuxta cor meum et animam meam faciat et aedificabo ei domum fidelem et ambulabit coram christo meo cunctis diebus 1 Ki. 2:35
futurum est autem ut quicumque remanserit in domo tua veniat ut oretur pro eo et offerat nummum argenteum et tortam panis dicatque dimitte me obsecro ad unam partem sacerdotalem ut comedam buccellam panis 1 Ki. 2:36
puer autem Samuhel ministrabat Domino coram Heli et sermo Domini erat pretiosus in diebus illis non erat visio manifesta 1 Ki. 3:1
factum est ergo in die quadam Heli iacebat in loco suo et oculi eius caligaverant nec poterat videre 1 Ki. 3:2
et vocavit Dominus Samuhel qui respondens ait ecce ego 1 Ki. 3:4
et cucurrit ad Heli et dixit ecce ego vocasti enim me qui dixit non vocavi revertere dormi et abiit et dormivit 1 Ki. 3:5
et adiecit Dominus vocare rursum Samuhel consurgensque Samuhel abiit ad Heli et dixit ecce ego quia vocasti me qui respondit non vocavi te fili mi revertere et dormi 1 Ki. 3:6
et adiecit Dominus et vocavit adhuc Samuhel tertio qui consurgens abiit ad Heli 1 Ki. 3:8
et ait ecce ego quia vocasti me intellexit igitur Heli quia Dominus vocaret puerum et ait ad Samuhel vade et dormi et si deinceps vocaverit te dices loquere Domine quia audit servus tuus abiit ergo Samuhel et dormivit in loco suo 1 Ki. 3:9
et venit Dominus et stetit et vocavit sicut vocaverat secundo Samuhel Samuhel et ait Samuhel loquere quia audit servus tuus 1 Ki. 3:10
et dixit Dominus ad Samuhel ecce ego facio verbum in Israhel quod quicumque audierit tinnient ambae aures eius 1 Ki. 3:11
in die illo suscitabo adversum Heli omnia quae locutus sum super domum eius incipiam et conplebo 1 Ki. 3:12
praedixi enim ei quod iudicaturus essem domum eius in aeternum propter iniquitatem eo quod noverat indigne agere filios suos et non corripuit eos 1 Ki. 3:13
idcirco iuravi domui Heli quod non expietur iniquitas domus eius victimis et muneribus usque in aeternum 1 Ki. 3:14
dormivit autem Samuhel usque mane aperuitque ostia domus Domini et Samuhel timebat indicare visionem Heli 1 Ki. 3:15
vocavit ergo Heli Samuhelem et dixit Samuhel fili mi qui respondens ait praesto sum 1 Ki. 3:16
et interrogavit eum quis est sermo quem locutus est ad te oro te ne celaveris me haec faciat tibi Deus et haec addat si absconderis a me sermonem ex omnibus verbis quae dicta sunt tibi 1 Ki. 3:17
indicavit itaque ei Samuhel universos sermones et non abscondit ab eo et ille respondit Dominus est quod bonum est in oculis suis faciat 1 Ki. 3:18
crevit autem Samuhel et Dominus erat cum eo et non cecidit ex omnibus verbis eius in terram 1 Ki. 3:19
et cognovit universus Israhel a Dan usque Bersabee quod fidelis Samuhel propheta esset Domini 1 Ki. 3:20
et addidit Dominus ut appareret in Silo quoniam revelatus fuerat Dominus Samuheli in Silo iuxta verbum Domini et evenit sermo Samuhelis universo Israheli 1 Ki. 3:21
egressus est namque Israhel obviam Philisthim in proelium et castrametatus est iuxta lapidem Adiutorii porro Philisthim venerunt in Afec 1 Ki. 4:1
et instruxerunt aciem contra Israhel inito autem certamine terga vertit Israhel Philistheis et caesa sunt in illo certamine passim per agros quasi quattuor milia virorum 1 Ki. 4:2
et reversus est populus ad castra dixeruntque maiores natu de Israhel quare percussit nos Dominus hodie coram Philisthim adferamus ad nos de Silo arcam foederis Domini et veniat in medium nostri ut salvet nos de manu inimicorum nostrorum 1 Ki. 4:3
misit ergo populus in Silo et tulerunt inde arcam foederis Domini exercituum sedentis super cherubin erantque duo filii Heli cum arca foederis Domini Ofni et Finees 1 Ki. 4:4
cumque venisset arca foederis Domini in castra vociferatus est omnis Israhel clamore grandi et personuit terra 1 Ki. 4:5
et audierunt Philisthim vocem clamoris dixeruntque quaenam haec est vox clamoris magni in castris Hebraeorum et cognoverunt quod arca Domini venisset in castra 1 Ki. 4:6
timueruntque Philisthim dicentes venit Deus in castra et ingemuerunt 1 Ki. 4:7
vae nobis non enim fuit tanta exultatio heri et nudius tertius vae nobis quis nos servabit de manu deorum sublimium istorum hii sunt dii qui percusserunt Aegyptum omni plaga in deserto 1 Ki. 4:8
confortamini et estote viri Philisthim ne serviatis Hebraeis sicut illi servierunt vobis confortamini et bellate 1 Ki. 4:9
pugnaverunt ergo Philisthim et caesus est Israhel et fugit unusquisque in tabernaculum suum et facta est plaga magna nimis et ceciderunt de Israhel triginta milia peditum 1 Ki. 4:10
et arca Dei capta est duoque filii Heli mortui sunt Ofni et Finees 1 Ki. 4:11
currens autem vir de Beniamin ex acie venit in Silo in die illo scissa veste et conspersus pulvere caput 1 Ki. 4:12
cumque ille venisset Heli sedebat super sellam contra viam aspectans erat enim cor eius pavens pro arca Domini vir autem ille postquam ingressus est nuntiavit urbi et ululavit omnis civitas 1 Ki. 4:13
et audivit Heli sonitum clamoris dixitque quis est hic sonitus tumultus huius at ille festinavit et venit et adnuntiavit Heli 1 Ki. 4:14
Heli autem erat nonaginta et octo annorum et oculi eius caligaverant et videre non poterat 1 Ki. 4:15
et dixit ad Heli ego sum qui veni de proelio et ego qui de acie fugi hodie cui ille ait quid actum est fili mi 1 Ki. 4:16
respondens autem qui nuntiabat fugit inquit Israhel coram Philisthim et ruina magna facta est in populo insuper et duo filii tui mortui sunt Ofni et Finees et arca Dei capta est 1 Ki. 4:17
cumque ille nominasset arcam Dei cecidit de sella retrorsum iuxta ostium et fractis cervicibus mortuus est senex enim erat vir et grandevus et ipse iudicavit Israhel quadraginta annis 1 Ki. 4:18
nurus autem eius uxor Finees praegnans erat vicinaque partui et audito nuntio quod capta esset arca Dei et mortuus socer suus et vir suus incurvavit se et peperit inruerant enim in eam dolores subiti 1 Ki. 4:19
et vocavit puerum Hicabod dicens translata est gloria de Israhel quia capta est arca Dei et pro socero suo et pro viro suo 1 Ki. 4:21
et ait translata est gloria ab Israhel eo quod capta esset arca Dei 1 Ki. 4:22
Philisthim autem tulerunt arcam Dei et asportaverunt eam a lapide Adiutorii in Azotum 1 Ki. 5:1
tulerunt Philisthim arcam Dei et intulerunt eam in templum Dagon et statuerunt eam iuxta Dagon 1 Ki. 5:2
cumque surrexissent diluculo Azotii altera die ecce Dagon iacebat pronus in terram ante arcam Domini et tulerunt Dagon et restituerunt eum in loco suo 1 Ki. 5:3
rursumque mane die alio consurgentes invenerunt Dagon iacentem super faciem suam in terram coram arca Domini caput autem Dagon et duae palmae manuum eius abscisae erant super limen 1 Ki. 5:4
porro Dagon truncus solus remanserat in loco suo propter hanc causam non calcant sacerdotes Dagon et omnes qui ingrediuntur templum eius super limen Dagon in Azoto usque in hodiernum diem 1 Ki. 5:5
adgravata autem est manus Domini super Azotios et demolitus est eos et percussit in secretiori parte natium Azotum et fines eius 1 Ki. 5:6
videntes autem viri azotii huiuscemodi plagam dixerunt non maneat arca Dei Israhel apud nos quoniam dura est manus eius super nos et super Dagon deum nostrum 1 Ki. 5:7
et mittentes congregaverunt omnes satrapas Philisthinorum ad se et dixerunt quid faciemus de arca Dei Israhel responderuntque Getthei circumducatur arca Dei Israhel et circumduxerunt arcam Dei Israhel 1 Ki. 5:8
illis autem circumducentibus eam fiebat manus Dei per singulas civitates interfectionis magnae nimis et percutiebat viros uniuscuiusque urbis a parvo usque ad maiorem et conputrescebant prominentes extales eorum 1 Ki. 5:9
miserunt ergo arcam Dei in Accaron cumque venisset arca Dei in Accaron exclamaverunt Accaronitae dicentes adduxerunt ad nos arcam Dei Israhel ut interficiat nos et populum nostrum 1 Ki. 5:10
miserunt itaque et congregaverunt omnes satrapas Philisthinorum qui dixerunt dimittite arcam Dei Israhel et revertatur in locum suum et non interficiat nos cum populo nostro 1 Ki. 5:11
fiebat enim pavor mortis in singulis urbibus et gravissima valde manus Dei viri quoque qui mortui non fuerant percutiebantur in secretiori parte natium et ascendebat ululatus uniuscuiusque civitatis in caelum 1 Ki. 5:12
et vocaverunt Philisthim sacerdotes et divinos dicentes quid faciemus de arca Dei indicate nobis quomodo remittemus eam in locum suum qui dixerunt 1 Ki. 6:2
si remittitis arcam Dei Israhel nolite dimittere eam vacuam sed quod debetis reddite ei pro peccato et tunc curabimini et scietis quare non recedat manus eius a vobis 1 Ki. 6:3
iuxta numerum provinciarum Philisthim quinque anos aureos facietis et quinque mures aureos quia plaga una fuit omnibus vobis et satrapis vestris facietisque similitudines anorum vestrorum et similitudines murium qui demoliti sunt terram et dabitis Deo Israhel gloriam si forte relevet manum suam a vobis et a diis vestris et a terra vestra 1 Ki. 6:5
quare gravatis corda vestra sicut adgravavit Aegyptus et Pharao cor suum nonne postquam percussus est tunc dimisit eos et abierunt 1 Ki. 6:6
nunc ergo arripite et facite plaustrum novum unum et duas vaccas fetas quibus non est inpositum iugum iungite in plaustro et recludite vitulos earum domi 1 Ki. 6:7
tolletisque arcam Domini et ponetis in plaustro et vasa aurea quae exsolvistis ei pro delicto ponetis in capsella ad latus eius et dimittite eam ut vadat 1 Ki. 6:8
et aspicietis et si quidem per viam finium suorum ascenderit contra Bethsames ipse fecit nobis malum hoc grande sin autem minime sciemus quia nequaquam manus eius tetigit nos sed casu accidit 1 Ki. 6:9
fecerunt ergo illi hoc modo et tollentes duas vaccas quae lactabant vitulos iunxerunt ad plaustrum vitulosque earum concluserunt domi 1 Ki. 6:10
et posuerunt arcam Dei super plaustrum et capsellam quae habebat mures aureos et similitudinem anorum 1 Ki. 6:11
ibant autem in directum vaccae per viam quae ducit Bethsames et itinere uno gradiebantur pergentes et mugientes et non declinabant neque ad dextram neque ad sinistram sed et satrapae Philisthinorum sequebantur usque ad terminos Bethsames 1 Ki. 6:12
porro Bethsamitae metebant triticum in valle et elevantes oculos viderunt arcam et gavisi sunt cum vidissent 1 Ki. 6:13
et plaustrum venit in agrum Iosue Bethsamitae et stetit ibi erat autem ibi lapis magnus et conciderunt ligna plaustri vaccasque inposuerunt super ea holocaustum Domino 1 Ki. 6:14
Levitae autem deposuerunt arcam Dei et capsellam quae erat iuxta eam in qua erant vasa aurea et posuerunt super lapidem grandem viri autem bethsamitae obtulerunt holocausta et immolaverunt victimas in die illa Domino 1 Ki. 6:15
et quinque satrapae Philisthinorum viderunt et reversi sunt in Accaron in die illa 1 Ki. 6:16
et mures aureos secundum numerum urbium Philisthim quinque provinciarum ab urbe murata usque ad villam quae erat absque muro et usque ad Abel magnum super quem posuerunt arcam Domini quae erat usque in illa die in agro Iosue Bethsamitis 1 Ki. 6:18
percussit autem de viris bethsamitibus eo quod vidissent arcam Domini et percussit de populo septuaginta viros et quinquaginta milia plebis luxitque populus quod percussisset Dominus plebem plaga magna 1 Ki. 6:19
et dixerunt viri bethsamitae quis poterit stare in conspectu Domini Dei sancti huius et ad quem ascendet a nobis 1 Ki. 6:20
miseruntque nuntios ad habitatores Cariathiarim dicentes reduxerunt Philisthim arcam Domini descendite et ducite eam ad vos 1 Ki. 6:21
venerunt ergo viri Cariathiarim et duxerunt arcam Domini et intulerunt eam in domum Abinadab in Gabaa Eleazarum autem filium eius sanctificaverunt ut custodiret arcam Domini 1 Ki. 7:1
et factum est ex qua die mansit arca in Cariathiarim multiplicati sunt dies erat quippe iam annus vicesimus et requievit omnis domus Israhel post Dominum 1 Ki. 7:2
ait autem Samuhel ad universam domum Israhel dicens si in toto corde vestro revertimini ad Dominum auferte deos alienos de medio vestrum et Astharoth et praeparate corda vestra Domino et servite ei soli et eruet vos de manu Philisthim 1 Ki. 7:3
abstulerunt ergo filii Israhel Baalim et Astharoth et servierunt Domino soli 1 Ki. 7:4
et convenerunt in Masphat hauseruntque aquam et effuderunt in conspectu Domini et ieiunaverunt in die illa et dixerunt ibi peccavimus Domino iudicavitque Samuhel filios Israhel in Masphat 1 Ki. 7:6
et audierunt Philisthim quod congregati essent filii Israhel in Masphat et ascenderunt satrapae Philisthinorum ad Israhel quod cum audissent filii Israhel timuerunt a facie Philisthinorum 1 Ki. 7:7
tulit autem Samuhel agnum lactantem unum et obtulit illum holocaustum integrum Domino et clamavit Samuhel ad Dominum pro Israhel et exaudivit eum Dominus 1 Ki. 7:9
factum est ergo cum Samuhel offerret holocaustum Philistheos inire proelium contra Israhel intonuit autem Dominus fragore magno in die illa super Philisthim et exterruit eos et caesi sunt a filiis Israhel 1 Ki. 7:10
egressique viri Israhel de Masphat persecuti sunt Philistheos et percusserunt eos usque ad locum qui erat subter Bethchar 1 Ki. 7:11
tulit autem Samuhel lapidem unum et posuit eum inter Masphat et inter Sen et vocavit nomen eius lapis Adiutorii dixitque hucusque auxiliatus est nobis Dominus 1 Ki. 7:12
et humiliati sunt Philisthim nec adposuerunt ultra ut venirent in terminos Israhel facta est itaque manus Domini super Philistheos cunctis diebus Samuhel 1 Ki. 7:13
et redditae sunt urbes quas tulerant Philisthim ab Israhel Israheli ab Accaron usque Geth et terminos suos liberavit Israhel de manu Philisthinorum eratque pax inter Israhel et Amorreum 1 Ki. 7:14
et ibat per singulos annos circumiens Bethel et Galgal et Masphat et iudicabat Israhelem in supradictis locis 1 Ki. 7:16
revertebaturque in Ramatha ibi enim erat domus eius et ibi iudicabat Israhelem aedificavit etiam ibi altare Domino 1 Ki. 7:17
fuitque nomen filii eius primogeniti Iohel et nomen secundi Abia iudicum in Bersabee 1 Ki. 8:2
et non ambulaverunt filii illius in viis eius sed declinaverunt post avaritiam acceperuntque munera et perverterunt iudicium 1 Ki. 8:3
dixeruntque ei ecce tu senuisti et filii tui non ambulant in viis tuis constitue nobis regem ut iudicet nos sicut universae habent nationes 1 Ki. 8:5
displicuitque sermo in oculis Samuhelis eo quod dixissent da nobis regem ut iudicet nos et oravit Samuhel Dominum 1 Ki. 8:6
iuxta omnia opera sua quae fecerunt a die qua eduxi eos de Aegypto usque ad diem hanc sicut dereliquerunt me et servierunt diis alienis sic faciunt etiam tibi 1 Ki. 8:8
nunc ergo audi vocem eorum verumtamen contestare eos et praedic eis ius regis qui regnaturus est super eos 1 Ki. 8:9
et ait hoc erit ius regis qui imperaturus est vobis filios vestros tollet et ponet in curribus suis facietque sibi equites et praecursores quadrigarum suarum 1 Ki. 8:11
et constituet sibi tribunos et centuriones et aratores agrorum suorum et messores segetum et fabros armorum et curruum suorum 1 Ki. 8:12
filias quoque vestras faciet sibi unguentarias et focarias et panificas 1 Ki. 8:13
agros quoque vestros et vineas et oliveta optima tollet et dabit servis suis 1 Ki. 8:14
sed et segetes vestras et vinearum reditus addecimabit ut det eunuchis et famulis suis 1 Ki. 8:15
servos etiam vestros et ancillas et iuvenes optimos et asinos auferet et ponet in opere suo 1 Ki. 8:16
et clamabitis in die illa a facie regis vestri quem elegistis vobis et non exaudiet vos Dominus in die illa 1 Ki. 8:18
et erimus nos quoque sicut omnes gentes et iudicabit nos rex noster et egredietur ante nos et pugnabit bella nostra pro nobis 1 Ki. 8:20
et audivit Samuhel omnia verba populi et locutus est ea in auribus Domini 1 Ki. 8:21
dixit autem Dominus ad Samuhel audi vocem eorum et constitue super eos regem et ait Samuhel ad viros Israhel vadat unusquisque in civitatem suam 1 Ki. 8:22
et erat vir de Beniamin nomine Cis filius Abihel filii Seror filii Bechoreth filii Afia filii viri Iemini fortis robore 1 Ki. 9:1
et erat ei filius vocabulo Saul electus et bonus et non erat vir de filiis Israhel melior illo ab umero et sursum eminebat super omnem populum 1 Ki. 9:2
perierant autem asinae Cis patris Saul et dixit Cis ad Saul filium suum tolle tecum unum de pueris et consurgens vade et quaere asinas qui cum transissent per montem Ephraim 1 Ki. 9:3
et per terram Salisa et non invenissent transierunt etiam per terram Salim et non erant sed et per terram Iemini et minime reppererunt 1 Ki. 9:4
cum autem venissent in terram Suph dixit Saul ad puerum suum qui erat cum eo veni et revertamur ne forte dimiserit pater meus asinas et sollicitus sit pro nobis 1 Ki. 9:5
dixitque Saul ad puerum suum ecce ibimus quid feremus ad virum panis defecit in sitarciis nostris et sportulam non habemus ut demus homini Dei nec quicquam aliud 1 Ki. 9:7
rursum puer respondit Sauli et ait ecce inventa est in manu mea quarta pars stateris argenti demus homini Dei ut indicet nobis viam nostram 1 Ki. 9:8
olim in Israhel sic loquebatur unusquisque vadens consulere Deum venite et eamus ad videntem qui enim propheta dicitur hodie vocabatur olim videns 1 Ki. 9:9
et dixit Saul ad puerum suum optimus sermo tuus veni eamus et ierunt in civitatem in qua erat vir Dei 1 Ki. 9:10
cumque ascenderent clivum civitatis invenerunt puellas egredientes ad hauriendam aquam et dixerunt eis num hic est videns 1 Ki. 9:11
ingredientes urbem statim invenietis eum antequam ascendat excelsum ad vescendum neque enim comesurus est populus donec ille veniat quia ipse benedicit hostiae et deinceps comedunt qui vocati sunt nunc ergo conscendite quia hodie repperietis eum 1 Ki. 9:13
et ascenderunt in civitatem cumque illi ambularent in medio urbis apparuit Samuhel egrediens obviam eis ut ascenderet in excelsum 1 Ki. 9:14
hac ipsa quae nunc est hora cras mittam ad te virum de terra Beniamin et ungues eum ducem super populum meum Israhel et salvabit populum meum de manu Philisthinorum quia respexi populum meum venit enim clamor eorum ad me 1 Ki. 9:16
accessit autem Saul ad Samuhelem in medio portae et ait indica oro mihi ubi est domus videntis 1 Ki. 9:18
et respondit Samuhel Sauli dicens ego sum videns ascende ante me in excelsum ut comedatis mecum hodie et dimittam te mane et omnia quae sunt in corde tuo indicabo tibi 1 Ki. 9:19
et de asinis quas perdidisti nudius tertius ne sollicitus sis quia inventae sunt et cuius erunt optima quaeque Israhel nonne tibi et omni domui patris tui 1 Ki. 9:20
respondens autem Saul ait numquid non filius Iemini ego sum de minima tribu Israhel et cognatio mea novissima inter omnes familias de tribu Beniamin quare ergo locutus es mihi sermonem istum 1 Ki. 9:21
adsumens itaque Samuhel Saulem et puerum eius introduxit eos in triclinium et dedit eis locum in capite eorum qui fuerant invitati erant enim quasi triginta viri 1 Ki. 9:22
dixitque Samuhel coco da partem quam dedi tibi et praecepi ut reponeres seorsum apud te 1 Ki. 9:23
levavit autem cocus armum et posuit ante Saul dixitque Samuhel ecce quod remansit pone ante te et comede quia de industria servatum est tibi quando populum vocavi et comedit Saul cum Samuhel in die illa 1 Ki. 9:24
et descenderunt de excelso in oppidum et locutus est cum Saul in solario 1 Ki. 9:25
cumque mane surrexissent et iam dilucesceret vocavit Samuhel Saul in solarium dicens surge ut dimittam te et surrexit Saul egressique sunt ambo ipse videlicet et Samuhel 1 Ki. 9:26
cumque descenderent in extrema parte civitatis Samuhel dixit ad Saul dic puero ut antecedat nos et transeat tu autem subsiste paulisper ut indicem tibi verbum Domini 1 Ki. 9:27
tulit autem Samuhel lenticulam olei et effudit super caput eius et deosculatus eum ait ecce unxit te Dominus super hereditatem suam in principem 1 Ki. 10:1
cum abieris hodie a me invenies duos viros iuxta sepulchrum Rachel in finibus Beniamin in meridie dicentque tibi inventae sunt asinae ad quas ieras perquirendas et intermissis pater tuus asinis sollicitus est pro vobis et dicit quid faciam de filio meo 1 Ki. 10:2
cumque abieris inde et ultra transieris et veneris ad quercum Thabor invenient te ibi tres viri ascendentes ad Deum in Bethel unus portans tres hedos et alius tres tortas panis et alius portans lagoenam vini 1 Ki. 10:3
cumque te salutaverint dabunt tibi duos panes et accipies de manu eorum 1 Ki. 10:4
post haec venies in collem Domini ubi est statio Philisthinorum et cum ingressus fueris ibi urbem obviam habebis gregem prophetarum descendentium de excelso et ante eos psalterium et tympanum et tibiam et citharam ipsosque prophetantes 1 Ki. 10:5
et insiliet in te spiritus Domini et prophetabis cum eis et mutaberis in virum alium 1 Ki. 10:6
et descendes ante me in Galgala ego quippe descendam ad te ut offeras oblationem et immoles victimas pacificas septem diebus expectabis donec veniam ad te et ostendam tibi quae facias 1 Ki. 10:8
itaque cum avertisset umerum suum ut abiret a Samuhele inmutavit ei Deus cor aliud et venerunt omnia signa haec in die illa 1 Ki. 10:9
veneruntque ad praedictum collem et ecce cuneus prophetarum obvius ei et insilivit super eum spiritus Dei et prophetavit in medio eorum 1 Ki. 10:10
videntes autem omnes qui noverant eum heri et nudius tertius quod esset cum prophetis et prophetaret dixerunt ad invicem quaenam res accidit filio Cis num et Saul in prophetis 1 Ki. 10:11
responditque alius ad alterum dicens et quis pater eorum propterea versum est in proverbium num et Saul inter prophetas 1 Ki. 10:12
cessavit autem prophetare et venit ad excelsum 1 Ki. 10:13
dixitque patruus Saul ad eum et ad puerum eius quo abistis qui responderunt quaerere asinas quas cum non repperissemus venimus ad Samuhelem 1 Ki. 10:14
et dixit ei patruus suus indica mihi quid dixerit tibi Samuhel 1 Ki. 10:15
et ait Saul ad patruum suum indicavit nobis quia inventae essent asinae de sermone autem regni non indicavit ei quem locutus illi fuerat Samuhel 1 Ki. 10:16
et convocavit Samuhel populum ad Dominum in Maspha 1 Ki. 10:17
et ait ad filios Israhel haec dicit Dominus Deus Israhel ego eduxi Israhel de Aegypto et erui vos de manu Aegyptiorum et de manu omnium regum qui adfligebant vos 1 Ki. 10:18
vos autem hodie proiecistis Deum vestrum qui solus salvavit vos de universis malis et tribulationibus vestris et dixistis nequaquam sed regem constitue super nos nunc ergo state coram Domino per tribus vestras et per familias 1 Ki. 10:19
et adplicuit Samuhel omnes tribus Israhel et cecidit sors tribus Beniamin 1 Ki. 10:20
et adplicuit tribum Beniamin et cognationes eius et cecidit cognatio Metri et pervenit usque ad Saul filium Cis quaesierunt ergo eum et non est inventus 1 Ki. 10:21
et consuluerunt post haec Dominum utrumnam venturus esset illuc responditque Dominus ecce absconditus est domi 1 Ki. 10:22
cucurrerunt itaque et tulerunt eum inde stetitque in medio populi et altior fuit universo populo ab umero et sursum 1 Ki. 10:23
et ait Samuhel ad omnem populum certe videtis quem elegit Dominus quoniam non sit similis ei in omni populo et clamavit cunctus populus et ait vivat rex 1 Ki. 10:24
locutus est autem Samuhel ad populum legem regni et scripsit in libro et reposuit coram Domino et dimisit Samuhel omnem populum singulos in domum suam 1 Ki. 10:25
sed et Saul abiit in domum suam in Gabaath et abiit cum eo pars exercitus quorum tetigerat Deus corda 1 Ki. 10:26
filii vero Belial dixerunt num salvare nos poterit iste et despexerunt eum et non adtulerunt ei munera ille vero dissimulabat se audire 1 Ki. 10:27
ascendit autem Naas Ammonites et pugnare coepit adversus Iabesgalaad dixeruntque omnes viri Iabes ad Naas habeto nos foederatos et serviemus tibi 1 Ki. 11:1
et respondit ad eos Naas Ammonites in hoc feriam vobiscum foedus ut eruam omnium vestrum oculos dextros ponamque vos obprobrium in universo Israhel 1 Ki. 11:2
et dixerunt ad eum seniores Iabes concede nobis septem dies ut mittamus nuntios in universos terminos Israhel et si non fuerit qui defendat nos egrediemur ad te 1 Ki. 11:3
venerunt ergo nuntii in Gabaath Saulis et locuti sunt verba audiente populo et levavit omnis populus vocem suam et flevit 1 Ki. 11:4
et ecce Saul veniebat sequens boves de agro et ait quid habet populus quod plorat et narraverunt ei verba virorum Iabes 1 Ki. 11:5
et insilivit spiritus Domini in Saul cum audisset verba haec et iratus est furor eius nimis 1 Ki. 11:6
et adsumens utrumque bovem concidit in frusta misitque in omnes terminos Israhel per manum nuntiorum dicens quicumque non exierit secutusque fuerit Saul et Samuhelem sic fiet bubus eius invasit ergo timor Domini populum et egressi sunt quasi vir unus 1 Ki. 11:7
et recensuit eos in Bezec fueruntque filiorum Israhel trecenta milia virorum autem Iuda triginta milia 1 Ki. 11:8
et dixerunt nuntiis qui venerant sic dicetis viris qui sunt in Iabesgalaad cras erit vobis salus cum incaluerit sol venerunt ergo nuntii et adnuntiaverunt viris Iabes qui laetati sunt 1 Ki. 11:9
et dixerunt mane exibimus ad vos et facietis nobis omne quod placuerit vobis 1 Ki. 11:10
et factum est cum venisset dies crastinus constituit Saul populum in tres partes et ingressus est media castra in vigilia matutina et percussit Ammon usque dum incalesceret dies reliqui autem dispersi sunt ita ut non relinquerentur in eis duo pariter 1 Ki. 11:11
et ait populus ad Samuhel quis est iste qui dixit Saul non regnabit super nos date viros et interficiemus eos 1 Ki. 11:12
et ait Saul non occidetur quisquam in die hac quia hodie fecit Dominus salutem in Israhel 1 Ki. 11:13
dixit autem Samuhel ad populum venite et eamus in Galgala et innovemus ibi regnum 1 Ki. 11:14
et perrexit omnis populus in Galgala et fecerunt ibi regem Saul coram Domino in Galgala et immolaverunt ibi victimas pacificas coram Domino et laetatus est ibi Saul et cuncti viri Israhel nimis 1 Ki. 11:15
dixit autem Samuhel ad universum Israhel ecce audivi vocem vestram iuxta omnia quae locuti estis ad me et constitui super vos regem 1 Ki. 12:1
et nunc rex graditur ante vos ego autem senui et incanui porro filii mei vobiscum sunt itaque conversatus coram vobis ab adulescentia mea usque ad diem hanc ecce praesto sum 1 Ki. 12:2
loquimini de me coram Domino et coram christo eius utrum bovem cuiusquam tulerim an asinum si quempiam calumniatus sum si oppressi aliquem si de manu cuiusquam munus accepi et contemnam illud hodie restituamque vobis 1 Ki. 12:3
et dixerunt non es calumniatus nos neque oppressisti neque tulisti de manu alicuius quippiam 1 Ki. 12:4
dixitque ad eos testis Dominus adversus vos et testis christus eius in die hac quia non inveneritis in manu mea quippiam et dixerunt testis 1 Ki. 12:5
et ait Samuhel ad populum Dominus qui fecit Mosen et Aaron et eduxit patres nostros de terra Aegypti 1 Ki. 12:6
nunc ergo state ut iudicio contendam adversum vos coram Domino de omnibus misericordiis Domini quas fecit vobiscum et cum patribus vestris 1 Ki. 12:7
quomodo ingressus est Iacob in Aegyptum et clamaverunt patres vestri ad Dominum et misit Dominus Mosen et Aaron et eduxit patres vestros ex Aegypto et conlocavit eos in loco hoc 1 Ki. 12:8
qui obliti sunt Domini Dei sui et tradidit eos in manu Sisarae magistri militiae Asor et in manu Philisthinorum et in manu regis Moab et pugnaverunt adversum eos 1 Ki. 12:9
postea autem clamaverunt ad Dominum et dixerunt peccavimus quia dereliquimus Dominum et servivimus Baalim et Astharoth nunc ergo erue nos de manu inimicorum nostrorum et serviemus tibi 1 Ki. 12:10
et misit Dominus Hierobaal et Bedan et Ieptha et Samuhel et eruit vos de manu inimicorum vestrorum per circuitum et habitastis confidenter 1 Ki. 12:11
nunc ergo praesto est rex vester quem elegistis et petistis ecce dedit vobis Dominus regem 1 Ki. 12:13
si timueritis Dominum et servieritis ei et audieritis vocem eius et non exasperaveritis os Domini eritis et vos et rex qui imperat vobis sequentes Dominum Deum vestrum 1 Ki. 12:14
si autem non audieritis vocem Domini sed exasperaveritis sermonem Domini erit manus Domini super vos et super patres vestros 1 Ki. 12:15
sed et nunc state et videte rem istam grandem quam facturus est Dominus in conspectu vestro 1 Ki. 12:16
numquid non messis tritici est hodie invocabo Dominum et dabit voces et pluvias et scietis et videbitis quia grande malum feceritis vobis in conspectu Domini petentes super vos regem 1 Ki. 12:17
et clamavit Samuhel ad Dominum et dedit Dominus voces et pluviam in die illa 1 Ki. 12:18
et timuit omnis populus nimis Dominum et Samuhelem dixitque universus populus ad Samuhel ora pro servis tuis ad Dominum Deum tuum ut non moriamur addidimus enim universis peccatis nostris malum ut peteremus nobis regem 1 Ki. 12:19
dixit autem Samuhel ad populum nolite timere vos fecistis universum malum hoc verumtamen nolite recedere a tergo Domini et servite Domino in omni corde vestro 1 Ki. 12:20
et nolite declinare post vana quae non proderunt vobis neque eruent vos quia vana sunt 1 Ki. 12:21
et non derelinquet Dominus populum suum propter nomen suum magnum quia iuravit Dominus facere vos sibi populum 1 Ki. 12:22
absit autem a me hoc peccatum in Domino ut cessem orare pro vobis et docebo vos viam bonam et rectam 1 Ki. 12:23
igitur timete Dominum et servite ei in veritate et ex toto corde vestro vidistis enim magnifica quae in vobis gesserit 1 Ki. 12:24
quod si perseveraveritis in malitia et vos et rex vester pariter peribitis 1 Ki. 12:25
et elegit sibi Saul tria milia de Israhel et erant cum Saul duo milia in Machmas et in monte Bethel mille autem cum Ionathan in Gabaath Beniamin porro ceterum populum remisit unumquemque in tabernacula sua 1 Ki. 13:2
et percussit Ionathan stationem Philisthim quae erat in Gabaa quod cum audissent Philisthim Saul cecinit bucina in omni terra dicens audiant Hebraei 1 Ki. 13:3
et universus Israhel audivit huiuscemodi famam percussit Saul stationem Philisthinorum et erexit se Israhel adversum Philisthim clamavit ergo populus post Saul in Galgala 1 Ki. 13:4
et Philisthim congregati sunt ad proeliandum contra Israhel triginta milia curruum et sex milia equitum et reliquum vulgus sicut harena quae est in litore maris plurima et ascendentes castrametati sunt in Machmas ad orientem Bethaven 1 Ki. 13:5
quod cum vidissent viri Israhel se in arto sitos adflictus est enim populus absconderunt se in speluncis et in abditis in petris quoque et in antris et in cisternis 1 Ki. 13:6
Hebraei autem transierunt Iordanem terram Gad et Galaad cumque adhuc esset Saul in Galgal universus populus perterritus est qui sequebatur eum 1 Ki. 13:7
et expectavit septem diebus iuxta placitum Samuhel et non venit Samuhel in Galgala dilapsusque est populus ab eo 1 Ki. 13:8
ait ergo Saul adferte mihi holocaustum et pacifica et obtulit holocaustum 1 Ki. 13:9
cumque conplesset offerens holocaustum ecce Samuhel veniebat et egressus est Saul obviam ei ut salutaret eum 1 Ki. 13:10
locutusque est ad eum Samuhel quid fecisti respondit Saul quia vidi quod dilaberetur populus a me et tu non veneras iuxta placitos dies porro Philisthim congregati fuerant in Machmas 1 Ki. 13:11
dixi nunc descendent Philisthim ad me in Galgala et faciem Domini non placavi necessitate conpulsus obtuli holocaustum 1 Ki. 13:12
sed nequaquam regnum tuum ultra consurget quaesivit sibi Dominus virum iuxta cor suum et praecepit ei Dominus ut esset dux super populum suum eo quod non servaveris quae praecepit Dominus 1 Ki. 13:14
surrexit autem Samuhel et ascendit de Galgalis in Gabaa Beniamin et recensuit Saul populum qui inventi fuerant cum eo quasi sescentos viros 1 Ki. 13:15
et Saul et Ionathan filius eius populusque qui inventus fuerat cum eis erat in Gabaa Beniamin porro Philisthim consederant in Machmas 1 Ki. 13:16
et egressi sunt ad praedandum de castris Philisthim tres cunei unus cuneus pergebat contra viam Ephra ad terram Saul 1 Ki. 13:17
descendebat ergo omnis Israhel ad Philisthim ut exacueret unusquisque vomerem suum et ligonem et securim et sarculum 1 Ki. 13:20
retunsae itaque erant acies vomerum et ligonum et tridentum et securium usque ad stimulum corrigendum 1 Ki. 13:21
cumque venisset dies proelii non est inventus ensis et lancea in manu totius populi qui erat cum Saul et cum Ionathan excepto Saul et Ionathan filio eius 1 Ki. 13:22
et accidit quadam die ut diceret Ionathan filius Saul ad adulescentem armigerum suum veni et transeamus ad stationem Philisthim quae est trans locum illum patri autem suo hoc ipsum non indicavit 1 Ki. 14:1
porro Saul morabatur in extrema parte Gabaa sub malogranato quae erat in Magron et erat populus cum eo quasi sescentorum virorum 1 Ki. 14:2
et Ahias filius Achitob fratris Ichabod filii Finees qui ortus fuerat ex Heli sacerdote Domini in Silo portabat ephod sed et populus ignorabat quod isset Ionathan 1 Ki. 14:3
erant autem inter ascensus per quos nitebatur Ionathan transire ad stationem Philisthinorum eminentes petrae ex utraque parte et quasi in modum dentium scopuli hinc inde praerupti nomen uni Boses et nomen alteri Sene 1 Ki. 14:4
unus scopulus prominens ad aquilonem ex adverso Machmas et alter a meridie contra Gabaa 1 Ki. 14:5
et ait Ionathan ecce nos transimus ad viros istos cumque apparuerimus eis 1 Ki. 14:8
et locuti sunt viri de statione ad Ionathan et ad armigerum eius dixeruntque ascendite ad nos et ostendimus vobis rem et ait Ionathan ad armigerum suum ascendamus sequere me tradidit enim eos Dominus in manu Israhel 1 Ki. 14:12
ascendit autem Ionathan reptans manibus et pedibus et armiger eius post eum itaque alii cadebant ante Ionathan alios armiger eius interficiebat sequens eum 1 Ki. 14:13
et facta est plaga prima quam percussit Ionathan et armiger eius quasi viginti virorum in media parte iugeri quam par boum in die arare consuevit 1 Ki. 14:14
et factum est miraculum in castris per agros sed et omnis populus stationis eorum qui ierant ad praedandum obstipuit et conturbata est terra et accidit quasi miraculum a Deo 1 Ki. 14:15
et respexerunt speculatores Saul qui erant in Gabaa Beniamin et ecce multitudo prostrata et huc illucque diffugiens 1 Ki. 14:16
et ait Saul populo qui erat cum eo requirite et videte quis abierit ex nobis cumque requisissent reppertum est non adesse Ionathan et armigerum eius 1 Ki. 14:17
et ait Saul ad Ahiam adplica arcam Dei erat enim ibi arca Dei in die illa cum filiis Israhel 1 Ki. 14:18
cumque loqueretur Saul ad sacerdotem tumultus magnus exortus est in castris Philisthinorum crescebatque paulatim et clarius reboabat et ait Saul ad sacerdotem contrahe manum tuam 1 Ki. 14:19
conclamavit ergo Saul et omnis populus qui erat cum eo et venerunt usque ad locum certaminis et ecce versus fuerat gladius uniuscuiusque ad proximum suum et caedes magna nimis 1 Ki. 14:20
sed et Hebraei qui fuerant cum Philisthim heri et nudius tertius ascenderantque cum eis in castris reversi sunt ut essent cum Israhele qui erant cum Saul et Ionathan 1 Ki. 14:21
et salvavit Dominus in die illa Israhel pugna autem pervenit usque Bethaven 1 Ki. 14:23
et vir Israhel sociatus sibi est in die illa adiuravit autem Saul populum dicens maledictus vir qui comederit panem usque ad vesperam donec ulciscar de inimicis meis et non manducavit universus populus panem 1 Ki. 14:24
ingressus est itaque populus saltum et apparuit fluens mel nullusque adplicuit manum ad os suum timebat enim populus iuramentum 1 Ki. 14:26
porro Ionathan non audierat cum adiuraret pater eius populum extenditque summitatem virgae quam habebat in manu et intinxit in favo mellis et convertit manum suam ad os suum et inluminati sunt oculi eius 1 Ki. 14:27
et versus ad praedam tulit oves et boves et vitulos et mactaverunt in terra comeditque populus cum sanguine 1 Ki. 14:32
et dixit Saul dispergimini in vulgus et dicite eis ut adducat ad me unusquisque bovem suum et arietem et occidite super istud et vescimini et non peccabitis Domino comedentes cum sanguine adduxit itaque omnis populus unusquisque bovem in manu sua usque ad noctem et occiderunt ibi 1 Ki. 14:34
et dixit Saul inruamus super Philisthim nocte et vastemus eos usque dum inlucescat mane nec relinquamus de eis virum dixitque populus omne quod bonum videtur in oculis tuis fac et ait sacerdos accedamus huc ad Deum 1 Ki. 14:36
et consuluit Saul Deum num persequar Philisthim si trades eos in manu Israhel et non respondit ei in die illa 1 Ki. 14:37
dixitque Saul adplicate huc universos angulos populi et scitote et videte per quem acciderit peccatum hoc hodie 1 Ki. 14:38
et ait ad universum Israhel separamini vos in partem unam et ego cum Ionathan filio meo ero in parte una respondit populus ad Saul quod bonum videtur in oculis tuis fac 1 Ki. 14:40
et dixit Saul ad Dominum Deum Israhel da indicium et deprehensus est Ionathan et Saul populus autem exivit 1 Ki. 14:41
et ait Saul mittite sortem inter me et inter Ionathan filium meum et captus est Ionathan 1 Ki. 14:42
dixit autem Saul ad Ionathan indica mihi quid feceris et indicavit ei Ionathan et ait gustans gustavi in summitate virgae quae erat in manu mea paululum mellis et ecce ego morior 1 Ki. 14:43
et ait Saul haec faciat mihi Deus et haec addat quia morte morieris Ionathan 1 Ki. 14:44
at Saul confirmato regno super Israhel pugnabat per circuitum adversum omnes inimicos eius contra Moab et filios Ammon et Edom et reges Suba et Philistheos et quocumque se verterat superabat 1 Ki. 14:47
congregatoque exercitu percussit Amalech et eruit Israhel de manu vastatorum eius 1 Ki. 14:48
fuerunt autem filii Saul Ionathan et Iesui et Melchisua nomina duarum filiarum eius nomen primogenitae Merob et nomen minoris Michol 1 Ki. 14:49
et nomen uxoris Saul Ahinoem filia Ahimaas et nomina principum militiae eius Abner filius Ner patruelis Saul 1 Ki. 14:50
Cis fuerat pater Saul et Ner pater Abner filius Abihel 1 Ki. 14:51
erat autem bellum potens adversum Philistheos omnibus diebus Saul nam quemcumque viderat Saul virum fortem et aptum ad proelium sociabat eum sibi 1 Ki. 14:52
et dixit Samuhel ad Saul me misit Dominus ut unguerem te in regem super populum eius Israhel nunc ergo audi vocem Domini 1 Ki. 15:1
nunc igitur vade et percute Amalech et demolire universa eius non parcas ei sed interfice a viro usque ad mulierem et parvulum atque lactantem bovem et ovem camelum et asinum 1 Ki. 15:3
praecepit itaque Saul populo et recensuit eos quasi agnos ducenta milia peditum et decem milia virorum Iuda 1 Ki. 15:4
dixitque Saul Cineo abite recedite atque descendite ab Amalech ne forte involvam te cum eo tu enim fecisti misericordiam cum omnibus filiis Israhel cum ascenderent de Aegypto et recessit Cineus de medio Amalech 1 Ki. 15:6
et adprehendit Agag regem Amalech vivum omne autem vulgus interfecit in ore gladii 1 Ki. 15:8
et pepercit Saul et populus Agag et optimis gregibus ovium et armentorum et vestibus et arietibus et universis quae pulchra erant nec voluerunt disperdere ea quicquid vero vile fuit et reprobum hoc demoliti sunt 1 Ki. 15:9
paenitet me quod constituerim Saul regem quia dereliquit me et verba mea opere non implevit contristatusque est Samuhel et clamavit ad Dominum tota nocte 1 Ki. 15:11
cumque de nocte surrexisset Samuhel ut iret ad Saul mane nuntiatum est Samuheli eo quod venisset Saul in Carmelum et erexisset sibi fornicem triumphalem et reversus transisset descendissetque in Galgala venit ergo Samuhel ad Saul et 1 Ki. 15:12
dixitque Samuhel et quae est haec vox gregum quae resonat in auribus meis et armentorum quam ego audio 1 Ki. 15:14
et ait Saul de Amalech adduxerunt ea pepercit enim populus melioribus ovibus et armentis ut immolarentur Domino Deo tuo reliqua vero occidimus 1 Ki. 15:15
dixit autem Samuhel ad Saul sine me et indicabo tibi quae locutus sit Dominus ad me nocte dixitque ei loquere 1 Ki. 15:16
et ait Samuhel nonne cum parvulus esses in oculis tuis caput in tribubus Israhel factus es unxitque te Dominus regem super Israhel 1 Ki. 15:17
et misit te Dominus in via et ait vade et interfice peccatores Amalech et pugnabis contra eos usque ad internicionem eorum 1 Ki. 15:18
quare ergo non audisti vocem Domini sed versus ad praedam es et fecisti malum in oculis Domini 1 Ki. 15:19
et ait Saul ad Samuhelem immo audivi vocem Domini et ambulavi in via per quam misit me Dominus et adduxi Agag regem Amalech et Amalech interfeci 1 Ki. 15:20
tulit autem populus de praeda oves et boves primitias eorum quae caesa sunt ut immolet Domino Deo suo in Galgalis 1 Ki. 15:21
et ait Samuhel numquid vult Dominus holocausta aut victimas et non potius ut oboediatur voci Domini melior est enim oboedientia quam victimae et auscultare magis quam offerre adipem arietum 1 Ki. 15:22
quoniam quasi peccatum ariolandi est repugnare et quasi scelus idolatriae nolle adquiescere pro eo ergo quod abiecisti sermonem Domini abiecit te ne sis rex 1 Ki. 15:23
dixitque Saul ad Samuhel peccavi quia praevaricatus sum sermonem Domini et verba tua timens populum et oboediens voci eorum 1 Ki. 15:24
sed nunc porta quaeso peccatum meum et revertere mecum ut adorem Dominum 1 Ki. 15:25
et ait Samuhel ad Saul non revertar tecum quia proiecisti sermonem Domini et proiecit te Dominus ne sis rex super Israhel 1 Ki. 15:26
et conversus est Samuhel ut abiret ille autem adprehendit summitatem pallii eius quae et scissa est 1 Ki. 15:27
et ait ad eum Samuhel scidit Dominus regnum Israhel a te hodie et tradidit illud proximo tuo meliori te 1 Ki. 15:28
porro Triumphator in Israhel non parcet et paenitudine non flectetur neque enim homo est ut agat paenitentiam 1 Ki. 15:29
at ille ait peccavi sed nunc honora me coram senibus populi mei et coram Israhel et revertere mecum ut adorem Dominum Deum tuum 1 Ki. 15:30
reversus ergo Samuhel secutus est Saulem et adoravit Saul Dominum 1 Ki. 15:31
dixitque Samuhel adducite ad me Agag regem Amalech et oblatus est ei Agag pinguissimus et dixit Agag sicine separat amara mors 1 Ki. 15:32
et ait Samuhel sicut fecit absque liberis mulieres gladius tuus sic absque liberis erit inter mulieres mater tua et in frusta concidit Samuhel Agag coram Domino in Galgalis 1 Ki. 15:33
et non vidit Samuhel ultra Saul usque ad diem mortis suae verumtamen lugebat Samuhel Saul quoniam Dominum paenitebat quod constituisset regem Saul super Israhel 1 Ki. 15:35
dixitque Dominus ad Samuhel usquequo tu luges Saul cum ego proiecerim eum ne regnet super Israhel imple cornu tuum oleo et veni ut mittam te ad Isai Bethleemitem providi enim in filiis eius mihi regem 1 Ki. 16:1
et ait Samuhel quomodo vadam audiet enim Saul et interficiet me et ait Dominus vitulum de armento tolles in manu tua et dices ad immolandum Domino veni 1 Ki. 16:2
et vocabis Isai ad victimam et ego ostendam tibi quid facias et ungues quemcumque monstravero tibi 1 Ki. 16:3
fecit ergo Samuhel sicut locutus est ei Dominus venitque in Bethleem et admirati sunt seniores civitatis occurrentes ei dixeruntque pacificus ingressus tuus 1 Ki. 16:4
et ait pacificus ad immolandum Domino veni sanctificamini et venite mecum ut immolem sanctificavit ergo Isai et filios eius et vocavit eos ad sacrificium 1 Ki. 16:5
cumque ingressi essent vidit Heliab et ait num coram Domino est christus eius 1 Ki. 16:6
et dixit Dominus ad Samuhel ne respicias vultum eius neque altitudinem staturae eius quoniam abieci eum nec iuxta intuitum hominis iudico homo enim videt ea quae parent Dominus autem intuetur cor 1 Ki. 16:7
et vocavit Isai Abinadab et adduxit eum coram Samuhel qui dixit nec hunc elegit Dominus 1 Ki. 16:8
adduxit itaque Isai septem filios suos coram Samuhel et ait Samuhel ad Isai non elegit Dominus ex istis 1 Ki. 16:10
dixitque Samuhel ad Isai numquid iam conpleti sunt filii qui respondit adhuc reliquus est parvulus et pascit oves et ait Samuhel ad Isai mitte et adduc eum nec enim discumbemus priusquam ille huc venerit 1 Ki. 16:11
misit ergo et adduxit eum erat autem rufus et pulcher aspectu decoraque facie et ait Dominus surge ungue eum ipse est enim 1 Ki. 16:12
tulit igitur Samuhel cornu olei et unxit eum in medio fratrum eius et directus est spiritus Domini in David a die illa et in reliquum surgensque Samuhel abiit in Ramatha 1 Ki. 16:13
spiritus autem Domini recessit a Saul et exagitabat eum spiritus nequam a Domino 1 Ki. 16:14
iubeat dominus noster et servi tui qui coram te sunt quaerant hominem scientem psallere cithara ut quando arripuerit te spiritus Dei malus psallat manu sua et levius feras 1 Ki. 16:16
et ait Saul ad servos suos providete mihi aliquem bene psallentem et adducite eum ad me 1 Ki. 16:17
et respondens unus de pueris ait ecce vidi filium Isai Bethleemitem scientem psallere et fortissimum robore et virum bellicosum et prudentem in verbis et virum pulchrum et Dominus est cum eo 1 Ki. 16:18
tulitque Isai asinum plenum panibus et lagoenam vini et hedum de capris unum et misit per manum David filii sui Saul 1 Ki. 16:20
et venit David ad Saul et stetit coram eo at ille dilexit eum nimis et factus est eius armiger 1 Ki. 16:21
igitur quandocumque spiritus Dei arripiebat Saul tollebat David citharam et percutiebat manu sua et refocilabatur Saul et levius habebat recedebat enim ab eo spiritus malus 1 Ki. 16:23
congregantes vero Philisthim agmina sua in proelium convenerunt in Soccho Iudae et castrametati sunt inter Soccho et Azeca in finibus Dommim 1 Ki. 17:1
porro Saul et viri Israhel congregati venerunt in valle Terebinthi et direxerunt aciem ad pugnandum contra Philisthim 1 Ki. 17:2
et Philisthim stabant super montem ex hac parte et Israhel stabat super montem ex altera parte vallisque erat inter eos 1 Ki. 17:3
et egressus est vir spurius de castris Philisthinorum nomine Goliath de Geth altitudinis sex cubitorum et palmo 1 Ki. 17:4
et cassis aerea super caput eius et lorica hamata induebatur porro pondus loricae eius quinque milia siclorum aeris 1 Ki. 17:5
et ocreas aereas habebat in cruribus et clypeus aereus tegebat umeros eius 1 Ki. 17:6
hastile autem hastae eius erat quasi liciatorium texentium ipsum autem ferrum hastae eius sescentos siclos habebat ferri et armiger eius antecedebat eum 1 Ki. 17:7
stansque clamabat adversum falangas Israhel et dicebat eis quare venitis parati ad proelium numquid ego non sum Philistheus et vos servi Saul eligite ex vobis virum et descendat ad singulare certamen 1 Ki. 17:8
si quiverit pugnare mecum et percusserit me erimus vobis servi si autem ego praevaluero et percussero eum vos servi eritis et servietis nobis 1 Ki. 17:9
et aiebat Philistheus ego exprobravi agminibus Israhelis hodie date mihi virum et ineat mecum singulare certamen 1 Ki. 17:10
audiens autem Saul et omnes viri israhelitae sermones Philisthei huiuscemodi stupebant et metuebant nimis 1 Ki. 17:11
David autem erat filius viri ephrathei de quo supra dictum est de Bethleem Iuda cui erat nomen Isai qui habebat octo filios et erat vir in diebus Saul senex et grandevus inter viros 1 Ki. 17:12
abierunt autem tres filii eius maiores post Saul in proelium et nomina trium filiorum eius qui perrexerant ad bellum Heliab primogenitus et secundus Abinadab tertiusque Samma 1 Ki. 17:13
abiit David et reversus est a Saul ut pasceret gregem patris sui in Bethleem 1 Ki. 17:15
procedebat vero Philistheus mane et vespere et stabat quadraginta diebus 1 Ki. 17:16
dixit autem Isai ad David filium suum accipe fratribus tuis oephi pulentae et decem panes istos et curre in castra ad fratres tuos 1 Ki. 17:17
et decem formellas casei has deferes ad tribunum et fratres tuos visitabis si recte agant et cum quibus ordinati sint disce 1 Ki. 17:18
Saul autem et illi et omnes filii Israhel in valle Terebinthi pugnabant adversum Philisthim 1 Ki. 17:19
surrexit itaque David mane et commendavit gregem custodi et onustus abiit sicut praeceperat ei Isai et venit ad locum Magala et ad exercitum qui egressus ad pugnam vociferatus erat in certamine 1 Ki. 17:20
direxerat enim aciem Israhel sed et Philisthim ex adverso fuerant praeparati 1 Ki. 17:21
derelinquens ergo David vasa quae adtulerat sub manu custodis ad sarcinas cucurrit ad locum certaminis et interrogabat si omnia recte agerentur erga fratres suos 1 Ki. 17:22
cumque adhuc ille loqueretur eis apparuit vir ille spurius ascendens Goliath nomine Philistheus de Geth ex castris Philisthinorum et loquente eo haec eadem verba audivit David 1 Ki. 17:23
et dixit unus quispiam de Israhel num vidisti virum hunc qui ascendit ad exprobrandum enim Israheli ascendit virum ergo qui percusserit eum ditabit rex divitiis magnis et filiam suam dabit ei et domum patris eius faciet absque tributo in Israhel 1 Ki. 17:25
et ait David ad viros qui stabant secum dicens quid dabitur viro qui percusserit Philistheum hunc et tulerit obprobrium de Israhel quis est enim hic Philistheus incircumcisus qui exprobravit acies Dei viventis 1 Ki. 17:26
quod cum audisset Heliab frater eius maior loquente eo cum aliis iratus est contra David et ait quare venisti et quare dereliquisti pauculas oves illas in deserto ego novi superbiam tuam et nequitiam cordis tui quia ut videres proelium descendisti 1 Ki. 17:28
et dixit David quid feci numquid non verbum est 1 Ki. 17:29
et declinavit paululum ab eo ad alium dixitque eundem sermonem et respondit ei populus verbum sicut et prius 1 Ki. 17:30
audita sunt autem verba quae locutus est David et adnuntiata in conspectu Saul 1 Ki. 17:31
ad quem cum fuisset adductus locutus est ei non concidat cor cuiusquam in eo ego servus tuus vadam et pugnabo adversus Philistheum 1 Ki. 17:32
et ait Saul ad David non vales resistere Philistheo isti nec pugnare adversum eum quia puer es hic autem vir bellator ab adulescentia sua 1 Ki. 17:33
dixitque David ad Saul pascebat servus tuus patris sui gregem et veniebat leo vel ursus tollebatque arietem de medio gregis 1 Ki. 17:34
et sequebar eos et percutiebam eruebamque de ore eorum et illi consurgebant adversum me et adprehendebam mentum eorum et suffocabam interficiebamque eos 1 Ki. 17:35
nam et leonem et ursum interfeci ego servus tuus erit igitur et Philistheus hic incircumcisus quasi unus ex eis quia ausus est maledicere exercitum Dei viventis 1 Ki. 17:36
et ait David Dominus qui eruit me de manu leonis et de manu ursi ipse liberabit me de manu Philisthei huius dixit autem Saul ad David vade et Dominus tecum sit 1 Ki. 17:37
et induit Saul David vestimentis suis et inposuit galeam aeream super caput eius et vestivit eum lorica 1 Ki. 17:38
accinctus ergo David gladio eius super veste sua coepit temptare si armatus posset incedere non enim habebat consuetudinem dixitque David ad Saul non possum sic incedere quia nec usum habeo et deposuit ea 1 Ki. 17:39
et tulit baculum suum quem semper habebat in manibus et elegit sibi quinque limpidissimos lapides de torrente et misit eos in peram pastoralem quam habebat secum et fundam manu tulit et processit adversum Philistheum 1 Ki. 17:40
ibat autem Philistheus incedens et adpropinquans adversum David et armiger eius ante eum 1 Ki. 17:41
cumque inspexisset Philistheus et vidisset David despexit eum erat enim adulescens rufus et pulcher aspectu 1 Ki. 17:42
et dixit Philistheus ad David numquid ego canis sum quod tu venis ad me cum baculo et maledixit Philistheus David in diis suis 1 Ki. 17:43
dixitque ad David veni ad me et dabo carnes tuas volatilibus caeli et bestiis terrae 1 Ki. 17:44
dixit autem David ad Philistheum tu venis ad me cum gladio et hasta et clypeo ego autem venio ad te in nomine Domini exercituum Dei agminum Israhel quibus exprobrasti 1 Ki. 17:45
hodie et dabit te Dominus in manu mea et percutiam te et auferam caput tuum a te et dabo cadaver castrorum Philisthim hodie volatilibus caeli et bestiis terrae ut sciat omnis terra quia est Deus in Israhel 1 Ki. 17:46
et noverit universa ecclesia haec quia non in gladio nec in hasta salvat Dominus ipsius est enim bellum et tradet vos in manus nostras 1 Ki. 17:47
cum ergo surrexisset Philistheus et veniret et adpropinquaret contra David festinavit David et cucurrit ad pugnam ex adverso Philisthei 1 Ki. 17:48
et misit manum suam in peram tulitque unum lapidem et funda iecit et percussit Philistheum in fronte et infixus est lapis in fronte eius et cecidit in faciem suam super terram 1 Ki. 17:49
praevaluitque David adversus Philistheum in funda et in lapide percussumque Philistheum interfecit cumque gladium non haberet in manu David 1 Ki. 17:50
cucurrit et stetit super Philistheum et tulit gladium eius et eduxit de vagina sua et interfecit eum praeciditque caput eius videntes autem Philisthim quod mortuus esset fortissimus eorum fugerunt 1 Ki. 17:51
et consurgentes viri Israhel et Iuda vociferati sunt et persecuti Philistheos usque dum venirent in vallem et usque ad portas Accaron cecideruntque vulnerati de Philisthim in via Sarim usque ad Geth et usque Accaron 1 Ki. 17:52
et revertentes filii Israhel postquam persecuti fuerant Philistheos invaserunt castra eorum 1 Ki. 17:53
et ait rex interroga tu cuius filius sit iste puer 1 Ki. 17:56
cumque regressus esset David percusso Philistheo tulit eum Abner et introduxit coram Saul caput Philisthei habentem in manu 1 Ki. 17:57
et ait ad eum Saul de qua progenie es o adulescens dixitque David filius servi tui Isai Bethleemitae ego sum 1 Ki. 17:58
et factum est cum conplesset loqui ad Saul anima Ionathan conligata est animae David et dilexit eum Ionathan quasi animam suam 1 Ki. 18:1
tulitque eum Saul in die illa et non concessit ei ut reverteretur in domum patris sui 1 Ki. 18:2
inierunt autem Ionathan et David foedus diligebat enim eum quasi animam suam 1 Ki. 18:3
nam expoliavit se Ionathan tunicam qua erat vestitus et dedit eam David et reliqua vestimenta sua usque ad gladium et arcum suum et usque ad balteum 1 Ki. 18:4
egrediebatur quoque David ad omnia quaecumque misisset eum Saul et prudenter se agebat posuitque eum Saul super viros belli et acceptus erat in oculis universi populi maximeque in conspectu famulorum Saul 1 Ki. 18:5
porro cum reverteretur percusso Philistheo David egressae sunt mulieres de universis urbibus Israhel cantantes chorosque ducentes in occursum Saul regis in tympanis laetitiae et in sistris 1 Ki. 18:6
et praecinebant mulieres ludentes atque dicentes percussit Saul mille et David decem milia 1 Ki. 18:7
iratus est autem Saul nimis et displicuit in oculis eius iste sermo dixitque dederunt David decem milia et mihi dederunt mille quid ei superest nisi solum regnum 1 Ki. 18:8
non rectis ergo oculis Saul aspiciebat David ex die illa et deinceps 1 Ki. 18:9
post diem autem alteram invasit spiritus Dei malus Saul et prophetabat in medio domus suae David autem psallebat manu sua sicut per singulos dies tenebatque Saul lanceam 1 Ki. 18:10
et misit eam putans quod configere posset David cum pariete et declinavit David a facie eius secundo 1 Ki. 18:11
et timuit Saul David eo quod esset Dominus cum eo et a se recessisset 1 Ki. 18:12
amovit ergo eum Saul a se et fecit eum tribunum super mille viros et egrediebatur et intrabat in conspectu populi 1 Ki. 18:13
in omnibus quoque viis suis David prudenter agebat et Dominus erat cum eo 1 Ki. 18:14
vidit itaque Saul quod prudens esset nimis et coepit cavere eum 1 Ki. 18:15
omnis autem Israhel et Iuda diligebat David ipse enim egrediebatur et ingrediebatur ante eos 1 Ki. 18:16
dixit autem Saul ad David ecce filia mea maior Merob ipsam dabo tibi uxorem tantummodo esto vir fortis et proeliare bella Domini Saul autem reputabat dicens non sit manus mea in eo sed sit super illum manus Philisthinorum 1 Ki. 18:17
dilexit autem Michol filia Saul altera David et nuntiatum est Saul et placuit ei 1 Ki. 18:20
dixitque Saul dabo eam illi ut fiat ei in scandalum et sit super eum manus Philisthinorum dixit ergo Saul ad David in duabus rebus gener meus eris hodie 1 Ki. 18:21
et mandavit Saul servis suis loquimini ad David clam me dicentes ecce places regi et omnes servi eius diligunt te nunc ergo esto gener regis 1 Ki. 18:22
et locuti sunt servi Saul in auribus David omnia verba haec et ait David num parum vobis videtur generum esse regis ego autem sum vir pauper et tenuis 1 Ki. 18:23
et renuntiaverunt servi Saul dicentes huiuscemodi verba locutus est David 1 Ki. 18:24
et post dies paucos surgens David abiit cum viris qui sub eo erant et percussis Philisthim ducentis viris adtulit praeputia eorum et adnumeravit ea regi ut esset gener eius dedit itaque ei Saul Michol filiam suam uxorem 1 Ki. 18:27
et vidit Saul et intellexit quia Dominus esset cum David Michol autem filia Saul diligebat eum 1 Ki. 18:28
et Saul magis coepit timere David factusque est Saul inimicus David cunctis diebus 1 Ki. 18:29
et egressi sunt principes Philisthinorum a principio autem egressionis eorum prudentius se gerebat David quam omnes servi Saul et celebre factum est nomen eius nimis 1 Ki. 18:30
locutus est autem Saul ad Ionathan filium suum et ad omnes servos suos ut occiderent David porro Ionathan filius Saul diligebat David valde 1 Ki. 19:1
et indicavit Ionathan David dicens quaerit Saul pater meus occidere te quapropter observa te quaeso mane et manebis clam et absconderis 1 Ki. 19:2
ego autem egrediens stabo iuxta patrem meum in agro ubicumque fueris et ego loquar de te ad patrem meum et quodcumque videro nuntiabo tibi 1 Ki. 19:3
locutus est ergo Ionathan de David bona ad Saul patrem suum dixitque ad eum ne pecces rex in servum tuum David quia non peccavit tibi et opera eius bona sunt tibi valde 1 Ki. 19:4
et posuit animam suam in manu sua et percussit Philistheum et fecit Dominus salutem magnam universo Israhel vidisti et laetatus es quare ergo peccas in sanguine innoxio interficiens David qui est absque culpa 1 Ki. 19:5
vocavit itaque Ionathan David et indicavit ei omnia verba haec et introduxit Ionathan David ad Saul et fuit ante eum sicut fuerat heri et nudius tertius 1 Ki. 19:7
motum est autem rursus bellum et egressus David pugnavit adversus Philisthim percussitque eos plaga magna et fugerunt a facie eius 1 Ki. 19:8
et factus est spiritus Domini malus in Saul sedebat autem in domo sua et tenebat lanceam porro David psallebat in manu sua 1 Ki. 19:9
nisusque est Saul configere lancea David in pariete et declinavit David a facie Saul lancea autem casso vulnere perlata est in parietem et David fugit et salvatus est nocte illa 1 Ki. 19:10
misit ergo Saul satellites suos in domum David ut custodirent eum et interficeretur mane quod cum adnuntiasset David Michol uxor sua dicens nisi salvaveris te nocte hac cras morieris 1 Ki. 19:11
deposuit eum per fenestram porro ille abiit et aufugit atque salvatus est 1 Ki. 19:12
tulit autem Michol statuam et posuit eam super lectum et pellem pilosam caprarum posuit ad caput eius et operuit eam vestimentis 1 Ki. 19:13
misit autem Saul apparitores qui raperent David et responsum est quod aegrotaret 1 Ki. 19:14
cumque venissent nuntii inventum est simulacrum super lectum et pellis caprarum ad caput eius 1 Ki. 19:16
dixitque Saul ad Michol quare sic inlusisti mihi et dimisisti inimicum meum ut fugeret et respondit Michol ad Saul quia ipse locutus est mihi dimitte me alioquin interficiam te 1 Ki. 19:17
David autem fugiens salvatus est et venit ad Samuhel in Ramatha et nuntiavit ei omnia quae fecerat sibi Saul et abierunt ipse et Samuhel et morati sunt in Nahioth 1 Ki. 19:18
misit ergo Saul lictores ut raperent David qui cum vidissent cuneum prophetarum vaticinantium et Samuhel stantem super eos factus est etiam in illis spiritus Domini et prophetare coeperunt etiam ipsi 1 Ki. 19:20
quod cum nuntiatum esset Sauli misit alios nuntios prophetaverunt autem et illi et rursum Saul misit tertios nuntios qui et ipsi prophetaverunt 1 Ki. 19:21
abiit autem etiam ipse in Ramatha et venit usque ad cisternam magnam quae est in Soccho et interrogavit et dixit in quo loco sunt Samuhel et David dictumque est ei ecce in Nahioth sunt in Rama 1 Ki. 19:22
et abiit in Nahioth in Rama et factus est etiam super eum spiritus Dei et ambulabat ingrediens et prophetabat usque dum veniret in Nahioth in Rama 1 Ki. 19:23
et expoliavit se etiam ipse vestimentis suis et prophetavit cum ceteris coram Samuhel et cecidit nudus tota die illa et nocte unde et exivit proverbium num et Saul inter prophetas 1 Ki. 19:24
fugit autem David de Nahioth quae erat in Rama veniensque locutus est coram Ionathan quid feci quae est iniquitas mea et quod peccatum meum in patrem tuum quia quaerit animam meam 1 Ki. 20:1
et iuravit rursum David et ille ait scit profecto pater tuus quia inveni gratiam in oculis tuis et dicet nesciat hoc Ionathan ne forte tristetur quinimmo vivit Dominus et vivit anima tua quia uno tantum ut ita dicam gradu ego morsque dividimur 1 Ki. 20:3
et ait Ionathan ad David quodcumque dixerit mihi anima tua faciam tibi 1 Ki. 20:4
dixit autem David ad Ionathan ecce kalendae sunt crastino et ego ex more sedere soleo iuxta regem ad vescendum dimitte ergo me ut abscondar in agro usque ad vesperam diei tertiae 1 Ki. 20:5
fac ergo misericordiam in servum tuum quia foedus Domini me famulum tuum tecum inire fecisti si autem est in me aliqua iniquitas tu me interfice et ad patrem tuum ne introducas me 1 Ki. 20:8
et ait Ionathan absit hoc a te neque enim fieri potest ut si certo cognovero conpletam patris mei esse malitiam contra te non adnuntiem tibi 1 Ki. 20:9
et ait Ionathan ad David veni egrediamur in agrum cumque exissent ambo in agrum 1 Ki. 20:11
ait Ionathan ad David Domine Deus Israhel si investigavero sententiam patris mei crastino vel perendie et aliquid boni fuerit super David et non statim misero ad te et notum tibi fecero 1 Ki. 20:12
haec faciat Dominus Ionathan et haec augeat si autem perseveraverit patris mei malitia adversum te revelabo aurem tuam et dimittam te ut vadas in pace et sit Dominus tecum sicut fuit cum patre meo 1 Ki. 20:13
et si vixero facies mihi misericordiam Domini si vero mortuus fuero 1 Ki. 20:14
pepigit ergo foedus Ionathan cum domo David et requisivit Dominus de manu inimicorum David 1 Ki. 20:16
et addidit Ionathan deierare David eo quod diligeret illum sicut animam enim suam ita diligebat eum 1 Ki. 20:17
dixitque ad eum Ionathan cras kalendae sunt et requireris 1 Ki. 20:18
requiretur enim sessio tua usque perendie descendes ergo festinus et venies in locum ubi celandus es in die qua operari licet et sedebis iuxta lapidem cui est nomen Ezel 1 Ki. 20:19
et ego tres sagittas mittam iuxta eum et iaciam quasi exercens me ad signum 1 Ki. 20:20
mittam quoque et puerum dicens ei vade et adfer mihi sagittas 1 Ki. 20:21
si dixero puero ecce sagittae intra te sunt tolle eas tu veni ad me quia pax tibi est et nihil est mali vivit Dominus si autem sic locutus fuero puero ecce sagittae ultra te sunt vade quia dimisit te Dominus 1 Ki. 20:22
de verbo autem quod locuti fuimus ego et tu sit Dominus inter me et te usque in sempiternum 1 Ki. 20:23
absconditus est ergo David in agro et venerunt kalendae et sedit rex ad comedendum panem 1 Ki. 20:24
cumque sedisset rex super cathedram suam secundum consuetudinem quae erat iuxta parietem surrexit Ionathan et sedit Abner ex latere Saul vacuusque apparuit locus David 1 Ki. 20:25
et non est locutus Saul quicquam in die illa cogitabat enim quod forte evenisset ei ut non esset mundus nec purificatus 1 Ki. 20:26
et respondit Ionathan Sauli rogavit me obnixe ut iret in Bethleem 1 Ki. 20:28
et ait dimitte me quoniam sacrificium sollemne est in civitate unus de fratribus meis accersivit me nunc ergo si inveni gratiam in oculis tuis vadam cito et videbo fratres meos ob hanc causam non venit ad mensam regis 1 Ki. 20:29
iratus autem Saul adversus Ionathan dixit ei fili mulieris virum ultro rapientis numquid ignoro quia diligis filium Isai in confusionem tuam et in confusionem ignominiosae matris tuae 1 Ki. 20:30
omnibus enim diebus quibus filius Isai vixerit super terram non stabilieris tu neque regnum tuum itaque iam nunc mitte et adduc eum ad me quia filius mortis est 1 Ki. 20:31
et arripuit Saul lanceam ut percuteret eum et intellexit Ionathan quod definitum esset patri suo ut interficeret David 1 Ki. 20:33
surrexit ergo Ionathan a mensa in ira furoris et non comedit in die kalendarum secunda panem contristatus est enim super David eo quod confudisset eum pater suus 1 Ki. 20:34
cumque inluxisset mane venit Ionathan in agrum iuxta placitum David et puer parvulus cum eo 1 Ki. 20:35
et ait ad puerum suum vade et adfer mihi sagittas quas ego iacio cumque puer cucurrisset iecit aliam sagittam trans puerum 1 Ki. 20:36
venit itaque puer ad locum iaculi quod miserat Ionathan et clamavit Ionathan post tergum pueri et ait ecce ibi est sagitta porro ultra te 1 Ki. 20:37
clamavitque Ionathan post tergum pueri festina velociter ne steteris collegit autem puer Ionathae sagittas et adtulit ad dominum suum 1 Ki. 20:38
et quid ageretur penitus ignorabat tantummodo enim Ionathan et David rem noverant 1 Ki. 20:39
dedit igitur Ionathan arma sua puero et dixit ei vade defer in civitatem 1 Ki. 20:40
cumque abisset puer surrexit David de loco qui vergebat ad austrum et cadens pronus in terram adoravit tertio et osculantes alterutrum fleverunt pariter David autem amplius 1 Ki. 20:41
dixit ergo Ionathan ad David vade in pace quaecumque iuravimus ambo in nomine Domini dicentes Dominus sit inter me et te et inter semen meum et semen tuum usque in sempiternum et surrexit et abiit sed et Ionathan ingressus est civitatem 1 Ki. 20:42
venit autem David in Nobe ad Ahimelech sacerdotem et obstipuit Ahimelech eo quod venisset David et dixit ei quare tu solus et nullus est tecum 1 Ki. 21:1
et ait David ad Ahimelech sacerdotem rex praecepit mihi sermonem et dixit nemo sciat rem propter quam a me missus es et cuiusmodi tibi praecepta dederim nam et pueris condixi in illum et illum locum 1 Ki. 21:2
et respondens sacerdos David ait ei non habeo panes laicos ad manum sed tantum panem sanctum si mundi sunt pueri maxime a mulieribus 1 Ki. 21:4
et respondit David sacerdoti et dixit ei equidem si de mulieribus agitur continuimus nos ab heri et nudius tertius quando egrediebamur et fuerunt vasa puerorum sancta porro via haec polluta est sed et ipsa hodie sanctificabitur in vasis 1 Ki. 21:5
erat autem ibi vir de servis Saul in die illa intus in tabernaculo Domini et nomen eius Doec Idumeus potentissimus pastorum Saul 1 Ki. 21:7
dixit autem David ad Ahimelech si habes hic ad manum hastam aut gladium quia gladium meum et arma mea non tuli mecum sermo enim regis urguebat 1 Ki. 21:8
et dixit sacerdos gladius Goliath Philisthei quem percussisti in valle Terebinthi est involutus pallio post ephod si istum vis tollere tolle neque enim est alius hic absque eo et ait David non est huic alter similis da mihi eum 1 Ki. 21:9
surrexit itaque David et fugit in die illa a facie Saul et venit ad Achis regem Geth 1 Ki. 21:10
dixeruntque ei servi Achis numquid non iste est David rex terrae nonne huic cantabant per choros dicentes percussit Saul mille et David decem milia 1 Ki. 21:11
posuit autem David sermones istos in corde suo et extimuit valde a facie Achis regis Geth 1 Ki. 21:12
et inmutavit os suum coram eis et conlabebatur inter manus eorum et inpingebat in ostia portae defluebantque salivae eius in barbam 1 Ki. 21:13
et ait Achis ad servos suos vidistis hominem insanum quare adduxistis eum ad me 1 Ki. 21:14
abiit ergo inde David et fugit in speluncam Odollam quod cum audissent fratres eius et omnis domus patris eius descenderunt ad eum illuc 1 Ki. 22:1
et convenerunt ad eum omnes qui erant in angustia constituti et oppressi aere alieno et amaro animo et factus est eorum princeps fueruntque cum eo quasi quadringenti viri 1 Ki. 22:2
et profectus est David inde in Maspha quae est Moab et dixit ad regem Moab maneat oro pater meus et mater mea vobiscum donec sciam quid faciat mihi Deus 1 Ki. 22:3
et reliquit eos ante faciem regis Moab manseruntque apud eum cunctis diebus quibus David fuit in praesidio 1 Ki. 22:4
dixitque Gad propheta ad David noli manere in praesidio proficiscere et vade in terram Iuda et profectus David venit in saltum Hareth 1 Ki. 22:5
et audivit Saul quod apparuisset David et viri qui erant cum eo Saul autem cum maneret in Gabaa et esset in nemore quod est in Rama hastam manu tenens cunctique socii eius circumstarent eum 1 Ki. 22:6
ait ad servos suos qui adsistebant ei audite filii Iemini numquid omnibus vobis dabit filius Isai agros et vineas et universos vos faciet tribunos et centuriones 1 Ki. 22:7
quoniam coniurastis omnes adversum me et non est qui mihi renuntiet maxime cum et filius meus foedus iunxerit cum filio Isai non est qui vicem meam doleat ex vobis nec qui adnuntiet mihi eo quod suscitaverit filius meus servum meum adversum me insidiantem mihi usque hodie 1 Ki. 22:8
respondens autem Doec Idumeus qui adsistebat et erat primus inter servos Saul vidi inquit filium Isai in Nobe apud Ahimelech filium Achitob 1 Ki. 22:9
qui consuluit pro eo Dominum et cibaria dedit ei sed et gladium Goliath Philisthei dedit illi 1 Ki. 22:10
misit ergo rex ad accersiendum Ahimelech filium Achitob sacerdotem et omnem domum patris eius sacerdotum qui erant in Nobe qui venerunt universi ad regem 1 Ki. 22:11
et ait Saul audi fili Achitob qui respondit praesto sum domine 1 Ki. 22:12
dixitque ad eum Saul quare coniurastis adversum me tu et filius Isai et dedisti ei panes et gladium et consuluisti pro eo Deum ut consurgeret adversum me insidiator usque hodie permanens 1 Ki. 22:13
respondensque Ahimelech regi ait et quis in omnibus servis tuis sicut David fidelis et gener regis et pergens ad imperium tuum et gloriosus in domo tua 1 Ki. 22:14
dixitque rex morte morieris Ahimelech tu et omnis domus patris tui 1 Ki. 22:16
et ait rex emissariis qui circumstabant eum convertimini et interficite sacerdotes Domini nam manus eorum cum David est scientes quod fugisset non indicaverunt mihi noluerunt autem servi regis extendere manum suam in sacerdotes Domini 1 Ki. 22:17
et ait rex Doec convertere tu et inrue in sacerdotes conversusque Doec Idumeus inruit in sacerdotes et trucidavit in die illa octoginta quinque viros vestitos ephod lineo 1 Ki. 22:18
Nobe autem civitatem sacerdotum percussit in ore gladii viros et mulieres parvulos et lactantes bovem et asinum et ovem in ore gladii 1 Ki. 22:19
et adnuntiavit ei quod occidisset Saul sacerdotes Domini 1 Ki. 22:21
et ait David ad Abiathar sciebam in die illa quod cum ibi esset Doec Idumeus procul dubio adnuntiaret Saul ego sum reus omnium animarum patris tui 1 Ki. 22:22
mane mecum ne timeas si quis quaesierit animam meam quaeret et animam tuam mecumque servaberis 1 Ki. 22:23
et nuntiaverunt David dicentes ecce Philisthim obpugnant Ceila et diripiunt areas 1 Ki. 23:1
consuluit igitur David Dominum dicens num vadam et percutiam Philistheos istos et ait Dominus ad David vade et percuties Philistheos et salvabis Ceila 1 Ki. 23:2
et dixerunt viri qui erant cum David ad eum ecce nos hic in Iudaea consistentes timemus quanto magis si ierimus in Ceila adversum agmina Philisthinorum 1 Ki. 23:3
rursum ergo David consuluit Dominum qui respondens ei ait surge et vade in Ceila ego enim tradam Philistheos in manu tua 1 Ki. 23:4
abiit David et viri eius in Ceila et pugnavit adversum Philistheos et abegit iumenta eorum et percussit eos plaga magna et salvavit David habitatores Ceilae 1 Ki. 23:5
nuntiatum est autem Saul quod venisset David in Ceila et ait Saul tradidit eum Deus in manus meas conclususque est introgressus urbem in qua portae et serae 1 Ki. 23:7
et praecepit Saul omni populo ut ad pugnam descenderet in Ceila et obsideret David et viros eius 1 Ki. 23:8
et ait David Domine Deus Israhel audivit famam servus tuus quod disponat Saul venire ad Ceila ut evertat urbem propter me 1 Ki. 23:10
si tradent me viri Ceila in manus eius et si descendet Saul sicut audivit servus tuus Domine Deus Israhel indica servo tuo et ait Dominus descendet 1 Ki. 23:11
dixitque David si tradent viri Ceilae me et viros qui sunt mecum in manu Saul et dixit Dominus tradent 1 Ki. 23:12
surrexit ergo David et viri eius quasi sescenti et egressi de Ceila huc atque illuc vagabantur incerti nuntiatumque est Saul quod fugisset David de Ceila quam ob rem dissimulavit exire 1 Ki. 23:13
morabatur autem David in deserto in locis firmissimis mansitque in monte solitudinis Ziph quaerebat tamen eum Saul cunctis diebus et non tradidit eum Deus in manus eius 1 Ki. 23:14
et vidit David quod egressus esset Saul ut quaereret animam eius porro David erat in deserto Ziph in silva 1 Ki. 23:15
et surrexit Ionathan filius Saul et abiit ad David in silva et confortavit manus eius in Deo dixitque ei 1 Ki. 23:16
ne timeas neque enim inveniet te manus Saul patris mei et tu regnabis super Israhel et ego ero tibi secundus sed et Saul pater meus scit hoc 1 Ki. 23:17
abite oro et diligentius praeparate et curiosius agite et considerate locum ubi sit pes eius vel quis viderit eum ibi recogitat enim de me quod callide insidier ei 1 Ki. 23:22
considerate et videte omnia latibula eius in quibus absconditur et revertimini ad me ad rem certam ut vadam vobiscum quod si etiam in terra se abstruserit perscrutabor eum in cunctis milibus Iuda 1 Ki. 23:23
at illi surgentes abierunt in Ziph ante Saul David autem et viri eius erant in deserto Maon in campestribus ad dextram Iesimuth 1 Ki. 23:24
ivit ergo Saul et socii eius ad quaerendum et nuntiatum est David statimque descendit ad petram et versabatur in deserto Maon quod cum audisset Saul persecutus est David in deserto Maon 1 Ki. 23:25
et ibat Saul ad latus montis ex parte una David autem et viri eius erant in latere montis ex parte altera porro David desperabat se posse evadere a facie Saul itaque Saul et viri eius in modum coronae cingebant David et viros eius ut caperent eos 1 Ki. 23:26
et nuntius venit ad Saul dicens festina et veni quoniam infuderunt se Philisthim super terram 1 Ki. 23:27
reversus est ergo Saul desistens persequi David et perrexit in occursum Philisthinorum propter hoc vocaverunt locum illum petram Dividentem 1 Ki. 23:28
ascendit ergo David inde et habitavit in locis tutissimis Engaddi 1 Ki. 23:29
adsumens ergo Saul tria milia electorum virorum ex omni Israhel perrexit ad investigandum David et viros eius etiam super abruptissimas petras quae solis hibicibus perviae sunt 1 Ki. 24:2
et venit ad caulas quoque ovium quae se offerebant vianti eratque ibi spelunca quam ingressus est Saul ut purgaret ventrem porro David et viri eius in interiori parte speluncae latebant 1 Ki. 24:3
et dixerunt servi David ad eum ecce dies de qua locutus est Dominus ad te ego tradam tibi inimicum tuum ut facias ei sicut placuerit in oculis tuis surrexit ergo David et praecidit oram clamydis Saul silenter 1 Ki. 24:4
et confregit David viros suos sermonibus et non permisit eos ut consurgerent in Saul porro Saul exsurgens de spelunca pergebat coepto itinere 1 Ki. 24:7
surrexit autem et David post eum et egressus de spelunca clamavit post tergum Saul dicens domine mi rex et respexit Saul post se et inclinans se David pronus in terram adoravit 1 Ki. 24:8
ecce hodie viderunt oculi tui quod tradiderit te Dominus in manu mea in spelunca et cogitavi ut occiderem te sed pepercit tibi oculus meus dixi enim non extendam manum meam in domino meo quia christus Domini est 1 Ki. 24:10
quin potius pater mi vide et cognosce oram clamydis tuae in manu mea quoniam cum praeciderem summitatem clamydis tuae nolui extendere manum meam in te animadverte et vide quoniam non est in manu mea malum neque iniquitas neque peccavi in te tu autem insidiaris animae meae ut auferas eam 1 Ki. 24:11
iudicet Dominus inter me et te et ulciscatur me Dominus ex te manus autem mea non sit in te 1 Ki. 24:12
sicut et in proverbio antiquo dicitur ab impiis egredietur impietas manus ergo mea non sit in te 1 Ki. 24:13
quem sequeris rex Israhel quem persequeris canem mortuum sequeris et pulicem unum 1 Ki. 24:14
sit Dominus iudex et iudicet inter me et te et videat et diiudicet causam meam et eruat me de manu tua 1 Ki. 24:15
cum autem conplesset David loquens sermones huiuscemodi ad Saul dixit Saul numquid vox haec tua est fili mi David et levavit Saul vocem suam et flevit 1 Ki. 24:16
et tu indicasti hodie quae feceris mihi bona quomodo tradiderit me Dominus in manu tua et non occideris me 1 Ki. 24:18
et nunc quia scio quod certissime regnaturus sis et habiturus in manu tua regnum Israhel 1 Ki. 24:20
et iuravit David Sauli abiit ergo Saul in domum suam et David et viri eius ascenderunt ad tutiora loca 1 Ki. 24:22
mortuus est autem Samuhel et congregatus est universus Israhel et planxerunt eum et sepelierunt in domo sua in Rama consurgensque David descendit in desertum Pharan 1 Ki. 25:1
erat autem vir quispiam in solitudine Maon et possessio eius in Carmelo et homo ille magnus nimis erantque ei oves tria milia et mille caprae et accidit ut tonderetur grex eius in Carmelo 1 Ki. 25:2
nomen autem viri illius erat Nabal et nomen uxoris eius Abigail eratque mulier illa prudentissima et speciosa porro vir eius durus et pessimus et malitiosus erat autem de genere Chaleb 1 Ki. 25:3
misit decem iuvenes et dixit eis ascendite in Carmelum et venietis ad Nabal et salutabitis eum ex nomine meo pacifice 1 Ki. 25:5
et dicetis sic fratribus meis et tibi pax et domui tuae pax et omnibus quaecumque habes sit pax 1 Ki. 25:6
interroga pueros tuos et indicabunt tibi nunc ergo inveniant pueri gratiam in oculis tuis in die enim bona venimus quodcumque invenerit manus tua da servis tuis et filio tuo David 1 Ki. 25:8
cumque venissent pueri David locuti sunt ad Nabal omnia verba haec ex nomine David et siluerunt 1 Ki. 25:9
respondens autem Nabal pueris David ait quis est David et quis est filius Isai hodie increverunt servi qui fugiunt dominos suos 1 Ki. 25:10
tollam ergo panes meos et aquas meas et carnes pecorum quae occidi tonsoribus meis et dabo viris quos nescio unde sint 1 Ki. 25:11
regressi sunt itaque pueri David per viam suam et reversi venerunt et nuntiaverunt ei omnia verba quae dixerat 1 Ki. 25:12
tunc David ait viris suis accingatur unusquisque gladio suo et accincti sunt singuli gladio suo accinctusque est et David ense suo et secuti sunt David quasi quadringenti viri porro ducenti remanserunt ad sarcinas 1 Ki. 25:13
Abigail autem uxori Nabal nuntiavit unus de pueris dicens ecce misit David nuntios de deserto ut benedicerent domino nostro et aversus est eos 1 Ki. 25:14
homines isti boni satis fuerunt nobis et non molesti nec quicquam aliquando periit omni tempore quo sumus conversati cum eis in deserto 1 Ki. 25:15
quam ob rem considera et recogita quid facias quoniam conpleta est malitia adversum virum tuum et adversus domum tuam et ipse filius est Belial ita ut nemo ei possit loqui 1 Ki. 25:17
festinavit igitur Abigail et tulit ducentos panes et duos utres vini et quinque arietes coctos et quinque sata pulentae et centum ligaturas uvae passae et ducentas massas caricarum et inposuit super asinos 1 Ki. 25:18
cum ergo ascendisset asinum et descenderet ad radices montis David et viri eius descendebant in occursum eius quibus et illa occurrit 1 Ki. 25:20
et ait David vere frustra servavi omnia quae huius erant in deserto et non periit quicquam de cunctis quae ad eum pertinebant et reddidit mihi malum pro bono 1 Ki. 25:21
haec faciat Deus inimicis David et haec addat si reliquero de omnibus quae ad eum pertinent usque mane mingentem ad parietem 1 Ki. 25:22
cum autem vidisset Abigail David festinavit et descendit de asino et procidit coram David super faciem suam et adoravit super terram 1 Ki. 25:23
et cecidit ad pedes eius et dixit in me sit domine mi haec iniquitas loquatur obsecro ancilla tua in auribus tuis et audi verba famulae tuae 1 Ki. 25:24
ne ponat oro dominus meus rex cor suum super virum istum iniquum Nabal quia secundum nomen suum stultus est et est stultitia cum eo ego autem ancilla tua non vidi pueros tuos domine mi quos misisti 1 Ki. 25:25
nunc ergo domine mi vivit Dominus et vivit anima tua qui prohibuit te ne venires in sanguine et salvavit manum tuam tibi et nunc fiant sicut Nabal inimici tui et qui quaerunt domino meo malum 1 Ki. 25:26
quapropter suscipe benedictionem hanc quam adtulit ancilla tua tibi domino meo et da pueris qui sequuntur te dominum meum 1 Ki. 25:27
si enim surrexerit aliquando homo persequens te et quaerens animam tuam erit anima domini mei custodita quasi in fasciculo viventium apud Dominum Deum tuum porro anima inimicorum tuorum rotabitur quasi in impetu et circulo fundae 1 Ki. 25:29
cum ergo fecerit tibi Dominus domino meo omnia quae locutus est bona de te et constituerit te ducem super Israhel 1 Ki. 25:30
non erit tibi hoc in singultum et in scrupulum cordis domino meo quod effuderis sanguinem innoxium aut ipse te ultus fueris et cum benefecerit Dominus domino meo recordaberis ancillae tuae 1 Ki. 25:31
et ait David ad Abigail benedictus Dominus Deus Israhel qui misit te hodie in occursum meum et benedictum eloquium tuum 1 Ki. 25:32
et benedicta tu quae prohibuisti me hodie ne irem ad sanguinem et ulciscerer me manu mea 1 Ki. 25:33
suscepit ergo David de manu eius omnia quae adtulerat ei dixitque ei vade pacifice in domum tuam ecce audivi vocem tuam et honoravi faciem tuam 1 Ki. 25:35
venit autem Abigail ad Nabal et ecce erat ei convivium in domo eius quasi convivium regis et cor Nabal iucundum erat enim ebrius nimis et non indicavit ei verbum pusillum aut grande usque in mane 1 Ki. 25:36
diluculo autem cum digessisset vinum Nabal indicavit ei uxor sua verba haec et emortuum est cor eius intrinsecus et factus est quasi lapis 1 Ki. 25:37
cumque pertransissent decem dies percussit Dominus Nabal et mortuus est 1 Ki. 25:38
quod cum audisset David mortuum Nabal ait benedictus Dominus qui iudicavit causam obprobrii mei de manu Nabal et servum suum custodivit a malo et malitiam Nabal reddidit Dominus in caput eius misit ergo David et locutus est ad Abigail ut sumeret eam sibi in uxorem 1 Ki. 25:39
et venerunt pueri David ad Abigail in Carmelum et locuti sunt ad eam dicentes David misit nos ad te ut accipiat te sibi in uxorem 1 Ki. 25:40
quae consurgens adoravit prona in terram et ait ecce famula tua sit in ancillam ut lavet pedes servorum domini mei 1 Ki. 25:41
et festinavit et surrexit Abigail et ascendit super asinum et quinque puellae ierunt cum ea pedisequae eius et secuta est nuntios David et facta est illi uxor 1 Ki. 25:42
sed et Ahinoem accepit David de Iezrahel et fuit utraque uxor eius 1 Ki. 25:43
et venerunt Ziphei ad Saul in Gabaa dicentes ecce David absconditus est in colle Achilae quae est ex adverso solitudinis 1 Ki. 26:1
et surrexit Saul et descendit in desertum Ziph et cum eo tria milia virorum de electis Israhel ut quaereret David in deserto Ziph 1 Ki. 26:2
et castrametatus est Saul in Gabaa Achilae quae erat ex adverso solitudinis in via David autem habitabat in deserto videns autem quod venisset Saul post se in desertum 1 Ki. 26:3
misit exploratores et didicit quod venisset certissime 1 Ki. 26:4
et surrexit David et venit ad locum ubi erat Saul cumque vidisset locum in quo dormiebat Saul et Abner filius Ner princeps militiae eius Saulem dormientem in tentorio et reliquum vulgus per circuitum eius 1 Ki. 26:5
ait David ad Ahimelech Cettheum et Abisai filium Sarviae fratrem Ioab dicens quis descendet mecum ad Saul in castra dixitque Abisai ego descendam tecum 1 Ki. 26:6
venerunt ergo David et Abisai ad populum nocte et invenerunt Saul iacentem et dormientem in tentorio et hastam fixam in terra ad caput eius Abner autem et populum dormientes in circuitu eius 1 Ki. 26:7
dixitque Abisai ad David conclusit Deus hodie inimicum tuum in manus tuas nunc ergo perfodiam eum lancea in terra semel et secundo opus non erit 1 Ki. 26:8
et dixit David ad Abisai ne interficias eum quis enim extendit manum suam in christum Domini et innocens erit 1 Ki. 26:9
et dixit David vivit Dominus quia nisi Dominus percusserit eum aut dies eius venerit ut moriatur aut in proelium descendens perierit 1 Ki. 26:10
propitius mihi sit Dominus ne extendam manum meam in christum Domini nunc igitur tolle hastam quae est ad caput eius et scyphum aquae et abeamus 1 Ki. 26:11
tulit ergo David hastam et scyphum aquae qui erat ad caput Saul et abierunt et non erat quisquam qui videret et intellegeret et vigilaret sed omnes dormiebant quia sopor Domini inruerat super eos 1 Ki. 26:12
cumque transisset David ex adverso et stetisset in vertice montis de longe et esset grande intervallum inter eos 1 Ki. 26:13
clamavit David ad populum et ad Abner filium Ner dicens nonne respondebis Abner et respondens Abner ait quis es tu qui clamas et inquietas regem 1 Ki. 26:14
et ait David ad Abner numquid non vir tu es et quis alius similis tui in Israhel quare ergo non custodisti dominum tuum regem ingressus est enim unus de turba ut interficeret regem dominum tuum 1 Ki. 26:15
non est bonum hoc quod fecisti vivit Dominus quoniam filii mortis estis vos qui non custodistis dominum vestrum christum Domini nunc ergo vide ubi sit hasta regis et ubi scyphus aquae qui erat ad caput eius 1 Ki. 26:16
cognovit autem Saul vocem David et dixit num vox tua est haec fili mi David et David vox mea domine mi rex 1 Ki. 26:17
et ait quam ob causam dominus meus persequitur servum suum quid feci aut quod est in manu mea malum 1 Ki. 26:18
et nunc non effundatur sanguis meus in terra coram Domino quia egressus est rex Israhel ut quaerat pulicem unum sicut persequitur perdix in montibus 1 Ki. 26:20
et ait Saul peccavi revertere fili mi David nequaquam enim ultra male tibi faciam eo quod pretiosa fuerit anima mea in oculis tuis hodie apparet quod stulte egerim et ignoraverim multa nimis 1 Ki. 26:21
et respondens David ait ecce hasta regis transeat unus de pueris et tollat eam 1 Ki. 26:22
Dominus autem retribuet unicuique secundum iustitiam suam et fidem tradidit enim te Dominus hodie in manu mea et nolui levare manum meam in christum Domini 1 Ki. 26:23
et sicuti magnificata est anima tua hodie in oculis meis sic magnificetur anima mea in oculis Domini et liberet me de omni angustia 1 Ki. 26:24
ait ergo Saul ad David benedictus tu fili mi David et quidem faciens facies et potens poteris abiit autem David in viam suam et Saul reversus est in locum suum 1 Ki. 26:25
et ait David in corde suo aliquando incidam in uno die in manu Saul nonne melius est ut fugiam et salver in terra Philisthinorum ut desperet Saul cessetque me quaerere in cunctis finibus Israhel fugiam ergo manus eius 1 Ki. 27:1
et surrexit David et abiit ipse et sescenti viri cum eo ad Achis filium Mahoc regem Geth 1 Ki. 27:2
et habitavit David cum Achis in Geth ipse et viri eius vir et domus eius David et duae uxores eius Ahinoem Iezrahelites et Abigail uxor Nabal Carmeli 1 Ki. 27:3
et nuntiatum est Saul quod fugisset David in Geth et non addidit ultra ut quaereret eum 1 Ki. 27:4
et ascendit David et viri eius et agebant praedas de Gesuri et de Gedri et de Amalechitis hii enim pagi habitabantur in terra antiquitus euntibus Sur usque ad terram Aegypti 1 Ki. 27:8
et percutiebat David omnem terram nec relinquebat viventem virum et mulierem tollensque oves et boves et asinos et camelos et vestes revertebatur et veniebat ad Achis 1 Ki. 27:9
dicebat autem ei Achis in quem inruisti hodie respondebatque David contra meridiem Iudae et contra meridiem Hiramel et contra meridiem Ceni 1 Ki. 27:10
virum et mulierem non vivificabat David nec adducebat in Geth dicens ne forte loquantur adversum nos haec fecit David et hoc erat decretum illi omnibus diebus quibus habitavit in regione Philisthinorum 1 Ki. 27:11
factum est autem in diebus illis congregaverunt Philisthim agmina sua ut praepararentur ad bellum contra Israhel dixitque Achis ad David sciens nunc scito quoniam mecum egredieris in castris tu et viri tui 1 Ki. 28:1
dixitque David ad Achis nunc scies quae facturus est servus tuus et ait Achis ad David et ego custodem capitis mei ponam te cunctis diebus 1 Ki. 28:2
Samuhel autem mortuus est planxitque eum omnis Israhel et sepelierunt eum in Rama urbe sua et Saul abstulit magos et ariolos de terra 1 Ki. 28:3
congregatique sunt Philisthim et venerunt et castrametati sunt in Sunam congregavit autem et Saul universum Israhel et venit in Gelboe 1 Ki. 28:4
et vidit Saul castra Philisthim et timuit et expavit cor eius nimis 1 Ki. 28:5
consuluitque Dominum et non respondit ei neque per somnia neque per sacerdotes neque per prophetas 1 Ki. 28:6
dixitque Saul servis suis quaerite mihi mulierem habentem pythonem et vadam ad eam et sciscitabor per illam et dixerunt servi eius ad eum est mulier habens pythonem in Aendor 1 Ki. 28:7
mutavit ergo habitum suum vestitusque est aliis vestimentis abiit ipse et duo viri cum eo veneruntque ad mulierem nocte et ait divina mihi in pythone et suscita mihi quem dixero tibi 1 Ki. 28:8
et ait mulier ad eum ecce tu nosti quanta fecerit Saul et quomodo eraserit magos et ariolos de terra quare ergo insidiaris animae meae ut occidar 1 Ki. 28:9
et iuravit ei Saul in Domino dicens vivit Dominus quia non veniet tibi quicquam mali propter hanc rem 1 Ki. 28:10
cum autem vidisset mulier Samuhelem exclamavit voce magna et dixit ad Saul quare inposuisti mihi tu es enim Saul 1 Ki. 28:12
dixitque ei rex noli timere quid vidisti et ait mulier ad Saul deos vidi ascendentes de terra 1 Ki. 28:13
dixitque ei qualis est forma eius quae ait vir senex ascendit et ipse amictus est pallio intellexit Saul quod Samuhel esset et inclinavit se super faciem suam in terra et adoravit 1 Ki. 28:14
dixit autem Samuhel ad Saul quare inquietasti me ut suscitarer et ait Saul coartor nimis siquidem Philisthim pugnant adversum me et Deus recessit a me et exaudire me noluit neque in manu prophetarum neque per somnia vocavi ergo te ut ostenderes mihi quid faciam 1 Ki. 28:15
et ait Samuhel quid interrogas me cum Dominus recesserit a te et transierit ad aemulum tuum 1 Ki. 28:16
faciet enim Dominus tibi sicut locutus est in manu mea et scindet regnum de manu tua et dabit illud proximo tuo David 1 Ki. 28:17
et dabit Dominus etiam Israhel tecum in manu Philisthim cras autem tu et filii tui mecum eritis sed et castra Israhel tradet Dominus in manu Philisthim 1 Ki. 28:19
statimque Saul cecidit porrectus in terram extimuerat enim verba Samuhel et robur non erat in eo quia non comederat panem tota die illa 1 Ki. 28:20
ingressa est itaque mulier ad Saul et ait conturbatus enim erat valde dixitque ad eum ecce oboedivit ancilla tua voci tuae et posui animam meam in manu mea et audivi sermones tuos quos locutus es ad me 1 Ki. 28:21
nunc igitur audi et tu vocem ancillae tuae ut ponam coram te buccellam panis et comedens convalescas ut possis iter facere 1 Ki. 28:22
qui rennuit et ait non comedam coegerunt autem eum servi sui et mulier et tandem audita voce eorum surrexit de terra et sedit super lectum 1 Ki. 28:23
mulier autem illa habebat vitulum pascualem in domo et festinavit et occidit eum tollensque farinam miscuit eam et coxit azyma 1 Ki. 28:24
et posuit ante Saul et ante servos eius qui cum comedissent surrexerunt et ambulaverunt per totam noctem illam 1 Ki. 28:25
congregata sunt ergo Philisthim universa agmina in Afec sed et Israhel castrametatus est super fontem qui erat in Iezrahel 1 Ki. 29:1
et satrapae quidem Philisthim incedebant in centuriis et milibus David autem et viri eius erant in novissimo agmine cum Achis 1 Ki. 29:2
dixeruntque principes Philisthim quid sibi volunt Hebraei isti et ait Achis ad principes Philisthim num ignoratis David qui fuit servus Saul regis Israhel et est apud me multis diebus vel annis et non inveni in eo quicquam ex die qua transfugit ad me usque ad diem hanc 1 Ki. 29:3
irati sunt autem adversus eum principes Philisthim et dixerunt ei revertatur vir et sedeat in loco suo in quo constituisti eum et non descendat nobiscum in proelium ne fiat nobis adversarius cum proeliari coeperimus quomodo enim aliter placare poterit dominum suum nisi in capitibus nostris 1 Ki. 29:4
nonne iste est David cui cantabant in choro dicentes percussit Saul in milibus suis et David in decem milibus suis 1 Ki. 29:5
vocavit ergo Achis David et ait ei vivit Dominus quia rectus es tu et bonus in conspectu meo et exitus tuus et introitus tuus mecum est in castris et non inveni in te quicquam mali ex die qua venisti ad me usque ad diem hanc sed satrapis non places 1 Ki. 29:6
revertere ergo et vade in pace et non offendes oculos satraparum Philisthim 1 Ki. 29:7
dixitque David ad Achis quid enim feci et quid invenisti in me servo tuo a die qua fui in conspectu tuo usque in diem hanc ut non veniam et pugnem contra inimicos domini mei regis 1 Ki. 29:8
igitur consurge mane tu et servi domini tui qui venerunt tecum et cum de nocte surrexeritis et coeperit dilucescere pergite 1 Ki. 29:10
surrexit itaque de nocte David ipse et viri eius ut proficiscerentur mane et reverterentur ad terram Philisthim Philisthim autem ascenderunt in Iezrahel 1 Ki. 29:11
cumque venissent David et viri eius in Siceleg die tertia Amalechitae impetum fecerant ex parte australi in Siceleg et percusserant Siceleg et succenderant eam igni 1 Ki. 30:1
et captivas duxerant mulieres ex ea et a minimo usque ad magnum et non interfecerant quemquam sed secum duxerant et pergebant in itinere suo 1 Ki. 30:2
cum ergo venisset David et viri eius ad civitatem et invenissent eam succensam igni et uxores suas et filios suos et filias ductas esse captivas 1 Ki. 30:3
levaverunt David et populus qui erat cum eo voces suas et planxerunt donec deficerent in eis lacrimae 1 Ki. 30:4
siquidem et duae uxores David captivae ductae fuerant Ahinoem Iezrahelites et Abigail uxor Nabal Carmeli 1 Ki. 30:5
et contristatus est David valde volebat enim eum populus lapidare quia amara erat anima uniuscuiusque viri super filiis suis et filiabus confortatus est autem David in Domino Deo suo 1 Ki. 30:6
et ait ad Abiathar sacerdotem filium Ahimelech adplica ad me ephod et adplicuit Abiathar ephod ad David 1 Ki. 30:7
et consuluit David Dominum dicens persequar an non latrunculos hos et conprehendam eos dixitque ei persequere absque dubio enim conprehendes eos et excuties praedam 1 Ki. 30:8
abiit ergo David ipse et sescenti viri qui erant cum eo et venerunt usque ad torrentem Besor et lassi quidam substiterunt 1 Ki. 30:9
persecutus est autem David ipse et quadringenti viri substiterant enim ducenti qui lassi transire non poterant torrentem Besor 1 Ki. 30:10
et invenerunt virum aegyptium in agro et adduxerunt eum ad David dederuntque ei panem ut comederet et ut biberet aquam 1 Ki. 30:11
sed et fragmen massae caricarum et duas ligaturas uvae passae quae cum comedisset reversus est spiritus eius et refocilatus est non enim comederat panem neque biberat aquam tribus diebus et tribus noctibus 1 Ki. 30:12
siquidem nos erupimus ad australem partem Cerethi et contra Iudam et ad meridiem Chaleb et Siceleg succendimus igni 1 Ki. 30:14
dixitque ei David potes me ducere ad istum cuneum qui ait iura mihi per Deum quod non occidas me et non tradas me in manu domini mei et ducam te ad cuneum istum 1 Ki. 30:15
qui cum duxisset eum ecce illi discumbebant super faciem universae terrae comedentes et bibentes et quasi festum celebrantes diem pro cuncta praeda et spoliis quae ceperant de terra Philisthim et de terra Iuda 1 Ki. 30:16
et percussit eos David a vespere usque ad vesperam alterius diei et non evasit ex eis quisquam nisi quadringenti viri adulescentes qui ascenderant camelos et fugerant 1 Ki. 30:17
eruit ergo David omnia quae tulerant Amalechitae et duas uxores suas eruit 1 Ki. 30:18
nec defuit quicquam a parvo usque ad magnum tam de filiis quam de filiabus et de spoliis et quaecumque rapuerant omnia reduxit David 1 Ki. 30:19
et tulit universos greges et armenta et minavit ante faciem suam dixeruntque haec est praeda David 1 Ki. 30:20
venit autem David ad ducentos viros qui lassi substiterant nec sequi potuerant David et residere eos iusserat in torrente Besor qui egressi sunt obviam David et populo qui erat cum eo accedens autem David ad populum salutavit eos pacifice 1 Ki. 30:21
respondensque omnis vir pessimus et iniquus de viris qui ierant cum David dixit quia non venerunt nobiscum non dabimus eis quicquam de praeda quam eruimus sed sufficiat unicuique uxor sua et filii quos cum acceperint recedant 1 Ki. 30:22
dixit autem David non sic facietis fratres mei de his quae tradidit Dominus nobis et custodivit nos et dedit latrunculos qui eruperant adversum nos in manu nostra 1 Ki. 30:23
nec audiet vos quisquam super sermone hoc aequa enim pars erit descendentis ad proelium et remanentis ad sarcinas et similiter divident 1 Ki. 30:24
et factum est hoc ex die illa et deinceps constitutum et praefinitum et quasi lex in Israhel usque ad diem hanc 1 Ki. 30:25
venit ergo David in Siceleg et misit dona de praeda senioribus Iuda proximis suis dicens accipite benedictionem de praeda hostium Domini 1 Ki. 30:26
his qui erant in Bethel et qui in Ramoth ad meridiem et qui in Iether 1 Ki. 30:27
et qui in Aroer et qui in Sefamoth et qui in Esthama 1 Ki. 30:28
et qui in Rachal et qui in urbibus Ierameli et qui in urbibus Ceni 1 Ki. 30:29
et qui in Arama et qui in lacu Asan et qui in Athac 1 Ki. 30:30
et qui in Hebron et reliquis qui erant in his locis in quibus commoratus fuerat David ipse et viri eius 1 Ki. 30:31
Philisthim autem pugnabant adversum Israhel et fugerunt viri Israhel ante faciem Philisthim et ceciderunt interfecti in monte Gelboe 1 Ki. 31:1
inrueruntque Philisthim in Saul et filios eius et percusserunt Ionathan et Abinadab et Melchisue filios Saul 1 Ki. 31:2
totumque pondus proelii versum est in Saul et consecuti sunt eum viri sagittarii et vulneratus est vehementer a sagittariis 1 Ki. 31:3
dixitque Saul ad armigerum suum evagina gladium tuum et percute me ne forte veniant incircumcisi isti et interficiant me inludentes mihi et noluit armiger eius fuerat enim nimio timore perterritus arripuit itaque Saul gladium et inruit super eum 1 Ki. 31:4
quod cum vidisset armiger eius videlicet quod mortuus esset Saul inruit etiam ipse super gladium suum et mortuus est cum eo 1 Ki. 31:5
mortuus est ergo Saul et tres filii eius et armiger illius et universi viri eius in die illa pariter 1 Ki. 31:6
videntes autem viri Israhel qui erant trans vallem et trans Iordanem quod fugissent viri israhelitae et quod mortuus esset Saul et filii eius reliquerunt civitates suas et fugerunt veneruntque Philisthim et habitaverunt ibi 1 Ki. 31:7
facta autem die altera venerunt Philisthim ut spoliarent interfectos et invenerunt Saul et tres filios eius iacentes in monte Gelboe 1 Ki. 31:8
et praeciderunt caput Saul et expoliaverunt eum armis et miserunt in terram Philisthinorum per circuitum ut adnuntiaretur in templo idolorum et in populis 1 Ki. 31:9
et posuerunt arma eius in templo Astharoth corpus vero eius suspenderunt in muro Bethsan 1 Ki. 31:10
surrexerunt omnes viri fortissimi et ambulaverunt tota nocte et tulerunt cadaver Saul et cadavera filiorum eius de muro Bethsan veneruntque Iabes et conbuserunt ea ibi 1 Ki. 31:12
et tulerunt ossa eorum et sepelierunt in nemore Iabes et ieiunaverunt septem diebus 1 Ki. 31:13
factum est autem postquam mortuus est Saul ut David reverteretur a caede Amalech et maneret in Siceleg dies duos 2 Ki. 1:1
in die autem tertia apparuit homo veniens de castris Saul veste conscissa et pulvere aspersus caput et ut venit ad David cecidit super faciem suam et adoravit 2 Ki. 1:2
et dixit ad eum David quod est verbum quod factum est indica mihi qui ait fugit populus e proelio et multi corruentes e populo mortui sunt sed et Saul et Ionathan filius eius interierunt 2 Ki. 1:4
dixitque David ad adulescentem qui nuntiabat unde scis quia mortuus est Saul et Ionathan filius eius 2 Ki. 1:5
ait adulescens qui narrabat ei casu veni in montem Gelboe et Saul incumbebat super hastam suam porro currus et equites adpropinquabant ei 2 Ki. 1:6
et conversus post tergum suum vidensque me vocavit cui cum respondissem adsum 2 Ki. 1:7
dixit mihi quisnam es tu et aio ad eum Amalechites sum 2 Ki. 1:8
et locutus est mihi sta super me et interfice me quoniam tenent me angustiae et adhuc tota anima in me est 2 Ki. 1:9
stansque super eum occidi illum sciebam enim quod vivere non poterat post ruinam et tuli diadema quod erat in capite eius et armillam de brachio illius et adtuli ad te dominum meum huc 2 Ki. 1:10
et planxerunt et fleverunt et ieiunaverunt usque ad vesperam super Saul et super Ionathan filium eius et super populum Domini et super domum Israhel quod corruissent gladio 2 Ki. 1:12
et ait ad eum David quare non timuisti mittere manum tuam ut occideres christum Domini 2 Ki. 1:14
vocansque David unum de pueris ait accedens inrue in eum qui percussit illum et mortuus est 2 Ki. 1:15
et ait ad eum David sanguis tuus super caput tuum os enim tuum locutum est adversum te dicens ego interfeci christum Domini 2 Ki. 1:16
planxit autem David planctum huiuscemodi super Saul et super Ionathan filium eius 2 Ki. 1:17
et praecepit ut docerent filios Iuda arcum sicut scriptum est in libro Iustorum 2 Ki. 1:18
a sanguine interfectorum ab adipe fortium sagitta Ionathan numquam rediit retrorsum et gladius Saul non est reversus inanis 2 Ki. 1:22
Saul et Ionathan amabiles et decori in vita sua in morte quoque non sunt divisi aquilis velociores leonibus fortiores 2 Ki. 1:23
doleo super te frater mi Ionathan decore nimis et amabilis super amorem mulierum 2 Ki. 1:26
quomodo ceciderunt robusti et perierunt arma bellica 2 Ki. 1:27
igitur post haec consuluit David Dominum dicens num ascendam in unam de civitatibus Iuda et ait Dominus ad eum ascende dixitque David quo ascendam et respondit ei in Hebron 2 Ki. 2:1
ascendit ergo David et duae uxores eius Ahinoem Iezrahelites et Abigail uxor Nabal Carmeli 2 Ki. 2:2
sed et viros qui erant cum eo duxit David singulos cum domo sua et manserunt in oppidis Hebron 2 Ki. 2:3
veneruntque viri Iuda et unxerunt ibi David ut regnaret super domum Iuda et nuntiatum est David quod viri Iabesgalaad sepelissent Saul 2 Ki. 2:4
misit ergo David nuntios ad viros Iabesgalaad dixitque ad eos benedicti vos Domino qui fecistis misericordiam hanc cum domino vestro Saul et sepelistis eum 2 Ki. 2:5
et nunc retribuet quidem vobis Dominus misericordiam et veritatem sed et ego reddam gratiam eo quod feceritis verbum istud 2 Ki. 2:6
confortentur manus vestrae et estote filii fortitudinis licet enim mortuus sit dominus vester Saul tamen me unxit domus Iuda regem sibi 2 Ki. 2:7
Abner autem filius Ner princeps exercitus Saul tulit Hisboseth filium Saul et circumduxit eum per Castra 2 Ki. 2:8
regemque constituit super Galaad et super Gesuri et super Iezrahel et super Ephraim et super Beniamin et super Israhel universum 2 Ki. 2:9
quadraginta annorum erat Hisboseth filius Saul cum regnare coepisset super Israhel et duobus annis regnavit sola autem domus Iuda sequebatur David 2 Ki. 2:10
et fuit numerus dierum quos commoratus est David imperans in Hebron super domum Iuda septem annorum et sex mensuum 2 Ki. 2:11
egressusque Abner filius Ner et pueri Hisboseth filii Saul de Castris in Gabaon 2 Ki. 2:12
porro Ioab filius Sarviae et pueri David egressi sunt et occurrerunt eis iuxta piscinam Gabaon et cum in unum convenissent e regione sederunt hii ex una parte piscinae et illi ex altera 2 Ki. 2:13
dixitque Abner ad Ioab surgant pueri et ludant coram nobis et respondit Ioab surgant 2 Ki. 2:14
surrexerunt ergo et transierunt numero duodecim de Beniamin ex parte Hisboseth filii Saul et duodecim de pueris David 2 Ki. 2:15
adprehensoque unusquisque capite conparis sui defixit gladium in latus contrarii et ceciderunt simul vocatumque est nomen loci illius ager Robustorum in Gabaon 2 Ki. 2:16
et ortum est bellum durum satis in die illa fugatusque est Abner et viri Israhel a pueris David 2 Ki. 2:17
erant autem ibi tres filii Sarviae Ioab et Abisai et Asahel porro Asahel cursor velocissimus fuit quasi unus ex capreis quae morantur in silvis 2 Ki. 2:18
persequebatur autem Asahel Abner et non declinavit ad dexteram sive ad sinistram omittens persequi Abner 2 Ki. 2:19
respexit itaque Abner post tergum suum et ait tune es Asahel qui respondit ego sum 2 Ki. 2:20
dixitque ei Abner vade ad dextram sive ad sinistram et adprehende unum de adulescentibus et tolle tibi spolia eius noluit autem Asahel omittere quin urgueret eum 2 Ki. 2:21
rursumque locutus est Abner ad Asahel recede noli me sequi ne conpellar confodere te in terra et levare non potero faciem meam ad Ioab fratrem tuum 2 Ki. 2:22
qui audire contempsit et noluit declinare percussit ergo eum Abner aversa hasta in inguine et transfodit et mortuus est in eodem loco omnesque qui transiebant per locum in quo ceciderat Asahel et mortuus erat subsistebant 2 Ki. 2:23
persequentibus autem Ioab et Abisai fugientem Abner sol occubuit et venerunt usque ad collem Aquaeductus qui est ex adverso vallis et itineris deserti in Gabaon 2 Ki. 2:24
congregatique sunt filii Beniamin ad Abner et conglobati in unum cuneum steterunt in summitate tumuli unius 2 Ki. 2:25
et exclamavit Abner ad Ioab et ait num usque ad internicionem tuus mucro desaeviet an ignoras quod periculosa sit desperatio usquequo non dicis populo ut omittat persequi fratres suos 2 Ki. 2:26
et ait Ioab vivit Dominus si locutus fuisses mane recessisset populus persequens fratrem suum 2 Ki. 2:27
insonuit ergo Ioab bucina et stetit omnis exercitus nec persecuti sunt ultra Israhel neque iniere certamen 2 Ki. 2:28
Abner autem et viri eius abierunt per campestria tota nocte illa et transierunt Iordanem et lustrata omni Bethoron venerunt ad Castra 2 Ki. 2:29
porro Ioab reversus omisso Abner congregavit omnem populum et defuerunt de pueris David decem et novem viri excepto Asahele 2 Ki. 2:30
servi autem David percusserunt de Beniamin et de viris qui erant cum Abner trecentos sexaginta qui et mortui sunt 2 Ki. 2:31
tuleruntque Asahel et sepelierunt eum in sepulchro patris sui in Bethleem et ambulaverunt tota nocte Ioab et viri qui erant cum eo et in ipso crepusculo pervenerunt in Hebron 2 Ki. 2:32
facta est ergo longa concertatio inter domum Saul et inter domum David David proficiens et semper se ipso robustior domus autem Saul decrescens cotidie 2 Ki. 3:1
et post eum Chelaab de Abigail uxore Nabal Carmeli porro tertius Absalom filius Maacha filiae Tholomai regis Gessur 2 Ki. 3:3
quartus autem Adonias filius Aggith et quintus Safathia filius Abital 2 Ki. 3:4
cum ergo esset proelium inter domum Saul et domum David Abner filius Ner regebat domum Saul 2 Ki. 3:6
quare ingressus es ad concubinam patris mei qui iratus nimis propter verba Hisboseth ait numquid caput canis ego sum adversum Iuda hodie qui fecerim misericordiam super domum Saul patris tui et super fratres et proximos eius et non tradidi te in manu David et tu requisisti in me quod argueres pro muliere hodie 2 Ki. 3:8
haec faciat Deus Abner et haec addat ei nisi quomodo iuravit Dominus David sic faciam cum eo 2 Ki. 3:9
ut transferatur regnum de domo Saul et elevetur thronus David super Israhel et super Iudam a Dan usque Bersabee 2 Ki. 3:10
et non potuit respondere ei quicquam quia metuebat illum 2 Ki. 3:11
misit ergo Abner nuntios ad David pro se dicentes cuius est terra et loquerentur fac mecum amicitias et erit manus mea tecum et reducam ad te universum Israhel 2 Ki. 3:12
qui ait optime ego faciam tecum amicitias sed unam rem peto a te dicens non videbis faciem meam antequam adduxeris Michol filiam Saul et sic venies et videbis me 2 Ki. 3:13
misit ergo Hisboseth et tulit eam a viro suo Faltihel filio Lais 2 Ki. 3:15
sequebaturque eam vir suus plorans usque Baurim et dixit ad eum Abner vade revertere qui reversus est 2 Ki. 3:16
nunc ergo facite quoniam Dominus locutus est ad David dicens in manu servi mei David salvabo populum meum Israhel de manu Philisthim et omnium inimicorum eius 2 Ki. 3:18
locutus est autem Abner etiam ad Beniamin et abiit ut loqueretur ad David in Hebron omnia quae placuerant Israhel et universo Beniamin 2 Ki. 3:19
venitque ad David in Hebron cum viginti viris et fecit David Abner et viris eius qui venerant cum eo convivium 2 Ki. 3:20
et dixit Abner ad David surgam ut congregem ad te dominum meum regem omnem Israhel et ineam tecum foedus et imperes omnibus sicut desiderat anima tua cum ergo deduxisset David Abner et ille isset in pace 2 Ki. 3:21
statim pueri David et Ioab venerunt caesis latronibus cum praeda magna nimis Abner autem non erat cum David in Hebron quia iam dimiserat eum et profectus fuerat in pace 2 Ki. 3:22
et Ioab et omnis exercitus qui erat cum eo postea venerant nuntiatum est itaque Ioab a narrantibus venit Abner filius Ner ad regem et dimisit eum et abiit in pace 2 Ki. 3:23
et ingressus est Ioab ad regem et ait quid fecisti ecce venit Abner ad te quare dimisisti eum et abiit et recessit 2 Ki. 3:24
ignoras Abner filium Ner quoniam ad hoc venit ut deciperet te et sciret exitum tuum et introitum tuum et nosset omnia quae agis 2 Ki. 3:25
egressus itaque Ioab a David misit nuntios post Abner et reduxit eum a cisterna Sira ignorante David 2 Ki. 3:26
cumque redisset Abner in Hebron seorsum abduxit eum Ioab ad medium portae ut loqueretur ei in dolo et percussit illum ibi in inguine et mortuus est in ultionem sanguinis Asahel fratris eius 2 Ki. 3:27
quod cum audisset David rem iam gestam ait mundus ego sum et regnum meum apud Dominum usque in sempiternum a sanguine Abner filii Ner 2 Ki. 3:28
et veniat super caput Ioab et super omnem domum patris eius nec deficiat de domo Ioab fluxum seminis sustinens et leprosus tenens fusum et cadens gladio et indigens pane 2 Ki. 3:29
igitur Ioab et Abisai frater eius interfecerunt Abner eo quod occidisset Asahel fratrem eorum in Gabaon in proelio 2 Ki. 3:30
dixit autem David ad Ioab et ad omnem populum qui erat cum eo scindite vestimenta vestra et accingimini saccis et plangite ante exequias Abner porro rex David sequebatur feretrum 2 Ki. 3:31
cumque sepelissent Abner in Hebron levavit rex vocem suam et flevit super tumulum Abner flevit autem et omnis populus 2 Ki. 3:32
manus tuae non sunt ligatae et pedes tui non sunt conpedibus adgravati sed sicut solent cadere coram filiis iniquitatis corruisti congeminansque omnis populus flevit super eum 2 Ki. 3:34
cumque venisset universa multitudo cibum capere cum David clara adhuc die iuravit David dicens haec faciat mihi Deus et haec addat si ante occasum solis gustavero panem vel aliud quicquam 2 Ki. 3:35
omnisque populus audivit et placuerunt eis cuncta quae fecit rex in conspectu totius populi 2 Ki. 3:36
et cognovit omne vulgus et universus Israhel in die illa quoniam non actum fuisset a rege ut occideretur Abner filius Ner 2 Ki. 3:37
dixit quoque rex ad servos suos num ignoratis quoniam princeps et maximus cecidit hodie in Israhel 2 Ki. 3:38
ego autem adhuc delicatus et unctus rex porro viri isti filii Sarviae duri mihi sunt retribuat Dominus facienti malum iuxta malitiam suam 2 Ki. 3:39
audivit autem filius Saul quod cecidisset Abner in Hebron et dissolutae sunt manus eius omnisque Israhel perturbatus est 2 Ki. 4:1
duo autem viri principes latronum erant filio Saul nomen uni Baana et nomen alteri Rechab filii Remmon Berothitae de filiis Beniamin siquidem et Beroth reputata est in Beniamin 2 Ki. 4:2
et fugerunt Berothitae in Getthaim fueruntque ibi advenae usque in tempus illud 2 Ki. 4:3
erat autem Ionathan filio Saul filius debilis pedibus quinquennis enim fuit quando venit nuntius de Saul et Ionathan ex Iezrahel tollens itaque eum nutrix sua fugit cumque festinaret ut fugeret cecidit et claudus effectus est habuitque vocabulum Mifiboseth 2 Ki. 4:4
venientes igitur filii Remmon Berothitae Rechab et Baana ingressi sunt fervente die domum Hisboseth qui dormiebat super stratum suum meridie 2 Ki. 4:5
ingressi sunt autem domum adsumentes spicas tritici et percusserunt eum in inguine Rechab et Baana frater eius et fugerunt 2 Ki. 4:6
cum autem ingressi fuissent domum ille dormiebat super lectulum suum in conclavi et percutientes interfecerunt eum sublatoque capite eius abierunt per viam deserti tota nocte 2 Ki. 4:7
et adtulerunt caput Hisboseth ad David in Hebron dixeruntque ad regem ecce caput Hisboseth filii Saul inimici tui qui quaerebat animam tuam et dedit Dominus domino meo regi ultiones hodie de Saul et de semine eius 2 Ki. 4:8
respondens autem David Rechab et Baana fratri eius filiis Remmon Berothei dixit ad eos vivit Dominus qui eruit animam meam de omni angustia 2 Ki. 4:9
quoniam eum qui adnuntiaverat mihi et dixerat mortuus est Saul qui putabat se prospera nuntiare tenui et occidi in Siceleg cui oportebat me dare mercedem pro nuntio 2 Ki. 4:10
quanto magis nunc cum homines impii interfecerint virum innoxium in domo sua super lectulum suum non quaeram sanguinem eius de manu vestra et auferam vos de terra 2 Ki. 4:11
praecepit itaque David pueris et interfecerunt eos praecidentesque manus et pedes eorum suspenderunt eos super piscinam in Hebron caput autem Hisboseth tulerunt et sepelierunt in sepulchro Abner in Hebron 2 Ki. 4:12
et venerunt universae tribus Israhel ad David in Hebron dicentes ecce nos os tuum et caro tua sumus 2 Ki. 5:1
sed et heri et nudius tertius cum esset Saul rex super nos tu eras educens et reducens Israhel dixit autem Dominus ad te tu pasces populum meum Israhel et tu eris dux super Israhel 2 Ki. 5:2
venerunt quoque et senes de Israhel ad regem in Hebron et percussit cum eis rex David foedus in Hebron coram Domino unxeruntque David in regem super Israhel 2 Ki. 5:3
filius triginta annorum erat David cum regnare coepisset et quadraginta annis regnavit 2 Ki. 5:4
in Hebron regnavit super Iudam septem annis et sex mensibus in Hierusalem autem regnavit triginta tribus annis super omnem Israhel et Iudam 2 Ki. 5:5
et abiit rex et omnes viri qui erant cum eo in Hierusalem ad Iebuseum habitatorem terrae dictumque est ad David ab eis non ingredieris huc nisi abstuleris caecos et claudos dicentes non ingredietur David huc 2 Ki. 5:6
proposuerat enim in die illa praemium qui percussisset Iebuseum et tetigisset domatum fistulas et claudos et caecos odientes animam David idcirco dicitur in proverbio caecus et claudus non intrabunt templum 2 Ki. 5:8
habitavit autem David in arce et vocavit eam civitatem David et aedificavit per gyrum a Mello et intrinsecus 2 Ki. 5:9
et ingrediebatur proficiens atque succrescens et Dominus Deus exercituum erat cum eo 2 Ki. 5:10
misit quoque Hiram rex Tyri nuntios ad David et ligna cedrina et artifices lignorum artificesque lapidum ad parietes et aedificaverunt domum David 2 Ki. 5:11
et cognovit David quoniam confirmasset eum Dominus regem super Israhel et quoniam exaltasset regnum eius super populum suum Israhel 2 Ki. 5:12
accepit ergo adhuc concubinas et uxores de Hierusalem postquam venerat de Hebron natique sunt David et alii filii et filiae 2 Ki. 5:13
et haec nomina eorum qui nati sunt ei in Hierusalem Samua et Sobab et Nathan et Salomon 2 Ki. 5:14
et Ibaar et Helisua et Nepheg 2 Ki. 5:15
et Iafia et Helisama et Helida et Helifeleth 2 Ki. 5:16
audierunt vero Philisthim quod unxissent David regem super Israhel et ascenderunt universi ut quaererent David quod cum audisset David descendit in praesidium 2 Ki. 5:17
et consuluit David Dominum dicens si ascendam ad Philisthim et si dabis eos in manu mea et dixit Dominus ad David ascende quia tradens dabo Philisthim in manu tua 2 Ki. 5:19
venit ergo David in Baalpharasim et percussit eos ibi et dixit divisit Dominus inimicos meos coram me sicut dividuntur aquae propterea vocatum est nomen loci illius Baalpharasim 2 Ki. 5:20
et reliquerunt ibi sculptilia sua quae tulit David et viri eius 2 Ki. 5:21
et addiderunt adhuc Philisthim ut ascenderent et diffusi sunt in valle Raphaim 2 Ki. 5:22
consuluit autem David Dominum qui respondit non ascendas sed gyra post tergum eorum et venies ad eos ex adverso pirorum 2 Ki. 5:23
et cum audieris sonitum gradientis in cacumine pirorum tunc inibis proelium quia tunc egredietur Dominus ante faciem tuam ut percutiat castra Philisthim 2 Ki. 5:24
fecit itaque David sicut ei praeceperat Dominus et percussit Philisthim de Gabee usque dum venias Gezer 2 Ki. 5:25
surrexitque et abiit et universus populus qui erat cum eo de viris Iuda ut adducerent arcam Dei super quam invocatum est nomen Domini exercituum sedentis in cherubin super eam 2 Ki. 6:2
et inposuerunt arcam Domini super plaustrum novum tuleruntque eam de domo Abinadab qui erat in Gabaa Oza autem et Haio filii Abinadab minabant plaustrum novum 2 Ki. 6:3
David autem et omnis Israhel ludebant coram Domino in omnibus lignis fabrefactis et citharis et lyris et tympanis et sistris et cymbalis 2 Ki. 6:5
postquam autem venerunt ad aream Nachon extendit manum Oza ad arcam Dei et tenuit eam quoniam calcitrabant boves 2 Ki. 6:6
iratusque est indignatione Dominus contra Ozam et percussit eum super temeritate qui mortuus est ibi iuxta arcam Dei 2 Ki. 6:7
contristatus autem est David eo quod percussisset Dominus Ozam et vocatum est nomen loci illius Percussio Oza usque in diem hanc 2 Ki. 6:8
et extimuit David Dominum in die illa dicens quomodo ingredietur ad me arca Domini 2 Ki. 6:9
et noluit devertere ad se arcam Domini in civitate David sed devertit eam in domo Obededom Getthei 2 Ki. 6:10
et habitavit arca Domini in domo Obededom Getthei tribus mensibus et benedixit Dominus Obededom et omnem domum eius 2 Ki. 6:11
nuntiatumque est regi David benedixit Dominus Obededom et omnia eius propter arcam Dei abiit ergo David et adduxit arcam Dei de domo Obededom in civitatem David cum gaudio 2 Ki. 6:12
cumque transcendissent qui portabant arcam Domini sex passus immolabat bovem et arietem 2 Ki. 6:13
et David saltabat totis viribus ante Dominum porro David erat accinctus ephod lineo 2 Ki. 6:14
et David et omnis domus Israhel ducebant arcam testamenti Domini in iubilo et in clangore bucinae 2 Ki. 6:15
cumque intrasset arca Domini civitatem David Michol filia Saul prospiciens per fenestram vidit regem David subsilientem atque saltantem coram Domino et despexit eum in corde suo 2 Ki. 6:16
et introduxerunt arcam Domini et posuerunt eam in loco suo in medio tabernaculi quod tetenderat ei David et obtulit David holocausta coram Domino et pacifica 2 Ki. 6:17
cumque conplesset offerens holocaustum et pacifica benedixit populo in nomine Domini exercituum 2 Ki. 6:18
et partitus est multitudini universae Israhel tam viro quam mulieri singulis collyridam panis unam et assaturam bubulae carnis unam et similam frixam oleo et abiit omnis populus unusquisque in domum suam 2 Ki. 6:19
reversusque est et David ut benediceret domui suae et egressa Michol filia Saul in occursum David ait quam gloriosus fuit hodie rex Israhel discoperiens se ante ancillas servorum suorum et nudatus est quasi si nudetur unus de scurris 2 Ki. 6:20
dixitque David ad Michol ante Dominum qui elegit me potius quam patrem tuum et quam omnem domum eius et praecepit mihi ut essem dux super populum Domini Israhel 2 Ki. 6:21
et ludam et vilior fiam plus quam factus sum et ero humilis in oculis meis et cum ancillis de quibus locuta es gloriosior apparebo 2 Ki. 6:22
factum est autem cum sedisset rex in domo sua et Dominus dedisset ei requiem undique ab universis inimicis suis 2 Ki. 7:1
dixit ad Nathan prophetam videsne quod ego habitem in domo cedrina et arca Dei posita sit in medio pellium 2 Ki. 7:2
factum est autem in nocte illa et ecce sermo Domini ad Nathan dicens 2 Ki. 7:4
vade et loquere ad servum meum David haec dicit Dominus numquid tu aedificabis mihi domum ad habitandum 2 Ki. 7:5
neque enim habitavi in domo ex die qua eduxi filios Israhel de terra Aegypti usque in diem hanc sed ambulans ambulabam in tabernaculo et in tentorio 2 Ki. 7:6
et nunc haec dices servo meo David haec dicit Dominus exercituum ego tuli te de pascuis sequentem greges ut esses dux super populum meum Israhel 2 Ki. 7:8
et fui tecum in omnibus ubicumque ambulasti et interfeci universos inimicos tuos a facie tua fecique tibi nomen grande iuxta nomen magnorum qui sunt in terra 2 Ki. 7:9
et ponam locum populo meo Israhel et plantabo eum et habitabit sub eo et non turbabitur amplius nec addent filii iniquitatis ut adfligant eum sicut prius 2 Ki. 7:10
ex die qua constitui iudices super populum meum Israhel et requiem dabo tibi ab omnibus inimicis tuis praedicitque tibi Dominus quod domum faciat tibi Dominus 2 Ki. 7:11
cumque conpleti fuerint dies tui et dormieris cum patribus tuis suscitabo semen tuum post te quod egredietur de utero tuo et firmabo regnum eius 2 Ki. 7:12
ipse aedificabit domum nomini meo et stabiliam thronum regni eius usque in sempiternum 2 Ki. 7:13
ego ero ei in patrem et ipse erit mihi in filium qui si inique aliquid gesserit arguam eum in virga virorum et in plagis filiorum hominum 2 Ki. 7:14
et fidelis erit domus tua et regnum tuum usque in aeternum ante faciem tuam et thronus tuus erit firmus iugiter 2 Ki. 7:16
secundum omnia verba haec et iuxta universam visionem istam sic locutus est Nathan ad David 2 Ki. 7:17
ingressus est autem rex David et sedit coram Domino et dixit quis ego sum Domine Deus et quae domus mea quia adduxisti me hucusque 2 Ki. 7:18
sed et hoc parum visum est in conspectu tuo Domine Deus nisi loquereris etiam de domo servi tui in longinquum ista est enim lex Adam Domine Deus 2 Ki. 7:19
propter verbum tuum et secundum cor tuum fecisti omnia magnalia haec ita ut notum faceres servo tuo 2 Ki. 7:21
quae est autem ut populus tuus Israhel gens in terra propter quam ivit Deus ut redimeret eam sibi in populum et poneret sibi nomen faceretque eis magnalia et horribilia super terram a facie populi tui quem redemisti tibi ex Aegypto gentem et deum eius 2 Ki. 7:23
et firmasti tibi populum tuum Israhel in populum sempiternum et tu Domine factus es eis in Deum 2 Ki. 7:24
nunc ergo Domine Deus verbum quod locutus es super servum tuum et super domum eius suscita in sempiternum et fac sicut locutus es 2 Ki. 7:25
et magnificetur nomen tuum usque in sempiternum atque dicatur Dominus exercituum Deus super Israhel et domus servi tui David erit stabilita coram Domino 2 Ki. 7:26
nunc ergo Domine Deus tu es Deus et verba tua erunt vera locutus es enim ad servum tuum bona haec 2 Ki. 7:28
incipe igitur et benedic domui servi tui ut sit in sempiternum coram te quia tu Domine Deus locutus es et benedictione tua benedicetur domus servi tui in sempiternum 2 Ki. 7:29
factum est autem post haec percussit David Philisthim et humiliavit eos et tulit David frenum tributi de manu Philisthim 2 Ki. 8:1
et percussit Moab et mensus est eos funiculo coaequans terrae mensus est autem duos funiculos unum ad occidendum et unum ad vivificandum factusque est Moab David serviens sub tributo 2 Ki. 8:2
et percussit David Adadezer filium Roob regem Soba quando profectus est ut dominaretur super flumen Eufraten 2 Ki. 8:3
et captis David ex parte eius mille septingentis equitibus et viginti milibus peditum subnervavit omnes iugales curruum dereliquit autem ex eis centum currus 2 Ki. 8:4
venit quoque Syria Damasci ut praesidium ferret Adadezer regi Soba et percussit David de Syria viginti duo milia virorum 2 Ki. 8:5
et posuit David praesidium in Syria Damasci factaque est Syria David serviens sub tributo servavit Dominus David in omnibus ad quaecumque profectus est 2 Ki. 8:6
et tulit David arma aurea quae habebant servi Adadezer et detulit ea in Hierusalem 2 Ki. 8:7
et de Bete et de Beroth civitatibus Adadezer tulit rex David aes multum nimis 2 Ki. 8:8
et misit Thou Ioram filium suum ad regem David ut salutaret eum congratulans et gratias ageret eo quod expugnasset Adadezer et percussisset eum hostis quippe erat Thou Adadezer et in manu eius erant vasa argentea et vasa aurea et vasa aerea 2 Ki. 8:10
quae et ipsa sanctificavit rex David Domino cum argento et auro quae sanctificaverat de universis gentibus quas subegerat 2 Ki. 8:11
de Syria et Moab et filiis Ammon et Philisthim et Amalech et de manubiis Adadezer filii Roob regis Soba 2 Ki. 8:12
et posuit in Idumea custodes statuitque praesidium et facta est universa Idumea serviens David et servavit Dominus David in omnibus ad quaecumque profectus est 2 Ki. 8:14
et regnavit David super omnem Israhel faciebat quoque David iudicium et iustitiam omni populo suo 2 Ki. 8:15
et Sadoc filius Achitob et Ahimelech filius Abiathar sacerdotes et Saraias scriba 2 Ki. 8:17
Banaias autem filius Ioiada super Cherethi et Felethi filii autem David sacerdotes erant 2 Ki. 8:18
et dixit David putasne est aliquis qui remanserit de domo Saul ut faciam cum eo misericordiam propter Ionathan 2 Ki. 9:1
erat autem de domo Saul servus nomine Siba quem cum vocasset rex ad se dixit ei tune es Siba et ille respondit ego sum servus tuus 2 Ki. 9:2
et ait rex num superest aliquis de domo Saul ut faciam cum eo misericordiam Dei dixitque Siba regi superest filius Ionathan debilis pedibus 2 Ki. 9:3
ubi inquit est et Siba ad regem ecce ait in domo est Machir filii Amihel in Lodabar 2 Ki. 9:4
misit ergo rex David et tulit eum de domo Machir filii Amihel de Lodabar 2 Ki. 9:5
cum autem venisset Mifiboseth filius Ionathan filii Saul ad David corruit in faciem suam et adoravit dixitque David Mifiboseth qui respondit adsum servus tuus 2 Ki. 9:6
et ait ei David ne timeas quia faciens faciam in te misericordiam propter Ionathan patrem tuum et restituam tibi omnes agros Saul patris tui et tu comedes panem in mensa mea semper 2 Ki. 9:7
vocavit itaque rex Sibam puerum Saul et dixit ei omnia quaecumque fuerunt Saul et universam domum eius dedi filio domini tui 2 Ki. 9:9
operare igitur ei terram tu et filii tui et servi tui et inferes filio domini tui cibos ut alatur Mifiboseth autem filius domini tui comedet semper panem super mensam meam erant autem Sibae quindecim filii et viginti servi 2 Ki. 9:10
dixitque Siba ad regem sicut iussisti domine mi rex servo tuo sic faciet servus tuus et Mifiboseth comedet super mensam tuam quasi unus de filiis regis 2 Ki. 9:11
porro Mifiboseth habitabat in Hierusalem quia de mensa regis iugiter vescebatur et erat claudus utroque pede 2 Ki. 9:13
factum est autem post haec ut moreretur rex filiorum Ammon et regnaret Anon filius eius pro eo 2 Ki. 10:1
dixerunt principes filiorum Ammon ad Anon dominum suum putas quod propter honorem patris tui David miserit ad te consolatores et non ideo ut investigaret et exploraret civitatem et everteret eam misit David servos suos ad te 2 Ki. 10:3
tulit itaque Anon servos David rasitque dimidiam partem barbae eorum et praecidit vestes eorum medias usque ad nates et dimisit eos 2 Ki. 10:4
quod cum nuntiatum esset David misit in occursum eorum erant enim viri confusi turpiter valde et mandavit eis David manete Hiericho donec crescat barba vestra et tunc revertimini 2 Ki. 10:5
videntes autem filii Ammon quod iniuriam fecissent David miserunt et conduxerunt mercede Syrum Roob et Syrum Soba viginti milia peditum et a rege Maacha mille viros et ab Histob duodecim milia virorum 2 Ki. 10:6
quod cum audisset David misit Ioab et omnem exercitum bellatorum 2 Ki. 10:7
egressi sunt ergo filii Ammon et direxerunt aciem ante ipsum introitum portae Syrus autem Soba et Roob et Histob et Maacha seorsum erant in campo 2 Ki. 10:8
videns igitur Ioab quod praeparatum esset adversum se proelium et ex adverso et post tergum elegit ex omnibus electis Israhel et instruxit aciem contra Syrum 2 Ki. 10:9
et ait Ioab si praevaluerint adversum me Syri eris mihi in adiutorium si autem filii Ammon praevaluerint adversum te auxiliabor tibi 2 Ki. 10:11
esto vir fortis et pugnemus pro populo nostro et civitate Dei nostri Dominus autem faciet quod bonum est in conspectu suo 2 Ki. 10:12
iniit itaque Ioab et populus qui erat cum eo certamen contra Syros qui statim fugerunt a facie eius 2 Ki. 10:13
filii autem Ammon videntes quod fugissent Syri fugerunt et ipsi a facie Abisai et ingressi sunt civitatem reversusque est Ioab a filiis Ammon et venit Hierusalem 2 Ki. 10:14
misitque Adadezer et eduxit Syros qui erant trans Fluvium et adduxit exercitum eorum Sobach autem magister militiae Adadezer erat princeps eorum 2 Ki. 10:16
quod cum nuntiatum esset David contraxit omnem Israhelem et transivit Iordanem venitque in Helema et direxerunt aciem Syri ex adverso David et pugnaverunt contra eum 2 Ki. 10:17
fugeruntque Syri a facie Israhel et occidit David de Syris septingentos currus et quadraginta milia equitum et Sobach principem militiae percussit qui statim mortuus est 2 Ki. 10:18
videntes autem universi reges qui erant in praesidio Adadezer victos se ab Israhel fecerunt pacem cum Israhel et servierunt eis timueruntque Syri auxilium praebere filiis Ammon 2 Ki. 10:19
factum est ergo vertente anno eo tempore quo solent reges ad bella procedere misit David Ioab et servos suos cum eo et universum Israhel et vastaverunt filios Ammon et obsederunt Rabba David autem remansit in Hierusalem 2 Ki. 11:1
dum haec agerentur accidit ut surgeret David de stratu suo post meridiem et deambularet in solario domus regiae viditque mulierem se lavantem ex adverso super solarium suum erat autem mulier pulchra valde 2 Ki. 11:2
misit ergo rex et requisivit quae esset mulier nuntiatumque ei est quod ipsa esset Bethsabee filia Heliam uxor Uriae Hetthei 2 Ki. 11:3
et reversa est domum suam concepto fetu mittensque nuntiavit David et ait concepi 2 Ki. 11:5
et venit Urias ad David quaesivitque David quam recte ageret Ioab et populus et quomodo administraretur bellum 2 Ki. 11:7
et dixit David ad Uriam vade in domum tuam et lava pedes tuos egressus est Urias de domo regis secutusque est eum cibus regius 2 Ki. 11:8
dormivit autem Urias ante portam domus regiae cum aliis servis domini sui et non descendit ad domum suam 2 Ki. 11:9
nuntiatumque est David a dicentibus non ivit Urias ad domum suam et ait David ad Uriam numquid non de via venisti quare non descendisti ad domum tuam 2 Ki. 11:10
et ait Urias ad David arca et Israhel et Iuda habitant in papilionibus et dominus meus Ioab et servi domini mei super faciem terrae manent et ego ingrediar domum meam ut comedam et bibam et dormiam cum uxore mea per salutem tuam et per salutem animae tuae quod non faciam rem hanc 2 Ki. 11:11
ait ergo David ad Uriam mane hic etiam hodie et cras dimittam te mansit Urias in Hierusalem die illa et altera 2 Ki. 11:12
et vocavit eum David ut comederet coram se et biberet et inebriavit eum qui egressus vespere dormivit in stratu suo cum servis domini sui et in domum suam non descendit 2 Ki. 11:13
factum est ergo mane et scripsit David epistulam ad Ioab misitque per manum Uriae 2 Ki. 11:14
scribens in epistula ponite Uriam ex adverso belli ubi fortissimum proelium est et derelinquite eum ut percussus intereat 2 Ki. 11:15
egressique viri de civitate bellabant adversum Ioab et ceciderunt de populo servorum David et mortuus est etiam Urias Hettheus 2 Ki. 11:17
misit itaque Ioab et nuntiavit David omnia verba proelii 2 Ki. 11:18
si eum videris indignari et dixerit quare accessistis ad murum ut proeliaremini an ignorabatis quod multa desuper ex muro tela mittantur 2 Ki. 11:20
quis percussit Abimelech filium Hieroboseth nonne mulier misit super eum fragmen molae de muro et interfecit eum in Thebes quare iuxta murum accessistis dices etiam servus tuus Urias Hettheus occubuit 2 Ki. 11:21
abiit ergo nuntius et venit et narravit David omnia quae ei praeceperat Ioab 2 Ki. 11:22
et dixit nuntius ad David praevaluerunt adversum nos viri et egressi sunt ad nos in agrum nos autem facto impetu persecuti eos sumus usque ad portam civitatis 2 Ki. 11:23
et direxerunt iacula sagittarii ad servos tuos ex muro desuper mortuique sunt de servis regis quin etiam servus tuus Urias Hettheus mortuus est 2 Ki. 11:24
et dixit David ad nuntium haec dices Ioab non te frangat ista res varius enim eventus est proelii et nunc hunc nunc illum consumit gladius conforta bellatores tuos adversum urbem ut destruas eam et exhortare eos 2 Ki. 11:25
audivit autem uxor Uriae quod mortuus esset Urias vir suus et planxit eum 2 Ki. 11:26
transactoque luctu misit David et introduxit eam domum suam et facta est ei uxor peperitque ei filium et displicuit verbum hoc quod fecerat David coram Domino 2 Ki. 11:27
misit ergo Dominus Nathan ad David qui cum venisset ad eum dixit ei duo viri erant in civitate una unus dives et alter pauper 2 Ki. 12:1
dives habebat oves et boves plurimos valde 2 Ki. 12:2
pauper autem nihil habebat omnino praeter ovem unam parvulam quam emerat et nutrierat et quae creverat apud eum cum filiis eius simul de pane illius comedens et de calice eius bibens et in sinu illius dormiens eratque illi sicut filia 2 Ki. 12:3
cum autem peregrinus quidam venisset ad divitem parcens ille sumere de ovibus et de bubus suis ut exhiberet convivium peregrino illi qui venerat ad se tulit ovem viri pauperis et praeparavit cibos homini qui venerat ad se 2 Ki. 12:4
ovem reddet in quadruplum eo quod fecerit verbum istud et non pepercerit 2 Ki. 12:6
dixit autem Nathan ad David tu es ille vir haec dicit Dominus Deus Israhel ego unxi te in regem super Israhel et ego erui te de manu Saul 2 Ki. 12:7
et dedi tibi domum domini tui et uxores domini tui in sinu tuo dedique tibi domum Israhel et Iuda et si parva sunt ista adiciam tibi multo maiora 2 Ki. 12:8
quare ergo contempsisti verbum Domini ut faceres malum in conspectu meo Uriam Hettheum percussisti gladio et uxorem illius accepisti uxorem et interfecisti eum gladio filiorum Ammon 2 Ki. 12:9
quam ob rem non recedet gladius de domo tua usque in sempiternum eo quod despexeris me et tuleris uxorem Uriae Hetthei ut esset uxor tua 2 Ki. 12:10
itaque haec dicit Dominus ecce ego suscitabo super te malum de domo tua et tollam uxores tuas in oculis tuis et dabo proximo tuo et dormiet cum uxoribus tuis in oculis solis huius 2 Ki. 12:11
tu enim fecisti abscondite ego vero faciam verbum istud in conspectu omnis Israhel et in conspectu solis 2 Ki. 12:12
et dixit David ad Nathan peccavi Domino dixitque Nathan ad David Dominus quoque transtulit peccatum tuum non morieris 2 Ki. 12:13
et reversus est Nathan domum suam percussitque Dominus parvulum quem pepererat uxor Uriae David et desperatus est 2 Ki. 12:15
deprecatusque est David Dominum pro parvulo et ieiunavit David ieiunio et ingressus seorsum iacuit super terram 2 Ki. 12:16
accidit autem die septima ut moreretur infans timueruntque servi David nuntiare ei quod mortuus esset parvulus dixerunt enim ecce cum parvulus adhuc viveret loquebamur ad eum et non audiebat vocem nostram quanto magis si dixerimus mortuus est puer se adfliget 2 Ki. 12:18
surrexit igitur David de terra et lotus unctusque est cumque mutasset vestem ingressus est domum Domini et adoravit et venit in domum suam petivitque ut ponerent ei panem et comedit 2 Ki. 12:20
dixerunt autem ei servi sui quis est sermo quem fecisti propter infantem cum adhuc viveret ieiunasti et flebas mortuo autem puero surrexisti et comedisti panem 2 Ki. 12:21
qui ait propter infantem dum adhuc viveret ieiunavi et flevi dicebam enim quis scit si forte donet eum mihi Dominus et vivet infans 2 Ki. 12:22
et consolatus est David Bethsabee uxorem suam ingressusque ad eam dormivit cum ea quae genuit filium et vocavit nomen eius Salomon et Dominus dilexit eum 2 Ki. 12:24
misitque in manu Nathan prophetae et vocavit nomen eius Amabilis Domino eo quod diligeret eum Dominus 2 Ki. 12:25
igitur pugnabat Ioab contra Rabbath filiorum Ammon et expugnabat urbem regiam 2 Ki. 12:26
misitque Ioab nuntios ad David dicens dimicavi adversum Rabbath et capienda est urbs Aquarum 2 Ki. 12:27
nunc igitur congrega reliquam partem populi et obside civitatem et cape eam ne cum a me vastata fuerit urbs nomini meo adscribatur victoria 2 Ki. 12:28
congregavit itaque David omnem populum et profectus est adversum Rabbath cumque dimicasset cepit eam 2 Ki. 12:29
et tulit diadema regis eorum de capite eius pondo auri talentum habens gemmas pretiosissimas et inpositum est super caput David sed et praedam civitatis asportavit multam valde 2 Ki. 12:30
populum quoque eius adducens serravit et circumegit super eos ferrata carpenta divisitque cultris et transduxit in typo laterum sic fecit universis civitatibus filiorum Ammon et reversus est David et omnis exercitus Hierusalem 2 Ki. 12:31
et deperiret eam valde ita ut aegrotaret propter amorem eius quia cum esset virgo difficile ei videbatur ut quippiam inhoneste ageret cum ea 2 Ki. 13:2
cui respondit Ionadab cuba super lectulum tuum et languorem simula cumque venerit pater tuus ut visitet te dic ei veniat oro Thamar soror mea ut det mihi cibum et faciat pulmentum ut comedam de manu eius 2 Ki. 13:5
accubuit itaque Amnon et quasi aegrotare coepit cumque venisset rex ad visitandum eum ait Amnon ad regem veniat obsecro Thamar soror mea ut faciat in oculis meis duas sorbitiunculas et cibum capiam de manu eius 2 Ki. 13:6
misit ergo David ad Thamar domum dicens veni in domum Amnon fratris tui et fac ei pulmentum 2 Ki. 13:7
venitque Thamar in domum Amnon fratris sui ille autem iacebat quae tollens farinam commiscuit et liquefaciens in oculis eius coxit sorbitiunculas 2 Ki. 13:8
tollensque quod coxerat effudit et posuit coram eo et noluit comedere dixitque Amnon eicite universos a me cumque eiecissent omnes 2 Ki. 13:9
dixit Amnon ad Thamar infer cibum in conclave ut vescar de manu tua tulit ergo Thamar sorbitiunculas quas fecerat et intulit ad Amnon fratrem suum in conclave 2 Ki. 13:10
cumque obtulisset ei cibum adprehendit eam et ait veni cuba mecum soror mea 2 Ki. 13:11
et ego enim ferre non potero obprobrium meum et tu eris quasi unus de insipientibus in Israhel quin potius loquere ad regem et non negabit me tibi 2 Ki. 13:13
noluit autem adquiescere precibus eius sed praevalens viribus oppressit eam et cubavit cum illa 2 Ki. 13:14
et exosam eam habuit Amnon magno odio nimis ita ut maius esset odium quo oderat eam amore quo ante dilexerat dixitque ei Amnon surge vade 2 Ki. 13:15
quae respondit ei maius est hoc malum quod nunc agis adversum me quam quod ante fecisti expellens me et noluit audire eam 2 Ki. 13:16
sed vocato puero qui ministrabat ei dixit eice hanc a me foras et claude ostium post eam 2 Ki. 13:17
quae aspergens cinerem capiti suo scissa talari tunica inpositisque manibus super caput suum ibat ingrediens et clamans 2 Ki. 13:19
factum est autem post tempus biennii ut tonderentur oves Absalom in Baalasor quae est iuxta Ephraim et vocavit Absalom omnes filios regis 2 Ki. 13:23
venitque ad regem et ait ad eum ecce tondentur oves servi tui veniat oro rex cum servis suis ad servum suum 2 Ki. 13:24
dixitque rex ad Absalom noli fili mi noli rogare ut veniamus omnes et gravemus te cum autem cogeret eum et noluisset ire benedixit ei 2 Ki. 13:25
et ait Absalom si non vis venire veniat obsecro nobiscum saltem Amnon frater meus dixitque ad eum rex non est necesse ut vadat tecum 2 Ki. 13:26
coegit itaque eum Absalom et dimisit cum eo Amnon et universos filios regis 2 Ki. 13:27
praeceperat autem Absalom pueris suis dicens observate cum temulentus fuerit Amnon vino et dixero vobis percutite eum et interficite nolite timere ego enim sum qui praecepi vobis roboramini et estote viri fortes 2 Ki. 13:28
fecerunt ergo pueri Absalom adversum Amnon sicut praeceperat eis Absalom surgentesque omnes filii regis ascenderunt singuli mulas suas et fugerunt 2 Ki. 13:29
cumque adhuc pergerent in itinere fama praevenit ad David dicens percussit Absalom omnes filios regis et non remansit ex eis saltem unus 2 Ki. 13:30
surrexit itaque rex et scidit vestimenta sua et cecidit super terram et omnes servi ipsius qui adsistebant ei sciderunt vestimenta sua 2 Ki. 13:31
fugit autem Absalom et levavit puer speculator oculos suos et aspexit et ecce populus multus veniebat per iter devium ex latere montis 2 Ki. 13:34
cumque cessasset loqui apparuerunt et filii regis et intrantes levaverunt vocem suam et fleverunt sed et rex et omnes servi eius fleverunt ploratu magno nimis 2 Ki. 13:36
Absalom autem cum fugisset et venisset in Gessur fuit ibi tribus annis 2 Ki. 13:38
misit Thecuam et tulit inde mulierem sapientem dixitque ad eam lugere te simula et induere veste lugubri et ne unguaris oleo ut sis quasi mulier plurimo iam tempore lugens mortuum 2 Ki. 14:2
et ingredieris ad regem et loqueris ad eum sermones huiuscemodi posuit autem Ioab verba in ore eius 2 Ki. 14:3
itaque cum ingressa fuisset mulier thecuites ad regem cecidit coram eo super terram et adoravit et dixit serva me rex 2 Ki. 14:4
et ait ad eam rex quid causae habes quae respondit heu mulier vidua ego sum mortuus est enim vir meus 2 Ki. 14:5
et ancillae tuae erant duo filii qui rixati sunt adversum se in agro nullusque erat qui eos prohibere posset et percussit alter alterum et interfecit eum 2 Ki. 14:6
et ecce consurgens universa cognatio adversum ancillam tuam dicit trade eum qui percussit fratrem suum ut occidamus eum pro anima fratris sui quem interfecit et deleamus heredem et quaerunt extinguere scintillam meam quae relicta est ut non supersit viro meo nomen et reliquiae super terram 2 Ki. 14:7
et ait rex ad mulierem vade in domum tuam et ego iubebo pro te 2 Ki. 14:8
dixitque mulier thecuites ad regem in me domine mi rex iniquitas et in domum patris mei rex autem et thronus eius sit innocens 2 Ki. 14:9
et ait rex qui contradixerit tibi adduc eum ad me et ultra non addet ut tangat te 2 Ki. 14:10
quae ait recordetur rex Domini Dei sui ut non multiplicentur proximi sanguinis ad ulciscendum et nequaquam interficient filium meum qui ait vivit Dominus quia non cadet de capillis filii tui super terram 2 Ki. 14:11
dixit ergo mulier loquatur ancilla tua ad dominum meum regem verbum et ait loquere 2 Ki. 14:12
dixitque mulier quare cogitasti istiusmodi rem contra populum Dei et locutus est rex verbum istud ut peccet et non reducat eiectum suum 2 Ki. 14:13
omnes morimur et quasi aquae delabimur in terram quae non revertuntur nec vult perire Deus animam sed retractat cogitans ne penitus pereat qui abiectus est 2 Ki. 14:14
nunc igitur veni ut loquar ad regem dominum meum verbum hoc praesente populo et dixit ancilla tua loquar ad regem si quo modo faciat rex verbum ancillae suae 2 Ki. 14:15
et audivit rex ut liberaret ancillam suam de manu omnium qui volebant delere me et filium meum simul de hereditate Dei 2 Ki. 14:16
dicat ergo ancilla tua ut fiat verbum domini mei regis quasi sacrificium sicut enim angelus Dei sic est dominus meus rex ut nec benedictione nec maledictione moveatur unde et Dominus Deus tuus est tecum 2 Ki. 14:17
et respondens rex dixit ad mulierem ne abscondas a me verbum quod te interrogo dixitque mulier loquere domine mi rex 2 Ki. 14:18
et ait rex numquid manus Ioab tecum est in omnibus istis respondit mulier et ait per salutem animae tuae domine mi rex nec ad dextram nec ad sinistram est ex omnibus his quae locutus est dominus meus rex servus enim tuus Ioab ipse praecepit mihi et ipse posuit in os ancillae tuae omnia verba haec 2 Ki. 14:19
et ait rex ad Ioab ecce placatus feci verbum tuum vade igitur et revoca puerum Absalom 2 Ki. 14:21
cadensque Ioab super faciem suam in terram adoravit et benedixit regi et dixit Ioab hodie intellexit servus tuus quia inveni gratiam in oculis tuis domine mi rex fecisti enim sermonem servi tui 2 Ki. 14:22
surrexit ergo Ioab et abiit in Gessur et adduxit Absalom in Hierusalem 2 Ki. 14:23
dixit autem rex revertatur in domum suam et faciem meam non videat reversus est itaque Absalom in domum suam et faciem regis non vidit 2 Ki. 14:24
porro sicut Absalom vir non erat pulcher in omni Israhel et decorus nimis a vestigio pedis usque ad verticem non erat in eo ulla macula 2 Ki. 14:25
et quando tondebatur capillum semel autem in anno tondebatur quia gravabat eum caesaries ponderabat capillos capitis sui ducentis siclis pondere publico 2 Ki. 14:26
nati sunt autem Absalom filii tres et filia una nomine Thamar eleganti forma 2 Ki. 14:27
mansitque Absalom Hierusalem duobus annis et faciem regis non vidit 2 Ki. 14:28
misit itaque ad Ioab ut mitteret eum ad regem qui noluit venire ad eum cumque secundo misisset et ille noluisset venire 2 Ki. 14:29
dixit servis suis scitis agrum Ioab iuxta agrum meum habentem messem hordei ite igitur et succendite eum igni succenderunt ergo servi Absalom segetem igni 2 Ki. 14:30
surrexitque Ioab et venit ad Absalom in domum eius et dixit quare succenderunt servi tui segetem meam igni 2 Ki. 14:31
et respondit Absalom ad Ioab misi ad te obsecrans ut venires ad me et mitterem te ad regem ut diceres ei quare veni de Gessur melius mihi erat ibi esse obsecro ergo ut videam faciem regis quod si memor est iniquitatis meae interficiat me 2 Ki. 14:32
ingressus Ioab ad regem nuntiavit ei vocatusque Absalom intravit ad regem et adoravit super faciem terrae coram eo osculatusque est rex Absalom 2 Ki. 14:33
igitur post haec fecit sibi Absalom currum et equites et quinquaginta viros qui praecederent eum 2 Ki. 15:1
et mane consurgens Absalom stabat iuxta introitum portae et omnem virum qui habebat negotium ut veniret ad regis iudicium vocabat Absalom ad se et dicebat de qua civitate es tu qui respondens aiebat ex una tribu Israhel ego sum servus tuus 2 Ki. 15:2
respondebatque ei Absalom videntur mihi sermones tui boni et iusti sed non est qui te audiat constitutus a rege dicebatque Absalom 2 Ki. 15:3
quis me constituat iudicem super terram ut ad me veniant omnes qui habent negotium et iuste iudicem 2 Ki. 15:4
sed et cum accederet ad eum homo ut salutaret illum extendebat manum suam et adprehendens osculabatur eum 2 Ki. 15:5
faciebatque hoc omni Israhel qui veniebat ad iudicium ut audiretur a rege et sollicitabat corda virorum Israhel 2 Ki. 15:6
post quattuor autem annos dixit Absalom ad regem vadam et reddam vota mea quae vovi Domino in Hebron 2 Ki. 15:7
dixitque ei rex vade in pace et surrexit et abiit in Hebron 2 Ki. 15:9
porro cum Absalom ierunt ducenti viri de Hierusalem vocati euntes simplici corde et causam penitus ignorantes 2 Ki. 15:11
accersivit quoque Absalom Ahitofel Gilonitem consiliarium David de civitate sua Gilo cum immolaret victimas et facta est coniuratio valida populusque concurrens augebatur cum Absalom 2 Ki. 15:12
et ait David servis suis qui erant cum eo in Hierusalem surgite fugiamus neque enim erit nobis effugium a facie Absalom festinate egredi ne forte veniens occupet nos et inpellat super nos ruinam et percutiat civitatem in ore gladii 2 Ki. 15:14
egressus est ergo rex et universa domus eius pedibus suis et dereliquit rex decem mulieres concubinas ad custodiendam domum 2 Ki. 15:16
egressusque rex et omnis Israhel pedibus suis stetit procul a domo 2 Ki. 15:17
et universi servi eius ambulabant iuxta eum et legiones Cherethi et Felethi et omnes Getthei sescenti viri qui secuti eum fuerant de Geth praecedebant regem 2 Ki. 15:18
dixit autem rex ad Ethai Gettheum cur venis nobiscum revertere et habita cum rege quia peregrinus es et egressus de loco tuo 2 Ki. 15:19
heri venisti et hodie inpelleris nobiscum egredi ego autem vadam quo iturus sum revertere et reduc tecum fratres tuos ostendisti gratiam et fidem 2 Ki. 15:20
et respondit Ethai regi dicens vivit Dominus et vivit dominus meus rex quoniam in quocumque loco fueris domine mi rex sive in morte sive in vita ibi erit servus tuus 2 Ki. 15:21
et ait David Ethai veni et transi et transivit Ethai Gettheus et omnes viri qui cum eo erant et reliqua multitudo 2 Ki. 15:22
omnesque flebant voce magna et universus populus transiebat rex quoque transgrediebatur torrentem Cedron et cunctus populus incedebat contra viam quae respicit ad desertum 2 Ki. 15:23
venit autem et Sadoc et universi Levitae cum eo portantes arcam foederis Dei et deposuerunt arcam Dei et ascendit Abiathar donec expletus est omnis populus qui egressus fuerat de civitate 2 Ki. 15:24
et dixit rex ad Sadoc reporta arcam Dei in urbem si invenero gratiam in oculis Domini reducet me et ostendet mihi eam et tabernaculum suum 2 Ki. 15:25
et dixit rex ad Sadoc sacerdotem o videns revertere in civitatem in pace et Achimaas filius tuus et Ionathan filius Abiathar duo filii vestri sint vobiscum 2 Ki. 15:27
reportaverunt igitur Sadoc et Abiathar arcam Dei Hierusalem et manserunt ibi 2 Ki. 15:29
porro David ascendebat clivum Olivarum scandens et flens operto capite et nudis pedibus incedens sed et omnis populus qui erat cum eo operto capite ascendebat plorans 2 Ki. 15:30
nuntiatum est autem David quod et Ahitofel esset in coniuratione cum Absalom dixitque David infatua quaeso consilium Ahitofel Domine 2 Ki. 15:31
cumque ascenderet David summitatem montis in quo adoraturus erat Dominum ecce occurrit ei Husai Arachites scissa veste et terra pleno capite 2 Ki. 15:32
et dixit ei David si veneris mecum eris mihi oneri 2 Ki. 15:33
si autem in civitatem revertaris et dixeris Absalom servus tuus sum rex sicut fui servus patris tui sic ero servus tuus dissipabis consilium Ahitofel 2 Ki. 15:34
habes autem tecum Sadoc et Abiathar sacerdotes et omne verbum quodcumque audieris de domo regis indicabis Sadoc et Abiathar sacerdotibus 2 Ki. 15:35
sunt autem cum eis duo filii eorum Achimaas Sadoc et Ionathan Abiathar et mittetis per eos ad me omne verbum quod audieritis 2 Ki. 15:36
cumque David transisset paululum montis verticem apparuit Siba puer Mifiboseth in occursum eius cum duobus asinis qui onerati erant ducentis panibus et centum alligaturis uvae passae et centum massis palatarum et utribus vini 2 Ki. 16:1
et dixit rex Sibae quid sibi volunt haec responditque Siba asini domestici regis ut sedeant et panes et palatae ad vescendum pueris tuis vinum autem ut bibat si quis defecerit in deserto 2 Ki. 16:2
et ait rex ubi est filius domini tui responditque Siba regi remansit in Hierusalem dicens hodie restituet mihi domus Israhel regnum patris mei 2 Ki. 16:3
et ait rex Sibae tua sint omnia quae fuerunt Mifiboseth dixitque Siba adoro inveniam gratiam coram te domine mi rex 2 Ki. 16:4
venit ergo rex David usque Baurim et ecce egrediebatur inde vir de cognatione domus Saul nomine Semei filius Gera procedebat egrediens et maledicebat 2 Ki. 16:5
mittebatque lapides contra David et contra universos servos regis David omnis autem populus et universi bellatores a dextro et sinistro latere regis incedebant 2 Ki. 16:6
ita autem loquebatur Semei cum malediceret regi egredere egredere vir sanguinum et vir Belial 2 Ki. 16:7
reddidit tibi Dominus universum sanguinem domus Saul quoniam invasisti regnum pro eo et dedit Dominus regnum in manu Absalom filii tui et ecce premunt te mala tua quoniam vir sanguinum es 2 Ki. 16:8
dixit autem Abisai filius Sarviae regi quare maledicit canis hic moriturus domino meo regi vadam et amputabo caput eius 2 Ki. 16:9
et ait rex quid mihi et vobis filii Sarviae dimittite eum maledicat Dominus enim praecepit ei ut malediceret David et quis est qui audeat dicere quare sic fecerit 2 Ki. 16:10
et ait rex Abisai et universis servis suis ecce filius meus qui egressus est de utero meo quaerit animam meam quanto magis nunc filius Iemini dimittite eum ut maledicat iuxta praeceptum Domini 2 Ki. 16:11
si forte respiciat Dominus adflictionem meam et reddat mihi bonum pro maledictione hac hodierna 2 Ki. 16:12
ambulabat itaque David et socii eius per viam cum eo Semei autem per iugum montis ex latere contra illum gradiebatur maledicens et mittens lapides adversum eum terramque spargens 2 Ki. 16:13
venit itaque rex et universus populus cum eo lassus et refocilati sunt ibi 2 Ki. 16:14
Absalom autem et omnis populus Israhel ingressi sunt Hierusalem sed et Ahitofel cum eo 2 Ki. 16:15
responditque Husai ad Absalom nequaquam quia illius ero quem elegit Dominus et omnis hic populus et universus Israhel et cum eo manebo 2 Ki. 16:18
sed ut et hoc inferam cui ego serviturus sum nonne filio regis sicut parui patri tuo sic parebo et tibi 2 Ki. 16:19
et ait Ahitofel ad Absalom ingredere ad concubinas patris tui quas dimisit ad custodiendam domum ut cum audierit omnis Israhel quod foedaveris patrem tuum roborentur manus eorum tecum 2 Ki. 16:21
consilium autem Ahitofel quod dabat in diebus illis quasi si quis consuleret Deum sic erat omne consilium Ahitofel et cum esset cum David et cum esset cum Absalom 2 Ki. 16:23
dixit igitur Ahitofel ad Absalom eligam mihi duodecim milia virorum et consurgens persequar David hac nocte 2 Ki. 17:1
et inruens super eum quippe qui lassus est et solutis manibus percutiam eum cumque fugerit omnis populus qui cum eo est percutiam regem desolatum 2 Ki. 17:2
et reducam universum populum quomodo omnis reverti solet unum enim virum tu quaeris et omnis populus erit in pace 2 Ki. 17:3
placuitque sermo eius Absalom et cunctis maioribus natu Israhel 2 Ki. 17:4
ait autem Absalom vocate et Husai Arachiten et audiamus quid etiam ipse dicat 2 Ki. 17:5
et dixit Husai ad Absalom non bonum consilium quod dedit Ahitofel hac vice 2 Ki. 17:7
et rursum intulit Husai tu nosti patrem tuum et viros qui cum eo sunt esse fortissimos et amaro animo veluti si ursa raptis catulis in saltu saeviat sed et pater tuus vir bellator est nec morabitur cum populo 2 Ki. 17:8
forsitan nunc latitat in foveis aut in uno quo voluerit loco et cum ceciderit unus quilibet in principio audiet quicumque audierit et dicet facta est plaga in populo qui sequebatur Absalom 2 Ki. 17:9
et fortissimus quoque cuius cor est quasi leonis pavore solvetur scit enim omnis populus Israhel fortem esse patrem tuum et robustos omnes qui cum eo sunt 2 Ki. 17:10
sed hoc mihi videtur rectum esse consilium congregetur ad te universus Israhel a Dan usque Bersabee quasi harena maris innumerabilis et tu eris in medio eorum 2 Ki. 17:11
et inruemus super eum in quocumque loco fuerit inventus et operiemus eum sicut cadere solet ros super terram et non relinquemus de viris qui cum eo sunt ne unum quidem 2 Ki. 17:12
quod si urbem aliquam fuerit ingressus circumdabit omnis Israhel civitati illi funes et trahemus eam in torrentem ut non repperiatur nec calculus quidem ex ea 2 Ki. 17:13
dixitque Absalom et omnis vir Israhel melius consilium Husai Arachitae consilio Ahitofel Domini autem nutu dissipatum est consilium Ahitofel utile ut induceret Dominus super Absalom malum 2 Ki. 17:14
et ait Husai Sadoc et Abiathar sacerdotibus hoc et hoc modo consilium dedit Ahitofel Absalom et senibus Israhel et ego tale et tale dedi consilium 2 Ki. 17:15
nunc ergo mittite cito et nuntiate David dicentes ne moremini nocte hac in campestribus deserti sed absque dilatione transgredere ne forte absorbeatur rex et omnis populus qui cum eo est 2 Ki. 17:16
Ionathan autem et Achimaas stabant iuxta fontem Rogel abiit ancilla et nuntiavit eis et illi profecti sunt ut referrent ad regem David nuntium non enim poterant videri aut introire civitatem 2 Ki. 17:17
vidit autem eos quidam puer et indicavit Absalom illi vero concito gradu ingressi sunt domum cuiusdam viri in Baurim qui habebat puteum in vestibulo suo et descenderunt in eum 2 Ki. 17:18
tulit autem mulier et expandit velamen super os putei quasi siccans ptisanas et sic res latuit 2 Ki. 17:19
cumque venissent servi Absalom ad mulierem in domum dixerunt ubi est Achimaas et Ionathan et respondit eis mulier transierunt gustata paululum aqua at hii qui quaerebant cum non repperissent reversi sunt Hierusalem 2 Ki. 17:20
cumque abissent ascenderunt illi de puteo et pergentes nuntiaverunt regi David atque dixerunt surgite transite cito fluvium quoniam huiuscemodi dedit consilium contra vos Ahitofel 2 Ki. 17:21
surrexit ergo David et omnis populus qui erat cum eo et transierunt Iordanem donec dilucesceret et ne unus quidem residuus fuit qui non transisset fluvium 2 Ki. 17:22
porro Ahitofel videns quod non fuisset factum consilium suum stravit asinum suum et surrexit et abiit in domum suam et in civitatem suam et disposita domo sua suspendio interiit et sepultus est in sepulchro patris sui 2 Ki. 17:23
David autem venit in Castra et Absalom transivit Iordanem ipse et omnis vir Israhel cum eo 2 Ki. 17:24
et castrametatus est Israhel cum Absalom in terra Galaad 2 Ki. 17:26
cumque venisset David in Castra Sobi filius Naas de Rabbath filiorum Ammon et Machir filius Ammihel de Lodabar et Berzellai Galaadites de Rogelim 2 Ki. 17:27
obtulerunt ei stratoria et tappetia et vasa fictilia frumentum et hordeum et farinam pulentam et fabam et lentem frixum cicer 2 Ki. 17:28
et mel et butyrum oves et pingues vitulos dederuntque David et populo qui cum eo erat ad vescendum suspicati enim sunt populum fame et siti fatigari in deserto 2 Ki. 17:29
igitur considerato David populo suo constituit super eum tribunos et centuriones 2 Ki. 18:1
et dedit populi tertiam partem sub manu Ioab et tertiam in manu Abisai filii Sarviae fratris Ioab et tertiam sub manu Ethai qui erat de Geth dixitque rex ad populum egrediar et ego vobiscum 2 Ki. 18:2
et respondit populus non exibis sive enim fugerimus non magnopere ad eos de nobis pertinebit sive media pars ceciderit e nobis non satis curabunt quia tu unus pro decem milibus conputaris melius est igitur ut sis nobis in urbe praesidio 2 Ki. 18:3
ad quos rex ait quod vobis rectum videtur hoc faciam stetit ergo rex iuxta portam egrediebaturque populus per turmas suas centeni et milleni 2 Ki. 18:4
et praecepit rex Ioab et Abisai et Ethai dicens servate mihi puerum Absalom et omnis populus audiebat praecipientem regem cunctis principibus pro Absalom 2 Ki. 18:5
itaque egressus est populus in campum contra Israhel et factum est proelium in saltu Ephraim 2 Ki. 18:6
et caesus est ibi populus Israhel ab exercitu David factaque est ibi plaga magna in die illa viginti milium 2 Ki. 18:7
fuit autem ibi proelium dispersum super faciem omnis terrae et multo plures erant quos saltus consumpserat de populo quam hii quos voraverat gladius in die illa 2 Ki. 18:8
accidit autem ut occurreret Absalom servis David sedens mulo cumque ingressus fuisset mulus subter condensam quercum et magnam adhesit caput eius quercui et illo suspenso inter caelum et terram mulus cui sederat pertransivit 2 Ki. 18:9
vidit autem hoc quispiam et nuntiavit Ioab dicens vidi Absalom pendere de quercu 2 Ki. 18:10
et ait Ioab viro qui nuntiaverat ei si vidisti quare non confodisti eum cum terra et ego dedissem tibi decem argenti siclos et unum balteum 2 Ki. 18:11
qui dixit ad Ioab si adpenderes in manibus meis mille argenteos nequaquam mitterem manum meam in filium regis audientibus enim nobis praecepit rex tibi et Abisai et Ethai dicens custodite mihi puerum Absalom 2 Ki. 18:12
sed et si fecissem contra animam meam audacter nequaquam hoc regem latere potuisset et tu stares ex adverso 2 Ki. 18:13
et ait Ioab non sicut tu vis sed adgrediar eum coram te tulit ergo tres lanceas in manu sua et infixit eas in corde Absalom cumque adhuc palpitaret herens in quercu 2 Ki. 18:14
cucurrerunt decem iuvenes armigeri Ioab et percutientes interfecerunt eum 2 Ki. 18:15
cecinit autem Ioab bucina et retinuit populum ne persequeretur fugientem Israhel volens parcere multitudini 2 Ki. 18:16
et tulerunt Absalom et proiecerunt eum in saltu in foveam grandem et conportaverunt super eum acervum lapidum magnum nimis omnis autem Israhel fugit in tabernacula sua 2 Ki. 18:17
porro Absalom erexerat sibi cum adhuc viveret titulum qui est in valle Regis dixerat enim non habeo filium et hoc erit monumentum nominis mei vocavitque titulum nomine suo et appellatur manus Absalom usque ad hanc diem 2 Ki. 18:18
Achimaas autem filius Sadoc ait curram et nuntiabo regi quia iudicium fecerit ei Dominus de manu inimicorum eius 2 Ki. 18:19
et ait Ioab Chusi vade et nuntia regi quae vidisti adoravit Chusi Ioab et cucurrit 2 Ki. 18:21
qui respondit quid enim si cucurrero et ait ei curre currens ergo Achimaas per viam conpendii transivit Chusi 2 Ki. 18:23
et exclamans indicavit regi dixitque rex si solus est bonus est nuntius in ore eius properante autem illo et accedente propius 2 Ki. 18:25
vidit speculator hominem alterum currentem et vociferans in culmine ait apparet mihi homo currens solus dixitque rex et iste bonus est nuntius 2 Ki. 18:26
speculator autem contemplor ait cursum prioris quasi cursum Achimaas filii Sadoc et ait rex vir bonus est et nuntium portans bonum venit 2 Ki. 18:27
clamans autem Achimaas dixit ad regem salve et adorans regem coram eo pronus in terram ait benedictus Dominus Deus tuus qui conclusit homines qui levaverunt manus suas contra dominum meum regem 2 Ki. 18:28
et ait rex estne pax puero Absalom dixitque Achimaas vidi tumultum magnum cum mitteret Ioab servus tuus o rex me servum tuum nescio aliud 2 Ki. 18:29
ad quem rex transi ait et sta hic cumque ille transisset et staret 2 Ki. 18:30
apparuit Chusi et veniens ait bonum adporto nuntium domine mi rex iudicavit enim pro te Dominus hodie de manu omnium qui surrexerunt contra te 2 Ki. 18:31
dixit autem rex ad Chusi estne pax puero Absalom cui respondens Chusi fiant inquit sicut puer inimici domini mei regis et universi qui consurgunt adversum eum in malum 2 Ki. 18:32
contristatus itaque rex ascendit cenaculum portae et flevit et sic loquebatur vadens fili mi Absalom fili mi Absalom quis mihi tribuat ut ego moriar pro te Absalom fili mi fili mi 2 Ki. 18:33
nuntiatum est autem Ioab quod rex fleret et lugeret filium suum 2 Ki. 19:1
et versa est victoria in die illa in luctum omni populo audivit enim populus in die illa dici dolet rex super filio suo 2 Ki. 19:2
et declinabat populus in die illa ingredi civitatem quomodo declinare solet populus versus et fugiens de proelio 2 Ki. 19:3
porro rex operuit caput suum et clamabat voce magna fili mi Absalom Absalom fili mi fili mi 2 Ki. 19:4
ingressus ergo Ioab ad regem in domo dixit confudisti hodie vultus omnium servorum tuorum qui salvam fecerunt animam tuam et animam filiorum tuorum et filiarum tuarum et animam uxorum tuarum et animam concubinarum tuarum 2 Ki. 19:5
diligis odientes te et odio habes diligentes te et ostendisti hodie quia non curas de ducibus tuis et de servis tuis et vere cognovi modo quia si Absalom viveret et nos omnes occubuissemus tunc placeret tibi 2 Ki. 19:6
nunc igitur surge et procede et adloquens satisfac servis tuis iuro enim tibi per Dominum quod si non exieris ne unus quidem remansurus sit tecum nocte hac et peius erit hoc tibi quam omnia mala quae venerunt super te ab adulescentia tua usque in praesens 2 Ki. 19:7
surrexit ergo rex et sedit in porta et omni populo nuntiatum est quod rex sederet in porta venitque universa multitudo coram rege Israhel autem fugit in tabernacula sua 2 Ki. 19:8
omnis quoque populus certabat in cunctis tribubus Israhel dicens rex liberavit nos de manu inimicorum nostrorum ipse salvavit nos de manu Philisthinorum et nunc fugit de terra propter Absalom 2 Ki. 19:9
Absalom autem quem unximus super nos mortuus est in bello usquequo siletis et non reducitis regem 2 Ki. 19:10
rex vero David misit ad Sadoc et ad Abiathar sacerdotes dicens loquimini ad maiores natu Iuda dicentes cur venitis novissimi ad reducendum regem in domum suam sermo autem omnis Israhel pervenerat ad regem in domo eius 2 Ki. 19:11
fratres mei vos os meum et caro mea vos quare novissimi reducitis regem 2 Ki. 19:12
et Amasae dicite nonne os meum es et caro mea haec faciat mihi Deus et haec addat si non magister militiae fueris coram me omni tempore pro Ioab 2 Ki. 19:13
et inclinavit cor omnium virorum Iuda quasi viri unius miseruntque ad regem dicentes revertere tu et omnes servi tui 2 Ki. 19:14
et reversus est rex et venit usque ad Iordanem et Iuda venit in Galgala ut occurreret regi et transduceret eum Iordanem 2 Ki. 19:15
festinavit autem Semei filius Gera filii Iemini de Baurim et descendit cum viris Iuda in occursum regis David 2 Ki. 19:16
cum mille viris de Beniamin et Siba puer de domo Saul et quindecim filii eius ac viginti servi erant cum eo et inrumpentes Iordanem ante regem 2 Ki. 19:17
transierunt vada ut transducerent domum regis et facerent iuxta iussionem eius Semei autem filius Gera prostratus coram rege cum iam transisset Iordanem 2 Ki. 19:18
agnosco enim servus tuus peccatum meum et idcirco hodie primus veni de omni domo Ioseph descendique in occursum domini mei regis 2 Ki. 19:20
et ait David quid mihi et vobis filii Sarviae cur efficimini mihi hodie in Satan ergone hodie interficietur vir in Israhel an ignoro hodie me factum regem super Israhel 2 Ki. 19:22
et ait rex Semei non morieris iuravitque ei 2 Ki. 19:23
Mifiboseth quoque filius Saul descendit in occursum regis inlotis pedibus et intonsa barba vestesque suas non laverat a die qua egressus fuerat rex usque ad diem reversionis eius in pace 2 Ki. 19:24
qui respondens ait domine mi rex servus meus contempsit me dixi ei ego famulus tuus ut sterneret mihi asinum et ascendens abirem cum rege claudus enim sum servus tuus 2 Ki. 19:26
insuper et accusavit me servum tuum ad te dominum meum regem tu autem domine mi rex sicut angelus Dei fac quod placitum est tibi 2 Ki. 19:27
ait ergo ei rex quid ultra loqueris fixum est quod locutus sum tu et Siba dividite possessiones 2 Ki. 19:29
erat autem Berzellai Galaadites senex valde id est octogenarius et ipse praebuit alimenta regi cum moraretur in Castris fuit quippe vir dives nimis 2 Ki. 19:32
et ait Berzellai ad regem quot sunt dies annorum vitae meae ut ascendam cum rege Hierusalem 2 Ki. 19:34
octogenarius sum hodie numquid vigent sensus mei ad discernendum suave aut amarum aut delectare potest servum tuum cibus et potus vel audire ultra possum vocem cantorum atque cantricum quare servus tuus fit oneri domino meo regi 2 Ki. 19:35
sed obsecro ut revertar servus tuus et moriar in civitate mea iuxta sepulchrum patris mei et matris meae est autem servus tuus Chamaam ipse vadat tecum domine mi rex et fac ei quod tibi bonum videtur 2 Ki. 19:37
dixitque rex mecum transeat Chamaam et ego faciam ei quicquid tibi placuerit et omne quod petieris a me inpetrabis 2 Ki. 19:38
cumque transisset universus populus et rex Iordanem osculatus est rex Berzellai et benedixit ei et ille reversus est in locum suum 2 Ki. 19:39
transivit ergo rex in Galgalam et Chamaam cum eo omnis autem populus Iuda transduxerat regem et media tantum pars adfuerat de populo Israhel 2 Ki. 19:40
itaque omnes viri Israhel concurrentes ad regem dixerunt ei quare te furati sunt fratres nostri viri Iuda et transduxerunt regem et domum eius Iordanem omnesque viros David cum eo 2 Ki. 19:41
et respondit omnis vir Iuda ad viros Israhel quia propior mihi est rex cur irasceris super hac re numquid comedimus aliquid ex rege aut munera nobis data sunt 2 Ki. 19:42
et respondit vir Israhel ad viros Iuda et ait decem partibus maior ego sum apud regem magisque ad me pertinet David quam ad te cur mihi fecisti iniuriam et non mihi nuntiatum est priori ut reducerem regem meum durius autem responderunt viri Iuda viris Israhel 2 Ki. 19:43
accidit quoque ut ibi esset vir Belial nomine Seba filius Bochri vir iemineus et cecinit bucina et ait non est nobis pars in David neque hereditas in filio Isai vir in tabernacula tua Israhel 2 Ki. 20:1
et separatus est omnis Israhel a David secutusque est Seba filium Bochri viri autem Iuda adheserunt regi suo a Iordane usque Hierusalem 2 Ki. 20:2
cumque venisset rex in domum suam Hierusalem tulit decem mulieres concubinas quas dereliquerat ad custodiendam domum et tradidit eas in custodiam alimenta eis praebens et non est ingressus ad eas sed erant clausae usque ad diem mortis suae in viduitate viventes 2 Ki. 20:3
dixit autem rex Amasae convoca mihi omnes viros Iuda in diem tertium et tu adesto praesens 2 Ki. 20:4
abiit ergo Amasa ut convocaret Iudam et moratus est extra placitum quod ei constituerat 2 Ki. 20:5
ait autem David ad Abisai nunc magis adflicturus est nos Seba filius Bochri quam Absalom tolle igitur servos domini tui et persequere eum ne forte inveniat civitates munitas et effugiat nos 2 Ki. 20:6
egressi sunt ergo cum eo viri Ioab Cherethi quoque et Felethi et omnes robusti exierunt de Hierusalem ad persequendum Seba filium Bochri 2 Ki. 20:7
cumque illi essent iuxta lapidem grandem qui est in Gabaon Amasa veniens occurrit eis porro Ioab vestitus erat tunica stricta ad mensuram habitus sui et desuper accinctus gladio dependente usque ad ilia in vagina qui fabrefactus levi motu egredi poterat et percutere 2 Ki. 20:8
dixit itaque Ioab ad Amasa salve mi frater et tenuit manu dextra mentum Amasae quasi osculans eum 2 Ki. 20:9
porro Amasa non observavit gladium quem habebat Ioab qui percussit eum in latere et effudit intestina eius in terram nec secundum vulnus adposuit Ioab autem et Abisai frater eius persecuti sunt Seba filium Bochri 2 Ki. 20:10
Amasa autem conspersus sanguine iacebat in media via vidit hoc quidam vir quod subsisteret omnis populus ad videndum eum et amovit Amasam de via in agrum operuitque eum vestimento ne subsisterent transeuntes propter eum 2 Ki. 20:12
porro ille transierat per omnes tribus Israhel in Abelam et in Bethmacha omnesque electi congregati fuerant ad eum 2 Ki. 20:14
venerunt itaque et obpugnabant eum in Abela et in Bethmacha et circumdederunt munitionibus civitatem et obsessa est urbs omnis autem turba quae erat cum Ioab moliebatur destruere muros 2 Ki. 20:15
et exclamavit mulier sapiens de civitate audite audite dicite Ioab adpropinqua huc et loquar tecum 2 Ki. 20:16
qui cum accessisset ad eam ait illi tu es Ioab et ille respondit ego ad quem sic locuta est audi sermones ancillae tuae qui respondit audio 2 Ki. 20:17
rursumque illa sermo inquit dicebatur in veteri proverbio qui interrogant interrogent in Abela et sic perficiebant 2 Ki. 20:18
nonne ego sum quae respondeo veritatem Israhel et tu quaeris subruere civitatem et evertere matrem in Israhel quare praecipitas hereditatem Domini 2 Ki. 20:19
non se sic habet res sed homo de monte Ephraim Seba filius Bochri cognomine levavit manum contra regem David tradite illum solum et recedemus a civitate et ait mulier ad Ioab ecce caput eius mittetur ad te per murum 2 Ki. 20:21
ingressa est ergo ad omnem populum et locuta est eis sapienter qui abscisum caput Seba filii Bochri proiecerunt ad Ioab et ille cecinit tuba et recesserunt ab urbe unusquisque in tabernacula sua Ioab autem reversus est Hierusalem ad regem 2 Ki. 20:22
fuit ergo Ioab super omnem exercitum Israhel Banaias autem filius Ioiadae super Cheretheos et Feletheos 2 Ki. 20:23
Sia autem scriba Sadoc vero et Abiathar sacerdotes 2 Ki. 20:25
facta est quoque fames in diebus David tribus annis iugiter et consuluit David oraculum Domini dixitque Dominus propter Saul et domum eius et sanguinem quia occidit Gabaonitas 2 Ki. 21:1
vocatis ergo Gabaonitis rex dixit ad eos porro Gabaonitae non sunt de filiis Israhel sed reliquiae Amorreorum filii quippe Israhel iuraverant eis et voluit Saul percutere eos zelo quasi pro filiis Israhel et Iuda 2 Ki. 21:2
dixit ergo David ad Gabaonitas quid faciam vobis et quod erit vestri piaculum ut benedicatis hereditati Domini 2 Ki. 21:3
dixeruntque ei Gabaonitae non est nobis super argento et auro quaestio contra Saul et contra domum eius neque volumus ut interficiatur homo de Israhel ad quos ait quid ergo vultis ut faciam vobis 2 Ki. 21:4
qui dixerunt regi virum qui adtrivit nos et oppressit inique ita delere debemus ut ne unus quidem residuus sit de stirpe eius in cunctis finibus Israhel 2 Ki. 21:5
dentur nobis septem viri de filiis eius et crucifigamus eos Domino in Gabaath Saul quondam electi Domini et ait rex ego dabo 2 Ki. 21:6
pepercitque rex Mifiboseth filio Ionathan filii Saul propter iusiurandum Domini quod fuerat inter David et inter Ionathan filium Saul 2 Ki. 21:7
tulit itaque rex duos filios Respha filiae Ahia quos peperit Saul Armoni et Mifiboseth et quinque filios Michol filiae Saul quos genuerat Hadriheli filio Berzellai qui fuit de Molathi 2 Ki. 21:8
et dedit eos in manu Gabaonitarum qui crucifixerunt illos in monte coram Domino et ceciderunt hii septem simul occisi in diebus messis primis incipiente messione hordei 2 Ki. 21:9
tollens autem Respha filia Ahia cilicium substravit sibi super petram ab initio messis donec stillaret aqua super eos de caelo et non dimisit aves lacerare eos per diem neque bestias per noctem 2 Ki. 21:10
et nuntiata sunt David quae fecerat Respha filia Ahia concubina Saul 2 Ki. 21:11
et abiit David et tulit ossa Saul et ossa Ionathan filii eius a viris Iabesgalaad qui furati fuerant ea de platea Bethsan in qua suspenderant eos Philisthim cum interfecissent Saul in Gelboe 2 Ki. 21:12
et asportavit inde ossa Saul et ossa Ionathan filii eius et colligentes ossa eorum qui adfixi fuerant 2 Ki. 21:13
sepelierunt ea cum ossibus Saul et Ionathan filii eius in terra Beniamin in latere in sepulchro Cis patris eius feceruntque omnia quae praeceperat rex et repropitiatus est Deus terrae post haec 2 Ki. 21:14
factum est autem rursum proelium Philisthinorum adversum Israhel et descendit David et servi eius cum eo et pugnabant contra Philisthim deficiente autem David 2 Ki. 21:15
Iesbidenob qui fuit de genere Arafa cuius ferrum hastae trecentas uncias adpendebat et accinctus erat ense novo nisus est percutere David 2 Ki. 21:16
praesidioque ei fuit Abisai filius Sarviae et percussum Philistheum interfecit tunc iuraverunt viri David dicentes non egredieris nobiscum in bellum ne extinguas lucernam Israhel 2 Ki. 21:17
quartum bellum fuit in Geth in quo vir excelsus qui senos in manibus pedibusque habebat digitos id est viginti et quattuor et erat de origine Arafa 2 Ki. 21:20
hii quattuor nati sunt de Arafa in Geth et ceciderunt in manu David et servorum eius 2 Ki. 21:22
locutus est autem David Domino verba carminis huius in die qua liberavit eum Dominus de manu omnium inimicorum suorum et de manu Saul 2 Ki. 22:1
et ait Dominus petra mea et robur meum et salvator meus 2 Ki. 22:2
Deus meus fortis meus sperabo in eum scutum meum et cornu salutis meae elevator meus et refugium meum salvator meus de iniquitate liberabis me 2 Ki. 22:3
laudabilem invocabo Dominum et ab inimicis meis salvus ero 2 Ki. 22:4
in tribulatione mea invocabo Dominum et ad Deum meum clamabo et exaudiet de templo suo vocem meam et clamor meus veniet ad aures eius 2 Ki. 22:7
commota est et contremuit terra fundamenta montium concussa sunt et conquassata quoniam iratus est 2 Ki. 22:8
ascendit fumus de naribus eius et ignis de ore eius voravit carbones incensi sunt ab eo 2 Ki. 22:9
et inclinavit caelos et descendit et caligo sub pedibus eius 2 Ki. 22:10
et ascendit super cherubin et volavit et lapsus est super pinnas venti 2 Ki. 22:11
tonabit de caelis Dominus et Excelsus dabit vocem suam 2 Ki. 22:14
misit sagittas et dissipavit eos fulgur et consumpsit eos 2 Ki. 22:15
et apparuerunt effusiones maris et revelata sunt fundamenta orbis ab increpatione Domini ab inspiratione spiritus furoris eius 2 Ki. 22:16
misit de excelso et adsumpsit me extraxit me de aquis multis 2 Ki. 22:17
praevenit me in die adflictionis meae et factus est Dominus firmamentum meum 2 Ki. 22:19
et eduxit me in latitudinem liberavit me quia placuit ei 2 Ki. 22:20
retribuet mihi Dominus secundum iustitiam meam et secundum munditiam manuum mearum reddet mihi 2 Ki. 22:21
quia custodivi vias Domini et non egi impie a Deo meo 2 Ki. 22:22
omnia enim iudicia eius in conspectu meo et praecepta eius non amovi a me 2 Ki. 22:23
et ero perfectus cum eo et custodiam me ab iniquitate mea 2 Ki. 22:24
et restituet Dominus mihi secundum iustitiam meam et secundum munditiam manuum mearum in conspectu oculorum suorum 2 Ki. 22:25
cum sancto sanctus eris et cum robusto perfectus 2 Ki. 22:26
cum electo electus eris et cum perverso perverteris 2 Ki. 22:27
et populum pauperem salvum facies oculisque tuis excelsos humiliabis 2 Ki. 22:28
quia tu lucerna mea Domine et Domine inluminabis tenebras meas 2 Ki. 22:29
quis est deus praeter Dominum et quis fortis praeter Deum nostrum 2 Ki. 22:32
Deus qui accingit me fortitudine et conplanavit perfectam viam meam 2 Ki. 22:33
coaequans pedes meos cervis et super excelsa mea statuens me 2 Ki. 22:34
docens manus meas ad proelium et conponens quasi arcum aereum brachia mea 2 Ki. 22:35
dedisti mihi clypeum salutis tuae et mansuetudo mea multiplicavit me 2 Ki. 22:36
dilatabis gressus meos subtus me et non deficient tali mei 2 Ki. 22:37
persequar inimicos meos et conteram et non revertar donec consumam eos 2 Ki. 22:38
consumam eos et confringam ut non consurgant cadent sub pedibus meis 2 Ki. 22:39
inimicos meos dedisti mihi dorsum odientes me et disperdam eos 2 Ki. 22:41
clamabunt et non erit qui salvet ad Dominum et non exaudiet eos 2 Ki. 22:42
filii alieni defluxerunt et contrahentur in angustiis suis 2 Ki. 22:46
vivit Dominus et benedictus Deus meus et exaltabitur Deus fortis salutis meae 2 Ki. 22:47
Deus qui das vindictas mihi et deicis populos sub me 2 Ki. 22:48
qui educis me ab inimicis meis et a resistentibus mihi elevas me a viro iniquo liberabis me 2 Ki. 22:49
propterea confitebor tibi Domine in gentibus et nomini tuo cantabo 2 Ki. 22:50
magnificanti salutes regis sui et facienti misericordiam christo suo David et semini eius in sempiternum 2 Ki. 22:51
spiritus Domini locutus est per me et sermo eius per linguam meam 2 Ki. 23:2
sicut lux aurorae oriente sole mane absque nubibus rutilat et sicut pluviis germinat herba de terra 2 Ki. 23:4
nec tanta est domus mea apud Deum ut pactum aeternum iniret mecum firmum in omnibus atque munitum cuncta enim salus mea et omnis voluntas nec est quicquam ex ea quod non germinet 2 Ki. 23:5
et si quis tangere voluerit eas armabitur ferro et ligno lanceato igneque succensae conburentur usque ad nihilum 2 Ki. 23:7
post hunc Eleazar filius patrui eius Ahoi inter tres fortes qui erant cum David quando exprobraverunt Philisthim et congregati sunt illuc in proelium 2 Ki. 23:9
cumque ascendissent viri Israhel ipse stetit et percussit Philistheos donec deficeret manus eius et obrigesceret cum gladio fecitque Dominus salutem magnam in die illa et populus qui fugerat reversus est ad caesorum spolia detrahenda 2 Ki. 23:10
et post hunc Semma filius Age de Arari et congregati sunt Philisthim in statione erat quippe ibi ager plenus lente cumque fugisset populus a facie Philisthim 2 Ki. 23:11
stetit ille in medio agri et tuitus est eum percussitque Philistheos et fecit Dominus salutem magnam 2 Ki. 23:12
necnon ante descenderant tres qui erant principes inter triginta et venerant tempore messis ad David in speluncam Odollam castra autem Philisthim erant posita in valle Gigantum 2 Ki. 23:13
et David erat in praesidio porro statio Philisthinorum tunc erat in Bethleem 2 Ki. 23:14
desideravit igitur David et ait si quis mihi daret potum aquae de cisterna quae est in Bethleem iuxta portam 2 Ki. 23:15
inruperunt ergo tres fortes castra Philisthinorum et hauserunt aquam de cisterna Bethleem quae erat iuxta portam et adtulerunt ad David at ille noluit bibere sed libavit illam Domino 2 Ki. 23:16
dicens propitius mihi sit Dominus ne faciam hoc num sanguinem hominum istorum qui profecti sunt et animarum periculum bibam noluit ergo bibere haec fecerunt tres robustissimi 2 Ki. 23:17
et inter tres nobilior eratque eorum princeps sed usque ad tres primos non pervenerat 2 Ki. 23:19
et Banaias filius Ioiada viri fortissimi magnorum operum de Capsehel ipse percussit duos leones Moab et ipse descendit et percussit leonem in media cisterna diebus nivis 2 Ki. 23:20
ipse quoque interfecit virum aegyptium virum dignum spectaculo habentem in manu hastam itaque cum descendisset ad eum in virga vi extorsit hastam de manu Aegyptii et interfecit eum hasta sua 2 Ki. 23:21
et ipse nominatus inter tres robustos qui erant inter triginta nobiliores verumtamen usque ad tres non pervenerat fecitque eum David sibi auricularium a secreto 2 Ki. 23:23
Heled filius Banaa et ipse Netophathites Hithai filius Ribai de Gebeeth filiorum Beniamin 2 Ki. 23:29
Hira Hiethrites Gareb et ipse Hiethrites 2 Ki. 23:38
et addidit furor Domini irasci contra Israhel commovitque David in eis dicentem vade numera Israhel et Iudam 2 Ki. 24:1
dixitque rex ad Ioab principem exercitus sui perambula omnes tribus Israhel a Dan usque Bersabee et numerate populum ut sciam numerum eius 2 Ki. 24:2
obtinuit autem sermo regis verba Ioab et principum exercitus egressusque est Ioab et principes militum a facie regis ut numerarent populum Israhel 2 Ki. 24:4
et per Iazer transierunt in Galaad et in terram inferiorem Hodsi et venerunt in Dan silvestria circumeuntesque iuxta Sidonem 2 Ki. 24:6
transierunt propter moenia Tyri et omnem terram Hevei et Chananei veneruntque ad meridiem Iuda in Bersabee 2 Ki. 24:7
et lustrata universa terra adfuerunt post novem menses et viginti dies in Hierusalem 2 Ki. 24:8
dedit ergo Ioab numerum descriptionis populi regi et inventa sunt de Israhel octingenta milia virorum fortium qui educerent gladium et de Iuda quingenta milia pugnatorum 2 Ki. 24:9
percussit autem cor David eum postquam numeratus est populus et dixit David ad Dominum peccavi valde in hoc facto sed precor Domine ut transferas iniquitatem servi tui quia stulte egi nimis 2 Ki. 24:10
surrexit itaque David mane et sermo Domini factus est ad Gad propheten et videntem David dicens 2 Ki. 24:11
vade et loquere ad David haec dicit Dominus trium tibi datur optio elige unum quod volueris ex his ut faciam tibi 2 Ki. 24:12
cumque venisset Gad ad David nuntiavit ei dicens aut septem annis veniet tibi fames in terra tua aut tribus mensibus fugies adversarios tuos et illi persequentur aut certe tribus diebus erit pestilentia in terra tua nunc ergo delibera et vide quem respondeam ei qui me misit sermonem 2 Ki. 24:13
inmisitque Dominus pestilentiam in Israhel de mane usque ad tempus constitutum et mortui sunt ex populo a Dan usque Bersabee septuaginta milia virorum 2 Ki. 24:15
cumque extendisset manum angelus Dei super Hierusalem ut disperderet eam misertus est Dominus super adflictione et ait angelo percutienti populum sufficit nunc contine manum tuam erat autem angelus Domini iuxta aream Areuna Iebusei 2 Ki. 24:16
dixitque David ad Dominum cum vidisset angelum caedentem populum ego sum qui peccavi ego inique egi isti qui oves sunt quid fecerunt vertatur obsecro manus tua contra me et contra domum patris mei 2 Ki. 24:17
venit autem Gad ad David in die illa et dixit ei ascende constitue Domino altare in area Areuna Iebusei 2 Ki. 24:18
et ascendit David iuxta sermonem Gad quem praeceperat ei Dominus 2 Ki. 24:19
conspiciensque Areuna animadvertit regem et servos eius transire ad se 2 Ki. 24:20
et egressus adoravit regem prono vultu in terra et ait quid causae est ut veniat dominus meus rex ad servum suum cui David ait ut emam a te aream et aedificem altare Domino et cesset interfectio quae grassatur in populo 2 Ki. 24:21
et ait Areuna ad David accipiat et offerat dominus meus rex sicut ei placet habes boves in holocaustum et plaustrum et iuga boum in usum lignorum 2 Ki. 24:22
cui respondens rex ait nequaquam ut vis sed emam pretio a te et non offeram Domino Deo meo holocausta gratuita emit ergo David aream et boves argenti siclis quinquaginta 2 Ki. 24:24
et aedificavit ibi David altare Domino et obtulit holocausta et pacifica et repropitiatus est Dominus terrae et cohibita est plaga ab Israhel 2 Ki. 24:25
et rex David senuerat habebatque aetatis plurimos dies cumque operiretur vestibus non calefiebat 3 Ki. 1:1
dixerunt ergo ei servi sui quaeramus domino nostro regi adulescentulam virginem et stet coram rege et foveat eum dormiatque in sinu tuo et calefaciat dominum nostrum regem 3 Ki. 1:2
quaesierunt igitur adulescentulam speciosam in omnibus finibus Israhel et invenerunt Abisag Sunamitin et adduxerunt eam ad regem 3 Ki. 1:3
erat autem puella pulchra nimis dormiebatque cum rege et ministrabat ei rex vero non cognovit eam 3 Ki. 1:4
Adonias autem filius Aggith elevabatur dicens ego regnabo fecitque sibi currum et equites et quinquaginta viros qui ante eum currerent 3 Ki. 1:5
nec corripuit eum pater suus aliquando dicens quare hoc fecisti erat autem et ipse pulcher valde secundus natu post Absalom 3 Ki. 1:6
et sermo ei cum Ioab filio Sarviae et cum Abiathar sacerdote qui adiuvabant partes Adoniae 3 Ki. 1:7
Sadoc vero sacerdos et Banaias filius Ioiadae et Nathan propheta et Semei et Rhei et robur exercitus David non erat cum Adonia 3 Ki. 1:8
immolatis ergo Adonias arietibus et vitulis et universis pinguibus iuxta lapidem Zoheleth qui erat vicinus fonti Rogel vocavit universos fratres suos filios regis et omnes viros Iuda servos regis 3 Ki. 1:9
Nathan autem prophetam et Banaiam et robustos quosque et Salomonem fratrem suum non vocavit 3 Ki. 1:10
dixit itaque Nathan ad Bethsabee matrem Salomonis num audisti quod regnaverit Adonias filius Aggith et dominus noster David hoc ignorat 3 Ki. 1:11
nunc ergo veni accipe a me consilium et salva animam tuam filiique tui Salomonis 3 Ki. 1:12
vade et ingredere ad regem David et dic ei nonne tu domine mi rex iurasti mihi ancillae tuae dicens quod Salomon filius tuus regnabit post me et ipse sedebit in solio meo quare ergo regnavit Adonias 3 Ki. 1:13
et adhuc ibi te loquente cum rege ego veniam post te et conplebo sermones tuos 3 Ki. 1:14
ingressa est itaque Bethsabee ad regem in cubiculo rex autem senuerat nimis et Abisag Sunamitis ministrabat ei 3 Ki. 1:15
inclinavit se Bethsabee et adoravit regem ad quam rex quid tibi inquit vis 3 Ki. 1:16
quae respondens ait domine mi tu iurasti per Dominum Deum tuum ancillae tuae Salomon filius tuus regnabit post me et ipse sedebit in solio meo 3 Ki. 1:17
et ecce nunc Adonias regnavit te domine mi rex ignorante 3 Ki. 1:18
mactavit boves et pinguia quaeque et arietes plurimos et vocavit omnes filios regis Abiathar quoque sacerdotem et Ioab principem militiae Salomonem autem servum tuum non vocavit 3 Ki. 1:19
eritque cum dormierit dominus meus rex cum patribus suis erimus ego et filius meus Salomon peccatores 3 Ki. 1:21
et nuntiaverunt regi dicentes adest Nathan propheta cumque introisset ante conspectum regis et adorasset eum pronus in terram 3 Ki. 1:23
dixit Nathan domine mi rex tu dixisti Adonias regnet post me et ipse sedeat super thronum meum 3 Ki. 1:24
quia descendit hodie et immolavit boves et pinguia et arietes plurimos et vocavit universos filios regis et principes exercitus Abiathar quoque sacerdotem illisque vescentibus et bibentibus coram eo et dicentibus vivat rex Adonias 3 Ki. 1:25
me servum tuum et Sadoc sacerdotem et Banaiam filium Ioiadae et Salomonem famulum tuum non vocavit 3 Ki. 1:26
numquid a domino meo rege exivit hoc verbum et mihi non indicasti servo tuo qui sessurus esset super thronum domini mei regis post eum 3 Ki. 1:27
et respondit rex David dicens vocate ad me Bethsabee quae cum fuisset ingressa coram rege et stetisset ante eum 3 Ki. 1:28
iuravit rex et ait vivit Dominus qui eruit animam meam de omni angustia 3 Ki. 1:29
quia sicut iuravi tibi per Dominum Deum Israhel dicens Salomon filius tuus regnabit post me et ipse sedebit super solium meum pro me sic faciam hodie 3 Ki. 1:30
dixit quoque rex David vocate mihi Sadoc sacerdotem et Nathan propheten et Banaiam filium Ioiadae qui cum ingressi fuissent coram rege 3 Ki. 1:32
dixit ad eos tollite vobiscum servos domini vestri et inponite Salomonem filium meum super mulam meam et ducite eum in Gion 3 Ki. 1:33
et unguat eum ibi Sadoc sacerdos et Nathan propheta in regem super Israhel et canetis bucina atque dicetis vivat rex Salomon 3 Ki. 1:34
et ascendetis post eum et veniet et sedebit super solium meum et ipse regnabit pro me illique praecipiam ut sit dux super Israhel et super Iudam 3 Ki. 1:35
et respondit Banaias filius Ioiadae regi dicens amen sic loquatur Dominus Deus domini mei regis 3 Ki. 1:36
quomodo fuit Dominus cum domino meo rege sic sit cum Salomone et sublimius faciat solium eius a solio domini mei regis David 3 Ki. 1:37
descendit ergo Sadoc sacerdos et Nathan propheta et Banaias filius Ioiadae et Cherethi et Felethi et inposuerunt Salomonem super mulam regis David et adduxerunt eum in Gion 3 Ki. 1:38
sumpsitque Sadoc sacerdos cornu olei de tabernaculo et unxit Salomonem et cecinerunt bucina et dixit omnis populus vivat rex Salomon 3 Ki. 1:39
et ascendit universa multitudo post eum et populus canentium tibiis et laetantium gaudio magno et insonuit terra ad clamorem eorum 3 Ki. 1:40
audivit autem Adonias et omnes qui invitati fuerant ab eo iamque convivium finitum erat sed et Ioab audita voce tubae ait quid sibi vult clamor civitatis tumultuantis 3 Ki. 1:41
adhuc illo loquente Ionathan filius Abiathar sacerdotis venit cui dixit Adonias ingredere quia vir fortis es et bona nuntians 3 Ki. 1:42
misitque cum eo Sadoc sacerdotem et Nathan prophetam et Banaiam filium Ioiadae et Cherethi et Felethi et inposuerunt eum super mulam regis 3 Ki. 1:44
unxeruntque eum Sadoc sacerdos et Nathan propheta regem in Gion et ascenderunt inde laetantes et insonuit civitas haec est vox quam audistis 3 Ki. 1:45
sed et Salomon sedit super solio regni 3 Ki. 1:46
et ingressi servi regis benedixerunt domino nostro regi David dicentes amplificet Deus nomen Salomonis super nomen tuum et magnificet thronum eius super thronum tuum et adoravit rex in lectulo suo 3 Ki. 1:47
insuper et haec locutus est benedictus Dominus Deus Israhel qui dedit hodie sedentem in solio meo videntibus oculis meis 3 Ki. 1:48
territi sunt ergo et surrexerunt omnes qui invitati fuerant ab Adonia et ivit unusquisque in viam suam 3 Ki. 1:49
Adonias autem timens Salomonem surrexit et abiit tenuitque cornu altaris 3 Ki. 1:50
et nuntiaverunt Salomoni dicentes ecce Adonias timens regem Salomonem tenuit cornu altaris dicens iuret mihi hodie rex Salomon quod non interficiat servum suum gladio 3 Ki. 1:51
misit ergo rex Salomon et eduxit eum ab altari et ingressus adoravit regem Salomonem dixitque ei Salomon vade in domum tuam 3 Ki. 1:53
ego ingredior viam universae terrae confortare et esto vir 3 Ki. 2:2
et observa custodias Domini Dei tui ut ambules in viis eius et custodias caerimonias eius et praecepta eius et iudicia et testimonia sicut scriptum est in lege Mosi ut intellegas universa quae facis et quocumque te verteris 3 Ki. 2:3
ut confirmet Dominus sermones suos quos locutus est de me dicens si custodierint filii tui viam suam et ambulaverint coram me in veritate in omni corde suo et in omni anima sua non auferetur tibi vir de solio Israhel 3 Ki. 2:4
tu quoque nosti quae fecerit mihi Ioab filius Sarviae quae fecerit duobus principibus exercitus Israhel Abner filio Ner et Amasa filio Iether quos occidit et effudit sanguinem belli in pace et posuit cruorem proelii in balteo suo qui erat circa lumbos eius et in calciamento suo quod erat in pedibus eius 3 Ki. 2:5
facies ergo iuxta sapientiam tuam et non deduces canitiem eius pacifice ad inferos 3 Ki. 2:6
sed et filiis Berzellai Galaaditis reddes gratiam eruntque comedentes in mensa tua occurrerunt enim mihi quando fugiebam a facie Absalom fratris tui 3 Ki. 2:7
habes quoque apud te Semei filium Gera filii Iemini de Baurim qui maledixit mihi maledictione pessima quando ibam ad Castra sed quia descendit mihi in occursum cum transirem Iordanem et iuravi ei per Dominum dicens non te interficiam gladio 3 Ki. 2:8
tu noli pati esse eum innoxium vir autem sapiens es et scies quae facias ei deducesque canos eius cum sanguine ad infernum 3 Ki. 2:9
dormivit igitur David cum patribus suis et sepultus est in civitate David 3 Ki. 2:10
Salomon autem sedit super thronum David patris sui et firmatum est regnum eius nimis 3 Ki. 2:12
et ingressus est Adonias filius Aggith ad Bethsabee matrem Salomonis quae dixit ei pacificusne ingressus tuus qui respondit pacificus 3 Ki. 2:13
addiditque sermo mihi est ad te cui ait loquere et ille 3 Ki. 2:14
tu inquit nosti quia meum erat regnum et me proposuerat omnis Israhel sibi in regem sed translatum est regnum et factum est fratris mei a Domino enim constitutum est ei 3 Ki. 2:15
et ille ait precor ut dicas Salomoni regi neque enim negare tibi quicquam potest ut det mihi Abisag Sunamitin uxorem 3 Ki. 2:17
et ait Bethsabee bene ego loquar pro te regi 3 Ki. 2:18
venit ergo Bethsabee ad regem Salomonem ut loqueretur ei pro Adonia et surrexit rex in occursum eius adoravitque eam et sedit super thronum suum positus quoque est thronus matri regis quae sedit ad dexteram eius 3 Ki. 2:19
responditque rex Salomon et dixit matri suae quare postulas Abisag Sunamitin Adoniae postula ei et regnum ipse est enim frater meus maior me et habet Abiathar sacerdotem et Ioab filium Sarviae 3 Ki. 2:22
iuravit itaque rex Salomon per Dominum dicens haec faciat mihi Deus et haec addat quia contra animam suam locutus est Adonias verbum hoc 3 Ki. 2:23
et nunc vivit Dominus qui firmavit me et conlocavit super solium David patris mei et qui fecit mihi domum sicut locutus est quia hodie occidetur Adonias 3 Ki. 2:24
misitque rex Salomon per manum Banaiae filii Ioiadae qui interfecit eum et mortuus est 3 Ki. 2:25
Abiathar quoque sacerdoti dixit rex vade in Anathot ad agrum tuum es quidem vir mortis sed hodie te non interficiam quia portasti arcam Domini Dei coram David patre meo et sustinuisti laborem in omnibus in quibus laboravit pater meus 3 Ki. 2:26
venit autem nuntius ad Ioab quod Ioab declinasset post Adoniam et post Absalom non declinasset fugit ergo Ioab in tabernaculum Domini et adprehendit cornu altaris 3 Ki. 2:28
nuntiatumque est regi Salomoni quod fugisset Ioab in tabernaculum Domini et esset iuxta altare misitque Salomon Banaiam filium Ioiadae dicens vade interfice eum 3 Ki. 2:29
venit Banaias ad tabernaculum Domini et dixit ei haec dicit rex egredere qui ait non egrediar sed hic moriar renuntiavit Banaias regi sermonem dicens haec locutus est Ioab et haec respondit mihi 3 Ki. 2:30
dixitque ei rex fac sicut locutus est et interfice eum et sepeli et amovebis sanguinem innocentem qui effusus est a Ioab a me et a domo patris mei 3 Ki. 2:31
et reddat Dominus sanguinem eius super caput eius quia interfecit duos viros iustos melioresque se et occidit eos gladio patre meo David ignorante Abner filium Ner principem militiae Israhel et Amasa filium Iether principem exercitus Iuda 3 Ki. 2:32
et revertetur sanguis illorum in caput Ioab et in caput seminis eius in sempiternum David autem et semini eius et domui et throno illius sit pax usque in aeternum a Domino 3 Ki. 2:33
ascendit itaque Banaias filius Ioiadae et adgressus eum interfecit sepultusque est in domo sua in deserto 3 Ki. 2:34
et constituit rex Banaiam filium Ioiadae pro eo super exercitum et Sadoc sacerdotem posuit pro Abiathar 3 Ki. 2:35
misit quoque rex et vocavit Semei dixitque ei aedifica tibi domum in Hierusalem et habita ibi et non egredieris inde huc atque illuc 3 Ki. 2:36
quacumque autem die egressus fueris et transieris torrentem Cedron scito te interficiendum sanguis tuus erit super caput tuum 3 Ki. 2:37
et surrexit Semei et stravit asinum suum ivitque in Geth ad Achis ad requirendos servos suos et adduxit eos de Geth 3 Ki. 2:40
nuntiatum est autem Salomoni quod isset Semei in Geth de Hierusalem et redisset 3 Ki. 2:41
et mittens vocavit eum dixitque illi nonne testificatus sum tibi per Dominum et praedixi tibi quacumque die egressus ieris huc et illuc scito te esse moriturum et respondisti mihi bonus sermo audivi 3 Ki. 2:42
quare ergo non custodisti iusiurandum Domini et praeceptum quod praeceperam tibi 3 Ki. 2:43
et rex Salomon benedictus et thronus David erit stabilis coram Domino usque in sempiternum 3 Ki. 2:45
iussit itaque rex Banaiae filio Ioiadae qui egressus percussit eum et mortuus est 3 Ki. 2:46
confirmatum est igitur regnum in manu Salomonis et adfinitate coniunctus est Pharaoni regi Aegypti accepit namque filiam eius et adduxit in civitatem David donec conpleret aedificans domum suam et domum Domini et murum Hierusalem per circuitum 3 Ki. 3:1
et tamen populus immolabat in excelsis non enim aedificatum erat templum nomini Domini usque in die illo 3 Ki. 3:2
dilexit autem Salomon Dominum ambulans in praeceptis David patris sui excepto quod in excelsis immolabat et accendebat thymiama 3 Ki. 3:3
et ait Salomon tu fecisti cum servo tuo David patre meo misericordiam magnam sicut ambulavit in conspectu tuo in veritate et iustitia et recto corde tecum custodisti ei misericordiam tuam grandem et dedisti ei filium sedentem super thronum eius sicut et hodie 3 Ki. 3:6
et nunc Domine Deus tu regnare fecisti servum tuum pro David patre meo ego autem sum puer parvus et ignorans egressum et introitum meum 3 Ki. 3:7
et servus tuus in medio est populi quem elegisti populi infiniti qui numerari et supputari non potest prae multitudine 3 Ki. 3:8
dabis ergo servo tuo cor docile ut iudicare possit populum tuum et discernere inter malum et bonum quis enim potest iudicare populum istum populum tuum hunc multum 3 Ki. 3:9
et dixit Deus Salomoni quia postulasti verbum hoc et non petisti tibi dies multos nec divitias aut animam inimicorum tuorum sed postulasti tibi sapientiam ad discernendum iudicium 3 Ki. 3:11
ecce feci tibi secundum sermones tuos et dedi tibi cor sapiens et intellegens in tantum ut nullus ante te similis tui fuerit nec post te surrecturus sit 3 Ki. 3:12
sed et haec quae non postulasti dedi tibi divitias scilicet et gloriam ut nemo fuerit similis tui in regibus cunctis retro diebus 3 Ki. 3:13
si autem ambulaveris in viis meis et custodieris praecepta mea et mandata mea sicut ambulavit pater tuus longos faciam dies tuos 3 Ki. 3:14
igitur evigilavit Salomon et intellexit quod esset somnium cumque venisset Hierusalem stetit coram arca foederis Domini et obtulit holocausta et fecit victimas pacificas et grande convivium universis famulis suis 3 Ki. 3:15
quarum una ait obsecro mi domine ego et mulier haec habitabamus in domo una et peperi apud eam in cubiculo 3 Ki. 3:17
tertia vero die postquam ego peperi peperit et haec et eramus simul nullusque alius in domo nobiscum exceptis nobis duabus 3 Ki. 3:18
et consurgens intempesta nocte silentio tulit filium meum de latere meo ancillae tuae dormientis et conlocavit in sinu suo suum autem filium qui erat mortuus posuit in sinu meo 3 Ki. 3:20
responditque altera mulier non est ita sed filius tuus mortuus est meus autem vivit e contrario illa dicebat mentiris filius quippe meus vivit et filius tuus mortuus est atque in hunc modum contendebant coram rege 3 Ki. 3:22
tunc rex ait haec dicit filius meus vivit et filius tuus mortuus est et ista respondit non sed filius tuus mortuus est et filius meus vivit 3 Ki. 3:23
dividite inquit infantem vivum in duas partes et date dimidiam partem uni et dimidiam partem alteri 3 Ki. 3:25
dixit autem mulier cuius filius erat vivus ad regem commota sunt quippe viscera eius super filio suo obsecro domine date illi infantem vivum et nolite interficere eum contra illa dicebat nec mihi nec tibi sit dividatur 3 Ki. 3:26
respondens rex ait date huic infantem vivum et non occidatur haec est mater eius 3 Ki. 3:27
audivit itaque omnis Israhel iudicium quod iudicasset rex et timuerunt regem videntes sapientiam Dei esse in eo ad faciendum iudicium 3 Ki. 3:28
et hii principes quos habebat Azarias filius Sadoc sacerdos 3 Ki. 4:2
Helioreph et Ahia filii Sesa scribae Iosaphat filius Ahilud a commentariis 3 Ki. 4:3
Banaias filius Ioiadae super exercitum Sadoc autem et Abiathar sacerdotes 3 Ki. 4:4
et Ahisar praepositus domus et Adoniram filius Abda super tributa 3 Ki. 4:6
habebat autem Salomon duodecim praefectos super omnem Israhel qui praebebant annonam regi et domui eius per singulos enim menses in anno singuli necessaria ministrabant 3 Ki. 4:7
et haec nomina eorum Benhur in monte Ephraim 3 Ki. 4:8
Bendecar in Macces et in Salebbim et in Bethsemes et Helon Bethanan 3 Ki. 4:9
Benesed in Araboth ipsius erat Soccho et omnis terra Epher 3 Ki. 4:10
Bana filius Ahilud regebat Thanac et Mageddo et universam Bethsan quae est iuxta Sarthana subter Hiezrahel a Bethsan usque Abelmeula e regione Iecmaan 3 Ki. 4:12
Ahimaas in Nepthali sed et ipse habebat Basmath filiam Salomonis in coniugio 3 Ki. 4:15
Baana filius Usi in Aser et in Balod 3 Ki. 4:16
Gaber filius Uri in terra Galaad in terra Seon regis Amorrei et Og regis Basan super omnia quae erant in illa terra 3 Ki. 4:19
Iuda et Israhel innumerabiles sicut harena maris in multitudine comedentes et bibentes atque laetantes 3 Ki. 4:20
Salomon autem erat in dicione sua habens omnia regna sicut a flumine terrae Philisthim usque ad terminum Aegypti offerentium sibi munera et servientium ei cunctis diebus vitae eius 3 Ki. 4:21
erat autem cibus Salomonis per dies singulos triginta chori similae et sexaginta chori farinae 3 Ki. 4:22
decem boves pingues et viginti boves pascuales et centum arietes excepta venatione cervorum caprearum atque bubalorum et avium altilium 3 Ki. 4:23
ipse enim obtinebat omnem regionem quae erat trans flumen quasi a Thapsa usque Gazam et cunctos reges illarum regionum et habebat pacem ex omni parte in circuitu 3 Ki. 4:24
habitabatque Iudas et Israhel absque timore ullo unusquisque sub vite sua et sub ficu sua a Dan usque Bersabee cunctis diebus Salomonis 3 Ki. 4:25
et habebat Salomon quadraginta milia praesepia equorum currulium et duodecim milia equestrium 3 Ki. 4:26
nutriebantque eos supradicti regis praefecti sed et necessaria mensae regis Salomonis cum ingenti cura praebebant in tempore suo 3 Ki. 4:27
hordeum quoque et paleas equorum et iumentorum deferebant in locum ubi erat rex iuxta constitutum sibi 3 Ki. 4:28
dedit quoque Deus sapientiam Salomoni et prudentiam multam nimis et latitudinem cordis quasi harenam quae est in litore maris 3 Ki. 4:29
et praecedebat sapientia Salomonis sapientiam omnium Orientalium et Aegyptiorum 3 Ki. 4:30
et erat sapientior cunctis hominibus sapientior Aethan Ezraita et Heman et Chalcal et Dorda filiis Maol et erat nominatus in universis gentibus per circuitum 3 Ki. 4:31
locutus est quoque Salomon tria milia parabolas et fuerunt carmina eius quinque et mille 3 Ki. 4:32
et disputavit super lignis a cedro quae est in Libano usque ad hysopum quae egreditur de pariete et disseruit de iumentis et volucribus et reptilibus et piscibus 3 Ki. 4:33
et veniebant de cunctis populis ad audiendam sapientiam Salomonis et ab universis regibus terrae qui audiebant sapientiam eius 3 Ki. 4:34
misit autem et Salomon ad Hiram dicens 3 Ki. 5:2
tu scis voluntatem David patris mei et quia non potuerit aedificare domum nomini Domini Dei sui propter bella inminentia per circuitum donec daret Dominus eos sub vestigio pedum eius 3 Ki. 5:3
praecipe igitur ut praecidant mihi cedros de Libano et servi mei sint cum servis tuis mercedem autem servorum tuorum dabo tibi quamcumque praeceperis scis enim quoniam non est in populo meo vir qui noverit ligna caedere sicut Sidonii 3 Ki. 5:6
cum ergo audisset Hiram verba Salomonis laetatus est valde et ait benedictus Dominus hodie qui dedit David filium sapientissimum super populum hunc plurimum 3 Ki. 5:7
et misit Hiram ad Salomonem dicens audivi quaecumque mandasti mihi ego faciam omnem voluntatem tuam in lignis cedrinis et abiegnis 3 Ki. 5:8
servi mei deponent ea de Libano ad mare et ego conponam ea in ratibus in mari usque ad locum quem significaveris mihi et adplicabo ea ibi et tu tolles ea praebebisque necessaria mihi ut detur cibus domui meae 3 Ki. 5:9
itaque Hiram dabat Salomoni ligna cedrina et ligna abiegna iuxta omnem voluntatem eius 3 Ki. 5:10
Salomon autem praebebat Hiram viginti milia chororum tritici in cibum domui eius et viginti choros purissimi olei haec tribuebat Salomon Hiram per annos singulos 3 Ki. 5:11
dedit quoque Dominus sapientiam Salomoni sicut locutus est ei et erat pax inter Hiram et Salomonem et percusserunt foedus ambo 3 Ki. 5:12
legitque rex Salomon operas de omni Israhel et erat indictio triginta milia virorum 3 Ki. 5:13
mittebatque eos in Libanum decem milia per menses singulos vicissim ita ut duobus mensibus essent in domibus suis et Adoniram erat super huiuscemodi indictione 3 Ki. 5:14
fuerunt itaque Salomoni septuaginta milia eorum qui onera portabant et octoginta milia latomorum in monte 3 Ki. 5:15
absque praepositis qui praeerant singulis operibus numero trium milium et trecentorum praecipientium populo et his qui faciebant opus 3 Ki. 5:16
praecepitque rex ut tollerent lapides grandes lapides pretiosos in fundamentum templi et quadrarent eos 3 Ki. 5:17
quos dolaverunt cementarii Salomonis et cementarii Hiram porro Biblii praeparaverunt ligna et lapides ad aedificandam domum 3 Ki. 5:18
factum est igitur quadringentesimo et octogesimo anno egressionis filiorum Israhel de terra Aegypti in anno quarto mense zio ipse est mensis secundus regis Salomonis super Israhel aedificare coepit domum Domino 3 Ki. 6:1
domus autem quam aedificabat rex Salomon Domino habebat sexaginta cubitos in longitudine et viginti cubitos in latitudine et triginta cubitos in altitudine 3 Ki. 6:2
et porticus erat ante templum viginti cubitorum longitudinis iuxta mensuram latitudinis templi et habebat decem cubitos latitudinis ante faciem templi 3 Ki. 6:3
et aedificavit super parietem templi tabulata per gyrum in parietibus domus per circuitum templi et oraculi et fecit latera in circuitu 3 Ki. 6:5
tabulatum quod subter erat quinque cubitos habebat latitudinis et medium tabulatum sex cubitorum latitudinis et tertium tabulatum septem habens cubitos latitudinis trabes autem posuit in domo per circuitum forinsecus ut non hererent muris templi 3 Ki. 6:6
domus autem cum aedificaretur lapidibus dedolatis atque perfectis aedificata est et malleus et securis et omne ferramentum non sunt audita in domo cum aedificaretur 3 Ki. 6:7
ostium lateris medii in parte erat domus dexterae et per cocleam ascendebant in medium cenaculum et a medio in tertium 3 Ki. 6:8
et aedificavit domum et consummavit eam texit quoque domum laquearibus cedrinis 3 Ki. 6:9
et aedificavit tabulatum super omnem domum quinque cubitis altitudinis et operuit domum lignis cedrinis 3 Ki. 6:10
et factus est sermo Domini ad Salomonem dicens 3 Ki. 6:11
domus haec quam aedificas si ambulaveris in praeceptis meis et iudicia mea feceris et custodieris omnia mandata mea gradiens per ea firmabo sermonem meum tibi quem locutus sum ad David patrem tuum 3 Ki. 6:12
et habitabo in medio filiorum Israhel et non derelinquam populum meum Israhel 3 Ki. 6:13
igitur aedificavit Salomon domum et consummavit eam 3 Ki. 6:14
et aedificavit parietes domus intrinsecus tabulatis cedrinis a pavimento domus usque ad summitatem parietum et usque ad laquearia operuit lignis intrinsecus et texit pavimentum domus tabulis abiegnis 3 Ki. 6:15
aedificavitque viginti cubitorum ad posteriorem partem templi tabulata cedrina a pavimento usque ad superiora et fecit interiorem domum oraculi in sanctum sanctorum 3 Ki. 6:16
et cedro omnis domus intrinsecus vestiebatur habens tornaturas suas et iuncturas fabrefactas et celaturas eminentes omnia cedrinis tabulis vestiebantur nec omnino lapis apparere poterat in pariete 3 Ki. 6:18
porro oraculum habebat viginti cubitos longitudinis et viginti cubitos latitudinis et viginti cubitos altitudinis et operuit illud atque vestivit auro purissimo sed et altare vestivit cedro 3 Ki. 6:20
domum quoque ante oraculum operuit auro purissimo et adfixit lamminas clavis aureis 3 Ki. 6:21
nihilque erat in templo quod non auro tegeretur sed et totum altare oraculi texit auro 3 Ki. 6:22
et fecit in oraculo duo cherubin de lignis olivarum decem cubitorum altitudinis 3 Ki. 6:23
quinque cubitorum ala cherub una et quinque cubitorum ala cherub altera id est decem cubitos habentes a summitate alae usque ad alae alterius summitatem 3 Ki. 6:24
decem quoque cubitorum erat cherub secundus mensura pari et opus unum erat in duobus cherubin 3 Ki. 6:25
id est altitudinem habebat unus cherub decem cubitorum et similiter cherub secundus 3 Ki. 6:26
posuitque cherubin in medio templi interioris extendebant autem alas suas cherubin et tangebat ala una parietem et ala cherub secundi tangebat parietem alterum alae autem alterae in media parte templi se invicem contingebant 3 Ki. 6:27
et omnes parietes templi per circuitum scalpsit variis celaturis et torno et fecit in eis cherubin et palmas et picturas varias quasi prominentes de pariete et egredientes 3 Ki. 6:29
sed et pavimentum domus texit auro intrinsecus et extrinsecus 3 Ki. 6:30
et in ingressu oraculi fecit ostiola de lignis olivarum postesque angulorum quinque 3 Ki. 6:31
et duo ostia de lignis olivarum et scalpsit in eis picturam cherubin et palmarum species et anaglyfa valde prominentia et texit ea auro et operuit tam cherubin quam palmas et cetera auro 3 Ki. 6:32
et duo ostia de lignis abiegnis altrinsecus et utrumque ostium duplex erat et se invicem tenens aperiebatur 3 Ki. 6:34
et scalpsit cherubin et palmas et celaturas valde eminentes operuitque omnia lamminis aureis opere quadro ad regulam 3 Ki. 6:35
et aedificavit atrium interius tribus ordinibus lapidum politorum et uno ordine lignorum cedri 3 Ki. 6:36
et in anno undecimo mense bul ipse est mensis octavus perfecta est domus in omni opere suo et in universis utensilibus aedificavitque eam annis septem 3 Ki. 6:38
domum autem suam aedificavit Salomon tredecim annis et ad perfectum usque perduxit 3 Ki. 7:1
aedificavit quoque domum saltus Libani centum cubitorum longitudinis et quinquaginta cubitorum latitudinis et triginta cubitorum altitudinis et quattuor deambulacra inter columnas cedrinas ligna quippe cedrina exciderat in columnas 3 Ki. 7:2
et tabulatis cedrinis vestivit totam cameram quae quadraginta quinque columnis sustentabatur unus autem ordo habebat columnas quindecim 3 Ki. 7:3
et e regione se respicientes aequali spatio inter columnas et super columnas quadrangulata ligna in cunctis aequalia 3 Ki. 7:5
et porticum columnarum fecit quinquaginta cubitorum longitudinis et triginta cubitorum latitudinis et alteram porticum in facie maioris porticus et columnas et epistylia super columnas 3 Ki. 7:6
porticum quoque solii in qua tribunal est fecit et texit lignis cedrinis a pavimento usque ad summitatem 3 Ki. 7:7
et domuncula in qua sedetur ad iudicandum erat in media porticu simili opere domum quoque fecit filiae Pharaonis quam uxorem duxerat Salomon tali opere quali et hanc porticum 3 Ki. 7:8
omnia lapidibus pretiosis qui ad normam quandam atque mensuram tam intrinsecus quam extrinsecus serrati erant a fundamento usque ad summitatem parietum et intrinsecus usque ad atrium maius 3 Ki. 7:9
et desuper lapides pretiosi aequalis mensurae secti erant similiterque de cedro 3 Ki. 7:11
et atrium maius rotundum trium ordinum de lapidibus sectis et unius ordinis dolata cedro necnon et in atrio domus Domini interiori et in porticu domus 3 Ki. 7:12
misit quoque rex Salomon et tulit Hiram de Tyro 3 Ki. 7:13
filium mulieris viduae de tribu Nepthali patre Tyrio artificem aerarium et plenum sapientia et intellegentia et doctrina ad faciendum omne opus ex aere qui cum venisset ad regem Salomonem fecit omne opus eius 3 Ki. 7:14
et finxit duas columnas aereas decem et octo cubitorum altitudinis columnam unam et linea duodecim cubitorum ambiebat columnam utramque 3 Ki. 7:15
duo quoque capitella fecit quae ponerentur super capita columnarum fusili aere quinque cubitorum altitudinis capitellum unum et quinque cubitorum altitudinis capitellum alterum 3 Ki. 7:16
et quasi in modum retis et catenarum sibi invicem miro opere contextarum utrumque capitellum columnarum fusile erat septena versuum retiacula in capitello uno et septena retiacula in capitello altero 3 Ki. 7:17
et perfecit columnas et duos ordines per circuitum retiaculorum singulorum ut tegerent capitella quae erant super summitatem malogranatorum eodem modo fecit et capitello secundo 3 Ki. 7:18
et rursum alia capitella in summitate columnarum desuper iuxta mensuram columnae contra retiacula malogranatorum autem ducenti ordines erant in circuitu capitelli secundi 3 Ki. 7:20
et statuit duas columnas in porticum templi cumque statuisset columnam dexteram vocavit eam nomine Iachin similiter erexit columnam secundam et vocavit nomen eius Booz 3 Ki. 7:21
et super capita columnarum opus in modum lilii posuit perfectumque est opus columnarum 3 Ki. 7:22
fecit quoque mare fusile decem cubitorum a labio usque ad labium rotundum in circuitu quinque cubitorum altitudo eius et resticula triginta cubitorum cingebat illud per circuitum 3 Ki. 7:23
et scalptura subter labium circumibat illud decem cubitis ambiens mare duo ordines scalpturarum histriatarum erant fusiles 3 Ki. 7:24
et stabat super duodecim boves e quibus tres respiciebant ad aquilonem et tres ad occidentem et tres ad meridiem et tres ad orientem et mare super eos desuper erat quorum posteriora universa intrinsecus latitabant 3 Ki. 7:25
grossitudo autem luteris trium unciarum erat labiumque eius quasi labium calicis et folium repandi lilii duo milia batos capiebat 3 Ki. 7:26
et fecit bases decem aereas quattuor cubitorum longitudinis bases singulas et quattuor cubitorum latitudinis et trium cubitorum altitudinis 3 Ki. 7:27
et ipsum opus basium interrasile erat et scalpturae inter iuncturas 3 Ki. 7:28
et inter coronulas et plectas leones et boves et cherubin et in iuncturis similiter desuper et subter leones et boves quasi lora ex aere dependentia 3 Ki. 7:29
et quattuor rotae per bases singulas et axes aerei et per quattuor partes quasi umeruli subter luterem fusiles contra se invicem respectantes 3 Ki. 7:30
os quoque luteris intrinsecus erat in capitis summitate et quod forinsecus apparebat unius cubiti erat totum rotundum pariterque habebat unum cubitum et dimidium in angulis autem columnarum variae celaturae erant et media intercolumnia quadrata non rotunda 3 Ki. 7:31
quattuor quoque rotae quae per quattuor angulos basis erant coherebant subter basi una rota habebat altitudinis cubitum et semis 3 Ki. 7:32
tales autem rotae erant quales solent in curru fieri et axes earum et radii et canti et modioli omnia fusilia 3 Ki. 7:33
nam et umeruli illi quattuor per singulos angulos basis unius ex ipsa basi fusiles et coniuncti erant 3 Ki. 7:34
in summitate autem basis erat quaedam rotunditas dimidii cubiti ita fabrefacta ut luter desuper possit inponi habens celaturas suas et scalpturas varias ex semet ipso 3 Ki. 7:35
scalpsit quoque in tabulatis illis quae erant ex aere et in angulis cherubin et leones et palmas quasi in similitudinem stantis hominis ut non celata sed adposita per circuitum viderentur 3 Ki. 7:36
in hunc modum fecit decem bases fusura una et mensura scalpturaque consimili 3 Ki. 7:37
et constituit decem bases quinque ad dexteram partem templi et quinque ad sinistram mare autem posuit ad dexteram partem templi contra orientem ad meridiem 3 Ki. 7:39
fecit ergo Hiram lebetas et scutras et amulas et perfecit omne opus regis Salomonis in templo Domini 3 Ki. 7:40
columnas duas et funiculos capitulorum super capitella columnarum duos et retiacula duo ut operirent duos funiculos qui erant super capita columnarum 3 Ki. 7:41
et malogranata quadringenta in duobus retiaculis duos versus malogranatorum in retiaculis singulis ad operiendos funiculos capitellorum qui erant super capita columnarum 3 Ki. 7:42
et bases decem et luteres decem super bases 3 Ki. 7:43
et mare unum et boves duodecim subter mare 3 Ki. 7:44
et lebetas et scutras et amulas omnia vasa quae fecit Hiram regi Salomoni in domo Domini de aurichalco erant 3 Ki. 7:45
in campestri regione Iordanis fudit ea rex in argillosa terra inter Socchoth et Sarthan 3 Ki. 7:46
et posuit Salomon omnia vasa propter multitudinem autem nimiam non erat pondus aeris 3 Ki. 7:47
fecitque Salomon omnia vasa in domo Domini altare aureum et mensam super quam ponerentur panes propositionis auream 3 Ki. 7:48
et candelabra aurea quinque ad dexteram et quinque ad sinistram contra oraculum ex auro primo et quasi lilii flores et lucernas desuper aureas et forcipes aureos 3 Ki. 7:49
et hydrias et fuscinulas et fialas et mortariola et turibula de auro purissimo et cardines ostiorum domus interioris sancti sanctorum et ostiorum domus templi ex auro erant 3 Ki. 7:50
et perfecit omne opus quod faciebat Salomon in domo Domini et intulit quae sanctificaverat David pater suus argentum et aurum et vasa reposuitque in thesauris domus Domini 3 Ki. 7:51
tunc congregavit omnes maiores natu Israhel cum principibus tribuum et duces familiarum filiorum Israhel ad regem Salomonem in Hierusalem ut deferrent arcam foederis Domini de civitate David id est de Sion 3 Ki. 8:1
veneruntque cuncti senes ex Israhel et tulerunt sacerdotes arcam 3 Ki. 8:3
et portaverunt arcam Domini et tabernaculum foederis et omnia vasa sanctuarii quae erant in tabernaculo et ferebant ea sacerdotes et Levitae 3 Ki. 8:4
rex autem Salomon et omnis multitudo Israhel quae convenerat ad eum gradiebatur cum illo ante arcam et immolabant oves et boves absque aestimatione et numero 3 Ki. 8:5
et intulerunt sacerdotes arcam foederis Domini in locum suum in oraculum templi in sanctum sanctorum subter alas cherubin 3 Ki. 8:6
siquidem cherubin expandebant alas super locum arcae et protegebant arcam et vectes eius desuper 3 Ki. 8:7
cumque eminerent vectes et apparerent summitates eorum foris sanctuarium ante oraculum non apparebant ultra extrinsecus qui et fuerunt ibi usque in praesentem diem 3 Ki. 8:8
et non poterant sacerdotes stare et ministrare propter nebulam impleverat enim gloria Domini domum Domini 3 Ki. 8:11
convertitque rex faciem suam et benedixit omni ecclesiae Israhel omnis enim ecclesia Israhel stabat 3 Ki. 8:14
et ait benedictus Dominus Deus Israhel qui locutus est ore suo ad David patrem meum et in manibus eius perfecit dicens 3 Ki. 8:15
a die qua eduxi populum meum Israhel de Aegypto non elegi civitatem de universis tribubus Israhel ut aedificaretur domus et esset nomen meum ibi sed elegi David ut esset super populum meum Israhel 3 Ki. 8:16
et ait Dominus ad David patrem meum quod cogitasti in corde tuo aedificare domum nomini meo bene fecisti hoc ipsum mente tractans 3 Ki. 8:18
confirmavit Dominus sermonem suum quem locutus est stetique pro David patre meo et sedi super thronum Israhel sicut locutus est Dominus et aedificavi domum nomini Domini Dei Israhel 3 Ki. 8:20
et constitui ibi locum arcae in qua foedus est Domini quod percussit cum patribus nostris quando egressi sunt de terra Aegypti 3 Ki. 8:21
stetit autem Salomon ante altare Domini in conspectu ecclesiae Israhel et expandit manus suas in caelum 3 Ki. 8:22
et ait Domine Deus Israhel non est similis tui Deus in caelo desuper et super terra deorsum qui custodis pactum et misericordiam servis tuis qui ambulant coram te in toto corde suo 3 Ki. 8:23
qui custodisti servo tuo David patri meo quae locutus es ei ore locutus es et manibus perfecisti ut et haec dies probat 3 Ki. 8:24
et nunc Deus Israhel firmentur verba tua quae locutus es servo tuo David patri meo 3 Ki. 8:26
ergone putandum est quod vere Deus habitet super terram si enim caelum et caeli caelorum te capere non possunt quanto magis domus haec quam aedificavi 3 Ki. 8:27
sed respice ad orationem servi tui et ad preces eius Domine Deus meus audi hymnum et orationem quam servus tuus orat coram te hodie 3 Ki. 8:28
ut sint oculi tui aperti super domum hanc nocte et die super domum de qua dixisti erit nomen meum ibi ut exaudias orationem qua orat te servus tuus in loco isto 3 Ki. 8:29
ut exaudias deprecationem servi tui et populi tui Israhel quodcumque oraverint in loco isto et exaudies in loco habitaculi tui in caelo et cum exaudieris propitius eris 3 Ki. 8:30
si peccaverit homo in proximum suum et habuerit aliquod iuramentum quo teneatur adstrictus et venerit propter iuramentum coram altari tuo in domum tuam 3 Ki. 8:31
tu exaudies in caelo et facies et iudicabis servos tuos condemnans impium et reddens viam suam super caput eius iustificansque iustum et retribuens ei secundum iustitiam suam 3 Ki. 8:32
si fugerit populus tuus Israhel inimicos suos quia peccaturus est tibi et agentes paenitentiam et confitentes nomini tuo venerint et oraverint et deprecati te fuerint in domo hac 3 Ki. 8:33
exaudi in caelo et dimitte peccatum populi tui Israhel et reduces eos in terram quam dedisti patribus eorum 3 Ki. 8:34
si clausum fuerit caelum et non pluerit propter peccata eorum et orantes in loco isto paenitentiam egerint nomini tuo et a peccatis suis conversi fuerint propter adflictionem suam 3 Ki. 8:35
exaudi eos in caelo et dimitte peccata servorum tuorum et populi tui Israhel et ostende eis viam bonam per quam ambulent et da pluviam super terram tuam quam dedisti populo tuo in possessionem 3 Ki. 8:36
fames si oborta fuerit in terra aut pestilentia aut corruptus aer aurugo lucusta rubigo et adflixerit eum et inimicus eius portas obsidens omnis plaga universa infirmitas 3 Ki. 8:37
cuncta devotatio et inprecatio quae acciderit omni homini de populo tuo Israhel si quis cognoverit plagam cordis sui et expanderit manus suas in domo hac 3 Ki. 8:38
tu audies in caelo in loco habitationis tuae et repropitiaberis et facies ut des unicuique secundum omnes vias suas sicut videris cor eius quia tu nosti solus cor omnium filiorum hominum 3 Ki. 8:39
insuper et alienigena qui non est de populo tuo Israhel cum venerit de terra longinqua propter nomen tuum audietur enim nomen tuum magnum et manus tua fortis et brachium tuum 3 Ki. 8:41
extentum ubique cum venerit ergo et oraverit in loco hoc 3 Ki. 8:42
tu exaudies in caelo in firmamento habitaculi tui et facies omnia pro quibus invocaverit te alienigena ut discant universi populi terrarum nomen tuum timere sicut populus tuus Israhel et probent quia nomen tuum invocatum est super domum hanc quam aedificavi 3 Ki. 8:43
si egressus fuerit populus tuus ad bellum contra inimicos suos per viam quocumque miseris eos orabunt te contra viam civitatis quam elegisti et contra domum quam aedificavi nomini tuo 3 Ki. 8:44
et exaudies in caelo orationem eorum et preces eorum et facies iudicium eorum 3 Ki. 8:45
quod si peccaverint tibi non est enim homo qui non peccet et iratus tradideris eos inimicis suis et capti ducti fuerint in terram inimicorum longe vel prope 3 Ki. 8:46
et egerint paenitentiam in corde suo in loco captivitatis et conversi deprecati te fuerint in captivitate sua dicentes peccavimus inique egimus impie gessimus 3 Ki. 8:47
et reversi fuerint ad te in universo corde suo et tota anima sua in terra inimicorum suorum ad quam captivi ducti sunt et oraverint te contra viam terrae suae quam dedisti patribus eorum et civitatis quam elegisti et templi quod aedificavi nomini tuo 3 Ki. 8:48
exaudies in caelo in firmamento solii tui orationem eorum et preces et facies iudicium eorum 3 Ki. 8:49
et propitiaberis populo tuo qui peccavit tibi et omnibus iniquitatibus eorum quibus praevaricati sunt in te et dabis misericordiam coram eis qui eos captivos habuerint ut misereantur eis 3 Ki. 8:50
populus enim tuus est et hereditas tua quos eduxisti de terra Aegypti de medio fornacis ferreae 3 Ki. 8:51
ut sint oculi tui aperti ad deprecationem servi tui et populi tui Israhel et exaudias eos in universis pro quibus invocaverint te 3 Ki. 8:52
factum est autem cum conplesset Salomon orans Dominum omnem orationem et deprecationem hanc surrexit de conspectu altaris Domini utrumque enim genu in terram fixerat et manus expanderat ad caelum 3 Ki. 8:54
stetit ergo et benedixit omni ecclesiae Israhel voce magna dicens 3 Ki. 8:55
sed inclinet corda nostra ad se ut ambulemus in universis viis eius et custodiamus mandata eius et caerimonias et iudicia quaecumque mandavit patribus nostris 3 Ki. 8:58
et sint sermones mei isti quibus deprecatus sum coram Domino adpropinquantes Domino Deo nostro die et nocte ut faciat iudicium servo suo et populo suo Israhel per singulos dies 3 Ki. 8:59
et sciant omnes populi terrae quia Dominus ipse est Deus et non est ultra absque eo 3 Ki. 8:60
sit quoque cor nostrum perfectum cum Domino Deo nostro ut ambulemus in decretis eius et custodiamus mandata eius sicut et hodie 3 Ki. 8:61
igitur rex et omnis Israhel cum eo immolabant victimas coram Domino 3 Ki. 8:62
mactavitque Salomon hostias pacificas quas immolavit Domino boum viginti duo milia ovium centum viginti milia et dedicaverunt templum Domini rex et filii Israhel 3 Ki. 8:63
in die illa sanctificavit rex medium atrii quod erat ante domum Domini fecit quippe ibi holocaustum et sacrificium et adipem pacificorum quia altare aereum quod erat coram Domino minus erat et capere non poterat holocausta et sacrificium et adipem pacificorum 3 Ki. 8:64
fecit ergo Salomon in tempore illo festivitatem celebrem et omnis Israhel cum eo multitudo magna ab introitu Emath usque ad rivum Aegypti coram Domino Deo nostro septem diebus et septem diebus id est quattuordecim diebus 3 Ki. 8:65
et in die octava dimisit populos qui benedicentes regi profecti sunt in tabernacula sua laetantes et alacri corde super omnibus bonis quae fecerat Dominus David servo suo et Israhel populo suo 3 Ki. 8:66
factum est autem cum perfecisset Salomon aedificium domus Domini et aedificium regis et omne quod optaverat et voluerat facere 3 Ki. 9:1
dixitque Dominus ad eum exaudivi orationem tuam et deprecationem tuam qua deprecatus es coram me sanctificavi domum hanc quam aedificasti ut ponerem nomen meum ibi in sempiternum et erunt oculi mei et cor meum ibi cunctis diebus 3 Ki. 9:3
tu quoque si ambulaveris coram me sicut ambulavit pater tuus in simplicitate cordis et in aequitate et feceris omnia quae praecepi tibi et legitima mea et iudicia mea servaveris 3 Ki. 9:4
si autem aversione aversi fueritis vos et filii vestri non sequentes me nec custodientes mandata mea et caerimonias quas proposui vobis sed abieritis et colueritis deos alienos et adoraveritis eos 3 Ki. 9:6
auferam Israhel de superficie terrae quam dedi eis et templum quod sanctificavi nomini meo proiciam a conspectu meo eritque Israhel in proverbium et in fabulam cunctis populis 3 Ki. 9:7
et domus haec erit in exemplum omnis qui transierit per eam stupebit et sibilabit et dicet quare fecit Dominus sic terrae huic et domui huic 3 Ki. 9:8
et respondebunt quia dereliquerunt Dominum Deum suum qui eduxit patres eorum de terra Aegypti et secuti sunt deos alienos et adoraverunt eos et coluerunt idcirco induxit Dominus super eos omne malum hoc 3 Ki. 9:9
expletis autem annis viginti postquam aedificaverat Salomon duas domos id est domum Domini et domum regis 3 Ki. 9:10
Hiram rege Tyri praebente Salomoni ligna cedrina et abiegna et aurum iuxta omne quod opus habuerat tunc dedit Salomon Hiram viginti oppida in terra Galileae 3 Ki. 9:11
egressusque est Hiram de Tyro ut videret oppida quae dederat ei Salomon et non placuerunt ei 3 Ki. 9:12
et ait haecine sunt civitates quas dedisti mihi frater et appellavit eas terram Chabul usque in diem hanc 3 Ki. 9:13
haec est summa expensarum quam obtulit rex Salomon ad aedificandam domum Domini et domum suam et Mello et murum Hierusalem et Eser et Mageddo et Gazer 3 Ki. 9:15
Pharao rex Aegypti ascendit et cepit Gazer succenditque eam igni et Chananeum qui habitabat in civitate interfecit et dedit eam in dote filiae suae uxori Salomonis 3 Ki. 9:16
aedificavit ergo Salomon Gazer et Bethoron inferiorem 3 Ki. 9:17
et Baalath et Palmyram in terra solitudinis 3 Ki. 9:18
et omnes vicos qui ad se pertinebant et erant absque muro munivit et civitates curruum et civitates equitum et quodcumque ei placuit ut aedificaret in Hierusalem et in Libano et in omni terra potestatis suae 3 Ki. 9:19
universum populum qui remanserat de Amorreis et Hettheis et Ferezeis et Eveis et Iebuseis qui non sunt de filiis Israhel 3 Ki. 9:20
de filiis autem Israhel non constituit Salomon servire quemquam sed erant viri bellatores et ministri eius et principes et duces et praefecti curruum et equorum 3 Ki. 9:22
erant autem principes super omnia opera Salomonis praepositi quingenti quinquaginta qui habebant subiectum populum et statutis operibus imperabant 3 Ki. 9:23
offerebat quoque Salomon tribus vicibus per annos singulos holocausta et pacificas victimas super altare quod aedificaverat Domino et adolebat thymiama coram Domino perfectumque est templum 3 Ki. 9:25
misitque Hiram in classe illa servos suos viros nauticos et gnaros maris cum servis Salomonis 3 Ki. 9:27
sed et regina Saba audita fama Salomonis in nomine Domini venit temptare eum in enigmatibus 3 Ki. 10:1
et ingressa Hierusalem multo comitatu et divitiis camelis portantibus aromata et aurum infinitum nimis et gemmas pretiosas venit ad Salomonem et locuta est ei universa quae habebat in corde suo 3 Ki. 10:2
et docuit eam Salomon omnia verba quae proposuerat non fuit sermo qui regem posset latere et non responderet ei 3 Ki. 10:3
videns autem regina Saba omnem sapientiam Salomonis et domum quam aedificaverat 3 Ki. 10:4
et cibos mensae eius et habitacula servorum et ordinem ministrantium vestesque eorum et pincernas et holocausta quae offerebat in domo Domini non habebat ultra spiritum 3 Ki. 10:5
super sermonibus tuis et super sapientia tua et non credebam narrantibus mihi donec ipsa veni et vidi oculis meis et probavi quod media pars mihi nuntiata non fuerit maior est sapientia et opera tua quam rumor quem audivi 3 Ki. 10:7
beati viri tui et beati servi tui hii qui stant coram te semper et audiunt sapientiam tuam 3 Ki. 10:8
sit Dominus Deus tuus benedictus cui placuisti et posuit te super thronum Israhel eo quod dilexerit Dominus Israhel in sempiternum et constituit te regem ut faceres iudicium et iustitiam 3 Ki. 10:9
dedit ergo regi centum viginti talenta auri et aromata multa nimis et gemmas pretiosas non sunt adlata ultra aromata tam multa quam ea quae dedit regina Saba regi Salomoni 3 Ki. 10:10
sed et classis Hiram quae portabat aurum de Ophir adtulit ex Ophir ligna thyina multa nimis et gemmas pretiosas 3 Ki. 10:11
fecitque rex de lignis thyinis fulchra domus Domini et domus regiae et citharas lyrasque cantoribus non sunt adlata huiuscemodi ligna thyina neque visa usque in praesentem diem 3 Ki. 10:12
rex autem Salomon dedit reginae Saba omnia quae voluit et petivit ab eo exceptis his quae ultro obtulerat ei munere regio quae reversa est et abiit in terram suam cum servis suis 3 Ki. 10:13
excepto eo quod offerebant viri qui super vectigalia erant et negotiatores universique scruta vendentes et omnes reges Arabiae ducesque terrae 3 Ki. 10:15
et trecentas peltas ex auro probato trecentae minae auri unam peltam vestiebant posuitque ea rex in domo silvae Libani 3 Ki. 10:17
fecit etiam rex Salomon thronum de ebore grandem et vestivit eum auro fulvo nimis 3 Ki. 10:18
qui habebat sex gradus et summitas throni rotunda erat in parte posteriori et duae manus hinc atque inde tenentes sedile et duo leones stabant iuxta manus singulas 3 Ki. 10:19
et duodecim leunculi stantes super sex gradus hinc atque inde non est factum tale opus in universis regnis 3 Ki. 10:20
sed et omnia vasa de quibus potabat rex Salomon erant aurea et universa supellex domus saltus Libani de auro purissimo non erat argentum nec alicuius pretii putabatur in diebus Salomonis 3 Ki. 10:21
quia classis regis per mare cum classe Hiram semel per tres annos ibat in Tharsis deferens inde aurum et argentum dentes elefantorum et simias et pavos 3 Ki. 10:22
magnificatus est ergo rex Salomon super omnes reges terrae divitiis et sapientia 3 Ki. 10:23
et universa terra desiderabat vultum Salomonis ut audiret sapientiam eius quam dederat Deus in corde eius 3 Ki. 10:24
et singuli deferebant ei munera vasa argentea et aurea vestes et arma bellica aromata quoque et equos et mulos per annos singulos 3 Ki. 10:25
congregavitque Salomon currus et equites et facti sunt ei mille quadringenti currus et duodecim milia equitum et disposuit eos per civitates munitas et cum rege in Hierusalem 3 Ki. 10:26
fecitque ut tanta esset abundantia argenti in Hierusalem quanta lapidum et cedrorum praebuit multitudinem quasi sycomoros quae nascuntur in campestribus 3 Ki. 10:27
et educebantur equi Salomoni de Aegypto et de Coa negotiatores enim regis emebant de Coa et statuto pretio perducebant 3 Ki. 10:28
egrediebatur autem quadriga ex Aegypto sescentis siclis argenti et equus centum quinquaginta atque in hunc modum cuncti reges Hettheorum et Syriae equos venundabant 3 Ki. 10:29
rex autem Salomon amavit mulieres alienigenas multas filiam quoque Pharaonis et Moabitidas et Ammanitidas Idumeas et Sidonias et Chettheas 3 Ki. 11:1
fueruntque ei uxores quasi reginae septingentae et concubinae trecentae et averterunt mulieres cor eius 3 Ki. 11:3
sed colebat Salomon Astharthen deam Sidoniorum et Moloch idolum Ammanitarum 3 Ki. 11:5
fecitque Salomon quod non placuerat coram Domino et non adimplevit ut sequeretur Dominum sicut pater eius 3 Ki. 11:6
tunc aedificavit Salomon fanum Chamos idolo Moab in monte qui est contra Hierusalem et Moloch idolo filiorum Ammon 3 Ki. 11:7
atque in hunc modum fecit universis uxoribus suis alienigenis quae adolebant tura et immolabant diis suis 3 Ki. 11:8
et praeceperat de verbo hoc ne sequeretur deos alienos et non custodivit quae mandavit ei Dominus 3 Ki. 11:10
dixit itaque Dominus Salomoni quia habuisti hoc apud te et non custodisti pactum meum et praecepta mea quae mandavi tibi disrumpens scindam regnum tuum et dabo illud servo tuo 3 Ki. 11:11
nec totum regnum auferam sed tribum unam dabo filio tuo propter David servum meum et Hierusalem quam elegi 3 Ki. 11:13
cum enim esset David in Idumea et ascendisset Ioab princeps militiae ad sepeliendos eos qui fuerant interfecti et occidisset omne masculinum in Idumea 3 Ki. 11:15
sex enim mensibus ibi moratus est Ioab et omnis Israhel donec interimerent omne masculinum in Idumea 3 Ki. 11:16
fugit Adad ipse et viri idumei de servis patris eius cum eo ut ingrederetur Aegyptum erat autem Adad puer parvulus 3 Ki. 11:17
cumque surrexissent de Madian venerunt in Pharan tuleruntque secum viros de Pharan et introierunt Aegyptum ad Pharaonem regem Aegypti qui dedit ei domum et cibos constituit et terram delegavit 3 Ki. 11:18
et invenit Adad gratiam coram Pharao valde in tantum ut daret ei uxorem sororem uxoris suae germanam Tafnes reginae 3 Ki. 11:19
genuitque ei soror Tafnes Genebath filium et nutrivit eum Tafnes in domo Pharaonis eratque Genebath habitans apud Pharaonem cum filiis eius 3 Ki. 11:20
cumque audisset Adad in Aegypto dormisse David cum patribus suis et mortuum esse Ioab principem militiae dixit Pharaoni dimitte me ut vadam in terram meam 3 Ki. 11:21
et congregavit contra eum viros et factus est princeps latronum cum interficeret eos David abieruntque Damascum et habitaverunt ibi et constituerunt eum regem in Damasco 3 Ki. 11:24
eratque adversarius Israhel cunctis diebus Salomonis et hoc est malum Adad et odium contra Israhel regnavitque in Syria 3 Ki. 11:25
et haec causa rebellionis adversus eum quia Salomon aedificavit Mello et coaequavit voraginem civitatis David patris sui 3 Ki. 11:27
erat autem Hieroboam vir fortis et potens vidensque Salomon adulescentem bonae indolis et industrium constituerat eum praefectum super tributa universae domus Ioseph 3 Ki. 11:28
factum est igitur in tempore illo ut Hieroboam egrederetur de Hierusalem et inveniret eum Ahias Silonites propheta in via opertus pallio novo erant autem duo tantum in agro 3 Ki. 11:29
et ait ad Hieroboam tolle tibi decem scissuras haec enim dicit Dominus Deus Israhel ecce ego scindam regnum de manu Salomonis et dabo tibi decem tribus 3 Ki. 11:31
porro una tribus remanebit ei propter servum meum David et Hierusalem civitatem quam elegi ex omnibus tribubus Israhel 3 Ki. 11:32
eo quod dereliquerint me et adoraverint Astharoth deam Sidoniorum et Chamos deum Moab et Melchom deum filiorum Ammon et non ambulaverint in viis meis ut facerent iustitiam coram me et praecepta mea et iudicia sicut David pater eius 3 Ki. 11:33
nec auferam omne regnum de manu eius sed ducem ponam eum cunctis diebus vitae suae propter David servum meum quem elegi qui custodivit mandata mea et praecepta mea 3 Ki. 11:34
auferam autem regnum de manu filii eius et dabo tibi decem tribus 3 Ki. 11:35
te autem adsumam et regnabis super omnia quae desiderat anima tua erisque rex super Israhel 3 Ki. 11:37
si igitur audieris omnia quae praecepero tibi et ambulaveris in viis meis et feceris quod rectum est coram me custodiens mandata mea et praecepta mea sicut fecit David servus meus ero tecum et aedificabo tibi domum fidelem quomodo aedificavi David et tradam tibi Israhel 3 Ki. 11:38
et adfligam semen David super hoc verumtamen non cunctis diebus 3 Ki. 11:39
voluit ergo Salomon interficere Hieroboam qui surrexit et aufugit in Aegyptum ad Susac regem Aegypti et fuit in Aegypto usque ad mortem Salomonis 3 Ki. 11:40
reliquum autem verborum Salomonis et omnia quae fecit et sapientia eius ecce universa scripta sunt in libro verborum Salomonis 3 Ki. 11:41
dormivitque Salomon cum patribus suis et sepultus est in civitate David patris sui regnavitque Roboam filius eius pro eo 3 Ki. 11:43
miseruntque et vocaverunt eum venit ergo Hieroboam et omnis multitudo Israhel et locuti sunt ad Roboam dicentes 3 Ki. 12:3
pater tuus durissimum iugum inposuit nobis tu itaque nunc inminue paululum de imperio patris tui durissimo et de iugo gravissimo quod inposuit nobis et serviemus tibi 3 Ki. 12:4
qui ait eis ite usque ad tertium diem et revertimini ad me cumque abisset populus 3 Ki. 12:5
iniit consilium rex Roboam cum senibus qui adsistebant coram Salomone patre eius dum adviveret et ait quod mihi datis consilium ut respondeam populo 3 Ki. 12:6
qui dixerunt ei si hodie oboedieris populo huic et servieris et petitioni eorum cesseris locutusque fueris ad eos verba lenia erunt tibi servi cunctis diebus 3 Ki. 12:7
qui dereliquit consilium senum quod dederant ei et adhibuit adulescentes qui nutriti fuerant cum eo et adsistebant illi 3 Ki. 12:8
et dixerunt ei iuvenes qui nutriti fuerant cum eo sic loquere populo huic qui locuti sunt ad te dicentes pater tuus adgravavit iugum nostrum tu releva nos sic loqueris ad eos minimus digitus meus grossior est dorso patris mei 3 Ki. 12:10
et nunc pater meus posuit super vos iugum grave ego autem addam super iugum vestrum pater meus cecidit vos flagellis ego autem caedam scorpionibus 3 Ki. 12:11
venit ergo Hieroboam et omnis populus ad Roboam die tertia sicut locutus fuerat rex dicens revertimini ad me die tertia 3 Ki. 12:12
et locutus est eis secundum consilium iuvenum dicens pater meus adgravavit iugum vestrum ego autem addam iugo vestro pater meus cecidit vos flagellis et ego caedam scorpionibus 3 Ki. 12:14
et non adquievit rex populo quoniam aversatus eum fuerat Dominus ut suscitaret verbum suum quod locutus fuerat in manu Ahiae Silonitae ad Hieroboam filium Nabath 3 Ki. 12:15
videns itaque populus quod noluisset eos audire rex respondit ei dicens quae nobis pars in David vel quae hereditas in filio Isai in tabernacula tua Israhel nunc vide domum tuam David et abiit Israhel in tabernacula sua 3 Ki. 12:16
misit igitur rex Roboam Aduram qui erat super tributum et lapidavit eum omnis Israhel et mortuus est porro rex Roboam festinus ascendit currum et fugit in Hierusalem 3 Ki. 12:18
factum est autem cum audisset omnis Israhel quod reversus esset Hieroboam miserunt et vocaverunt eum congregato coetu et constituerunt regem super omnem Israhel nec secutus est quisquam domum David praeter tribum Iuda solam 3 Ki. 12:20
venit autem Roboam Hierusalem et congregavit universam domum Iuda et tribum Beniamin centum octoginta milia electorum virorum et bellatorum ut pugnaret contra domum Israhel et reduceret regnum Roboam filio Salomonis 3 Ki. 12:21
loquere ad Roboam filium Salomonis regem Iuda et ad omnem domum Iuda et Beniamin et reliquos de populo dicens 3 Ki. 12:23
haec dicit Dominus non ascendetis nec bellabitis contra fratres vestros filios Israhel revertatur vir in domum suam a me enim factum est verbum hoc audierunt sermonem Domini et reversi sunt de itinere sicut eis praeceperat Dominus 3 Ki. 12:24
aedificavit autem Hieroboam Sychem in monte Ephraim et habitavit ibi et egressus inde aedificavit Phanuhel 3 Ki. 12:25
si ascenderit populus iste ut faciat sacrificia in domo Domini in Hierusalem et convertetur cor populi huius ad dominum suum Roboam regem Iuda interficientque me et revertentur ad eum 3 Ki. 12:27
et excogitato consilio fecit duos vitulos aureos et dixit eis nolite ultra ascendere Hierusalem ecce dii tui Israhel qui eduxerunt te de terra Aegypti 3 Ki. 12:28
posuitque unum in Bethel et alterum in Dan 3 Ki. 12:29
et factum est verbum hoc in peccatum ibat enim populus ad adorandum vitulum usque in Dan 3 Ki. 12:30
et fecit fana in excelsis et sacerdotes de extremis populi qui non erant de filiis Levi 3 Ki. 12:31
constituitque diem sollemnem in mense octavo quintadecima die mensis in similitudinem sollemnitatis quae celebratur in Iuda et ascendens altare similiter fecit in Bethel ut immolaret vitulis quos fabricatus erat constituitque in Bethel sacerdotes excelsorum quae fecerat 3 Ki. 12:32
et ascendit super altare quod extruxerat in Bethel quintadecima die mensis octavi quem finxerat de corde suo et fecit sollemnitatem filiis Israhel et ascendit super altare ut adoleret incensum 3 Ki. 12:33
et ecce vir Dei venit de Iuda in sermone Domini in Bethel Hieroboam stante super altare et tus iaciente 3 Ki. 13:1
et exclamavit contra altare in sermone Domini et ait altare altare haec dicit Dominus ecce filius nascetur domui David Iosias nomine et immolabit super te sacerdotes excelsorum qui nunc in te tura succendunt et ossa hominum incendet super te 3 Ki. 13:2
deditque in die illa signum dicens hoc erit signum quod locutus est Dominus ecce altare scinditur et effunditur cinis qui in eo est 3 Ki. 13:3
cumque audisset rex sermonem hominis Dei quem inclamaverat contra altare in Bethel extendit manum suam de altari dicens adprehendite eum et exaruit manus eius quam extenderat contra eum nec valuit retrahere eam ad se 3 Ki. 13:4
altare quoque scissum est et effusus cinis de altari iuxta signum quod praedixerat vir Dei in sermone Domini 3 Ki. 13:5
et ait rex ad virum Dei deprecare faciem Domini Dei tui et ora pro me ut restituatur manus mea mihi oravit vir Dei faciem Domini et reversa est manus regis ad eum et facta est sicut prius fuerat 3 Ki. 13:6
locutus est autem rex ad virum Dei veni mecum domum ut prandeas et dabo tibi munera 3 Ki. 13:7
abiit ergo per aliam viam et non est reversus per iter quo venerat in Bethel 3 Ki. 13:10
prophetes autem quidam senex habitabat in Bethel ad quem venit filius suus et narravit ei omnia opera quae fecerat vir Dei illa die in Bethel et verba quae locutus fuerat ad regem et narraverunt patri suo 3 Ki. 13:11
et dixit eis pater eorum per quam viam abiit ostenderunt ei filii sui viam per quam abierat vir Dei qui venerat de Iuda 3 Ki. 13:12
et ait filiis suis sternite mihi asinum qui cum stravissent ascendit 3 Ki. 13:13
et abiit post virum Dei et invenit eum sedentem subtus terebinthum et ait illi tune es vir Dei qui venisti de Iuda respondit ille ego sum 3 Ki. 13:14
quia locutus est Dominus ad me in sermone Domini dicens non comedes panem et non bibes ibi aquam nec reverteris per viam qua ieris 3 Ki. 13:17
qui ait illi et ego propheta sum similis tui et angelus locutus est mihi in sermone Domini dicens reduc eum tecum in domum tuam et comedat panem et bibat aquam fefellit eum 3 Ki. 13:18
et reduxit secum comedit ergo panem in domo eius et bibit aquam 3 Ki. 13:19
et exclamavit ad virum Dei qui venerat de Iuda dicens haec dicit Dominus quia inoboediens fuisti ori Domini et non custodisti mandatum quod praecepit tibi Dominus Deus tuus 3 Ki. 13:21
et reversus es et comedisti panem et bibisti aquam in loco in quo praecepit tibi ne comederes panem neque biberes aquam non inferetur cadaver tuum in sepulchrum patrum tuorum 3 Ki. 13:22
cumque comedisset et bibisset stravit asinum prophetae quem reduxerat 3 Ki. 13:23
qui cum abisset invenit eum leo in via et occidit et erat cadaver eius proiectum in itinere asinus autem stabat iuxta illum et leo stabat iuxta cadaver 3 Ki. 13:24
et ecce viri transeuntes viderunt cadaver proiectum in via et leonem stantem iuxta cadaver et venerunt et divulgaverunt in civitate in qua prophetes senex ille habitabat 3 Ki. 13:25
quod cum audisset propheta ille qui reduxerat eum de via ait vir Dei est qui inoboediens fuit ori Domini et tradidit eum Dominus leoni et confregit eum et occidit iuxta verbum Domini quod locutus est ei 3 Ki. 13:26
et ille abisset invenit cadaver eius proiectum in via et asinum et leonem stantes iuxta cadaver non comedit leo de cadavere nec laesit asinum 3 Ki. 13:28
tulit ergo prophetes cadaver viri Dei et posuit illud super asinum et reversus intulit in civitatem prophetae senis ut plangerent eum 3 Ki. 13:29
et posuit cadaver eius in sepulchro suo et planxerunt eum heu frater 3 Ki. 13:30
profecto enim veniet sermo quem praedixit in sermone Domini contra altare quod est in Bethel et contra omnia fana excelsorum quae sunt in urbibus Samariae 3 Ki. 13:32
post verba haec non est reversus Hieroboam de via sua pessima sed e contrario fecit de novissimis populi sacerdotes excelsorum quicumque volebat implebat manum suam et fiebat sacerdos excelsorum 3 Ki. 13:33
et propter hanc causam peccavit domus Hieroboam et eversa est et deleta de superficie terrae 3 Ki. 13:34
dixitque Hieroboam uxori suae surge et commuta habitum ne cognoscaris quod sis uxor Hieroboam et vade in Silo ubi est Ahia propheta qui locutus est mihi quod regnaturus essem super populum hunc 3 Ki. 14:2
tolle quoque in manu tua decem panes et crustula et vas mellis et vade ad illum ipse indicabit tibi quid eventurum sit huic puero 3 Ki. 14:3
fecit ut dixerat uxor Hieroboam et consurgens abiit in Silo et venit in domum Ahia at ille non poterat videre quia caligaverant oculi eius prae senectute 3 Ki. 14:4
dixit autem Dominus ad Ahiam ecce uxor Hieroboam ingreditur ut consulat te super filio suo qui aegrotat haec et haec loqueris ei cum ergo illa intraret et dissimularet se esse quae erat 3 Ki. 14:5
audivit Ahias sonitum pedum eius introeuntis per ostium et ait ingredere uxor Hieroboam quare aliam esse te simulas ego autem missus sum ad te durus nuntius 3 Ki. 14:6
vade et dic Hieroboam haec dicit Dominus Deus Israhel quia exaltavi te de medio populi et dedi te ducem super populum meum Israhel 3 Ki. 14:7
et scidi regnum domus David et dedi illud tibi et non fuisti sicut servus meus David qui custodivit mandata mea et secutus est me in toto corde suo faciens quod placitum esset in conspectu meo 3 Ki. 14:8
sed operatus es male super omnes qui fuerunt ante te et fecisti tibi deos alienos et conflatiles ut me ad iracundiam provocares me autem proiecisti post corpus tuum 3 Ki. 14:9
idcirco ecce ego inducam mala super domum Hieroboam et percutiam de Hieroboam mingentem ad parietem et clausum et novissimum in Israhel et mundabo reliquias domus Hieroboam sicut mundari solet fimus usque ad purum 3 Ki. 14:10
tu igitur surge et vade in domum tuam et in ipso introitu pedum tuorum in urbem morietur puer 3 Ki. 14:12
et planget eum omnis Israhel et sepeliet iste enim solus infertur de Hieroboam in sepulchrum quia inventus est super eo sermo bonus ad Dominum Deum Israhel in domo Hieroboam 3 Ki. 14:13
constituet autem sibi Dominus regem super Israhel qui percutiat domum Hieroboam in hac die et in hoc tempore 3 Ki. 14:14
et percutiet Dominus Israhel sicut moveri solet harundo in aqua et evellet Israhel de terra bona hac quam dedit patribus eorum et ventilabit eos trans Flumen quia fecerunt sibi lucos ut inritarent Dominum 3 Ki. 14:15
et tradet Dominus Israhel propter peccata Hieroboam qui peccavit et peccare fecit Israhel 3 Ki. 14:16
surrexit itaque uxor Hieroboam et abiit et venit in Thersa cumque illa ingrederetur limen domus puer mortuus est 3 Ki. 14:17
et sepelierunt eum et planxit illum omnis Israhel iuxta sermonem Domini quem locutus est in manu servi sui Ahiae prophetae 3 Ki. 14:18
reliqua autem verborum Hieroboam quomodo pugnaverit et quomodo regnaverit ecce scripta sunt in libro verborum dierum regum Israhel 3 Ki. 14:19
dies autem quibus regnavit Hieroboam viginti duo anni sunt et dormivit cum patribus suis regnavitque Nadab filius eius pro eo 3 Ki. 14:20
porro Roboam filius Salomonis regnavit in Iuda quadraginta et unius anni erat Roboam cum regnare coepisset et decem et septem annis regnavit in Hierusalem civitatem quam elegit Dominus ut poneret nomen suum ibi ex omnibus tribubus Israhel nomen autem matris eius Naama Ammanites 3 Ki. 14:21
et fecit Iudas malum coram Domino et inritaverunt eum super omnibus quae fecerant patres eorum in peccatis suis quae peccaverant 3 Ki. 14:22
aedificaverunt enim et ipsi sibi aras et statuas et lucos super omnem collem excelsum et subter omnem arborem frondosam 3 Ki. 14:23
sed et effeminati fuerunt in terra feceruntque omnes abominationes gentium quas adtrivit Dominus ante faciem filiorum Israhel 3 Ki. 14:24
et tulit thesauros domus Domini et thesauros regios et universa diripuit scuta quoque aurea quae fecerat Salomon 3 Ki. 14:26
pro quibus fecit rex Roboam scuta aerea et tradidit ea in manu ducum scutariorum et eorum qui excubabant ante ostium domus regis 3 Ki. 14:27
cumque ingrederetur rex in domum Domini portabant ea qui praeeundi habebant officium et postea reportabant ad armamentarium scutariorum 3 Ki. 14:28
reliqua autem sermonum Roboam et omnium quae fecit ecce scripta sunt in libro verborum dierum regum Iuda 3 Ki. 14:29
fuitque bellum inter Roboam et Hieroboam cunctis diebus 3 Ki. 14:30
dormivit itaque Roboam cum patribus suis et sepultus est cum eis in civitate David nomen autem matris eius Naama Ammanites et regnavit Abiam filius eius pro eo 3 Ki. 14:31
sed propter David dedit ei Dominus Deus suus lucernam in Hierusalem ut suscitaret filium eius post eum et staret Hierusalem 3 Ki. 15:4
eo quod fecisset David rectum in oculis Domini et non declinasset ab omnibus quae praeceperat ei cunctis diebus vitae suae excepto sermone Uriae Hetthei 3 Ki. 15:5
attamen bellum fuit inter Roboam et inter Hieroboam omni tempore vitae eius 3 Ki. 15:6
reliqua autem sermonum Abiam et omnia quae fecit nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Iuda fuitque proelium inter Abiam et inter Hieroboam 3 Ki. 15:7
et dormivit Abiam cum patribus suis et sepelierunt eum in civitate David regnavitque Asa filius eius pro eo 3 Ki. 15:8
et quadraginta uno anno regnavit in Hierusalem nomen matris eius Maacha filia Absalom 3 Ki. 15:10
et fecit Asa rectum ante conspectum Domini sicut David pater eius 3 Ki. 15:11
et abstulit effeminatos de terra purgavitque universas sordes idolorum quae fecerant patres eius 3 Ki. 15:12
insuper et Maacham matrem suam amovit ne esset princeps in sacris Priapi et in luco eius quem consecraverat subvertitque specum eius et confregit simulacrum turpissimum et conbusit in torrente Cedron 3 Ki. 15:13
et intulit ea quae sanctificaverat pater suus et voverat in domum Domini argentum et aurum et vasa 3 Ki. 15:15
bellum autem erat inter Asa et Baasa regem Israhel cunctis diebus eorum 3 Ki. 15:16
ascendit quoque Baasa rex Israhel in Iudam et aedificavit Rama ut non possit quispiam egredi vel ingredi de parte Asa regis Iudae 3 Ki. 15:17
tollens itaque Asa omne argentum et aurum quod remanserat in thesauris domus Domini et in thesauris domus regiae dedit illud in manu servorum suorum et misit ad Benadad filium Tabremmon filii Ezion regem Syriae qui habitabat in Damasco dicens 3 Ki. 15:18
foedus est inter me et te et inter patrem meum et patrem tuum ideo misi tibi munera argentum et aurum et peto ut venias et irritum facias foedus quod habes cum Baasa rege Israhel et recedat a me 3 Ki. 15:19
adquiescens Benadad regi Asa misit principes exercitus sui in civitates Israhel et percusserunt Ahion et Dan et Abel domum Maacha et universam Cenneroth omnem scilicet terram Nepthalim 3 Ki. 15:20
quod cum audisset Baasa intermisit aedificare Rama et reversus est in Thersa 3 Ki. 15:21
rex autem Asa nuntium misit in omnem Iudam nemo sit excusatus et tulerunt lapides Rama et ligna eius quibus aedificaverat Baasa et extruxit de eis rex Asa Gaba Beniamin et Maspha 3 Ki. 15:22
reliqua autem omnium sermonum Asa et universae fortitudines eius et cuncta quae fecit et civitates quas extruxit nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Iuda verumtamen in tempore senectutis suae doluit pedes 3 Ki. 15:23
et dormivit cum patribus suis et sepultus est cum eis in civitate David patris sui regnavitque Iosaphat filius eius pro eo 3 Ki. 15:24
et fecit quod malum est in conspectu Domini et ambulavit in viis patris sui et in peccatis eius quibus peccare fecit Israhel 3 Ki. 15:26
insidiatus est autem ei Baasa filius Ahia de domo Isachar et percussit eum in Gebbethon quae est urbs Philisthinorum siquidem Nadab et omnis Israhel obsidebant Gebbethon 3 Ki. 15:27
interfecit igitur illum Baasa in anno tertio Asa regis Iuda et regnavit pro eo 3 Ki. 15:28
propter peccata Hieroboam quae peccaverat et quibus peccare fecerat Israhel et propter delictum quo inritaverat Dominum Deum Israhel 3 Ki. 15:30
reliqua autem sermonum Nadab et omnia quae operatus est nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Israhel 3 Ki. 15:31
fuitque bellum inter Asa et Baasa regem Israhel cunctis diebus eorum 3 Ki. 15:32
et fecit malum coram Domino ambulavitque in via Hieroboam et in peccatis eius quibus peccare fecit Israhel 3 Ki. 15:34
pro eo quod exaltavi te de pulvere et posui ducem super populum meum Israhel tu autem ambulasti in via Hieroboam et peccare fecisti populum meum Israhel ut me inritares in peccatis eorum 3 Ki. 16:2
ecce ego demetam posteriora Baasa et posteriora domus eius et faciam domum tuam sicut domum Hieroboam filii Nabath 3 Ki. 16:3
qui mortuus fuerit de Baasa in civitate comedent eum canes et qui mortuus fuerit ex eo in regione comedent eum volucres caeli 3 Ki. 16:4
reliqua autem sermonum Baasa et quaecumque fecit et proelia eius nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Israhel 3 Ki. 16:5
dormivit ergo Baasa cum patribus suis sepultusque est in Thersa et regnavit Hela filius eius pro eo 3 Ki. 16:6
cum autem in manu Hieu filii Anani prophetae verbum Domini factum esset contra Baasa et contra domum eius et contra omne malum quod fecerat coram Domino ad inritandum eum in operibus manuum suarum ut fieret sicut domus Hieroboam ob hanc causam occidit eum 3 Ki. 16:7
et rebellavit contra eum servus suus Zamri dux mediae partis equitum erat autem Hela in Thersa bibens et temulentus in domo Arsa praefecti Thersa 3 Ki. 16:9
inruens ergo Zamri percussit et occidit eum anno vicesimo septimo Asa regis Iuda et regnavit pro eo 3 Ki. 16:10
cumque regnasset et sedisset super solium eius percussit omnem domum Baasa et non dereliquit ex eo mingentem ad parietem et propinquos et amicos eius 3 Ki. 16:11
propter universa peccata Baasa et peccata Hela filii eius qui peccaverunt et peccare fecerunt Israhel provocantes Dominum Deum Israhel in vanitatibus suis 3 Ki. 16:13
reliqua autem sermonum Hela et omnia quae fecit nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Israhel 3 Ki. 16:14
anno vicesimo et septimo Asa regis Iuda regnavit Zamri septem diebus in Thersa porro exercitus obsidebat Gebbethon urbem Philisthinorum 3 Ki. 16:15
cumque audisset rebellasse Zamri et occidisse regem fecit sibi regem omnis Israhel Amri qui erat princeps militiae super Israhel in die illa in castris 3 Ki. 16:16
ascendit ergo Amri et omnis Israhel cum eo de Gebbethon et obsidebant Thersa 3 Ki. 16:17
videns autem Zamri quod expugnanda esset civitas ingressus est palatium et succendit secum domum regiam et mortuus est 3 Ki. 16:18
in peccatis suis quae peccaverat faciens malum coram Domino et ambulans in via Hieroboam et in peccato eius quo fecit peccare Israhel 3 Ki. 16:19
reliqua autem sermonum Zamri et insidiarum eius et tyrannidis nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Israhel 3 Ki. 16:20
tunc divisus est populus Israhel in duas partes media pars populi sequebatur Thebni filium Gineth ut constitueret eum regem et media pars Amri 3 Ki. 16:21
praevaluit autem populus qui erat cum Amri populo qui sequebatur Thebni filium Gineth mortuusque est Thebni et regnavit Amri 3 Ki. 16:22
emitque montem Samariae a Somer duobus talentis argenti et aedificavit eam et vocavit nomen civitatis quam extruxerat nomine Somer domini montis Samariae 3 Ki. 16:24
fecit autem Amri malum in conspectu Domini et operatus est nequiter super omnes qui fuerant ante eum 3 Ki. 16:25
ambulavitque in omni via Hieroboam filii Nabath et in peccatis eius quibus peccare fecerat Israhel ut inritaret Dominum Deum Israhel in vanitatibus suis 3 Ki. 16:26
reliqua autem sermonum Amri et proelia eius quae gessit nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Israhel 3 Ki. 16:27
et dormivit Amri cum patribus suis et sepultus est in Samaria regnavitque Ahab filius eius pro eo 3 Ki. 16:28
Ahab vero filius Amri regnavit super Israhel anno tricesimo octavo Asa regis Iuda et regnavit Ahab filius Amri super Israhel in Samaria viginti et duobus annis 3 Ki. 16:29
et fecit Ahab filius Amri malum in conspectu Domini super omnes qui fuerunt ante eum 3 Ki. 16:30
nec suffecit ei ut ambularet in peccatis Hieroboam filii Nabath insuper duxit uxorem Hiezabel filiam Ethbaal regis Sidoniorum et abiit et servivit Baal et adoravit eum 3 Ki. 16:31
et posuit aram Baal in templo Baal quod aedificaverat in Samaria 3 Ki. 16:32
et plantavit lucum et addidit Ahab in opere suo inritans Dominum Deum Israhel super omnes reges Israhel qui fuerant ante eum 3 Ki. 16:33
in diebus eius aedificavit Ahiel de Bethel Hiericho in Abiram primitivo suo fundavit eam et in Segub novissimo suo posuit portas eius iuxta verbum Domini quod locutus fuerat in manu Iosue filii Nun 3 Ki. 16:34
et dixit Helias Thesbites de habitatoribus Galaad ad Ahab vivit Dominus Deus Israhel in cuius conspectu sto si erit annis his ros et pluvia nisi iuxta oris mei verba 3 Ki. 17:1
et factum est verbum Domini ad eum dicens 3 Ki. 17:2
recede hinc et vade contra orientem et abscondere in torrente Charith qui est contra Iordanem 3 Ki. 17:3
et ibi de torrente bibes corvisque praecepi ut pascant te ibi 3 Ki. 17:4
abiit ergo et fecit iuxta verbum Domini cumque abisset sedit in torrente Charith qui est contra Iordanem 3 Ki. 17:5
corvi quoque deferebant panem et carnes mane similiter panem et carnes vesperi et bibebat de torrente 3 Ki. 17:6
surge et vade in Sareptha Sidoniorum et manebis ibi praecepi enim ibi mulieri viduae ut pascat te 3 Ki. 17:9
surrexit et abiit Sareptham cumque venisset ad portam civitatis apparuit ei mulier vidua colligens ligna et vocavit eam dixitque da mihi paululum aquae in vase ut bibam 3 Ki. 17:10
cumque illa pergeret ut adferret clamavit post tergum eius dicens adfer mihi obsecro et buccellam panis in manu tua 3 Ki. 17:11
quae respondit vivit Dominus Deus tuus quia non habeo panem nisi quantum pugillus capere potest farinae in hydria et paululum olei in lecytho en colligo duo ligna ut ingrediar et faciam illud mihi et filio meo ut comedamus et moriamur 3 Ki. 17:12
ad quam Helias ait noli timere sed vade et fac sicut dixisti verumtamen mihi primum fac de ipsa farinula subcinericium panem parvulum et adfer ad me tibi autem et filio tuo facies postea 3 Ki. 17:13
quae abiit et fecit iuxta verbum Heliae et comedit ipse et illa et domus eius et ex illa die 3 Ki. 17:15
hydria farinae non defecit et lecythus olei non est inminutus iuxta verbum Domini quod locutus fuerat in manu Heliae 3 Ki. 17:16
factum est autem post verba haec aegrotavit filius mulieris matris familiae et erat languor fortis nimis ita ut non remaneret in eo halitus 3 Ki. 17:17
dixit ergo ad Heliam quid mihi et tibi vir Dei ingressus es ad me ut rememorarentur iniquitates meae et interficeres filium meum 3 Ki. 17:18
et ait ad eam da mihi filium tuum tulitque eum de sinu illius et portavit in cenaculum ubi ipse manebat et posuit super lectulum suum 3 Ki. 17:19
et clamavit ad Dominum et dixit Domine Deus meus etiamne viduam apud quam ego utcumque sustentor adflixisti ut interficeres filium eius 3 Ki. 17:20
et expandit se atque mensus est super puerum tribus vicibus clamavitque ad Dominum et ait Domine Deus meus revertatur oro anima pueri huius in viscera eius 3 Ki. 17:21
exaudivit Dominus vocem Heliae et reversa est anima pueri intra eum et revixit 3 Ki. 17:22
tulitque Helias puerum et deposuit eum de cenaculo in inferiorem domum et tradidit matri suae et ait illi en vivit filius tuus 3 Ki. 17:23
dixitque mulier ad Heliam nunc in isto cognovi quoniam vir Dei es tu et verbum Domini in ore tuo verum est 3 Ki. 17:24
post dies multos verbum Domini factum est ad Heliam in anno tertio dicens vade et ostende te Ahab ut dem pluviam super faciem terrae 3 Ki. 18:1
nam cum interficeret Hiezabel prophetas Domini tulit ille centum prophetas et abscondit eos quinquagenos in speluncis et pavit eos pane et aqua 3 Ki. 18:4
dixit ergo Ahab ad Abdiam vade in terram ad universos fontes aquarum et in cunctas valles si forte invenire possimus herbam et salvare equos et mulos et non penitus iumenta intereant 3 Ki. 18:5
diviseruntque sibi regiones ut circuirent eas Ahab ibat per viam unam et Abdias per viam alteram seorsum 3 Ki. 18:6
cumque esset Abdias in via Helias occurrit ei qui cum cognovisset eum cecidit super faciem suam et ait num tu es domine mi Helias 3 Ki. 18:7
et ille quid peccavi inquit quoniam trades me servum tuum in manu Ahab ut interficiat me 3 Ki. 18:9
vivit Dominus Deus tuus non est gens aut regnum quo non miserit dominus meus te requirens et respondentibus cunctis non est hic adiuravit regna singula et gentes eo quod minime repperireris 3 Ki. 18:10
et nunc dicis mihi vade et dic domino tuo adest Helias 3 Ki. 18:11
cumque recessero a te spiritus Domini asportabit te in locum quem ego ignoro ingressus nuntiabo Ahab et non inveniet te et interficiet me servus autem tuus timet Dominum ab infantia sua 3 Ki. 18:12
numquid non indicatum est tibi domino meo quid fecerim cum interficeret Hiezabel prophetas Domini quod absconderim de prophetis Domini centum viros quinquagenos et quinquagenos in speluncis et paverim eos pane et aqua 3 Ki. 18:13
et nunc tu dicis vade et dic domino tuo adest Helias ut interficiat me 3 Ki. 18:14
abiit ergo Abdias in occursum Ahab et indicavit ei venitque Ahab in occursum Heliae 3 Ki. 18:16
et cum vidisset eum ait tune es ille qui conturbas Israhel 3 Ki. 18:17
et ille ait non turbavi Israhel sed tu et domus patris tui qui dereliquistis mandata Domini et secuti estis Baalim 3 Ki. 18:18
verumtamen nunc mitte et congrega ad me universum Israhel in monte Carmeli et prophetas Baal quadringentos quinquaginta prophetasque lucorum quadringentos qui comedunt de mensa Hiezabel 3 Ki. 18:19
misit Ahab ad omnes filios Israhel et congregavit prophetas in monte Carmeli 3 Ki. 18:20
accedens autem Helias ad omnem populum ait usquequo claudicatis in duas partes si Dominus est Deus sequimini eum si autem Baal sequimini illum et non respondit ei populus verbum 3 Ki. 18:21
et ait rursum Helias ad populum ego remansi propheta Domini solus prophetae autem Baal quadringenti et quinquaginta viri sunt 3 Ki. 18:22
dentur nobis duo boves et illi eligant bovem unum et in frusta caedentes ponant super ligna ignem autem non subponant et ego faciam bovem alterum et inponam super ligna ignemque non subponam 3 Ki. 18:23
invocate nomina deorum vestrorum et ego invocabo nomen Domini et deus qui exaudierit per ignem ipse sit Deus respondens omnis populus ait optima propositio 3 Ki. 18:24
dixit ergo Helias prophetis Baal eligite vobis bovem unum et facite primi quia vos plures estis et invocate nomina deorum vestrorum ignemque non subponatis 3 Ki. 18:25
qui cum tulissent bovem quem dederat eis fecerunt et invocabant nomen Baal de mane usque ad meridiem dicentes Baal exaudi nos et non erat vox nec qui responderet transiliebantque altare quod fecerant 3 Ki. 18:26
cumque esset iam meridies inludebat eis Helias dicens clamate voce maiore deus enim est et forsitan loquitur aut in diversorio est aut in itinere aut certe dormit ut excitetur 3 Ki. 18:27
clamabant ergo voce magna et incidebant se iuxta ritum suum cultris et lanceolis donec perfunderentur sanguine 3 Ki. 18:28
postquam autem transiit meridies et illis prophetantibus venerat tempus quo sacrificium offerri solet nec audiebatur vox neque aliquis respondebat nec adtendebat orantes 3 Ki. 18:29
dixit Helias omni populo venite ad me et accedente ad se populo curavit altare Domini quod destructum fuerat 3 Ki. 18:30
et tulit duodecim lapides iuxta numerum tribuum filiorum Iacob ad quem factus est sermo Domini dicens Israhel erit nomen tuum 3 Ki. 18:31
et aedificavit lapidibus altare in nomine Domini fecitque aquaeductum quasi per duas aratiunculas in circuitu altaris 3 Ki. 18:32
et conposuit ligna divisitque per membra bovem et posuit super ligna 3 Ki. 18:33
et ait implete quattuor hydrias aqua et fundite super holocaustum et super ligna rursumque dixit etiam secundo hoc facite qui cum fecissent et secundo ait etiam tertio id ipsum facite feceruntque et tertio 3 Ki. 18:34
et currebant aquae circa altare et fossa aquaeductus repleta est 3 Ki. 18:35
cumque iam tempus esset ut offerretur holocaustum accedens Helias propheta ait Domine Deus Abraham Isaac et Israhel hodie ostende quia tu es Deus Israhel et ego servus tuus et iuxta praeceptum tuum feci omnia verba haec 3 Ki. 18:36
exaudi me Domine exaudi me ut discat populus iste quia tu es Dominus Deus et tu convertisti cor eorum iterum 3 Ki. 18:37
cecidit autem ignis Domini et voravit holocaustum et ligna et lapides pulverem quoque et aquam quae erat in aquaeductu lambens 3 Ki. 18:38
quod cum vidisset omnis populus cecidit in faciem suam et ait Dominus ipse est Deus Dominus ipse est Deus 3 Ki. 18:39
dixitque Helias ad eos adprehendite prophetas Baal et ne unus quidem fugiat ex eis quos cum conprehendissent duxit eos Helias ad torrentem Cison et interfecit eos ibi 3 Ki. 18:40
et ait Helias ad Ahab ascende comede et bibe quia sonus multae pluviae est 3 Ki. 18:41
ascendit Ahab ut comederet et biberet Helias autem ascendit in vertice Carmeli et pronus in terram posuit faciem inter genua sua 3 Ki. 18:42
et dixit ad puerum suum ascende et prospice contra mare qui cum ascendisset et contemplatus esset ait non est quicquam et rursum ait illi revertere septem vicibus 3 Ki. 18:43
in septima autem vice ecce nubicula parva quasi vestigium hominis ascendebat de mari qui ait ascende et dic Ahab iunge et descende ne occupet te pluvia 3 Ki. 18:44
cumque se verterent huc atque illuc ecce caeli contenebrati sunt et nubes et ventus et facta est pluvia grandis ascendens itaque Ahab abiit in Hiezrahel 3 Ki. 18:45
et manus Domini facta est super Heliam accinctisque lumbis currebat ante Ahab donec veniret in Hiezrahel 3 Ki. 18:46
nuntiavit autem Ahab Hiezabel omnia quae fecerat Helias et quomodo occidisset universos prophetas gladio 3 Ki. 19:1
misitque Hiezabel nuntium ad Heliam dicens haec mihi faciant dii et haec addant nisi hac hora cras posuero animam tuam sicut animam unius ex illis 3 Ki. 19:2
timuit ergo Helias et surgens abiit quocumque eum ferebat voluntas venitque in Bersabee Iuda et dimisit ibi puerum suum 3 Ki. 19:3
et perrexit in desertum via unius diei cumque venisset et sederet subter unam iuniperum petivit animae suae ut moreretur et ait sufficit mihi Domine tolle animam meam neque enim melior sum quam patres mei 3 Ki. 19:4
proiecitque se et obdormivit in umbra iuniperi et ecce angelus tetigit eum et dixit illi surge comede 3 Ki. 19:5
respexit et ecce ad caput suum subcinericius panis et vas aquae comedit ergo et bibit et rursum obdormivit 3 Ki. 19:6
reversusque est angelus Domini secundo et tetigit eum dixitque illi surge comede grandis enim tibi restat via 3 Ki. 19:7
qui cum surrexisset comedit et bibit et ambulavit in fortitudine cibi illius quadraginta diebus et quadraginta noctibus usque ad montem Dei Horeb 3 Ki. 19:8
cumque venisset illuc mansit in spelunca et ecce sermo Domini ad eum dixitque illi quid hic agis Helia 3 Ki. 19:9
at ille respondit zelo zelatus sum pro Domino Deo exercituum quia dereliquerunt pactum Domini filii Israhel altaria tua destruxerunt et prophetas tuos occiderunt gladio et derelictus sum ego solus et quaerunt animam meam ut auferant eam 3 Ki. 19:10
et ait ei egredere et sta in monte coram Domino et ecce Dominus transit et spiritus grandis et fortis subvertens montes et conterens petras ante Dominum non in spiritu Dominus et post spiritum commotio non in commotione Dominus 3 Ki. 19:11
et post commotionem ignis non in igne Dominus et post ignem sibilus aurae tenuis 3 Ki. 19:12
quod cum audisset Helias operuit vultum suum pallio et egressus stetit in ostio speluncae et ecce vox ad eum dicens quid agis hic Helia 3 Ki. 19:13
et ille respondit zelo zelatus sum pro Domino Deo exercituum quia dereliquerunt pactum tuum filii Israhel altaria tua destruxerunt et prophetas tuos occiderunt gladio et derelictus sum ego solus et quaerunt animam meam ut auferant eam 3 Ki. 19:14
et ait Dominus ad eum vade et revertere in viam tuam per desertum in Damascum cumque perveneris ungues Azahel regem super Syriam 3 Ki. 19:15
et Hieu filium Namsi ungues regem super Israhel Heliseum autem filium Saphat qui est de Abelmaula ungues prophetam pro te 3 Ki. 19:16
et erit quicumque fugerit gladium Azahel occidet eum Hieu et qui fugerit gladium Hieu interficiet eum Heliseus 3 Ki. 19:17
et derelinquam mihi in Israhel septem milia universorum genua quae non sunt incurvata Baal et omne os quod non adoravit eum osculans manum 3 Ki. 19:18
profectus ergo inde repperit Heliseum filium Saphat arantem duodecim iugis boum et ipse in duodecim arantibus unus erat cumque venisset Helias ad eum misit pallium suum super illum 3 Ki. 19:19
qui statim relictis bubus cucurrit post Heliam et ait osculer oro te patrem meum et matrem meam et sic sequar te dixitque ei vade et revertere quod enim meum erat feci tibi 3 Ki. 19:20
reversus autem ab eo tulit par boum et mactavit illud et in aratro boum coxit carnes et dedit populo et comederunt consurgensque abiit et secutus est Heliam et ministrabat ei 3 Ki. 19:21
porro Benadad rex Syriae congregavit omnem exercitum suum et triginta et duos reges secum et equos et currus et ascendens pugnabat contra Samariam et obsidebat eam 3 Ki. 20:1
ait haec dicit Benadad argentum tuum et aurum tuum meum est et uxores tuae et filii tui optimi mei sunt 3 Ki. 20:3
responditque rex Israhel iuxta verbum tuum domine mi rex tuus sum ego et omnia mea 3 Ki. 20:4
revertentesque nuntii dixerunt haec dicit Benadad qui misit nos ad te argentum tuum et aurum tuum et uxores tuas et filios tuos dabis mihi 3 Ki. 20:5
cras igitur hac eadem hora mittam servos meos ad te et scrutabuntur domum tuam et domum servorum tuorum et omne quod eis placuerit ponent in manibus suis et auferent 3 Ki. 20:6
vocavit autem rex Israhel omnes seniores terrae et ait animadvertite et videte quoniam insidietur nobis misit enim ad me pro uxoribus meis et filiis et pro argento et auro et non abnui 3 Ki. 20:7
dixeruntque omnes maiores natu et universus populus ad eum non audias neque adquiescas illi 3 Ki. 20:8
reversique nuntii rettulerunt ei qui remisit et ait haec faciant mihi dii et haec addant si suffecerit pulvis Samariae pugillis omnis populi qui sequitur me 3 Ki. 20:10
et respondens rex Israhel ait dicite ei ne glorietur accinctus aeque ut discinctus 3 Ki. 20:11
factum est autem cum audisset verbum istud bibebat ipse et reges in umbraculis et ait servis suis circumdate civitatem et circumdederunt eam 3 Ki. 20:12
et ecce propheta unus accedens ad Ahab regem Israhel ait haec dicit Dominus certe vidisti omnem multitudinem hanc nimiam ecce ego tradam eam in manu tua hodie ut scias quia ego sum Dominus 3 Ki. 20:13
et ait Ahab per quem dixitque ei haec dicit Dominus per pedisequos principum provinciarum et ait quis incipiet proeliari et ille dixit tu 3 Ki. 20:14
recensuit ergo pueros principum provinciarum et repperit numerum ducentorum triginta duum et post eos recensuit populum omnes filios Israhel septem milia 3 Ki. 20:15
et egressi sunt meridie Benadad autem bibebat temulentus in umbraculo suo et reges triginta duo cum eo qui ad auxilium eius venerant 3 Ki. 20:16
et percussit unusquisque virum qui contra se venerat fugeruntque Syri et persecutus est eos Israhel fugit quoque Benadad rex Syriae in equo cum equitibus 3 Ki. 20:20
necnon et egressus rex Israhel percussit equos et currus et percussit Syriam plaga magna 3 Ki. 20:21
accedens autem propheta ad regem Israhel dixit ei vade et confortare et scito et vide quid facias sequenti enim anno rex Syriae ascendet contra te 3 Ki. 20:22
servi vero regis Syriae dixerunt ei dii montium sunt dii eorum ideo superaverunt nos sed melius est ut pugnemus contra eos in campestribus et obtinebimus eos 3 Ki. 20:23
tu ergo verbum hoc fac amove reges singulos ab exercitu suo et pone principes pro eis 3 Ki. 20:24
et instaura numerum militum qui ceciderunt de tuis et equos secundum equos pristinos et currus secundum currus quos ante habuisti et pugnabimus contra eos in campestribus et videbis quod obtinebimus eos credidit consilio eorum et fecit ita 3 Ki. 20:25
igitur postquam annus transierat recensuit Benadad Syros et ascendit in Afec ut pugnaret contra Israhel 3 Ki. 20:26
porro filii Israhel recensiti sunt et acceptis cibariis profecti ex adverso castraque metati contra eos quasi duo parvi greges caprarum Syri autem repleverunt terram 3 Ki. 20:27
et accedens unus vir Dei dixit ad regem Israhel haec dicit Dominus quia dixerunt Syri deus montium est Dominus et non est deus vallium dabo omnem multitudinem grandem hanc in manu tua et scietis quia ego Dominus 3 Ki. 20:28
fugerunt autem qui remanserant in Afec in civitatem et cecidit murus super viginti septem milia hominum qui remanserant porro Benadad fugiens ingressus est civitatem in cubiculum quod erat intra cubiculum 3 Ki. 20:30
dixeruntque ei servi sui ecce audivimus quod reges domus Israhel clementes sint ponamus itaque saccos in lumbis nostris et funiculos in capitibus nostris et egrediamur ad regem Israhel forsitan salvabit animas nostras 3 Ki. 20:31
accinxerunt saccis lumbos suos et posuerunt funes in capitibus veneruntque ad regem Israhel et dixerunt servus tuus Benadad dicit vivat oro te anima mea et ille ait si adhuc vivit frater meus est 3 Ki. 20:32
quod acceperunt viri pro omine et festinantes rapuerunt verbum ex ore eius atque dixerunt frater tuus Benadad et dixit eis ite et adducite eum egressus est ergo ad eum Benadad et levavit eum in currum suum 3 Ki. 20:33
qui dixit ei civitates quas tulit pater meus a patre tuo reddam et plateas fac tibi in Damasco sicut fecit pater meus in Samaria et ego foederatus recedam a te pepigit ergo foedus et dimisit eum 3 Ki. 20:34
cui ait quia noluisti audire vocem Domini ecce recedes a me et percutiet te leo cumque paululum recessisset ab eo invenit eum leo atque percussit 3 Ki. 20:36
sed et alterum conveniens virum dixit ad eum percute me qui percussit eum et vulneravit 3 Ki. 20:37
abiit ergo propheta et occurrit regi in via et mutavit aspersione pulveris os et oculos suos 3 Ki. 20:38
cumque rex transiret clamavit ad regem et ait servus tuus egressus est ad proeliandum comminus cumque fugisset vir unus adduxit eum quidam ad me et ait custodi virum istum qui si lapsus fuerit erit anima tua pro anima eius aut talentum argenti adpendes 3 Ki. 20:39
dum autem ego turbatus huc illucque me verterem subito non conparuit et ait rex Israhel ad eum hoc est iudicium tuum quod ipse decrevisti 3 Ki. 20:40
at ille statim abstersit pulverem de facie sua et cognovit eum rex Israhel quod esset de prophetis 3 Ki. 20:41
qui ait ad eum haec dicit Dominus quia dimisisti virum dignum morte de manu tua erit anima tua pro anima eius et populus tuus pro populo eius 3 Ki. 20:42
reversus est igitur rex Israhel in domum suam audire contemnens et furibundus venit Samariam 3 Ki. 20:43
locutus est ergo Ahab ad Naboth dicens da mihi vineam tuam ut faciam mihi hortum holerum quia vicina est et prope domum meam daboque tibi pro ea vineam meliorem aut si tibi commodius putas argenti pretium quanto digna est 3 Ki. 21:2
venit ergo Ahab in domum suam indignans et frendens super verbo quod locutus fuerat ad eum Naboth Hiezrahelites dicens non do tibi hereditatem patrum meorum et proiciens se in lectulum suum avertit faciem ad parietem et non comedit panem 3 Ki. 21:4
ingressa est autem ad eum Hiezabel uxor sua dixitque ei quid est hoc unde anima tua contristata est et quare non comedis panem 3 Ki. 21:5
qui respondit ei locutus sum Naboth Hiezrahelitae et dixi ei da mihi vineam tuam accepta pecunia aut si tibi placet dabo tibi vineam pro ea et ille ait non do tibi vineam meam 3 Ki. 21:6
dixit ergo ad eum Hiezabel uxor eius grandis auctoritatis es et bene regis regnum Israhel surge et comede panem et aequo esto animo ego dabo tibi vineam Naboth Hiezrahelitae 3 Ki. 21:7
scripsit itaque litteras ex nomine Ahab et signavit eas anulo eius et misit ad maiores natu et ad optimates qui erant in civitate eius et habitabant cum Naboth 3 Ki. 21:8
litterarum autem erat ista sententia praedicate ieiunium et sedere facite Naboth inter primos populi 3 Ki. 21:9
et submittite duos viros filios Belial contra eum et falsum testimonium dicant benedixit Deum et regem et educite eum et lapidate sicque moriatur 3 Ki. 21:10
fecerunt ergo cives eius maiores natu et optimates qui habitabant cum eo in urbe sicut praeceperat eis Hiezabel et sicut scriptum erat in litteris quas miserat ad eos 3 Ki. 21:11
praedicaverunt ieiunium et sedere fecerunt Naboth inter primos populi 3 Ki. 21:12
et adductis duobus viris filiis diaboli fecerunt eos sedere contra eum at illi scilicet ut viri diabolici dixerunt contra eum testimonium coram multitudine benedixit Naboth Deo et regi quam ob rem eduxerunt eum extra civitatem et lapidibus interfecerunt 3 Ki. 21:13
miseruntque ad Hiezabel dicentes lapidatus est Naboth et mortuus est 3 Ki. 21:14
factum est autem cum audisset Hiezabel lapidatum Naboth et mortuum locuta est ad Ahab surge posside vineam Naboth Hiezrahelitae qui noluit tibi adquiescere et dare eam accepta pecunia non enim vivit Naboth sed mortuus est 3 Ki. 21:15
quod cum audisset Ahab mortuum videlicet Naboth surrexit et descendebat in vineam Naboth Hiezrahelitae ut possideret eam 3 Ki. 21:16
surge et descende in occursum Ahab regis Israhel qui est in Samaria ecce ad vineam Naboth descendit ut possideat eam 3 Ki. 21:18
et loqueris ad eum dicens haec dicit Dominus occidisti insuper et possedisti et post haec addes haec dicit Dominus in loco hoc in quo linxerunt canes sanguinem Naboth lambent tuum quoque sanguinem 3 Ki. 21:19
et ait Ahab ad Heliam num invenisti me inimice mee qui dixit inveni eo quod venundatus sis ut faceres malum in conspectu Domini 3 Ki. 21:20
ecce ego inducam super te malum et demetam posteriora tua et interficiam de Ahab mingentem ad parietem et clausum et ultimum in Israhel 3 Ki. 21:21
et dabo domum tuam sicut domum Hieroboam filii Nabath et sicut domum Baasa filii Ahia quia egisti ut me ad iracundiam provocares et peccare fecisti Israhel 3 Ki. 21:22
sed et de Hiezabel locutus est Dominus dicens canes comedent Hiezabel in agro Hiezrahel 3 Ki. 21:23
et abominabilis effectus est in tantum ut sequeretur idola quae fecerant Amorrei quos consumpsit Dominus a facie filiorum Israhel 3 Ki. 21:26
itaque cum audisset Ahab sermones istos scidit vestem suam et operuit cilicio carnem suam ieiunavitque et dormivit in sacco et ambulabat dimisso capite 3 Ki. 21:27
transierunt igitur tres anni absque bello inter Syriam et Israhel 3 Ki. 22:1
dixitque rex Israhel ad servos suos ignoratis quod nostra sit Ramoth Galaad et neglegimus tollere eam de manu regis Syriae 3 Ki. 22:3
et ait ad Iosaphat veniesne mecum ad proeliandum in Ramoth Galaad 3 Ki. 22:4
dixitque Iosaphat ad regem Israhel sicut ego sum ita et tu populus meus et populus tuus unum sunt et equites mei et equites tui dixitque Iosaphat ad regem Israhel quaere oro te hodie sermonem Domini 3 Ki. 22:5
congregavit ergo rex Israhel prophetas quadringentos circiter viros et ait ad eos ire debeo in Ramoth Galaad ad bellandum an quiescere qui responderunt ascende et dabit Dominus in manu regis 3 Ki. 22:6
et ait rex Israhel ad Iosaphat remansit vir unus per quem possimus interrogare Dominum sed ego odi eum quia non prophetat mihi bonum sed malum Micheas filius Hiemla cui Iosaphat ait ne loquaris ita rex 3 Ki. 22:8
vocavit ergo rex Israhel eunuchum quendam et dixit ei festina adducere Micheam filium Hiemla 3 Ki. 22:9
rex autem Israhel et Iosaphat rex Iuda sedebat unusquisque in solio suo vestiti cultu regio in area iuxta ostium portae Samariae et universi prophetae prophetabant in conspectu eorum 3 Ki. 22:10
fecit quoque sibi Sedecias filius Chanaan cornua ferrea et ait haec dicit Dominus his ventilabis Syriam donec deleas eam 3 Ki. 22:11
omnesque prophetae similiter prophetabant dicentes ascende in Ramoth Galaad et vade prospere et tradet Dominus in manu regis 3 Ki. 22:12
nuntius vero qui ierat ut vocaret Micheam locutus est ad eum dicens ecce sermones prophetarum ore uno bona regi praedicant sit ergo et sermo tuus similis eorum et loquere bona 3 Ki. 22:13
venit itaque ad regem et ait illi rex Michea ire debemus in Ramoth Galaad ad proeliandum an cessare cui ille respondit ascende et vade prospere et tradet Dominus in manu regis 3 Ki. 22:15
et ille ait vidi cunctum Israhel dispersum in montibus quasi oves non habentes pastorem et ait Dominus non habent dominum isti revertatur unusquisque in domum suam in pace 3 Ki. 22:17
ille vero addens ait propterea audi sermonem Domini vidi Dominum sedentem super solium suum et omnem exercitum caeli adsistentem ei a dextris et a sinistris 3 Ki. 22:19
et ait Dominus quis decipiet Ahab regem Israhel ut ascendat et cadat in Ramoth Galaad et dixit unus verba huiuscemodi et alius aliter 3 Ki. 22:20
egressus est autem spiritus et stetit coram Domino et ait ego decipiam illum cui locutus est Dominus in quo 3 Ki. 22:21
et ille ait egrediar et ero spiritus mendax in ore omnium prophetarum eius et dixit Dominus decipies et praevalebis egredere et fac ita 3 Ki. 22:22
nunc igitur ecce dedit Dominus spiritum mendacii in ore omnium prophetarum tuorum qui hic sunt et Dominus locutus est contra te malum 3 Ki. 22:23
accessit autem Sedecias filius Chanaan et percussit Micheam in maxillam et dixit mene ergo dimisit spiritus Domini et locutus est tibi 3 Ki. 22:24
et ait Micheas visurus es in die illa quando ingredieris cubiculum intra cubiculum ut abscondaris 3 Ki. 22:25
et ait rex Israhel tollite Micheam et maneat apud Amon principem civitatis et apud Ioas filium Ammelech 3 Ki. 22:26
et dicite eis haec dicit rex mittite virum istum in carcerem et sustentate eum pane tribulationis et aqua angustiae donec revertar in pace 3 Ki. 22:27
dixitque Micheas si reversus fueris in pace non est locutus Dominus in me et ait audite populi omnes 3 Ki. 22:28
ascendit itaque rex Israhel et Iosaphat rex Iuda in Ramoth Galaad 3 Ki. 22:29
dixitque rex Israhel ad Iosaphat sume arma et ingredere proelium et induere vestibus tuis porro rex Israhel mutavit habitum et ingressus est bellum 3 Ki. 22:30
rex autem Syriae praeceperat principibus curruum triginta duobus dicens non pugnabitis contra minorem et maiorem quempiam nisi contra regem Israhel solum 3 Ki. 22:31
cum ergo vidissent principes curruum Iosaphat suspicati sunt quod ipse esset rex Israhel et impetu facto pugnabant contra eum et exclamavit Iosaphat 3 Ki. 22:32
intellexeruntque principes curruum quod non esset rex Israhel et cessaverunt ab eo 3 Ki. 22:33
unus autem quidam tetendit arcum in incertum sagittam dirigens et casu percussit regem Israhel inter pulmonem et stomachum at ille dixit aurigae suo verte manum tuam et eice me de exercitu quia graviter vulneratus sum 3 Ki. 22:34
commissum est ergo proelium in die illa et rex Israhel stabat in curru suo contra Syros et mortuus est vesperi fluebat autem sanguis plagae in sinum currus 3 Ki. 22:35
et praeco personuit in universo exercitu antequam sol occumberet dicens unusquisque revertatur in civitatem et in terram suam 3 Ki. 22:36
mortuus est autem rex et perlatus est Samariam sepelieruntque regem in Samaria 3 Ki. 22:37
et laverunt currum in piscina Samariae et linxerunt canes sanguinem eius et habenas laverunt iuxta verbum Domini quod locutus fuerat 3 Ki. 22:38
reliqua vero sermonum Ahab et universa quae fecit et domus eburneae quam aedificavit cunctarumque urbium quas extruxit nonne scripta sunt haec in libro verborum dierum regum Israhel 3 Ki. 22:39
dormivit ergo Ahab cum patribus suis et regnavit Ohozias filius eius pro eo 3 Ki. 22:40
triginta quinque annorum erat cum regnare coepisset et viginti et quinque annos regnavit in Hierusalem nomen matris eius Azuba filia Salai 3 Ki. 22:42
et ambulavit in omni via Asa patris sui et non declinavit ex ea fecitque quod rectum est in conspectu Domini verumtamen excelsa non abstulit adhuc enim populus sacrificabat et adolebat incensum in excelsis 3 Ki. 22:43
reliqua autem verborum Iosaphat et opera eius quae gessit et proelia nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Iuda 3 Ki. 22:45
sed et reliquias effeminatorum qui remanserant in diebus Asa patris eius abstulit de terra 3 Ki. 22:46
rex vero Iosaphat fecerat classes in mari quae navigarent in Ophir propter aurum et ire non potuerunt quia confractae sunt in Asiongaber 3 Ki. 22:48
tunc ait Ohozias filius Ahab ad Iosaphat vadant servi mei cum servis tuis in navibus et noluit Iosaphat 3 Ki. 22:49
dormivitque cum patribus suis et sepultus est cum eis in civitate David patris sui regnavitque Ioram filius eius pro eo 3 Ki. 22:50
et fecit malum in conspectu Domini et ambulavit in via patris sui et matris suae et in via Hieroboam filii Nabath qui peccare fecit Israhel 3 Ki. 22:52
servivit quoque Baal et adoravit eum et inritavit Dominum Deum Israhel iuxta omnia quae fecerat pater eius 3 Ki. 22:53
ceciditque Ohozias per cancellos cenaculi sui quod habebat in Samaria et aegrotavit misitque nuntios dicens ad eos ite consulite Beelzebub deum Accaron utrum vivere queam de infirmitate mea hac 4 Ki. 1:2
angelus autem Domini locutus est ad Heliam Thesbiten surge ascende in occursum nuntiorum regis Samariae et dices ad eos numquid non est Deus in Israhel ut eatis ad consulendum Beelzebub deum Accaron 4 Ki. 1:3
quam ob rem haec dicit Dominus de lectulo super quem ascendisti non descendes sed morte morieris et abiit Helias 4 Ki. 1:4
at illi responderunt ei vir occurrit nobis et dixit ad nos ite revertimini ad regem qui misit vos et dicetis ei haec dicit Dominus numquid quia non erat Deus in Israhel mittis ut consulatur Beelzebub deus Accaron idcirco de lectulo super quem ascendisti non descendes sed morte morieris 4 Ki. 1:6
qui dixit eis cuius figurae et habitu est vir qui occurrit vobis et locutus est verba haec 4 Ki. 1:7
at illi dixerunt vir pilosus et zona pellicia accinctis renibus qui ait Helias Thesbites est 4 Ki. 1:8
misitque ad eum quinquagenarium principem et quinquaginta qui erant sub eo qui ascendit ad eum sedentique in vertice montis ait homo Dei rex praecepit ut descendas 4 Ki. 1:9
respondensque Helias dixit quinquagenario si homo Dei sum descendat ignis e caelo et devoret te et quinquaginta tuos descendit itaque ignis e caelo et devoravit eum et quinquaginta qui erant cum eo 4 Ki. 1:10
rursum misit ad eum principem quinquagenarium alterum et quinquaginta cum eo qui locutus est illi homo Dei haec dicit rex festina descende 4 Ki. 1:11
respondens Helias ait si homo Dei ego sum descendat ignis e caelo et devoret te et quinquaginta tuos descendit ergo ignis Dei e caelo et devoravit illum et quinquaginta eius 4 Ki. 1:12
iterum misit principem quinquagenarium tertium et quinquaginta qui erant cum eo qui cum venisset curvavit genua contra Heliam et precatus est eum et ait homo Dei noli despicere animam meam et animam servorum tuorum qui mecum sunt 4 Ki. 1:13
ecce descendit ignis de caelo et devoravit duos principes quinquagenarios primos et quinquagenos qui cum eis erant sed nunc obsecro ut miserearis animae meae 4 Ki. 1:14
locutus est autem angelus Domini ad Heliam dicens descende cum eo ne timeas surrexit igitur et descendit cum eo ad regem 4 Ki. 1:15
et locutus est ei haec dicit Dominus quia misisti nuntios ad consulendum Beelzebub deum Accaron quasi non esset Deus in Israhel a quo possis interrogare sermonem ideo de lectulo super quem ascendisti non descendes sed morte morieris 4 Ki. 1:16
mortuus est ergo iuxta sermonem Domini quem locutus est Helias et regnavit Ioram frater eius pro eo anno secundo Ioram filii Iosaphat regis Iudae non enim habebat filium 4 Ki. 1:17
factum est autem cum levare vellet Dominus Heliam per turbinem in caelum ibant Helias et Heliseus de Galgalis 4 Ki. 2:1
dixitque Helias ad Heliseum sede hic quia Dominus misit me usque Bethel cui ait Heliseus vivit Dominus et vivit anima tua quia non derelinquam te cumque descendissent Bethel 4 Ki. 2:2
egressi sunt filii prophetarum qui erant Bethel ad Heliseum et dixerunt ei numquid nosti quia hodie Dominus tollat dominum tuum a te qui respondit et ego novi silete 4 Ki. 2:3
dixit autem Helias ad Heliseum sede hic quia Dominus misit me in Hiericho et ille ait vivit Dominus et vivit anima tua quia non derelinquam te cumque venissent Hierichum 4 Ki. 2:4
accesserunt filii prophetarum qui erant in Hiericho ad Heliseum et dixerunt ei numquid nosti quia hodie Dominus tollet dominum tuum a te et ait et ego novi silete 4 Ki. 2:5
dixit autem ei Helias sede hic quia Dominus misit me ad Iordanem qui ait vivit Dominus et vivit anima tua quia non derelinquam te ierunt igitur ambo pariter 4 Ki. 2:6
et quinquaginta viri de filiis prophetarum secuti sunt qui et steterunt e contra longe illi autem ambo stabant super Iordanem 4 Ki. 2:7
tulitque Helias pallium suum et involvit illud et percussit aquas quae divisae sunt in utramque partem et transierunt ambo per siccum 4 Ki. 2:8
cumque pergerent et incedentes sermocinarentur ecce currus igneus et equi ignei diviserunt utrumque et ascendit Helias per turbinem in caelum 4 Ki. 2:11
Heliseus autem videbat et clamabat pater mi pater mi currus Israhel et auriga eius et non vidit eum amplius adprehenditque vestimenta sua et scidit illa in duas partes 4 Ki. 2:12
et levavit pallium Heliae quod ceciderat ei reversusque stetit super ripam Iordanis 4 Ki. 2:13
et pallio Heliae quod ceciderat ei percussit aquas et dixit ubi est Deus Heliae etiam nunc percussitque aquas et divisae sunt huc atque illuc et transiit Heliseus 4 Ki. 2:14
videntes autem filii prophetarum qui erant in Hiericho de contra dixerunt requievit spiritus Heliae super Heliseum et venientes in occursum eius adoraverunt eum proni in terram 4 Ki. 2:15
dixeruntque illi ecce cum servis tuis sunt quinquaginta viri fortes qui possint ire et quaerere dominum tuum ne forte tulerit eum spiritus Domini et proiecerit in uno montium aut in una vallium qui ait nolite mittere 4 Ki. 2:16
coegeruntque eum donec adquiesceret et diceret mittite et miserunt quinquaginta viros qui cum quaesissent tribus diebus non invenerunt 4 Ki. 2:17
et reversi sunt ad eum at ille habitabat in Hiericho dixitque eis numquid non dixi vobis nolite ire 4 Ki. 2:18
dixerunt quoque viri civitatis ad Heliseum ecce habitatio civitatis huius optima est sicut tu ipse domine perspicis sed aquae pessimae sunt et terra sterilis 4 Ki. 2:19
at ille ait adferte mihi vas novum et mittite in illud sal qui cum adtulissent 4 Ki. 2:20
egressus ad fontem aquarum misit in eum sal et ait haec dicit Dominus sanavi aquas has et non erit ultra in eis mors neque sterilitas 4 Ki. 2:21
ascendit autem inde Bethel cumque ascenderet per viam pueri parvi egressi sunt de civitate et inludebant ei dicentes ascende calve ascende calve 4 Ki. 2:23
qui cum se respexisset vidit eos et maledixit eis in nomine Domini egressique sunt duo ursi de saltu et laceraverunt ex eis quadraginta duos pueros 4 Ki. 2:24
abiit autem inde in montem Carmeli et inde reversus est Samariam 4 Ki. 2:25
et fecit malum coram Domino sed non sicut pater suus et mater tulit enim statuas Baal quas fecerat pater eius 4 Ki. 3:2
porro Mesa rex Moab nutriebat pecora multa et solvebat regi Israhel centum milia agnorum et centum milia arietum cum velleribus suis 4 Ki. 3:4
egressus est igitur rex Ioram in die illa de Samaria et recensuit universum Israhel 4 Ki. 3:6
perrexerunt igitur rex Israhel et rex Iuda et rex Edom et circumierunt per viam septem dierum nec erat aqua exercitui et iumentis quae sequebantur eos 4 Ki. 3:9
et ait Iosaphat estne hic propheta Domini ut deprecemur Dominum per eum et respondit unus de servis regis Israhel est hic Heliseus filius Saphat qui fundebat aquam super manus Heliae 4 Ki. 3:11
et ait Iosaphat est apud eum sermo Domini descenditque ad eum rex Israhel et Iosaphat et rex Edom 4 Ki. 3:12
dixit autem Heliseus ad regem Israhel quid mihi et tibi est vade ad prophetas patris tui et matris tuae et ait illi rex Israhel quare congregavit Dominus tres reges hos ut traderet eos in manu Moab 4 Ki. 3:13
nunc autem adducite mihi psalten cumque caneret psaltes facta est super eum manus Domini et ait 4 Ki. 3:15
haec dicit Dominus facite alveum torrentis huius fossas et fossas 4 Ki. 3:16
haec enim dicit Dominus non videbitis ventum neque pluviam et alveus iste replebitur aquis et bibetis vos et familiae vestrae et iumenta vestra 4 Ki. 3:17
et percutietis omnem civitatem munitam et omnem urbem electam et universum lignum fructiferum succidetis cunctosque fontes aquarum obturabitis et omnem agrum egregium operietis lapidibus 4 Ki. 3:19
factum est igitur mane quando sacrificium offerri solet et ecce aquae veniebant per viam Edom et repleta est terra aquis 4 Ki. 3:20
universi autem Moabitae audientes quod ascendissent reges ut pugnarent adversum eos convocaverunt omnes qui accincti erant balteo desuper et steterunt in terminis 4 Ki. 3:21
primoque mane surgentes et orto iam sole ex adverso aquarum viderunt Moabitae contra aquas rubras quasi sanguinem 4 Ki. 3:22
dixeruntque sanguis est gladii pugnaverunt reges contra se et caesi sunt mutuo nunc perge ad praedam Moab 4 Ki. 3:23
perrexeruntque in castra Israhel porro consurgens Israhel percussit Moab at illi fugerunt coram eis venerunt igitur qui vicerant et percusserunt Moab 4 Ki. 3:24
et civitates destruxerunt et omnem agrum optimum mittentes singuli lapides repleverunt et universos fontes aquarum obturaverunt et omnia ligna fructifera succiderunt ita ut muri tantum fictiles remanerent et circumdata est civitas a fundibalariis et magna ex parte percussa 4 Ki. 3:25
quod cum vidisset rex Moab praevaluisse scilicet hostes tulit secum septingentos viros educentes gladium ut inrumperet ad regem Edom et non potuerunt 4 Ki. 3:26
arripiensque filium suum primogenitum qui regnaturus erat pro eo obtulit holocaustum super murum et facta est indignatio magna in Israhel statimque recesserunt ab eo et reversi sunt in terram suam 4 Ki. 3:27
mulier autem quaedam de uxoribus prophetarum clamabat ad Heliseum dicens servus tuus vir meus mortuus est et tu nosti quia servus tuus fuit timens Dominum et ecce creditor venit ut tollat duos filios meos ad serviendum sibi 4 Ki. 4:1
et ingredere et claude ostium cum intrinsecus fueris tu et filii tui et mitte inde in omnia vasa haec et cum plena fuerint tolles 4 Ki. 4:4
ivit itaque mulier et clusit ostium super se et super filios suos illi offerebant vasa et illa infundebat 4 Ki. 4:5
cumque plena fuissent vasa dixit ad filium suum adfer mihi adhuc vas et ille respondit non habeo stetitque oleum 4 Ki. 4:6
venit autem illa et indicavit homini Dei et ille vade inquit vende oleum et redde creditori tuo tu autem et filii tui vivite de reliquo 4 Ki. 4:7
facta est autem quaedam dies et transiebat Heliseus per Sunam erat autem ibi mulier magna quae tenuit eum ut comederet panem cumque frequenter inde transiret devertebat ad eam ut comederet panem 4 Ki. 4:8
faciamus ergo cenaculum parvum et ponamus ei in eo lectulum et mensam et sellam et candelabrum ut cum venerit ad nos maneat ibi 4 Ki. 4:10
facta est igitur dies quaedam et veniens devertit in cenaculum et requievit ibi 4 Ki. 4:11
dixitque ad Giezi puerum suum voca Sunamitin istam qui cum vocasset eam et illa stetisset coram eo 4 Ki. 4:12
dixit ad puerum loquere ad eam ecce sedule in omnibus ministrasti nobis quid vis ut faciam tibi numquid habes negotium et vis ut loquar regi sive principi militiae quae respondit in medio populi mei habito 4 Ki. 4:13
et ait quid ergo vult ut faciam ei dixitque Giezi ne quaeras filium enim non habet et vir eius senex est 4 Ki. 4:14
praecepit itaque ut vocaret eam quae cum vocata fuisset et stetisset ad ostium 4 Ki. 4:15
dixit ad eam in tempore isto et in hac eadem hora si vita comes fuerit habebis in utero filium at illa respondit noli quaeso domine mi vir Dei noli mentiri ancillae tuae 4 Ki. 4:16
et concepit mulier et peperit filium in tempore et in hora eadem quam dixerat Heliseus 4 Ki. 4:17
crevit autem puer et cum esset quaedam dies et egressus isset ad patrem suum ad messores 4 Ki. 4:18
ait patri suo caput meum caput meum at ille dixit puero tolle et duc eum ad matrem suam 4 Ki. 4:19
qui cum tulisset et adduxisset eum ad matrem suam posuit eum illa super genua sua usque ad meridiem et mortuus est 4 Ki. 4:20
ascendit autem et conlocavit eum super lectulum hominis Dei et clusit ostium et egressa 4 Ki. 4:21
vocavit virum suum et ait mitte mecum obsecro unum de pueris et asinam ut excurram usque ad hominem Dei et revertar 4 Ki. 4:22
stravitque asinam et praecepit puero mina et propera ne mihi moram facias in eundo et hoc age quod praecipio tibi 4 Ki. 4:24
profecta est igitur et venit ad virum Dei in montem Carmeli cumque vidisset eam vir Dei de contra ait ad Giezi puerum suum ecce Sunamitis illa 4 Ki. 4:25
vade ergo in occursum eius et dic ei rectene agitur circa te et circa virum tuum et circa filium tuum quae respondit recte 4 Ki. 4:26
cumque venisset ad virum Dei in monte adprehendit pedes eius et accessit Giezi ut amoveret eam et ait homo Dei dimitte illam anima enim eius in amaritudine est et Dominus celavit me et non indicavit mihi 4 Ki. 4:27
et ille ait ad Giezi accinge lumbos tuos et tolle baculum meum in manu tua et vade si occurrerit tibi homo non salutes eum et si salutaverit te quispiam non respondeas illi et pones baculum meum super faciem pueri 4 Ki. 4:29
porro mater pueri ait vivit Dominus et vivit anima tua non dimittam te surrexit ergo et secutus est eam 4 Ki. 4:30
Giezi autem praecesserat eos et posuerat baculum super faciem pueri et non erat vox neque sensus reversusque est in occursum eius et nuntiavit ei dicens non surrexit puer 4 Ki. 4:31
ingressus est ergo Heliseus domum et ecce puer mortuus iacebat in lectulo eius 4 Ki. 4:32
ingressusque clusit ostium super se et puerum et oravit ad Dominum 4 Ki. 4:33
et ascendit et incubuit super puerum posuitque os suum super os eius et oculos suos super oculos eius et manus suas super manus eius et incurvavit se super eum et calefacta est caro pueri 4 Ki. 4:34
at ille reversus deambulavit in domo semel huc et illuc et ascendit et incubuit super eum et oscitavit puer septies aperuitque oculos 4 Ki. 4:35
et ille vocavit Giezi et dixit ei voca Sunamitin hanc quae vocata ingressa est ad eum qui ait tolle filium tuum 4 Ki. 4:36
venit illa et corruit ad pedes eius et adoravit super terram tulitque filium suum et egressa est 4 Ki. 4:37
et Heliseus reversus est in Galgala erat autem fames in terra et filii prophetarum habitabant coram eo dixitque uni de pueris suis pone ollam grandem et coque pulmentum filiis prophetarum 4 Ki. 4:38
et egressus est unus in agrum ut colligeret herbas agrestes invenitque quasi vitem silvestrem et collegit ex ea colocyntidas agri et implevit pallium suum et reversus concidit in ollam pulmenti nesciebat enim quid esset 4 Ki. 4:39
infuderunt ergo sociis ut comederent cumque gustassent de coctione exclamaverunt dicentes mors in olla vir Dei et non potuerunt comedere 4 Ki. 4:40
at ille adferte inquit farinam et misit in ollam et ait infunde turbae et comedat et non fuit amplius quicquam amaritudinis in olla 4 Ki. 4:41
vir autem quidam venit de Balsalisa deferens viro Dei panes primitiarum et viginti panes hordiacios et frumentum novum in pera sua at ille dixit da populo ut comedat 4 Ki. 4:42
responditque ei minister eius quantum est hoc ut adponam coram centum viris rursum ille da ait populo ut comedat haec enim dicit Dominus comedent et supererit 4 Ki. 4:43
posuit itaque coram eis qui comederunt et superfuit iuxta verbum Domini 4 Ki. 4:44
Naaman princeps militiae regis Syriae erat vir magnus apud dominum suum et honoratus per illum enim dedit Dominus salutem Syriae erat autem vir fortis et dives sed leprosus 4 Ki. 5:1
porro de Syria egressi fuerant latrunculi et captivam duxerant de terra Israhel puellam parvulam quae erat in obsequio uxoris Naaman 4 Ki. 5:2
ingressus est itaque Naaman ad dominum suum et nuntiavit ei dicens sic et sic locuta est puella de terra Israhel 4 Ki. 5:4
dixitque ei rex Syriae vade et mittam litteras ad regem Israhel qui cum profectus esset et tulisset secum decem talenta argenti et sex milia aureos et decem mutatoria vestimentorum 4 Ki. 5:5
cumque legisset rex Israhel litteras scidit vestimenta sua et ait numquid Deus sum ut occidere possim et vivificare quia iste misit ad me ut curem hominem a lepra sua animadvertite et videte quod occasiones quaerat adversum me 4 Ki. 5:7
quod cum audisset Heliseus vir Dei scidisse videlicet regem Israhel vestimenta sua misit ad eum dicens quare scidisti vestimenta tua veniat ad me et sciat esse prophetam in Israhel 4 Ki. 5:8
venit ergo Naaman cum equis et curribus et stetit ad ostium domus Helisei 4 Ki. 5:9
misitque ad eum Heliseus nuntium dicens vade et lavare septies in Iordane et recipiet sanitatem caro tua atque mundaberis 4 Ki. 5:10
iratus Naaman recedebat dicens putabam quod egrederetur ad me et stans invocaret nomen Domini Dei sui et tangeret manu sua locum leprae et curaret me 4 Ki. 5:11
numquid non meliores sunt Abana et Pharphar fluvii Damasci omnibus aquis Israhel ut laver in eis et munder cum ergo vertisset se et abiret indignans 4 Ki. 5:12
accesserunt ad eum servi sui et locuti sunt ei pater si rem grandem dixisset tibi propheta certe facere debueras quanto magis quia nunc dixit tibi lavare et mundaberis 4 Ki. 5:13
descendit et lavit in Iordane septies iuxta sermonem viri Dei et restituta est caro eius sicut caro pueri parvuli et mundatus est 4 Ki. 5:14
reversusque ad virum Dei cum universo comitatu suo venit et stetit coram eo et ait vere scio quod non sit Deus in universa terra nisi tantum in Israhel obsecro itaque ut accipias benedictionem a servo tuo 4 Ki. 5:15
hoc autem solum est de quo depreceris Dominum pro servo tuo quando ingreditur dominus meus templum Remmon ut adoret et illo innitente super manum meam si adoravero in templo Remmon adorante me in eodem loco ut ignoscat mihi Dominus servo tuo pro hac re 4 Ki. 5:18
dixitque Giezi puer viri Dei pepercit dominus meus Naaman Syro isti ut non acciperet ab eo quae adtulit vivit Dominus quia curram post eum et accipiam ab eo aliquid 4 Ki. 5:20
et secutus est Giezi post tergum Naaman quem cum vidisset ille currentem ad se desilivit de curru in occursum eius et ait rectene sunt omnia 4 Ki. 5:21
et ille ait recte dominus meus misit me dicens modo venerunt ad me duo adulescentes de monte Ephraim ex filiis prophetarum da eis talentum argenti et vestes mutatorias duplices 4 Ki. 5:22
dixitque Naaman melius est ut accipias duo talenta et coegit eum ligavitque duo talenta argenti in duobus saccis et duplicia vestimenta et inposuit duobus pueris suis qui et portaverunt coram eo 4 Ki. 5:23
cumque venisset iam vesperi tulit de manu eorum et reposuit in domo dimisitque viros et abierunt 4 Ki. 5:24
ipse autem ingressus stetit coram domino suo et dixit Heliseus unde venis Giezi qui respondit non ivit servus tuus quoquam 4 Ki. 5:25
at ille nonne ait cor meum in praesenti erat quando reversus est homo de curru suo in occursum tui nunc igitur accepisti argentum et accepisti vestes ut emas oliveta et vineta et oves et boves et servos et ancillas 4 Ki. 5:26
sed et lepra Naaman adherebit tibi et semini tuo in sempiternum et egressus est ab eo leprosus quasi nix 4 Ki. 5:27
eamus usque ad Iordanem et tollant singuli de silva materias singulas ut aedificemus nobis ibi locum ad habitandum qui dixit ite 4 Ki. 6:2
et ait unus ex illis veni ergo et tu cum servis tuis respondit ego veniam 4 Ki. 6:3
et abiit cum eis cumque venissent ad Iordanem caedebant ligna 4 Ki. 6:4
accidit autem ut cum unus materiem succidisset caderet ferrum securis in aquam exclamavitque ille et ait eheu eheu eheu domine mi et hoc ipsum mutuo acceperam 4 Ki. 6:5
dixit autem homo Dei ubi cecidit at ille monstravit ei locum praecidit ergo lignum et misit illuc natavitque ferrum 4 Ki. 6:6
et ait tolle qui extendit manum et tulit illud 4 Ki. 6:7
rex autem Syriae pugnabat contra Israhel consiliumque iniit cum servis suis dicens in loco illo et illo ponamus insidias 4 Ki. 6:8
misit rex Israhel ad locum quem dixerat ei vir Dei et praeoccupavit eum et observavit se ibi non semel neque bis 4 Ki. 6:10
conturbatumque est cor regis Syriae pro hac re et convocatis servis suis ait quare non indicastis mihi quis proditor mei sit apud regem Israhel 4 Ki. 6:11
dixit eis ite et videte ubi sit ut mittam et capiam eum adnuntiaveruntque ei dicentes ecce in Dothan 4 Ki. 6:13
misit ergo illuc equos et currus et robur exercitus qui cum venissent nocte circumdederunt civitatem 4 Ki. 6:14
consurgens autem diluculo minister viri Dei egressus est viditque exercitum in circuitu civitatis et equos et currus nuntiavitque ei dicens eheu eheu domine mi quid faciemus 4 Ki. 6:15
cumque orasset Heliseus ait Domine aperi oculos huius ut videat et aperuit Dominus oculos pueri et vidit et ecce mons plenus equorum et curruum igneorum in circuitu Helisei 4 Ki. 6:17
dixit autem ad eos Heliseus non est haec via nec ista est civitas sequimini me et ostendam vobis virum quem quaeritis duxit ergo eos in Samariam 4 Ki. 6:19
cumque ingressi fuissent in Samaria dixit Heliseus Domine aperi oculos istorum ut videant aperuitque Dominus oculos eorum et viderunt esse se in medio Samariae 4 Ki. 6:20
at ille ait non percuties neque enim cepisti eos gladio et arcu tuo ut percutias pone panem et aquam coram eis ut comedant et bibant et vadant ad dominum suum 4 Ki. 6:22
adpositaque est eis ciborum magna praeparatio et comederunt et biberunt et dimisit eos abieruntque ad dominum suum et ultra non venerunt latrones Syriae in terram Israhel 4 Ki. 6:23
factum est autem post haec congregavit Benadad rex Syriae universum exercitum suum et ascendit et obsidebat Samariam 4 Ki. 6:24
factaque est fames magna in Samaria et tamdiu obsessa est donec venundaretur caput asini octoginta argenteis et quarta pars cabi stercoris columbarum quinque argenteis 4 Ki. 6:25
mulier ista dixit mihi da filium tuum ut comedamus eum hodie et filium meum comedemus cras 4 Ki. 6:28
coximus ergo filium meum et comedimus dixique ei die altera da filium tuum ut comedamus eum quae abscondit filium suum 4 Ki. 6:29
quod cum audisset rex scidit vestimenta sua et transiebat super murum viditque omnis populus cilicium quo vestitus erat ad carnem intrinsecus 4 Ki. 6:30
et ait haec mihi faciat Deus et haec addat si steterit caput Helisei filii Saphat super eum hodie 4 Ki. 6:31
Heliseus autem sedebat in domo sua et senes sedebant cum eo praemisit itaque virum et antequam veniret nuntius ille dixit ad senes numquid scitis quod miserit filius homicidae hic ut praecidatur caput meum videte ergo cum venerit nuntius cludite ostium et non sinatis eum introire ecce enim sonitus pedum domini eius post eum est 4 Ki. 6:32
et adhuc illo loquente eis apparuit nuntius qui veniebat ad eum et ait ecce tantum malum a Domino est quid amplius expectabo a Domino 4 Ki. 6:33
dixit autem Heliseus audite verbum Domini haec dicit Dominus in tempore hoc cras modius similae uno statere erit et duo modii hordei statere uno in porta Samariae 4 Ki. 7:1
respondens unus de ducibus super cuius manum rex incumbebat homini Dei ait si Dominus fecerit etiam cataractas in caelo numquid poterit esse quod loqueris qui ait videbis oculis tuis et inde non comedes 4 Ki. 7:2
sive ingredi voluerimus civitatem fame moriemur sive manserimus hic moriendum nobis est venite igitur et transfugiamus ad castra Syriae si pepercerint nobis vivemus si autem occidere voluerint nihilominus moriemur 4 Ki. 7:4
siquidem Dominus sonitum audiri fecerat in castris Syriae curruum et equorum et exercitus plurimi dixeruntque ad invicem ecce mercede conduxit adversum nos rex Israhel reges Hettheorum et Aegyptiorum et venerunt super nos 4 Ki. 7:6
surrexerunt ergo et fugerunt in tenebris et dereliquerunt tentoria sua et equos et asinos in castris fugeruntque animas tantum suas salvare cupientes 4 Ki. 7:7
igitur cum venissent leprosi illi ad principium castrorum ingressi sunt unum tabernaculum et comederunt et biberunt tuleruntque inde argentum et aurum et vestes et abierunt et absconderunt et rursum reversi sunt ad aliud tabernaculum et inde similiter auferentes absconderunt 4 Ki. 7:8
dixeruntque ad invicem non recte facimus haec enim dies boni nuntii est si tacuerimus et noluerimus nuntiare usque mane sceleris arguemur venite eamus et nuntiemus in aula regis 4 Ki. 7:9
cumque venissent ad portam civitatis narraverunt eis dicentes ivimus ad castra Syriae et nullum ibidem repperimus hominum nisi equos et asinos alligatos et fixa tentoria 4 Ki. 7:10
ierunt ergo portarii et nuntiaverunt in palatio regis intrinsecus 4 Ki. 7:11
qui surrexit nocte et ait ad servos suos dico vobis quid fecerint nobis Syri sciunt quia fame laboramus et idcirco egressi sunt de castris et latitant in agris dicentes cum egressi fuerint de civitate capiemus eos viventes et tunc civitatem ingredi poterimus 4 Ki. 7:12
respondit autem unus servorum eius tollamus quinque equos qui remanserunt in urbe quia ipsi tantum sunt in universa multitudine Israhel alii enim consumpti sunt et mittentes explorare poterimus 4 Ki. 7:13
qui abierunt post eos usque ad Iordanem ecce autem omnis via plena erat vestibus et vasis quae proiecerant Syri cum turbarentur reversique nuntii indicaverunt regi 4 Ki. 7:15
et egressus populus diripuit castra Syriae factusque est modius similae statere uno et duo modii hordei statere uno iuxta verbum Domini 4 Ki. 7:16
porro rex ducem illum in cuius manu incubuerat constituit ad portam quem conculcavit turba in introitu et mortuus est iuxta quod locutus fuerat vir Dei quando descenderat rex ad eum 4 Ki. 7:17
factumque est secundum sermonem viri Dei quem dixerat regi quando ait duo modii hordei statere uno erunt et modius similae statere uno hoc eodem tempore cras in porta Samariae 4 Ki. 7:18
quando responderat dux ille viro Dei et dixerat etiam si Dominus fecerit cataractas in caelo numquid fieri poterit quod loqueris et dixit ei videbis oculis tuis et inde non comedes 4 Ki. 7:19
evenit ergo ei sicut praedictum erat et conculcavit eum populus in porta et mortuus est 4 Ki. 7:20
Heliseus autem locutus est ad mulierem cuius vivere fecerat filium dicens surge vade tu et domus tua et peregrinare ubicumque reppereris vocavit enim Dominus famem et veniet super terram septem annis 4 Ki. 8:1
quae surrexit et fecit iuxta verbum hominis Dei et vadens cum domo sua peregrinata est in terra Philisthim diebus multis 4 Ki. 8:2
cumque finiti essent anni septem reversa est mulier de terra Philisthim et egressa est ut interpellaret regem pro domo sua et agris suis 4 Ki. 8:3
cumque ille narraret regi quomodo mortuum suscitasset apparuit mulier cuius vivificaverat filium clamans ad regem pro domo sua et pro agris suis dixitque Giezi domine mi rex haec est mulier et hic filius eius quem suscitavit Heliseus 4 Ki. 8:5
et interrogavit rex mulierem quae narravit ei deditque ei rex eunuchum unum dicens restitue ei omnia quae sua sunt et universos reditus agrorum a die qua reliquit terram usque ad praesens 4 Ki. 8:6
venit quoque Heliseus Damascum et Benadad rex Syriae aegrotabat nuntiaveruntque ei dicentes venit vir Dei huc 4 Ki. 8:7
et ait rex ad Azahel tolle tecum munera et vade in occursum viri Dei et consule Dominum per eum dicens si evadere potero de infirmitate mea hac 4 Ki. 8:8
ivit igitur Azahel in occursum eius habens secum munera et omnia bona Damasci onera quadraginta camelorum cumque stetisset coram eo ait filius tuus Benadad rex Syriae misit me ad te dicens si sanari potero de infirmitate mea hac 4 Ki. 8:9
stetitque cum eo et conturbatus est usque ad suffusionem vultus flevitque vir Dei 4 Ki. 8:11
cui Azahel ait quare dominus meus flet at ille respondit quia scio quae facturus sis filiis Israhel mala civitates eorum munitas igne succendes et iuvenes eorum interficies gladio et parvulos eorum elides et praegnantes divides 4 Ki. 8:12
dixitque Azahel quid enim sum servus tuus canis ut faciam rem istam magnam et ait Heliseus ostendit mihi Dominus te regem Syriae fore 4 Ki. 8:13
cumque venisset dies altera tulit sagulum et infudit aqua et expandit super faciem eius quo mortuo regnavit Azahel pro eo 4 Ki. 8:15
anno quinto Ioram filii Ahab regis Israhel et Iosaphat regis Iuda regnavit Ioram filius Iosaphat rex Iuda 4 Ki. 8:16
triginta duorum erat annorum cum regnare coepisset et octo annis regnavit in Hierusalem 4 Ki. 8:17
ambulavitque in viis regum Israhel sicut ambulaverat domus Ahab filia enim Ahab erat uxor eius et fecit quod malum est coram Domino 4 Ki. 8:18
noluit autem Dominus disperdere Iudam propter David servum suum sicut promiserat ei ut daret illi lucernam et filiis eius cunctis diebus 4 Ki. 8:19
in diebus eius recessit Edom ne esset sub Iuda et constituit sibi regem 4 Ki. 8:20
venitque Ioram Seira et omnis currus cum eo et surrexit nocte percussitque Idumeos qui eum circumdederant et principes curruum populus autem fugit in tabernacula sua 4 Ki. 8:21
recessit ergo Edom ne esset sub Iuda usque ad diem hanc tunc recessit et Lobna in tempore illo 4 Ki. 8:22
reliqua autem sermonum Ioram et universa quae fecit nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Iuda 4 Ki. 8:23
et dormivit Ioram cum patribus suis sepultusque est cum eis in civitate David et regnavit Ahazias filius eius pro eo 4 Ki. 8:24
viginti duorum annorum erat Ahazias cum regnare coepisset et uno anno regnavit in Hierusalem nomen matris eius Athalia filia Amri regis Israhel 4 Ki. 8:26
et ambulavit in viis domus Ahab et fecit quod malum est coram Domino sicut domus Ahab gener enim domus Ahab fuit 4 Ki. 8:27
abiit quoque cum Ioram filio Ahab ad proeliandum contra Azahel regem Syriae in Ramoth Galaad et vulneraverunt Syri Ioram 4 Ki. 8:28
Heliseus autem prophetes vocavit unum de filiis prophetarum et ait illi accinge lumbos tuos et tolle lenticulam olei hanc in manu tua et vade in Ramoth Galaad 4 Ki. 9:1
cumque veneris illuc videbis Hieu filium Iosaphat filii Namsi et ingressus suscitabis eum de medio fratrum suorum et introduces interius cubiculum 4 Ki. 9:2
tenensque lenticulam olei fundes super caput eius et dices haec dicit Dominus unxi te regem super Israhel aperiesque ostium et fugies et non ibi subsistes 4 Ki. 9:3
et ingressus est ecce autem principes exercitus sedebant et ait verbum mihi ad te princeps dixitque Hieu ad quem ex omnibus nobis at ille dixit ad te o princeps 4 Ki. 9:5
et surrexit et ingressus est cubiculum at ille fudit oleum super caput eius et ait haec dicit Dominus Deus Israhel unxi te regem super populum Domini Israhel 4 Ki. 9:6
et percuties domum Ahab domini tui ut ulciscar sanguinem servorum meorum prophetarum et sanguinem omnium servorum Domini de manu Hiezabel 4 Ki. 9:7
perdamque omnem domum Ahab et interficiam de Ahab mingentem ad parietem et clausum et novissimum in Israhel 4 Ki. 9:8
et dabo domum Ahab sicut domum Hieroboam filii Nabath et sicut domum Baasa filii Ahia 4 Ki. 9:9
Hiezabel quoque comedent canes in agro Hiezrahel nec erit qui sepeliat eam aperuitque ostium et fugit 4 Ki. 9:10
Hieu autem egressus est ad servos domini sui qui dixerunt ei rectene sunt omnia quid venit insanus iste ad te qui ait eis nostis hominem et quid locutus sit 4 Ki. 9:11
at illi responderunt falsum est sed magis narra nobis qui ait eis haec et haec locutus est mihi et ait haec dicit Dominus unxi te regem super Israhel 4 Ki. 9:12
festinaverunt itaque et unusquisque tollens pallium suum posuerunt sub pedibus eius in similitudinem tribunalis et cecinerunt tuba atque dixerunt regnavit Hieu 4 Ki. 9:13
coniuravit ergo Hieu filius Iosaphat filii Namsi contra Ioram porro Ioram obsederat Ramoth Galaad ipse et omnis Israhel contra Azahel regem Syriae 4 Ki. 9:14
et reversus fuerat ut curaretur in Hiezrahel propter vulnera quia percusserant eum Syri proeliantem contra Azahel regem Syriae dixitque Hieu si placet vobis nemo egrediatur profugus de civitate ne vadat et nuntiet in Hiezrahel 4 Ki. 9:15
et ascendit et profectus est in Hiezrahel Ioram enim aegrotabat ibi et Ahazia rex Iuda descenderat ad visitandum Ioram 4 Ki. 9:16
igitur speculator qui stabat super turrem Hiezrahel vidit globum Hieu venientis et ait video ego globum dixitque Ioram tolle currum et mitte in occursum eorum et dicat vadens rectene sunt omnia 4 Ki. 9:17
abiit igitur qui ascenderat currum in occursum eius et ait haec dicit rex pacata sunt omnia dixitque ei Hieu quid tibi et paci transi et sequere me nuntiavit quoque speculator dicens venit nuntius ad eos et non revertitur 4 Ki. 9:18
misit etiam currum equorum secundum venitque ad eos et ait haec dicit rex num pax est et ait Hieu quid tibi et paci transi et sequere me 4 Ki. 9:19
nuntiavit autem speculator dicens venit usque ad eos et non revertitur est autem incessus quasi incessus Hieu filii Namsi praeceps enim graditur 4 Ki. 9:20
et ait Ioram iunge currum iunxeruntque currum eius et egressus est Ioram rex Israhel et Ahazias rex Iuda singuli in curribus suis egressique sunt in occursum Hieu et invenerunt eum in agro Naboth Hiezrahelitis 4 Ki. 9:21
cumque vidisset Ioram Hieu dixit pax est Hieu at ille respondit quae pax adhuc fornicationes Hiezabel matris tuae et veneficia eius multa vigent 4 Ki. 9:22
convertit autem Ioram manum suam et fugiens ait ad Ahaziam insidiae Ahazia 4 Ki. 9:23
porro Hieu tetendit arcum manu et percussit Ioram inter scapulas et egressa est sagitta per cor eius statimque corruit in curru suo 4 Ki. 9:24
dixitque Hieu ad Baddacer ducem tolle proice eum in agro Naboth Hiezrahelitae memini enim quando ego et tu sedentes in curru sequebamur Ahab patrem huius quod Dominus onus hoc levaverit super eum dicens 4 Ki. 9:25
si non pro sanguine Naboth et pro sanguine filiorum eius quem vidi heri ait Dominus reddam tibi in agro isto dicit Dominus nunc igitur tolle proice eum in agro iuxta verbum Domini 4 Ki. 9:26
Ahazias autem rex Iuda videns hoc fugit per viam domus horti persecutusque est eum Hieu et ait etiam hunc percutite in curru suo in ascensu Gaber qui est iuxta Ieblaam qui fugit in Mageddo et mortuus est ibi 4 Ki. 9:27
et inposuerunt eum servi eius super currum suum et tulerunt Hierusalem sepelieruntque in sepulchro cum patribus suis in civitate David 4 Ki. 9:28
venit Hieu Hiezrahel porro Hiezabel introitu eius audito depinxit oculos suos stibio et ornavit caput suum et respexit per fenestram 4 Ki. 9:30
ingredientem Hieu per portam et ait numquid pax esse potest Zamri qui interfecit dominum suum 4 Ki. 9:31
levavitque Hieu faciem suam ad fenestram et ait quae est ista et inclinaverunt se ad eum duo vel tres eunuchi 4 Ki. 9:32
at ille dixit eis praecipitate eam deorsum et praecipitaverunt eam aspersusque est sanguine paries et equorum ungulae qui conculcaverunt eam 4 Ki. 9:33
cumque ingressus esset et comederet bibissetque ait ite videte maledictam illam et sepelite eam quia filia regis est 4 Ki. 9:34
cumque issent ut sepelirent eam non invenerunt nisi calvariam et pedes et summas manus 4 Ki. 9:35
reversique nuntiaverunt ei et ait Hieu sermo Domini est quem locutus est per servum suum Heliam Thesbiten dicens in agro Hiezrahel comedent canes carnes Hiezabel 4 Ki. 9:36
et erunt carnes Hiezabel sicut stercus super faciem terrae in agro Hiezrahel ita ut praetereuntes dicant haecine est illa Hiezabel 4 Ki. 9:37
erant autem Ahab septuaginta filii in Samaria scripsit ergo Hieu litteras et misit in Samariam ad optimates civitatis et ad maiores natu et ad nutricios Ahab dicens 4 Ki. 10:1
statim ut acceperitis litteras has qui habetis filios domini vestri et currus et equos et civitates firmas et arma 4 Ki. 10:2
eligite meliorem et eum qui vobis placuerit de filiis domini vestri et ponite eum super solium patris sui et pugnate pro domo domini vestri 4 Ki. 10:3
timuerunt illi vehementer et dixerunt ecce duo reges non potuerunt stare coram eo et quomodo nos valebimus resistere 4 Ki. 10:4
miserunt ergo praepositus domus et praefectus civitatis et maiores natu et nutricii ad Hieu dicentes servi tui sumus quaecumque iusseris faciemus nec constituemus regem quodcumque tibi placet fac 4 Ki. 10:5
rescripsit autem eis litteras secundo dicens si mei estis et oboeditis mihi tollite capita filiorum domini vestri et venite ad me hac eadem hora cras in Hiezrahel porro filii regis septuaginta viri apud optimates civitatis nutriebantur 4 Ki. 10:6
cumque venissent litterae ad eos tulerunt filios regis et occiderunt septuaginta viros et posuerunt capita eorum in cofinis et miserunt ad eum in Hiezrahel 4 Ki. 10:7
venit autem nuntius et indicavit ei dicens adtulerunt capita filiorum regis qui respondit ponite ea duos acervos iuxta introitum portae usque mane 4 Ki. 10:8
cumque diluxisset egressus est et stans dixit ad omnem populum iusti estis si ego coniuravi contra dominum meum et interfeci eum quis percussit omnes hos 4 Ki. 10:9
videte ergo nunc quoniam non cecidit de sermonibus Domini in terram quos locutus est Dominus super domum Ahab et Dominus fecit quod locutus est in manu servi sui Heliae 4 Ki. 10:10
percussit igitur Hieu omnes qui reliqui erant de domo Ahab in Hiezrahel et universos optimates eius et notos et sacerdotes donec non remanerent ex eo reliquiae 4 Ki. 10:11
et surrexit et venit in Samariam cumque venisset ad Camaram pastorum in via 4 Ki. 10:12
invenit fratres Ahaziae regis Iuda dixitque ad eos quinam estis vos at illi responderunt fratres Ahaziae sumus et descendimus ad salutandos filios regis et filios reginae 4 Ki. 10:13
qui ait conprehendite eos vivos quos cum conprehendissent vivos iugulaverunt eos in cisterna iuxta Camaram quadraginta duos viros et non reliquit ex eis quemquam 4 Ki. 10:14
cumque abisset inde invenit Ionadab filium Rechab in occursum sibi et benedixit ei et ait ad eum numquid est cor tuum rectum sicut cor meum cum corde tuo et ait Ionadab est si est inquit da manum tuam qui dedit manum suam at ille levavit eum ad se in curru 4 Ki. 10:15
dixitque ad eum veni mecum et vide zelum meum pro Domino et inpositum currui suo 4 Ki. 10:16
duxit in Samariam et percussit omnes qui reliqui fuerant de Ahab in Samaria usque ad unum iuxta verbum Domini quod locutus est per Heliam 4 Ki. 10:17
congregavit ergo Hieu omnem populum et dixit ad eos Ahab coluit Baal parum ego autem colam eum amplius 4 Ki. 10:18
nunc igitur omnes prophetas Baal et universos servos eius et cunctos sacerdotes ipsius vocate ad me nullus sit qui non veniat sacrificium enim grande est mihi Baal quicumque defuerit non vivet porro Hieu faciebat hoc insidiose ut disperderet cultores Baal 4 Ki. 10:19
et misit in universos terminos Israhel et venerunt cuncti servi Baal non fuit residuus ne unus quidem qui non veniret et ingressi sunt templum Baal et repleta est domus Baal a summo usque ad summum 4 Ki. 10:21
dixitque his qui erant super vestes proferte vestimenta universis servis Baal et protulerunt eis vestes 4 Ki. 10:22
ingressusque Hieu et Ionadab filius Rechab templum Baal et ait cultoribus Baal perquirite et videte ne quis forte vobiscum sit de servis Domini sed ut sint soli servi Baal 4 Ki. 10:23
ingressi sunt igitur ut facerent victimas et holocausta Hieu autem praeparaverat sibi foris octoginta viros et dixerat eis quicumque fugerit de hominibus his quos ego adduxero in manus vestras anima eius erit pro anima illius 4 Ki. 10:24
factum est ergo cum conpletum esset holocaustum praecepit Hieu militibus et ducibus suis ingredimini et percutite eos nullus evadat percusseruntque eos ore gladii et proiecerunt milites et duces et ierunt in civitatem templi Baal 4 Ki. 10:25
et protulerunt statuam de fano Baal et conbuserunt 4 Ki. 10:26
et comminuerunt eam destruxerunt quoque aedem Baal et fecerunt pro ea latrinas usque ad diem hanc 4 Ki. 10:27
verumtamen a peccatis Hieroboam filii Nabath qui peccare fecerat Israhel non recessit nec dereliquit vitulos aureos qui erant in Bethel et in Dan 4 Ki. 10:29
dixit autem Dominus ad Hieu quia studiose fecisti quod rectum erat et placebat in oculis meis et omnia quae erant in corde meo fecisti contra domum Ahab filii tui usque ad quartam generationem sedebunt super thronum Israhel 4 Ki. 10:30
a Iordane contra orientalem plagam omnem terram Galaad et Gad et Ruben et Manasse ab Aroer quae est super torrentem Arnon et Galaad et Basan 4 Ki. 10:33
reliqua autem verborum Hieu et universa quae fecit et fortitudo eius nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Israhel 4 Ki. 10:34
et dormivit Hieu cum patribus suis sepelieruntque eum in Samaria et regnavit Ioachaz filius eius pro eo 4 Ki. 10:35
dies autem quos regnavit Hieu super Israhel viginti et octo anni sunt in Samaria 4 Ki. 10:36
Athalia vero mater Ahaziae videns mortuum filium suum surrexit et interfecit omne semen regium 4 Ki. 11:1
tollens autem Iosaba filia regis Ioram soror Ahaziae Ioas filium Ahaziae furata est eum de medio filiorum regis qui interficiebantur et nutricem eius de triclinio et abscondit eum a facie Athaliae ut non interficeretur 4 Ki. 11:2
anno autem septimo misit Ioiada et adsumens centuriones et milites introduxit ad se in templum Domini pepigitque cum eis foedus et adiurans eos in domo Domini ostendit eis filium regis 4 Ki. 11:4
et praecepit illis dicens iste sermo quem facere debetis 4 Ki. 11:5
tertia pars vestrum introeat sabbato et observet excubitum domus regis tertia autem pars sit ad portam Sir et tertia pars ad portam quae est post habitaculum scutariorum et custodietis excubitum domus Messa 4 Ki. 11:6
et vallabitis eum habentes arma in manibus vestris si quis autem ingressus fuerit septum templi interficiatur eritisque cum rege introeunte et egrediente 4 Ki. 11:8
et fecerunt centuriones iuxta omnia quae praeceperat eis Ioiada sacerdos et adsumentes singuli viros suos qui ingrediebantur sabbatum cum his qui egrediebantur e sabbato venerunt ad Ioiada sacerdotem 4 Ki. 11:9
qui dedit eis hastas et arma regis David quae erant in domo Domini 4 Ki. 11:10
et steterunt singuli habentes arma in manu sua a parte templi dextra usque ad partem sinistram altaris et aedis circum regem 4 Ki. 11:11
produxitque filium regis et posuit super eum diadema et testimonium feceruntque eum regem et unxerunt et plaudentes manu dixerunt vivat rex 4 Ki. 11:12
audivit Athalia vocem currentis populi et ingressa ad turbas in templum Domini 4 Ki. 11:13
vidit regem stantem super tribunal iuxta morem et cantores et tubas propter eum omnemque populum terrae laetantem et canentem tubis et scidit vestimenta sua clamavitque coniuratio coniuratio 4 Ki. 11:14
praecepit autem Ioiada centurionibus qui erant super exercitum et ait eis educite eam extra consepta templi et quicumque secutus eam fuerit feriatur gladio dixerat enim sacerdos non occidatur in templo Domini 4 Ki. 11:15
inposueruntque ei manus et inpegerunt eam per viam introitus equorum iuxta palatium et interfecta est ibi 4 Ki. 11:16
pepigit igitur Ioiada foedus inter Dominum et inter regem et inter populum ut esset populus Domini et inter regem et populum 4 Ki. 11:17
ingressusque est omnis populus terrae templum Baal et destruxerunt aras eius et imagines contriverunt valide Matthan quoque sacerdotem Baal occiderunt coram altari et posuit sacerdos custodias in domo Domini 4 Ki. 11:18
tulitque centuriones et Cherethi et Felethi legiones et omnem populum terrae deduxeruntque regem de domo Domini et venerunt per viam portae scutariorum in palatium et sedit super thronum regum 4 Ki. 11:19
laetatusque est omnis populus terrae et civitas conquievit Athalia autem occisa est gladio in domo regis 4 Ki. 11:20
verumtamen excelsa non abstulit adhuc populus immolabat et adolebat in excelsis incensum 4 Ki. 12:3
dixitque Ioas ad sacerdotes omnem pecuniam sanctorum quae inlata fuerit in templum Domini a praetereuntibus quae offertur pro pretio animae et quam sponte et arbitrio cordis sui inferunt in templum Domini 4 Ki. 12:4
accipiant illam sacerdotes iuxta ordinem suum et instaurent sarta tecta domus si quid necessarium viderint instauratione 4 Ki. 12:5
vocavitque rex Ioas Ioiada pontificem et sacerdotes dicens eis quare sarta tecta non instaurastis templi nolite ergo amplius accipere pecuniam iuxta ordinem vestrum sed ad instaurationem templi reddite eam 4 Ki. 12:7
prohibitique sunt sacerdotes ultra accipere pecuniam a populo et instaurare sarta tecta domus 4 Ki. 12:8
et tulit Ioiada pontifex gazofilacium unum aperuitque foramen desuper et posuit illud iuxta altare ad dexteram ingredientium domum Domini mittebantque in eo sacerdotes qui custodiebant ostia omnem pecuniam quae deferebatur ad templum Domini 4 Ki. 12:9
cumque viderent nimiam pecuniam esse in gazofilacio ascendebat scriba regis et pontifex effundebantque et numerabant pecuniam quae inveniebatur in domo Domini 4 Ki. 12:10
et dabant eam iuxta numerum atque mensuram in manu eorum qui praeerant cementariis domus Domini qui inpendebant eam in fabris lignorum et in cementariis his qui operabantur in domo Domini 4 Ki. 12:11
et sarta tecta faciebant et in his qui caedebant saxa et ut emerent ligna et lapides qui excidebantur ita ut impleretur instauratio domus Domini in universis quae indigebant expensa ad muniendam domum 4 Ki. 12:12
verumtamen non fiebant ex eadem pecunia hydriae templi Domini et fuscinulae et turibula et tubae omne vas aureum et argenteum de pecunia quae inferebatur in templum Domini 4 Ki. 12:13
et non fiebat ratio his hominibus qui accipiebant pecuniam ut distribuerent eam artificibus sed in fide tractabant eam 4 Ki. 12:15
pecuniam vero pro delicto et pecuniam pro peccatis non inferebant in templum Domini quia sacerdotum erat 4 Ki. 12:16
tunc ascendit Azahel rex Syriae et pugnabat contra Geth cepitque eam et direxit faciem suam ut ascenderet in Hierusalem 4 Ki. 12:17
quam ob rem tulit Ioas rex Iuda omnia sanctificata quae consecraverant Iosaphat et Ioram et Ahazia patres eius reges Iuda et quae ipse obtulerat et universum argentum quod inveniri potuit in thesauris templi Domini et in palatio regis misitque Azaheli regi Syriae et recessit ab Hierusalem 4 Ki. 12:18
reliqua autem sermonum Ioas et universa quae fecit nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Iuda 4 Ki. 12:19
surrexerunt autem servi eius et coniuraverunt inter se percusseruntque Ioas in domo Mello in descensu Sela 4 Ki. 12:20
Iozachar namque filius Semath et Iozabad filius Somer servi eius percusserunt eum et mortuus est et sepelierunt eum cum patribus suis in civitate David regnavitque Amasias filius eius pro eo 4 Ki. 12:21
anno vicesimo tertio Ioas filii Ahaziae regis Iudae regnavit Ioachaz filius Hieu super Israhel in Samaria decem et septem annis 4 Ki. 13:1
et fecit malum coram Domino secutusque est peccata Hieroboam filii Nabath qui peccare fecit Israhel non declinavit ab eis 4 Ki. 13:2
iratusque est furor Domini contra Israhel et tradidit eos in manu Azahelis regis Syriae et in manu Benadad filii Azahel cunctis diebus 4 Ki. 13:3
deprecatus est autem Ioachaz faciem Domini et audivit eum Dominus vidit enim angustiam Israhel qua adtriverat eos rex Syriae 4 Ki. 13:4
et dedit Dominus Israheli salvatorem et liberatus est de manu Syriae habitaveruntque filii Israhel in tabernaculis suis sicut heri et nudius tertius 4 Ki. 13:5
verumtamen non recesserunt a peccatis domus Hieroboam qui peccare fecit Israhel in ipsis ambulaverunt siquidem et lucus permansit in Samaria 4 Ki. 13:6
et non sunt derelicti Ioachaz de populo nisi quinquaginta equites et decem currus et decem milia peditum interfecerat enim eos rex Syriae et redegerat quasi pulverem in tritura areae 4 Ki. 13:7
reliqua autem sermonum Ioachaz et universa quae fecit sed et fortitudo eius nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Israhel 4 Ki. 13:8
dormivitque Ioachaz cum patribus suis et sepelierunt eum in Samaria regnavitque Ioas filius eius pro eo 4 Ki. 13:9
et fecit quod malum est in conspectu Domini non declinavit ab omnibus peccatis Hieroboam filii Nabath qui peccare fecit Israhel in ipsis ambulavit 4 Ki. 13:11
reliqua autem sermonum Ioas et universa quae fecit sed et fortitudo eius quomodo pugnaverit contra Amasiam regem Iuda nonne haec scripta sunt in libro sermonum regum Israhel 4 Ki. 13:12
et dormivit Ioas cum patribus suis Hieroboam autem sedit super solium eius porro Ioas sepultus est in Samaria cum regibus Israhel 4 Ki. 13:13
Heliseus autem aegrotabat infirmitate qua et mortuus est descenditque ad eum Ioas rex Israhel et flebat coram eo dicebatque pater mi pater mi currus Israhel et auriga eius 4 Ki. 13:14
et ait illi Heliseus adfer arcum et sagittas cumque adtulisset ad eum arcum et sagittas 4 Ki. 13:15
dixit ad regem Israhel pone manum tuam super arcum et cum posuisset ille manum suam superposuit Heliseus manus suas manibus regis 4 Ki. 13:16
et ait aperi fenestram orientalem cumque aperuisset dixit Heliseus iace sagittam et iecit et ait Heliseus sagitta salutis Domini et sagitta salutis contra Syriam percutiesque Syriam in Afec donec consumas eam 4 Ki. 13:17
et ait tolle sagittas qui cum tulisset rursum dixit ei percute iaculo terram et cum percussisset tribus vicibus et stetisset 4 Ki. 13:18
iratus est contra eum vir Dei et ait si percussisses quinquies aut sexies sive septies percussisses Syriam usque ad consummationem nunc autem tribus vicibus percuties eam 4 Ki. 13:19
mortuus est ergo Heliseus et sepelierunt eum latrunculi quoque de Moab venerunt in terra in ipso anno 4 Ki. 13:20
quidam autem sepelientes hominem viderunt latrunculos et proiecerunt cadaver in sepulchro Helisei quod ambulavit et tetigit ossa Helisei et revixit homo et stetit super pedes suos 4 Ki. 13:21
et misertus est Dominus eorum et reversus est ad eos propter pactum suum quod habebat cum Abraham Isaac et Iacob et noluit disperdere eos neque proicere penitus usque in praesens tempus 4 Ki. 13:23
mortuus est autem Azahel rex Syriae et regnavit Benadad filius eius pro eo 4 Ki. 13:24
porro Ioas filius Ioachaz tulit urbes de manu Benadad filii Azahel quas tulerat de manu Ioachaz patris sui iure proelii tribus vicibus percussit eum Ioas et reddidit civitates Israheli 4 Ki. 13:25
viginti quinque annorum erat cum regnare coepisset viginti autem et novem annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Ioaden de Hierusalem 4 Ki. 14:2
et fecit rectum coram Domino verumtamen non ut David pater eius iuxta omnia quae fecit Ioas pater suus fecit 4 Ki. 14:3
nisi hoc tantum quod excelsa non abstulit adhuc enim populus immolabat et adolebat in excelsis 4 Ki. 14:4
ipse percussit Edom in valle Salinarum decem milia et adprehendit Petram in proelio vocavitque nomen eius Iecethel usque in praesentem diem 4 Ki. 14:7
tunc misit Amasias nuntios ad Ioas filium Ioachaz filii Hieu regis Israhel dicens veni et videamus nos 4 Ki. 14:8
remisitque Ioas rex Israhel ad Amasiam regem Iuda dicens carduus Libani misit ad cedrum quae est in Libano dicens da filiam tuam filio meo uxorem transieruntque bestiae saltus quae sunt in Libano et conculcaverunt carduum 4 Ki. 14:9
percutiens invaluisti super Edom et sublevavit te cor tuum contentus esto gloria et sede in domo tua quare provocas malum ut cadas tu et Iuda tecum 4 Ki. 14:10
et non adquievit Amasias ascenditque Ioas rex Israhel et viderunt se ipse et Amasias rex Iuda in Bethsames oppido Iudae 4 Ki. 14:11
percussusque est Iuda coram Israhel et fugerunt unusquisque in tabernacula sua 4 Ki. 14:12
Amasiam vero regem Iuda filium Ioas filii Ahaziae cepit Ioas rex Israhel in Bethsames et adduxit eum in Hierusalem et interrupit murum Hierusalem a porta Ephraim usque ad portam Anguli quadringentis cubitis 4 Ki. 14:13
tulitque omne aurum et argentum et universa vasa quae inventa sunt in domo Domini et in thesauris regis et obsides et reversus est Samariam 4 Ki. 14:14
reliqua autem verborum Ioas quae fecit et fortitudo eius qua pugnavit contra Amasiam regem Iuda nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Israhel 4 Ki. 14:15
dormivitque Ioas cum patribus suis et sepultus est in Samaria cum regibus Israhel et regnavit Hieroboam filius eius pro eo 4 Ki. 14:16
factaque est contra eum coniuratio in Hierusalem at ille fugit in Lachis miseruntque post eum in Lachis et interfecerunt eum ibi 4 Ki. 14:19
et asportaverunt in equis sepultusque est in Hierusalem cum patribus suis in civitate David 4 Ki. 14:20
tulit autem universus populus Iudae Azariam annos natum sedecim et constituerunt eum regem pro patre eius Amasia 4 Ki. 14:21
ipse aedificavit Ahilam et restituit eam Iudae postquam dormivit rex cum patribus suis 4 Ki. 14:22
anno quintodecimo Amasiae filii Ioas regis Iuda regnavit Hieroboam filius Ioas regis Israhel in Samaria quadraginta et uno anno 4 Ki. 14:23
et fecit quod malum est coram Domino non recessit ab omnibus peccatis Hieroboam filii Nabath qui peccare fecit Israhel 4 Ki. 14:24
vidit enim Dominus adflictionem Israhel amaram nimis et quod consumpti essent usque ad clausos carcere et extremos et non esset qui auxiliaretur Israhel 4 Ki. 14:26
reliqua autem sermonum Hieroboam et universa quae fecit et fortitudo eius qua proeliatus est et quomodo restituit Damascum et Emath Iudae in Israhel nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Israhel 4 Ki. 14:28
dormivitque Hieroboam cum patribus suis regibus Israhel et regnavit Zaccharias filius eius pro eo 4 Ki. 14:29
sedecim annorum erat cum regnare coepisset et quinquaginta duobus annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Iecelia de Hierusalem 4 Ki. 15:2
verumtamen excelsa non est demolitus adhuc populus sacrificabat et adolebat incensum in excelsis 4 Ki. 15:4
percussit autem Dominus regem et fuit leprosus usque in diem mortis suae et habitabat in domo libera seorsum Ioatham vero filius regis gubernabat palatium et iudicabat populum terrae 4 Ki. 15:5
reliqua autem sermonum Azariae et universa quae fecit nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Iuda 4 Ki. 15:6
et dormivit Azarias cum patribus suis sepelieruntque eum cum maioribus suis in civitate David et regnavit Ioatham filius eius pro eo 4 Ki. 15:7
et fecit quod malum est coram Domino sicut fecerant patres eius non recessit a peccatis Hieroboam filii Nabath qui peccare fecit Israhel 4 Ki. 15:9
coniuravit autem contra eum Sellum filius Iabes percussitque eum palam et interfecit regnavitque pro eo 4 Ki. 15:10
et ascendit Manahem filius Gaddi de Thersa venitque Samariam et percussit Sellum filium Iabes in Samaria et interfecit eum regnavitque pro eo 4 Ki. 15:14
reliqua autem verborum Sellum et coniuratio eius per quam tetendit insidias nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Israhel 4 Ki. 15:15
tunc percussit Manahem Thapsam et omnes qui erant in ea et terminos eius de Thersa noluerant enim aperire ei et interfecit omnes praegnantes eius et scidit eas 4 Ki. 15:16
veniebat Phul rex Assyriorum in terram et dabat Manahem Phul mille talenta argenti ut esset ei in auxilio et firmaret regnum eius 4 Ki. 15:19
indixitque Manahem argentum super Israhel cunctis potentibus et divitibus ut daret regi Assyriorum quinquaginta siclos argenti per singulos reversusque est rex Assyriorum et non est moratus in terra 4 Ki. 15:20
reliqua autem sermonum Manahem et universa quae fecit nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Israhel 4 Ki. 15:21
et dormivit Manahem cum patribus suis regnavitque Phaceia filius eius pro eo 4 Ki. 15:22
et fecit quod erat malum coram Domino non recessit a peccatis Hieroboam filii Nabath qui peccare fecit Israhel 4 Ki. 15:24
coniuravit autem adversum eum Phacee filius Romeliae dux eius et percussit eum in Samaria in turre domus regiae iuxta Argob et iuxta Ari et cum eo quinquaginta viros de filiis Galaaditarum et interfecit eum regnavitque pro eo 4 Ki. 15:25
reliqua autem sermonum Phaceia et universa quae fecit nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Israhel 4 Ki. 15:26
et fecit quod malum erat coram Domino non recessit a peccatis Hieroboam filii Nabath qui peccare fecit Israhel 4 Ki. 15:28
in diebus Phacee regis Israhel venit Theglathfalassar rex Assur et cepit Aiom et Abel domum Maacha et Ianoe et Cedes et Asor et Galaad et Galileam universam terram Nepthalim et transtulit eos in Assyrios 4 Ki. 15:29
coniuravit autem et tetendit insidias Osee filius Hela contra Phacee filium Romeliae et percussit eum et interfecit regnavitque pro eo vicesimo anno Ioatham filii Oziae 4 Ki. 15:30
reliqua autem sermonum Phacee et universa quae fecit nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Israhel 4 Ki. 15:31
viginti quinque annorum erat cum regnare coepisset et sedecim annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Hierusa filia Sadoc 4 Ki. 15:33
verumtamen excelsa non abstulit adhuc populus immolabat et adolebat incensum in excelsis ipse aedificavit portam domus Domini sublimissimam 4 Ki. 15:35
reliqua autem sermonum Ioatham et universa quae fecit nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Iuda 4 Ki. 15:36
in diebus illis coepit Dominus mittere in Iudam Rasin regem Syriae et Phacee filium Romeliae 4 Ki. 15:37
et dormivit Ioatham cum patribus suis sepultusque est cum eis in civitate David patris sui et regnavit Ahaz filius eius pro eo 4 Ki. 15:38
viginti annorum erat Ahaz cum regnare coepisset et sedecim annis regnavit in Hierusalem non fecit quod erat placitum in conspectu Domini Dei sui sicut David pater eius 4 Ki. 16:2
sed ambulavit in via regum Israhel insuper et filium suum consecravit transferens per ignem secundum idola gentium quae dissipavit Dominus coram filiis Israhel 4 Ki. 16:3
immolabat quoque victimas et adolebat incensum in excelsis et in collibus et sub omni ligno frondoso 4 Ki. 16:4
tunc ascendit Rasin rex Syriae et Phacee filius Romeliae rex Israhel in Hierusalem ad proeliandum cumque obsiderent Ahaz non valuerunt superare eum 4 Ki. 16:5
in tempore illo restituit Rasin rex Syriae Ahilam Syriae et eiecit Iudaeos de Ahilam et Idumei venerunt in Ahilam et habitaverunt ibi usque in diem hanc 4 Ki. 16:6
misit autem Ahaz nuntios ad Theglathfalassar regem Assyriorum dicens servus tuus et filius tuus ego sum ascende et salvum me fac de manu regis Syriae et de manu regis Israhel qui consurrexerunt adversum me 4 Ki. 16:7
et cum collegisset argentum et aurum quod invenire potuit in domo Domini et in thesauris regis misit regi Assyriorum munera 4 Ki. 16:8
qui et adquievit voluntati eius ascendit enim rex Assyriorum in Damascum et vastavit eam et transtulit habitatores eius Cyrenen Rasin autem interfecit 4 Ki. 16:9
perrexitque rex Ahaz in occursum Theglathfalassar regis Assyriorum in Damascum cumque vidisset altare Damasci misit rex Ahaz ad Uriam sacerdotem exemplar eius et similitudinem iuxta omne opus eius 4 Ki. 16:10
cumque venisset rex de Damasco vidit altare et veneratus est illud ascenditque et immolavit holocausta et sacrificium suum 4 Ki. 16:12
et libavit libamina et fudit sanguinem pacificorum quae obtulerat super altare 4 Ki. 16:13
porro altare aeneum quod erat coram Domino transtulit de facie templi et de loco altaris et de loco templi Domini posuitque illud ex latere altaris ad aquilonem 4 Ki. 16:14
praecepit quoque rex Ahaz Uriae sacerdoti dicens super altare maius offer holocaustum matutinum et sacrificium vespertinum et holocaustum regis et sacrificium eius et holocaustum universi populi terrae et sacrificia eorum et libamina eorum et omnem sanguinem holocausti et universum sanguinem victimae super illud effundes altare vero aeneum erit paratum ad voluntatem meam 4 Ki. 16:15
tulit autem rex Ahaz celatas bases et luterem qui erat desuper et mare deposuit de bubus aeneis qui sustentabant illud et posuit super pavimentum stratum lapide 4 Ki. 16:17
Musach quoque sabbati quod aedificaverat in templo et ingressum regis exterius convertit in templo Domini propter regem Assyriorum 4 Ki. 16:18
dormivitque Ahaz cum patribus suis et sepultus est cum eis in civitate David et regnavit Ezechias filius eius pro eo 4 Ki. 16:20
contra hunc ascendit Salmanassar rex Assyriorum et factus est ei Osee servus reddebatque illi tributa 4 Ki. 17:3
cumque deprehendisset rex Assyriorum Osee quod rebellare nitens misisset nuntios ad Sua regem Aegypti ne praestaret tributa regi Assyriorum sicut singulis annis solitus erat obsedit eum et vinctum misit in carcerem 4 Ki. 17:4
pervagatusque est omnem terram et ascendens Samariam obsedit eam tribus annis 4 Ki. 17:5
anno autem nono Osee cepit rex Assyriorum Samariam et transtulit Israhel in Assyrios posuitque eos in Ala et in Habor iuxta fluvium Gozan in civitatibus Medorum 4 Ki. 17:6
et ambulaverunt iuxta ritum gentium quas consumpserat Dominus in conspectu filiorum Israhel et regum Israhel quia similiter fecerant 4 Ki. 17:8
et operuerunt filii Israhel verbis non rectis Dominum Deum suum et aedificaverunt sibi excelsa in cunctis urbibus suis a turre custodum usque ad civitatem munitam 4 Ki. 17:9
feceruntque sibi statuas et lucos in omni colle sublimi et subter omne lignum nemorosum 4 Ki. 17:10
et adolebant ibi incensum super aras in more gentium quas transtulerat Dominus a facie eorum feceruntque verba pessima inritantes Dominum 4 Ki. 17:11
et coluerunt inmunditias de quibus praecepit Dominus eis ne facerent verbum hoc 4 Ki. 17:12
et testificatus est Dominus in Israhel et in Iuda per manum omnium prophetarum et videntum dicens revertimini a viis vestris pessimis et custodite praecepta mea et caerimonias iuxta omnem legem quam praecepi patribus vestris et sicut misi ad vos in manu servorum meorum prophetarum 4 Ki. 17:13
et abiecerunt legitima eius et pactum quod pepigit cum patribus eorum et testificationes quibus contestatus est eos secutique sunt vanitates et vane egerunt et secuti sunt gentes quae erant per circuitum eorum super quibus praeceperat Dominus eis ut non facerent sicut et illae faciebant 4 Ki. 17:15
et dereliquerunt omnia praecepta Domini Dei sui feceruntque sibi conflatiles duos vitulos et lucos et adoraverunt universam militiam caeli servieruntque Baal 4 Ki. 17:16
et consecrabant ei filios suos et filias suas per ignem et divinationibus inserviebant et auguriis et tradiderunt se ut facerent malum coram Domino et inritarent eum 4 Ki. 17:17
iratusque est Dominus vehementer Israhel et abstulit eos de conspectu suo et non remansit nisi tribus Iuda tantummodo 4 Ki. 17:18
proiecitque Dominus omne semen Israhel et adflixit eos et tradidit in manu diripientium donec proiceret eos a facie sua 4 Ki. 17:20
ex eo iam tempore quo scissus est Israhel a domo David et constituerunt sibi regem Hieroboam filium Nabath separavit enim Hieroboam Israhel a Domino et peccare eos fecit peccatum magnum 4 Ki. 17:21
et ambulaverunt filii Israhel in universis peccatis Hieroboam quae fecerat non recesserunt ab eis 4 Ki. 17:22
adduxit autem rex Assyriorum de Babylone et de Chutha et de Haiath et de Emath et de Sepharvaim et conlocavit eos in civitatibus Samariae pro filiis Israhel qui possederunt Samariam et habitaverunt in urbibus eius 4 Ki. 17:24
cumque ibi habitare coepissent non timebant Dominum et inmisit eis Dominus leones qui interficiebant eos 4 Ki. 17:25
nuntiatumque est regi Assyriorum et dictum gentes quas transtulisti et habitare fecisti in civitatibus Samariae ignorant legitima Dei terrae et inmisit in eos Dominus leones et ecce interficiunt eos eo quod ignorent ritum Dei terrae 4 Ki. 17:26
praecepit autem rex Assyriorum dicens ducite illuc unum de sacerdotibus quos inde captivos adduxistis et vadat et habitet cum eis et doceat eos legitima Dei terrae 4 Ki. 17:27
igitur cum venisset unus de sacerdotibus his qui captivi ducti fuerant de Samaria habitavit in Bethel et docebat eos quomodo colerent Dominum 4 Ki. 17:28
et unaquaeque gens fabricata est deum suum posueruntque eos in fanis excelsis quae fecerant Samaritae gens et gens in urbibus suis in quibus habitabant 4 Ki. 17:29
viri enim babylonii fecerunt Socchothbenoth viri autem chutheni fecerunt Nergel et viri de Emath fecerunt Asima 4 Ki. 17:30
porro Evei fecerunt Nebaaz et Tharthac hii autem qui erant de Sepharvaim conburebant filios suos igni Adramelech et Anamelech diis Sepharvaim 4 Ki. 17:31
et nihilominus colebant Dominum fecerunt autem sibi de novissimis sacerdotes excelsorum et ponebant eos in fanis sublimibus 4 Ki. 17:32
et cum Dominum colerent diis quoque suis serviebant iuxta consuetudinem gentium de quibus translati fuerant Samariam 4 Ki. 17:33
usque in praesentem diem morem sequuntur antiquum non timent Dominum neque custodiunt caerimonias eius et iudicia et legem et mandatum quod praeceperat Dominus filiis Iacob quem cognominavit Israhel 4 Ki. 17:34
et percusserat cum eis pactum et mandaverat eis dicens nolite timere deos alienos et non adoretis eos neque colatis et non immoletis eis 4 Ki. 17:35
sed Dominum Deum vestrum qui eduxit vos de terra Aegypti in fortitudine magna et in brachio extento ipsum timete illum adorate et ipsi immolate 4 Ki. 17:36
caerimonias quoque et iudicia et legem et mandatum quod scripsit vobis custodite ut faciatis cunctis diebus et non timeatis deos alienos 4 Ki. 17:37
et pactum quod percussi vobiscum nolite oblivisci nec colatis deos alienos 4 Ki. 17:38
sed Dominum Deum vestrum timete et ipse eruet vos de manu omnium inimicorum vestrorum 4 Ki. 17:39
fuerunt igitur gentes istae timentes quidem Dominum sed nihilominus et idolis suis servientes nam et filii eorum et nepotes sicut fecerunt parentes sui ita faciunt usque in praesentem diem 4 Ki. 17:41
viginti quinque annorum erat cum regnare coepisset et viginti et novem annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Abi filia Zacchariae 4 Ki. 18:2
ipse dissipavit excelsa et contrivit statuas et succidit lucos confregitque serpentem aeneum quem fecerat Moses siquidem usque ad illud tempus filii Israhel adolebant ei incensum vocavitque eum Naasthan 4 Ki. 18:4
et adhesit Domino et non recessit a vestigiis eius fecitque mandata eius quae praeceperat Dominus Mosi 4 Ki. 18:6
unde et erat Dominus cum eo et in cunctis ad quae procedebat sapienter se agebat rebellavit quoque contra regem Assyriorum et non servivit ei 4 Ki. 18:7
ipse percussit Philistheos usque Gazam et omnes terminos eorum a turre custodum usque ad civitatem muratam 4 Ki. 18:8
anno quarto regis Ezechiae qui erat annus septimus Osee filii Hela regis Israhel ascendit Salmanassar rex Assyriorum Samariam et obpugnavit eam 4 Ki. 18:9
et cepit nam post annos tres anno sexto Ezechiae id est nono anno Osee regis Israhel capta est Samaria 4 Ki. 18:10
et transtulit rex Assyriorum Israhel in Assyrios conlocavitque eos in Ala et in Habor fluviis Gozan in civitatibus Medorum 4 Ki. 18:11
anno quartodecimo regis Ezechiae ascendit Sennacherib rex Assyriorum ad universas civitates Iuda munitas et cepit eas 4 Ki. 18:13
tunc misit Ezechias rex Iuda nuntios ad regem Assyriorum Lachis dicens peccavi recede a me et omne quod inposueris mihi feram indixit itaque rex Assyriorum Ezechiae regi Iudae trecenta talenta argenti et triginta talenta auri 4 Ki. 18:14
deditque Ezechias omne argentum quod reppertum fuerat in domo Domini et in thesauris regis 4 Ki. 18:15
in tempore illo confregit Ezechias valvas templi Domini et lamminas auri quas ipse adfixerat et dedit eas regi Assyriorum 4 Ki. 18:16
misit autem rex Assyriorum Tharthan et Rabsaris et Rabsacen de Lachis ad regem Ezechiam cum manu valida Hierusalem qui cum ascendissent venerunt in Hierusalem et steterunt iuxta aquaeductum piscinae superioris quae est in via agri Fullonis 4 Ki. 18:17
vocaveruntque regem egressus est autem ad eos Eliachim filius Helciae praepositus domus et Sobna scriba et Ioahe filius Asaph a commentariis 4 Ki. 18:18
an speras in baculo harundineo atque confracto Aegypto super quem si incubuerit homo comminutus ingreditur manum eius et perforabit eam sic est Pharao rex Aegypti omnibus qui confidunt in se 4 Ki. 18:21
quod si dixeritis mihi in Domino Deo nostro habemus fiduciam nonne iste est cuius abstulit Ezechias excelsa et altaria et praecepit Iudae et Hierusalem ante altare hoc adorabitis in Hierusalem 4 Ki. 18:22
nunc igitur transite ad dominum meum regem Assyriorum et dabo vobis duo milia equorum et videte an habere valeatis ascensores eorum 4 Ki. 18:23
et quomodo potestis resistere ante unum satrapam de servis domini mei minimis an fiduciam habes in Aegypto propter currus et equites 4 Ki. 18:24
numquid sine Domini voluntate ascendi ad locum istum ut demolirer eum Dominus dixit mihi ascende ad terram hanc et demolire eam 4 Ki. 18:25
dixerunt autem Eliachim filius Helciae et Sobna et Ioahe Rabsaci precamur ut loquaris nobis servis tuis syriace siquidem intellegimus hanc linguam et non loquaris nobis iudaice audiente populo qui est super murum 4 Ki. 18:26
responditque eis Rabsaces numquid ad dominum tuum et ad te misit me dominus meus ut loquerer sermones hos et non ad viros qui sedent super murum ut comedant stercora sua et bibant urinam suam vobiscum 4 Ki. 18:27
stetit itaque Rabsaces et clamavit voce magna iudaice et ait audite verba regis magni regis Assyriorum 4 Ki. 18:28
neque fiduciam vobis tribuat super Domino dicens eruens liberabit nos Dominus et non tradetur civitas haec in manu regis Assyriorum 4 Ki. 18:30
nolite audire Ezechiam haec enim dicit rex Assyriorum facite mecum quod vobis est utile et egredimini ad me et comedet unusquisque de vinea sua et de ficu sua et bibetis aquas de cisternis vestris 4 Ki. 18:31
donec veniam et transferam vos in terram quae similis terrae vestrae est in terram fructiferam et fertilem vini terram panis et vinearum terram olivarum et olei ac mellis et vivetis et non moriemini nolite audire Ezechiam qui vos decipit dicens Dominus liberabit nos 4 Ki. 18:32
ubi est deus Emath et Arfad ubi est deus Sepharvaim Ana et Ava numquid liberaverunt Samariam de manu mea 4 Ki. 18:34
tacuit itaque populus et non respondit ei quicquam siquidem praeceptum regis acceperant ut non responderent ei 4 Ki. 18:36
venitque Eliachim filius Helciae praepositus domus et Sobna scriba et Ioahe filius Asaph a commentariis ad Ezechiam scissis vestibus et nuntiaverunt ei verba Rabsacis 4 Ki. 18:37
quae cum audisset rex Ezechias scidit vestimenta sua et opertus est sacco ingressusque est domum Domini 4 Ki. 19:1
et misit Eliachim praepositum domus et Sobnam scribam et senes de sacerdotibus opertos saccis ad Esaiam prophetam filium Amos 4 Ki. 19:2
qui dixerunt haec dicit Ezechias dies tribulationis et increpationis et blasphemiae dies iste venerunt filii usque ad partum et vires non habet parturiens 4 Ki. 19:3
si forte audiat Dominus Deus tuus universa verba Rabsacis quem misit rex Assyriorum dominus suus ut exprobraret Deum viventem et argueret verbis quae audivit Dominus Deus tuus et fac orationem pro reliquiis quae reppertae sunt 4 Ki. 19:4
ecce ego inmittam ei spiritum et audiet nuntium et revertetur in terram suam et deiciam eum gladio in terra sua 4 Ki. 19:7
reversus est igitur Rabsaces et invenit regem Assyriorum expugnantem Lobnam audierat enim quod recessisset de Lachis 4 Ki. 19:8
cumque audisset de Tharaca rege Aethiopiae dicentes ecce egressus est ut pugnet adversum te et iret contra eum misit nuntios ad Ezechiam dicens 4 Ki. 19:9
numquid liberaverunt dii gentium singulos quos vastaverunt patres mei Gozan videlicet et Aran et Reseph et filios Eden qui erant in Thelassar 4 Ki. 19:12
ubi est rex Emath et rex Arfad et rex civitatis Sepharvaim Ana et Ava 4 Ki. 19:13
itaque cum accepisset Ezechias litteras de manu nuntiorum et legisset eas ascendit in domum Domini et expandit eas coram Domino 4 Ki. 19:14
et oravit in conspectu eius dicens Domine Deus Israhel qui sedes super cherubin tu es Deus solus regum omnium terrae tu fecisti caelum et terram 4 Ki. 19:15
inclina aurem tuam et audi aperi Domine oculos tuos et vide et audi omnia verba Sennacherib qui misit ut exprobraret nobis Deum viventem 4 Ki. 19:16
vere Domine dissipaverunt reges Assyriorum gentes et terras omnium 4 Ki. 19:17
et miserunt deos eorum in ignem non enim erant dii sed opera manuum hominum e ligno et lapide et perdiderunt eos 4 Ki. 19:18
iste est sermo quem locutus est Dominus de eo sprevit te et subsannavit virgo filia Sion post tergum tuum caput movit filia Hierusalem 4 Ki. 19:21
cui exprobrasti et quem blasphemasti contra quem exaltasti vocem et elevasti in excelsum oculos tuos contra Sanctum Israhel 4 Ki. 19:22
per manum servorum tuorum exprobrasti Domino et dixisti in multitudine curruum meorum ascendi excelsa montium in summitate Libani et succidi sublimes cedros eius electas abietes eius et ingressus sum usque ad terminos eius saltum Carmeli eius 4 Ki. 19:23
ego succidi et bibi aquas alienas et siccavi vestigiis pedum meorum omnes aquas clausas 4 Ki. 19:24
numquid non audisti quid ab initio fecerim ex diebus antiquis plasmavi illud et nunc adduxi eruntque in ruinam collium pugnantium civitates munitae 4 Ki. 19:25
et qui sedent in eis humiles manu contremuerunt et confusi sunt facti sunt quasi faenum agri et virens herba tectorum quae arefacta est antequam veniret ad maturitatem 4 Ki. 19:26
habitaculum tuum et egressum tuum et viam tuam ego praescivi et furorem tuum contra me 4 Ki. 19:27
insanisti in me et superbia tua ascendit in aures meas ponam itaque circulum in naribus tuis et camum in labris tuis et reducam te in viam per quam venisti 4 Ki. 19:28
tibi autem Ezechia hoc erit signum comede hoc anno quod reppereris in secundo autem anno quae sponte nascuntur porro in anno tertio seminate et metite plantate vineas et comedite fructum earum 4 Ki. 19:29
et quodcumque reliquum fuerit de domo Iuda mittet radicem deorsum et faciet fructum sursum 4 Ki. 19:30
de Hierusalem quippe egredientur reliquiae et quod salvetur de monte Sion zelus Domini exercituum faciet hoc 4 Ki. 19:31
per viam qua venit revertetur et civitatem hanc non ingredietur dicit Dominus 4 Ki. 19:33
protegamque urbem hanc et salvabo eam propter me et propter David servum meum 4 Ki. 19:34
factum est igitur in nocte illa venit angelus Domini et percussit castra Assyriorum centum octoginta quinque milia cumque diluculo surrexisset vidit omnia corpora mortuorum et recedens abiit 4 Ki. 19:35
et reversus est Sennacherib rex Assyriorum et mansit in Nineve 4 Ki. 19:36
cumque adoraret in templo Neserach deum suum Adramelech et Sarasar filii eius percusserunt eum gladio fugeruntque in terram Armeniorum et regnavit Eseraddon filius eius pro eo 4 Ki. 19:37
in diebus illis aegrotavit Ezechias usque ad mortem et venit ad eum Esaias filius Amos prophetes dixitque ei haec dicit Dominus Deus praecipe domui tuae morieris enim et non vives 4 Ki. 20:1
qui convertit faciem suam ad parietem et oravit Dominum dicens 4 Ki. 20:2
obsecro Domine memento quomodo ambulaverim coram te in veritate et in corde perfecto et quod placitum est coram te fecerim flevit itaque Ezechias fletu magno 4 Ki. 20:3
et antequam egrederetur Esaias mediam partem atrii factus est sermo Domini ad eum dicens 4 Ki. 20:4
revertere et dic Ezechiae duci populi mei haec dicit Dominus Deus David patris tui audivi orationem tuam vidi lacrimam tuam et ecce sanavi te die tertio ascendes templum Domini 4 Ki. 20:5
et addam diebus tuis quindecim annos sed et de manu regis Assyriorum liberabo te et civitatem hanc et protegam urbem istam propter me et propter David servum meum 4 Ki. 20:6
dixitque Esaias adferte massam ficorum quam cum adtulissent et posuissent super ulcus eius curatus est 4 Ki. 20:7
dixerat autem Ezechias ad Esaiam quod erit signum quia Dominus me sanabit et quia ascensurus sum die tertio templum Domini 4 Ki. 20:8
et ait Ezechias facile est umbram crescere decem lineis nec hoc volo ut fiat sed ut revertatur retrorsum decem gradibus 4 Ki. 20:10
invocavit itaque Esaias propheta Dominum et reduxit umbram per lineas quibus iam descenderat in horologio Ahaz retrorsum decem gradibus 4 Ki. 20:11
in tempore illo misit Berodach Baladan filius Baladan rex Babyloniorum litteras et munera ad Ezechiam audierat enim quod aegrotasset Ezechias 4 Ki. 20:12
laetatus est autem in adventum eorum Ezechias et ostendit eis domum aromatum et aurum et argentum et pigmenta varia unguenta quoque et domum vasorum suorum et omnia quae habere potuerat in thesauris suis non fuit quod non monstraret eis Ezechias in domo sua et in omni potestate sua 4 Ki. 20:13
ecce dies venient et auferentur omnia quae sunt in domo tua et quae condiderunt patres tui usque in diem hanc in Babylone non remanebit quicquam ait Dominus 4 Ki. 20:17
sed et de filiis tuis qui egredientur ex te quos generabis tollentur et erunt eunuchi in palatio regis Babylonis 4 Ki. 20:18
dixit Ezechias ad Esaiam bonus sermo Domini quem locutus est sit pax et veritas in diebus meis 4 Ki. 20:19
reliqua autem sermonum Ezechiae et omnis fortitudo eius et quomodo fecerit piscinam et aquaeductum et introduxerit aquas in civitatem nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Iuda 4 Ki. 20:20
dormivitque Ezechias cum patribus suis et regnavit Manasses filius eius pro eo 4 Ki. 20:21
duodecim annorum erat Manasses cum regnare coepisset et quinquaginta quinque annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Aphsiba 4 Ki. 21:1
conversusque est et aedificavit excelsa quae dissipaverat Ezechias pater eius et erexit aras Baal et fecit lucos sicut fecerat Ahab rex Israhel et adoravit omnem militiam caeli et coluit eam 4 Ki. 21:3
et extruxit altaria universae militiae caeli in duobus atriis templi Domini 4 Ki. 21:5
et transduxit filium suum per ignem et ariolatus est et observavit auguria et fecit pythones et aruspices multiplicavit ut faceret malum coram Domino et inritaret eum 4 Ki. 21:6
posuit quoque idolum luci quem fecerat in templo Domini super quo locutus est Dominus ad David et ad Salomonem filium eius in templo hoc et in Hierusalem quam elegi de cunctis tribubus Israhel ponam nomen meum in sempiternum 4 Ki. 21:7
et ultra non faciam commoveri pedem Israhel de terra quam dedi patribus eorum sic tamen si custodierint opere omnia quae praecepi eis et universam legem quam mandavit eis servus meus Moses 4 Ki. 21:8
quia fecit Manasses rex Iuda abominationes istas pessimas super omnia quae fecerunt Amorrei ante eum et peccare fecit etiam Iudam in inmunditiis suis 4 Ki. 21:11
propterea haec dicit Dominus Deus Israhel ecce ego inducam mala super Hierusalem et Iudam ut quicumque audierit tinniant ambae aures eius 4 Ki. 21:12
et extendam super Hierusalem funiculum Samariae et pondus domus Ahab et delebo Hierusalem sicut deleri solent tabulae delens vertam et ducam crebrius stilum super faciem eius 4 Ki. 21:13
dimittam vero reliquias hereditatis meae et tradam eas in manu inimicorum eius eruntque in vastitate et rapina cunctis adversariis suis 4 Ki. 21:14
eo quod fecerint malum coram me et perseveraverint inritantes me ex die qua egressi sunt patres eorum ex Aegypto usque ad diem hanc 4 Ki. 21:15
insuper et sanguinem innoxium fudit Manasses multum nimis donec impleret Hierusalem usque ad os absque peccatis suis quibus peccare fecit Iudam ut faceret malum coram Domino 4 Ki. 21:16
reliqua autem sermonum Manasse et universa quae fecit et peccatum eius quod peccavit nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Iuda 4 Ki. 21:17
dormivitque Manasses cum patribus suis et sepultus est in horto domus suae in horto Aza et regnavit Amon filius eius pro eo 4 Ki. 21:18
viginti et duo annorum erat Amon cum regnare coepisset duobusque annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Mesallemeth filia Arus de Iethba 4 Ki. 21:19
et ambulavit in omni via per quam ambulaverat pater eius servivitque inmunditiis quibus servierat pater suus et adoravit eas 4 Ki. 21:21
et dereliquit Dominum Deum patrum suorum et non ambulavit in via Domini 4 Ki. 21:22
tetenderuntque ei insidias servi sui et interfecerunt regem in domo sua 4 Ki. 21:23
percussit autem populus terrae omnes qui coniuraverant contra regem Amon et constituerunt sibi regem Iosiam filium eius pro eo 4 Ki. 21:24
sepelieruntque eum in sepulchro suo in horto Aza et regnavit Iosias filius eius pro eo 4 Ki. 21:26
octo annorum erat Iosias cum regnare coepisset et triginta uno anno regnavit in Hierusalem nomen matris eius Idida filia Phadaia de Besecath 4 Ki. 22:1
fecitque quod placitum erat coram Domino et ambulavit per omnes vias David patris sui non declinavit ad dextram sive ad sinistram 4 Ki. 22:2
deturque fabris per praepositos in domo Domini qui et distribuent eam his qui operantur in templo Domini ad instauranda sarta tecta templi 4 Ki. 22:5
tignariis videlicet et cementariis et his qui interrupta conponunt et ut emantur ligna et lapides de lapidicinis ad instaurandum templum 4 Ki. 22:6
verumtamen non supputetur eis argentum quod accipiunt sed in potestate habeant et in fide 4 Ki. 22:7
dixit autem Helcias pontifex ad Saphan scribam librum legis repperi in domo Domini deditque Helcias volumen Saphan qui et legit illud 4 Ki. 22:8
venit quoque Saphan scriba ad regem et renuntiavit ei quod praeceperat et ait conflaverunt servi tui pecuniam quae repperta est in domo Domini et dederunt ut distribueretur fabris a praefectis operum templi Domini 4 Ki. 22:9
et audisset rex verba libri legis Domini scidit vestimenta sua 4 Ki. 22:11
et praecepit Helciae sacerdoti et Ahicham filio Saphan et Achobor filio Micha et Saphan scribae et Asaiae servo regis dicens 4 Ki. 22:12
ite et consulite Dominum super me et super populo et super omni Iuda de verbis voluminis istius quod inventum est magna enim ira Domini succensa est contra nos quia non audierunt patres nostri verba libri huius ut facerent omne quod scriptum est nobis 4 Ki. 22:13
ierunt itaque Helcias sacerdos et Ahicham et Achobor et Saphan et Asaia ad Oldam propheten uxorem Sellum filii Thecue filii Araas custodis vestium quae habitabat in Hierusalem in secunda locutique sunt ad eam 4 Ki. 22:14
et illa respondit eis haec dicit Dominus Deus Israhel dicite viro qui misit vos ad me 4 Ki. 22:15
haec dicit Dominus ecce ego adducam mala super locum hunc et super habitatores eius omnia verba legis quae legit rex Iuda 4 Ki. 22:16
quia dereliquerunt me et sacrificaverunt diis alienis inritantes me in cunctis operibus manuum suarum et succendetur indignatio mea in loco hoc et non extinguetur 4 Ki. 22:17
et perterritum est cor tuum et humiliatus es coram Domino auditis sermonibus contra locum istum et habitatores eius quo videlicet fierent in stuporem et in maledictum et scidisti vestimenta tua et flevisti coram me et ego audivi ait Dominus 4 Ki. 22:19
idcirco colligam te ad patres tuos et colligeris ad sepulchrum tuum in pace ut non videant oculi tui omnia mala quae inducturus sum super locum istum 4 Ki. 22:20
et renuntiaverunt regi quod dixerat qui misit et congregati sunt ad eum omnes senes Iuda et Hierusalem 4 Ki. 23:1
ascenditque rex templum Domini et omnes viri Iuda universique qui habitant in Hierusalem cum eo sacerdotes et prophetae et omnis populus a parvo usque ad magnum legitque cunctis audientibus omnia verba libri foederis qui inventus est in domo Domini 4 Ki. 23:2
stetitque rex super gradum et percussit foedus coram Domino ut ambularent post Dominum et custodirent praecepta eius et testimonia et caerimonias in omni corde et in tota anima et suscitarent verba foederis huius quae scripta erant in libro illo adquievitque populus pacto 4 Ki. 23:3
et praecepit rex Helciae pontifici et sacerdotibus secundi ordinis et ianitoribus ut proicerent de templo Domini omnia vasa quae facta fuerant Baal et in luco et universae militiae caeli et conbusit ea foris Hierusalem in convalle Cedron et tulit pulverem eorum in Bethel 4 Ki. 23:4
et delevit aruspices quos posuerant reges Iuda ad sacrificandum in excelsis per civitates Iuda et in circuitu Hierusalem et eos qui adolebant incensum Baal et soli et lunae et duodecim signis et omni militiae caeli 4 Ki. 23:5
et efferri fecit lucum de domo Domini foras Hierusalem in convalle Cedron et conbusit eum ibi et redegit in pulverem et proiecit super sepulchrum vulgi 4 Ki. 23:6
congregavitque omnes sacerdotes de civitatibus Iuda et contaminavit excelsa ubi sacrificabant sacerdotes de Gabaa usque Bersabee et destruxit aras portarum in introitu ostii Iosue principis civitatis quod erat ad sinistram portae civitatis 4 Ki. 23:8
altaria quoque quae erant super tecta cenaculi Ahaz quae fecerant reges Iuda et altaria quae fecerat Manasses in duobus atriis templi Domini destruxit rex et cucurrit inde et dispersit cinerem eorum in torrentem Cedron 4 Ki. 23:12
excelsa quoque quae erant in Hierusalem ad dexteram partem montis Offensionis quae aedificaverat Salomon rex Israhel Astharoth idolo Sidoniorum et Chamos offensioni Moab et Melchom abominationi filiorum Ammon polluit rex 4 Ki. 23:13
et contrivit statuas et succidit lucos replevitque loca eorum ossibus mortuorum 4 Ki. 23:14
insuper et altare quod erat in Bethel excelsum quod fecerat Hieroboam filius Nabath qui peccare fecit Israhel et altare illud et excelsum destruxit atque conbusit et comminuit in pulverem succenditque etiam lucum 4 Ki. 23:15
et conversus Iosias vidit ibi sepulchra quae erant in monte misitque et tulit ossa de sepulchris et conbusit ea super altare et polluit illud iuxta verbum Domini quod locutus est vir Dei qui praedixerat verba haec 4 Ki. 23:16
et ait quis est titulus ille quem video responderuntque ei cives illius urbis sepulchrum est hominis Dei qui venit de Iuda et praedixit verba haec quae fecisti super altare Bethel 4 Ki. 23:17
et ait dimittite eum nemo commoveat ossa eius et intacta manserunt ossa illius cum ossibus prophetae qui venerat de Samaria 4 Ki. 23:18
insuper et omnia fana excelsorum quae erant in civitatibus Samariae quae fecerant reges Israhel ad inritandum Dominum abstulit Iosias et fecit eis secundum omnia opera quae fecerat in Bethel 4 Ki. 23:19
et occidit universos sacerdotes excelsorum qui erant ibi super altaria et conbusit ossa humana super ea reversusque est Hierusalem 4 Ki. 23:20
et praecepit omni populo dicens facite phase Domino Deo vestro secundum quod scriptum est in libro foederis huius 4 Ki. 23:21
nec enim factum est phase tale a diebus iudicum qui iudicaverunt Israhel et omnium dierum regum Israhel et regum Iuda 4 Ki. 23:22
sed et pythones et ariolos et figuras idolorum et inmunditias abominationesque quae fuerant in terra Iuda et in Hierusalem abstulit Iosias ut statueret verba legis quae scripta sunt in libro quem invenit Helcias sacerdos in templo Domini 4 Ki. 23:24
similis illi non fuit ante eum rex qui reverteretur ad Dominum in omni corde suo et in tota anima sua et in universa virtute sua iuxta omnem legem Mosi neque post eum surrexit similis illi 4 Ki. 23:25
dixit itaque Dominus etiam Iudam auferam a facie mea sicut abstuli Israhel et proiciam civitatem hanc quam elegi Hierusalem et domum de qua dixi erit nomen meum ibi 4 Ki. 23:27
reliqua autem verba Iosiae et universa quae fecit nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Iuda 4 Ki. 23:28
in diebus eius ascendit Pharao Necho rex Aegypti contra regem Assyriorum ad flumen Eufraten et abiit Iosias rex in occursum eius et occisus est in Mageddo cum vidisset eum 4 Ki. 23:29
et portaverunt eum servi sui mortuum de Mageddo et pertulerunt in Hierusalem et sepelierunt eum in sepulchro suo tulitque populus terrae Ioahaz filium Iosiae et unxerunt eum et constituerunt eum regem pro patre suo 4 Ki. 23:30
viginti trium annorum erat Ioahaz cum regnare coepisset et tribus mensibus regnavit in Hierusalem nomen matris eius Amithal filia Hieremiae de Lobna 4 Ki. 23:31
et fecit malum coram Domino iuxta omnia quae fecerant patres eius 4 Ki. 23:32
vinxitque eum Pharao Necho in Rebla quae est in terra Emath ne regnaret in Hierusalem et inposuit multam terrae centum talentis argenti et talento auri 4 Ki. 23:33
regemque constituit Pharao Necho Eliachim filium Iosiae pro Iosia patre eius vertitque nomen eius Ioiachim porro Ioahaz tulit et duxit in Aegyptum 4 Ki. 23:34
argentum autem et aurum dedit Ioiachim Pharaoni cum indixisset terrae per singulos ut conferretur iuxta praeceptum Pharaonis et unumquemque secundum vires suas exegit tam argentum quam aurum de populo terrae ut daret Pharaoni Necho 4 Ki. 23:35
viginti quinque annorum erat Ioiachim cum regnare coepisset et undecim annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Zebida filia Phadaia de Ruma 4 Ki. 23:36
et fecit malum coram Domino iuxta omnia quae fecerant patres eius 4 Ki. 23:37
in diebus eius ascendit Nabuchodonosor rex Babylonis et factus est ei Ioiachim servus tribus annis et rursum rebellavit contra eum 4 Ki. 24:1
inmisitque ei Dominus latrunculos Chaldeorum et latrunculos Syriae latrunculos Moab et latrunculos filiorum Ammon et inmisit eos in Iudam ut disperderent eum iuxta verbum Domini quod locutus erat per servos suos prophetas 4 Ki. 24:2
et propter sanguinem innoxium quem effudit et implevit Hierusalem cruore innocentium et ob hanc rem noluit Dominus propitiari 4 Ki. 24:4
reliqua autem sermonum Ioiachim et universa quae fecit nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Iuda et dormivit Ioiachim cum patribus suis 4 Ki. 24:5
et ultra non addidit rex Aegypti ut egrederetur de terra sua tulerat enim rex Babylonis a rivo Aegypti usque ad fluvium Eufraten omnia quae fuerant regis Aegypti 4 Ki. 24:7
decem et octo annorum erat Ioiachin cum regnare coepisset et tribus mensibus regnavit in Hierusalem nomen matris eius Naestha filia Helnathan de Hierusalem 4 Ki. 24:8
et fecit malum coram Domino iuxta omnia quae fecerat pater eius 4 Ki. 24:9
in tempore illo ascenderunt servi Nabuchodonosor regis Babylonis in Hierusalem et circumdata est urbs munitionibus 4 Ki. 24:10
egressusque est Ioiachin rex Iuda ad regem Babylonis ipse et mater eius et servi eius et principes eius et eunuchi eius et suscepit eum rex Babylonis anno octavo regni sui 4 Ki. 24:12
et protulit inde omnes thesauros domus Domini et thesauros domus regiae et concidit universa vasa aurea quae fecerat Salomon rex Israhel in templo Domini iuxta verbum Domini 4 Ki. 24:13
et transtulit omnem Hierusalem et universos principes et omnes fortes exercitus decem milia in captivitatem et omnem artificem et clusorem nihilque relictum est exceptis pauperibus populi terrae 4 Ki. 24:14
transtulit quoque Ioiachin in Babylonem et matrem regis et uxores regis et eunuchos eius et iudices terrae duxit in captivitatem de Hierusalem in Babylonem 4 Ki. 24:15
et omnes viros robustos septem milia et artifices et clusores mille omnes viros fortes et bellatores duxitque eos rex Babylonis captivos in Babylonem 4 Ki. 24:16
et constituit Matthaniam patruum eius pro eo inposuitque nomen ei Sedeciam 4 Ki. 24:17
vicesimum et primum annum aetatis habebat Sedecias cum regnare coepisset et undecim annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius erat Amithal filia Hieremiae de Lobna 4 Ki. 24:18
et fecit malum coram Domino iuxta omnia quae fecerat Ioiachim 4 Ki. 24:19
irascebatur enim Dominus contra Hierusalem et contra Iudam donec proiceret eos a facie sua recessitque Sedecias a rege Babylonis 4 Ki. 24:20
factum est autem anno nono regni eius mense decimo decima die mensis venit Nabuchodonosor rex Babylonis ipse et omnis exercitus eius in Hierusalem et circumdederunt eam et extruxerunt in circuitu eius munitiones 4 Ki. 25:1
et clausa est civitas atque vallata usque ad undecimum annum regis Sedeciae 4 Ki. 25:2
et interrupta est civitas et omnes viri bellatores nocte fugerunt per viam portae quae est inter duplicem murum ad hortum regis porro Chaldei obsidebant in circuitu civitatem fugit itaque per viam quae ducit ad campestria solitudinis 4 Ki. 25:4
et persecutus est exercitus Chaldeorum regem conprehenditque eum in planitie Hiericho et omnes bellatores qui erant cum eo dispersi sunt et reliquerunt eum 4 Ki. 25:5
filios autem Sedeciae occidit coram eo et oculos eius effodit vinxitque eum catenis et adduxit in Babylonem 4 Ki. 25:7
et succendit domum Domini et domum regis et domos Hierusalem omnemque domum conbusit igni 4 Ki. 25:9
et muros Hierusalem in circuitu destruxit omnis exercitus Chaldeorum qui erat cum principe militum 4 Ki. 25:10
reliquam autem populi partem qui remanserat in civitate et perfugas qui transfugerant ad regem Babylonis et reliquum vulgus transtulit Nabuzardan princeps militiae 4 Ki. 25:11
et de pauperibus terrae reliquit vinitores et agricolas 4 Ki. 25:12
columnas autem aereas quae erant in templo Domini et bases et mare aereum quod erat in domo Domini confregerunt Chaldei et transtulerunt aes omnium in Babylonem 4 Ki. 25:13
ollas quoque aereas et trullas et tridentes et scyphos et omnia vasa aerea in quibus ministrabant tulerunt 4 Ki. 25:14
necnon turibula et fialas quae aurea aurea et quae argentea argentea tulit princeps militiae 4 Ki. 25:15
id est columnas duas mare unum et bases quas fecerat Salomon in templo Domini non erat pondus aeris omnium vasorum 4 Ki. 25:16
decem et octo cubitos altitudinis habebat columna una et capitellum aereum super se altitudinis trium cubitorum et reticulum et malogranata super capitellum columnae omnia aerea similem et columna secunda habebat ornatum 4 Ki. 25:17
tulit quoque princeps militiae Seraian sacerdotem primum et Sophoniam sacerdotem secundum et tres ianitores 4 Ki. 25:18
et de civitate eunuchum unum qui erat praefectus super viros bellatores et quinque viros de his qui steterant coram rege quos repperit in civitate et Sopher principem exercitus qui probabat tirones de populo terrae et sex viros e vulgo qui inventi fuerant in civitate 4 Ki. 25:19
percussitque eos rex Babylonis et interfecit in Reblatha in terra Emath et translatus est Iuda de terra sua 4 Ki. 25:21
quod cum audissent omnes duces militum ipsi et viri qui erant cum eis videlicet quod constituisset rex Babylonis Godoliam venerunt ad Godoliam in Maspha Ismahel filius Nathaniae et Iohanan filius Caree et Sareia filius Thenaameth Nethophathites et Iezonias filius Maachathi ipsi et socii eorum 4 Ki. 25:23
iuravitque eis Godolias et sociis eorum dicens nolite timere servire Chaldeis manete in terra et servite regi Babylonis et bene erit vobis 4 Ki. 25:24
factum est autem in mense septimo venit Ismahel filius Nathaniae filii Elisama de semine regio et decem viri cum eo percusseruntque Godoliam qui mortuus est sed et Iudaeos et Chaldeos qui erant cum eo in Maspha 4 Ki. 25:25
consurgens autem omnis populus a parvo usque ad magnum et principes militum venerunt in Aegyptum timentes Chaldeos 4 Ki. 25:26
et locutus est ei benigna et posuit thronum eius super thronum regum qui erant cum eo in Babylone 4 Ki. 25:28
et mutavit vestes eius quas habuerat in carcere et comedebat panem semper in conspectu eius cunctis diebus vitae suae 4 Ki. 25:29
annonam quoque constituit ei absque intermissione quae et dabatur ei a rege per singulos dies omnibus diebus vitae suae 4 Ki. 25:30
Noe Sem Ham et Iafeth 1 Par. 1:4
filii Iafeth Gomer Magog Madai et Iavan Thubal Mosoch Thiras 1 Par. 1:5
porro filii Gomer Aschenez et Rifath et Thogorma 1 Par. 1:6
filii autem Iavan Elisa et Tharsis Cetthim et Dodanim 1 Par. 1:7
filii Ham Chus et Mesraim Phut et Chanaan 1 Par. 1:8
filii autem Chus Saba et Evila Sabatha et Rechma et Sabathaca porro filii Rechma Saba et Dadan 1 Par. 1:9
Mesraim vero genuit Ludim et Anamim et Laabim et Nepthuim 1 Par. 1:11
Phethrosim quoque et Chasluim de quibus egressi sunt Philisthim et Capthurim 1 Par. 1:12
Chanaan vero genuit Sidonem primogenitum et Heth 1 Par. 1:13
Iebuseum quoque et Amorreum et Gergeseum 1 Par. 1:14
Evheumque et Aruceum et Asineum 1 Par. 1:15
Aradium quoque et Samareum et Ematheum 1 Par. 1:16
filii Sem Aelam et Assur et Arfaxad et Lud et Aram et Us et Hul et Gothor et Mosoch 1 Par. 1:17
Arfaxad autem genuit Sala qui et ipse genuit Heber 1 Par. 1:18
porro Heber nati sunt duo filii nomen uni Phaleg quia in diebus eius divisa est terra et nomen fratris eius Iectan 1 Par. 1:19
Iectan autem genuit Helmodad et Saleph et Asermoth et Iare 1 Par. 1:20
Aduram quoque et Uzal et Decla 1 Par. 1:21
Ebal etiam et Abimahel et Saba necnon 1 Par. 1:22
et Ophir et Evila et Iobab omnes isti filii Iectan 1 Par. 1:23
filii autem Abraham Isaac et Ismahel 1 Par. 1:28
et hae generationes eorum primogenitus Ismahelis Nabaioth et Cedar et Adbeel et Mabsam 1 Par. 1:29
Masma et Duma Massa Adad et Thema 1 Par. 1:30
filii autem Cetthurae concubinae Abraham quos genuit Zamram Iecsan Madan Madian Iesboc Sue porro filii Iecsan Saba et Dadan 1 Par. 1:32
filii autem Madian Epha et Apher et Enoch et Abida et Eldaa omnes hii filii Cetthurae 1 Par. 1:33
generavit autem Abraham Isaac cuius fuerunt filii Esau et Israhel 1 Par. 1:34
filii Sobal Alian et Manaath et Ebal et Sepphi et Onam filii Sebeon Aia et Ana filii Ana Dison 1 Par. 1:40
filii Dison Amaran et Eseban et Iethran et Charan 1 Par. 1:41
filii Eser Balaan et Zaban et Iacan filii Dison Us et Aran 1 Par. 1:42
isti sunt reges qui imperaverunt in terra Edom antequam esset rex super filios Israhel Bale filius Beor et nomen civitatis eius Denaba 1 Par. 1:43
mortuus est autem Bale et regnavit pro eo Iobab filius Zare de Bosra 1 Par. 1:44
cumque et Iobab fuisset mortuus regnavit pro eo Husam de terra Themanorum 1 Par. 1:45
obiit quoque et Husam et regnavit pro eo Adad filius Badad qui percussit Madian in terra Moab et nomen civitatis eius Avith 1 Par. 1:46
cumque et Adad fuisset mortuus regnavit pro eo Semla de Masreca 1 Par. 1:47
sed et Semla mortuus est et regnavit pro eo Saul de Rooboth quae iuxta amnem sita est 1 Par. 1:48
sed et hic mortuus est et regnavit pro eo Adad cuius urbis fuit nomen Phou et appellata est uxor eius Mehetabel filia Matred filiae Mezaab 1 Par. 1:50
filii autem Israhel Ruben Symeon Levi Iuda Isachar et Zabulon 1 Par. 2:1
filii Iuda Her Aunan Sela tres nati sunt ei de filia Sue Chananitidis fuit autem Her primogenitus Iuda malus coram Domino et occidit eum 1 Par. 2:3
Thamar autem nurus eius peperit ei Phares et Zara omnes ergo filii Iuda quinque 1 Par. 2:4
filii autem Phares Esrom et Hamul 1 Par. 2:5
filii quoque Zarae Zamri et Ethan et Eman Chalchal quoque et Darda simul quinque 1 Par. 2:6
filii Carmi Achar qui turbavit Israhel et peccavit in furto anathematis 1 Par. 2:7
filii autem Esrom qui nati sunt ei Ieremahel et Ram et Chalubi 1 Par. 2:9
Boez vero genuit Obed qui et ipse genuit Isai 1 Par. 2:12
quorum sorores fuerunt Sarvia et Abigail filii Sarviae Abisai Ioab et Asahel tres 1 Par. 2:16
Chaleb vero filius Esrom accepit uxorem nomine Azuba de qua genuit Ierioth fueruntque filii eius Iesar et Sobab et Ardon 1 Par. 2:18
porro Ur genuit Uri et Uri genuit Beselehel 1 Par. 2:20
post haec ingressus est Esrom ad filiam Machir patris Galaad et accepit eam cum esset annorum sexaginta quae peperit ei Segub 1 Par. 2:21
sed et Segub genuit Iair et possedit viginti tres civitates in terra Galaad 1 Par. 2:22
cepitque Gessur et Aram oppida Iair et Canath et viculos eius sexaginta civitatum omnes isti filii Machir patris Galaad 1 Par. 2:23
nati sunt autem filii Hieramehel primogeniti Esrom Ram primogenitus eius et Buna et Aran et Asom et Ahia 1 Par. 2:25
sed et filii Ram primogeniti Hieramehel fuerunt Moos et Iamin et Achar 1 Par. 2:27
Onam autem habuit filios Semmei et Iada filii autem Semmei Nadab et Abisur 1 Par. 2:28
nomen vero uxoris Abisur Abiail quae peperit Ahobban et Molid 1 Par. 2:29
filii autem Nadab fuerunt Saled et Apphaim mortuus est autem Saled absque liberis 1 Par. 2:30
filii autem Iada fratris Semmei Iether et Ionathan sed et Iether mortuus est absque liberis 1 Par. 2:32
porro Ionathan genuit Phaleth et Ziza isti fuerunt filii Hieramehel 1 Par. 2:33
Sesan autem non habuit filios sed filias et servum aegyptium nomine Ieraa 1 Par. 2:34
Eththei autem genuit Nathan et Nathan genuit Zabad 1 Par. 2:36
Zabad quoque genuit Ophlal et Ophlal genuit Obed 1 Par. 2:37
filii autem Chaleb fratris Hieramehel Mosa primogenitus eius ipse est pater Ziph et filii Maresa patris Hebron 1 Par. 2:42
porro filii Hebron Core et Thapphu et Recem et Samma 1 Par. 2:43
Samma autem genuit Raam patrem Iercaam et Recem genuit Semmei 1 Par. 2:44
filius Semmei Maon et Maon pater Bethsur 1 Par. 2:45
Epha autem concubina Chaleb peperit Arran et Musa et Gezez porro Arran genuit Gezez 1 Par. 2:46
filii Iadai Regom et Iotham et Gesum et Phaleth et Epha et Saaph 1 Par. 2:47
concubina Chaleb Maacha peperit Saber et Tharana 1 Par. 2:48
genuit autem Saaph pater Madmena Sue patrem Machbena et patrem Gabaa filia vero Chaleb fuit Achsa 1 Par. 2:49
et de cognatione Cariathiarim Iethrei et Apphutei et Semathei et Maserei ex his egressi sunt Saraitae et Esthaolitae 1 Par. 2:53
filii Salma Bethleem et Netophathi coronae domus Ioab et dimidium requietionis Sarai 1 Par. 2:54
cognationes quoque scribarum habitantium in Iabis canentes atque resonantes et in tabernaculis commorantes hii sunt Cinei qui venerunt de calore patris domus Rechab 1 Par. 2:55
sex ergo nati sunt ei in Hebron ubi regnavit septem annis et sex mensibus triginta autem et tribus annis regnavit in Hierusalem 1 Par. 3:4
porro in Hierusalem nati sunt ei filii Samaa et Sobab et Nathan et Salomon quattuor de Bethsabee filia Amihel 1 Par. 3:5
Iebaar quoque et Elisama 1 Par. 3:6
et Eliphalet et Noge et Napheg et Iaphie 1 Par. 3:7
necnon Elisama et Heliade et Eliphalet novem 1 Par. 3:8
et huius Amasias filius genuit Azariam porro Azariae filius Ioatham 1 Par. 3:12
sed et Manasses genuit Amon patrem Iosiae 1 Par. 3:14
de Ioacim natus est Iechonias et Sedecias 1 Par. 3:16
Melchiram Phadaia Sennaser et Iecemia Sama et Nadabia 1 Par. 3:18
de Phadaia orti sunt Zorobabel et Semei Zorobabel genuit Mosollam Ananiam et Salomith sororem eorum 1 Par. 3:19
Asabamque et Ohol et Barachiam et Asadiam Iosabesed quinque 1 Par. 3:20
filius Secheniae Semeia cuius filii Attus et Iegal et Baria et Naaria et Saphat sex numero 1 Par. 3:22
filius Naariae Helioenai et Ezechias et Ezricam tres 1 Par. 3:23
filii Helioenai Oduia et Heliasub et Pheleia et Accub et Iohanan et Dalaia et Anani septem 1 Par. 3:24
filii Iuda Phares Esrom et Carmi et Ur et Subal 1 Par. 4:1
Reaia vero filius Subal genuit Ieth de quo nati sunt Ahimai et Laed hae cognationes Sarathi 1 Par. 4:2
ista quoque stirps Hetam Iezrahel et Iesema et Iedebos nomenque sororis eorum Asalelphuni 1 Par. 4:3
Phunihel autem pater Gedor et Ezer pater Osa isti sunt filii Ur primogeniti Ephrata patris Bethleem 1 Par. 4:4
Asur vero patris Thecue erant duae uxores Halaa et Naara 1 Par. 4:5
peperit autem ei Naara Oozam et Epher et Themani et Asthari isti sunt filii Naara 1 Par. 4:6
porro filii Halaa Sereth Isaar et Ethnan 1 Par. 4:7
Cos autem genuit Anob et Sobaba et cognationem Aral filii Arum 1 Par. 4:8
fuit autem Iabes inclitus prae fratribus suis et mater eius vocavit nomen illius Iabes dicens quia peperi eum in dolore 1 Par. 4:9
invocavit vero Iabes Deum Israhel dicens si benedicens benedixeris mihi et dilataveris terminos meos et fuerit manus tua mecum et feceris me a malitia non opprimi et praestitit Deus quae precatus est 1 Par. 4:10
porro Esthon genuit Bethrapha et Phesse et Thena patrem urbis Naas hii sunt viri Recha 1 Par. 4:12
filii autem Cenez Othonihel et Saraia porro filii Othonihel Athath 1 Par. 4:13
et Maonathi genuit Ophra Saraias autem genuit Ioab patrem vallis Artificum ibi quippe artifices erant 1 Par. 4:14
filii vero Chaleb filii Iephonne Hir et Hela et Nahem filiique Hela et Cenez 1 Par. 4:15
filii quoque Iallelel Ziph et Zipha Thiria et Asrahel 1 Par. 4:16
et filii Ezra Iether et Mered et Epher et Ialon genuitque Mariam et Sammai et Iesba patrem Esthamo 1 Par. 4:17
uxor quoque eius Iudaia peperit Iared patrem Gedor et Heber patrem Soccho et Hicuthihel patrem Zano hii autem filii Beththiae filiae Pharaonis quam accepit Mered 1 Par. 4:18
et filii uxoris Odaiae sororis Naham patris Ceila Garmi et Esthamo qui fuit de Machathi 1 Par. 4:19
filii quoque Simon Amnon et Rena filius Anan et Thilon et filii Iesi Zoeth et Benzoeth 1 Par. 4:20
filii Sela filii Iuda Her pater Lecha et Laada pater Maresa et cognationes Domus operantium byssum in domo Iuramenti 1 Par. 4:21
et Qui stare fecit solem virique Mendacii et Securus et Incendens qui principes fuerunt in Moab et qui reversi sunt in Leem haec autem verba vetera 1 Par. 4:22
hii sunt figuli habitantes in plantationibus et in praesepibus apud regem in operibus eius commoratique sunt ibi 1 Par. 4:23
filii Symeon Namuhel et Iamin Iarib Zara Saul 1 Par. 4:24
filii Semei sedecim et filiae sex fratres autem eius non habuerunt filios multos et universa cognatio non potuit adaequare summam filiorum Iuda 1 Par. 4:27
habitaverunt autem in Bersabee et Molada et Asarsual 1 Par. 4:28
et in Ballaa et in Asom et in Tholad 1 Par. 4:29
et in Bathuhel et in Orma et in Siceleg 1 Par. 4:30
et in Bethmarchaboth et in Asarsusim et in Bethberai et in Saarim hae civitates eorum usque ad regem David 1 Par. 4:31
villae quoque eorum Etham et Aen et Remmon et Thochen et Asan civitates quinque 1 Par. 4:32
et universi viculi eorum per circuitum civitatum istarum usque ad Baal haec est habitatio eorum et sedum distributio 1 Par. 4:33
Masobab quoque et Iemlech et Iosa filius Amasiae 1 Par. 4:34
et Iohel et Ieu filius Iosabiae filii Saraiae filii Asihel 1 Par. 4:35
et Helioenai et Iacoba et Isuaia et Asaia et Adihel et Isimihel et Banaia 1 Par. 4:36
isti sunt nominati principes in cognationibus suis et in domo adfinitatum suarum multiplicati sunt vehementer 1 Par. 4:38
et profecti sunt ut ingrederentur in Gador usque ad orientem vallis et ut quaererent pascua gregibus suis 1 Par. 4:39
inveneruntque pascuas uberes et valde bonas et terram latissimam et quietam et fertilem in qua ante habitaverunt de stirpe Ham 1 Par. 4:40
hii ergo venerunt quos supra descripsimus nominatim in diebus Ezechiae regis Iuda et percusserunt tabernacula eorum et habitatores qui inventi fuerant ibi et deleverunt eos usque in praesentem diem habitaveruntque pro eis quoniam uberrimas ibidem pascuas reppererunt 1 Par. 4:41
de filiis quoque Symeon abierunt in montem Seir viri quingenti habentes principes Phaltiam et Nahariam et Raphaiam et Ozihel filios Iesi 1 Par. 4:42
et percusserunt reliquias quae evadere potuerant Amalechitarum et habitaverunt ibi pro eis usque ad diem hanc 1 Par. 4:43
filii quoque Ruben primogeniti Israhel ipse quippe fuit primogenitus eius sed cum violasset torum patris sui data sunt primogenita eius filiis Ioseph filii Israhel et non est ille reputatus in primogenitum 1 Par. 5:1
filii ergo Ruben primogeniti Israhel Enoch et Phallu Esrom et Charmi 1 Par. 5:3
Beera filius eius quem captivum duxit Theglathphalnasar rex Assyriorum et fuit princeps in tribu Ruben 1 Par. 5:6
fratres autem eius et universa cognatio quando numerabantur per familias suas habuerunt principes Ieihel et Zacchariam 1 Par. 5:7
porro Bala filius Azaz filii Samma filii Iohel ipse habitavit in Aroer usque ad Nebo et Beelmeon 1 Par. 5:8
contra orientalem quoque plagam habitavit usque ad introitum heremi et flumen Eufraten multum quippe iumentorum numerum possidebat in terra Galaad 1 Par. 5:9
in diebus autem Saul proeliati sunt contra Agareos et interfecerunt illos habitaveruntque pro eis in tabernaculis eorum in omni plaga quae respicit ad orientem Galaad 1 Par. 5:10
Iohel in capite et Saphan secundus Ianai autem et Saphat in Basan 1 Par. 5:12
fratres vero eorum secundum domos cognationum suarum Michahel et Mosollam et Sebe et Iori et Iachan et Zie et Heber septem 1 Par. 5:13
et habitaverunt in Galaad et in Basan et in viculis eius et in cunctis suburbanis Saron usque ad terminos 1 Par. 5:16
omnes hii numerati sunt in diebus Ioatham regis Iuda et in diebus Hieroboam regis Israhel 1 Par. 5:17
filii Ruben et Gad et dimidiae tribus Manasse viri bellatores scuta portantes et gladios et tendentes arcum eruditique ad proelia quadraginta quattuor milia et septingenti sexaginta procedentes ad pugnam 1 Par. 5:18
dimicaverunt contra Agarenos Iturei vero et Naphei et Nodab 1 Par. 5:19
praebuerunt eis auxilium traditique sunt in manus eorum Agareni et universi qui fuerant cum eis quia Deum invocaverunt cum proeliarentur et exaudivit eos eo quod credidissent in eum 1 Par. 5:20
ceperuntque omnia quae possederant camelorum quinquaginta milia et ovium ducenta quinquaginta milia asinos duo milia et animas hominum centum milia 1 Par. 5:21
filii quoque dimidiae tribus Manasse possederunt terram a finibus Basan usque Baalhermon et Sanir et montem Hermon ingens quippe numerus erat 1 Par. 5:23
et hii fuerunt principes domus cognationis eorum Epher et Iesi et Helihel Ezrihel et Hieremia et Odoia et Iedihel viri fortissimi et potentes et nominati duces in familiis suis 1 Par. 5:24
reliquerunt autem Deum patrum suorum et fornicati sunt post deos populorum terrae quos abstulit Dominus coram eis 1 Par. 5:25
et suscitavit Deus Israhel spiritum Ful regis Assyriorum et spiritum Theglathphalnasar regis Assur et transtulit Ruben et Gad et dimidium tribus Manasse et adduxit eos in Alae et Abor et Ara et fluvium Gozan usque ad diem hanc 1 Par. 5:26
filii Caath Amram Isaar Hebron et Ozihel 1 Par. 6:2
filii Amram Aaron Moses et Maria filii Aaron Nadab et Abiu Eleazar et Ithamar 1 Par. 6:3
Eleazar genuit Finees et Finees genuit Abisue 1 Par. 6:4
Abisue vero genuit Bocci et Bocci genuit Ozi 1 Par. 6:5
Ozi genuit Zaraiam et Zaraias genuit Meraioth 1 Par. 6:6
porro Meraioth genuit Amariam et Amarias genuit Ahitob 1 Par. 6:7
genuit autem Azarias Amariam et Amarias genuit Ahitob 1 Par. 6:11
Ahitob genuit Sadoc et Sadoc genuit Sellum 1 Par. 6:12
Sellum genuit Helciam et Helcias genuit Azariam 1 Par. 6:13
Azarias genuit Saraiam et Saraias genuit Iosedec 1 Par. 6:14
porro Iosedec egressus est quando transtulit Dominus Iudam et Hierusalem per manus Nabuchodonosor 1 Par. 6:15
filii ergo Levi Gersom Caath et Merari 1 Par. 6:16
et haec nomina filiorum Gersom Lobeni et Semei 1 Par. 6:17
filii Caath Amram et Isaar et Hebron et Ozihel 1 Par. 6:18
filii Merari Mooli et Musi hae autem cognationes Levi secundum familias eorum 1 Par. 6:19
filii Helcana Amasai et Ahimoth 1 Par. 6:25
filii Samuhel primogenitus Vasseni et Abia 1 Par. 6:28
et ministrabant coram tabernaculo testimonii canentes donec aedificaret Salomon domum Domini in Hierusalem stabant autem iuxta ordinem suum in ministerio 1 Par. 6:32
et fratres eius Asaph qui stabat a dextris eius Asaph filius Barachiae filii Samaa 1 Par. 6:39
Aaron vero et filii eius adolebant incensum super altare holocausti et super altare thymiamatis in omne opus sancti sanctorum et ut precarentur pro Israhel iuxta omnia quae praecepit Moses servus Dei 1 Par. 6:49
et haec habitacula eorum per vicos atque confinia filiorum scilicet Aaron iuxta cognationes Caathitarum ipsis enim sorte contigerat 1 Par. 6:54
dederunt igitur eis Hebron in terra Iuda et suburbana eius per circuitum 1 Par. 6:55
agros autem civitatis et villas Chaleb filio Iephonne 1 Par. 6:56
porro filiis Aaron dederunt civitates ad confugiendum Hebron et Lobna et suburbana eius 1 Par. 6:57
Iether quoque et Esthmo cum suburbanis suis sed et Helon et Dabir cum suburbanis suis 1 Par. 6:58
Asan quoque et Bethsemes et suburbana eorum 1 Par. 6:59
de tribu autem Beniamin Gabee et suburbana eius et Almath cum suburbanis suis Anathoth quoque cum suburbanis suis omnes civitates tredecim per cognationes suas 1 Par. 6:60
porro filiis Gersom per cognationes suas de tribu Isachar et de tribu Aser et de tribu Nepthali et de tribu Manasse in Basan urbes tredecim 1 Par. 6:62
filiis autem Merari per cognationes suas de tribu Ruben et de tribu Gad et de tribu Zabulon dederunt sorte civitates duodecim 1 Par. 6:63
dederunt quoque filii Israhel Levitis civitates et suburbana earum 1 Par. 6:64
dederuntque per sortem ex tribu filiorum Iuda et ex tribu filiorum Symeon et ex tribu filiorum Beniamin urbes has quas vocaverunt nominibus suis 1 Par. 6:65
et his qui erant ex cognatione filiorum Caath fueruntque civitates in terminis eorum de tribu Ephraim 1 Par. 6:66
dederunt ergo eis urbes ad confugiendum Sychem cum suburbanis suis in monte Ephraim et Gazer cum suburbanis suis 1 Par. 6:67
Hicmaam quoque cum suburbanis suis et Bethoron similiter 1 Par. 6:68
necnon et Helon cum suburbanis suis et Gethremmon in eundem modum 1 Par. 6:69
porro ex dimidia tribu Manasse Aner et suburbana eius Balaam et suburbana eius his videlicet qui de cognatione filiorum Caath reliqui erant 1 Par. 6:70
filiis autem Gersom de cognatione dimidiae tribus Manasse Gaulon in Basan et suburbana eius et Astharoth cum suburbanis suis 1 Par. 6:71
de tribu Isachar Cedes et suburbana eius et Dabereth cum suburbanis suis 1 Par. 6:72
Ramoth quoque et suburbana illius et Anem cum suburbanis suis 1 Par. 6:73
de tribu vero Aser Masal cum suburbanis suis et Abdon similiter 1 Par. 6:74
Acac quoque et suburbana eius et Roob cum suburbanis suis 1 Par. 6:75
porro de tribu Nepthali Cedes in Galilea et suburbana eius Amon cum suburbanis suis et Cariathaim et suburbana eius 1 Par. 6:76
filiis autem Merari residuis de tribu Zabulon Remmono et suburbana eius et Thabor cum suburbanis suis 1 Par. 6:77
trans Iordanem quoque ex adverso Hiericho contra orientem Iordanis de tribu Ruben Bosor in solitudine cum suburbanis suis et Iasa cum suburbanis suis 1 Par. 6:78
Cademoth quoque et suburbana eius et Miphaath cum suburbanis suis 1 Par. 6:79
necnon de tribu Gad Ramoth in Galaad et suburbana eius et Manaim cum suburbanis suis 1 Par. 6:80
sed et Esbon cum suburbanis eius et Iezer cum suburbanis suis 1 Par. 6:81
porro filii Isachar Thola et Phua Iasub et Samaron quattuor 1 Par. 7:1
filii Thola Ozi et Raphaia et Ierihel et Iemai et Iebsem et Samuhel principes per domos cognationum suarum de stirpe Thola viri fortissimi numerati sunt in diebus David viginti duo milia sescenti 1 Par. 7:2
filii Ozi Iezraia de quo nati sunt Michahel et Obadia et Iohel et Iesia quinque omnes principes 1 Par. 7:3
cumque eis per familias et populos suos accincti ad proelium viri fortissimi triginta sex milia multas enim habuere uxores et filios 1 Par. 7:4
Beniamin Bale et Bochor et Iadihel tres 1 Par. 7:6
filii Bale Esbon et Ozi et Ozihel et Ierimoth et Urai quinque principes familiarum et ad pugnandum robustissimi numerus autem eorum viginti duo milia et triginta quattuor 1 Par. 7:7
porro filii Bochor Zamira et Ioas et Eliezer et Helioenai et Amri et Ierimoth et Abia et Anathoth et Almathan omnes hii filii Bochor 1 Par. 7:8
numerati sunt autem per familias suas principes cognationum ad bella fortissimi viginti milia et ducenti 1 Par. 7:9
porro filii Iadihel Balan filii autem Balan Hieus et Beniamin et Ahoth et Chanana et Iothan et Tharsis et Haisaar 1 Par. 7:10
omnes hii filii Iadihel principes cognationum suarum viri fortissimi decem et septem milia et ducenti ad proelium procedentes 1 Par. 7:11
Sephan quoque et Apham filii Hir et Asim filii Aer 1 Par. 7:12
filii autem Nepthali Iasihel et Guni et Asar et Sellum filii Balaa 1 Par. 7:13
Machir autem accepit uxores filiis suis Happhim et Sepham et habuit sororem nomine Maacha nomen autem secundi Salphaad nataeque sunt Salphaad filiae 1 Par. 7:15
et peperit Maacha uxor Machir filium vocavitque nomen eius Phares porro nomen fratris eius Sares et filii eius Ulam et Recem 1 Par. 7:16
soror autem eius Regina peperit virum Decorum et Abiezer et Moola 1 Par. 7:18
erant autem filii Semida Ahin et Sechem et Leci et Aniam 1 Par. 7:19
filii autem Ephraim Suthala Bareth filius eius Thaath filius eius Elada filius eius Thaath filius eius et huius filius Zabad 1 Par. 7:20
et huius filius Suthala et huius filius Ezer et Elad occiderunt autem eos viri Geth indigenae quia descenderant ut invaderent possessiones eorum 1 Par. 7:21
luxit igitur Ephraim pater eorum multis diebus et venerunt fratres eius ut consolarentur eum 1 Par. 7:22
ingressusque est ad uxorem suam quae concepit et peperit filium et vocavit nomen eius Beria eo quod in malis domus eius ortus esset 1 Par. 7:23
filia autem eius fuit Sara quae aedificavit Bethoron inferiorem et superiorem et Ozensara 1 Par. 7:24
porro filius eius Rapha et Reseph et Thale de quo natus est Thaan 1 Par. 7:25
possessio autem eorum et habitatio Bethel cum filiabus suis et contra orientem Noran ad occidentalem plagam Gazer et filiae eius Sychem quoque cum filiabus suis usque Aza et filias eius 1 Par. 7:28
iuxta filios quoque Manasse Bethsan et filias eius Thanach et filias eius Mageddo et filias eius Dor et filias eius in his habitaverunt filii Ioseph filii Israhel 1 Par. 7:29
filii Aser Iomna et Iesua et Isui et Baria et Sara soror eorum 1 Par. 7:30
filii autem Baria Heber et Melchihel ipse est pater Barzaith 1 Par. 7:31
Heber autem genuit Iephlat et Somer et Otham et Suaa sororem eorum 1 Par. 7:32
filii Iephlat Phosech et Chamaal et Asoth hii filii Iephlat 1 Par. 7:33
porro filii Somer Ahi et Roaga et Iaba et Aram 1 Par. 7:34
filii autem Helem fratris eius Supha et Iemna et Selles et Amal 1 Par. 7:35
filii Supha Sue Arnaphed et Sual et Beri et Iamra 1 Par. 7:36
Bosor et Od et Samma et Salusa et Iethran et Bera 1 Par. 7:37
filii Iether Iephonne et Phaspha et Ara 1 Par. 7:38
filii autem Olla Aree et Anihel et Resia 1 Par. 7:39
Nuaha quartum et Rapha quintum 1 Par. 8:2
fueruntque filii Bale Addaor et Gera et Abiud 1 Par. 8:3
Abisue quoque et Neman et Ahoe 1 Par. 8:4
sed et Gera et Sephuphan et Uram 1 Par. 8:5
Nooman autem et Achia et Gera ipse transtulit eos et genuit Oza et Ahiud 1 Par. 8:7
porro Saarim genuit in regione Moab postquam dimisit Usim et Bara uxores suas 1 Par. 8:8
genuit autem de Edes uxore sua Iobab et Sebia et Mosa et Molchom 1 Par. 8:9
Iehus quoque et Sechia et Marma hii sunt filii eius principes in familiis suis 1 Par. 8:10
Meusim vero genuit Abitob et Elphaal 1 Par. 8:11
porro filii Elphaal Heber et Misaam et Samad hic aedificavit Ono et Lod et filias eius 1 Par. 8:12
Bara autem et Samma principes cognationum habitantium in Aialon hii fugaverunt habitatores Geth 1 Par. 8:13
et Haio et Sesac et Ierimoth 1 Par. 8:14
et Zabadia et Arod et Eder 1 Par. 8:15
Michahel quoque et Iespha et Ioaa filii Baria 1 Par. 8:16
et Zabadia et Mosollam et Ezeci et Heber 1 Par. 8:17
et Iesamari et Iezlia et Iobab filii Elphaal 1 Par. 8:18
et Iacim et Zechri et Zabdi 1 Par. 8:19
et Helioenai et Selethai et Helihel 1 Par. 8:20
et Adaia et Baraia et Samarath filii Semei 1 Par. 8:21
et Iesphan et Heber et Helihel 1 Par. 8:22
et Abdon et Zechri et Hanan 1 Par. 8:23
et Anania et Ailam et Anathothia 1 Par. 8:24
et Iephdaia et Phanuhel filii Sesac 1 Par. 8:25
et Samsari et Sooria et Otholia 1 Par. 8:26
et Iersia et Helia et Zechri filii Ieroam 1 Par. 8:27
hii patriarchae et cognationum principes qui habitaverunt in Hierusalem 1 Par. 8:28
in Gabaon autem habitaverunt Abigabaon et nomen uxoris eius Maacha 1 Par. 8:29
filiusque eius primogenitus Abdon et Sur et Cis et Baal et Nadab 1 Par. 8:30
Gedor quoque et Ahio et Zacher 1 Par. 8:31
et Macelloth genuit Samaa habitaveruntque ex adverso fratrum suorum in Hierusalem cum fratribus suis 1 Par. 8:32
Ner autem genuit Cis et Cis genuit Saul porro Saul genuit Ionathan et Melchisuae et Abinadab et Esbaal 1 Par. 8:33
filius autem Ionathan Meribbaal et Meribbaal genuit Micha 1 Par. 8:34
filii Micha Phithon et Melech et Thara et Ahaz 1 Par. 8:35
et Ahaz genuit Ioada et Ioada genuit Almoth et Azmoth et Zamari porro Zamari genuit Mosa 1 Par. 8:36
et Mosa genuit Baana cuius filius fuit Rapha de quo ortus est Elasa qui genuit Asel 1 Par. 8:37
filii autem Esec fratris eius Ulam primogenitus et Us secundus et Eliphalet tertius 1 Par. 8:39
fueruntque filii Ulam viri robustissimi et magno robore tendentes arcum et multos habentes filios ac nepotes usque ad centum quinquaginta omnes hii filii Beniamin 1 Par. 8:40
universus ergo Israhel dinumeratus est et summa eorum scripta est in libro regum Israhel et Iuda translatique sunt in Babylonem propter delictum suum 1 Par. 9:1
qui autem habitaverunt primi in possessionibus et in urbibus suis Israhel et sacerdotes Levitae et Nathinnei 1 Par. 9:2
commorati sunt in Hierusalem de filiis Iuda et de filiis Beniamin de filiis quoque Ephraim et Manasse 1 Par. 9:3
et de Siloni Asaia primogenitus et filii eius 1 Par. 9:5
de filiis autem Zara Ieuhel et fratres eorum sescenti nonaginta 1 Par. 9:6
et Iobania filius Hieroam et Hela filius Ozi filii Mochori et Mosollam filius Saphatiae filii Rahuhel filii Iebaniae 1 Par. 9:8
et fratres eorum per familias suas nongenti quinquaginta sex omnes hii principes cognationum per domos patrum suorum 1 Par. 9:9
de sacerdotibus autem Iedaia Ioiarib et Iachin 1 Par. 9:10
porro Adaias filius Hieroam filii Phasor filii Melchia et Masaia filius Adihel filii Iezra filii Mosollam filii Mosollamoth filii Emmer 1 Par. 9:12
Bacbacar quoque carpentarius et Galal et Mathania filius Micha filii Zechri filii Asaph 1 Par. 9:15
et Obdia filius Semeiae filii Galal filii Idithun et Barachia filius Asa filii Helcana qui habitavit in atriis Netophathi 1 Par. 9:16
ianitores autem Sellum et Acub et Telmon et Ahiman et frater eorum Sellum princeps 1 Par. 9:17
Sellum vero filius Core filii Abiasaph filii Core cum fratribus suis et domo patris sui hii sunt Coritae super opera ministerii custodes vestibulorum tabernaculi et familiae eorum per vices castrorum Domini custodientes introitum 1 Par. 9:19
omnes hii electi in ostiarios per portas ducenti duodecim et descripti in villis propriis quos constituerunt David et Samuhel videns in fide sua 1 Par. 9:22
tam ipsos quam filios eorum in ostiis domus Domini et in tabernaculo vicibus suis 1 Par. 9:23
per quattuor ventos erant ostiarii id est ad orientem et ad occidentem ad aquilonem et ad austrum 1 Par. 9:24
fratres autem eorum in viculis morabantur et veniebant in sabbatis suis de tempore usque ad tempus 1 Par. 9:25
his quattuor Levitis creditus erat omnis numerus ianitorum et erant super exedras et thesauros domus Domini 1 Par. 9:26
de horum grege erant et super vasa ministerii ad numerum enim et inferebantur vasa et efferebantur 1 Par. 9:28
de ipsis et qui credita habebant utensilia sanctuarii praeerant similae et vino et oleo et turi et aromatibus 1 Par. 9:29
et Matthathias Levites primogenitus Sellum Coritae praefectus erat eorum quae in sartagine frigebantur 1 Par. 9:31
hii sunt principes cantorum per familias Levitarum qui in exedris morabantur ita ut die et nocte iugiter suo ministerio deservirent 1 Par. 9:33
in Gabaon autem commorati sunt pater Gabaon Iaihel et nomen uxoris eius Maacha 1 Par. 9:35
filius primogenitus eius Abdon et Sur et Cis et Baal et Ner et Nadab 1 Par. 9:36
Gedor quoque et Ahio et Zaccharias et Macelloth 1 Par. 9:37
Ner autem genuit Cis et Cis genuit Saul et Saul genuit Ionathan et Melchisuae et Abinadab et Esbaal 1 Par. 9:39
filius autem Ionathan Meribbaal et Meribbaal genuit Micha 1 Par. 9:40
porro filii Micha Phiton et Malech et Thara 1 Par. 9:41
Ahaz autem genuit Iara et Iara genuit Alamath et Azmoth et Zamri et Zamri genuit Mosa 1 Par. 9:42
Philisthim autem pugnabant contra Israhel fugeruntque viri Israhel Palestinos et ceciderunt vulnerati in monte Gelboe 1 Par. 10:1
cumque adpropinquassent Philisthei persequentes Saul et filios eius percusserunt Ionathan et Abinadab et Melchisuae filios Saul 1 Par. 10:2
et adgravatum est proelium contra Saul inveneruntque eum sagittarii et vulneraverunt iaculis 1 Par. 10:3
et dixit Saul ad armigerum suum evagina gladium tuum et interfice me ne forte veniant incircumcisi isti et inludant mihi noluit autem armiger eius hoc facere timore perterritus arripuit igitur Saul ensem et inruit in eum 1 Par. 10:4
quod cum vidisset armiger eius videlicet mortuum esse Saul inruit etiam ipse in gladium suum et mortuus est 1 Par. 10:5
interiit ergo Saul et tres filii eius et omnis domus illius pariter concidit 1 Par. 10:6
quod cum vidissent viri Israhel qui habitabant in campestribus fugerunt et Saul ac filiis eius mortuis dereliquerunt urbes suas et huc illucque dispersi sunt veneruntque Philisthim et habitaverunt in eis 1 Par. 10:7
die igitur altero detrahentes Philisthim spolia caesorum invenerunt Saul et filios eius iacentes in monte Gelboe 1 Par. 10:8
cumque spoliassent eum et amputassent caput armisque nudassent miserunt in terram suam ut circumferretur et ostenderetur idolorum templis et populis 1 Par. 10:9
arma autem eius consecraverunt in fano dei sui et caput adfixerunt in templo Dagon 1 Par. 10:10
consurrexerunt singuli virorum fortium et tulerunt cadavera Saul et filiorum eius adtuleruntque ea in Iabes et sepelierunt ossa eorum subter quercum quae erat in Iabes et ieiunaverunt septem diebus 1 Par. 10:12
mortuus est ergo Saul propter iniquitates suas eo quod praevaricatus sit mandatum Domini quod praeceperat et non custodierit illud sed insuper etiam pythonissam consuluerit 1 Par. 10:13
nec speraverit in Domino propter quod et interfecit eum et transtulit regnum eius ad David filium Isai 1 Par. 10:14
congregatus est igitur omnis Israhel ad David in Hebron dicens os tuum sumus et caro tua 1 Par. 11:1
heri quoque et nudius tertius cum adhuc regnaret Saul tu eras qui educebas et introducebas Israhel tibi enim dixit Dominus Deus tuus tu pasces populum meum Israhel et tu eris princeps super eum 1 Par. 11:2
venerunt ergo omnes maiores natu Israhel ad regem in Hebron et iniit David cum eis foedus coram Domino unxeruntque eum regem super Israhel iuxta sermonem Domini quem locutus est in manu Samuhel 1 Par. 11:3
abiit quoque David et omnis Israhel in Hierusalem haec est Iebus ubi erant Iebusei habitatores terrae 1 Par. 11:4
dixitque omnis qui percusserit Iebuseum in primis erit princeps et dux ascendit igitur primus Ioab filius Sarviae et factus est princeps 1 Par. 11:6
habitavit autem David in arce et idcirco appellata est civitas David 1 Par. 11:7
proficiebatque David vadens et crescens et Dominus exercituum erat cum eo 1 Par. 11:9
et iste numerus robustorum David Iesbaam filius Achamoni princeps inter triginta iste levavit hastam suam super trecentos vulneratos una vice 1 Par. 11:11
et post eum Eleazar filius patrui eius Ahoites qui erat inter tres potentes 1 Par. 11:12
iste fuit cum David in Aphesdommim quando Philisthim congregati sunt ad locum illum in proelium et erat ager regionis illius plenus hordeo fugeratque populus a facie Philisthinorum 1 Par. 11:13
hic stetit in medio agri et defendit eum cumque percussisset Philistheos dedit Dominus salutem magnam populo suo 1 Par. 11:14
porro David erat in praesidio et statio Philisthinorum in Bethleem 1 Par. 11:16
desideravit igitur David et dixit o si quis daret mihi aquam de cisterna Bethleem quae est in porta 1 Par. 11:17
tres ergo isti per media castra Philisthinorum perrexerunt et hauserunt aquam de cisterna Bethleem quae erat in porta et adtulerunt ad David ut biberet qui noluit sed magis libavit illam Domino 1 Par. 11:18
dicens absit ut in conspectu Dei mei hoc faciam et sanguinem virorum istorum bibam quia in periculo animarum suarum adtulerunt mihi aquam et ob hanc causam noluit bibere haec fecerunt tres robustissimi 1 Par. 11:19
Abisai quoque frater Ioab ipse erat princeps trium et ipse levavit hastam suam contra trecentos vulneratos et ipse erat inter tres nominatissimus 1 Par. 11:20
inter tres secundos inclitus et princeps eorum verumtamen usque ad tres primos non pervenerat 1 Par. 11:21
Banaia filius Ioiadae viri robustissimi qui multa opera perpetrarat de Capsehel ipse percussit duos Arihel Moab et ipse descendit et interfecit leonem in media cisterna tempore nivis 1 Par. 11:22
et ipse percussit virum aegyptium cuius statura erat quinque cubitorum et habebat lanceam ut liciatorium texentium descendit ergo ad eum cum virga et rapuit hastam quam tenebat manu et interfecit eum hasta sua 1 Par. 11:23
porro fortissimi in exercitu Asahel frater Ioab et Eleanan filius patrui eius de Bethleem 1 Par. 11:26
Adina filius Seza Rubenites princeps Rubenitarum et cum eo triginta 1 Par. 11:42
Hanan filius Maacha et Iosaphat Mathanites 1 Par. 11:43
Ozias Astharothites Semma et Iaihel filii Hotam Aroerites 1 Par. 11:44
Iedihel filius Samri et Ioha frater eius Thosaites 1 Par. 11:45
Elihel Maumites et Ieribai et Iosaia filii Elnaem et Iethma Moabites 1 Par. 11:46
Elihel et Obed et Iasihel de Masobia 1 Par. 11:47
hii quoque venerunt ad David in Siceleg cum adhuc fugeret Saul filium Cis qui erant fortissimi et egregii pugnatores 1 Par. 12:1
tendentes arcum et utraque manu fundis saxa iacientes et dirigentes sagittas de fratribus Saul ex Beniamin 1 Par. 12:2
princeps Ahiezer et Ioas filii Sammaa Gabathites et Iazihel et Phallet filii Azmoth et Baracha et Ieu Anathothites 1 Par. 12:3
Samaias quoque Gabaonites fortissimus inter triginta et super triginta Hieremias et Iezihel et Iohanan et Iezbad Gaderothites 1 Par. 12:4
Eluzai et Ierimuth et Baalia et Samaria et Saphatia Aruphites 1 Par. 12:5
Helcana et Iesia et Azrahel et Ioezer et Iesbaam de Careim 1 Par. 12:6
Ioeela quoque et Zabadia filii Ieroam de Gedor 1 Par. 12:7
sed et de Gaddi transfugerunt ad David cum lateret in deserto viri robustissimi et pugnatores optimi tenentes clypeum et hastam facies eorum quasi facies leonis et veloces quasi capreae in montibus 1 Par. 12:8
hii de filiis Gad principes exercitus novissimus centum militibus praeerat et maximus mille 1 Par. 12:14
isti sunt qui transierunt Iordanem mense primo quando inundare consuevit super ripas suas et omnes fugaverunt qui morabantur in vallibus ad orientalem plagam et occidentalem 1 Par. 12:15
venerunt autem et de Beniamin et de Iuda ad praesidium in quo morabatur David 1 Par. 12:16
egressusque est David obviam eis et ait si pacifice venistis ad me ut auxiliemini mihi cor meum iungatur vobis si autem insidiamini mihi pro adversariis meis cum ego iniquitatem in manibus non habeam videat Deus patrum nostrorum et iudicet 1 Par. 12:17
spiritus vero induit Amessai principem inter triginta et ait tui sumus o David et tecum fili Isai pax pax tibi et pax adiutoribus tuis te enim adiuvat Deus tuus suscepit ergo eos David et constituit principes turmae 1 Par. 12:18
porro de Manasse transfugerunt ad David quando veniebat cum Philisthim adversum Saul ut pugnaret et non dimicavit cum eis quia inito consilio remiserunt eum principes Philisthinorum dicentes periculo capitis nostri revertetur ad dominum suum Saul 1 Par. 12:19
quando igitur reversus est in Siceleg transfugerunt ad eum de Manasse Ednas et Iozabad et Iedihel et Michahel et Iozabad et Heliu et Salathi principes milium in Manasse 1 Par. 12:20
hii praebuerunt auxilium David adversum latrunculos omnes enim erant viri fortissimi et facti sunt principes in exercitu 1 Par. 12:21
sed et per singulos dies veniebant ad David ad auxiliandum ei usque dum fieret grandis numerus quasi exercitus Dei 1 Par. 12:22
filii Iuda portantes clypeum et hastam sex milia octingenti expediti ad proelium 1 Par. 12:24
Ioiada quoque princeps de stirpe Aaron et cum eo tria milia septingenti 1 Par. 12:27
Sadoc etiam puer egregiae indolis et domus patris eius principes viginti duo 1 Par. 12:28
et ex dimidia parte tribus Manasse decem et octo milia singuli per nomina sua venerunt ut constituerent regem David 1 Par. 12:31
porro de Zabulon qui egrediebantur ad proelium et stabant in acie instructi armis bellicis quinquaginta milia venerunt in auxilium non in corde duplici 1 Par. 12:33
et de Nepthali principes mille et cum eis instructa clypeo et hasta triginta septem milia 1 Par. 12:34
et de Aser egredientes ad pugnam et in acie provocantes quadraginta milia 1 Par. 12:36
trans Iordanem autem de filiis Ruben et Gad et dimidia parte tribus Manasse instructa armis bellicis centum viginti milia 1 Par. 12:37
omnes isti viri bellatores et expediti ad pugnandum corde perfecto venerunt in Hebron ut constituerent regem David super universum Israhel sed et omnes reliqui ex Israhel uno corde erant ut rex fieret David 1 Par. 12:38
fueruntque ibi apud David tribus diebus comedentes et bibentes praeparaverunt enim eis fratres sui 1 Par. 12:39
sed et qui iuxta eos erant usque ad Isachar et Zabulon et Nepthalim adferebant panes in asinis et camelis et mulis et bubus ad vescendum farinam palatas uvam passam vinum oleum boves arietes ad omnem copiam gaudium quippe erat in Israhel 1 Par. 12:40
iniit autem consilium David cum tribunis et centurionibus et universis principibus 1 Par. 13:1
et ait ad omnem coetum Israhel si placet vobis et a Domino Deo nostro egreditur sermo quem loquor mittamus ad fratres nostros reliquos in universas regiones Israhel et ad sacerdotes et Levitas qui habitant in suburbanis urbium ut congregentur ad nos 1 Par. 13:2
et reducamus arcam Dei nostri ad nos non enim requisivimus eam in diebus Saul 1 Par. 13:3
et respondit universa multitudo ut ita fieret placuerat enim sermo omni populo 1 Par. 13:4
et ascendit David et omnis vir Israhel ad collem Cariathiarim quae est in Iuda ut adferrent inde arcam Dei Domini sedentis super cherubin ubi invocatum est nomen eius 1 Par. 13:6
inposueruntque arcam Dei super plaustrum novum de domo Aminadab Oza autem et fratres eius minabant plaustrum 1 Par. 13:7
porro David et universus Israhel ludebant coram Deo omni virtute in canticis et in citharis et psalteriis et tympanis et cymbalis et tubis 1 Par. 13:8
iratus est itaque Dominus contra Ozam et percussit eum eo quod contigisset arcam et mortuus est ibi coram Deo 1 Par. 13:10
et timuit Deum tunc temporis dicens quomodo possum ad me introducere arcam Dei 1 Par. 13:12
et ob hanc causam non eam adduxit ad se hoc est in civitatem David sed avertit in domum Obededom Getthei 1 Par. 13:13
mansit ergo arca Dei in domo Obededom tribus mensibus et benedixit Dominus domui eius et omnibus quae habebat 1 Par. 13:14
misit quoque Hiram rex Tyri nuntios ad David et ligna cedrina et artifices parietum lignorumque ut aedificarent ei domum 1 Par. 14:1
cognovitque David eo quod confirmasset eum Dominus in regem super Israhel et sublevatum esset regnum suum super populum eius Israhel 1 Par. 14:2
accepit quoque David alias uxores in Hierusalem genuitque filios et filias 1 Par. 14:3
et haec nomina eorum qui nati sunt ei in Hierusalem Sammu et Sobab Nathan et Salomon 1 Par. 14:4
Iebar et Helisu et Eliphaleth 1 Par. 14:5
Noga quoque et Napheg et Iaphiae 1 Par. 14:6
Elisama et Baliada et Eliphaleth 1 Par. 14:7
consuluitque David Deum dicens si ascendam ad Philistheos si trades eos in manu mea et dixit ei Dominus ascende et tradam eos in manu tua 1 Par. 14:10
cumque illi ascendissent in Baalpharasim percussit eos ibi David et dixit divisit Deus inimicos meos per manum meam sicuti dividuntur aquae et idcirco vocatum est nomen loci illius Baalpharasim 1 Par. 14:11
alia etiam vice Philisthim inruerunt et diffusi sunt in valle 1 Par. 14:13
consuluitque rursum David Deum et dixit ei Deus non ascendas post eos recede ab eis et venies contra illos ex adverso pirorum 1 Par. 14:14
fecit ergo David sicut praeceperat ei Deus et percussit castra Philisthinorum de Gabaon usque Gazera 1 Par. 14:16
divulgatumque est nomen David in universis regionibus et Dominus dedit pavorem eius super omnes gentes 1 Par. 14:17
fecit quoque sibi domos in civitate David et aedificavit locum arcae Dei tetenditque ei tabernaculum 1 Par. 15:1
tunc dixit David inlicitum est ut a quocumque portetur arca Dei nisi a Levitis quos elegit Dominus ad portandum eam et ad ministrandum sibi usque in aeternum 1 Par. 15:2
necnon et filios Aaron et Levitas 1 Par. 15:4
de filiis Caath Urihel princeps fuit et fratres eius centum viginti 1 Par. 15:5
de filiis Merari Asaia princeps et fratres eius ducenti viginti 1 Par. 15:6
de filiis Gersom Iohel princeps et fratres eius centum triginta 1 Par. 15:7
de filiis Elisaphan Semeias princeps et fratres eius ducenti 1 Par. 15:8
de filiis Hebron Elihel princeps et fratres eius octoginta 1 Par. 15:9
de filiis Ozihel Aminadab princeps et fratres eius centum duodecim 1 Par. 15:10
vocavitque David Sadoc et Abiathar sacerdotes et Levitas Urihel Asaiam Iohel Semeiam Elihel et Aminadab 1 Par. 15:11
et dixit ad eos vos qui estis principes familiarum leviticarum sanctificamini cum fratribus vestris et adferte arcam Domini Dei Israhel ad locum qui ei praeparatus est 1 Par. 15:12
ne ut a principio quia non eratis praesentes percussit nos Dominus sic et nunc fiat inlicitum quid nobis agentibus 1 Par. 15:13
sanctificati sunt ergo sacerdotes et Levitae ut portarent arcam Domini Dei Israhel 1 Par. 15:14
et tulerunt filii Levi arcam Dei sicut praeceperat Moses iuxta verbum Domini umeris suis in vectibus 1 Par. 15:15
dixit quoque David principibus Levitarum ut constituerent de fratribus suis cantores in organis musicorum nablis videlicet et lyris et cymbalis ut resonaret in excelsum sonitus laetitiae 1 Par. 15:16
constitueruntque Levitas Heman filium Iohel et de fratribus eius Asaph filium Barachiae de filiis vero Merari fratribus eorum Ethan filium Casaiae 1 Par. 15:17
et cum eis fratres eorum in secundo ordine Zacchariam et Ben et Iazihel et Semiramoth et Iahihel et Ani Eliab et Banaiam et Maasiam et Matthathiam et Eliphalu et Macheniam et Obededom et Ieihel ianitores 1 Par. 15:18
porro cantores Heman Asaph et Ethan in cymbalis aeneis concrepantes 1 Par. 15:19
Zaccharias autem et Ozihel et Semiramoth et Iahihel et Ani et Eliab et Maasias et Banaias in nablis arcana cantabant 1 Par. 15:20
porro Matthathias et Eliphalu et Machenias et Obededom et Ieihel et Ozaziu in citharis pro octava canebant epinikion 1 Par. 15:21
et Barachias et Helcana ianitores arcae 1 Par. 15:23
porro Sebenias et Iosaphat et Nathanahel et Amasai et Zaccharias et Banaias et Eliezer sacerdotes clangebant tubis coram arca Dei et Obededom et Ahias erant ianitores arcae 1 Par. 15:24
igitur David et maiores natu Israhel et tribuni ierunt ad deportandam arcam foederis Domini de domo Obededom cum laetitia 1 Par. 15:25
cumque adiuvisset Deus Levitas qui portabant arcam foederis Domini immolabantur septem tauri et septem arietes 1 Par. 15:26
porro David erat indutus stola byssina et universi Levitae qui portabant arcam cantoresque et Chonenias princeps prophetiae inter cantores David autem indutus erat etiam ephod lineo 1 Par. 15:27
universusque Israhel deducebant arcam foederis Domini in iubilo et sonitu bucinae et tubis et cymbalis et nablis et citharis concrepantes 1 Par. 15:28
cumque pervenisset arca foederis Domini usque ad civitatem David Michol filia Saul prospiciens per fenestram vidit regem David saltantem atque ludentem et despexit eum in corde suo 1 Par. 15:29
adtulerunt igitur arcam Dei et constituerunt eam in medio tabernaculi quod tetenderat ei David et obtulerunt holocausta et pacifica coram Deo 1 Par. 16:1
cumque conplesset David offerens holocausta et pacifica benedixit populo in nomine Domini 1 Par. 16:2
et divisit universis per singulos a viro usque ad mulierem tortam panis et partem assae carnis bubulae et frixam oleo similam 1 Par. 16:3
constituitque coram arca Domini de Levitis qui ministrarent et recordarentur operum eius et glorificarent atque laudarent Dominum Deum Israhel 1 Par. 16:4
Asaph principem et secundum eius Zacchariam porro Iahihel et Semiramoth et Ieihel et Matthathiam et Eliab et Banaiam et Obededom et Ieihel super organa psalterii et lyras Asaph autem ut cymbalis personaret 1 Par. 16:5
Banaiam vero et Azihel sacerdotes canere tuba iugiter coram arca foederis Domini 1 Par. 16:6
in illo die fecit David principem ad confitendum Domino Asaph et fratres eius 1 Par. 16:7
canite ei et psallite et narrate omnia mirabilia eius 1 Par. 16:9
quaerite Dominum et virtutem eius quaerite faciem eius semper 1 Par. 16:11
recordamini mirabilium eius quae fecit signorum illius et iudiciorum oris eius 1 Par. 16:12
quem pepigit cum Abraham et iuramenti illius cum Isaac 1 Par. 16:16
et constituit illud Iacob in praeceptum et Israhel in pactum sempiternum 1 Par. 16:17
cum essent pauci numero parvi et coloni eius 1 Par. 16:19
et transierunt de gente in gentem et de regno ad populum alterum 1 Par. 16:20
nolite tangere christos meos et in prophetis meis nolite malignari 1 Par. 16:22
quia magnus Dominus et laudabilis nimis et horribilis super omnes deos 1 Par. 16:25
confessio et magnificentia coram eo fortitudo et gaudium in loco eius 1 Par. 16:27
adferte Domino familiae populorum adferte Domino gloriam et imperium 1 Par. 16:28
date Domino gloriam nomini eius levate sacrificium et venite in conspectu eius et adorate Dominum in decore sancto 1 Par. 16:29
laetentur caeli et exultet terra et dicant in nationibus Dominus regnavit 1 Par. 16:31
tonet mare et plenitudo eius exultent agri et omnia quae in eis sunt 1 Par. 16:32
et dicite salva nos Deus salvator noster et congrega nos et erue de gentibus ut confiteamur nomini sancto tuo et exultemus in carminibus tuis 1 Par. 16:35
benedictus Dominus Deus Israhel ab aeterno usque in aeternum et dicat omnis populus amen et hymnus Domino 1 Par. 16:36
dereliquit itaque ibi coram arca foederis Domini Asaph et fratres eius ut ministrarent in conspectu arcae iugiter per singulos dies et vices suas 1 Par. 16:37
porro Obededom et fratres eius sexaginta octo et Obededom filium Idithun et Osa constituit ianitores 1 Par. 16:38
Sadoc autem sacerdotem et fratres illius sacerdotes coram tabernaculo Domini in excelso quod erat in Gabaon 1 Par. 16:39
ut offerrent holocausta Domino super altare holocaustomatis iugiter mane et vespere iuxta omnia quae scripta sunt in lege Domini quam praecepit Israheli 1 Par. 16:40
et post eum Heman et Idithun et reliquos electos unumquemque vocabulo suo ad confitendum Domino quoniam in aeternum misericordia eius 1 Par. 16:41
Heman quoque et Idithun canentes tuba et quatientes cymbala et omnia musicorum organa ad canendum Deo filios autem Idithun fecit esse portarios 1 Par. 16:42
reversusque est omnis populus in domum suam et David ut benediceret etiam domui suae 1 Par. 16:43
et ait Nathan ad David omnia quae in corde tuo sunt fac Deus enim tecum est 1 Par. 17:2
vade et loquere David servo meo haec dicit Dominus non aedificabis tu mihi domum ad habitandum 1 Par. 17:4
neque enim mansi in domo ex eo tempore quo eduxi Israhel usque ad hanc diem sed fui semper mutans loca tabernaculi et in tentorio 1 Par. 17:5
manens cum omni Israhel numquid locutus sum saltim uni iudicum Israhel quibus praeceperam ut pascerent populum meum et dixi quare non aedificastis mihi domum cedrinam 1 Par. 17:6
et fui tecum quocumque perrexisti et interfeci omnes inimicos tuos coram te fecique tibi nomen quasi unius magnorum qui celebrantur in terra 1 Par. 17:8
et dedi locum populo meo Israhel plantabitur et habitabit in eo et ultra non commovebitur nec filii iniquitatis adterent eos sicut a principio 1 Par. 17:9
ex diebus quibus dedi iudices populo meo Israhel et humiliavi universos inimicos tuos adnuntio ergo tibi quod aedificaturus sit domum tibi Dominus 1 Par. 17:10
cumque impleveris dies tuos ut vadas ad patres tuos suscitabo semen tuum post te quod erit de filiis tuis et stabiliam regnum eius 1 Par. 17:11
ipse aedificabit mihi domum et firmabo solium eius usque in aeternum 1 Par. 17:12
ego ero ei in patrem et ipse erit mihi in filium et misericordiam meam non auferam ab eo sicut abstuli ab eo qui ante te fuit 1 Par. 17:13
et statuam eum in domo mea et in regno meo usque in sempiternum et thronus eius erit firmissimus in perpetuum 1 Par. 17:14
iuxta omnia verba haec et iuxta universam visionem istam sic locutus est Nathan ad David 1 Par. 17:15
cumque venisset rex David et sedisset coram Domino dixit quis ego sum Domine Deus et quae domus mea ut praestares mihi talia 1 Par. 17:16
sed et hoc parum visum est in conspectu tuo ideoque locutus es super domum servi tui etiam in futurum et fecisti me spectabilem super omnes homines Domine Deus meus 1 Par. 17:17
quid ultra addere potest David cum ita glorificaveris servum tuum et cognoveris eum 1 Par. 17:18
Domine propter famulum tuum iuxta cor tuum fecisti omnem magnificentiam hanc et nota esse voluisti universa magnalia 1 Par. 17:19
Domine non est similis tui et non est alius deus absque te ex omnibus quos audivimus auribus nostris 1 Par. 17:20
quis autem est alius ut populus tuus Israhel gens una in terra ad quam perrexit Deus ut liberaret et faceret populum sibi et magnitudine sua atque terroribus eiceret nationes a facie eius quem de Aegypto liberarat 1 Par. 17:21
et posuisti populum tuum Israhel tibi in populum usque in aeternum et tu Domine factus es Deus eius 1 Par. 17:22
nunc igitur Domine sermo quem locutus es famulo tuo et super domum eius confirmetur in perpetuum et fac sicut locutus es 1 Par. 17:23
permaneatque et magnificetur nomen tuum usque in sempiternum et dicatur Dominus exercituum Deus Israhel et domus David servi eius permanens coram eo 1 Par. 17:24
tu enim Domine Deus meus revelasti auriculam servi tui ut aedificares ei domum et idcirco invenit servus tuus fiduciam ut oret coram te 1 Par. 17:25
nunc ergo Domine tu es Deus et locutus es ad servum tuum tanta beneficia 1 Par. 17:26
et coepisti benedicere domui servi tui ut sit semper coram te te enim Domine benedicente benedicta erit in perpetuum 1 Par. 17:27
factum est autem post haec ut percuteret David Philisthim et humiliaret eos et tolleret Geth et filias eius de manu Philisthim 1 Par. 18:1
percuteretque Moab et fierent Moabitae servi David offerentes ei munera 1 Par. 18:2
cepit ergo David mille quadrigas eius et septem milia equites ac viginti milia virorum peditum subnervavitque omnes equos curruum exceptis centum quadrigis quas reservavit sibi 1 Par. 18:4
supervenit autem et Syrus damascenus ut auxilium praeberet Adadezer regi Suba sed et huius percussit David viginti duo milia virorum 1 Par. 18:5
et posuit milites in Damasco ut Syria quoque serviret sibi et offerret munera adiuvitque eum Dominus in cunctis ad quae perrexerat 1 Par. 18:6
tulit quoque David faretras aureas quas habuerant servi Adadezer et adtulit eas in Hierusalem 1 Par. 18:7
necnon de Thebath et Chun urbibus Adadezer aeris plurimum de quo fecit Salomon mare aeneum et columnas et vasa aenea 1 Par. 18:8
misit Aduram filium suum ad regem David ut postularet ab eo pacem et congratularetur ei eo quod expugnasset et percussisset Adadezer adversarius quippe Thou erat Adadezer 1 Par. 18:10
sed et omnia vasa aurea et argentea et aenea consecravit rex David Domino cum argento et auro quod tulerat ex universis gentibus tam de Idumea et Moab et filiis Ammon quam de Philisthim et Amalech 1 Par. 18:11
Abisai vero filius Sarviae percussit Edom in valle Salinarum decem et octo milia 1 Par. 18:12
et constituit in Edom praesidium ut serviret Idumea David salvavitque Dominus David in cunctis ad quae perrexerat 1 Par. 18:13
regnavit ergo David super universum Israhel et faciebat iudicium atque iustitiam cuncto populo suo 1 Par. 18:14
porro Ioab filius Sarviae erat super exercitum et Iosaphat filius Ahilud a commentariis 1 Par. 18:15
Sadoc autem filius Ahitob et Ahimelech filius Abiathar sacerdotes et Susa scriba 1 Par. 18:16
Banaias vero filius Ioiada super legiones Cherethi et Felethi porro filii David primi ad manum regis 1 Par. 18:17
accidit autem ut moreretur Naas rex filiorum Ammon et regnaret filius eius pro eo 1 Par. 19:1
dixerunt principes filiorum Ammon ad Hanon tu forsitan putas quod David honoris causa in patrem tuum miserit qui consolentur te nec animadvertis quod ut explorent et investigent et scrutentur terram tuam venerint ad te servi eius 1 Par. 19:3
igitur Hanon pueros David decalvavit et rasit et praecidit tunicas eorum a natibus usque ad pedes et dimisit eos 1 Par. 19:4
qui cum abissent et hoc mandassent David misit in occursum eorum grandem enim contumeliam sustinuerant et praecepit ut manerent in Hiericho donec cresceret barba eorum et tunc reverterentur 1 Par. 19:5
videntes autem filii Ammon quod iniuriam fecissent David tam Hanon quam reliquus populus miserunt mille talenta argenti ut conducerent sibi de Mesopotamia et de Syria Macha et de Suba currus et equites 1 Par. 19:6
conduxeruntque triginta duo milia curruum et regem Macha cum populo eius qui cum venissent castrametati sunt e regione Medaba filii quoque Ammon congregati de urbibus suis venerunt ad bellum 1 Par. 19:7
quod cum audisset David misit Ioab et omnem exercitum virorum fortium 1 Par. 19:8
igitur Ioab intellegens bellum et ex adverso et post tergum contra se fieri elegit viros fortissimos de universo Israhel et perrexit contra Syrum 1 Par. 19:10
reliquam autem partem populi dedit sub manu Abisai fratris sui et perrexerunt contra filios Ammon 1 Par. 19:11
confortare et agamus viriliter pro populo nostro et pro urbibus Dei nostri Dominus autem quod in conspectu suo bonum est faciet 1 Par. 19:13
perrexit ergo Ioab et populus qui cum eo erat contra Syrum ad proelium et fugavit eos 1 Par. 19:14
porro filii Ammon videntes quod fugisset Syrus ipsi quoque fugerunt Abisai fratrem eius et ingressi sunt civitatem reversusque est etiam Ioab in Hierusalem 1 Par. 19:15
videns autem Syrus quod cecidisset coram Israhel misit nuntios et adduxit Syrum qui erat trans Fluvium Sophach autem princeps militiae Adadezer erat dux eorum 1 Par. 19:16
quod cum nuntiatum esset David congregavit universum Israhel et transivit Iordanem inruitque in eos et direxit ex adverso aciem illis contra pugnantibus 1 Par. 19:17
fugit autem Syrus Israhel et interfecit David de Syris septem milia curruum et quadraginta milia peditum et Sophach exercitus principem 1 Par. 19:18
videntes autem servi Adadezer se ab Israhel esse superatos transfugerunt ad David et servierunt ei noluitque ultra Syria auxilium praebere filiis Ammon 1 Par. 19:19
factum est autem post anni circulum eo tempore quo solent reges ad bella procedere congregavit Ioab exercitum et robur militiae et vastavit terram filiorum Ammon perrexitque et obsedit Rabba porro David manebat in Hierusalem quando Ioab percussit Rabba et destruxit eam 1 Par. 20:1
tulit autem David coronam Melchom de capite eius et invenit in ea auri pondo talentum et pretiosissimas gemmas fecitque sibi inde diadema manubias quoque urbis plurimas tulit 1 Par. 20:2
populum autem qui erat in ea eduxit et fecit super eos tribulas et trahas et ferrata carpenta transire ita ut dissicarentur et contererentur sic fecit David cunctis urbibus filiorum Ammon et reversus est cum omni populo suo in Hierusalem 1 Par. 20:3
post haec initum est bellum in Gazer adversus Philistheos in quo percussit Sobbochai Usathites Saphai de genere Raphaim et humiliavit eos 1 Par. 20:4
sed et aliud bellum accidit in Geth in quo fuit homo longissimus habens digitos senos id est simul viginti quattuor qui et ipse de Rapha fuerat stirpe generatus 1 Par. 20:6
hic blasphemavit Israhel et percussit eum Ionathan filius Sammaa fratris David sunt filii 1 Par. 20:7
Rapha in Geth qui ceciderunt in manu David et servorum eius 1 Par. 20:8
consurrexit autem Satan contra Israhel et incitavit David ut numeraret Israhel 1 Par. 21:1
dixitque David ad Ioab et ad principes populi ite et numerate Israhel a Bersabee usque Dan et adferte mihi numerum ut sciam 1 Par. 21:2
sed sermo regis magis praevaluit egressusque est Ioab et circuivit universum Israhel et reversus est Hierusalem 1 Par. 21:4
deditque David numerum eorum quos circumierat et inventus est omnis Israhel numerus mille milia et centum milia virorum educentium gladium de Iuda autem trecenta septuaginta milia bellatorum 1 Par. 21:5
nam Levi et Beniamin non numeravit eo quod invitus exsequeretur regis imperium 1 Par. 21:6
displicuit autem Deo quod iussum erat et percussit Israhel 1 Par. 21:7
et locutus est Dominus ad Gad videntem David dicens 1 Par. 21:9
vade et loquere ad David et dic haec dicit Dominus trium tibi optionem do unum quod volueris elige et faciam tibi 1 Par. 21:10
aut tribus annis pestilentiam aut tribus mensibus fugere te hostes tuos et gladium eorum non posse evadere aut tribus diebus gladium Domini et mortem versari in terra et angelum Domini interficere in universis finibus Israhel nunc igitur vide quid respondeam ei qui misit me 1 Par. 21:12
et dixit David ad Gad ex omni parte me angustiae premunt sed melius mihi est ut incidam in manus Domini quia multae sunt miserationes eius quam in manus hominum 1 Par. 21:13
misit ergo Dominus pestilentiam in Israhel et ceciderunt de Israhel septuaginta milia virorum 1 Par. 21:14
misit quoque angelum in Hierusalem ut percuteret eam cumque percuteretur vidit Dominus et misertus est super magnitudinem mali et imperavit angelo qui percutiebat sufficit iam cesset manus tua porro angelus Domini stabat iuxta aream Ornan Iebusei 1 Par. 21:15
levansque David oculos suos vidit angelum Domini stantem inter terram et caelum et evaginatum gladium in manu eius et versum contra Hierusalem et ceciderunt tam ipse quam maiores natu vestiti ciliciis et proni in terram 1 Par. 21:16
dixitque David ad Deum nonne ego sum qui iussi ut numeraretur populus ego qui peccavi ego qui malum feci iste grex quid commeruit Domine Deus meus vertatur obsecro manus tua in me et in domum patris mei populus autem tuus non percutiatur 1 Par. 21:17
angelus autem Domini praecepit Gad ut diceret David et ascenderet extrueretque altare Domino Deo in area Ornan Iebusei 1 Par. 21:18
porro Ornan cum suspexisset et vidisset angelum quattuorque filii eius cum eo absconderunt se nam eo tempore terebat in area triticum 1 Par. 21:20
igitur cum venisset David ad Ornan conspexit eum Ornan et processit ei obviam de area et adoravit illum pronus in terram 1 Par. 21:21
dixitque ei David da mihi locum areae tuae ut aedificem in ea altare Domini ita ut quantum valet argenti accipias et cesset plaga a populo 1 Par. 21:22
dixit autem Ornan ad David tolle et faciat dominus meus rex quodcumque ei placet sed et boves do in holocaustum et tribulas in ligna et triticum in sacrificium omnia libens praebeo 1 Par. 21:23
dixitque ei rex David nequaquam ita fiet sed argentum dabo quantum valet neque enim tibi auferre debeo et sic offerre Domino holocausta gratuita 1 Par. 21:24
et aedificavit ibi altare Domino obtulitque holocausta et pacifica et invocavit Dominum et exaudivit eum in igne de caelo super altare holocausti 1 Par. 21:26
praecepitque Dominus angelo et convertit gladium suum in vaginam 1 Par. 21:27
tabernaculum autem Domini quod fecerat Moses in deserto et altare holocaustorum ea tempestate erat in excelso Gabaon 1 Par. 21:29
et non praevaluit David ire ad altare ut ibi obsecraret Deum nimio enim fuerat timore perterritus videns gladium angeli Domini 1 Par. 21:30
dixitque David haec est domus Dei et hoc altare in holocaustum Israhel 1 Par. 22:1
et praecepit ut congregarentur omnes proselyti de terra Israhel et constituit ex eis latomos ad caedendos lapides et poliendos ut aedificaretur domus Dei 1 Par. 22:2
ferrum quoque plurimum ad clavos ianuarum et ad commissuras atque iuncturas praeparavit David et aeris pondus innumerabile 1 Par. 22:3
ligna quoque cedrina non poterant aestimari quae Sidonii et Tyrii deportaverant ad David 1 Par. 22:4
et dixit David Salomon filius meus puer parvulus est et delicatus domus autem quam aedificari volo Domino talis esse debet ut in cunctis regionibus nominetur praeparabo ergo ei necessaria et ob hanc causam ante mortem suam omnes paravit inpensas 1 Par. 22:5
vocavitque Salomonem filium suum et praecepit ei ut aedificaret domum Domino Deo Israhel 1 Par. 22:6
sed factus est ad me sermo Domini dicens multum sanguinem effudisti et plurima bella bellasti non poteris aedificare domum nomini meo tanto effuso sanguine coram me 1 Par. 22:8
filius qui nascetur tibi et erit vir quietissimus faciam enim eum requiescere ab omnibus inimicis suis per circuitum et ob hanc causam pacificus vocabitur et pacem et otium dabo in Israhel cunctis diebus eius 1 Par. 22:9
ipse aedificabit domum nomini meo et ipse erit mihi in filium et ego ero ei in patrem firmaboque solium regni eius super Israhel in aeternum 1 Par. 22:10
nunc ergo fili mi sit Dominus tecum et prosperare et aedifica domum Domino Deo tuo sicut locutus est de te 1 Par. 22:11
det quoque tibi Dominus prudentiam et sensum ut regere possis Israhel et custodire legem Domini Dei tui 1 Par. 22:12
tunc enim proficere poteris si custodieris mandata et iudicia quae praecepit Dominus Mosi ut doceret Israhel confortare viriliter age ne timeas neque paveas 1 Par. 22:13
ecce ego in paupertatula mea praeparavi inpensas domus Domini auri talenta centum milia et argenti mille milia talentorum aeris vero et ferri non est pondus vincitur enim numerus magnitudine ligna et lapides praeparavi ad universa inpendia 1 Par. 22:14
habes quoque plurimos artifices latomos et cementarios artificesque lignorum et omnium artium ad faciendum opus prudentissimos 1 Par. 22:15
in auro et argento aere et ferro cuius non est numerus surge igitur et fac et erit Dominus tecum 1 Par. 22:16
cernitis inquiens quod Dominus Deus vester vobiscum sit et dederit vobis requiem per circuitum et tradiderit omnes inimicos in manu vestra et subiecta sit terra coram Domino et coram populo eius 1 Par. 22:18
praebete igitur corda vestra et animas vestras ut quaeratis Dominum Deum vestrum et consurgite et aedificate sanctuarium Domino Deo ut introducatur arca foederis Domini et vasa Domino consecrata in domum quae aedificatur nomini Domini 1 Par. 22:19
igitur David senex et plenus dierum regem constituit Salomonem filium suum super Israhel 1 Par. 23:1
et congregavit omnes principes Israhel et sacerdotes atque Levitas 1 Par. 23:2
numeratique sunt Levitae a triginta annis et supra et inventa sunt triginta octo milia virorum 1 Par. 23:3
ex his electi sunt et distributi in ministerium domus Domini viginti quattuor milia praepositorum autem et iudicum sex milia 1 Par. 23:4
porro quattuor milia ianitores et totidem psaltae canentes Domino in organis quae fecerat ad canendum 1 Par. 23:5
et distribuit eos David per vices filiorum Levi Gersom videlicet et Caath et Merari 1 Par. 23:6
Gersom Leedan et Semei 1 Par. 23:7
filii Leedan princeps Ieihel et Zetham et Iohel tres 1 Par. 23:8
filii Semei Salomith et Ozihel et Aran tres isti principes familiarum Leedan 1 Par. 23:9
porro filii Semei Ieeth et Ziza et Iaus et Baria isti filii Semei quattuor 1 Par. 23:10
erat autem Ieeth prior Ziza secundus porro Iaus et Baria non habuerunt plurimos filios et idcirco in una familia unaque domo conputati sunt 1 Par. 23:11
filii Caath Amram et Isaar Hebron et Ozihel quattuor 1 Par. 23:12
filii Amram Aaron et Moses separatusque est Aaron ut ministraret in sancto sanctorum ipse et filii eius in sempiternum et adoleret incensum Domino secundum ritum suum ac benediceret nomini eius in perpetuum 1 Par. 23:13
filii Mosi Gersom et Eliezer 1 Par. 23:15
fuerunt autem filii Eliezer Roobia primus et non erant Eliezer filii alii porro filii Roobia multiplicati sunt nimis 1 Par. 23:17
filii Merari Mooli et Musi filii Mooli Eleazar et Cis 1 Par. 23:21
mortuus est autem Eleazar et non habuit filios sed filias acceperuntque eas filii Cis fratres earum 1 Par. 23:22
filii Musi Mooli et Eder et Ierimuth tres 1 Par. 23:23
hii filii Levi in cognationibus et familiis suis principes per vices et numerum capitum singulorum qui faciebant opera ministerii domus Domini a viginti annis et supra 1 Par. 23:24
dixit enim David requiem dedit Dominus Deus Israhel populo suo et habitationem Hierusalem usque in aeternum 1 Par. 23:25
nec erit officii Levitarum ut ultra portent tabernaculum et omnia vasa eius ad ministrandum 1 Par. 23:26
iuxta praecepta quoque David novissima supputabitur numerus filiorum Levi a viginti annis et supra 1 Par. 23:27
et erunt sub manu filiorum Aaron in cultum domus Domini in vestibulis et in exedris et in loco purificationis et in sanctuario et in universis operibus ministerii templi Domini 1 Par. 23:28
sacerdotes autem super panes propositionis et ad similae sacrificium et ad lagana et azyma et sartaginem et ad ferventem similam et super omne pondus atque mensuram 1 Par. 23:29
Levitae vero ut stent mane ad confitendum et canendum Domino similiterque ad vesperam 1 Par. 23:30
tam in oblatione holocaustorum Domini quam in sabbatis et kalendis et sollemnitatibus reliquis iuxta numerum et caerimonias uniuscuiusque rei iugiter coram Domino 1 Par. 23:31
et custodiant observationes tabernaculi foederis et ritum sanctuarii et observationem filiorum Aaron fratrum suorum ut ministrent in domo Domini 1 Par. 23:32
porro filiis Aaron hae partitiones erunt filii Aaron Nadab et Abiu et Eleazar et Ithamar 1 Par. 24:1
mortui sunt autem Nadab et Abiu ante patrem suum absque liberis sacerdotioque functus est Eleazar et Ithamar 1 Par. 24:2
et divisit eos David id est Sadoc de filiis Eleazar et Ahimelech de filiis Ithamar secundum vices suas et ministerium 1 Par. 24:3
inventique sunt multo plures filii Eleazar in principibus viris quam filii Ithamar divisit autem eis hoc est filiis Eleazar principes per familias sedecim et filiis Ithamar per familias et domos suas octo 1 Par. 24:4
porro divisit utrasque inter se familias sortibus erant enim principes sanctuarii et principes Dei tam de filiis Eleazar quam de filiis Ithamar 1 Par. 24:5
descripsitque eos Semeias filius Nathanahel scriba Levites coram rege et principibus et Sadoc sacerdote et Ahimelech filio Abiathar principibus quoque familiarum sacerdotalium et leviticarum unam domum quae ceteris praeerat Eleazar et alteram domum quae sub se habebat ceteros Ithamar 1 Par. 24:6
hae vices eorum secundum ministeria sua ut ingrediantur domum Domini et iuxta ritum suum sub manu Aaron patris eorum sicut praecepit Dominus Deus Israhel 1 Par. 24:19
porro filiorum Levi qui reliqui fuerant de filiis Amram erat Subahel et filiis Subahel Iedeia 1 Par. 24:20
filii Merari Mooli et Musi filius Ioziau Benno 1 Par. 24:26
filius quoque Merari Oziau et Soem et Zacchur et Hebri 1 Par. 24:27
filii Musi Mooli Eder et Ierimoth isti filii Levi secundum domos familiarum suarum 1 Par. 24:30
miseruntque et ipsi sortes contra fratres suos filios Aaron coram David rege et Sadoc et Ahimelech et principibus familiarum sacerdotalium et leviticarum tam maiores quam minores omnes sors aequaliter dividebat 1 Par. 24:31
igitur David et magistratus exercitus secreverunt in ministerium filios Asaph et Heman et Idithun qui prophetarent in citharis et psalteriis et cymbalis secundum numerum suum dedicato sibi officio servientes 1 Par. 25:1
de filiis Asaph Zacchur et Ioseph et Nathania et Asarela filii Asaph sub manu Asaph prophetantis iuxta regem 1 Par. 25:2
porro Idithun filii Idithun Godolias Sori Iesaias et Sabias et Matthathias sex sub manu patris sui Idithun qui in cithara prophetabat super confitentes et laudantes Dominum 1 Par. 25:3
Heman quoque filii Heman Bocciau Matthaniau Ozihel Subuhel et Ierimoth Ananias Anani Elietha Geddelthi et Romemthiezer et Iesbacasa Mellothi Othir Mazioth 1 Par. 25:4
omnes isti filii Heman videntis regis in sermonibus Dei ut exaltaret cornu deditque Deus Heman filios quattuordecim et filias tres 1 Par. 25:5
universi sub manu patris sui ad cantandum in templo Domini distributi erant in cymbalis et psalteriis et citharis in ministeria domus Domini iuxta regem Asaph videlicet et Idithun et Heman 1 Par. 25:6
miseruntque sortes per vices suas ex aequo tam maior quam minor doctus pariter et indoctus 1 Par. 25:8
egressaque est sors prima Ioseph qui erat de Asaph secunda Godoliae ipsi et filiis eius et fratribus duodecim 1 Par. 25:9
tertia Zacchur filiis et fratribus eius duodecim 1 Par. 25:10
quarta Isari filiis et fratribus eius duodecim 1 Par. 25:11
quinta Nathaniae filiis et fratribus eius duodecim 1 Par. 25:12
sexta Bocciau filiis et fratribus eius duodecim 1 Par. 25:13
septima Israhela filiis et fratribus eius duodecim 1 Par. 25:14
octava Isaiae filiis et fratribus eius duodecim 1 Par. 25:15
nona Matthaniae filiis et fratribus eius duodecim 1 Par. 25:16
decima Semeiae filiis et fratribus eius duodecim 1 Par. 25:17
undecima Ezrahel filiis et fratribus eius duodecim 1 Par. 25:18
duodecima Asabiae filiis et fratribus eius duodecim 1 Par. 25:19
tertiadecima Subahel filiis et fratribus eius duodecim 1 Par. 25:20
quartadecima Matthathiae filiis et fratribus eius duodecim 1 Par. 25:21
quintadecima Ierimoth filiis et fratribus eius duodecim 1 Par. 25:22
sextadecima Ananiae filiis et fratribus eius duodecim 1 Par. 25:23
septimadecima Iesbocasae filiis et fratribus eius duodecim 1 Par. 25:24
octavadecima Anani filiis et fratribus eius duodecim 1 Par. 25:25
nonadecima Mellothi filiis et fratribus eius duodecim 1 Par. 25:26
vicesima Eliatha filiis et fratribus eius duodecim 1 Par. 25:27
vicesima prima Othir filiis et fratribus eius duodecim 1 Par. 25:28
vicesima secunda Godollathi filiis et fratribus eius duodecim 1 Par. 25:29
vicesima tertia Maziuth filiis et fratribus eius duodecim 1 Par. 25:30
vicesima quarta Romamthiezer filiis et fratribus eius duodecim 1 Par. 25:31
filii ergo Semeiae Othni et Raphahel et Obedihel Zabad fratres eius viri fortissimi Heliu quoque et Samachias 1 Par. 26:7
omnes hii de filiis Obededom ipsi et filii et fratres eorum fortissimi ad ministrandum sexaginta duo de Obededom 1 Par. 26:8
porro Mesellamiae filii et fratres robustissimi decem et octo 1 Par. 26:9
de Hosa autem id est de filiis Merari Semri princeps non enim habuerat primogenitum et idcirco posuerat eum pater eius in principem 1 Par. 26:10
Helchias secundus Tabelias tertius Zaccharias quartus omnes hii filii et fratres Hosa tredecim 1 Par. 26:11
hii divisi sunt in ianitores ut semper principes custodiarum sicut et fratres eorum ministrarent in domo Domini 1 Par. 26:12
missae sunt autem sortes ex aequo et parvis et magnis per familias suas in unamquamque portarum 1 Par. 26:13
cecidit igitur sors orientalis Selemiae porro Zacchariae filio eius viro prudentissimo et erudito sortito obtigit plaga septentrionalis 1 Par. 26:14
Obededom vero et filiis eius ad austrum in qua parte domus erat seniorum concilium 1 Par. 26:15
Sepphima et Hosa ad occidentem iuxta portam quae ducit ad viam ascensionis custodia contra custodiam 1 Par. 26:16
ad orientem vero Levitae sex et ad aquilonem quattuor per diem atque ad meridiem similiter in die quattuor et ubi erat concilium bini et bini 1 Par. 26:17
hae sunt divisiones ianitorum filiorum Core et Merari 1 Par. 26:19
filii Ledan filii Gersonni de Ledan principes familiarum Ledan et Gersonni Ieiheli 1 Par. 26:21
filii Ieiheli Zathan et Iohel frater eius super thesauros domus Domini 1 Par. 26:22
Amramitis et Isaaritis et Hebronitis et Ozihelitibus 1 Par. 26:23
fratres quoque eius Eliezer cuius filius Raabia et huius filius Isaias et huius filius Ioram huius quoque filius Zechri sed et huius filius Selemith 1 Par. 26:25
ipse Selemith et fratres eius super thesauros sanctorum quae sanctificavit David rex et principes familiarum et tribuni et centuriones et duces exercitus 1 Par. 26:26
de bellis et manubiis proeliorum quae consecraverant ad instaurationem et supellectilem templi Domini 1 Par. 26:27
haec autem universa sanctificavit Samuhel videns et Saul filius Cis et Abner filius Ner et Ioab filius Sarviae omnes qui sanctificaverunt ea per manum Salemith et fratrum eius 1 Par. 26:28
Saaritis vero praeerat Chonenias et filii eius ad opera forinsecus super Israhel ad docendum et ad iudicandum eos 1 Par. 26:29
porro de Hebronitis Asabias et fratres eius viri fortissimi mille septingenti praeerant Israheli trans Iordanem contra occidentem in cunctis operibus Domini et in ministerium regis 1 Par. 26:30
Hebronitarum autem princeps fuit Hieria secundum familias et cognationes eorum quadragesimo anno regni David recensiti sunt et inventi viri fortissimi in Iazer Galaad 1 Par. 26:31
fratresque eius robustioris aetatis duo milia septingenti principes familiarum praeposuit autem eos David rex Rubenitis et Gadditis et dimidio tribus Manasse in omne ministerium Dei et regis 1 Par. 26:32
filii autem Israhel secundum numerum suum principes familiarum tribuni et centuriones et praefecti qui ministrabant regi iuxta turmas suas ingredientes et egredientes per singulos menses in anno viginti quattuor milibus singuli praeerant 1 Par. 27:1
primae turmae in primo mense Isboam praeerat filius Zabdihel et sub eo viginti quattuor milia 1 Par. 27:2
secundi mensis habebat turmam Dudi Ahohites et post se alterum nomine Macelloth qui regebat partem exercitus viginti quattuor milium 1 Par. 27:4
dux quoque turmae tertiae in mense tertio erat Banaias filius Ioiadae sacerdos et in divisione sua viginti quattuor milia 1 Par. 27:5
ipse est Banaias fortissimus inter triginta et super triginta praeerat autem turmae ipsius Amizabad filius eius 1 Par. 27:6
quartus mense quarto Asahel frater Ioab et Zabadias filius eius post eum et in turma eius viginti quattuor milia 1 Par. 27:7
quintus mense quinto princeps Samaoth Iezarites et in turma eius viginti quattuor milia 1 Par. 27:8
sextus mense sexto Hira filius Acces Thecuites et in turma eius viginti quattuor milia 1 Par. 27:9
septimus mense septimo Helles Phallonites de filiis Ephraim et in turma eius viginti quattuor milia 1 Par. 27:10
octavus mense octavo Sobochai Asothites de stirpe Zarai et in turma eius viginti quattuor milia 1 Par. 27:11
nonus mense nono Abiezer Anathothites de filiis Iemini et in turma eius viginti quattuor milia 1 Par. 27:12
decimus mense decimo Marai et ipse Netophathites de stirpe Zarai et in turma eius viginti quattuor milia 1 Par. 27:13
undecimus mense undecimo Banaias Pharathonites de filiis Ephraim et in turma eius viginti quattuor milia 1 Par. 27:14
duodecimus mense duodecimo Holdai Netophathites de stirpe Gothonihel et in turma eius viginti quattuor milia 1 Par. 27:15
et dimidio tribus Manasse in Galaad Iaddo filius Zacchariae Beniamin autem Iasihel filius Abner 1 Par. 27:21
Ioab filius Sarviae coeperat numerare nec conplevit quia super hoc ira inruerat in Israhel et idcirco numerus eorum qui fuerant recensiti non est relatus in fastos regis David 1 Par. 27:24
super thesauros autem regis fuit Azmoth filius Adihel his autem thesauris qui erant in urbibus et in vicis et in turribus praesidebat Ionathan filius Oziae 1 Par. 27:25
operi autem rustico et agricolis qui exercebant terram praeerat Ezri filius Chelub 1 Par. 27:26
nam super oliveta et ficeta quae erant in campestribus Balanan Gaderites super apothecas autem olei Ioas 1 Par. 27:28
porro armentis quae pascebantur in Sarona praepositus fuit Setrai Saronites et super boves in vallibus Saphat filius Adli 1 Par. 27:29
super camelos vero Ubil Ismahelites et super asinos Iadias Meronathites 1 Par. 27:30
Ionathan autem patruus David consiliarius vir prudens et litteratus ipse et Iaihel filius Achamoni erant cum filiis regis 1 Par. 27:32
Ahitophel etiam consiliarius regis et Husi Arachites amicus regis 1 Par. 27:33
post Ahitophel fuit Ioiada filius Banaiae et Abiathar princeps autem exercitus regis erat Ioab 1 Par. 27:34
convocavit igitur David omnes principes Israhel duces tribuum et praepositos turmarum qui ministrabant regi tribunos quoque et centuriones et qui praeerant substantiae et possessionibus regis filiosque suos cum eunuchis et potentes et robustissimos quosque in exercitu Hierusalem 1 Par. 28:1
cumque surrexisset rex et stetisset ait audite me fratres mei et populus meus cogitavi ut aedificarem domum in qua requiesceret arca foederis Domini et scabillum pedum Dei nostri et ad aedificandum omnia praeparavi 1 Par. 28:2
Deus autem dixit mihi non aedificabis domum nomini meo eo quod sis vir bellator et sanguinem fuderis 1 Par. 28:3
sed elegit Dominus Deus Israhel me de universa domo patris mei ut essem rex super Israhel in sempiternum de Iuda enim elegit principes porro de domo Iuda domum patris mei et de filiis patris mei placuit ei ut me eligeret regem super cunctum Israhel 1 Par. 28:4
sed et de filiis meis filios enim multos dedit mihi Dominus elegit Salomonem filium meum ut sederet in throno regni Domini super Israhel 1 Par. 28:5
dixitque mihi Salomon filius tuus aedificabit domum meam et atria mea ipsum enim elegi mihi in filium et ego ero ei in patrem 1 Par. 28:6
et firmabo regnum eius usque in aeternum si perseveraverit facere praecepta mea et iudicia sicut et hodie 1 Par. 28:7
nunc igitur coram universo coetu Israhel audiente Deo nostro custodite et perquirite cuncta mandata Domini Dei nostri ut possideatis terram bonam et relinquatis eam filiis vestris post vos usque in sempiternum 1 Par. 28:8
tu autem Salomon fili mi scito Deum patris tui et servi ei corde perfecto et animo voluntario omnia enim corda scrutatur Dominus et universas mentium cogitationes intellegit si quaesieris eum invenies si autem dereliqueris illum proiciet te in aeternum 1 Par. 28:9
nunc ergo quia elegit te Dominus ut aedificares domum sanctuarii confortare et perfice 1 Par. 28:10
dedit autem David Salomoni filio suo descriptionem porticus et templi et cellariorum et cenaculi et cubiculorum in adytis et domus propitiationis 1 Par. 28:11
necnon et omnium quae cogitaverat atriorum et exedrarum per circuitum in thesauros domus Domini et in thesauros sanctorum 1 Par. 28:12
divisionumque sacerdotalium et leviticarum in omnia opera domus Domini et in universa vasa ministerii templi Domini 1 Par. 28:13
sed et ad candelabra aurea et ad lucernas eorum aurum pro mensura uniuscuiusque candelabri et lucernarum similiter et in candelabris argenteis et in lucernis eorum pro diversitate mensurae pondus argenti tradidit 1 Par. 28:15
aurum quoque dedit in mensas propositionis pro diversitate mensarum similiter et argentum in alias mensas argenteas 1 Par. 28:16
ad fuscinulas quoque et fialas et turibula ex auro purissimo et leunculos aureos pro qualitate mensurae pondus distribuit in leunculum et leunculum similiter et in leones argenteos diversum argenti pondus separavit 1 Par. 28:17
altari autem in quo adoletur incensum aurum purissimum dedit ut ex ipso fieret similitudo quadrigae cherubin extendentium alas et velantium arcam foederis Domini 1 Par. 28:18
dixit quoque David Salomoni filio suo viriliter age et confortare et fac ne timeas et ne paveas Dominus enim Deus meus tecum erit et non dimittet te nec derelinquet donec perficias omne opus ministerii domus Domini 1 Par. 28:20
ecce divisiones sacerdotum et Levitarum in omne ministerium domus Domini adsistunt tibi et parati sunt et noverunt tam principes quam populus facere omnia praecepta tua 1 Par. 28:21
locutusque est David rex ad omnem ecclesiam Salomonem filium meum unum elegit Deus adhuc puerum et tenellum opus autem grande est neque enim homini praeparatur habitatio sed Deo 1 Par. 29:1
ego autem totis viribus meis praeparavi inpensas domus Dei mei aurum ad vasa aurea et argentum in argentea aes in aenea ferrum in ferrea lignum ad lignea lapides onychinos et quasi stibinos et diversorum colorum omnem pretiosum lapidem et marmor parium abundantissime 1 Par. 29:2
et super haec quae obtuli in domum Dei mei de peculio meo aurum et argentum do in templum Dei mei exceptis his quae paravi in aedem sanctam 1 Par. 29:3
tria milia talenta auri de auro Ophir et septem milia talentorum argenti probatissimi ad deaurandos parietes templi 1 Par. 29:4
ut ubicumque opus est aurum de auro et ubicumque opus est argentum argenti opera fiant per manus artificum et si quis sponte offert impleat manum suam hodie et offerat quod voluerit Domino 1 Par. 29:5
polliciti sunt itaque principes familiarum et proceres tribuum Israhel tribuni quoque et centuriones et principes possessionum regis 1 Par. 29:6
dederuntque in opera domus Dei auri talenta quinque milia et solidos decem milia argenti talenta decem milia et aeris talenta decem et octo milia ferri quoque centum milia talentorum 1 Par. 29:7
et apud quemcumque inventi sunt lapides dederunt in thesaurum domus Domini per manum Ieihel Gersonitis 1 Par. 29:8
laetatusque est populus cum vota sponte promitterent quia corde toto offerebant ea Domino sed et David rex laetatus est gaudio magno 1 Par. 29:9
et benedixit Domino coram universa multitudine et ait benedictus es Domine Deus Israhel patris nostri ab aeterno in aeternum 1 Par. 29:10
tua est Domine magnificentia et potentia et gloria atque victoria et tibi laus cuncta enim quae in caelo sunt et in terra tua sunt tuum Domine regnum et tu es super omnes principes 1 Par. 29:11
tuae divitiae et tua est gloria tu dominaris omnium in manu tua virtus et potentia in manu tua magnitudo et imperium omnium 1 Par. 29:12
nunc igitur Deus noster confitemur tibi et laudamus nomen tuum inclitum 1 Par. 29:13
quis ego et quis populus meus ut possimus haec tibi universa promittere tua sunt omnia et quae de manu tua accepimus dedimus tibi 1 Par. 29:14
peregrini enim sumus coram te et advenae sicut omnes patres nostri dies nostri quasi umbra super terram et nulla est mora 1 Par. 29:15
Domine Deus noster omnis haec copia quam paravimus ut aedificaretur domus nomini sancto tuo de manu tua est et tua sunt omnia 1 Par. 29:16
scio Deus meus quod probes corda et simplicitatem diligas unde et ego in simplicitate cordis mei laetus obtuli universa haec et populum tuum qui hic reppertus est vidi cum ingenti gaudio tibi offerre donaria 1 Par. 29:17
Domine Deus Abraham et Isaac et Israhel patrum nostrorum custodi in aeternum hanc voluntatem cordis eorum et semper in venerationem tui mens ista permaneat 1 Par. 29:18
Salomoni quoque filio meo da cor perfectum ut custodiat mandata tua testimonia tua caerimonias tuas et faciat universa et aedificet aedem cuius inpensas paravi 1 Par. 29:19
praecepit autem David universae ecclesiae benedicite Domino Deo nostro et benedixit omnis ecclesia Domino Deo patrum suorum et inclinaverunt se et adoraverunt Deum et deinde regem 1 Par. 29:20
immolaveruntque victimas Domino et obtulerunt holocausta die sequenti tauros mille arietes mille agnos mille cum libaminibus suis et universo ritu abundantissime in omnem Israhel 1 Par. 29:21
et comederunt et biberunt coram Domino in die illo cum grandi laetitia et unxerunt secundo Salomonem filium David unxerunt autem Domino in principem et Sadoc in pontificem 1 Par. 29:22
seditque Salomon super solium Domini in regem pro David patre suo et cunctis placuit et paruit illi omnis Israhel 1 Par. 29:23
sed et universi principes et potentes et cuncti filii regis David dederunt manum et subiecti fuerunt Salomoni regi 1 Par. 29:24
magnificavit ergo Dominus Salomonem super omnem Israhel et dedit illi gloriam regni qualem nullus habuit ante eum rex Israhel 1 Par. 29:25
et dies quibus regnavit super Israhel fuerunt quadraginta anni in Hebron regnavit septem annis et in Hierusalem triginta tribus 1 Par. 29:27
et mortuus est in senectute bona plenus dierum et divitiis et gloria regnavitque Salomon filius eius pro eo 1 Par. 29:28
gesta autem David regis priora et novissima scripta sunt in libro Samuhel videntis et in libro Nathan prophetae atque in volumine Gad videntis 1 Par. 29:29
universique regni eius et fortitudinis et temporum quae transierunt sub eo sive in Israhel sive in cunctis regnis terrarum 1 Par. 29:30
confortatus est ergo Salomon filius David in regno suo et Dominus erat cum eo et magnificavit eum in excelsum 2 Par. 1:1
praecepitque Salomon universo Israheli tribunis et centurionibus et ducibus et iudicibus omnis Israhel et principibus familiarum 2 Par. 1:2
et abiit cum universa multitudine in excelsum Gabaon ubi erat tabernaculum foederis Dei quod fecit Moses famulus Dei in solitudine 2 Par. 1:3
arcam autem Dei adduxerat David de Cariathiarim in locum quem paraverat ei et ubi fixerat illi tabernaculum hoc est in Hierusalem 2 Par. 1:4
altare quoque aeneum quod fabricatus fuerat Beselehel filius Uri filii Ur ibi erat coram tabernaculo Domini quod et requisivit Salomon et omnis ecclesia 2 Par. 1:5
ascenditque Salomon ad altare aeneum coram tabernaculo foederis Domini et obtulit in eo mille hostias 2 Par. 1:6
dixitque Salomon Deo tu fecisti cum David patre meo misericordiam magnam et constituisti me regem pro eo 2 Par. 1:8
da mihi sapientiam et intellegentiam ut egrediar coram populo tuo et ingrediar quis enim potest hunc populum tuum digne qui tam grandis est iudicare 2 Par. 1:10
dixit autem Deus ad Salomonem quia hoc magis placuit cordi tuo et non postulasti divitias et substantiam et gloriam neque animas eorum qui te oderunt sed nec dies vitae plurimos petisti autem sapientiam et scientiam ut iudicare possis populum meum super quem constitui te regem 2 Par. 1:11
sapientia et scientia data sunt tibi divitias autem et substantiam et gloriam dabo tibi ita ut nullus in regibus nec ante te nec post te fuerit similis tui 2 Par. 1:12
venit ergo Salomon ab excelso Gabaon in Hierusalem coram tabernaculo foederis et regnavit super Israhel 2 Par. 1:13
congregavitque sibi currus et equites et facti sunt ei mille quadringenti currus et duodecim milia equitum et fecit eos esse in urbibus quadrigarum et cum rege in Hierusalem 2 Par. 1:14
praebuitque rex argentum et aurum in Hierusalem quasi lapides et cedros quasi sycomoros quae nascuntur in campestribus multitudine magna 2 Par. 1:15
adducebantur autem ei et equi de Aegypto et de Coa a negotiatoribus regis qui ibant et coemebant pretio 2 Par. 1:16
quadrigam equorum sescentis argenteis et equum centum quinquaginta similiter de universis regnis Cettheorum et a regibus Syriae emptio celebrabatur 2 Par. 1:17
decrevit autem Salomon aedificare domum nomini Domini et palatium sibi 2 Par. 2:1
et numeravit septuaginta milia virorum portantium umeris et octoginta milia qui caederent lapides in montibus praepositosque eorum tria milia sescentos 2 Par. 2:2
misit quoque ad Hiram regem Tyri dicens sicut egisti cum David patre meo et misisti ei ligna cedrina ut aedificaret sibi domum in qua et habitavit 2 Par. 2:3
sic fac mecum ut aedificem domum nomini Domini Dei mei et consecrem eam ad adolendum incensum coram illo et fumiganda aromata et ad propositionem panum sempiternam et holocaustomata mane et vespere sabbatis quoque et neomeniis et sollemnitatibus Domini Dei nostri in sempiternum quae mandata sunt Israheli 2 Par. 2:4
quis ergo poterit praevalere ut aedificet ei dignam domum si caelum et caeli caelorum capere eum non queunt quantus ego sum ut possim ei aedificare domum sed ad hoc tantum ut adoleatur incensum coram illo 2 Par. 2:6
mitte igitur mihi virum eruditum qui noverit operari in auro et argento aere ferro purpura coccino et hyacintho et qui sciat scalpere celata cum his artificibus quos mecum habeo in Iudaea et in Hierusalem quos praeparavit David pater meus 2 Par. 2:7
sed et ligna cedrina mitte mihi et arceuthina et pinea de Libano scio enim quod servi tui noverint caedere ligna de Libano et erunt servi mei cum servis tuis 2 Par. 2:8
ut parentur mihi ligna plurima domus enim quam cupio aedificare magna est nimis et inclita 2 Par. 2:9
praeterea operariis qui caesuri sunt ligna servis tuis dabo in cibaria tritici choros viginti milia et hordei choros totidem olei quoque sata viginti milia 2 Par. 2:10
et addidit dicens benedictus Dominus Deus Israhel qui fecit caelum et terram qui dedit David regi filium sapientem et eruditum et sensatum atque prudentem ut aedificaret domum Domino et palatium sibi 2 Par. 2:12
misi ergo tibi virum prudentem et scientissimum Hiram patrem meum 2 Par. 2:13
filium mulieris de filiabus Dan cuius pater Tyrius fuit qui noverit operari in auro et argento et aere et ferro et marmore et lignis in purpura quoque et hyacintho et bysso et coccino et qui sciat celare omnem scalpturam et adinvenire prudenter quodcumque in opere necessarium est cum artificibus tuis et cum artificibus domini mei David patris tui 2 Par. 2:14
triticum ergo et hordeum et oleum et vinum quae pollicitus es domine mi mitte servis tuis 2 Par. 2:15
nos autem caedemus ligna de Libano quot necessaria habueris et adplicabimus ea ratibus per mare in Ioppe tuum erit transferre ea in Hierusalem 2 Par. 2:16
numeravit igitur Salomon omnes viros proselytos qui erant in terra Israhel post dinumerationem quam dinumeravit David pater eius et inventi sunt centum quinquaginta milia et tria milia sescenti 2 Par. 2:17
fecitque ex eis septuaginta milia qui umeris onera portarent et octoginta milia qui lapides in montibus caederent tria milia autem et sescentos praepositos operum populi 2 Par. 2:18
et coepit Salomon aedificare domum Domini in Hierusalem in monte Moria qui demonstratus fuerat David patri eius in loco quem paraverat David in area Ornan Iebusei 2 Par. 3:1
et haec sunt fundamenta quae iecit Salomon ut aedificaret domum Dei longitudinis cubitos in mensura prima sexaginta latitudinis cubitos viginti 2 Par. 3:3
porticum vero ante frontem quae tendebatur in longum iuxta mensuram latitudinis domus cubitorum viginti porro altitudo centum viginti cubitorum erat et deauravit eam intrinsecus auro mundissimo 2 Par. 3:4
domum quoque maiorem texit tabulis ligneis abiegnis et lamminas auri obrizi adfixit per totum scalpsitque in ea palmas et quasi catenulas se invicem conplectentes 2 Par. 3:5
porro aurum erat probatissimum de cuius lamminis texit domum et trabes eius et postes et parietes et ostia et celavit cherubin in parietibus 2 Par. 3:7
fecit quoque domum sancti sanctorum longitudinem iuxta latitudinem domus cubitorum viginti et latitudinem similiter viginti cubitorum et lamminis aureis texit eam quasi talentis sescentis 2 Par. 3:8
sed et clavos fecit aureos ita ut singuli clavi siclos quinquagenos adpenderent cenacula quoque texit auro 2 Par. 3:9
fecit etiam in domo sancti sanctorum cherubin duo opere statuario et texit eos auro 2 Par. 3:10
alae cherubin viginti cubitis extendebantur ita ut una ala haberet cubitos quinque et tangeret parietem domus et altera quinque cubitos habens alam tangeret alterius cherub 2 Par. 3:11
similiter cherub alterius ala quinque habebat cubitos et tangebat parietem et ala eius altera quinque cubitorum alam cherub alterius contingebat 2 Par. 3:12
igitur alae utriusque cherubin expansae erant et extendebantur per cubitos viginti ipsi autem stabant erectis pedibus et facies eorum versae erant ad exteriorem domum 2 Par. 3:13
fecit quoque velum ex hyacintho purpura coccino et bysso et intexuit ei cherubin 2 Par. 3:14
ante fores etiam templi duas columnas quae triginta et quinque cubitos habebant altitudinis porro capita earum quinque cubitorum 2 Par. 3:15
necnon et quasi catenulas in oraculo et superposuit eas capitibus columnarum malagranata etiam centum quae catenulis interposuit 2 Par. 3:16
ipsas quoque columnas posuit in vestibulo templi unam a dextris et alteram a sinistris eam quae a dextris erat vocavit Iachin et quae ad levam Booz 2 Par. 3:17
fecit quoque altare aeneum viginti cubitorum longitudinis et viginti cubitorum latitudinis et decem cubitorum altitudinis 2 Par. 4:1
mare etiam fusile decem cubitis a labio usque ad labium rotundum per circuitum quinque cubitos habebat altitudinis et funiculus triginta cubitorum ambiebat gyrum eius 2 Par. 4:2
similitudo quoque boum erat subter illud et decem cubitis quaedam extrinsecus celaturae quasi duobus versibus alvum maris circuibant boves autem erant fusiles 2 Par. 4:3
et ipsum mare super duodecim boves inpositum erat quorum tres respiciebant aquilonem et alii tres occidentem porro tres alii meridiem et tres qui reliqui erant orientem mare habentes superpositum posteriora autem boum erant intrinsecus sub mari 2 Par. 4:4
porro vastitas eius habebat mensuram palmi et labium illius erat quasi labium calicis vel repandi lilii capiebatque mensurae tria milia metretas 2 Par. 4:5
fecit quoque concas decem et posuit quinque a dextris et quinque a sinistris ut lavarent in eis omnia quae in holocaustum oblaturi erant porro in mari sacerdotes lavabantur 2 Par. 4:6
fecit autem et candelabra aurea decem secundum speciem qua iussa erant fieri et posuit ea in templo quinque a dextris et quinque a sinistris 2 Par. 4:7
necnon et mensas decem posuitque eas in templo quinque a dextris et quinque a sinistris fialas quoque aureas centum 2 Par. 4:8
fecit etiam atrium sacerdotum et basilicam grandem et ostia in basilica quae texit aere 2 Par. 4:9
fecit autem Hiram lebetas quoque et creagras et fialas et conplevit omne opus regis in domo Dei 2 Par. 4:11
hoc est columnas duas et epistylia et capita et quasi quaedam retiacula quae capita tegerent super epistylia 2 Par. 4:12
malagranata quoque quadringenta et retiacula duo ita ut bini ordines malagranatorum singulis retiaculis iungerentur quae protegerent epistylia et capita columnarum 2 Par. 4:13
bases etiam fecit et concas quas superposuit basibus 2 Par. 4:14
et lebetas et creagras et fialas omnia vasa fecit Salomoni Hiram pater eius in domo Domini ex aere mundissimo 2 Par. 4:16
in regione Iordanis fudit ea rex in argillosa terra inter Socchoth et Saredatha 2 Par. 4:17
fecitque Salomon omnia vasa domus Dei et altare aureum et mensas et super eas panes propositionis 2 Par. 4:19
et florentia quaedam et lucernas et forcipes aureos omnia de auro mundissimo facta sunt 2 Par. 4:21
thymiamateria quoque et turibula et fialas et mortariola ex auro purissimo et ostia celavit templi interioris id est in sancto sanctorum et ostia templi forinsecus aurea sicque conpletum est omne opus quod fecit Salomon in domo Domini 2 Par. 4:22
intulit igitur Salomon omnia quae voverat David pater suus argentum et aurum et universa vasa posuit in thesauris domus Dei 2 Par. 5:1
post quae congregavit maiores natu Israhel et cunctos principes tribuum et capita familiarum de filiis Israhel in Hierusalem ut adducerent arcam foederis Domini de civitate David quae est Sion 2 Par. 5:2
et intulerunt eam et omnem paraturam tabernaculi porro vasa sanctuarii quae erant in tabernaculo portaverunt sacerdotes cum Levitis 2 Par. 5:5
rex autem Salomon et universus coetus Israhel et omnes qui fuerant congregati ante arcam immolabant arietes et boves absque ullo numero tanta enim erat multitudo victimarum 2 Par. 5:6
et intulerunt sacerdotes arcam foederis Domini in locum suum id est ad oraculum templi in sancta sanctorum subter alas cherubin 2 Par. 5:7
ita ut cherubin expanderent alas suas super locum in quo posita erat arca et ipsam arcam tegerent cum vectibus eius 2 Par. 5:8
egressis autem sacerdotibus de sanctuario omnes enim sacerdotes qui ibi potuerant inveniri sanctificati sunt nec adhuc illo tempore vices et ministeriorum ordo inter eos divisus erat 2 Par. 5:11
tam Levitae quam cantores id est et qui sub Asaph erant et qui sub Heman et qui sub Idithun filii et fratres eorum vestiti byssinis cymbalis et psalteriis et citharis concrepabant stantes ad orientalem plagam altaris cumque eis sacerdotes centum viginti canentes tubis 2 Par. 5:12
igitur cunctis pariter et tubis et voce et cymbalis et organis et diversi generis musicorum concinentibus et vocem in sublime tollentibus longe sonitus audiebatur ita ut cum Dominum laudare coepissent et dicere confitemini Domino quoniam bonus quoniam in aeternum misericordia eius impleretur domus Domini nube 2 Par. 5:13
nec possent sacerdotes stare et ministrare propter caliginem conpleverat enim gloria Domini domum Dei 2 Par. 5:14
et convertit faciem suam et benedixit universae multitudini Israhel nam omnis turba stabat intenta et ait 2 Par. 6:3
sed elegi Hierusalem ut sit nomen meum in ea et elegi David ut constituerem eum super populum meum Israhel 2 Par. 6:6
conplevit ergo Dominus sermonem suum quem locutus fuerat et ego surrexi pro David patre meo et sedi super thronum Israhel sicut locutus est Dominus et aedificavi domum nomini Domini Dei Israhel 2 Par. 6:10
et posui in ea arcam in qua est pactum Domini quod pepigit cum filiis Israhel 2 Par. 6:11
stetit ergo coram altare Domini ex adverso universae multitudinis Israhel et extendit manus suas 2 Par. 6:12
siquidem fecerat Salomon basem aeneam et posuerat eam in medio basilicae habentem quinque cubitos longitudinis et quinque cubitos latitudinis et tres cubitos in altum stetitque super eam et deinceps flexis genibus contra universam multitudinem Israhel et palmis in caelum levatis 2 Par. 6:13
ait Domine Deus Israhel non est similis tui Deus in caelo et in terra qui custodis pactum et misericordiam cum servis tuis qui ambulant coram te in toto corde suo 2 Par. 6:14
qui praestitisti servo tuo David patri meo quaecumque locutus fueras ei et quae ore promiseras opere conplesti sicut et praesens tempus probat 2 Par. 6:15
nunc ergo Domine Deus Israhel imple servo tuo patri meo David quaecumque locutus es dicens non deficiet ex te vir coram me qui sedeat super thronum Israhel ita tamen si custodierint filii tui vias suas et ambulaverint in lege mea sicut et tu ambulasti coram me 2 Par. 6:16
et nunc Domine Deus Israhel firmetur sermo tuus quem locutus es servo tuo David 2 Par. 6:17
ergone credibile est ut habitet Deus cum hominibus super terram si caelum et caeli caelorum non te capiunt quanto magis domus ista quam aedificavi 2 Par. 6:18
sed ad hoc tantum facta est ut respicias orationem servi tui et obsecrationem eius Domine Deus meus audias et preces quas fundit famulus tuus coram te 2 Par. 6:19
ut aperias oculos tuos super domum istam diebus et noctibus super locum in quo pollicitus es ut invocaretur nomen tuum 2 Par. 6:20
et exaudires orationem quam servus tuus orat in eo exaudi preces famuli tui et populi tui Israhel quicumque oraverit in loco isto et exaudi de habitaculo tuo id est de caelis et propitiare 2 Par. 6:21
si peccaverit quispiam in proximum suum et iurare contra eum paratus venerit seque maledicto constrinxerit coram altari in domo ista 2 Par. 6:22
tu audies de caelo et facies iudicium servorum tuorum ita ut reddas iniquo viam suam in caput proprium et ulciscaris iustum retribuens ei secundum iustitiam suam 2 Par. 6:23
si superatus fuerit populus tuus Israhel ab inimicis peccabunt enim tibi et conversi egerint paenitentiam et obsecraverint nomen tuum et fuerint deprecati in loco isto 2 Par. 6:24
tu exaudi de caelo et propitiare peccato populi tui Israhel et reduc eos in terram quam dedisti eis et patribus eorum 2 Par. 6:25
si clauso caelo pluvia non fluxerit propter peccata populi et deprecati te fuerint in loco isto et confessi nomini tuo et conversi a peccatis suis cum eos adflixeris 2 Par. 6:26
exaudi de caelo Domine et dimitte peccata servis tuis et populi tui Israhel et doce eos viam bonam per quam ingrediantur et da pluviam terrae quam dedisti populo tuo ad possidendum 2 Par. 6:27
fames si orta fuerit in terra et pestilentia erugo et aurugo et lucusta et brucus et hostes vastatis regionibus portas obsederint civitatis omnisque plaga et infirmitas presserit 2 Par. 6:28
si quis de populo tuo Israhel fuerit deprecatus cognoscens plagam et infirmitatem suam et expanderit manus suas in domo hac 2 Par. 6:29
tu exaudi de caelo de sublimi scilicet habitaculo tuo et propitiare et redde unicuique secundum vias suas quas nosti eum habere in corde suo tu enim solus nosti corda filiorum hominum 2 Par. 6:30
ut timeant te et ambulent in viis tuis cunctis diebus quibus vivunt super faciem terrae quam dedisti patribus nostris 2 Par. 6:31
externum quoque qui non est de populo tuo Israhel si venerit de terra longinqua propter nomen tuum magnum et propter manum tuam robustam et brachium tuum extentum et adoraverit in loco isto 2 Par. 6:32
tu exaudies de caelo firmissimo habitaculo tuo et facies cuncta pro quibus invocaverit te ille peregrinus ut sciant omnes populi terrae nomen tuum et timeant te sicut populus tuus Israhel et cognoscant quia nomen tuum invocatum est super domum hanc quam aedificavi 2 Par. 6:33
si egressus fuerit populus tuus ad bellum contra adversarios suos per viam in qua miseris eos adorabunt te contra viam in qua civitas haec est quam elegisti et domus quam aedificavi nomini tuo 2 Par. 6:34
ut exaudias de caelo preces eorum et obsecrationem et ulciscaris 2 Par. 6:35
si autem et peccaverint tibi neque enim est homo qui non peccet et iratus fueris eis et tradideris hostibus et captivos eos duxerint in terram longinquam vel certe quae iuxta est 2 Par. 6:36
et conversi corde suo in terra ad quam captivi ducti fuerant egerint paenitentiam et deprecati te fuerint in terra captivitatis suae dicentes peccavimus inique fecimus iniuste egimus 2 Par. 6:37
et reversi fuerint ad te in toto corde suo et in tota anima sua in terra captivitatis suae ad quam ducti sunt adorabunt te contra viam terrae suae quam dedisti patribus eorum et urbis quam elegisti et domus quam aedificavi nomini tuo 2 Par. 6:38
ut exaudias de caelo hoc est de firmo habitaculo tuo preces eorum et facias iudicium et dimittas populo tuo quamvis peccatori 2 Par. 6:39
tu es enim Deus meus aperiantur quaeso oculi tui et aures tuae intentae sint ad orationem quae fit in loco isto 2 Par. 6:40
nunc igitur consurge Domine Deus in requiem tuam tu et arca fortitudinis tuae sacerdotes tui Domine Deus induantur salute et sancti tui laetentur in bonis 2 Par. 6:41
cumque conplesset Salomon fundens preces ignis descendit de caelo et devoravit holocausta et victimas et maiestas Domini implevit domum 2 Par. 7:1
sed et omnes filii Israhel videbant descendentem ignem et gloriam Domini super domum et corruentes proni in terram super pavimentum stratum lapide adoraverunt et laudaverunt Dominum quoniam bonus quoniam in aeternum misericordia eius 2 Par. 7:3
rex autem et omnis populus immolabant victimas coram Domino 2 Par. 7:4
mactavit igitur rex Salomon hostias boum viginti duo milia arietum centum viginti milia et dedicavit domum Dei rex et universus populus 2 Par. 7:5
sacerdotes autem stabant in officiis suis et Levitae in organis carminum Domini quae fecit David rex ad laudandum Dominum quoniam in aeternum misericordia eius hymnos David canentes per manus suas porro sacerdotes canebant tubis ante eos cunctusque Israhel stabat 2 Par. 7:6
sanctificavit quoque Salomon medium atrii ante templum Domini obtulerat enim ibi holocausta et adipes pacificorum quia altare aeneum quod fecerat non poterat sustinere holocausta et sacrificia et adipes 2 Par. 7:7
fecit ergo Salomon sollemnitatem in tempore illo septem diebus et omnis Israhel cum eo ecclesia magna valde ab introitu Emath usque ad torrentem Aegypti 2 Par. 7:8
fecitque die octavo collectam eo quod dedicasset altare septem diebus et sollemnitatem celebrasset diebus septem 2 Par. 7:9
igitur in die vicesimo tertio mensis septimi dimisit populos ad tabernacula sua laetantes atque gaudentes super bono quod fecerat Dominus David et Salomoni et Israhel populo suo 2 Par. 7:10
conplevitque Salomon domum Domini et domum regis et omnia quae disposuerat in corde suo ut faceret in domo Domini et in domo sua et prosperatus est 2 Par. 7:11
apparuit autem ei Dominus nocte et ait audivi orationem tuam et elegi locum istum mihi in domum sacrificii 2 Par. 7:12
si clausero caelum et pluvia non fluxerit et mandavero et praecepero lucustae ut devoret terram et misero pestilentiam in populum meum 2 Par. 7:13
conversus autem populus meus super quos invocatum est nomen meum deprecatus me fuerit et exquisierit faciem meam et egerit paenitentiam a viis suis pessimis et ego exaudiam de caelo et propitius ero peccatis eorum et sanabo terram eorum 2 Par. 7:14
oculi quoque mei erunt aperti et aures meae erectae ad orationem eius qui in loco isto oraverit 2 Par. 7:15
elegi enim et sanctificavi locum istum ut sit nomen meum ibi in sempiternum et permaneant oculi mei et cor meum ibi cunctis diebus 2 Par. 7:16
tu quoque si ambulaveris coram me sicut ambulavit David pater tuus et feceris iuxta omnia quae praecepi tibi et iustitias meas iudiciaque servaveris 2 Par. 7:17
si autem aversi fueritis et dereliqueritis iustitias meas et praecepta mea quae proposui vobis et abeuntes servieritis diis alienis et adoraveritis eos 2 Par. 7:19
evellam vos de terra mea quam dedi vobis et domum hanc quam sanctificavi nomini meo proiciam a facie mea et tradam eam in parabolam et in exemplum cunctis populis 2 Par. 7:20
et domus ista erit in proverbium universis transeuntibus et dicent stupentes quare fecit Dominus sic terrae huic et domui huic 2 Par. 7:21
respondebuntque quia dereliquerunt Dominum Deum patrum suorum qui eduxit eos de terra Aegypti et adprehenderunt deos alienos et adoraverunt eos atque coluerunt idcirco venerunt super eos universa haec mala 2 Par. 7:22
expletis autem viginti annis postquam aedificavit Salomon domum Domini et domum suam 2 Par. 8:1
civitates quas dederat Hiram Salomoni aedificavit et habitare ibi fecit filios Israhel 2 Par. 8:2
abiit quoque in Emath Suba et obtinuit eam 2 Par. 8:3
et aedificavit Palmyram in deserto et alias civitates munitissimas aedificavit in Emath 2 Par. 8:4
extruxitque Bethoron superiorem et Bethoron inferiorem civitates muratas habentes portas et vectes et seras 2 Par. 8:5
Baalath etiam et omnes urbes firmissimas quae fuerunt Salomonis cunctasque urbes quadrigarum et urbes equitum omnia quae voluit Salomon atque disposuit aedificavit in Hierusalem et in Libano et in universa terra potestatis suae 2 Par. 8:6
omnem populum qui derelictus fuerat de Hettheis et Amorreis et Ferezeis et Eveis et Iebuseis qui non erant de stirpe Israhel 2 Par. 8:7
de filiis eorum et de posteris quos non interfecerant filii Israhel subiugavit Salomon in tributarios usque in diem hanc 2 Par. 8:8
porro de filiis Israhel non posuit ut servirent operibus regis ipsi enim erant viri bellatores et duces primi et principes quadrigarum et equitum eius 2 Par. 8:9
ut per singulos dies offerretur in eo iuxta praeceptum Mosi in sabbatis et in kalendis et in festis diebus ter per annum id est in sollemnitate azymorum et in sollemnitate ebdomadarum et in sollemnitate tabernaculorum 2 Par. 8:13
et constituit iuxta dispositionem David patris sui officia sacerdotum in ministeriis suis et Levitas in ordine suo ut laudarent et ministrarent coram sacerdotibus iuxta ritum uniuscuiusque diei et ianitores in divisionibus suis per portam et portam sic enim praeceperat David homo Dei 2 Par. 8:14
nec praetergressi sunt de mandatis regis tam sacerdotes quam Levitae ex omnibus quae praeceperat et in custodiis thesaurorum 2 Par. 8:15
tunc abiit Salomon in Hesiongaber et in Ahilath ad oram maris Rubri quae est in terra Edom 2 Par. 8:17
misit autem ei Hiram per manum servorum suorum naves et nautas gnaros maris et abierunt cum servis Salomonis in Ophir tuleruntque inde quadringenta quinquaginta talenta auri et adtulerunt ad regem Salomonem 2 Par. 8:18
regina quoque Saba cum audisset famam Salomonis venit ut temptaret eum enigmatibus in Hierusalem cum magnis opibus et camelis qui portabant aromata et auri plurimum gemmasque pretiosas cumque venisset ad Salomonem locuta est ei quaecumque erant in corde suo 2 Par. 9:1
et exposuit ei Salomon omnia quae proposuerat nec quicquam fuit quod ei non perspicuum fecerit 2 Par. 9:2
quod postquam vidit sapientiam scilicet Salomonis et domum quam aedificaverat 2 Par. 9:3
necnon cibaria mensae eius et habitacula servorum et officia ministrorum eius et vestimenta eorum pincernas quoque et vestes eorum et victimas quas immolabat in domo Domini non erat prae stupore ultra in ea spiritus 2 Par. 9:4
dixitque ad regem verus sermo quem audieram in terra mea de virtutibus et sapientia tua 2 Par. 9:5
non credebam narrantibus donec ipsa venissem et vidissent oculi mei et probassem vix medietatem mihi sapientiae tuae fuisse narratam vicisti famam virtutibus tuis 2 Par. 9:6
beati viri tui et beati servi tui hii qui adsistunt coram te in omni tempore et audiunt sapientiam tuam 2 Par. 9:7
sit Dominus Deus tuus benedictus qui voluit te ordinare super thronum suum regem Domini Dei tui quia diligit Deus Israhel et vult servare eum in aeternum idcirco posuit te super eum regem ut facias iudicia atque iustitiam 2 Par. 9:8
dedit autem regi centum viginti talenta auri et aromata multa nimis et gemmas pretiosissimas non fuerunt aromata talia ut haec quae dedit regina Saba regi Salomoni 2 Par. 9:9
sed et servi Hiram cum servis Salomonis adtulerunt aurum de Ophir et ligna thyina et gemmas pretiosissimas 2 Par. 9:10
de quibus fecit rex de lignis scilicet thyinis gradus in domo Domini et in domo regia citharas quoque et psalteria cantoribus numquam visa sunt in terra Iuda ligna talia 2 Par. 9:11
rex autem Salomon dedit reginae Saba cuncta quae voluit et quae postulavit multo plura quam adtulerat ad eum quae reversa abiit in terram suam cum servis suis 2 Par. 9:12
excepta ea summa quam legati diversarum gentium et negotiatores adferre consueverant omnesque reges Arabiae et satrapae terrarum qui conportabant aurum et argentum Salomoni 2 Par. 9:14
fecit quoque rex solium eburneum grande et vestivit illud auro mundissimo 2 Par. 9:17
sexque gradus quibus ascendebatur ad solium et scabillum aureum et brachiola duo altrinsecus et duos leones stantes iuxta brachiola 2 Par. 9:18
sed et alios duodecim leunculos stantes super sex gradus ex utraque parte non fuit tale solium in universis regnis 2 Par. 9:19
omnia quoque vasa convivii regis erant aurea et vasa domus saltus Libani ex auro purissimo argentum enim in diebus illis pro nihilo reputabatur 2 Par. 9:20
siquidem naves regis ibant in Tharsis cum servis Hiram semel in annis tribus et deferebant inde aurum et argentum et ebur et simias et pavos 2 Par. 9:21
magnificatus est igitur Salomon super omnes reges terrae divitiis et gloria 2 Par. 9:22
et deferebant ei munera vasa argentea et aurea et vestes et arma et aromata equos et mulos per singulos annos 2 Par. 9:24
habuit quoque Salomon quadraginta milia equorum in stabulis et curruum equitumque duodecim milia constituitque eos in urbibus quadrigarum et ubi erat rex in Hierusalem 2 Par. 9:25
tantamque copiam praebuit argenti in Hierusalem quasi lapidum et cedrorum tantam multitudinem velut sycaminorum quae gignuntur in campestribus 2 Par. 9:27
reliqua vero operum Salomonis priorum et novissimorum scripta sunt in verbis Nathan prophetae et in libris Ahiae Silonitis in visione quoque Iaddo videntis contra Hieroboam filium Nabath 2 Par. 9:29
dormivitque cum patribus suis et sepelierunt eum in civitate David regnavitque pro eo Roboam filius eius 2 Par. 9:31
vocaveruntque eum et venit cum universo Israhel et locuti sunt ad Roboam dicentes 2 Par. 10:3
pater tuus durissimo iugo nos pressit tu leviora impera patre tuo qui nobis gravem inposuit servitutem et paululum de onere subleva ut serviamus tibi 2 Par. 10:4
qui dixerunt ei si placueris populo huic et lenieris eos verbis clementibus servient tibi omni tempore 2 Par. 10:7
at ille reliquit consilium senum et cum iuvenibus tractare coepit qui cum eo nutriti fuerant et erant in comitatu illius 2 Par. 10:8
at illi responderunt ut iuvenes et nutriti cum eo in deliciis atque dixerunt sic loqueris populo qui dixit tibi pater tuus adgravavit iugum nostrum tu subleva et sic respondebis eis minimus digitus meus grossior est lumbis patris mei 2 Par. 10:10
pater meus inposuit vobis iugum grave et ego maius pondus adponam pater meus cecidit vos flagellis ego vero caedam scorpionibus 2 Par. 10:11
venit ergo Hieroboam et universus populus ad Roboam die tertio sicut praeceperat eis 2 Par. 10:12
et non adquievit populi precibus erat enim voluntatis Dei ut conpleretur sermo eius quem locutus fuerat per manum Ahiae Silonitis ad Hieroboam filium Nabath 2 Par. 10:15
populus autem universus rege duriora dicente sic locutus est ad eum non est nobis pars in David neque hereditas in filio Isai revertere in tabernacula tua Israhel tu autem pasce domum tuam David et abiit Israhel in tabernacula sua 2 Par. 10:16
misitque rex Roboam Aduram qui praeerat tributis et lapidaverunt eum filii Israhel et mortuus est porro rex Roboam currum festinavit ascendere et fugit in Hierusalem 2 Par. 10:18
venit autem Roboam in Hierusalem et convocavit universam domum Iuda et Beniamin in centum octoginta milibus electorum atque bellantium ut dimicaret contra Israhel et converteret ad se regnum suum 2 Par. 11:1
loquere ad Roboam filium Salomonis regem Iuda et ad universum Israhel qui est in Iuda et Beniamin 2 Par. 11:3
habitavit autem Roboam in Hierusalem et aedificavit civitates muratas in Iuda 2 Par. 11:5
extruxitque Bethleem et Aetham et Thecue 2 Par. 11:6
Bethsur quoque et Soccho et Odollam 2 Par. 11:7
necnon Geth et Maresa et Ziph 2 Par. 11:8
sed et Aduram et Lachis et Azecha 2 Par. 11:9
Saraa quoque et Ahilon et Hebron quae erant in Iuda et Beniamin civitates munitissimas 2 Par. 11:10
cumque clausisset eas muris posuit in eis principes ciborumque horrea hoc est olei et vini 2 Par. 11:11
sed et in singulis urbibus fecit armamentaria scutorum et hastarum firmavitque eas multa diligentia et imperavit super Iudam et Beniamin 2 Par. 11:12
sacerdotes autem et Levitae qui erant in universo Israhel venerunt ad eum de cunctis sedibus suis 2 Par. 11:13
relinquentes suburbana et possessiones suas et transeuntes ad Iudam et Hierusalem eo quod abiecisset eos Hieroboam et posteri eius ne sacerdotio Domini fungerentur 2 Par. 11:14
qui constituit sibi sacerdotes excelsorum et daemonum vitulorumque quos fecerat 2 Par. 11:15
sed et de cunctis tribubus Israhel quicumque dederant cor suum ut quaererent Dominum Deum Israhel venerunt Hierusalem ad immolandas victimas Domino Deo patrum suorum 2 Par. 11:16
et roboraverunt regnum Iuda et confirmaverunt Roboam filium Salomonis per tres annos ambulaverunt enim in viis David et Salomonis annis tantum tribus 2 Par. 11:17
quae peperit ei filios Ieus et Somoriam et Zoom 2 Par. 11:19
post hanc quoque accepit Maacha filiam Absalom quae peperit ei Abia et Ethai et Ziza et Salumith 2 Par. 11:20
amavit autem Roboam Maacha filiam Absalom super omnes uxores suas et concubinas nam uxores decem et octo duxerat concubinasque sexaginta et genuit viginti octo filios et sexaginta filias 2 Par. 11:21
qui sapientior fuit et potentior super omnes filios eius et in cunctis finibus Iuda et Beniamin et in universis civitatibus muratis praebuitque eis escas plurimas et multas petivit uxores 2 Par. 11:23
cumque roboratum fuisset regnum Roboam et confortatum dereliquit legem Domini et omnis Israhel cum eo 2 Par. 12:1
cum mille ducentis curribus et sexaginta milibus equitum nec erat numerus vulgi quod venerat cum eo ex Aegypto Lybies scilicet et Trogoditae et Aethiopes 2 Par. 12:3
cepitque civitates munitissimas in Iuda et venit usque Hierusalem 2 Par. 12:4
Semeias autem propheta ingressus est ad Roboam et principes Iuda qui congregati fuerant in Hierusalem fugientes Sesac dixitque ad eos haec dicit Dominus vos reliquistis me et ego reliqui vos in manu Sesac 2 Par. 12:5
consternatique principes Israhel et rex dixerunt iustus est Dominus 2 Par. 12:6
cumque vidisset Dominus quod humiliati essent factus est sermo Domini ad Semeiam dicens quia humiliati sunt non disperdam eos daboque eis pauxillum auxilii et non stillabit furor meus super Hierusalem per manum Sesac 2 Par. 12:7
verumtamen servient ei ut sciant distantiam servitutis meae et servitutis regni terrarum 2 Par. 12:8
recessit itaque Sesac rex Aegypti ab Hierusalem sublatis thesauris domus Domini et domus regis omniaque secum tulit et clypeos aureos quos fecerat Salomon 2 Par. 12:9
pro quibus fecit rex aeneos et tradidit illos principibus scutariorum qui custodiebant vestibulum palatii 2 Par. 12:10
cumque introiret rex domum Domini veniebant scutarii et tollebant eos iterumque referebant ad armamentarium suum 2 Par. 12:11
verumtamen quia humiliati sunt aversa est ab eis ira Domini nec deleti sunt penitus siquidem et in Iuda inventa sunt opera bona 2 Par. 12:12
confortatus est igitur rex Roboam in Hierusalem atque regnavit quadraginta autem et unius anni erat cum regnare coepisset et decem septemque annis regnavit in Hierusalem urbe quam elegit Dominus ut confirmaret nomen suum ibi de cunctis tribubus Israhel nomenque matris eius Naama Ammanitis 2 Par. 12:13
fecit autem malum et non praeparavit cor suum ut quaereret Dominum 2 Par. 12:14
opera vero Roboam prima et novissima scripta sunt in libris Semeiae prophetae et Addo videntis et diligenter exposita pugnaveruntque adversum se Roboam et Hieroboam cunctis diebus 2 Par. 12:15
et dormivit Roboam cum patribus suis sepultusque est in civitate David et regnavit Abia filius eius pro eo 2 Par. 12:16
tribus annis regnavit in Hierusalem nomenque matris eius Michaia filia Urihel de Gabaa et erat bellum inter Abia et Hieroboam 2 Par. 13:2
cumque inisset Abia certamen et haberet bellicosissimos viros et electorum quadringenta milia Hieroboam instruxit e contra aciem octingenta milia virorum qui et ipsi electi erant et ad bella fortissimi 2 Par. 13:3
stetit igitur Abia super montem Someron qui erat in Ephraim et ait audi Hieroboam et omnis Israhel 2 Par. 13:4
num ignoratis quod Dominus Deus Israhel dederit regnum David super Israhel in sempiternum ipsi et filiis eius pactum salis 2 Par. 13:5
et surrexit Hieroboam filius Nabath servus Salomonis filii David et rebellavit contra dominum suum 2 Par. 13:6
congregatique sunt ad eum viri vanissimi et filii Belial et praevaluerunt contra Roboam filium Salomonis porro Roboam erat rudis et corde pavido nec potuit resistere eis 2 Par. 13:7
et eiecistis sacerdotes Domini filios Aaron atque Levitas et fecistis vobis sacerdotes sicut omnes populi terrarum quicumque venerit et initiaverit manum suam in tauro in bubus et in arietibus septem fit sacerdos eorum qui non sunt dii 2 Par. 13:9
noster autem Dominus Deus est quem non relinquimus sacerdotesque ministrant Domino de filiis Aaron et Levitae sunt in ordine suo 2 Par. 13:10
holocausta quoque offerunt Domino per singulos dies mane et vespere et thymiama iuxta legis praecepta confectum et proponuntur panes in mensa mundissima estque apud nos candelabrum aureum et lucernae eius ut accendantur semper ad vesperam nos quippe custodimus praecepta Domini Dei nostri quem vos reliquistis 2 Par. 13:11
ergo in exercitu nostro dux Deus est et sacerdotes eius qui clangunt tubis et resonant contra vos filii Israhel nolite pugnare contra Dominum Deum patrum vestrorum quia non vobis expedit 2 Par. 13:12
respiciensque Iudas vidit instare bellum ex adverso et post tergum et clamavit ad Dominum ac sacerdotes tubis canere coeperunt 2 Par. 13:14
omnesque viri Iuda vociferati sunt et ecce illis clamantibus perterruit Deus Hieroboam et omnem Israhel qui stabat ex adverso Abia et Iuda 2 Par. 13:15
fugeruntque filii Israhel Iudam et tradidit eos Deus in manu eorum 2 Par. 13:16
percussit ergo eos Abia et populus eius plaga magna et corruerunt vulnerati ex Israhel quingenta milia virorum fortium 2 Par. 13:17
humiliatique sunt filii Israhel in tempore illo et vehementissime confortati filii Iuda eo quod sperassent in Domino Deo patrum suorum 2 Par. 13:18
persecutus est autem Abia fugientem Hieroboam et cepit civitates eius Bethel et filias eius et Hiesena cum filiabus suis Ephron quoque et filias eius 2 Par. 13:19
nec valuit ultra resistere Hieroboam in diebus Abia quem percussit Dominus et mortuus est 2 Par. 13:20
igitur Abia confortato imperio suo accepit uxores quattuordecim procreavitque viginti duos filios et sedecim filias 2 Par. 13:21
reliqua autem sermonum Abia viarumque et operum eius scripta sunt diligentissime in libro prophetae Addo 2 Par. 13:22
dormivit autem Abia cum patribus suis et sepelierunt eum in civitate David regnavitque Asa filius eius pro eo in cuius diebus quievit terra annis decem 2 Par. 14:1
fecit autem Asa quod bonum et placitum erat in conspectu Dei sui et subvertit altaria peregrini cultus et excelsa 2 Par. 14:2
et confregit statuas lucosque succidit 2 Par. 14:3
ac praecepit Iudae ut quaereret Dominum Deum patrum suorum et faceret legem et universa mandata 2 Par. 14:4
et abstulit e cunctis urbibus Iuda aras et fana et regnavit in pace 2 Par. 14:5
aedificavit quoque urbes munitas in Iuda quia quietus erat et nulla temporibus eius bella surrexerant pacem Domino largiente 2 Par. 14:6
dixit autem Iudae aedificemus civitates istas et vallemus muris et roboremus turribus et portis et seris donec a bellis quieta sunt omnia eo quod quaesierimus Dominum Deum patrum nostrorum et dederit nobis pacem per gyrum aedificaverunt igitur et nullum in extruendo inpedimentum fuit 2 Par. 14:7
habuit autem Asa in exercitu suo portantium scuta et hastas de Iuda trecenta milia de Beniamin vero scutariorum et sagittariorum ducenta octoginta milia omnes isti viri fortissimi 2 Par. 14:8
egressus est autem contra eos Zara Aethiops cum exercitu decies centena milia et curribus trecentis et venit usque Maresa 2 Par. 14:9
porro Asa perrexit obviam et instruxit aciem ad bellum in valle Sephata quae est iuxta Maresa 2 Par. 14:10
et invocavit Dominum Deum et ait Domine non est apud te ulla distantia utrum in paucis auxilieris an in pluribus adiuva nos Domine Deus noster in te enim et in tuo nomine habentes fiduciam venimus contra hanc multitudinem Domine Deus noster tu es non praevaleat contra te homo 2 Par. 14:11
exterruit itaque Dominus Aethiopas coram Asa et Iuda fugeruntque Aethiopes 2 Par. 14:12
et persecutus est eos Asa et populus qui cum eo erat usque Gerar et ruerunt Aethiopes usque ad internicionem quia Domino caedente contriti sunt et exercitu illius proeliante tulerunt ergo spolia multa 2 Par. 14:13
et percusserunt omnes civitates per circuitum Gerare grandis quippe cunctos terror invaserat et diripuerunt urbes et multam praedam asportaverunt 2 Par. 14:14
sed et caulas ovium destruentes tulerunt pecorum infinitam multitudinem et camelorum reversique sunt Hierusalem 2 Par. 14:15
egressus est in occursum Asa et dixit ei audite me Asa et omnis Iuda et Beniamin Dominus vobiscum quia fuistis cum eo si quaesieritis eum invenietis si autem dereliqueritis derelinquet vos 2 Par. 15:2
transibunt autem multi dies in Israhel absque Deo vero et absque sacerdote doctore et absque lege 2 Par. 15:3
cumque reversi fuerint in angustia sua ad Dominum Deum Israhel et quaesierint eum repperient 2 Par. 15:4
in tempore illo non erit pax egredienti et ingredienti sed terrores undique in cunctis habitatoribus terrarum 2 Par. 15:5
pugnabit enim gens contra gentem et civitas contra civitatem quia Dominus conturbabit eos in omni angustia 2 Par. 15:6
vos ergo confortamini et non dissolvantur manus vestrae erit enim merces operi vestro 2 Par. 15:7
quod cum audisset Asa verba scilicet et prophetiam Oded prophetae confortatus est et abstulit idola de omni terra Iuda et Beniamin et ex urbibus quas ceperat montis Ephraim et dedicavit altare Domini quod erat ante porticum Domini 2 Par. 15:8
congregavitque universum Iuda et Beniamin et advenas cum eis de Ephraim et de Manasse et de Symeon plures enim ad eum confugerant ex Israhel videntes quod Dominus Deus illius esset cum eo 2 Par. 15:9
immolaverunt Domino in die illa de manubiis et praeda quam adduxerant boves septingentos et arietes septem milia 2 Par. 15:11
et intravit ex more ad corroborandum foedus ut quaererent Dominum Deum patrum suorum in toto corde et in tota anima sua 2 Par. 15:12
iuraveruntque Domino voce magna in iubilo et in clangore tubae et in sonitu bucinarum 2 Par. 15:14
omnes qui erant in Iuda cum execratione in omni enim corde suo iuraverunt et in tota voluntate quaesierunt eum et invenerunt praestititque eis Dominus requiem per circuitum 2 Par. 15:15
sed et Maacham matrem Asa regis ex augusto deposuit imperio eo quod fecisset in luco simulacrum Priapi quod omne contrivit et in frusta comminuens conbusit in torrente Cedron 2 Par. 15:16
ea quae voverat pater suus et ipse intulit in domum Domini argentum et aurum vasorumque diversam supellectilem 2 Par. 15:18
anno autem tricesimo sexto regni eius ascendit Baasa rex Israhel in Iudam et muro circumdabat Rama ut nullus tute posset egredi et ingredi de regno Asa 2 Par. 16:1
protulit ergo Asa argentum et aurum de thesauris domus Domini et de thesauris regis misitque ad Benadad regem Syriae qui habitabat in Damasco dicens 2 Par. 16:2
foedus inter me et te est pater quoque meus et pater tuus habuere concordiam quam ob rem misi tibi argentum et aurum ut rupto foedere quod habes cum Baasa rege Israhel facias eum a me recedere 2 Par. 16:3
quo conperto Benadad misit principes exercituum suorum ad urbes Israhel qui percusserunt Ahion et Dan et Abelmaim et universas urbes muratas Nepthalim 2 Par. 16:4
quod cum audisset Baasa desivit aedificare Rama et intermisit opus suum 2 Par. 16:5
porro Asa rex adsumpsit universum Iudam et tulerunt lapides Rama et ligna quae aedificationi praeparaverat Baasa aedificavitque ex eis Gabaa et Maspha 2 Par. 16:6
in tempore illo venit Anani propheta ad Asam regem Iuda et dixit ei quia habuisti fiduciam in rege Syriae et non in Domino Deo tuo idcirco evasit Syriae regis exercitus de manu tua 2 Par. 16:7
nonne Aethiopes et Lybies multo plures erant quadrigis et equitibus et multitudine nimia quos cum Domino credidisses tradidit in manu tua 2 Par. 16:8
oculi enim eius contemplantur universam terram et praebent fortitudinem his qui corde perfecto credunt in eum stulte igitur egisti et propter hoc ex praesenti tempore contra te bella consurgent 2 Par. 16:9
iratusque Asa adversus videntem iussit eum mitti in nervum valde quippe super hoc fuerat indignatus et interfecit de populo in tempore illo plurimos 2 Par. 16:10
opera autem Asa prima et novissima scripta sunt in libro regum Iuda et Israhel 2 Par. 16:11
aegrotavit etiam Asa anno tricesimo nono regni sui dolore pedum vehementissimo et nec in infirmitate sua quaesivit Dominum sed magis in medicorum arte confisus est 2 Par. 16:12
dormivitque cum patribus suis et mortuus est anno quadragesimo primo regni sui 2 Par. 16:13
et sepelierunt eum in sepulchro suo quod foderat sibi in civitate David posueruntque eum super lectulum suum plenum aromatibus et unguentis meretriciis quae erant pigmentariorum arte confecta et conbuserunt super eum ambitione nimia 2 Par. 16:14
regnavit autem Iosaphat filius eius pro eo et invaluit contra Israhel 2 Par. 17:1
constituitque militum numeros in cunctis urbibus Iudae quae erant vallatae muris praesidiaque disposuit in terra Iuda et in civitatibus Ephraim quas ceperat Asa pater eius 2 Par. 17:2
et fuit Dominus cum Iosaphat quia ambulavit in viis David patris sui primis et non speravit in Baalim 2 Par. 17:3
sed in Deo patris sui et perrexit in praeceptis illius et non iuxta peccata Israhel 2 Par. 17:4
confirmavitque Dominus regnum in manu eius et dedit omnis Iuda munera Iosaphat factaeque sunt ei infinitae divitiae et multa gloria 2 Par. 17:5
cumque sumpsisset cor eius audaciam propter vias Domini etiam excelsa et lucos de Iuda abstulit 2 Par. 17:6
tertio autem anno regni sui misit de principibus suis Benail et Obdiam et Zacchariam et Nathanahel et Micheam ut docerent in civitatibus Iuda 2 Par. 17:7
et cum eis Levitas Semeiam et Nathaniam et Zabadiam Asahel quoque et Semiramoth et Ionathan Adoniam et Tobiam et Tobadoniam Levitas et cum eis Elisama et Ioram sacerdotes 2 Par. 17:8
docebantque in Iuda habentes librum legis Domini et circuibant cunctas urbes Iuda atque erudiebant populum 2 Par. 17:9
sed et Philisthei Iosaphat munera deferebant et vectigal argenti Arabes quoque adducebant pecora arietum septem milia septingentos et hircos totidem 2 Par. 17:11
crevit ergo Iosaphat et magnificatus est usque in sublime atque aedificavit in Iuda domos ad instar turrium urbesque muratas 2 Par. 17:12
et multa opera patravit in urbibus Iuda viri quoque bellatores et robusti erant in Hierusalem 2 Par. 17:13
quorum iste numerus per domos atque familias singulorum in Iuda principes exercitus Ednas dux et cum eo robustissimorum trecenta milia 2 Par. 17:14
post hunc Iohanan princeps et cum eo ducenta octoginta milia 2 Par. 17:15
post istum quoque Amasias filius Zechri consecratus Domino et cum eo ducenta milia virorum fortium 2 Par. 17:16
hunc sequebatur robustus ad proelia Heliada et cum eo tenentium arcum et clypeum ducenta milia 2 Par. 17:17
post istum etiam Iozabath et cum eo centum octoginta milia expeditorum militum 2 Par. 17:18
hii omnes erant ad manum regis exceptis aliis quos posuerat in urbibus muratis et in universo Iuda 2 Par. 17:19
fuit ergo Iosaphat dives et inclitus multum et adfinitate coniunctus est Ahab 2 Par. 18:1
descenditque post annos ad eum in Samariam ad cuius adventum mactavit Ahab arietes et boves plurimos et populo qui venerat cum eo persuasitque illi ut ascenderet in Ramoth Galaad 2 Par. 18:2
dixitque Ahab rex Israhel ad Iosaphat regem Iuda veni mecum in Ramoth Galaad cui ille respondit ut ego et tu sicut populus tuus sic et populus meus tecumque erimus in bello 2 Par. 18:3
congregavitque rex Israhel prophetarum quadringentos viros et dixit ad eos in Ramoth Galaad ad bellandum ire debemus an quiescere at illi ascende inquiunt et tradet Deus in manu regis 2 Par. 18:5
et ait rex Israhel ad Iosaphat est vir unus a quo possumus quaerere Domini voluntatem sed ego odi eum quia non prophetat mihi bonum sed malum omni tempore est autem Micheas filius Iembla dixitque Iosaphat ne loquaris rex hoc modo 2 Par. 18:7
vocavit ergo rex Israhel unum de eunuchis et dixit ei voca cito Micheam filium Iembla 2 Par. 18:8
porro rex Israhel et Iosaphat rex Iuda uterque sedebant in solio suo vestiti cultu regio sedebant autem in area iuxta portam Samariae omnesque prophetae vaticinabantur coram eis 2 Par. 18:9
Sedecias vero filius Chanana fecit sibi cornua ferrea et ait haec dicit Dominus his ventilabis Syriam donec conteras eam 2 Par. 18:10
omnesque prophetae similiter prophetabant atque dicebant ascende in Ramoth Galaad et prosperaberis et tradet eos Dominus in manu regis 2 Par. 18:11
nuntius autem qui ierat ad vocandum Micheam ait illi en verba omnium prophetarum uno ore bona regi adnuntiant quaeso ergo te ut et sermo tuus ab eis non dissentiat loquarisque prospera 2 Par. 18:12
venit ergo ad regem cui rex ait Michea ire debemus in Ramoth Galaad ad bellandum an quiescere cui ille respondit ascendite cuncta enim prospera evenient et tradentur hostes in manus vestras 2 Par. 18:14
at ille ait vidi universum Israhel dispersum in montibus sicut oves absque pastore et dixit Dominus non habent isti dominos revertatur unusquisque ad domum suam in pace 2 Par. 18:16
et ait rex Israhel ad Iosaphat nonne dixi tibi quod non prophetaret iste mihi quicquam boni sed ea quae mala sunt 2 Par. 18:17
at ille idcirco ait audite verbum Domini vidi Dominum sedentem in solio suo et omnem exercitum caeli adsistentem ei a dextris et sinistris 2 Par. 18:18
et dixit Dominus quis decipiet Ahab regem Israhel ut ascendat et corruat in Ramoth Galaad cumque diceret unus hoc modo et alter alio 2 Par. 18:19
processit spiritus et stetit coram Domino et ait ego decipiam eum cui Dominus in quo inquit decipies 2 Par. 18:20
at ille respondit egrediar et ero spiritus mendax in ore omnium prophetarum eius dixitque Dominus decipies et praevalebis egredere et fac ita 2 Par. 18:21
nunc igitur ecce dedit Dominus spiritum mendacii in ore omnium prophetarum tuorum et Dominus locutus est de te mala 2 Par. 18:22
accessit autem Sedecias filius Chanana et percussit Micheae maxillam et ait per quam viam transivit spiritus Domini a me ut loqueretur tibi 2 Par. 18:23
praecepit autem rex Israhel dicens tollite Micheam et ducite eum ad Amon principem civitatis et ad Ioas filium Ammelech 2 Par. 18:25
et dicetis haec dicit rex mittite hunc in carcerem et date ei panis modicum et aquae pauxillum donec revertar in pace 2 Par. 18:26
dixitque Micheas si reversus fueris in pace non est locutus Dominus in me et ait audite populi omnes 2 Par. 18:27
igitur ascenderunt rex Israhel et Iosaphat rex Iuda in Ramoth Galaad 2 Par. 18:28
dixitque rex Israhel ad Iosaphat mutabo habitum et sic ad pugnandum vadam tu autem induere vestibus tuis mutatoque rex Israhel habitu venit ad bellum 2 Par. 18:29
itaque cum vidissent principes equitatus Iosaphat dixerunt rex Israhel iste est et circumdederunt eum dimicantes at ille clamavit ad Dominum et auxiliatus est ei atque avertit eos ab illo 2 Par. 18:31
accidit autem ut unus e populo sagittam in incertum iaceret et percuteret regem Israhel inter cervicem et scapulas at ille aurigae suo ait converte manum tuam et educ me de acie quia vulneratus sum 2 Par. 18:33
et finita est pugna in die illo porro rex Israhel stabat in curru suo contra Syros usque ad vesperam et mortuus est occidente sole 2 Par. 18:34
cui occurrit Hieu filius Anani videns et ait ad eum impio praebes auxilium et his qui oderunt Dominum amicitia iungeris et idcirco iram quidem Domini merebaris 2 Par. 19:2
sed bona opera inventa sunt in te eo quod abstuleris lucos de terra Iuda et praeparaveris cor tuum ut requireres Dominum 2 Par. 19:3
habitavit ergo Iosaphat in Hierusalem rursumque egressus est ad populum de Bersabee usque ad montem Ephraim et revocavit eos ad Dominum Deum patrum suorum 2 Par. 19:4
et praecipiens iudicibus videte ait quid faciatis non enim hominis exercetis iudicium sed Domini et quodcumque iudicaveritis in vos redundabit 2 Par. 19:6
sit timor Domini vobiscum et cum diligentia cuncta facite non est enim apud Dominum Deum nostrum iniquitas nec personarum acceptio nec cupido munerum 2 Par. 19:7
in Hierusalem quoque constituit Iosaphat Levitas et sacerdotes et principes familiarum ex Israhel ut iudicium et causam Domini iudicarent habitatoribus eius 2 Par. 19:8
praecepitque eis dicens sic agetis in timore Dei fideliter et corde perfecto 2 Par. 19:9
omnem causam quae venerit ad vos fratrum vestrorum qui habitant in urbibus suis inter cognationem et cognationem ubicumque quaestio est de lege de mandato de caerimoniis de iustificationibus ostendite eis ut non peccent in Dominum et ne veniat ira super vos et super fratres vestros sic ergo agetis et non peccabitis 2 Par. 19:10
Amarias autem sacerdos et pontifex vester in his quae ad Dominum pertinent praesidebit porro Zabadias filius Ismahel qui est dux in domo Iuda super ea opera erit quae ad regis officium pertinent habetisque magistros Levitas coram vobis confortamini et agite diligenter et erit Dominus cum bonis 2 Par. 19:11
post haec congregati sunt filii Moab et filii Ammon et cum eis de Ammanitis ad Iosaphat ut pugnarent contra eum 2 Par. 20:1
veneruntque nuntii et indicaverunt Iosaphat dicentes venit contra te multitudo magna de his locis quae trans mare sunt et de Syria et ecce consistunt in Asasonthamar quae est Engaddi 2 Par. 20:2
Iosaphat autem timore perterritus totum se contulit ad rogandum Dominum et praedicavit ieiunium universo Iuda 2 Par. 20:3
congregatusque Iudas ad precandum Dominum sed et omnes de urbibus suis venerunt ad obsecrandum eum 2 Par. 20:4
cumque stetisset Iosaphat in medio coetu Iudae et Hierusalem in domo Domini ante atrium novum 2 Par. 20:5
ait Domine Deus patrum nostrorum tu es Deus in caelo et dominaris cunctis regnis gentium in manu tua est fortitudo et potentia nec quisquam tibi potest resistere 2 Par. 20:6
nonne tu Deus noster interfecisti omnes habitatores terrae huius coram populo tuo Israhel et dedisti eam semini Abraham amici tui in sempiternum 2 Par. 20:7
habitaveruntque in ea et extruxerunt in illa sanctuarium nomini tuo dicentes 2 Par. 20:8
si inruerint super nos mala gladius iudicii pestilentia et fames stabimus coram domo hac in conspectu tuo in qua invocatum est nomen tuum et clamabimus ad te in tribulationibus nostris et exaudies salvosque facies 2 Par. 20:9
nunc igitur ecce filii Ammon et Moab et mons Seir per quos non concessisti Israheli ut transirent quando egrediebantur de Aegypto sed declinaverunt ab eis et non interfecerunt illos 2 Par. 20:10
e contrario agunt et nituntur eicere nos de possessione quam tradidisti nobis 2 Par. 20:11
omnis vero Iuda stabat coram Domino cum parvulis et uxoribus et liberis suis 2 Par. 20:13
et ait adtendite omnis Iuda et qui habitatis Hierusalem et tu rex Iosaphat haec dicit Dominus vobis nolite timere nec paveatis hanc multitudinem non est enim vestra pugna sed Dei 2 Par. 20:15
cras descendetis contra eos ascensuri enim sunt per clivum nomine Sis et invenietis illos in summitate torrentis qui est contra solitudinem Hieruhel 2 Par. 20:16
non eritis vos qui dimicabitis sed tantummodo confidenter state et videbitis auxilium Domini super vos o Iuda et Hierusalem nolite timere nec paveatis cras egredimini contra eos et Dominus erit vobiscum 2 Par. 20:17
Iosaphat ergo et Iuda et omnes habitatores Hierusalem ceciderunt proni in terram coram Domino et adoraverunt eum 2 Par. 20:18
porro Levitae de filiis Caath et de filiis Core laudabant Dominum Deum Israhel voce magna in excelsum 2 Par. 20:19
cumque mane surrexissent egressi sunt per desertum Thecuae profectisque eis stans Iosaphat in medio eorum dixit audite me Iuda et omnes habitatores Hierusalem credite in Domino Deo vestro et securi eritis credite prophetis eius et cuncta evenient prospera 2 Par. 20:20
deditque consilium populo et statuit cantores Domini ut laudarent eum in turmis suis et antecederent exercitum ac voce consona dicerent confitemini Domino quoniam in aeternum misericordia eius 2 Par. 20:21
cumque coepissent laudes canere vertit Dominus insidias eorum in semet ipsos filiorum scilicet Ammon et Moab et montis Seir qui egressi fuerant ut pugnarent contra Iudam et percussi sunt 2 Par. 20:22
namque filii Ammon et Moab consurrexerunt adversum habitatores montis Seir ut interficerent et delerent eos cumque hoc opere perpetrassent etiam in semet ipsos versi mutuis concidere vulneribus 2 Par. 20:23
venit ergo Iosaphat et omnis populus cum eo ad detrahenda spolia mortuorum inveneruntque inter cadavera variam supellectilem vestes quoque et vasa pretiosissima et diripuerunt ita ut omnia portare non possent nec per tres dies spolia auferre pro praedae magnitudine 2 Par. 20:25
reversusque est omnis vir Iuda et habitatores Hierusalem et Iosaphat ante eos in Hierusalem cum laetitia magna eo quod dedisset eis Dominus gaudium de inimicis suis 2 Par. 20:27
ingressique sunt Hierusalem cum psalteriis et citharis et tubis in domum Domini 2 Par. 20:28
quievitque regnum Iosaphat et praebuit ei Deus pacem per circuitum 2 Par. 20:30
regnavit igitur Iosaphat super Iudam et erat triginta quinque annorum cum regnare coepisset viginti autem et quinque annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Azuba filia Selachi 2 Par. 20:31
et ambulavit in via patris sui Asa nec declinavit ab ea faciens quae placita erant coram Domino 2 Par. 20:32
verumtamen excelsa non abstulit et adhuc populus non direxerat cor suum ad Dominum Deum patrum suorum 2 Par. 20:33
reliqua autem gestorum Iosaphat priorum et novissimorum scripta sunt in verbis Hieu filii Anani quae digessit in libro regum Israhel 2 Par. 20:34
et particeps fuit ut facerent naves quae irent in Tharsis feceruntque classem in Asiongaber 2 Par. 20:36
dormivit autem Iosaphat cum patribus suis et sepultus est cum eis in civitate David regnavitque Ioram filius eius pro eo 2 Par. 21:1
qui habuit fratres filios Iosaphat Azariam et Hiahihel et Zacchariam et Azariam et Michahel et Saphatiam omnes hii filii Iosaphat regis Israhel 2 Par. 21:2
deditque eis pater suus multa munera argenti et auri et pensitationes cum civitatibus munitissimis in Iuda regnum autem tradidit Ioram eo quod esset primogenitus 2 Par. 21:3
surrexit ergo Ioram super regnum patris sui cumque se confirmasset occidit omnes fratres suos gladio et quosdam de principibus Israhel 2 Par. 21:4
triginta duo annorum erat Ioram cum regnare coepisset et octo annis regnavit in Hierusalem 2 Par. 21:5
ambulavitque in viis regum Israhel sicut egerat domus Ahab filia quippe Ahab erat uxor eius et fecit malum in conspectu Domini 2 Par. 21:6
noluit autem Dominus disperdere domum David propter pactum quod inierat cum eo et quia promiserat ut daret illi lucernam et filiis eius omni tempore 2 Par. 21:7
in diebus illis rebellavit Edom ne esset subditus Iudae et constituit sibi regem 2 Par. 21:8
cumque transisset Ioram cum principibus suis et cuncto equitatu qui erat secum surrexit nocte et percussit Edom qui se circumdederat et omnes duces equitatus eius 2 Par. 21:9
attamen rebellavit Edom ne esset sub dicione Iuda usque ad hanc diem eo tempore et Lobna recessit ne esset sub manu illius dereliquerat enim Dominum Deum patrum suorum 2 Par. 21:10
insuper et excelsa fabricatus est in urbibus Iuda et fornicari fecit habitatores Hierusalem et praevaricari Iudam 2 Par. 21:11
adlatae sunt autem ei litterae ab Helia propheta in quibus scriptum erat haec dicit Dominus Deus David patris tui quoniam non ambulasti in viis Iosaphat patris tui et in viis Asa regis Iuda 2 Par. 21:12
sed incessisti per iter regum Israhel et fornicari fecisti Iudam et habitatores Hierusalem imitatus fornicationem domus Ahab insuper et fratres tuos domum patris tui meliores te occidisti 2 Par. 21:13
ecce Dominus percutiet te plaga magna cum populo tuo et filiis et uxoribus tuis universaque substantia tua 2 Par. 21:14
suscitavit ergo Dominus contra Ioram spiritum Philisthinorum et Arabum qui confines sunt Aethiopibus 2 Par. 21:16
et ascenderunt in terram Iuda et vastaverunt eam diripueruntque cunctam substantiam quae inventa est in domo regis insuper et filios eius et uxores nec remansit ei filius nisi Ioachaz qui minimus natu erat 2 Par. 21:17
et super haec omnia percussit eum Dominus alvi languore insanabili 2 Par. 21:18
cumque diei succederet dies et temporum spatia volverentur duorum annorum expletus est circulus et sic longa consumptus tabe ita ut egereret etiam viscera sua languore pariter et vita caruit mortuusque est in infirmitate pessima et non fecit ei populus secundum morem conbustionis exequias sicut fecerat maioribus eius 2 Par. 21:19
triginta duum annorum fuit cum regnare coepisset et octo annis regnavit in Hierusalem ambulavitque non recte et sepelierunt eum in civitate David verumtamen non in sepulchro regum 2 Par. 21:20
filius quadraginta duo annorum erat Ochozias cum regnare coepisset et uno anno regnavit in Hierusalem nomen matris eius Otholia filia Amri 2 Par. 22:2
sed et ipse ingressus est per vias domus Ahab mater enim eius inpulit eum ut impie ageret 2 Par. 22:3
ambulavitque in consiliis eorum et perrexit cum Ioram filio Ahab rege Israhel in bellum contra Azahel regem Syriae in Ramoth Galaad vulneraveruntque Syri Ioram 2 Par. 22:5
voluntatis quippe fuit Dei adversum Ochoziam ut veniret ad Ioram et cum venisset egrederetur cum eo adversum Hieu filium Namsi quem unxit Dominus ut deleret domum Ahab 2 Par. 22:7
cum ergo subverteret Hieu domum Ahab invenit principes Iuda et filios fratrum Ochoziae qui ministrabant ei et interfecit illos 2 Par. 22:8
ipsumque perquirens Ochoziam conprehendit latentem in Samaria adductumque ad se occidit et sepelierunt eum eo quod esset filius Iosaphat qui quaesierat Dominum in toto corde suo nec erat ultra spes aliqua ut de stirpe regnaret Ochoziae 2 Par. 22:9
siquidem Otholia mater eius videns quod mortuus esset filius suus surrexit et interfecit omnem stirpem regiam domus Ioram 2 Par. 22:10
porro Iosabeth filia regis tulit Ioas filium Ochoziae et furata est eum de medio filiorum regis cum interficerentur absconditque cum nutrice sua in cubiculo lectulorum Iosabeth autem quae absconderat eum erat filia regis Ioram uxor Ioiadae pontificis soror Ochoziae et idcirco Otholia non interfecit eum 2 Par. 22:11
anno autem septimo confortatus Ioiadae adsumpsit centuriones Azariam videlicet filium Hieroam et Ismahel filium Iohanan Azariam quoque filium Oded et Maasiam filium Adaiae et Elisaphat filium Zechri et iniit cum eis foedus 2 Par. 23:1
qui circumeuntes Iudam congregaverunt Levitas de cunctis urbibus Iuda et principes familiarum Israhel veneruntque in Hierusalem 2 Par. 23:2
tertia pars vestrum qui veniunt ad sabbatum sacerdotum et Levitarum et ianitorum erit in portis tertia vero pars ad domum regis et tertia in porta quae appellatur Fundamenti omne vero reliquum vulgus sit in atriis domus Domini 2 Par. 23:5
nec quisquam alius ingrediatur domum Domini nisi sacerdotes et qui ministrant de Levitis ipsi tantummodo ingrediantur quia sanctificati sunt et omne reliquum vulgus observet custodias Domini 2 Par. 23:6
Levitae autem circumdent regem habentes singuli arma sua et si quis alius ingressus fuerit templum interficiatur sintque cum rege et intrante et egrediente 2 Par. 23:7
fecerunt igitur Levitae et universus Iuda iuxta omnia quae praeceperat Ioiadae pontifex et adsumpserunt singuli viros qui sub se erant et veniebant per ordinem sabbati cum his qui iam impleverant sabbatum et egressuri erant siquidem Ioiadae pontifex non dimiserat abire turmas quae sibi per singulas ebdomadas succedere consueverant 2 Par. 23:8
deditque Ioiadae sacerdos centurionibus lanceas clypeosque et peltas regis David quas consecraverat in domo Domini 2 Par. 23:9
constituitque omnem populum tenentium pugiones a parte templi dextra usque ad partem templi sinistram coram altari et templo per circuitum regis 2 Par. 23:10
et eduxerunt filium regis et inposuerunt ei diadema dederuntque in manu eius tenendam legem et constituerunt eum regem unxit quoque illum Ioiadae pontifex et filii eius inprecatique sunt atque dixerunt vivat rex 2 Par. 23:11
cumque vidisset regem stantem super gradum in introitu et principes turmasque circa eum omnem quoque populum terrae gaudentem atque clangentem tubis et diversi generis organis concinentem vocemque laudantium scidit vestimenta sua et ait insidiae insidiae 2 Par. 23:13
egressus autem Ioiadae pontifex ad centuriones et principes exercitus dixit eis educite illam extra septa templi et interficiatur foris gladio praecepitque sacerdos ne occideretur in domo Domini 2 Par. 23:14
et inposuerunt cervicibus eius manus cumque intrasset portam Equorum domus regis interfecerunt eam ibi 2 Par. 23:15
pepigit autem Ioiadae foedus inter se universumque populum et regem ut esset populus Domini 2 Par. 23:16
itaque ingressus est omnis populus domum Baal et destruxerunt eam et altaria ac simulacra illius confregerunt Matthan quoque sacerdotem Baal interfecerunt ante aras 2 Par. 23:17
constituit autem Ioiadae praepositos in domo Domini et sub manibus sacerdotum ac Levitarum quos distribuit David in domo Domini ut offerrent holocausta Domino sicut scriptum est in lege Mosi in gaudio et canticis iuxta dispositionem David 2 Par. 23:18
adsumpsitque centuriones et fortissimos viros ac principes populi et omne vulgus terrae et fecerunt descendere regem de domo Domini et introire per medium portae superioris in domum regis et conlocaverunt eum in solio regali 2 Par. 23:20
laetatusque est omnis populus terrae et urbs quievit porro Otholia interfecta est gladio 2 Par. 23:21
septem annorum erat Ioas cum regnare coepisset et quadraginta annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Sebia de Bersabee 2 Par. 24:1
accepit autem ei Ioiadae uxores duas e quibus genuit filios et filias 2 Par. 24:3
congregavitque sacerdotes et Levitas et dixit eis egredimini ad civitates Iuda et colligite de universo Israhel pecuniam ad sarta tecta templi Dei vestri per singulos annos festinatoque hoc facite porro Levitae egere neglegentius 2 Par. 24:5
vocavitque rex Ioiadae principem et dixit ei quare non tibi fuit curae ut cogeres Levitas inferre de Iuda et de Hierusalem pecuniam quae constituta est a Mose servo Domini ut inferret eam omnis multitudo Israhel in tabernaculum testimonii 2 Par. 24:6
Otholia enim impiissima et filii eius destruxerunt domum Domini et de universis quae sanctificata fuerant templo Domini ornaverunt fanum Baalim 2 Par. 24:7
praecepit ergo rex et fecerunt arcam posueruntque eam iuxta portam domus Domini forinsecus 2 Par. 24:8
et praedicatum est in Iuda et Hierusalem ut deferrent singuli pretium Domino quod constituit Moses servus Dei super omnem Israhel in deserto 2 Par. 24:9
laetatique sunt cuncti principes et omnis populus et ingressi contulerunt in arcam Domini atque miserunt ita ut impleretur 2 Par. 24:10
cumque tempus esset ut deferrent arcam coram rege per manus Levitarum videbant enim multam pecuniam ingrediebatur scriba regis et quem primus sacerdos constituerat effundebantque pecuniam quae erat in arca porro arcam reportabant ad locum suum sicque faciebant per singulos dies et congregata est infinita pecunia 2 Par. 24:11
quam dederunt rex et Ioiada his qui praeerant operibus domus Domini at illi conducebant ex ea caesores lapidum et artifices operum singulorum ut instaurarent domum Domini fabros quoque ferri et aeris ut quod cadere coeperat fulciretur 2 Par. 24:12
egeruntque hii qui operabantur industrie et obducebatur parietum cicatrix per manus eorum ac suscitaverunt domum Domini in statum pristinum et firme eam stare fecerunt 2 Par. 24:13
cumque conplessent omnia opera detulerunt coram rege et Ioiadae reliquam partem pecuniae de qua facta sunt vasa templi in ministerium et ad holocausta fialae quoque et cetera vasa aurea et argentea et offerebantur holocausta in domo Domini iugiter cunctis diebus Ioiadae 2 Par. 24:14
senuit autem Ioiadae plenus dierum et mortuus est cum centum triginta esset annorum 2 Par. 24:15
sepelieruntque eum in civitate David cum regibus eo quod fecisset bonum cum Israhel et cum domo eius 2 Par. 24:16
postquam autem obiit Ioiada ingressi sunt principes Iuda et adoraverunt regem qui delinitus obsequiis eorum adquievit eis 2 Par. 24:17
et dereliquerunt templum Domini Dei patrum suorum servieruntque lucis et sculptilibus et facta est ira contra Iudam et Hierusalem propter hoc peccatum 2 Par. 24:18
spiritus itaque Dei induit Zacchariam filium Ioiadae sacerdotem et stetit in conspectu populi et dixit eis haec dicit Dominus quare transgredimini praeceptum Domini quod vobis non proderit et dereliquistis Dominum ut derelinqueret vos 2 Par. 24:20
et non est recordatus Ioas rex misericordiae quam fecerat Ioiadae pater illius secum sed interfecit filium eius qui cum moreretur ait videat Dominus et requirat 2 Par. 24:22
cumque evolutus esset annus ascendit contra eum exercitus Syriae venitque in Iudam et Hierusalem et interfecit cunctos principes populi atque universam praedam miserunt regi Damascum 2 Par. 24:23
et certe cum permodicus venisset numerus Syrorum tradidit Dominus manibus eorum infinitam multitudinem eo quod reliquissent Dominum Deum patrum suorum in Ioas quoque ignominiosa exercuere iudicia 2 Par. 24:24
et abeuntes dimiserunt eum in languoribus magnis surrexerunt autem contra eum servi sui in ultionem sanguinis filii Ioiadae sacerdotis et occiderunt eum in lectulo suo et mortuus est sepelieruntque eum in civitate David sed non in sepulchris regum 2 Par. 24:25
insidiati vero sunt ei Zabath filius Semath Ammanitidis et Iozabath filius Semarith Moabitidis 2 Par. 24:26
porro filii eius ac summa pecuniae quae adunata fuerat sub eo et instauratio domus Dei scripta sunt diligentius in libro regum regnavitque Amasias filius eius pro eo 2 Par. 24:27
viginti quinque annorum erat Amasias cum regnare coepisset et viginti novem annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Ioaden de Hierusalem 2 Par. 25:1
congregavit igitur Amasias Iudam et constituit eos per familias tribunosque et centuriones in universo Iuda et Beniamin et recensuit a viginti annis sursum invenitque triginta milia iuvenum qui egrederentur ad pugnam et tenerent hastam et clypeum 2 Par. 25:5
venit autem homo Dei ad illum et ait o rex ne egrediatur tecum exercitus Israhel non est enim Dominus cum Israhel et cunctis filiis Ephraim 2 Par. 25:7
quod si putas in robore exercitus bella consistere superari te faciet Deus ab hostibus Dei quippe est et adiuvare et in fugam vertere 2 Par. 25:8
dixitque Amasias ad hominem Dei quid ergo fiet de centum talentis quae dedi militibus Israhel et respondit ei homo Dei habet Dominus unde tibi dare possit multo his plura 2 Par. 25:9
porro Amasias confidenter eduxit populum suum et abiit in vallem Salinarum percussitque filios Seir decem milia 2 Par. 25:11
et alia decem milia virorum ceperunt filii Iuda et adduxerunt ad praeruptum cuiusdam petrae praecipitaveruntque eos de summo in praeceps qui universi crepuerunt 2 Par. 25:12
at ille exercitus quem remiserat Amasias ne secum iret ad proelium diffusus est in civitatibus Iuda a Samaria usque Bethoron et interfectis tribus milibus diripuit praedam magnam 2 Par. 25:13
Amasias vero post caedem Idumeorum et adlatos deos filiorum Seir statuit illos in deos sibi et adorabat eos et illis adolebat incensum 2 Par. 25:14
cumque haec ille loqueretur respondit ei num consiliarius regis es quiesce ne interficiam te discedensque propheta scio inquit quod cogitaverit Dominus occidere te qui et fecisti hoc malum et insuper non adquievisti consilio meo 2 Par. 25:16
at ille remisit nuntium dicens carduus qui est in Libano misit ad cedrum Libani dicens da filiam tuam filio meo uxorem et ecce bestiae quae erant in silva Libani transierunt et conculcaverunt carduum 2 Par. 25:18
dixisti percussi Edom et idcirco erigitur cor tuum in superbiam sede in domo tua cur malum adversum te provocas ut cadas et tu et Iudas tecum 2 Par. 25:19
ascendit igitur Ioas rex Israhel et mutuos sibi praebuere conspectus Amasias autem rex Iuda erat in Bethsames Iudae 2 Par. 25:21
corruitque Iudas coram Israhel et fugit in tabernacula sua 2 Par. 25:22
porro Amasiam regem Iuda filium Ioas filii Ioachaz cepit Ioas rex Israhel in Bethsames et adduxit in Hierusalem destruxitque murum eius a porta Ephraim usque ad portam Anguli quadringentis cubitis 2 Par. 25:23
omne quoque aurum et argentum et universa vasa quae reppererat in domo Dei et apud Obededom in thesauris etiam domus regiae necnon et filios obsidum reduxit Samariam 2 Par. 25:24
reliqua vero sermonum Amasiae priorum et novissimorum scripta sunt in libro regum Iuda et Israhel 2 Par. 25:26
qui postquam recessit a Domino tetenderunt ei insidias in Hierusalem cumque fugisset Lachis miserunt et interfecerunt eum ibi 2 Par. 25:27
ipse aedificavit Ahilath et restituit eam dicioni Iudae postquam dormivit rex cum patribus suis 2 Par. 26:2
sedecim annorum erat Ozias cum regnare coepisset et quinquaginta duobus annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Hiechelia de Hierusalem 2 Par. 26:3
et exquisivit Deum in diebus Zacchariae intellegentis et videntis Deum cumque requireret Dominum direxit eum in omnibus 2 Par. 26:5
denique egressus est et pugnavit contra Philisthim et destruxit murum Geth et murum Iabniae murumque Azoti aedificavit quoque oppida in Azoto et in Philisthim 2 Par. 26:6
et adiuvit eum Deus contra Philisthim et contra Arabas qui habitabant in Gurbaal et contra Ammanitas 2 Par. 26:7
pendebantque Ammanitae munera Oziae et divulgatum est nomen eius usque ad introitum Aegypti propter crebras victorias 2 Par. 26:8
aedificavitque Ozias turres in Hierusalem super portam Anguli et super portam Vallis et reliquas in eodem muri latere firmavitque eas 2 Par. 26:9
extruxit etiam turres in solitudine et fodit cisternas plurimas eo quod haberet multa pecora tam in campestribus quam in heremi vastitate vineas quoque habuit et vinitores in montibus et in Carmelo erat quippe homo agriculturae deditus 2 Par. 26:10
fuit autem exercitus bellatorum eius qui procedebant ad proelia sub manu Hiehihel scribae Maasiaeque doctoris et sub manu Ananiae qui erat de ducibus regis 2 Par. 26:11
et sub eis universus exercitus trecentorum et septem milium quingentorum qui erant apti ad bella et pro rege contra adversarios dimicabant 2 Par. 26:13
praeparavit quoque eis Ozias id est cuncto exercitui clypeos et hastas et galeas et loricas arcusque et fundas ad iaciendos lapides 2 Par. 26:14
et fecit in Hierusalem diversi generis machinas quas in turribus conlocavit et in angulis murorum ut mitterent sagittas et saxa grandia egressumque est nomen eius procul eo quod auxiliaretur ei Dominus et corroborasset illum 2 Par. 26:15
sed cum roboratus esset elevatum est cor eius in interitum suum et neglexit Dominum Deum suum ingressusque templum Domini adolere voluit incensum super altare thymiamatis 2 Par. 26:16
statimque ingressus post eum Azarias sacerdos et cum eo sacerdotes Domini octoginta viri fortissimi 2 Par. 26:17
iratusque est Ozias et tenens in manu turibulum ut adoleret incensum minabatur sacerdotibus statimque orta est lepra in fronte eius coram sacerdotibus in domo Domini super altare thymiamatis 2 Par. 26:19
cumque respexisset eum Azarias pontifex et omnes reliqui sacerdotes viderunt lepram in fronte eius et festinato expulerunt eum sed et ipse perterritus adceleravit egredi eo quod sensisset ilico plagam Domini 2 Par. 26:20
fuit igitur Ozias rex leprosus usque ad diem mortis suae et habitavit in domo separata plenus lepra ob quam et eiectus fuerat de domo Domini porro Ioatham filius eius rexit domum regis et iudicabat populum terrae 2 Par. 26:21
reliqua autem sermonum Oziae priorum et novissimorum scripsit Esaias filius Amos propheta 2 Par. 26:22
dormivitque Ozias cum patribus suis et sepelierunt eum in agro regalium sepulchrorum eo quod esset leprosus regnavitque Ioatham filius eius pro eo 2 Par. 26:23
viginti quinque annorum erat Ioatham cum regnare coepisset et sedecim annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Hierusa filia Sadoc 2 Par. 27:1
fecitque quod rectum erat coram Domino iuxta omnia quae fecerat Ozias pater suus excepto quod non est ingressus templum Domini et adhuc populus delinquebat 2 Par. 27:2
ipse aedificavit portam domus Domini Excelsam et in muro Ophel multa construxit 2 Par. 27:3
urbes quoque aedificavit in montibus Iuda et in saltibus castella et turres 2 Par. 27:4
ipse pugnavit contra regem filiorum Ammon et vicit eos dederuntque ei filii Ammon in tempore illo centum talenta argenti et decem milia choros tritici ac totidem choros hordei haec ei praebuerunt filii Ammon in anno secundo et tertio 2 Par. 27:5
reliqua autem sermonum Ioatham et omnes pugnae eius et opera scripta sunt in libro regum Israhel et Iuda 2 Par. 27:7
viginti quinque annorum erat cum regnare coepisset et sedecim annis regnavit in Hierusalem 2 Par. 27:8
dormivitque Ioatham cum patribus suis et sepelierunt eum in civitate David et regnavit Achaz filius eius pro eo 2 Par. 27:9
viginti annorum erat Achaz cum regnare coepisset et sedecim annis regnavit in Hierusalem non fecit rectum in conspectu Domini sicut David pater eius 2 Par. 28:1
sed ambulavit in viis regum Israhel insuper et statuas fudit Baalim 2 Par. 28:2
ipse est qui adolevit incensum in valle Benennon et lustravit filios suos in igne iuxta ritum gentium quas interfecit Dominus in adventu filiorum Israhel 2 Par. 28:3
sacrificabat quoque et thymiama succendebat in excelsis et in collibus et sub omni ligno frondoso 2 Par. 28:4
tradiditque eum Dominus Deus eius in manu regis Syriae qui percussit eum magnamque praedam de eius cepit imperio et adduxit in Damascum manibus quoque regis Israhel traditus est et percussus plaga grandi 2 Par. 28:5
eodem tempore occidit Zechri vir potens ex Ephraim Masiam filium regis et Ezricam ducem domus eius Helcanam quoque secundum a rege 2 Par. 28:7
ceperuntque filii Israhel de fratribus suis ducenta milia mulierum puerorum et puellarum et infinitam praedam pertuleruntque eam in Samariam 2 Par. 28:8
ea tempestate erat ibi propheta Domini nomine Oded qui egressus obviam exercitui venientium in Samariam dixit eis ecce iratus Dominus Deus patrum vestrorum contra Iudam tradidit eos manibus vestris et occidistis illos atrociter ita ut caelum pertingeret vestra crudelitas 2 Par. 28:9
insuper filios Iuda et Hierusalem vultis vobis subicere in servos et ancillas quod nequaquam facto opus est peccatis enim super hoc Domino Deo vestro 2 Par. 28:10
sed audite consilium meum et reducite captivos quos adduxistis de fratribus vestris quia magnus furor Domini inminet vobis 2 Par. 28:11
steterunt itaque viri de principibus filiorum Ephraim Azarias filius Iohanan Barachias filius Mosollamoth Hiezechias filius Sellum et Amasa filius Adali contra eos qui veniebant de proelio 2 Par. 28:12
et dixerunt eis non introducetis huc captivos ne peccemus Domino quare vultis adicere super peccata nostra et vetera cumulare delicta grande quippe peccatum est et ira furoris Domini inminet super Israhel 2 Par. 28:13
dimiseruntque viri bellatores praedam et universa quae ceperant coram principibus et omni multitudine 2 Par. 28:14
steteruntque viri quos supra memoravimus et adprehendentes captivos omnesque qui nudi erant vestierunt de spoliis cumque vestissent eos et calciassent et refecissent cibo ac potu unxissent quoque propter laborem et adhibuissent eis curam quicumque ambulare non poterant et erant inbecillo corpore inposuerunt eos iumentis et adduxerunt Hierichum civitatem Palmarum ad fratres eorum ipsique reversi sunt Samariam 2 Par. 28:15
veneruntque Idumei et percusserunt multos ex Iuda et ceperunt praedam magnam 2 Par. 28:17
Philisthim quoque diffusi sunt per urbes campestres et ad meridiem Iuda ceperuntque Bethsames et Ahilon et Gaderoth Soccho quoque et Thamnam et Gamzo cum viculis suis et habitaverunt in eis 2 Par. 28:18
humiliaverat enim Dominus Iudam propter Achaz regem Iuda eo quod nudasset eum auxilio et contemptui habuisset Dominum 2 Par. 28:19
adduxitque contra eum Thaglathphalnasar regem Assyriorum qui et adflixit eum et nullo resistente vastavit 2 Par. 28:20
igitur Achaz spoliata domo Domini et domo regum et principum dedit regi Assyriorum munera et tamen nihil ei profuit 2 Par. 28:21
insuper et in tempore angustiae suae auxit contemptum in Dominum ipse per se rex Achaz 2 Par. 28:22
immolavit diis Damasci victimas percussoribus suis et dixit dii regum Syriae auxiliantur eis quos ego placabo hostiis et aderunt mihi cum e contrario ipsi fuerint ruina eius et universo Israhel 2 Par. 28:23
direptis itaque Achaz omnibus vasis domus Dei atque confractis clusit ianuas templi Dei et fecit sibi altaria in universis angulis Hierusalem 2 Par. 28:24
reliqua autem sermonum eius et omnium operum priorum et novissimorum scripta sunt in libro regum Iuda et Israhel 2 Par. 28:26
dormivitque Achaz cum patribus suis et sepelierunt eum in civitate Hierusalem neque enim receperunt eum in sepulchra regum Israhel regnavitque Ezechias filius eius pro eo 2 Par. 28:27
igitur Ezechias regnare coepit cum viginti quinque esset annorum et viginti novem annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Abia filia Zacchariae 2 Par. 29:1
ipse anno et mense primo regni sui aperuit valvas domus Domini et instauravit eas 2 Par. 29:3
adduxitque sacerdotes atque Levitas et congregavit eos in plateam orientalem 2 Par. 29:4
dixitque ad eos audite me Levitae et sanctificamini mundate domum Domini Dei patrum vestrorum auferte omnem inmunditiam de sanctuario 2 Par. 29:5
peccaverunt patres nostri et fecerunt malum in conspectu Domini Dei nostri derelinquentes eum averterunt facies suas a tabernaculo Domini et praebuerunt dorsum 2 Par. 29:6
cluserunt ostia quae erant in porticu et extinxerunt lucernas incensumque non adoleverunt et holocausta non obtulerunt in sanctuario Deo Israhel 2 Par. 29:7
concitatus est itaque furor Domini super Iudam et Hierusalem tradiditque eos in commotionem et in interitum et in sibilum sicut ipsi cernitis oculis vestris 2 Par. 29:8
en corruerunt patres nostri gladiis filii nostri et filiae nostrae et coniuges captivae ductae sunt propter hoc scelus 2 Par. 29:9
nunc igitur placet mihi ut ineamus foedus cum Domino Deo Israhel et avertat a nobis furorem irae suae 2 Par. 29:10
filii mi nolite neglegere vos elegit Dominus ut stetis coram eo et ministretis illi colatis eum et cremetis incensum 2 Par. 29:11
surrexerunt ergo Levitae Maath filius Amasiae et Iohel filius Azariae de filiis Caath porro de filiis Merari Cis filius Abdai et Azarias filius Iallelel de filiis autem Gersom Ioha filius Zemma et Eden filius Ioaha 2 Par. 29:12
at vero de filiis Elisaphan Samri et Iahihel de filiis quoque Asaph Zaccharias et Mathanias 2 Par. 29:13
necnon de filiis Heman Iahihel et Semei sed et de filiis Idithun Semeias et Ozihel 2 Par. 29:14
congregaveruntque fratres suos et sanctificati sunt et ingressi iuxta mandatum regis et imperium Domini ut expiarent domum Dei 2 Par. 29:15
sacerdotes quoque ingressi templum Domini ut sanctificarent illud extulerunt omnem inmunditiam quam intro reppererant in vestibulum domus Domini quam tulerunt Levitae et asportaverunt ad torrentem Cedron foras 2 Par. 29:16
coeperunt autem prima die mensis primi mundare et in die octava eiusdem mensis ingressi sunt porticum templi Domini expiaveruntque templum diebus octo et in die sextadecima mensis eiusdem quod coeperant impleverunt 2 Par. 29:17
ingressi quoque sunt ad Ezechiam regem et dixerunt ei sanctificavimus omnem domum Domini et altare holocaustoseos vasaque eius necnon et mensam propositionis cum omnibus vasis suis 2 Par. 29:18
cunctamque templi supellectilem quam polluerat rex Achaz in regno suo postquam praevaricatus est et ecce exposita sunt omnia coram altari Domini 2 Par. 29:19
consurgensque diluculo Ezechias rex adunavit omnes principes civitatis et ascendit domum Domini 2 Par. 29:20
obtuleruntque simul tauros septem arietes septem agnos septem et hircos septem pro peccato pro regno pro sanctuario pro Iuda dixit quoque sacerdotibus filiis Aaron ut offerrent super altare Domini 2 Par. 29:21
mactaverunt igitur tauros et susceperunt sacerdotes sanguinem et fuderunt illud super altare mactaverunt etiam arietes et illorum sanguinem super altare fuderunt immolaverunt agnos et fuderunt super altare sanguinem 2 Par. 29:22
adplicaverunt hircos pro peccato coram rege et universa multitudine inposueruntque manus suas super eos 2 Par. 29:23
et immolaverunt illos sacerdotes et asperserunt sanguinem eorum altari pro piaculo universi Israhelis pro omni quippe Israhel praeceperat rex ut holocaustum fieret et pro peccato 2 Par. 29:24
constituit quoque Levitas in domo Domini cum cymbalis et psalteriis et citharis secundum dispositionem David et Gad videntis regis et Nathan prophetae siquidem Domini praeceptum fuit per manum prophetarum eius 2 Par. 29:25
steteruntque Levitae tenentes organa David et sacerdotes tubas 2 Par. 29:26
et iussit Ezechias ut offerrent holocaustum super altare cumque offerrentur holocausta coeperunt laudes canere Domino et clangere tubis atque in diversis organis quae David rex Israhel reppererat concrepare 2 Par. 29:27
omni autem turba adorante cantores et hii qui tenebant tubas erant in officio suo donec conpleretur holocaustum 2 Par. 29:28
cumque finita esset oblatio incurvatus est rex et omnes qui erant cum eo et adoraverunt 2 Par. 29:29
praecepitque Ezechias et principes Levitis ut laudarent Dominum sermonibus David et Asaph videntis qui laudaverunt eum magna laetitia et curvato genu adoraverunt 2 Par. 29:30
Ezechias autem etiam haec addidit implestis manus vestras Domino accedite et offerte victimas et laudes in domo Domini obtulit ergo universa multitudo hostias et laudes et holocausta mente devota 2 Par. 29:31
sanctificaveruntque Domino boves sescentos et oves tria milia 2 Par. 29:33
sacerdotes vero pauci erant nec poterant sufficere ut pelles holocaustorum detraherent unde et Levitae fratres eorum adiuverunt eos donec impleretur opus et sanctificarentur antistites Levitae quippe faciliori ritu sanctificantur quam sacerdotes 2 Par. 29:34
fuerunt igitur holocausta plurima adipes pacificorum et libamina holocaustorum et conpletus est cultus domus Domini 2 Par. 29:35
laetatusque est Ezechias et omnis populus eo quod ministerium Domini esset expletum de repente quippe hoc fieri placuerat 2 Par. 29:36
misit quoque Ezechias ad omnem Israhel et Iudam scripsitque epistulas ad Ephraim et Manassem ut venirent ad domum Domini in Hierusalem et facerent phase Domino Deo Israhel 2 Par. 30:1
inito ergo consilio regis et principum et universi coetus Hierusalem decreverunt ut facerent phase mense secundo 2 Par. 30:2
non enim occurrerant facere in tempore suo quia sacerdotes qui possent sufficere sanctificati non fuerant et populus necdum congregatus erat in Hierusalem 2 Par. 30:3
placuitque sermo regi et omni multitudini 2 Par. 30:4
et decreverunt ut mitterent nuntios in universum Israhel de Bersabee usque Dan ut venirent et facerent phase Domino Deo Israhel in Hierusalem multi enim non fecerant sicut lege praescriptum est 2 Par. 30:5
perrexeruntque cursores cum epistulis ex regis imperio et principum eius in universum Israhel et Iudam iuxta quod rex iusserat praedicantes filii Israhel revertimini ad Dominum Deum Abraham et Isaac et Israhel et revertetur ad reliquias quae effugerunt manum regis Assyriorum 2 Par. 30:6
nolite fieri sicut patres vestri et fratres qui recesserunt a Domino Deo patrum suorum et tradidit eos in interitum ut ipsi cernitis 2 Par. 30:7
nolite indurare cervices vestras sicut patres vestri tradite manus Domino et venite ad sanctuarium eius quod sanctificavit in aeternum servite Domino Deo patrum vestrorum et avertetur a vobis ira furoris eius 2 Par. 30:8
si enim vos reversi fueritis ad Dominum fratres vestri et filii habebunt misericordiam coram dominis suis qui illos duxere captivos et revertentur in terram hanc pius enim et clemens est Dominus Deus vester et non avertet faciem suam a vobis si reversi fueritis ad eum 2 Par. 30:9
igitur cursores pergebant velociter de civitate in civitatem per terram Ephraim et Manasse usque Zabulon illis inridentibus et subsannantibus eos 2 Par. 30:10
attamen quidam viri ex Aser et Manasse et Zabulon adquiescentes consilio venerunt Hierusalem 2 Par. 30:11
in Iuda vero facta est manus Domini ut daret eis cor unum et facerent iuxta praeceptum regis et principum verbum Domini 2 Par. 30:12
et surgentes destruxerunt altaria quae erant in Hierusalem atque universa in quibus idolis adolebatur incensum subvertentes proiecerunt in torrentem Cedron 2 Par. 30:14
steteruntque in ordine suo iuxta dispositionem et legem Mosi hominis Dei sacerdotes vero suscipiebant effundendum sanguinem de manibus Levitarum 2 Par. 30:16
eo quod multa turba sanctificata non esset et idcirco Levitae immolarent phase his qui non occurrerant sanctificari Domino 2 Par. 30:17
magna etiam pars populi de Ephraim et Manasse et Isachar et Zabulon quae sanctificata non fuerat comedit phase non iuxta quod scriptum est et oravit pro eis Ezechias dicens Dominus bonus propitiabitur 2 Par. 30:18
cunctis qui in toto corde requirunt Dominum Deum patrum suorum et non inputabit eis quod minus sanctificati sunt 2 Par. 30:19
quem exaudivit Dominus et placatus est populo 2 Par. 30:20
feceruntque filii Israhel qui inventi sunt in Hierusalem sollemnitatem azymorum septem diebus in laetitia magna laudantes Dominum per singulos dies Levitae quoque et sacerdotes per organa quae suo officio congruebant 2 Par. 30:21
et locutus est Ezechias ad cor omnium Levitarum qui habebant intellegentiam bonam super Domino et comederunt septem diebus sollemnitatis immolantes victimas pacificorum et laudantes Dominum Deum patrum suorum 2 Par. 30:22
placuitque universae multitudini ut celebrarent etiam alios dies septem quod et fecerunt cum ingenti gaudio 2 Par. 30:23
Ezechias enim rex Iuda praebuerat multitudini mille tauros et septem milia ovium principes vero dederant populo tauros mille et oves decem milia sanctificata ergo est sacerdotum plurima multitudo 2 Par. 30:24
et hilaritate perfusa omnis turba Iuda tam sacerdotum et Levitarum quam universae frequentiae quae venerat ex Israhel proselytorum quoque de terra Israhel et habitantium in Iuda 2 Par. 30:25
surrexerunt autem sacerdotes atque Levitae benedicentes populo et exaudita est vox eorum pervenitque oratio in habitaculum sanctum caeli 2 Par. 30:27
cumque haec fuissent rite celebrata egressus est omnis Israhel qui inventus fuerat in urbibus Iuda et fregerunt simulacra succideruntque lucos demoliti sunt excelsa et altaria destruxerunt non solum de universo Iuda et Beniamin sed de Ephraim quoque et Manasse donec penitus everterent reversique sunt omnes filii Israhel in possessiones et civitates suas 2 Par. 31:1
Ezechias vero constituit turmas sacerdotales et leviticas per divisiones suas unumquemque in officio proprio tam sacerdotum videlicet quam Levitarum ad holocausta et pacifica ut ministrarent et confiterentur canerentque in portis castrorum Domini 2 Par. 31:2
pars autem regis erat ut de propria eius substantia offerretur holocaustum mane semper et vespere sabbatis quoque et kalendis et sollemnitatibus ceteris sicut scriptum est in lege Mosi 2 Par. 31:3
praecepit etiam populo habitantium Hierusalem ut darent partes sacerdotibus et Levitis et possent vacare legi Domini 2 Par. 31:4
quod cum percrebruisset in auribus multitudinis plurimas obtulere primitias filii Israhel frumenti vini et olei mellis quoque et omnium quae gignit humus decimas obtulerunt 2 Par. 31:5
sed et filii Israhel et Iuda qui habitabant in urbibus Iuda obtulerunt decimas boum et ovium decimasque sanctorum quae voverant Domino Deo suo atque universa portantes fecerunt acervos plurimos 2 Par. 31:6
mense tertio coeperunt acervorum iacere fundamenta et mense septimo conpleverunt eos 2 Par. 31:7
cumque ingressi fuissent Ezechias et principes eius viderunt acervos et benedixerunt Domino ac populo Israhel 2 Par. 31:8
interrogavitque Ezechias sacerdotes et Levitas cur ita iacerent acervi 2 Par. 31:9
respondit illi Azarias sacerdos primus de stirpe Sadoc dicens ex quo coeperunt offerri primitiae in domo Domini comedimus et saturati sumus remanseruntque plurima eo quod benedixerit Dominus populo suo reliquiarum autem copia est ista quam cernis 2 Par. 31:10
intulerunt tam primitias quam decimas et quaecumque voverant fideliter fuit autem praefectus eorum Chonenias Levita et Semei frater eius secundus 2 Par. 31:12
post quem Ieihel et Azazias et Naath et Asahel et Ierimoth Iozabath quoque et Helihel et Iesmachias et Maath et Banaias praepositi sub manibus Choneniae et Semei fratris eius ex imperio Ezechiae regis et Azariae pontificis domus Domini ad quos omnia pertinebant 2 Par. 31:13
Core vero filius Iemna Levites et ianitor orientalis portae praepositus erat his quae sponte offerebantur Domino primitiisque et consecratis in sancta sanctorum 2 Par. 31:14
et sub cura eius Eden et Meniamin Hiesue et Sameias Amarias quoque et Sechenias in civitatibus sacerdotum ut fideliter distribuerent fratribus suis partes minoribus atque maioribus 2 Par. 31:15
exceptis maribus ab annis tribus et supra cunctis qui ingrediebantur templum Domini et quicquid per dies singulos conducebat in ministerio atque observationibus iuxta divisiones suas 2 Par. 31:16
sacerdotibus per familias et Levitis a vicesimo anno et supra per ordines et turmas suas 2 Par. 31:17
sed et filiorum Aaron per agros et suburbana urbium singularum dispositi erant viri qui partes distribuerent universo sexui masculino de sacerdotibus et Levitis 2 Par. 31:19
fecit ergo Ezechias universa quae diximus in omni Iuda operatusque est bonum et rectum et verum coram Domino Deo suo 2 Par. 31:20
in universa cultura ministerii domus Domini iuxta legem et caerimonias volens requirere Deum suum in toto corde suo fecitque et prosperatus est 2 Par. 31:21
post quae et huiuscemodi veritatem venit Sennacherib rex Assyriorum et ingressus Iudam obsedit civitates munitas volens eas capere 2 Par. 32:1
quod cum vidisset Ezechias venisse scilicet Sennacherib et totum belli impetum verti contra Hierusalem 2 Par. 32:2
inito cum principibus consilio virisque fortissimis ut obturarent capita fontium quae erant extra urbem et hoc omnium decernente sententia 2 Par. 32:3
congregavit plurimam multitudinem et obturaverunt cunctos fontes et rivum qui fluebat in medio terrae dicentes ne veniant reges Assyriorum et inveniant aquarum abundantiam 2 Par. 32:4
aedificavit quoque agens industrie omnem murum qui fuerat dissipatus et extruxit turres desuper et forinsecus alterum murum instauravitque Mello in civitate David et fecit universi generis armaturam et clypeos 2 Par. 32:5
constituitque principes bellatorum in exercitu et convocavit universos in platea portae civitatis ac locutus est ad cor eorum dicens 2 Par. 32:6
viriliter agite et confortamini nolite timere nec paveatis regem Assyriorum et universam multitudinem quae est cum eo multo enim plures nobiscum sunt quam cum illo 2 Par. 32:7
quae postquam gesta sunt misit Sennacherib rex Assyriorum servos suos Hierusalem ipse enim cum universo exercitu obsidebat Lachis ad Ezechiam regem Iuda et ad omnem populum qui erat in urbe dicens 2 Par. 32:9
num Ezechias decipit vos ut tradat morti in fame et siti adfirmans quod Dominus Deus vester liberet vos de manu regis Assyriorum 2 Par. 32:11
numquid non iste est Ezechias qui destruxit excelsa illius et altaria et praecepit Iudae et Hierusalem dicens coram altari uno adorabitis et in ipso conburetis incensum 2 Par. 32:12
an ignoratis quae ego fecerim et patres mei cunctis terrarum populis numquid praevaluerunt dii gentium omniumque terrarum liberare regionem suam de manu mea 2 Par. 32:13
non vos ergo decipiat Ezechias nec vana persuasione deludat neque credatis ei si enim nullus potuit deus cunctarum gentium atque regnorum liberare populum suum de manu mea et de manu patrum meorum consequenter nec Deus vester poterit eruere vos de hac manu 2 Par. 32:15
sed et alia multa locuti sunt servi eius contra Dominum Deum et contra Ezechiam servum eius 2 Par. 32:16
epistulas quoque scripsit plenas blasphemiae in Dominum Deum Israhel et locutus est adversus eum sicut dii gentium ceterarum non potuerunt liberare populos suos de manu mea sic et Deus Ezechiae eruere non poterit populum suum de manu ista 2 Par. 32:17
insuper et clamore magno lingua iudaica contra populum qui sedebat in muris Hierusalem personabat ut terreret eos et caperet civitatem 2 Par. 32:18
oraverunt igitur Ezechias rex et Esaias filius Amos prophetes adversum hanc blasphemiam ac vociferati sunt usque in caelum 2 Par. 32:20
et misit Dominus angelum qui percussit omnem virum robustum et bellatorem et principem exercitus regis Assyriorum reversusque est cum ignominia in terram suam cumque ingressus esset domum dei sui filii qui egressi fuerant de utero eius interfecerunt eum gladio 2 Par. 32:21
salvavitque Dominus Ezechiam et habitatores Hierusalem de manu Sennacherib regis Assyriorum et de manu omnium et praestitit ei quietem per circuitum 2 Par. 32:22
multi etiam deferebant hostias et sacrificia Domino Hierusalem et munera Ezechiae regi Iuda qui exaltatus est post haec coram cunctis gentibus 2 Par. 32:23
in diebus illis aegrotavit Ezechias usque ad mortem et oravit Dominum exaudivitque eum et dedit ei signum 2 Par. 32:24
sed non iuxta beneficia quae acceperat retribuit quia elevatum est cor eius et facta est contra eum ira et contra Iudam ac Hierusalem 2 Par. 32:25
humiliatusque est postea eo quod exaltatum fuisset cor eius tam ipse quam habitatores Hierusalem et idcirco non venit super eos ira Domini in diebus Ezechiae 2 Par. 32:26
fuit autem Ezechias dives et inclitus valde et thesauros sibi plurimos congregavit argenti auri et lapidis pretiosi aromatum et armorum universi generis et vasorum magni pretii 2 Par. 32:27
apothecas quoque frumenti vini et olei et praesepia omnium iumentorum caulasque pecoribus 2 Par. 32:28
et urbes exaedificavit habebat quippe greges ovium et armentorum innumerabiles eo quod dedisset ei Dominus substantiam multam nimis 2 Par. 32:29
ipse est Ezechias qui obturavit superiorem fontem aquarum Gion et avertit eas subter ad occidentem urbis David in omnibus operibus suis fecit prospere quae voluit 2 Par. 32:30
attamen in legatione principum Babylonis qui missi fuerant ad eum ut interrogarent de portento quod acciderat super terram dereliquit eum Deus ut temptaretur et nota fierent omnia quae erant in corde eius 2 Par. 32:31
reliqua autem sermonum Ezechiae et misericordiarum eius scripta sunt in visione Esaiae filii Amos prophetae et in libro regum Iuda et Israhel 2 Par. 32:32
dormivitque Ezechias cum patribus suis et sepelierunt eum supra sepulchra filiorum David et celebravit eius exequias universus Iuda et omnes habitatores Hierusalem regnavitque Manasses filius eius pro eo 2 Par. 32:33
duodecim annorum erat Manasses cum regnare coepisset et quinquaginta quinque annis regnavit in Hierusalem 2 Par. 33:1
et conversus instauravit excelsa quae demolitus fuerat Ezechias pater eius construxitque aras Baalim et fecit lucos et adoravit omnem militiam caeli et coluit eam 2 Par. 33:3
transireque fecit filios suos per ignem in valle Benennon observabat somnia sectabatur auguria maleficis artibus inserviebat habebat secum magos et incantatores multaque mala operatus est coram Domino ut inritaret eum 2 Par. 33:6
sculptile quoque et conflatile signum posuit in domo Domini de qua locutus est Dominus ad David et ad Salomonem filium eius dicens in domo hac et in Hierusalem quam elegi de cunctis tribubus Israhel ponam nomen meum in sempiternum 2 Par. 33:7
et movere non faciam pedem Israhel de terra quam tradidi patribus eorum ita dumtaxat si custodierint facere quae praecepi eis cunctamque legem et caerimonias atque iudicia per manum Mosi 2 Par. 33:8
igitur Manasses seduxit Iudam et habitatores Hierusalem ut facerent malum super omnes gentes quas subverterat Dominus a facie filiorum Israhel 2 Par. 33:9
locutusque est Dominus ad eum et ad populum illius et adtendere noluerunt 2 Par. 33:10
idcirco superinduxit eis principes exercitus regis Assyriorum ceperuntque Manassen et vinctum catenis atque conpedibus duxerunt Babylonem 2 Par. 33:11
qui postquam coangustatus est oravit Dominum Deum suum et egit paenitentiam valde coram Deo patrum suorum 2 Par. 33:12
deprecatusque est eum et obsecravit intente et exaudivit orationem eius reduxitque eum Hierusalem in regnum suum et cognovit Manasses quod Dominus ipse esset Deus 2 Par. 33:13
post haec aedificavit murum extra civitatem David ad occidentem Gion in convalle ab introitu portae Piscium per circuitum usque ad Ophel et exaltavit illum vehementer constituitque principes exercitus in cunctis civitatibus Iuda munitis 2 Par. 33:14
et abstulit deos alienos et simulacrum de domo Domini aras quoque quas fecerat in monte domus Domini et in Hierusalem et proiecit omnia extra urbem 2 Par. 33:15
porro instauravit altare Domini et immolavit super illud victimas et pacifica et laudem praecepitque Iudae ut serviret Domino Deo Israhel 2 Par. 33:16
reliqua autem gestorum Manasse et obsecratio eius ad Deum suum verba quoque videntium qui loquebantur ad eum in nomine Domini Dei Israhel continentur in sermonibus regum Israhel 2 Par. 33:18
oratio quoque eius et exauditio et cuncta peccata atque contemptus loca etiam in quibus aedificavit excelsa et fecit lucos et statuas antequam ageret paenitentiam scripta sunt in sermonibus Ozai 2 Par. 33:19
dormivit ergo Manasses cum patribus suis et sepelierunt eum in domo sua regnavitque pro eo filius eius Amon 2 Par. 33:20
viginti duo annorum erat Amon cum regnare coepisset et duobus annis regnavit in Hierusalem 2 Par. 33:21
fecitque malum in conspectu Domini sicut fecerat Manasses pater eius et cunctis idolis quae Manasses fuerat fabricatus immolavit atque servivit 2 Par. 33:22
et non est reveritus faciem Domini sicut reveritus est Manasses pater eius et multo maiora deliquit 2 Par. 33:23
octo annorum erat Iosias cum regnare coepisset et triginta et uno annis regnavit in Hierusalem 2 Par. 34:1
fecitque quod erat rectum in conspectu Domini et ambulavit in viis David patris sui non declinavit neque ad dexteram neque ad sinistram 2 Par. 34:2
octavo autem anno regni sui cum adhuc esset puer coepit quaerere Deum patris sui David et duodecimo anno postquam coeperat mundavit Iudam et Hierusalem ab excelsis et lucis simulacrisque et sculptilibus 2 Par. 34:3
destruxeruntque coram eo aras Baalim et simulacra quae superposita fuerant demoliti sunt lucos etiam et sculptilia succidit atque comminuit et super tumulos eorum qui eis immolare consueverant fragmenta dispersit 2 Par. 34:4
ossa praeterea sacerdotum conbusit in altaribus idolorum mundavitque Iudam et Hierusalem 2 Par. 34:5
sed et in urbibus Manasse et Ephraim et Symeon usque Nepthalim cuncta subvertit 2 Par. 34:6
cumque altaria dissipasset et lucos et sculptilia contrivisset in frusta cunctaque delubra demolitus esset de universa terra Israhel reversus est Hierusalem 2 Par. 34:7
igitur anno octavodecimo regni sui mundata iam terra et templo Domini misit Saphan filium Eseliae et Maasiam principem civitatis et Ioha filium Ioachaz a commentariis ut instaurarent domum Domini Dei sui 2 Par. 34:8
qui venerunt ad Helciam sacerdotem magnum acceptamque ab eo pecuniam quae inlata fuerat in domum Domini et quam congregaverant Levitae ianitores de Manasse et Ephraim et universis reliquiis Israhel ab omni quoque Iuda et Beniamin et habitatoribus Hierusalem 2 Par. 34:9
tradiderunt in manibus eorum qui praeerant operariis in domo Domini ut instaurarent templum et infirma quaeque sarcirent 2 Par. 34:10
at illi dederunt eam artificibus et cementariis ut emerent lapides de lapidicinis et ligna ad commissuras aedificii et ad contignationem domorum quas destruxerant reges Iuda 2 Par. 34:11
qui fideliter cuncta faciebant erant autem praepositi operantium Iaath et Abdias de filiis Merari Zaccharias et Mosollam de filiis Caath qui urguebant opus omnes Levitae scientes organis canere 2 Par. 34:12
super eos vero qui ad varios usus onera portabant erant scribae et magistri de Levitis ianitores 2 Par. 34:13
et ait ad Saphan scribam librum legis inveni in domo Domini et tradidit ei 2 Par. 34:15
at ille intulit volumen ad regem et nuntiavit ei dicens omnia quae dedisti in manu servorum tuorum ecce conplentur 2 Par. 34:16
argentum quod reppertum est in domo Domini conflaverunt datumque est praefectis artificum et diversa opera fabricantium 2 Par. 34:17
et praecepit Helciae et Ahicam filio Saphan et Abdon filio Micha Saphan quoque scribae et Asaiae servo regis dicens 2 Par. 34:20
ite et orate Dominum pro me et pro reliquiis Israhel et Iuda super universis sermonibus libri istius qui reppertus est magnus enim furor Domini stillavit super nos eo quod non custodierint patres nostri verba Domini ut facerent omnia quae scripta sunt in isto volumine 2 Par. 34:21
abiit igitur Helcias et hii qui simul a rege missi fuerant ad Holdan propheten uxorem Sellum filii Thecuath filii Hasra custodis vestium quae habitabat Hierusalem in secunda et locuti sunt ei verba quae supra narravimus 2 Par. 34:22
haec dicit Dominus ecce ego inducam mala super locum istum et super habitatores eius cunctaque maledicta quae scripta sunt in libro hoc quem legerunt coram rege Iuda 2 Par. 34:24
quia dereliquerunt me et sacrificaverunt diis alienis ut me ad iracundiam provocarent in cunctis operibus manuum suarum idcirco stillavit furor meus super locum istum et non extinguetur 2 Par. 34:25
atque emollitum est cor tuum et humiliatus es in conspectu Dei super his quae dicta sunt contra locum hunc et habitatores Hierusalem reveritusque faciem meam scidisti vestimenta tua et flevisti coram me ego quoque exaudivi te dicit Dominus 2 Par. 34:27
iam enim colligam te ad patres tuos et infereris in sepulchrum tuum in pace nec videbunt oculi tui omne malum quod ego inducturus sum super locum istum et super habitatores eius rettulerunt itaque regi cuncta quae dixerat 2 Par. 34:28
at ille convocatis universis maioribus natu Iuda et Hierusalem 2 Par. 34:29
ascendit domum Domini unaque omnes viri Iuda et habitatores Hierusalem sacerdotes et Levitae et cunctus populus a minimo usque ad maximum quibus audientibus in domo Domini legit rex omnia verba voluminis 2 Par. 34:30
et stans in tribunali suo percussit foedus coram Domino ut ambularet post eum et custodiret praecepta et testimonia et iustificationes eius in toto corde suo et in tota anima sua faceretque quae scripta sunt in volumine illo quem legerat 2 Par. 34:31
adiuravit quoque super hoc omnes qui repperti fuerant in Hierusalem et Beniamin et fecerunt habitatores Hierusalem iuxta pactum Domini Dei patrum suorum 2 Par. 34:32
abstulit ergo Iosias cunctas abominationes de universis regionibus filiorum Israhel et fecit omnes qui residui erant in Israhel servire Domino Deo suo cunctis diebus eius non recesserunt a Domino Deo patrum suorum 2 Par. 34:33
et constituit sacerdotes in officiis suis hortatusque est eos ut ministrarent in domo Domini 2 Par. 35:2
Levitis quoque ad quorum eruditionem omnis Israhel sanctificabatur Domino locutus est ponite arcam in sanctuario templi quod aedificavit Salomon filius David rex Israhel nequaquam enim eam ultra portabitis nunc autem ministrate Domino Deo vestro et populo eius Israhel 2 Par. 35:3
et praeparate vos per domos et cognationes vestras in divisionibus singulorum sicut praecepit David rex Israhel et descripsit Salomon filius eius 2 Par. 35:4
et sanctificati immolate phase fratres etiam vestros ut possint iuxta verba quae locutus est Dominus in manu Mosi facere praeparate 2 Par. 35:6
dedit praeterea Iosias omni populo qui ibi fuerat inventus in sollemnitatem phase agnos et hedos de gregibus et reliqui pecoris triginta milia boumque tria milia haec de regis universa substantia 2 Par. 35:7
duces quoque eius sponte quod voluerant obtulerunt tam populo quam sacerdotibus et Levitis porro Helcias et Zaccharias et Iehihel principes domus Domini dederunt sacerdotibus ad faciendum phase pecora commixtim duo milia sescenta et boves trecentos 2 Par. 35:8
Chonenias autem Semeias etiam et Nathanahel fratres eius necnon Asabias et Iahihel et Iozabath principes Levitarum dederunt ceteris Levitis ad celebrandum phase quinque milia pecorum et boves quingentos 2 Par. 35:9
praeparatumque est ministerium et steterunt sacerdotes in officio suo Levitae quoque in turmis iuxta regis imperium 2 Par. 35:10
et immolatum est phase asperseruntque sacerdotes manu sua sanguinem et Levitae detraxerunt pelles holocaustorum 2 Par. 35:11
et separaverunt ea ut darent per domos et familias singulorum et offerrentur Domino sicut scriptum est in libro Mosi de bubus quoque fecere similiter 2 Par. 35:12
et assaverunt phase super ignem iuxta quod lege praeceptum est pacificas vero hostias coxerunt in lebetis et caccabis et ollis et festinato distribuerunt universae plebi 2 Par. 35:13
sibi autem et sacerdotibus postea paraverunt nam in oblatione holocaustorum et adipum usque ad noctem sacerdotes fuerant occupati unde Levitae et sibi et sacerdotibus filiis Aaron paraverunt novissimis 2 Par. 35:14
porro cantores filii Asaph stabant in ordine suo iuxta praeceptum David et Asaph et Heman et Idithun prophetarum regis ianitores vero per portas singulas observabant ita ut ne puncto quidem discederent a ministerio quam ob rem et fratres eorum Levitae paraverunt eis cibos 2 Par. 35:15
omnis igitur cultura Domini rite conpleta est in die illa ut facerent phase et offerrent holocausta super altare Domini iuxta praeceptum regis Iosiae 2 Par. 35:16
feceruntque filii Israhel qui repperti fuerant ibi phase in tempore illo et sollemnitatem azymorum septem diebus 2 Par. 35:17
non fuit phase simile huic in Israhel a diebus Samuhelis prophetae sed nec quisquam de cunctis regibus Israhel fecit phase sicut Iosias sacerdotibus et Levitis et omni Iuda et Israhel qui reppertus fuerat et habitantibus in Hierusalem 2 Par. 35:18
postquam instauraverat Iosias templum ascendit Nechao rex Aegypti ad pugnandum in Charchamis iuxta Eufraten et processit in occursum eius Iosias 2 Par. 35:20
at ille missis ad eum nuntiis ait quid mihi et tibi est rex Iuda non adversum te hodie venio sed contra aliam pugno domum ad quam me Deus festinato ire praecepit desine adversum Deum facere qui mecum est ne interficiat te 2 Par. 35:21
qui transtulerunt eum de curru in alterum currum qui sequebatur eum more regio et asportaverunt in Hierusalem mortuusque est et sepultus in mausoleo patrum suorum et universus Iuda et Hierusalem luxerunt eum 2 Par. 35:24
Hieremias maxime cuius omnes cantores atque cantrices usque in praesentem diem lamentationes super Iosia replicant et quasi lex obtinuit in Israhel ecce scriptum fertur in Lamentationibus 2 Par. 35:25
reliqua autem sermonum Iosiae et misericordiarum eius quae lege praecepta sunt Domini 2 Par. 35:26
opera quoque illius prima et novissima scripta sunt in libro regum Israhel et Iuda 2 Par. 35:27
tulit ergo populus terrae Ioachaz filium Iosiae et constituit regem pro patre suo in Hierusalem 2 Par. 36:1
viginti trium annorum erat Ioachaz cum regnare coepisset et tribus mensibus regnavit in Hierusalem 2 Par. 36:2
amovit autem eum rex Aegypti cum venisset Hierusalem et condemnavit terram centum talentis argenti et talento auri 2 Par. 36:3
constituitque regem pro eo Eliacim fratrem eius super Iudam et Hierusalem et vertit nomen eius Ioacim ipsum vero Ioachaz tulit secum et adduxit in Aegyptum 2 Par. 36:4
viginti quinque annorum erat Ioacim cum regnare coepisset et undecim annis regnavit in Hierusalem fecitque malum coram Domino Deo suo 2 Par. 36:5
contra hunc ascendit Nabuchodonosor rex Chaldeorum et vinctum catenis duxit in Babylonem 2 Par. 36:6
ad quam et vasa Domini transtulit et posuit ea in templo suo 2 Par. 36:7
reliqua autem verborum Ioacim et abominationum eius quas operatus est et quae inventa sunt in eo continentur in libro regum Israhel et Iuda regnavitque Ioachin filius eius pro eo 2 Par. 36:8
octo annorum erat Ioachin cum regnare coepisset et tribus mensibus ac decem diebus regnavit in Hierusalem fecitque malum in conspectu Domini 2 Par. 36:9
cumque anni circulus volveretur misit Nabuchodonosor rex qui et adduxerunt eum in Babylonem asportatis simul pretiosissimis vasis domus Domini regem vero constituit Sedeciam fratrem eius super Iudam et Hierusalem 2 Par. 36:10
viginti et unius anni erat Sedecias cum regnare coepisset et undecim annis regnavit in Hierusalem 2 Par. 36:11
a rege quoque Nabuchodonosor recessit qui adiuraverat eum per Deum et induravit cervicem suam et cor ut non reverteretur ad Dominum Deum Israhel 2 Par. 36:13
sed et universi principes sacerdotum et populus praevaricati sunt inique iuxta universas abominationes gentium et polluerunt domum Domini quam sanctificaverat sibi in Hierusalem 2 Par. 36:14
mittebat autem Dominus Deus patrum suorum ad illos per manum nuntiorum suorum de nocte consurgens et cotidie commonens eo quod parceret populo et habitaculo suo 2 Par. 36:15
at illi subsannabant nuntios Dei et parvipendebant sermones eius inludebantque prophetis donec ascenderet furor Domini in populum eius et esset nulla curatio 2 Par. 36:16
adduxit enim super eos regem Chaldeorum et interfecit iuvenes eorum gladio in domo sanctuarii sui non est misertus adulescentis et virginis et senis nec decrepiti quidem sed omnes tradidit manibus eius 2 Par. 36:17
universaque vasa domus Domini tam maiora quam minora et thesauros templi et regis et principum transtulit in Babylonem 2 Par. 36:18
incenderunt hostes domum Dei destruxerunt murum Hierusalem universas turres conbuserunt et quicquid pretiosum fuerat demoliti sunt 2 Par. 36:19
si quis evaserat gladium ductus in Babylonem servivit regi et filiis eius donec imperaret rex Persarum 2 Par. 36:20
et conpleretur sermo Domini ex ore Hieremiae et celebraret terra sabbata sua cunctis enim diebus desolationis egit sabbatum usque dum conplerentur septuaginta anni 2 Par. 36:21
haec dicit Cyrus rex Persarum omnia regna terrae dedit mihi Dominus Deus caeli et ipse praecepit mihi ut aedificarem ei domum in Hierusalem quae est in Iudaea quis ex vobis est in omni populo eius sit Dominus Deus suus cum eo et ascendat 2 Par. 36:23
in anno primo Cyri regis Persarum ut conpleretur verbum Domini ex ore Hieremiae suscitavit Dominus spiritum Cyri regis Persarum et transduxit vocem in universo regno suo etiam per scripturam dicens 1 Esd. 1:1
haec dicit Cyrus rex Persarum omnia regna terrae dedit mihi Dominus Deus caeli et ipse praecepit mihi ut aedificarem ei domum in Hierusalem quae est in Iudaea 1 Esd. 1:2
quis est in vobis de universo populo eius sit Deus illius cum ipso ascendat Hierusalem quae est in Iudaea et aedificet domum Domini Dei Israhel ipse est Deus qui est in Hierusalem 1 Esd. 1:3
et omnes reliqui in cunctis locis ubicumque habitant adiuvent eum viri de loco suo argento et auro et substantia et pecoribus excepto quod voluntarie offerunt templo Dei quod est in Hierusalem 1 Esd. 1:4
et surrexerunt principes patrum de Iuda et Beniamin et sacerdotes et Levitae omnis cuius suscitavit Deus spiritum ut ascenderent ad aedificandum templum Domini quod erat in Hierusalem 1 Esd. 1:5
universique qui erant in circuitu adiuverunt manus eorum in vasis argenteis et aureis in substantia in iumentis in supellectili exceptis his quae sponte obtulerunt 1 Esd. 1:6
rex quoque Cyrus protulit vasa templi Domini quae tulerat Nabuchodonosor de Hierusalem et posuerat ea in templo dei sui 1 Esd. 1:7
protulit autem ea Cyrus rex Persarum per manum Mitridatis filii Gazabar et adnumeravit ea Sasabassar principi Iudae 1 Esd. 1:8
et hic est numerus eorum fialae aureae triginta fialae argenteae mille cultri viginti novem scyphi aurei triginta 1 Esd. 1:9
omnia vasa aurea et argentea quinque milia quadringenta universa tulit Sasabassar cum his qui ascendebant de transmigratione Babylonis in Hierusalem 1 Esd. 1:11
hii sunt autem filii provinciae qui ascenderunt de captivitate quam transtulerat Nabuchodonosor rex Babylonis in Babylonem et reversi sunt in Hierusalem et Iudam unusquisque in civitatem suam 1 Esd. 2:1
filii Cariathiarim Caephira et Beroth septingenti quadraginta tres 1 Esd. 2:25
filii Arama et Gaba sescenti viginti unus 1 Esd. 2:26
viri Bethel et Gai ducenti viginti tres 1 Esd. 2:28
filii Lod Adid et Ono septingenti viginti quinque 1 Esd. 2:33
filii Arim mille decem et septem 1 Esd. 2:39
Levitae filii Hiesue et Cedmihel filiorum Odevia septuaginta quattuor 1 Esd. 2:40
omnes Nathinnei et filii servorum Salomonis trecenti nonaginta duo 1 Esd. 2:58
et hii qui ascenderunt de Thelmela Thelarsa Cherub et Don et Mer et non potuerunt indicare domum patrum suorum et semen suum utrum ex Israhel essent 1 Esd. 2:59
et de filiis sacerdotum filii Obia filii Accos filii Berzellai qui accepit de filiabus Berzellai Galaditis uxorem et vocatus est nomine eorum 1 Esd. 2:61
hii quaesierunt scripturam genealogiae suae et non invenerunt et eiecti sunt de sacerdotio 1 Esd. 2:62
et dixit Athersatha eis ut non comederent de sancto sanctorum donec surgeret sacerdos doctus atque perfectus 1 Esd. 2:63
exceptis servis eorum et ancillis qui erant septem milia trecenti triginta septem et in ipsis cantores atque cantrices ducentae 1 Esd. 2:65
et de principibus patrum cum ingrederentur templum Domini quod est in Hierusalem sponte obtulerunt in domum Dei ad extruendam eam in loco suo 1 Esd. 2:68
secundum vires suas dederunt in inpensas operis auri solidos sexaginta milia et mille argenti minas quinque milia et vestes sacerdotales centum 1 Esd. 2:69
habitaverunt ergo sacerdotes et Levitae et de populo et cantores et ianitores et Nathinnei in urbibus suis universusque Israhel in civitatibus suis 1 Esd. 2:70
iamque venerat mensis septimus et erant filii Israhel in civitatibus suis congregatus est ergo populus quasi vir unus in Hierusalem 1 Esd. 3:1
et surrexit Iosue filius Iosedech et fratres eius sacerdotes et Zorobabel filius Salathihel et fratres eius et aedificaverunt altare Dei Israhel ut offerrent in eo holocaustomata sicut scriptum est in lege Mosi viri Dei 1 Esd. 3:2
conlocaverunt autem altare super bases suas deterrentibus eos per circuitum populis terrarum et obtulerunt super illud holocaustum Domino mane et vespere 1 Esd. 3:3
feceruntque sollemnitatem tabernaculorum sicut scriptum est et holocaustum diebus singulis per ordinem secundum praeceptum opus diei in die suo 1 Esd. 3:4
et post haec holocaustum iuge tam in kalendis quam in universis sollemnitatibus Domini quae erant consecratae et in omnibus in quibus ultro offerebatur munus Deo 1 Esd. 3:5
dederunt autem pecunias latomis et cementariis cibum quoque et potum et oleum Sidoniis Tyriisque ut deferrent ligna cedrina de Libano ad mare Ioppes iuxta quod praeceperat Cyrus rex Persarum eis 1 Esd. 3:7
anno autem secundo adventus eorum ad templum Dei in Hierusalem mense secundo coeperunt Zorobabel filius Salathihel et Iosue filius Iosedech et reliqui de fratribus eorum sacerdotes et Levitae et omnes qui venerant de captivitate in Hierusalem et constituerunt Levitas a viginti annis et supra ut urguerent opus Domini 1 Esd. 3:8
stetitque Iosue filii eius et fratres eius Cedmihel et filii eius et filii Iuda quasi unus ut instarent super eos qui faciebant opus in templo Dei filii Enadad filii eorum et fratres eorum Levitae 1 Esd. 3:9
fundato igitur a cementariis templo Domini steterunt sacerdotes in ornatu suo cum tubis et Levitae filii Asaph in cymbalis ut laudarent Deum per manus David regis Israhel 1 Esd. 3:10
et concinebant in hymnis et confessione Domino quoniam bonus quoniam in aeternum misericordia eius super Israhel omnis quoque populus vociferabatur clamore magno in laudando Dominum eo quod fundatum esset templum Domini 1 Esd. 3:11
plurimi etiam de sacerdotibus et Levitis et principes patrum seniores qui viderant templum prius cum fundatum esset et hoc templum in oculis eorum flebant voce magna et multi vociferantes in laetitia elevabant vocem 1 Esd. 3:12
nec poterat quisquam agnoscere vocem clamoris laetantium et vocem fletus populi commixtim enim populus vociferabatur clamore magno et vox audiebatur procul 1 Esd. 3:13
audierunt autem hostes Iudae et Beniamin quia filii captivitatis aedificarent templum Domino Deo Israhel 1 Esd. 4:1
et accedentes ad Zorobabel et ad principes patrum dixerunt eis aedificemus vobiscum quia ita ut vos quaerimus Deum vestrum ecce nos immolamus victimas ex diebus Asoraddan regis Assur qui adduxit nos huc 1 Esd. 4:2
et dixit eis Zorobabel et Iosue et reliqui principes patrum Israhel non est vobis et nobis ut aedificemus domum Deo nostro sed nos ipsi soli aedificabimus Domino Deo nostro sicut praecepit nobis rex Cyrus rex Persarum 1 Esd. 4:3
factum est igitur ut populus terrae inpediret manus populi Iudae et turbaret eos in aedificando 1 Esd. 4:4
conduxerunt quoque adversum eos consiliatores ut destruerent consilium eorum omnibus diebus Cyri regis Persarum et usque ad regnum Darii regis Persarum 1 Esd. 4:5
in regno autem Asueri principio regni eius scripserunt accusationem adversum habitatores Iudae et Hierusalem 1 Esd. 4:6
et in diebus Artarxersis scripsit Beselam Mitridatis et Tabel et reliqui qui erant in consilio eorum ad Artarxersen regem Persarum epistula autem accusationis scripta erat syriace et legebatur sermone syro 1 Esd. 4:7
Reum Beelteem et Samsai scriba scripserunt epistulam unam de Hierusalem Artarxersi regi huiuscemodi 1 Esd. 4:8
Reum Beelteem et Samsai scriba et reliqui consiliatores eorum Dinei et Apharsathei Terphalei Apharsei Erchuei Babylonii Susannechei Deaei Aelamitae 1 Esd. 4:9
et ceteri de gentibus quas transtulit Asennaphar magnus et gloriosus et habitare eas fecit in civitatibus Samariae et in reliquis regionibus trans Flumen in pace 1 Esd. 4:10
notum sit regi quia Iudaei qui ascenderunt a te ad nos venerunt in Hierusalem civitatem rebellem et pessimam quam aedificant extruentes muros eius et parietes conponentes 1 Esd. 4:12
nunc igitur notum sit regi quia si civitas illa aedificata fuerit et muri eius instaurati tributum et vectigal et annuos reditus non dabunt et usque ad reges haec noxa perveniet 1 Esd. 4:13
nos ergo memores salis quod in palatio comedimus et quia laesiones regis videre nefas ducimus idcirco misimus et nuntiavimus regi 1 Esd. 4:14
ut recenseas in libris historiarum patrum tuorum et invenies scriptum in commentariis et scies quoniam urbs illa urbs rebellis est et nocens regibus et provinciis et bella concitant in ea ex diebus antiquis quam ob rem et civitas ipsa destructa est 1 Esd. 4:15
nuntiamus nos regi quoniam si civitas illa aedificata fuerit et muri ipsius instaurati possessionem trans Fluvium non habebis 1 Esd. 4:16
verbum misit rex ad Reum Beelteem et Samsai scribam et ad reliquos qui erant in consilio eorum habitatores Samariae et ceteris trans Fluvium salutem dicens et pacem 1 Esd. 4:17
et a me praeceptum est et recensuerunt inveneruntque quoniam civitas illa a diebus antiquis adversum reges rebellat et seditiones et proelia concitantur in ea 1 Esd. 4:19
nam et reges fortissimi fuerunt in Hierusalem qui et dominati sunt omni regioni quae trans Fluvium est tributum quoque et vectigal et reditus accipiebant 1 Esd. 4:20
nunc ergo audite sententiam ut prohibeatis viros illos et urbs illa non aedificetur donec si forte a me iussum fuerit 1 Esd. 4:21
videte ne neglegenter hoc impleatis et paulatim crescat malum contra reges 1 Esd. 4:22
itaque exemplum edicti Artarxersis regis lectum est coram Reum et Samsai scriba et consiliariis eorum et abierunt festini in Hierusalem ad Iudaeos et prohibuerunt eos in brachio et robore 1 Esd. 4:23
tunc intermissum est opus domus Dei in Hierusalem et non fiebat usque ad annum secundum regni Darii regis Persarum 1 Esd. 4:24
prophetaverunt autem Aggeus propheta et Zaccharias filius Addo prophetantes ad Iudaeos qui erant in Iudaea et Hierusalem in nomine Dei Israhel 1 Esd. 5:1
tunc surrexerunt Zorobabel filius Salathihel et Iosue filius Iosedech et coeperunt aedificare templum Dei in Hierusalem et cum eis prophetae Dei adiuvantes eos 1 Esd. 5:2
in ipso tempore venit ad eos Tatannai qui erat dux trans Flumen et Starbuzannai et consiliarii eorum sicque dixerunt eis quis dedit vobis consilium ut domum hanc aedificaretis et muros hos instauraretis 1 Esd. 5:3
oculus autem Dei eorum factus est super senes Iudaeorum et non potuerunt inhibere eos placuitque ut res ad Darium referretur et tunc satisfacerent adversus accusationem illam 1 Esd. 5:5
exemplar epistulae quam misit Tatannai dux regionis trans Flumen et Starbuzannai et consiliatores eius Apharsacei qui erant trans Flumen ad Darium regem 1 Esd. 5:6
notum sit regi isse nos ad Iudaeam provinciam ad domum Dei magni quae aedificatur lapide inpolito et ligna ponuntur in parietibus opusque illud diligenter extruitur et crescit in manibus eorum 1 Esd. 5:8
interrogavimus ergo senes illos et ita diximus eis quis dedit vobis potestatem ut domum hanc aedificaretis et muros instauraretis 1 Esd. 5:9
sed et nomina eorum quaesivimus ab eis ut nuntiaremus tibi quae scripsimus nomina virorum qui sunt principes in eis 1 Esd. 5:10
huiuscemodi autem sermonem responderunt nobis dicentes nos sumus servi Dei caeli et terrae et aedificamus templum quod erat extructum ante hos annos multos quodque rex Israhel magnus aedificaverat et extruxerat 1 Esd. 5:11
postquam autem ad iracundiam provocaverunt patres nostri Deum caeli et tradidit eos in manu Nabuchodonosor regis Babylonis Chaldei domum quoque hanc destruxit et populum eius transtulit in Babylonem 1 Esd. 5:12
nam et vasa templi Dei aurea et argentea quae Nabuchodonosor tulerat de templo quod erat in Hierusalem et asportaverat ea in templum Babylonis protulit Cyrus rex de templo Babylonis et data sunt Sasabassar vocabulo quem et principem constituit 1 Esd. 5:14
dixitque ei haec vasa tolle et vade et pone ea in templo quod est in Hierusalem et domus Dei aedificetur in loco suo 1 Esd. 5:15
tunc itaque Sasabassar ille venit et posuit fundamenta templi Dei in Hierusalem et ex eo tempore usque nunc aedificatur et necdum conpletum est 1 Esd. 5:16
nunc ergo si videtur regi bonum recenseat in bibliotheca regis quae est in Babylone utrumnam a Cyro rege iussum sit ut aedificaretur domus Dei in Hierusalem et voluntatem regis super hac re mittat ad nos 1 Esd. 5:17
tunc Darius rex praecepit et recensuerunt in bibliotheca librorum qui erant repositi in Babylone 1 Esd. 6:1
et inventum est in Ecbathanis quod est castrum in Madena provincia volumen unum talisque scriptus erat in eo commentarius 1 Esd. 6:2
anno primo Cyri regis Cyrus rex decrevit ut domus Dei quae est in Hierusalem aedificaretur in loco ubi immolent hostias et ut ponant fundamenta subportantia altitudinem cubitorum sexaginta et latitudinem cubitorum sexaginta 1 Esd. 6:3
ordines de lapidibus inpolitis tres et sic ordines de lignis novis sumptus autem de domo regis dabuntur 1 Esd. 6:4
sed et vasa templi Dei aurea et argentea quae Nabuchodonosor tulerat de templo Hierusalem et adtulerat ea in Babylonem reddantur et referantur in templo Hierusalem in locum suum quae et posita sunt in templo Dei 1 Esd. 6:5
nunc ergo Tatannai dux regionis quae est trans Flumen Starbuzannai et consiliarii vestri Apharsacei qui estis trans Flumen procul recedite ab illis 1 Esd. 6:6
et dimittite fieri templum Dei illud a duce Iudaeorum et a senioribus eorum domum Dei illam aedificent in loco suo 1 Esd. 6:7
sed et a me praeceptum est quid oporteat fieri a presbyteris Iudaeorum illis ut aedificetur domus Dei scilicet ut de arca regis id est de tributis quae dantur de regione trans Flumen studiose sumptus dentur viris illis ne inpediatur opus 1 Esd. 6:8
quod si necesse fuerit et vitulos et agnos et hedos in holocaustum Deo caeli frumentum sal vinum et oleum secundum ritum sacerdotum qui sunt in Hierusalem detur eis per dies singulos ne sit in aliquo querimonia 1 Esd. 6:9
et offerant oblationes Deo caeli orentque pro vita regis et filiorum eius 1 Esd. 6:10
a me ergo positum est decretum ut omnis homo qui hanc mutaverit iussionem tollatur lignum de domo ipsius et erigatur et configatur in eo domus autem eius publicetur 1 Esd. 6:11
Deus autem qui habitare fecit nomen suum ibi dissipet omnia regna et populum qui extenderit manum suam ut repugnet et dissipet domum Dei illam quae est in Hierusalem ego Darius statui decretum quod studiose impleri volo 1 Esd. 6:12
igitur Tatannai dux regionis trans Flumen et Starbuzannai et consiliarii eius secundum quod praeceperat Darius rex sic diligenter exsecuti sunt 1 Esd. 6:13
seniores autem Iudaeorum aedificabant et prosperabantur iuxta prophetiam Aggei prophetae et Zacchariae filii Addo et aedificaverunt et construxerunt iubente Deo Israhel et iubente Cyro et Dario et Artarxerse regibus Persarum 1 Esd. 6:14
et conpleverunt domum Dei istam usque ad diem tertium mensis adar qui est annus sextus regni Darii regis 1 Esd. 6:15
fecerunt autem filii Israhel sacerdotes et Levitae et reliqui filiorum transmigrationis dedicationem domus Dei in gaudio 1 Esd. 6:16
et obtulerunt in dedicationem domus Dei vitulos centum arietes ducentos agnos quadringentos hircos caprarum pro peccato totius Israhel duodecim iuxta numerum tribuum Israhel 1 Esd. 6:17
et statuerunt sacerdotes in ordinibus suis et Levitas in vicibus suis super opera Dei in Hierusalem sicut scriptum est in libro Mosi 1 Esd. 6:18
purificati enim fuerant sacerdotes et Levitae quasi unus omnes mundi ad immolandum pascha universis filiis transmigrationis et fratribus suis sacerdotibus et sibi 1 Esd. 6:20
et comederunt filii Israhel qui reversi fuerant de transmigratione et omnis qui se separaverat a coinquinatione gentium terrae ad eos ut quaererent Dominum Deum Israhel 1 Esd. 6:21
et fecerunt sollemnitatem azymorum septem diebus in laetitia quoniam laetificaverat eos Dominus et converterat cor regis Assur ad eos ut adiuvaret manus eorum in opere domus Domini Dei Israhel 1 Esd. 6:22
ipse Ezras ascendit de Babylone et ipse scriba velox in lege Mosi quam dedit Dominus Deus Israhel et dedit ei rex secundum manum Domini Dei eius super eum omnem petitionem eius 1 Esd. 7:6
et ascenderunt de filiis Israhel et de filiis sacerdotum et de filiis Levitarum et de cantoribus et de ianitoribus et de Nathinneis in Hierusalem anno septimo Artarxersis regis 1 Esd. 7:7
et venerunt in Hierusalem mense quinto ipse est annus septimus regis 1 Esd. 7:8
quia in primo die mensis primi coepit ascendere de Babylone et in primo mensis quinti venit in Hierusalem iuxta manum Dei sui bonam super se 1 Esd. 7:9
Ezras enim paravit cor suum ut investigaret legem Domini et faceret et doceret in Israhel praeceptum et iudicium 1 Esd. 7:10
hoc est autem exemplar epistulae edicti quod dedit rex Artarxersis Ezrae sacerdoti scribae erudito in sermonibus et praeceptis Domini et caerimoniis eius in Israhel 1 Esd. 7:11
a me decretum est ut cuicumque placuerit in regno meo de populo Israhel et de sacerdotibus eius et de Levitis ire in Hierusalem tecum vadat 1 Esd. 7:13
a facie enim regis et septem consiliatorum eius missus es ut visites Iudaeam et Hierusalem in lege Dei tui quae est in manu tua 1 Esd. 7:14
et ut feras argentum et aurum quod rex et consiliatores eius sponte obtulerunt Deo Israhel cuius in Hierusalem tabernaculum est 1 Esd. 7:15
et omne argentum et aurum quodcumque inveneris in universa provincia Babylonis et populus offerre voluerit et de sacerdotibus qui sponte obtulerint domui Dei sui quae est in Hierusalem 1 Esd. 7:16
libere accipe et studiose eme de hac pecunia vitulos arietes agnos et sacrificia et libamina eorum et offer ea super altare templi Dei vestri quod est in Hierusalem 1 Esd. 7:17
sed et si quid tibi et fratribus tuis placuerit de reliquo argento et auro ut faciatis iuxta voluntatem Dei vestri facite 1 Esd. 7:18
sed et cetera quibus opus fuerit in domo Dei tui quantumcumque necesse est ut expendas dabis de thesauro et de fisco regis 1 Esd. 7:20
et a me ego Artarxersis rex statui atque decrevi omnibus custodibus arcae publicae qui sunt trans Flumen ut quodcumque petierit a vobis Ezras sacerdos scriba legis Dei caeli absque mora detis 1 Esd. 7:21
usque ad argenti talenta centum et usque ad frumenti choros centum et usque ad vini batos centum et usque ad batos olei centum sal vero absque mensura 1 Esd. 7:22
omne quod ad ritum Dei caeli pertinet tribuatur diligenter in domo Dei caeli ne forte irascatur contra regnum regis et filiorum eius 1 Esd. 7:23
vobisque notum facimus de universis sacerdotibus et Levitis cantoribus ianitoribus Nathinneis et ministris domus Dei huius ut vectigal et tributum et annonas non habeatis potestatem inponendi super eos 1 Esd. 7:24
tu autem Ezras secundum sapientiam Dei tui quae est in manu tua constitue iudices et praesides ut iudicent omni populo qui est trans Flumen his videlicet qui noverunt legem Dei tui sed et inperitos docete libere 1 Esd. 7:25
et omnis qui non fecerit legem Dei tui et legem regis diligenter iudicium erit de eo sive in mortem sive in exilium sive in condemnationem substantiae eius vel certe in carcerem 1 Esd. 7:26
et in me inclinavit misericordiam coram rege et consiliatoribus eius et universis principibus regis potentibus et ego confortatus manu Domini Dei mei quae erat in me congregavi de Israhel principes qui ascenderent mecum 1 Esd. 7:28
hii sunt ergo principes familiarum et genealogia eorum qui ascenderunt mecum in regno Artarxersis regis de Babylone 1 Esd. 8:1
de filiis Secheniae et de filiis Pharos Zaccharias et cum eo numerati sunt viri centum quinquaginta 1 Esd. 8:3
de filiis Phaethmoab Helioenai filius Zareae et cum eo ducenti viri 1 Esd. 8:4
de filiis Secheniae filius Hiezihel et cum eo trecenti viri 1 Esd. 8:5
de filiis Adden Abeth filius Ionathan et cum eo quinquaginta viri 1 Esd. 8:6
de filiis Helam Isaias filius Athaliae et cum eo septuaginta viri 1 Esd. 8:7
de filiis Saphatiae Zebedia filius Michahel et cum eo octoginta viri 1 Esd. 8:8
de filiis Ioab Obedia filius Iehihel et cum eo ducenti decem et octo viri 1 Esd. 8:9
de filiis Selomith filius Iosphiae et cum eo centum sexaginta viri 1 Esd. 8:10
de filiis Bebai Zaccharias filius Bebai et cum eo viginti octo viri 1 Esd. 8:11
de filiis Ezgad Iohanan filius Eccetan et cum eo centum decem viri 1 Esd. 8:12
de filiis Adonicam qui erant novissimi et haec nomina eorum Helifeleth et Heihel et Samaias et cum eis sexaginta viri 1 Esd. 8:13
de filiis Beggui Uthai et Zacchur et cum eo septuaginta viri 1 Esd. 8:14
congregavi autem eos ad fluvium qui decurrit ad Ahavva et mansimus ibi diebus tribus quaesivique in populo et in sacerdotibus de filiis Levi et non inveni ibi 1 Esd. 8:15
itaque misi Heliezer et Arihel et Semeam et Helnathan et Iarib et alterum Helnathan et Nathan et Zacchariam et Mesolam principes et Ioarib et Helnathan sapientes 1 Esd. 8:16
et misi eos ad Heddo qui est primus in Casphiae loco et posui in ore eorum verba quae loquerentur ad Addom et ad fratres eius Nathinneos in loco Casphiae ut adducerent nobis ministros domus Dei nostri 1 Esd. 8:17
et adduxerunt nobis per manum Dei nostri bonam super nos virum doctissimum de filiis Moolli filii Levi filii Israhel et Sarabiam et filios eius et fratres eius decem et octo 1 Esd. 8:18
et Asabiam et cum eo Isaiam de filiis Merari fratres eius et filios eius viginti 1 Esd. 8:19
et de Nathinneis quos dederat David et principes ad ministeria Levitarum Nathinneos ducentos viginti omnes hii suis nominibus vocabantur 1 Esd. 8:20
et praedicavi ibi ieiunium iuxta fluvium Ahavva ut adfligeremur coram Domino Deo nostro et peteremus ab eo viam rectam nobis et filiis nostris universaeque substantiae nostrae 1 Esd. 8:21
erubui enim petere regem auxilium et equites qui defenderent nos ab inimico in via quia dixeramus regi manus Dei nostri est super omnes qui quaerunt eum in bonitate et imperium eius et fortitudo eius et furor super omnes qui derelinquunt eum 1 Esd. 8:22
ieiunavimus autem et rogavimus Deum nostrum pro hoc et evenit nobis prospere 1 Esd. 8:23
et separavi de principibus sacerdotum duodecim Sarabian Asabian et cum eis de fratribus eorum decem 1 Esd. 8:24
adpendique eis argentum et aurum et vasa consecrata domus Dei nostri quae obtulerat rex et consiliatores eius et principes eius universusque Israhel eorum qui inventi fuerant 1 Esd. 8:25
et adpendi in manibus eorum argenti talenta sescenta quinquaginta et vasa argentea centum auri centum talenta 1 Esd. 8:26
et crateras aureos viginti qui habebant solidos millenos et vasa aeris fulgentis optimi duo pulchra ut aurum 1 Esd. 8:27
et dixi eis vos sancti Domini et vasa sancta et argentum et aurum quod sponte oblatum est Domino Deo patrum vestrorum 1 Esd. 8:28
vigilate et custodite donec adpendatis coram principibus sacerdotum et Levitarum et ducibus familiarum Israhel in Hierusalem et thesaurum domus Domini 1 Esd. 8:29
susceperunt autem sacerdotes et Levitae pondus argenti et auri et vasorum ut deferrent in Hierusalem in domum Dei nostri 1 Esd. 8:30
promovimus ergo a flumine Ahavva duodecimo die mensis primi ut pergeremus Hierusalem et manus Dei nostri fuit super nos et liberavit nos de manu inimici et insidiatoris in via 1 Esd. 8:31
et venimus Hierusalem et mansimus ibi diebus tribus 1 Esd. 8:32
die autem quarta adpensum est argentum et aurum et vasa in domo Dei nostri per manum Meremoth filii Uriae sacerdotis et cum eo Eleazar filius Finees cumque eis Iozaded filius Iosue et Noadaia filius Bennoi Levitae 1 Esd. 8:33
iuxta numerum et pondus omnium descriptumque est omne pondus in tempore illo 1 Esd. 8:34
sed et qui venerant de captivitate filii transmigrationis obtulerunt holocaustomata Deo Israhel vitulos duodecim pro omni Israhel arietes nonaginta sex agnos septuaginta septem hircos pro peccato duodecim omnia in holocaustum Domino 1 Esd. 8:35
dederunt autem edicta regis satrapis qui erant de conspectu regis et ducibus trans Flumen et elevaverunt populum et domum Dei 1 Esd. 8:36
postquam autem haec conpleta sunt accesserunt ad me principes dicentes non est separatus populus Israhel et sacerdotes et Levitae a populis terrarum et de abominationibus eorum Chananei videlicet et Hetthei et Ferezei et Iebusei et Ammanitarum et Moabitarum et Aegyptiorum et Amorreorum 1 Esd. 9:1
tulerunt enim de filiabus eorum sibi et filiis suis et commiscuerunt semen sanctum cum populis terrarum manus etiam principum et magistratuum fuit in transgressione hac prima 1 Esd. 9:2
cumque audissem sermonem istum scidi pallium meum et tunicam et evelli capillos capitis mei et barbae et sedi maerens 1 Esd. 9:3
convenerunt autem ad me omnes qui timebant verbum Dei Israhel pro transgressione eorum qui de captivitate venerant et ego sedebam tristis usque ad sacrificium vespertinum 1 Esd. 9:4
et in sacrificio vespertino surrexi de adflictione mea et scisso pallio et tunica curvavi genua mea et expandi manus meas ad Dominum Deum meum 1 Esd. 9:5
et dixi Deus meus confundor et erubesco levare Deus meus faciem meam ad te quoniam iniquitates nostrae multiplicatae sunt super caput et delicta nostra creverunt usque in caelum 1 Esd. 9:6
a diebus patrum nostrorum sed et nos ipsi peccavimus granditer usque ad diem hanc et in iniquitatibus nostris traditi sumus ipsi et reges nostri et sacerdotes nostri in manum regum terrarum in gladium in captivitatem in rapinam et in confusionem vultus sicut et die hac 1 Esd. 9:7
et nunc quasi parum et ad momentum facta est deprecatio nostra apud Dominum Deum nostrum ut dimitterentur nobis reliquiae et daretur paxillus in loco sancto eius et inluminaret oculos nostros Deus noster et daret nobis vitam modicam in servitute nostra 1 Esd. 9:8
quia servi sumus et in servitute nostra non dereliquit nos Deus noster et inclinavit super nos misericordiam coram rege Persarum ut daret nobis vitam et sublimaret domum Dei nostri et extrueret solitudines eius et daret nobis sepem in Iuda et in Hierusalem 1 Esd. 9:9
et nunc quid dicemus Deus noster post haec quia dereliquimus mandata tua 1 Esd. 9:10
nunc ergo filias vestras ne detis filiis eorum et filias eorum non accipiatis filiis vestris et non quaeratis pacem eorum et prosperitatem eorum usque in aeternum ut confortemini et comedatis quae bona sunt terrae et heredes habeatis filios vestros usque in saeculum 1 Esd. 9:12
et post omnia quae venerunt super nos in operibus nostris pessimis et in delicto nostro magno quia tu Deus noster liberasti nos de iniquitate nostra et dedisti nobis salutem sicut est hodie 1 Esd. 9:13
ut non converteremur et irrita faceremus mandata tua neque matrimonia iungeremus cum populis abominationum istarum numquid iratus es nobis usque ad consummationem ne dimitteres nobis reliquias et salutem 1 Esd. 9:14
sic ergo orante Ezra et inplorante eo et flente et iacente ante templum Dei collectus est ad eum de Israhel coetus grandis nimis virorum et mulierum puerorumque et flevit populus multo fletu 1 Esd. 10:1
et respondit Sechenia filius Iehihel de filiis Helam et dixit Ezrae nos praevaricati sumus in Deum nostrum et duximus uxores alienigenas de populis terrae et nunc si est paenitentia Israhel super hoc 1 Esd. 10:2
percutiamus foedus cum Deo nostro ut proiciamus universas uxores et eos qui de his nati sunt iuxta voluntatem Domini et eorum qui timent praeceptum Dei nostri secundum legem fiat 1 Esd. 10:3
surge tuum est decernere nosque erimus tecum confortare et fac 1 Esd. 10:4
surrexit ergo Ezras et adiuravit principes sacerdotum Levitarum et omnem Israhel ut facerent secundum verbum hoc et iuraverunt 1 Esd. 10:5
et surrexit Ezras ante domum Dei et abiit ad cubiculum Iohanan filii Eliasib et ingressus est illuc panem non comedit et aquam non bibit lugebat enim in transgressione eorum qui de captivitate venerant 1 Esd. 10:6
et missa est vox in Iuda et in Hierusalem omnibus filiis transmigrationis ut congregarentur in Hierusalem 1 Esd. 10:7
et omnis qui non venerit in tribus diebus iuxta consilium principum et seniorum auferetur universa substantia eius et ipse abicietur de coetu transmigrationis 1 Esd. 10:8
convenerunt igitur omnes viri Iuda et Beniamin in Hierusalem tribus diebus ipse est mensis nonus vicesimo die mensis et sedit omnis populus in platea domus Dei trementes pro peccato et pluviis 1 Esd. 10:9
et surrexit Ezras sacerdos et dixit ad eos vos transgressi estis et duxistis uxores alienigenas ut adderetis super delictum Israhel 1 Esd. 10:10
et nunc date confessionem Domino Deo patrum vestrorum et facite placitum eius et separamini a populis terrae et ab uxoribus alienigenis 1 Esd. 10:11
et respondit universa multitudo dixitque voce magna iuxta verbum tuum ad nos sic fiat 1 Esd. 10:12
verumtamen quia populus multus est et tempus pluviae et non sustinemus stare foris et opus non est diei unius vel duorum vehementer quippe peccavimus in sermone isto 1 Esd. 10:13
constituantur principes in universa multitudine et omnes in civitatibus nostris qui duxerunt uxores alienigenas veniant in temporibus statutis et cum his seniores per civitatem et civitatem et iudices eius donec avertatur ira Dei nostri a nobis super peccato hoc 1 Esd. 10:14
igitur Ionathan filius Asahel et Iaazia filius Thecuae steterunt super hoc et Mesollam et Sebethai Levites adiuverunt eos 1 Esd. 10:15
feceruntque sic filii transmigrationis et abierunt Ezras sacerdos et viri principes familiarum in domum patrum suorum et omnes per nomina sua et sederunt in die primo mensis decimi ut quaererent rem 1 Esd. 10:16
et consummati sunt omnes viri qui duxerant uxores alienigenas usque ad diem primam mensis primi 1 Esd. 10:17
et inventi sunt de filiis sacerdotum qui duxerant uxores alienigenas de filiis Iosue filii Iosedech et fratres eius Maasia et Eliezer et Iarib et Godolia 1 Esd. 10:18
et dederunt manus suas ut eicerent uxores suas et pro delicto suo arietem de ovibus offerrent 1 Esd. 10:19
et de filiis Emmer Anani et Zebedia 1 Esd. 10:20
et de filiis Erim Masia et Helia et Semeia et Hiehihel et Ozias 1 Esd. 10:21
et de filiis Phessur Helioenai Maasia Ismahel Nathanahel Iozabeth et Elasa 1 Esd. 10:22
et de filiis Levitarum Iozabeth et Semei et Celaia ipse est Calita Phataia Iuda et Eliezer 1 Esd. 10:23
et de cantoribus Eliasub et de ianitoribus Sellum et Telem et Uri 1 Esd. 10:24
et ex Israhel de filiis Pharos Remia et Ezia et Melchia et Miamin et Eliezer et Melchia et Banea 1 Esd. 10:25
et de filiis Helam Mathania Zaccharias et Hiehil et Abdi et Irimoth et Helia 1 Esd. 10:26
et de filiis Zethua Helioenai Eliasib Mathania et Ierimuth et Zabeth et Aziza 1 Esd. 10:27
et de filiis Bebai Iohanan Anania Zabbai Athalai 1 Esd. 10:28
et de filiis Bani Mosollam et Melluch et Adaia Iasub et Saal et Ramoth 1 Esd. 10:29
et de filiis Phaethmoab Edna et Chalal Banaias Maasias Mathanias Beselehel et Bennui et Manasse 1 Esd. 10:30
et de filiis Erem Eliezer Iesue Melchias Semeias Symeon 1 Esd. 10:31
de filiis Bani Maaddi Amram et Huhel 1 Esd. 10:34
Baneas et Badaias Cheiliau 1 Esd. 10:35
Vannia Marimuth et Eliasib 1 Esd. 10:36
Matthanias Mathanai et Iasi 1 Esd. 10:37
et Bani et Bennui Semei 1 Esd. 10:38
et Salmias et Nathan et Adaias 1 Esd. 10:39
Ezrel et Selemau Semeria 1 Esd. 10:41
de filiis Nebu Iaihel Matthathias Zabed Zabina Ieddu et Iohel Banaia 1 Esd. 10:43
omnes hii acceperunt uxores alienigenas et fuerunt ex eis mulieres quae pepererant filios 1 Esd. 10:44
verba Neemiae filii Echliae et factum est in mense casleu anno vicesimo et ego eram in Susis castro 2 Esd. 1:1
et venit Anani unus de fratribus meis ipse et viri ex Iuda et interrogavi eos de Iudaeis qui remanserant et supererant de captivitate et de Hierusalem 2 Esd. 1:2
et dixerunt mihi qui remanserunt et derelicti sunt de captivitate ibi in provincia in adflictione magna sunt et in obprobrio et murus Hierusalem dissipatus est et portae eius conbustae sunt igni 2 Esd. 1:3
cumque audissem verba huiuscemodi sedi et flevi et luxi diebus et ieiunabam et orabam ante faciem Dei caeli 2 Esd. 1:4
et dixi quaeso Domine Deus caeli fortis magne atque terribilis qui custodis pactum et misericordiam cum his qui te diligunt et custodiunt mandata tua 2 Esd. 1:5
fiat auris tua auscultans et oculi tui aperti ut audias orationem servi tui quam ego oro coram te hodie nocte et die pro filiis Israhel servis tuis et confiteor pro peccatis filiorum Israhel quibus peccaverunt tibi et ego et domus patris mei peccavimus 2 Esd. 1:6
vanitate seducti sumus et non custodivimus mandatum et caerimonias et iudicia quae praecepisti Mosi servo tuo 2 Esd. 1:7
et si revertamini ad me et custodiatis mandata mea et faciatis ea etiam si abducti fueritis ad extrema caeli inde congregabo vos et inducam in locum quem elegi ut habitaret nomen meum ibi 2 Esd. 1:9
et ipsi servi tui et populus tuus quos redemisti in fortitudine tua magna et in manu tua valida 2 Esd. 1:10
obsecro Domine sit auris tua adtendens ad orationem servi tui et ad orationem servorum tuorum qui volunt timere nomen tuum et dirige servum tuum hodie et da ei misericordiam ante virum hunc ego enim eram pincerna regis 2 Esd. 1:11
factum est autem in mense nisan anno vicesimo Artarxersis regis et vinum erat ante eum et levavi vinum et dedi regi et non eram quasi languidus ante faciem eius 2 Esd. 2:1
dixitque mihi rex quare vultus tuus tristis cum te aegrotum non videam non est hoc frustra sed malum nescio quid in corde tuo est et timui valde ac nimis 2 Esd. 2:2
et dixi regi rex in aeternum vive quare non maereat vultus meus quia civitas domus sepulchrorum patris mei deserta est et portae eius conbustae sunt igni 2 Esd. 2:3
et ait mihi rex pro qua re postulas et oravi Deum caeli 2 Esd. 2:4
et dixi ad regem si videtur regi bonum et si placet servus tuus ante faciem tuam ut mittas me in Iudaeam ad civitatem sepulchri patris mei et aedificabo eam 2 Esd. 2:5
dixitque mihi rex et regina quae sedebat iuxta eum usque ad quod tempus erit iter tuum et quando reverteris et placuit ante vultum regis et misit me et constitui ei tempus 2 Esd. 2:6
et dixi regi si regi videtur bonum epistulas det mihi ad duces regionis trans Flumen ut transducant me donec veniam in Iudaeam 2 Esd. 2:7
et epistulam ad Asaph custodem saltus regis ut det mihi ligna et tegere possim portas turris domus et muri civitatis et domum quam ingressus fuero et dedit mihi rex iuxta manum Dei mei bonam mecum 2 Esd. 2:8
et veni ad duces regionis trans Flumen dedique eis epistulas regis miserat autem mecum rex principes militum et equites 2 Esd. 2:9
et audierunt Sanaballat Horonites et Tobias servus ammanites et contristati sunt adflictione magna quod venisset homo qui quaereret prosperitatem filiorum Israhel 2 Esd. 2:10
et veni Hierusalem et eram ibi diebus tribus 2 Esd. 2:11
et surrexi nocte ego et viri pauci mecum et non indicavi cuiquam quid Deus dedisset in corde meo ut facerem in Hierusalem et iumentum non erat mecum nisi animal cui sedebam 2 Esd. 2:12
et egressus sum per portam Vallis nocte et ante fontem Draconis et ad portam Stercoris et considerabam murum Hierusalem dissipatum et portas eius consumptas igni 2 Esd. 2:13
et transivi ad portam Fontis et ad aquaeductum Regis et non erat locus iumento cui sedebam ut transiret 2 Esd. 2:14
et ascendi per torrentem nocte et considerabam murum et reversus veni ad portam Vallis et redii 2 Esd. 2:15
magistratus autem nesciebant quo abissem aut quid ego facerem sed et Iudaeis et sacerdotibus et optimatibus et magistratibus et reliquis qui faciebant opus usque ad id locorum nihil indicaveram 2 Esd. 2:16
et dixi eis vos nostis adflictionem in qua sumus quia Hierusalem deserta est et portae eius consumptae sunt igni venite et aedificemus muros Hierusalem et non simus ultra obprobrium 2 Esd. 2:17
et indicavi eis manum Dei mei quod esset bona mecum et verba regis quae locutus est mihi et aio surgamus et aedificemus et confortatae sunt manus eorum in bono 2 Esd. 2:18
audierunt autem Sanaballat Horonites et Tobias servus ammanites et Gosem Arabs et subsannaverunt nos et despexerunt dixeruntque quae est haec res quam facitis numquid contra regem vos rebellatis 2 Esd. 2:19
et reddidi eis sermonem dixique ad eos Deus caeli ipse nos iuvat et nos servi eius sumus surgamus et aedificemus vobis autem non est pars et iustitia et memoria in Hierusalem 2 Esd. 2:20
et surrexit Eliasib sacerdos magnus et fratres eius sacerdotes et aedificaverunt portam Gregis ipsi sanctificaverunt eam et statuerunt valvas eius et usque ad turrem centum cubitorum sanctificaverunt eam usque ad turrem Ananehel 2 Esd. 3:1
et iuxta eum aedificaverunt viri Hiericho et iuxta eum aedificavit Zecchur filius Amri 2 Esd. 3:2
portam autem Piscium aedificaverunt filii Asanaa ipsi texerunt eam et statuerunt valvas eius et seras et vectes et iuxta eos aedificavit Marimuth filius Uriae filii Accus 2 Esd. 3:3
et iuxta eos aedificavit Mosollam filius Barachiae filii Mesezebel et iuxta eos aedificavit Sadoc filius Baana 2 Esd. 3:4
et iuxta eos aedificaverunt Thecueni optimates autem eorum non subposuerunt colla sua in opere Domini sui 2 Esd. 3:5
et portam Veterem aedificaverunt Ioiada filius Fasea et Mosollam filius Besodia ipsi texerunt eam et statuerunt valvas eius et seras et vectes 2 Esd. 3:6
et iuxta eos aedificavit Meletias Gabaonites et Iadon Meronathites viri de Gabaon et Maspha pro duce qui erat in regione trans Flumen 2 Esd. 3:7
et iuxta eum aedificavit Ezihel filius Araia aurifex et iuxta eum aedificavit Anania filius pigmentarii et dimiserunt Hierusalem usque ad murum plateae latioris 2 Esd. 3:8
et iuxta eum aedificavit Rafaia filius Ahur princeps vici Hierusalem 2 Esd. 3:9
et iuxta eos aedificavit Ieiada filius Aromath contra domum suam et iuxta eum aedificavit Attus filius Asebeniae 2 Esd. 3:10
mediam partem vici aedificavit Melchias filius Erem et Asub filius Phaethmoab et turrem Furnorum 2 Esd. 3:11
iuxta eum aedificavit Sellum filius Alloes princeps mediae partis vici Hierusalem ipse et filiae eius 2 Esd. 3:12
et portam Vallis aedificavit Anun et habitatores Zanoe ipsi aedificaverunt eam et statuerunt valvas eius et seras et vectes et mille cubitos in muro usque ad portam Sterquilinii 2 Esd. 3:13
et portam Sterquilinii aedificavit Melchias filius Rechab princeps vici Bethaccharem ipse aedificavit eam et statuit valvas eius et seras et vectes 2 Esd. 3:14
et portam Fontis aedificavit Sellum filius Choloozai princeps pagi Maspha ipse aedificavit eam et texit et statuit valvas eius et seras et vectes et muros piscinae Siloae in hortum regis et usque ad gradus qui descendunt de civitate David 2 Esd. 3:15
post eum aedificavit Neemias filius Azboc princeps dimidiae partis vici Bethsur usque contra sepulchra David et usque ad piscinam quae grandi opere constructa est et usque ad domum Fortium 2 Esd. 3:16
et aedificavit iuxta eum Azer filius Iosue princeps Maspha mensuram secundam contra ascensum firmissimi anguli 2 Esd. 3:19
et post eum aedificaverunt sacerdotes viri de campestribus Iordanis 2 Esd. 3:22
post eum aedificavit Beniamin et Asub contra domum suam et post eum aedificavit Azarias filius Maasiae filii Ananiae contra domum suam 2 Esd. 3:23
post eum aedificavit Bennui filius Enadda mensuram secundam a domo Azariae usque ad flexuram et usque ad angulum 2 Esd. 3:24
Falel filius Ozi contra flexuram et turrem quae eminet de domo regis excelsa id est in atrio carceris post eum Phadaia filius Pheros 2 Esd. 3:25
Nathinnei autem habitabant in Ofel usque contra portam Aquarum ad orientem et turrem quae prominebat 2 Esd. 3:26
post eum aedificaverunt Thecueni mensuram secundam e regione a turre magna et eminenti usque ad murum templi 2 Esd. 3:27
post eos aedificavit Seddo filius Emmer contra domum suam et post eum aedificavit Semeia filius Secheniae custos portae orientalis 2 Esd. 3:29
post eum aedificavit Anania filius Selemiae et Anon filius Selo sextus mensuram secundam post eum aedificavit Mosollam filius Barachiae contra gazofilacium suum 2 Esd. 3:30
post eum aedificavit Melchias filius aurificis usque ad domum Nathinneorum et scruta vendentium contra portam Iudicialem et usque ad cenaculum Anguli 2 Esd. 3:31
et inter cenaculum Anguli in porta Gregis aedificaverunt artifices et negotiatores 2 Esd. 3:32
factum est autem cum audisset Sanaballat quod aedificaremus murum iratus est valde et motus nimis subsannavit Iudaeos 2 Esd. 4:1
et dixit coram fratribus suis et frequentia Samaritanorum quid Iudaei inbecilli faciunt num dimittent eos gentes num sacrificabunt et conplebunt in una die numquid aedificare poterunt lapides de acervis pulveris qui conbusti sunt 2 Esd. 4:2
sed et Tobias Ammanites proximus eius ait aedificent si ascenderit vulpis transiliet murum eorum lapideum 2 Esd. 4:3
audi Deus noster quia facti sumus despectio converte obprobrium super caput eorum et da eos in despectionem in terra captivitatis 2 Esd. 4:4
ne operias iniquitatem eorum et peccatum eorum coram facie tua non deleatur quia inriserunt aedificantes 2 Esd. 4:5
itaque aedificavimus murum et coniunximus totum usque ad partem dimidiam et provocatum est cor populi ad operandum 2 Esd. 4:6
factum est autem cum audisset Sanaballat et Tobias et Arabes et Ammanitae et Azotii quod obducta esset cicatrix muri Hierusalem et quod coepissent interrupta concludi irati sunt nimis 2 Esd. 4:7
et congregati omnes pariter ut venirent et pugnarent contra Hierusalem et molirentur insidias 2 Esd. 4:8
et oravimus Deum nostrum et posuimus custodes super murum die et nocte contra eos 2 Esd. 4:9
dixit autem Iudas debilitata est fortitudo portantis et humus nimia est et nos non poterimus aedificare murum 2 Esd. 4:10
et dixerunt hostes nostri nesciant et ignorent donec veniamus in medio eorum et interficiamus eos et cessare faciamus opus 2 Esd. 4:11
factum est autem venientibus Iudaeis qui habitabant iuxta eos et dicentibus nobis per decem vices ex omnibus locis quibus venerant ad nos 2 Esd. 4:12
statui in loco post murum per circuitum populum in ordine cum gladiis suis et lanceis et arcis 2 Esd. 4:13
perspexi atque surrexi et aio ad optimates et ad magistratus et ad reliquam partem vulgi nolite timere a facie eorum Domini magni et terribilis mementote et pugnate pro fratribus vestris filiis vestris et filiabus vestris uxoribus vestris et domibus 2 Esd. 4:14
factum est autem cum audissent inimici nostri nuntiatum esse nobis dissipavit Deus consilium eorum et reversi sumus omnes ad muros unusquisque ad opus suum 2 Esd. 4:15
et factum est a die illa media pars iuvenum eorum faciebant opus et media parata erat ad bellum et lanceae et scuta et arcus et loricae et principes post eos in omni domo Iuda 2 Esd. 4:16
aedificantium in muro et portantium onera et inponentium una manu sua faciebat opus et altera tenebat gladium 2 Esd. 4:17
aedificantium enim unusquisque gladio erat accinctus renes et aedificabant et clangebant bucina iuxta me 2 Esd. 4:18
et dixi ad optimates et ad magistratus et ad reliquam partem vulgi opus grande est et latum et nos separati sumus in muro procul alter ab altero 2 Esd. 4:19
et nos ipsi faciamus opus et media pars nostrum teneat lanceas ab ascensu aurorae donec egrediantur astra 2 Esd. 4:21
in tempore quoque illo dixi populo unusquisque cum puero suo maneat in medio Hierusalem et sint vobis vices per noctem et diem ad operandum 2 Esd. 4:22
ego autem et fratres mei et pueri mei et custodes qui erant post me non deponebamus vestimenta nostra unusquisque tantum nudabatur ad baptismum 2 Esd. 4:23
et factus est clamor populi et uxorum eius magnus adversus fratres suos iudaeos 2 Esd. 5:1
et erant qui dicerent filii nostri et filiae nostrae multae sunt nimis accipiamus pro pretio eorum frumentum et comedamus et vivamus 2 Esd. 5:2
et erant qui dicerent agros nostros et vineas et domos nostras opponamus et accipiamus frumentum in fame 2 Esd. 5:3
et alii dicebant mutuo sumamus pecunias in tributa regis demusque agros nostros et vineas 2 Esd. 5:4
et nunc sicut carnes fratrum nostrorum sic carnes nostrae sunt sicut filii eorum ita filii nostri ecce nos subiugamus filios nostros et filias nostras in servitutem et de filiabus nostris sunt famulae nec habemus unde possint redimi et agros nostros et vineas alii possident 2 Esd. 5:5
et iratus sum nimis cum audissem clamorem eorum secundum verba haec 2 Esd. 5:6
cogitavitque cor meum mecum et increpui optimates et magistratus et dixi eis usurasne singuli a fratribus vestris exigatis et congregavi adversus eos contionem magnam 2 Esd. 5:7
et dixi eis nos ut scitis redemimus fratres nostros iudaeos qui venditi fuerant gentibus secundum possibilitatem nostram et vos igitur vendite fratres vestros et emimus eos et siluerunt nec invenerunt quid responderent 2 Esd. 5:8
et ego et fratres mei et pueri mei commodavimus plurimis pecuniam et frumentum non repetamus in commune istud aes alienum concedamus quod debetur nobis 2 Esd. 5:10
reddite eis hodie agros suos vineas suas oliveta sua et domos suas quin potius et centesimam pecuniae frumenti vini et olei quam exigere soletis ab eis date pro illis 2 Esd. 5:11
et dixerunt reddimus et ab eis nihil quaerimus sicque faciemus ut loqueris et vocavi sacerdotes et adiuravi eos ut facerent iuxta quod dixeram 2 Esd. 5:12
insuper et sinum meum excussi et dixi sic excutiat Deus omnem virum qui non conpleverit verbum istud de domo sua et de laboribus suis sic excutiatur et vacuus fiat et dixit universa multitudo amen et laudaverunt Deum fecit ergo populus sicut dictum erat 2 Esd. 5:13
a die autem illa qua praeceperat mihi ut essem dux in terra Iuda ab anno vicesimo usque ad annum tricesimum secundum Artarxersis regis per annos duodecim ego et fratres mei annonas quae ducibus debebantur non comedimus 2 Esd. 5:14
duces autem primi qui fuerant ante me gravaverunt populum et acceperunt ab eis in pane vino et pecunia cotidie siclos quadraginta sed et ministri eorum depresserant populum ego autem non feci ita propter timorem Dei 2 Esd. 5:15
quin potius in opere muri aedificavi et agrum non emi et omnes pueri mei congregati ad opus erant 2 Esd. 5:16
Iudaei quoque et magistratus centum quinquaginta viri et qui veniebant ad nos de gentibus quae in circuitu nostro sunt in mensa mea erant 2 Esd. 5:17
parabatur autem mihi per dies singulos bos unus arietes sex electi exceptis volatilibus et inter dies decem vina diversa et alia multa tribuebam insuper et annonas ducatus mei non quaesivi valde enim erat adtenuatus populus 2 Esd. 5:18
factum est autem cum audisset Sanaballat et Tobia et Gosem Arabs et ceteri inimici nostri quod aedificassem ego murum et non esset in ipso residua interruptio usque ad tempus autem illud valvas non posueram in portis 2 Esd. 6:1
miserunt Sanaballat et Gosem ad me dicentes veni et percutiamus foedus pariter in viculis in campo Ono ipsi autem cogitabant ut facerent mihi malum 2 Esd. 6:2
misi ergo ad eos nuntios dicens opus grande ego facio et non possum descendere ne forte neglegatur cum venero et descendero ad vos 2 Esd. 6:3
miserunt autem ad me secundum verbum hoc per quattuor vices et respondi eis iuxta sermonem priorem 2 Esd. 6:4
et misit ad me Sanaballat iuxta verbum prius quinta vice puerum suum et epistulam habebat in manu scriptam hoc modo 2 Esd. 6:5
in gentibus auditum est et Gosem dixit quod tu et Iudaei cogitetis rebellare et propterea aedifices murum et levare te velis super eos regem propter quam causam 2 Esd. 6:6
et prophetas posueris qui praedicent de te in Hierusalem dicentes rex in Iudaea est auditurus est rex verba haec idcirco nunc veni ut ineamus consilium pariter 2 Esd. 6:7
et misi ad eos dicens non est factum secundum verba haec quae tu loqueris de corde enim tuo tu conponis haec 2 Esd. 6:8
omnes autem hii terrebant nos cogitantes quod cessarent manus nostrae ab opere et quiesceremus quam ob causam magis confortavi manus meas 2 Esd. 6:9
et ingressus sum domum Samaiae filii Dalaiae filii Metabehel secreto qui ait tractemus nobiscum in domo Dei in medio templi et claudamus portas aedis quia venturi sunt ut interficiant te et nocte venturi sunt ad occidendum te 2 Esd. 6:10
et dixi num quisquam similis mei fugit et quis ut ego ingredietur templum et vivet non ingrediar 2 Esd. 6:11
et intellexi quod Deus non misisset eum sed quasi vaticinans locutus esset ad me et Tobia et Sanaballat conduxissent eum 2 Esd. 6:12
acceperat enim pretium ut territus facerem et peccarem et haberent malum quod exprobrarent mihi 2 Esd. 6:13
memento Domine mei pro Tobia et Sanaballat iuxta opera eorum talia sed et Noadiae prophetae et ceterorum prophetarum qui terrebant me 2 Esd. 6:14
factum est ergo cum audissent omnes inimici nostri ut timerent universae gentes quae erant in circuitu nostro et conciderent intra semet ipsos et scirent quod a Deo factum esset opus hoc 2 Esd. 6:16
sed et in diebus illis multae optimatium Iudaeorum epistulae mittebantur ad Tobiam et a Tobia veniebant ad eos 2 Esd. 6:17
multi enim erant in Iudaea habentes iuramentum eius quia gener erat Secheniae filii Orei et Iohanan filius eius acceperat filiam Mosollam filii Barachiae 2 Esd. 6:18
sed et laudabant eum coram me et verba mea nuntiabant ei et Tobias mittebat epistulas ut terreret me 2 Esd. 6:19
postquam autem aedificatus est murus et posui valvas et recensui ianitores et cantores et Levitas 2 Esd. 7:1
praecepi Aneni fratri meo et Ananiae principi domus de Hierusalem ipse enim quasi vir verax et timens Deum plus ceteris videbatur 2 Esd. 7:2
et dixi eis non aperiantur portae Hierusalem usque ad calorem solis cumque adhuc adsisterent clausae portae sunt et oppilatae et posui custodes de habitatoribus Hierusalem singulos per vices suas et unumquemque contra domum suam 2 Esd. 7:3
civitas autem erat lata nimis et grandis et populus parvus in medio eius et non erant domus aedificatae 2 Esd. 7:4
dedit autem Deus in corde meo et congregavi optimates et magistratus et vulgum ut recenserem eos et inveni librum census eorum qui ascenderant primum et inventum est scriptum in eo 2 Esd. 7:5
isti filii provinciae qui ascenderunt de captivitate migrantium quos transtulerat Nabuchodonosor rex Babylonis et reversi sunt in Hierusalem et in Iudaeam unusquisque in civitatem suam 2 Esd. 7:6
filii Phaethmoab filiorum Hiesuae et Ioab duo milia octingenti decem et octo 2 Esd. 7:11
viri Bethleem et Netupha centum octoginta octo 2 Esd. 7:26
viri Cariathiarim Cephira et Beroth septingenti quadraginta tres 2 Esd. 7:29
viri Rama et Geba sescenti viginti unus 2 Esd. 7:30
viri Bethel et Hai centum viginti tres 2 Esd. 7:32
filii Lod Adid et Ono septingenti viginti unus 2 Esd. 7:37
filii Arem mille decem et septem Levitae 2 Esd. 7:42
filii Iosue et Cadmihel filiorum 2 Esd. 7:43
omnes Nathinnei et filii servorum Salomonis trecenti nonaginta duo 2 Esd. 7:60
hii sunt autem qui ascenderunt de Thelmella Thelarsa Cherub Addon et Emmer et non potuerunt indicare domum patrum suorum et semen suum utrum ex Israhel essent 2 Esd. 7:61
et de sacerdotibus filii Abia filii Accos filii Berzellai qui accepit de filiabus Berzellai Galaditis uxorem et vocatus est nomine eorum 2 Esd. 7:63
hii quaesierunt scripturam suam in censu et non invenerunt et eiecti sunt de sacerdotio 2 Esd. 7:64
dixitque Athersatha eis ut non manducarent de sanctis sanctorum donec staret sacerdos doctus et eruditus 2 Esd. 7:65
absque servis et ancillis eorum qui erant septem milia trecenti triginta et septem et inter eos cantores et cantrices ducentae quadraginta quinque 2 Esd. 7:67
et de principibus familiarum dederunt in thesaurum operis auri dragmas viginti milia et argenti minas duo milia ducentas 2 Esd. 7:71
et quod dedit reliquus populus auri dragmas viginti milia et argenti minas duo milia et tunicas sacerdotales sexaginta septem 2 Esd. 7:72
habitaverunt autem sacerdotes et Levitae et ianitores et cantores et reliquum vulgus et Nathinnei et omnis Israhel in civitatibus suis 2 Esd. 7:73
et venerat mensis septimus filii autem Israhel erant in civitatibus suis congregatusque est omnis populus quasi vir unus ad plateam quae est ante portam Aquarum et dixerunt Ezrae scribae ut adferret librum legis Mosi quam praecepit Dominus Israheli 2 Esd. 8:1
adtulit ergo Ezras sacerdos legem coram multitudine virorum et mulierum cunctisque qui poterant intellegere in die prima mensis septimi 2 Esd. 8:2
et legit in eo aperte in platea quae erat ante portam Aquarum de mane usque ad mediam diem in conspectu virorum et mulierum et sapientium et aures omnis populi erant erectae ad librum 2 Esd. 8:3
stetit autem Ezras scriba super gradum ligneum quem fecerat ad loquendum et steterunt iuxta eum Matthathia et Sema et Ania et Uria et Helcia et Maasia ad dextram eius et ad sinistram Phadaia Misahel et Melchia et Asum et Asephdana Zaccharia et Mosollam 2 Esd. 8:4
et aperuit Ezras librum coram omni populo super universum quippe populum eminebat et cum aperuisset eum stetit omnis populus 2 Esd. 8:5
et benedixit Ezras Domino Deo magno et respondit omnis populus amen amen elevans manus suas et incurvati sunt et adoraverunt Deum proni in terram 2 Esd. 8:6
porro Hiesue et Baani et Serebia Iamin Accub Septhai Odia Maasia Celita Azarias Iozabed Anam Phalaia Levitae silentium faciebant in populo ad audiendam legem populus autem stabat in gradu suo 2 Esd. 8:7
et legerunt in libro legis Dei distincte et adposite ad intellegendum et intellexerunt cum legeretur 2 Esd. 8:8
dixit autem Neemias ipse est Athersatha et Ezras sacerdos scriba et Levitae interpretantes universo populo dies sanctificatus est Domino Deo nostro nolite lugere et nolite flere flebat enim omnis populus cum audiret verba legis 2 Esd. 8:9
et dixit eis ite comedite pinguia et bibite mulsum et mittite partes ei qui non praeparavit sibi quia sanctus dies Domini est et nolite contristari gaudium enim Domini est fortitudo nostra 2 Esd. 8:10
Levitae autem silentium faciebant in omni populo dicentes tacete quia dies sanctus est et nolite dolere 2 Esd. 8:11
abiit itaque omnis populus ut comederet et biberet et mitteret partes et faceret laetitiam magnam quia intellexerant verba quae docuerat eos 2 Esd. 8:12
et in die secundo congregati sunt principes familiarum universi populi sacerdotes et Levitae ad Ezram scribam ut interpretaretur eis verba legis 2 Esd. 8:13
et invenerunt scriptum in lege praecepisse Dominum in manu Mosi ut habitent filii Israhel in tabernaculis in die sollemni mense septimo 2 Esd. 8:14
et ut praedicent et divulgent vocem in universis urbibus suis et in Hierusalem dicentes egredimini in montem et adferte frondes olivae et frondes ligni pulcherrimi frondes myrti et ramos palmarum et frondes ligni nemorosi ut fiant tabernacula sicut scriptum est 2 Esd. 8:15
et egressus est populus et adtulerunt feceruntque sibi tabernacula unusquisque in domate suo et in atriis suis et in atriis domus Dei et in platea portae Aquarum et in platea portae Ephraim 2 Esd. 8:16
fecit ergo universa ecclesia eorum qui redierant de captivitate tabernacula et habitaverunt in tabernaculis non enim fecerant a diebus Iosue filii Nun taliter filii Israhel usque ad diem illum et fuit laetitia magna nimis 2 Esd. 8:17
legit autem in libro legis Dei per dies singulos a die primo usque ad diem novissimum et fecerunt sollemnitatem septem diebus et in die octavo collectum iuxta ritum 2 Esd. 8:18
in die autem vicesimo quarto mensis huius convenerunt filii Israhel in ieiunio et in saccis et humus super eos 2 Esd. 9:1
et separatum est semen filiorum Israhel ab omni filio alienigena et steterunt et confitebantur peccata sua et iniquitates patrum suorum 2 Esd. 9:2
et consurrexerunt ad standum et legerunt in volumine legis Domini Dei sui quater in die et quater confitebantur et adorabant Dominum Deum suum 2 Esd. 9:3
surrexit autem super gradum Levitarum Iosue et Bani Cedmihel Sebnia Bani Sarebias Bani Chanani et inclamaverunt voce magna Dominum Deum suum 2 Esd. 9:4
et dixerunt Levitae Iosue et Cedmihel Bonni Asebia Serebia Odoia Sebna Fataia surgite benedicite Domino Deo vestro ab aeterno usque in aeternum et benedicant nomini gloriae tuae excelso in omni benedictione et laude 2 Esd. 9:5
tu ipse Domine solus tu fecisti caelum caelum caelorum et omnem exercitum eorum terram et universa quae in ea sunt maria et omnia quae in eis sunt et tu vivificas omnia haec et exercitus caeli te adorat 2 Esd. 9:6
tu ipse Domine Deus qui elegisti Abram et eduxisti eum de igne Chaldeorum et posuisti nomen eius Abraham 2 Esd. 9:7
et invenisti cor eius fidele coram te et percussisti cum eo foedus ut dares ei terram Chananei Chetthei Amorrei et Ferezei et Iebusei et Gergesei ut dares semini eius et implesti verba tua quoniam iustus es 2 Esd. 9:8
et vidisti adflictionem patrum nostrorum in Aegypto clamoremque eorum audisti super mare Rubrum 2 Esd. 9:9
et dedisti signa et portenta in Pharao et in universis servis eius et in omni populo terrae illius cognovisti enim quia superbe egerant contra eos et fecisti tibi nomen sicut et in hac die 2 Esd. 9:10
et mare divisisti ante eos et transierunt per medium maris in sicca persecutores autem eorum proiecisti in profundum quasi lapidem in aquas validas 2 Esd. 9:11
et in columna nubis ductor eorum fuisti per diem et in columna ignis per noctem ut appareret eis via per quam ingrediebantur 2 Esd. 9:12
ad montem quoque Sinai descendisti et locutus es cum eis de caelo et dedisti eis iudicia recta et legem veritatis caerimonias et praecepta bona 2 Esd. 9:13
et sabbatum sanctificatum tuum ostendisti eis et mandata et caerimonias et legem praecepisti eis in manu Mosi servi tui 2 Esd. 9:14
panem quoque de caelo dedisti eis in fame eorum et aquam de petra eduxisti eis sitientibus et dixisti eis ut ingrederentur et possiderent terram super quam levasti manum tuam ut traderes eis 2 Esd. 9:15
ipsi vero et patres nostri superbe egerunt et induraverunt cervices suas et non audierunt mandata tua 2 Esd. 9:16
et noluerunt audire et non sunt recordati mirabilium tuorum quae feceras eis et induraverunt cervices suas et dederunt caput ut converterentur ad servitutem suam quasi per contentionem tu autem Deus propitius clemens et misericors longanimis et multae miserationis non dereliquisti eos 2 Esd. 9:17
et quidem cum fecissent sibi vitulum conflatilem et dixissent iste est Deus tuus qui eduxit te de Aegypto feceruntque blasphemias magnas 2 Esd. 9:18
tu autem in misericordiis tuis multis non dimisisti eos in deserto columna nubis non recessit ab eis per diem ut duceret eos in via et columna ignis in nocte ut ostenderet eis iter per quod ingrederentur 2 Esd. 9:19
et spiritum tuum bonum dedisti qui doceret eos et manna tuum non prohibuisti ab ore eorum et aquam dedisti eis in siti 2 Esd. 9:20
quadraginta annis pavisti eos in deserto nihilque eis defuit vestimenta eorum non inveteraverunt et pedes eorum non sunt adtriti 2 Esd. 9:21
et dedisti eis regna et populos et partitus es eis sortes et possederunt terram Seon et terram regis Esebon et terram Og regis Basan 2 Esd. 9:22
et filios eorum multiplicasti sicut stellas caeli et adduxisti eos ad terram de qua dixeras patribus eorum ut ingrederentur et possiderent 2 Esd. 9:23
et venerunt filii et possederunt terram et humiliasti coram eis habitatores terrae Chananeos et dedisti eos in manu eorum et reges eorum et populos terrae ut facerent eis sicut placebat illis 2 Esd. 9:24
ceperunt itaque urbes munitas et humum pinguem et possederunt domos plenas cunctis bonis cisternas ab aliis fabricatas vineas et oliveta et ligna pomifera multa et comederunt et saturati sunt et inpinguati sunt et abundavere deliciis in bonitate tua magna 2 Esd. 9:25
provocaverunt autem te ad iracundiam et recesserunt a te et proiecerunt legem tuam post terga sua et prophetas tuos occiderunt qui contestabantur eos ut reverterentur ad te feceruntque blasphemias grandes 2 Esd. 9:26
et dedisti eos in manu hostium suorum et adflixerunt eos et in tempore tribulationis suae clamaverunt ad te et tu de caelo audisti et secundum miserationes tuas multas dedisti eis salvatores qui salvaverunt eos de manu hostium suorum 2 Esd. 9:27
cumque requievissent reversi sunt ut facerent malum in conspectu tuo et dereliquisti eos in manu inimicorum suorum et possederunt eos conversique sunt et clamaverunt ad te tu autem de caelo audisti et liberasti eos in misericordiis tuis multis temporibus 2 Esd. 9:28
et contestatus es eos ut reverterentur ad legem tuam ipsi vero superbe egerunt et non audierunt mandata tua et in iudiciis tuis peccaverunt quae faciet homo et vivet in eis et dederunt umerum recedentem et cervicem suam induraverunt nec audierunt 2 Esd. 9:29
et protraxisti super eos annos multos et contestatus es eos in spiritu tuo per manum prophetarum tuorum et non audierunt et tradidisti eos in manu populorum terrarum 2 Esd. 9:30
in misericordiis autem tuis plurimis non fecisti eos in consumptione nec dereliquisti eos quoniam Deus miserationum et clemens tu es 2 Esd. 9:31
nunc itaque Deus noster Deus magne fortis et terribilis custodiens pactum et misericordiam ne avertas a facie tua omnem laborem qui invenit nos reges nostros principes nostros et sacerdotes nostros prophetas nostros et patres nostros et omnem populum tuum a diebus regis Assur usque in diem hanc 2 Esd. 9:32
et tu iustus in omnibus quae venerunt super nos quia veritatem fecisti nos autem impie egimus 2 Esd. 9:33
reges nostri principes nostri sacerdotes nostri et patres nostri non fecerunt legem tuam et non adtenderunt mandata tua et testimonia tua quae testificatus es in eis 2 Esd. 9:34
et ipsi in regnis suis bonis et in bonitate tua multa quam dederas eis et in terra latissima et pingui quam tradideras in conspectu eorum non servierunt tibi nec reversi sunt ab studiis suis pessimis 2 Esd. 9:35
ecce nos ipsi hodie servi sumus et terram quam dedisti patribus nostris ut comederent panem eius et quae bona sunt eius et nos ipsi servi sumus in ea 2 Esd. 9:36
et fruges eius multiplicantur regibus quos posuisti super nos propter peccata nostra et in corporibus nostris dominantur et in iumentis nostris secundum voluntatem suam et in tribulatione magna sumus 2 Esd. 9:37
super omnibus ergo his nos ipsi percutimus foedus et scribimus et signant principes nostri Levitae nostri et sacerdotes nostri 2 Esd. 9:38
signatores autem fuerunt Neemias Athersatha filius Achelai et Sedecias 2 Esd. 10:1
et fratres eorum Sechenia Odevia Celita Phalaia Anan 2 Esd. 10:10
et Haia Hanam Anan 2 Esd. 10:26
et reliqui de populo sacerdotes Levitae ianitores et cantores Nathinnei et omnes qui se separaverunt de populis terrarum ad legem Dei uxores eorum filii eorum et filiae eorum 2 Esd. 10:28
omnis qui poterat sapere spondentes pro fratribus suis optimates eorum et qui veniebant ad pollicendum et iurandum ut ambularent in lege Dei quam dederat in manu Mosi servi Dei ut facerent et custodirent universa mandata Domini Dei nostri et iudicia eius et caerimonias eius 2 Esd. 10:29
et ut non daremus filias nostras populo terrae et filias eorum non acciperemus filiis nostris 2 Esd. 10:30
populi quoque terrae qui inportant venalia et omnia ad usum per diem sabbati ut vendant non accipiemus ab eis in sabbato et in die sanctificata et dimittemus annum septimum et exactionem universae manus 2 Esd. 10:31
et statuemus super nos praecepta ut demus tertiam partem sicli per annum ad opus domus Dei nostri 2 Esd. 10:32
ad panes propositionis et ad sacrificium sempiternum et in holocaustum sempiternum in sabbatis in kalendis in sollemnitatibus et in sanctificatis et pro peccato ut exoretur pro Israhel et in omnem usum domus Dei nostri 2 Esd. 10:33
sortes ergo misimus super oblatione lignorum inter sacerdotes et Levitas et populos ut inferrentur in domum Dei nostri per domos patrum nostrorum per tempora a temporibus anni usque ad annum ut arderent super altare Domini Dei nostri sicut scriptum est in lege Mosi 2 Esd. 10:34
et ut adferremus primogenita terrae nostrae et primitiva universi fructus omnis ligni ab anno in annum in domo Domini 2 Esd. 10:35
et primitiva filiorum nostrorum et pecorum nostrorum sicut scriptum est in lege et primitiva boum nostrorum et ovium nostrarum ut offerrentur in domo Dei nostri sacerdotibus qui ministrant in domo Dei nostri 2 Esd. 10:36
et primitias ciborum nostrorum et libaminum nostrorum et poma omnis ligni vindemiae quoque et olei adferemus sacerdotibus ad gazofilacium Dei nostri et decimam partem terrae nostrae Levitis ipsi Levitae decimas accipient ex omnibus civitatibus operum nostrorum 2 Esd. 10:37
erit autem sacerdos filius Aaron cum Levitis in decimis Levitarum et Levitae offerent decimam partem decimae suae in domum Dei nostri ad gazofilacium in domo thesauri 2 Esd. 10:38
ad gazofilacium enim deportabunt filii Israhel et filii Levi primitias frumenti vini et olei et ibi erunt vasa sanctificata et sacerdotes et cantores et ianitores et ministri et non dimittemus domum Dei nostri 2 Esd. 10:39
hii sunt itaque principes provinciae qui habitaverunt in Hierusalem et in civitatibus Iuda habitavit unusquisque in possessione sua in urbibus suis Israhel sacerdotes Levitae Nathinnei et filii servorum Salomonis 2 Esd. 11:3
et in Hierusalem habitaverunt de filiis Iuda et de filiis Beniamin de filiis Iuda Athaias filius Aziam filii Zacchariae filii Amariae filii Saphatia filii Malelehel de filiis Phares 2 Esd. 11:4
et post eum Gabbai Sellai nongenti viginti octo 2 Esd. 11:8
et Iohel filius Zechri praepositus eorum et Iuda filius Sennua super civitatem secundus 2 Esd. 11:9
et de sacerdotibus Idaia filius Ioarib Iachin 2 Esd. 11:10
et fratres eorum facientes opera templi octingenti viginti duo et Adaia filius Ieroam filius Felelia filius Amsi filius Zacchariae filius Phessur filius Melchiae 2 Esd. 11:12
et fratres eius principes patrum ducenti quadraginta duo et Amassai filius Azrihel filius Aazi filius Mosollamoth filius Emmer 2 Esd. 11:13
et fratres eorum potentes nimis centum viginti octo et praepositus eorum Zabdihel filius potentium 2 Esd. 11:14
et de Levitis Sebenia filius Asob filius Azaricam filius Asabia filius Boni 2 Esd. 11:15
et Sabathai et Iozabed super opera quae erant forinsecus in domo Dei a principibus Levitarum 2 Esd. 11:16
et Mathania filius Micha filius Zebdaei filius Asaph princeps ad laudandum et confitendum in oratione et Becbecia secundus de fratribus eius et Abda filius Sammua filius Galal filius Idithun 2 Esd. 11:17
et ianitores Accob Telmon et fratres eorum qui custodiebant ostia centum septuaginta duo 2 Esd. 11:19
et reliqui ex Israhel sacerdotes et Levitae in universis civitatibus Iuda unusquisque in possessione sua 2 Esd. 11:20
et Nathinnei qui habitabant in Ofel et Siaha et Gaspha de Nathinneis 2 Esd. 11:21
et episcopus Levitarum in Hierusalem Azzi filius Bani filius Asabiae filius Matthaniae filius Michae de filiis Asaph cantores in ministerio domus Dei 2 Esd. 11:22
praeceptum quippe regis super eos erat et ordo in cantoribus per dies singulos 2 Esd. 11:23
et Fataia filius Mesezebel de filiis Zera filii Iuda in manu regis iuxta omne verbum populi 2 Esd. 11:24
et in domibus per omnes regiones eorum de filiis Iuda habitaverunt in Cariatharbe et in filiabus eius et in Dibon et in filiabus eius et in Capsel et in viculis eius 2 Esd. 11:25
et in Iesue et in Molada et in Bethfaleth 2 Esd. 11:26
et in Asersual et in Bersabee et in filiabus eius 2 Esd. 11:27
et in Siceleg et in Mochona et in filiabus eius 2 Esd. 11:28
et in Ainremmon et in Sara et in Irimuth 2 Esd. 11:29
Zanoa Odollam et villis earum Lachis et regionibus eius Azeca et filiabus eius et manserunt in Bersabee usque ad vallem Ennom 2 Esd. 11:30
filii autem Beniamin a Geba Mechmas et Aia et Bethel et filiabus eius 2 Esd. 11:31
et Ono valle Artificum 2 Esd. 11:35
et de Levitis partitiones Iuda et Beniamin 2 Esd. 11:36
hii autem sacerdotes et Levitae qui ascenderunt cum Zorobabel filio Salathihel et Iosue Saraia Hieremias Ezra 2 Esd. 12:1
Semaia et Ioarib Idaia Sellum Amoc Elceia 2 Esd. 12:6
Idaia isti principes sacerdotum et fratres eorum in diebus Iosue 2 Esd. 12:7
porro Levitae Iesua Bennui Cedmihel Sarabia Iuda Mathanias super hymnos ipsi et fratres eorum 2 Esd. 12:8
et Becbecia atque et Hanni fratres eorum unusquisque in officio suo 2 Esd. 12:9
Hiesue autem genuit Ioachim et Ioachim genuit Eliasib et Eliasib genuit Ioiada 2 Esd. 12:10
et Ioiada genuit Ionathan et Ionathan genuit Ieddoa 2 Esd. 12:11
Abiae Zecheri Miamin et Moadiae Felti 2 Esd. 12:17
Levitae in diebus Eliasib et Ioiada et Ionan et Ieddoa scripti principes familiarum et sacerdotes in regno Darii Persae 2 Esd. 12:22
filii Levi principes familiarum scripti in libro verborum dierum et usque ad dies Ionathan filii Eliasib 2 Esd. 12:23
et principes Levitarum Asebia Serebia et Iesue filius Cedmihel et fratres eorum per vices suas ut laudarent et confiterentur iuxta praeceptum David viri Dei et observarent aeque per ordinem 2 Esd. 12:24
Matthania et Becbecia Obedia Mosollam Thelmon Accub custodes portarum et vestibulorum ante portas 2 Esd. 12:25
hii in diebus Ioachim filii Iesue filii Iosedech et in diebus Neemiae ducis et Ezrae sacerdotis scribaeque 2 Esd. 12:26
in dedicatione autem muri Hierusalem requisierunt Levitas de omnibus locis suis ut adducerent eos in Hierusalem et facerent dedicationem et laetitiam in actione gratiarum et in cantico in cymbalis psalteriis et citharis 2 Esd. 12:27
congregati sunt ergo filii cantorum et de campestribus circa Hierusalem et de villis Netuphati 2 Esd. 12:28
et de domo Galgal et de regionibus Geba et Azmaveth quoniam villas aedificaverunt sibi cantores in circuitu Hierusalem 2 Esd. 12:29
et mundati sunt sacerdotes et Levitae et mundaverunt populum et portas et murum 2 Esd. 12:30
ascendere autem feci principes Iuda super murum et statui duos choros laudantium magnos et ierunt ad dexteram super murum ad portam Sterquilinii 2 Esd. 12:31
et ivit post eos Osaias et media pars principum Iuda 2 Esd. 12:32
et Azarias Ezras et Mosollam 2 Esd. 12:33
Iuda et Beniamin et Semeia et Hieremia 2 Esd. 12:34
et de filiis sacerdotum in tubis Zaccharias filius Ionathan filius Semeiae filius Mathaniae filius Michaiae filius Zecchur filius Asaph 2 Esd. 12:35
et fratres eius Semeia et Azarel Malalai Galalai Maai Nathanel et Iuda et Anani in vasis cantici David viri Dei et Ezras scriba ante eos in porta Fontis 2 Esd. 12:36
et contra eos ascenderunt in gradibus civitatis David in ascensu muri super domum David et usque ad portam Aquarum ad orientem 2 Esd. 12:37
et chorus secundus gratias referentium ibat ex adverso et ego post eum et media pars populi super murum et super turrem Furnorum et usque ad murum latissimum 2 Esd. 12:38
et super portam Ephraim et super portam Antiquam et super portam Piscium et turrem Ananehel et turrem Ema et usque ad portam Gregis et steterunt in porta Custodiae 2 Esd. 12:39
steteruntque duo chori laudantium in domo Dei et ego et dimidia pars magistratuum mecum 2 Esd. 12:40
et sacerdotes Eliachim Maasia Miniamin Michea Elioenai Zaccharia Anania in tubis 2 Esd. 12:41
et Maasia et Semea et Eleazar et Azi et Iohanan et Melchia et Elam et Ezer et clare cecinerunt cantores et Iezraia praepositus 2 Esd. 12:42
et immolaverunt in die illa victimas magnas et laetati sunt Deus enim laetificaverat eos laetitia magna sed et uxores eorum et liberi gavisi sunt et audita est laetitia Hierusalem procul 2 Esd. 12:43
recensuerunt quoque in die illa viros super gazofilacia thesauri ad libamina et ad primitias et ad decimas ut introferrent per eos principes civitatis in decore gratiarum actionis sacerdotes et Levitas quia laetatus est Iuda in sacerdotibus et Levitis adstantibus 2 Esd. 12:44
et custodierunt observationem Dei sui et observationem expiationis et cantores et ianitores iuxta praeceptum David et Salomonis filii eius 2 Esd. 12:45
quia in diebus David et Asaph ab exordio erant principes constituti cantorum in carmine laudantium et confitentium Deo 2 Esd. 12:46
et omnis Israhel in diebus Zorobabel et in diebus Neemiae dabat partes cantoribus et ianitoribus per dies singulos et sanctificabant Levitas et Levitae sanctificabant filios Aaron 2 Esd. 12:47
in die autem illo lectum est in volumine Mosi audiente populo et inventum est scriptum in eo quod non debeat introire Ammanites et Moabites in ecclesiam Dei usque in aeternum 2 Esd. 13:1
eo quod non occurrerint filiis Israhel cum pane et aqua et conduxerint adversum eum Balaam ad maledicendum ei et convertit Deus noster maledictionem in benedictionem 2 Esd. 13:2
et super hoc erat Eliasib sacerdos qui fuerat positus in gazofilacio domus Dei nostri et proximus Tobiae 2 Esd. 13:4
fecit ergo sibi gazofilacium grande et ibi erant ante eum reponentes munera et tus et vasa et decimam frumenti et vini et olei partes Levitarum et cantorum et ianitorum et primitias sacerdotales 2 Esd. 13:5
in omnibus autem his non fui in Hierusalem quia in anno tricesimo secundo Artarxersis regis Babylonis veni ad regem et in fine dierum rogavi regem 2 Esd. 13:6
et veni in Hierusalem et intellexi malum quod fecerat Eliasib Tobiae ut faceret ei thesaurum in vestibulis domus Dei 2 Esd. 13:7
et malum mihi visum est valde et proieci vasa domus Tobiae foras de gazofilacio 2 Esd. 13:8
praecepique et mundaverunt gazofilacia et rettuli ibi vasa domus Dei sacrificium et tus 2 Esd. 13:9
et cognovi quoniam partes Levitarum non fuissent datae et fugisset unusquisque in regionem suam de Levitis et de cantoribus et de his qui ministrabant 2 Esd. 13:10
et egi causam adversus magistratus et dixi quare dereliquimus domum Dei et congregavi eos et feci stare in stationibus suis 2 Esd. 13:11
et omnis Iuda adportabat decimam frumenti et vini et olei in horrea 2 Esd. 13:12
et constituimus super horrea Selemiam sacerdotem et Sadoc scribam et Phadaiam de Levitis et iuxta eos Anan filium Zacchur filium Matthaniae quoniam fideles conprobati sunt et ipsis creditae sunt partes fratrum suorum 2 Esd. 13:13
memento mei Deus meus pro hoc et ne deleas miserationes meas quas feci in domo Dei mei et in caerimoniis eius 2 Esd. 13:14
in diebus illis vidi in Iuda calcabant torcularia in sabbato portantes acervos et onerantes super asinos vinum et uvas et ficus et omne onus et inferentes Hierusalem in die sabbati et contestatus sum ut in die qua vendere liceret venderent 2 Esd. 13:15
et Tyrii habitaverunt in ea inferentes pisces et omnia venalia et vendebant in sabbatis filiis Iuda et in Hierusalem 2 Esd. 13:16
et obiurgavi optimates Iuda et dixi eis quae est res haec mala quam vos facitis et profanatis diem sabbati 2 Esd. 13:17
numquid non haec fecerunt patres nostri et adduxit Deus noster super nos omne malum hoc et super civitatem hanc et vos additis iracundiam super Israhel violando sabbatum 2 Esd. 13:18
factum est itaque cum quievissent portae Hierusalem die sabbati dixi et cluserunt ianuas et praecepi ut non aperirent eas usque post sabbatum et de pueris meis constitui super portas ut nullus inferret onus in die sabbati 2 Esd. 13:19
et manserunt negotiatores et vendentes universa venalia foris Hierusalem semel et bis 2 Esd. 13:20
et contestatus sum eos et dixi eis quare manetis ex adverso muri si secundo hoc feceritis manum mittam in vos itaque ex tempore illo non venerunt in sabbato 2 Esd. 13:21
dixi quoque Levitis ut mundarentur et venirent ad custodiendas portas et sanctificandum diem sabbati et pro hoc ergo memento mei Deus meus et parce mihi secundum multitudinem miserationum tuarum 2 Esd. 13:22
sed et in diebus illis vidi Iudaeos ducentes uxores azotias ammanitidas et moabitidas 2 Esd. 13:23
et filii eorum ex media parte loquebantur azotice et nesciebant loqui iudaice et loquebantur iuxta linguam populi et populi 2 Esd. 13:24
et obiurgavi eos et maledixi et cecidi ex ipsis viros et decalvavi eos et adiuravi in Deo ut non darent filias suas filiis eorum et non acciperent de filiabus eorum filiis suis et sibimet ipsis dicens 2 Esd. 13:25
numquid non in huiuscemodi re peccavit Salomon rex Israhel et certe in gentibus multis non erat rex similis ei et dilectus Deo suo erat et posuit eum Deus regem super omnem Israhel et ipsum ergo ad peccatum duxerunt mulieres alienigenae 2 Esd. 13:26
numquid et nos inoboedientes faciemus omne malum grande hoc ut praevaricemur in Deo nostro et ducamus uxores peregrinas 2 Esd. 13:27
recordare Domine Deus meus adversum eos qui polluunt sacerdotium iusque sacerdotale et leviticum 2 Esd. 13:29
igitur mundavi eos ab omnibus alienigenis et constitui ordines sacerdotum et Levitarum unumquemque in ministerio suo 2 Esd. 13:30
et in oblatione lignorum in temporibus constitutis et in primitiis memento mei Deus meus in bonum 2 Esd. 13:31
Tobias ex tribu et civitate Nepthalim quae est in superioribus Galileae supra Naasson post viam quae ducit ad occidentem in sinistro habens civitatem Sephet Tob. 1:1
et pergebat ad Hierusalem ad templum Domini et ibi adorabat Dominum Deum suum Israhel omnia primitiva sua et decimas suas fideliter offerens Tob. 1:6
ita ut in tertio anno proselytis et advenis ministraret omnem decimationem Tob. 1:7
haec et his similia secundum legem Dei puerulus observabat Tob. 1:8
ab infantia timere Deum docuit et abstinere ab omni peccato Tob. 1:10
igitur cum per captivitatem devenisset cum uxore sua et filio in civitatem Nineve cum omni tribu sua Tob. 1:11
et omnes ederent ex cibis gentilium iste custodivit animam suam et numquam contaminatus est in escis eorum Tob. 1:12
et quoniam memor fuit Domini in toto corde suo dedit illi Dominus gratiam in conspectu Salmanassar regis Tob. 1:13
et dedit ei potestatem quocumque vellet ire habens libertatem quaecumque facere voluisset Tob. 1:14
pergebat ergo per omnes qui erant in captivitate et monita salutis dabat eis Tob. 1:15
cum autem venisset in Rages civitatem Medorum et ex his quibus honoratus fuerat a rege habuisset decem talenta argenti Tob. 1:16
et cum multa turba generis sui Gabelum egentem videret qui erat ex tribu eius sub chirografo dedit illi memoratum pondus argenti Tob. 1:17
post multum vero temporis mortuo Salmanassar rege cum regnaret Sennacherim filius eius pro eo et filios Israhel exosos haberet in conspectu suo Tob. 1:18
Tobias pergebat per omnem cognationem suam et consolabatur eos dividebatque unicuique prout poterat de facultatibus suis Tob. 1:19
esurientes alebat nudis vestimenta praebebat et mortuis atque occisis sepulturam sollicitus exhibebat Tob. 1:20
denique cum reversus esset rex Sennacherim fugiens a Iudaea plagam quam circa eum Deus fecerat propter blasphemiam suam et iratus multos occideret ex filiis Israhel Tobias sepeliebat corpora eorum Tob. 1:21
at ubi nuntiatum est regi iussit eum occidi et tulit ei omnem substantiam eius Tob. 1:22
Tobias vero cum filio suo et cum uxore fugiens nudus latuit quia multi diligebant eum Tob. 1:23
post dies vero quadraginta et quinque occiderunt regem filii ipsius Tob. 1:24
et reversus est Tobias ad domum suam omnisque facultas eius restituta est ei Tob. 1:25
post haec vero cum esset dies festus Domini et factum esset prandium bonum in domo Tobis Tob. 2:1
dixit filio suo vade et adduc aliquos ex tribu nostra timentes Deum et epulentur nobiscum Tob. 2:2
cumque occultasset corpus manducavit panem cum luctu et tremore Tob. 2:5
memorans illum sermonem quem dixit Dominus per Amos prophetam dies festi vestri convertentur in lamentationem et luctum Tob. 2:6
cum vero sol occubuisset abiit et sepelevit eum Tob. 2:7
arguebant autem illum omnes proximi sui dicentes iam huius rei causa interfici iussus es et vix effugisti mortis imperium et iterum sepelis mortuos Tob. 2:8
sed Tobias plus timens Deum quam regem rapiebat corpora occisorum et occultabat in domo sua et mediis noctibus sepeliebat ea Tob. 2:9
contigit autem ut quadam die fatigatus a sepultura veniens domum iactasset se iuxta parietem et obdormisset Tob. 2:10
hanc autem temptationem ideo permisit Dominus evenire illi ut posteris daretur exemplum patientiae eius sicut et sancti Iob Tob. 2:12
nam cum ab infantia sua semper Deum timuerit et mandata eius custodierit non est contristatus contra Deum quod plaga caecitatis evenerit ei Tob. 2:13
nam sicut beato Iob insultabant reges ita isti parentes et cognati eius et inridebant vitam eius dicentes Tob. 2:15
ubi est spes tua pro qua elemosynas et sepulturas faciebas Tob. 2:16
quoniam filii sanctorum sumus et vitam illam expectamus quam Deus daturus est his qui fidem suam numquam mutant ab eo Tob. 2:18
Anna vero uxor eius ibat ad textrinum opus cotidie et de labore manuum suarum victum quem consequi poterat deferebat Tob. 2:19
ad haec uxor eius irata respondit manifeste vana facta est spes tua et elemosynae tuae modo paruerunt Tob. 2:22
atque his et aliis huiusmodi verbis exprobrabat ei Tob. 2:23
tunc Tobias ingemuit et coepit orare cum lacrimis Tob. 3:1
dicens iustus es Domine et omnia iudicia tua iusta sunt et omnes viae tuae misericordia et veritas et iudicium Tob. 3:2
et nunc Domine memor esto mei ne vindictam sumas de peccatis meis neque reminiscaris delicta mea vel parentum meorum Tob. 3:3
quoniam non oboedivimus praeceptis tuis et traditi sumus in direptionem et captivitatem et mortem et in fabulam et in inproperium omnibus nationibus in quibus dispersisti nos Tob. 3:4
et nunc Domine magna iudicia tua quia non egimus secundum praecepta tua et non ambulavimus sinceriter coram te Tob. 3:5
et nunc Domine secundum voluntatem tuam fac mecum et praecipe in pace recipi spiritum meum expedit enim mihi mori magis quam vivere Tob. 3:6
eadem itaque die contigit ut Sarra filia Raguhel in civitate Medorum ut et ipsa audiret inproperium ab una ex ancillis patris sui Tob. 3:7
quoniam tradita fuerat septem viris et daemonium nomine Asmodeus occiderat eos mox ut ingressi fuissent ad eam Tob. 3:8
numquid et me occidere vis sicut et iam septem occidisti ad hanc vocem perrexit in superiori cubiculo domus suae et tribus diebus et tribus noctibus non manducavit neque bibit Tob. 3:10
dixit benedictum est nomen tuum Deus patrum nostrorum qui cum iratus fueris misericordiam facies et in tempore tribulationis peccata dimittis his qui invocant te Tob. 3:13
tu scis Domine quia numquam concupivi virum et mundam servavi animam meam ab omni concupiscentia Tob. 3:16
et aut ego indigna fui illis aut illi mihi forsitan digni non fuerunt quia forsitan viro alio conservasti me Tob. 3:19
hoc autem certum habet omnis qui colit te quia vita eius si in probatione fuerit coronabitur si autem in tribulatione fuerit liberabitur et si in correptione fuerit ad misericordiam tuam pervenire licebit Tob. 3:21
non enim delectaris in perditionibus nostris quia post tempestatem tranquillum facis et post lacrimationem et fletum exultationem infundis Tob. 3:22
et missus est angelus Domini sanctus Rafahel ut curaret ambos quorum uno tempore fuerat oratio in conspectu Domini recitata Tob. 3:25
dixitque ei audi fili mi verba oris mei et ea in corde tuo quasi fundamentum construe Tob. 4:2
cum acceperit Deus animam meam corpus meum sepeli et honorem habebis matri tuae omnibus diebus vitae eius Tob. 4:3
memor enim esse debes quae et quanta pericula passa sit propter te in utero suo Tob. 4:4
cum autem et ipsa conpleverit tempus vitae suae sepelies eam circa me Tob. 4:5
omnibus autem diebus vitae tuae Deum in mente habe et cave ne aliquando peccato consentias et praetermittas praecepta Dei nostri Tob. 4:6
ex substantia tua fac elemosynam et noli avertere faciem tuam ab ullo paupere ita enim fiet ut nec a te avertatur facies Domini Tob. 4:7
quoniam elemosyna ab omni peccato et a morte liberat et non patietur animam ire in tenebras Tob. 4:11
adtende tibi fili mi ab omni fornicatione et praeter uxorem tuam numquam patiaris crimen scire Tob. 4:13
quicumque aliquid tibi operatus fuerit statim mercedem ei restitue et merces mercennarii apud te omnino non maneat Tob. 4:15
panem tuum cum esurientibus et egenis comede et de vestimentis tuis nudos tege Tob. 4:17
panem tuum et vinum super sepulturam iusti constitue et noli ex eo manducare et bibere cum peccatoribus Tob. 4:18
omni tempore benedic Deum et pete ab eo ut vias tuas dirigat et omnia consilia tua in ipso permaneant Tob. 4:20
indico etiam tibi fili mi dedisse me decem talenta argenti dum infantulus esses Gabelo in Rages civitate Medorum et chirografum eius apud me habeo Tob. 4:21
et ideo perquire quomodo ad eum pervenias et recipias ab eo supra memoratum pondus argenti et restituas ei chirografum suum Tob. 4:22
noli timere fili mi pauperem quidem vitam gerimus sed multa bona habemus si timuerimus Deum et recesserimus ab omni peccato et fecerimus bene Tob. 4:23
tunc Tobias respondit patri suo et dixit omnia quaecumque praecepisti mihi faciam pater Tob. 5:1
tunc pater suus respondit illi et dixit chirografum quidem eius penes me habeo quem dum illi ostenderis statim restituet Tob. 5:3
sed perge nunc et inquire tibi aliquem fidelem virum qui eat tecum salva mercede sua dum adhuc vivo ut recipias ea Tob. 5:4
tunc egressus Tobias invenit iuvenem splendidum stantem praecinctum et quasi paratum ad ambulandum Tob. 5:5
et ignorans quod angelus Dei esset salutavit eum et dixit unde te habemus bone iuvenis Tob. 5:6
at ille respondit ex filiis Israhel et Tobias dixit ei nosti viam quae ducit in regionem Medorum Tob. 5:7
cui respondit novi et omnia itinera eius frequenter ambulavi et mansi apud Gabelum fratrem nostrum qui moratur in Rages civitate Medorum quae posita est in monte Exbathanis Tob. 5:8
ingressus itaque salutavit eum et dixit gaudium tibi semper sit Tob. 5:11
et Tobias ait quale mihi gaudium erit qui in tenebris sedeo et lumen caeli non video Tob. 5:12
dixit itaque illi Tobias numquid poteris perducere filium meum ad Gabelum in Rages Medorum et cum redieris restituam tibi mercedem tuam Tob. 5:14
et dixit ei angelus ego eum ducam et reducam ad te Tob. 5:15
et Tobias respondit ex magno genere es tu sed peto ne irascaris quod voluerim cognoscere genus tuum Tob. 5:19
dixit autem illi angelus ego sanum ducam et sanum tibi reducam filium tuum Tob. 5:20
respondens autem Tobias dixit bene ambuletis et sit Deus in itinere vestro et angelus eius comitetur vobiscum Tob. 5:21
tunc paratis omnibus quae erant in via portanda fecit Tobias vale patri et matri suae et ambulaverunt ambo simul Tob. 5:22
cumque profecti essent coepit flere mater eius et dicere baculum senectutis nostrae tulisti et transmisisti a nobis Tob. 5:23
dixitque ei Tobias noli flere salvus perveniet filius noster et salvus revertetur ad nos et oculi tui videbunt eum Tob. 5:26
credo enim quoniam angelus Dei bonus comitetur ei et bene disponat omnia quae circa ipsum geruntur ita ut cum gaudio revertatur ad nos Tob. 5:27
ad hanc vocem cessavit mater eius flere et tacuit Tob. 5:28
profectusque est Tobias et canis secutus est eum et mansit prima mansione iuxta fluvium Tigris Tob. 6:1
et exivit ut lavaret pedes suos et ecce piscis inmanis exivit ad devorandum eum Tob. 6:2
et dixit ei angelus adprehende brancia eius et trahe eum ad te quod cum fecisset adtraxit eum in sicco et palpitare coepit ante pedes eius Tob. 6:4
tunc dixit ei angelus extentera hunc piscem et cor eius et fel eius et iecur repone tibi sunt enim haec necessaria ad medicamenta utiliter Tob. 6:5
quod cum fecisset assavit carnes eius et secum sustulerunt in via cetera salierunt quae sufficerent eis quousque pervenirent in Rages civitatem Medorum Tob. 6:6
tunc interrogavit Tobias angelum et dixit ei obsecro te Azarias frater ut dicas mihi quod remedium habebunt ista quae de pisce servare iussisti Tob. 6:7
et dixit ei ubi vis ut maneamus Tob. 6:10
respondensque angelus ait est hic Raguhel nomine propinquus vir de tribu tua et hic habet filiam nomine Sarram sed neque masculum neque feminam ullum habet alium praeter eam Tob. 6:11
tibi debetur omnis substantia eius et oportet te eam accipere coniugem Tob. 6:12
pete ergo eam a patre eius et dabit tibi eam uxorem Tob. 6:13
tunc respondit Tobias et dixit audio quia tradita est viris septem et mortui sunt sed et haec audivi quia daemonium illos occidit Tob. 6:14
timeo ergo ne forte mihi haec eveniant et cum sim unicus parentibus meis deponam senectutem illorum cum tristitia ad infernum Tob. 6:15
tunc angelus Rafahel dixit ei audi me et ostendam tibi qui sunt quibus praevalere potest daemonium Tob. 6:16
hii namque qui coniugium ita suscipiunt ut Deum a se sua mente excludant et suae libidini ita vacent sicut equus et mulus in quibus non est intellectus habet potestatem daemonium super eos Tob. 6:17
tu autem cum acceperis eam ingressus cubiculum per tres dies continens esto ab ea et nihil aliud nisi orationibus vacabis cum ea Tob. 6:18
ingressi sunt autem ad Raguhelem et suscepit eos Raguhel cum gaudio Tob. 7:1
et cum haec dixisset ait unde estis iuvenes fratres nostri at illi dixerunt ex tribu Nepthalim sumus ex captivitate Nineven Tob. 7:3
et misit se Raguhel et cum lacrimis osculatus est eum et plorans super collum eius Tob. 7:6
dixit benedictio sit tibi fili mi quia boni et optimi viri filius es Tob. 7:7
et Anna uxor eius et Sarra filia ipsorum lacrimatae sunt Tob. 7:8
postquam autem locuti sunt praecepit Raguhel occidi arietem et parari convivium cumque hortaretur eos discumbere ad prandendum Tob. 7:9
Tobias dixit hic ego hodie non manducabo neque bibam nisi prius petitionem meam confirmes et promittas mihi dare Sarram filiam tuam Tob. 7:10
quo audito verbo Raguhel expavit sciens quid evenerit illis septem viris et timere coepit ne forte et huic similiter accideret et cum nutaret et non daret ullum petenti responsum Tob. 7:11
tunc dixit Raguhel non dubito quod Deus preces et lacrimas meas in conspectu suo admiserit Tob. 7:13
et credo quoniam ideo vos fecit ad me venire ut ista coniungeretur cognationi suae secundum legem Mosi et nunc noli dubium gerere quod tibi eam non tradam Tob. 7:14
et adprehendens dexteram filiae suae dexterae Tobiae tradidit dicens Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Iacob sit vobiscum et ipse coniungat vos impleatque benedictionem suam in vobis Tob. 7:15
et accepta carta fecerunt conscriptionem coniugii Tob. 7:16
et post haec epulati sunt benedicentes Deum Tob. 7:17
vocavitque ad se Raguhel Annam uxorem suam et praecepit ei ut praepararet alterum cubiculum Tob. 7:18
et introduxit in eum Sarram filiam suam et lacrimata est Tob. 7:19
tunc Rafahel angelus adprehendit daemonium et religavit eum in deserto superioris Aegypti Tob. 8:3
tunc hortatus est virginem Tobias dixitque ei Sarra exsurge deprecemus Deum hodie et cras et secundum cras quia istis tribus noctibus Deo iungimur tertia autem transacta nocte in nostro erimus coniugio Tob. 8:4
filii quippe sanctorum sumus et non possumus ita coniungi sicut et gentes quae ignorant Deum Tob. 8:5
dixitque Tobias Domine Deus patrum nostrorum benedicant te caeli et terra et mare fontes et flumina et omnis creatura tua quae in eis sunt Tob. 8:7
et nunc Domine tu scis quia non luxuriae causa accipio sororem meam sed sola posteritatis dilectione in qua benedicatur nomen tuum in saecula saeculorum Tob. 8:9
dixit itaque Sarra miserere nobis Domine miserere nobis et consenescamus ambo pariter sani Tob. 8:10
et factum est circa pullorum cantum accersiri iussit Raguhel servos suos et abierunt pariter ut foderent sepulchrum Tob. 8:11
dicebat enim ne simili modo evenerit ei quod et ceteris illis septem qui sunt ingressi ad eam Tob. 8:12
mitte unam ex ancillis tuis et videat si mortuus est ut sepeliam illum antequam inlucescat Tob. 8:14
reversa nuntiavit bonum nuntium et benedixerunt Deum Raguhel videlicet et Anna uxor eius Tob. 8:16
et dixerunt benedicimus te Domine Deus Israhel quia non contigit nobis quemadmodum putabamus Tob. 8:17
fecisti enim nobiscum misericordiam tuam et exclusisti a nobis inimicum persequentem nos Tob. 8:18
misertus es autem duobus unicis fac eos Domine in plenius benedicere te et sacrificium tibi laudis tuae et suae sanitatis offerre ut cognoscat universitas gentium quia tu es Deus solus in universa terra Tob. 8:19
uxori autem suae dixit ut instrueret convivium et praepararet omnia quae in cibos erant iter agentibus necessaria Tob. 8:21
duas quoque vaccas pingues et quattuor arietes occidi fecit et parari epulas omnibus vicinis suis et cunctis amicis Tob. 8:22
et adiuravit Raguhel Tobiam ut duas ebdomadas moraretur apud eum Tob. 8:23
de omnibus autem quae possidebat Raguhel dimidiam partem dedit Tobiae et fecit hanc scripturam ut pars dimidia quae supererat post obitum eorum Tobis dominio deveniret Tob. 8:24
tunc vocavit ad se Tobias angelum quem quidem hominem aestimabat et dixit ei Azarias frater peto ut auscultes verba mea Tob. 9:1
tamen obsecro ut adsumas tibi animalia sive servitia et vadas ad Gabelum in Rages Medorum reddasque ei chirografum suum et recipias ab eo pecuniam et roges eum venire ad nuptias meas Tob. 9:3
scis enim ipse quoniam numerat dies pater meus et si tardavero una die plus contristatur anima eius Tob. 9:4
et certe vides quomodo Raguhel coniuraverit me cuius adiuramentum spernere non possum Tob. 9:5
tunc Rafahel adsumens quattuor ex servis Raguhelis et duos camelos in Rages Medorum perrexit et inveniens Gabelum dedit ei chirografum suum et recepit omnem pecuniam Tob. 9:6
cumque ingressus esset domum Raguhelis invenit Tobiam discumbentem et exiliens osculati sunt se alterutrum flevit itaque Gabelus et benedixit Deum Tob. 9:8
et dixit benedicat te Dominus Deus Israhel quia filius es viri optimi et iusti et timentis Deum et elemosynas facientis Tob. 9:9
et dicatur benedictio super uxorem tuam et super parentes vestros Tob. 9:10
et videatis filios vestros et filios filiorum vestrorum usque in tertiam et quartam generationem et sit semen vestrum benedictum a Deo Israhel qui regnat in saecula saeculorum Tob. 9:11
cumque omnes dixissent amen accesserunt ad convivium sed et cum timore Domini nuptiarum convivium exercebant Tob. 9:12
putasne Gabelus mortuus est et nemo illi reddet pecuniam Tob. 10:2
coepit autem contristari nimis ipse et Anna uxor eius cum eo et coeperunt ambo simul flere eo quod die statuto minime reverteretur filius eorum ad eos Tob. 10:3
cui dicebat Tobias tace et noli turbari sanus est filius noster satis fidelis est vir ille cum quo misimus eum Tob. 10:6
illa autem nullo modo consolari poterat sed cotidie exiliens circumspiciebat et circuibat vias omnes per quas spes remeandi videbatur ut procul videret eum si fieri possit venientem Tob. 10:7
at vero Raguhel dicebat ad generum suum mane hic et ego mittam nuntium salutis de te ad Tobiam patrem tuum Tob. 10:8
cui Tobias dixit ego novi quia pater meus et mater mea modo dies conputant et cruciatur spiritus eorum in ipsis Tob. 10:9
cumque verbis multis rogaret Raguhel Tobiam et ille eum nulla ratione vellet audire tradidit ei Sarram et dimidiam partem omnis substantiae suae in pueris et in puellis et in pecudibus et in camelis et in pecunia multa et salvum atque gaudentem dimisit eum a se Tob. 10:10
dicens angelus Domini sanctus sit in itinere vestro perducatque vos incolomes et inveniatis omnia recte circa conparentes vestros et videant oculi mei filios vestros priusquam moriar Tob. 10:11
et adprehendentes parentes filiam suam osculati sunt eam et dimiserunt ire Tob. 10:12
monentes eam honorare soceros diligere maritum regere familiam gubernare domum et se ipsam inreprehensibilem exhibere Tob. 10:13
si placet itaque tibi praecedamus et lento gradu insequentur iter nostrum familiae simul cum coniuge tua et cum animalibus Tob. 11:3
cumque hoc placuisset ut irent dixit Rafahel ad Tobiam tolle tecum ex felle piscis erit enim necessarium tulit itaque Tobias ex felle illo et abierunt Tob. 11:4
et dum ex eodem loco specularetur adventum eius vidit a longe et ilico agnovit venientem filium suum et currens nuntiavit viro suo dicens ecce venit filius tuus Tob. 11:6
dixitque Rafahel ad Tobiam adubi introieris domum tuam statim adora Dominum Deum tuum et gratias agens ei accede ad patrem tuum et osculare eum Tob. 11:7
statimque lini super oculos eius ex felle isto piscis quod portas tecum scias enim quoniam mox aperientur oculi eius et videbit pater tuus lumen caeli et in aspectu tuo gaudebit Tob. 11:8
tunc praecucurrit canis qui simul fuerat in via et quasi nuntius adveniens blandimento suae caudae gaudebat Tob. 11:9
unde contigit ut exsurgens caecus pater coepit offendens pedibus currere et data manu puero occurrit in obviam filio suo Tob. 11:10
et suscipiens osculatus est eum cum uxore sua et coeperunt flere prae gaudio Tob. 11:11
cumque adorassent Dominum et gratias egissent consederunt Tob. 11:12
et sustinens quasi dimidiam fere horam coepit albugo ex oculis eius quasi membrana ovi egredi Tob. 11:14
et glorificabant Deum ipse videlicet et uxor eius et omnes qui sciebant eum Tob. 11:16
dicebatque Tobias benedico te Domine Deus Israhel quoniam tu castigasti me et tu sanasti me et ecce video Tobiam filium meum Tob. 11:17
ingressa est etiam post septem dies Sarra uxor filii eius et omnes familiae et pecora sana et cameli et pecunia multa uxoris sed et alia pecunia quam receperat a Gabelo Tob. 11:18
et narravit parentibus suis omnia beneficia Dei quae fecisset circa eum per hominem qui eum duxerat Tob. 11:19
veneruntque Achior et Nabath consobrini Tobiae gaudentes ad Tobin congratulantes ei de omnibus bonis quae circa illum ostenderat Deus Tob. 11:20
et per septem dies epulantes omnes gaudio magno gavisi sunt Tob. 11:21
me duxit et reduxit sanum pecuniam a Gabelo ipse suscepit uxorem ipse me habere fecit et daemonium ab ea conpescuit gaudium parentibus eius fecit me ipsum a devoratione piscis eripuit te quoque fecit videre lumen caeli et bonis omnibus per eum repleti sumus quid illi ad haec dignum poterimus dare Tob. 12:3
et vocantes eum pater scilicet et filius tulerunt eum in partem et rogare coeperunt ut dignaretur dimidiam partem omnium quae adtulerant acceptam habere Tob. 12:5
tunc dixit eis occulte benedicite Deum caeli et coram omnibus viventibus confitemini illi quoniam fecit vobiscum misericordiam suam Tob. 12:6
etenim sacramentum regis abscondere bonum est opera autem Dei revelare et confiteri honorificum est Tob. 12:7
bona est oratio cum ieiunio et elemosyna magis quam thesauros auri condere Tob. 12:8
quoniam elemosyna a morte liberat et ipsa est quae purgat peccata et faciet invenire vitam aeternam Tob. 12:9
qui autem faciunt peccatum et iniquitatem hostes sunt animae suae Tob. 12:10
manifesto ergo vobis veritatem et non abscondam a vobis sermonem occultum Tob. 12:11
quando orabas cum lacrimis et sepeliebas mortuos et derelinquebas prandium et mortuos abscondebas per diem in domo tua et nocte sepeliebas ego obtuli orationem tuam Domino Tob. 12:12
et quia acceptus eras Deo necesse fuit ut temptatio probaret te Tob. 12:13
et nunc misit me Dominus ut curarem te et Sarram uxorem filii tui a daemonio liberarem Tob. 12:14
cumque haec audissent turbati sunt et trementes ceciderunt super faciem suam Tob. 12:16
etenim cum essem vobiscum per voluntatem Dei ipsum benedicite et cantate illi Tob. 12:18
videbar quidem vobiscum manducare et bibere sed ego cibo invisibili et potu qui ab hominibus videri non potest utor Tob. 12:19
tempus est ergo ut revertar ad eum qui me misit vos autem benedicite Deum et narrate omnia mirabilia eius Tob. 12:20
et cum haec dixisset ab aspectu eorum ablatus est et ultra eum videre non potuerunt Tob. 12:21
tunc prostrati per horas tres in faciem benedixerunt Deum et exsurgentes narraverunt omnia mirabilia eius Tob. 12:22
aperiens autem Tobias senior os suum benedixit Dominum et dixit magnus es Domine in aeternum et in omnia saecula regnum tuum Tob. 13:1
quoniam tu flagellas et salvas deducis ad infernum et reducis et non est qui effugiat manum tuam Tob. 13:2
confitemini Domino filii Israhel et in conspectu gentium laudate eum Tob. 13:3
quoniam ideo dispersit vos inter gentes quae ignorant eum ut vos narretis mirabilia eius et faciatis scire eos quia non est alius Deus omnipotens praeter eum Tob. 13:4
ipse castigavit nos propter iniquitates nostras et ipse salvabit nos propter misericordiam suam Tob. 13:5
aspicite ergo quae fecit vobiscum et cum timore et tremore confitemini illi regemque saeculorum exaltate in operibus vestris Tob. 13:6
convertimini itaque peccatores et facite iustitiam coram Deo credentes quod faciat vobiscum misericordiam suam Tob. 13:8
ego autem et anima mea in eo laetabimur Tob. 13:9
benedicite Dominum omnes electi eius agite dies laetitiae et confitemini illi Tob. 13:10
confitere Domino in bonis et benedic Deum saeculorum ut reaedificet in te tabernaculum suum et revocet ad te omnes captivos et gaudeas in omnia saecula saeculorum Tob. 13:12
luce splendida fulgebis et omnes fines terrae adorabunt te Tob. 13:13
nationes ex longinquo ad te venient et munera deferentes adorabunt Dominum in te et terram tuam in sanctificatione habebunt Tob. 13:14
maledicti erunt qui contempserint te et condemnati erunt omnes qui blasphemaverint te benedictique erunt qui aedificaverint te Tob. 13:16
tu autem laetaberis in filiis tuis quoniam omnes benedicentur et congregabuntur ad Dominum Tob. 13:17
beati omnes qui diligunt te et qui gaudent super pace tua Tob. 13:18
portae Hierusalem ex sapphyro et zmaragdo aedificabuntur et ex lapide pretioso omnis circuitus murorum eius Tob. 13:21
ex lapide candido et mundo omnes plateae eius sternentur et per vicos eius alleluia cantabitur Tob. 13:22
et consummati sunt sermones Tobi et posteaquam inluminatus est vixit annis quadraginta duobus et vidit filios nepotum suorum Tob. 14:1
quinquaginta namque et sex annorum oculorum lumen amisit sexagenarius vero recepit Tob. 14:3
reliquum vero vitae suae in gaudio fuit et cum bono profectu timoris Dei perrexit in pace Tob. 14:4
in hora autem mortis suae vocavit ad se Tobiam filium suum et septem iuvenes filios eius nepotes suos dixitque eis Tob. 14:5
prope erit interitus Nineven non enim excidit verbum Dei et fratres nostri qui dispersi sunt a terra Israhel revertentur ad eam Tob. 14:6
omnis autem deserta terra eius replebitur et domus Dei quae in ea incensa est iterum reaedificabitur ibique revertentur omnes timentes Deum Tob. 14:7
et relinquent gentes idola sua et venient in Hierusalem et inhabitabunt in ea Tob. 14:8
et gaudebunt in ea omnes adorantes regem Israhel Tob. 14:9
audite ergo filii mei patrem vestrum servite Domino in veritate et inquirite ut faciatis quae sunt placita illi Tob. 14:10
et filiis vestris mandate ut faciant iustitias et elemosynas ut sint memores Dei et benedicant eum in omni tempore in veritate et in tota virtute sua Tob. 14:11
nunc ergo filii audite me et nolite manere hic sed quacumque die sepelieritis matrem vestram circa me in uno sepulchro ex eo dirigite gressus vestros ut exeatis hinc Tob. 14:12
factum est autem post obitum matris suae Tobias abscessit ex Nineven cum uxore sua et filiis et reversus est ad soceros suos Tob. 14:14
invenitque eos incolomes in senectute bona et curam eorum gessit et ipse clausit oculos eorum et omnem hereditatem domus Raguhel ipse percepit viditque quintam generationem filios filiorum suorum Tob. 14:15
et conpletis annis nonaginta et novem in timore Domini cum gaudio sepelierunt eum Tob. 14:16
omnis cognatio eius et omnis generatio eius in bona vita et sancta conversatione permansit ita ut accepti essent tam Deo quam hominibus et cunctis habitatoribus terrae Tob. 14:17
Arfaxat itaque rex Medorum subiugaverat multas gentes imperio suo et ipse aedificavit civitatem potentissimam quam appellavit Igbathanis Jud. 1:1
ex lapidibus quadratis et sectis fecit muros eius in altitudine cubitorum septuaginta et in latitudine cubitorum triginta turres vero eius posuit in altitudinem cubitorum centum Jud. 1:2
et gloriabatur quasi potens in potentia exercitus sui et in gloria quadrigarum suarum Jud. 1:4
anno igitur duodecimo regni sui Nabuchodonosor rex Assyriorum qui regnabat in Nineven civitatem magnam pugnavit contra Arfaxat et obtinuit eum Jud. 1:5
in campo magno qui appellatur Ragau circa Eufraten et Tigrin et Hyadas in campo Erioch regis Elicorum Jud. 1:6
tunc exaltatum est regnum Nabuchodonosor et cor eius elatum est et misit ad omnes qui habitabant in Cilicia et Damasco et Libano Jud. 1:7
et ad gentes quae sunt in Carmelo et Cedar et inhabitantes Galileam in campo magno Hesdraelon Jud. 1:8
et ad omnes qui erant in Samaria et trans flumen Iordanem usque Hierusalem et omnem terram Iesse quousque perveniatur ad montes Aethiopiae Jud. 1:9
qui omnes uno animo contradixerunt et remiserunt eos vacuos ac sine honore abiecerunt Jud. 1:11
tunc indignatus est Nabuchodonosor rex ad omnem terram illam et iuravit per regnum et thronum suum quod defenderet se de omnibus regionibus his Jud. 1:12
anno tertiodecimo Nabuchodonosor regis vicesima et secunda die mensis primi factum est verbum in domo Nabuchodonosor regis Assyriorum ut defenderet se Jud. 2:1
vocavitque omnes maiores omnesque duces bellatores suos et habuit cum eis mysterium consilii sui Jud. 2:2
et dixit egredere adversum omne regnum occidentis et contra eos praecipue qui contempserunt imperium meum Jud. 2:5
tunc Holofernis vocavit duces et magistratus virtutis Assyriorum et dinumeravit viros in expeditione sicut praecepit ei rex centum viginti milia peditum pugnatorum et equites sagittarios duodecim milia Jud. 2:7
aurum vero et argentum de domo regis adsumpsit multum nimis Jud. 2:10
et profectus est ipse et omnis exercitus cum quadrigis et equitibus et sagittariis qui cooperuerunt faciem terrae sicut lucustae Jud. 2:11
cumque pertransisset fines Assyriorum venit ad magnos montes Angae qui sunt a sinistro Ciliciae ascenditque omnia castella eorum et obtinuit omnem munitionem Jud. 2:12
effregit autem civitatem opinatissimam Meluthi praedavitque omnes filios Tharsis et filios Ismahel qui erant contra faciem deserti et ad austrum terrae Celeon Jud. 2:13
et transiit Eufraten et venit ad Mesopotamiam et fregit omnes civitates excelsas quae erant ibi a torrente Mambre usquequo perveniatur ad mare Jud. 2:14
et occupavit terminos eius a Cilicia usque ad fines Iafeth qui sunt ad austrum Jud. 2:15
et post haec descendit in campos Damasci in diebus messis et succendit omnia sata omnesque arbores ac vineas fecit incidi Jud. 2:17
et cecidit timor illius super omnes inhabitantes terram Jud. 2:18
tunc miserunt legatos suos universarum urbium et provinciarum reges ac principes Syriae scilicet Mesopotamiae et Syriae Sobal et Lybiae atque Ciliciae qui venientes ad Holofernem dixerunt Jud. 3:1
desinat indignatio tua circa nos melius est enim ut viventes serviamus Nabuchodonosor regi magno et subditi simus tibi quam morientes cum interitu nostro ipsi servitutis nostrae damna patiamini Jud. 3:2
omnis civitas nostra omnisque possessio omnes colles et montes et campi armenta boum greges ovium caprarumque equorum camelorumque et universae facultates nostrae atque familiae in conspectu tuo sunt Jud. 3:3
nos iam et filii nostri servi tui sumus Jud. 3:5
veni nobis pacificus dominus et utere servitia nostra sicut placuerit tibi Jud. 3:6
tunc descendit de montibus cum equitibus in virtute magna et obtinuit omnem civitatem et omnem inhabitantem terram Jud. 3:7
de universis autem urbibus adsumpsit sibi auxiliarios viros fortes et electos ad bellum Jud. 3:8
tantusque metus provinciis illius incubuit ut universarum urbium habitatores principes et honorati simul cum populis exirent in obviam venienti Jud. 3:9
excipientes eum cum coronis et lampadibus ducentes choros in tibiis et tympanis Jud. 3:10
nam et civitates eorum destruxit et lucos eorum excidit Jud. 3:12
pertransiens autem Syriam Subal et omnem Apamiam omnemque Mesopotamiam venit ad Idumeos in terra Gabaa Jud. 3:14
accepitque civitates eorum et sedit ibi per triginta dies in quibus diebus adunari praecepit universum exercitum virtutis suae Jud. 3:15
tremor etiam et horror invasit sensus eorum ne hoc faceret Hierusalem et templo Domini quod fecerat ceteris civitatibus et templis earum Jud. 4:2
et miserunt in omnem Samariam per circuitum usque Hiericho et praeoccupaverunt omnes vertices montium Jud. 4:3
et muris circumdederunt vicos suos et congregaverunt frumenta in praeparatione pugnae Jud. 4:4
sacerdos etiam Heliachim scripsit ad universos qui erant contra Hesdraelon quae est contra faciem campi magni iuxta Dothain et universis per quos transitus esse poterat ut obtinerent ascensus montium per quos via esse poterat ad Hierusalem ut illic custodirent ubi angustum iter esse poterat inter montes Jud. 4:5
et fecerunt filii Israhel secundum quod constituerat eis sacerdos Domini Heliachim Jud. 4:6
et clamavit omnis populus ad Dominum instantia magna et humiliaverunt animas suas in ieiuniis ipsi et mulieres eorum Jud. 4:7
et induerunt se sacerdotes ciliciis et infantes prostraverunt contra faciem templi Domini et altare Domini operuerunt cilicio Jud. 4:8
et clamaverunt ad Deum Israhel unianimiter ne darentur in praedam infantes eorum et uxores eorum in divisionem et civitates eorum in exterminium et sancta eorum in pollutionibus Jud. 4:9
dicens scitote quoniam exaudivit Dominus preces vestras si manentes permanseritis in ieiuniis et orationibus in conspectu Domini Jud. 4:11
memores estote Mosi servi Domini qui Amalech confidentem in virtute sua et in potentia sua et in exercitu suo et in clypeis suis et in curribus suis et in equitibus suis non ferro pugnando sed precibus sanctis orando deiecit Jud. 4:12
ita ut etiam hii qui holocausta Domino offerebant praecincti ciliciis offerrent sacrificia Domino et erat cinis super capita eorum Jud. 4:15
et ex toto corde suo omnes orabant Deum ut visitaret populum suum Israhel Jud. 4:16
et furore nimio exarsit iracundia magna vocavitque omnes principes Moab et duces Ammon Jud. 5:2
et dixit eis dicite mihi quid sit populus iste qui montana obsidet aut quae et quales et quantae sint civitates eorum quae etiam sit virtus eorum aut quae sit multitudo eorum vel quis rex militiae illorum Jud. 5:3
quare prae omnibus qui habitant in oriente isti contempserunt et non exierunt in obviam nobis ut susciperent nos cum pace Jud. 5:4
tunc Achior dux omnium filiorum Ammon respondens ait si digneris audire domine meus dicam veritatem in conspectu tuo de populo isto qui in montanis habitat et non egredietur verbum falsum ex ore meo Jud. 5:5
unum Deum caeli coluerunt qui et praecepit eis ut exirent inde et habitarent in Charam cumque cooperuisset omnem terram fames descenderunt in Aegyptum illicque per quadringentos annos sic multiplicati sunt ut dinumerari eorum non possit exercitus Jud. 5:9
cumque gravaret eos rex Aegypti atque in aedificationibus urbium suarum in luto et latere subiugasset eos clamaverunt ad Deum suum et percussit totam terram Aegypti plagis variis Jud. 5:10
cumque eiecissent eos a se Aegyptii et cessasset plaga ab eis et iterum eos vellent capere et ad suum servitium revocare Jud. 5:11
fugientibus his Deus caeli mare aperuit ita ut hinc inde aquae quasi murus solidarentur et isti pede sicco fundum maris perambulando transirent Jud. 5:12
illic fontes amari obdulcati sunt eis ad bibendum et per annos quadraginta annonam de caelo consecuti sunt Jud. 5:15
ubicumque ingressi sunt sine arcu et sagitta et absque scuta et gladio Deus eorum pro eis pugnavit et vicit Jud. 5:16
et non fuit qui insultaret populo isti nisi quando recessit a cultura Domini Dei sui Jud. 5:17
quotienscumque autem praeter ipsum Deum suum alterum coluerunt dati sunt in praedam et in gladium et in obprobrium Jud. 5:18
denique Chananeum regem et Iebuseum et Ferezeum et Hettheum et Eveum et Amorreum et omnes potentes in Esebon prostraverunt et terras eorum et civitates eorum ipsi possederunt Jud. 5:20
et usque dum non peccarent in conspectu Dei sui erant cum illis bona Deus enim illorum odit iniquitatem Jud. 5:21
nam et ante hos annos cum recessissent a via quam dederat illis Deus ut ambularent in eam exterminati sunt proeliis multis nationibus et plurimi eorum captivi abducti sunt in terram non suam Jud. 5:22
nuper autem reversi ad Deum suum ex dispersione qua dispersi fuerant adunati sunt et ascenderunt montana haec omnia et iterum possident Hierusalem ubi sunt sancta eorum Jud. 5:23
nunc ergo meus domine perquire si est aliqua iniquitas eorum in conspectu Dei eorum ascendamus ad illos quoniam tradens tradet illos Deus eorum tibi et subiugati erunt sub iugo potentiae tuae Jud. 5:24
si autem non est offensio populi huius coram Deo suo non poterimus resistere illis quoniam Deus eorum defendet illos et erimus in obprobrium universae terrae Jud. 5:25
et factum est cum cessasset loqui Achior verba irati sunt omnes magnates Holofernis et cogitabant interficere eum dicentes ad alterutrum Jud. 5:26
quis iste est qui filios Israhel posse dicat resistere regi Nabuchodonosor et exercitibus eius homines inermes et sine virtute et sine peritia artis pugnae Jud. 5:27
ut ergo agnoscat Achior quoniam fallit nos ascendemus in montana et cum capti fuerint potentes eorum tunc cum eisdem gladio transverberabitur Jud. 5:28
ut sciat omnis gens quoniam Nabuchodonosor deus terrae est et praeter ipsum alius non est Jud. 5:29
cum percusserimus eos omnes sicut hominem unum tunc et ipse cum illis Assyriorum gladio interibis et omnis Israhel tecum perditione disperiet Jud. 6:3
et probabis quoniam Nabuchodonosor dominus sit universae terrae tuncque gladius militiae meae transiet per latera tua et confixus cades inter vulneratos Israhel et non respirabis ultra donec extermineris cum illis Jud. 6:4
porro autem si prophetiam tuam veram existimas non concidat vultus tuus et pallor qui faciem tuam obtinuit abscedat a te si verba mea haec putas impleri non posse Jud. 6:5
tunc Holofernis praecepit servis suis ut conprehenderent Achior ut ducerent eum in Bethuliam et traderent eum in manu filiorum Israhel Jud. 6:7
et accipientes eum servi Holofernis profecti sunt per campestria sed cum adpropinquassent ad montana exierunt contra eos fundibalarii Jud. 6:8
illi autem divertentes a latere montis ligaverunt Achior ad arborem manibus et pedibus et sic vinctum de restibus dimiserunt eum et reversi sunt ad dominum suum Jud. 6:9
in diebus illis erant illic principes Ozias filius Micha de tribu Symeon et Carmi qui et Gothonihel Jud. 6:11
in medio itaque seniorum et in conspectu omnium Achior dixit omnia quae locutus ipse fuerat ab Holoferne interrogatus et qualiter populus Holofernis voluisset propter hoc verbum interficere eum Jud. 6:12
cumque universa Achior exposuisset omnis populus cecidit in faciem adorantes Dominum et communi lamentatione et fletu unianimes preces suas Deo effuderunt Jud. 6:14
dicentes Domine Deus caeli et terrae intuere superbiam illorum et respice ad nostram humilitatem et faciem tuorum sanctorum adtende et ostende quia non derelinquis praesumentes de te et praesumentes de se et de sua virtute gloriantes humilias Jud. 6:15
finito itaque fletu et per totum diem populorum oratione conpleta consolati sunt Achior Jud. 6:16
cum vero Dominus Deus noster dederit hanc libertatem servis suis sit et tecum Deus in medio nostri ut sicut placuerit tibi ita cum tuis omnibus converseris Jud. 6:18
tunc Ozias finito consilio suscepit eum in domum suam et fecit cenam magnam Jud. 6:19
et vocatis omnibus presbyteris simul expleto ieiunio refecerunt Jud. 6:20
postea vero convocatus omnis populus et per totam noctem intra ecclesiam oraverunt petentes auxilium a Deo Israhel Jud. 6:21
erant autem pedites bellatorum centum viginti milia et equites viginti duo milia praeter praeparationes virorum illorum quos occupaverat captivitas et adducti fuerant de provinciis et urbibus universae iuventutis Jud. 7:2
omnes pariter paraverunt se ad pugnam contra filios Israhel et venerunt per crepidinem montis usque ad apicem qui respicit super Dothain a loco qui dicitur Belma usque Chelmo qui est contra Hesdraelon Jud. 7:3
et adsumentes arma sua bellica sederunt per loca quae angusti itineris tramitem dirigunt inter montuosa et erant custodientes ea tota die et nocte Jud. 7:5
sed filii Ammon et Moab accesserunt ad Holofernem dicentes filii Israhel non in lancea nec in sagitta confidunt sed montes defendunt illos et muniunt illos colles in praecipitio constituti Jud. 7:8
ut ergo sine congressione pugnae possis superare eos pone custodes fontium ut non hauriant ex eis et sine gladio interficies eos vel certe fatigati tradent civitatem suam quam putant civitatem montibus positam superari non posse Jud. 7:9
et placuerunt verba haec coram Holoferne et coram omnibus satellitibus eius et constituit per gyrum centenarios per singulos fontes Jud. 7:10
cumque ista custodia per dies viginti fuisset expleta defecerunt cisternae et collectiones aquarum omnibus inhabitantibus in Bethuliam ita ut non esset intra civitatem unde satiarentur vel una die quoniam ad mensuram dabatur populis aqua cotidie Jud. 7:11
tunc ad Oziam congregati omnes viri feminaeque iuvenes et parvuli simul omnes una voce Jud. 7:12
dixerunt iudicet Deus inter nos et te quoniam fecisti in nos mala nolentes loqui pacifice cum Assyriis et propter hoc vendidit nos Deus in manibus eorum Jud. 7:13
et ideo non est qui adiuvet cum prosternamur ante oculos eorum in siti et perditione magna Jud. 7:14
et nunc congregate universos qui in civitate sunt ut sponte nos tradamus omnes populo Holofernis Jud. 7:15
melius est enim ut captivi benedicamus Deum viventes quam moriamur et simus obprobrium omni carni cum videamus uxores nostras et infantes nostros mori ante oculos nostros Jud. 7:16
contestamur hodie caelum et terram et Deum patrum nostrorum qui ulciscitur nos secundum peccata nostra ut iam tradatis civitatem in manu militiae Holofernis et sit finis noster brevis in ore gladii qui longior efficitur in ariditate sitis Jud. 7:17
et cum haec dixissent factus est fletus et ululatus magnus in ecclesia omnibus et per multas horas una voce clamaverunt ad Deum dicentes Jud. 7:18
tu quia pius es miserere nostri aut in tuo flagello vindica iniquitates nostras et noli tradere confitentes te populo qui ignorat te Jud. 7:20
et cum fatigati his clamoribus et his fletibus lassati siluissent Jud. 7:22
exsurgens Ozias infusus lacrimis dixit aequo animo estote fratres et hos quinque dies expectemus a Domino misericordiam Jud. 7:23
forsitan enim indignationem suam abscidet et dat gloriam nomini suo Jud. 7:24
et factum est cum audisset haec Iudith vidua quae erat filia Merari filii Idox filii Ioseph filii Oziae filii Elai filii Iamnor filii Gedeon filii Rafoin filii Acitob filii Melchiae filii Enam filii Nathaniae filii Salathihel filii Symeon filii Ruben Jud. 8:1
et vir eius fuit Manasses qui mortuus est in diebus messis hordiariae Jud. 8:2
instabat enim super alligantes manipulos in campo et venit aestus super caput eius et mortuus est in Bethuliam civitatem suam et sepultus est illic cum patribus suis Jud. 8:3
erat autem Iudith relicta eius vidua iam annis tribus et mensibus sex Jud. 8:4
et in superioribus domus suae fecit sibi secretum cubiculum in quo cum puellis suis clausa morabatur Jud. 8:5
et habens super lumbos suos cilicium ieiunabat omnibus diebus vitae suae praeter sabbata et neomenia et festa domus Israhel Jud. 8:6
erat autem eleganti aspectu nimis cui vir suus reliquerat divitias multas et familiam copiosam ac possessiones armentis boum et gregibus ovium plenas Jud. 8:7
et erat haec in eo omnibus famosissima quoniam timebat Dominum valde nec erat qui loqueretur de illa verbum malum Jud. 8:8
haec itaque cum audisset quoniam Ozias promisisset quod transacto quinto die traderet civitatem misit ad presbyteros Chabri et Carmin Jud. 8:9
et venerunt ad illam et dixit illis quod est hoc verbum in quo consensit Ozias ut tradat civitatem Assyriis si intra quinque dies non venerit vobis adiutorium Jud. 8:10
et qui estis vos qui temptatis Dominum Jud. 8:11
non est iste sermo qui misericordiam provocet sed potius qui iram excitet et furorem accendat Jud. 8:12
posuistis vos tempus miserationis Domini et in arbitrium vestrum diem constituistis ei Jud. 8:13
sed quia patiens est Dominus in hoc ipso paeniteamur et indulgentiam eius lacrimis postulemus Jud. 8:14
et ideo humiliemus illi animas nostras et in spiritu constituti humiliato servientes illi Jud. 8:16
quoniam non sumus secuti peccata patrum nostrorum qui dereliquerunt Deum suum et adoraverunt deos alienos Jud. 8:18
pro scelere quo dati sunt in gladium et in rapinam et in confusionem inimicis suis nos autem alterum deum nescimus praeter ipsum Jud. 8:19
expectemus humiles consolationem eius et exquiret sanguinem nostrum de adflictionibus inimicorum nostrorum et humiliabit omnes gentes quaecumque insurgunt contra nos et faciet illas sine honore Dominus Deus noster Jud. 8:20
et nunc fratres quoniam vos qui estis presbyteri in populo Dei ex vobis pendet anima illorum adloquio vestro corda eorum erigite ut memores sint quia temptati sunt patres nostri ut probarentur si vere colerent Deum suum Jud. 8:21
memores esse debent quomodo pater noster Abraham temptatus est et per multas tribulationes probatus Dei amicus effectus est Jud. 8:22
sic Isaac sic Iacob sic Moses et omnes qui placuerunt Deo per multas tribulationes transierunt fideles Jud. 8:23
illi autem qui temptationes non susceperunt cum timore Domini et patientia sua inproperium murmurationis suae contra Dominum protulerunt Jud. 8:24
exterminati sunt ab exterminatore et a serpentibus perierunt Jud. 8:25
et nos ergo non ulciscamur nos pro his quae patimur Jud. 8:26
et dixerunt illi Ozias et presbyteri omnia quae locuta es vera sunt et non est in sermonibus tuis ulla reprehensio Jud. 8:28
nunc ergo ora pro nobis quoniam mulier sancta es et timens Dominum Jud. 8:29
et dixit illis Iudith sicut quod loqui potui Dei esse cognoscitis Jud. 8:30
ita quod facere disposui probate si ex Deo est et orate ut firmum faciat consilium meum Deus Jud. 8:31
stabitis vos ad portam nocte ista et ego exeam cum abra mea et orate ut sicut dixistis in diebus quinque respiciat Dominus populum suum Israhel Jud. 8:32
vos autem nolo scrutemini actum meum et usque dum renuntiem vobis nihil aliud fiat nisi oratio pro me ad Dominum Deum nostrum Jud. 8:33
et dixit ad eam Ozias princeps Iudaeae vade in pace et Dominus sit tecum in ultione inimicorum nostrorum et revertentes abierunt Jud. 8:34
quibus abscedentibus Iudith ingressa est oratorium suum et induens se cilicio posuit cinerem super caput suum et prosternens se Domino clamavit ad Dominum dicens Jud. 9:1
Domine Deus patris mei Symeon qui dedisti illi gladium in defensione alienigenarum qui violatores extiterunt in coinquinatione sua et denudaverunt femur virginis in confusionem Jud. 9:2
et dedisti mulieres eorum in praedam et filias eorum in captivitatem et omnem praedam in divisionem servis tuis qui zelaverunt zelum tuum subveni quaeso te Domine Deus meus mihi viduae Jud. 9:3
tu enim fecisti priora et illa post illa cogitasti et hoc factum est quod ipse voluisti Jud. 9:4
omnes enim viae tuae paratae sunt et tua iudicia in providentia tua posuisti Jud. 9:5
respice castra Assyriorum nunc sicut tunc castra videre Aegyptiorum dignatus es quando post servos tous armati currebant confidentes in quadrigis et in equitatu suo et in multitudine bellatorum Jud. 9:6
sed aspexisti super castra eorum et tenebrae fatigaverunt eos Jud. 9:7
tenuit pedes eorum abyssus et aquae operuerunt eos Jud. 9:8
sic fiant et isti Domine qui confidunt in multitudine sua et in corribus suis et in contis et in sagittis suis et in lanceis gloriantur Jud. 9:9
et nesciunt quia tu ipse es Deus noster qui conteris bella ab initio et Dominus nomen est tibi Jud. 9:10
erige brachium tuum sicut ab initio et adlide virtutem eorum in virtute tua cadat virtus eorum in iracundiam tuam qui promittunt se violare sancta tua et polluere tabernaculum honoris tui et deicere gladio suo cornu altaris tui Jud. 9:11
capiatur laqueo oculorum suorum in me et percuties eum ex labiis caritatis meae Jud. 9:13
da mihi in animo constantiam ut contemnam illum et virtutem ut evertam illum Jud. 9:14
non enim in multitudine est virtus tua Domine neque in equorum viribus voluntas tua nec superbi ab initio placuerunt tibi sed humilium et mansuetorum tibi semper placuit deprecatio Jud. 9:16
Deus caelorum creator aquarum et dominus totius creaturae exaudi me miseram deprecantem et de tua misericordia praesumentem Jud. 9:17
memento Domine testamenti tui et da verbum in ore meo et in corde meo consilium corrobora ut domus tua in tua sanctificatione permaneat Jud. 9:18
et omnes gentes agnoscant quoniam tu es Deus et non est alius praeter te Jud. 9:19
vocavitque abram suam et descendens in domum suam abstulit a se cilicium et exuit se vestimentis viduitatis suae Jud. 10:2
et lavit corpus suum et unxit se myrro optimo et discriminavit crinem capitis sui et inposuit mitram super caput suum et induit se vestimentis iucunditatis suae induitque sandalia pedibus suis adsumpsitque dextraliola et lilia et inaures et anulos et omnibus ornamentis suis ornavit se Jud. 10:3
cui etiam Dominus contulit splendorem quoniam omnis ista conpositio non ex libidine sed ex virtute pendebat et ideo Dominus hanc in illam pulchritudinem ampliavit ut inconparabili decore omnium oculis appareret Jud. 10:4
inposuit itaque abrae suae ascopam vini et vas olei et pulenta et palatas et panes et caseum et profecta est Jud. 10:5
cumque venisset ad portas civitatis invenerunt expectantem Oziam et presbyteros civitatis Jud. 10:6
nihil tamen interrogantes eam dimiserunt transire dicentes Deus patrum nostrorum det tibi gratiam et omne consilium tui cordis sua virtute corroboret ut glorietur super te Hierusalem et sit nomen tuum in numero sanctorum et iustorum Jud. 10:8
et dixerunt hii qui illic erant omnes una voce fiat fiat Jud. 10:9
Iudith vero orans Dominum transiit portas ipsa et abra eius Jud. 10:10
factum est autem cum descenderet montem circa ortum diei occurrerunt ei exploratores Assyriorum et tenuerunt illam dicentes unde venis aut quo vadis Jud. 10:11
hac de causa cogitavi mecum dicens vadam ad faciem principis Holofernis ut indicem illi secreta illorum et ostendam illi quo aditu possit obtinere eos ita ut non cadat unus vir de exercitu eius Jud. 10:13
et cum audissent viri verba eius considerabant faciem eius et erat in oculis eorum stupor quoniam mirabantur pulchritudinem eius nimis Jud. 10:14
et dixerunt ad eam conservasti animam tuam eo quod tale repperisti consilium ut descenderes ad dominum nostrum Jud. 10:15
hoc autem scias quoniam cum steteris in conspectu eius bene tibi faciet et eris gratissima in corde eius duxeruntque illam ad tabernaculum Holofernis et nuntiantes eam Jud. 10:16
videns itaque Holofernem Iudith sedentem in conopeo quod erat ex purpura et auro et zmaragdo et lapidibus pretiosis intextum Jud. 10:19
et cum in faciem eius intendisset adoravit eum prosternens se super terram et levaverunt illam servi Holofernis iubente domino suo Jud. 10:20
tunc Holofernis dixit ei aequo animo esto et noli pavere in corde tuo quoniam ego numquam nocui virum qui voluit servire Nabuchodonosor regi Jud. 11:1
nunc autem dic mihi qua ex causa recessisti ab illis et placuit tibi ut venires ad nos Jud. 11:3
et dixit illi Iudith sume verba ancillae tuae quoniam si secutus fueris verba ancillae tuae perfectam rem faciet Dominus tecum Jud. 11:4
vivit enim Nabuchodonosor rex terrae et vivit virtus eius quae est in te ad correptionem omnium animarum errantium quoniam non solum homines serviunt illi per te sed et bestiae agri obtemperant illi Jud. 11:5
nuntiatur enim industria animi tui universis gentibus et indicatum est omni saeculo quoniam tu solus bonus et potens es in omni regno eius et disciplina tua omnibus provinciis praedicatur Jud. 11:6
et quoniam sciunt se offendisse Deum suum filii Israhel tremor tuus super ipsos est Jud. 11:9
insuper etiam fames invasit eos et ab ariditate aquae iam inter mortuos conputantur Jud. 11:10
denique hoc ordinant ut interficiant pecora sua et sanguinem eorum bibant Jud. 11:11
et sancta Domini sui quae praecepit Deus non contingi in frumento vino et oleo haec cogitaverunt inpendere et volunt consumere quae nec manibus deberent contingere ergo quoniam haec faciunt certum est quod in perditione dabuntur Jud. 11:12
quod ego ancilla tua cognoscens fugi ab illis et misit me Dominus haec ipsa nuntiare tibi Jud. 11:13
ego enim ancilla tua Deum colo etiam nunc apud te et exiet ancilla tua et orabo Deum Jud. 11:14
et dicet mihi quando eis reddat peccatum suum et veniens nuntiabo tibi ita ut ego adducam te per mediam Hierusalem et habebis omnem populum Israhel sicut oves quibus non est pastor et non latrabit vel unus contra te Jud. 11:15
et quoniam iratus est illis Deus hoc ipsa missa sum nuntiare tibi Jud. 11:17
placuerunt autem omnia verba haec coram Holoferne et coram pueris eius et mirabantur ad sapientiam eius et dicebant alter ad alterum Jud. 11:18
non est talis mulier super terram in aspectu in pulchritudine et in sensu verborum Jud. 11:19
et dixit ad illam Holofernis bene fecit Deus qui misit te ante populum ut des illum tu in manibus nostris Jud. 11:20
et quoniam bona est promissio tua si fecerit mihi hoc Deus tuus erit et meus Deus et tu in domo Nabuchodonosor magna eris et nomen tuum nominabitur in universa terra Jud. 11:21
tunc iussit eam introire ubi repositi erant thesauri eius et iussit illic manere eam et constituit quid daretur illi de convivio suo Jud. 12:1
et dixit Iudith vivit anima tua domine meus quoniam non expendet omnia haec ancilla tua donec faciat Deus in manu mea haec quae cogitavi et induxerunt illam servi eius in tabernaculo quo praeceperat Jud. 12:4
et petiit dum introiret ut daretur ei copia nocte et ante lucem egrediendi foras ad orationem et deprecandi Dominum Jud. 12:5
et praecepit cubiculariis suis ut sicut placeret illi exiret et introiret ad orandum Deum suum per triduum Jud. 12:6
et exiebat noctibus in vallem Bethuliae et baptizabat se in fontem aquae Jud. 12:7
et ut ascendebat orabat Dominum Deum Israhel ut dirigeret viam eius ad liberationem populi sui Jud. 12:8
et introiens munda manebat in tabernaculum usque dum acciperet escam suam in vesperam Jud. 12:9
et factum est quarto die Holofernis fecit cenam servis suis et dixit ad Bagao eunuchum vade et suade Hebraeam illam ut sponte consentiat habitare mecum Jud. 12:10
tunc introivit Bagao ad Iudith et dixit non vereatur bona puella introire ad dominum meum ut honorificetur ante faciem eius et manducet cum eo et bibat vinum in iucunditate Jud. 12:12
omne quod erit ante oculos eius bonum et optimum faciam quicquid autem illi placuerit hoc mihi erit optimum omnibus diebus vitae meae Jud. 12:14
et surrexit et ornavit se vestimento suo et ingressa stetit ante faciem eius Jud. 12:15
et dixit ad eam Holofernis bibe nunc et accumbe in iucunditate quoniam gratiam invenisti coram me Jud. 12:17
et dixit Iudith bibam domine quoniam magnificata est anima mea hodie prae omnibus diebus meis Jud. 12:18
et accepit et manducavit et bibit coram ipso ea quae paraverat illi ancilla eius Jud. 12:19
et iucundus factus est Holofernis ad illam bibitque vinum nimis multum quantum numquam biberat in vita sua Jud. 12:20
ut autem sero factum est festinaverunt servi illius ad hospitia sua et conclusit Bagao ostia cubiculi et abiit Jud. 13:1
dixitque Iudith puellae suae ut staret foras ante cubiculum et observaret Jud. 13:5
stetitque Iudith ante lectum orans cum lacrimis et labiorum motu in silentio Jud. 13:6
dicens confirma me Domine Deus Israhel et respice in hac hora ad opera manuum mearum ut sicut promisisti Hierusalem civitatem tuam erigas et hoc quod credens per te posse fieri cogitavi perficiam Jud. 13:7
et haec cum dixisset accessit ad columnam quae erat ad caput lectuli eius et pugionem eius qui in ea ligatus pendebat exsolvit Jud. 13:8
cumque evaginasset illud adprehendit comam capitis eius et ait confirma me Domine Deus Israhel in hac hora Jud. 13:9
et percussit bis in cervicem eius et abscidit caput eius et abstulit conopeum eius a columnis et evolvit corpus eius truncum Jud. 13:10
et post pusillum exivit et tradidit caput Holofernis ancillae suae et iussit ut mitteret illud in peram suam Jud. 13:11
et exierunt duae secundum consuetudinem suam quasi ad orationem et transierunt castra et gyrantes vallem venerunt ad portam civitatis Jud. 13:12
et dixit Iudith a longe custodibus murorum aperite portas quoniam nobiscum est Deus qui fecit virtutem in Israhel Jud. 13:13
et factum est cum audissent viri vocem eius vocaverunt presbyteros civitatis Jud. 13:14
et concurrerunt ad eam omnes a minimo usque ad maximum quoniam speraverunt eam iam non esse venturam Jud. 13:15
et accendentes luminaria congyraverunt circa eam universi illa autem ascendens in eminentiori loco iussit fieri silentium cumque omnes tacuissent Jud. 13:16
et in me ancillam suam adimplevit misericordiam suam quam promisit domui Israhel et interfecit in manu mea hostem populi sui in hac nocte Jud. 13:18
et proferens de pera caput Holofernis ostendit illis dicens ecce caput Holofernis principis militiae Assyriorum et ecce conopeum illius in quo recumbebat in ebrietate sua ubi et per manum feminae percussit illum Dominus Deus noster Jud. 13:19
vivit autem ipse Dominus quoniam custodivit me angelus eius et hinc euntem et ibi commorantem et inde huc revertentem et non permisit me ancillam suam Dominus coinquinari sed sine pollutione peccati revocavit me vobis gaudentem in victoria sua in evasione mea in liberatione vestra Jud. 13:20
benedictus Dominus qui creavit caelum et terram qui te direxit in vulnere capitis principis inimicorum nostrorum Jud. 13:24
quia hodie nomen tuum ita magnificavit ut non recedat laus tua de ore hominum qui memores fuerint virtutis Domini in aeternum pro quibus non pepercisti animae tuae propter angustias et tribulationem generis tui sed subvenisti ruinae ante conspectum Dei nostri Jud. 13:25
et dixit omnis populus fiat fiat Jud. 13:26
porro Achior vocatus venit et dixit ei Deus Israhel cui tu testimonium dedisti quod ulciscatur de inimicis suis ipse caput omnium incredulorum incidit in hac nocte in manu mea Jud. 13:27
ut probes quia ita est ecce caput Holofernis qui in contemptu superbiae suae Deum Israhel contempsit et tibi interitum minabatur dicens cum captus fuerit populus Israhel gladio perforari praecipiam latera tua Jud. 13:28
videns autem Achior caput Holofernis angustiatus prae pavore cecidit in faciem suam super terram et aestuavit anima eius Jud. 13:29
postea vero quam resumpto spiritu recreatus est procidit ad pedes eius et adoravit eam et dixit Jud. 13:30
et erit cum exierit sol accipiat unusquisque arma sua et exite cum impetu non ut descendatis deorsum sed quasi impetum facientes Jud. 14:2
cumque duces eorum cucurrerint ad tabernaculum Holofernis et invenerint eum truncum in suo sanguine volutatum decidet super eos timor Jud. 14:4
tunc Achior videns virtutem quam fecit Deus Israhel relicto gentilitatis ritu credidit Deo et circumcidit carnem praeputii sui et adpositus est ad populum Israhel et omnis successio generis eius usque in hodiernum diem Jud. 14:6
mox autem ut ortus est dies suspenderunt super muros caput Holofernis accepitque unusquisque vir arma sua et egressi sunt cum grandi strepitu et ululatu Jud. 14:7
porro hii qui in tabernaculo erant venientes et ante ingressum cubiculi perstrepentes excitandi gratia inquietudinem arte moliebantur ut non ab excitantibus sed a sonantibus Holofernis evigilaret Jud. 14:9
sed cum venissent duces eius et tribuni et universi maiores exercitus Assyriorum dixerunt cubiculariis Jud. 14:11
intrate et excitate illum quoniam egressi mures de cavernis suis ausi sunt provocare ad proelium Jud. 14:12
tunc ingressus Bagao cubiculum eius stetit ante cortinam et plausum fecit manibus suis suspicabatur enim illum cum Iudith dormire Jud. 14:13
sed cum nullum motum iacentis sensu aurium caperet accessit proximans ad cortinam et elevans eam videns iacens cadaver absque capite Holofernis in suo sanguine tabefactum iacere super terram et clamavit voce magna cum fletu et scidit vestimenta sua Jud. 14:14
et ingressus tabernaculum Iudith non invenit eam et exilivit foras ad populum Jud. 14:15
et dixit una mulier hebraea fecit confusionem in domo regis Nabuchodonosor ecce enim Holofernis iacet in terra et caput ipsius non est in illo Jud. 14:16
quod cum audissent principes virtutis Assyriorum sciderunt omnes vestimenta sua et intolerabilis timor et tremor cecidit super eos et turbati sunt animi eorum valde Jud. 14:17
et factus est clamor inconparabilis in media castra eorum Jud. 14:18
cumque omnis exercitus decollatum Holofernem audisset fugit mens et consilium ab eis et solo tremore et metu agitati fugae praesidium sumunt Jud. 15:1
ita ut nullus loqueretur cum proximo suo sed inclinato capite relictis omnibus evadere Hebraeos quos armatos venire super se audierant fugientes per vias camporum et semitas collium Jud. 15:2
videntes itaque filii Israhel fugientes illos descenderunt clangentes tubis et ululantes post ipsos Jud. 15:3
et quoniam Assyrii non adunati in fuga ibant praecipites filii autem Israhel uno agmine persequentes debilitabant omnes quos invenire potuissent Jud. 15:4
misitque Ozias nuntios per omnes civitates et regiones Israhel Jud. 15:5
omnis itaque regio omnisque urbs electam iuventutem misit armatam post eos et persecuti sunt eos in ore gladii quousque pervenirent ad extremitatem finium suarum Jud. 15:6
reliqui autem qui erant in Bethulia ingressi sunt castra Assyriorum et praedam quam fugientes Assyrii reliquerant abstulerunt et honestati sunt valde Jud. 15:7
hii vero qui victores reversi sunt ad Bethuliam omnia quaeque erant illorum abstulerunt secum ita ut non esset numerus in pecoribus in iumentis et universis mobilibus eorum ut a minimo usque ad magnum omnes divites fierent de praedationibus eorum Jud. 15:8
quia fecisti viriliter et confortatum est cor tuum eo quod castitatem amaveris et post virum tuum alterum non scieris ideo et manus Domini confortavit te et ideo eris benedicta in aeternum Jud. 15:11
et dixit omnis populus fiat fiat Jud. 15:12
porro autem universa quae Holofernis peculiaria fuisse probata sunt dederunt Iudith in auro et argento et vestibus et gemmis et omni supellectile et tradita sunt illi omnia a populo Jud. 15:14
et omnes populi gaudebant cum mulieribus et virginibus et iuvenibus in organis et citharis Jud. 15:15
incipite Domino in tympanis cantate Deo in cymbalis modulamini illi psalmum novum exaltate et invocate nomen eius Jud. 16:2
venit Assur ex montibus ab aquilone in multitudine fortitudinis suae cuius multitudo obturavit torrentes et equi eorum cooperuerunt valles Jud. 16:5
dixit se incensurum fines meos et iuvenes meos occisurum gladio infantes meos dare in praedam et virgines in captivitatem Jud. 16:6
Dominus autem omnipotens nocuit eum et tradidit eum in manus feminae et confudit eum Jud. 16:7
exuit enim se vestimenta viduitatis et induit se vestimenta laetitiae in exultatione filiorum Israhel Jud. 16:9
horruerunt Persae constantiam eius et Medi audaciam eius Jud. 16:12
filii puellarum conpunxerunt eos et sicut pueros fugientes occiderunt eos perierunt in proelio a facie Domini mei Jud. 16:14
Adonai Domine magnus es tu et praeclarus in virtute et quem superare nemo potest Jud. 16:16
tibi serviat omnis creatura tua quia dixisti et facta sunt misisti spiritum tuum et creata sunt et non est qui resistat voci tuae Jud. 16:17
dabit enim ignem et vermes in carnes eorum ut urantur et sentiant usque in sempiternum Jud. 16:21
et factum est post haec omnis populus post victoriam venit ad Hierusalem adorare Dominum et mox ut purificati sunt obtulerunt omnes holocausta et vota et repromissiones suas Jud. 16:22
porro Iudith universa vasa bellica Holofernis quae dedit illi populus et conopeum quod ipsa sustulerat in anathema oblivionis Jud. 16:23
erat autem populus iucundus secundum faciem sanctorum et per tres menses gaudium huius victoriae celebratum est cum Iudith Jud. 16:24
post dies autem illos unusquisque rediit in sua et Iudith magna facta est in Bethulia et praeclarior erat universae terrae Israhel Jud. 16:25
mansit autem in domo viri sui annos centum quinque et dimisit abram suam liberam et defuncta est ac sepulta cum viro suo in Bethuliam Jud. 16:28
in omni autem spatio vitae eius non fuit qui perturbaret Israhel et post mortem eius annis multis Jud. 16:30
dies autem victoriae huius festivitatem ab Hebraeis in numero dierum sanctorum accepit et colitur a Iudaeis ex illo tempore usque in praesentem diem Jud. 16:31
homo Iudaeus, qui habitabat in urbe Susis, vir magnus, et inter primos aulae regiae. Esther 11:3
et hoc eius somnium fuit: Apparuerunt voces, et tumultus, et tonitrua, et terraemotus, et conturbatio super terram: Esther 11:5
et ecce duo dracones magni, paratique contra se in praelium. Esther 11:6
Fuitque dies illa tenebrarum et discriminis, tribulationis et angustiae, et ingens formido super terram. Esther 11:8
Conturbataque est gens iustorum timentium mala sua, et praeparata ad mortem. Esther 11:9
Clamaveruntque ad Deum: et illis vociferantibus, fons parvus crevit in fluvium maximum, et in aquas plurimas redundavit. Esther 11:10
Lux et sol ortus est, et humiles exaltati sunt, et devoraverunt inclytos. Esther 11:11
Quod cum vidisset Mardochaeus, et surrexisset de strato, cogitabat quid Deus facere vellet: et fixum habebat in animo, scire cupiens quid significaret somnium. Esther 11:12
Morabatur autem eo tempore in aula regis cum Bagatha et Thara eunuchis regis, qui ianitores erant palatii. Esther 12:1
Cumque intellexisset cogitationes eorum, et curas diligentius pervidisset, didicit quod conarentur in regem Artaxerxem manus mittere, et nunciavit super eo regi. Esther 12:2
Rex autem quod gestum erat, scripsit in commentariis: sed et Mardochaeus rei memoriam litteris tradidit. Esther 12:4
Aman vero filius Amadathi bugaeus erat gloriosissimus coram rege, et voluit nocere Mardochaeo, et populo eius pro duobus eunuchis regis, qui fuerant interfecti. Esther 12:6
Tertio igitur anno imperii sui fecit grande convivium cunctis principibus, et pueris suis, fortissimis Persarum, et Medorum inclytis, et praefectis provinciarum coram se, Esther 1:3
ut ostenderet divitias gloriae regni sui, ac magnitudinem, atque iactantiam potentiae suae, multo tempore, centum videlicet et octoginta diebus. Esther 1:4
Cumque implerentur dies convivii, invitavit omnem populum, qui inventus est in Susan, a maximo usque ad minimum: et iussit septem diebus convivium praeparari in vestibulo horti, et nemoris, quod regio cultu et manu consitum erat. Esther 1:5
Et pendebant ex omni parte tentoria aerii coloris et carbasini ac hyacinthini, sustentata funibus byssinis, atque purpureis, qui eburneis circulis inserti erant, et columnis marmoreis fulciebantur. Lectuli quoque aurei et argentei, super pavimentum smaragdino et pario stratum lapide, dispositi erant: quod mira varietate pictura decorabat. Esther 1:6
Bibebant autem qui invitati erant, aureis poculis, et aliis atque aliis vasis cibi inferebantur. Vinum quoque, ut magnificentia regia dignum erat, abundans, et praecipuum ponebatur. Esther 1:7
Itaque die septimo, cum rex esset hilarior, et post nimiam potationem incaluisset mero, praecepit Maumam, et Bazatha, et Harbona, et Bagatha et Abgatha, et Zethar, et Charchas, septem eunuchis, qui in conspectu eius ministrabant, Esther 1:10
ut introducerent reginam Vasthi coram rege, posito super caput eius diademate, ut ostenderet cunctis populis et principibus pulchritudinem illius: erat enim pulchra valde. Esther 1:11
Quae renuit, et ad regis imperium, quod per eunuchos mandaverat, venire contempsit. Unde iratus rex, et nimio furore succensus, Esther 1:12
interrogavit sapientes, qui ex more regio semper ei aderant, et illorum faciebat cuncta consilio, scientium leges, ac iura maiorum: Esther 1:13
(erant autem primi et proximi, Charsena, et Sethar, et Admatha, et Tharsis, et Mares, et Marsana, et Mamuchan, septem duces Persarum, atque Medorum, qui videbant faciem regis, et primi post eum residere soliti erant) Esther 1:14
Responditque Mamuchan, audiente rege, atque principibus, Non solum regem laesit regina Vasthi, sed et omnes populos, et principes, qui sunt in cunctis provinciis regis Assueri. Esther 1:16
Egredietur enim sermo reginae ad omnes mulieres, ut contemnant viros suos, et dicant: Rex Assuerus iussit ut regina Vasthi intraret ad eum, et illa noluit. Esther 1:17
Si tibi placet, egrediatur edictum a facie tua, et scribatur iuxta legem Persarum atque Medorum, quam praeteriri illicitum est, ut nequaquam ultra Vasthi ingrediatur ad regem, sed regnum illius, altera, quae melior est illa, accipiat. Esther 1:19
Et hoc in omne (quod latissimum est) provinciarum tuarum divulgetur imperium, et cunctae uxores tam maiorum, quam minorum deferant maritis suis honorem. Esther 1:20
placuit consilium eius regi, et principibus: fecitque rex iuxta consilium Mamuchan, Esther 1:21
et misit epistolas ad universas provincias regni sui, ut quaeque gens audire et legere poterat, diversis linguis et litteris, esse viros principes ac maiores in domibus suis: et hoc per cunctos populos divulgari. Esther 1:22
His ita gestis, postquam regis Assueri indignatio deferbuerat, recordatus est Vasthi, et quae fecisset, vel quae passa esset: Esther 2:1
et mittantur qui considerent per universas provincias puellas speciosas et virgines: et adducant eas ad civitatem Susan, et tradant eas in domum feminarum sub manu Egei eunuchi, qui est praepositus et custos mulierum regiarum: et accipiant mundum muliebrem, et cetera ad usus necessaria. Esther 2:3
Et quaecumque inter omnes oculis regis placuerit, ipsa regnet pro Vasthi. Placuit sermo regi: et ita, ut suggesserant, iussit fieri. Esther 2:4
qui fuit nutritius filiae fratris sui Edissae, quae altero nomine vocabatur Esther: et utrumque parentem amiserat: pulchra nimis, et decora facie. Mortuisque patre eius ac matre, Mardochaeus sibi eam adoptavit in filiam. Esther 2:7
Cumque percrebruisset regis imperium, et iuxta mandatum illius multae pulchrae virgines adducerentur Susan, et Egeo traderentur Eunucho; Esther quoque inter ceteras puellas ei tradita est, ut servaretur in numero feminarum. Esther 2:8
Quae placuit ei, et invenit gratiam in conspectu illius. Et praecepit eunucho, ut acceleraret mundum muliebrem, et traderet ei partes suas, et septem puellas speciosissimas de domo regis, et tam ipsam, quam pedissequas eius ornaret atque excoleret. Esther 2:9
Quae noluit indicare ei populum et patriam suam: Mardochaeus enim praeceperat ei, ut de hac re omnino reticeret: Esther 2:10
qui deambulabat quotidie ante vestibulum domus, in qua electae virgines servabantur, curam agens salutis Esther, et scire volens quid ei accideret. Esther 2:11
Cum autem venisset tempus singularum per ordinem puellarum, ut intrarent ad regem, expletis omnibus, quae ad cultum muliebrem pertinebant, mensis duodecimus vertebatur: ita dumtaxat, ut sex mensibus oleo ungerentur myrrhino, et aliis sex quibusdam pigmentis et aromatibus uterentur. Esther 2:12
Ingredientesque ad regem, quidquid postulassent ad ornatum pertinens, accipiebant: et ut eis placuerat, compositae de triclinio feminarum ad regis cubiculum transibant. Esther 2:13
Et quae intraverat vespere, egrediebatur mane, atque inde in secundas aedes deducebatur, quae sub manu Susagazi eunuchi erant, qui concubinis regis praesidebat: nec habebat potestatem ad regem ultra redeundi, nisi voluisset rex, et eam venire iussisset ex nomine. Esther 2:14
Evoluto autem tempore per ordinem, instabat dies, quo Esther filia Abihail fratris Mardochaei, quam sibi adoptaverat in filiam, deberet intrare ad regem. Quae non quaesivit muliebrem cultum, sed quaecumque voluit Egeus eunuchus custos virginum, haec ei ad ornatum dedit. Erat enim formosa valde, et incredibili pulchritudine, omnium oculis gratiosa et amabilis videbatur. Esther 2:15
Et adamavit eam rex plus quam omnes mulieres, habuitque gratiam et misericordiam coram eo super omnes mulieres, et posuit diadema regni in capite eius, fecitque eam regnare in loco Vasthi. Esther 2:17
Et iussit convivium praeparari permagnificum cunctis principibus, et servis suis pro coniunctione, et nuptiis Esther. Et dedit requiem universis provinciis, ac dona largitus est iuxta magnificentiam principalem. Esther 2:18
Cumque secundo quaererentur virgines et congregarentur, Mardochaeus manebat ad ianuam regis: Esther 2:19
necdum prodiderat Esther patriam, et populum suum, iuxta mandatum eius. Quidquid enim ille praecipiebat, observabat Esther: et ita cuncta faciebat ut eo tempore solita erat, quo eam parvulam nutriebat. Esther 2:20
Eo igitur tempore, quo Mardochaeus ad regis ianuam morabatur, irati sunt Bagathan, et Thares duo eunuchi regis, qui ianitores erant, et in primo palatii limine praesidebant: volueruntque insurgere in regem, et occidere eum. Esther 2:21
Quod Mardochaeum non latuit, statimque nunciavit reginae Esther: et illa regi ex nomine Mardochaei, qui ad se rem detulerat. Esther 2:22
Quaesitum est, et inventum: et appensus est uterque eorum in patibulo. Mandatumque est historiis, et annalibus traditum coram rege. Esther 2:23
Post haec rex Assuerus exaltavit Aman filium Amadathi, qui erat de stirpe Agag: et posuit solium eius super omnes principes, quos habebat. Esther 3:1
Cunctique servi regis, qui in foribus palatii versabantur, flectebant genua, et adorabant Aman: sic enim praeceperat eis imperator. solus Mardochaeus non flectebat genu, neque adorabat eum. Esther 3:2
Cumque hoc crebrius dicerent, et ille nollet audire, nunciaverunt Aman, scire cupientes utrum perseveraret in sententia: dixerat enim eis se esse Iudaeum. Esther 3:4
Quod cum audisset Aman, et experimento probasset quod Mardochaeus non flecteret sibi genu, nec se adoraret, iratus est valde, Esther 3:5
et pro nihilo duxit in unum Mardochaeum mittere manus suas: audierat enim quod esset gentis Iudaeae. magisque voluit omnem Iudaeorum, qui erant in regno Assueri, perdere nationem. Esther 3:6
Mense primo (cuius vocabulum est Nisan) anno duodecimo regni Assueri, missa est sors in urnam, quae Hebraice dicitur phur, coram Aman, quo die et quo mense gens Iudaeorum deberet interfici: et exivit mensis duodecimus, qui vocatur Adar. Esther 3:7
Dixitque Aman regi Assuero: Est populus per omnes provincias regni tui dispersus, et a se mutuo separatus, novis utens legibus et ceremoniis, insuper et regis scita contemnens. Et optime nosti quod non expediat regno tuo ut insolescat per licentiam. Esther 3:8
si tibi placet, decerne, ut pereat, et decem millia talentorum appendam arcariis gazae tuae. Esther 3:9
Tulit ergo rex annulum, quo utebatur, de manu sua, et dedit eum Aman filio Amadathi de progenie Agag, hosti Iudaeorum, Esther 3:10
Vocatique sunt scribae regis mense primo Nisan, tertiadecima die eiusdem mensis: et scriptum est, ut iusserat Aman, ad omnes satrapas regis, et iudices provinciarum, diversarumque gentium, ut quaeque gens legere poterat, et audire pro varietate linguarum ex nomine regis Assueri: et litterae signatae ipsius annulo, Esther 3:12
missae sunt per cursores regis ad universas provincias ut occiderent atque delerent omnes Iudaeos, a puero usque ad senem, parvulos, et mulieres, uno die, hoc est tertiodecimo mensis duodecimi, qui vocatur Adar, et bona eorum diriperent. Esther 3:13
Epistolae autem hoc exemplar fuit. Rex maximus Artaxerxes ab India usque Aethiopiam centum vigintiseptem provinciarum principibus, et ducibus, qui eius imperio subiecti sunt, salutem. Esther 13:1
Cum plurimis gentibus imperarem, et universum orbem meae ditioni subiugassem, volui nequaquam abuti potentiae magnitudine, sed clementia et lenitate gubernare subiectos, ut absque ullo terrore vitam silentio transigentes, optata cunctis mortalibus pace fruerentur. Esther 13:2
Quaerente autem me a consiliariis meis quomodo posset hoc impleri, unus qui sapientia et fide ceteros praecellebat, et erat post regem secundus, Aman nomine, Esther 13:3
indicavit mihi in toto orbe terrarum populum esse dispersum, qui novis uteretur legibus, et contra omnium Gentium consuetudinem faciens, Regum iussa contemneret, et universarum concordiam nationum sua dissensione violaret. Esther 13:4
Quod cum didicissemus, videntes unam gentem rebellem adversus omne hominum genus perversis uti legibus, nostrisque iussionibus contraire, et turbare subiectarum nobis provinciarum pacem atque concordiam, Esther 13:5
iussimus ut quoscumque Aman, qui omnibus provinciis praepositus est, et secundus a rege, et quem patris loco colimus, monstraverit, cum coniugibus ac liberis deleantur ab inimicis suis, nullusque eorum misereatur, quartadecima die duodecimi mensis Adar anni praesentis: Esther 13:6
Summa autem epistolarum haec fuit, ut omnes provinciae scirent, et pararent se ad praedictam diem. Esther 3:14
Festinabant cursores, qui missi erant, regis imperium explere. Statimque in Susan pependit edictum, rege et Aman celebrante convivium, et cunctis Iudaeis, qui in urbe erant, flentibus. Esther 3:15
Quae cum audisset Mardochaeus, scidit vestimenta sua, et indutus est sacco, spargens cinerem capiti: et in platea mediae civitatis voce magna clamabat, ostendens amaritudinem animi sui, Esther 4:1
et hoc eiulatu usque ad fores palatii gradiens. Non enim erat licitum indutum sacco aulam regis intrare. Esther 4:2
In omnibus quoque provinciis, oppidis, ac locis, ad quae crudele regis dogma pervenerat, planctus ingens erat apud Iudaeos, ieiunium, ululatus, et fletus, sacco et cinere multis pro strato utentibus. Esther 4:3
Ingressae autem sunt puellae Esther et eunuchi, nunciaveruntque ei. Quod audiens consternata est: et vestem misit, ut ablato sacco induerent eum: quam accipere noluit. Esther 4:4
Accitoque Athach eunucho, quem rex ministrum ei dederat, praecepit ei ut iret ad Mardochaeum, et disceret ab eo cur hoc faceret. Esther 4:5
exemplar quoque edicti, quod pendebat in Susan, dedit ei, ut reginae ostenderet, et moneret eam, ut intraret ad regem, et deprecaretur eum pro populo suo. Esther 4:8
[Et mandavit ei (haud dubium quin esset Mardochaeus) ut ingrederetur ad regem, et rogaret pro populo suo et pro patria sua.] Esther 15:1
et tu invoca Dominum, et loquere regi pro nobis, et libera nos de morte. Esther 15:3
Quae repondit ei, et iussit ut diceret Mardochaeo: Esther 4:10
Omnes servi regis, et cunctae, quae sub ditione eius sunt, norunt provinciae, quod sive vir, sive mulier non vocatus, interius atrium regis intraverit, absque ulla cunctatione statim interficiatur: nisi forte rex auream virgam ad eum tetenderit pro signo clementiae, atque ita possit vivere. Ego igitur quo modo ad regem intrare potero, quae triginta iam diebus non sum vocata ad eum? Esther 4:11
si enim nunc silueris, per aliam occasionem liberabuntur Iudaei: et tu, et domus patris tui peribitis. Et quis novit utrum idcirco ad regnum veneris, ut in tali tempore parareris? Esther 4:14
Vade et congrega omnes Iudaeos, quos in Susan repereris, et orate pro me. Non comedatis, et non bibatis tribus diebus, et tribus noctibus: et ego cum ancillis meis similiter ieiunabo, et tunc ingrediar ad regem contra legem faciens, non vocata, tradensque me morti et periculo. Esther 4:16
Ivit itaque Mardochaeus, et fecit omnia, quae ei Esther praeceperat. Esther 4:17
et dixit: Domine Domine rex omnipotens, in ditione enim tua cuncta sunt posita, et non est qui possit tuae resistere voluntati, si decreveris salvare Israel. Esther 13:9
Tu fecisti caelum et terram, et quidquid caeli ambitu continetur. Esther 13:10
Cuncta nosti, et scis quia non pro superbia et contumelia, et aliqua gloriae cupiditate fecerim hoc, ut non adorarem Aman superbissimum, Esther 13:12
sed timui ne honorem Dei mei transferrem ad hominem, et ne quemquam adorarem, excepto Deo meo. Esther 13:14
Et nunc Domine rex Deus Abraham miserere populi tui, quia volunt nos inimici nostri perdere, et hereditatem tuam delere. Esther 13:15
Exaudi deprecationem meam, et propitius esto sorti et funiculo tuo, et converte luctum nostrum in gaudium, ut viventes laudemus nomen tuum Domine, et ne claudas ora te canentium. Esther 13:17
Omnis quoque Israel pari mente et obsecratione clamavit ad Dominum, eo quod eis certa mors impenderet. Esther 13:18
Cumque deposuisset vestes regias, fletibus et luctui apta indumenta suscepit, et pro unguentis variis, cinere et stercore implevit caput, et corpus suum humiliavit ieiuniis: omniaque loca, in quibus antea laetari consueverat, crinium laceratione complevit. Esther 14:2
Et deprecabatur Dominum Deum Israel, dicens: Domine mi, qui rex noster es solus, adiuva me solitariam, et cuius praeter te nullus est auxiliator alius. Esther 14:3
Audivi a patre meo quod tu Domine tulisses Israel de cunctis Gentibus, et patres nostros ex omnibus retro maioribus suis, ut possideres hereditatem sempiternam, fecistique eis sicut locutus es. Esther 14:5
Peccavimus in conspectu tuo, et idcirco tradidisti nos in manus inimicorum nostrorum: Esther 14:6
et nunc non eis sufficit, quod durissima nos opprimunt servitute, sed robur manuum suarum, idolorum potentiae deputantes, Esther 14:8
volunt tua mutare promissa, et delere hereditatem tuam, et claudere ora laudantium te, atque extinguere gloriam templi et altaris tui, Esther 14:9
ut aperiant ora Gentium, et laudent idolorum fortitudinem, et praedicent carnalem regem in sempiternum. Esther 14:10
Ne tradas Domine sceptrum tuum his, qui non sunt, ne rideant ad ruinam nostram: sed converte consilium eorum super eos, et eum, qui in nos coepit saevire, disperde. Esther 14:11
Memento Domine, et ostende te nobis in tempore tribulationis nostrae, et da mihi fiduciam Domine rex deorum, et universae potestatis: Esther 14:12
tribue sermonem compositum in ore meo in conspectu leonis, et transfer cor illius in odium hostis nostri, ut et ipse pereat, et ceteri, qui ei consentiunt. Esther 14:13
Nos autem libera manu tua, et adiuva me, nullum aliud auxilium habentem, nisi te, Domine, qui habes omnium scientiam, Esther 14:14
et nosti quia oderim gloriam iniquorum, et detester cubile incircumcisorum, et onmis alienigenae. Esther 14:15
Tu scis necessitatem meam, quod abominer signum superbiae et gloriae meae, quod est super caput meum in diebus ostentationis meae, et detester illud quasi pannum menstruatae, et non portem in diebus silentii mei, Esther 14:16
et quod non comederim in mensa Aman, nec mihi placuerit convivium regis, et non biberim vinum libaminum: Esther 14:17
et numquam laetata sit ancilla tua, ex quo huc translata sum usque in praesentem diem, nisi in te Domine Deus Abraham. Esther 14:18
Deus fortis super omnes, exaudi vocem eorum, qui nullam aliam spem habent, et libera nos de manu iniquorum, et erue me a timore meo. Esther 14:19
Die autem tertio deposuit vestimenta ornatus sui, et circumdata est gloria sua. Esther 15:4
Cumque regio fulgeret habitu, et invocasset omnium rectorem et salvatorem Deum, assumpsit duas famulas, Esther 15:5
et super unam quidem innitebatur, quasi prae deliciis et nimia teneritudine corpus suum ferre non sustinens: Esther 15:6
Ipsa autem roseo colore vultum perfusa, et gratis ac nitentibus oculis tristem celabat animum, et nimio timore contractum. Esther 15:8
Ingressa igitur cuncta per ordinem ostia, stetit contra regem, ubi ille residebat super solium regni sui, indutus vestibus regiis, auroque fulgens, et pretiosis lapidibus, eratque terribilis aspectu. Esther 15:9
Cumque elevasset faciem, et ardentibus oculis furorem pectoris indicasset, regina corruit, et in pallorem colore mutato, lassum super ancillulam reclinavit caput. Esther 15:10
Convertitque Deus spiritum regis in mansuetudinem, et festinus ac metuens exilivit de solio, et sustentans eam ulnis suis, donec rediret ad se, his verbis blandiebatur: Esther 15:11
Accede igitur, et tange sceptrum. Esther 15:14
Cumque illa reticeret, tulit auream virgam, et posuit super collum eius, et osculatus est eam, et ait: Cur mihi non loqueris? Esther 15:15
Quae respondit: Vidi te domine quasi Angelum Dei, et conturbatum est cor meum prae timore gloriae tuae. Esther 15:16
Valde enim mirabilis es domine, et facies tua plena est gratiarum. Esther 15:17
Cumque loqueretur, rursus corruit, et pene exanimata est. Esther 15:18
Rex autem turbabatur, et omnes ministri eius consolabantur eam. Esther 15:19
[Die autem tertio induta est Esther regalibus vestimentis, et stetit in atrio domus regiae, quod erat interius, contra basilicam regis: at ille sedebat super solium suum in consistorio palatii contra ostium domus.] Esther 5:1
[Cumque vidisset Esther reginam stantem, placuit oculis eius, et extendit contra eam virgam auream, quam tenebat manu: Quae accedens, osculata est summitatem virgae eius:] Esther 5:2
At illa respondit: Si regi placet, obsecro ut venias ad me hodie, et Aman tecum ad convivium, quod paravi. Esther 5:4
Statimque Rex, Vocate, inquit, cito Aman ut Esther obediat voluntati. Venerunt itaque rex et Aman ad convivium, quod eis regina paraverat. Esther 5:5
Dixitque ei rex, postquam vinum biberat abundanter: Quid petis ut detur tibi? et pro qua re postulas? etiam si dimidiam partem regni mei petieris, impetrabis. Esther 5:6
Cui respondit Esther: Petitio mea, et preces sunt istae: Esther 5:7
Si inveni in conspectu regis gratiam, et si regi placet ut det mihi quod postulo, et meam impleat petitionem: veniat rex et Aman ad convivium quod paravi eis, et cras aperiam regi voluntatem meam. Esther 5:8
Egressus est itaque illo die Aman laetus et alacer. Cumque vidisset Mardochaeum sedentem ante fores palatii, et non solum non assurrexisse sibi, sed nec motum quidem de loco sessionis suae, indignatus est valde: Esther 5:9
et dissimulata ira, reversus in domum suam, convocavit ad se amicos suos, et Zares uxorem suam: Esther 5:10
et exposuit illis magnitudinem divitiarum suarum, filiorumque turbam, et quanta eum gloria super omnes principes et servos suos rex elevasset. Esther 5:11
Et post haec ait: Regina quoque Esther nullum alium vocavit ad convivium cum rege, praeter me: apud quam etiam cras cum rege pransurus sum. Esther 5:12
Et cum haec omnia habeam, nihil me habere puto, quamdiu videro Mardochaeum Iudaeum sedentem ante fores regias. Esther 5:13
Responderuntque ei Zales uxor eius, et ceteri amici: Iube parari excelsam trabem, habentem altitudinis quinquaginta cubitos, et dic mane regi ut appendatur super eam Mardochaeus, et sic ibis cum rege laetus ad convivium. Placuit ei consilium, et iussit excelsam parari crucem. Esther 5:14
Noctem illam duxit rex insomnem, iussitque sibi afferri historias et annales priorum temporum. Quae cum illo praesente legerentur, Esther 6:1
ventum est ad illum locum ubi scriptum erat quo modo nunciasset Mardochaeus insidias Bagathan, et Thares eunuchorum, regem Assuerum iugulare cupientium. Esther 6:2
Statimque rex, Quis est, inquit, in atrio? Aman quippe interius atrium domus regiae intraverat, ut suggereret regi, et iuberet Mardochaeum affigi patibulo, quod ei fuerat praeparatum. Esther 6:4
Cumque esset ingressus, ait illi: Quid debet fieri viro, quem rex honorare desiderat? Cogitans autem in corde suo Aman, et reputans quod nullum alium rex, nisi se, vellet honorare, Esther 6:6
debet indui vestibus regiis, et imponi super equum, qui de sella regis est, et accipere regium diadema super caput suum, Esther 6:8
et primus de regiis principibus, ac tyrannis teneat equum eius, et per plateam civitatis incedens clamet, et dicat: Sic honorabitur, quemcumque voluerit rex honorare. Esther 6:9
Dixitque ei rex: Festina, et sumpta stola et equo, fac, ut locutus es, Mardochaeo Iudaeo, qui sedet ante fores palatii. Cave ne quidquam de his, quae locutus es, praetermittas. Esther 6:10
Tulit itaque Aman stolam et equum, indutumque Mardochaeum in platea civitatis, et impositum equo praecedebat, atque clamabat: Hoc honore condignus est, quemcumque rex voluerit honorare. Esther 6:11
Reversusque est Mardochaeus ad ianuam palatii: et Aman festinavit ire in domum suam, lugens et operto capite: Esther 6:12
narravitque Zares uxori suae, et amicis omnia quae evenissent sibi. Cui responderunt sapientes, quos habebat in consilio, et uxor eius: Si de semine Iudaeorum est Mardochaeus, ante quem cadere coepisti, non poteris ei resistere, sed cades in conspectu eius. Esther 6:13
Adhuc illis loquentibus, venerunt eunuchi regis, et cito eum ad convivium, quod regina paraverat, pergere compulerunt. Esther 6:14
Intravit itaque rex et Aman, ut biberent cum regina. Esther 7:1
Dixitque ei rex etiam secunda die, postquam vino incaluerat: Quae est petitio tua Esther ut detur tibi? et quid vis fieri? etiam si dimidiam partem regni mei petieris, impetrabis. Esther 7:2
Ad quem illa respondit: Si inveni gratiam in oculis tuis o rex, et si tibi placet, dona mihi animam meam pro qua rogo, et populum meum pro quo obsecro. Esther 7:3
Traditi enim sumus ego et populus meus, ut conteramur, iugulemur, et pereamus. Atque utinam in servos et famulas venderemur: esset tolerabile malum, et gemens tacerem: nunc autem hostis noster est, cuius crudelitas redundat in regem. Esther 7:4
Respondensque rex Assuerus ait: Quis est iste, et cuius potentiae, ut haec audeat facere? Esther 7:5
Dixitque Esther: Hostis et inimicus noster pessimus iste est Aman. Quod ille audiens, illico obstupuit, vultum regis ac reginae ferre non sustinens. Esther 7:6
Rex autem iratus surrexit, et de loco convivii intravit in hortum arboribus consitum. Aman quoque surrexit ut rogaret Esther reginam pro anima sua, intellexit enim a rege sibi paratum malum. Esther 7:7
Qui cum reversus esset de horto nemoribus consito, et intrasset convivii locum, reperit Aman super lectulum corruisse, in quo iacebat Esther, et ait: Etiam reginam vult opprimere, me praesente, in domo mea. Necdum verbum de ore regis exierat, et statim operuerunt faciem eius. Esther 7:8
Suspensus est itaque Aman in patibulo quod paraverat Mardochaeo: et regis ira quievit. Esther 7:10
Die illo dedit rex Assuerus Esther reginae domum Aman adversarii Iudaeorum, et Mardochaeus ingressus est ante faciem regis. Confessa est enim ei Esther quod esset patruus suus. Esther 8:1
Tulitque rex annulum, quem ab Aman recipi iusserat, et tradidit Mardochaeo. Esther autem constituit Mardochaeum super domum suam. Esther 8:2
Nec his contenta, procidit ad pedes regis, flevitque et locuta ad eum oravit ut malitiam Aman Agagitae, et machinationes eius pessimas, quas excogitaverat contra Iudaeos, iuberet irritas fieri. Esther 8:3
et ait: Si placet regi, et si inveni gratiam in oculis eius, et deprecatio mea non ei videtur esse contraria, obsecro, ut novis epistolis, veteres Aman litterae, insidiatoris et hostis Iudaeorum, quibus eos in cunctis regis provinciis perire praeceperat, corrigantur. Esther 8:5
Quo modo enim potero sustinere necem et interfectionem populi mei? Esther 8:6
Responditque rex Assuerus Esther reginae, et Mardochaeo Iudaeo: Domum Aman concessi Esther, et ipsum iussi affigi cruci, quia ausus est manum mittere in Iudaeos. Esther 8:7
Scribite ergo Iudaeis, sicut vobis placet, regis nomine, signantes litteras annulo meo. Haec enim consuetudo erat, ut epistolis, quae ex regis nomine mittebantur, et illius annulo signatae erant, nemo auderet contradicere. Esther 8:8
Accitisque scribis et librariis regis (erat autem tempus tertii mensis, qui appellatur Siban) vigesima et tertia die illius scriptae sunt epistolae, ut Mardochaeus voluerat, ad Iudaeos, et ad principes, procuratoresque et iudices, qui centum vigintiseptem provinciis ab India usque ad Aethiopiam praesidebant: provinciae atque provinciae, populo et populo iuxta linguas et litteras suas, et Iudaeis, prout legere poterant, et audire. Esther 8:9
Ipsaeque epistolae, quae regis nomine mittebantur, annulo ipsius obsignatae sunt, et missae per veredarios: qui per omnes provincias discurrentes, veteres litteras novis nunciis praevenirent. Esther 8:10
Quibus imperavit rex, ut convenirent Iudaeos per singulas civitates, et in unum praeciperent congregari ut starent pro animabus suis, et omnes inimicos suos cum coniugibus ac liberis et universis domibus, interficerent atque delerent, et spolia eorum diriperent. Esther 8:11
Et constituta est per omnes provincias una ultionis dies, id est tertiadecima mensis duodecimi Adar. Esther 8:12
Multi bonitate principum et honore, qui in eos collatus est, abusi sunt in superbiam: Esther 16:2
et non solum subiectos regibus nituntur opprimere, sed datam sibi gloriam non ferentes, in ipsos, qui dederunt, moliuntur insidias. Esther 16:3
Nec contenti sunt gratias non agere beneficiis, et humanitatis in se iura violare, sed Dei quoque cuncta cernentis arbitrantur se posse fugere sententiam. Esther 16:4
Et in tantum vesaniae proruperunt, ut eos, qui credita sibi officia diligenter observant, et ita cuncta agunt ut omnium laude digni sint, mendaciorum cuniculis conentur subvertere, Esther 16:5
dum aures principum simplices, et ex sua natura alios aestimantes, callida fraude decipiunt. Esther 16:6
Quae res et ex veteribus probatur historiis, et ex his, quae geruntur quotidie, quo modo malis quorumdam suggestionibus regum studia depraventur. Esther 16:7
Nec putare debetis, si diversa iubeamus, ex animi nostri venire levitate, sed pro qualitate et necessitate temporum, ut reipublicae poscit utilitas, ferre sententiam. Esther 16:9
Et ut manifestius quod dicimus, intelligatis, Aman filius Amadathi, et animo et gente Macedo, alienusque a Persarum sanguine, et pietatem nostram sua crudelitate commaculans, peregrinus a nobis susceptus est: Esther 16:10
et tantam in se expertus humanitatem, ut pater noster vocaretur, et adoraretur ab omnibus post regem secundus: Esther 16:11
qui in tantum arrogantiae tumorem sublatus est, ut regno privare nos niteretur et spiritu. Esther 16:12
Nam Mardochaeum, cuius fide et beneficiis vivimus, et consortem regni nostri Esther cum omni gente sua novis quibusdam atque inauditis machinis expetivit in mortem: Esther 16:13
hoc cogitans ut illis interfectis, insidiaretur nostrae solitudini, et regnum Persarum transferret in Macedonas. Esther 16:14
et filios altissimi et maximi, semperque viventis Dei, cuius beneficio et patribus nostris et nobis regnum est traditum, et usque hodie custoditur. Esther 16:16
Pro quo scelere ante portas huius urbis, id est, Susan, et ipse qui machinatus est, et omnis cognatio eius pendet in patibulis: non nobis, sed Deo reddente ei quod meruit. Esther 16:18
hanc enim diem, Deus omnipotens, moeroris et luctus, eis vertit in gaudium. Esther 16:21
Unde et vos inter ceteros festos dies, hanc habetote diem, et celebrate eam cum omni laetitia, ut et in posterum cognoscatur, Esther 16:22
Omnis autem provincia et civitas, quae noluerit sollemnitatis huius esse particeps, gladio et igne pereat, et sic deleatur, ut non solum hominibus, sed etiam bestiis invia sit in sempiternum, pro exemplo contemptus, et inobedientiae. Esther 16:24
Egressique sunt veredarii celeres nuncia perferentes, et edictum regis pependit in Susan. Esther 8:14
Mardochaeus autem de palatio, et de conspectu regis egrediens, fulgebat vestibus regiis, hyacinthinis videlicet et aeriis, coronam auream portans in capite, et amictus serico pallio atque purpureo. Omnisque civitas exultavit, atque laetata est. Esther 8:15
Iudaeis autem nova lux oriri visa est, gaudium, honor, et tripudium. Esther 8:16
Apud omnes populos, urbes, atque provincias, quocumque regis iussa veniebant, mira exultatio, epulae atque convivia, et festus dies: in tantum ut plures alterius gentis et sectae eorum religioni et ceremoniis iungerentur. Grandis enim cunctos Iudaici nominis terror invaserat. Esther 8:17
Igitur duodecimi mensis, quem Adar vocari ante iam diximus, tertiadecima die, quando cunctis Iudaeis interfectio parabatur, et hostes eorum inhiabant sanguini, versa vice Iudaei superiores esse coeperunt, et se de adversariis vindicare. Esther 9:1
Congregatique sunt per singulas civitates, oppida, et loca ut extenderent manum contra inimicos, et persecutores suos. Nullusque ausus est resistere, eo quod omnes populos magnitudinis eorum formido penetrarat. Esther 9:2
Nam et provinciarum indices, et duces, et procuratores, omnisque dignitas, quae singulis locis ac operibus praeerat, extollebant Iudaeos timore Mardochaei: Esther 9:3
quem principem esse palatii, et plurimum posse cognoverant: fama quoque nominis eius crescebat quotidie, et per cunctorum ora volitabat. Esther 9:4
Itaque percusserunt Iudaei inimicos suos plaga magna, et occiderunt eos, reddentes eis quod sibi paraverant facere: Esther 9:5
Pharsandatha, et Delphon, et Esphatha, Esther 9:7
et Phoratha, et Adalia, et Aridatha, Esther 9:8
et Phermesta et Arisai, et Aridai, et Iezatha. Esther 9:9
Qui dixit reginae: In urbe Susan interfecerunt Iudaei quingentos viros, et alios decem filios Aman: quantam putas eos exercere caedem in universis provinciis? Quid ultra postulas, et quid vis ut fieri iubeam? Esther 9:12
Cui illa respondit: Si regi placet, detur potestas Iudaeis, ut sicut fecerunt hodie in Susan, sic et cras faciant, et decem filii Aman in patibulis suspendantur. Esther 9:13
Praecepitque rex ut ita fieret. Statimque in Susan pependit edictum, et decem filii Aman suspensi sunt. Esther 9:14
Sed et per omnes provincias, quae ditioni regis subiacebant, pro animabus suis steterunt Iudaei, interfectis hostibus ac persecutoribus suis: in tantum ut septuagintaquinque millia occisorum implerentur, et nullus de substantiis eorum quidquam contingeret. Esther 9:16
Dies autem tertiusdecimus mensis Adar primus apud omnes interfectionis fuit, et quartadecima die caedere desierunt. Quem constituerunt esse sollemnem, ut in eo omni tempore deinceps vacarent epulis, gaudio atque conviviis. Esther 9:17
At hi, qui in urbe Susan caedem exercuerant, tertiodecimo et quartodecimo die eiusdem mensis in caede versati sunt: quintodecimo autem die percutere desierunt. Et idcirco eundem diem constituerunt sollemnem epularum atque laetitiae. Esther 9:18
Hi vero Iudaei, qui in oppidis non muratis ac villis morabantur, quartumdecimum diem mensis Adar conviviorum et gaudii decreverunt, ita ut exultent in eo, et mittant sibi mutuo partes epularum et ciborum. Esther 9:19
Scripsit itaque Mardochaeus omnia haec, et litteris comprehensa misit ad Iudaeos, qui in omnibus regis provinciis morabantur, tam in vicino positis, quam procul, Esther 9:20
ut quartamdecimam et quintamdecimam diem mensis Adar pro festis susciperent, et revertente semper anno sollemni celebrarent honore: Esther 9:21
quia in ipsis diebus se ulti sunt Iudaei de inimicis suis, et luctus atque tristitia in hilaritatem gaudiumque conversa sunt, essentque dies isti epularum atque laetitiae, et mitterent sibi invicem ciborum partes, et pauperibus munuscula largirentur. Esther 9:22
Susceperuntque Iudaei in sollemnem ritum cuncta quae eo tempore facere coeperant, et quae Mardochaeus litteris facienda mandaverat. Esther 9:23
Aman enim, filius Amadathi stirpis Agag, hostis et adversarius Iudaeorum, cogitavit contra eos malum, ut occideret illos, atque deleret: et misit phur, quod nostra lingua vertitur in sortem. Esther 9:24
Et postea ingressa est Esther ad regem, obsecrans ut conatus eius, litteris regis irriti fierent: et malum, quod contra Iudaeos cogitaverat, reverteretur in caput eius. Denique et ipsum et filios eius affixerunt cruci, Esther 9:25
atque ex illo tempore dies isti appellati sunt phurim, id est sortium: eo quod phur, id est sors, in urnam missa fuerit. Et cuncta, quae gesta sunt, epistolae, id est libri huius volumine continentur: Esther 9:26
quaeque sustinuerunt, et quae deinceps immutata sunt, susceperunt Iudaei super se et semen suum, et super cunctos, qui religioni eorum voluerunt copulari, ut nulli liceat duos hos dies absque sollemnitate transigere: quos scriptura testatur, et certa expetunt tempora, annis sibi iugiter succedentibus. Esther 9:27
Isti sunt dies, quos nulla umquam delebit oblivio: et per singulas generationes cunctae in toto orbe provinciae celebrabunt: nec est ulla civitas, in qua dies phurim, id est sortium, non observentur a Iudaeis, et ab eorum progenie, quae his ceremoniis obligata est. Esther 9:28
Scripseruntque Esther regina filia Abihail, et Mardochaeus Iudaeus etiam secundam epistolam, ut omni studio dies ista sollemnis sanciretur in posterum. Esther 9:29
et miserunt ad omnes Iudaeos, qui in centum viginti septem provinciis regis Assueri versabantur, ut haberent pacem, et susciperent veritatem, Esther 9:30
observantes Dies sortium, et suo tempore cum gaudio celebrarent: sicut constituerant Mardochaeus et Esther, et illi observanda susceperunt a se, et a semine suo ieiunia, et clamores, et Sortium dies, Esther 9:31
et omnia, quae libri huius, qui vocatur Esther, historia continentur. Esther 9:32
Rex vero Assuerus omnem terram, et cunctas maris insulas fecit tributarias: Esther 10:1
cuius fortitudo et imperium, et dignitas atque sublimitas, qua exaltavit Mardochaeum, scripta sunt in libris Medorum, atque Persarum: Esther 10:2
et quomodo Mardochaeus Iudaici generis secundus a rege Assuero fuerit: et magnus apud Iudaeos et acceptabilis plebi fratrum suorum, quaerens bona populo suo, et loquens ea, quae ad pacem seminis sui pertinerent. Esther 10:3
Parvus fons, qui crevit in fluvium, et in lucem, solemque conversus est, et in aquas plurimas redundavit: Esther est, quam rex accepit uxorem, et voluit esse reginam. Esther 10:6
Duo autem dracones: ego sum, et Aman. Esther 10:7
Gens autem mea: Israel est, quae clamavit ad Dominum, et salvum fecit Dominus populum suum: liberavitque nos ab omnibus malis, et fecit signa magna atque portenta inter Gentes: Esther 10:9
et duas sortes esse praecepit, unam Populi Dei, et alteram cunctarum Gentium. Esther 10:10
et recordatus est Dominus populi sui, ac misertus est hereditatis suae. Esther 10:12
Et observabuntur dies isti in mense Adar quartadecima, et quintadecima die eiusdem mensis, cum omni studio, et gaudio in unum coetum populi congregati, in cunctas deinceps generationes populi Israel. Esther 10:13
Anno quarto regnantibus Ptolemaeo, et Cleopatra, attulerunt Dosithaeus, qui se Sacerdotem, et Levitici generis ferebat, et Ptolemaeus filius eius hanc epistolam phurim, quam dixerunt interpretatum esse Lysimachum Ptolemaei filium in Ierusalem. Esther 11:1
vir erat in terra Hus nomine Iob et erat vir ille simplex et rectus ac timens Deum et recedens a malo Job 1:1
natique sunt ei septem filii et tres filiae Job 1:2
et fuit possessio eius septem milia ovium et tria milia camelorum quingenta quoque iuga boum et quingentae asinae ac familia multa nimis eratque vir ille magnus inter omnes Orientales Job 1:3
et ibant filii eius et faciebant convivium per domos unusquisque in die suo et mittentes vocabant tres sorores suas ut comederent et biberent cum eis Job 1:4
cumque in orbem transissent dies convivii mittebat ad eos Iob et sanctificabat illos consurgensque diluculo offerebat holocausta per singulos dicebat enim ne forte peccaverint filii mei et benedixerint Deo in cordibus suis sic faciebat Iob cunctis diebus Job 1:5
cui dixit Dominus unde venis qui respondens ait circuivi terram et perambulavi eam Job 1:7
dixitque Dominus ad eum numquid considerasti servum meum Iob quod non sit ei similis in terra homo simplex et rectus et timens Deum ac recedens a malo Job 1:8
nonne tu vallasti eum ac domum eius universamque substantiam per circuitum operibus manuum eius benedixisti et possessio illius crevit in terra Job 1:10
sed extende paululum manum tuam et tange cuncta quae possidet nisi in facie tua benedixerit tibi Job 1:11
cum autem quadam die filii et filiae eius comederent et biberent vinum in domo fratris sui primogeniti Job 1:13
nuntius venit ad Iob qui diceret boves arabant et asinae pascebantur iuxta eos Job 1:14
et inruerunt Sabei tuleruntque omnia et pueros percusserunt gladio et evasi ego solus ut nuntiarem tibi Job 1:15
cumque adhuc ille loqueretur venit alter et dixit ignis Dei cecidit e caelo et tactas oves puerosque consumpsit et effugi ego solus ut nuntiarem tibi Job 1:16
sed et illo adhuc loquente venit alius et dixit Chaldei fecerunt tres turmas et invaserunt camelos et tulerunt eos necnon et pueros percusserunt gladio et ego fugi solus ut nuntiarem tibi Job 1:17
loquebatur ille et ecce alius intravit et dixit filiis tuis et filiabus vescentibus et bibentibus vinum in domo fratris sui primogeniti Job 1:18
repente ventus vehemens inruit a regione deserti et concussit quattuor angulos domus quae corruens oppressit liberos tuos et mortui sunt et effugi ego solus ut nuntiarem tibi Job 1:19
tunc surrexit Iob et scidit tunicam suam et tonso capite corruens in terram adoravit Job 1:20
et dixit nudus egressus sum de utero matris meae et nudus revertar illuc Dominus dedit Dominus abstulit sit nomen Domini benedictum Job 1:21
factum est autem cum quadam die venissent filii Dei et starent coram Domino venisset quoque Satan inter eos et staret in conspectu eius Job 2:1
ut diceret Dominus ad Satan unde venis qui respondens ait circuivi terram et perambulavi eam Job 2:2
et dixit Dominus ad Satan numquid considerasti servum meum Iob quod non sit ei similis in terra vir simplex et rectus timens Deum ac recedens a malo et adhuc retinens innocentiam tu autem commovisti me adversus eum ut adfligerem illum frustra Job 2:3
cui respondens Satan ait pellem pro pelle et cuncta quae habet homo dabit pro anima sua Job 2:4
alioquin mitte manum tuam et tange os eius et carnem et tunc videbis quod in facie benedicat tibi Job 2:5
dixit autem illi uxor sua adhuc tu permanes in simplicitate tua benedic Deo et morere Job 2:9
igitur audientes tres amici Iob omne malum quod accidisset ei venerunt singuli de loco suo Eliphaz Themanites et Baldad Suites et Sophar Naamathites condixerant enim ut pariter venientes visitarent eum et consolarentur Job 2:11
cumque levassent procul oculos suos non cognoverunt eum et exclamantes ploraverunt scissisque vestibus sparserunt pulverem super caput suum in caelum Job 2:12
et sederunt cum eo in terram septem diebus et septem noctibus et nemo loquebatur ei verbum videbant enim dolorem esse vehementem Job 2:13
post haec aperuit Iob os suum et maledixit diei suo Job 3:1
et locutus est Job 3:2
pereat dies in qua natus sum et nox in qua dictum est conceptus est homo Job 3:3
dies ille vertatur in tenebras non requirat eum Deus desuper et non inlustret lumine Job 3:4
obscurent eum tenebrae et umbra mortis occupet eum caligo et involvatur amaritudine Job 3:5
obtenebrentur stellae caligine eius expectet lucem et non videat nec ortum surgentis aurorae Job 3:9
nunc enim dormiens silerem et somno meo requiescerem Job 3:13
cum regibus et consulibus terrae qui aedificant sibi solitudines Job 3:14
aut cum principibus qui possident aurum et replent domos suas argento Job 3:15
ibi impii cessaverunt a tumultu et ibi requieverunt fessi robore Job 3:17
et quondam vincti pariter sine molestia non audierunt vocem exactoris Job 3:18
parvus et magnus ibi sunt et servus liber a domino suo Job 3:19
quare data est misero lux et vita his qui in amaritudine animae sunt Job 3:20
qui expectant mortem et non venit quasi effodientes thesaurum Job 3:21
viro cuius abscondita est via et circumdedit eum Deus tenebris Job 3:23
antequam comedam suspiro et quasi inundantes aquae sic rugitus meus Job 3:24
quia timor quem timebam evenit mihi et quod verebar accidit Job 3:25
nonne dissimulavi nonne silui nonne quievi et venit super me indignatio Job 3:26
ecce docuisti multos et manus lassas roborasti Job 4:3
vacillantes confirmaverunt sermones tui et genua trementia confortasti Job 4:4
nunc autem venit super te plaga et defecisti tetigit te et conturbatus es Job 4:5
timor tuus fortitudo tua patientia tua et perfectio viarum tuarum Job 4:6
quin potius vidi eos qui operantur iniquitatem et seminant dolores et metunt eos Job 4:8
flante Deo perisse et spiritu irae eius esse consumptos Job 4:9
rugitus leonis et vox leaenae et dentes catulorum leonum contriti sunt Job 4:10
tigris periit eo quod non haberet praedam et catuli leonis dissipati sunt Job 4:11
porro ad me dictum est verbum absconditum et quasi furtive suscepit auris mea venas susurri eius Job 4:12
pavor tenuit me et tremor et omnia ossa mea perterrita sunt Job 4:14
et cum spiritus me praesente transiret inhorruerunt pili carnis meae Job 4:15
stetit quidam cuius non agnoscebam vultum imago coram oculis meis et vocem quasi aurae lenis audivi Job 4:16
ecce qui serviunt ei non sunt stabiles et in angelis suis repperit pravitatem Job 4:18
de mane usque ad vesperum succidentur et quia nullus intellegit in aeternum peribunt Job 4:20
qui autem reliqui fuerint auferentur ex eis morientur et non in sapientia Job 4:21
voca ergo si est qui tibi respondeat et ad aliquem sanctorum convertere Job 5:1
vere stultum interficit iracundia et parvulum occidit invidia Job 5:2
ego vidi stultum firma radice et maledixi pulchritudini eius statim Job 5:3
longe fient filii eius a salute et conterentur in porta et non erit qui eruat Job 5:4
cuius messem famelicus comedet et ipsum rapiet armatus et ebibent sitientes divitias eius Job 5:5
nihil in terra sine causa fit et de humo non orietur dolor Job 5:6
homo ad laborem nascitur et avis ad volatum Job 5:7
quam ob rem ego deprecabor Dominum et ad Deum ponam eloquium meum Job 5:8
qui facit magna et inscrutabilia et mirabilia absque numero Job 5:9
qui dat pluviam super faciem terrae et inrigat aquis universa Job 5:10
qui ponit humiles in sublimi et maerentes erigit sospitate Job 5:11
qui adprehendit sapientes in astutia eorum et consilium pravorum dissipat Job 5:13
per diem incurrent tenebras et quasi in nocte sic palpabunt in meridie Job 5:14
porro salvum faciet a gladio oris eorum et de manu violenti pauperem Job 5:15
et erit egeno spes iniquitas autem contrahet os suum Job 5:16
quia ipse vulnerat et medetur percutit et manus eius sanabunt Job 5:18
in sex tribulationibus liberabit te et in septima non tanget te malum Job 5:19
in fame eruet te de morte et in bello de manu gladii Job 5:20
a flagello linguae absconderis et non timebis calamitatem cum venerit Job 5:21
in vastitate et fame ridebis et bestiam terrae non formidabis Job 5:22
sed cum lapidibus regionum pactum tuum et bestiae terrae pacificae erunt tibi Job 5:23
et scies quod pacem habeat tabernaculum tuum et visitans speciem tuam non peccabis Job 5:24
scies quoque quoniam multiplex erit semen tuum et progenies tua quasi herba terrae Job 5:25
utinam adpenderentur peccata mea quibus iram merui et calamitas quam patior in statera Job 6:2
quasi harena maris haec gravior appareret unde et verba mea dolore sunt plena Job 6:3
quia sagittae Domini in me sunt quarum indignatio ebibit spiritum meum et terrores Domini militant contra me Job 6:4
quis det ut veniat petitio mea et quod expecto tribuat mihi Deus Job 6:8
et qui coepit ipse me conterat solvat manum suam et succidat me Job 6:9
et haec mihi sit consolatio ut adfligens me dolore non parcat nec contradicam sermonibus Sancti Job 6:10
ecce non est auxilium mihi in me et necessarii quoque mei recesserunt a me Job 6:13
tempore quo fuerint dissipati peribunt et ut incaluerit solventur de loco suo Job 6:17
involutae sunt semitae gressuum eorum ambulabunt in vacuum et peribunt Job 6:18
considerate semitas Theman itinera Saba et expectate paulisper Job 6:19
confusi sunt quia speravi venerunt quoque usque ad me et pudore cooperti sunt Job 6:20
nunc venistis et modo videntes plagam meam timetis Job 6:21
numquid dixi adferte mihi et de substantia vestra donate mihi Job 6:22
vel liberate me de manu hostis et de manu robustorum eruite me Job 6:23
docete me et ego tacebo et si quid forte ignoravi instruite me Job 6:24
ad increpandum tantum eloquia concinnatis et in ventum verba profertis Job 6:26
super pupillum inruitis et subvertere nitimini amicum vestrum Job 6:27
verumtamen quod coepistis explete praebete aurem et videte an mentiar Job 6:28
respondete obsecro absque contentione et loquentes id quod iustum est iudicate Job 6:29
et non invenietis in lingua mea iniquitatem nec in faucibus meis stultitia personabit Job 6:30
militia est vita hominis super terram et sicut dies mercennarii dies eius Job 7:1
sicut servus desiderat umbram et sicut mercennarius praestolatur finem operis sui Job 7:2
sic et ego habui menses vacuos et noctes laboriosas enumeravi mihi Job 7:3
si dormiero dico quando consurgam et rursum expectabo vesperam et replebor doloribus usque ad tenebras Job 7:4
induta est caro mea putredine et sordibus pulveris cutis mea aruit et contracta est Job 7:5
dies mei velocius transierunt quam a texente tela succiditur et consumpti sunt absque ulla spe Job 7:6
memento quia ventus est vita mea et non revertetur oculus meus ut videat bona Job 7:7
nec aspiciet me visus hominis oculi tui in me et non subsistam Job 7:8
sicut consumitur nubes et pertransit sic qui descenderit ad inferos non ascendet Job 7:9
quapropter et ego non parcam ori meo loquar in tribulatione spiritus mei confabulabor cum amaritudine animae meae Job 7:11
si dixero consolabitur me lectulus meus et relevabor loquens mecum in strato meo Job 7:13
terrebis me per somnia et per visiones horrore concuties Job 7:14
quam ob rem elegit suspendium anima mea et mortem ossa mea Job 7:15
visitas eum diluculo et subito probas illum Job 7:18
peccavi quid faciam tibi o custos hominum quare posuisti me contrarium tibi et factus sum mihimet ipsi gravis Job 7:20
cur non tolles peccatum meum et quare non auferes iniquitatem meam ecce nunc in pulvere dormiam et si mane me quaesieris non subsistam Job 7:21
usquequo loqueris talia et spiritus multiplex sermones oris tui Job 8:2
numquid Deus subplantat iudicium et Omnipotens subvertit quod iustum est Job 8:3
etiam si filii tui peccaverunt ei et dimisit eos in manu iniquitatis suae Job 8:4
tu tamen si diluculo consurrexeris ad Deum et Omnipotentem fueris deprecatus Job 8:5
si mundus et rectus incesseris statim evigilabit ad te et pacatum reddet habitaculum iustitiae tuae Job 8:6
in tantum ut priora tua fuerint parva et novissima tua multiplicentur nimis Job 8:7
interroga enim generationem pristinam et diligenter investiga patrum memoriam Job 8:8
hesterni quippe sumus et ignoramus quoniam sicut umbra dies nostri sunt super terram Job 8:9
et ipsi docebunt te loquentur tibi et de corde suo proferent eloquia Job 8:10
sic viae omnium qui obliviscuntur Deum et spes hypocritae peribit Job 8:13
non ei placebit vecordia sua et sicut tela aranearum fiducia eius Job 8:14
innitetur super domum suam et non stabit fulciet eam et non consurget Job 8:15
humectus videtur antequam veniat sol et in horto suo germen eius egreditur Job 8:16
super acervum petrarum radices eius densabuntur et inter lapides commorabitur Job 8:17
si absorbuerit eum de loco suo negabit eum et dicet non novi te Job 8:18
donec impleatur risu os tuum et labia tua iubilo Job 8:21
qui oderunt te induentur confusione et tabernaculum impiorum non subsistet Job 8:22
et respondens Iob ait Job 9:1
vere scio quod ita sit et quod non iustificetur homo conpositus Deo Job 9:2
sapiens corde est et fortis robore quis restitit ei et pacem habuit Job 9:4
qui transtulit montes et nescierunt hii quos subvertit in furore suo Job 9:5
qui commovet terram de loco suo et columnae eius concutiuntur Job 9:6
qui praecipit soli et non oritur et stellas claudit quasi sub signaculo Job 9:7
qui extendit caelos solus et graditur super fluctus maris Job 9:8
qui facit Arcturum et Oriona et Hyadas et interiora austri Job 9:9
qui facit magna et inconprehensibilia et mirabilia quorum non est numerus Job 9:10
Deus cuius resistere irae nemo potest et sub quo curvantur qui portant orbem Job 9:13
quantus ergo sum ego qui respondeam ei et loquar verbis meis cum eo Job 9:14
et cum invocantem exaudierit me non credo quod audierit vocem meam Job 9:16
in turbine enim conteret me et multiplicabit vulnera mea etiam sine causa Job 9:17
non concedit requiescere spiritum meum et implet me amaritudinibus Job 9:18
etiam si simplex fuero hoc ipsum ignorabit anima mea et taedebit me vitae meae Job 9:21
unum est quod locutus sum et innocentem et impium ipse consumit Job 9:22
si flagellat occidat semel et non de poenis innocentum rideat Job 9:23
dies mei velociores fuerunt cursore fugerunt et non viderunt bonum Job 9:25
cum dixero nequaquam ita loquar commuto faciem meam et dolore torqueor Job 9:27
si autem et sic impius sum quare frustra laboravi Job 9:29
si lotus fuero quasi aquis nivis et fulserint velut mundissimae manus meae Job 9:30
tamen sordibus intingues me et abominabuntur me vestimenta mea Job 9:31
non est qui utrumque valeat arguere et ponere manum suam in ambobus Job 9:33
auferat a me virgam suam et pavor eius non me terreat Job 9:34
loquar et non timebo eum neque enim possum metuens respondere Job 9:35
numquid bonum tibi videtur si calumnieris et opprimas me opus manuum tuarum et consilium impiorum adiuves Job 10:3
numquid oculi carnei tibi sunt aut sicut videt homo et tu videbis Job 10:4
numquid sicut dies hominis dies tui et anni tui sicut humana sunt tempora Job 10:5
ut quaeras iniquitatem meam et peccatum meum scruteris Job 10:6
et scias quia nihil impium fecerim cum sit nemo qui de manu tua possit eruere Job 10:7
manus tuae plasmaverunt me et fecerunt me totum in circuitu et sic repente praecipitas me Job 10:8
memento quaeso quod sicut lutum feceris me et in pulverem reduces me Job 10:9
nonne sicut lac mulsisti me et sicut caseum me coagulasti Job 10:10
pelle et carnibus vestisti me et ossibus et nervis conpegisti me Job 10:11
vitam et misericordiam tribuisti mihi et visitatio tua custodivit spiritum meum Job 10:12
si peccavi et ad horam pepercisti mihi cur ab iniquitate mea mundum me esse non pateris Job 10:14
et si impius fuero vae mihi est et si iustus non levabo caput saturatus adflictione et miseria Job 10:15
et propter superbiam quasi leaenam capies me reversusque mirabiliter me crucias Job 10:16
instauras testes tuos contra me et multiplicas iram tuam adversum me et poenae militant in me Job 10:17
antequam vadam et non revertar ad terram tenebrosam et opertam mortis caligine Job 10:21
terram miseriae et tenebrarum ubi umbra mortis et nullus ordo et sempiternus horror inhabitans Job 10:22
numquid qui multa loquitur non et audiet aut vir verbosus iustificabitur Job 11:2
tibi soli tacebunt homines et cum ceteros inriseris a nullo confutaberis Job 11:3
dixisti enim purus est sermo meus et mundus sum in conspectu tuo Job 11:4
atque utinam Deus loqueretur tecum et aperiret labia sua tibi Job 11:5
ut ostenderet tibi secreta sapientiae et quod multiplex esset lex eius et intellegeres quod multo minora exigaris a Deo quam meretur iniquitas tua Job 11:6
forsitan vestigia Dei conprehendes et usque ad perfectum Omnipotentem repperies Job 11:7
excelsior caelo est et quid facies profundior inferno et unde cognosces Job 11:8
longior terrae mensura eius et latior mari Job 11:9
ipse enim novit hominum vanitatem et videns iniquitatem nonne considerat Job 11:11
vir vanus in superbiam erigitur et tamquam pullum onagri se liberum natum putat Job 11:12
tu autem firmasti cor tuum et expandisti ad eum manus tuas Job 11:13
si iniquitatem quod est in manu tua abstuleris a te et non manserit in tabernaculo tuo iniustitia Job 11:14
tum levare poteris faciem tuam absque macula et eris stabilis et non timebis Job 11:15
miseriae quoque oblivisceris et quasi aquarum quae praeterierint recordaberis Job 11:16
et quasi meridianus fulgor consurget tibi ad vesperam et cum te consumptum putaveris orieris ut lucifer Job 11:17
et habebis fiduciam proposita tibi spe et defossus securus dormies Job 11:18
requiesces et non erit qui te exterreat et deprecabuntur faciem tuam plurimi Job 11:19
oculi autem impiorum deficient et effugium peribit ab eis et spes eorum abominatio animae Job 11:20
ergo vos estis soli homines et vobiscum morietur sapientia Job 12:2
et mihi est cor sicut et vobis nec inferior vestri sum quis enim haec quae nostis ignorat Job 12:3
qui deridetur ab amico suo sicut ego invocabit Deum et exaudiet eum deridetur enim iusti simplicitas Job 12:4
abundant tabernacula praedonum et audacter provocant Deum cum ipse dederit omnia in manibus eorum Job 12:6
nimirum interroga iumenta et docebunt te et volatilia caeli et indicabunt tibi Job 12:7
loquere terrae et respondebit tibi et narrabunt pisces maris Job 12:8
in cuius manu anima omnis viventis et spiritus universae carnis hominis Job 12:10
nonne auris verba diiudicat et fauces comedentis saporem Job 12:11
in antiquis est sapientia et in multo tempore prudentia Job 12:12
apud ipsum est sapientia et fortitudo ipse habet consilium et intellegentiam Job 12:13
si destruxerit nemo est qui aedificet et si incluserit hominem nullus est qui aperiat Job 12:14
si continuerit aquas omnia siccabuntur et si emiserit eas subvertent terram Job 12:15
apud ipsum est fortitudo et sapientia ipse novit et decipientem et eum qui decipitur Job 12:16
adducit consiliarios in stultum finem et iudices in stuporem Job 12:17
balteum regum dissolvit et praecingit fune renes eorum Job 12:18
ducit sacerdotes inglorios et optimates subplantat Job 12:19
commutans labium veracium et doctrinam senum auferens Job 12:20
effundit despectionem super principes et eos qui oppressi fuerant relevans Job 12:21
qui revelat profunda de tenebris et producit in lucem umbram mortis Job 12:22
qui multiplicat gentes et perdet eas et subversas in integrum restituet Job 12:23
qui inmutat cor principum populi terrae et decipit eos ut frustra incedant per invium Job 12:24
palpabunt quasi in tenebris et non in luce et errare eos faciet quasi ebrios Job 12:25
ecce omnia et vidit oculus meus et audivit auris mea et intellexi singula Job 13:1
secundum scientiam vestram et ego novi nec inferior vestri sum Job 13:2
sed tamen ad Omnipotentem loquar et disputare cum Deo cupio Job 13:3
prius vos ostendens fabricatores mendacii et cultores perversorum dogmatum Job 13:4
audite ergo correptiones meas et iudicium labiorum meorum adtendite Job 13:6
numquid faciem eius accipitis et pro Deo iudicare nitimini Job 13:8
statim ut se commoverit turbabit vos et terror eius inruet super vos Job 13:11
memoria vestra conparabitur cineri et redigentur in lutum cervices vestrae Job 13:12
quare lacero carnes meas dentibus meis et animam meam porto in manibus meis Job 13:14
et ipse erit salvator meus non enim veniet in conspectu eius omnis hypocrita Job 13:16
audite sermonem meum et enigmata percipite auribus vestris Job 13:17
duo tantum ne facias mihi et tunc a facie tua non abscondar Job 13:20
manum tuam longe fac a me et formido tua non me terreat Job 13:21
et voca me et respondebo tibi aut certe loquar et tu responde mihi Job 13:22
quantas habeo iniquitates et peccata scelera mea et delicta ostende mihi Job 13:23
cur faciem tuam abscondis et arbitraris me inimicum tuum Job 13:24
contra folium quod vento rapitur ostendis potentiam tuam et stipulam siccam persequeris Job 13:25
scribis enim contra me amaritudines et consumere me vis peccatis adulescentiae meae Job 13:26
posuisti in nervo pedem meum et observasti omnes semitas meas et vestigia pedum meorum considerasti Job 13:27
qui quasi putredo consumendus sum et quasi vestimentum quod comeditur a tinea Job 13:28
quasi flos egreditur et conteritur et fugit velut umbra et numquam in eodem statu permanet Job 14:2
et dignum ducis super huiuscemodi aperire oculos tuos et adducere eum tecum in iudicium Job 14:3
lignum habet spem si praecisum fuerit rursum virescit et rami eius pullulant Job 14:7
si senuerit in terra radix eius et in pulvere emortuus fuerit truncus illius Job 14:8
ad odorem aquae germinabit et faciet comam quasi cum primum plantatum est Job 14:9
homo vero cum mortuus fuerit et nudatus atque consumptus ubi quaeso est Job 14:10
quomodo si recedant aquae de mari et fluvius vacuefactus arescat Job 14:11
quis mihi hoc tribuat ut in inferno protegas me ut abscondas me donec pertranseat furor tuus et constituas mihi tempus in quo recorderis mei Job 14:13
vocabis et ego respondebo tibi operi manuum tuarum porriges dexteram Job 14:15
mons cadens defluet et saxum transfertur de loco suo Job 14:18
lapides excavant aquae et adluvione paulatim terra consumitur et homines ergo similiter perdes Job 14:19
roborasti eum paululum ut in perpetuum pertransiret inmutabis faciem eius et emittes eum Job 14:20
attamen caro eius dum vivet dolebit et anima illius super semet ipso lugebit Job 14:22
numquid sapiens respondebit quasi in ventum loquens et implebit ardore stomachum suum Job 15:2
arguis verbis eum qui non est aequalis tui et loqueris quod tibi non expedit Job 15:3
quantum in te est evacuasti timorem et tulisti preces coram Deo Job 15:4
docuit enim iniquitas tua os tuum et imitaris linguam blasphemantium Job 15:5
condemnabit te os tuum et non ego et labia tua respondebunt tibi Job 15:6
numquid primus homo tu natus es et ante colles formatus Job 15:7
numquid consilium Dei audisti et inferior te erit eius sapientia Job 15:8
et senes et antiqui sunt in nobis multo vetustiores quam patres tui Job 15:10
quid te elevat cor tuum et quasi magna cogitans adtonitos habes oculos Job 15:12
quid est homo ut inmaculatus sit et ut iustus appareat natus de muliere Job 15:14
ecce inter sanctos eius nemo inmutabilis et caeli non sunt mundi in conspectu eius Job 15:15
quanto magis abominabilis et inutilis homo qui bibit quasi aquas iniquitatem Job 15:16
sapientes confitentur et non abscondunt patres suos Job 15:18
quibus solis data est terra et non transibit alienus per eos Job 15:19
cunctis diebus suis impius superbit et numerus annorum incertus est tyrannidis eius Job 15:20
sonitus terroris semper in auribus illius et cum pax sit ille insidias suspicatur Job 15:21
terrebit eum tribulatio et angustia vallabit eum sicut regem qui praeparatur ad proelium Job 15:24
tetendit enim adversus Deum manum suam et contra Omnipotentem roboratus est Job 15:25
cucurrit adversus eum erecto collo et pingui cervice armatus est Job 15:26
operuit faciem eius crassitudo et de lateribus eius arvina dependet Job 15:27
habitavit in civitatibus desolatis et in domibus desertis quae in tumulos sunt redactae Job 15:28
non recedet de tenebris ramos eius arefaciet flamma et auferetur spiritu oris sui Job 15:30
antequam dies eius impleantur peribit et manus eius arescet Job 15:32
laedetur quasi vinea in primo flore botrus eius et quasi oliva proiciens florem suum Job 15:33
congregatio enim hypocritae sterilis et ignis devorabit tabernacula eorum qui munera libenter accipiunt Job 15:34
concepit dolorem et peperit iniquitatem et uterus eius praeparat dolos Job 15:35
poteram et ego similia vestri loqui atque utinam esset anima vestra pro anima mea consolarer et ego vos sermonibus et moverem caput meum super vos Job 16:4
roborarem vos ore meo et moverem labia quasi parcens vobis Job 16:5
sed quid agam si locutus fuero non quiescet dolor meus et si tacuero non recedet a me Job 16:6
nunc autem oppressit me dolor meus et in nihili redacti sunt omnes artus mei Job 16:7
rugae meae testimonium dicunt contra me et suscitatur falsiloquus adversus faciem meam contradicens mihi Job 16:8
collegit furorem suum in me et comminans mihi infremuit contra me dentibus suis hostis meus terribilibus oculis me intuitus est Job 16:9
conclusit me Deus apud iniquum et manibus impiorum me tradidit Job 16:11
ego ille quondam opulentus repente contritus sum tenuit cervicem meam confregit me et posuit sibi quasi in signum Job 16:12
circumdedit me lanceis suis convulneravit lumbos meos non pepercit et effudit in terra viscera mea Job 16:13
saccum consui super cutem meam et operui cinere cornu meum Job 16:15
facies mea intumuit a fletu et palpebrae meae caligaverunt Job 16:16
ecce enim in caelo testis meus et conscius meus in excelsis Job 16:19
ecce enim breves anni transeunt et semitam per quam non revertar ambulo Job 16:22
spiritus meus adtenuabitur dies mei breviabuntur et solum mihi superest sepulchrum Job 17:1
non peccavi et in amaritudinibus moratur oculus meus Job 17:2
libera me et pone iuxta te et cuiusvis manus pugnet contra me Job 17:3
cor eorum longe fecisti a disciplina et propterea non exaltabuntur Job 17:4
praedam pollicetur sociis et oculi filiorum eius deficient Job 17:5
posuit me quasi in proverbium vulgi et exemplum sum coram eis Job 17:6
caligavit ab indignatione oculus meus et membra mea quasi in nihili redacta sunt Job 17:7
stupebunt iusti super hoc et innocens contra hypocritam suscitabitur Job 17:8
et tenebit iustus viam suam et mundis manibus addet fortitudinem Job 17:9
igitur vos omnes convertimini et venite et non inveniam in vobis ullum sapientem Job 17:10
noctem verterunt in diem et rursum post tenebras spero lucem Job 17:12
putredini dixi pater meus es mater mea et soror mea vermibus Job 17:14
ubi est ergo nunc praestolatio mea et patientiam meam quis considerat Job 17:15
usque ad quem finem verba iactabitis intellegite prius et sic loquamur Job 18:2
quare reputati sumus ut iumenta et sorduimus coram vobis Job 18:3
qui perdis animam tuam in furore tuo numquid propter te derelinquetur terra et transferentur rupes de loco suo Job 18:4
lux obtenebrescet in tabernaculo illius et lucerna quae super eum est extinguetur Job 18:6
artabuntur gressus virtutis eius et praecipitabit eum consilium suum Job 18:7
inmisit enim in rete pedes suos et in maculis eius ambulat Job 18:8
tenebitur planta illius laqueo et exardescet contra eum sitis Job 18:9
abscondita est in terra pedica eius et decipula illius super semitam Job 18:10
undique terrebunt eum formidines et involvent pedes eius Job 18:11
adtenuetur fame robur eius et inedia invadat costas illius Job 18:12
avellatur de tabernaculo suo fiducia eius et calcet super eum quasi rex interitus Job 18:14
memoria illius pereat de terra et non celebretur nomen eius in plateis Job 18:17
expellet eum de luce in tenebras et de orbe transferet eum Job 18:18
in die eius stupebunt novissimi et primos invadet horror Job 18:20
haec sunt ergo tabernacula iniqui et iste locus eius qui ignorat Deum Job 18:21
usquequo adfligitis animam meam et adteritis me sermonibus Job 19:2
en decies confunditis me et non erubescitis opprimentes me Job 19:3
nempe et si ignoravi mecum erit ignorantia mea Job 19:4
at vos contra me erigimini et arguitis me obprobriis meis Job 19:5
saltim nunc intellegite quia Deus non aequo iudicio adflixerit me et flagellis suis me cinxerit Job 19:6
ecce clamabo vim patiens et nemo audiet vociferabor et non est qui iudicet Job 19:7
semitam meam circumsepsit et transire non possum et in calle meo tenebras posuit Job 19:8
spoliavit me gloria mea et abstulit coronam de capite meo Job 19:9
destruxit me undique et pereo et quasi evulsae arbori abstulit spem meam Job 19:10
iratus est contra me furor eius et sic me habuit quasi hostem suum Job 19:11
simul venerunt latrones eius et fecerunt sibi viam per me et obsederunt in gyro tabernaculum meum Job 19:12
fratres meos longe fecit a me et noti mei quasi alieni recesserunt a me Job 19:13
dereliquerunt me propinqui mei et qui me noverant obliti sunt mei Job 19:14
inquilini domus meae et ancillae meae sicut alienum habuerunt me et quasi peregrinus fui in oculis eorum Job 19:15
servum meum vocavi et non respondit ore proprio deprecabar illum Job 19:16
halitum meum exhorruit uxor mea et orabam filios uteri mei Job 19:17
stulti quoque despiciebant me et cum ab eis recessissem detrahebant mihi Job 19:18
abominati sunt me quondam consiliarii mei et quem maxime diligebam aversatus est me Job 19:19
pelli meae consumptis carnibus adhesit os meum et derelicta sunt tantummodo labia circa dentes meos Job 19:20
quare persequimini me sicut Deus et carnibus meis saturamini Job 19:22
stilo ferreo et plumbi lammina vel certe sculpantur in silice Job 19:24
scio enim quod redemptor meus vivat et in novissimo de terra surrecturus sim Job 19:25
et rursum circumdabor pelle mea et in carne mea videbo Deum Job 19:26
quem visurus sum ego ipse et oculi mei conspecturi sunt et non alius reposita est haec spes mea in sinu meo Job 19:27
quare ergo nunc dicitis persequamur eum et radicem verbi inveniamus contra eum Job 19:28
fugite ergo a facie gladii quoniam ultor iniquitatum gladius est et scitote esse iudicium Job 19:29
idcirco cogitationes meae variae succedunt sibi et mens in diversa rapitur Job 20:2
doctrinam qua me arguis audiam et spiritus intellegentiae meae respondebit mihi Job 20:3
quod laus impiorum brevis sit et gaudium hypocritae ad instar puncti Job 20:5
si ascenderit usque ad caelum superbia eius et caput eius nubes tetigerit Job 20:6
quasi sterquilinium in fine perdetur et qui eum viderant dicent ubi est Job 20:7
filii eius adterentur egestate et manus illius reddent ei dolorem suum Job 20:10
ossa eius implebuntur vitiis adulescentiae eius et cum eo in pulverem dormient Job 20:11
parcet illi et non derelinquet illud et celabit in gutture suo Job 20:13
divitias quas devoravit evomet et de ventre illius extrahet eas Deus Job 20:15
non videat rivulos fluminis torrentes mellis et butyri Job 20:17
luet quae fecit omnia nec tamen consumetur iuxta multitudinem adinventionum suarum sic et sustinebit Job 20:18
quoniam confringens nudavit pauperes domum rapuit et non aedificavit eam Job 20:19
nec est satiatus venter eius et cum habuerit quae cupierat possidere non poterit Job 20:20
non remansit de cibo eius et propterea nihil permanebit de bonis eius Job 20:21
cum satiatus fuerit artabitur aestuabit et omnis dolor inruet in eum Job 20:22
utinam impleatur venter eius ut emittat in eum iram furoris sui et pluat super illum bellum suum Job 20:23
fugiet arma ferrea et inruet in arcum aereum Job 20:24
eductus et egrediens de vagina sua et fulgurans in amaritudine sua vadent et venient super eum horribiles Job 20:25
revelabunt caeli iniquitatem eius et terra consurget adversus eum Job 20:27
haec est pars hominis impii a Deo et hereditas verborum eius a Domino Job 20:29
audite quaeso sermones meos et agetis paenitentiam Job 21:2
sustinete me ut et ego loquar et post mea si videbitur verba ridete Job 21:3
adtendite me et obstupescite et superponite digitum ori vestro Job 21:5
et ego quando recordatus fuero pertimesco et concutit carnem meam tremor Job 21:6
semen eorum permanet coram eis propinquorum turba et nepotum in conspectu eorum Job 21:8
domus eorum securae sunt et pacatae et non est virga Dei super illos Job 21:9
bos eorum concepit et non abortit vacca peperit et non est privata fetu suo Job 21:10
egrediuntur quasi greges parvuli eorum et infantes eorum exultant lusibus Job 21:11
tenent tympanum et citharam et gaudent ad sonitum organi Job 21:12
ducunt in bonis dies suos et in puncto ad inferna descendunt Job 21:13
qui dixerunt Deo recede a nobis et scientiam viarum tuarum nolumus Job 21:14
quid est Omnipotens ut serviamus ei et quid nobis prodest si oraverimus illum Job 21:15
quotiens lucerna impiorum extinguetur et superveniet eis inundatio et dolores dividet furoris sui Job 21:17
erunt sicut paleae ante faciem venti et sicut favilla quam turbo dispergit Job 21:18
Deus servabit filiis illius dolorem patris et cum reddiderit tunc sciet Job 21:19
videbunt oculi eius interfectionem suam et de furore Omnipotentis bibet Job 21:20
quid enim ad eum pertinet de domo sua post se et si numerus mensuum eius dimidietur Job 21:21
iste moritur robustus et sanus dives et felix Job 21:23
viscera eius plena sunt adipe et medullis ossa illius inrigantur Job 21:24
et tamen simul in pulverem dormient et vermes operient eos Job 21:26
certe novi cogitationes vestras et sententias contra me iniquas Job 21:27
dicitis enim ubi est domus principis et ubi tabernacula impiorum Job 21:28
interrogate quemlibet de viatoribus et haec eadem eum intellegere cognoscetis Job 21:29
quia in diem perditionis servabitur malus et ad diem furoris ducitur Job 21:30
quis arguet coram eo viam eius et quae fecit quis reddet illi Job 21:31
ipse ad sepulchra ducetur et in congerie mortuorum vigilabit Job 21:32
dulcis fuit glareis Cocyti et post se omnem hominem trahet et ante se innumerabiles Job 21:33
numquid timens arguet te et veniet tecum in iudicium Job 22:4
et non propter malitiam tuam plurimam et infinitas iniquitates tuas Job 22:5
abstulisti enim pignus fratrum tuorum sine causa et nudos spoliasti vestibus Job 22:6
aquam lasso non dedisti et esurienti subtraxisti panem Job 22:7
in fortitudine brachii tui possidebas terram et potentissimus obtinebas eam Job 22:8
viduas dimisisti vacuas et lacertos pupillorum comminuisti Job 22:9
propterea circumdatus es laqueis et conturbat te formido subita Job 22:10
et putabas te tenebras non visurum et impetu aquarum inundantium non oppressurum Job 22:11
an cogitas quod Deus excelsior caelo et super stellarum vertices sublimetur Job 22:12
et dicis quid enim novit Deus et quasi per caliginem iudicat Job 22:13
nubes latibulum eius nec nostra considerat et circa cardines caeli perambulat Job 22:14
qui sublati sunt ante tempus suum et fluvius subvertit fundamentum eorum Job 22:16
qui dicebant Deo recede a nobis et quasi nihil possit facere Omnipotens aestimabant eum Job 22:17
videbunt iusti et laetabuntur et innocens subsannabit eos Job 22:19
nonne succisa est erectio eorum et reliquias eorum devoravit ignis Job 22:20
adquiesce igitur ei et habeto pacem et per haec habebis fructus optimos Job 22:21
suscipe ex ore illius legem et pone sermones eius in corde tuo Job 22:22
si reversus fueris ad Omnipotentem aedificaberis et longe facies iniquitatem a tabernaculo tuo Job 22:23
dabit pro terra silicem et pro silice torrentes aureos Job 22:24
eritque Omnipotens contra hostes tuos et argentum coacervabitur tibi Job 22:25
tunc super Omnipotentem deliciis afflues et elevabis ad Deum faciem tuam Job 22:26
rogabis eum et exaudiet te et vota tua reddes Job 22:27
decernes rem et veniet tibi et in viis tuis splendebit lumen Job 22:28
qui enim humiliatus fuerit erit in gloria et qui inclinaverit oculos suos ipse salvabitur Job 22:29
nunc quoque in amaritudine est sermo meus et manus plagae meae adgravata est super gemitum meum Job 23:2
quis mihi tribuat ut cognoscam et inveniam illum et veniam usque ad solium eius Job 23:3
ponam coram eo iudicium et os meum replebo increpationibus Job 23:4
ut sciam verba quae mihi respondeat et intellegam quid loquatur mihi Job 23:5
proponat aequitatem contra me et perveniat ad victoriam iudicium meum Job 23:7
ipse vero scit viam meam et probavit me quasi aurum quod per ignem transit Job 23:10
vestigia eius secutus est pes meus viam eius custodivi et non declinavi ex ea Job 23:11
a mandatis labiorum eius non recessi et in sinu meo abscondi verba oris eius Job 23:12
ipse enim solus est et nemo avertere potest cogitationem eius et anima eius quodcumque voluerit hoc facit Job 23:13
cum expleverit in me voluntatem suam et alia multa similia praesto sunt ei Job 23:14
et idcirco a facie eius turbatus sum et considerans eum timore sollicitor Job 23:15
Deus mollivit cor meum et Omnipotens conturbavit me Job 23:16
alii terminos transtulerunt diripuerunt greges et paverunt eos Job 24:2
asinum pupillorum abigerunt et abstulerunt pro pignore bovem viduae Job 24:3
subverterunt pauperum viam et oppresserunt pariter mansuetos terrae Job 24:4
agrum non suum demetunt et vineam eius quem vi oppresserunt vindemiant Job 24:6
quos imbres montium rigant et non habentes velamen amplexantur lapides Job 24:8
vim fecerunt depraedantes pupillos et vulgum pauperem spoliaverunt Job 24:9
nudis et incedentibus absque vestitu et esurientibus tulerunt spicas Job 24:10
de civitatibus fecerunt viros gemere et anima vulneratorum clamavit et Deus inultum abire non patitur Job 24:12
mane primo consurgit homicida interficit egenum et pauperem per noctem vero erit quasi fur Job 24:14
oculus adulteri observat caliginem dicens non me videbit oculus et operiet vultum suum Job 24:15
perfodit in tenebris domos sicut in die condixerant sibi et ignoraverunt lucem Job 24:16
si subito apparuerit aurora arbitrantur umbram mortis et sic in tenebris quasi in luce ambulant Job 24:17
ad nimium calorem transeat ab aquis nivium et usque ad inferos peccatum illius Job 24:19
pavit enim sterilem et quae non parit et viduae bene non fecit Job 24:21
detraxit fortes in fortitudine sua et cum steterit non credet vitae suae Job 24:22
dedit ei Deus locum paenitentiae et ille abutitur eo in superbiam oculi autem eius sunt in viis illius Job 24:23
elevati sunt ad modicum et non subsistent et humiliabuntur sicut omnia et auferentur et sicut summitates spicarum conterentur Job 24:24
quod si non est ita quis me potest arguere esse mentitum et ponere ante Deum verba mea Job 24:25
potestas et terror apud eum est qui facit concordiam in sublimibus suis Job 25:2
numquid est numerus militum eius et super quem non surget lumen illius Job 25:3
ecce etiam luna non splendet et stellae non sunt mundae in conspectu eius Job 25:5
quanto magis homo putredo et filius hominis vermis Job 25:6
cuius adiutor es numquid inbecilli et sustentas brachium eius qui non est fortis Job 26:2
cui dedisti consilium forsitan illi qui non habet sapientiam et prudentiam tuam ostendisti plurimam Job 26:3
ecce gigantes gemunt sub aquis et qui habitant cum eis Job 26:5
nudus est inferus coram illo et nullum est operimentum perditioni Job 26:6
qui extendit aquilonem super vacuum et adpendit terram super nihili Job 26:7
qui tenet vultum solii sui et expandit super illud nebulam suam Job 26:9
terminum circumdedit aquis usque dum finiantur lux et tenebrae Job 26:10
columnae caeli contremescunt et pavent ad nutum eius Job 26:11
in fortitudine illius repente maria congregata sunt et prudentia eius percussit superbum Job 26:12
spiritus eius ornavit caelos et obsetricante manu eius eductus est coluber tortuosus Job 26:13
ecce haec ex parte dicta sunt viarum eius et cum vix parvam stillam sermonis eius audierimus quis poterit tonitruum magnitudinis illius intueri Job 26:14
addidit quoque Iob adsumens parabolam suam et dixit Job 27:1
vivit Deus qui abstulit iudicium meum et Omnipotens qui ad amaritudinem adduxit animam meam Job 27:2
quia donec superest halitus in me et spiritus Dei in naribus meis Job 27:3
sit ut impius inimicus meus et adversarius meus quasi iniquus Job 27:7
quae enim spes est hypocritae si avare rapiat et non liberet Deus animam eius Job 27:8
aut poterit in Omnipotente delectari et invocare Deum in omni tempore Job 27:10
ecce vos omnes nostis et quid sine causa vana loquimini Job 27:12
haec est pars hominis impii apud Deum et hereditas violentorum quam ab Omnipotente suscipient Job 27:13
si multiplicati fuerint filii eius in gladio erunt et nepotes eius non saturabuntur pane Job 27:14
qui reliqui fuerint ex eo sepelientur in interitu et viduae illius non plorabunt Job 27:15
si conportaverit quasi terram argentum et sicut lutum praeparaverit vestimenta Job 27:16
praeparabit quidem sed iustus vestietur illis et argentum innocens dividet Job 27:17
aedificavit sicut tinea domum suam et sicut custos fecit umbraculum Job 27:18
dives cum dormierit nihil secum auferet aperit oculos suos et nihil inveniet Job 27:19
tollet eum ventus urens et auferet et velut turbo rapiet eum de loco suo Job 27:21
et mittet super eum et non parcet de manu eius fugiens fugiet Job 27:22
stringet super eum manus suas et sibilabit super illum intuens locum eius Job 27:23
habet argentum venarum suarum principia et auro locus est in quo conflatur Job 28:1
ferrum de terra tollitur et lapis solutus calore in aes vertitur Job 28:2
tempus posuit tenebris et universorum finem ipse considerat lapidem quoque caliginis et umbram mortis Job 28:3
dividit torrens a populo peregrinante eos quos oblitus est pes egentis hominum et invios Job 28:4
locus sapphyri lapides eius et glebae illius aurum Job 28:6
in petris rivos excidit et omne pretiosum vidit oculus eius Job 28:10
profunda quoque fluviorum scrutatus est et abscondita produxit in lucem Job 28:11
sapientia vero ubi invenitur et quis est locus intellegentiae Job 28:12
abyssus dicit non est in me et mare loquitur non est mecum Job 28:14
excelsa et eminentia non memorabuntur conparatione eius trahitur autem sapientia de occultis Job 28:18
unde ergo sapientia veniet et quis est locus intellegentiae Job 28:20
perditio et mors dixerunt auribus nostris audivimus famam eius Job 28:22
Deus intellegit viam eius et ipse novit locum illius Job 28:23
ipse enim fines mundi intuetur et omnia quae sub caelo sunt respicit Job 28:24
qui fecit ventis pondus et aquas adpendit mensura Job 28:25
quando ponebat pluviis legem et viam procellis sonantibus Job 28:26
tunc vidit illam et enarravit et praeparavit et investigavit Job 28:27
et dixit homini ecce timor Domini ipsa est sapientia et recedere a malo intellegentia Job 28:28
addidit quoque Iob adsumens parabolam suam et dixit Job 29:1
quando splendebat lucerna eius super caput meum et ad lumen eius ambulabam in tenebris Job 29:3
quando erat Omnipotens mecum et in circuitu meo pueri mei Job 29:5
quando lavabam pedes meos butyro et petra fundebat mihi rivos olei Job 29:6
quando procedebam ad portam civitatis et in platea parabant cathedram mihi Job 29:7
videbant me iuvenes et abscondebantur et senes adsurgentes stabant Job 29:8
principes cessabant loqui et digitum superponebant ori suo Job 29:9
vocem suam cohibebant duces et lingua eorum gutturi suo adherebat Job 29:10
auris audiens beatificabat me et oculus videns testimonium reddebat mihi Job 29:11
quod liberassem pauperem vociferantem et pupillum cui non esset adiutor Job 29:12
benedictio perituri super me veniebat et cor viduae consolatus sum Job 29:13
iustitia indutus sum et vestivit me sicut vestimento et diademate iudicio meo Job 29:14
oculus fui caeco et pes claudo Job 29:15
pater eram pauperum et causam quam nesciebam diligentissime investigabam Job 29:16
conterebam molas iniqui et de dentibus illius auferebam praedam Job 29:17
dicebamque in nidulo meo moriar et sicut palma multiplicabo dies Job 29:18
radix mea aperta est secus aquas et ros morabitur in messione mea Job 29:19
gloria mea semper innovabitur et arcus meus in manu mea instaurabitur Job 29:20
qui me audiebant expectabant sententiam et intenti tacebant ad consilium meum Job 29:21
verbis meis addere nihil audebant et super illos stillabat eloquium meum Job 29:22
expectabant me sicut pluviam et os suum aperiebant quasi ad imbrem serotinum Job 29:23
si quando ridebam ad eos non credebant et lux vultus mei non cadebat in terram Job 29:24
quorum virtus manuum erat mihi pro nihilo et vita ipsa putabantur indigni Job 30:2
egestate et fame steriles qui rodebant in solitudine squalentes calamitate et miseria Job 30:3
et mandebant herbas et arborum cortices et radix iuniperorum erat cibus eorum Job 30:4
in desertis habitabant torrentium et in cavernis terrae vel super glaream Job 30:6
qui inter huiuscemodi laetabantur et esse sub sentibus delicias conputabant Job 30:7
filii stultorum et ignobilium et in terra penitus non parentes Job 30:8
nunc in eorum canticum versus sum et factus sum eis proverbium Job 30:9
abominantur me et longe fugiunt a me et faciem meam conspuere non verentur Job 30:10
faretram enim suam aperuit et adflixit me et frenum posuit in os meum Job 30:11
ad dexteram orientis calamitatis meae ilico surrexerunt pedes meos subverterunt et oppresserunt quasi fluctibus semitis suis Job 30:12
dissipaverunt itinera mea insidiati sunt mihi et praevaluerunt et non fuit qui ferret auxilium Job 30:13
quasi rupto muro et aperta ianua inruerunt super me et ad meas miserias devoluti sunt Job 30:14
redactus sum in nihili abstulisti quasi ventus desiderium meum et velut nubes pertransiit salus mea Job 30:15
nunc autem in memet ipso marcescit anima mea et possident me dies adflictionis Job 30:16
nocte os meum perforatur doloribus et qui me comedunt non dormiunt Job 30:17
in multitudine eorum consumitur vestimentum meum et quasi capitio tunicae sic cinxerunt me Job 30:18
conparatus sum luto et adsimilatus favillae et cineri Job 30:19
clamo ad te et non exaudis me sto et non respicis me Job 30:20
mutatus es mihi in crudelem et in duritia manus tuae adversaris mihi Job 30:21
elevasti me et quasi super ventum ponens elisisti me valide Job 30:22
verumtamen non ad consumptionem eorum emittis manum tuam et si corruerint ipse salvabis Job 30:24
flebam quondam super eum qui adflictus erat et conpatiebatur anima mea pauperi Job 30:25
expectabam bona et venerunt mihi mala praestolabar lucem et eruperunt tenebrae Job 30:26
frater fui draconum et socius strutionum Job 30:29
cutis mea denigrata est super me et ossa mea aruerunt prae caumate Job 30:30
versa est in luctum cithara mea et organum meum in vocem flentium Job 30:31
quam enim partem haberet Deus in me desuper et hereditatem Omnipotens de excelsis Job 31:2
numquid non perditio est iniquo et alienatio operantibus iniustitiam Job 31:3
nonne ipse considerat vias meas et cunctos gressus meos dinumerat Job 31:4
si ambulavi in vanitate et festinavit in dolo pes meus Job 31:5
adpendat me in statera iusta et sciat Deus simplicitatem meam Job 31:6
si declinavit gressus meus de via et si secutum est oculos meos cor meum et in manibus meis adhesit macula Job 31:7
seram et alius comedat et progenies mea eradicetur Job 31:8
si deceptum est cor meum super mulierem et si ad ostium amici mei insidiatus sum Job 31:9
scortum sit alteri uxor mea et super illam incurventur alii Job 31:10
hoc enim nefas est et iniquitas maxima Job 31:11
ignis est usque ad perditionem devorans et omnia eradicans genimina Job 31:12
si contempsi subire iudicium cum servo meo et ancillae meae cum disceptarent adversum me Job 31:13
quid enim faciam cum surrexerit ad iudicandum Deus et cum quaesierit quid respondebo illi Job 31:14
numquid non in utero fecit me qui et illum operatus est et formavit in vulva unus Job 31:15
si negavi quod volebant pauperibus et oculos viduae expectare feci Job 31:16
si comedi buccellam meam solus et non comedit pupillus ex ea Job 31:17
quia ab infantia mea crevit mecum miseratio et de utero matris meae egressa est mecum Job 31:18
si despexi pereuntem eo quod non habuerit indumentum et absque operimento pauperem Job 31:19
si non benedixerunt mihi latera eius et de velleribus ovium mearum calefactus est Job 31:20
umerus meus a iunctura sua cadat et brachium meum cum suis ossibus confringatur Job 31:22
semper enim quasi tumentes super me fluctus timui Deum et pondus eius ferre non potui Job 31:23
si putavi aurum robur meum et obrizae dixi fiducia mea Job 31:24
si laetatus sum super multis divitiis meis et quia plurima repperit manus mea Job 31:25
si vidi solem cum fulgeret et lunam incedentem clare Job 31:26
et lactatum est in abscondito cor meum et osculatus sum manum meam ore meo Job 31:27
quae est iniquitas maxima et negatio contra Deum altissimum Job 31:28
si gavisus sum ad ruinam eius qui me oderat et exultavi quod invenisset eum malum Job 31:29
si abscondi quasi homo peccatum meum et celavi in sinu meo iniquitatem meam Job 31:33
si expavi ad multitudinem nimiam et despectio propinquorum terruit me et non magis tacui nec egressus sum ostium Job 31:34
quis mihi tribuat auditorem ut desiderium meum Omnipotens audiat et librum scribat ipse qui iudicat Job 31:35
ut in umero meo portem illum et circumdem illum quasi coronam mihi Job 31:36
per singulos gradus meos pronuntiabo illum et quasi principi offeram eum Job 31:37
si adversum me terra mea clamat et cum ipsa sulci eius deflent Job 31:38
si fructus eius comedi absque pecunia et animam agricolarum eius adflixi Job 31:39
pro frumento oriatur mihi tribulus et pro hordeo spina finita sunt verba Iob Job 31:40
et iratus indignatusque Heliu filius Barachel Buzites de cognatione Ram iratus est autem adversus Iob eo quod iustum se esse diceret coram Deo Job 32:2
sperabam enim quod aetas prolixior loqueretur et annorum multitudo doceret sapientiam Job 32:7
sed ut video spiritus est in hominibus et inspiratio Omnipotentis dat intellegentiam Job 32:8
et donec putabam vos aliquid dicere considerabam sed ut video non est qui arguere possit Iob et respondere ex vobis sermonibus eius Job 32:12
nihil locutus est mihi et ego non secundum vestros sermones respondebo illi Job 32:14
quoniam igitur expectavi et non sunt locuti steterunt nec responderunt ultra Job 32:16
respondebo et ego partem meam et ostendam scientiam meam Job 32:17
plenus sum enim sermonibus et coartat me spiritus uteri mei Job 32:18
loquar et respirabo paululum aperiam labia mea et respondebo Job 32:20
non accipiam personam viri et Deum homini non aequabo Job 32:21
nescio enim quamdiu subsistam et si post modicum tollat me factor meus Job 32:22
audi igitur Iob eloquia mea et omnes sermones meos ausculta Job 33:1
simplici corde meo sermones mei et sententiam labia mea puram loquentur Job 33:3
spiritus Dei fecit me et spiraculum Omnipotentis vivificavit me Job 33:4
si potes responde mihi et adversus faciem meam consiste Job 33:5
ecce et me sicut et te fecit Deus et de eodem luto ego quoque formatus sum Job 33:6
verumtamen miraculum meum non te terreat et eloquentia mea non sit tibi gravis Job 33:7
dixisti ergo in auribus meis et vocem verborum audivi Job 33:8
mundus sum ego absque delicto inmaculatus et non est iniquitas in me Job 33:9
semel loquitur Deus et secundo id ipsum non repetit Job 33:14
per somnium in visione nocturna quando inruit sopor super homines et dormiunt in lectulo Job 33:15
tunc aperit aures virorum et erudiens eos instruit disciplinam Job 33:16
ut avertat hominem ab his quae facit et liberet eum de superbia Job 33:17
eruens animam eius a corruptione et vitam illius ut non transeat in gladium Job 33:18
increpat quoque per dolorem in lectulo et omnia ossa eius marcescere facit Job 33:19
abominabilis ei fit in vita sua panis et animae illius cibus ante desiderabilis Job 33:20
tabescet caro eius et ossa quae tecta fuerant nudabuntur Job 33:21
adpropinquabit corruptioni anima eius et vita illius mortiferis Job 33:22
miserebitur eius et dicet libera eum et non descendat in corruptionem inveni in quo ei propitier Job 33:24
deprecabitur Deum et placabilis ei erit et videbit faciem eius in iubilo et reddet homini iustitiam suam Job 33:26
respiciet homines et dicet peccavi et vere deliqui et ut eram dignus non recepi Job 33:27
ut revocet animas eorum a corruptione et inluminet luce viventium Job 33:30
adtende Iob et audi me et tace dum ego loquar Job 33:31
quod si non habes audi me tace et docebo te sapientiam Job 33:33
audite sapientes verba mea et eruditi auscultate me Job 34:2
auris enim verba probat et guttur escas gustu diiudicat Job 34:3
iudicium eligamus nobis et inter nos videamus quid sit melius Job 34:4
quia dixit Iob iustus sum et Deus subvertit iudicium meum Job 34:5
qui graditur cum operantibus iniquitatem et ambulat cum viris impiis Job 34:8
ideo viri cordati audite me absit a Deo impietas et ab Omnipotente iniquitas Job 34:10
opus enim hominis reddet ei et iuxta vias singulorum restituet Job 34:11
si direxerit ad eum cor suum spiritum illius et flatum ad se trahet Job 34:14
deficiet omnis caro simul et homo in cinerem revertetur Job 34:15
si habes ergo intellectum audi quod dicitur et ausculta vocem eloquii mei Job 34:16
numquid qui non amat iudicium sanare potest et quomodo tu eum qui iustus est in tantum condemnas Job 34:17
subito morientur et in media nocte turbabuntur populi et pertransibunt et auferent violentum absque manu Job 34:20
oculi enim eius super vias hominum et omnes gressus eorum considerat Job 34:21
non sunt tenebrae et non est umbra mortis ut abscondantur ibi qui operantur iniquitatem Job 34:22
conteret multos innumerabiles et stare faciet alios pro eis Job 34:24
novit enim opera eorum et idcirco inducet noctem et conterentur Job 34:25
qui quasi de industria recesserunt ab eo et omnes vias eius intellegere noluerunt Job 34:27
ut pervenire facerent ad eum clamorem egeni et audiret vocem pauperum Job 34:28
ipso enim concedente pacem quis est qui condemnet ex quo absconderit vultum quis est qui contempletur eum et super gentem et super omnes homines Job 34:29
numquid a te Deus expetit eam quia displicuit tibi tu enim coepisti loqui et non ego quod si quid nosti melius loquere Job 34:33
viri intellegentes loquantur mihi et vir sapiens audiat me Job 34:34
Iob autem stulte locutus est et verba illius non sonant disciplinam Job 34:35
quia addit super peccata sua blasphemiam inter nos interim constringatur et tunc ad iudicium provocet sermonibus suis Deum Job 34:37
itaque ego respondebo sermonibus tuis et amicis tuis tecum Job 35:4
suspice caelum et intuere et contemplare aethera quod altior te sit Job 35:5
si peccaveris quid ei nocebis et si multiplicatae fuerint iniquitates tuae quid facies contra eum Job 35:6
homini qui similis tui est nocebit impietas tua et filium hominis adiuvabit iustitia tua Job 35:8
propter multitudinem calumniatorum clamabunt et heiulabunt propter vim brachii tyrannorum Job 35:9
et non dixit ubi est Deus qui fecit me qui dedit carmina in nocte Job 35:10
qui docet nos super iumenta terrae et super volucres caeli erudit nos Job 35:11
ibi clamabunt et non exaudiet propter superbiam malorum Job 35:12
non ergo frustra audiet Deus et Omnipotens singulorum causas intuebitur Job 35:13
etiam cum dixeris non considerat iudicare coram eo et expecta eum Job 35:14
ergo Iob frustra aperit os suum et absque scientia verba multiplicat Job 35:16
sustine me paululum et indicabo tibi adhuc enim habeo quod pro Deo loquar Job 36:2
repetam scientiam meam a principio et operatorem meum probabo iustum Job 36:3
vere enim absque mendacio sermones mei et perfecta scientia probabitur tibi Job 36:4
Deus potentes non abicit cum et ipse sit potens Job 36:5
sed non salvat impios et iudicium pauperibus tribuit Job 36:6
non aufert a iusto oculos suos et reges in solio conlocat in perpetuum et illi eriguntur Job 36:7
et si fuerint in catenis et vinciantur funibus paupertatis Job 36:8
indicabit eis opera eorum et scelera eorum quia violenti fuerint Job 36:9
revelabit quoque aurem eorum ut corripiat et loquetur ut revertantur ab iniquitate Job 36:10
si audierint et observaverint conplebunt dies suos in bono et annos suos in gloria Job 36:11
si autem non audierint transibunt per gladium et consumentur in stultitia Job 36:12
simulatores et callidi provocant iram Dei neque clamabunt cum vincti fuerint Job 36:13
morietur in tempestate anima eorum et vita eorum inter effeminatos Job 36:14
eripiet pauperem de angustia sua et revelabit in tribulatione aurem eius Job 36:15
igitur salvabit te de ore angusto latissime et non habentis fundamentum subter se requies autem mensae tuae erit plena pinguedine Job 36:16
depone magnitudinem tuam absque tribulatione et omnes robustos fortitudine Job 36:19
ecce Deus excelsus in fortitudine sua et nullus ei similis in legislatoribus Job 36:22
qui aufert stillas pluviae et effundit imbres ad instar gurgitum Job 36:27
et fulgurare lumine suo desuper cardines quoque maris operiet Job 36:30
per haec enim iudicat populos et dat escas multis mortalibus Job 36:31
in manibus abscondit lucem et praecipit ei ut rursus adveniat Job 36:32
adnuntiat de ea amico suo quod possessio eius sit et ad eam possit ascendere Job 36:33
super hoc expavit cor meum et emotum est de loco suo Job 37:1
audite auditionem in terrore vocis eius et sonum de ore illius procedentem Job 37:2
subter omnes caelos ipse considerat et lumen illius super terminos terrae Job 37:3
post eum rugiet sonitus tonabit voce magnitudinis suae et non investigabitur cum audita fuerit vox eius Job 37:4
tonabit Deus in voce sua mirabiliter qui facit magna et inscrutabilia Job 37:5
qui praecipit nivi ut descendat in terram et hiemis pluviis et imbri fortitudinis suae Job 37:6
ingredietur bestia latibulum et in antro suo morabitur Job 37:8
ab interioribus egreditur tempestas et ab Arcturo frigus Job 37:9
flante Deo concrescit gelu et rursum latissimae funduntur aquae Job 37:10
frumentum desiderat nubes et nubes spargunt lumen suum Job 37:11
ausculta haec Iob sta et considera miracula Dei Job 37:14
numquid nosti semitas nubium magnas et perfectas scientias Job 37:16
at nunc non vident lucem subito aer cogitur in nubes et ventus transiens fugabit eas Job 37:21
ab aquilone aurum venit et ad Deum formidolosa laudatio Job 37:22
digne eum invenire non possumus magnus fortitudine et iudicio et iustitia et enarrari non potest Job 37:23
ideo timebunt eum viri et non audebunt contemplari omnes qui sibi videntur esse sapientes Job 37:24
accinge sicut vir lumbos tuos interrogabo te et responde mihi Job 38:3
cum me laudarent simul astra matutina et iubilarent omnes filii Dei Job 38:7
cum ponerem nubem vestimentum eius et caligine illud quasi pannis infantiae obvolverem Job 38:9
circumdedi illud terminis meis et posui vectem et ostia Job 38:10
et dixi usque huc venies et non procedes amplius et hic confringes tumentes fluctus tuos Job 38:11
numquid post ortum tuum praecepisti diluculo et ostendisti aurorae locum suum Job 38:12
et tenuisti concutiens extrema terrae et excussisti impios ex ea Job 38:13
restituetur ut lutum signaculum et stabit sicut vestimentum Job 38:14
auferetur ab impiis lux sua et brachium excelsum confringetur Job 38:15
numquid ingressus es profunda maris et in novissimis abyssis deambulasti Job 38:16
numquid apertae tibi sunt portae mortis et ostia tenebrosa vidisti Job 38:17
in qua via habitet lux et tenebrarum quis locus sit Job 38:19
ut ducas unumquodque ad terminos suos et intellegas semitas domus eius Job 38:20
sciebas tunc quod nasciturus esses et numerum dierum tuorum noveras Job 38:21
quae praeparavi in tempus hostis in diem pugnae et belli Job 38:23
quis dedit vehementissimo imbri cursum et viam sonantis tonitrui Job 38:25
ut impleret inviam et desolatam et produceret herbas virentes Job 38:27
de cuius utero egressa est glacies et gelu de caelo quis genuit Job 38:29
in similitudinem lapidis aquae durantur et superficies abyssi constringitur Job 38:30
numquid producis luciferum in tempore suo et vesperum super filios terrae consurgere facis Job 38:32
numquid nosti ordinem caeli et pones rationem eius in terra Job 38:33
numquid elevabis in nebula vocem tuam et impetus aquarum operiet te Job 38:34
numquid mittes fulgura et ibunt et revertentia dicent tibi adsumus Job 38:35
quis enarravit caelorum rationem et concentum caeli quis dormire faciet Job 38:37
quando fundebatur pulvis in terram et glebae conpingebantur Job 38:38
numquid capies leaenae praedam et animam catulorum eius implebis Job 38:39
quando cubant in antris et in specubus insidiantur Job 38:40
dinumerasti menses conceptus earum et scisti tempus partus earum Job 39:2
incurvantur ad fetum et pariunt et rugitus emittunt Job 39:3
separantur filii earum pergunt ad pastum egrediuntur et non revertuntur ad eas Job 39:4
quis dimisit onagrum liberum et vincula eius quis solvit Job 39:5
cui dedi in solitudine domum et tabernacula eius in terra salsuginis Job 39:6
circumspicit montes pascuae suae et virentia quaeque perquirit Job 39:8
numquid fiduciam habebis in magna fortitudine eius et derelinques ei labores tuos Job 39:11
numquid credes ei quoniam reddat sementem tibi et aream tuam congreget Job 39:12
pinna strutionum similis est pinnis herodii et accipitris Job 39:13
cum tempus fuerit in altum alas erigit deridet equitem et ascensorem eius Job 39:18
super ipsum sonabit faretra vibrabit hasta et clypeus Job 39:23
fervens et fremens sorbet terram nec reputat tubae sonare clangorem Job 39:24
ubi audierit bucinam dicet va procul odoratur bellum exhortationem ducum et ululatum exercitus Job 39:25
aut ad praeceptum tuum elevabitur aquila et in arduis ponet nidum suum Job 39:27
in petris manet et in praeruptis silicibus commoratur atque inaccessis rupibus Job 39:28
inde contemplatur escam et de longe oculi eius prospiciunt Job 39:29
pulli eius lambent sanguinem et ubicumque cadaver fuerit statim adest Job 39:30
et adiecit Dominus et locutus est ad Iob Job 40:1
unum locutus sum quod utinam non dixissem et alterum quibus ultra non addam Job 40:5
accinge sicut vir lumbos tuos interrogabo te et indica mihi Job 40:7
numquid irritum facies iudicium meum et condemnabis me ut tu iustificeris Job 40:8
et si habes brachium sicut Deus et si voce simili tonas Job 40:9
circumda tibi decorem et in sublime erigere et esto gloriosus et speciosis induere vestibus Job 40:10
disperge superbos furore tuo et respiciens omnem arrogantem humilia Job 40:11
respice cunctos superbos et confunde eos et contere impios in loco suo Job 40:12
absconde eos in pulvere simul et facies eorum demerge in foveam Job 40:13
et ego confitebor quod salvare te possit dextera tua Job 40:14
fortitudo eius in lumbis eius et virtus illius in umbilicis ventris eius Job 40:16
sub umbra dormit in secreto calami et locis humentibus Job 40:21
ecce absorbebit fluvium et non mirabitur habet fiduciam quod influat Iordanis in os eius Job 40:23
in oculis eius quasi hamo capiet eum et in sudibus perforabit nares eius Job 40:24
an extrahere poteris Leviathan hamo et fune ligabis linguam eius Job 41:1
numquid pones circulum in naribus eius et armilla perforabis maxillam eius Job 41:2
numquid feriet tecum pactum et accipies eum servum sempiternum Job 41:4
numquid implebis sagenas pelle eius et gurgustium piscium capite illius Job 41:7
ecce spes eius frustrabitur eum et videntibus cunctis praecipitabitur Job 41:9
non parcam ei et verbis potentibus et ad deprecandum conpositis Job 41:12
quis revelavit faciem indumenti eius et in medium oris eius quis intrabit Job 41:13
corpus illius quasi scuta fusilia et conpactum squamis se prementibus Job 41:15
una uni coniungitur et ne spiraculum quidem incedit per eas Job 41:16
una alteri adherebunt et tenentes se nequaquam separabuntur Job 41:17
sternutatio eius splendor ignis et oculi eius ut palpebrae diluculi Job 41:18
halitus eius prunas ardere facit et flamma de ore eius egreditur Job 41:21
in collo eius morabitur fortitudo et faciem eius praecedet egestas Job 41:22
membra carnium eius coherentia sibi mittet contra eum fulmina et ad locum alium non ferentur Job 41:23
cor eius indurabitur quasi lapis et stringetur quasi malleatoris incus Job 41:24
cum sublatus fuerit timebunt angeli et territi purgabuntur Job 41:25
reputabit enim quasi paleas ferrum et quasi lignum putridum aes Job 41:27
quasi stipulam aestimabit malleum et deridebit vibrantem hastam Job 41:29
scio quia omnia potes et nulla te latet cogitatio Job 42:2
quis est iste qui celat consilium absque scientia ideo insipienter locutus sum et quae ultra modum excederent scientiam meam Job 42:3
audi et ego loquar interrogabo et ostende mihi Job 42:4
idcirco ipse me reprehendo et ago paenitentiam in favilla et cinere Job 42:6
postquam autem locutus est Dominus verba haec ad Iob dixit ad Eliphaz Themaniten iratus est furor meus in te et in duos amicos tuos quoniam non estis locuti coram me rectum sicut servus meus Iob Job 42:7
sumite igitur vobis septem tauros et septem arietes et ite ad servum meum Iob et offerte holocaustum pro vobis Iob autem servus meus orabit pro vobis faciem eius suscipiam ut non vobis inputetur stultitia neque enim locuti estis ad me recta sicut servus meus Iob Job 42:8
abierunt ergo Eliphaz Themanites et Baldad Suites et Sophar Naamathites et fecerunt sicut locutus fuerat ad eos Dominus et suscepit Dominus faciem Iob Job 42:9
Dominus quoque conversus est ad paenitentiam Iob cum oraret ille pro amicis suis et addidit Dominus omnia quaecumque fuerant Iob duplicia Job 42:10
venerunt autem ad eum omnes fratres sui et universae sorores suae et cuncti qui noverant eum prius et comederunt cum eo panem in domo eius et moverunt super eum caput et consolati sunt eum super omni malo quod intulerat Dominus super eum et dederunt ei unusquisque ovem unam et inaurem auream unam Job 42:11
Dominus autem benedixit novissimis Iob magis quam principio eius et facta sunt ei quattuordecim milia ovium et sex milia camelorum et mille iuga boum et mille asinae Job 42:12
et fuerunt ei septem filii et filiae tres Job 42:13
et vocavit nomen unius Diem et nomen secundae Cassia et nomen tertiae Cornu stibii Job 42:14
vixit autem Iob post haec centum quadraginta annis et vidit filios suos et filios filiorum suorum usque ad quartam generationem Job 42:16
et mortuus est senex et plenus dierum Job 42:17
beatus vir qui non abiit in consilio impiorum et in via peccatorum non stetit in cathedra derisorum non sedit Ps. 1:1
sed in lege Domini voluntas eius et in lege eius meditabitur die ac nocte Ps. 1:2
et erit tamquam lignum transplantatum iuxta rivulos aquarum quod fructum suum dabit in tempore suo et folium eius non defluet et omne quod fecerit prosperabitur Ps. 1:3
quoniam novit Dominus viam iustorum et iter impiorum peribit Ps. 1:6
quare turbabuntur gentes et tribus meditabuntur inania Ps. 2:1
consurgent reges terrae et principes tractabunt pariter adversum Dominum et adversum christum eius Ps. 2:2
disrumpamus vincula eorum et proiciamus a nobis laqueos eorum Ps. 2:3
tunc loquetur ad eos in ira sua et in furore suo conturbabit eos Ps. 2:5
postula a me et dabo tibi gentes hereditatem tuam et possessionem tuam terminos terrae Ps. 2:8
servite Domino in timore et exultate in tremore Ps. 2:11
adorate pure ne forte irascatur et pereatis de via cum exarserit post paululum furor eius beati omnes qui sperant in eum Ps. 2:12
tu autem Domine clipeus circa me gloria mea et exaltans caput meum Ps. 3:3
voce mea ad Dominum clamabo et exaudiet me de monte sancto suo semper Ps. 3:4
ego dormivi et soporatus sum evigilavi quia Dominus sustentavit me Ps. 3:5
invocante me exaudi me Deus iustitiae meae in tribulatione dilatasti mihi miserere mei et exaudi orationem meam Ps. 4:1
et cognoscite quoniam mirabilem reddidit Dominus sanctum suum Dominus exaudiet cum clamavero ad eum Ps. 4:3
irascimini et nolite peccare loquimini in cordibus vestris super cubilia vestra et tacete semper Ps. 4:4
sacrificate sacrificium iustitiae et fidite in Domino multi dicunt quis ostendit nobis bonum Ps. 4:5
in tempore frumentum et vinum eorum multiplicata sunt Ps. 4:7
in pace simul requiescam et dormiam quia tu Domine specialiter securum habitare fecisti me Ps. 4:8
rex meus et Deus meus Ps. 5:2
mane praeparabor ad te et contemplabor quoniam non es deus volens iniquitatem tu Ps. 5:4
odisti omnes operantes iniquitatem perdes loquentes mendacium virum sanguinum et dolosum abominabitur Dominus Ps. 5:6
et laetentur omnes qui sperant in te in perpetuum laudabunt et proteges eos et laetabuntur in te qui diligunt nomen tuum Ps. 5:11
et anima mea turbata est valde et tu Domine usquequo Ps. 6:3
confundantur et conturbentur vehementer omnes inimici mei revertantur et confundantur subito Ps. 6:10
Domine Deus meus in te speravi salva me ab omnibus persequentibus me et libera me Ps. 7:1
ne forte capiat ut leo animam meam laceret et non sit qui eruat Ps. 7:2
si reddidi retribuentibus mihi malum et dimisi hostes meos vacuos Ps. 7:4
persequatur inimicus animam meam et adprehendat et conculcet in terra vitam meam et gloriam meam in pulverem conlocet semper Ps. 7:5
surge Domine in furore tuo elevare indignans super hostes meos et consurge ad me iudicio quod mandasti Ps. 7:6
et congregatio tribuum circumdet te et pro hac in altum revertere Ps. 7:7
Dominus iudicabit populos iudica me Domine secundum iustitiam meam et secundum simplicitatem meam quae est in me Ps. 7:8
consumatur malum iniquorum et confirmetur iustitia probator cordis et renum Deus iustus Ps. 7:9
Deus iudex iustus et fortis comminans tota die Ps. 7:11
non convertenti gladium suum acuet arcum suum tetendit et paravit illum Ps. 7:12
et in ipso praeparavit vasa mortis sagittas suas ad conburendum operatus est Ps. 7:13
ecce parturit iniquitatem et concepto dolore peperit mendacium Ps. 7:14
lacum aperuit et effodit eum et incidet in interitum quem operatus est Ps. 7:15
revertetur dolor suus in caput eius et super verticem eius iniquitas sua descendet Ps. 7:16
confitebor Domino secundum iustitiam eius et cantabo nomini Domini altissimi Ps. 7:17
ex ore infantium et lactantium perfecisti laudem propter adversarios meos ut quiescat inimicus et ultor Ps. 8:2
videbo enim caelos tuos opera digitorum tuorum lunam et stellas quae fundasti Ps. 8:3
minues eum paulo minus a Deo gloria et decore coronabis eum Ps. 8:5
cuncta posuisti sub pedibus eius oves et armenta omnia insuper et animalia agri Ps. 8:7
aves caeli et pisces maris qui pertranseunt semitas ponti Ps. 8:8
laetabor et gaudebo in te canam nomini tuo Altissimi Ps. 9:2
cum ceciderint inimici mei retrorsum et corruerint et perierint a facie tua Ps. 9:3
fecisti enim iudicium meum et causam meam sedisti super solium iudex iustitiae Ps. 9:4
increpuisti gentes periit impius nomen eorum delisti in sempiternum et iugiter Ps. 9:5
conpletae sunt solitudines in finem et civitates subvertisti periit memoria eorum cum ipsis Ps. 9:6
et ipse iudicat orbem in iustitia iudicat populos in aequitatibus Ps. 9:8
et erit Dominus elevatio oppresso elevatio oportuna in angustia Ps. 9:9
et confident in te qui noverunt nomen tuum quoniam non dereliquisti quaerentes te Domine Ps. 9:10
quia laudavit impius desiderium animae suae et avarus adplaudens sibi Ps. 10:3
loquitur in corde suo non movebor in generatione et generatione ero sine malo Ps. 10:6
maledictione os eius plenum est et dolis et avaritia sub lingua eius dolor et iniquitas Ps. 10:7
et confractum subiciet et inruet viribus suis valenter Ps. 10:10
vides quia tu laborem et furorem respicis ut detur in manu tua tibi relinquuntur fortes tui pupillo tu es factus adiutor Ps. 10:14
contere brachium impii et maligni quaeres impietatem eius et non invenies Ps. 10:15
Dominus rex saeculi et aeternitatis perierunt gentes de terra eius Ps. 10:16
ut iudices pupillum et oppressum et nequaquam ultra superbiat homo de terra Ps. 10:18
Dominus iustum probat impium autem et diligentem iniquitatem odit anima eius Ps. 11:5
pluet super peccatores laqueos ignis et sulphur et spiritus tempestatum pars calicis eorum Ps. 11:6
frustra loquuntur unusquisque proximo suo labium subdolum in corde et corde locuti sunt Ps. 12:2
propter vastitatem inopum et gemitum pauperum nunc consurgam dicit Dominus ponam in salutari auxilium eorum Ps. 12:5
dixit stultus in corde suo non est Deus corrupti sunt et abominabiles facti sunt studiose non est qui faciat bonum Ps. 14:1
quis dabit de Sion salutem Israhel quando reduxerit Dominus captivitatem populi sui exultabit Iacob et laetabitur Israhel Ps. 14:7
Domine quis peregrinabitur in tentorio tuo et quis habitabit in monte sancto tuo Ps. 15:1
qui ingreditur sine macula et operatur iustitiam Ps. 15:2
loquiturque veritatem in corde suo qui non est facilis in lingua sua neque fecit amico suo malum et obprobrium non sustinuit super vicino suo Ps. 15:3
dispicitur oculis eius inprobus timentes autem Dominum glorificat iurat ut se adfligat et non mutat Ps. 15:4
pecuniam suam non dedit ad usuram et munera adversum innoxium non accepit qui facit haec non movebitur in aeternum Ps. 15:5
sanctis qui in terra sunt et magnificis omnis voluntas mea in eis Ps. 16:3
Dominus pars hereditatis meae et calicis mei tu possessor sortis meae Ps. 16:5
lineae ceciderunt mihi in pulcherrimis et hereditas speciosissima mea est Ps. 16:6
benedicam Domino qui dedit consilium mihi insuper et noctibus erudierunt me renes mei Ps. 16:7
propterea laetatum est cor meum et exultavit gloria mea et caro mea habitavit confidenter Ps. 16:9
probasti cor meum visitasti nocte conflasti me et non invenisti Ps. 17:3
sustenta gressus meos in callibus tuis et non labentur vestigia mea Ps. 17:5
adipe suo concluserunt et ore locuti sunt superbe Ps. 17:10
similitudo eius quasi leonis desiderantis praedam et quasi catuli leonis sedentis in absconditis Ps. 17:12
a viris manus tuae Domine qui mortui sunt in profundo quorum pars in vita et quorum de absconditis tuis replesti ventrem qui satiabuntur filiis et dimittent reliquias suas parvulis eorum Ps. 17:14
Domine petra mea et robur meum et salvator meus Deus meus fortis meus sperabo in eo scutum meum et cornu salutis meae susceptor meus Ps. 18:2
laudatum invocabo Dominum et ab inimicis meis salvus ero Ps. 18:3
circumdederunt me funes mortis et torrentes diabuli terruerunt me Ps. 18:4
in tribulatione mea invocabo Dominum et ad Deum meum clamabo exaudiet de templo suo vocem meam et clamor meus ante faciem eius veniet in aures eius Ps. 18:6
commota est et contremuit terra et fundamenta montium concussa sunt et conquassata quoniam iratus est Ps. 18:7
ascendit fumus de furore eius et ignis ex ore eius devorans carbones incensi sunt ab eo Ps. 18:8
inclinavit caelos et descendit et caligo sub pedibus eius Ps. 18:9
et ascendit super cherub et volavit super pinnas venti Ps. 18:10
prae fulgore in conspectu eius nubes transierunt grando et carbones ignis Ps. 18:12
et intonuit de caelo Dominus et Altissimus dedit vocem suam grandinem et carbones ignis Ps. 18:13
et emisit sagittas suas et dissipavit eos fulgora multiplicavit et conturbavit illos Ps. 18:14
et apparuerunt effusiones aquarum et revelata sunt fundamenta orbis ab increpatione tua Domine ab inspiratione spiritus furoris tui Ps. 18:15
misit de alto et accepit me extraxit me de aquis multis Ps. 18:16
liberavit me de inimicis meis potentissimis et de his qui oderant me quoniam robustiores me erant Ps. 18:17
praevenerunt me in die adflictionis meae et factus est Dominus firmamentum meum Ps. 18:18
et eduxit me in latitudinem liberavit me quia placuit ei Ps. 18:19
retribuit mihi Dominus secundum iustitiam meam et secundum munditiam manuum mearum reddidit mihi Ps. 18:20
quia custodivi vias Domini et non egi impie a Deo meo Ps. 18:21
omnia enim iudicia eius in conspectu meo et praecepta eius non amovi a me Ps. 18:22
et fui inmaculatus cum eo et custodivi me ab iniquitate mea Ps. 18:23
et restituit Dominus mihi secundum iustitiam meam et secundum munditiam manuum mearum in conspectu oculorum eius Ps. 18:24
cum electo electus eris et cum perverso pervertes Ps. 18:26
quia tu populum pauperem salvabis et oculos excelsos humiliabis Ps. 18:27
in te enim curram accinctus et in Deo meo transiliam murum Ps. 18:29
quis est deus praeter Dominum et quis fortis praeter Deum nostrum Ps. 18:31
Deus qui accingit me fortitudine et posuit inmaculatam viam meam Ps. 18:32
coaequans pedes meos cervis et super excelsa statuens me Ps. 18:33
docens manus meas ad proelium et conponens quasi arcum aereum brachia mea Ps. 18:34
dedisti mihi clipeum salutis tuae et dextera tua confortavit me et mansuetudo tua multiplicavit me Ps. 18:35
dilatabis gressus meos subtus me et non deficient tali mei Ps. 18:36
persequar inimicos meos et adprehendam et non revertar donec consumam eos Ps. 18:37
caedam eos et non poterunt surgere cadent sub pedibus meis Ps. 18:38
inimicorum meorum dedisti mihi dorsum et odientes me disperdidisti Ps. 18:40
clamabunt et non erit qui salvet ad Dominum et non exaudiet eos Ps. 18:41
filii alieni mentientur mihi filii alieni defluent et contrahentur in angustiis suis Ps. 18:45
vivit Dominus et benedictus Deus meus et exaltabitur Deus salutis meae Ps. 18:46
Deus qui das vindictas mihi et congregas populos sub me qui servas me ab inimicis meis Ps. 18:47
et a resistentibus mihi elevas me a viro iniquo libera me Ps. 18:48
propterea confitebor tibi in gentibus Domine et nomini tuo cantabo Ps. 18:49
magnificanti salutes regis sui et facienti misericordiam christo suo David et semini eius usque in aeternum Ps. 18:50
caeli enarrant gloriam Dei et opus manus eius adnuntiat firmamentum Ps. 19:1
dies diei eructat verbum et nox nocti indicat scientiam Ps. 19:2
non est sermo et non sunt verba quibus non audiatur vox eorum Ps. 19:3
in universam terram exivit sonus eorum et in finibus orbis verba eorum Ps. 19:4
soli posuit tabernaculum in eis et ipse quasi sponsus procedens de thalamo suo exultavit ut fortis ad currendam viam Ps. 19:5
a summitate caeli egressus eius et cursus eius usque ad summitatem illius nec est qui se abscondat a calore eius Ps. 19:6
desiderabilia super aurum et lapidem pretiosum multum et dulciora super mel et favum redundantem Ps. 19:10
unde et servus tuus docebit ea in custodiendis eis fructus multus Ps. 19:11
a superbis quoque libera servum tuum si non fuerint dominati mei tunc inmaculatus ero et mundabor a delicto maximo Ps. 19:13
sint placentes sermones oris mei meditatio cordis mei in conspectu tuo Domine fortitudo mea et redemptor meus Ps. 19:14
mittat tibi auxilium de sancto et de Sion roboret te Ps. 20:2
memor sit omnis sacrificii tui et holocaustum tuum pingue fiat semper Ps. 20:3
det tibi secundum cor tuum et omnem voluntatem tuam impleat Ps. 20:4
laudabimus in salutari tuo et in nomine Dei nostri ducemus choros Ps. 20:5
hii in curribus et hii in equis nos autem nominis Domini Dei nostri recordabimur Ps. 20:7
ipsi incurvati sunt et ceciderunt nos autem resurreximus et erecti sumus Ps. 20:8
Domine in fortitudine tua laetabitur rex et in salutari tuo exultabit vehementer Ps. 21:1
desiderium cordis eius dedisti ei et voluntate labiorum eius non fraudasti eum semper Ps. 21:2
vitam petivit te et dedisti ei longitudinem dierum in saeculum et in aeternum Ps. 21:4
magna gloria eius in salutari tuo gloriam et decorem pones super eum Ps. 21:5
pones enim eum benedictionem sempiternam et hilarabis eum laetitia apud vultum tuum Ps. 21:6
quia rex confidet in Domino et in misericordia Excelsi non decipietur Ps. 21:7
pones eos ut clibanum ignis in tempore vultus tui Dominus in furore suo praecipitabit eos et devorabit eos ignis Ps. 21:9
fructum eorum de terra perdes et semen eorum de filiis hominum Ps. 21:10
exaltare Domine in fortitudine tua cantabimus et psallemus fortitudines tuas Ps. 21:13
Deus meus clamabo per diem et non exaudies et nocte nec est silentium mihi Ps. 22:2
et tu sancte habitator Laus Israhel Ps. 22:3
in te confisi sunt patres nostri confisi sunt et salvasti eos Ps. 22:4
ad te clamaverunt et salvati sunt in te confisi sunt et non sunt confusi Ps. 22:5
ego autem sum vermis et non homo obprobrium hominum et dispectio plebis Ps. 22:6
aperuerunt super me os suum quasi leo capiens et rugiens Ps. 22:13
sicut aqua effusus sum et separata sunt omnia ossa mea factum est cor meum sicut cera liquefacta in medio ventris mei Ps. 22:14
aruit velut testa fortitudo mea et lingua mea adhesit palato meo et in pulverem mortis detraxisti me Ps. 22:15
circumdederunt me venatores concilium pessimorum vallavit me vinxerunt manus meas et pedes meos Ps. 22:16
diviserunt vestimenta mea sibi et super vestimentum meum miserunt sortem Ps. 22:18
salva me ex ore leonis et de cornibus unicornium exaudi me Ps. 22:21
et metuite eum universum semen Israhel quoniam non dispexit neque contempsit modestiam pauperis et non abscondit faciem suam ab eo et cum clamaret ad eum audivit Ps. 22:24
comedent mites et saturabuntur laudabunt Dominum quaerentes eum vivet cor vestrum in sempiternum Ps. 22:26
recordabuntur et convertentur ad Dominum omnes fines terrae et adorabunt coram eo universae cognationes gentium Ps. 22:27
quia Domini est regnum et dominabitur gentibus Ps. 22:28
comederunt et adoraverunt omnes pingues terrae ante faciem eius curvabunt genu universi qui descendunt in pulverem Ps. 22:29
et anima eius ipsi vivet semen serviet ei Ps. 22:30
narrabitur Domino in generatione venient et adnuntiabunt iustitias eius populo qui nascetur quas fecit Ps. 22:31
sed et si ambulavero in valle mortis non timebo malum quoniam tu mecum es virga tua et baculus tuus ipsa consolabuntur me Ps. 23:4
sed et benignitas et misericordia subsequetur me omnibus diebus vitae meae et habitabo in domo Domini in longitudine dierum Ps. 23:6
Domini est terra et plenitudo eius orbis et habitatores eius Ps. 24:1
quia ipse super maria fundavit eum et super flumina stabilivit illum Ps. 24:2
quis ascendet in montem Domini et quis stabit in loco sancto eius Ps. 24:3
innocens manibus et mundo corde qui non exaltavit frustra animam suam et non iuravit dolose Ps. 24:4
accipiet benedictionem a Domino et iustitiam a Deo salutari suo Ps. 24:5
levate portae capita vestra et elevamini ianuae sempiternae et ingrediatur rex gloriae Ps. 24:7
quis est iste rex gloriae Dominus fortis et potens Dominus fortis in proelio Ps. 24:8
levate portae capita vestra et erigite ianuae sempiternae et ingrediatur rex gloriae Ps. 24:9
ne laetentur inimici mei sed et universi qui sperant in te non confundantur Ps. 25:3
deduc me in veritate tua et doce me quia tu Deus salvator meus te expectavi tota die Ps. 25:5
recordare miserationum tuarum Domine et misericordiarum tuarum quia ex sempiterno sunt Ps. 25:6
peccatorum adulescentiae meae et scelerum meorum ne memineris secundum misericordiam tuam recordare mei propter bonitatem tuam Domine Ps. 25:7
bonus et rectus Dominus propterea docebit peccatores in via Ps. 25:8
deducet mansuetos in iudicio et docebit modestos viam suam Ps. 25:9
omnes semitae Domini misericordia et veritas his qui custodiunt pactum eius et testificationem eius Ps. 25:10
anima eius in bono commorabitur et semen eius hereditabit terram Ps. 25:13
secretum Domini timentibus eum et pactum suum ostendet eis Ps. 25:14
respice in me et miserere mei quoniam solus et pauper sum ego Ps. 25:16
vide adflictionem meam et laborem meum et porta omnia peccata mea Ps. 25:18
vide inimicos meos quia multiplicati sunt et odio iniquo oderunt me Ps. 25:19
custodi animam meam et libera me non confundar quia speravi in te Ps. 25:20
simplicitas et aequitas servabunt me quia expectavi te Ps. 25:21
iudica me Deus quoniam ego in simplicitate mea ambulavi et in Domino confidens non deficiam Ps. 26:1
proba me Domine et tempta me ure renes meos et cor meum Ps. 26:2
quia misericordia tua in conspectu oculorum meorum est et ambulabo in veritate tua Ps. 26:3
non sedi cum viris vanitatis et cum superbis non ingrediar Ps. 26:4
odivi ecclesiam pessimorum et cum iniquis non sedebo Ps. 26:5
lavabo in innocentia manus meas et circuibo altare tuum Domine Ps. 26:6
ut clara voce praedicem laudem et narrem omnia mirabilia tua Ps. 26:7
Domine dilexi habitaculum domus tuae et locum tabernaculi gloriae tuae Ps. 26:8
in quorum manibus scelus est et dextera eorum repleta est muneribus Ps. 26:10
ego autem in simplicitate mea gradiar redime me et miserere mei Ps. 26:11
Dominus lux mea et salutare meum quem timebo Dominus fortitudo vitae meae quem formidabo Ps. 27:1
cum adpropinquarent mihi maligni ut comederent carnem meam hostes mei et inimici mei ipsi inpigerunt et ceciderunt Ps. 27:2
unum petivi a Domino hoc requiram ut habitem in domo Domini omnibus diebus vitae meae ut videam pulchritudinem Domini et adtendam templum eius Ps. 27:4
in petra exaltabit me nunc quoque exaltabit caput meum super inimicos meos qui sunt in circuitu meo et immolabo in tabernaculo eius hostias iubili cantabo et psallam Domino Ps. 27:6
audi Domine vocem meam invocantis miserere mei et exaudi me Ps. 27:7
tibi dixit cor meum quaesivit vultus meus faciem tuam Domine et requiram Ps. 27:8
ne abscondas faciem tuam a me ne declines in furore tuo a servo tuo auxilium meum fuisti ne derelinquas me et ne dimittas me Deus salvator meus Ps. 27:9
pater enim meus et mater mea dereliquerunt me Dominus autem collegit me Ps. 27:10
ostende mihi Domine viam tuam et deduc me in semita recta propter insidiatores meos Ps. 27:11
ne tradas me Domine animae tribulantium me quoniam surrexerunt contra me testes falsi et apertum mendacium Ps. 27:12
expecta Dominum confortare et roboretur cor tuum et sustine Dominum Ps. 27:14
ne trahas me cum impiis et cum operantibus iniquitatem qui loquuntur pacem cum amicis suis et est malum in corde eorum Ps. 28:3
da eis secundum opus suum et secundum malum adinventionum suarum iuxta opus manuum suarum da eis redde retributionem suam illis Ps. 28:4
quoniam non intellegunt opera Domini et opus manuum eius destrues eos et non aedificabis Ps. 28:5
Dominus fortitudo mea et scutum meum in ipso confisum est cor meum et habui adiutorium gavisum est cor meum et in cantico meo confitebor illi Ps. 28:7
Dominus fortitudo mea et robur salutarium christi sui est Ps. 28:8
salva populum tuum et benedic hereditati tuae et pasce eos et subleva eos usque in sempiternum Ps. 28:9
adferte Domino gloriam et imperium adferte Domino gloriam nomini eius adorate Dominum in decore sancto Ps. 29:2
vox Domini confringentis cedros et confringet Dominus cedros Libani Ps. 29:5
et disperget eas quasi vitulus Libani et Sarion quasi filius rinocerotis Ps. 29:6
vox Domini obsetricans cervis et revelans saltus et in templo eius omnis loquetur gloriam Ps. 29:9
Dominus diluvium inhabitat et sedebit Dominus rex in aeternum Ps. 29:10
exaltabo te Domine quoniam salvasti me et non delectasti inimicos meos super me Ps. 30:1
Domine Deus meus clamavi ad te et sanasti me Ps. 30:2
cantate Domino sancti eius et confitemini memoriae sanctitatis eius Ps. 30:4
quoniam ad momentum est ira eius et vita in repropitiatione eius ad vesperum commorabitur fletus et in matutino laus Ps. 30:5
Domine in voluntate tua posuisti monti meo fortitudinem abscondisti faciem tuam et factus sum conturbatus Ps. 30:7
ad Dominum clamabo et Dominum deprecabor Ps. 30:8
audi Domine et miserere mei Domine esto adiutor Ps. 30:10
convertisti planctum meum in chorum mihi solvisti saccum meum et accinxisti me laetitia Ps. 30:11
ut laudet te gloria et non taceat Domine Deus meus in sempiternum confitebor tibi Ps. 30:12
inclina ad me aurem tuam velociter libera me esto mihi in lapidem fortissimum et in domum munitam ut salves me Ps. 31:2
quia petra mea et munitio mea tu es et propter nomen tuum dux meus eris et enutries me Ps. 31:3
exultabo et laetabor in misericordia tua quia vidisti adflictionem meam cognovisti tribulationes animae meae Ps. 31:7
et non conclusisti me in manibus inimici posuisti in latitudine pedes meos Ps. 31:8
miserere mei Domine quoniam tribulor caligavit in furore oculus meus anima mea et venter meus Ps. 31:9
quia consumptae sunt in maerore vitae meae et anni mei in gemitu infirmata est in iniquitate fortitudo mea et ossa mea contabuerunt Ps. 31:10
apud omnes hostes meos factus sum obprobrium et vicinis meis nimis et timor notis meis qui videbant me in plateis fugiebant me Ps. 31:11
audivi enim obprobrium multorum congregationem in circuitu cum inirent consilium adversum me et ut auferrent animam meam cogitarent Ps. 31:13
in manu tua tempora mea libera me de manu inimicorum meorum et persequentium me Ps. 31:15
muta fiant labia mendacii quae loquuntur contra iustum vetera in superbia et despectione Ps. 31:18
diligite Dominum omnes sancti eius fideles servat Dominus et retribuet his qui satis operantur superbiam Ps. 31:23
confortamini et roboretur cor vestrum omnes qui expectatis Dominum Ps. 31:24
beatus cui dimissa est iniquitas et absconditum est peccatum Ps. 32:1
die enim et nocte gravatur super me manus tua versatus sum in miseria mea cum exardesceret messis iugiter Ps. 32:4
peccatum meum notum facio tibi et iniquitatem meam non abscondo dixi confitebor scelus meum Domino et tu dimisisti iniquitatem peccati mei semper Ps. 32:5
doceam te et monstrabo tibi viam per quam ambules cogitabo de te oculo meo Ps. 32:8
nolite fieri sicut equus et mulus quibus non est intellegentia in camo et freno maxillas eorum constringe qui non accedunt ad te Ps. 32:9
laetamini in Domino et exultate iusti et laudate omnes recti corde Ps. 32:11
quia rectum est verbum Domini et omne opus eius in fide Ps. 33:4
diligit iustitiam et iudicium misericordia Domini plena est terra Ps. 33:5
verbo Domini caeli facti sunt et spiritu oris eius omnis ornatus eorum Ps. 33:6
quia ipse mandavit et factus est ipso praecipiente stetit Ps. 33:9
consilium Domini in aeternum stabit cogitationes cordis eius in generatione et generatione Ps. 33:11
fallax equus ad salutem et in multitudine roboris sui non salvabit Ps. 33:17
ecce oculus Domini super timentes eum et expectantes misericordiam eius Ps. 33:18
ut eruat de morte animam eorum et vivificet eos in fame Ps. 33:19
anima nostra expectavit Dominum auxilium nostrum et clipeus noster est Ps. 33:20
in Domino laetabitur anima mea audiant mites et laetentur Ps. 34:2
magnificate Dominum mecum et exaltemus nomen eius pariter Ps. 34:3
quaesivi Dominum et exaudivit me et de omnibus angustiis meis liberavit me Ps. 34:4
respicite ad eum et confluite et vultus vestri non confundentur Ps. 34:5
hic pauper clamavit et Dominus exaudivit de omnibus tribulationibus salvabit eum Ps. 34:6
circumdat angelus Domini in gyro timentes eum et eruet eos Ps. 34:7
gustate et videte quoniam bonus Dominus beatus vir qui sperat in eo Ps. 34:8
leones indiguerunt et esurierunt quaerentibus autem Dominum non deerit omne bonum Ps. 34:10
custodi linguam tuam a malo et labia tua ne loquantur dolum Ps. 34:13
recede a malo et fac bonum quaere pacem et persequere eam Ps. 34:14
oculi Domini ad iustos et aures eius ad clamorem eorum Ps. 34:15
clamaverunt et Dominus exaudivit et ex omnibus tribulationibus eorum liberavit eos Ps. 34:17
iuxta est Dominus contritis corde et confractos spiritu salvabit Ps. 34:18
multae tribulationes iusti et ex omnibus illis liberabit eum Dominus Ps. 34:19
interficiet impium malitia et odientes iustum superabuntur Ps. 34:21
redimet Dominus animam servorum suorum et non peccabunt omnes sperantes in eo Ps. 34:22
adprehende scutum et hastam et consurge in auxilium meum Ps. 35:2
evagina gladium et praeoccupa ex adverso persequentem me dic animae meae salus tua ego sum Ps. 35:3
confundantur et revereantur qui quaerunt animam meam convertantur retrorsum et confundantur qui cogitant malum mihi Ps. 35:4
fiant sicut pulvis ante faciem venti et angelus Domini inpellat Ps. 35:5
sit via eorum tenebrae et lubricum et angelus Domini persequatur eos Ps. 35:6
veniat ei calamitas quam ignorat et rete suum quod abscondit conprehendat eum et cadat in laqueum Ps. 35:8
anima autem mea exultabit in Domino et laetabitur in salute sua Ps. 35:9
omnia ossa mea dicent Domine quis similis tui eruens inopem a validiore et pauperem et mendicum a violento Ps. 35:10
ego autem cum infirmarer ab eis induebar cilicio humiliabam in ieiunio animam meam et oratio mea ad sinum meum revertetur Ps. 35:13
et in infirmitate mea laetabantur et congregabantur collecti sunt adversum me percutientes et nesciebam Ps. 35:15
scindentes et non tacentes in simulatione verborum fictorum frendebant contra me dentibus suis Ps. 35:16
et dilataverunt super me os suum dixerunt va va vidit oculus noster Ps. 35:21
consurge et evigila in iudicium meum Deus meus et Domine in causam meam Ps. 35:23
iudica me secundum iustitiam meam Domine Deus meus et ne insultent mihi Ps. 35:24
confundantur et revereantur pariter qui laetantur in adflictione mea induantur confusione et verecundia qui magnificantur super me Ps. 35:26
laudent et laetentur qui volunt iustitiam meam et dicant semper magnificetur Dominus qui vult pacem servi sui Ps. 35:27
et lingua mea meditabitur iustitiam tuam tota die laudem tuam Ps. 35:28
verba oris eius iniquitas et dolus cessavit cogitare benefacere Ps. 36:3
iustitia tua quasi montes Domine iudicium tuum abyssus multa homines et iumenta salvos facies Domine Ps. 36:6
quam pretiosa est misericordia tua Domine et filii Adam in umbra alarum tuarum sperabunt Ps. 36:7
inebriabuntur de pinguidine domus tuae et torrente deliciarum tuarum potabis eos Ps. 36:8
adtrahe misericordiam tuam scientibus te et iustitiam tuam rectis corde Ps. 36:10
ne veniat mihi pes superbiae et manus impiorum non me commoveat Ps. 36:11
ibi ceciderunt operantes iniquitatem expulsi sunt et non potuerunt surgere Ps. 36:12
quoniam sicut herba velociter conterentur et sicut holus viride arescent Ps. 37:2
beth spera in Domino et fac bonum peregrinare in terra et pascere fide Ps. 37:3
et delectare in Domino et dabit tibi petitiones cordis tui Ps. 37:4
gimel volve super Dominum viam tuam et confide in eo et ipse faciet Ps. 37:5
et educet sicut lumen iustitiam tuam et iudicium tuum sicut meridiem Ps. 37:6
deleth tace Domino et expecta eum noli contendere adversum eum qui proficit in via sua adversum virum qui facit quae cogitat Ps. 37:7
he dimitte iram et relinque furorem noli contendere ut malefacias Ps. 37:8
vav adhuc enim modicum et non erit impius et cogitabis de loco eius et non subsistet Ps. 37:10
mites autem hereditabunt terram et delectabuntur in multitudine pacis Ps. 37:11
zai cogitat impius de iusto et frendet adversum eum dentibus suis Ps. 37:12
heth gladium evaginaverunt impii tetenderunt arcum suum ut percutiant egenum et pauperem et interficiant rectos in via Ps. 37:14
gladius eorum ingrediatur in cor eorum et arcus eorum confringantur Ps. 37:15
ioth novit Dominus diem inmaculatorum et hereditas eorum aeterna erit Ps. 37:18
non confundentur in tempore malo et in diebus famis saturabuntur Ps. 37:19
caph quia impii peribunt et inimici Domini gloriantes ut monocerotes consumentur sicut fumus consumitur Ps. 37:20
lameth fenus accipit impius et non reddit iustus autem donat et tribuit Ps. 37:21
quia qui benedicti fuerint ab eo hereditabunt terram et qui maledicti interibunt Ps. 37:22
mem a Domino gressus viri firmantur et viam eius volet Ps. 37:23
nun puer fui siquidem senui et non vidi iustum derelictum neque semen eius quaerens panem Ps. 37:25
tota die donat et commodat et semen eius in benedictione Ps. 37:26
samech recede a malo et fac bonum et habita in sempiterno Ps. 37:27
quia Dominus diligit iudicium et non derelinquet sanctos suos ain in aeternum custoditi sunt et semen impiorum periit Ps. 37:28
iusti hereditabunt terram et habitabunt in saeculum super eam Ps. 37:29
fe os iusti meditabitur sapientiam et lingua eius loquetur iudicium Ps. 37:30
sade considerat impius iustum et quaerit ut occidat eum Ps. 37:32
Dominus non derelinquet eum in manu eius et non condemnabit eum cum iudicatur Ps. 37:33
coph expecta Dominum et custodi viam eius et exaltabit te ut possideas terram cum interibunt impii videbis Ps. 37:34
res vidi impium robustum et fortissimum sicut indigenam virentem Ps. 37:35
et transivi et ecce non erat et quaesivi eum et non est inventus Ps. 37:36
sen custodi simplicitatem et vide rectum quia erit ad extremum viro pax Ps. 37:37
iniqui autem delebuntur pariter et novissimum impiorum peribit Ps. 37:38
et auxiliabitur eis Dominus et salvabit eos ab impiis quia speraverunt in eo Ps. 37:40
quia sagittae tuae infixae sunt mihi et tetigit me manus tua Ps. 38:2
conputruerunt et tabuerunt cicatrices meae a facie insipientiae meae Ps. 38:5
adflictus sum et incurvatus nimis tota die maerens ambulabam Ps. 38:6
quia lumbi mei repleti sunt ignominia et non est sanitas in carne mea Ps. 38:7
evigilavi et adflictus sum nimis rugiebam a gemitu cordis mei Ps. 38:8
Domine in conspectu tuo omne desiderium meum et gemitus meus a te non est absconditus Ps. 38:9
cor meum fluctuabat dereliquit me fortitudo mea et lux oculorum meorum etiam ipsa non est mecum Ps. 38:10
cari mei et amici mei quasi contra lepram meam steterunt et vicini mei longe steterunt Ps. 38:11
et inruebant quaerentes animam meam et investigantes mala mihi loquebantur insidias et dolos tota die meditabantur Ps. 38:12
ego autem quasi surdus non audiebam et quasi mutus non aperiebam os meum Ps. 38:13
et eram quasi homo non audiens nec habens in ore suo redargutiones Ps. 38:14
quia dixi ne forte insultent mihi et cum vacillaverint pedes mei super me magnificentur Ps. 38:16
quia ego ad plagas paratus et dolor meus contra me est semper Ps. 38:17
inimici autem mei viventes confortati sunt et multiplicati sunt odientes me mendaciter Ps. 38:19
et qui reddunt malum pro bono adversabantur mihi quia sequebar bonum Ps. 38:20
obmutui silentio tacui de bono et dolor meus conturbatus est Ps. 39:2
locutus sum lingua mea ostende mihi Domine finem meum et mensuram dierum meorum quae sit ut sciam quid mihi desit Ps. 39:4
ecce breves posuisti dies meos et vita mea quasi non sit in conspectu tuo omnia enim vanitas omnis homo stans semper Ps. 39:5
tantum in imagine ambulat homo tantum frustra turbatur congregat et ignorat cui dimittat ea Ps. 39:6
a contentione manus tuae ego consumptus sum in increpationibus pro iniquitate corripuisti virum et posuisti quasi tineam desiderabilia eius verumtamen vanitas omnis homo semper Ps. 39:11
audi orationem meam Domine et clamorem meum exaudi ad lacrimam meam ne obsurdescas quia advena ego sum apud te et peregrinus sicut omnes patres mei Ps. 39:12
parce mihi ut rideam antequam vadam et non subsistam Ps. 39:13
expectans expectavi Dominum et inclinatus est ad me Ps. 40:1
et audivit clamorem meum et eduxit me de lacu famoso de luto caeni et statuit super petram pedes meos stabilivit gressus meos Ps. 40:2
et dedit in ore meo canticum novum laudem Deo nostro videbunt multi et timebunt et sperabunt in Domino Ps. 40:3
beatus vir qui posuit Dominum confidentiam suam et non est aversus ad superbias pompasque mendacii Ps. 40:4
multa fecisti tu Domine Deus meus mirabilia tua et cogitationes tuas pro nobis non invenio ordinem coram te si narrare voluero et numerare plura sunt quam ut narrari queant Ps. 40:5
victima et oblatione non indiges aures fodisti mihi holocaustum et pro peccato non petisti Ps. 40:6
ut facerem placitum tibi Deus meus volui et legem tuam in medio ventris mei Ps. 40:8
iustitiam tuam non abscondi in medio cordis mei fidem tuam et salutare tuum dixi non abscondi misericordiam tuam et veritatem tuam in ecclesia multa Ps. 40:10
tu Domine non prohibebis misericordias tuas a me misericordia tua et veritas iugiter servabunt me Ps. 40:11
circumdederunt enim me mala quorum non est numerus conprehenderunt me iniquitates meae et non potui videre plures factae sunt quam capilli capitis mei et cor meum dereliquit me Ps. 40:12
confundantur et revereantur simul quaerentes animam meam ut auferant eam convertantur retrorsum et confundantur qui volunt mala mihi Ps. 40:14
gaudeant et laetentur in te qui quaerunt te dicant iugiter magnificetur Dominus qui diligunt salutare tuum Ps. 40:16
ego autem sum egens et pauper Dominus sollicitus erit pro me auxilium meum et salutare meum tu Deus meus ne moreris Ps. 40:17
Dominus custodiet eum et vivificabit eum et beatus erit in terra et non tradet eum animae inimicorum suorum Ps. 41:2
inimici mei loquentur malum mihi quando morietur et periet nomen eius Ps. 41:5
et si venerit ut visitet vana loquetur cor eius congregabit iniquitatem sibi et egrediens foras detrahet Ps. 41:6
sed et homo pacificus meus in quo habui fiduciam qui manducabat panem meum levavit contra me plantam Ps. 41:9
tu autem Domine miserere mei et leva me ut reddam eis Ps. 41:10
ego autem in simplicitate mea adiutus sum a te et statues me ante faciem tuam in perpetuum Ps. 41:12
benedictus Dominus Deus Israhel a saeculo et usque in saeculum amen amen Ps. 41:13
sitivit anima mea Deum fortem viventem quando veniam et parebo ante faciem tuam Ps. 42:2
horum recordatus sum et effudi in me animam meam quia veniam ad umbraculum tacebo usque ad domum Dei in voce laudis et confessionis multitudinis festa celebrantis Ps. 42:4
quare incurvaris anima mea et conturbas me expecta Dominum quia adhuc confitebor ei salutaribus vultus eius Ps. 42:5
Deus meus in memet ipso anima mea incurvatur propterea recordabor tui de terra Iordanis et Hermoniim de monte minimo Ps. 42:6
abyssus abyssum vocat in voce cataractarum tuarum omnes gurgites tui et fluctus tui super me transierunt Ps. 42:7
per diem mandavit Dominus misericordiam suam et in nocte canticum eius mecum oratio Deo vitae meae Ps. 42:8
quare incurvaris anima mea et conturbas me expecta Dominum quoniam adhuc confitebor ei salutibus vultus mei et Deo meo Ps. 42:11
iudica me Deus et discerne causam meam a gente non sancta a viro doloso et iniquo salva me Ps. 43:1
mitte lucem tuam et veritatem tuam ipsae ducent me et introducent ad montem sanctum tuum et ad tabernaculum tuum Ps. 43:3
et introibo ad altare tuum ad Deum laetitiae et exultationis meae et confitebor tibi in cithara Deus Deus meus Ps. 43:4
quare incurvaris anima mea et quare conturbas me expecta Dominum quoniam adhuc confitebor ei salutibus vultus mei et Deo meo Ps. 43:5
tu manu tua gentes delisti et plantasti eos adflixisti populos et emisisti eos Ps. 44:2
non enim in gladio suo possederunt terram neque brachium eorum salvavit eos sed dextera tua et brachium tuum et lux vultus tui quia conplacuisti tibi Ps. 44:3
quia salvasti nos de hostibus nostris et eos qui oderant nos confudisti Ps. 44:7
in Domino gaudebimus tota die et in nomine tuo in aeternum confitebimur semper Ps. 44:8
verum tu proiecisti et confudisti nos et non egredieris in exercitibus nostris Ps. 44:9
vertisti terga nostra hosti et qui oderant nos diripuerunt nos Ps. 44:10
dedisti nos quasi gregem ad vorandum et in gentibus dispersisti nos Ps. 44:11
posuisti nos obprobrium vicinis nostris subsannationem et inrisum his qui erant in circuitu nostro Ps. 44:13
tota die confusio mea contra me et ignominia faciei meae cooperuit me Ps. 44:15
a voce exprobrantis et blasphemantis a facie inimici et ultoris Ps. 44:16
omnia haec venerunt super nos et non sumus obliti tui nec mentiti fuimus in pacto tuo Ps. 44:17
quoniam deiecisti nos in loco draconum et operuisti nos umbra mortis Ps. 44:19
si obliti sumus nominis Dei nostri et expandimus manus nostras ad deum alienum Ps. 44:20
quare faciem tuam abscondis oblivisceris adflictiones et angustias nostras Ps. 44:24
surge auxiliare nobis et redime nos propter misericordiam tuam Ps. 44:26
gloria tua et decore tuo decore tuo prospere ascende propter veritatem et mansuetudinem iustitiae et docebit te terribilia dextera tua Ps. 45:4
thronus tuus Deus in saeculum et in aeternum sceptrum aequitatis sceptrum regni tui Ps. 45:6
dilexisti iustitiam et odisti iniquitatem propterea unxit te Deus Deus tuus oleo exultationis prae participibus tuis Ps. 45:7
zmyrna et stacte et cassia in cunctis vestimentis tuis de domibus eburneis quibus laetificaverunt te Ps. 45:8
audi filia et vide et inclina aurem tuam et obliviscere populi tui et domus patris tui Ps. 45:10
et concupiscet rex decorem tuum quia ipse est dominus tuus et adora eum Ps. 45:11
et o filia fortissimi in muneribus faciem tuam deprecabuntur divites populi Ps. 45:12
ducentur in laetitiis et exultatione ingredientur thalamum regis Ps. 45:15
recordabor nominis tui in omni generatione et generatione propterea populi confitebuntur tibi in saeculum et in aeternum Ps. 45:17
Deus nostra spes et fortitudo auxilium in tribulationibus inventus es validum Ps. 46:1
ideo non timebimus cum fuerit translata terra et concussi montes in corde maris Ps. 46:2
sonantibus et intumescentibus gurgitibus eius et agitatis montibus in potentia eius semper Ps. 46:3
venite et videte opera Domini quantas posuerit solitudines in terra Ps. 46:8
conpescuit bella usque ad extremum terrae arcum confringet et concidet hastam plaustra conburet igni Ps. 46:9
cessate et cognoscite quoniam ego sum Deus exaltabor in gentibus exaltabor in terra Ps. 46:10
congregavit populos subter nos et tribus sub pedibus nostris Ps. 47:3
magnus Dominus et laudabilis nimis in civitate Dei nostri in monte sancto suo Ps. 48:1
circumdate Sion et circumite eam numerate turres eius Ps. 48:12
quia ipse Deus Deus noster in saeculum et in perpetuum ipse erit dux noster in morte Ps. 48:14
tam filii Adam quam filii singulorum simul dives et pauper Ps. 49:2
os meum loquitur sapientias et meditatio cordis mei prudentias Ps. 49:3
qui fiduciam habent in fortitudine sua et in multitudine divitiarum suarum superbiunt Ps. 49:6
et vivet ultra in sempiternum Ps. 49:9
et non videbit interitum cum viderit sapientes morientes simul insipiens et indoctus peribunt et derelinquent alienis divitias suas Ps. 49:10
interiora sua domus suas in saeculo tabernacula sua in generatione et generatione vocaverunt nominibus suis terras suas Ps. 49:11
et homo in honore non commorabitur adsimilatus est iumentis et exaequatus est Ps. 49:12
haec est via insipientiae eorum et post eos iuxta os eorum current semper Ps. 49:13
quasi grex in inferno positi sunt mors pascet eos et subicient eos recti in matutino et figura eorum conteretur in inferno post habitaculum suum Ps. 49:14
homo cum in honore esset non intellexit conparavit se iumentis et silebitur Ps. 49:20
fortis Deus Dominus locutus est et vocavit terram ab ortu solis usque ad occasum eius Ps. 50:1
veniet Deus noster et non tacebit ignis coram eo vorabit et in circuitu eius tempestas valida Ps. 50:3
vocabit caelum desursum et terram ut iudicet populum suum Ps. 50:4
et adnuntiabunt caeli iustitiam eius quia Deus iudex est semper Ps. 50:6
audi popule meus et loquar Israhel et contestabor te Deus Deus tuus ego sum Ps. 50:7
non propter victimas tuas arguam te et holocaustomata tua coram me sunt semper Ps. 50:8
scio omnes aves montium et universitas agri mecum est Ps. 50:11
si esuriero non dicam tibi meus est enim orbis et plenitudo eius Ps. 50:12
immola Deo laudem et redde Altissimo vota tua Ps. 50:14
et invoca me in die tribulationis liberabo te et glorificabis me Ps. 50:15
impio autem dixit Deus quid tibi est cum narratione praeceptorum meorum et ut adsumas pactum meum in ore tuo Ps. 50:16
qui odisti disciplinam et proiecisti verba mea post te Ps. 50:17
si videbas furem consentiebas ei et cum adulteris erat pars tua Ps. 50:18
os tuum dimisisti ad malitiam et lingua tua concinnavit dolum Ps. 50:19
sedens adversum fratrem tuum loquebaris et adversum filium matris tuae fabricabaris obprobrium Ps. 50:20
haec fecisti et tacui existimasti futurum me similem tui arguam te et proponam te ante oculos tuos Ps. 50:21
intellegite hoc qui obliviscimini Deum ne forte capiam et non sit qui liberet Ps. 50:22
qui immolat confessionem glorificat me et qui ordinate ambulat ostendam ei salutare Dei Ps. 50:23
multum lava me ab iniquitate mea et a peccato meo munda me Ps. 51:2
quoniam iniquitates meas ego novi et peccatum meum contra me est semper Ps. 51:3
tibi soli peccavi et malum coram te feci ut iustificeris in sermonibus tuis et vincas cum iudicaveris Ps. 51:4
ecce in iniquitate conceptus sum et in peccato peperit me mater mea Ps. 51:5
ecce enim veritatem diligis absconditum et arcanum sapientiae manifestasti mihi Ps. 51:6
asparges me hysopo et mundabor lavabis me et super nivem dealbabor Ps. 51:7
auditum mihi facies gaudium et laetitiam ut exultent ossa quae confregisti Ps. 51:8
absconde faciem tuam a peccatis meis et omnes iniquitates meas dele Ps. 51:9
cor mundum crea mihi Deus et spiritum stabilem renova in visceribus meis Ps. 51:10
ne proicias me a facie tua et spiritum sanctum tuum ne auferas a me Ps. 51:11
redde mihi laetitiam Iesu tui et spiritu potenti confirma me Ps. 51:12
docebo iniquos vias tuas et peccatores ad te revertentur Ps. 51:13
Domine labia mea aperies et os meum adnuntiabit laudem tuam Ps. 51:15
sacrificium Dei spiritus contribulatus cor contritum et humiliatum Deus non dispicies Ps. 51:17
benefac Domine in voluntate tua Sion et aedificentur muri Hierusalem Ps. 51:18
tunc suscipies sacrificium iustitiae oblationes et holocausta tunc inponent super altare tuum vitulos Ps. 51:19
sed Deus destruet te in sempiternum terrebit et evellet te de tabernaculo et eradicabit te de terra viventium semper Ps. 52:5
videbunt iusti et timebunt et super eum ridebunt Ps. 52:6
confitebor tibi in saeculo quoniam fecisti et expectabo nomen tuum quoniam bonum in conspectu sanctorum tuorum Ps. 52:9
corrupti sunt et abominabiles facti sunt in iniquitate non est qui faciat bonum Ps. 53:1
Deus in nomine tuo salva me et in fortitudine tua ulciscere me Ps. 54:1
quia alieni insurrexerunt adversus me et fortes quaesierunt animam meam et non posuerunt Deum in conspectu suo semper Ps. 54:3
quoniam ex omni tribulatione liberavit me et inimicos meos dispexit oculus meus Ps. 54:7
exaudi Deus orationem meam et ne dispicias deprecationem meam Ps. 55:1
adtende mihi et exaudi me humiliatus sum in meditatione mea et conturbatus Ps. 55:2
a voce inimici a facie persequentis impii quoniam proiecerunt super me iniquitatem et in furore adversabantur mihi Ps. 55:3
cor meum doluit in vitalibus meis et terrores mortis ceciderunt super me Ps. 55:4
timor et tremor venit super me et operuit me caligo Ps. 55:5
et dixi quis dabit mihi pinnas columbae ut volem et requiescam Ps. 55:6
ut procul abeam et commorer in deserto semper Ps. 55:7
festinabo ut salver ab spiritu tempestatis et turbinis Ps. 55:8
praecipita Domine divide linguas eorum quoniam vidi iniquitatem et contradictionem in civitate Ps. 55:9
die et nocte circumeuntes muros eius scelus et dolorem in medio eius Ps. 55:10
insidiae in vitalibus eius et non recedet de plateis eius damnum et fraudulentia Ps. 55:11
sed tu homo unianimis meus dux meus et notus meus Ps. 55:13
veniat mors super eos descendant in infernum viventes quia nequitiae in congregatione eorum et in medio eorum Ps. 55:15
ego ad Deum clamabo et Dominus salvabit me Ps. 55:16
vespere et mane et meridie eloquar et resonabo et exaudiet vocem meam Ps. 55:17
exaudiet Deus et humiliabit eos qui iudex est ab initio semper non enim mutantur neque timent Deum Ps. 55:19
proice super Dominum caritatem tuam et ipse enutriet te non dabit in aeternum fluctuationem iusto Ps. 55:22
tu autem Deus deduces eos in puteum interitus viri sanguinum et dolosi non dimidiabunt dies suos ego autem fiduciam habeo tui Ps. 55:23
quia liberasti animam meam de morte et pedes meos de lapsu ut ambulem coram Deo in luce viventium Ps. 56:13
mittet de caelo et salvabit me exprobrabit conculcantibus me semper mittet Deus misericordiam suam et veritatem suam Ps. 57:3
anima mea in medio leonum dormivit ferocientium filii hominum dentes eorum lancea et sagittae et lingua eorum gladius acutus Ps. 57:4
paratum cor meum Deus paratum cor meum cantabo et psallam Ps. 57:7
surge gloria mea surge psalterium et cithara surgam mane Ps. 57:8
quia magna usque ad caelos misericordia tua et usque ad nubes veritas tua Ps. 57:10
et dicet homo vere fructus est iusto vere est Deus iudicans in terra Ps. 58:11
erue me de inimicis meis Deus meus et a resistentibus mihi protege me Ps. 59:1
libera me ab operariis iniquitatis et a viris sanguinum salva me Ps. 59:2
absque iniquitate mea et absque peccato meo Domine non egi inique et illi currunt et praeparantur Ps. 59:4
surge ex adverso pro me et respice et tu Domine Deus exercituum Deus Israhel evigila ut visites omnes gentes non miserearis universis qui operantur iniquitatem semper Ps. 59:5
revertantur ad vesperam et latrent ut canis et circumeant civitatem Ps. 59:6
Deus ostendit mihi in insidiatoribus meis ne occidas eos ne forte obliviscantur populi mei disperge eos in fortitudine tua et destrue eos protector noster Domine Ps. 59:11
in peccato oris sui in sermone labiorum suorum et capiantur in superbia sua maledictionem et mendacium narrantes Ps. 59:12
consume in furore consume ut non subsistant et sciant quoniam Deus dominatur Iacob in finibus terrae semper Ps. 59:13
et convertantur ad vesperam et latrent ut canis et circumeant civitatem Ps. 59:14
ipsi vagabuntur ut comedant et cum saturati non fuerint murmurabunt Ps. 59:15
ego autem cantabo imperium tuum et laudabo mane misericordiam tuam quoniam factus es fortitudo mea et refugium in die tribulationis meae Ps. 59:16
Deus proiecisti nos et scidisti iratus convertisti nos Ps. 60:1
commovisti terram et disrupisti eam sana contritiones eius quoniam commota est Ps. 60:2
salva dextera tua et exaudi me Ps. 60:5
Deus locutus est in sanctuario suo laetabor dividam Sicimam et vallem Soccoth dimetiar Ps. 60:6
meus est Galaad et meus Manasse et Efraim fortitudo capitis mei Iudas legifer meus Ps. 60:7
nonne tu Deus qui proiecisti nos et non egredieris Deus in exercitibus nostris Ps. 60:10
in Deo faciemus virtutem et ipse conculcabit tribulantes nos Ps. 60:12
dies super dies regis adicies annos eius donec est generatio et generatio Ps. 61:6
sedebit semper ante faciem Dei misericordia et veritas servabunt eum Ps. 61:7
attamen ipse est scutum meum et salus mea fortitudo mea non commovebor amplius Ps. 62:2
usquequo insidiamini contra virum interficitis omnes quasi murus inclinus et maceria corruens Ps. 62:3
partem enim eius cogitaverunt expellere placuerunt sibi in mendacio ore suo singuli benedicunt et corde suo maledicunt semper Ps. 62:4
ipse est fortitudo mea et salus mea susceptor meus non timebo Ps. 62:6
in Deo salutare meum et gloria mea robur fortitudinis meae salus mea in Deo Ps. 62:7
nolite confidere in calumnia et in rapina ne frustremini divitiae si fluxerint ne adponatis cor Ps. 62:10
et tibi Domine misericordia quia tu reddes unicuique secundum opus suum Ps. 62:12
in terra invia et conficiente ac sine aqua sic in sancto apparui tibi ut videam fortitudinem tuam et gloriam tuam Ps. 63:2
quasi adipe et pinguidine implebitur anima mea et labiis laudantibus canet os meum Ps. 63:5
subito sagittabunt eum et non timebunt confortaverunt sibi sermonem pessimum narraverunt ut absconderent laqueos dixerunt quis videbit nos Ps. 64:5
scrutati sunt iniquitates defecerunt scrutantes scrutinio cogitationibus singulorum et corde profundo Ps. 64:6
et corruent in semet ipsos linguis suis fugient omnes qui viderint eos Ps. 64:8
et timebunt omnes homines et adnuntiabunt opus Dei et opera eius intellegent Ps. 64:9
laetabitur iustus in Domino et sperabit in eo et exultabunt omnes recti corde Ps. 64:10
tibi silens laus Deus in Sion et tibi reddetur votum Ps. 65:1
beatus quem elegeris et susceperis habitabit enim in atriis tuis replebimur bonis domus tuae sanctificatione templi tui Ps. 65:4
terribilis in iustitia exaudi nos Deus salvator noster confidentia omnium finium terrae et maris longinqui Ps. 65:5
conpescens sonitum maris fremitum fluctuum eius et multitudinem gentium Ps. 65:7
et timebunt qui habitant in extremis a signis tuis egressus matutinos et vespere laudantes facies Ps. 65:8
visita terram et inriga eam ubertate dita eam rivus Dei plenus aqua praeparabis frumentum eorum quia sic fundasti eam Ps. 65:9
sulcos eius inebria multiplica fruges eius pluviis inriga eam et germini eius benedic Ps. 65:10
volvetur annus in bonitate tua et vestigia tua rorabunt pinguidine Ps. 65:11
pinguescent pascua deserti et exultatione colles accingentur Ps. 65:12
vestientur agnis greges et valles plenae erunt frumento coaequabuntur et canent Ps. 65:13
omnis terra adoret te et cantet tibi cantet nomini tuo semper Ps. 66:4
venite et videte opera Dei terribilia consilia super filiis hominum Ps. 66:5
benedicite populi Deo nostro et auditam facite vocem laudis eius Ps. 66:8
qui posuit animam nostram in vitam et non dedit in commotione pedes nostros Ps. 66:9
inposuisti homines super caput nostrum transivimus per ignem et aquam et eduxisti nos in refrigerium Ps. 66:12
quae promiserunt tibi labia mea et locutum est os meum cum tribularer Ps. 66:14
venite audite et narrabo omnes qui timetis Deum quanta fecerit animae meae Ps. 66:16
ipsum ore meo invocavi et exaltavi in lingua mea Ps. 66:17
ideo exaudivit Deus et adtendit vocem deprecationis meae Ps. 66:19
benedictus Deus qui non abstulit orationem meam et misericordiam suam a me Ps. 66:20
Deus misereatur nostri et benedicat nobis inlustret faciem suam super nos semper Ps. 67:1
laetentur et laudent gentes quoniam iudicas populos in aequitate et gentium quae in terra sunt ductor es sempiternus Ps. 67:4
benedicat nobis Deus et timeant eum omnes fines terrae Ps. 67:7
exsurgat Deus et dissipentur inimici eius et fugiant qui oderunt eum a facie eius Ps. 68:1
iusti autem laetentur exultent in conspectu Dei et gaudeant in laetitia Ps. 68:3
cantate Deo canite nomini eius praeparate viam ascendenti per deserta in Domino nomen eius et exultate coram eo Ps. 68:4
patri pupillorum et defensori viduarum Deus in habitaculo sancto suo Ps. 68:5
Deus cum egredereris ante populum tuum et ambulares per desertum semper Ps. 68:7
terra commota est et caeli stillaverunt a facie tua Deus hoc est in Sinai a facie Dei Dei Israhel Ps. 68:8
reges exercituum foederabuntur foederabuntur et pulchritudo domus dividet spolia Ps. 68:12
si dormieritis inter medios terminos pinnae columbae deargentatae et posteriora eius in virore auri Ps. 68:13
ascendisti in excelsum captivam duxisti captivitatem accepisti dona in hominibus insuper et non credentes habitare Dominum Deum Ps. 68:18
Deus noster Deus salutis et Domini Dei mortis egressus Ps. 68:20
date gloriam Deo super Israhel magnificentia eius et fortitudo eius in caelis Ps. 68:34
terribilis Deus de sanctuario suo Deus Israhel ipse dabit fortitudinem et robur populo benedictus Deus Ps. 68:35
infixus sum in limo profundi et non possum consistere veni in profundum aquarum et flumen operuit me Ps. 69:2
Deus tu scis stultitiam meam et peccata mea a te non sunt abscondita Ps. 69:5
alienus factus sum fratribus meis et peregrinus filiis matris meae Ps. 69:8
quia zelus domus tuae comedit me et obprobrium exprobrantium tibi cecidit super me Ps. 69:9
et flevi in ieiunio animam meam et factum est in obprobria mihi Ps. 69:10
et posui vestimentum meum saccum et factus sum eis in parabulam Ps. 69:11
contra me loquebantur qui sedebant in porta et cantabant bibentes vinum Ps. 69:12
erue me de luto ut non infigar libera me ab his qui oderunt me et de profundis aquis Ps. 69:14
ne operiat me fluvius aquae et ne absorbeat me profundum et non coronet super me puteus os suum Ps. 69:15
et ne abscondas faciem tuam a servo tuo quoniam tribulor cito exaudi me Ps. 69:17
tu scis obprobrium meum et confusionem meam et ignominiam meam Ps. 69:19
coram te sunt omnes hostes mei obprobrio contritum est cor meum et desperatus sum et expectavi qui contristaretur et non fuit et qui consolaretur et non inveni Ps. 69:20
et dederunt in esca mea fel et in siti mea potaverunt me aceto Ps. 69:21
sit mensa eorum coram eis in laqueum et in retributiones ad corruendum Ps. 69:22
contenebrentur oculi eorum ne videant et dorsum eorum semper incurva Ps. 69:23
effunde super eos indignationem tuam et ira furoris tui conprehendat eos Ps. 69:24
quoniam quem tu percussisti persecuti sunt et ut adfligerent vulneratos tuos narrabant Ps. 69:26
da iniquitatem super iniquitatem eorum et non veniant in iustitia tua Ps. 69:27
deleantur de libro viventium et cum iustis non scribantur Ps. 69:28
ego autem pauper et dolens salus tua Deus suscipiet me Ps. 69:29
laudabo nomen Dei in cantico et magnificabo eum in confessione Ps. 69:30
et placebit Domino super vitulum novellum cornua efferentem et ungulas Ps. 69:31
quoniam exaudivit pauperes Dominus et vinctos suos non dispexit Ps. 69:33
laudent eum caeli et terra maria et omne quod movetur in eis Ps. 69:34
quia Deus salvabit Sion et aedificabit civitates Iuda et habitabunt ibi et possidebunt eam Ps. 69:35
et semen servorum eius possidebit eam et qui diligunt nomen eius habitabunt in ea Ps. 69:36
confundantur et erubescant qui quaerunt animam meam Ps. 70:2
convertantur retrorsum et erubescant qui volunt malum mihi revertantur ad vestigium confusionis suae qui dicunt va va Ps. 70:3
gaudeant et laetentur in te omnes qui quaerunt te et dicant semper magnificetur Deus qui diligunt salutare tuum Ps. 70:4
ego autem egenus et pauper Deus festina pro me auxilium meum et salvator meus tu Domine ne moreris Ps. 70:5
iustitia tua erue me et libera inclina ad me aurem tuam et salva me Ps. 71:2
esto mihi robustum habitaculum ut ingrediar iugiter praecepisti ut salvares me quia petra mea et fortitudo mea es tu Ps. 71:3
Deus meus salva me de manu impii de manu iniqui et nocentis Ps. 71:4
quasi portentum factus sum multis et tu spes mea fortissima Ps. 71:7
quia dixerunt inimici mei mihi et qui observabant animam meam inierunt consilium pariter Ps. 71:10
dicentes Deus dereliquit eum persequimini et conprehendite eum quia non est qui eruat Ps. 71:11
confundantur et consumantur adversarii animae meae operiantur obprobrio et confusione qui quaerunt malum mihi Ps. 71:13
ego autem iugiter expectabo et adiciam super omnes laudationes tuas Ps. 71:14
Deus docuisti me ab adulescentia mea et usque nunc adnuntiabo mirabilia tua Ps. 71:17
insuper et usque ad senectutem et canos Deus ne derelinquas me donec adnuntiem brachium tuum generationi cunctisque qui venturi sunt fortitudines tuas Ps. 71:18
et iustitiam tuam Deus usque in excelsum quanta fecisti magnalia Deus quis similis tibi Ps. 71:19
qui ostendisti mihi tribulationes plurimas et adflictiones conversus vivificabis nos et de abyssis terrae rursum educes nos Ps. 71:20
multiplicabis magnitudinem meam et conversus consolaberis me Ps. 71:21
laudabunt labia mea cum cantavero tibi et anima mea quam redemisti Ps. 71:23
insuper et lingua mea tota die meditabitur iustitiam tuam quia confusi sunt et dehonestati quaerentes malum mihi Ps. 71:24
Deus iudicium regi da et iustitiam tuam filio regis Ps. 72:1
iudicabit populum tuum in iustitia et pauperes tuos in iudicio Ps. 72:2
adsument montes pacem populo et colles iustitiam Ps. 72:3
iudicabit pauperes populi salvabit filios pauperis et confringet calumniatorem Ps. 72:4
et timebunt te quamdiu erit sol et ultra lunam in generatione generationum Ps. 72:5
germinabit in diebus eius iustitia et multitudo pacis donec non sit luna Ps. 72:7
et dominabitur a mari usque ad mare et a flumine usque ad terminos terrae Ps. 72:8
ante eum procident Aethiopes et inimici eius pulverem lingent Ps. 72:9
reges Tharsis et insulae munera offerent reges Arabiae et Saba tributum conferent Ps. 72:10
et adorabunt eum omnes reges universae nationes servient ei Ps. 72:11
quia eruet pauperem a potente et inopem cui non est adiutor Ps. 72:12
parcet inopi et pauperi et animas pauperum salvabit Ps. 72:13
ab usura et iniquitate redimet animam eorum et pretiosus erit sanguis eorum coram oculis eius Ps. 72:14
et vivet et dabitur ei de auro Saba et orabunt de eo iugiter tota die benedicent ei Ps. 72:15
erit memorabile triticum in terra in capite montium elevabitur sicut Libani fructus eius et florebunt de civitate sicut faenum terrae Ps. 72:16
erit nomen eius in aeternum ultra solem perseverabit nomen eius et benedicentur in eo omnes gentes et beatificabunt eum Ps. 72:17
et benedictum nomen gloriae eius in sempiternum et implebitur gloria eius universa terra amen amen Ps. 72:19
quod non recogitaverint de morte sua et firma sint vestibula eorum Ps. 73:4
in labore hominum non sunt et cum hominibus non flagellabuntur Ps. 73:5
inriserunt et locuti sunt in malitia calumniam de excelso loquentes Ps. 73:8
posuerunt in caelo os suum et lingua eorum deambulavit in terra Ps. 73:9
propterea convertetur populus eius hic et quis plenus invenietur in eis Ps. 73:10
et dixerunt quomodo novit Deus et si est scientia in Excelso Ps. 73:11
ecce isti impii et abundantes in saeculo multiplicaverunt divitias Ps. 73:12
ergone frustra mundavi cor meum et lavi in innocentia manus meas Ps. 73:13
et fui flagellatus tota die et increpatio mea in matutinis Ps. 73:14
et cogitavi ut intellegerem istud labor est in oculis meis Ps. 73:16
quia contractum est cor meum et lumbi mei velut ignis fumigans Ps. 73:21
et ego insipiens et nescius Ps. 73:22
quasi iumentum factus sum apud te et eram semper tecum Ps. 73:23
et tenebas manum dexteram meam in consilium tuum deduces me et postea in gloria suscipies me Ps. 73:24
quid mihi est in caelo et tecum nolui in terra Ps. 73:25
consumpta est caro mea et cor meum robur cordis mei et pars mea Deus in aeternum Ps. 73:26
recordare congregationis tuae quam possedisti ab initio et redemisti virgam hereditatis tuae montis Sion in quo habitasti Ps. 74:2
et nunc scalpturas eius pariter bipinne et dolatoriis deraserunt Ps. 74:6
signa nostra non vidimus non est ultra propheta et non est nobiscum qui sciat usquequo Ps. 74:9
quare convertis manum tuam et dexteram tuam ad medium sinum tuum consume Ps. 74:11
tu disrupisti fontem et torrentem tu exsiccasti flumina fortia Ps. 74:15
tua est dies et tua est nox tu ordinasti luminaria et solem Ps. 74:16
tu statuisti omnes terminos terrae aestatem et hiemem tu plasmasti Ps. 74:17
memento huius inimicus exprobravit Domino et populus insipiens blasphemavit nomen tuum Ps. 74:18
ne revertatur confractus et confusus egenus et pauper laudabunt nomen tuum Ps. 74:21
confitebimur tibi Deus confitebimur et iuxta nomen tuum narrabunt mirabilia tua Ps. 75:1
dixi inique agentibus nolite inique agere et impiis nolite exaltare cornu Ps. 75:4
sed Deus iudex hunc humiliabit et hunc exaltabit Ps. 75:7
quia calix in manu Domini est et vino meraco usque ad plenum mixtus et propinabit ex eo verumtamen feces eius epotabunt bibentes omnes impii terrae Ps. 75:8
et omnia cornua impiorum confringam exaltabuntur cornua iusti Ps. 75:10
et erit in Salem tabernaculum eius et habitatio eius in Sion Ps. 76:2
ibi confringet volatilia arcus scutum et gladium et bellum semper Ps. 76:3
spoliati sunt superbi corde dormitaverunt somnum suum et non invenerunt omnes viri exercitus manus suas Ps. 76:5
ab increpatione tua Deus Iacob consopitus est et currus et equus Ps. 76:6
tu terribilis es et quis stabit adversum te ex tunc ira tua Ps. 76:7
vovete et reddite Domino Deo vestro omnes qui in circuitu eius sunt offerent dona terribili Ps. 76:11
voce mea ad Dominum clamavi voce mea ad Dominum et exaudivit me Ps. 77:1
in die tribulationis meae Dominum requisivi manus mea nocte extenditur et non quiescit noluit consolari anima mea Ps. 77:2
recordans Dei conturbabar loquebar in memet ipso et deficiebat spiritus meus semper Ps. 77:3
prohibebam suspectum oculorum meorum stupebam et non loquebar Ps. 77:4
recordabar psalmorum meorum in nocte cum corde meo loquebar et scobebam spiritum meum Ps. 77:6
ergone in aeternum proiciet Dominus et non repropitiabitur ultra Ps. 77:7
ergone conplebit usque in finem misericordiam suam consummabit verbum de generatione et generatione Ps. 77:8
et dixi inbecillitas mea est haec commutatio dexterae Excelsi Ps. 77:10
et meditabor in omni opere tuo et adinventiones tuas loquar Ps. 77:12
redemisti in brachio populum tuum filios Iacob et Ioseph semper Ps. 77:15
videntes te aquae Deus videntes te aquae parturierunt et commotae sunt abyssi Ps. 77:16
excusserunt aquas nubila vocem dederunt nubes et sagittae tuae discurrebant Ps. 77:17
vox tonitrui tui in rota apparuerunt fulgora tua orbi concussa est et commota est terra Ps. 77:18
in mari via tua et semitae tuae in aquis multis et vestigia tua non sunt agnita Ps. 77:19
deduxisti quasi gregem populum tuum in manu Mosi et Aaron Ps. 77:20
quae audivimus et cognovimus et patres nostri narraverunt nobis Ps. 78:3
non sunt abscondita a filiis eorum a generatione sequenti narrante laudes Domini et potentiam eius et mirabilia eius quae fecit Ps. 78:4
statuit contestationem Iacob et legem posuit in Israhel quae mandavit patribus nostris ut docerent filios suos Ps. 78:5
ut cognosceret generatio subsequens filii nascituri surgent et narrabunt filiis suis Ps. 78:6
ut ponant in Deo spem suam et non obliviscantur cogitationum eius et mandata eius custodiant Ps. 78:7
ut non sint sicut patres eorum generatio declinans et provocans generatio quae non praeparavit cor suum et non credidit Deo spiritus eius Ps. 78:8
filii Efraim intendentes et mittentes arcum terga verterunt in die belli Ps. 78:9
non custodierunt pactum Dei sui et in lege eius noluerunt ingredi Ps. 78:10
et obliti sunt commutationum eius et mirabilium eius quae ostendit eis Ps. 78:11
divisit mare et transduxit eos et stare fecit aquas quasi acervum Ps. 78:13
et duxit eos in nube per diem et tota nocte in lumine ignis Ps. 78:14
scidit petram in deserto et potum dedit quasi de abyssis magnis Ps. 78:15
et eduxit rivos de petra et elicuit quasi flumina aquas Ps. 78:16
et addiderunt ultra peccare ei ut provocarent Excelsum in invio Ps. 78:17
et temptaverunt Deum in cordibus suis petentes cibum animae suae Ps. 78:18
et loquentes contra Deum dicebant numquid poterit Deus ponere mensam in solitudine Ps. 78:19
ecce percussit petram et fluxerunt aquae et torrentes inundaverunt numquid et panem poterit dare aut praeparare carnem populo suo Ps. 78:20
ideo audivit Dominus et non distulit et ignis accensus est in Iacob et furor ascendit in Israhel Ps. 78:21
et praecepit nubibus desuper et portas caeli aperuit Ps. 78:23
et pluit super eos man ut comederent et triticum caeli dedit eis Ps. 78:24
abstulit eurum de caelo et induxit in fortitudine sua africum Ps. 78:26
et pluit super eos quasi pulverem carnes et quasi harenam maris volatilia pinnata Ps. 78:27
et ceciderunt in medio castrorum eius in circuitu tabernaculorum eius Ps. 78:28
et comederunt et saturati sunt nimis et desiderium eorum adtulit eis Ps. 78:29
furor ergo Dei ascendit super eos et occidit pingues eorum et electos Israhel incurvavit Ps. 78:31
in omnibus his peccaverunt ultra et non crediderunt mirabilibus eius Ps. 78:32
et consumpsit in vanitate dies eorum et annos eorum velociter Ps. 78:33
si occidebat eos tunc requirebant eum et convertebantur et diluculo consurgebant ad Deum Ps. 78:34
et recordabantur quia Deus fortitudo eorum et Deus excelsus redemptor eorum Ps. 78:35
et lactaverunt eum in ore suo et lingua sua mentiti sunt ei Ps. 78:36
ipse vero misericors propitiabitur iniquitati et non disperdet multumque avertit iram suam et non suscitavit totum furorem suum Ps. 78:38
sed recordatus est quia caro essent spiritus vadens et non revertens Ps. 78:39
et conversi sunt et temptaverunt Deum et Sanctum Israhel concitaverunt Ps. 78:41
qui fecit in Aegypto signa sua et ostenta sua in regione Taneos Ps. 78:43
qui convertit in sanguine fluvios eorum et rivos eorum ut non biberent Ps. 78:44
qui inmisit eis genus omne muscarum ut comederent eos et ranas ut disperderent eos Ps. 78:45
qui dedit brucho germen eorum et laborem eorum lucustae Ps. 78:46
qui occidit in grandine vineas eorum et sycomoros eorum in frigore Ps. 78:47
qui tradidit grandini pascua eorum et iumenta eorum volucribus Ps. 78:48
qui misit in eos iram furoris sui indignationem et comminationem et angustiam inmissionem angelorum malorum Ps. 78:49
munivit semitam furori suo non pepercit morti animae eorum et animantia eorum pesti tradidit Ps. 78:50
et percussit omne primogenitum in Aegypto principium partus in tabernaculis Cham Ps. 78:51
et tulit veluti oves populum suum et minavit eos sicut gregem in deserto Ps. 78:52
et duxit eos cum fiducia et absque timore inimicos autem eorum operuit mare Ps. 78:53
et adduxit eos ad terminum sanctificatum suum montem istum quem possedit dextera eius et eiecit a facie eorum gentes et possidere eos fecit in funiculo hereditatem Ps. 78:54
et conlocavit in tabernaculis eorum tribus Israhel Ps. 78:55
et temptaverunt et provocaverunt Deum excelsum et testimonia eius non custodierunt Ps. 78:56
et aversi sunt et praevaricati sunt ut patres eorum incurvati sunt quasi arcus inutilis Ps. 78:57
et provocaverunt eum in excelsis suis et in sculptilibus suis ad aemulandum concitaverunt Ps. 78:58
audivit Deus et non distulit et proiecit vehementer Israhel Ps. 78:59
et reliquit tabernaculum Selo tentorium quod conlocavit inter homines Ps. 78:60
tradidit in captivitatem gloriam suam et decorem suum in manu hostis Ps. 78:61
et conclusit in gladio populum suum et in hereditate sua non distulit Ps. 78:62
iuvenes eius devoravit ignis et virgines eius nemo luxit Ps. 78:63
sacerdotes eius gladio ceciderunt et viduae eius non sunt fletae Ps. 78:64
et evigilavit quasi dormiens Dominus quasi fortis post crapulam vini Ps. 78:65
et percussit hostes suos retrorsum obprobrium sempiternum dedit eos Ps. 78:66
et proiecit tabernaculum Ioseph et tribum Efraim non elegit Ps. 78:67
et aedificavit in similitudinem monoceroton sanctuarium suum quasi terram fundavit illud in saeculum Ps. 78:69
et elegit David servum suum et tulit eum de gregibus ovium sequentem fetas adduxit eum Ps. 78:70
ut pasceret Iacob populum eius et Israhel hereditatem eius Ps. 78:71
qui pavit eos in simplicitate cordis sui et in prudentia manuum suarum dux eorum fuit Ps. 78:72
effuderunt sanguinem eorum quasi aquam in circuitu Hierusalem et non erat qui sepeliret Ps. 79:3
facti sumus obprobrium vicinis nostris subsannatio et derisio his qui in circuitu nostro sunt Ps. 79:4
effunde furorem tuum super gentes quae non cognoverunt te et super regna quae nomen tuum non invocaverunt Ps. 79:6
quia comederunt Iacob et decorem eius desolaverunt Ps. 79:7
auxiliare nobis Deus Iesus noster propter gloriam nominis tui et libera nos et propitiare peccatis nostris propter nomen tuum Ps. 79:9
et redde vicinis nostris septuplum in sinu eorum obprobrium suum quo exprobraverunt tibi Domine Ps. 79:12
nos enim populus tuus et grex pascuae tuae confitebimur tibi in sempiternum in generatione et generatione narrabimus laudes tuas Ps. 79:13
ante Efraim et Beniamin et Manasse suscita fortitudinem tuam et veni ut salvos facias nos Ps. 80:2
Deus converte nos et ostende faciem tuam et salvi erimus Ps. 80:3
cibasti nos pane flebili et potasti nos in lacrimis tripliciter Ps. 80:5
posuisti nos contentionem vicinis nostris et inimici nostri subsannaverunt nos Ps. 80:6
Deus exercituum converte nos et ostende faciem tuam et salvi erimus Ps. 80:7
vineam de Aegypto tulisti eiecisti gentes et plantasti eam Ps. 80:8
praeparasti ante faciem eius et stabilisti radices eius et implevit terram Ps. 80:9
operti sunt montes umbra eius et ramis illius cedri Dei Ps. 80:10
expandit comas suas usque ad mare et usque ad Flumen germina sua Ps. 80:11
quare dissipasti maceriam eius et vindemiaverunt eam omnes qui transeunt per viam Ps. 80:12
vastavit eam aper de silva et omnes bestiae agri depastae sunt eam Ps. 80:13
Deus exercituum revertere obsecro respice de caelo et vide et visita vineam hanc Ps. 80:14
et radicem quam plantavit dextera tua et filium quem confirmasti tibi Ps. 80:15
succensam igni et deramatam ab increpatione faciei tuae pereant Ps. 80:16
fiat manus tua super virum dexterae tuae et super filium hominis quem confirmasti tibi Ps. 80:17
et non recedemus a te vivificabis nos et nomine tuo vocabimur Ps. 80:18
Domine Deus exercituum converte nos et ostende faciem tuam et salvi erimus Ps. 80:19
adsumite carmen et date tympanum citharam decoram cum psalterio Ps. 81:2
clangite in neomenia bucina et in medio mense die sollemnitatis nostrae Ps. 81:3
quia legitimum Israhel est et iudicium Dei Iacob Ps. 81:4
in tribulatione invocasti et erui te exaudivi te in abscondito tonitrui probavi te super aquam Contradictionis semper Ps. 81:7
audi populus meus et contestor te Israhel si audieris me Ps. 81:8
non sit in te deus alienus et non adores deum peregrinum Ps. 81:9
ego sum Dominus Deus tuus qui eduxi te de terra Aegypti dilata os tuum et implebo illud Ps. 81:10
et non audivit populus meus vocem meam et Israhel non credidit mihi Ps. 81:11
et dimisi eum in pravitate cordis sui ambulabunt in consiliis suis Ps. 81:12
quasi nihilum inimicos eius humiliassem et super hostes eorum vertissem manum meam Ps. 81:14
qui oderunt Dominum negabunt eum et erit tempus eorum in saeculo Ps. 81:15
et cibavit eos de adipe frumenti et de petra mellis saturavit eos Ps. 81:16
usquequo iudicatis iniquitatem et facies impiorum suscipitis semper Ps. 82:2
iudicate pauperi et pupillo egeno et inopi iuste facite Ps. 82:3
salvate inopem et pauperem de manu impiorum liberate Ps. 82:4
ego dixi dii estis et filii Excelsi omnes vos Ps. 82:6
ergo quasi Adam moriemini et quasi unus de principibus cadetis Ps. 82:7
Deus ne taceas ne sileas et non quiescas Deus Ps. 83:1
quia ecce inimici tui tumultuati sunt et qui oderunt te levaverunt caput Ps. 83:2
contra populum tuum nequiter tractaverunt et inierunt consilium adversum arcanum tuum Ps. 83:3
dixerunt venite et conteramus eos de gente et non sit memoria nominis Israhel ultra Ps. 83:4
tabernacula Idumeae et Ismahelitarum Moab et Aggareni Ps. 83:6
Gebal et Ammon et Amalech Palestina cum habitatoribus Tyri Ps. 83:7
sed et Assur venit cum eis facti sunt brachium filiorum Loth semper Ps. 83:8
fac illis sicut Madian et Sisarae sicut Iabin in torrente Cison Ps. 83:9
pone duces eorum sicut Oreb et Zeb et Zebee et Salmana omnes principes eorum Ps. 83:11
quomodo ignis conburit silvam et sicut flamma devorat montes Ps. 83:14
sic persequere eos in tempestate tua et in turbine tuo conturba eos Ps. 83:15
imple facies eorum ignominia et quaerent nomen tuum Domine Ps. 83:16
confundantur et conturbentur usque in saeculum et erubescant et pereant Ps. 83:17
et sciant quia nomen tuum est Dominus solus tu Excelsus super omnem terram Ps. 83:18
desiderat et defecit anima mea in atria Domini cor meum et caro mea laudabunt Deum viventem Ps. 84:2
siquidem avis invenit domum et passer nidum sibi ubi ponat pullos suos altaria tua Domine exercituum rex meus et Deus meus Ps. 84:3
clipeus noster vide Deus et adtende faciem christi tui Ps. 84:9
quia sol et scutum Dominus Deus gratiam et gloriam dabit Dominus Ps. 84:11
converte nos Deus Iesus noster et solve iram tuam adversum nos Ps. 85:4
noli in aeternum irasci nobis extendens iram tuam in generationem et generationem Ps. 85:5
nonne tu revertens vivificabis nos et populus tuus laetabitur in te Ps. 85:6
ostende nobis Domine misericordiam tuam et salutare tuum da nobis Ps. 85:7
audiam quid loquatur Dominus Deus loquetur enim pacem ad populum suum et ad sanctos suos ut non convertantur ad stultitiam Ps. 85:8
misericordia et veritas occurrerunt iustitia et pax deosculatae sunt Ps. 85:10
veritas de terra orta est et iustitia de caelo prospexit Ps. 85:11
sed et Dominus dabit bonum et terra nostra dabit germen suum Ps. 85:12
iustitia ante eum ibit et ponet in via gressus suos Ps. 85:13
inclina Domine aurem tuam exaudi me quia egenus et pauper ego sum Ps. 86:1
tu enim es Domine bonus et propitiabilis et multus misericordia omnibus qui invocant te Ps. 86:5
exaudi Domine orationem meam et ausculta vocem deprecationum mearum Ps. 86:6
omnes gentes quas fecisti venient et adorabunt coram te Domine et glorificabunt nomen tuum Ps. 86:9
quia magnus tu et faciens mirabilia tu Deus solus Ps. 86:10
confitebor tibi Domine Deus meus in toto corde meo et glorificabo nomen tuum in sempiternum Ps. 86:12
quia misericordia tua magna super me et eruisti animam meam de inferno extremo Ps. 86:13
Deus superbi surrexerunt adversus me et coetus robustorum quaesivit animam meam et non posuerunt te in conspectu suo Ps. 86:14
tu autem Domine Deus misericors et clemens patiens et multae misericordiae et verus Ps. 86:15
respice ad me et miserere mei da fortitudinem tuam servo tuo et salva filium ancillae tuae Ps. 86:16
fac mecum signum in bonitate et videant qui oderunt me et confundantur quia tu Domine auxiliatus es mihi et consolatus es me Ps. 86:17
commemorabo superbiae et Babylonis scientes me ecce Palestina et Tyrus cum Aethiopia iste natus est ibi Ps. 87:4
ad Sion autem dicetur vir et vir natus est in ea et ipse fundavit eam Excelsus Ps. 87:5
et cantabunt quasi in choris omnes fontes mei in te Ps. 87:7
quia repleta est malis anima mea et vita mea ad infernum descendit Ps. 88:3
inter mortuos liber sicut interfecti et dormientes in sepulchro quorum non recordaris amplius et qui a manu tua abscisi sunt Ps. 88:5
super me confirmatus est furor tuus et cunctis fluctibus tuis adflixisti me semper Ps. 88:7
longe fecisti notos meos a me posuisti me abominationem eis clausum et non prodeuntem Ps. 88:8
numquid mortuis facies mirabilia aut gigantes surgent et confitebuntur tibi semper Ps. 88:10
numquid narrabitur in sepulchro misericordia tua et veritas tua in perditione Ps. 88:11
numquid noscentur in tenebris mirabilia tua et iustitia tua in terra quae oblivioni tradita est Ps. 88:12
ego autem ad te Domine clamavi et mane oratio mea praeveniet te Ps. 88:13
pauper ego et aerumnosus ab adulescentia portavi furorem tuum et conturbatus sum Ps. 88:15
longe fecisti a me amicum et sodalem notos meos abstulisti Ps. 88:18
misericordias Domini in aeternum cantabo in generatione et generatione adnuntiabo veritatem tuam in ore meo Ps. 89:1
quia dixisti sempiterna misericordia aedificabitur caelos fundabis et veritas tua in eis Ps. 89:2
usque in aeternum stabiliam semen tuum et aedificabo in generationem et generationem thronum tuum semper Ps. 89:4
confitebuntur caeli mirabilia tua Domine et veritatem tuam in ecclesia sanctorum Ps. 89:5
Deus inclitus in arcano sanctorum nimio et terribilis in cunctis qui circum eum sunt Ps. 89:7
Domine Deus exercituum quis similis tui fortissime Domine et veritas tua in circuitu tuo Ps. 89:8
tu dominaris superbiae maris et elationes gurgitum eius tu conprimis Ps. 89:9
tui sunt caeli et tua est terra orbem et plenitudinem eius tu fundasti Ps. 89:11
aquilonem et dexteram tu creasti Thabor et Hermon nomen tuum laudabunt Ps. 89:12
iustitia et iudicium firmamentum throni tui misericordia et veritas praecedent faciem tuam Ps. 89:14
in nomine tuo exultabunt tota die et in iustitia tua exaltabuntur Ps. 89:16
quia gloria fortitudinis eorum tu es et in misericordia tua elevabis cornu nostrum Ps. 89:17
quia a Domino est protectio nostra et a Sancto Israhel rege nostro Ps. 89:18
tunc locutus es per visionem sanctis tuis et dixisti posui adiutorium super robustum exaltavi electum de populo Ps. 89:19
cum quo manus mea firma erit et brachium meum roborabit eum Ps. 89:21
non decipiet inimicus eum et filius iniquitatis non adfliget eum Ps. 89:22
sed concidam ante faciem eius hostes illius et qui eum oderunt percutiam Ps. 89:23
veritas autem mea et misericordia mea erit cum eo et in nomine meo exaltabitur cornu eius Ps. 89:24
et ponam in mari manum eius et in fluminibus dexteram eius Ps. 89:25
ipse vocabit me pater meus es tu Deus meus et fortitudo salutis meae Ps. 89:26
in aeternum custodiam ei misericordiam meam et pactum meum fidele ei erit Ps. 89:28
et ponam perpetuum semen eius et thronum eius sicut dies caeli Ps. 89:29
si autem dereliquerint filii eius legem meam et in iudiciis meis non ambulaverint Ps. 89:30
si caerimonias meas profanaverint et praecepta mea non custodierint Ps. 89:31
visitabo in virga scelera eorum et in plagis iniquitatem eorum Ps. 89:32
non violabo pactum meum et quod egressum est de labiis meis non mutabo Ps. 89:34
et thronus eius sicut sol in conspectu meo sicut luna stabilietur in sempiternum et testis in caelo fidelis semper Ps. 89:37
tu autem reppulisti et proiecisti iratus es adversum christum tuum Ps. 89:38
avertisti robur gladii eius et non sublevasti eum in proelio Ps. 89:43
quiescere fecisti munditiam eius et thronum illius in terram detraxisti Ps. 89:44
quis est vir qui vivat et non videat mortem salvans animam suam de manu inferi semper Ps. 89:48
benedictus Dominus in sempiternum amen et amen Ps. 89:52
Domine habitaculum tu factus es nobis in generatione et generatione Ps. 90:1
antequam montes nascerentur et parturiretur terra et orbis a saeculo et usque in saeculum tu es Ps. 90:2
convertes hominem usque ad contritionem et dices revertimini filii Adam Ps. 90:3
quia mille anni in oculis tuis sicut dies hesterna quae pertransiit et vigilia nocturna Ps. 90:4
mane quasi herba pertransiens mane floruit et abiit ad vesperam conteretur atque siccabitur Ps. 90:6
consumpti enim sumus in furore tuo et in indignatione tua conturbati sumus Ps. 90:7
dies annorum nostrorum in ipsis septuaginta anni si autem multum octoginta anni et quod amplius est labor et dolor quoniam transivimus cito et avolavimus Ps. 90:10
quis novit fortitudinem irae tuae et secundum timorem tuum indignationem tuam Ps. 90:11
ut numerentur dies nostri sic ostende et veniemus corde sapienti Ps. 90:12
revertere Domine usquequo et exorabilis esto super servis tuis Ps. 90:13
imple nos matutina misericordia tua et laudabimus et laetabimur in cunctis diebus nostris Ps. 90:14
laetifica nos pro diebus quibus adflixisti nos et annis in quibus vidimus mala Ps. 90:15
appareat apud servos tuos opus tuum et gloria tua super filios eorum Ps. 90:16
et sit decor Domini Dei nostri super nos et opus manuum nostrarum fac stabile super nos opus manuum nostrarum confirma Ps. 90:17
dicens Domino spes mea et fortitudo mea Deus meus confidam in eum Ps. 91:2
in scapulis suis obumbrabit tibi et sub alis eius sperabis Ps. 91:4
scutum et protectio veritas eius non timebis a timore nocturno Ps. 91:5
cadent a latere tuo mille et decem milia a dextris tuis ad te autem non adpropinquabit Ps. 91:7
verumtamen oculis tuis videbis et ultionem impiorum cernes Ps. 91:8
non accedet ad te malum et lepra non adpropinquabit tabernaculo tuo Ps. 91:10
super aspidem et basiliscum calcabis conculcabis leonem et draconem Ps. 91:13
quoniam mihi adhesit et liberabo eum exaltabo eum quoniam cognovit nomen meum Ps. 91:14
invocabit me et exaudiam eum cum ipso ero in tribulatione eruam eum et glorificabo Ps. 91:15
longitudine dierum implebo illum et ostendam ei salutare meum Ps. 91:16
bonum est confiteri Domino et psallere nomini tuo Altissime Ps. 92:1
ad adnuntiandam mane misericordiam tuam et fidem tuam in nocte Ps. 92:2
in decacordo et in psalterio in cantico in cithara Ps. 92:3
vir insipiens non cognoscet et stultus non intelleget istud Ps. 92:6
germinaverunt impii quasi faenum et floruerunt omnes qui operantur iniquitatem ut contererentur usque in sempiternum Ps. 92:7
ecce enim inimici tui Domine ecce inimici tui peribunt et dissipabuntur omnes qui operantur iniquitatem Ps. 92:9
et exaltabitur quasi monocerotis cornu meum et senecta mea in oleo uberi Ps. 92:10
et dispiciet oculus meus eos qui insidiantur mihi de his qui consurgunt adversum me malignantibus audit auris mea Ps. 92:11
adhuc fructificabunt in senectute pingues et frondentes erunt Ps. 92:14
adnuntiantes quia rectus Dominus fortitudo mea et non est iniquitas in eo Ps. 92:15
Dominus regnavit gloria indutus est indutus est Dominus fortitudine et accinctus est insuper adpendit orbem qui non commovebitur Ps. 93:1
populum tuum Domine conterent et hereditatem tuam adfligent Ps. 94:5
viduam et advenam interficient et pupillos occident Ps. 94:6
et dixerunt non videbit Dominus et non intelleget Deus Iacob Ps. 94:7
intellegite stulti in populo et insipientes aliquando discite Ps. 94:8
beatus vir quem erudieris Domine et de lege tua docueris eum Ps. 94:12
non enim derelinquet Dominus populum suum et hereditatem suam non deseret Ps. 94:14
quoniam ad iustitiam revertetur iudicium et sequentur illud omnes recti corde Ps. 94:15
copulabuntur adversus animam iusti et sanguinem innocentem condemnabunt Ps. 94:21
erit autem Dominus mihi in refugium et Deus meus quasi petra spei meae Ps. 94:22
et restitues super eos iniquitatem suam et in malitia sua perdes eos perdet eos Dominus Deus noster Ps. 94:23
quoniam fortis et magnus Dominus et rex magnus super omnes deos Ps. 95:3
in cuius manu fundamenta terrae et excelsa montium ipsius sunt Ps. 95:4
cuius est mare ipse enim fecit illud et siccam manus eius plasmaverunt Ps. 95:5
venite adoremus et curvemur flectamus genua ante faciem Domini factoris nostri Ps. 95:6
quia ipse est Deus noster et nos populus pascuae eius et grex manus eius Ps. 95:7
sicut in contradictione sicut in die temptationis in deserto ubi temptaverunt me patres vestri probaverunt me et viderunt opus meum Ps. 95:9
quadraginta annis displicuit mihi generatio illa et dixi populus errans corde est Ps. 95:10
et non cognoscens vias meas et iuravi in furore meo ut non introirent in requiem meam Ps. 95:11
quia magnus Dominus et laudabilis nimis terribilis est super omnes deos Ps. 96:4
gloria et decor ante vultum eius fortitudo et exultatio in sanctuario eius Ps. 96:6
adferte Domino familiae populorum adferte Domino gloriam et fortitudinem Ps. 96:7
adferte Domino gloriam nomini eius levate munera et introite in atria eius Ps. 96:8
laetamini caeli et exultet terra tonet mare et plenitudo eius Ps. 96:11
gaudeat ager et omnia quae in eo sunt tunc laudabunt universa ligna saltus Ps. 96:12
ante faciem Domini quoniam venit quoniam venit iudicare terram iudicabit orbem in iusto et populos in fide sua Ps. 96:13
nubes et caligo in circuitu eius iustitia et iudicium firmamentum solii eius Ps. 97:2
ignis ante faciem eius ibit et exuret per circuitum hostes eius Ps. 97:3
apparuerunt fulgora eius orbi vidit et contremuit terra Ps. 97:4
adnuntiaverunt caeli iustitiam eius et viderunt omnes populi gloriam eius Ps. 97:6
audivit et laetata est Sion et exultaverunt filiae Iudae propter iudicia tua Domine Ps. 97:8
lux orta est iusto et rectis corde laetitia Ps. 97:11
laetamini iusti in Domino et confitemini memoriae sanctae eius Ps. 97:12
cantate Domino canticum novum quia mirabilia fecit salvavit sibi dextera eius et brachium sanctum eius Ps. 98:1
recordatus est misericordiae suae et veritatis suae domui Iacob viderunt omnes fines terrae salutare Dei nostri Ps. 98:3
iubilate Domino omnis terra vociferamini et laudate et canite Ps. 98:4
cantate Domino in cithara in cithara et voce carminis Ps. 98:5
in tubis et clangore bucinae iubilate coram rege Domino Ps. 98:6
tonet mare et plenitudo eius orbis et habitatores eius Ps. 98:7
ante Dominum quia venit iudicare terram iudicabit orbem in iustitia et populos in aequitatibus Ps. 98:9
Dominus in Sion magnus et excelsus est super omnes populos Ps. 99:2
confiteantur nomini tuo magno et terribili sanctoque Ps. 99:3
imperium regis iudicium diligit tu fundasti aequitates iudicium et iustitiam in Iacob tu fecisti Ps. 99:4
exaltate Dominum Deum nostrum et adorate scabillum pedum eius quia sanctus est Ps. 99:5
Moses et Aaron in sacerdotibus eius et Samuhel in his qui invocant nomen eius invocabant Dominum et ipse exaudivit eos Ps. 99:6
in columna nubis loquebatur ad eos custodierunt testimonia eius et praeceptum dedit eis Ps. 99:7
Domine Deus noster tu exaudisti eos Domine propitius fuisti eis et ultor super commutationibus eorum Ps. 99:8
exaltate Dominum Deum nostrum et adorate in monte sancto eius quia sanctus Dominus Deus noster Ps. 99:9
scitote quoniam Dominus ipse est Deus ipse fecit nos et ipsius sumus populus eius et grex pascuae eius Ps. 100:3
quia bonus Dominus in sempiternum misericordia eius et usque ad generationem et generationem fides eius Ps. 100:5
canticum misericordiam et iudicium cantabo tibi Domine psallam Ps. 101:1
loquentem in abscondito contra proximum suum hunc interficiam superbum oculis et altum corde cum hoc esse non potero Ps. 101:5
Domine audi orationem meam et clamor meus ad te veniat Ps. 102:1
quoniam consumpti sunt sicut fumus dies mei et ossa mea quasi frixa contabuerunt Ps. 102:3
percussum est quasi faenum et arefactum est cor meum quia oblitus sum comedere panem meum Ps. 102:4
vigilavi et fui sicut avis solitaria super tectum Ps. 102:7
quia cinerem sicut panem comedi et potum meum cum fletu miscui Ps. 102:9
a facie indignationis et irae tuae quia elevasti me et adlisisti me Ps. 102:10
dies mei quasi umbra inclinati sunt et ego quasi faenum arui Ps. 102:11
tu autem Domine in aeternum permanes memoriale tuum in generatione et generatione Ps. 102:12
quoniam placitos fecerunt servi tui lapides eius et pulverem eius miserabilem Ps. 102:14
et timebunt gentes nomen Domini et universi reges terrae gloriam tuam Ps. 102:15
respexit ad orationem vacui et non dispexit orationem eorum Ps. 102:17
scribatur hoc in generatione novissima et populus qui creabitur laudabit Dominum Ps. 102:18
ut narretur in Sion nomen Domini et laudatio eius in Hierusalem Ps. 102:21
cum congregati fuerint populi simul et regna ut serviant Domino Ps. 102:22
a principio terram fundasti et opus manuum tuarum caeli Ps. 102:25
ipsi peribunt tu autem stabis et omnes quasi vestimentum adterentur et quasi pallium mutabis illos et mutabuntur Ps. 102:26
tu autem ipse es et anni tui non deficient Ps. 102:27
filii servorum tuorum habitabunt et semen eorum ante faciem eorum perseverabit Ps. 102:28
benedic anima mea Domino et omnia viscera mea nomini sancto eius Ps. 103:1
benedic anima mea Domino et noli oblivisci omnium retributionum eius Ps. 103:2
qui propitiatur cunctis iniquitatibus tuis et sanat omnes infirmitates tuas Ps. 103:3
qui redimit de corruptione vitam tuam et coronat te misericordia et miserationibus Ps. 103:4
faciens iustitias Dominus et iudicia cunctis qui calumniam sustinent Ps. 103:6
misericors et clemens Dominus patiens et multae miserationis Ps. 103:8
quia spiritus pertransiit eum et non subsistet et non cognoscet eum ultra locus eius Ps. 103:16
misericordia autem Domini ab aeterno et usque in aeternum super timentes eum et iustitia eius in filios filiorum Ps. 103:17
his qui custodiunt pactum eius et recordantur praeceptorum eius ad facienda ea Ps. 103:18
Dominus in caelo stabilivit thronum suum et regnum illius omnium dominatur Ps. 103:19
benedic anima mea Domino Domine Deus meus magnificatus es nimis gloria et decore indutus es Ps. 104:1
qui fundasti terram super basem suam non commovebitur in saeculum et in saeculum Ps. 104:5
ascendent montes et descendent campi ad locum quem fundasti eis Ps. 104:8
ut bibant omnia animalia regionum et reficiat onager sitim suam Ps. 104:11
germinans herbam iumentis et faenum servituti hominum ut educat panem de terra Ps. 104:14
et vinum laetificat cor hominis ad exhilarandam faciem oleo panis autem cor hominis roborat Ps. 104:15
posuisti tenebras et facta est nox in ipsa moventur omnes bestiae silvae Ps. 104:20
leones rugientes ad praedam et quaerentes a Deo escam sibi Ps. 104:21
oriente sole recedent et in speluncis suis cubabunt Ps. 104:22
egreditur homo ad opus suum et ad servitutem suam usque ad vesperam Ps. 104:23
hoc mare magnum et latum manibus ibi reptilia innumerabilia animalia parva cum grandibus Ps. 104:25
abscondes vultum tuum et turbabuntur auferes spiritum eorum et deficient et in pulverem suum revertentur Ps. 104:29
emittes spiritum tuum et creabuntur et instaurabis faciem terrae Ps. 104:30
qui respicit terram et tremet tangit montes et fumabunt Ps. 104:32
deficiant peccatores de terra et impii ultra non sint benedic anima mea Domino Ps. 104:35
canite ei et psallite illi loquimini in universis mirabilibus eius Ps. 105:2
quaerite Dominum et virtutem eius quaerite faciem eius iugiter Ps. 105:4
recordamini mirabilium eius quae fecit signorum et iudiciorum oris eius Ps. 105:5
quod pepigit cum Abraham et iuramenti sui cum Isaac Ps. 105:9
et firmavit illud cum Iacob in lege cum Israhel pactum sempiternum Ps. 105:10
cum essent viri pauci modici et advenae in ea Ps. 105:12
et transierunt de gente in gentem de regno ad populum alterum Ps. 105:13
non dimisit hominem ut noceret eis et corripuit pro eis reges Ps. 105:14
nolite tangere christos meos et prophetas meos nolite adfligere Ps. 105:15
et vocavit famem super terram omnem virgam panis contrivit Ps. 105:16
misit rex et solvit eum princeps populorum et dimisit illum Ps. 105:20
posuit eum dominum domus suae et principem in omni possessione sua Ps. 105:21
ut erudiret principes eius secundum voluntatem suam et senes eius sapientiam doceret Ps. 105:22
et ingressus est Israhel Aegyptum et Iacob advena fuit in terra Ham Ps. 105:23
et crescere fecit populum suum nimis et roboravit eum super hostes eius Ps. 105:24
posuit in eis verba signorum suorum et portentorum in terra Ham Ps. 105:27
misit tenebras et contenebravit et non fuerunt increduli verbis eius Ps. 105:28
commutavit aquas eorum in sanguinem et occidit pisces eorum Ps. 105:29
dixit et venit musca omnimoda scinifes in universis terminis eorum Ps. 105:31
et percussit vineam eorum et ficum eorum et confregit lignum finium eorum Ps. 105:33
dixit et venit lucusta et bruchus cuius non erat numerus Ps. 105:34
et comedit omne faenum terrae eorum et devoravit fructum terrae eorum Ps. 105:35
et percussit omne primogenitum in terra eorum primitias universi partus eorum Ps. 105:36
et eduxit eos cum argento et auro et non erat in tribubus eorum infirmus Ps. 105:37
expandit nubem in tentorium et ignem ut luceret nocte Ps. 105:39
petierunt et adduxit ortygometran et pane caelesti saturavit eos Ps. 105:40
aperuit petram et fluxerunt aquae cucurrerunt in aridis flumina Ps. 105:41
et eduxit populum suum in laetitia laudantes electos suos Ps. 105:43
et dedit eis terras gentium et laborem tribuum possederunt Ps. 105:44
ut custodirent caerimonias eius et leges eius servarent alleluia Ps. 105:45
beati qui custodiunt iudicium et faciunt iustitiam in omni tempore Ps. 106:3
ut videam bona electorum tuorum et laeter in laetitia gentis tuae et exultem cum hereditate tua Ps. 106:5
patres nostri in Aegypto non intellexerunt mirabilia tua non sunt recordati multitudinis misericordiae tuae et ad iracundiam provocaverunt super mare in mari Rubro Ps. 106:7
et comminatus est mari Rubro et aruit et transduxit eos per abyssos quasi in deserto Ps. 106:9
et salvavit eos de manu odientis et redemit eos de manu inimici Ps. 106:10
et operuit aqua hostes eorum unus de ipsis non superfuit Ps. 106:11
et crediderunt verbis eius cecineruntque laudem eius Ps. 106:12
et desideraverunt desiderium in deserto et temptaverunt Deum in solitudine Ps. 106:14
dedit ergo eis petitionem eorum et misit tenuitatem in animam eorum Ps. 106:15
et zelati sunt Mosen in castris Aaron sanctum Domini Ps. 106:16
aperta est terra et devoravit Dathan et operuit synagogam Abiram Ps. 106:17
et succensus est ignis in synagoga eorum flamma exusit impios Ps. 106:18
fecerunt vitulum in Horeb et adoraverunt conflatile Ps. 106:19
et mutaverunt gloriam suam in similitudine bovis comedentis faenum Ps. 106:20
dixit ergo ut contereret eos nisi Moses electus eius stetisset medius contra faciem illius ut converteret indignationem eius et non interficeret Ps. 106:23
et dispexerunt terram desiderabilem nec crediderunt sermoni eius Ps. 106:24
et murmuraverunt in tabernaculis suis non audierunt vocem Domini Ps. 106:25
et levavit manum suam super eos ut deiceret eos in deserto Ps. 106:26
et ut deiceret semen eorum in gentibus et dispergeret eos in terris Ps. 106:27
et consecrati sunt Beelphegor et comederunt victimas mortuorum Ps. 106:28
et concitaverunt eum in studiis suis et percussit eos plaga Ps. 106:29
stetit autem Finees et deiudicavit et est retenta percussio Ps. 106:30
et reputatum est ei in iustitia in generatione et generatione usque in aeternum Ps. 106:31
et provocaverunt super aquam Contradictionis et adflictus est Moses propter eos Ps. 106:32
quia provocaverunt spiritum eius et praecepit labiis suis Ps. 106:33
et commixti sunt gentibus et didicerunt opera eorum Ps. 106:35
et servierunt sculptilibus eorum et factum est eis in scandalum Ps. 106:36
et immolaverunt filios suos et filias suas daemonibus Ps. 106:37
et effuderunt sanguinem innocentem sanguinem filiorum suorum et filiarum suarum quos immolaverunt sculptilibus Chanaan et polluta est terra sanguinibus Ps. 106:38
et coinquinati sunt in operibus suis et fornicati sunt in studiis suis Ps. 106:39
iratus est itaque furor Domini in populum suum et abominatus est hereditatem suam Ps. 106:40
et dedit eos in manu gentium et dominati sunt eorum qui oderant eos Ps. 106:41
et adflixerunt eos inimici sui et humiliati sunt sub manu eorum Ps. 106:42
multis vicibus liberavit eos ipsi vero provocabant in consiliis suis et humiliati sunt propter iniquitates suas Ps. 106:43
et vidit tribulationem eorum cum audiret eos rogantes Ps. 106:44
et recordatus est pacti sui cum eis et paenituit eum secundum multitudinem misericordiae suae Ps. 106:45
et dedit eos miserabiles coram omnibus qui ceperant eos Ps. 106:46
salva nos Domine Deus noster et congrega nos de gentibus ut confiteamur nomini sancto tuo et canamus laudantes te Ps. 106:47
benedictus Dominus Deus Israhel ab aeterno et usque in aeternum et dicet omnis populus amen alleluia Ps. 106:48
dicant qui redempti sunt a Domino quos redemit de manu hostis et de terris congregavit eos Ps. 107:2
ab oriente et ab occidente ab aquilone et mari Ps. 107:3
esurientes et sitientes anima eorum in ipsis deficiebat Ps. 107:5
et clamaverunt ad Dominum in tribulatione sua de adflictione eorum eripuit eos Ps. 107:6
et duxit illos per viam rectam ut venirent in civitatem habitabilem Ps. 107:7
confiteantur Domino misericordiam eius et mirabilia eius in filios hominum Ps. 107:8
quia saturavit animam vacuam et animam esurientem implevit bonis Ps. 107:9
habitantes in tenebris et umbra mortis alligatos inopia et ferro Ps. 107:10
quia provocaverunt sermones Dei et consilium Excelsi blasphemaverunt Ps. 107:11
et humiliavit in labore cor eorum ceciderunt et non erat qui adiuvaret Ps. 107:12
et clamaverunt ad Dominum in tribulatione sua et de angustiis eorum salvavit eos Ps. 107:13
et eduxit eos de tenebris et umbra mortis et vincula eorum disrupit Ps. 107:14
confiteantur Domino misericordiam eius et mirabilia eius in filios hominum Ps. 107:15
quia contrivit portas aereas et vectes ferreos confregit Ps. 107:16
stultos propter viam sceleris eorum et propter iniquitates adflictos Ps. 107:17
omnem cibum abominata est anima eorum et accesserunt ad portas mortis Ps. 107:18
et clamaverunt ad Dominum in tribulatione sua de angustiis eorum salvavit eos Ps. 107:19
misit verbum suum et sanavit eos et salvavit de interitu Ps. 107:20
confiteantur Domino misericordiam eius et mirabilia eius in filios hominum Ps. 107:21
et immolent hostias gratiarum et narrent opera eius in laude Ps. 107:22
ipsi viderunt opera Domini et mirabilia eius in profundo Ps. 107:24
dixit et surrexit ventus tempestatis et elevavit gurgites eius Ps. 107:25
ascendunt in caelum et descendunt in abyssos anima eorum in adflictione consumitur Ps. 107:26
obstipuerunt et intremuerunt quasi ebrius et universa sapientia eorum absorta est Ps. 107:27
clamabunt autem ad Dominum in tribulatione sua et de angustia educet eos Ps. 107:28
statuet turbinem in tranquillitatem et silebunt fluctus eius Ps. 107:29
laetabuntur quoniam quieverunt et deducet eos ad portum quem voluerunt Ps. 107:30
confiteantur Domino misericordiam eius et mirabilia eius in filios hominum Ps. 107:31
et exaltent eum in ecclesia populi et in cathedra seniorum laudent eum Ps. 107:32
ponet flumina in desertum et fontes aquarum in sitim Ps. 107:33
ponet desertum in paludes aquarum et terram inviam in fontes aquarum Ps. 107:35
et conlocabit ibi esurientes et fundabunt urbem ad habitandum Ps. 107:36
et serent agros et plantabunt vineas et facient fruges genimina Ps. 107:37
et benedicet eis et multiplicabuntur nimis et pecora eorum non inminuet Ps. 107:38
inminuta sunt autem et adflicta propter angustiam mali et doloris Ps. 107:39
et effundet despectionem super principes et errare eos faciet in solitudine devia Ps. 107:40
et sublevabit pauperem de inopia et ponet quasi gregem familias Ps. 107:41
videbunt recti et laetabuntur et omnis iniquitas contrahet os suum Ps. 107:42
quis sapiens et custodiet haec et intellegent misericordias Domini Ps. 107:43
paratum cor meum Deus cantabo et psallam sed et gloria mea Ps. 108:1
consurge psalterium et cithara consurgam mane Ps. 108:2
confitebor tibi in populis Domine et cantabo te in nationibus Ps. 108:3
quoniam magna super caelos misericordia tua et usque ad aethera veritas tua Ps. 108:4
exaltare super caelos Deus et super omnem terram gloria tua Ps. 108:5
ut liberentur dilecti tui salva dextera tua et exaudi me Ps. 108:6
Deus locutus est in sanctuario suo gaudebo dividam Sychem et vallem Socchoth dimetiar Ps. 108:7
meus est Galaad et meus est Manasse et Efraim hereditas capitis mei Iuda dux meus Ps. 108:8
nonne tu Deus qui proieceras nos et non exieras Deus in exercitibus nostris Ps. 108:11
in Deo erimus fortes et ipse conculcabit hostes nostros Ps. 108:13
quia os impii et os dolosi contra me apertum est Ps. 109:2
locuti sunt de me lingua mendacii verbis odii circumdederunt me et expugnaverunt me frustra Ps. 109:3
et posuerunt contra me malum pro bono et odium pro dilectione mea Ps. 109:5
constitue super eum impium et Satan astet a dextris eius Ps. 109:6
cum fuerit iudicatus exeat condemnatus et oratio eius sit in peccatum Ps. 109:7
sint filii eius pupilli et uxor eius vidua Ps. 109:9
instabiles vagentur liberi eius et mendicent et quaerantur in parietinis suis Ps. 109:10
scrutetur exactor universa quae habet et diripiant alieni laborem eius Ps. 109:11
redeat in memoria iniquitas patrum eius apud Deum et iniquitas matris eius ne deleatur Ps. 109:14
sit contra Dominum semper et intereat de terra memoria eorum Ps. 109:15
et persecutus est virum inopem et pauperem et conpunctum corde ut interficeret Ps. 109:17
et dilexit maledictionem quae veniet ei et noluit benedictionem quae elongabitur ab eo et indutus est maledictione quasi vestimento suo et ingredietur quasi aqua in viscera eius et quasi oleum in ossa eius Ps. 109:18
sit ei quasi pallium quo circumdatur et quasi cingulum quo semper accingitur Ps. 109:19
haec est retributio his qui adversantur mihi a Domino et qui loquuntur malum contra animam meam Ps. 109:20
quoniam egenus et pauper sum et cor meum vulneratum est intrinsecus Ps. 109:22
quasi umbra cum inclinatur abductus sum et excussus quasi lucusta Ps. 109:23
genua mea vacillaverunt a ieiunio et caro mea mutata est absque oleo Ps. 109:24
et ego factus sum obprobrium eis videntes me moverunt caput suum Ps. 109:25
et sciant quoniam manus tua haec tu Domine fecisti eam Ps. 109:27
maledicent illi et tu benedices restiterunt et confundentur servus autem tuus laetabitur Ps. 109:28
induantur adversarii mei confusione et operiantur quasi indumento confusione sua Ps. 109:29
confitebor Domino vehementer in ore meo et in medio populorum laudabo eum Ps. 109:30
iuravit Dominus et non paenitebit eum tu es sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedech Ps. 110:4
aleph confitebor Domino in toto corde beth in consilio iustorum et congregatione Ps. 111:1
he gloria et decor opus eius vav et iustitia eius perseverans semper Ps. 111:3
zai memoriam fecit mirabilium suorum heth clemens et misericors Dominus Ps. 111:4
lameth ut det eis hereditatem gentium mem opus manuum eius veritas et iudicium Ps. 111:7
nun fidelia omnia praecepta eius samech firmata in sempiternum iugiter ain facta in veritate et aequitate Ps. 111:8
fe redemptionem misit populo suo sade mandavit in aeternum pactum suum coph sanctum et terribile nomen eius Ps. 111:9
he substantia et divitiae in domo eius vav et iustitia eius perseverans semper Ps. 112:3
zai ortum est in tenebris lumen iustis heth clemens et misericors et iustus Ps. 112:4
teth bonus vir clemens et fenerans ioth dispensabit verba sua in iudicio Ps. 112:5
res impius videbit et irascetur sen dentibus suis frendet et tabescet thau desiderium impiorum peribit Ps. 112:10
sit nomen Domini benedictum amodo et usque in aeternum Ps. 113:2
humilia respicit in caelo et in terra Ps. 113:6
suscitans de terra inopem et de stercore elevat pauperem Ps. 113:7
mare vidit et fugit Iordanis conversus est retrorsum Ps. 114:3
propter misericordiam tuam et veritatem tuam ne dicant gentes ubi est Deus eorum Ps. 115:2
idola gentium argentum et aurum opus manuum hominum Ps. 115:4
os habent et non loquentur oculos habent et non videbunt Ps. 115:5
aures habent et non audient nasum habent et non odorabuntur Ps. 115:6
manus habent et non palpabunt pedes habent et non ambulabunt nec sonabunt in gutture suo Ps. 115:7
Israhel confidet in Domino auxiliator et protector eorum est Ps. 115:9
domus Aaron confidet in Domino auxiliator et protector eorum est Ps. 115:10
timentes Dominum confident in Domino auxiliator et protector eorum est Ps. 115:11
benedicet timentibus Dominum parvis et magnis Ps. 115:13
addat Dominus super vos super vos et super filios vestros Ps. 115:14
benedicti vos Domino qui fecit caelos et terram Ps. 115:15
sed nos benedicimus Domino amodo et usque in aeternum alleluia Ps. 115:18
inclinavit aurem suam mihi et in diebus meis invocabo Ps. 116:2
circumdederunt me funes mortis et munitiones inferni invenerunt me angustiam et dolorem repperi Ps. 116:3
et nomen Domini invocavi obsecro Domine salva animam meam Ps. 116:4
clemens Dominus et iustus et Deus noster misericors Ps. 116:5
custodit parvulos Dominus adtenuatus sum et salvavit me Ps. 116:6
calicem salutis accipiam et nomen Domini invocabo Ps. 116:13
tibi immolabo hostiam laudis et in nomine Domini invocabo Ps. 116:17
quia confortata est super nos misericordia eius et veritas Domini in aeternum alleluia Ps. 117:2
cum tribularer invocavi Dominum et exaudivit me in latitudine Dominus Ps. 118:5
Dominus mihi auxiliator et ego despiciam odientes me Ps. 118:7
omnes gentes circumdederunt me et in nomine Domini ultus sum eas Ps. 118:10
circumdederunt me et obsederunt me sed in nomine Domini ultus sum eas Ps. 118:11
inpulsus pellebar ut caderem et Dominus sustentavit me Ps. 118:13
fortitudo mea et laus mea Dominus et factus est mihi in salutem Ps. 118:14
vox laudis et salutis in tabernaculis iustorum Ps. 118:15
non moriar sed vivam et narrabo opera Domini Ps. 118:17
corripiens arguit me Dominus et morti non tradidit me Ps. 118:18
confitebor tibi quoniam exaudisti me et factus es mihi in salutem Ps. 118:21
a Domino factum est istud et hoc mirabile in oculis nostris Ps. 118:23
haec est dies quam fecit Dominus exultemus et laetemur in ea Ps. 118:24
Deus Dominus et apparuit nobis frequentate sollemnitatem in frondosis usque ad cornua altaris Ps. 118:27
Deus meus es tu et confitebor tibi Deus meus es tu exaltabo te Ps. 118:28
in praeceptis tuis meditabor et contemplabor semitas tuas Ps. 119:15
tribue servo tuo vivam et custodiam verba tua Ps. 119:17
revela oculos meos et videbo mirabilia in lege tua Ps. 119:18
aufer a me obprobrium et contemptum quoniam testimonia tua custodivi Ps. 119:22
sed et testimonia tua voluntas mea quasi viri amicissimi mei Ps. 119:24
vias meas exposui et exaudisti doce me iustitiam tuam Ps. 119:26
viam praeceptorum tuorum fac me intellegere et loquar in mirabilibus tuis Ps. 119:27
viam mendacii aufer a me et legem tuam dona mihi Ps. 119:29
ostende mihi Domine viam praeceptorum tuorum et custodiam eam per vestigium Ps. 119:33
doce me et observabo legem tuam et custodiam eam in toto corde Ps. 119:34
inclina cor meum ad testimonia tua et non ad avaritiam Ps. 119:36
et veniant mihi misericordiae tuae Domine et salus tua iuxta eloquium tuum Ps. 119:41
et respondebo exprobranti mihi sermonem quia speravi in sermone tuo Ps. 119:42
et ne auferas de ore meo verbum veritatis usque nimis quoniam iudicia tua expectavi Ps. 119:43
et custodiam legem tuam iugiter in sempiternum et ultra Ps. 119:44
et ambulabo in spatioso quia praecepta tua quaesivi Ps. 119:45
et loquar in testimoniis tuis coram regibus et non confundar Ps. 119:46
et delectabor in mandatis tuis quae dilexi Ps. 119:47
et levabo manus meas ad mandata tua quae dilexi et loquar in praeceptis tuis Ps. 119:48
recordatus sum iudiciorum tuorum a saeculo Domine et consolatus sum Ps. 119:52
recordatus sum in nocte nominis tui Domine et custodivi legem tuam Ps. 119:55
recogitavi vias meas et converti pedes meos ad testimonia tua Ps. 119:59
festinavi et non neglexi custodire mandata tua Ps. 119:60
particeps ego sum omnium timentium te et custodientium praecepta tua Ps. 119:63
bonum sermonem et scientiam doce me quia mandatis tuis credidi Ps. 119:66
bonus tu et beneficus doce me praecepta tua Ps. 119:68
incrassatum est velut adeps cor eorum et ego in lege tua delectabar Ps. 119:70
melior mihi est lex oris tui super milia auri et argenti Ps. 119:72
manus tuae fecerunt me et firmaverunt me doce me et discam mandata tua Ps. 119:73
qui timent te videbunt me et laetabuntur quia sermonem tuum expectavi Ps. 119:74
scio Domine quia iustum iudicium tuum et vere adflixisti me Ps. 119:75
veniant mihi misericordiae tuae et vivam quia lex tua delectatio mea Ps. 119:77
revertantur ad me qui timent te et qui sciunt testimonium tuum Ps. 119:79
et cum essem quasi uter in pruinam praecepta tua non sum oblitus Ps. 119:83
secundum misericordiam tuam vivifica me et custodiam testimonium oris tui Ps. 119:88
in generatione et generatione fides tua fundasti terram et stat Ps. 119:90
lucerna pedi meo verbum tuum et lux semitae meae Ps. 119:105
iuravi et perseverabo ut custodiam iudicia iustitiae tuae Ps. 119:106
voluntaria oris mei conplaceant tibi Domine et secundum iudicia tua doce me Ps. 119:108
anima mea in manu mea semper et legis tuae non sum oblitus Ps. 119:109
posuerunt impii laqueum mihi et a praeceptis tuis non aberravi Ps. 119:110
tumultuosos odivi et legem tuam dilexi Ps. 119:113
protectio mea et scutum meum tu es verbum tuum expectavi Ps. 119:114
recedite a me maligni et custodiam mandata Dei mei Ps. 119:115
confirma me secundum verbum tuum et vivam et noli me confundere ab expectatione mea Ps. 119:116
auxiliare mihi et salvus ero et delectabor in praeceptis tuis iugiter Ps. 119:117
horripilavit a timore tuo caro mea et iudicia tua timui Ps. 119:120
feci iudicium et iustitiam ne derelinquas me his qui calumniantur me Ps. 119:121
oculi mei defecerunt in salutare tuum et in eloquium iustitiae tuae Ps. 119:123
fac cum servo tuo iuxta misericordiam tuam et praecepta tua doce me Ps. 119:124
servus tuus ego instrue me et cognoscam testimonia tua Ps. 119:125
propterea dilexi mandata tua super aurum et topazium Ps. 119:127
os meum aperui et respiravi quia mandata tua desiderabam Ps. 119:131
respice ad me et miserere mei iuxta iudicium diligentium nomen tuum Ps. 119:132
gressus meos firma in sermone tuo et non des potestatem in me universae iniquitati Ps. 119:133
redime me a calumnia hominis et custodiam praecepta tua Ps. 119:134
vultum tuum ostende servo tuo et doce me praecepta tua Ps. 119:135
iustus es Domine et rectum iudicium tuum Ps. 119:137
praecepisti iustitiam testimonii tui et veritatem nimis Ps. 119:138
probatus sermo tuus nimis et servus tuus dilexit illum Ps. 119:140
parvulus ego sum et contemptibilis sed praecepta tua non sum oblitus Ps. 119:141
iustitia tua iustitia sempiterna et lex tua veritas Ps. 119:142
tribulatio et angustia invenerunt me mandata tua voluntas mea Ps. 119:143
iusta testimonia tua semper doce me et vivam Ps. 119:144
invocavi te salvum me fac et custodiam testimonia tua Ps. 119:146
surgebam adhuc in tenebris et clamabam verbum tuum expectans Ps. 119:147
adpropinquaverunt persecutores mei sceleri et a lege tua procul facti sunt Ps. 119:150
prope es tu Domine et omnia mandata tua veritas Ps. 119:151
vide adflictionem meam et eripe me quia legis tuae non sum oblitus Ps. 119:153
iudica causam meam et redime me sermone tuo vivifica me Ps. 119:154
multi qui persequuntur me et adfligunt me a testimoniis tuis non declinavi Ps. 119:157
vidi praevaricatores tuos et maerebam qui verbum tuum non custodierunt Ps. 119:158
caput verborum tuorum veritas et sempiternum omne iudicium iustitiae tuae Ps. 119:160
mendacium odio habui et detestatus sum legem autem tuam dilexi Ps. 119:163
pax multa diligentibus legem tuam et non est illis scandalum Ps. 119:165
expectavi salutare tuum Domine et mandata tua feci Ps. 119:166
custodivit anima mea testimonia tua et dilexi ea nimis Ps. 119:167
custodivi praecepta tua et testimonia tua quia omnes viae meae in conspectu tuo Ps. 119:168
desideravi salutare tuum Domine et lex tua voluntas mea Ps. 119:174
vivet anima mea et laudabit te et iudicia tua auxiliabuntur mihi Ps. 119:175
ad Dominum in tribulatione mea clamavi et exaudivit me Ps. 120:1
cum odientibus pacem ego pacifica loquebar et illi bellantia Ps. 120:7
auxilium meum a Domino factore caeli et terrae Ps. 121:2
Dominus custodiat exitum tuum et introitum tuum amodo et usque in aeternum Ps. 121:8
propter fratres meos et amicos meos loquar pacem tibi Ps. 122:8
multum repleta est anima nostra obprobrii abundantium et despectionis superborum Ps. 123:4
anima nostra quasi avis erepta est de laqueo venantium laqueus contritus est et nos liberati sumus Ps. 124:7
auxilium nostrum in nomine Domini qui fecit caelum et terram Ps. 124:8
Hierusalem montes in circuitu eius et Dominus in circuitu populi sui amodo et usque in aeternum Ps. 125:2
benefac Domine bonis et rectis corde Ps. 125:4
tunc implebitur risu os nostrum et lingua nostra laude tunc dicent in gentibus magnificavit Dominus facere cum istis Ps. 126:2
qui ambulans ibat et flebat portans ad seminandum sementem veniens veniet in exultatione portans manipulos suos Ps. 126:6
laborem manuum tuarum cum comederis beatus tu et bene tibi erit Ps. 128:2
benedicat tibi Dominus ex Sion et videas bona Hierusalem omnibus diebus vitae tuae Ps. 128:5
et videas filios filiorum tuorum pacem super Israhel Ps. 128:6
confundantur et revertantur retrorsum omnes qui oderunt Sion Ps. 129:5
de quo non implebit manum suam messor et sinum suum manipulos faciens Ps. 129:7
quia tecum est propitiatio cum terribilis sis sustinui Dominum sustinuit anima mea et verbum eius expectavi Ps. 130:4
quia apud Dominum misericordia et multa apud eum redemptio Ps. 130:7
et ipse redimet Israhel ex omnibus iniquitatibus eius Ps. 130:8
Domine non est exaltatum cor meum neque elati sunt oculi mei et non ambulavi in magnis et in mirabilibus super me Ps. 131:1
si non proposui et silere feci animam meam sicut ablactatus ad matrem suam ita ablactata ad me anima mea Ps. 131:2
expecta Israhel Dominum amodo et usque in aeternum Ps. 131:3
memento Domine David et omnis adflictionis eius Ps. 132:1
si dedero somnum oculis meis et palpebris dormitationem Ps. 132:4
surge Domine in requiem tuam tu et arca fortitudinis tuae Ps. 132:8
sacerdotes tui induantur iustitia et sancti tui laudent Ps. 132:9
si custodierint filii tui pactum meum et testificationem meam quam docuero eos et filii eorum usque in aeternum sedebunt super thronum tuum Ps. 132:12
sacerdotes eius induam salutari et sancti eius laude laudabunt Ps. 132:16
ecce quam bonum et quam decorum habitare fratres in uno Ps. 133:1
in noctibus levate manus vestras ad sanctum et benedicite Domino Ps. 134:2
benedicat tibi Dominus ex Sion factor caeli et terrae Ps. 134:3
quia ego scio quod magnus Dominus et Dominus noster prae omnibus diis Ps. 135:5
omnia quae voluit Dominus fecit in caelo et in terra in mari et in cunctis abyssis Ps. 135:6
misit signa et portenta in medio tui Aegypte in Pharao et in cunctos servos eius Ps. 135:9
qui percussit gentes multas et occidit reges fortes Ps. 135:10
Seon regem Amorreorum et Og regem Basan et omnia regna Chanaan Ps. 135:11
et dedit terram eorum hereditatem hereditatem Israhel populo suo Ps. 135:12
Domine nomen tuum in aeternum Domine memoriale tuum in generatione et generatione Ps. 135:13
quia iudicabit Dominus populum suum et in servos suos erit placabilis Ps. 135:14
idola gentium argentum et aurum opera manuum hominum Ps. 135:15
os habent et non loquentur oculos habent et non videbunt Ps. 135:16
aures habent et non audient sed nec spiritus in ore eorum Ps. 135:17
lunam et stellas in potestatem noctis quoniam in aeternum misericordia eius Ps. 136:9
et eduxit Israhel de medio eorum quoniam in aeternum misericordia eius Ps. 136:11
in manu valida et in brachio extento quoniam in aeternum misericordia eius Ps. 136:12
et eduxit Israhel in medio eius quoniam in aeternum misericordia eius Ps. 136:14
et convolvit Pharao et exercitum eius in mari Rubro quoniam in aeternum misericordia eius Ps. 136:15
et occidit reges magnificos quoniam in aeternum misericordia eius Ps. 136:18
et Og regem Basan quoniam in aeternum misericordia eius Ps. 136:20
et dedit terram eorum in hereditatem quoniam in aeternum misericordia eius Ps. 136:21
et redemit nos de hostibus nostris quoniam in aeternum misericordia eius Ps. 136:24
super flumina Babylonis ibi sedimus et flevimus cum recordaremur Sion Ps. 137:1
quoniam ibi interrogaverunt nos qui captivos duxerunt nos verba carminis et qui adfligebant nos laeti canite nobis de canticis Sion Ps. 137:3
beatus qui tenebit et adlidet parvulos tuos ad petram Ps. 137:9
adorabo in templo sancto tuo et confitebor nomini tuo super misericordia tua et super veritate tua quia magnificasti super omne nomen tuum eloquium tuum Ps. 138:2
in die invocabo et exaudies me dilatabis animae meae fortitudinem Ps. 138:3
et cantent in viis Domini quoniam magna gloria Domini Ps. 138:5
quoniam excelsus Dominus et humilem respicit et excelsa de longe cognoscit Ps. 138:6
si ambulavero in medio tribulationis vivificabis me super furorem inimicorum meorum mittes manum tuam et salvabit me dextera tua Ps. 138:7
Domine investigasti me et cognovisti Ps. 139:1
tu cognovisti sessionem meam et surrectionem meam Ps. 139:2
intellexisti malum meum de longe semitam meam et accubitionem meam eventilasti Ps. 139:3
et omnes vias meas intellexisti quia non est eloquium in lingua mea Ps. 139:4
ecce Domine nosti omnia retrorsum et ante formasti me et posuisti super me manum tuam Ps. 139:5
super me est scientia et excelsior est non potero ad eam Ps. 139:6
quo ibo ab spiritu tuo et quo a facie tua fugiam Ps. 139:7
etiam ibi manus tua deducet me et tenebit me dextera tua Ps. 139:10
nec tenebrae habent tenebras apud te et nox quasi dies lucet similes sunt tenebrae et lux Ps. 139:12
confitebor tibi quoniam terribiliter magnificasti me mirabilia opera tua et anima mea novit nimis Ps. 139:14
informem adhuc me viderunt oculi tui et in libro tuo omnes scribentur dies formatae sunt et non est una in eis Ps. 139:16
dinumerabo eos et harena plures erunt evigilavi et adhuc sum tecum Ps. 139:18
nonne odientes te Domine odivi et contra adversarios tuos distabui Ps. 139:21
scrutare me Deus et cognosce cor meum proba me et scito cogitationes meas Ps. 139:23
et vide si via idoli in me est et deduc me in via aeterna Ps. 139:24
absconderunt superbi laqueum mihi et funibus extenderunt rete iuxta semitam offendiculum posuerunt mihi semper Ps. 140:5
ne des Domine desideria impii scelera eius ne effundantur et eleventur semper Ps. 140:8
corripiat me iustus in misericordia et arguat me oleum amaritudinis non inpinguet caput meum quia adhuc et oratio mea pro malitiis eorum Ps. 141:5
sublati sunt iuxta petram iudices eorum et audient verba mea quoniam decora sunt Ps. 141:6
custodi me de manibus laquei quod posuerunt mihi et de offendiculis operantium iniquitatem Ps. 141:9
respice ad dexteram et vide quia non sit qui cognoscat me periit fuga a me non est qui quaerat animam meam Ps. 142:4
et non venias ad iudicandum cum servo tuo quia non iustificabitur in conspectu tuo omnis vivens Ps. 143:2
et anxius fuit in me spiritus meus in medio mei sollicitum fuit cor meum Ps. 143:4
cito exaudi me Domine defecit spiritus meus ne abscondas faciem tuam a me et conparabor descendentibus in lacum Ps. 143:7
et in misericordia tua dissipabis inimicos meos et perdes omnes ligantes animam meam ego enim sum servus tuus Ps. 143:12
misericordia mea et fortitudo mea auxiliator meus et salvator meus scutum meum et in ipso speravi qui subiecit populos mihi Ps. 144:2
Domine inclina caelos tuos et descende tange montes et fumigabunt Ps. 144:5
mica fulmine et dissipa eos mitte sagittam tuam et interfice illos Ps. 144:6
extende manum tuam de excelso libera me et erue me de aquis multis de manu filiorum alienorum Ps. 144:7
quorum os locutum est vanitatem et dextera eorum dextera mendacii Ps. 144:8
libera me et erue me de manu filiorum alienorum quorum os locutum est vanitatem et dextera eorum dextera mendacii Ps. 144:11
promptuaria nostra plena et supereffundentia ex hoc in illud pecora nostra in milibus et innumerabilia in conpitis nostris Ps. 144:13
tauri nostri pingues non est interruptio et non est egressus et non est ululatus in plateis nostris Ps. 144:14
aleph exaltabo te Deus meus rex et benedicam nomini tuo in aeternum et ultra Ps. 145:1
beth in omni die benedicam tibi et laudabo nomen tuum in sempiternum iugiter Ps. 145:2
gimel magnus Deus et laudabilis nimis et magnificentiae eius non est inventio Ps. 145:3
deleth generatio ad generationem laudabit opera tua et fortitudines tuas adnuntiabunt Ps. 145:4
he decorem gloriae magnitudinis tuae et verba mirabilium tuorum loquar Ps. 145:5
vav et fortitudinem horribilium tuorum loquentur et magnitudines tuas narrabo Ps. 145:6
zai memoriam multae bonitatis tuae loquentur et iustitias tuas laudabunt Ps. 145:7
heth clemens et misericors Dominus patiens et multae miserationis Ps. 145:8
teth bonus Dominus omnibus et misericordiae eius in universa opera eius Ps. 145:9
ioth confiteantur tibi Domine omnia opera tua et sancti tui benedicant tibi Ps. 145:10
caph gloriam regni tui dicent et fortitudines tuas loquentur Ps. 145:11
lameth ut ostendant filiis hominum fortitudines eius et gloriam decoris regni eius Ps. 145:12
mem regnum tuum regnum omnium saeculorum et potestas tua in omni generatione et generatione Ps. 145:13
samech sustentat Dominus omnes corruentes et erigit universos iacentes Ps. 145:14
ain oculi eorum in te sperant et tu das eis escam suam in tempore suo Ps. 145:15
fe aperis manus tuas et imples omne animal refectione Ps. 145:16
sade iustus Dominus in omnibus viis suis et sanctus in omnibus operibus suis Ps. 145:17
res placitum timentium se faciet et clamorem eorum audiet et salvabit eos Ps. 145:19
sen custodit Dominus omnes diligentes se et universos impios conteret Ps. 145:20
thau laudem Domini loquetur os meum et benedicet omnis caro nomini sancto eius in aeternum et iugiter Ps. 145:21
egredietur spiritus eius et revertetur in humum suam in die illa peribunt cogitationes eius Ps. 146:4
qui fecit caelos et terram mare et omnia quae in eis sunt Ps. 146:6
et custodit veritatem in sempiternum qui facit iudicium calumniam sustinentibus et dat panem esurientibus Dominus solvit vinctos Ps. 146:7
Dominus custodit advenas pupillum et viduam suscipiet et viam impiorum conteret Ps. 146:9
regnabit Dominus in aeternum Deus tuus Sion in generationem et generationem Ps. 146:10
qui sanat contritos corde et alligat plagas eorum Ps. 147:3
qui numerat multitudinem stellarum et omnes nomine suo vocat Ps. 147:4
magnus Dominus noster et multus fortitudine prudentiae eius non est numerus Ps. 147:5
qui operit caelos nubibus et praebet terrae pluviam et oriri facit in montibus germen Ps. 147:8
placetur Domino in his qui timent eum et expectant misericordiam eius Ps. 147:11
mittet verbum suum et solvet illa spirabit spiritu suo et fluent aquae Ps. 147:18
qui adnuntiat verbum suum Iacob praecepta sua et iudicia sua Israhel Ps. 147:19
non fecit similiter omni genti et iudicia eius non cognoscent alleluia Ps. 147:20
laudate eum sol et luna laudate eum omnes stellae luminis Ps. 148:3
laudate eum caeli caelorum et aquae quae super caelos sunt Ps. 148:4
laudent nomen Domini quoniam ipse mandavit et creata sunt Ps. 148:5
et statuit ea in saeculum et in saeculum praeceptum dedit et non praeteribit Ps. 148:6
laudate Dominum de terra dracones et omnes abyssi Ps. 148:7
ignis et grando nix et glacies ventus turbo quae facitis sermonem eius Ps. 148:8
montes et omnes colles lignum fructiferum et universae cedri Ps. 148:9
bestiae et omnia iumenta reptilia et aves volantes Ps. 148:10
reges terrae et omnes populi principes et universi iudices terrae Ps. 148:11
iuvenes et virgines senes cum pueris laudent nomen Domini Ps. 148:12
gloria eius in caelo et in terra et exaltavit cornu populi sui laus omnibus sanctis eius filiis Israhel populo adpropinquanti sibi alleluia Ps. 148:14
laudent nomen eius in choro in tympano et cithara cantent ei Ps. 149:3
exaltationes Dei in gutture eorum et gladii ancipites in manibus eorum Ps. 149:6
ut alligent reges eorum catenis et inclitos eorum conpedibus ferreis Ps. 149:8
laudate eum in clangore bucinae laudate eum in psalterio et cithara Ps. 150:3
laudate eum in tympano et choro laudate eum in cordis et organo Ps. 150:4
ad sciendam sapientiam et disciplinam Pr. 1:2
ad intellegenda verba prudentiae et suscipiendam eruditionem doctrinae iustitiam et iudicium et aequitatem Pr. 1:3
ut detur parvulis astutia adulescenti scientia et intellectus Pr. 1:4
audiens sapiens sapientior erit et intellegens gubernacula possidebit Pr. 1:5
animadvertet parabolam et interpretationem verba sapientium et enigmata eorum Pr. 1:6
audi fili mi disciplinam patris tui et ne dimittas legem matris tuae Pr. 1:8
ut addatur gratia capiti tuo et torques collo tuo Pr. 1:9
degluttiamus eum sicut infernus viventem et integrum quasi descendentem in lacum Pr. 1:12
pedes enim illorum ad malum currunt et festinant ut effundant sanguinem Pr. 1:16
ipsique contra sanguinem suum insidiantur et moliuntur fraudes contra animas suas Pr. 1:18
usquequo parvuli diligitis infantiam et stulti ea quae sibi sunt noxia cupiunt et inprudentes odibunt scientiam Pr. 1:22
convertimini ad correptionem meam en proferam vobis spiritum meum et ostendam verba mea Pr. 1:23
quia vocavi et rennuistis extendi manum meam et non fuit qui aspiceret Pr. 1:24
despexistis omne consilium meum et increpationes meas neglexistis Pr. 1:25
ego quoque in interitu vestro ridebo et subsannabo cum vobis quod timebatis advenerit Pr. 1:26
cum inruerit repentina calamitas et interitus quasi tempestas ingruerit quando venerit super vos tribulatio et angustia Pr. 1:27
tunc invocabunt me et non exaudiam mane consurgent et non invenient me Pr. 1:28
eo quod exosam habuerint disciplinam et timorem Domini non susceperint Pr. 1:29
nec adquieverint consilio meo et detraxerint universae correptioni meae Pr. 1:30
aversio parvulorum interficiet eos et prosperitas stultorum perdet illos Pr. 1:32
qui autem me audierit absque terrore requiescet et abundantia perfruetur malorum timore sublato Pr. 1:33
fili mi si susceperis sermones meos et mandata mea absconderis penes te Pr. 2:1
si enim sapientiam invocaveris et inclinaveris cor tuum prudentiae Pr. 2:3
si quaesieris eam quasi pecuniam et sicut thesauros effoderis illam Pr. 2:4
tunc intelleges timorem Domini et scientiam Dei invenies Pr. 2:5
quia Dominus dat sapientiam et ex ore eius scientia et prudentia Pr. 2:6
custodiet rectorum salutem et proteget gradientes simpliciter Pr. 2:7
servans semitas iustitiae et vias sanctorum custodiens Pr. 2:8
tunc intelleges iustitiam et iudicium et aequitatem et omnem semitam bonam Pr. 2:9
si intraverit sapientia cor tuum et scientia animae tuae placuerit Pr. 2:10
qui relinquunt iter rectum et ambulant per vias tenebrosas Pr. 2:13
qui laetantur cum malefecerint et exultant in rebus pessimis Pr. 2:14
quorum viae perversae et infames gressus eorum Pr. 2:15
ut eruaris a muliere aliena et ab extranea quae mollit sermones suos Pr. 2:16
et relinquit ducem pubertatis suae Pr. 2:17
et pacti Dei sui oblita est inclinata est enim ad mortem domus eius et ad impios semitae ipsius Pr. 2:18
ut ambules in via bona et calles iustorum custodias Pr. 2:20
qui enim recti sunt habitabunt in terra et simplices permanebunt in ea Pr. 2:21
impii vero de terra perdentur et qui inique agunt auferentur ex ea Pr. 2:22
fili mi ne obliviscaris legis meae et praecepta mea custodiat cor tuum Pr. 3:1
longitudinem enim dierum et annos vitae et pacem adponent tibi Pr. 3:2
misericordia et veritas non te deserant circumda eas gutturi tuo et describe in tabulis cordis tui Pr. 3:3
et invenies gratiam et disciplinam bonam coram Deo et hominibus Pr. 3:4
habe fiduciam in Domino ex toto corde tuo et ne innitaris prudentiae tuae Pr. 3:5
in omnibus viis tuis cogita illum et ipse diriget gressus tuos Pr. 3:6
ne sis sapiens apud temet ipsum time Dominum et recede a malo Pr. 3:7
sanitas quippe erit umbilico tuo et inrigatio ossuum tuorum Pr. 3:8
honora Dominum de tua substantia et de primitiis omnium frugum tuarum Pr. 3:9
et implebuntur horrea tua saturitate et vino torcularia redundabunt Pr. 3:10
quem enim diligit Dominus corripit et quasi pater in filio conplacet sibi Pr. 3:12
beatus homo qui invenit sapientiam et qui affluit prudentia Pr. 3:13
melior est adquisitio eius negotiatione argenti et auro primo fructus eius Pr. 3:14
pretiosior est cunctis opibus et omnia quae desiderantur huic non valent conparari Pr. 3:15
longitudo dierum in dextera eius in sinistra illius divitiae et gloria Pr. 3:16
viae eius viae pulchrae et omnes semitae illius pacificae Pr. 3:17
lignum vitae est his qui adprehenderint eam et qui tenuerit eam beatus Pr. 3:18
sapientia illius eruperunt abyssi et nubes rore concrescunt Pr. 3:20
et erit vita animae tuae et gratia faucibus tuis Pr. 3:22
tunc ambulabis fiducialiter in via tua et pes tuus non inpinget Pr. 3:23
si dormieris non timebis quiesces et suavis erit somnus tuus Pr. 3:24
ne paveas repentino terrore et inruentes tibi potentias impiorum Pr. 3:25
Dominus enim erit in latere tuo et custodiet pedem tuum ne capiaris Pr. 3:26
noli prohibere benefacere eum qui potest si vales et ipse benefac Pr. 3:27
ne dicas amico tuo vade et revertere et cras dabo tibi cum statim possis dare Pr. 3:28
quia abominatio Domini est omnis inlusor et cum simplicibus sermocinatio eius Pr. 3:32
inlusores ipse deludet et mansuetis dabit gratiam Pr. 3:34
audite filii disciplinam patris et adtendite ut sciatis prudentiam Pr. 4:1
nam et ego filius fui patris mei tenellus et unigenitus coram matre mea Pr. 4:3
et docebat me atque dicebat suscipiat verba mea cor tuum custodi praecepta mea et vives Pr. 4:4
ne dimittas eam et custodiet te dilige eam et servabit te Pr. 4:6
principium sapientiae posside sapientiam et in omni possessione tua adquire prudentiam Pr. 4:7
arripe illam et exaltabit te glorificaberis ab ea cum eam fueris amplexatus Pr. 4:8
dabit capiti tuo augmenta gratiarum et corona inclita proteget te Pr. 4:9
audi fili mi et suscipe verba mea ut multiplicentur tibi anni vitae Pr. 4:10
quas cum ingressus fueris non artabuntur gressus tui et currens non habebis offendiculum Pr. 4:12
fuge ab ea ne transeas per illam declina et desere eam Pr. 4:15
non enim dormiunt nisi malefecerint et rapitur somnus ab eis nisi subplantaverint Pr. 4:16
comedunt panem impietatis et vinum iniquitatis bibunt Pr. 4:17
iustorum autem semita quasi lux splendens procedit et crescit usque ad perfectam diem Pr. 4:18
fili mi ausculta sermones meos et ad eloquia mea inclina aurem tuam Pr. 4:20
vita enim sunt invenientibus ea et universae carni sanitas Pr. 4:22
remove a te os pravum et detrahentia labia sint procul a te Pr. 4:24
oculi tui recta videant et palpebrae tuae praecedant gressus tuos Pr. 4:25
dirige semitam pedibus tuis et omnes viae tuae stabilientur Pr. 4:26
ne declines ad dexteram et ad sinistram averte pedem tuum a malo Pr. 4:27
fili mi adtende sapientiam meam et prudentiae meae inclina aurem tuam Pr. 5:1
ut custodias cogitationes et disciplinam labia tua conservent Pr. 5:2
favus enim stillans labia meretricis et nitidius oleo guttur eius Pr. 5:3
novissima autem illius amara quasi absinthium et acuta quasi gladius biceps Pr. 5:4
pedes eius descendunt in mortem et ad inferos gressus illius penetrant Pr. 5:5
per semitam vitae non ambulat vagi sunt gressus eius et investigabiles Pr. 5:6
nunc ergo fili audi me et ne recedas a verbis oris mei Pr. 5:7
longe fac ab ea viam tuam et ne adpropinques foribus domus eius Pr. 5:8
ne des alienis honorem tuum et annos tuos crudeli Pr. 5:9
ne forte impleantur extranei viribus tuis et labores tui sint in domo aliena Pr. 5:10
et gemas in novissimis quando consumpseris carnes et corpus tuum et dicas Pr. 5:11
cur detestatus sum disciplinam et increpationibus non adquievit cor meum Pr. 5:12
nec audivi vocem docentium me et magistris non inclinavi aurem meam Pr. 5:13
paene fui in omni malo in medio ecclesiae et synagogae Pr. 5:14
bibe aquam de cisterna tua et fluenta putei tui Pr. 5:15
deriventur fontes tui foras et in plateis aquas tuas divide Pr. 5:16
sit vena tua benedicta et laetare cum muliere adulescentiae tuae Pr. 5:18
cerva carissima et gratissimus hinulus ubera eius inebrient te omni tempore in amore illius delectare iugiter Pr. 5:19
quare seduceris fili mi ab aliena et foveris sinu alterius Pr. 5:20
respicit Dominus vias hominis et omnes gressus illius considerat Pr. 5:21
iniquitates suae capiunt impium et funibus peccatorum suorum constringitur Pr. 5:22
ipse morietur quia non habuit disciplinam et multitudine stultitiae suae decipietur Pr. 5:23
inlaqueatus es verbis oris tui et captus propriis sermonibus Pr. 6:2
fac ergo quod dico fili mi et temet ipsum libera quia incidisti in manu proximi tui discurre festina suscita amicum tuum Pr. 6:3
eruere quasi dammula de manu et quasi avis de insidiis aucupis Pr. 6:5
vade ad formicam o piger et considera vias eius et disce sapientiam Pr. 6:6
parat aestate cibum sibi et congregat in messe quod comedat Pr. 6:8
et veniet tibi quasi viator egestas et pauperies quasi vir armatus Pr. 6:11
pravo corde machinatur malum et in omni tempore iurgia seminat Pr. 6:14
huic extemplo veniet perditio sua et subito conteretur nec habebit ultra medicinam Pr. 6:15
sex sunt quae odit Dominus et septimum detestatur anima eius Pr. 6:16
proferentem mendacia testem fallacem et eum qui seminat inter fratres discordias Pr. 6:19
conserva fili mi praecepta patris tui et ne dimittas legem matris tuae Pr. 6:20
liga ea in corde tuo iugiter et circumda gutturi tuo Pr. 6:21
cum ambulaveris gradiantur tecum cum dormieris custodiant te et evigilans loquere cum eis Pr. 6:22
quia mandatum lucerna est et lex lux et via vitae increpatio disciplinae Pr. 6:23
ut custodiant te a muliere mala et a blanda lingua extraneae Pr. 6:24
aut ambulare super prunas et non conburentur plantae eius Pr. 6:28
deprehensus quoque reddet septuplum et omnem substantiam domus suae tradet Pr. 6:31
turpitudinem et ignominiam congregat sibi et obprobrium illius non delebitur Pr. 6:33
quia zelus et furor viri non parcet in die vindictae Pr. 6:34
fili mi custodi sermones meos et praecepta mea reconde tibi Pr. 7:1
serva mandata mea et vives et legem meam quasi pupillam oculi tui Pr. 7:2
dic sapientiae soror mea es et prudentiam voca amicam tuam Pr. 7:4
ut custodiat te a muliere extranea et ab aliena quae verba sua dulcia facit Pr. 7:5
et video parvulos considero vecordem iuvenem Pr. 7:7
qui transit in platea iuxta angulum et propter viam domus illius graditur Pr. 7:8
in obscuro advesperascente die in noctis tenebris et caligine Pr. 7:9
et ecce mulier occurrit illi ornatu meretricio praeparata ad capiendas animas garrula et vaga Pr. 7:10
adprehensumque deosculatur iuvenem et procaci vultu blanditur dicens Pr. 7:13
idcirco egressa sum in occursum tuum desiderans te videre et repperi Pr. 7:15
aspersi cubile meum murra et aloe et cinnamomo Pr. 7:17
veni inebriemur uberibus donec inlucescat dies et fruamur cupitis amplexibus Pr. 7:18
inretivit eum multis sermonibus et blanditiis labiorum protraxit illum Pr. 7:21
statim eam sequitur quasi bos ductus ad victimam et quasi agnus lasciviens et ignorans quod ad vincula stultus trahatur Pr. 7:22
donec transfigat sagitta iecur eius velut si avis festinet ad laqueum et nescit quia de periculo animae illius agitur Pr. 7:23
nunc ergo fili audi me et adtende verba oris mei Pr. 7:24
multos enim vulneratos deiecit et fortissimi quique interfecti sunt ab ea Pr. 7:26
numquid non sapientia clamitat et prudentia dat vocem suam Pr. 8:1
o viri ad vos clamito et vox mea ad filios hominum Pr. 8:4
intellegite parvuli astutiam et insipientes animadvertite Pr. 8:5
audite quoniam de rebus magnis locutura sum et aperientur labia mea ut recta praedicent Pr. 8:6
veritatem meditabitur guttur meum et labia mea detestabuntur impium Pr. 8:7
recti sunt intellegentibus et aequi invenientibus scientiam Pr. 8:9
accipite disciplinam meam et non pecuniam doctrinam magis quam aurum eligite Pr. 8:10
melior est enim sapientia cunctis pretiosissimis et omne desiderabile ei non potest conparari Pr. 8:11
ego sapientia habito in consilio et eruditis intersum cogitationibus Pr. 8:12
timor Domini odit malum arrogantiam et superbiam et viam pravam et os bilingue detestor Pr. 8:13
meum est consilium et aequitas mea prudentia mea est fortitudo Pr. 8:14
per me reges regnant et legum conditores iusta decernunt Pr. 8:15
per me principes imperant et potentes decernunt iustitiam Pr. 8:16
ego diligentes me diligo et qui mane vigilant ad me invenient me Pr. 8:17
mecum sunt divitiae et gloria opes superbae et iustitia Pr. 8:18
melior est fructus meus auro et pretioso lapide et genimina mea argento electo Pr. 8:19
ut ditem diligentes me et thesauros eorum repleam Pr. 8:21
ab aeterno ordita sum et ex antiquis antequam terra fieret Pr. 8:23
necdum erant abyssi et ego iam concepta eram necdum fontes aquarum eruperant Pr. 8:24
adhuc terram non fecerat et flumina et cardines orbis terrae Pr. 8:26
quando praeparabat caelos aderam quando certa lege et gyro vallabat abyssos Pr. 8:27
quando aethera firmabat sursum et librabat fontes aquarum Pr. 8:28
quando circumdabat mari terminum suum et legem ponebat aquis ne transirent fines suos quando adpendebat fundamenta terrae Pr. 8:29
cum eo eram cuncta conponens et delectabar per singulos dies ludens coram eo omni tempore Pr. 8:30
ludens in orbe terrarum et deliciae meae esse cum filiis hominum Pr. 8:31
audite disciplinam et estote sapientes et nolite abicere eam Pr. 8:33
beatus homo qui audit me qui vigilat ad fores meas cotidie et observat ad postes ostii mei Pr. 8:34
qui me invenerit inveniet vitam et hauriet salutem a Domino Pr. 8:35
immolavit victimas suas miscuit vinum et proposuit mensam suam Pr. 9:2
misit ancillas suas ut vocarent ad arcem et ad moenia civitatis Pr. 9:3
si quis est parvulus veniat ad me et insipientibus locuta est Pr. 9:4
venite comedite panem meum et bibite vinum quod miscui vobis Pr. 9:5
relinquite infantiam et vivite et ambulate per vias prudentiae Pr. 9:6
qui erudit derisorem ipse sibi facit iniuriam et qui arguit impium generat maculam sibi Pr. 9:7
noli arguere derisorem ne oderit te argue sapientem et diliget te Pr. 9:8
da sapienti et addetur ei sapientia doce iustum et festinabit accipere Pr. 9:9
principium sapientiae timor Domini et scientia sanctorum prudentia Pr. 9:10
per me enim multiplicabuntur dies tui et addentur tibi anni vitae Pr. 9:11
mulier stulta et clamosa plenaque inlecebris et nihil omnino sciens Pr. 9:13
ut vocaret transeuntes viam et pergentes itinere suo Pr. 9:15
quis est parvulus declinet ad me et vecordi locuta est Pr. 9:16
aquae furtivae dulciores sunt et panis absconditus suavior Pr. 9:17
et ignoravit quod gigantes ibi sint et in profundis inferni convivae eius Pr. 9:18
non adfliget Dominus fame animam iusti et insidias impiorum subvertet Pr. 10:3
memoria iusti cum laudibus et nomen impiorum putrescet Pr. 10:7
vena vitae os iusti et os impiorum operiet iniquitatem Pr. 10:11
odium suscitat rixas et universa delicta operit caritas Pr. 10:12
in labiis sapientis invenietur sapientia et virga in dorso eius qui indiget corde Pr. 10:13
sicut acetum dentibus et fumus oculis sic piger his qui miserunt eum Pr. 10:26
timor Domini adponet dies et anni impiorum breviabuntur Pr. 10:27
fortitudo simplicis via Domini et pavor his qui operantur malum Pr. 10:29
labia iusti considerant placita et os impiorum perversa Pr. 10:32
statera dolosa abominatio apud Dominum et pondus aequum voluntas eius Pr. 11:1
ubi fuerit superbia ibi erit et contumelia ubi autem humilitas ibi et sapientia Pr. 11:2
simplicitas iustorum diriget eos et subplantatio perversorum vastabit illos Pr. 11:3
iustitia simplicis diriget viam eius et in impietate sua corruet impius Pr. 11:5
iustitia rectorum liberabit eos et in insidiis suis capientur iniqui Pr. 11:6
mortuo homine impio nulla erit ultra spes et expectatio sollicitorum peribit Pr. 11:7
iustus de angustia liberatus est et tradetur impius pro eo Pr. 11:8
in bonis iustorum exultabit civitas et in perditione impiorum erit laudatio Pr. 11:10
benedictione iustorum exaltabitur civitas et ore impiorum subvertetur Pr. 11:11
mulier gratiosa inveniet gloriam et robusti habebunt divitias Pr. 11:16
benefacit animae suae vir misericors qui autem crudelis est et propinquos abicit Pr. 11:17
clementia praeparat vitam et sectatio malorum mortem Pr. 11:19
abominabile Domino pravum cor et voluntas eius in his qui simpliciter ambulant Pr. 11:20
circulus aureus in naribus suis mulier pulchra et fatua Pr. 11:22
alii dividunt propria et ditiores fiunt alii rapiunt non sua et semper in egestate sunt Pr. 11:24
anima quae benedicit inpinguabitur et qui inebriat ipse quoque inebriabitur Pr. 11:25
qui conturbat domum suam possidebit ventos et qui stultus est serviet sapienti Pr. 11:29
fructus iusti lignum vitae et qui suscipit animas sapiens est Pr. 11:30
si iustus in terra recipit quanto magis impius et peccator Pr. 11:31
non roborabitur homo ex impietate et radix iustorum non commovebitur Pr. 12:3
mulier diligens corona viro suo et putredo in ossibus eius quae confusione res dignas gerit Pr. 12:4
cogitationes iustorum iudicia et consilia impiorum fraudulentia Pr. 12:5
verte impios et non erunt domus autem iustorum permanebit Pr. 12:7
doctrina sua noscetur vir qui autem vanus et excors est patebit contemptui Pr. 12:8
melior est pauper et sufficiens sibi quam gloriosus et indigens pane Pr. 12:9
de fructu oris sui unusquisque replebitur bonis et iuxta opera manuum suarum retribuetur ei Pr. 12:14
est qui promittit et quasi gladio pungitur conscientiae lingua autem sapientium sanitas est Pr. 12:18
homo versutus celat scientiam et cor insipientium provocabit stultitiam Pr. 12:23
maeror in corde viri humiliabit illud et sermone bono laetificabitur Pr. 12:25
non inveniet fraudulentus lucrum et substantia hominis erit auri pretium Pr. 12:27
vult et non vult piger anima autem operantium inpinguabitur Pr. 13:4
verbum mendax iustus detestabitur impius confundit et confundetur Pr. 13:5
est quasi dives cum nihil habeat et est quasi pauper cum in multis divitiis sit Pr. 13:7
egestas et ignominia ei qui deserit disciplinam qui autem adquiescit arguenti glorificabitur Pr. 13:18
peccatores persequetur malum et iustis retribuentur bona Pr. 13:21
bonus relinquet heredes filios et nepotes et custoditur iusto substantia peccatoris Pr. 13:22
multi cibi in novalibus patrum et alii congregantur absque iudicio Pr. 13:23
iustus comedit et replet animam suam venter autem impiorum insaturabilis Pr. 13:25
ambulans recto itinere et timens Deum despicitur ab eo qui infami graditur via Pr. 14:2
quaerit derisor sapientiam et non inveniet doctrina prudentium facilis Pr. 14:6
vade contra virum stultum et nescito labia prudentiae Pr. 14:7
sapientia callidi est intellegere viam suam et inprudentia stultorum errans Pr. 14:8
risus dolore miscebitur et extrema gaudii luctus occupat Pr. 14:13
viis suis replebitur stultus et super eum erit vir bonus Pr. 14:14
sapiens timet et declinat malum stultus transilit et confidit Pr. 14:16
inpatiens operabitur stultitiam et vir versutus odiosus est Pr. 14:17
possidebunt parvuli stultitiam et astuti expectabunt scientiam Pr. 14:18
iacebunt mali ante bonos et impii ante portas iustorum Pr. 14:19
errant qui operantur malum misericordia et veritas praeparant bona Pr. 14:22
liberat animas testis fidelis et profert mendacia versipellis Pr. 14:25
in timore Domini fiducia fortitudinis et filiis eius erit spes Pr. 14:26
in multitudine populi dignitas regis et in paucitate plebis ignominia principis Pr. 14:28
in corde prudentis requiescit sapientia et indoctos quoque erudiet Pr. 14:33
in omni loco oculi Domini contemplantur malos et bonos Pr. 15:3
domus iusti plurima fortitudo et in fructibus impii conturbatur Pr. 15:6
infernus et perditio coram Domino quanto magis corda filiorum hominum Pr. 15:11
cor sapientis quaerit doctrinam et os stultorum pascetur inperitia Pr. 15:14
melius est parum cum timore Domini quam thesauri magni et insatiabiles Pr. 15:16
filius sapiens laetificat patrem et stultus homo despicit matrem suam Pr. 15:20
stultitia gaudium stulto et vir prudens dirigit gressus Pr. 15:21
laetatur homo in sententia oris sui et sermo oportunus est optimus Pr. 15:23
domum superborum demolietur Dominus et firmos facit terminos viduae Pr. 15:25
abominatio Domini cogitationes malae et purus sermo pulcherrimus Pr. 15:26
longe est Dominus ab impiis et orationes iustorum exaudiet Pr. 15:29
timor Domini disciplina sapientiae et gloriam praecedit humilitas Pr. 15:33
hominis est animum praeparare et Dei gubernare linguam Pr. 16:1
revela Domino opera tua et dirigentur cogitationes tuae Pr. 16:3
misericordia et veritate redimitur iniquitas et in timore Domini declinatur a malo Pr. 16:6
pondus et statera iudicia Domini sunt et opera eius omnes lapides sacculi Pr. 16:11
indignatio regis nuntii mortis et vir sapiens placabit eam Pr. 16:14
in hilaritate vultus regis vita et clementia eius quasi imber serotinus Pr. 16:15
posside sapientiam quia auro melior est et adquire prudentiam quia pretiosior est argento Pr. 16:16
contritionem praecedit superbia et ante ruinam exaltatur spiritus Pr. 16:18
eruditus in verbo repperiet bona et qui in Domino sperat beatus est Pr. 16:20
qui sapiens corde est appellabitur prudens et qui dulcis eloquio maiora percipiet Pr. 16:21
cor sapientis erudiet os eius et labiis illius addet gratiam Pr. 16:23
favus mellis verba conposita dulcedo animae et sanitas ossuum Pr. 16:24
est via quae videtur homini recta et novissimum eius ducit ad mortem Pr. 16:25
vir impius fodit malum et in labiis eius ignis ardescit Pr. 16:27
homo perversus suscitat lites et verbosus separat principes Pr. 16:28
vir iniquus lactat amicum suum et ducit eum per viam non bonam Pr. 16:29
melior est patiens viro forte et qui dominatur animo suo expugnatore urbium Pr. 16:32
servus sapiens dominabitur filiis stultis et inter fratres hereditatem dividet Pr. 17:2
sicut igne probatur argentum et aurum camino ita corda probat Dominus Pr. 17:3
malus oboedit linguae iniquae et fallax obtemperat labiis mendacibus Pr. 17:4
qui despicit pauperem exprobrat factori eius et qui in ruina laetatur alterius non erit inpunitus Pr. 17:5
corona senum filii filiorum et gloria filiorum patres sui Pr. 17:6
qui dimittit aquam caput est iurgiorum et antequam patiatur contumeliam iudicium deserit Pr. 17:14
et qui iustificat impium et qui condemnat iustum abominabilis est uterque apud Dominum Pr. 17:15
omni tempore diligit qui amicus est et frater in angustiis conprobatur Pr. 17:17
qui meditatur discordiam diligit rixas et qui exaltat ostium quaerit ruinam Pr. 17:19
qui perversi cordis est non inveniet bonum et qui vertit linguam incidet in malum Pr. 17:20
ira patris filius stultus et dolor matris quae genuit eum Pr. 17:25
qui moderatur sermones suos doctus et prudens est et pretiosi spiritus vir eruditus Pr. 17:27
stultus quoque si tacuerit sapiens putabitur et si conpresserit labia sua intellegens Pr. 17:28
impius cum in profundum venerit peccatorum contemnit sed sequitur eum ignominia et obprobrium Pr. 18:3
aqua profunda verba ex ore viri et torrens redundans fons sapientiae Pr. 18:4
labia stulti inmiscunt se rixis et os eius iurgia provocat Pr. 18:6
os stulti contritio eius et labia illius ruina animae eius Pr. 18:7
verba bilinguis quasi simplicia et ipsa perveniunt usque ad interiora ventris Pr. 18:8
qui mollis et dissolutus est in opere suo frater est sua opera dissipantis Pr. 18:9
turris fortissima nomen Domini ad ipsum currit iustus et exaltabitur Pr. 18:10
substantia divitis urbs roboris eius et quasi murus validus circumdans eum Pr. 18:11
antequam conteratur exaltatur cor hominis et antequam glorificetur humiliatur Pr. 18:12
qui prius respondit quam audiat stultum se esse demonstrat et confusione dignum Pr. 18:13
cor prudens possidebit scientiam et auris sapientium quaerit doctrinam Pr. 18:15
donum hominis dilatat viam eius et ante principes spatium ei facit Pr. 18:16
iustus prior est accusator sui venit amicus eius et investigavit eum Pr. 18:17
contradictiones conprimit sors et inter potentes quoque diiudicat Pr. 18:18
frater qui adiuvatur a fratre quasi civitas firma et iudicia quasi vectes urbium Pr. 18:19
de fructu oris viri replebitur venter eius et genimina labiorum illius saturabunt eum Pr. 18:20
mors et vita in manu linguae qui diligunt eam comedent fructus eius Pr. 18:21
qui invenit mulierem invenit bonum et hauriet iucunditatem a Domino Pr. 18:22
cum obsecrationibus loquetur pauper et dives effabitur rigide Pr. 18:23
ubi non est scientia animae non est bonum et qui festinus est pedibus offendit Pr. 19:2
stultitia hominis subplantat gressus eius et contra Deum fervet animo suo Pr. 19:3
divitiae addunt amicos plurimos a paupere autem et hii quos habuit separantur Pr. 19:4
testis falsus non erit inpunitus et qui mendacia loquitur non effugiet Pr. 19:5
multi colunt personam potentis et amici sunt dona tribuenti Pr. 19:6
fratres hominis pauperis oderunt eum insuper et amici procul recesserunt ab eo qui tantum verba sectatur nihil habebit Pr. 19:7
qui autem possessor est mentis diligit animam suam et custos prudentiae inveniet bona Pr. 19:8
testis falsus non erit inpunitus et qui loquitur mendacia peribit Pr. 19:9
doctrina viri per patientiam noscitur et gloria eius est iniqua praetergredi Pr. 19:11
sicut fremitus leonis ita et regis ira et sicut ros super herbam ita hilaritas eius Pr. 19:12
dolor patris filius stultus et tecta iugiter perstillantia litigiosa mulier Pr. 19:13
domus et divitiae dantur a patribus a Domino autem proprie uxor prudens Pr. 19:14
pigredo inmittit soporem et anima dissoluta esuriet Pr. 19:15
feneratur Domino qui miseretur pauperis et vicissitudinem suam reddet ei Pr. 19:17
qui inpatiens est sustinebit damnum et cum rapuerit aliud adponet Pr. 19:19
audi consilium et suscipe disciplinam ut sis sapiens in novissimis tuis Pr. 19:20
homo indigens misericors est et melior pauper quam vir mendax Pr. 19:22
timor Domini ad vitam et in plenitudine commorabitur absque visitatione pessimi Pr. 19:23
qui adfligit patrem et fugat matrem ignominiosus est et infelix Pr. 19:26
testis iniquus deridet iudicium et os impiorum devorat iniquitatem Pr. 19:28
parata sunt derisoribus iudicia et mallei percutientes stultorum corporibus Pr. 19:29
luxuriosa res vinum et tumultuosa ebrietas quicumque his delectatur non erit sapiens Pr. 20:1
propter frigus piger arare noluit mendicabit ergo aestate et non dabitur ei Pr. 20:4
pondus et pondus mensura et mensura utrumque abominabile est apud Deum Pr. 20:10
ex studiis suis intellegitur puer si munda et si recta sint opera eius Pr. 20:11
aurem audientem et oculum videntem Dominus fecit utrumque Pr. 20:12
noli diligere somnum ne te egestas opprimat aperi oculos tuos et saturare panibus Pr. 20:13
malum est malum est dicit omnis emptor et cum recesserit tunc gloriabitur Pr. 20:14
est aurum et multitudo gemmarum vas autem pretiosum labia scientiae Pr. 20:15
tolle vestimentum eius qui fideiussor extitit alieni et pro extraneis aufer pignus ab eo Pr. 20:16
suavis est homini panis mendacii et postea implebitur os eius calculo Pr. 20:17
cogitationes consiliis roborantur et gubernaculis tractanda sunt bella Pr. 20:18
ei qui revelat mysteria et ambulat fraudulenter et dilatat labia sua ne commiscearis Pr. 20:19
qui maledicit patri suo et matri extinguetur lucerna eius in mediis tenebris Pr. 20:20
ne dicas reddam malum expecta Dominum et liberabit te Pr. 20:22
abominatio est apud Deum pondus et pondus statera dolosa non est bona Pr. 20:23
ruina est hominis devorare sanctos et post vota tractare Pr. 20:25
dissipat impios rex sapiens et curvat super eos fornicem Pr. 20:26
misericordia et veritas custodiunt regem et roboratur clementia thronus eius Pr. 20:28
exultatio iuvenum fortitudo eorum et dignitas senum canities Pr. 20:29
livor vulneris absterget mala et plagae in secretioribus ventris Pr. 20:30
facere misericordiam et iudicium magis placent Domino quam victimae Pr. 21:3
exaltatio oculorum et dilatatio cordis lucerna impiorum peccatum Pr. 21:4
qui congregat thesauros lingua mendacii vanus est et inpingetur ad laqueos mortis Pr. 21:6
melius est sedere in angulo domatis quam cum muliere litigiosa et in domo communi Pr. 21:9
multato pestilente sapientior erit parvulus et si sectetur sapientem sumet scientiam Pr. 21:11
qui obturat aurem suam ad clamorem pauperis et ipse clamabit et non exaudietur Pr. 21:13
munus absconditum extinguet iras et donum in sinu indignationem maximam Pr. 21:14
gaudium iusto est facere iudicium et pavor operantibus iniquitatem Pr. 21:15
qui diligit epulas in egestate erit qui amat vinum et pinguia non ditabitur Pr. 21:17
pro iusto datur impius et pro rectis iniquus Pr. 21:18
melius est habitare in terra deserta quam cum muliere rixosa et iracunda Pr. 21:19
thesaurus desiderabilis et oleum in habitaculo iusti et inprudens homo dissipabit illud Pr. 21:20
qui sequitur iustitiam et misericordiam inveniet vitam et iustitiam et gloriam Pr. 21:21
civitatem fortium ascendit sapiens et destruxit robur fiduciae eius Pr. 21:22
qui custodit os suum et linguam suam custodit ab angustiis animam suam Pr. 21:23
superbus et arrogans vocatur indoctus qui in ira operatur superbiam Pr. 21:24
tota die concupiscit et desiderat qui autem iustus est tribuet et non cessabit Pr. 21:26
melius est nomen bonum quam divitiae multae super argentum et aurum gratia bona Pr. 22:1
dives et pauper obviaverunt sibi utriusque operator est Dominus Pr. 22:2
callidus vidit malum et abscondit se innocens pertransiit et adflictus est damno Pr. 22:3
finis modestiae timor Domini divitiae et gloria et vita Pr. 22:4
arma et gladii in via perversi custos animae suae longe recedit ab eis Pr. 22:5
dives pauperibus imperat et qui accipit mutuum servus est fenerantis Pr. 22:7
qui seminat iniquitatem metet mala et virga irae suae consummabitur Pr. 22:8
eice derisorem et exibit cum eo iurgium cessabuntque causae et contumeliae Pr. 22:10
oculi Domini custodiunt scientiam et subplantantur verba iniqui Pr. 22:12
stultitia conligata est in corde pueri et virga disciplinae fugabit eam Pr. 22:15
qui calumniatur pauperem ut augeat divitias suas dabit ipse ditiori et egebit Pr. 22:16
inclina aurem tuam et audi verba sapientium adpone autem cor ad doctrinam meam Pr. 22:17
quae pulchra erit tibi cum servaveris eam in ventre tuo et redundabit in labiis tuis Pr. 22:18
ut sit in Domino fiducia tua unde et ostendi eam tibi hodie Pr. 22:19
ecce descripsi eam tibi tripliciter in cogitationibus et scientia Pr. 22:20
ut ostenderem tibi firmitatem et eloquia veritatis respondere ex his illi qui misit te Pr. 22:21
quia Dominus iudicabit causam eius et configet eos qui confixerint animam eius Pr. 22:23
ne forte discas semitas eius et sumas scandalum animae tuae Pr. 22:25
noli esse cum his qui defigunt manus suas et qui vades se offerunt pro debitis Pr. 22:26
et statue cultrum in gutture tuo si tamen habes in potestate animam tuam Pr. 23:2
ne erigas oculos tuos ad opes quas habere non potes quia facient sibi pinnas quasi aquilae et avolabunt in caelum Pr. 23:5
ne comedas cum homine invido et ne desideres cibos eius Pr. 23:6
quoniam in similitudinem arioli et coniectoris aestimat quod ignorat comede et bibe dicet tibi et mens eius non est tecum Pr. 23:7
cibos quos comederas evomes et perdes pulchros sermones tuos Pr. 23:8
ne adtingas terminos parvulorum et agrum pupillorum ne introeas Pr. 23:10
propinquus enim eorum Fortis est et ipse iudicabit contra te causam illorum Pr. 23:11
ingrediatur ad doctrinam cor tuum et aures tuae ad verba scientiae Pr. 23:12
tu virga percuties eum et animam eius de inferno liberabis Pr. 23:14
et exultabunt renes mei cum locuta fuerint rectum labia tua Pr. 23:16
quia habebis spem in novissimo et praestolatio tua non auferetur Pr. 23:18
audi fili mi et esto sapiens et dirige in via animum tuum Pr. 23:19
quia vacantes potibus et dantes symbola consumentur et vestietur pannis dormitatio Pr. 23:21
audi patrem tuum qui genuit te et ne contemnas cum senuerit mater tua Pr. 23:22
veritatem eme et noli vendere sapientiam et doctrinam et intellegentiam Pr. 23:23
gaudeat pater tuus et mater tua et exultet quae genuit te Pr. 23:25
praebe fili mi cor tuum mihi et oculi tui vias meas custodiant Pr. 23:26
fovea enim profunda est meretrix et puteus angustus aliena Pr. 23:27
insidiatur in via quasi latro et quos incautos viderit interficit Pr. 23:28
nonne his qui morantur in vino et student calicibus epotandis Pr. 23:30
sed in novissimo mordebit ut coluber et sicut regulus venena diffundet Pr. 23:32
oculi tui videbunt extraneas et cor tuum loquetur perversa Pr. 23:33
et eris sicut dormiens in medio mari et quasi sopitus gubernator amisso clavo Pr. 23:34
et dices verberaverunt me sed non dolui traxerunt me et ego non sensi quando evigilabo et rursum vina repperiam Pr. 23:35
quia rapinas meditatur mens eorum et fraudes labia eorum loquuntur Pr. 24:2
sapientia aedificabitur domus et prudentia roborabitur Pr. 24:3
in doctrina replebuntur cellaria universa substantia pretiosa et pulcherrima Pr. 24:4
vir sapiens et fortis est et vir doctus robustus et validus Pr. 24:5
quia cum dispositione initur bellum et erit salus ubi multa consilia sunt Pr. 24:6
cogitatio stulti peccatum est et abominatio hominum detractor Pr. 24:9
erue eos qui ducuntur ad mortem et qui trahuntur ad interitum liberare ne cesses Pr. 24:11
si dixeris vires non suppetunt qui inspector est cordis ipse intellegit et servatorem animae tuae nihil fallit reddetque homini iuxta opera sua Pr. 24:12
comede fili mi mel quia bonum est et favum dulcissimum gutturi tuo Pr. 24:13
sic et doctrina sapientiae animae tuae quam cum inveneris habebis in novissimis et spes tua non peribit Pr. 24:14
ne insidieris et quaeras impietatem in domo iusti neque vastes requiem eius Pr. 24:15
septies enim cadet iustus et resurget impii autem corruent in malum Pr. 24:16
cum ceciderit inimicus tuus ne gaudeas et in ruina eius ne exultet cor tuum Pr. 24:17
ne forte videat Dominus et displiceat ei et auferat ab eo iram suam Pr. 24:18
quoniam non habent futurorum spem mali et lucerna impiorum extinguetur Pr. 24:20
time Dominum fili mi et regem et cum detractoribus non commiscearis Pr. 24:21
quoniam repente consurget perditio eorum et ruinam utriusque quis novit Pr. 24:22
qui dicit impio iustus es maledicent ei populi et detestabuntur eum tribus Pr. 24:24
qui arguunt laudabuntur et super ipsos veniet benedictio Pr. 24:25
praepara foris opus tuum et diligenter exerce agrum tuum ut postea aedifices domum tuam Pr. 24:27
per agrum hominis pigri transivi et per vineam viri stulti Pr. 24:30
et ecce totum repleverant urticae operuerant superficiem eius spinae et maceria lapidum destructa erat Pr. 24:31
quod cum vidissem posui in corde meo et exemplo didici disciplinam Pr. 24:32
et veniet quasi cursor egestas tua et mendicitas quasi vir armatus Pr. 24:34
gloria Dei celare verbum et gloria regum investigare sermonem Pr. 25:2
caelum sursum et terra deorsum et cor regum inscrutabile Pr. 25:3
aufer robiginem de argento et egredietur vas purissimum Pr. 25:4
aufer impietatem de vultu regis et firmabitur iustitia thronus eius Pr. 25:5
ne gloriosus appareas coram rege et in loco magnorum ne steteris Pr. 25:6
causam tuam tracta cum amico tuo et secretum extraneo non reveles Pr. 25:9
ne forte insultet tibi cum audierit et exprobrare non cesset Pr. 25:10
inauris aurea et margaritum fulgens qui arguit sapientem et aurem oboedientem Pr. 25:12
nubes et ventus et pluviae non sequentes vir gloriosus et promissa non conplens Pr. 25:14
patientia lenietur princeps et lingua mollis confringet duritiam Pr. 25:15
iaculum et gladius et sagitta acuta homo qui loquitur contra proximum suum testimonium falsum Pr. 25:18
dens putridus et pes lapsus qui sperat super infideli in die angustiae Pr. 25:19
et amittit pallium in die frigoris acetum in nitro et qui cantat carmina cordi pessimo Pr. 25:20
si esurierit inimicus tuus ciba illum et si sitierit da ei aquam bibere Pr. 25:21
prunam enim congregabis super caput eius et Dominus reddet tibi Pr. 25:22
ventus aquilo dissipat pluvias et facies tristis linguam detrahentem Pr. 25:23
melius est sedere in angulo domatis quam cum muliere litigiosa et in domo communi Pr. 25:24
aqua frigida animae sitienti et nuntius bonus de terra longinqua Pr. 25:25
fons turbatus pede et vena corrupta iustus cadens coram impio Pr. 25:26
sicut urbs patens et absque murorum ambitu ita vir qui non potest in loquendo cohibere spiritum suum Pr. 25:28
quomodo nix aestate et pluvia in messe sic indecens est stulto gloria Pr. 26:1
sicut avis ad alia transvolans et passer quolibet vadens sic maledictum frustra prolatum in quempiam superveniet Pr. 26:2
flagellum equo et camus asino et virga dorso inprudentium Pr. 26:3
claudus pedibus et iniquitatem bibens qui mittit verba per nuntium stultum Pr. 26:6
iudicium determinat causas et qui inponit stulto silentium iras mitigat Pr. 26:10
abscondit piger manus sub ascellas suas et laborat si ad os suum eas converterit Pr. 26:15
sicut qui adprehendit auribus canem sic qui transit et inpatiens commiscetur rixae alterius Pr. 26:17
sicut noxius est qui mittit lanceas et sagittas et mortem Pr. 26:18
sic vir qui fraudulenter nocet amico suo et cum fuerit deprehensus dicit ludens feci Pr. 26:19
cum defecerint ligna extinguetur ignis et susurrone subtracto iurgia conquiescunt Pr. 26:20
sicut carbones ad prunam et ligna ad ignem sic homo iracundus suscitat rixas Pr. 26:21
verba susurronis quasi simplicia et ipsa perveniunt ad intima ventris Pr. 26:22
qui fodit foveam incidet in eam et qui volvit lapidem revertetur ad eum Pr. 26:27
lingua fallax non amat veritatem et os lubricum operatur ruinas Pr. 26:28
laudet te alienus et non os tuum extraneus et non labia tua Pr. 27:2
grave est saxum et onerosa harena sed ira stulti utroque gravior Pr. 27:3
ira non habet misericordiam nec erumpens furor et impetum concitati ferre quis poterit Pr. 27:4
anima saturata calcabit favum anima esuriens et amarum pro dulce sumet Pr. 27:7
unguento et variis odoribus delectatur cor et bonis amici consiliis anima dulcoratur Pr. 27:9
amicum tuum et amicum patris tui ne dimiseris et domum fratris tui ne ingrediaris in die adflictionis tuae melior est vicinus iuxta quam frater procul Pr. 27:10
stude sapientiae fili mi et laetifica cor meum ut possim exprobranti respondere sermonem Pr. 27:11
tolle vestimentum eius qui spopondit pro extraneo et pro alienis auferto pignus Pr. 27:13
tecta perstillantia in die frigoris et litigiosa mulier conparantur Pr. 27:15
qui retinet eam quasi qui ventum teneat et oleum dexterae suae vocabit Pr. 27:16
ferrum ferro acuitur et homo exacuit faciem amici sui Pr. 27:17
qui servat ficum comedet fructus eius et qui custos est domini sui glorificabitur Pr. 27:18
infernus et perditio non replentur similiter et oculi hominum insatiabiles Pr. 27:20
quomodo probatur in conflatorio argentum et in fornace aurum sic probatur homo ore laudantis Pr. 27:21
aperta sunt prata et apparuerunt herbae virentes et collecta sunt faena de montibus Pr. 27:25
agni ad vestimentum tuum et hedi agri pretium Pr. 27:26
sufficiat tibi lac caprarum in cibos tuos in necessaria domus tuae et ad victum ancillis tuis Pr. 27:27
propter peccata terrae multi principes eius et propter hominis sapientiam et horum scientiam quae dicuntur vita ducis longior erit Pr. 28:2
qui coacervat divitias usuris et fenore liberali in pauperes congregat eas Pr. 28:8
qui decipit iustos in via mala in interitu suo corruet et simplices possidebunt bona Pr. 28:10
qui abscondit scelera sua non dirigetur qui confessus fuerit et reliquerit ea misericordiam consequetur Pr. 28:13
leo rugiens et ursus esuriens princeps impius super populum pauperem Pr. 28:15
qui cognoscit in iudicio faciem non facit bene iste et pro buccella panis deserit veritatem Pr. 28:21
vir qui festinat ditari et aliis invidet ignorat quod egestas superveniat ei Pr. 28:22
qui subtrahit aliquid a patre suo et matre et dicit hoc non est peccatum particeps homicidae est Pr. 28:24
qui se iactat et dilatat iurgia concitat qui sperat in Domino saginabitur Pr. 28:25
viro qui corripientem dura cervice contemnit repentinus superveniet interitus et eum sanitas non sequitur Pr. 29:1
peccantem virum iniquum involvet laqueus et iustus laudabit atque gaudebit Pr. 29:6
totum spiritum suum profert stultus sapiens differt et reservat in posterum Pr. 29:11
pauper et creditor obviam fuerunt sibi utriusque inluminator est Dominus Pr. 29:13
in multiplicatione impiorum multiplicabuntur scelera et iusti ruinas eorum videbunt Pr. 29:16
erudi filium tuum et refrigerabit te et dabit delicias animae tuae Pr. 29:17
servus verbis non potest erudiri quia quod dicis intellegit et respondere contemnit Pr. 29:19
vir iracundus provocat rixas et qui ad indignandum facilis est erit ad peccata proclivior Pr. 29:22
superbum sequitur humilitas et humilem spiritu suscipiet gloria Pr. 29:23
qui cum fure partitur odit animam suam adiurantem audit et non indicat Pr. 29:24
multi requirunt faciem principis et a Domino iudicium egreditur singulorum Pr. 29:26
abominantur iusti virum impium et abominantur impii eos qui in recta sunt via Pr. 29:27
verba Congregantis filii Vomentis visio quam locutus est vir cum quo est Deus et qui Deo secum morante confortatus ait Pr. 30:1
stultissimus sum virorum et sapientia hominum non est mecum Pr. 30:2
non didici sapientiam et non novi sanctorum scientiam Pr. 30:3
quis ascendit in caelum atque descendit quis continuit spiritum manibus suis quis conligavit aquas quasi in vestimento quis suscitavit omnes terminos terrae quod nomen eius et quod nomen filii eius si nosti Pr. 30:4
ne addas quicquam verbis illius et arguaris inveniarisque mendax Pr. 30:6
vanitatem et verba mendacia longe fac a me mendicitatem et divitias ne dederis mihi tribue tantum victui meo necessaria Pr. 30:8
ne forte saturatus inliciar ad negandum et dicam quis est Dominus et egestate conpulsus furer et peierem nomen Dei mei Pr. 30:9
ne accuses servum ad dominum suum ne forte maledicat tibi et corruas Pr. 30:10
generatio quae patri suo maledicit et quae non benedicit matri suae Pr. 30:11
generatio quae sibi munda videtur et tamen non est lota a sordibus suis Pr. 30:12
generatio cuius excelsi sunt oculi et palpebrae eius in alta subrectae Pr. 30:13
generatio quae pro dentibus gladios habet et commandit molaribus suis ut comedat inopes de terra et pauperes ex hominibus Pr. 30:14
sanguisugae duae sunt filiae dicentes adfer adfer tria sunt insaturabilia et quartum quod numquam dicit sufficit Pr. 30:15
infernus et os vulvae et terra quae non satiatur aqua ignis vero numquam dicit sufficit Pr. 30:16
oculum qui subsannat patrem et qui despicit partum matris suae effodiant corvi de torrentibus et comedant illum filii aquilae Pr. 30:17
tria sunt difficilia mihi et quartum penitus ignoro Pr. 30:18
viam aquilae in caelo viam colubri super petram viam navis in medio mari et viam viri in adulescentula Pr. 30:19
talis est via mulieris adulterae quae comedit et tergens os suum dicit non sum operata malum Pr. 30:20
per tria movetur terra et quartum non potest sustinere Pr. 30:21
per odiosam mulierem cum in matrimonio fuerit adsumpta et per ancillam cum heres fuerit dominae suae Pr. 30:23
quattuor sunt minima terrae et ipsa sunt sapientiora sapientibus Pr. 30:24
regem lucusta non habet et egreditur universa per turmas Pr. 30:27
stilio manibus nititur et moratur in aedibus regis Pr. 30:28
tria sunt quae bene gradiuntur et quartum quod incedit feliciter Pr. 30:29
gallus succinctus lumbos et aries nec est rex qui resistat ei Pr. 30:31
et qui stultus apparuit postquam elatus est in sublime si enim intellexisset ori inposuisset manum Pr. 30:32
qui autem fortiter premit ubera ad eliciendum lac exprimit butyrum et qui vehementer emungitur elicit sanguinem et qui provocat iras producit discordias Pr. 30:33
ne dederis mulieribus substantiam tuam et vias tuas ad delendos reges Pr. 31:3
ne forte bibat et obliviscatur iudiciorum et mutet causam filiorum pauperis Pr. 31:5
date siceram maerentibus et vinum his qui amaro sunt animo Pr. 31:6
bibant ut obliviscantur egestatis suae et doloris non recordentur amplius Pr. 31:7
aperi os tuum muto et causis omnium filiorum qui pertranseunt Pr. 31:8
aperi os tuum decerne quod iustum est et iudica inopem et pauperem Pr. 31:9
aleph mulierem fortem quis inveniet procul et de ultimis finibus pretium eius Pr. 31:10
beth confidit in ea cor viri sui et spoliis non indigebit Pr. 31:11
gimel reddet ei bonum et non malum omnibus diebus vitae suae Pr. 31:12
deleth quaesivit lanam et linum et operata est consilio manuum suarum Pr. 31:13
vav et de nocte surrexit deditque praedam domesticis suis et cibaria ancillis suis Pr. 31:15
zai consideravit agrum et emit eum de fructu manuum suarum plantavit vineam Pr. 31:16
heth accinxit fortitudine lumbos suos et roboravit brachium suum Pr. 31:17
ioth manum suam misit ad fortia et digiti eius adprehenderunt fusum Pr. 31:19
caph manum suam aperuit inopi et palmas suas extendit ad pauperem Pr. 31:20
mem stragulam vestem fecit sibi byssus et purpura indumentum eius Pr. 31:22
samech sindonem fecit et vendidit et cingulum tradidit Chananeo Pr. 31:24
ain fortitudo et decor indumentum eius et ridebit in die novissimo Pr. 31:25
phe os suum aperuit sapientiae et lex clementiae in lingua eius Pr. 31:26
sade considerat semitas domus suae et panem otiosa non comedet Pr. 31:27
coph surrexerunt filii eius et beatissimam praedicaverunt vir eius et laudavit eam Pr. 31:28
sin fallax gratia et vana est pulchritudo mulier timens Dominum ipsa laudabitur Pr. 31:30
thau date ei de fructu manuum suarum et laudent eam in portis opera eius Pr. 31:31
generatio praeterit et generatio advenit terra vero in aeternum stat Eccl. 1:4
oritur sol et occidit et ad locum suum revertitur ibique renascens Eccl. 1:5
gyrat per meridiem et flectitur ad aquilonem lustrans universa circuitu pergit spiritus et in circulos suos regreditur Eccl. 1:6
omnia flumina intrant mare et mare non redundat ad locum unde exeunt flumina revertuntur ut iterum fluant Eccl. 1:7
et proposui in animo meo quaerere et investigare sapienter de omnibus quae fiunt sub sole hanc occupationem pessimam dedit Deus filiis hominum ut occuparentur in ea Eccl. 1:13
vidi quae fiunt cuncta sub sole et ecce universa vanitas et adflictio spiritus Eccl. 1:14
perversi difficile corriguntur et stultorum infinitus est numerus Eccl. 1:15
locutus sum in corde meo dicens ecce magnus effectus sum et praecessi sapientia omnes qui fuerunt ante me in Hierusalem et mens mea contemplata est multa sapienter et didicit Eccl. 1:16
dedique cor meum ut scirem prudentiam atque doctrinam erroresque et stultitiam et agnovi quod in his quoque esset labor et adflictio spiritus Eccl. 1:17
eo quod in multa sapientia multa sit indignatio et qui addit scientiam addat et laborem Eccl. 1:18
dixi ego in corde meo vadam et affluam deliciis et fruar bonis et vidi quod hoc quoque esset vanitas Eccl. 2:1
risum reputavi errorem et gaudio dixi quid frustra deciperis Eccl. 2:2
feci hortos et pomeria et consevi ea cuncti generis arboribus Eccl. 2:5
possedi servos et ancillas multamque familiam habui armenta quoque et magnos ovium greges ultra omnes qui fuerunt ante me in Hierusalem Eccl. 2:7
coacervavi mihi argentum et aurum et substantias regum ac provinciarum feci mihi cantores et cantrices et delicias filiorum hominum scyphos et urceos in ministerio ad vina fundenda Eccl. 2:8
et supergressus sum opibus omnes qui fuerunt ante me in Hierusalem sapientia quoque perseveravit mecum Eccl. 2:9
et omnia quae desideraverunt oculi mei non negavi eis nec prohibui cor quin omni voluptate frueretur et oblectaret se in his quae paraveram et hanc ratus sum partem meam si uterer labore meo Eccl. 2:10
cumque me convertissem ad universa opera quae fecerant manus meae et ad labores in quibus frustra sudaveram vidi in omnibus vanitatem et adflictionem animi et nihil permanere sub sole Eccl. 2:11
transivi ad contemplandam sapientiam erroresque et stultitiam quid est inquam homo ut sequi possit regem factorem suum Eccl. 2:12
et vidi quia tantum praecederet sapientia stultitiam quantum differt lux tenebris Eccl. 2:13
sapientis oculi in capite eius stultus in tenebris ambulat et didici quod unus utriusque esset interitus Eccl. 2:14
et dixi in corde meo si unus et stulti et meus occasus erit quid mihi prodest quod maiorem sapientiae dedi operam locutusque cum mente mea animadverti quod hoc quoque esset vanitas Eccl. 2:15
non enim erit memoria sapientis similiter ut stulti in perpetuum et futura tempora oblivione cuncta pariter obruent moritur doctus similiter et indoctus Eccl. 2:16
et idcirco taeduit me vitae meae videntem mala esse universa sub sole et cuncta vanitatem atque adflictionem spiritus Eccl. 2:17
quem ignoro utrum sapiens an stultus futurus sit et dominabitur in laboribus meis quibus desudavi et sollicitus fui et est quicquam tam vanum Eccl. 2:19
nam cum alius laboret in sapientia et doctrina et sollicitudine homini otioso quaesita dimittit et hoc ergo vanitas et magnum malum Eccl. 2:21
quid enim proderit homini de universo labore suo et adflictione spiritus qua sub sole cruciatus est Eccl. 2:22
cuncti dies eius doloribus et aerumnis pleni sunt nec per noctem mente requiescit et haec non vanitas est Eccl. 2:23
nonne melius est comedere et bibere et ostendere animae suae bona de laboribus suis et hoc de manu Dei est Eccl. 2:24
quis ita vorabit et deliciis affluet ut ego Eccl. 2:25
homini bono in conspectu suo dedit Deus sapientiam et scientiam et laetitiam peccatori autem dedit adflictionem et curam superfluam ut addat et congreget et tradat ei qui placuit Deo sed et hoc vanitas et cassa sollicitudo mentis Eccl. 2:26
omnia tempus habent et suis spatiis transeunt universa sub caelo Eccl. 3:1
tempus nascendi et tempus moriendi tempus plantandi et tempus evellendi quod plantatum est Eccl. 3:2
tempus occidendi et tempus sanandi tempus destruendi et tempus aedificandi Eccl. 3:3
tempus flendi et tempus ridendi tempus plangendi et tempus saltandi Eccl. 3:4
tempus spargendi lapides et tempus colligendi tempus amplexandi et tempus longe fieri a conplexibus Eccl. 3:5
tempus adquirendi et tempus perdendi tempus custodiendi et tempus abiciendi Eccl. 3:6
tempus scindendi et tempus consuendi tempus tacendi et tempus loquendi Eccl. 3:7
tempus dilectionis et tempus odii tempus belli et tempus pacis Eccl. 3:8
cuncta fecit bona in tempore suo et mundum tradidit disputationi eorum ut non inveniat homo opus quod operatus est Deus ab initio usque ad finem Eccl. 3:11
et cognovi quod non esset melius nisi laetari et facere bene in vita sua Eccl. 3:12
omnis enim homo qui comedit et bibit et videt bonum de labore suo hoc donum Dei est Eccl. 3:13
quod factum est ipsum permanet quae futura sunt iam fuerunt et Deus instaurat quod abiit Eccl. 3:15
vidi sub sole in loco iudicii impietatem et in loco iustitiae iniquitatem Eccl. 3:16
et dixi in corde meo iustum et impium iudicabit Deus et tempus omni rei tunc erit Eccl. 3:17
dixi in corde meo de filiis hominum ut probaret eos Deus et ostenderet similes esse bestiis Eccl. 3:18
idcirco unus interitus est hominis et iumentorum et aequa utriusque condicio sicut moritur homo sic et illa moriuntur similiter spirant omnia et nihil habet homo iumento amplius cuncta subiacent vanitati Eccl. 3:19
et omnia pergunt ad unum locum de terra facta sunt et in terram pariter revertentur Eccl. 3:20
quis novit si spiritus filiorum Adam ascendat sursum et si spiritus iumentorum descendat deorsum Eccl. 3:21
et deprehendi nihil esse melius quam laetari hominem in opere suo et hanc esse partem illius quis enim eum adducet ut post se futura cognoscat Eccl. 3:22
verti me ad alia et vidi calumnias quae sub sole geruntur et lacrimas innocentum et consolatorem neminem nec posse resistere eorum violentiae cunctorum auxilio destitutos Eccl. 4:1
et laudavi magis mortuos quam viventes Eccl. 4:2
et feliciorem utroque iudicavi qui necdum natus est nec vidit mala quae sub sole fiunt Eccl. 4:3
rursum contemplatus omnes labores hominum et industrias animadverti patere invidiae proximi et in hoc ergo vanitas et cura superflua est Eccl. 4:4
stultus conplicat manus suas et comedit carnes suas dicens Eccl. 4:5
melior est pugillus cum requie quam plena utraque manus cum labore et adflictione animi Eccl. 4:6
considerans repperi et aliam vanitatem sub sole Eccl. 4:7
unus est et secundum non habet non filium non fratrem et tamen laborare non cessat nec satiantur oculi eius divitiis nec recogitat dicens cui laboro et fraudo animam meam bonis in hoc quoque vanitas est et adflictio pessima Eccl. 4:8
et si dormierint duo fovebuntur mutuo unus quomodo calefiet Eccl. 4:11
et si quispiam praevaluerit contra unum duo resistent ei funiculus triplex difficile rumpitur Eccl. 4:12
melior est puer pauper et sapiens rege sene et stulto qui nescit providere in posterum Eccl. 4:13
quod et de carcere catenisque interdum quis egrediatur ad regnum et alius natus in regno inopia consumatur Eccl. 4:14
infinitus numerus est populi omnium qui fuerunt ante eum et qui postea futuri sunt non laetabuntur in eo sed et hoc vanitas et adflictio spiritus Eccl. 4:16
ne temere quid loquaris neque cor tuum sit velox ad proferendum sermonem coram Deo Deus enim in caelo et tu super terram idcirco sint pauci sermones tui Eccl. 5:2
multas curas sequuntur somnia et in multis sermonibus invenitur stultitia Eccl. 5:3
si quid vovisti Deo ne moreris reddere displicet enim ei infidelis et stulta promissio sed quodcumque voveris redde Eccl. 5:4
ubi multa sunt somnia plurimae vanitates et sermones innumeri tu vero Deum time Eccl. 5:7
si videris calumnias egenorum et violenta iudicia et subverti iustitiam in provincia non mireris super hoc negotio quia excelso alius excelsior est et super hos quoque eminentiores sunt alii Eccl. 5:8
et insuper universae terrae rex imperat servienti Eccl. 5:9
avarus non implebitur pecunia et qui amat divitias fructus non capiet ex eis et hoc ergo vanitas Eccl. 5:10
ubi multae sunt opes multi et qui comedant eas et quid prodest possessori nisi quod cernit divitias oculis suis Eccl. 5:11
est et alia infirmitas pessima quam vidi sub sole divitiae conservatae in malum domini sui Eccl. 5:13
sicut egressus est nudus de utero matris suae sic revertetur et nihil auferet secum de labore suo Eccl. 5:15
cunctis diebus vitae suae comedit in tenebris et in curis multis et in aerumna atque tristitia Eccl. 5:17
hoc itaque mihi visum est bonum ut comedat quis et bibat et fruatur laetitia ex labore suo quod laboravit ipse sub sole numerum dierum vitae suae quos dedit ei Deus et haec est pars illius Eccl. 5:18
et omni homini cui dedit Deus divitias atque substantiam potestatemque ei tribuit ut comedat ex eis et fruatur parte sua et laetetur de labore suo hoc est donum Dei Eccl. 5:19
est et aliud malum quod vidi sub sole et quidem frequens apud homines Eccl. 6:1
vir cui dedit Deus divitias et substantiam et honorem et nihil deest animae eius ex omnibus quae desiderat nec tribuit ei potestatem Deus ut comedat ex eo sed homo extraneus vorabit illud hoc vanitas et magna miseria est Eccl. 6:2
si genuerit quispiam centum et vixerit multos annos et plures dies aetatis habuerit et anima illius non utatur bonis substantiae suae sepulturaque careat de hoc ego pronuntio quod melior illo sit abortivus Eccl. 6:3
frustra enim venit et pergit ad tenebras et oblivione delebitur nomen eius Eccl. 6:4
non vidit solem neque cognovit distantiam boni et mali Eccl. 6:5
etiam si duobus milibus annis vixerit et non fuerit perfruitus bonis nonne ad unum locum properant omnia Eccl. 6:6
quid habet amplius sapiens ab stulto et quid pauper nisi ut pergat illuc ubi est vita Eccl. 6:8
melius est videre quod cupias quam desiderare quod nescias sed et hoc vanitas est et praesumptio spiritus Eccl. 6:9
qui futurus est iam vocatum est nomen eius et scitur quod homo sit et non possit contra fortiorem se in iudicio contendere Eccl. 6:10
quid necesse est homini maiora se quaerere cum ignoret quid conducat sibi in vita sua numero dierum peregrinationis suae et tempore quo velut umbra praeterit aut quis ei poterit indicare quid post eum futurum sub sole sit Eccl. 6:12
melius est nomen bonum quam unguenta pretiosa et dies mortis die nativitatis Eccl. 7:1
melius est ire ad domum luctus quam ad domum convivii in illa enim finis cunctorum admonetur hominum et vivens cogitat quid futurum sit Eccl. 7:2
cor sapientium ubi tristitia est et cor stultorum ubi laetitia Eccl. 7:4
quia sicut sonitus spinarum ardentium sub olla sic risus stulti sed et hoc vanitas Eccl. 7:6
calumnia conturbat sapientem et perdet robur cordis illius Eccl. 7:7
utilior est sapientia cum divitiis et magis prodest videntibus solem Eccl. 7:11
sicut enim protegit sapientia sic protegit pecunia hoc autem plus habet eruditio et sapientia quod vitam tribuunt possessori suo Eccl. 7:12
in die bona fruere bonis et malam diem praecave sicut enim hanc sic et illam fecit Deus ut non inveniat homo contra eum iustas querimonias Eccl. 7:14
haec quoque vidi in diebus vanitatis meae iustus perit in iustitia sua et impius multo vivit tempore in malitia sua Eccl. 7:15
ne impie agas multum et noli esse stultus ne moriaris in tempore non tuo Eccl. 7:17
bonum est te sustentare iustum sed et ab illo ne subtrahas manum tuam quia qui Deum timet nihil neglegit Eccl. 7:18
non est enim homo iustus in terra qui faciat bonum et non peccet Eccl. 7:20
sed et cunctis sermonibus qui dicuntur ne accommodes cor tuum ne forte audias servum tuum maledicentem tibi Eccl. 7:21
scit enim tua conscientia quia et tu crebro maledixisti aliis Eccl. 7:22
cuncta temptavi in sapientia dixi sapiens efficiar et ipsa longius recessit a me Eccl. 7:23
multo magis quam erat et alta profunditas quis inveniet eam Eccl. 7:24
lustravi universa animo meo ut scirem et considerarem et quaererem sapientiam et rationem et ut cognoscerem impietatem stulti et errorem inprudentium Eccl. 7:25
et inveni amariorem morte mulierem quae laqueus venatorum est et sagena cor eius vincula sunt manus illius qui placet Deo effugiet eam qui autem peccator est capietur ab illa Eccl. 7:26
ecce hoc inveni dicit Ecclesiastes unum et alterum ut invenirem rationem Eccl. 7:27
quam adhuc quaerit anima mea et non inveni virum de mille unum repperi mulierem ex omnibus non inveni Eccl. 7:28
solummodo hoc inveni quod fecerit Deus hominem rectum et ipse se infinitis miscuerit quaestionibus quis talis ut sapiens est et quis cognovit solutionem verbi Eccl. 7:29
sapientia hominis lucet in vultu eius et potentissimus faciem illius commutavit Eccl. 8:1
ego os regis observo et praecepta iuramenti Dei Eccl. 8:2
et sermo illius potestate plenus est nec dicere ei quisquam potest quare ita facis Eccl. 8:4
qui custodit praeceptum non experietur quicquam mali tempus et responsionem cor sapientis intellegit Eccl. 8:5
omni negotio tempus est et oportunitas et multa hominis adflictio Eccl. 8:6
quia ignorat praeterita et ventura nullo scire potest nuntio Eccl. 8:7
omnia haec consideravi et dedi cor meum in cunctis operibus quae fiunt sub sole interdum dominatur homo homini in malum suum Eccl. 8:9
vidi impios sepultos qui etiam cum adviverent in loco sancto erant et laudabantur in civitate quasi iustorum operum sed et hoc vanitas est Eccl. 8:10
attamen ex eo quod peccator centies facit malum et per patientiam sustentatur ego cognovi quod erit bonum timentibus Deum qui verentur faciem eius Eccl. 8:12
est et alia vanitas quae fit super terram sunt iusti quibus multa proveniunt quasi opera egerint impiorum et sunt impii qui ita securi sunt quasi iustorum facta habeant sed et hoc vanissimum iudico Eccl. 8:14
laudavi igitur laetitiam quod non esset homini bonum sub sole nisi quod comederet et biberet atque gauderet et hoc solum secum auferret de labore suo in diebus vitae quos dedit ei Deus sub sole Eccl. 8:15
et adposui cor meum ut scirem sapientiam et intellegerem distentionem quae versatur in terra est homo qui diebus ac noctibus somnum oculis non capit Eccl. 8:16
et intellexi quod omnium operum Dei nullam possit homo invenire rationem eorum quae fiunt sub sole et quanto plus laboraverit ad quaerendum tanto minus inveniat etiam si dixerit sapiens se nosse non poterit repperire Eccl. 8:17
omnia haec tractavi in corde meo ut curiose intellegerem sunt iusti atque sapientes et opera eorum in manu Dei et tamen nescit homo utrum amore an odio dignus sit Eccl. 9:1
sed omnia in futuro servantur incerta eo quod universa aeque eveniant iusto et impio bono et malo mundo et inmundo immolanti victimas et sacrificia contemnenti sicut bonus sic et peccator ut periurus ita et ille qui verum deierat Eccl. 9:2
hoc est pessimum inter omnia quae sub sole fiunt quia eadem cunctis eveniunt unde et corda filiorum hominum implentur malitia et contemptu in vita sua et post haec ad inferos deducentur Eccl. 9:3
nemo est qui semper vivat et qui huius rei habeat fiduciam melior est canis vivens leone mortuo Eccl. 9:4
amor quoque et odium et invidia simul perierunt nec habent partem in hoc saeculo et in opere quod sub sole geritur Eccl. 9:6
vade ergo et comede in laetitia panem tuum et bibe cum gaudio vinum tuum quia Deo placent opera tua Eccl. 9:7
omni tempore sint vestimenta tua candida et oleum de capite tuo non deficiat Eccl. 9:8
perfruere vita cum uxore quam diligis cunctis diebus vitae instabilitatis tuae qui dati sunt tibi sub sole omni tempore vanitatis tuae haec est enim pars in vita et in labore tuo quod laboras sub sole Eccl. 9:9
nescit homo finem suum sed sicut pisces capiuntur hamo et sicut aves conprehenduntur laqueo sic capiuntur homines tempore malo cum eis extemplo supervenerit Eccl. 9:12
hanc quoque vidi sub sole sapientiam et probavi maximam Eccl. 9:13
civitas parva et pauci in ea viri venit contra eam rex magnus et vallavit eam extruxitque munitiones per gyrum et perfecta est obsidio Eccl. 9:14
inventusque in ea vir pauper et sapiens liberavit urbem per sapientiam suam et nullus deinceps recordatus est hominis illius pauperis Eccl. 9:15
et dicebam ego meliorem esse sapientiam fortitudine quomodo ergo sapientia pauperis contempta est et verba eius non sunt audita Eccl. 9:16
melior est sapientia quam arma bellica et qui in uno peccaverit multa bona perdet Eccl. 9:18
muscae morientes perdunt suavitatem unguenti pretiosior est sapientia et gloria parva ad tempus stultitia Eccl. 10:1
cor sapientis in dextera eius et cor stulti in sinistra illius Eccl. 10:2
sed et in via stultus ambulans cum ipse insipiens sit omnes stultos aestimat Eccl. 10:3
positum stultum in dignitate sublimi et divites sedere deorsum Eccl. 10:6
vidi servos in equis et principes ambulantes quasi servos super terram Eccl. 10:7
qui fodit foveam incidet in eam et qui dissipat sepem mordebit eum coluber Eccl. 10:8
qui transfert lapides adfligetur in eis et qui scindit ligna vulnerabitur ab eis Eccl. 10:9
si retunsum fuerit ferrum et hoc non ut prius sed hebetatum erit multo labore exacuatur et post industriam sequitur sapientia Eccl. 10:10
verba oris sapientis gratia et labia insipientis praecipitabunt eum Eccl. 10:12
initium verborum eius stultitia et novissimum oris illius error pessimus Eccl. 10:13
stultus verba multiplicat ignorat homo quid ante se fuerit et quod post futurum est quis illi poterit indicare Eccl. 10:14
vae tibi terra cuius rex est puer et cuius principes mane comedunt Eccl. 10:16
beata terra cuius rex nobilis est et cuius principes vescuntur in tempore suo ad reficiendum et non ad luxuriam Eccl. 10:17
in pigritiis humiliabitur contignatio et in infirmitate manuum perstillabit domus Eccl. 10:18
in risu faciunt panem ac vinum ut epulentur viventes et pecuniae oboedient omnia Eccl. 10:19
in cogitatione tua regi ne detrahas et in secreto cubiculi tui ne maledixeris diviti quia avis caeli portabit vocem tuam et qui habet pinnas adnuntiabit sententiam Eccl. 10:20
da partem septem necnon et octo quia ignoras quid futurum sit mali super terram Eccl. 11:2
qui observat ventum non seminat et qui considerat nubes numquam metet Eccl. 11:4
quomodo ignoras quae sit via spiritus et qua ratione conpingantur ossa in ventre praegnatis sic nescis opera Dei qui fabricator est omnium Eccl. 11:5
mane semina sementem tuam et vespere ne cesset manus tua quia nescis quid magis oriatur hoc an illud et si utrumque simul melius erit Eccl. 11:6
dulce lumen et delectabile est oculis videre solem Eccl. 11:7
si annis multis vixerit homo et in omnibus his laetatus fuerit meminisse debet tenebrosi temporis et dierum multorum qui cum venerint vanitatis arguentur praeterita Eccl. 11:8
laetare ergo iuvenis in adulescentia tua et in bono sit cor tuum in diebus iuventutis tuae et ambula in viis cordis tui et in intuitu oculorum tuorum et scito quod pro omnibus his adducet te Deus in iudicium Eccl. 11:9
aufer iram a corde tuo et amove malitiam a carne tua adulescentia enim et voluptas vana sunt Eccl. 11:10
memento creatoris tui in diebus iuventutis tuae antequam veniat tempus adflictionis et adpropinquent anni de quibus dicas non mihi placent Eccl. 12:1
antequam tenebrescat sol et lumen et luna et stellae et revertantur nubes post pluviam Eccl. 12:2
quando commovebuntur custodes domus et nutabuntur viri fortissimi et otiosae erunt molentes inminuto numero et tenebrescent videntes per foramina Eccl. 12:3
et claudent ostia in platea in humilitate vocis molentis et consurgent ad vocem volucris et obsurdescent omnes filiae carminis Eccl. 12:4
excelsa quoque timebunt et formidabunt in via florebit amigdalum inpinguabitur lucusta et dissipabitur capparis quoniam ibit homo in domum aeternitatis suae et circumibunt in platea plangentes Eccl. 12:5
antequam rumpatur funis argenteus et recurrat vitta aurea et conteratur hydria super fontem et confringatur rota super cisternam Eccl. 12:6
et revertatur pulvis in terram suam unde erat et spiritus redeat ad Deum qui dedit illum Eccl. 12:7
cumque esset sapientissimus Ecclesiastes docuit populum et enarravit quae fecerit et investigans conposuit parabolas multas Eccl. 12:9
quaesivit verba utilia et conscripsit sermones rectissimos ac veritate plenos Eccl. 12:10
verba sapientium sicut stimuli et quasi clavi in altum defixi quae per magistrorum concilium data sunt a pastore uno Eccl. 12:11
finem loquendi omnes pariter audiamus Deum time et mandata eius observa hoc est enim omnis homo Eccl. 12:13
et cuncta quae fiunt adducet Deus in iudicium pro omni errato sive bonum sive malum sit Eccl. 12:14
trahe me post te curremus introduxit me rex in cellaria sua exultabimus et laetabimur in te memores uberum tuorum super vinum recti diligunt te Cant. 1:4
si ignoras te o pulchra inter mulieres egredere et abi post vestigia gregum et pasce hedos tuos iuxta tabernacula pastorum Cant. 1:8
ecce tu pulcher es dilecte mi et decorus lectulus noster floridus Cant. 1:16
ego flos campi et lilium convallium Cant. 2:1
sicut malum inter ligna silvarum sic dilectus meus inter filios sub umbra illius quam desideraveram sedi et fructus eius dulcis gutturi meo Cant. 2:3
leva eius sub capite meo et dextera illius amplexabitur me Cant. 2:6
et dilectus meus loquitur mihi surge propera amica mea formonsa mea et veni Cant. 2:10
iam enim hiemps transiit imber abiit et recessit Cant. 2:11
ficus protulit grossos suos vineae florent dederunt odorem surge amica mea speciosa mea et veni Cant. 2:13
columba mea in foraminibus petrae in caverna maceriae ostende mihi faciem tuam sonet vox tua in auribus meis vox enim tua dulcis et facies tua decora Cant. 2:14
dilectus meus mihi et ego illi qui pascitur inter lilia Cant. 2:16
donec adspiret dies et inclinentur umbrae revertere similis esto dilecte mi capreae aut hinulo cervorum super montes Bether Cant. 2:17
in lectulo meo per noctes quaesivi quem diligit anima mea quaesivi illum et non inveni Cant. 3:1
surgam et circuibo civitatem per vicos et plateas quaeram quem diligit anima mea quaesivi illum et non inveni Cant. 3:2
paululum cum pertransissem eos inveni quem diligit anima mea tenui eum nec dimittam donec introducam illum in domum matris meae et in cubiculum genetricis meae Cant. 3:4
quae est ista quae ascendit per desertum sicut virgula fumi ex aromatibus murrae et turis et universi pulveris pigmentarii Cant. 3:6
omnes tenentes gladios et ad bella doctissimi uniuscuiusque ensis super femur suum propter timores nocturnos Cant. 3:8
egredimini et videte filiae Sion regem Salomonem in diademate quo coronavit eum mater sua in die disponsionis illius et in die laetitiae cordis eius Cant. 3:11
dentes tui sicut greges tonsarum quae ascenderunt de lavacro omnes gemellis fetibus et sterilis non est inter eas Cant. 4:2
sicut vitta coccinea labia tua et eloquium tuum dulce sicut fragmen mali punici ita genae tuae absque eo quod intrinsecus latet Cant. 4:3
donec adspiret dies et inclinentur umbrae vadam ad montem murrae et ad collem turis Cant. 4:6
tota pulchra es amica mea et macula non est in te Cant. 4:7
veni de Libano sponsa veni de Libano veni coronaberis de capite Amana de vertice Sanir et Hermon de cubilibus leonum de montibus pardorum Cant. 4:8
vulnerasti cor meum soror mea sponsa vulnerasti cor meum in uno oculorum tuorum et in uno crine colli tui Cant. 4:9
quam pulchrae sunt mammae tuae soror mea sponsa pulchriora ubera tua vino et odor unguentorum tuorum super omnia aromata Cant. 4:10
favus distillans labia tua sponsa mel et lac sub lingua tua et odor vestimentorum tuorum sicut odor turis Cant. 4:11
nardus et crocus fistula et cinnamomum cum universis lignis Libani murra et aloe cum omnibus primis unguentis Cant. 4:14
surge aquilo et veni auster perfla hortum meum et fluant aromata illius Cant. 4:16
veniat dilectus meus in hortum suum et comedat fructum pomorum suorum veni in hortum meum soror mea sponsa messui murram meam cum aromatibus meis comedi favum cum melle meo bibi vinum meum cum lacte meo comedite amici bibite et inebriamini carissimi Cant. 5:1
ego dormio et cor meum vigilat vox dilecti mei pulsantis aperi mihi soror mea amica mea columba mea inmaculata mea quia caput meum plenum est rore et cincinni mei guttis noctium Cant. 5:2
dilectus meus misit manum suam per foramen et venter meus intremuit ad tactum eius Cant. 5:4
pessulum ostii aperui dilecto meo at ille declinaverat atque transierat anima mea liquefacta est ut locutus est quaesivi et non inveni illum vocavi et non respondit mihi Cant. 5:6
dilectus meus candidus et rubicundus electus ex milibus Cant. 5:10
oculi eius sicut columbae super rivulos aquarum quae lacte sunt lotae et resident iuxta fluenta plenissima Cant. 5:12
guttur illius suavissimum et totus desiderabilis talis est dilectus meus et iste est amicus meus filiae Hierusalem Cant. 5:16
quo abiit dilectus tuus o pulcherrima mulierum quo declinavit dilectus tuus et quaeremus eum tecum Cant. 6:1
dilectus meus descendit in hortum suum ad areolam aromatis ut pascatur in hortis et lilia colligat Cant. 6:2
ego dilecto meo et dilectus meus mihi qui pascitur inter lilia Cant. 6:3
pulchra es amica mea suavis et decora sicut Hierusalem terribilis ut castrorum acies ordinata Cant. 6:4
dentes tui sicut grex ovium quae ascenderunt de lavacro omnes gemellis fetibus et sterilis non est in eis Cant. 6:6
sexaginta sunt reginae et octoginta concubinae et adulescentularum non est numerus Cant. 6:8
una est columba mea perfecta mea una est matris suae electa genetrici suae viderunt illam filiae et beatissimam praedicaverunt reginae et concubinae et laudaverunt eam Cant. 6:9
descendi ad hortum nucum ut viderem poma convallis ut inspicerem si floruisset vinea et germinassent mala punica Cant. 6:11
caput tuum ut Carmelus et comae capitis tui sicut purpura regis vincta canalibus Cant. 7:5
quam pulchra es et quam decora carissima in deliciis Cant. 7:6
statura tua adsimilata est palmae et ubera tua botris Cant. 7:7
dixi ascendam in palmam adprehendam fructus eius et erunt ubera tua sicut botri vineae et odor oris tui sicut malorum Cant. 7:8
guttur tuum sicut vinum optimum dignum dilecto meo ad potandum labiisque et dentibus illius ruminandum Cant. 7:9
ego dilecto meo et ad me conversio eius Cant. 7:10
mandragorae dederunt odorem in portis nostris omnia poma nova et vetera dilecte mi servavi tibi Cant. 7:13
quis mihi det te fratrem meum sugentem ubera matris meae ut inveniam te foris et deosculer et iam me nemo despiciat Cant. 8:1
adprehendam te et ducam in domum matris meae ibi me docebis et dabo tibi poculum ex vino condito et mustum malorum granatorum meorum Cant. 8:2
leva eius sub capite meo et dextera illius amplexabitur me Cant. 8:3
adiuro vos filiae Hierusalem ne suscitetis et evigilare faciatis dilectam donec ipsa velit Cant. 8:4
quae est ista quae ascendit de deserto deliciis affluens et nixa super dilectum suum sub arbore malo suscitavi te ibi corrupta est mater tua ibi violata est genetrix tua Cant. 8:5
soror nostra parva et ubera non habet quid faciemus sorori nostrae in die quando adloquenda est Cant. 8:8
ego murus et ubera mea sicut turris ex quo facta sum coram eo quasi pacem repperiens Cant. 8:10
vinea mea coram me est mille tui Pacifice et ducenti his qui custodiunt fructus eius Cant. 8:12
fuge dilecte mi et adsimilare capreae hinuloque cervorum super montes aromatum Cant. 8:14
diligite iustitiam qui iudicatis terram sentite de Domino in bonitate et in simplicitate cordis quaerite illum Wis. 1:1
sanctus enim spiritus disciplinae effugiet fictum et auferet se a cogitationibus quae sunt sine intellectu et corripietur superveniente iniquitate Wis. 1:5
benignus est enim spiritus sapientiae et non liberabit maledictum a labiis suis quoniam renum illius testis est Deus et cordis eius scrutator est verus et linguae illius auditor Wis. 1:6
quoniam spiritus Domini replevit orbem terrarum et hoc quod continet omnia scientiam habet vocis Wis. 1:7
quoniam auris zeli audit omnia et tumultus murmurationum non abscondetur Wis. 1:10
custodite ergo vos a murmuratione quae nihil prodest et a detractione parcite linguae quoniam responsum obscurum in vacuum non ibit os autem quod mentitur occidit animam Wis. 1:11
creavit enim ut essent omnia et sanabiles nationes orbis terrarum et non est in illis medicamentum exterminii nec inferorum regnum in terra Wis. 1:14
impii autem manibus et verbis arcessierunt illam et aestimantes illam amicam defluxerunt et sponsionem posuerunt ad illam quoniam digni sunt qui sunt ex parte illius Wis. 1:16
dixerunt enim apud se cogitantes non recte exiguum et cum taedio est tempus vitae nostrae et non est refrigerium in fine hominis et non est qui agnitus sit reversus ab inferis Wis. 2:1
quia ex nihilo nati sumus et post hoc erimus tamquam non fuerimus quoniam fumus afflatus est in naribus nostris et sermo scintillae ad commovendum cor nostrum Wis. 2:2
quia extincta cinis erit corpus et spiritus diffundetur tamquam mollis aer et transiet vita nostra tamquam vestigium nubis et sicut nebula dissolvetur quae fugata est a radiis solis et a calore illius adgravata Wis. 2:3
et nomen nostrum oblivionem accipiet per tempus et nemo memoriam habebit operum nostrorum Wis. 2:4
umbrae enim transitus est tempus nostrum et non est reversio finis nostri quoniam consignata est et nemo revertetur Wis. 2:5
venite ergo et fruamur bonis quae sunt et utamur creaturam tamquam in iuventute celeriter Wis. 2:6
vino pretioso et unguentis nos impleamus et non praetereat nos flos temporis Wis. 2:7
ubique relinquamus signa laetitiae quoniam haec est pars nostra et haec est sors Wis. 2:9
opprimamus pauperem iustum et non parcamus viduae nec veterani revereamur canos multi temporis Wis. 2:10
circumveniamus ergo iustum quoniam inutilis est nobis et contrarius est operibus nostris et inproperat nobis peccata legis et diffamat in nos peccata disciplinae nostrae Wis. 2:12
promittit scientiam Dei se habere et filium Dei se nominat Wis. 2:13
gravis est nobis etiam ad videndum quoniam dissimilis est aliis vita illius et inmutatae sunt viae eius Wis. 2:15
tamquam nugaces aestimati sumus ab illo et abstinet se a viis nostris tamquam ab inmunditiis et praefert novissima iustorum et gloriatur patrem Deum se habere Wis. 2:16
videamus ergo si sermones illius veri sunt et temptemus quae ventura sunt illi et sciemus quae erunt novissima illius Wis. 2:17
si enim est verus filius Dei suscipiet illum et liberabit eum de manu contrariorum Wis. 2:18
contumelia et tormento interrogemus eum ut sciamus reverentiam illius et probemus patientiam ipsius Wis. 2:19
haec cogitaverunt et erraverunt excaecavit enim illos malitia eorum Wis. 2:21
et nescierunt sacramenta Dei neque mercedem speraverunt iustitiae nec iudicaverunt honorem animarum sanctarum Wis. 2:22
quoniam Deus creavit hominem inexterminabilem et ad imaginem suae similitudinis fecit illum Wis. 2:23
iustorum autem animae in manu Dei sunt et non tanget illos tormentum mortis Wis. 3:1
visi sunt in oculis insipientium mori et aestimata est adflictio exitus illorum Wis. 3:2
et quod a nobis est iter exterminii illi autem sunt in pace Wis. 3:3
et si coram hominibus tormenta passi sunt spes illorum inmortalitate plena est Wis. 3:4
et in paucis vexati in multis bene disponentur quoniam Deus tentavit illos et invenit illos dignos se Wis. 3:5
tamquam aurum in fornace probavit illos et quasi holocausta hostiam accepit illos et in tempore erit respectus illorum Wis. 3:6
fulgebunt et tamquam scintillae in harundineto discurrent Wis. 3:7
iudicabunt nationes et dominabuntur populis et regnabit Dominus illorum in perpetuum Wis. 3:8
qui confidunt in illum intellegent veritatem et fideles in dilectione adquiescent illi quoniam donum et pax est electis illius Wis. 3:9
impii autem secundum quae cogitaverunt correptionem habebunt qui neglexerunt iustum et a Domino recesserunt Wis. 3:10
sapientiam enim et disciplinam qui abicit infelix est et vacua est spes illorum et labores sine fructu et inhabitabilia opera illorum sunt Wis. 3:11
mulieres eorum insensatae sunt et nequissimi filii eorum Wis. 3:12
et spado qui non operatus est per manus suas iniquitatem nec cogitavit adversus Deum nequissima dabitur enim illi fidei donum electum et sors in templo Domini acceptissima Wis. 3:14
bonorum enim laborum gloriosus est fructus et quae non concidat radix sapientiae Wis. 3:15
filii autem adulterorum inconsummati erunt et ab iniquo toro semen exterminabitur Wis. 3:16
et si quidem longae vitae erunt in nihilum conputabuntur et sine honore erit novissima senectus illorum Wis. 3:17
et si celerius defuncti fuerint non habebunt spem nec in die agnitionis adlocutionem Wis. 3:18
melior est generatio cum claritate inmortalitas est enim in memoria illius quoniam et apud Deum nota est et apud homines Wis. 4:1
cum praesens est imitantur illam et desiderant eam cum se duxerit et in perpetuum coronata triumphat incoinquinatorum certaminum praemium vincens Wis. 4:2
multigena autem impiorum multitudo non erit utilis et spuria vitulamina non dabunt radices altas nec stabile firmamentum conlocabunt Wis. 4:3
et si in ramis in tempore germinaverint infirmiter posita a vento commovebuntur et a nimietate ventorum eradicabuntur Wis. 4:4
confringentur rami inconsummati et fructus illorum inutilis et acerbi ad manducandum et ad nihilum apti Wis. 4:5
et aetas senectutis vita inmaculata Wis. 4:9
placens Deo factus dilectus et vivens inter peccatores translatus est Wis. 4:10
fascinatio enim nugacitatis obscurat bona et inconstantia concupiscentiae transvertit sensum sine malitia Wis. 4:12
placita enim erat Deo anima illius propter hoc properavit educere illum de medio iniquitatum populi autem videntes et non intellegentes nec ponentes in praecordiis talia Wis. 4:14
quoniam gratia Dei et misericordia in sanctos illius et respectus in electos illius Wis. 4:15
condemnat autem iustus mortuus vivos impios et iuventus celerius consummata longam vitam iniusti Wis. 4:16
videbunt enim finem sapientis et non intellegent quid cogitaverit de illo Deus et quare munierit illum Dominus Wis. 4:17
videbunt enim et contemnent illos autem Dominus inridebit Wis. 4:18
et erunt post haec decidentes sine honore et in contumelia inter mortuos in perpetuum quoniam disrumpet illos inflatos sine voce et commovebit illos a fundamentis et usque ad supremum desolabuntur et erunt gementes et memoria illorum periet Wis. 4:19
venient in cogitatione peccatorum suorum timidi et traducent illos ex adverso iniquitates ipsorum Wis. 4:20
tunc stabunt iusti in magna constantia adversus eos qui se angustaverunt et qui abstulerunt labores illorum Wis. 5:1
videntes turbabuntur timore horribili et mirabuntur in subitatione insperatae salutis Wis. 5:2
dicent inter se paenitentiam agentes et per angustiam spiritus gementes hi sunt quos habuimus aliquando in risu et in similitudine inproperii Wis. 5:3
nos insensati vitam illorum aestimabamus insaniam et finem illorum sine honore Wis. 5:4
quomodo conputati sunt inter filios Dei et inter sanctos sors illorum est Wis. 5:5
ergo erravimus a via veritatis et iustitiae lumen non luxit nobis et sol non est ortus nobis Wis. 5:6
lassati sumus in via iniquitatis et perditionis et ambulavimus vias difficiles viam autem Domini ignoravimus Wis. 5:7
transierunt omnia illa tamquam umbra et tamquam nuntius percurrens Wis. 5:9
et tamquam navis quae pertransit fluctuantem aquam cuius cum praeterierit non est vestigium invenire neque semitam carinae illius in fluctibus Wis. 5:10
aut avis quae transvolat in aere nullum invenitur argumentum itineris illius sed tantum sonitus est alarum verberans levem ventum et scindens per vim itineris aerem commotis alis transvolavit et post hoc nullum signum invenitur itineris illius Wis. 5:11
sic et nos nati continuo desivimus esse et virtutis quidem signum nullum valuimus ostendere in malignitate autem nostra consumpti sumus Wis. 5:13
talia dixerunt et peccaverunt Wis. 5:14
quoniam spes impii tamquam lanugo est quae a vento tollitur et tamquam spuma gracilis quae a procella dispergitur et tamquam fumus qui a vento diffusus est et tamquam memoria hospitis unius diei praetereuntis Wis. 5:15
iusti autem in perpetuum vivent et apud Dominum est merces eorum et cogitatio illorum apud Altissimum Wis. 5:16
ideo accipient regnum decoris et diadema speciei de manu Domini quoniam dextera sua teget eos et brachio suo defendet illos Wis. 5:17
accipiet armaturam zelus illius et armabit creaturam ad ultionem inimicorum Wis. 5:18
induet pro torace iustitiam et accipiet pro galea iudicium certum Wis. 5:19
acuet autem duram iram in lanceam et pugnabit cum illo orbis terrarum contra insensatos Wis. 5:21
ibunt directae emissiones fulgorum et tamquam a bene curvato arcu nubium exterminabuntur et ad certum locum insilient Wis. 5:22
et a petrosa ira plenae mittentur grandines et scandescet in illos aqua maris et flumina concurrent duriter Wis. 5:23
contra illos stabit spiritus virtutis et tamquam turbedo venti dividet illos et ad heremiam perducet omnem terram iniquitatis et malignitas evertet sedes potentium Wis. 5:24
melior est sapientia quam vires et vir prudens magis quam fortis Wis. 6:1
audite ergo reges et intellegite discite iudices finium terrae Wis. 6:2
praebete aures vos qui continetis multitudines et placetis vobis in turbis nationum Wis. 6:3
quoniam data est a Domino potestas vobis et virtus ab Altissimo qui interrogabit opera vestra et cogitationes scrutabitur Wis. 6:4
horrende et cito apparebit vobis quoniam iudicium durissimum in his qui praesunt fiet Wis. 6:6
non enim subtrahet personam cuiusquam Dominus nec reverebitur magnitudinem cuiusquam quoniam pusillum et magnum ipse fecit et aequaliter cura est illi pro omnibus Wis. 6:8
ad vos ergo reges sunt hi sermones mei ut discatis sapientiam et non excidatis Wis. 6:10
qui enim custodierint iusta iuste iustificabuntur et qui didicerint ista invenient quid respondeant Wis. 6:11
concupiscite ergo sermones meos diligite illos et habebitis disciplinam Wis. 6:12
clara est et quae numquam marcescat sapientia et facile videtur ab his qui diligunt eam et invenietur ab his qui quaerunt illam Wis. 6:13
cogitare ergo de illa sensus est consummatus et qui vigilaverit propter illam cito erit securus Wis. 6:16
quoniam dignos se ipsa circuit quaerens et in viis ostendit se illis hilariter et in omni providentia occurrit illis Wis. 6:17
cura ergo disciplinae dilectio est et dilectio custoditio legum illius est custoditio autem legum consummatio incorruptionis est Wis. 6:19
si ergo delectamini sedibus et stemmatibus reges populi diligite sapientiam ut in perpetuum regnetis Wis. 6:22
quid est autem sapientia et quemadmodum facta sit referam et non abscondam a vobis sacramenta Dei sed ab initio nativitatis investigabo et ponam in lucem scientiam illius et non praeteribo veritatem Wis. 6:24
multitudo autem sapientium sanitas est orbis terrarum et rex sapiens populi stabilimentum est Wis. 6:26
ergo accipite disciplinam per sermones meos et proderit vobis Wis. 6:27
sum quidem et ego mortalis homo similis omnibus et ex genere terreno illius qui prior finctus est et in ventre matris figuratus sum caro Wis. 7:1
decem mensuum tempore coagulatus in sanguine ex semine hominis et delectamento somni conveniente Wis. 7:2
et ego natus accepi communem aerem et in similiter factam decidi terram primam vocem similem omnibus emisi plorans Wis. 7:3
in involumentis nutritus sum et curis magnis Wis. 7:4
unus ergo introitus est omnibus ad vitam et similis exitus Wis. 7:6
propter hoc optavi et datus est mihi sensus et invocavi et venit in me spiritus sapientiae Wis. 7:7
et praeposui illam regnis et sedibus et divitias nihil esse duxi in conparatione illius Wis. 7:8
nec conparavi illi lapidem pretiosum quoniam omne aurum in conparatione illius harena est exigua et tamquam lutum aestimabitur argentum in conspectu illius Wis. 7:9
super salutem et speciem dilexi illam et proposui pro luce habere illam quoniam inextinguibile est lumen illius Wis. 7:10
venerunt autem mihi omnia bona pariter cum illa et innumerabilis honestas per manus illius Wis. 7:11
et laetatus sum in omnibus quoniam antecedebat ista sapientia et ignorabam quoniam horum omnium mater est Wis. 7:12
quam sine fictione didici et sine invidia communico et honestatem illius non abscondo Wis. 7:13
mihi autem det Deus dicere ex sententia et praesumere digna horum quae dantur quoniam ipse et sapientiae dux est et sapientium emendator Wis. 7:15
in manu enim illius et nos et sermones nostri et omnis sapientia et operum scientiae disciplina Wis. 7:16
ipse enim mihi dedit horum quae sunt scientiam veram ut sciam dispositionem orbis terrarum et virtutes elementorum Wis. 7:17
initium et consummationem et medietatem temporum et meditationem omnium morum mutationes et divisiones temporum Wis. 7:18
anni cursus et stellarum dispositiones Wis. 7:19
naturas animalium et iras bestiarum vim ventorum et cogitationes hominum differentias arborum et virtutes radicum Wis. 7:20
et quaecumque sunt absconsa et inprovisa didici omnium enim artifex docuit me sapientia Wis. 7:21
humanus stabilis certus securus omnem habens virtutem omnia prospiciens et qui capiat omnes spiritus intellegibiles mundos subtiles Wis. 7:23
omnibus enim mobilibus mobilior est sapientia adtingit autem ubique et capit propter suam munditiam Wis. 7:24
vapor est enim virtutis Dei et emanatio quaedam est claritatis omnipotentis Dei sincera et ideo nihil inquinatum in illa incurrit Wis. 7:25
candor est enim lucis aeternae et speculum sine macula Dei maiestatis et imago bonitatis illius Wis. 7:26
et cum sit una omnia potest et permanens in se omnia innovat et per nationes in animas sanctas se transfert amicos Dei et prophetas constituit Wis. 7:27
est enim haec speciosior sole et super omnem stellarum dispositionem luci conparata invenitur prior Wis. 7:29
adtingit enim a fine usque ad finem fortiter et disponit omnia suaviter Wis. 8:1
hanc amavi et exquisivi a iuventute mea et quaesivi sponsam mihi adsumere et amator factus sum formae illius Wis. 8:2
generositatem glorificat contubernium habens Dei sed et omnium Dominus dilexit illam Wis. 8:3
doctrix est enim disciplinae Dei et electrix operum illius Wis. 8:4
et si divitiae appetuntur in vita quid sapientiae locupletius quae omnia operatur Wis. 8:5
et si iustitiam quis diligit labores huius magnas habent virtutes sobrietatem enim et sapientiam docet et iustitiam et virtutem quibus utilius nihil est in vita hominibus Wis. 8:7
et si multitudinem scientiae desiderat quis scit praeterita et de futuris aestimat scit versutias sermonum et dissolutiones argumentorum signa et monstra scit antequam fiant et eventus temporum et saeculorum Wis. 8:8
proposui ergo hanc adducere mihi ad convivendum sciens quoniam communicabit mecum de bonis et erit adlocutio cogitationis et taedii mei Wis. 8:9
habebo propter hanc claritatem ad turbas et honorem apud seniores iuvenis Wis. 8:10
acutus inveniar in iudicio et in conspectu potentium admirabilis ero et facies principum mirabuntur me Wis. 8:11
tacentem me sustinebunt et loquentem me respicient et sermocinante plura manus ori suo inponent Wis. 8:12
propterea habebo per hanc inmortalitatem et memoriam aeternam his qui post me futuri sunt relinquam Wis. 8:13
disponam populos et nationes mihi erunt subiectae Wis. 8:14
timebunt me audientes reges horrendi in multitudine videbor bonus et in bello fortis Wis. 8:15
intrans in domum meam conquiescam cum illa non enim habet amaritudinem conversatio illius nec taedium convictus ipsius sed laetitiam et gaudium Wis. 8:16
haec cogitans apud me et commemorans in corde meo quoniam inmortalitas est in cogitatione sapientiae Wis. 8:17
et in amicitia illius delectatio bona et in operibus manuum illius honestas sine defectione et in certamine loquellae illius sapientia et praeclaritas in communicatione sermonum ipsius circuibam quaerens ut mihi illam adsumerem Wis. 8:18
puer autem eram ingeniosus et sortitus sum animam bonam Wis. 8:19
et cum essem magis bonus veni ad corpus incoinquinatum Wis. 8:20
et ut scivi quoniam aliter non possum esse continens nisi Deus det et hoc ipsum erat sapientiae scire cuius esset hoc donum adii Dominum et deprecatus sum illum et dixi ex totis praecordiis meis Wis. 8:21
Deus parentum et Domine misericordiae tuae qui fecisti omnia verbo tuo Wis. 9:1
et sapientia tua constituisti hominem ut dominetur creaturae quae a te facta est Wis. 9:2
ut disponat orbem terrarum in aequitate et iustitia et in directione cordis iudicium iudicet Wis. 9:3
da mihi sedium tuarum adsistricem sapientiam et noli me reprobare a pueris tuis Wis. 9:4
quoniam ego servus tuus et filius ancillae tuae sum homo infirmus et exigui temporis et minor ad intellectum iudicii et legum Wis. 9:5
et si quis erit consummatus inter filios hominum si afuerit ab illo sapientia tua in nihilum conputabitur Wis. 9:6
tu me elegisti regem populo tuo et iudicem filiorum tuorum et filiarum Wis. 9:7
dixisti aedificare templum in monte sancto tuo et in civitate habitationis tuae aram similitudinem tabernaculi sancti tui quod praeparasti ab initio Wis. 9:8
et tecum sapientia quae novit opera tua quae et adfuit tunc cum orbem terrarum faceres et sciebat quid placitum esset oculis tuis et quid directum in praeceptis tuis Wis. 9:9
mitte illam de sanctis caelis tuis et mitte illam a sede magnitudinis tuae ut mecum sit et mecum laboret et sciam quid acceptum sit apud te Wis. 9:10
scit enim illa omnia et intellegit et deducet me in operibus meis sobrie et custodiet me in sua potentia Wis. 9:11
et erunt accepta opera mea et disponam populum tuum iuste et ero dignus sedium patris mei Wis. 9:12
cogitationes enim mortalium timidae et incertae providentiae nostrae Wis. 9:14
corpus enim quod corrumpitur adgravat animam et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem Wis. 9:15
et difficile aestimamus quae in terra sunt et quae in prospectu sunt invenimus cum labore quae in caelis sunt autem quis investigavit Wis. 9:16
sensum autem tuum quis scivit nisi tu dederis sapientiam et miseris sanctum spiritum tuum de altissimis Wis. 9:17
et sic correctae sunt semitae eorum qui in terris sunt et quae tibi placent didicerunt homines Wis. 9:18
et per sapientiam sanati sunt Wis. 9:19
et eduxit illum a delicto suo et dedit illi virtutem continendi omnia Wis. 10:2
haec et in consensu nequitiae cum se nationes contulissent scivit iustum et servavit sine querella Deo et in filii misericordia fortem custodivit Wis. 10:5
cuius in testimonium nequitiae fumigabunda constat deserta terra et incerto tempore fructus habentes arbores et incredibilis animae memoria stans figmentum salis Wis. 10:7
sapientiam enim praetereuntes non tantum in hoc lapsi sunt ut ignorarent bona sed et insipientiae suae reliquerunt hominibus memoriam ut in his quae peccaverunt nec latere potuissent Wis. 10:8
haec profugum irae fratris iustum deduxit per vias rectas et ostendit illi regnum Dei et dedit illi scientiam sanctorum honestavit illum in laboribus et conplevit labores illius Wis. 10:10
in fraude circumvenientium illum adfuit et honestum illum fecit Wis. 10:11
custodivit illum ab inimicis et a seductoribus tutavit eum et certamen forte dedit illi ut vinceret ut sciret quoniam omnium potentior est sapientia Wis. 10:12
et in vinculis non dereliquit illum donec adferret illi sceptrum regni et potentiam adversus eos qui eum deprimebant et mendaces ostendit qui maculaverunt ipsum et dedit illi claritatem aeternam Wis. 10:14
haec populum iustum et semen sine querella liberavit a nationibus quae illum conprimebant Wis. 10:15
intravit in animam servi Domini et stetit contra reges horrendos in portentis et signis Wis. 10:16
et reddidit iustis mercedem laborum suorum et deduxit illos in via mirabili et fuit illis in velamento diei et in luce stellarum nocte Wis. 10:17
transtulit illos mare Rubrum et transvexit illos per aquam nimiam Wis. 10:18
inimicos autem illorum demersit in mare et ab altitudine inferorum eduxit illos ideo iusti tulerunt spolia impiorum Wis. 10:19
et decantaverunt Domine nomen sanctum tuum et victricem manum tuam laudaverunt pariter Wis. 10:20
quoniam sapientia aperuit os mutorum et linguas infantium fecit dissertas Wis. 10:21
iter fecerunt per deserta quae non inhabitabantur et in locis secretis fixerunt casas Wis. 11:2
steterunt contra hostes et de inimicis se vindicaverunt Wis. 11:3
sitierunt et invocaverunt te et data est illis de petra altissima aqua et requies sitis de lapide duro Wis. 11:4
ostendens per sitim quae tunc fuit quemadmodum tuos exaltares et adversarios illorum necares Wis. 11:9
cum enim temptati sunt et quidem cum misericordia disciplinam accipientes scierunt quemadmodum cum ira iudicati impii tormenta paterentur Wis. 11:10
absentes enim et praesentes similiter torquebantur Wis. 11:12
duplex enim illos acceperat taedium et gemitus cum memoria praeteritorum Wis. 11:13
pro cogitationibus autem insensatis iniquitates illorum quod quidam errantes colebant mutos serpentes et bestias supervacuas inmisisti illis multitudinem mutorum animalium in vindictam Wis. 11:16
ut scirent quia per quae peccat quis per haec et torquetur Wis. 11:17
aut novi generis ira plenas et ignotas bestias aut vaporem igneum spirantes aut odorem fumi proferentes aut horrendas ab oculis scintillas emittentes Wis. 11:19
quarum non solum laesura poterat illos exterminare sed et aspectus per timorem occidere Wis. 11:20
sed et sine his uno spiritu occidi poterant persecutionem passi ab ipsis factis suis et dispersi per spiritum virtutis tuae sed omnia mensura et numero et pondere disposuisti Wis. 11:21
multum enim valere tibi soli superat semper et virtuti brachii tui quis resistet Wis. 11:22
quoniam tamquam momentum staterae sic ante te est orbis terrarum et tamquam gutta roris antelucani quae descendit in terram Wis. 11:23
sed misereris omnium quoniam omnia potes et dissimulas peccata hominum propter paenitentiam Wis. 11:24
diligis enim omnia quae sunt et nihil odisti horum quae fecisti nec enim odiens aliquid constituisti Wis. 11:25
propter quod hos qui exerrant partibus corripis et de quibus peccant admonens adloqueris ut relicta malitia credant in te Domine Wis. 12:2
et illos enim antiquos inhabitatores sanctae tuae terrae odiens Wis. 12:3
quoniam odibilia tibi opera faciebant per medicamina et sacrificia iniusta Wis. 12:4
et filiorum necatores sine misericordia et comestores viscerum hominum devorationem et sanguinis a medio sacramento tuo Wis. 12:5
et auctores parentes animarum inauxiliatarum voluisti perdere per manus parentum nostrorum Wis. 12:6
sed et his tamquam hominibus pepercisti et misisti antecessores exercitus tui vespas ut illos paulatim exterminarent Wis. 12:8
sed partibus iudicans dabas locum paenitentiae non ignorans quoniam nequa est natio illorum et naturalis malitia ipsorum et quoniam non poterat mutari cogitatio illorum in perpetuum Wis. 12:10
virtus enim tua iustitiae initium est et ob hoc quod omnium Dominus es omnibus te parcere facis Wis. 12:16
virtutem enim ostendis tu qui non crederis esse in virtute consummatus et hos qui sciunt audaciam traducis Wis. 12:17
tu autem dominator virtutis cum tranquillitate iudicas et cum magna reverentia disponis nos subest enim tibi cum voles posse Wis. 12:18
docuisti autem populum tuum per talia opera quoniam oportet iustum esse et humanum et bonae spei fecisti filios tuos quoniam das locum in peccatis paenitentiae Wis. 12:19
si enim inimicos servorum tuorum et debitos morti cum tanta cruciasti adtentione et liberasti dans tempus et locum per quae possint mutari a malitia Wis. 12:20
cum quanta diligentia iudicasti filios tuos quorum parentibus iuramenta et conventiones dedisti bonarum promissionum Wis. 12:21
cum ergo nobis disciplinam das inimicos nostros multipliciter flagellas ut bonitatem tuam cogitemus iudicantes et cum de nobis iudicatur speremus misericordiam Wis. 12:22
unde et illis qui in vita sua insensate et iniuste vixerunt per haec quae coluerunt dedisti summa tormenta Wis. 12:23
in his enim quae patiebantur moleste ferebant in quibus patientes indignabantur per haec quos putabant deos in ipsis cum exterminarentur videntes illum quem olim negabant se nosse Deum verum agnoverunt propter quod et finis condemnationis illis veniet Wis. 12:27
vani sunt autem omnes homines quibus non subest scientia Dei et de his quae videntur bona non potuerunt intellegere eum qui est neque operibus adtendentes agnoverunt quis esset artifex Wis. 13:1
sed aut ignem aut spiritum aut citatum aerem aut gyrum stellarum aut nimiam aquam aut solem et lunam rectores orbis terrarum deos putaverunt Wis. 13:2
aut si virtutem et opera eorum mirati sunt intellegant ab ipsis quoniam qui haec constituit fortior est illis Wis. 13:4
a magnitudine enim speciei et creaturae cognoscibiliter poterit horum creator videri Wis. 13:5
sed tamen adhuc in his minor est querella et hii enim fortassis errant Deum quaerentes et volentes invenire Wis. 13:6
etenim cum in operibus illius conversentur inquirunt et persuasum habent quoniam bona sunt quae videntur Wis. 13:7
infelices autem sunt et inter mortuos spes illorum est qui appellaverunt deos opera manuum hominum aurum et argentum artis inventionem similitudines animalium aut lapidem inutilem opus manus antiquae Wis. 13:10
aut si quis artifex faber de silva lignum rectum secaverit et huius docte eradat omnem corticem et arte sua usus diligenter fabricet vas utile in conversatione vitae Wis. 13:11
et reliquum horum quod ad nullos usus facit lignum curvum et verticibus plenum sculpat diligenter per vacuitatem suam et per scientiam artis suae figuret illud et adsimilet illud imagini hominis Wis. 13:13
aut alicui ex animalibus illud conparet perliniens lubrica et rubicundum faciens fuco colorem illius et omnem maculam quae in illo est perliniens Wis. 13:14
et faciat ei dignam habitationem in pariete ponens illud confirmans ferro Wis. 13:15
ne forte cadat prospiciens illi sciens quoniam non potest se adiuvare imago enim est et opus est illi adiutorio Wis. 13:16
et de substantia sua et filiis suis et nuptiis votum faciens inquirit non erubescit loqui cum illo qui sine anima est Wis. 13:17
et pro sanitate quidem infirmum deprecatur et pro vita mortuum rogat et in adiutorium inutilem invocat Wis. 13:18
et pro itinere petit ab hoc qui ambulare non potest et de adquirendo et de operando et de omnium rerum eventu petit ab eo qui in omnibus est inutilis Wis. 13:19
iterum alius navigare cogitans et per feros fluctus incipiens iter facere ligno portante se fragilius lignum invocat Wis. 14:1
illud enim cupiditas adquirendi excogitavit et artifex sapientia fabricavit sua Wis. 14:2
tua autem pater gubernat providentia quoniam dedisti et in mari viam et inter fluctus semitam firmissimam Wis. 14:3
sed ut non esset vacua sapientiae tuae opera propter hoc etiam exiguo ligno credunt homines animas suas et transeuntes mare per ratem liberati sunt Wis. 14:5
per manus autem quod fit maledictum et ipsum et qui fecit illud quia ille quidem operatus est illud autem cum esset fragile Deus cognominatus est Wis. 14:8
similiter autem odio sunt Deo impius et impietas eius Wis. 14:9
propter hoc et idolis nationum non erit respectus quoniam creaturae Dei in odium factae sunt et in temptationem animis hominum et in muscipulum pedibus insipientium Wis. 14:11
initium enim fornicationis est exquisitio idolorum et adinventio illorum corruptio vitae est Wis. 14:12
supervacuitas enim hominum venit in orbem terrarum et ideo brevis illorum finis inventus est Wis. 14:14
acerbo enim luctu dolens pater cito sibi filii rapti faciens imaginem illum qui tunc homo mortuus fuerat nunc tamquam deum colere coepit et constituit inter servos suos sacra et sacrificia Wis. 14:15
deinde interveniente tempore convalescente iniqua consuetudine hic error tamquam lex custodita est et tyrannorum imperio colebantur figmenta Wis. 14:16
provexit autem ad horum culturam et hos qui ignorabant artificis eximia diligentia Wis. 14:18
et haec fuit vitae humanae deceptio quoniam aut adfectui aut regibus deservientes homines incommunicabile nomen lapidibus et lignis inposuerunt Wis. 14:21
et non sufficerat errasse eos circa Dei scientiam sed et in magno viventes inscientiae bello tot et tam magna mala pacem appellant Wis. 14:22
et omnia commixta sunt sanguis homicidium furtum et fictio corruptio infidelitas turbatio et periurium tumultus bonorum Wis. 14:25
Domini inmemoratio animarum inquinatio nativitatis inmutatio nuptiarum inconstantia moechiae et inpudicitia Wis. 14:26
infandorum enim idolorum cultura omnis mali causa est et initium et finis Wis. 14:27
utraque ergo illis evenient digne quoniam male senserunt de Deo adtendentes idolis et iniuste iuraverunt in dolo contemnentes iustitiam Wis. 14:30
tu autem Deus noster suavis et verus es patiens et misericordia disponens omnia Wis. 15:1
etenim si peccaverimus tui sumus scientes magnitudinem tuam et si non peccaverimus scimus quoniam apud te sumus conputati Wis. 15:2
nosse enim te consummata iustitia est et scire iustitiam et virtutem tuam radix est inmortalitatis Wis. 15:3
cuius aspectus insensato dat concupiscentiam et diligit mortuae imaginis effigiem sine anima Wis. 15:5
malorum amatores digni qui spem in talibus habent et qui faciunt illos et qui diligunt et qui colunt Wis. 15:6
sed et figulus mollem terram premens laboriose fingit ad usus nostros unumquodque vas et de eodem luto fingit quae munda sunt in usum vasa similiter et quae his sunt contraria horum autem vasorum qui sit usus iudex est figulus Wis. 15:7
et cum labore vanum deum de eodem fingit luto ille qui paulo ante de terra factus fuerat et post pusillum se ducit unde acceptus est repetitus debitum animae quem habebat Wis. 15:8
sed est illi cura non quia laboraturus est nec quoniam brevis illi vita est sed concertatur aurificibus et argentariis sed et aerarios imitatur et gloriam praefert quoniam res supervacuas fingit Wis. 15:9
cinis est cor eius et terra supervacua spes illius et luto vilior vita illius Wis. 15:10
quoniam ignoravit qui se finxit et qui inspiravit illi animam quae operatur et qui insuflavit spiritum vitalem Wis. 15:11
sed aestimaverunt ludum esse vitam nostram et conversationem vitae conpositam ad lucrum et oportere undecumque etiam ex malo adquirere Wis. 15:12
hic enim super omnes scit se delinquere qui ex terrae materia fragilia vasa et sculptilia fingit Wis. 15:13
omnes enim insipientes et infelices supra modum animae superbi sunt inimici populi tui et imperantes illi Wis. 15:14
quoniam omnia idola nationum aestimaverunt deos quibus neque oculorum visus est ad videndum neque nares ad percipiendum spiritum neque aures ad audiendum nec digiti manuum ad tractandum sed et pedes eorum pigri ad ambulandum Wis. 15:15
homo enim fecit illos et qui spiritum mutuatus est is finxit illos nemo enim sibi similem homo poterit deum fingere Wis. 15:16
sed et animalia miserrima colunt insensate enim conparata his aliis sunt deteriora Wis. 15:18
sed nec aspectu aliquis ex his animalibus bona potest conspicere effugit autem Dei laudem et benedictionem eius Wis. 15:19
propter hoc per his similia passi sunt digne tormenta et per multitudinem bestiarum exterminati sunt Wis. 16:1
ut illi quidem concupiscentes escam propter ea quae illis ostensa et missa sunt etiam a necessaria concupiscentia averterentur hi autem in brevi inopes facti novam gustaverunt escam Wis. 16:3
et in hoc autem ostendisti inimicis nostris quia tu es qui liberas ab omni malo Wis. 16:8
illos enim lucustarum et muscarum occiderunt morsus et non est inventa sanitas animae illorum quia digni erant ab huiusmodi exterminari Wis. 16:9
in memoria enim sermonum tuorum examinabantur et salvabantur ne in altam incidentes oblivionem non possent tuo uti adiutorio Wis. 16:11
tu enim vitae et mortis habes potestatem et deducis ad portas mortis et reducis Wis. 16:13
homo autem occidit quidem per malitiam animam suam et cum exibit spiritus non revertetur nec revocabit animam quae recepta est Wis. 16:14
negantes enim nosse te impii per fortitudinem brachii tui flagellati sunt novis aquis et grandinibus et pluviis persecutionem passi et per ignem consummati Wis. 16:16
et quodam tempore in aqua super virtutem ignis ardebat ut iniquae terrae nationem exterminaret Wis. 16:19
pro quibus angelorum esca nutristi populum tuum et paratum panem e caelo praestitisti illis sine labore omne delectamentum in se habentem et omnis saporis suavitatem Wis. 16:20
substantia enim tua dulcedinem tuam quam in filios habes ostendebat et serviens uniuscuiusque voluntati ad quod quis volebat convertebatur Wis. 16:21
nix autem et glacies sustinebant vim ignis et non tabescebant ut scirent quoniam fructus inimicorum exterminabat ignis ardens in grandine et pluvia coruscans Wis. 16:22
creatura enim tibi factori deserviens excandescit in tormentum adversus iniustos et lenior fit ad benefaciendum pro his qui in te confidunt Wis. 16:24
propter hoc et tunc in omnia transfigurata omnium nutrici gratiae tuae deserviebant ad voluntatem horum qui a te desiderati sunt Wis. 16:25
ut notum omnibus esset quoniam oportet praevenire solem ad benedictionem tuam et ad orientem lucis tibi adorare Wis. 16:28
ingrati enim fides tamquam hibernalis glacies tabescit et disperiet tamquam aqua supervacua Wis. 16:29
magna enim sunt iudicia tua et inenarrabilia verba tua propter hoc indisciplinatae animae erraverunt Wis. 17:1
dum enim persuasum habent iniqui posse dominari nationi sanctae vinculis tenebrarum et longae noctis conpediti inclusi sub tectis fugitivi perpetuae providentiae iacuerunt Wis. 17:2
et dum putant se latere in obscuris peccatis tenebroso oblivionis velamento dispersi sunt paventes horrende et cum admiratione nimia perturbati Wis. 17:3
neque enim quae continebat illos spelunca sine timore custodiebat quoniam sonitus descendens perturbabat illos et personae tristes apparentes pavorem illis praestabant Wis. 17:4
et ignis quidem nulla vis poterat illis lumen praebere nec siderum limpidae flammae inluminare poterant illam noctem horrendam Wis. 17:5
apparebat autem illis subitaneus ignis timore plenus et timore percussi illius quae non videbatur faciei aestimabant deteriora esse quae videbantur Wis. 17:6
et magicae artis adpositi erant derisus et sapientiae gloriae correptio cum contumelia Wis. 17:7
nam et si nihil illos ex monstris perturbabat transitu animalium et serpentium sibilatione commoti tremebundi peribant et aerem quem nulla ratione quis effugere posset negantes se videre Wis. 17:9
et dum ab intro minor est expectatio maiorem putat scientiam eius causae de qua tormentum praestat Wis. 17:12
illi autem qui inpotentem vere noctem et ab infimis et ab altissimis inferis supervenientem eundem somnum dormientes Wis. 17:13
aliquando monstrorum exagitabantur timore aliquando animae deficiebant traductione subitaneus enim illis et insperatus timor supervenerat Wis. 17:14
omnis enim orbis terrarum limpido luminabatur lumine et non inpeditis operibus continebatur Wis. 17:19
sanctis autem tuis maxima erat lux et horum quidem vocem audiebant sed figuram non videbant et quia non et ipsi per eadem passi erant magnificabant Wis. 18:1
et qui ante laesi erant quoniam non laedebantur gratias agebant et ut esset differentia donum petebant Wis. 18:2
propter quod igni ardentem columnam ducem habuerunt ignotae viae et solem sine laesura boni hospitii praestitisti Wis. 18:3
digni quidem illi carere luce et pati carcerem tenebrarum qui inclusos custodiebant filios tuos per quos incipiebat incorruptum legis lumen saeculo dari Wis. 18:4
cum cogitarent iustorum occidere infantes et uno exposito filio et liberato in traductionem illorum multitudinem filiorum abstulisti et pariter illos perdidisti in aquam validam Wis. 18:5
absconse enim sacrificabant iusti pueri bonorum et iustitiae legem in concordia disposuerunt similiter bona et mala percepturos iustos patri iam decantantes laudes Wis. 18:9
resonabat autem inconveniens inimicorum vox et flebilis audiebatur planctus ploratorum infantium Wis. 18:10
simili autem poena servus cum domino adflictus et popularis homo regi similia passus Wis. 18:11
cum enim quietum silentium contineret omnia et nox in suo cursu medium iter haberet Wis. 18:14
gladius acutus insimulatum imperium tuum portans et stans replevit omnia morte et usque ad caelum adtingebat stans in terra Wis. 18:16
tum continuo visus somniorum malorum turbaverunt illos et timores supervenerunt insperati Wis. 18:17
et alius alibi proiectus semivivus propter quam moriebatur causam demonstrabat Wis. 18:18
tetigit autem tunc et iustos temptatio mortis et commotio in heremo facta est multitudinis sed non diu permansit ira Wis. 18:20
properans enim homo sine querella propugnavit proferens servitutis suae scutum orationem et per incensum deprecationem allegans restitit irae et finem inposuit necessitati ostendens quoniam tuus est famulus Wis. 18:21
vicit autem turbas non virtute corporis nec armatura potentiae sed verbo vexatorem subiecit iuramenta parentum et testamentum commemorans Wis. 18:22
cum enim iam acervatim cecidissent super alterutrum mortui interstetit et amputavit impetum et divisit illam quae ad vivos ducebat viam Wis. 18:23
in veste enim poderis quam habebat totus erat orbis terrarum et parentum magnalia in quattuor ordinibus lapidum erant sculpta et magnificentia tua in diademate capitis illius erat scripta Wis. 18:24
haec autem his cessit qui exterminabat et haec extimuit erat enim sola temptatio irae sufficiens Wis. 18:25
impiis autem usque in novissimum sine misericordia ira supervenit praesciebat enim et futura illorum Wis. 19:1
quoniam ipsi cum reversi essent ut se ducerent et cum magna sollicitudine praemisissent illos consequebantur illos paenitentia acti Wis. 19:2
adhuc enim inter manus habentes luctus et deplorantes ad monumenta mortuorum aliam sibi adsumpserunt cogitationem inscientiae et quos rogantes proiecerunt hos tamquam fugitivos persequebantur Wis. 19:3
ducebat enim illos ad hunc finem digna necessitas et horum quae acciderant memorationem amittebant Wis. 19:4
ut eam quae deerat tormentis replerent punitionem et populus quidem tuus mirabiliter transiret illi autem novam mortem invenirent Wis. 19:5
nam nubis castra eorum adumbrabat et ex aqua quae ante erat terra arida apparuit et ex mari Rubro via sine inpedimento et campus germinans de profundo nimio Wis. 19:7
tamquam equi enim depaverunt et tamquam agni exultaverunt magnificantes te Domine qui liberasti illos Wis. 19:9
memores enim erant adhuc eorum quae in incolatu illorum facta fuerant quemadmodum pro natione animalium eduxit terra muscas et pro piscibus eructavit fluvius multitudinem ranarum Wis. 19:10
in adlocutione enim desiderii ascendit illis de mari ortygometra et vexationes peccatoribus supervenerunt non sine illis quae ante facta erant argumentis per vim fluminum iuste enim patiebantur secundum suas nequitias Wis. 19:12
et non solum hoc sed et alius quis respectus erit illorum quoniam inviti recipiebant extraneos Wis. 19:14
in se enim elementa dum convertuntur sicut in organo qualitatis sonus inmutatur et omnia suum sonum custodiunt unde est aestimare et ex ipso certo visu Wis. 19:17
agrestia enim in aquatica convertebantur et quaecumque erant natantia in terram transiebant Wis. 19:18
ignis in aqua valebat supra suam virtutem et aqua extinguentis naturae obliviscebatur Wis. 19:19
flammae e contrario corruptibilium animalium non vexaverunt carnes coambulantium nec dissolvebant illam quae facile dissolvitur sicut glacies bonam escam in omnibus enim Domine magnificasti populum tuum et honorasti et non despexisti in omni tempore et in omni loco adsistens eis Wis. 19:20
<[1] multorum nobis et magnorum per Legem et Prophetas aliosque qui secuti sunt illos sapientiam demonstratam, in quibus oportet laudare Israhel doctrinae et sapientiae causa; quia non solum ipsos loquentes necesse est peritos, sed etiam extraneos posse et dicentes et scribentes doctissimos fieri. [2] avus meus Iesus postquam se amplius dedit ad diligentiam lectionis Legis et Prophetarum et aliorum librorum qui nobis a parentibus nostris traditi sunt, volui et ipse scribere aliquid horum quae ad doctrinam et sapientiam pertinent, ut desiderantes discere et illorum periti facti magis magisque adtendant animo et confirmentur ad legitimam vitam. [3] hortor itaque venire vos cum benevolentia et adtentiore studio lectionem facere, et veniam habere in illis in quibus videmur sequentes imaginem sapientiae et deficere in verborum conpositione. nam deficiunt verba hebraica quando translata fuerint ad alteram linguam; non solum autem haec, sed et ipsa Lex et Prophetae ceteraque librorum non parvam habent differentiam quando inter se dicuntur. [4] nam in octavo et tricesimo anno temporibus Ptolomei Euergetis regis, postquam perveni in Aegyptum et cum multum temporis ibi fecissem, inveni libros relictos non parvae neque contemnendae doctrinae. [5] itaque bonum et necessarium putavi et ipse aliquam addere diligentiam et laborem interpretandi istum librum; et multa vigilia adtuli doctrinam in spatio temporis, ad illa quae ad finem ducunt librum dare, et illis qui volunt animum intendere et discere quemadmodum oporteat instituere mores qui secundum legem Domini proposuerunt vitam agere>. omnis sapientia a Deo Domino est et cum illo fuit semper et est ante aevum Sir. 1:1
harenam maris et pluviae guttas et dies saeculi quis dinumeravit altitudinem caeli et latitudinem terrae et profundum abyssi quis mensus est Sir. 1:2
prior omnium creata est sapientia et intellectus prudentiae ab aevo Sir. 1:4
fons sapientiae verbum Dei in excelsis et ingressus illius mandata aeterna Sir. 1:5
radix sapientiae cui revelata est et astutias illius quis agnovit Sir. 1:6
disciplina sapientiae cui revelata est et manifestata et multiplicationem ingressus illius quis intellexit Sir. 1:7
unus est Altissimus creator omnipotens rex potens et metuendus nimis sedens super thronum illius et dominans Deus Sir. 1:8
ipse creavit illam spiritu sancto et vidit et dinumeravit et mensus est Sir. 1:9
et effudit illam super omnia opera sua et super omnem carnem secundum datum suum et praebuit illam diligentibus se Sir. 1:10
timor Domini gloria et gloriatio et laetitia et corona exultationis Sir. 1:11
timor Domini delectabit cor et dabit laetitiam et gaudium in longitudine dierum Sir. 1:12
timenti Dominum bene erit in extremis et in die defunctionis suae benedicetur Sir. 1:13
quibus autem apparuerit in visu diligunt eam in visione et in agnitione magnalium suorum Sir. 1:15
initium sapientiae timor Domini et cum fidelibus in vulva concreatus est et cum electis seminis creditur et cum iustis et fidelibus agnoscitur Sir. 1:16
religiositas custodiet et iustificabit cor iucunditatem atque gaudium dabit Sir. 1:18
timenti Deum bene erit et in diebus consummationis illius benedicetur Sir. 1:19
plenitudo sapientiae timere Deum et plenitudo a fructibus illius Sir. 1:20
omnem domum illius implebit a generationibus et receptacula a thesauris illius Sir. 1:21
corona sapientiae timor Domini repollens pacem et salutis fructum Sir. 1:22
et vidit et dinumeravit eam utraque autem sunt dona Dei Sir. 1:23
scientiam et intellectum prudentiae sapientia conpartietur et gloriam tenentium se inaltat Sir. 1:24
in thesauris sapientiae intellectus et scientiae religiositas execratio autem peccatoribus sapientia Sir. 1:26
usque in tempus sustinebit patiens et postea redditio iucunditatis Sir. 1:29
bonus sensus usque in tempus abscondebit verba illius et labia multorum enarrabunt sensum illius Sir. 1:30
concupiscens sapientiam conserva iustitiam et Deus praebebit illam tibi Sir. 1:33
sapientia enim et disciplina timor Domini et quod beneplacitum est illi Sir. 1:34
fides et mansuetudo et adimplebit thesauros illius Sir. 1:35
non sis incredibilis timori Domini et ne accesseris ad illum duplici corde Sir. 1:36
ne fueris hypocrita in conspectu hominum et non scandalizeris labiis tuis Sir. 1:37
adtende in illis ne forte cadas et adducas animae tuae inhonorationem Sir. 1:38
et revelet Deus absconsa tua et in medio synagogae elidat te Sir. 1:39
quoniam accessisti maligne ad Dominum et cor tuum plenum est dolo et fallacia Sir. 1:40
fili accedens servituti Dei sta in iustitia et timore et praepara animam tuam ad temptationem Sir. 2:1
deprime cor tuum et sustine declina aurem et excipe verba intellectus et ne festines in tempus obductionis Sir. 2:2
sustine sustentationes Dei coniungere Deo et sustine ut crescat in novissimo vita tua Sir. 2:3
omne quod tibi adplicitum fuerit accipe et in dolore sustine et in humilitate tua habe patientiam Sir. 2:4
quoniam in igne probatur aurum et argentum homines vero receptibiles in camino humiliationis Sir. 2:5
crede Deo et recuperabit te et dirige viam tuam et spera in illum serva timorem illius et in illo veteresce Sir. 2:6
metuentes Deum sustinete misericordiam eius et non deflectatis ab illo ne cadatis Sir. 2:7
qui timetis Deum credite illi et non evacuabitur merces vestra Sir. 2:8
qui timetis Deum sperate in illum et in oblectatione veniet vobis misericordia Sir. 2:9
qui timetis Deum diligite illum et inluminabuntur corda vestra Sir. 2:10
respicite filii nationes hominum et scitote quis speravit in Dominum et confusus est Sir. 2:11
permansit in mandatis eius et derelictus est et quis invocavit illum et despexit illum Sir. 2:12
quoniam pius et misericors Deus et remittit in tempore tribulationis peccata omnibus exquirentibus se in veritate Sir. 2:13
vae duplici corde et labiis scelestis et manibus malefacientibus et peccatori terram ingredienti duabus viis Sir. 2:14
vae his qui perdiderunt sustinentiam qui dereliquerunt vias rectas et deverterunt in vias pravas Sir. 2:16
et quid facietis cum inspicere coeperit Deus Sir. 2:17
qui timent Dominum non erunt incredibiles verbo illius et qui diligunt illum conservabunt viam illius Sir. 2:18
qui timent Dominum inquirent quae beneplacita sunt illi et qui diligunt eum replebuntur lege ipsius Sir. 2:19
qui timent Dominum parabunt corda sua et in conspectu illius sanctificabunt animas suas Sir. 2:20
qui timent Dominum custodiunt mandata illius et patientiam habebunt usque ad inspectionem illius Sir. 2:21
dicentes si paenitentiam non egerimus incidemus in Dei manus et non in manus hominum Sir. 2:22
secundum enim magnitudinem illius sic et misericordia ipsius cum ipso Sir. 2:23
filii sapientiae ecclesia iustorum et natio illorum obaudientia et dilectio Sir. 3:1
iudicium patris audite filii dilecti et sic facite ut salvi sitis Sir. 3:2
Deus enim honoravit patrem in filiis et iudicium matris exquirens in filios Sir. 3:3
qui diligit Deum exorabit pro peccatis et continebit se ab illis in oratione dierum exaudietur Sir. 3:4
et sicut qui thesaurizat ita et qui honorificat matrem suam Sir. 3:5
qui honorat patrem suum vita vivet longiore et qui obaudit patrem refrigerabit matri Sir. 3:7
qui timet Deum honorat parentes et quasi dominis serviet in his qui se generaverunt Sir. 3:8
in opere et sermone et omni patientia honora patrem tuum Sir. 3:9
ut superveniat tibi benedictio a Deo et benedictio illius in novissimo manet Sir. 3:10
gloria enim hominis ex honore patris sui et dedecus filiis pater sine honore Sir. 3:13
fili suscipe senectam patris tui et ne contristes eum in vita illius Sir. 3:14
et si defecerit sensu veniam da et ne spernas eum in tua virtute elemosyna enim patris non erit in oblivione Sir. 3:15
et iniustitia aedificabitur tibi in die tribulationis commemorabitur tui sicut in sereno glacies solventur tua peccata Sir. 3:17
quam malae famae est qui relinquit patrem et est maledictus a Deo qui exasperat matrem Sir. 3:18
fili in mansuetudine opera tua perfice et super hominum gloriam diligeris Sir. 3:19
quanto magnus es humilia te in omnibus et coram Deo invenies gratiam Sir. 3:20
quoniam magna potentia Dei solius et ab humilibus honoratur Sir. 3:21
altiora te ne scrutaveris et fortiora te ne exquisieris sed quae praecepit tibi Deus illa cogita semper et in pluribus operibus eius ne fueris curiosus Sir. 3:22
in supervacuis rebus noli scrutari multipliciter et in pluribus operibus eius non eris curiosus Sir. 3:24
multos enim inplanavit suspicio illorum et in vanitate detinuit sensus illorum Sir. 3:26
cor durum male habebit in novissimo et qui amat periculum in illo peribit Sir. 3:27
cor ingrediens duas vias non habebit successus et pravicordius in illis scandalizabitur Sir. 3:28
cor nequam gravabitur doloribus et peccator adiciet ad peccandum Sir. 3:29
synagogae superborum non est sanitas frutex enim peccati eradicabitur in illis et non intellegetur Sir. 3:30
cor sapiens intellegitur in sapientia et auris bona audiet cum omni concupiscentia sapientiam Sir. 3:31
sapiens cor et intellegibile abstinebit se a peccatis et in operibus iustitiae successus habebit Sir. 3:32
ignem ardentem extinguit aqua et elemosyna resistit peccatis Sir. 3:33
et Deus conspector qui reddit gratiam meminit in posterum et in tempore casus tui invenies firmamentum Sir. 3:34
fili elemosynam pauperis ne fraudes et oculos tuos ne transvertas a paupere Sir. 4:1
animam esurientem ne despexeris et non exasperes pauperem in inopia sua Sir. 4:2
cor inopis ne adflixeris et non protrahas datum angustianti Sir. 4:3
rogationem contribulati ne abicias et non avertas faciem tuam ab egeno Sir. 4:4
ab inope ne avertas oculos propter iram et non relinquas quaerentibus tibi retro maledicere Sir. 4:5
congregationi pauperum affabilem te facito et presbytero humilia animam tuam et magnato humilia caput tuum Sir. 4:7
declina pauperi aurem tuam et redde debitum tuum et responde pacifica in mansuetudine Sir. 4:8
libera eum qui iniuriam patitur de manu superbi et non acide feras in anima tua Sir. 4:9
in iudicando esto pupillis misericors ut pater et pro viro matri illorum Sir. 4:10
et eris velut filius Altissimi obaudiens et miserebitur tui magis quam mater Sir. 4:11
sapientia filiis suis vitam inspiravit et suscipit exquirentes se et praeibit in viam iustitiae Sir. 4:12
et qui illam diligit diligit vitam et qui vigilaverint ad illam conplectebuntur placorem eius Sir. 4:13
qui tenuerint illam vitam hereditabunt et quo introibit benedicit Deus Sir. 4:14
qui serviunt ei obsequentes erunt Sancto et eos qui diligunt illam diligit Deus Sir. 4:15
qui audit illam iudicat gentes et qui intuetur illam permanebit confidens Sir. 4:16
si crediderit ei hereditabit illam et erunt in confirmatione creaturae illorum Sir. 4:17
quoniam in temptatione ambulat cum eo et in primis eligit eum Sir. 4:18
timorem et metum et adprobationem inducet super illum et cruciabit illum in tribulatione doctrinae suae donec temptet illum in cogitationibus illius et credat animae illius Sir. 4:19
et firmabit illum et iterum adducet directum ad illum Sir. 4:20
et denudat absconsa sua et thesaurizat super illum scientiam et intellectum iustitiae Sir. 4:21
si autem oberraverit derelinquet eum et tradet illum in manus inimici sui Sir. 4:22
fili conserva tempus et devita a malo Sir. 4:23
est enim confusio adducens peccatum et est confusio adducens gloriam et gratiam Sir. 4:25
in lingua enim agnoscitur sapientia et sensus et scientia et doctrina in verbis veritatis et firmamentum in operibus iustitiae Sir. 4:29
non contradicas veritati ullo modo et de mendacio ineruditionis tuae confundere Sir. 4:30
non confundaris confiteri peccata tua et ne subicias te homini pro peccato Sir. 4:31
pro iustitia agoniare pro anima tua et usque ad mortem certa pro iustitia et Deus expugnabit pro te inimicos tuos Sir. 4:33
noli citatus esse in lingua tua et inutilis et remissus in operibus tuis Sir. 4:34
noli esse sicut leo in domo tua evertens domesticos tuos et opprimens subiectos tibi Sir. 4:35
non sit porrecta manus tua ad accipiendum et ad reddendum collecta Sir. 4:36
noli adtendere ad possessiones iniquas et ne dixeris est mihi sufficiens vita nihil enim proderit in tempore vindictae et obductionis Sir. 5:1
et ne dixeris quomodo potui aut quis me subiciet propter facta mea Deus enim vindicans vindicabit Sir. 5:3
ne dixeris peccavi et quid accidit mihi triste Altissimus enim est patiens redditor Sir. 5:4
et ne dicas miseratio Dei magna est multitudinis peccatorum meorum miserebitur Sir. 5:6
misericordia enim et ira ab illo et in peccatores respicit ira illius Sir. 5:7
non tardes converti ad Deum et ne differas de die in diem Sir. 5:8
subito enim venit ira illius et in tempore vindictae disperdet te Sir. 5:9
noli anxius esse in divitiis iniustis nihil enim proderunt tibi in die obductionis et vindictae Sir. 5:10
non ventiles te in omnem ventum et non eas in omni via sic enim peccator probatur duplici lingua Sir. 5:11
esto firmus in via Dei et in veritate sensus tui et scientia et prosequatur te verbum pacis et iustitiae Sir. 5:12
esto mansuetus ad audiendum verbum ut intellegas et cum sapientia fers responsum verum Sir. 5:13
si est tibi intellectus responde proximo sin autem sit manus tua super os tuum ne capiaris in verbo indisciplinato et confundaris Sir. 5:14
honor et gloria in sermone sensati lingua inprudentis subversio ipsius Sir. 5:15
non appelleris susurrio et lingua tua capiaris et confundaris Sir. 5:16
super furem enim est confusio et paenitentia et denotatio pessima super bilinguem susurratori autem odium et inimicitia et contumelia Sir. 5:17
iustifica pusillo et magno similiter Sir. 5:18
noli fieri pro amico inimicus proximo inproperium enim et contumeliam malus hereditabit et omnis peccator invidus et bilinguis Sir. 6:1
et folia tua comedet et fructus tuos perdet et relinqueris velut lignum aridum in heremo Sir. 6:3
anima enim nequa disperdet qui se habet et in gaudium inimici dat illum et deducit in sortem impiorum Sir. 6:4
verbum dulce multiplicat amicos et mitigat inimicos et lingua eucharis in bono homine abundat Sir. 6:5
multi pacifici sint tibi et consiliarii tibi sint unus de mille Sir. 6:6
si possides amicum in temptatione posside eum et non facile credas illi Sir. 6:7
est enim amicus secundum tempus suum et non permanebit in die tribulationis Sir. 6:8
et est amicus qui egreditur ad inimicitiam et est amicus qui odium et rixam et convicia denudabit Sir. 6:9
est autem amicus socius mensae et non permanet in die necessitatis Sir. 6:10
amicus si permanserit fixus erit tibi quasi coaequalis et in domesticis tuis fiducialiter aget Sir. 6:11
si humiliaverit se contra te et a facie tua abscondet se unianimem habebis amicitiam bonam Sir. 6:12
ab inimicis tuis separare et ab amicis tuis adtende Sir. 6:13
amico fideli nulla est conparatio et non est digna ponderatio auri et argenti contra bonitatem fidei illius Sir. 6:15
amicus fidelis medicamentum vitae et inmortalitatis et qui metuunt Dominum inveniunt illum Sir. 6:16
fili a iuventute tua excipe doctrinam et usque ad canos invenies sapientiam Sir. 6:18
quasi is qui arat et seminat accede ad illam et sustine bonos fructus illius Sir. 6:19
in opere enim ipsius exiguum laborabis et cito edes de generationibus illius Sir. 6:20
quam aspera est nimium sapientia indoctis hominibus et non permanet in illa excors Sir. 6:21
quasi lapidis virtus probatio erit in illis et non demorabuntur proicere illum Sir. 6:22
sapientia enim doctrinae secundum nomen est eius et non multis est manifesta quibus autem agnita est permanet usque ad conspectum Dei Sir. 6:23
audi fili et accipe consilium intellectus et ne abicias consilium meum Sir. 6:24
inice pedem tuum in conpedes illius et in torques eius tuum collum Sir. 6:25
subice umerum tuum et porta illam et ne acedieris vinculis eius Sir. 6:26
in omni animo tuo accede ad illam et in omni virtute tua serva vias eius Sir. 6:27
investiga illam et manifestabitur tibi et continens factus ne derelinqueris eam Sir. 6:28
in novissimis enim invenies requiem in ea et convertetur tibi in oblectationem Sir. 6:29
et erunt tibi conpedes in protectionem fortitudinis et bases virtutis et torques illius in stolam gloriae Sir. 6:30
decor enim vitae est in illa et vincula illius netura salutaris Sir. 6:31
stolam gloriae indues eam et coronam gratulationis superpones tibi Sir. 6:32
fili si adtenderis mihi disces et si adcommodaveris animam tuam sapiens eris Sir. 6:33
et si inclinaveris aurem tuam excipies doctrinam et si dilexeris audire sapiens eris Sir. 6:34
in multitudine presbyterorum prudentium sta et sapientiae illorum ex corde coniungere ut omnem narrationem Dei possis audire et proverbia laudis non effugiant te Sir. 6:35
et si videris sensatum evigila ad illum et gradus ostiorum illius exterat pes tuus Sir. 6:36
cogitatum habe in praeceptis Dei et in mandatis illius maxime adsiduus esto et ipse dabit cor tibi et concupiscentia sapientiae dabitur tibi Sir. 6:37
noli facere mala et non te adprehendent Sir. 7:1
discede ab iniquo et deficient mala abs te Sir. 7:2
non semines mala in sulcis iniuriae et non metes ea in septuplum Sir. 7:3
non te iustifices ante Deum quoniam agnitor cordis ipse est et penes regem noli velle videri sapiens Sir. 7:5
noli quaerere fieri iudex nisi si valeas virtute inrumpere iniquitates ne forte extimescas faciem potentis et ponas scandalum in agilitate tua Sir. 7:6
exorare et facere elemosynam non despicias Sir. 7:10
ne dicas in multitudine munerum meorum respiciet Deus et offerentem me Deo altissimo suscipiet munera mea Sir. 7:11
non inrideas hominem in amaritudine animae est enim qui humiliat et exaltat circumspector Deus Sir. 7:12
noli verbosus esse in multitudine presbyterorum et non iteres verbum in tua oratione Sir. 7:15
non oderis laboriosa opera et rusticationem ab Altissimo creatam Sir. 7:16
humilia valde spiritum tuum quoniam vindicta carnis impii ignis et vermes Sir. 7:19
noli discedere a muliere sensata et bona quam sortitus es in timore Dei gratia enim verecundiae illius super aurum Sir. 7:21
pecora tibi sunt adtende illis et si sunt utilia perseverent apud te Sir. 7:24
filii tibi sunt erudi illos et curva illos a pueritia illorum Sir. 7:25
filiae tibi sunt serva corpus illarum et non ostendas hilarem faciem tuam ad illas Sir. 7:26
trade filiam et grande opus feceris et homini sensato da illam Sir. 7:27
mulier si est tibi secundum animam tuam non proicias illam et odibili non credas te in toto corde Sir. 7:28
honora patrem tuum et gemitus matris tuae ne obliviscaris Sir. 7:29
memento quoniam nisi per illos non fuisses et retribue illis quomodo et illi tibi Sir. 7:30
in tota anima tua time Deum et sacerdotes illius sanctifica Sir. 7:31
in omni virtute dilige eum qui te fecit et ministros eius non derelinquas Sir. 7:32
honora Deum ex tota anima tua et honorifica sacerdotes et propurga te cum brachiis Sir. 7:33
da illi partem sicut mandatum est tibi primitiarum et purgationis et de neglegentia purga te cum paucis Sir. 7:34
datum brachiorum tuorum et sacrificium sanctificationis offers initia sanctorum Sir. 7:35
et pauperi porrige manum tuam ut perficiatur propitiatio et benedictio tua Sir. 7:36
gratia datus in conspectu omnis viventis et mortuo non prohibeas gratiam Sir. 7:37
non desis plorantibus in conrogatione et cum lugentibus ambula Sir. 7:38
in omnibus operibus tuis memorare novissima tua et in aeternum non peccabis Sir. 7:40
multos perdidit aurum atque argentum et usque cor regum extendit et convertit Sir. 8:3
non litiges cum homine linguato et non strues in igne illius ligna Sir. 8:4
noli de mortuo gaudere sciens quoniam omnes morimur et in gaudium nolumus venire Sir. 8:8
ne despicias narrationem presbyterorum sapientium et in proverbiis illorum conversare Sir. 8:9
ab ipsis enim disces doctrinam intellectus et servire magnatis sine querella Sir. 8:10
non te praetereat narratio seniorum et ipsi enim didicerunt a patribus suis Sir. 8:11
quoniam ab ipsis disces intellectum et in tempore necessitatis responsum Sir. 8:12
cum audace non eas in via ne forte gravet mala sua in te ipse enim secundum voluntatem suam vadit et simul cum stultitia illius peries Sir. 8:18
cum iracundo non facias rixam cum audace non eas in desertum quoniam quasi nihil est ante illum sanguis et ubi non est adiutorium elidet te Sir. 8:19
non omni homini cor tuum manifestes ne forte inferat tibi gratiam et convicietur tibi Sir. 8:22
non des mulieri potestatem animae tuae ne ingrediatur in virtute tua et confundaris Sir. 9:2
non des fornicariis animam tuam in nullo ne perdas te et hereditatem tuam Sir. 9:6
averte faciem tuam a muliere compta et non circumspicias speciem alienam Sir. 9:8
propter speciem mulieris multi perierunt et ex hoc concupiscentia quasi ignis exardescit Sir. 9:9
et non alterceris cum ea in vino ne forte declinet cor tuum in illa et sanguine tuo labaris in perditionem Sir. 9:13
vinum novum amicus novus veterescat et cum suavitate bibes illud Sir. 9:15
non zeles gloriam et opes peccatoris non enim scis quae futura sit illius subversio Sir. 9:16
longe abesto ab homine potestatem habente occidendi et non suspicaberis timorem mortis Sir. 9:18
et si accesseris ad illum noli aliquid committere ne forte auferat vitam tuam Sir. 9:19
communionem mortis scito quoniam in medium laqueorum ingredieris et super dolentium arma ambulabis Sir. 9:20
secundum virtutem tuam cave te a proximo et cum sapientibus et prudentibus tracta Sir. 9:21
viri iusti sint tibi convivae et in timore Dei sit gloriatio tibi Sir. 9:22
et in sensu sit tibi cogitatus et omnis narratio tua in praeceptis Altissimi Sir. 9:23
in manus artificum opera laudabitur et princeps populi in sapientia sermonis sui in sensu vero seniorum verbum Sir. 9:24
terribilis est in civitate sua homo linguosus et temerarius in verbo suo odibilis erit Sir. 9:25
iudex sapiens vindicabit populum suum et principatus sensati stabilis erit Sir. 10:1
secundum iudicem populi sic et ministri eius et qualis rector est civitatis tales et inhabitantes Sir. 10:2
rex insipiens perdet populum suum et civitates inhabitabuntur per sensum prudentium Sir. 10:3
in manu Dei potestas terrae et exclamabilis omnis iniquitas gentium et utilem rectorem in tempus suscitabit super illam Sir. 10:4
in manu Dei potestas hominis et super faciem scribae inponet honorem suum Sir. 10:5
omnis iniuriae proximi ne memineris et nihil agas in operibus iniuriae Sir. 10:6
odibilis coram Deo et hominibus superbia et execrabilis omnis iniquitas gentium Sir. 10:7
regnum a gente in gentem transfertur propter iniustitias et iniurias et contumelias et diversos dolos Sir. 10:8
avaro autem nihil est scelestius quid superbit terra et cinis Sir. 10:9
nihil est iniquius quam amare pecuniam hic enim et animam suam venalem habet quoniam in vita sua proiecit intima sua Sir. 10:10
brevem languorem praecidit medicus sic et rex hodie est et cras morietur Sir. 10:12
cum enim moritur homo hereditabit serpentes et bestias et vermes Sir. 10:13
quoniam ab eo qui fecit illum recessit cor eius quoniam initium peccati omnis superbia qui tenuerit illam adimplebitur maledictis et subvertet eos in finem Sir. 10:15
propterea exhonoravit Dominus conventus malorum et destruxit eos usque in finem Sir. 10:16
sedes ducum superborum destruxit Deus et sedere fecit mites pro illis Sir. 10:17
radices gentium superbarum arefecit Deus et plantavit humiles ex ipsis gentibus Sir. 10:18
terras gentium evertit Dominus et perdidit eas usque ad fundamentum Sir. 10:19
arefecit ex ipsis et disperdidit illos et cessare fecit memoriam eorum a terra Sir. 10:20
perdidit Deus memoriam superborum et reliquit memoriam humilium sensu Sir. 10:21
in medio fratrum rector illorum in honore et qui timent Deum erunt in oculis illius Sir. 10:24
gloria divitum honoratorum et pauperum timor Dei est Sir. 10:25
non despicere hominem iustum pauperem et non magnificare virum peccatorem divitem Sir. 10:26
magnus est iudex et potens est in honore et non est maior illo qui timet Deum Sir. 10:27
servo sensato liberi servient et vir prudens disciplinatus non murmurabit correptus et inscius non honorabitur Sir. 10:28
noli te extollere in faciendo opere tuo et noli cunctari in tempore angustiae Sir. 10:29
melior est qui operatur et abundat in omnibus quam qui gloriatur et eget panem Sir. 10:30
fili in mansuetudine serva animam tuam et da illi honorem secundum meritum suum Sir. 10:31
peccantem in animam suam quis iustificabit et quis honorificabit exhonorantem animam suam Sir. 10:32
pauper gloriatur per disciplinam et timorem suum et est homo qui honorificatur propter substantiam suam Sir. 10:33
qui gloriatur in paupertate quanto magis in substantia et qui gloriatur in substantia paupertatem vereatur Sir. 10:34
sapientia humiliati exaltabit caput illius et in medio magnatorum consedere illum faciet Sir. 11:1
brevis in volatilibus est apis et initium dulcoris habet fructus illius Sir. 11:3
in vestitu ne glorieris umquam nec in die honoris tui extollaris quoniam mirabilia opera Altissimi solius et gloriosa et absconsa et invisa opera illius Sir. 11:4
multi tyranni sederunt in throno et insuspicabilis portavit diadema Sir. 11:5
multi potentes pressi sunt valide et gloriosi traditi sunt in manus alterorum Sir. 11:6
priusquam interroges ne vituperes quemquam et cum interrogaveris corripe iuste Sir. 11:7
priusquam audias ne respondeas verbum et in medio sermonum ne adicias loqui Sir. 11:8
de re ea quae te non molestat ne certeris et in iudicio peccantium ne consistas Sir. 11:9
fili ne in multis sint actus tui et si dives fueris non eris inmunis a delicto si enim secutus fueris non adprehendes et non effugies si praecucurreris Sir. 11:10
est laborans et festinans et dolens impius et tanto magis non abundat Sir. 11:11
est homo marcidus egens recuperatione plus deficiens virtute et abundans paupertate Sir. 11:12
et oculus Dei respexit illum in bono et erexit illum ab humilitate ipsius et exaltavit caput eius et mirati sunt in illo multi et honoraverunt Deum Sir. 11:13
bona et mala vita et mors et paupertas et honestas a Deo sunt Sir. 11:14
datio Dei permanet iustis et profectus illius successus habebunt in aeternum Sir. 11:17
est qui locupletatur parce agendo et haec pars mercedis illius Sir. 11:18
in eo quod dicit inveni requiem mihi et nunc manducabo de bonis meis solus Sir. 11:19
et nescit quod tempus praetereat et relinquet omnia aliis Sir. 11:20
sta in testamento tuo et in illo conloquere et in opere mandatorum tuorum veteresce Sir. 11:21
ne manseris in operibus peccatorum fide autem in Deo et mane in loco tuo Sir. 11:22
benedictio Dei in mercedem iusti festinat et in honore veloci processus illius fructificat Sir. 11:24
ne dicas quid est mihi opus et quae erunt mihi ex hoc bona Sir. 11:25
ne dicas sufficiens sum et quid ex hoc pessimabor Sir. 11:26
in die bonorum ne inmemor sis malorum et in die malorum ne inmemor sis bonorum Sir. 11:27
malitia horae oblivionem facit luxuriae magnae et in fine hominis denudatio operum illius Sir. 11:29
sicut enim eructant praecordia fetantium sicut perdix inducitur in caveam et ut caprea in laqueum sic et cor superborum et sicut prospectator videns casum proximi sui Sir. 11:32
bona enim in mala convertens insidiatur et in electis inponet maculam Sir. 11:33
ab scintilla una augetur ignis et ab uno doloso augetur sanguis homo vero peccator sanguini insidiatur Sir. 11:34
admitte ad te alienigenam et subvertet te in turbore et abalienabit te a tuis propriis Sir. 11:36
si benefeceris scito cui feceris et erit gratia in bonis tuis multa Sir. 12:1
benefac iusto et invenies retributionem magnam et si non ab ipso certe a Domino Sir. 12:2
non est ei bene qui adsiduus est malis et elemosynam non danti quoniam et Altissimus odio habet peccatores et misertus est paenitentibus Sir. 12:3
da misericordi et ne suscipias peccatorem et impiis et peccatoribus reddet vindictam custodiens eos in die vindictae Sir. 12:4
da bono et non receperis peccatorem Sir. 12:5
benefac humili et non dederis impio prohibe panes illi dare ne in ipsis potentior te sit Sir. 12:6
nam duplicia mala invenies in omnibus bonis quoniam et Altissimus odio habet peccatores et impiis reddet vindictam Sir. 12:7
non agnoscetur in bonis amicus et non abscondetur in malis inimicus Sir. 12:8
in bonis viri inimici illius in tristitia et in malitia illius amicus agnitus est Sir. 12:9
et si humiliatus vadat curvus adice animum tuum et custodi te ab illo Sir. 12:11
non statuas illum penes te nec sedeat ad dexteram tuam ne conversus stet in loco tuo ne forte conversus in locum tuum inquirat cathedram tuam et in novissimo cognoscas verba mea et in sermonibus meis stimuleris Sir. 12:12
quis miserebitur incantatori a serpente percusso et omnibus qui adpropiant bestiis et qui comitatur cum viro iniquo et obvolutus est in peccatis eius Sir. 12:13
in labiis suis indulcat inimicus et in corde suo insidiatur ut subvertat te in foveam Sir. 12:15
in oculis suis lacrimatur inimicus et si invenerit tempus non satiabitur sanguine Sir. 12:16
in oculis suis lacrimatur inimicus et quasi adiuvans suffodiet plantas tuas Sir. 12:18
caput suum movebit et plaudebit manu et multa susurrans commutabit vultum suum Sir. 12:19
qui tetigerit picem inquinabitur ab illa et qui communicaverit superbo inducet superbiam Sir. 13:1
pondus super se tollit qui honestiori communicat et ditiori te ne socius fueris Sir. 13:2
dives iniuste egit et fremebit pauper autem laesus tacebit Sir. 13:4
si largitus fueris adsumet te et si non habueris derelinquet te Sir. 13:5
si habes convivet tecum et evacuabit te et ipse non dolebit super te Sir. 13:6
si necessarius illi fueris subplantabit te et subridens spem dabit narrans tibi bona et dicet quid opus est tibi Sir. 13:7
et confundet te in cibis suis donec te exinaniat bis et ter et in novissimo derideat te postea videns derelinquet te et caput suum movebit ad te Sir. 13:8
ne inprobus sis ne inpingaris et longe abesto ne eas in oblivionem Sir. 13:13
ne retineas ex aequo loqui cum illo ne credas multis verbis illius ex multa enim loquella temptabit te et subridens interrogabit te de absconditis tuis Sir. 13:14
inmitis animus illius conservabit verba tua et non parcet de malitia et de vinculis Sir. 13:15
cave tibi et adtende diligenter auditui tuo quoniam cum subversione tua ambulas Sir. 13:16
audiens vero illa quasi in somnis vide et vigilabis Sir. 13:17
omni vita tua dilige Deum et invoca eum in salute tua Sir. 13:18
omne animal diligit similem sibi sic et omnis homo proximum sibi Sir. 13:19
omnis caro ad similem sibi coniungitur et omnis homo simili sui sociabitur Sir. 13:20
et sicut abominatio est superbo humilitas sic execratio divitis pauper Sir. 13:24
dives commotus confirmatur ab amicis humilis autem cum ceciderit expellitur et a notis Sir. 13:25
diviti decepto multi recuperatores locutus est superba et iustificaverunt illum Sir. 13:26
humilis deceptus est et insuper arguitur locutus est sensate et non est datus ei locus Sir. 13:27
dives locutus est et omnes tacuerunt et verbum illius usque ad nubes perducent Sir. 13:28
pauper locutus est et dicunt quis est hic et si offenderit subvertunt illum Sir. 13:29
bona est substantia cui non est peccatum in conscientia et nequissima paupertas in ore impii Sir. 13:30
vestigium cordis boni et faciem bonam difficile invenies et cum labore Sir. 13:32
beatus vir qui non est lapsus verbo ex ore suo et non est stimulatus in tristitia delicti Sir. 14:1
felix qui non habuit animi sui tristitiam et non excidit ab spe sua Sir. 14:2
viro cupido et tenaci sine ratione est substantia et homini livido ad quid aurum Sir. 14:3
qui acervat ex animo suo iniuste aliis congregat et in bonis illius alius luxuriabitur Sir. 14:4
qui sibi nequa est cui alii bonus erit et non iucundabitur in bonis suis Sir. 14:5
qui sibi invidet nihil est illo nequius et haec redditio est malitiae illius Sir. 14:6
et si bene fecerit ignoranter et non volens facit et in novissimo manifestat malitiam suam Sir. 14:7
nequa est oculus lividi et avertens faciem et despiciens animam suam Sir. 14:8
oculus malus ad mala et non satiabitur pane et in tristitia erit super mensam suam Sir. 14:10
fili si habes benefac tecum et Deo bonas oblationes offer Sir. 14:11
memor esto quoniam mors non tardat et testamentum inferorum quia demonstratum est tibi testamentum enim huius mundi morte morietur Sir. 14:12
ante mortem benefac amico tuo et secundum vires tuas exporrigens da pauperi Sir. 14:13
non defrauderis a die bono et particula boni doni non te praetereat Sir. 14:14
nonne aliis relinques dolores et labores tuos in divisione sortis Sir. 14:15
da et accipe et iustifica animam tuam Sir. 14:16
omnis caro sicut faenum veterescit et sicut folium fructificans in arbore viridi Sir. 14:18
alia generat et alia deicit sic generatio carnis et sanguinis alia finitur et alia nascitur Sir. 14:19
omne opus corruptibile in fine deficiet et qui illud operatur ibit cum ipso Sir. 14:20
et omne opus electum iustificabitur et qui operatur illud honorabitur in illo Sir. 14:21
beatus vir qui in sapientia sua morietur et qui in iustitia sua meditabitur et in sensu cogitabit circumspectionem Dei Sir. 14:22
qui excogitat vias illius in suo corde et in absconsis illius intellegens vadens post illam quasi vestigator et in viis illius consistens Sir. 14:23
qui respicit per fenestras et in ianuas illius audiens Sir. 14:24
qui requiescit iuxta domum illius et in parietibus illius figens palum statuet casulam suam ad manus illius et requiescunt in casula eius bona per aevum Sir. 14:25
statuet filios suos sub tegimen illius et sub ramis illius morabitur Sir. 14:26
protegetur in subtegmine illius a fervore et in gloria eius requiescet Sir. 14:27
qui timet Deum faciet illud et qui continens est iustitiae adprehendet illam Sir. 15:1
et obviabit illi quasi mater honorificata et quasi mulier a virginitate suscipiet illum Sir. 15:2
cibabit illum panem vitae et intellectus et aqua sapientiae salutaris potabit illum et firmabitur in illo et non flectetur Sir. 15:3
et continebit illum et non confundetur et inaltabit illum apud proximos suos Sir. 15:4
et in medio ecclesiae aperiet os illius adimplebit illum spiritu sapientiae et intellectus et stolam gloriae vestiet illum Sir. 15:5
iucunditatem et exultationem thesaurizabit super illum et nomine aeterno hereditabit illum Sir. 15:6
homines stulti non adprehendent illam et homines sensati obviabunt illi homines stulti non videbunt illam longe enim abest a superbia et dolo Sir. 15:7
viri mendaces non erunt illius memores et viri veraces inveniuntur in illa et successum habebunt usque ad inspectionem Dei Sir. 15:8
quoniam a Deo profecta est sapientia sapientiae enim Dei adstabit laus et in ore fideli abundabit et Dominator dabit eam illi Sir. 15:10
omne execramentum erroris odit Deus et non erit amabile timentibus illum Sir. 15:13
Deus ab initio constituit hominem et reliquit illum in manu consilii sui Sir. 15:14
adiecit mandata et praecepta sua Sir. 15:15
si volueris mandata conservabunt te et in perpetuum fidem placitam facere Sir. 15:16
adposuit tibi aquam et ignem ad quod voles porrige manum tuam Sir. 15:17
ante hominem vita et mors bonum et malum quod placuerit ei dabitur illi Sir. 15:18
quoniam multa sapientia Dei et fortis in potentia videns omnes sine intermissione Sir. 15:19
oculi Dei ad timentes eum et ipse agnoscit omnem operam hominis Sir. 15:20
nemini mandavit impie agere et nemini dedit spatium peccandi Sir. 15:21
non enim concupiscit multitudinem filiorum infidelium et inutilium Sir. 15:22
et ne iucunderis in filiis impiis si multiplicentur non oblecteris super ipsos si non est timor Dei cum illis Sir. 16:1
non credas vitae illorum et ne respexeris in labores illorum Sir. 16:2
et utile mori sine filiis quam relinquere filios impios Sir. 16:4
ab uno sensato inhabitabitur patria et a tribus impiis deseretur Sir. 16:5
multa talia vidit oculus meus et fortiora horum audivit auris mea Sir. 16:6
in synagoga peccantium exardebit ignis et in gente incredibili exardescit ira Sir. 16:7
et non pepercit peregrinationi illorum et execratus est illos prae superbia verbi illorum Sir. 16:9
non misertus est illis gentem totam perdens et extollentes se in suis peccatis Sir. 16:10
et sicut sescenta milia peditum qui congregati sunt in duritia cordis sui et si unus fuisset cervicatus mirum si fuisset inmunis Sir. 16:11
misericordia enim et ira est cum illo potens exoratio et effundens iram Sir. 16:12
non effugiet in rapinam peccator et non retardabit sufferentia misericordiam facientis Sir. 16:14
omnis misericordia faciet locum unicuique secundum meritum operum suorum et secundum intellectum peregrinationis ipsius Sir. 16:15
non dicas a Deo abscondar et ex summo quis mei memorabitur Sir. 16:16
ecce caelum et caeli caelorum abyssus et universa terra et quae in eis sunt in conspectu illius commovebuntur Sir. 16:18
montes simul et colles et fundamenta terrae et cum conspexerit illa Deus tremore concutientur Sir. 16:19
et omne cor intellegetur Sir. 16:20
et vias illius quis intellegit et procella quam nec oculus videbit hominis Sir. 16:21
nam plurima opera illius sunt in absconsis opera iustitiae quis enuntiabit aut quis sustinebit longe enim est testamentum a quibusdam et interrogatio omnium in consummatione est Sir. 16:22
qui minoratur corde cogitat inania et vir inprudens et errans cogitat stulta Sir. 16:23
audi me fili et disce disciplinam sensus et in verbis meis adtende in corde Sir. 16:24
edicam in aequitate disciplinam et scrutabor enarrare sapientiam et in verbis meis adtende in corde tuo et dico in aequitate spiritus virtutes quas posuit Deus in opera sua ab initio et in veritate enuntio scientiam eius Sir. 16:25
in iudicio Dei opera ipsius ab initio et ab institutione ipsorum distinxit partes illorum et initia ipsorum in gentibus suis Sir. 16:26
ornavit in aeternum opera illorum nec esurierunt nec laboraverunt et non destiterunt ab operibus suis Sir. 16:27
post haec Deus in terram respexit et implevit illam bonis suis Sir. 16:30
anima omnis vitalis denudavit ante faciem ipsius et ipsa iterum reversio illorum Sir. 16:31
Deus creavit de terra hominem et secundum imaginem suam fecit illum Sir. 17:1
et iterum convertit illum in ipsam et secundum se vestivit illum virtutem Sir. 17:2
numerum dierum et tempus dedit illi et dedit illi potestatem eorum quae sunt super terram Sir. 17:3
posuit timorem illius super omnem carnem et dominatus est bestiarum et volatilium Sir. 17:4
creavit ex ipso adiutorium similem ipsi consilium et linguam et oculos aures et cor dedit illis excogitandi et disciplinam intellectus replevit illos Sir. 17:5
creavit illis scientiam spiritus sensum implevit cor illorum et mala et bona ostendit illis Sir. 17:6
et nomen sanctificationis conlaudent et gloriari in mirabilibus illius et magnalia enarrent operum eius Sir. 17:8
addidit illis disciplinam et legem vitae hereditavit illos Sir. 17:9
testamentum aeternum constituit cum illis et iudicia sua ostendit illis Sir. 17:10
et magnalia honoris eius vidit oculus illorum et honorem vocis audierunt aures illorum et dixit illis adtendite ab omni iniquo Sir. 17:11
et mandavit illis unicuique de proximo Sir. 17:12
et pars Dei Israhel facta est manifesta Sir. 17:15
omnia opera illorum velut sol in conspectu Dei et oculi eius sine intermissione inspicientes in viis eorum Sir. 17:16
non sunt absconsa testamenta per iniquitatem eorum et omnes iniquitates eorum in conspectu Dei Sir. 17:17
elemosyna viri quasi sacculum cum ipso et gratiam hominis quasi pupillam conservabit Sir. 17:18
et postea resurget et retribuet illis retributionem unicuique in caput illorum et convertet in interiores partes terrae Sir. 17:19
paenitentibus autem dedit viam iustitiae et conrogavit deficientes sustinere et destinavit illis sortem veritatis Sir. 17:20
convertere ad Deum et relinque peccata tua Sir. 17:21
precare ante faciem et minue offendiculum Sir. 17:22
refer te ad Dominum et avertere ab iniustitia et nimis odito execrationem Sir. 17:23
et cognosce iustitias et iudicia Dei et sta in sorte propositionis et orationis altissimi Dei Sir. 17:24
in partes vade saeculi sancti cum vivis et dantibus confessionem Sir. 17:25
confiteberis vivens vivus et sanus confiteberis et laudabis Deum et gloriaberis in miserationibus illius Sir. 17:27
quam magna misericordia Dei et propitiatio illius convertentibus ad se Sir. 17:28
nec enim omnia possunt esse in hominibus quoniam non est inmortalis filius hominis et in vanitate malitiae placuerunt Sir. 17:29
quid lucidius sole et hic deficiet aut quid nequius excogitabit caro et sanguis et hoc arguitur Sir. 17:30
virtutem altitudinis caeli ipse conspicit et omnes homines terra et cinis Sir. 17:31
qui vivit in aeternum creavit omnia simul Deus solus iustificabitur et manet invictus rex in aeternum Sir. 18:1
virtutem autem magnitudinis eius quis enuntiabit et quis adiciet enarrare misericordiam eius Sir. 18:4
cum consummaverit homo tunc incipit et cum quieverit operabitur Sir. 18:6
quid homo et quae gratia illius et quid bonum aut quid nequam illius Sir. 18:7
numerus dierum hominum multum centum anni quasi guttae aquae a mare et sicut calculus harenae sic exigui anni in die aevi Sir. 18:8
propter hoc patiens est Deus in illis et effudit super eos misericordiam suam Sir. 18:9
vidit praesumptionem cordis illorum quoniam mala est et cognovit subversionem illorum quoniam nequa est Sir. 18:10
ideo adimplevit propitiationem suam in illis et ostendit illis viam aequitatis Sir. 18:11
qui misericordiam habet et docet erudit quasi pastor gregem suum Sir. 18:13
misereatur excipiens doctrinam miserationis et qui festinant in iudiciis eius Sir. 18:14
fili in bonis non des querellam et omni dato non des tristitiam verbi mali Sir. 18:15
nonne ardorem refrigerabit ros sic et verbum melius quam datus Sir. 18:16
nonne ecce verbum super datum bonum et utraque cum homine iustificato Sir. 18:17
stultus achariter inproperabit et datus indisciplinati tabescere facit oculos Sir. 18:18
ante iudicium para iustitiam tibi et antequam loquaris disce Sir. 18:19
ante languorem adhibe medicinam et ante iudicium interroga te ipsum et in conspectu Dei invenies propitiationem Sir. 18:20
ante languorem humilia te et in tempore infirmitatum ostende conversationem tuam Sir. 18:21
non inpediaris operari semper et non veteris usque ad mortem iustificari quoniam merces Dei manet in aeternum Sir. 18:22
ante orationem praepara animam tuam et noli esse quasi homo qui temptat Deum Sir. 18:23
memento irae in die consummationis et tempus retributionis in conversatione facies Sir. 18:24
memento paupertatis in tempore abundantiae et necessitatem paupertatis in die divitiarum Sir. 18:25
a mane usque ad vesperam mutatur tempus et haec omnia citata in oculis Dei Sir. 18:26
homo sapiens in omnibus metuet et in diebus delictorum adtendet ab inertia Sir. 18:27
omnis astutus agnovit sapientiam et invenienti eam dabit confessionem Sir. 18:28
sensati in verbis et ipsi sapienter egerunt et intellexerunt veritatem et iustitiam et inploraverunt proverbia et iudicia Sir. 18:29
de continentia animae post concupiscentias tuas non eas et a voluntate tua avertere Sir. 18:30
ne fueris mediocris in contentione ex fenore et non est tibi nihil in sacculo eris enim invidus tuae vitae Sir. 18:33
operarius ebriacus non locupletabitur et qui spernit modica paulatim decidet Sir. 19:1
vinum et mulieres apostatare faciunt sapientes et arguent sensatos Sir. 19:2
et qui se iungit fornicariis erit nequa putredo et vermes hereditabunt illum et extolletur in exemplum maius et tolletur de numero anima eius Sir. 19:3
qui credit cito levis corde minorabitur et qui delinquit in animam suam insuper habebitur Sir. 19:4
qui gaudet iniquitati denotabitur et qui odit correptionem comminuetur vita et qui odit loquacitatem extinguit malitiam Sir. 19:5
qui peccat in animam suam paenitebitur et qui iucundatur malitia denotabitur Sir. 19:6
ne iteres verbum nequam et durum et non minoraberis Sir. 19:7
amico et inimico noli enarrare sensum tuum et si est tibi delictum noli denudare Sir. 19:8
audiet enim te et custodiet te et quasi defendens peccatum odiet te et sic aderit tibi semper Sir. 19:9
corripe amicum ne forte non intellexerit et dicat non feci aut si fecerit ne iterum addat facere Sir. 19:13
corripe proximum ne forte non dixerit et si dixerit ne forte iteret Sir. 19:14
et non omni verbo credas est qui labitur lingua sed non ex animo Sir. 19:16
et da locum timori Altissimi quia omnis sapientia timor Dei et in illa timere Deum et in omni sapientia dispositio legis Sir. 19:18
et non est sapientia nequitiae disciplina et non est cogitatus peccatorum prudentia Sir. 19:19
est nequitia et ipsa execratio et est insipiens qui minuitur sapientia Sir. 19:20
melior est homo qui deficit sapientia et deficiens sensu in timore quam qui abundat sensu et transgreditur legem Altissimi Sir. 19:21
est sollertia certa et ipsa iniqua Sir. 19:22
et est qui emittit verbum certum enarrans veritatem est qui nequiter humiliat se et interiora eius plena sunt dolo Sir. 19:23
et est iustus qui se nimium submittit a multa humilitate et est iustus qui inclinat faciem et fingit non videre quod ignoratum est Sir. 19:24
et si ab inbecillitate virium vetetur peccare si invenerit tempus malefaciendi malefaciet Sir. 19:25
ex visu cognoscitur vir et ab occursu faciei cognoscitur sensatus Sir. 19:26
amictus corporis et risus dentium et ingressus hominis enuntiant de illo Sir. 19:27
est correptio mendax in ira contumeliosi et est indicium quod non probatur esse bonum et est tacens et ipse est prudens Sir. 19:28
quam bonum est arguere quam irasci et confitentem in oratione non prohibere Sir. 20:1
et est odibilis qui procax est ad loquendum Sir. 20:5
est autem tacens non habens sensum loquellae et est tacens sciens tempus apti temporis Sir. 20:6
homo sapiens tacebit usque ad tempus lascivus autem et inprudens non servabunt tempus Sir. 20:7
qui multis utitur verbis laedit animam suam et qui potestatem sibi adsumit iniuste odietur Sir. 20:8
est processio in malis viro indisciplinato et est inventio in detrimentum Sir. 20:9
est datus qui non sit utilis et est datus cuius retributio duplex Sir. 20:10
est propter gloriam minoratio et est qui ab humilitate levavit caput Sir. 20:11
est qui multa redimat modico pretio et restituens ea septuplum Sir. 20:12
exigua dabit et multa inproperabit et apertio oris illius inflammatio est Sir. 20:15
hodie fenerat quis et cras expetit et odibilis homo huiusmodi Sir. 20:16
fatuo non erit amicus et non erit gratia bonis illius Sir. 20:17
qui enim edunt panem illius falsi linguae sunt quotiens et quanti inridebunt eum Sir. 20:18
neque enim quod habendum erat directo sensu distribuit similiter et quod non erat habendum Sir. 20:19
lapsus falsae linguae quasi qui pavimento cadens nam et sic casus malorum festinanter venient Sir. 20:20
est qui vetatur peccare ab inopia et in requie sua stimulabitur Sir. 20:23
est qui perdit animam suam prae confusione et ab inprudenti persona perdet eam personae autem acceptione perdet se Sir. 20:24
est qui prae confusione promittit amico et lucratus est eum inimicum gratis Sir. 20:25
obprobrium nequa in homine mendacium et in ore indisciplinatorum adsidue erit Sir. 20:26
mores hominum mendacium sine honore et confusio illius cum ipso sine intermissione Sir. 20:28
verbum parabolarum sapiens in verbis producet se ipsum et homo prudens placebit magnatis Sir. 20:29
qui operatur terram suam inaltabit acervum fructuum et qui operatur iustitiam ipse exaltabitur qui vero placet magnatis effugiet iniquitatem Sir. 20:30
xenia et dona excaecant oculos iudicum et quasi mutus in ore avertit correptiones eorum Sir. 20:31
sapientia absconsa et thesaurus invisus quae utilitas in utrisque Sir. 20:32
fili peccasti non adicias iterum sed et de pristinis deprecare ut tibi remittatur Sir. 21:1
quasi a facie colubri fuge peccata et si accesseris ad illa suscipient te Sir. 21:2
cataplectatio et iniuriae adnullabunt substantiam sic substantia superbiae eradicabitur Sir. 21:5
deprecatio pauperis ex ore usque ad aures eius veniet et iudicium festinato adveniet illi Sir. 21:6
qui odit correptionem vestigium est peccatoris et qui timet Deum convertet ad cor suum Sir. 21:7
notus a longe potens lingua audaci et sensatus scit labi se ab ipso Sir. 21:8
stuppa collecta synagoga peccantium et consummatio illorum flamma ignis Sir. 21:10
via peccantium conplanata lapidibus et in fine illorum inferi et tenebrae et poena Sir. 21:11
consummatio timoris Dei sapientia et sensus Sir. 21:13
est autem insipientia quae abundat in malo et non est sensus ubi abundat amaritudo Sir. 21:15
scientia sapientis tamquam inundatio abundabit et consilium illius sicut fons vitae permanet Sir. 21:16
cor fatui quasi vas confractum et omnem sapientiam non tenebit Sir. 21:17
verbum sapiens quodcumque audierit scius laudabit et ad se adiciet audivit luxuriosus et displicebit illi et proiciet illud post dorsum suum Sir. 21:18
os prudentis quaeritur in ecclesia et verba illius cogitabunt in cordibus suis Sir. 21:20
tamquam domus exterminata sic fatuo sapientia et scientia insensati inenarrabilia verba Sir. 21:21
conpedes in pedibus stulto doctrina et quasi vincula manuum supra manum dexteram Sir. 21:22
ornamentum aureum prudenti doctrina et quasi brachiale in brachio dextro Sir. 21:24
pes fatui facilis in domum proximi et homo peritus confundetur a persona potentis Sir. 21:25
stultitia hominis audire per ostium et prudens gravabitur contumelia Sir. 21:27
et in ore fatuorum cor illorum et in corde sapientium os illorum Sir. 21:29
susurrio coinquinabit animam suam et in omnibus odietur et qui manserit odiosus erit tacitus et sensatus honorabitur Sir. 21:31
in lapide luteo lapidatus est piger et omnes loquentur super aspernationem illius Sir. 22:1
de stercore boum lapidatus est piger et omnis qui tetigerit eum excutiet manus Sir. 22:2
patrem et virum confundit audax et ab impiis non minorabitur ab utrisque autem inhonorabitur Sir. 22:5
musica in luctu inportuna narratio flagella et doctrina in omni tempore sapientia Sir. 22:6
qui enumerat stulto et in fine dicit quis est hic Sir. 22:9
super mortuum plora defecit enim lux eius et super fatuum plora defecit enim sensus Sir. 22:10
luctus mortui septem dies fatui autem et impii omnes dies vitae illorum Sir. 22:13
cum stulto non multum loquaris et cum insensato ne abieris Sir. 22:14
serva te ab illo ut non molestiam habeas et non coinquinaberis in inpactu illius Sir. 22:15
deflecte ab illo et invenies requiem et non acediaberis in stultitiam illius Sir. 22:16
super plumbum gravabitur et quod illi aliud nomen quam fatuus Sir. 22:17
harenam et salem et massam ferri facilius est portare quam hominem inprudentem et fatuum et impium Sir. 22:18
loramentum ligneum conligatum fundamento aedificii non dissolvetur sic et cor confirmatum in cogitatione consilii Sir. 22:19
sicut pali in excelsis et cementa in inpensa posita contra faciem venti non permanebunt Sir. 22:21
sic et cor timidum in cogitatione stulti contra impetum timoris non resistit Sir. 22:22
sic et cor trepidum in cogitatione fatui omni tempore non metuebit sic et qui in praeceptis Dei permanet semper Sir. 22:23
pungens oculum deducens lacrimas et qui pungit cor proferet sensum Sir. 22:24
mittens lapidem in volatilia deiciet illa sic et qui conviciatur amico dissolvit amicitiam Sir. 22:25
ad amicum et si produxeris gladium non desperes est enim regressus ad amicum Sir. 22:26
si aperuerit os triste non timeas est enim concordatio excepto convicio et inproperio et superbia et mysterii revelatione et plaga dolosa in his omnibus effugiet amicus Sir. 22:27
fidem posside cum proximo in paupertate illius ut et in bonis illius laeteris Sir. 22:28
in tempore tribulationis illius permane illi fidelis ut et in hereditate illius coheres sis Sir. 22:29
ante ignem camini vapor et fumus ignis inaltatur sic et ante sanguinem maledicta et contumeliae et minae Sir. 22:30
amicum salutare non confundaris et a facie illius non me abscondam et si mala mihi evenerint per illum sustineo Sir. 22:31
quis dabit ori meo custodiam et supra labia mea signaculum certum uti ne cadam ab ipsis et lingua mea perdat me Sir. 22:33
Domine pater et dominator vitae meae non relinquas me ne sinas me cadere in illis Sir. 23:1
quis superponet in me in cogitatu meo flagella et in corde meo doctrinam sapientiae ut ignorationibus eorum non parcant mihi et non pareant delicta illorum Sir. 23:2
et adincrescant ignorantiae meae et multiplicentur delicta mea et peccata mea abundent et incidam in conspectu adversariorum et gaudeat inimicus meus Sir. 23:3
Domine pater et Deus vitae meae ne derelinquas me in cogitatu illorum Sir. 23:4
extollentiam oculorum meorum ne dederis mihi et omne desiderium averte a me Sir. 23:5
aufer a me ventris concupiscentias et concubitus concupiscentiae ne adprehendant me et animae inreverenti et infrunitae ne tradas me Sir. 23:6
doctrina oris doctrinam oris audite filii et qui custodierit illam non periet in labiis suis nec scandalizabitur in operibus nequissimis Sir. 23:7
in vanitate sua adprehendetur peccator et superbus et maledicus scandalizabitur in illo Sir. 23:8
nominatio vero Dei non sit adsidua in ore tuo et nominibus sanctorum non admiscearis quoniam non eris inmunis ab eis Sir. 23:10
sicut enim servus interrogatus adsidue a livore non minuetur sic omnis iurans et nominans in toto a peccato non purgabitur Sir. 23:11
vir multum iurans implebitur iniquitate et non discedet a domo illius plaga Sir. 23:12
et si frustraverit delictum ipsius super ipsum erit et si dissimulaverit delinquet dupliciter Sir. 23:13
et si in vacuum iuraverit non iustificabitur replebitur enim retributione domus illius Sir. 23:14
est et alia loquella contraria morti non inveniatur in hereditate Iacob Sir. 23:15
etenim a misericordibus omnia haec auferentur et in delictis non volutabunt Sir. 23:16
memento patris et matris tuae in medio enim magnatorum consistis Sir. 23:18
ne forte obliviscatur te in conspectu illorum et adsiduitate tua infatuatus inproperium patiaris et maluisses non nasci et diem nativitatis tuae maledicas Sir. 23:19
duo genera abundant in peccatis et tertium adducit iram et perditionem Sir. 23:21
et homo nequam in ore carnis suae non desinet donec incendat ignem Sir. 23:23
omnis homo qui transgreditur lectum suum contemnens in animam suam et dicens quis me videt Sir. 23:25
tenebrae circumdant me et parietes cooperiunt me et nemo circumspicit me quem vereor delictorum meorum non memorabitur Altissimus Sir. 23:26
et non intelleget quoniam omnia videt oculus illius quoniam expellit a se timorem Dei huiusmodi hominis timor et oculi hominum timentes illum Sir. 23:27
et non cognovit quoniam oculi Domini multo plus lucidiores super solem circumspicientes omnes vias hominum et profundum abyssi et hominum corda intuentes in absconsas partes Sir. 23:28
Domino enim Deo antequam crearentur omnia sunt agnita sic et post perfectum respicit omnia Sir. 23:29
hic in plateis civitatis vindicabitur quasi pullus equinus fugabitur et ubi non speravit adprehendetur Sir. 23:30
et erit dedecus omnibus quod non intellexerit timorem Dei Sir. 23:31
sic et mulier omnis relinquens virum suum et statuens hereditatem ex alieno matrimonio Sir. 23:32
primo enim in lege Altissimi incredibilis fuit et secundo virum suum dereliquit tertio in adulterio fornicata est et ex alio viro filios statuit sibi Sir. 23:33
haec in ecclesiam adducetur et in filios eius respicietur Sir. 23:34
non tradent filii eius radices et rami eius non dabunt fructum Sir. 23:35
derelinquent in maledictum memoriam illius et dedecus illius non delebitur Sir. 23:36
et agnoscent qui derelicti sunt quoniam nihil melius quam timor Dei et nihil dulcius quam respicere in mandatis Domini Sir. 23:37
et gloria magna est sequi Dominum longitudo enim dierum adsumetur ab eo Sir. 23:38
sapientiae laus sapientia laudabit animam suam et in Deo honorabitur et in medio populi sui gloriabitur Sir. 24:1
et in ecclesiis Altissimi aperiet os suum et in conspectu virtutis illius gloriabitur Sir. 24:2
in medio populo exaltabitur et in plenitudine sancta admirabitur Sir. 24:3
in multitudine electorum habebit laudem et inter benedictos benedicetur dicens Sir. 24:4
ego in caelis feci ut oriretur lumen indeficiens et sicut nebula texi omnem terram Sir. 24:6
ego in altis habitavi et thronus meus in columna nubis Sir. 24:7
gyrum caeli circuivi sola et in profundum abyssi penetravi et in fluctibus maris ambulavi Sir. 24:8
et in omni terra steti et in omni populo Sir. 24:9
et in omni gente primatum habui Sir. 24:10
et omnium excellentium et humilium corda virtute calcavi et in his omnibus requiem quaesivi et in hereditate eius morabor Sir. 24:11
tunc praecepit et dixit mihi creator omnium et qui creavit me requievit in tabernaculo meo Sir. 24:12
et dixit mihi in Iacob inhabita et in Israhel hereditare et in electis meis ede radices Sir. 24:13
ab initio ante saeculum creata sum et usque ad futurum saeculum non desinam et in habitatione sancta coram ipso ministravi Sir. 24:14
et sic in Sion firmata sum et in civitate sanctificata similiter requievi et in Hierusalem potestas mea Sir. 24:15
et radicavi in populo honorificato et in parte Dei mei hereditas illius et in plenitudine sanctorum detentio mea Sir. 24:16
quasi cedrus exaltata sum in Libano et quasi cypressus in monte Sion Sir. 24:17
et quasi palma exaltata sum in Cades et quasi plantatio rosae in Hiericho Sir. 24:18
quasi oliva speciosa in campis et quasi platanus exaltata sum iuxta aquam in plateis Sir. 24:19
sicut cinnamomum et aspaltum aromatizans odorem dedi quasi murra electa dedi suavitatem odoris Sir. 24:20
et quasi storax et galbanus et ungula et gutta et quasi libanus non incisus vaporavi habitationem meam et quasi balsamum non mixtum odor meus Sir. 24:21
ego quasi terebinthus extendi ramos meos et rami mei honoris et gratiae Sir. 24:22
ego quasi vitis fructificavi suavitatem odoris et flores mei fructus honoris et honestatis Sir. 24:23
ego mater pulchrae dilectionis et timoris et agnitionis et sanctae spei Sir. 24:24
in me gratia omnis vitae et veritatis in me omnis spes vitae et virtutis Sir. 24:25
transite ad me omnes qui concupiscitis me et a generationibus meis implemini Sir. 24:26
spiritus enim meus super melle dulcis et hereditas mea super mel et favum Sir. 24:27
qui edunt me adhuc esurient et qui bibunt me adhuc sitient Sir. 24:29
qui audit me non confundetur et qui operantur in me non peccabunt Sir. 24:30
haec omnia liber vitae testamentum Altissimi et agnitio veritatis Sir. 24:32
legem mandavit Moses in praeceptis iustitiarum et hereditatem domui Iacob et Israhel promissionis Sir. 24:33
qui implet quasi Phison sapientiam et sicut Tigris in diebus novorum Sir. 24:35
qui mittit disciplinam sicut lucem et adsistens quasi Geon in die vindemiae Sir. 24:37
qui perficit primus scire ipsam et infirmior non investigavit eam Sir. 24:38
a mari enim abundavit cogitatio eius et consilium illius abysso magna Sir. 24:39
ego quasi tramis aquae inmensae de fluvio ego quasi fluvius Doryx et sicut aquaeductus exivi a paradiso Sir. 24:41
dixi rigabo meum hortum plantationum et inebriabo pratus mei fructum Sir. 24:42
et ecce facta est mihi tramis abundans et fluvius meus propinquavit ad mare Sir. 24:43
quoniam doctrinam quasi antelucanum inlumino omnibus et enarrabo illam usque in longinquo Sir. 24:44
penetrabo inferiores partes terrae et inspiciam omnes dormientes et inluminabo sperantes in Deo Sir. 24:45
adhuc doctrinam quasi prophetiam effundam et relinquam illam quaerentibus sapientiam et non desinam in progenies illorum usque in aevum sanctum Sir. 24:46
in tribus placitum est spiritui meo quae sunt probata coram Deo et hominibus Sir. 25:1
concordia fratrum et amor proximorum et vir et mulier sibi consentientes Sir. 25:2
tres species odivit anima mea et adgravor valde animae illorum Sir. 25:3
pauperem superbum et divitem mendacem et senem fatuum et insensatum Sir. 25:4
in iuventute tua non congregasti et quomodo invenies eam in senectute tua Sir. 25:5
quam speciosum canitiae iudicium et presbyteris cognoscere consilium Sir. 25:6
quam speciosa veteranis sapientia et gloriosis intellectus et consilium Sir. 25:7
corona senum multa peritia et gloria illorum timor Dei Sir. 25:8
novem insuspicabilia cordis magnificavi et decimum dicam in lingua hominibus Sir. 25:9
homo qui iucundatur in filiis vivens et videns subversionem inimicorum Sir. 25:10
beatus qui inhabitat cum muliere sensata et qui in lingua sua non est lapsus et qui non servivit indignis se Sir. 25:11
beatus qui invenit amicum verum et qui enarrat iustitiam auri audienti Sir. 25:12
quam magnus qui invenit sapientiam et scientiam sed non est super timentem Deum Sir. 25:13
omnis plaga tristitia cordis est et omnis malitia nequitia mulieris est Sir. 25:17
et omnem plagam et non plagam videbit cordis Sir. 25:18
et omnem nequitiam et non nequitiam mulieris Sir. 25:19
et omnem obductum et non obductum odientium Sir. 25:20
et omnem vindictam et non vindictam inimicorum Sir. 25:21
et non est ira super iram inimici commorari leoni et draconi placebit quam habitare cum muliere nequa Sir. 25:23
nequitia mulieris inmutat faciem eius et obcaecabit vultum suum tamquam ursus et quasi saccum ostendit in medio proximorum eius Sir. 25:24
et audiens suspirabit modicum Sir. 25:25
ne respicias in mulieris speciem et non concupiscas mulierem in specie Sir. 25:28
mulieris ira et inreverentia et confusio magna Sir. 25:29
cor humile et facies tristis et plaga mortis mulier nequa Sir. 25:31
manus debiles et genua dissoluta mulier quae non beatificat virum suum Sir. 25:32
a muliere initium factum est peccati et per illam omnes morimur Sir. 25:33
si non ambulaverit ad manum tuam et confundet te in conspectu inimicorum Sir. 25:35
mulier fortis oblectat virum suum et annos vitae illius in pace implebit Sir. 26:2
divitis autem et pauperis cor bonum in omni tempore vultus illorum hilaris Sir. 26:4
a tribus timuit cor meum et in quarto facies mea metuit Sir. 26:5
delatura civitatis et collectio populi Sir. 26:6
et calumniam mendacem super mortem omnia gravia Sir. 26:7
dolor cordis et luctus mulier zelotypa Sir. 26:8
sicut boum iugum quod movetur ita et mulierem nequam qui tenet illam quasi qui adprehendat scorpionem Sir. 26:10
mulier ebriosa ira magna et contumelia et turpitudo illius non contegetur Sir. 26:11
fornicatio mulieris in extollentia oculorum et in palpebris illius agnoscetur Sir. 26:12
ab omni inreverentia oculis cave et ne mireris si te neglexerit Sir. 26:14
sicut viator sitiens ad fontem os aperiet et ab omni aqua proxima bibet et contra omnem palum sedebit et contra omnem sagittam aperiet faretram donec deficiat Sir. 26:15
gratia mulieris sedulae delectabit virum suum et ossa illius inpinguabit Sir. 26:16
mulier sensata et tacita non est inmutatio eruditae animae Sir. 26:18
gratia super gratiam mulier sancta et pudorata Sir. 26:19
lucerna splendens super candelabrum sanctum et species faciei super aetatem stabilem Sir. 26:22
columnae aureae super bases argenteas et pedes firmi super plantas stabilis mulieris Sir. 26:23
fundamenta aeterna super petram solidam et mandata Dei in corde mulieris sanctae Sir. 26:24
in duobus contristatum est cor meum et in tertio iracundia mihi advenit Sir. 26:25
vir bellator deficiens per inopiam et vir sensatus contemptus Sir. 26:26
et qui transgreditur a iustitia ad peccatum Deus paravit eum ad rompheam Sir. 26:27
duae species difficiles et periculosae mihi apparuerunt difficile exuitur negotians a neglegentia et non iustificabitur caupo a peccatis labiae Sir. 26:28
propter inopiam multi deliquerunt et qui quaerit locupletari avertit oculum suum Sir. 27:1
si in medio conpaginis lapidum palus figitur sic et inter medium venditionis et emptionis angustabitur peccatis Sir. 27:2
vasa figuli probat fornax et homines iustos temptatio tribulationis Sir. 27:6
si sequaris iustitiam adprehendes illam et indues quasi poderem honoris et inhabitabis cum ea et proteget te in sempiternum et in die agnitionis invenies firmamentum Sir. 27:9
volatilia ad sibi similia conveniunt et veritas ad eos qui operantur illam revertetur Sir. 27:10
narratio peccantium odiosa et risus illorum delictis peccati Sir. 27:14
loquella multum iurans horripilationem capiti statuet et inreverentia ipsius obturatio aurium Sir. 27:15
effusio sanguinis in rixa superborum et maledictio illorum auditus gravis Sir. 27:16
qui denudat arcana amici perdet fidem et non inveniet amicum ad animum suum Sir. 27:17
dilige proximum et coniungere fide cum illo Sir. 27:18
et sicut qui dimittit avem de manu sua sic reliquisti proximum tuum et non eum capies Sir. 27:21
conligare et maledicti est concordatio Sir. 27:23
annuens oculo fabricat iniqua et nemo eum abiciet Sir. 27:25
in conspectu oculorum tuorum condulcabit os tuum et super sermones tuos admirabitur novissime autem pervertet os suum et in verbis tuis dabit scandalum Sir. 27:26
multa audivi et non coaequavi ei et Dominus odiet illum Sir. 27:27
qui in altum mittit lapidem super caput eius cadet et plaga dolosi dividet vulnera Sir. 27:28
et qui foveam fodit in illam decidet et qui statuit lapidem proximo offendet in eo et qui laqueum alio peribit in illo Sir. 27:29
facienti nequissimum super ipsum devolvetur et non agnoscet unde adveniat illi Sir. 27:30
inlusio et inproperium superborum et vindicta sicut leo insidiabitur illi Sir. 27:31
ira et furor utraque execrabilia et vir peccator continens erit illorum Sir. 27:33
qui vindicari vult a Deo inveniet vindictam et peccata illius servans servabit Sir. 28:1
relinque proximo tuo nocenti te et tunc deprecanti tibi peccata solventur Sir. 28:2
homo homini servat iram et a Deo quaerit medellam Sir. 28:3
et in hominem similem sibi non habet misericordiam et de peccatis suis deprecatur Sir. 28:4
ipse dum caro sit reservat iram et propitiationem petit a Deo quis exorabit pro delictis illius Sir. 28:5
memento novissimorum et desine inimicari Sir. 28:6
tabitudo enim et mors inminet in mandatis Sir. 28:7
memorare timorem Dei et non irascaris proximo Sir. 28:8
memorare testamenti Altissimi et despice ignorantiam proximi Sir. 28:9
abstine te a lite et minues peccata Sir. 28:10
homo enim iracundus incendit litem et vir peccator turbabit amicos et in medium pacem habentium inmittit inimicitiam Sir. 28:11
secundum enim ligna silvae sic ignis exardescit et secundum virtutem hominis iracundia illius erit et secundum substantiam suam exaltabit iram suam Sir. 28:12
certamen festinatum incendit ignem et lis festinans effundit sanguinem et lingua testificans adducit mortem Sir. 28:13
si sufflaveris quasi ignis exardebit et si expueris super illam extinguetur utraque ex ore proficiscuntur Sir. 28:14
susurrio et bilinguis maledictus multos enim turbavit pacem habentes Sir. 28:15
lingua tertia multos commovit et dispersit illos a gente in gentem Sir. 28:16
civitates muratas divitum destruxit et domos magnatorum effodit Sir. 28:17
virtutes populorum concidit et gentes fortes dissolvit Sir. 28:18
lingua tertia mulieres viritas eiecit et privavit illas laboribus suis Sir. 28:19
beatus qui tectus est a lingua nequa qui in iracundia illius non transivit et qui non adtraxit iugum eius et in vinculis illius non est ligatus Sir. 28:23
iugum enim illius iugum ferreum est et vinculum illius vinculum aereum est Sir. 28:24
mors illius mors nequissima et utilis potius inferus quam illa Sir. 28:25
perseverantia illius non permanebit sed obtinebit vias iniustorum et in flamma sua non conburet iustos Sir. 28:26
qui derelinquunt Deum incident in illam et exardebit in illis et non extinguetur et inmittetur in illos quasi leo et quasi pardus laedebit illos Sir. 28:27
sepi aures tuas spinis et noli audire linguam nequam et ori tuo facito ostia et seras Sir. 28:28
aurum tuum et argentum confla et verbis tuis facito stateram et frenos ori tuo rectos Sir. 28:29
et adtende ne forte labaris in lingua et cadas in conspectu inimicorum insidiantium tibi et sit casus tuus insanabilis in mortem Sir. 28:30
de fenore qui facit misericordiam fenerat proximum et qui praevalet manu mandata servat Sir. 29:1
fenera proximum tibi in tempore necessitatis illius et iterum redde proximo in tempore suo Sir. 29:2
confirma verbum et fideliter age cum illo et in omni tempore invenies quod tibi necessarium est Sir. 29:3
multi quasi inventionem aestimaverunt fenus et praestiterunt molestiam his qui se adiuvaverunt Sir. 29:4
donec accipiant osculantur manum dantis et in promissionibus humiliant vocem suam Sir. 29:5
et in tempore redditionis postulabit tempus et loquetur verba acediae et murmurationum et tempus causabitur Sir. 29:6
si autem potuerit reddere aversatus solide vix reddet dimidium et conputabit illud quasi inventionem Sir. 29:7
sin autem fraudavit illum pecunia sua et possidebit illum inimicum gratis Sir. 29:8
et convicia et maledicta reddet illi et pro honore et beneficio reddet illi contumeliam Sir. 29:9
verumtamen super humilem animo fortior esto et pro elemosyna non trahas illum Sir. 29:11
propter mandatum adsume pauperem et propter inopiam eius ne dimittas illum vacuum Sir. 29:12
perde pecuniam pro fratre et amico et non abscondas illam sub lapide in perditionem Sir. 29:13
pone thesaurum tuum in praeceptis Altissimi et proderit tibi magis quam aurum Sir. 29:14
conclude elemosynam in corde pauperis et haec pro te exorabit ab omni malo Sir. 29:15
super scutum potentis et super lanceam Sir. 29:16
vir bonus fidem facit proximo suo et qui perdiderit confusionem derelinquet sibi Sir. 29:18
repromissorem fugit peccator et inmundus Sir. 29:20
bona repromissoris sibi adscribit peccator et ingratus sensu derelinquet liberantem se Sir. 29:21
vir repromittit de proximo suo et cum perdiderit reverentiam relinquetur ab eo Sir. 29:22
repromissio nequissima multos perdidit dirigentes et commovit illos quasi fluctus maris Sir. 29:23
viros potentes gyrans migrare fecit et vagati sunt in gentibus alienis Sir. 29:24
peccator transgrediens mandata Domini incidet in promissionem nequa et qui conatur multa agere incidet in iudicium Sir. 29:25
recupera proximum secundum virtutem tuam et adtende tibi ne incidas Sir. 29:26
initium vitae aqua et panis et vestimentum et domus protegens turpitudinem Sir. 29:27
super minimum et magnum placeat tibi et inproperium peregrinationis non audies Sir. 29:29
vita nequa hospitandi de domo in domum et ubi hospitabitur non fiducialiter aget nec aperiet os Sir. 29:30
hospitabit et pascet et potabit ingratos et ad haec amara audiet Sir. 29:31
transi hospes et orna mensam et quae in manu habes ciba ceteros Sir. 29:32
gravia haec homini habenti sensum correptio domus et inproperium feneratoris Sir. 29:34
qui docet filium suum laudabitur in illo et in medio domesticorum in illo gloriabitur Sir. 30:2
qui docet filium suum in zelum mittit inimicum et in medio amicorum gloriabitur in illo Sir. 30:3
mortuus est pater illius et quasi non est mortuus similem enim reliquit sibi post se Sir. 30:4
in vita ipsius vidit et laetatus est in illo in obitu illius non est contristatus nec confusus est coram inimicis Sir. 30:5
reliquit enim defensorem domus et amicis reddentem gratiam Sir. 30:6
pro animabus filiorum conligabit vulnera sua et super omnem vocem turbabuntur viscera eius Sir. 30:7
equus indomitus evadit durus et filius remissus evadit praeceps Sir. 30:8
lacta filium et paventem te faciet lude cum eo et contristabit te Sir. 30:9
non conrideas illi ne doleas et in novissimo obstupescent dentes tui Sir. 30:10
non des illi potestatem in iuventute et ne despicias cogitatus illius Sir. 30:11
curva cervicem eius in iuventute et tunde latera illius dum infans est ne forte induret et non credat tibi et erit tibi dolor animae Sir. 30:12
doce filium tuum et operare in illum ne in turpitudinem illius offendas Sir. 30:13
melior est pauper sanus et fortis viribus quam dives inbecillis et flagellatus malitia Sir. 30:14
salus animae in sanctitate iustitiae et melior omni auro et argento et corpus validum quam census inmensus Sir. 30:15
non est census super censum salutis corporis et non est oblectatio super cordis gaudium Sir. 30:16
melior est mors quam vita amara et requies aeterna quam languor perseverans Sir. 30:17
sic qui effugatur a Domino et portans mercedes iniquitatis Sir. 30:20
videns oculis et ingemescens sicut spado conplectens virginem et suspirans Sir. 30:21
tristitiam non des animae tuae et non adfligas temet ipsum in consilio tuo Sir. 30:22
iucunditas cordis haec est vita hominis et thesaurus sine defectione sanctitatis et exultatio viri est longevitas Sir. 30:23
miserere animae tuae placens Deo et contine et congrega cor tuum in sanctitate eius et tristitiam longe expelle a te Sir. 30:24
multos enim occidit tristitia et non est utilitas in illa Sir. 30:25
zelus et iracundia minuit dies et ante tempus senectam adducit cogitatus Sir. 30:26
vigilia honestatis tabefacit carnes et cogitatus illius auferet somnum Sir. 31:1
cogitatus praesentiae avertit sensum et infirmitas gravis sobriam facit animam Sir. 31:2
laboravit dives in congregatione substantiae et in requie sua replebitur bonorum suorum Sir. 31:3
laboravit pauper in diminutione victus et in fine inops fit Sir. 31:4
qui aurum diligit non iustificabitur et qui insequitur consumptionem replebitur ex ea Sir. 31:5
multi dati sunt in auri casus et facta est in facie ipsius perditio illorum Sir. 31:6
lignum offensionis est aurum sacrificantium vae illis qui sectantur illud et omnis inprudens deperiet in illo Sir. 31:7
beatus dives qui inventus est sine macula et qui post aurum non abiit nec speravit in pecunia et thesauris Sir. 31:8
quis est hic et laudabimus eum fecit enim mirabilia in vita sua Sir. 31:9
quis probatus est in illo et perfectus est et erit illi in gloria aeterna qui potuit transgredi et non est transgressus et facere mala et non fecit Sir. 31:10
ideo stabilita sunt bona illius in Deo et elemosynas illius enarrabit ecclesia sanctorum Sir. 31:11
ne extendas manum tuam prior et invidia contaminatus obrubescas Sir. 31:16
utere quasi homo frugi quae tibi adponuntur et non cum manducas multum odio habearis Sir. 31:19
cessa prior causa disciplinae et noli nimius esse ne forte offendas Sir. 31:20
et si in medio multorum sedisti prior illis non extendas manum tuam nec prior poscas bibere Sir. 31:21
quam sufficiens est homini erudito vinum exiguum et in dormiendo non laborabis ab illo et non senties dolorem Sir. 31:22
vigilia et cholera et tortura viro infrunito Sir. 31:23
somnus sanitatis in homine parco dormiet usque in mane et anima illius cum ipso delectabitur Sir. 31:24
et si coactus fueris in edendo multum surge e medio et vome et refrigerabit te et non adduces corpori tuo infirmitates Sir. 31:25
audi me fili et ne spernas me et in novissimo invenies mea verba Sir. 31:26
in omnibus operibus tuis esto velox et omnis infirmitas non occurret tibi Sir. 31:27
splendidum in panibus benedicent labia multorum et testimonium veritatis illius fidele Sir. 31:28
in nequissimo pane murmurabit civitas et testimonium nequitiae illius verum est Sir. 31:29
exultatio animae et cordis vinum moderate potatum Sir. 31:36
sanitas est et corpori et animae Sir. 31:37
vinum multum potatum inritationem et iram et ruinas multas facit Sir. 31:38
ebrietatis animositas inprudentis offensio minorans virtutem et faciens vulnera Sir. 31:40
in convivio vini non arguas proximum et non despicias eum in iucunditate illius Sir. 31:41
verba inproperii non dicas illi et non premas illum in repetendo Sir. 31:42
curam illorum habe et sic conside et omni cura tua explicita recumbe Sir. 32:2
ut laeteris propter illos et ornamentum gratiae accipias coronam et dignationem consequaris conrogationis Sir. 32:3
primum verbum diligenti scientiam et non inpedias musica Sir. 32:5
ubi auditus est non effundas sermonem et inportune noli extolli in sapientia tua Sir. 32:6
gemmula carbunculi in ornamento auri et conparatio musicorum in convivio vini Sir. 32:7
sicut in fabricatione auri signum est zmaragdi sic numerus musicorum in iucundo et moderato vino Sir. 32:8
audi tacens et pro reverentia accedet tibi bona gratia Sir. 32:9
in multis esto quasi inscius et audi tacens simul et quaerens Sir. 32:12
in medio magnatorum non praesumas et ubi sunt senes non multum loquaris Sir. 32:13
ante grandinem praeibit coruscatio et pro reverentia accedet tibi bona gratia Sir. 32:14
et hora surgendi non te trices praecurre autem prior in domum tuam et illic avocare et illic lude Sir. 32:15
et age conceptiones tuas et non in delictis et verbo superbo Sir. 32:16
et super his omnibus benedicito Dominum qui fecit te et inebriantem te ab omnibus bonis suis Sir. 32:17
qui timet Deum excipiet doctrinam eius et qui vigilaverint ad illum invenient benedictionem Sir. 32:18
qui quaerit legem replebitur ab ea et qui insidiose agit scandalizabitur in ea Sir. 32:19
qui timent Dominum invenient iudicium iustum et iustitias quasi lucem accendent Sir. 32:20
peccator homo devitabit correptionem et secundum voluntatem suam inveniet conparationem Sir. 32:21
vir consilii non disperiet intellegentia alienus et superbus non pertimescit timorem Sir. 32:22
etiam postquam fecit cum eo sine consilio et suis insectationibus arguetur Sir. 32:23
fili sine consilio nihil facias et post factum non paeniteberis Sir. 32:24
in via ruinae non eas et non offendes in lapides ne credas te viae laboriosae ne ponas animae tuae scandalum Sir. 32:25
et a filiis tuis cave et a domesticis tuis adtende Sir. 32:26
qui credit Deo adtendit mandatis et qui confident in illo non minorabuntur Sir. 32:28
timenti Dominum non occurrent mala sed in temptatione Deus illum conservat et liberabit a malis Sir. 33:1
sapiens non odit mandata et iustitias et non inludetur quasi in procella navis Sir. 33:2
homo sensatus credit legi Dei et lex illi fidelis Sir. 33:3
qui interrogationem manifestat parabit verbum et sic deprecatus exaudietur et conservabit disciplinam et tunc respondebit Sir. 33:4
praecordia fatui quasi rota carri et quasi axis versatilis cogitatus illius Sir. 33:5
quare dies diem superat et iterum lux lucem et annus annum a sole Sir. 33:7
a Domini scientia separati sunt facto sole et praeceptum custodiente Sir. 33:8
et inmutavit tempora et dies festos ipsorum et in illis dies festos celebraverunt ad horam Sir. 33:9
ex ipsis exaltavit et magnificavit Deus et ex ipsis posuit in numerum dierum et homines omnes de solo et ex terra unde creatus est Adam Sir. 33:10
in multitudine disciplinae Domini separavit eos et inmutavit vias eorum Sir. 33:11
et ex ipsis benedixit et exaltavit et ex ipsis sanctificavit et ad se adplicavit et ex ipsis maledixit et humiliavit et convertit illos a separatione ipsorum Sir. 33:12
quasi lutum figuli in manus ipsius plasmare illud et disponere Sir. 33:13
contra malum bonum est et contra mortem vita sic et contra virum iustum peccator et sic intuere in omnia opera Altissimi duo duo unum contra unum Sir. 33:15
et ego novissimus vigilavi et quasi qui colligit acinos post vindemiatores Sir. 33:16
in benedictione Dei et ipse speravi et quasi qui vindemiat replevi torcular Sir. 33:17
audite me magnati et omnes populi et rectores ecclesiae auribus percipite Sir. 33:19
filio et mulieri fratri et amico non des potestatem super te in vita tua non dederis alio possessionem tuam ne forte paeniteat te et depreceris pro illis Sir. 33:20
dum adhuc superes et adspiras non inmutabit te omnis caro Sir. 33:21
ne dederis maculam in gloriam tuam in die consummationis dierum vitae tuae et in tempore exitus tui distribue hereditatem tuam Sir. 33:24
cibaria et virga et onus asino panis et disciplina et opus servo Sir. 33:25
operatur in disciplina et quaerit requiescere laxa manus illi et quaerit libertatem Sir. 33:26
iugum et lorum curvant collum durum et servum inclinant operationes adsiduae Sir. 33:27
servo malivolo tortura et conpedes mitte illum in operatione ne vacet Sir. 33:28
in opera constitue eum sic enim condecet illi quod si non obaudierit grava illum conpedibus et non amplifices super omnem carnem verum sine iudicio nihil facias grave Sir. 33:30
et extollens discesserit quem quaeres et in qua via quaeras illum nescis Sir. 33:33
vana spes et mendacium insensato viro et somnia extollunt inprudentes Sir. 34:1
quasi qui adprehendit umbram et persequitur ventum sic et qui adtendit ad visa mendacia Sir. 34:2
ab inmundo quid mundabitur et a mendace quid verum dicetur Sir. 34:4
divinatio erroris et auguria mendacia et somnia malefacientium vanitas est Sir. 34:5
et sicut parturientis cor tuum fantasiam patitur nisi ab Altissimo fuerit emissa visitatio ne dederis in illis cor tuum Sir. 34:6
multos enim errare fecerunt somnia et exciderunt sperantes in illis Sir. 34:7
sine mendacio consummabitur verbum et sapientia in ore fidelis conplanabitur Sir. 34:8
qui non temptatus est quid scit vir in multis expertus cogitavit multa et qui multa didicit enarrabit intellectum Sir. 34:9
multa vidi errando et plurimas verborum consuetudines Sir. 34:12
aliquotiens usque ad mortem periclitatus sum horum causa et liberatus sum gratia Dei Sir. 34:13
spiritus timentium Deum quaeretur et in respectu illius benedicentur Sir. 34:14
spes enim illorum in salvantem illos et oculi Dei in diligentes se Sir. 34:15
qui timet Dominum nihil trepidabit et non pavebit quoniam ipse est spes eius Sir. 34:16
ad quem respicit et quis est fortitudo eius Sir. 34:18
oculi Domini super timentes eum protector potentiae firmamentum virtutis tegimen ardoris et umbraculum meridiani Sir. 34:19
et precatio offensionis et adiutorium casus exaltans animam et inluminans oculos dans sanitatem vitam et benedictionem Sir. 34:20
immolans ex iniquo oblatio est maculata et non sunt beneplacitae subsannationes iniustorum Sir. 34:21
Dominus solus sustinentibus se in via veritatis et iustitiae Sir. 34:22
qui effundit sanguinem et qui fraudem facit mercedem mercennario Sir. 34:27
unus aedificans et unus destruens quid prodest illis nisi labor Sir. 34:28
unus orans et unus maledicens cuius vocem exaudiet Deus Sir. 34:29
qui baptizatur a mortuo et iterum tangit illum quid proficit lavatione illius Sir. 34:30
sic homo qui ieiunat in peccatis suis et iterum eadem faciens quid proficit humiliando se orationem illius quis exaudiet Sir. 34:31
sacrificium salutare adtendere mandatis et discedere ab omni iniquitate Sir. 35:2
et deprecatio recedere ab iniustitia Sir. 35:3
oblatio iusti inpinguat altare et odor suavitatis est in conspectu Altissimi Sir. 35:8
sacrificium iusti acceptum est et memoriam eius non obliviscetur Dominus Sir. 35:9
bono animo gloriam redde Deo et non minuas primitias manuum tuarum Sir. 35:10
in omni dato hilarem fac vultum tuum et in exultatione sanctifica decimas tuas Sir. 35:11
da Altissimo secundum datum eius et in bono oculo ad inventionem fac manuum tuarum Sir. 35:12
quoniam Dominus retribuens est et septies tantum reddet tibi Sir. 35:13
et noli inspicere sacrificium iniustum quoniam Dominus iudex est et non est apud illum gloria personae Sir. 35:15
non accipiet Dominus personam in pauperem et precationem laesi exaudiet Sir. 35:16
nonne lacrima ad maxillam descendit et exclamatio Sir. 35:18
a maxilla ascendit et Dominus exauditor delectans in illis Sir. 35:19
qui adorat Deum in oblectatione suscipietur et precatio illius usque ad nubes propinquabit Sir. 35:20
oratio humiliantis se nubes penetrabit et donec propinquet non conrogabitur et non discedet donec aspiciat Altissimus Sir. 35:21
et Dominus non longinquabit sed iudicabit iustos et faciet iudicium et Fortissimus non habebit in illis patientiam ut contribulet dorsum ipsorum Sir. 35:22
et gentibus reddet vindictam donec tollat plenitudinem superborum et sceptra iniquorum contribulet Sir. 35:23
donec reddat hominibus secundum actus suos et secundum opera Adae et secundum praesumptionem illius Sir. 35:24
donec iudicet iudicium plebis suae et oblectabit iustos misericordia sua Sir. 35:25
miserere nostri Deus omnium et respice nos et ostende nobis lucem miserationum tuarum Sir. 36:1
et inmitte timorem tuum super gentes quae non exquisierunt te et cognoscant quia non est Deus nisi tu ut enarrent magnalia tua Sir. 36:2
ut cognoscant te sicut et nos agnovimus quoniam non est Deus praeter te Domine Sir. 36:5
innova signa et inmuta mirabilia Sir. 36:6
glorifica manum et brachium dextrum Sir. 36:7
excita furorem et effunde iram Sir. 36:8
extolle adversarium et adflige inimicum Sir. 36:9
festina tempus et memento finis ut enarrent mirabilia tua Sir. 36:10
in ira flammae devoretur qui salvatur et qui pessimant plebem tuam inveniant perditionem Sir. 36:11
congrega omnes tribus Iacob et cognoscant quia non est Deus nisi tu ut enarrent magnalia tua et hereditabis eos sicut ab initio Sir. 36:13
miserere plebi tuae super quam invocatum est nomen tuum et Israhel quem coaequasti primogenito tuo Sir. 36:14
reple Sion inenarrabilibus verbis tuis et gloria tua populum tuum Sir. 36:16
da testimonium quia ab initio creaturae tuae sunt et suscita precationes quas locuti sunt in nomine tuo prophetae priores Sir. 36:17
da mercedem sustinentibus te ut prophetae tui fideles inveniantur et exaudi orationes servorum tuorum Sir. 36:18
secundum benedictionem Aaron de populo tuo et dirige nos in via iustitiae et sciant omnes qui inhabitant terram quia tu es Deus conspector saeculorum Sir. 36:19
omnem escam manducabit venter et est cibus cibo melior Sir. 36:20
fauces contingit cibum ferae et cor sensatum verba mendacia Sir. 36:21
cor pravum dabit tristitiam et homo peritus resistet illi Sir. 36:22
omnem masculum excipiet mulier et est filia melior filiae Sir. 36:23
species mulieris exhilarat faciem viri sui et super omnem concupiscentiam hominis superducit desiderium Sir. 36:24
si est lingua curationis et mitigationis misericordiae non est vir illius contra filios hominum Sir. 36:25
qui possidet mulierem inchoat possessionem adiutorium contra illum est et columna ut requies Sir. 36:26
ubi non est sepis diripietur possessio et ubi non est mulier gemescit egens Sir. 36:27
cui credit qui non habet nidum et deflectens ubicumque obscuraverit quasi succinctus latro exiliens de civitate in civitatem Sir. 36:28
omnis amicus dicet et ego amicitiam copulavi sed est amicus solo nomine amicus nonne tristitia inest usque ad mortem Sir. 37:1
sodalis autem et amicus ad inimicitiam convertentur Sir. 37:2
o praesumptio nequissima unde creata es cooperire aridam malitiam et dolositatem illius Sir. 37:3
sodalis amico coniucundatur in oblectatione et in tempore tribulationis adversarius erit Sir. 37:4
sodalis amico condolet causa ventris et contra hostem accipiet scutum Sir. 37:5
non obliviscaris amici tui in animo tuo et non inmemor sis illius in operibus tuis Sir. 37:6
noli consiliari cum socero tuo et a zelantibus te absconde consilium Sir. 37:7
a consiliario serva animam tuam prius scito quae sit illius necessitas et ipse enim animo suo cogitabit Sir. 37:9
ne forte mittat sudem in terram et dicat tibi Sir. 37:10
bona est via tua et stet e contrario videre quid tibi eveniat Sir. 37:11
cum viro inreligioso tracta de sanctitate et cum iniusto de iustitia et cum muliere de ea quae aemulatur cum timido de bello cum negotiatore de traiecticio cum emptore de venditione cum viro livido de gratiis agendis Sir. 37:12
et cor boni consilii statue non est enim tibi aliud pluris illo Sir. 37:17
et in his omnibus deprecare Altissimum ut dirigat in veritate viam tuam Sir. 37:19
ante omnem operam verbum verax praecedat te et ante omnem actum consilium stabile Sir. 37:20
verbum nequa inmutabit cor quattuor partes oriuntur bonum et malum vita et mors et dominatrix illorum est adsidua lingua Sir. 37:21
vir peritus multos erudivit et animae suae suavis est Sir. 37:22
est sapiens animae suae sapiens et fructus sensus illius laudabilis Sir. 37:25
vir sapiens plebem suam erudit et fructus sensus eius fideles sunt Sir. 37:26
vir sapiens implebitur benedictione et videntes illum laudabunt Sir. 37:27
sapiens in populo hereditabit honorem et nomen illius erit vivens in aeternum Sir. 37:29
fili in vita tua tempta animam tuam et si fuerit nequam non des illi potestatem Sir. 37:30
non enim omnia omnibus expediunt et non omni animae omne genus placet Sir. 37:31
noli avidus esse in omni epulatione et non te effundas super omnem escam Sir. 37:32
in multis enim escis erit infirmitas et aplestia adpropinquabit usque ad cholera Sir. 37:33
a Deo est omnis medella et a rege accipiet dationem Sir. 38:2
disciplina medici exaltabit caput illius et in conspectu magnatorum conlaudabitur Sir. 38:3
Altissimus creavit de terra medicinam et vir prudens non abhorrebit illi Sir. 38:4
ad agnitionem hominum virtutis illorum et dedit homini scientiam Altissimus honorari in mirabilibus suis Sir. 38:6
in his curans mitigavit dolorem et unguentarius facit pigmentum suavitatis et unctiones conficiet suavitatis et non consummabuntur opera eius Sir. 38:7
fili in tua infirmitate non despicias sed ora ad Dominum et ipse curabit te Sir. 38:9
averte a delicto et dirige manus et ab omni delicto munda cor tuum Sir. 38:10
da suavitatem et memoriam similaginis et inpingua oblationem et da locum medico Sir. 38:11
etenim illum Dominus creavit et non discedat a te quoniam opera eius sunt necessaria Sir. 38:12
ipsi vero Dominum deprecabuntur ut dirigat requiem eorum et sanitatem propter conversationem illorum Sir. 38:14
fili in mortuum produc lacrimas et quasi dira passus incipe plorare et secundum iudicium contine corpus illius et non despicias sepulturam illius Sir. 38:16
propter delaturam amare fer luctum illius uno die et consolare propter tristitiam Sir. 38:17
a tristitia enim festinat mors et cooperiet virtutem et tristitia cordis flectet cervicem Sir. 38:19
in abductione permanet tristitia et substantia inopis secundum cor eius Sir. 38:20
non dederis in tristitia cor tuum sed repelle eam a te et memento novissimorum Sir. 38:21
noli oblivisci neque enim est conversio et huic nihil proderis et te ipsum pessimabis Sir. 38:22
memor esto iudicii mei sic enim erit et tuum mihi heri et tibi hodie Sir. 38:23
in requie mortui requiescere fac memoriam eius et consolare illum in exitu spiritus sui Sir. 38:24
sapientiam scribe in tempore vacuitatis et qui minoratur actu sapientiam percipiet qua sapientia replebitur Sir. 38:25
qui tenet aratrum et non gloriatur in iaculo stimulo boves agit et conversatur in operibus eorum et narratio eius in filiis taurorum Sir. 38:26
cor suum dabit ad versandos sulcos et vigilia eius in sagina vaccarum Sir. 38:27
sic omnis faber et architectus qui noctem tamquam diem transigit qui sculpit signacula sculptilia et adsiduitas eius variat picturam cor suum dabit in similitudinem picturae et vigilia sua perficit opus Sir. 38:28
sic faber ferrarius sedens iuxta incudem et considerans opus ferri vapor ignis uret carnes eius et in calore fornacis concertatur Sir. 38:29
vox mallei innovabit aurem eius et contra similitudinem vasi oculi eius Sir. 38:30
cor suum dabit in consummationem operum et vigilia sua ornabit in consummatione Sir. 38:31
sic figulus sedens ad opus suum convertens pedibus suis rotam qui in sollicitudine positus est semper propter opus suum et innumera est omnis operatio eius Sir. 38:32
in brachio suo formabit lutum et ante pedes suos curvabit virtutem suam Sir. 38:33
cor suum dabit ut consummet linitionem et vigilia sua mundabit fornacem Sir. 38:34
omnes hi in manibus suis speraverunt et unusquisque in arte sua sapiens est Sir. 38:35
et non inhabitabunt nec inambulabunt et in ecclesiam non transilient Sir. 38:37
super sellam iudicis non sedebunt et testamentum iudicii non intellegent neque palam facient disciplinam et iudicium et in parabolis non invenientur Sir. 38:38
sed creaturam aevi confirmabunt et deprecatio illorum in operatione artis adcommodantes animam suam et conquirentes in lege Altissimi Sir. 38:39
sapientiam omnium antiquorum exquiret et in prophetiis vacabit Sir. 39:1
narrationem virorum nominatorum conservabit et in versutias parabolarum simul introibit Sir. 39:2
occulta proverbiorum exquiret et in absconditis parabolarum conversabitur Sir. 39:3
in medio magnatorum ministrabit et in conspectu praesidis apparebit Sir. 39:4
in terram alienarum gentium pertransiet bona enim et mala in hominibus temptavit Sir. 39:5
cor suum tradet ad vigilandum diluculo ad Dominum qui fecit illum et in conspectu Altissimi deprecabitur Sir. 39:6
aperiet os suum in oratione et pro delictis suis deprecabitur Sir. 39:7
et ipse tamquam imbres mittet eloquia sapientiae suae et in oratione confitebitur Domino Sir. 39:9
ipse diriget consilium eius et disciplinam et in absconditis suis consiliabitur Sir. 39:10
ipse palam faciet disciplinam doctrinae suae et in lege testamenti Domini gloriabitur Sir. 39:11
conlaudabunt multi sapientiam eius et usque in saeculum non delebitur Sir. 39:12
non recedet memoria eius et nomen eius requiretur a generatione in generationem Sir. 39:13
sapientiam eius enarrabunt gentes et laudem eius nuntiabit ecclesia Sir. 39:14
si inmanserit nomen derelinquet mille et si requieverit proderit illi Sir. 39:15
in voce dicit obaudite me divini fructus et quasi rosa plantata super rivum aquarum fructificate Sir. 39:17
florete flores quasi lilium date odorem et frondete in gratiam et conlaudate canticum et benedicite Dominum in operibus suis Sir. 39:19
date nomini eius magnificentiam et confitemini illi in voce labiorum vestrorum in canticis labiorum et cinyris et sic dicetis in confessione Sir. 39:20
in verbo eius stetit aqua sicut congeries et in sermone oris eius sicut exceptoria aquarum Sir. 39:22
quoniam in praecepto ipsius placor fit et non est minoratio in salute illius Sir. 39:23
opera omnis carnis coram illo et non est quicquam absconditum ab oculis eius Sir. 39:24
a saeculo usque in saeculum respicit et nihil est mirabile in conspectu eius Sir. 39:25
et quomodo cataclysmus aridam inebriavit sic ira ipsius gentes quae non exquisierunt eum hereditabit Sir. 39:28
quomodo convertit aquas et siccata est terra et viae illius viis illorum directae sunt sic peccatoribus offensiones in ira eius Sir. 39:29
bona bonis creata sunt ab initio sic nequissimis bona et mala Sir. 39:30
initium necessariae rei vitae hominum aqua ignis et ferrum lac et panis similagineus et mel et botrus uvae et oleum et vestimentum Sir. 39:31
haec omnia sanctis in bona sic et impiis et peccatoribus in mala convertentur Sir. 39:32
sunt spiritus qui ad vindictam creati sunt et in furore suo confirmaverunt tormenta sua Sir. 39:33
in tempore consummationis effundent virtutem et furorem eius qui fecit illos confundent Sir. 39:34
ignis grando famis et mors omnia haec ad vindictam creata sunt Sir. 39:35
bestiarum dentes et scorpii et serpentes et romphea vindicans in exterminium impios Sir. 39:36
in mandatis eius epulabuntur et super terram in necessitatem praeparabuntur et in temporibus suis non praeterient verbum Sir. 39:37
propterea ab initio confirmatus et consiliatus sum et cogitavi et in scripta dimisi Sir. 39:38
omnia opera Domini bona et omne opus hora sua subministrabit Sir. 39:39
et nunc in omni corde et ore conlaudate et benedicite nomen Domini Sir. 39:41
occupatio magna creata est omnibus hominibus et iugum grave super filios Adam a die exitus de ventre matris eorum usque in diem sepulturae in matrem omnium Sir. 40:1
cogitationes eorum et timores cordis adinventio expectationis et dies finitionis Sir. 40:2
residentes super sedem gloriosam usque ad humiliatum in terra et cinere Sir. 40:3
ab eo qui utitur hyacintho et portat coronam usque ad eum qui operitur lino crudo furor zelus tumultus fluctuatio et timor mortis iracundia perseverans et contentio Sir. 40:4
et in tempore refectionis in cubile somnus noctis inmutat scientiam eius Sir. 40:5
modicum tamquam nihil in requie et ab eo in somnis quasi in die respectus Sir. 40:6
conturbatus est in visu cordis sui tamquam qui evaserit in die belli in tempore salutis suae exsurrexit et admirans ad nullum timorem Sir. 40:7
cum omni carne ab homine usque ad pecus et super peccatores septuplum Sir. 40:8
ad haec mors sanguis contentio et romphea oppressiones famis et contritio et flagella Sir. 40:9
super iniquos creata sunt haec omnia et propter illos factus est cataclysmus Sir. 40:10
omnia quae de terra sunt in terram convertentur et aquae omnes in mare convertentur Sir. 40:11
omne munus et iniquitas delebitur et fides in saeculum stabit Sir. 40:12
substantiae iniustorum sicut fluvius siccabuntur et sicut tonitruum magnum in pluvia manebunt Sir. 40:13
nepotes impiorum non multiplicabunt ramos et radices inmundae super cacumen petrae sonant Sir. 40:15
viriditas super omnem aquam et ad oram fluminis ante omnem faenum evelletur Sir. 40:16
gratia sicut paradisus in benedictionibus et misericordia in saeculo permanet Sir. 40:17
vita sibi sufficientis operarii condulcabitur et in ea invenies thesaurum Sir. 40:18
fili aedificatio civitatis confirmabit nomen et super haec mulier inmaculata conputatur Sir. 40:19
vinum et musica laetificant cor et super utraque dilectio sapientiae Sir. 40:20
tibiae et psalterium suavem faciunt melodiam et super utraque lingua suavis Sir. 40:21
gratiam et speciem desiderabit oculus tuus et super hoc viride sationis Sir. 40:22
amicus et sodalis in tempore convenientes et super utrosque mulier cum viro Sir. 40:23
fratres in adiutorium in tempore tribulationis et super eos misericordia liberabit Sir. 40:24
aurum et argentum constituet pedem et super utrumque consilium beneplacitum Sir. 40:25
facultates et virtutes exaltant cor et super haec timor Domini Sir. 40:26
non est in timore Domini minoratio et non est in eo inquirere adiutorium Sir. 40:27
timor Domini sicut paradisus benedictionis et super omnem gloriam operuerunt illum Sir. 40:28
vir autem disciplinatus et eruditus custodiet se Sir. 40:31
in ore inprudentis condulcabitur inopia et in ventre eius ignis ardebit Sir. 40:32
viro quieto et cuius viae directae sunt in omnibus et adhuc valenti accipere cibum Sir. 41:2
o mors bonum est iudicium tuum homini indigenti et qui minoratur viribus Sir. 41:3
defecto aetate et cui de omnibus cura est et incredibili qui perdit sapientiam Sir. 41:4
noli metuere iudicium mortis memento quae ante te fuerunt et quae superventura sunt tibi hoc iudicium a Domino omni carni Sir. 41:5
et quid superveniet in beneplacita Altissimi sive decem sive centum sive mille anni Sir. 41:6
filii abominationum fiunt filii peccatorum et qui conversantur secus domos impiorum Sir. 41:8
filiorum peccatorum periet hereditas et cum semine illorum adsiduitas obprobrii Sir. 41:9
et si nati fueritis in maledictione nascemini et si mortui fueritis in maledictione erit pars vestra Sir. 41:12
disciplinam in pace conservate filii sapientia enim abscondita et thesaurus occultus quae utilitas in utrisque Sir. 41:17
non est enim bonum omnem inreverentiam observare et non omnia omnibus beneplacent in fide Sir. 41:20
erubescite matrem et patrem de fornicatione et a praesidente et potente de mendacio Sir. 41:21
a principe et iudice de delicto a synagoga et plebe de iniquitate Sir. 41:22
a socio et amico de iniustitia de loco in quo habitas Sir. 41:23
de furto de veritate Dei et testamento de discubitu in panibus et ab offuscatione dati et accepti Sir. 41:24
a salutantibus de silentio a respectu mulieris fornicariae et ab aversione vultus cognati Sir. 41:25
ne avertas faciem a proximo tuo ab auferendo partem et non restituendo Sir. 41:26
ne respicias mulierem alieni viri et ne scruteris ancillam eius neque steteris ad lectum eius Sir. 41:27
ab amicis de sermonibus inproperii et cum dederis ne inproperes Sir. 41:28
non duplices sermonem auditus de revelatione sermonis absconditi et eris vere sine confusione et invenies gratiam in conspectu omnium hominum ne pro his omnibus confundaris et ne accipias personam ut delinquas Sir. 42:1
de lege Altissimi et testamento et de iudicio iustificare impium Sir. 42:2
de verbo sociorum et viatorum et de datione hereditatis amicorum Sir. 42:3
de aequalitate staterae et ponderum et de adquisitione multorum et paucorum Sir. 42:4
de correptione emptionis et negotiatorum et de multa disciplina filiorum servo pessimo latus sanguinare Sir. 42:5
ubi manus multae sunt clude et quodcumque trades numera et adpende datum vero et acceptum omne describe Sir. 42:7
de disciplina insensati et fatui et de senioribus qui iudicantur ab adulescentibus et eris eruditus in omnibus et probabilis in conspectu omnium virorum Sir. 42:8
filia patri abscondita est vigilia et sollicitudo eius auferet somnum ne forte in adulescentia sua adultera efficiatur et commorata cum viro odibilis fiat Sir. 42:9
nequando polluatur in virginitate sua et in paternis suis gravida inveniatur ne forte cum viro commorata transgrediatur aut certe sterilis efficiatur Sir. 42:10
super filiam luxuriosam confirma custodiam nequando faciat te in obprobrium venire inimicis a detractatione in civitate et abiectione plebis et confundat te in multitudine populi Sir. 42:11
omni homini noli intendere in specie et in medio mulierum noli commorari Sir. 42:12
de vestimentis enim procedit tinea et a muliere iniquitas viri Sir. 42:13
melior est iniquitas viri quam benefaciens mulier et mulier confundens in obprobrium Sir. 42:14
memor ero igitur operum Domini et quae vidi adnuntiabo in sermonibus Domini opera eius Sir. 42:15
sol inluminans per omnia respexit et gloria Domini plenum est opus eius Sir. 42:16
abyssum et cor hominum investigavit et in astutia illorum excogitavit Sir. 42:18
cognovit enim Dominus omnem scientiam et inspexit in signum aevi adnuntians quae praeterierunt et quae superventura sunt revelans vestigia occultorum Sir. 42:19
non praeterit illum omnis cogitatus et non abscondit se ab eo ullus sermo Sir. 42:20
magnalia sapientiae suae decoravit qui est ante saeculum et usque in saeculum neque adiectum est Sir. 42:21
neque minuitur et non eget alicuius consilio Sir. 42:22
quam desiderabilia omnia opera eius et tamquam scintillam quam est considerare Sir. 42:23
omnia haec vivent et manent in saeculum et in omni necessitate omnia obaudiunt ei Sir. 42:24
omnia duplicia unum contra unum et non fecit quicquam deesse Sir. 42:25
uniuscuiusque confirmavit bona et quis satiabitur videns gloriam eius Sir. 42:26
tripliciter sol exurens montes radios igneos exsuflans et refulgens radiis suis obcaecat oculos Sir. 43:4
magnus Dominus qui fecit illum et in sermonibus eius festinavit iter Sir. 43:5
et luna in omnibus in tempore suo ostensio temporis et signum aevi Sir. 43:6
in verbis Sancti stabunt ad iudicium et non exardescent in vigiliis suis Sir. 43:11
vide arcum et benedic qui fecit illum valde speciosus est in splendore suo Sir. 43:12
imperio suo adceleravit nivem et adcelerat coruscationes emittere iudicii sui Sir. 43:14
propterea aperti sunt thesauri et evolaverunt nebulae sicut aves Sir. 43:15
in magnitudine sua posuit nubes et confracti sunt lapides grandinis Sir. 43:16
in conspectu eius commovebuntur montes et in voluntate eius adspirabit notus Sir. 43:17
vox tonitrui eius exprobravit terram tempestas aquilonis et congregatio spiritus Sir. 43:18
sicut avis deponens ad sedendum aspargit nivem et sicut lucusta demergens descensus eius Sir. 43:19
pulchritudinem coloris eius admirabitur oculus et super imbrem eius expavescet cor Sir. 43:20
gelum sicut salem effundet super terram et dum gelaverit fiet tamquam cacumina tribuli Sir. 43:21
frigidus ventus aquilo flabit et gelabit cristallus ab aqua super omnem congregationem aquarum requiescet et sicut lorica induet se aquis Sir. 43:22
devorabit montes et exuret desertum et extinguet viridem sicut ignem Sir. 43:23
in sermone eius silebit ventus et plantavit illum Dominus Iesus Sir. 43:25
qui navigat mare enarrat periculum eius et audientes auribus non admirabimur Sir. 43:26
illic praeclara et mirabilia opera varia genera bestiarum et omnium pecorum et creatura beluarum Sir. 43:27
propter ipsum confirmatus est itineris finis et in sermone eius conposita sunt omnia Sir. 43:28
multa dicemus et deficiemus verbis consummatio autem sermonum ipse est in omnibus Sir. 43:29
terribilis Dominus et magnus vehementer Sir. 43:31
quantumcumque potueritis supervalebit adhuc et admirabilis magnificentia eius Sir. 43:32
quis vidit eum et enarrabit et quis magnificabit eum sicut est ab initio Sir. 43:35
omnia autem Dominus fecit et pie agentibus dedit sapientiam Sir. 43:37
laus patrum laudemus viros gloriosos et parentes nostros in generatione sua Sir. 44:1
dominantes in potestatibus suis homines magni virtute et prudentia sua praediti nuntiantes in dignitate prophetarum Sir. 44:3
et imperantes in praesenti populo et virtute prudentiae populi sanctissima verba Sir. 44:4
in pueritia sua requirentes modos musicos et narrantes carmina in scriptura Sir. 44:5
omnes isti in generationibus gentis suae gloriam adepti sunt et in diebus suis habentur in laudibus Sir. 44:7
et sunt quorum non est memoria perierunt quasi non fuerint et nati sunt quasi non nati et filii ipsorum cum illis Sir. 44:9
et cum semine ipsorum perseverat bona Sir. 44:11
hereditas nepotum illorum et in testamentis stetit semen eorum Sir. 44:12
et filii ipsorum propter illos usque in aeternum manet semen eorum et gloria eorum non derelinquetur Sir. 44:13
corpora ipsorum in pace sepulta sunt et nomen eorum vivet in generationes et generationes Sir. 44:14
Enoch placuit Deo et translatus est in paradiso ut det gentibus paenitentiam Sir. 44:16
Noe inventus est perfectus iustus et in tempore iracundiae factus est reconciliatio Sir. 44:17
Abraham magnus pater multitudinis gentium et non est inventus similis illi in gloria qui conservavit legem Excelsi et fuit in testamento cum illo Sir. 44:20
in carne eius stare fecit testamentum et in temptatione inventus est fidelis Sir. 44:21
et ut stellas exaltare semen eius et hereditari illos a mari usque ad mare et a Flumine usque ad terminos terrae Sir. 44:23
et in Isaac eodem fecit modo propter Abraham patrem ipsius Sir. 44:24
benedictionem omnium gentium dedit illi et testamentum confirmavit super caput Iacob Sir. 44:25
agnovit eum in benedictionibus suis et dedit illi hereditatem et divisit ei partem in tribus duodecim Sir. 44:26
et conservavit illis homines misericordiae invenientes gratiam in oculis omnis carnis Sir. 44:27
dilectus a Deo et hominibus Moses cuius memoria in benedictione est Sir. 45:1
similem illum fecit in gloria sanctorum et magnificavit eum in timore inimicorum et in verbis suis monstra placavit Sir. 45:2
glorificavit illum in conspectu regum et iussit illi coram populo suo et ostendit illi gloriam suam Sir. 45:3
in fide et lenitate ipsius sanctum fecit illum et elegit illum de omni carne Sir. 45:4
audivit eum et vocem ipsius et induxit illum in nubem Sir. 45:5
et dedit illi coram praecepta legem vitae et disciplinae docere Iacob testamentum et iudicia sua Israhel Sir. 45:6
excelsum fecit Aaron fratrem eius et similem sibi de tribu Levi Sir. 45:7
statuit ei testamentum aeternum et dedit illi sacerdotium gentis et beatificavit illum in gloria Sir. 45:8
et circumcinxit illum zonam gloriae induit illum stolam gloriae et coronavit illum in vasis virtutis Sir. 45:9
circumpedes et femoralia et umeralem posuit ei et cinxit illum tintinabulis aureis plurimis in gyro Sir. 45:10
stola sancta auro et hyacintho et purpura opus textile viri sapientis iudicio et veritate praediti Sir. 45:12
torto cocco opus artificis gemmis pretiosis figuratis in ligatura auri et opere lapidarii sculptilis in memoriam secundum numerum tribuum Israhel Sir. 45:13
coronam auream supra mitram eius expressam signo sanctitatis gloria honoris et opus virtutis desideria oculorum ornata Sir. 45:14
non indutus est illa alienigena aliquis sed tantum filii ipsius soli et nepotes eius per omne tempus Sir. 45:16
conplevit Moses manus eius et unxit illum oleo sancto Sir. 45:18
factum est illi in testamentum aeternum et semini eius sicut dies caeli fungi sacerdotio et habere laudem et glorificare populum suum in nomine suo Sir. 45:19
ipsum elegit eum ab omni vivente adferre sacrificium Deo incensum et bonum odorem in memoriam placere populo suo Sir. 45:20
dedit illi in praeceptis suis potestatem in testamentis iudiciorum docere Iacob testimonia et in lege sua lucem dare Israhel Sir. 45:21
quia contra illum steterunt alieni et propter invidiam circumdederunt illum in deserto homines qui erant cum Dathan et Abiron et congregatio Chore in iracundiam Sir. 45:22
vidit Dominus Deus et non placuit illi et consumpti sunt in impetu iracundiae Sir. 45:23
fecit illis monstra et consumpsit eos in flamma ignis Sir. 45:24
et addidit Aaron gloriam et dedit illi hereditatem et primitias fructuum terrae divisit illi Sir. 45:25
panem ipsis in primis paravit in satietatem nam sacrificia Domini edent quae dedit ipsi et semini eius Sir. 45:26
ceterum in terra gentes hereditabit et pars non est illi in gente ipse enim pars eius est et hereditas Sir. 45:27
et Finees filius Eleazari tertius in gloria est in imitando tantum in timore Domini Sir. 45:28
et stare in reverentia gentis in bonitate et alacritate animae suae placuit de Israhel Sir. 45:29
ideo statuit ad illum testamentum pacis principem sanctorum et gentis suae ut sit illi in sacerdotium sui dignitas in aeternum Sir. 45:30
et testamentum David regi filio Iesse de tribu Iuda hereditas ipsi et semini eius ut daret sapientiam in cor nostrum iudicare gentem suam in iustitia ne abolerentur bona ipsorum et gloriam eorum in gentem ipsorum aeternam fecit Sir. 45:31
quam gloriam adeptus est in tollendo manus suas et iactando contra civitatem rompheas Sir. 46:3
aut non in iracundia eius inpeditus est sol et una dies facta est quasi duo Sir. 46:5
invocavit Altissimum potentem in obpugnando inimicos undique et audivit illum magnus et sanctus Deus in saxis grandinis virtutis valde fortis Sir. 46:6
impetum fecit contra gentem hostilem et in descensu perdidit contrarios Sir. 46:7
ut cognoscant gentes potentiam eius quia contra Dominum pugnare non est facile et secutus est a tergo potentes Sir. 46:8
et in diebus Mosi misericordiam fecit ipse et Chaleb filius Iepphonne stare contra hostem prohibere gentem a peccatis et perfringere murmur malitiae Sir. 46:9
et ipsi duo constituti a periculo liberati sunt a numero sescentorum milium peditum inducere illos in hereditatem in terram quae manat lac et mel Sir. 46:10
et dedit Dominus ipsi Chaleb fortitudinem et usque ad senectutem permansit illi virtus ut ascenderet in excelsum terrae locum et semen ipsius obtinuit hereditatem Sir. 46:11
et iudices singuli suo nomine quorum non est corruptum cor qui non aversi sunt a Domino Sir. 46:13
ut sit memoria illorum in benedictione et ossa eorum pullulent de loco suo Sir. 46:14
et nomen eorum permanet in aeternum permanens ad filios illorum sanctorum virorum gloria Sir. 46:15
dilectus a Domino suo Samuhel propheta Domini renovavit imperium et unxit principes in gente sua Sir. 46:16
in lege Domini iudicavit congregationem et vidit Dominus Iacob et in fide sua probatus est propheta Sir. 46:17
et cognitus est in verbis suis fidelis quia vidit Deum lucis Sir. 46:18
et invocavit Deum potentem in obpugnando hostes circumstantes undique in oblatione viri inviolati Sir. 46:19
et intonuit e caelo Dominus et in sonitu magno auditam fecit vocem suam Sir. 46:20
et conteruit principes Tyriorum et omnes duces Philisthim Sir. 46:21
et ante tempus finis vitae suae et saeculi testimonium praebuit in conspectu Domini et christi pecunias et usque ad calciamenta ab omni carne non accepit et non accusavit illum homo Sir. 46:22
et post hoc dormivit et notum fecit regi et ostendit illi finem vitae suae et exaltavit vocem eius de terra in prophetia delere impietatem gentis Sir. 46:23
et quasi adeps separatus est a carne sic David a filiis Israhel Sir. 47:2
cum leonibus lusit quasi cum agnis et in ursis similiter fecit sicut cum agnis ovium in iuventute sua Sir. 47:3
numquid non occidit gigantem et extulit obprobrium de gente Sir. 47:4
ubi invocavit Dominum potentem et dedit in dexteram eius tollere hominem fortem in bello et exaltare cornum gentis suae Sir. 47:6
sic in milibus glorificavit illum et laudavit eum in benedictionibus Domini in offerendo illi coronam gloriae Sir. 47:7
conteruit enim inimicos undique et extirpavit Philisthim contrarios usque in hodiernum diem conteruit cornum ipsorum usque in aeternum Sir. 47:8
in omni opere dedit confessionem Sancto et Excelso in verbo gloriae Sir. 47:9
de omni corde suo laudavit Dominum et dilexit Deum qui fecit illum et dedit illi contra inimicos potentiam Sir. 47:10
et stare fecit cantores contra altarium et in sono eorum dulces fecit modos Sir. 47:11
et dedit in celebrationibus decus et ornavit tempora usque ad consummationem vitae ut laudarent sanctum nomen Domini et amplificarent mane Dei sanctitatem Sir. 47:12
Christus purgavit peccata ipsius et exaltavit in aeternum cornum ipsius et dedit illi testamentum regum et sedem gloriae in Israhel Sir. 47:13
post ipsum surrexit filius sensatus et propter illum deiecit omnem potentiam inimicorum Sir. 47:14
Salomon imperavit in diebus pacis cui subiecit Deus omnes hostes ut conderet domum in nomine suo et pararet sanctitatem in sempiternum quemadmodum eruditus est in iuventute sua Sir. 47:15
et impletus est quasi flumen sapientia et terram retexit anima tua Sir. 47:16
et replesti in conparationibus enigmata ad insulas longe distulisti nomen tuum et dilectus es in pace tua Sir. 47:17
in cantilenis et proverbiis et conparationibus et interpretationibus miratae sunt te terrae Sir. 47:18
et in nomine Domini Dei cui est cognomen Deus Israhel Sir. 47:19
collegisti quasi auricalcum aurum et ut plumbum conplesti argentum Sir. 47:20
et reclinasti femora tua mulieribus potestatem habuisti in tuo corpore Sir. 47:21
dedisti maculam in gloria tua et profugasti semen tuum inducere iracundiam ad liberos tuos et incitari stultitiam tuam Sir. 47:22
ut faceres imperium bipertitum et ex Efraim imperare imperium durum Sir. 47:23
Deus autem non relinquit misericordiam suam et non corrumpit nec delebit opera sua neque perdet ab stirpe nepotes electi sui et semen eius qui diligit Dominum non corrumpet Sir. 47:24
dedit autem reliquum Iacob et David de ipsa stirpe Sir. 47:25
et finem habuit Salomon cum patribus suis Sir. 47:26
et reliquit post se de semine suo gentis stultitiam Sir. 47:27
et mutum prudentia Roboam qui avertit gentem consilio suo Sir. 47:28
et Hieroboam filium Nabath qui peccare fecit Israhel et dedit Efraim viam peccandi et plurima redundaverunt peccata ipsorum Sir. 47:29
et quaesivit omnes nequitias usque dum perveniret ad illos defensio et ab omnibus peccatis liberavit eos Sir. 47:31
et surrexit Helias propheta quasi ignis et verbum ipsius quasi fax ardebat Sir. 48:1
qui induxit in illos famem et imitantes illum invidia sua pauci facti sunt non poterant enim sustinere praecepta Domini Sir. 48:2
verbo Domini exaltavit caelum et deiecit a se ignem terrae Sir. 48:3
sic amplificatus est Helias in mirabilibus suis et quis potest similiter gloriari tibi Sir. 48:4
qui deiecisti reges ad perniciem et confregisti facile potentiam ipsorum et gloriosos de lecto suo Sir. 48:6
qui audis in Sina iudicium et in Coreb iudicia defensionis Sir. 48:7
qui ungues reges ad paenitentiam et prophetas facis successores post te Sir. 48:8
qui inscriptus es indiciis temporum et lenis iracundiam Domini conciliare cor patris ad filium et restituere tribus Iacob Sir. 48:10
beati sunt qui te viderunt et in amicitia tua decorati sunt Sir. 48:11
Helias qui in turbine tectus est et in Heliseo conpletus est spiritus eius in diebus suis non pertimuit principem et potentia nemo vicit illum Sir. 48:13
nec superavit illum verbum aliquod et mortuum prophetavit corpus eius Sir. 48:14
in vita sua fecit monstra et in morte mirabilia opera ipsius Sir. 48:15
in omnibus istis non paenituit populum et non recesserunt a peccatis suis usque dum deiecti sunt de terra sua et dispersi sunt in omnem terram Sir. 48:16
et relicta est gens perpauca et princeps in domo David Sir. 48:17
Ezechias munivit civitatem suam et induxit in medium ipsius aquam et fodit ferro rupem et aedificavit ad aquam puteum Sir. 48:19
in diebus ipsius ascendit Sennacherim et misit Rapsacen et sustulit manum suam contra illos et extulit manum suam in Sion et superbus factus est potentia sua Sir. 48:20
tunc mota sunt corda et manus ipsorum et doluerunt quasi parturientes mulieres Sir. 48:21
et invocaverunt Dominum misericordem et patentes manus extulerunt ad caelum et sanctus Dominus Deus audivit cito vocem ipsorum Sir. 48:22
subiecit castra Assyriorum et conteruit illos angelus Dei Sir. 48:24
nam fecit Ezechias quod placuit Deo et fortiter ivit in via David patris sui quam mandavit illi Esaias propheta magnus et fidelis in conspectu Dei Sir. 48:25
in diebus ipsius retro rediit sol et addidit regi vitam Sir. 48:26
spiritu magno vidit ultima et obsecratus est lugentes in Sion usque in sempiternum Sir. 48:27
ostendit futura et abscondita antequam evenirent Sir. 48:28
in omni ore quasi mel indulcabitur eius memoria et ut musica in convivio vini Sir. 49:2
ipse est directus divinitus in paenitentia gentis et tulit abominationes impietatis Sir. 49:3
et gubernavit ad Dominum cor ipsius in diebus peccatorum corroboravit pietatem Sir. 49:4
praeter David et Ezechiam et Iosiam omnes peccatum commiserunt Sir. 49:5
nam reliquerunt legem Potentis reges Iudae et contempserunt timorem Dei Sir. 49:6
dederunt enim regnum suum aliis et gloriam suam alienae genti Sir. 49:7
incenderunt electam sanctitatis civitatem et desertas fecerunt vias ipsius in manu Hieremiae Sir. 49:8
nam male tractaverunt illum qui a ventre matris consecratus est propheta evertere et eruere et perdere et iterum aedificare et renovare Sir. 49:9
nam commemoratus est inimicorum in imbri et benefacere illis qui ostenderunt rectas vias Sir. 49:11
et duodecim prophetarum ossa pullulent de loco suo nam rogaverunt Iacob et redimerunt se in fide virtutis Sir. 49:12
quomodo amplificemus Zorobabel nam et ipse quasi signum in dextera manu in Israhel Sir. 49:13
et Iesum Iosedec qui in diebus suis aedificaverunt domum et exaltaverunt templum sanctum Domino paratum in gloria sempiterna Sir. 49:14
et Neemia in memoria multi temporis qui erexit nobis muros eversos et stare fecit portas et seras qui erexit domos nostras Sir. 49:15
nemo natus est in terra qualis Enoch nam et ipse receptus est a terra Sir. 49:16
et Ioseph natus est homo princeps fratrum firmamentum gentis rector fratrum stabilimentum populi Sir. 49:17
et ossa ipsius visitata sunt et post mortem prophetaverunt Sir. 49:18
Seth et Sem apud homines gloriam adepti sunt et super omnem animam in origine Adam Sir. 49:19
Simon Onii filius sacerdos magnus qui in vita sua suffulsit domum et in diebus suis corroboravit Sir. 50:1
in diebus ipsius remanaverunt putei aquarum et quasi mare adimpleti sunt supra modum Sir. 50:3
qui curavit gentem suam et liberavit illam a pernicie Sir. 50:4
qui praevaluit amplificare civitatem qui adeptus est gloriam in conversatione gentis et ingressum domus et atrii amplificatus est Sir. 50:5
quasi stella matutina in medio nebulae et quasi luna plena in diebus suis lucet Sir. 50:6
et quasi sol refulgens sic ille effulsit in templo Dei Sir. 50:7
quasi arcus effulgens in nebulam gloriae et quasi flos rosarum in diebus veris quasi lilia quae sunt in transitu aquae et quasi tus redolens in diebus aestatis Sir. 50:8
quasi ignis effulgens et tus ardens in igni Sir. 50:9
quasi oliva pullulans et gyrus in altitudinem se tollens in accipiendo ipsum stolam gloriae et vestiri eum consummatione virtutis Sir. 50:11
in accipiendo autem partes de manu sacerdotum et ipse stans iuxta aram circa illum corona fratrum quasi plantatio cedri in monte Libano Sir. 50:13
sic circa illum steterunt quasi rami in palma et omnes filii Aaron in gloria sua Sir. 50:14
oblatio autem Domini in manibus ipsorum coram omni synagoga Israhel et consummationem fungens in ara amplificare oblationem excelsi Regis Sir. 50:15
porrexit manum suam in libatione et libavit de sanguine uvae Sir. 50:16
et fudit in fundamenta altarii odorem divinum excelso Principi Sir. 50:17
tunc exclamaverunt filii Aaron in tubis productilibus sonaverunt et auditam fecerunt magnam vocem in memoriam coram Deo Sir. 50:18
tunc omnis populus simul properaverunt et ceciderunt in faciem super terram adorare Dominum suum et dare preces Deo omnipotenti excelso Sir. 50:19
et amplificaverunt psallentes in vocibus suis et in magna domo auctus est sonus suavitate plenus Sir. 50:20
et rogavit populus Dominum excelsum in prece usque dum perfectus est honor Domini et munus suum perfecerunt Sir. 50:21
tunc descendens extulit manus suas in omnem congregationem filiorum Israhel dare gloriam Deo a labiis suis et in nomine ipsius gloriari Sir. 50:22
et iteravit orationem suam volens ostendere virtutem Dei Sir. 50:23
et nunc orate Dominum omnium qui magna fecit in omni terra qui auxit dies nostros a ventre matris nostrae et fecit nobiscum secundum suam misericordiam Sir. 50:24
det nobis iucunditatem cordis et fieri pacem in diebus nostris in Israhel per dies sempiternos Sir. 50:25
qui sedent in monte Seir et Philisthim et stultus populus qui habitat in Sicimis Sir. 50:28
doctrinam sapientiae et disciplinae scripsi in codice isto Iesus filius Sirach Hierosolymita qui renovavit sapientiam de corde suo Sir. 50:29
oratio Iesu filii Sirach confitebor tibi Domine rex et conlaudabo te Deum salvatorem meum Sir. 51:1
confiteor nomini tuo quoniam adiutor et protector factus es mihi Sir. 51:2
et liberasti corpus meum a perditione a laqueo linguae iniquae et a labiis operantium mendacium et in conspectu adstantium factus es mihi adiutor Sir. 51:3
et liberasti me secundum multitudinem misericordiae nominis tui a rugientibus paratis ad escam Sir. 51:4
de manibus quaerentium animam meam et de portis tribulationis quae circumdederunt me Sir. 51:5
a pressura flammae quae circumdedit me et in medio ignis non sum aestuatus Sir. 51:6
de altitudine ventris inferi et a lingua coinquinata et verbo mendacii a rege iniquo et lingua iniusta Sir. 51:7
et vita mea adpropinquans erat infero deorsum Sir. 51:9
circumdederunt me undique et non erat qui adiuvaret respiciens eram ad adiutorium meum et non erat Sir. 51:10
memoratus sum misericordiae tuae Domine et operationis tuae quae a saeculo sunt Sir. 51:11
quoniam erues sustinentes te et liberas eos de manibus gentium Sir. 51:12
exaltasti super terram habitationem meam et pro morte defluenti deprecatus sum Sir. 51:13
invocavi Dominum patrem Domini mei ut non derelinquat me in die tribulationis meae et in tempore superborum sine adiutorio Sir. 51:14
laudabo nomen tuum adsidue et conlaudabo illum in confessione exaudita est oratio mea Sir. 51:15
liberasti me de perditione et eripuisti me de tempore iniquo Sir. 51:16
propterea confitebor et laudem dicam tibi et benedicam nomen Domini Sir. 51:17
ante tempus postulabam pro illa et usque in novissimis inquiram eam defloriet tamquam praecox uva Sir. 51:19
inclinavi modice aurem meam et excepi illam Sir. 51:21
consiliatus sum enim ut facerem illam zelatus sum bonum et non confundor Sir. 51:24
conluctata est anima mea in illa et in faciendo eam confirmatus sum Sir. 51:25
manus meas extendi in altum et insapientia eius luxi Sir. 51:26
animam meam direxi ad illam et in agnitione inveni eam Sir. 51:27
dedit enim mihi Dominus linguam mercedem meam et in ipsa laudabo eum Sir. 51:30
adpropiate ad me indocti et congregate vos in domum disciplinae Sir. 51:31
quid adhuc retardatis et quid dicitis in his animae vestrae sitiunt vehementer Sir. 51:32
aperui os meum et locutus sum conparate vobis sine argento Sir. 51:33
et collum vestrum subicite sub iugo et suscipiat anima vestra disciplinam in proximo est enim invenire eam Sir. 51:34
videte oculis vestris quoniam modice laboravi et inveni mihi multam requiem Sir. 51:35
adsumite disciplinam in multo numero argenti et copiosum aurum possidete in ea Sir. 51:36
laetetur anima vestra in misericordia eius et non confundemini in laude ipsius Sir. 51:37
operamini opus vestrum ante tempus et dabit vobis mercedem vestram in tempore suo Sir. 51:38
et declinavit Salomon genua in conspectu totius ecclesiae Israhel et aperuit manus suas ad caelum et dixit Sir. 52:1
qui custodis testamentum tuum et misericordiam pueris tuis euntibus in conspectu tuo in toto corde Sir. 52:3
servans puero tuo David quae locutus es illi et locutus es in ore tuo et in manu tua supplesti quasi dies iste Sir. 52:4
et nunc Domine Deus Israhel custodi puero tuo David quae locutus es illi dicens non deerit tibi vir a facie mea sedens in throno Israhel Sir. 52:5
et nunc Domine Deus Israhel creditum est verbum quod locutus es puero tuo David Sir. 52:7
et respicias ad orationem pueri tui et precationem Domine ut exaudias placationem orationis quam puer tuus orat coram te Sir. 52:10
ut sint oculi tui super domum hanc die et nocte in locum quem dixisti invocari nomen tuum et exaudias orationem quam puer tuus orat in hunc locum Sir. 52:11
et exaudias precationem pueri tui et populi tui Israhel si oraverint in loco isto Sir. 52:12
et exaudias in loco habitationis de caelo et exaudias et propitius sis si peccaverit vir iuxta te Sir. 52:13
visio Isaiae filii Amos quam vidit super Iudam et Hierusalem in diebus Oziae Ioatham Ahaz Ezechiae regum Iuda Isa. 1:1
audite caeli et auribus percipe terra quoniam Dominus locutus est filios enutrivi et exaltavi ipsi autem spreverunt me Isa. 1:2
cognovit bos possessorem suum et asinus praesepe domini sui Israhel non cognovit populus meus non intellexit Isa. 1:3
super quo percutiam vos ultra addentes praevaricationem omne caput languidum et omne cor maerens Isa. 1:5
a planta pedis usque ad verticem non est in eo sanitas vulnus et livor et plaga tumens non est circumligata nec curata medicamine neque fota oleo Isa. 1:6
terra vestra deserta civitates vestrae succensae igni regionem vestram coram vobis alieni devorant et desolabitur sicut in vastitate hostili Isa. 1:7
et derelinquetur filia Sion ut umbraculum in vinea et sicut tugurium in cucumerario sicut civitas quae vastatur Isa. 1:8
nisi Dominus exercituum reliquisset nobis semen quasi Sodoma fuissemus et quasi Gomorra similes essemus Isa. 1:9
quo mihi multitudinem victimarum vestrarum dicit Dominus plenus sum holocausta arietum et adipem pinguium et sanguinem vitulorum et agnorum et hircorum nolui Isa. 1:11
ne adferatis ultra sacrificium frustra incensum abominatio est mihi neomeniam et sabbatum et festivitates alias non feram iniqui sunt coetus vestri Isa. 1:13
kalendas vestras et sollemnitates vestras odivit anima mea facta sunt mihi molesta laboravi sustinens Isa. 1:14
et cum extenderitis manus vestras avertam oculos meos a vobis et cum multiplicaveritis orationem non audiam manus vestrae sanguine plenae sunt Isa. 1:15
et venite et arguite me dicit Dominus si fuerint peccata vestra ut coccinum quasi nix dealbabuntur et si fuerint rubra quasi vermiculus velut lana erunt Isa. 1:18
si volueritis et audieritis bona terrae comedetis Isa. 1:19
quod si nolueritis et me provocaveritis ad iracundiam gladius devorabit vos quia os Domini locutum est Isa. 1:20
principes tui infideles socii furum omnes diligunt munera sequuntur retributiones pupillo non iudicant et causa viduae non ingreditur ad eos Isa. 1:23
propter hoc ait Dominus exercituum Fortis Israhel heu consolabor super hostibus meis et vindicabor de inimicis meis Isa. 1:24
et convertam manum meam ad te et excoquam ad purum scoriam tuam et auferam omne stagnum tuum Isa. 1:25
et restituam iudices tuos ut fuerunt prius et consiliarios tuos sicut antiquitus post haec vocaberis civitas iusti urbs fidelis Isa. 1:26
Sion in iudicio redimetur et reducent eam in iustitia Isa. 1:27
et conteret scelestos et peccatores simul et qui dereliquerunt Dominum consumentur Isa. 1:28
confundentur enim ab idolis quibus sacrificaverunt et erubescetis super hortis quos elegeratis Isa. 1:29
cum fueritis velut quercus defluentibus foliis et velut hortus absque aqua Isa. 1:30
et erit fortitudo vestra ut favilla stuppae et opus vestrum quasi scintilla et succendetur utrumque simul et non erit qui extinguat Isa. 1:31
verbum quod vidit Isaias filius Amos super Iudam et Hierusalem Isa. 2:1
et erit in novissimis diebus praeparatus mons domus Domini in vertice montium et elevabitur super colles et fluent ad eum omnes gentes Isa. 2:2
et ibunt populi multi et dicent venite et ascendamus ad montem Domini et ad domum Dei Iacob et docebit nos vias suas et ambulabimus in semitis eius quia de Sion exibit lex et verbum Domini de Hierusalem Isa. 2:3
et iudicabit gentes et arguet populos multos et conflabunt gladios suos in vomeres et lanceas suas in falces non levabit gens contra gentem gladium nec exercebuntur ultra ad proelium Isa. 2:4
domus Iacob venite et ambulemus in lumine Domini Isa. 2:5
proiecisti enim populum tuum domum Iacob quia repleti sunt ut olim et augures habuerunt ut Philisthim et pueris alienis adheserunt Isa. 2:6
repleta est terra argento et auro et non est finis thesaurorum eius Isa. 2:7
et repleta est terra eius equis et innumerabiles quadrigae eius et repleta est terra eius idolis opus manuum suarum adoraverunt quod fecerunt digiti eorum Isa. 2:8
et incurvavit se homo et humiliatus est vir ne ergo dimittas eis Isa. 2:9
ingredere in petram abscondere fossa humo a facie timoris Domini et a gloria maiestatis eius Isa. 2:10
oculi sublimis hominis humiliati sunt et incurvabitur altitudo virorum exaltabitur autem Dominus solus in die illa Isa. 2:11
quia dies Domini exercituum super omnem superbum et excelsum et super omnem arrogantem et humiliabitur Isa. 2:12
et super omnes cedros Libani sublimes et erectas et super omnes quercus Basan Isa. 2:13
et super omnes montes excelsos et super omnes colles elevatos Isa. 2:14
et super omnem turrem excelsam et super omnem murum munitum Isa. 2:15
et super omnes naves Tharsis et super omne quod visu pulchrum est Isa. 2:16
et incurvabitur sublimitas hominum et humiliabitur altitudo virorum et elevabitur Dominus solus in die illa Isa. 2:17
et idola penitus conterentur Isa. 2:18
et introibunt in speluncas petrarum et in voragines terrae a facie formidinis Domini et a gloria maiestatis eius cum surrexerit percutere terram Isa. 2:19
in die illa proiciet homo idola argenti sui et simulacra auri sui quae fecerat sibi ut adoraret talpas et vespertiliones Isa. 2:20
et ingredietur fissuras petrarum et cavernas saxorum a facie formidinis Domini et a gloria maiestatis eius cum surrexerit percutere terram Isa. 2:21
ecce enim Dominator Deus exercituum auferet ab Hierusalem et ab Iuda validum et fortem omne robur panis et omne robur aquae Isa. 3:1
fortem et virum bellatorem iudicem et prophetam et ariolum et senem Isa. 3:2
principem super quinquaginta et honorabilem vultu et consiliarium sapientem de architectis et prudentem eloquii mystici Isa. 3:3
et dabo pueros principes eorum et effeminati dominabuntur eis Isa. 3:4
et inruet populus vir ad virum unusquisque ad proximum suum tumultuabitur puer contra senem et ignobilis contra nobilem Isa. 3:5
respondebit in die illa dicens non sum medicus et in domo mea non est panis neque vestimentum nolite constituere me principem populi Isa. 3:7
ruit enim Hierusalem et Iudas concidit quia lingua eorum et adinventiones eorum contra Dominum ut provocarent oculos maiestatis eius Isa. 3:8
agnitio vultus eorum respondit eis et peccatum suum quasi Sodomae praedicaverunt nec absconderunt vae animae eorum quoniam reddita sunt eis mala Isa. 3:9
populum meum exactores sui spoliaverunt et mulieres dominatae sunt eius popule meus qui beatum te dicunt ipsi te decipiunt et viam gressuum tuorum dissipant Isa. 3:12
stat ad iudicandum Dominus et stat ad iudicandos populos Isa. 3:13
Dominus ad iudicium veniet cum senibus populi sui et principibus eius vos enim depasti estis vineam meam et rapina pauperis in domo vestra Isa. 3:14
quare adteritis populum meum et facies pauperum commolitis dicit Dominus Deus exercituum Isa. 3:15
et dixit Dominus pro eo quod elevatae sunt filiae Sion et ambulaverunt extento collo et nutibus oculorum ibant et plaudebant ambulabant et in pedibus suis conposito gradu incedebant Isa. 3:16
decalvabit Dominus verticem filiarum Sion et Dominus crinem earum nudabit Isa. 3:17
in die illa auferet Dominus ornatum calciamentorum et lunulas Isa. 3:18
et torques et monilia et armillas et mitras Isa. 3:19
discriminalia et periscelidas et murenulas et olfactoriola et inaures Isa. 3:20
et anulos et gemmas in fronte pendentes Isa. 3:21
et mutatoria et pallia et linteamina et acus Isa. 3:22
et specula et sindones et vittas et theristra Isa. 3:23
et erit pro suavi odore fetor et pro zona funiculus et pro crispanti crine calvitium et pro fascia pectorali cilicium Isa. 3:24
pulcherrimi quoque viri tui gladio cadent et fortes tui in proelio Isa. 3:25
et maerebunt atque lugebunt portae eius et desolata in terra sedebit Isa. 3:26
et adprehendent septem mulieres virum unum in die illa dicentes panem nostrum comedemus et vestimentis nostris operiemur tantummodo vocetur nomen tuum super nos aufer obprobrium nostrum Isa. 4:1
in die illa erit germen Domini in magnificentia et in gloria et fructus terrae sublimis et exultatio his qui salvati fuerint de Israhel Isa. 4:2
et erit omnis qui relictus fuerit in Sion et residuus in Hierusalem sanctus vocabitur omnis qui scriptus est in vita in Hierusalem Isa. 4:3
si abluerit Dominus sordem filiarum Sion et sanguinem Hierusalem laverit de medio eius spiritu iudicii et spiritu ardoris Isa. 4:4
et creabit Dominus super omnem locum montis Sion et ubi invocatus est nubem per diem et fumum et splendorem ignis flammantis in nocte super omnem enim gloriam protectio Isa. 4:5
et tabernaculum erit in umbraculum diei ab aestu et in securitatem et absconsionem a turbine et a pluvia Isa. 4:6
et sepivit eam et lapides elegit ex illa et plantavit eam electam et aedificavit turrem in medio eius et torcular extruxit in ea et expectavit ut faceret uvas et fecit labruscas Isa. 5:2
nunc ergo habitator Hierusalem et vir Iuda iudicate inter me et inter vineam meam Isa. 5:3
quid est quod debui ultra facere vineae meae et non feci ei an quod expectavi ut faceret uvas et fecit labruscas Isa. 5:4
et nunc ostendam vobis quid ego faciam vineae meae auferam sepem eius et erit in direptionem diruam maceriam eius et erit in conculcationem Isa. 5:5
et ponam eam desertam non putabitur et non fodietur et ascendent vepres et spinae et nubibus mandabo ne pluant super eam imbrem Isa. 5:6
vinea enim Domini exercituum domus Israhel et vir Iuda germen delectabile eius et expectavi ut faceret iudicium et ecce iniquitas et iustitiam et ecce clamor Isa. 5:7
vae qui coniungitis domum ad domum et agrum agro copulatis usque ad terminum loci numquid habitabitis soli vos in medio terrae Isa. 5:8
in auribus meis sunt haec Domini exercituum nisi domus multae desertae fuerint grandes et pulchrae absque habitatore Isa. 5:9
decem enim iuga vinearum facient lagunculam unam et triginta modii sementis facient modios tres Isa. 5:10
vae qui consurgitis mane ad ebrietatem sectandam et potandum usque ad vesperam ut vino aestuetis Isa. 5:11
cithara et lyra et tympanum et tibia et vinum in conviviis vestris et opus Domini non respicitis nec opera manuum eius consideratis Isa. 5:12
propterea captivus ductus est populus meus quia non habuit scientiam et nobiles eius interierunt fame et multitudo eius siti exaruit Isa. 5:13
propterea dilatavit infernus animam suam et aperuit os suum absque ullo termino et descendent fortes eius et populus eius et sublimes gloriosique eius ad eum Isa. 5:14
et incurvabitur homo et humiliabitur vir et oculi sublimium deprimentur Isa. 5:15
et exaltabitur Dominus exercituum in iudicio et Deus sanctus sanctificabitur in iustitia Isa. 5:16
et pascentur agni iuxta ordinem suum et deserta in ubertatem versa advenae comedent Isa. 5:17
vae qui trahitis iniquitatem in funiculis vanitatis et quasi vinculum plaustri peccatum Isa. 5:18
qui dicitis festinet et cito veniat opus eius ut videamus et adpropiet et veniat consilium Sancti Israhel et sciemus illud Isa. 5:19
vae qui dicitis malum bonum et bonum malum ponentes tenebras lucem et lucem tenebras ponentes amarum in dulce et dulce in amarum Isa. 5:20
vae qui sapientes estis in oculis vestris et coram vobismet ipsis prudentes Isa. 5:21
vae qui potentes estis ad bibendum vinum et viri fortes ad miscendam ebrietatem Isa. 5:22
qui iustificatis impium pro muneribus et iustitiam iusti aufertis ab eo Isa. 5:23
propter hoc sicut devorat stipulam lingua ignis et calor flammae exurit sic radix eorum quasi favilla erit et germen eorum ut pulvis ascendet abiecerunt enim legem Domini exercituum et eloquium Sancti Israhel blasphemaverunt Isa. 5:24
ideo iratus est furor Domini in populo suo et extendit manum suam super eum et percussit eum et conturbati sunt montes et facta sunt morticina eorum quasi stercus in medio platearum in omnibus his non est aversus furor eius sed adhuc manus eius extenta Isa. 5:25
et levabit signum nationibus procul et sibilabit ad eum de finibus terrae et ecce festinus velociter veniet Isa. 5:26
sagittae eius acutae et omnes arcus eius extenti ungulae equorum eius ut silex et rotae eius quasi impetus tempestatis Isa. 5:28
rugitus eius ut leonis rugiet ut catuli leonum et frendet et tenebit praedam et amplexabitur et non erit qui eruat Isa. 5:29
et sonabit super eum in die illa sicut sonitus maris aspiciemus in terram et ecce tenebrae tribulationis et lux obtenebrata est in caligine eius Isa. 5:30
in anno quo mortuus est rex Ozias vidi Dominum sedentem super solium excelsum et elevatum et ea quae sub eo erant implebant templum Isa. 6:1
seraphin stabant super illud sex alae uni et sex alae alteri duabus velabant faciem eius et duabus velabant pedes eius et duabus volabant Isa. 6:2
et clamabant alter ad alterum et dicebant sanctus sanctus sanctus Dominus exercituum plena est omnis terra gloria eius Isa. 6:3
et commota sunt superliminaria cardinum a voce clamantis et domus impleta est fumo Isa. 6:4
et dixi vae mihi quia tacui quia vir pollutus labiis ego sum et in medio populi polluta labia habentis ego habito et Regem Dominum exercituum vidi oculis meis Isa. 6:5
et volavit ad me unus de seraphin et in manu eius calculus quem forcipe tulerat de altari Isa. 6:6
et tetigit os meum et dixit ecce tetigit hoc labia tua et auferetur iniquitas tua et peccatum tuum mundabitur Isa. 6:7
et audivi vocem Domini dicentis quem mittam et quis ibit nobis et dixi ecce ego sum mitte me Isa. 6:8
et dixit vade et dices populo huic audite audientes et nolite intellegere et videte visionem et nolite cognoscere Isa. 6:9
excaeca cor populi huius et aures eius adgrava et oculos eius claude ne forte videat oculis suis et auribus suis audiat et corde suo intellegat et convertatur et sanem eum Isa. 6:10
et dixi usquequo Domine et dixit donec desolentur civitates absque habitatore et domus sine homine et terra relinquetur deserta Isa. 6:11
et longe faciet Dominus homines et multiplicabitur quae derelicta fuerat in medio terrae Isa. 6:12
et adhuc in ea decimatio et convertetur et erit in ostensionem sicut terebinthus et sicuti quercus quae expandit ramos suos semen sanctum erit id quod steterit in ea Isa. 6:13
et factum est in diebus Ahaz filii Ioatham filii Oziae regis Iuda ascendit Rasin rex Syriae et Phacee filius Romeliae rex Israhel in Hierusalem ad proeliandum contra eam et non potuerunt debellare eam Isa. 7:1
et nuntiaverunt domui David dicentes requievit Syria super Ephraim et commotum est cor eius et cor populi eius sicut moventur ligna silvarum a facie venti Isa. 7:2
et dixit Dominus ad Isaiam egredere in occursum Ahaz tu et qui derelictus est Iasub filius tuus ad extremum aquaeductus piscinae superioris in via agri Fullonis Isa. 7:3
et dices ad eum vide ut sileas noli timere et cor tuum ne formidet a duobus caudis titionum fumigantium istorum in ira furoris Rasin et Syriae et filii Romeliae Isa. 7:4
eo quod consilium inierit contra te Syria malum Ephraim et filius Romeliae dicentes Isa. 7:5
ascendamus ad Iudam et suscitemus eum et avellamus eum ad nos et ponamus regem in medio eius filium Tabeel Isa. 7:6
haec dicit Dominus Deus non stabit et non erit istud Isa. 7:7
sed caput Syriae Damascus et caput Damasci Rasin et adhuc sexaginta et quinque anni et desinet Ephraim esse populus Isa. 7:8
et caput Ephraim Samaria et caput Samariae filius Romeliae si non credideritis non permanebitis Isa. 7:9
et adiecit Dominus loqui ad Ahaz dicens Isa. 7:10
et dixit Ahaz non petam et non temptabo Dominum Isa. 7:12
et dixit audite ergo domus David numquid parum vobis est molestos esse hominibus quia molesti estis et Deo meo Isa. 7:13
propter hoc dabit Dominus ipse vobis signum ecce virgo concipiet et pariet filium et vocabitis nomen eius Emmanuhel Isa. 7:14
butyrum et mel comedet ut sciat reprobare malum et eligere bonum Isa. 7:15
quia antequam sciat puer reprobare malum et eligere bonum derelinquetur terra quam tu detestaris a facie duum regum suorum Isa. 7:16
adducet Dominus super te et super populum tuum et super domum patris tui dies qui non venerunt a diebus separationis Ephraim a Iuda cum rege Assyriorum Isa. 7:17
et erit in die illa sibilabit Dominus muscae quae est in extremo fluminum Aegypti et api quae est in terra Assur Isa. 7:18
et venient et requiescent omnes in torrentibus vallium et cavernis petrarum et in omnibus frutectis et in universis foraminibus Isa. 7:19
in die illa radet Dominus in novacula conducta in his qui trans Flumen sunt in rege Assyriorum caput et pilos pedum et barbam universam Isa. 7:20
et erit in die illa nutriet homo vaccam boum et duas oves Isa. 7:21
et prae ubertate lactis comedet butyrum butyrum enim et mel manducabit omnis qui relictus fuerit in medio terrae Isa. 7:22
et erit in die illa omnis locus ubi fuerint mille vites mille argenteis et in spinas et in vepres erunt Isa. 7:23
cum sagittis et arcu ingredientur illuc vepres enim et spinae erunt in universa terra Isa. 7:24
et omnes montes qui in sarculo sarientur non veniet illuc terror spinarum et veprium et erit in pascua bovis et in conculcationem pecoris Isa. 7:25
et dixit Dominus ad me sume tibi librum grandem et scribe in eo stilo hominis Velociter spolia detrahe Cito praedare Isa. 8:1
et adhibui mihi testes fideles Uriam sacerdotem et Zacchariam filium Barachiae Isa. 8:2
et accessi ad prophetissam et concepit et peperit filium et dixit Dominus ad me voca nomen eius Adcelera spolia detrahere Festina praedari Isa. 8:3
quia antequam sciat puer vocare patrem suum et matrem suam auferetur fortitudo Damasci et spolia Samariae coram rege Assyriorum Isa. 8:4
et adiecit Dominus loqui ad me adhuc dicens Isa. 8:5
pro eo quod abiecit populus iste aquas Siloae quae vadunt cum silentio et adsumpsit magis Rasin et filium Romeliae Isa. 8:6
propter hoc ecce Dominus adducet super eos aquas Fluminis fortes et multas regem Assyriorum et omnem gloriam eius et ascendet super omnes rivos eius et fluet super universas ripas eius Isa. 8:7
et ibit per Iudam inundans et transiens usque ad collum veniet et erit extensio alarum eius implens latitudinem terrae tuae o Emmanuhel Isa. 8:8
congregamini populi et vincimini et audite universae procul terrae confortamini et vincimini accingite vos et vincimini Isa. 8:9
inite consilium et dissipabitur loquimini verbum et non fiet quia nobiscum Deus Isa. 8:10
non dicatis coniuratio omnia enim quae loquitur populus iste coniuratio est et timorem eius ne timeatis neque paveatis Isa. 8:12
Dominum exercituum ipsum sanctificate ipse pavor vester et ipse terror vester Isa. 8:13
et erit vobis in sanctificationem in lapidem autem offensionis et in petram scandali duabus domibus Israhel in laqueum et in ruinam habitantibus Hierusalem Isa. 8:14
et offendent ex eis plurimi et cadent et conterentur et inretientur et capientur Isa. 8:15
et expectabo Dominum qui abscondit faciem suam a domo Iacob et praestolabor eum Isa. 8:17
ecce ego et pueri quos mihi dedit Dominus in signum et in portentum Israhelis a Domino exercituum qui habitat in monte Sion Isa. 8:18
et cum dixerint ad vos quaerite a pythonibus et a divinis qui stridunt in incantationibus suis numquid non populus a Deo suo requirit pro vivis a mortuis Isa. 8:19
ad legem magis et ad testimonium quod si non dixerint iuxta verbum hoc non erit eis matutina lux Isa. 8:20
et transibit per eam corruet et esuriet et cum esurierit irascetur et maledicet regi suo et Deo suo et suspiciet sursum Isa. 8:21
et ad terram intuebitur et ecce tribulatio et tenebrae dissolutio angustia et caligo persequens et non poterit avolare de angustia sua Isa. 8:22
primo tempore adleviata est terra Zabulon et terra Nepthalim et novissimo adgravata est via maris trans Iordanem Galileae gentium Isa. 9:1
iugum enim oneris eius et virgam umeri eius et sceptrum exactoris eius superasti sicut in die Madian Isa. 9:4
quia omnis violenta praedatio cum tumultu et vestimentum mixtum sanguine erit in conbustionem et cibus ignis Isa. 9:5
parvulus enim natus est nobis filius datus est nobis et factus est principatus super umerum eius et vocabitur nomen eius Admirabilis consiliarius Deus fortis Pater futuri saeculi Princeps pacis Isa. 9:6
multiplicabitur eius imperium et pacis non erit finis super solium David et super regnum eius ut confirmet illud et corroboret in iudicio et iustitia amodo et usque in sempiternum zelus Domini exercituum faciet hoc Isa. 9:7
verbum misit Dominus in Iacob et cecidit in Israhel Isa. 9:8
et sciet populus omnis Ephraim et habitantes Samariam in superbia et magnitudine cordis dicentes Isa. 9:9
et elevabit Dominus hostes Rasin super eum et inimicos eius in tumultum vertet Isa. 9:11
Syriam ab oriente et Philisthim ab occidente et devorabunt Israhel toto ore in omnibus his non est aversus furor eius sed adhuc manus eius extenta Isa. 9:12
et populus non est reversus ad percutientem se et Dominum exercituum non inquisierunt Isa. 9:13
et disperdet Dominus ab Israhel caput et caudam incurvantem et refrenantem die una Isa. 9:14
longevus et honorabilis ipse est caput et propheta docens mendacium ipse cauda est Isa. 9:15
et erunt qui beatificant populum istum seducentes et qui beatificantur praecipitati Isa. 9:16
propter hoc super adulescentulis eius non laetabitur Dominus et pupillorum eius et viduarum non miserebitur quia omnis hypocrita est et nequam et universum os locutum est stultitiam in omnibus his non est aversus furor eius sed adhuc manus eius extenta Isa. 9:17
succensa est enim quasi ignis impietas veprem et spinam vorabit et succendetur in densitate saltus et convolvetur superbia fumi Isa. 9:18
in ira Domini exercituum conturbata est terra et erit populus quasi esca ignis vir fratri suo non parcet Isa. 9:19
et declinabit ad dexteram et esuriet et comedet ad sinistram et non saturabitur unusquisque carnem brachii sui vorabit Manasses Ephraim et Ephraim Manassen simul ipsi contra Iudam Isa. 9:20
vae qui condunt leges iniquas et scribentes iniustitiam scripserunt Isa. 10:1
ut opprimerent in iudicio pauperes et vim facerent causae humilium populi mei ut essent viduae praeda eorum et pupillos diriperent Isa. 10:2
quid facietis in die visitationis et calamitatis de longe venientis ad cuius fugietis auxilium et ubi derelinquetis gloriam vestram Isa. 10:3
ne incurvemini sub vinculo et cum interfectis cadatis super omnibus his non est aversus furor eius sed adhuc manus eius extenta Isa. 10:4
vae Assur virga furoris mei et baculus ipse in manu eorum indignatio mea Isa. 10:5
ad gentem fallacem mittam eum et contra populum furoris mei mandabo illi ut auferat spolia et diripiat praedam et ponat illum in conculcationem quasi lutum platearum Isa. 10:6
ipse autem non sic arbitrabitur et cor eius non ita aestimabit sed ad conterendum erit cor eius et ad internicionem gentium non paucarum Isa. 10:7
numquid non principes mei simul reges sunt numquid non ut Charchamis sic Chalanno et ut Arfad sic Emath numquid non ut Damascus sic Samaria Isa. 10:9
quomodo invenit manus mea regna idoli sic et simulacra eorum de Hierusalem et de Samaria Isa. 10:10
numquid non sicut feci Samariae et idolis eius sic faciam Hierusalem et simulacris eius Isa. 10:11
et erit cum impleverit Dominus cuncta opera sua in monte Sion et in Hierusalem visitabo super fructum magnifici cordis regis Assur et super gloriam altitudinis oculorum eius Isa. 10:12
dixit enim in fortitudine manus meae feci et in sapientia mea intellexi et abstuli terminos populorum et principes eorum depraedatus sum et detraxi quasi potens in sublime residentes Isa. 10:13
et invenit quasi nidum manus mea fortitudinem populorum et sicut colliguntur ova quae derelicta sunt sic universam terram ego congregavi et non fuit qui moveret pinnam et aperiret os et ganniret Isa. 10:14
numquid gloriabitur securis contra eum qui secat in ea aut exaltabitur serra contra eum a quo trahitur quomodo si elevetur virga contra levantem se et exaltetur baculus qui utique lignum est Isa. 10:15
propter hoc mittet Dominator Deus exercituum in pinguibus eius tenuitatem et subtus gloriam eius succensa ardebit quasi conbustio ignis Isa. 10:16
et erit lumen Israhel in igne et Sanctus eius in flamma et succendetur et devorabitur spina eius et vepres in die una Isa. 10:17
et gloria saltus eius et Carmeli eius ab anima usque ad carnem consumetur et erit terrore profugus Isa. 10:18
et reliquiae ligni saltus eius pro paucitate numerabuntur et puer scribet eos Isa. 10:19
et erit in die illa non adiciet residuum Israhel et hii qui fugerint de domo Iacob inniti super eo qui percutit eos sed innitetur super Dominum Sanctum Israhel in veritate Isa. 10:20
consummationem enim et adbreviationem Dominus Deus exercituum faciet in medio omnis terrae Isa. 10:23
propter hoc haec dicit Dominus Deus exercituum noli timere populus meus habitator Sion ab Assur in virga percutiet te et baculum suum levabit super te in via Aegypti Isa. 10:24
adhuc enim paululum modicumque et consummabitur indignatio et furor meus super scelus eorum Isa. 10:25
et suscitabit super eum Dominus exercituum flagellum iuxta plagam Madian in petra Oreb et virgam suam super mare et levabit eam in via Aegypti Isa. 10:26
et erit in die illa auferetur onus eius de umero tuo et iugum eius de collo tuo et conputrescet iugum a facie olei Isa. 10:27
ecce Dominator Dominus exercituum confringet lagunculam in terrore et excelsi statura succidentur et sublimes humiliabuntur Isa. 10:33
et subvertentur condensa saltus ferro et Libanus cum excelsis cadet Isa. 10:34
et egredietur virga de radice Iesse et flos de radice eius ascendet Isa. 11:1
et requiescet super eum spiritus Domini spiritus sapientiae et intellectus spiritus consilii et fortitudinis spiritus scientiae et pietatis Isa. 11:2
et replebit eum spiritus timoris Domini non secundum visionem oculorum iudicabit neque secundum auditum aurium arguet Isa. 11:3
sed iudicabit in iustitia pauperes et arguet in aequitate pro mansuetis terrae et percutiet terram virga oris sui et spiritu labiorum suorum interficiet impium Isa. 11:4
et erit iustitia cingulum lumborum eius et fides cinctorium renis eius Isa. 11:5
habitabit lupus cum agno et pardus cum hedo accubabit vitulus et leo et ovis simul morabuntur et puer parvulus minabit eos Isa. 11:6
vitulus et ursus pascentur simul requiescent catuli eorum et leo quasi bos comedet paleas Isa. 11:7
et delectabitur infans ab ubere super foramine aspidis et in caverna reguli qui ablactatus fuerit manum suam mittet Isa. 11:8
non nocebunt et non occident in universo monte sancto meo quia repleta est terra scientia Domini sicut aquae maris operientes Isa. 11:9
in die illa radix Iesse qui stat in signum populorum ipsum gentes deprecabuntur et erit sepulchrum eius gloriosum Isa. 11:10
et erit in die illa adiciet Dominus secundo manum suam ad possidendum residuum populi sui quod relinquetur ab Assyriis et ab Aegypto et a Fetros et ab Aethiopia et ab Aelam et a Sennaar et ab Emath et ab insulis maris Isa. 11:11
et levabit signum in nationes et congregabit profugos Israhel et dispersos Iuda colliget a quattuor plagis terrae Isa. 11:12
et auferetur zelus Ephraim et hostes Iuda peribunt Ephraim non aemulabitur Iudam et Iudas non pugnabit contra Ephraim Isa. 11:13
et volabunt in umeros Philisthim per mare simul praedabuntur filios orientis Idumea et Moab praeceptum manus eorum et filii Ammon oboedientes erunt Isa. 11:14
et desolabit Dominus linguam maris Aegypti et levabit manum suam super Flumen in fortitudine spiritus sui et percutiet eum in septem rivis ita ut transeant per eum calciati Isa. 11:15
et erit via residuo populo meo qui relinquetur ab Assyriis sicut fuit Israhel in die qua ascendit de terra Aegypti Isa. 11:16
et dices in illa die confitebor tibi Domine quoniam iratus es mihi conversus est furor tuus et consolatus es me Isa. 12:1
ecce Deus salvator meus fiducialiter agam et non timebo quia fortitudo mea et laus mea Dominus Deus et factus est mihi in salutem Isa. 12:2
et dicetis in illa die confitemini Domino et invocate nomen eius notas facite in populis adinventiones eius mementote quoniam excelsum est nomen eius Isa. 12:4
exulta et lauda habitatio Sion quia magnus in medio tui Sanctus Israhel Isa. 12:6
super montem caligosum levate signum exaltate vocem levate manum et ingrediantur portas duces Isa. 13:2
ego mandavi sanctificatis meis et vocavi fortes meos in ira mea exultantes in gloria mea Isa. 13:3
venientibus de terra procul a summitate caeli Dominus et vasa furoris eius ut disperdat omnem terram Isa. 13:5
propter hoc omnes manus dissolventur et omne cor hominis tabescet Isa. 13:7
et conteretur tortiones et dolores tenebunt quasi parturiens dolebunt unusquisque ad proximum suum stupebit facies conbustae vultus eorum Isa. 13:8
ecce dies Domini venit crudelis et indignationis plenus et irae furorisque ad ponendam terram in solitudine et peccatores eius conterendos de ea Isa. 13:9
quoniam stellae caeli et splendor earum non expandent lumen suum obtenebratus est sol in ortu suo et luna non splendebit in lumine suo Isa. 13:10
et visitabo super orbis mala et contra impios iniquitatem eorum et quiescere faciam superbiam infidelium et arrogantiam fortium humiliabo Isa. 13:11
pretiosior erit vir auro et homo mundo obrizo Isa. 13:12
super hoc caelum turbabo et movebitur terra de loco suo propter indignationem Domini exercituum et propter diem irae furoris eius Isa. 13:13
et erit quasi dammula fugiens et quasi ovis et non erit qui congreget unusquisque ad populum suum convertetur et singuli ad terram suam fugient Isa. 13:14
omnis qui inventus fuerit occidetur et omnis qui supervenerit cadet in gladio Isa. 13:15
infantes eorum adlident in oculis eorum diripientur domus eorum et uxores eorum violabuntur Isa. 13:16
sed sagittis parvulos interficiant et lactantibus uteri non misereantur et super filios non parcat oculus eorum Isa. 13:18
et erit Babylon illa gloriosa in regnis inclita in superbia Chaldeorum sicut subvertit Deus Sodomam et Gomorram Isa. 13:19
non habitabitur usque in finem et non fundabitur usque ad generationem et generationem nec ponet ibi tentoria Arabs nec pastores requiescent ibi Isa. 13:20
sed requiescent ibi bestiae et replebuntur domus eorum draconibus et habitabunt ibi strutiones et pilosi saltabunt ibi Isa. 13:21
et respondebunt ibi ululae in aedibus eius et sirenae in delubris voluptatis Isa. 13:22
prope est ut veniat tempus eius et dies eius non elongabuntur miserebitur enim Dominus Iacob et eliget adhuc de Israhel et requiescere eos faciet super humum suam adiungetur advena ad eos et adherebit domui Iacob Isa. 14:1
et tenebunt eos populi et adducent eos in locum suum et possidebit eos domus Israhel super terram Domini in servos et ancillas et erunt capientes eos qui se ceperant et subicient exactores suos Isa. 14:2
et erit in die illa cum requiem dederit tibi Deus a labore tuo et a concussione tua et a servitute dura qua ante servisti Isa. 14:3
sumes parabolam istam contra regem Babylonis et dices quomodo cessavit exactor quievit tributum Isa. 14:4
conquievit et siluit omnis terra gavisa est et exultavit Isa. 14:7
abietes quoque laetatae sunt super te et cedri Libani ex quo dormisti non ascendit qui succidat nos Isa. 14:8
universi respondebunt et dicent tibi et tu vulneratus es sicut nos nostri similis effectus es Isa. 14:10
detracta est ad inferos superbia tua concidit cadaver tuum subter te sternetur tinea et operimentum tuum erunt vermes Isa. 14:11
qui posuit orbem desertum et urbes eius destruxit vinctis eius non aperuit carcerem Isa. 14:17
tu autem proiectus es de sepulchro tuo quasi stirps inutilis pollutus et obvolutus qui interfecti sunt gladio et descenderunt ad fundamenta laci quasi cadaver putridum Isa. 14:19
et consurgam super eos dicit Dominus exercituum et perdam Babylonis nomen et reliquias et germen et progeniem ait Dominus Isa. 14:22
et ponam eam in possessionem ericii et in paludes aquarum et scopabo eam in scopa terens dicit Dominus exercituum Isa. 14:23
iuravit Dominus exercituum dicens si non ut putavi ita erit et quomodo mente tractavi Isa. 14:24
sic eveniet ut conteram Assyrium in terra mea et in montibus meis conculcem eum et auferetur ab eis iugum eius et onus illius ab umero eorum tolletur Isa. 14:25
hoc consilium quod cogitavi super omnem terram et haec est manus extenta super universas gentes Isa. 14:26
Dominus enim exercituum decrevit et quis poterit infirmare et manus eius extenta et quis avertet eam Isa. 14:27
ne laeteris Philisthea omnis tu quoniam comminuta est virga percussoris tui de radice enim colubri egredietur regulus et semen eius absorbens volucrem Isa. 14:29
et pascentur primogeniti pauperum et pauperes fiducialiter requiescent et interire faciam in fame radicem tuam et reliquias tuas interficiam Isa. 14:30
ulula porta clama civitas prostrata est Philisthea omnis ab aquilone enim fumus venit et non est qui effugiat agmen eius Isa. 14:31
et quid respondebitur nuntiis gentis quia Dominus fundavit Sion et in ipsa sperabunt pauperes populi eius Isa. 14:32
ascendit domus et Dibon ad excelsa in planctum super Nabo et super Medaba Moab ululabit in cunctis capitibus eius calvitium omnis barba radetur Isa. 15:2
in triviis eius accincti sunt sacco super tecta eius et in plateis eius omnis ululat descendit in fletum Isa. 15:3
clamavit Esebon et Eleale usque Iasa audita est vox eorum super hoc expediti Moab ululabunt anima eius ululabit sibi Isa. 15:4
cor meum ad Moab clamabit vectes eius usque ad Segor vitulam conternantem per ascensum enim Luith flens ascendet et in via Oronaim clamorem contritionis levabunt Isa. 15:5
secundum magnitudinem operis et visitatio eorum ad torrentem salicum ducent eos Isa. 15:7
quoniam circumiit clamor terminum Moab usque ad Gallim ululatus eius et usque ad puteum Helim clamor eius Isa. 15:8
quia aquae Dibon repletae sunt sanguine ponam enim super Dibon additamenta his qui fugerint de Moab leonem et reliquiis terrae Isa. 15:9
et erit sicut avis fugiens et pulli de nido avolantes sic erunt filiae Moab in transcensu Arnon Isa. 16:2
ini consilium coge concilium pone quasi noctem umbram tuam in meridie absconde fugientes et vagos ne prodas Isa. 16:3
et praeparabitur in misericordia solium et sedebit super eum in veritate in tabernaculo David iudicans et quaerens iudicium et velociter reddens quod iustum est Isa. 16:5
audivimus superbiam Moab superbus est valde superbia eius et arrogantia eius et indignatio eius plus quam fortitudo eius Isa. 16:6
quoniam suburbana Esebon deserta sunt et vinea Sabama domini gentium exciderunt flagella eius usque ad Iazer pervenerunt erraverunt in deserto propagines eius relictae sunt transierunt mare Isa. 16:8
super hoc plorabo in fletu Iazer vineam Sabama inebriabo te lacrima mea Esebon et Eleale quoniam super vindemiam tuam et super messem tuam vox calcantium inruit Isa. 16:9
et auferetur laetitia et exultatio de Carmelo et in vineis non exultabit neque iubilabit vinum in torculari non calcabit qui calcare consueverat vocem calcantium abstuli Isa. 16:10
super hoc venter meus ad Moab quasi cithara sonabit et viscera mea ad murum cocti lateris Isa. 16:11
et erit cum apparuerit quod laboravit Moab super excelsis suis ingredietur ad sancta sua ut obsecret et non valebit Isa. 16:12
et nunc locutus est Dominus dicens in tribus annis quasi anni mercennarii auferetur gloria Moab super omni populo multo et relinquetur parvus et modicus nequaquam multus Isa. 16:14
onus Damasci ecce Damascus desinet esse civitas et erit sicut acervus lapidum in ruina Isa. 17:1
derelictae civitates Aroer gregibus erunt et requiescent ibi et non erit qui exterreat Isa. 17:2
et cessabit adiutorium ab Ephraim et regnum a Damasco et reliquiae Syriae sicut gloria filiorum Israhel erunt dicit Dominus exercituum Isa. 17:3
et erit in die illa adtenuabitur gloria Iacob et pingue carnis eius marcescet Isa. 17:4
et erit sicut congregans in messe quod restiterit et brachium eius spicas leget et erit sicut quaerens spicas in valle Rafaim Isa. 17:5
et relinquetur in eo sicut racemus et sicut excussio oleae duarum aut trium olivarum in summitate rami sive quattuor aut quinque in cacuminibus eius fructus eius dicit Dominus Deus Israhel Isa. 17:6
in die illa inclinabitur homo ad factorem suum et oculi eius ad Sanctum Israhel respicient Isa. 17:7
et non inclinabitur ad altaria quae fecerunt manus eius et quae operati sunt digiti eius non respiciet lucos et delubra Isa. 17:8
in die illa erunt civitates fortitudinis eius derelictae sicut aratra et segetes quae derelictae sunt a facie filiorum Israhel et erit deserta Isa. 17:9
quia oblita es Dei salvatoris tui et Fortis adiutoris tui non es recordata propterea plantabis plantationem fidelem et germen alienum seminabis Isa. 17:10
in die plantationis tuae labrusca et mane semen tuum florebit ablata est messis in die hereditatis et dolebit graviter Isa. 17:11
vae multitudo populorum multorum ut multitudo maris sonantis et tumultus turbarum sicut sonitus aquarum multarum Isa. 17:12
sonabunt populi sicut sonitus aquarum inundantium et increpabit eum et fugiet procul et rapietur sicut pulvis montium a facie venti et sicut turbo coram tempestate Isa. 17:13
in tempore vespere et ecce turbatio in matutino et non subsistet haec est pars eorum qui vastaverunt nos et sors diripientium nos Isa. 17:14
qui mittit in mari legatos et in vasis papyri super aquas ite angeli veloces ad gentem convulsam et dilaceratam ad populum terribilem post quem non est alius gentem expectantem expectantem et conculcatam cuius diripuerunt flumina terram eius Isa. 18:2
omnes habitatores orbis qui moramini in terra cum elevatum fuerit signum in montibus videbitis et clangorem tubae audietis Isa. 18:3
quia haec dicit Dominus ad me quiescam et considerabo in loco meo sicut meridiana lux clara est et sicut nubes roris in die messis Isa. 18:4
ante messem enim totus effloruit et inmatura perfectio germinabit et praecidentur ramusculi eius falcibus et quae derelicta fuerint abscidentur excutientur Isa. 18:5
et relinquentur simul avibus montium et bestiis terrae et aestate perpetua erunt super eum volucres et omnes bestiae terrae super illum hiemabunt Isa. 18:6
in tempore illo deferetur munus Domino exercituum a populo divulso et dilacerato a populo terribili post quem non fuit alius a gente expectante expectante et conculcata cuius diripuerunt flumina terram eius ad locum nominis Domini exercituum montem Sion Isa. 18:7
onus Aegypti ecce Dominus ascendet super nubem levem et ingredietur Aegyptum et movebuntur simulacra Aegypti a facie eius et cor Aegypti tabescet in medio eius Isa. 19:1
et concurrere faciam Aegyptios adversum Aegyptios et pugnabit vir contra fratrem suum et vir contra amicum suum civitas adversus civitatem regnum adversus regnum Isa. 19:2
et disrumpetur spiritus Aegypti in visceribus eius et consilium eius praecipitabo et interrogabunt simulacra sua et divinos suos et pythones et ariolos Isa. 19:3
et tradam Aegyptum in manu dominorum crudelium et rex fortis dominabitur eorum ait Dominus Deus exercituum Isa. 19:4
et arescet aqua de mari et fluvius desolabitur atque siccabitur Isa. 19:5
et deficient flumina adtenuabuntur et siccabuntur rivi aggerum calamus et iuncus marcescet Isa. 19:6
nudabitur alveus rivi a fonte suo et omnis sementis inrigua siccabitur arescet et non erit Isa. 19:7
et maerebunt piscatores et lugebunt omnes mittentes in flumen hamum et expandentes rete super faciem aquae marcescent Isa. 19:8
confundentur qui operabantur linum pectentes et texentes subtilia Isa. 19:9
et erunt inrigua eius flaccentia omnes qui faciebant lacunas ad capiendos pisces Isa. 19:10
ubi sunt nunc sapientes tui adnuntient tibi et indicent quid cogitaverit Dominus exercituum super Aegyptum Isa. 19:12
Dominus miscuit in medio eius spiritum vertiginis et errare fecerunt Aegyptum in omni opere suo sicut errat ebrius et vomens Isa. 19:14
et non erit Aegypto opus quod faciat caput et caudam incurvantem et refrenantem Isa. 19:15
in die illa erit Aegyptus quasi mulieres et stupebunt et timebunt a facie commotionis manus Domini exercituum quam ipse movebit super eam Isa. 19:16
et erit terra Iuda Aegypto in festivitatem omnis qui illius fuerit recordatus pavebit a facie consilii Domini exercituum quod ipse cogitavit super eam Isa. 19:17
in die illa erunt quinque civitates in terra Aegypti loquentes lingua Chanaan et iurantes per Dominum exercituum civitas Solis vocabitur una Isa. 19:18
in die illa erit altare Domini in medio terrae Aegypti et titulus iuxta terminum eius Domini Isa. 19:19
et erit in signum et in testimonium Domino exercituum in terra Aegypti clamabunt enim ad Dominum a facie tribulantis et mittet eis salvatorem et propugnatorem qui liberet eos Isa. 19:20
et cognoscetur Dominus ab Aegypto et cognoscent Aegyptii Dominum in die illa et colent eum in hostiis et muneribus et vota vovebunt Domino et solvent Isa. 19:21
et percutiet Dominus Aegyptum plaga et sanabit eam et revertentur ad Dominum et placabitur eis et sanabit eos Isa. 19:22
in die illa erit via de Aegypto in Assyrios et intrabit Assyrius Aegyptum et Aegyptius in Assyrios et servient Aegyptii Assur Isa. 19:23
in die illa erit Israhel tertius Aegyptio et Assyrio benedictio in medio terrae Isa. 19:24
cui benedixit Dominus exercituum dicens benedictus populus meus Aegypti et opus manuum mearum Assyrio hereditas autem mea Israhel Isa. 19:25
in anno quo ingressus est Tharthan in Azotum cum misisset eum Sargon rex Assyriorum et pugnasset contra Azotum et cepisset eam Isa. 20:1
in tempore illo locutus est Dominus in manu Isaiae filii Amos dicens vade et solve saccum de lumbis tuis et calciamenta tua tolle de pedibus tuis et fecit sic vadens nudus et disculciatus Isa. 20:2
et dixit Dominus sicut ambulavit servus meus Isaias nudus et disculciatus trium annorum signum et portentum erit super Aegyptum et super Aethiopiam Isa. 20:3
sic minabit rex Assyriorum captivitatem Aegypti et transmigrationem Aethiopiae iuvenum et senum nudam et disculciatam discopertis natibus ignominiam Aegypti Isa. 20:4
et timebunt et confundentur ab Aethiopia spe sua et ab Aegypto gloria sua Isa. 20:5
et dicet habitator insulae huius in die illa ecce haec erat spes nostra ad quos confugimus in auxilium ut liberaret nos a facie regis Assyriorum et quomodo effugere poterimus nos Isa. 20:6
visio dura nuntiata est mihi qui incredulus est infideliter agit et qui depopulator est vastat ascende Aelam obside Mede omnem gemitum eius cessare feci Isa. 21:2
haec enim dixit mihi Dominus vade et pone speculatorem et quodcumque viderit adnuntiet Isa. 21:6
et vidit currum duorum equitum ascensorem asini et ascensorem cameli et contemplatus est diligenter multo intuitu Isa. 21:7
et clamavit leo super specula Domini ego sum stans iugiter per diem et super custodiam meam ego sum stans totis noctibus Isa. 21:8
ecce iste venit ascensor vir bigae equitum et respondit et dixit cecidit cecidit Babylon et omnia sculptilia deorum eius contrita sunt in terram Isa. 21:9
tritura mea et fili areae meae quae audivi a Domino exercituum Deo Israhel adnuntiavi vobis Isa. 21:10
dixit custos venit mane et nox si quaeritis quaerite convertimini venite Isa. 21:12
quoniam haec dicit Dominus ad me adhuc in uno anno quasi in anno mercennarii et auferetur omnis gloria Cedar Isa. 21:16
et reliquiae numeri sagittariorum fortium de filiis Cedar inminuentur Dominus enim Deus Israhel locutus est Isa. 21:17
onus vallis Visionis quidnam tibi quoque est quia ascendisti et tu omnis in tecta Isa. 22:1
dies enim interfectionis et conculcationis et fletuum Domino Deo exercituum in valle Visionis scrutans murum et magnificus super montem Isa. 22:5
et Aelam sumpsit faretram currum hominis equitis et parietem nudavit clypeus Isa. 22:6
et erunt electae valles tuae plenae quadrigarum et equites ponent sedes suas in porta Isa. 22:7
et revelabitur operimentum Iudae et videbis in die illa armamentarium domus saltus Isa. 22:8
et scissuras civitatis David videbitis quia multiplicatae sunt et congregastis aquas piscinae inferioris Isa. 22:9
et domos Hierusalem numerastis et destruxistis domos ad muniendum murum Isa. 22:10
et lacum fecistis inter duos muros et aquam piscinae veteris et non suspexistis ad eum qui fecerat eam et operatorem eius de longe non vidistis Isa. 22:11
et vocavit Dominus Deus exercituum in die illa ad fletum et ad planctum ad calvitium et ad cingulum sacci Isa. 22:12
et ecce gaudium et laetitia occidere vitulos et iugulare arietes comedere carnes et bibere vinum comedamus et bibamus cras enim moriemur Isa. 22:13
et revelata est in auribus meis Domini exercituum si dimittetur iniquitas haec vobis donec moriamini dicit Dominus Deus exercituum Isa. 22:14
ecce Dominus asportari te faciet sicut asportatur gallus gallinacius et quasi amictum sic sublevabit te Isa. 22:17
coronans coronabit te tribulatione quasi pilam mittet te in terram latam et spatiosam ibi morieris et ibi erit currus gloriae tuae ignominia domus Domini tui Isa. 22:18
et expellam te de statione tua et de ministerio tuo deponam te Isa. 22:19
et erit in die illa vocabo servum meum Eliachim filium Helciae Isa. 22:20
et induam illum tunicam tuam et cingulo tuo confortabo eum et potestatem tuam dabo in manu eius et erit quasi pater habitantibus Hierusalem et domui Iuda Isa. 22:21
et dabo clavem domus David super umerum eius et aperiet et non erit qui claudat et claudet et non erit qui aperiat Isa. 22:22
et figam illum paxillum in loco fideli et erit in solium gloriae domui patris sui Isa. 22:23
et suspendent super eum omnem gloriam domus patris eius vasorum diversa genera omne vas parvulum a vasis craterarum usque ad omne vas musicorum Isa. 22:24
in die illo dicit Dominus exercituum auferetur paxillus qui fixus fuerat in loco fideli et frangetur et cadet et peribit quod pependerat in eo quia Dominus locutus est Isa. 22:25
in aquis multis semen Nili messis fluminis fruges eius et facta est negotiatio gentium Isa. 23:3
erubesce Sidon ait enim mare fortitudo maris dicens non parturivi et non peperi et non enutrivi iuvenes nec ad incrementum perduxi virgines Isa. 23:4
Dominus exercituum cogitavit hoc ut detraheret superbiam omnis gloriae et ad ignominiam deduceret universos inclitos terrae Isa. 23:9
et dixit non adicies ultra ut glorieris calumniam sustinens virgo filia Sidonis in Cetthim consurgens transfreta ibi quoque non erit requies tibi Isa. 23:12
et erit in die illa in oblivione eris o Tyre septuaginta annis sicut dies regis unius post septuaginta autem annos erit Tyro quasi canticum meretricis Isa. 23:15
et erit post septuaginta annos visitabit Dominus Tyrum et reducet eam ad mercedes suas et rursum fornicabitur cum universis regnis terrae super faciem terrae Isa. 23:17
et erunt negotiatio eius et mercedes eius sanctificatae Domino non condentur neque reponentur quia his qui habitaverint coram Domino erit negotiatio eius ut manducent in saturitatem et vestiantur usque ad vetustatem Isa. 23:18
ecce Dominus dissipabit terram et nudabit eam et adfliget faciem eius et disperget habitatores eius Isa. 24:1
et erit sicut populus sic sacerdos et sicut servus sic dominus eius sicut ancilla sic domina eius sicut emens sic ille qui vendit sicut fenerator sic is qui mutuum accipit sicut qui repetit sic qui debet Isa. 24:2
dissipatione dissipabitur terra et direptione praedabitur Dominus enim locutus est verbum hoc Isa. 24:3
luxit et defluxit terra et infirmata est defluxit orbis infirmata est altitudo populi terrae Isa. 24:4
et terra interfecta est ab habitatoribus suis quia transgressi sunt leges mutaverunt ius dissipaverunt foedus sempiternum Isa. 24:5
propter hoc maledictio vorabit terram et peccabunt habitatores eius ideoque insanient cultores eius et relinquentur homines pauci Isa. 24:6
relicta est in urbe solitudo et calamitas opprimet portas Isa. 24:12
quia haec erunt in medio terrae in medio populorum quomodo si paucae olivae quae remanserunt excutiantur ex olea et racemi cum fuerit finita vindemia Isa. 24:13
a finibus terrae laudes audivimus gloriam iusti et dixi secretum meum mihi secretum meum mihi vae mihi praevaricantes praevaricati sunt et praevaricatione transgressorum praevaricati sunt Isa. 24:16
formido et fovea et laqueus super te qui habitator es terrae Isa. 24:17
et erit qui fugerit a voce formidinis cadet in foveam et qui se explicuerit de fovea tenebitur laqueo quia cataractae de excelsis apertae sunt et concutientur fundamenta terrae Isa. 24:18
agitatione agitabitur terra sicut ebrius et auferetur quasi tabernaculum unius noctis et gravabit eam iniquitas sua et corruet et non adiciet ut resurgat Isa. 24:20
et erit in die illa visitabit Dominus super militiam caeli in excelso et super reges terrae qui sunt super terram Isa. 24:21
et congregabuntur in congregationem unius fascis in lacum et cludentur ibi in carcerem et post multos dies visitabuntur Isa. 24:22
et erubescet luna et confundetur sol cum regnaverit Dominus exercituum in monte Sion et in Hierusalem et in conspectu senum suorum fuerit glorificatus Isa. 24:23
quia posuisti civitatem in tumulum urbem fortem in ruinam domum alienorum ut non sit civitas et in sempiternum non aedificetur Isa. 25:2
sicut aestum in siti tumultum alienorum humiliabis et quasi calore sub nube torrente propaginem fortium marcescere facies Isa. 25:5
et faciet Dominus exercituum omnibus populis in monte hoc convivium pinguium convivium vindemiae pinguium medullatorum vindemiae defecatae Isa. 25:6
et praecipitabit in monte isto faciem vinculi conligati super omnes populos et telam quam orditus est super universas nationes Isa. 25:7
praecipitabit mortem in sempiternum et auferet Dominus Deus lacrimam ab omni facie et obprobrium populi sui auferet de universa terra quia Dominus locutus est Isa. 25:8
et dicet in die illa ecce Deus noster iste expectavimus eum et salvabit nos iste Dominus sustinuimus eum exultabimus et laetabimur in salutari eius Isa. 25:9
quia requiescet manus Domini in monte isto et triturabitur Moab sub eo sicuti teruntur paleae in plaustro Isa. 25:10
et extendet manus suas sub eo sicut extendit natans ad natandum et humiliabit gloriam eius cum adlisione manuum eius Isa. 25:11
et munimenta sublimium murorum tuorum concident et humiliabuntur et detrahentur in terram usque ad pulverem Isa. 25:12
in die illa cantabitur canticum istud in terra Iuda urbs fortitudinis nostrae salvator ponetur in ea murus et antemurale Isa. 26:1
aperite portas et ingrediatur gens iusta custodiens veritatem Isa. 26:2
et in semita iudiciorum tuorum Domine sustinuimus te nomen tuum et memoriale tuum in desiderio animae Isa. 26:8
anima mea desideravit te in nocte sed et spiritu meo in praecordiis meis de mane vigilabo ad te cum feceris iudicia tua in terra iustitiam discent habitatores orbis Isa. 26:9
misereamur impio et non discet iustitiam in terra sanctorum inique gessit et non videbit gloriam Domini Isa. 26:10
Domine exaltetur manus tua et non videant videant et confundantur zelantes populi et ignis hostes tuos devoret Isa. 26:11
morientes non vivant gigantes non resurgant propterea visitasti et contrivisti eos et perdidisti omnem memoriam eorum Isa. 26:14
concepimus et quasi parturivimus et peperimus spiritum salutes non fecimus in terra ideo non ceciderunt habitatores terrae Isa. 26:18
vivent mortui tui interfecti mei resurgent expergiscimini et laudate qui habitatis in pulvere quia ros lucis ros tuus et terram gigantum detrahes in ruinam Isa. 26:19
ecce enim Dominus egreditur de loco suo ut visitet iniquitatem habitatoris terrae contra eum et revelabit terra sanguinem suum et non operiet ultra interfectos suos Isa. 26:21
in die illo visitabit Dominus in gladio suo duro et grandi et forti super Leviathan serpentem vectem et super Leviathan serpentem tortuosum et occidet cetum qui in mari est Isa. 27:1
ego Dominus qui servo eam repente propinabo ei ne forte visitetur contra eam nocte et die servo eam Isa. 27:3
indignatio non est mihi quis dabit me spinam et veprem in proelio gradiar super eam succendam eam pariter Isa. 27:4
qui egrediuntur impetu ad Iacob florebit et germinabit Israhel et implebunt faciem orbis semine Isa. 27:6
idcirco super hoc dimittetur iniquitas domui Iacob et iste omnis fructus ut auferatur peccatum eius cum posuerit omnes lapides altaris sicut lapides cineris adlisos non stabunt luci et delubra Isa. 27:9
civitas enim munita desolata erit speciosa relinquetur et dimittetur quasi desertum ibi pascetur vitulus et ibi accubabit et consumet summitates eius Isa. 27:10
in siccitate messis illius conterentur mulieres venientes et docentes eam non est enim populus sapiens propterea non miserebitur eius qui fecit eum et qui formavit eum non parcet ei Isa. 27:11
et erit in die illa percutiet Dominus ab alveo Fluminis usque ad torrentem Aegypti et vos congregabimini unus et unus filii Israhel Isa. 27:12
et erit in die illa clangetur in tuba magna et venient qui perditi fuerant de terra Assyriorum et qui eiecti erant in terra Aegypti et adorabunt Dominum in monte sancto in Hierusalem Isa. 27:13
vae coronae superbiae ebriis Ephraim et flori decidenti gloriae exultationis eius qui erant in vertice vallis pinguissimae errantes a vino Isa. 28:1
ecce validus et fortis Domini sicut impetus grandinis turbo confringens sicut impetus aquarum multarum inundantium et emissarum super terram spatiosam Isa. 28:2
et erit flos decidens gloriae exultationis eius qui est super verticem vallis pinguium quasi temporaneum ante maturitatem autumni quod cum aspexerit videns statim ut manu tenuerit devorabit illud Isa. 28:4
in die illa erit Dominus exercituum corona gloriae et sertum exultationis residuo populi sui Isa. 28:5
et spiritus iudicii sedenti super iudicium et fortitudo revertentibus de bello ad portam Isa. 28:6
verum hii quoque prae vino nescierunt et prae ebrietate erraverunt sacerdos et propheta nescierunt prae ebrietate absorti sunt a vino erraverunt in ebrietate nescierunt videntem ignoraverunt iudicium Isa. 28:7
quem docebit scientiam et quem intellegere faciet auditum ablactatos a lacte apulsos ab uberibus Isa. 28:9
in loquella enim labii et lingua altera loquetur ad populum istum Isa. 28:11
cui dixit haec requies reficite lassum et hoc est meum refrigerium et noluerunt audire Isa. 28:12
et erit eis verbum Domini manda remanda manda remanda expecta reexpecta expecta reexpecta modicum ibi modicum ibi ut vadant et cadant retrorsum et conterantur et inlaqueentur et capiantur Isa. 28:13
dixistis enim percussimus foedus cum morte et cum inferno fecimus pactum flagellum inundans cum transierit non veniet super nos quia posuimus mendacium spem nostram et mendacio protecti sumus Isa. 28:15
et ponam iudicium in pondere et iustitiam in mensura et subvertet grando spem mendacii et protectionem aquae inundabunt Isa. 28:17
et delebitur foedus vestrum cum morte et pactum vestrum cum inferno non stabit flagellum inundans cum transierit eritis ei in conculcationem Isa. 28:18
quandocumque pertransierit tollet vos quoniam mane diluculo pertransibit in die et in nocte et tantummodo sola vexatio intellectum dabit auditui Isa. 28:19
coangustatum est enim stratum ita ut alter decidat et pallium breve utrumque operire non potest Isa. 28:20
et nunc nolite inludere ne forte constringantur vincula vestra consummationem enim et adbreviationem audivi a Domino Deo exercituum super universam terram Isa. 28:22
auribus percipite et audite vocem meam adtendite et audite eloquium meum Isa. 28:23
numquid tota die arabit arans ut serat proscindet et sariet humum suam Isa. 28:24
nonne cum adaequaverit faciem eius seret gith et cyminum sparget et ponet triticum per ordinem et hordeum et milium et viciam in finibus suis Isa. 28:25
et erudiet eum illud in iudicio Deus suus docebit eum illud Isa. 28:26
non enim in serris triturabitur gith nec rota plaustri super cyminum circumiet sed in virga excutietur gith et cyminum in baculo Isa. 28:27
et hoc a Domino Deo exercituum exivit ut mirabile faceret consilium et magnificaret iustitiam Isa. 28:29
et circumvallabo Arihel et erit tristis et maerens et erit mihi quasi Arihel Isa. 29:2
et circumdabo quasi spheram in circuitu tuo et iaciam contra te aggerem et munimenta ponam in obsidionem tuam Isa. 29:3
humiliaberis de terra loqueris et de humo audietur eloquium tuum et erit quasi pythonis de terra vox tua et de humo eloquium tuum mussitabit Isa. 29:4
et erit sicut pulvis tenuis multitudo ventilantium te et sicut favilla pertransiens multitudo eorum qui contra te praevaluerunt Isa. 29:5
eritque repente confestim a Domino exercituum visitabitur in tonitru et commotione terrae et voce magna turbinis et tempestatis et flammae ignis devorantis Isa. 29:6
et erit sicut somnium visionis nocturnae multitudo omnium gentium quae dimicaverunt contra Arihel et omnes qui militaverunt et obsederunt et praevaluerunt adversus eam Isa. 29:7
et sicuti somniat esuriens et comedit cum autem fuerit expertus vacua est anima eius et sicut somniat sitiens et bibit et postquam fuerit expergefactus lassus adhuc sitit et anima eius vacua est sic erit multitudo omnium gentium quae dimicaverunt contra montem Sion Isa. 29:8
obstupescite et admiramini fluctuate et vacillate inebriamini et non a vino movemini et non ebrietate Isa. 29:9
quoniam miscuit vobis Dominus spiritum soporis claudet oculos vestros prophetas et principes vestros qui vident visiones operiet Isa. 29:10
et erit vobis visio omnium sicut verba libri signati quem cum dederint scienti litteras dicent lege istum et respondebit non possum signatus est enim Isa. 29:11
et dabitur liber nescienti litteras diceturque ei lege et respondebit nescio litteras Isa. 29:12
et dixit Dominus eo quod adpropinquat populus iste ore suo et labiis suis glorificat me cor autem eius longe est a me et timuerunt me mandato hominum et doctrinis Isa. 29:13
ideo ecce ego addam ut admirationem faciam populo huic miraculo grandi et stupendo peribit enim sapientia a sapientibus eius et intellectus prudentium eius abscondetur Isa. 29:14
vae qui profundi estis corde ut a Domino abscondatis consilium quorum sunt in tenebris opera et dicunt quis videt nos et quis novit nos Isa. 29:15
perversa est haec vestra cogitatio quasi lutum contra figulum cogitet et dicat opus factori suo non fecisti me et figmentum dicat fictori suo non intellegis Isa. 29:16
nonne adhuc in modico et in brevi convertetur Libanus in Chermel et Chermel in saltum reputabitur Isa. 29:17
et audient in die illa surdi verba libri et de tenebris et caligine oculi caecorum videbunt Isa. 29:18
et addent mites in Domino laetitiam et pauperes homines in Sancto Israhel exultabunt Isa. 29:19
quoniam defecit qui praevalebat consummatus est inlusor et succisi sunt omnes qui vigilabant super iniquitatem Isa. 29:20
qui peccare faciebant homines in verbo et arguentem in porta subplantabant et declinaverunt frustra a iusto Isa. 29:21
sed cum viderit filios suos opera manuum mearum in medio sui sanctificantes nomen meum et sanctificabunt Sanctum Iacob et Deum Israhel praedicabunt Isa. 29:23
et scient errantes spiritu intellectum et mussitatores discent legem Isa. 29:24
vae filii desertores dicit Dominus ut faceretis consilium et non ex me et ordiremini telam et non per spiritum meum ut adderetur peccatum super peccatum Isa. 30:1
qui ambulatis ut descendatis in Aegyptum et os meum non interrogastis sperantes auxilium in fortitudine Pharao et habentes fiduciam in umbra Aegypti Isa. 30:2
et erit vobis fortitudo Pharaonis in confusionem et fiducia umbrae Aegypti in ignominiam Isa. 30:3
erant enim in Tanis principes tui et nuntii tui usque ad Anes pervenerunt Isa. 30:4
omnes confusi sunt super populo qui eis prodesse non potuit non fuerunt in auxilium et in aliquam utilitatem sed in confusionem et obprobrium Isa. 30:5
onus iumentorum austri in terra tribulationis et angustiae leaena et leo ex eis vipera et regulus volans portantes super umeros iumentorum divitias suas et super gibbum camelorum thesauros suos ad populum qui eis prodesse non poterit Isa. 30:6
Aegyptus enim frustra et vane auxiliabitur ideo clamavi super hoc superbia tantum est quiesce Isa. 30:7
nunc ingressus scribe eis super buxum et in libro diligenter exara illud et erit in die novissimo in testimonium usque ad aeternum Isa. 30:8
populus enim ad iracundiam provocans est et filii mendaces filii nolentes audire legem Domini Isa. 30:9
qui dicunt videntibus nolite videre et aspicientibus nolite aspicere nobis ea quae recta sunt loquimini nobis placentia videte nobis errores Isa. 30:10
propterea haec dicit Sanctus Israhel pro eo quod reprobastis verbum hoc et sperastis in calumniam et tumultum et innixi estis super eo Isa. 30:12
propterea erit vobis iniquitas haec sicut interruptio cadens et requisita in muro excelso quoniam subito dum non speratur veniet contritio eius Isa. 30:13
et comminuetur sicut conteritur lagoena figuli contritione pervalida et non invenietur de fragmentis eius testa in qua portetur igniculus de incendio aut hauriatur parum aquae de fovea Isa. 30:14
quia haec dicit Dominus Deus Sanctus Israhel si revertamini et quiescatis salvi eritis in silentio et in spe erit fortitudo vestra et noluistis Isa. 30:15
et dixistis nequaquam sed ad equos fugiemus ideo fugietis et super veloces ascendemus ideo veloces erunt qui persequentur vos Isa. 30:16
mille homines a facie terroris unius et a facie terroris quinque fugietis donec relinquamini quasi malus navis in vertice montis et quasi signum super collem Isa. 30:17
propterea expectat Dominus ut misereatur vestri et ideo exaltabitur parcens vobis quia Deus iudicii Dominus beati omnes qui expectant eum Isa. 30:18
et dabit vobis Dominus panem artum et aquam brevem et non faciet avolare a te ultra doctorem tuum et erunt oculi tui videntes praeceptorem tuum Isa. 30:20
et aures tuae audient verbum post tergum monentis haec via ambulate in ea neque ad dexteram neque ad sinistram Isa. 30:21
et contaminabis lamminas sculptilium argenti tui et vestimentum conflatilis auri tui et disperges ea sicut inmunditiam menstruatae egredere dices ei Isa. 30:22
et dabitur pluvia semini tuo ubicumque seminaveris in terra et panis frugum terrae erit uberrimus et pinguis pascetur in possessione tua in die illo agnus spatiose Isa. 30:23
et tauri tui et pulli asinorum qui operantur terram commixtum migma comedent sic in area ut ventilatum est Isa. 30:24
et erunt super omnem montem excelsum et super omnem collem elevatum rivi currentium aquarum in die interfectionis multorum cum ceciderint turres Isa. 30:25
et erit lux lunae sicut lux solis et lux solis erit septempliciter sicut lux septem dierum in die qua alligaverit Dominus vulnus populi sui et percussuram plagae eius sanaverit Isa. 30:26
ecce nomen Domini venit de longinquo ardens furor eius et gravis ad portandum labia eius repleta sunt indignatione et lingua eius quasi ignis devorans Isa. 30:27
spiritus eius velut torrens inundans usque ad medium colli ad perdendas gentes in nihilum et frenum erroris quod erat in maxillis populorum Isa. 30:28
canticum erit vobis sicut nox sanctificatae sollemnitatis et laetitia cordis sicut qui pergit cum tibia ut intret in montem Domini ad Fortem Israhel Isa. 30:29
et auditam faciet Dominus gloriam vocis suae et terrorem brachii sui ostendet in comminatione furoris et flamma ignis devorantis adlidet in turbine et in lapide grandinis Isa. 30:30
et erit transitus virgae fundatus quam requiescere faciet Dominus super eum in tympanis et in citharis et in bellis praecipuis expugnabit eos Isa. 30:32
praeparata est enim ab heri Thofeth a rege praeparata profunda et dilatata nutrimenta eius ignis et ligna multa flatus Domini sicut torrens sulphuris succendens eam Isa. 30:33
vae qui descendunt in Aegyptum ad auxilium in equis sperantes et habentes fiduciam super quadrigis quia multae sunt et super equitibus quia praevalidi nimis et non sunt confisi super Sanctum Israhel et Dominum non requisierunt Isa. 31:1
ipse autem sapiens adduxit malum et verba sua non abstulit et consurget contra domum pessimorum et contra auxilium operantium iniquitatem Isa. 31:2
Aegyptus homo et non deus et equi eorum caro et non spiritus et Dominus inclinabit manum suam et corruet auxiliator et cadet cui praestatur auxilium simulque omnes consumentur Isa. 31:3
quia haec dicit Dominus ad me quomodo si rugiat leo et catulus leonis super praedam suam cum occurrerit ei multitudo pastorum a voce eorum non formidabit et a multitudine eorum non pavebit sic descendet Dominus exercituum ut proelietur super montem Sion et super collem eius Isa. 31:4
sicut aves volantes sic proteget Dominus exercituum Hierusalem protegens et liberans transiens et salvans Isa. 31:5
in die enim illa abiciet vir idola argenti sui et idola auri sui quae fecerunt vobis manus vestrae in peccatum Isa. 31:7
et cadet Assur in gladio non viri et gladius non hominis vorabit eum et fugiet non a facie gladii et iuvenes eius vectigales erunt Isa. 31:8
et fortitudo eius a terrore transibit et pavebunt fugientes principes eius dixit Dominus cuius ignis est in Sion et caminus eius in Hierusalem Isa. 31:9
ecce in iustitia regnabit rex et principes in iudicio praeerunt Isa. 32:1
et erit vir sicut qui absconditur a vento et celat se a tempestate sicut rivi aquarum in siti et umbra petrae prominentis in terra deserta Isa. 32:2
non caligabunt oculi videntium et aures audientium diligenter auscultabunt Isa. 32:3
et cor stultorum intelleget scientiam et lingua balborum velociter loquetur et plane Isa. 32:4
stultus enim fatua loquetur et cor eius faciet iniquitatem ut perficiat simulationem et loquatur ad Dominum fraudulenter et vacuefaciat animam esurientis et potum sitienti auferat Isa. 32:6
princeps vero ea quae digna sunt principe cogitavit et ipse super duces stabit Isa. 32:8
mulieres opulentae surgite et audite vocem meam filiae confidentes percipite auribus eloquium meum Isa. 32:9
post dies et annum et vos conturbabimini confidentes consummata est enim vindemia collectio ultra non veniet Isa. 32:10
obstupescite opulentae conturbamini confidentes exuite vos et confundimini accingite lumbos vestros Isa. 32:11
super humum populi mei spina et vepres ascendent quanto magis super omnes domos gaudii civitatis exultantis Isa. 32:13
domus enim dimissa est multitudo urbis relicta est tenebrae et palpatio factae sunt super speluncas usque in aeternum gaudium onagrorum pascua gregum Isa. 32:14
donec effundatur super nos spiritus de excelso et erit desertum in Chermel et Chermel in saltum reputabitur Isa. 32:15
et habitabit in solitudine iudicium et iustitia in Chermel sedebit Isa. 32:16
et erit opus iustitiae pax et cultus iustitiae silentium et securitas usque in sempiternum Isa. 32:17
et sedebit populus meus in pulchritudine pacis et in tabernaculis fiduciae et in requie opulenta Isa. 32:18
grando autem in descensione saltus et humilitate humiliabitur civitas Isa. 32:19
beati qui seminatis super omnes aquas inmittentes pedem bovis et asini Isa. 32:20
vae qui praedaris nonne et ipse praedaberis et qui spernis nonne et ipse sperneris cum consummaveris depraedationem depraedaberis cum fatigatus desiveris contemnere contemneris Isa. 33:1
Domine miserere nostri te expectavimus esto brachium eorum in mane et salus nostra in tempore tribulationis Isa. 33:2
et congregabuntur spolia vestra sicut colligitur brucus velut cum fossae plenae fuerint de eo Isa. 33:4
magnificatus est Dominus quoniam habitavit in excelso implevit Sion iudicio et iustitia Isa. 33:5
et erit fides in temporibus tuis divitiae salutis sapientia et scientia timor Domini ipse thesaurus eius Isa. 33:6
luxit et elanguit terra confusus est Libanus et obsorduit et factus est Saron sicut desertum et concussa est Basan et Carmelus Isa. 33:9
et erunt populi quasi de incendio cinis spinae congregatae igni conburentur Isa. 33:12
audite qui longe estis quae fecerim et cognoscite vicini fortitudinem meam Isa. 33:13
qui ambulat in iustitiis et loquitur veritates qui proicit avaritiam ex calumnia et excutit manus suas ab omni munere qui obturat aures suas ne audiat sanguinem et claudit oculos suos ne videat malum Isa. 33:15
respice Sion civitatem sollemnitatis nostrae oculi tui videbunt Hierusalem habitationem opulentam tabernaculum quod nequaquam transferri poterit nec auferentur clavi eius in sempiternum et omnes funiculi eius non rumpentur Isa. 33:20
quia solummodo ibi magnificus Dominus noster locus fluviorum rivi latissimi et patentes non transibit per eum navis remigum neque trieris magna transgredietur eum Isa. 33:21
accedite gentes et audite et populi adtendite audiat terra et plenitudo eius orbis et omne germen eius Isa. 34:1
quia indignatio Domini super omnes gentes et furor super universam militiam eorum interfecit eos et dedit eos in occisionem Isa. 34:2
interfecti eorum proicientur et de cadaveribus eorum ascendet fetor tabescent montes sanguine eorum Isa. 34:3
et tabescet omnis militia caelorum et conplicabuntur sicut liber caeli et omnis militia eorum defluet sicut defluit folium de vinea et de ficu Isa. 34:4
quoniam inebriatus est in caelo gladius meus ecce super Idumeam descendet et super populum interfectionis meae ad iudicium Isa. 34:5
gladius Domini repletus est sanguine incrassatus est adipe de sanguine agnorum et hircorum de sanguine medullatorum arietum victima enim Domini in Bosra et interfectio magna in terra Edom Isa. 34:6
et descendent unicornes cum eis et tauri cum potentibus inebriabitur terra eorum sanguine et humus eorum adipe pinguium Isa. 34:7
et convertentur torrentes eius in picem et humus eius in sulphur et erit terra eius in picem ardentem Isa. 34:9
nocte et die non extinguetur in sempiternum ascendet fumus eius a generatione in generationem desolabitur in saeculum saeculorum non erit transiens per eam Isa. 34:10
et possidebunt illam onocrotalus et ericius et ibis et corvus habitabunt in ea et extendetur super eam mensura ut redigatur ad nihilum et perpendiculum in desolationem Isa. 34:11
nobiles eius non erunt ibi regem potius invocabunt et omnes principes eius erunt in nihilum Isa. 34:12
et orientur in domibus eius spinae et urticae et paliurus in munitionibus eius et erit cubile draconum et pascua strutionum Isa. 34:13
et occurrent daemonia onocentauris et pilosus clamabit alter ad alterum ibi cubavit lamia et invenit sibi requiem Isa. 34:14
ibi habuit foveam ericius et enutrivit catulos et circumfodit et fovit in umbra eius illuc congregati sunt milvi alter ad alterum Isa. 34:15
requirite diligenter in libro Domini et legite unum ex eis non defuit alter ad alterum non quaesivit quia quod ex ore meo procedit ille mandavit et spiritus eius ipse congregavit ea Isa. 34:16
et ipse misit eis sortem et manus eius divisit eam illis in mensuram usque in aeternum possidebunt eam in generatione et generatione habitabunt in ea Isa. 34:17
laetabitur deserta et invia et exultabit solitudo et florebit quasi lilium Isa. 35:1
germinans germinabit et exultabit laetabunda et laudans gloria Libani data est ei decor Carmeli et Saron ipsi videbunt gloriam Domini et decorem Dei nostri Isa. 35:2
confortate manus dissolutas et genua debilia roborate Isa. 35:3
dicite pusillanimis confortamini nolite timere ecce Deus vester ultionem adducet retributionis Deus ipse veniet et salvabit vos Isa. 35:4
tunc aperientur oculi caecorum et aures surdorum patebunt Isa. 35:5
tunc saliet sicut cervus claudus et aperta erit lingua mutorum quia scissae sunt in deserto aquae et torrentes in solitudine Isa. 35:6
et quae erat arida in stagnum et sitiens in fontes aquarum in cubilibus in quibus prius dracones habitabant orietur viror calami et iunci Isa. 35:7
et erit ibi semita et via et via sancta vocabitur non transibit per eam pollutus et haec erit nobis directa via ita ut stulti non errent per eam Isa. 35:8
non erit ibi leo et mala bestia non ascendet per eam nec invenietur ibi et ambulabunt qui liberati fuerint Isa. 35:9
et redempti a Domino convertentur et venient in Sion cum laude et laetitia sempiterna super caput eorum gaudium et laetitiam obtinebunt et fugiet dolor et gemitus Isa. 35:10
et factum est in quartodecimo anno regis Ezechiae ascendit Sennacherib rex Assyriorum super omnes civitates Iuda munitas et cepit eas Isa. 36:1
et misit rex Assyriorum Rabsacen de Lachis in Hierusalem ad regem Ezechiam in manu gravi et stetit in aquaeductu piscinae superioris in via agri Fullonis Isa. 36:2
et egressus est ad eum Eliachim filius Helciae qui erat super domum et Sobna scriba et Ioae filius Asaph a commentariis Isa. 36:3
et dixit ad eos Rabsaces dicite Ezechiae haec dicit rex magnus rex Assyriorum quae est ista fiducia qua confidis Isa. 36:4
ecce confidis super baculum harundineum confractum istum super Aegyptum cui si innisus fuerit homo intrabit in manu eius et perforabit eam sic Pharao rex Aegypti omnibus qui confidunt in eo Isa. 36:6
quod si responderis mihi in Domino Deo nostro confidimus nonne ipse est cuius abstulit Ezechias excelsa et altaria et dixit Iudae et Hierusalem coram altari isto adorabitis Isa. 36:7
et nunc trade te domino meo regi Assyriorum et dabo tibi duo milia equorum nec poteris ex te praebere ascensores eorum Isa. 36:8
et quomodo sustinebis faciem iudicis unius loci ex servis domini mei minoribus quod si confidis in Aegypto in quadriga et in equitibus Isa. 36:9
et nunc numquid sine Domino ascendi ad terram istam ut disperderem eam Dominus dixit ad me ascende super terram istam et disperde eam Isa. 36:10
et dixit Eliachim et Sobna et Ioae ad Rabsacen loquere ad servos tuos syra lingua intellegimus enim ne loquaris ad nos iudaice in auribus populi qui est super murum Isa. 36:11
et dixit ad eos Rabsaces numquid ad dominum tuum et ad te misit me dominus meus ut loquerer omnia verba ista et non potius ad viros qui sedent in muro ut comedant stercora sua et bibant urinam pedum suorum vobiscum Isa. 36:12
et stetit Rabsaces et clamavit voce magna iudaice et dixit audite verba regis magni regis Assyriorum Isa. 36:13
et non vobis tribuat fiduciam Ezechias super Domino dicens eruens liberabit nos Dominus non dabitur civitas ista in manu regis Assyriorum Isa. 36:15
nolite audire Ezechiam haec enim dicit rex Assyriorum facite mecum benedictionem et egredimini ad me et comedite unusquisque vineam suam et unusquisque ficum suam et bibite unusquisque aquam cisternae suae Isa. 36:16
donec veniam et tollam vos ad terram quae est ut terra vestra terram frumenti et vini terram panum et vinearum Isa. 36:17
ubi est deus Emath et Arfad ubi est deus Seffarvaim numquid liberaverunt Samariam de manu mea Isa. 36:19
et siluerunt et non responderunt ei verbum mandaverat enim rex dicens ne respondeatis ei Isa. 36:21
et ingressus est Eliachim filius Helciae qui erat super domum et Sobna scriba et Ioae filius Asaph a commentariis ad Ezechiam scissis vestibus et nuntiaverunt ei verba Rabsacis Isa. 36:22
et factum est cum audisset rex Ezechias scidit vestimenta sua et obvolutus est sacco et intravit in domum Domini Isa. 37:1
et misit Eliachim qui erat super domum et Sobnam scribam et seniores de sacerdotibus opertos saccis ad Isaiam filium Amos prophetam Isa. 37:2
et dixerunt ad eum haec dicit Ezechias dies tribulationis et correptionis et blasphemiae dies haec quia venerunt filii usque ad partum et virtus non est parienti Isa. 37:3
si quo modo audiat Dominus Deus tuus verba Rabsaces quem misit rex Assyriorum dominus suus ad blasphemandum Deum viventem et obprobrandum sermonibus quos audivit Dominus Deus tuus leva ergo orationem pro reliquiis quae reppertae sunt Isa. 37:4
et venerunt servi regis Ezechiae ad Isaiam Isa. 37:5
et dixit ad eos Isaias haec dicetis domino vestro haec dicit Dominus ne timeas a facie verborum quae audisti quibus blasphemaverunt pueri regis Assyriorum me Isa. 37:6
ecce ego dabo ei spiritum et audiet nuntium et revertetur ad terram suam et corruere eum faciam gladio in terra sua Isa. 37:7
reversus est autem Rabsaces et invenit regem Assyriorum proeliantem adversus Lobna audierat enim quia profectus esset de Lachis Isa. 37:8
et audivit de Tharaca rege Aethiopiae dicentes egressus est ut pugnet contra te quod cum audisset misit nuntios ad Ezechiam dicens Isa. 37:9
ecce tu audisti omnia quae fecerunt reges Assyriorum omnibus terris quas subverterunt et tu poteris liberari Isa. 37:11
numquid eruerunt eos dii gentium quos subverterunt patres mei Gozan et Aran et Reseph et filios Eden qui erant in Thalassar Isa. 37:12
ubi est rex Emath et rex Arfad et rex urbis Seffarvaim Anahe et Ava Isa. 37:13
et tulit Ezechias libros de manu nuntiorum et legit eos et ascendit in domum Domini et expandit eos Ezechias coram Domino Isa. 37:14
et oravit Ezechias ad Dominum dicens Isa. 37:15
Domine exercituum Deus Israhel qui sedes super cherubin tu es Deus solus omnium regnorum terrae tu fecisti caelum et terram Isa. 37:16
inclina Domine aurem tuam et audi aperi Domine oculos tuos et vide et audi omnia verba Sennacherib quae misit ad blasphemandum Deum viventem Isa. 37:17
vere enim Domine desertas fecerunt reges Assyriorum terras et regiones earum Isa. 37:18
et dederunt deos earum igni non enim erant dii sed opera manuum hominum lignum et lapis et comminuerunt eos Isa. 37:19
et nunc Domine Deus noster salva nos de manu eius et cognoscant omnia regna terrae quia tu es Dominus solus Isa. 37:20
et misit Isaias filius Amos ad Ezechiam dicens haec dicit Dominus Deus Israhel pro quibus rogasti me de Sennacherib rege Assyriorum Isa. 37:21
cui exprobrasti et quem blasphemasti et super quem exaltasti vocem et levasti altitudinem oculorum tuorum ad Sanctum Israhel Isa. 37:23
in manu servorum tuorum exprobrasti Domino et dixisti in multitudine quadrigarum mearum ego ascendi altitudinem montium iuga Libani et succidam excelsa cedrorum eius electas abietes illius et introibo altitudinem summitatis eius saltum Carmeli eius Isa. 37:24
ego fodi et bibi aquam et exsiccavi vestigio pedis mei omnes rivos aggerum Isa. 37:25
numquid non audisti quae olim fecerim ei ex diebus antiquis ego plasmavi illud et nunc adduxi et factum est in eradicationem collium conpugnantium et civitatum munitarum Isa. 37:26
habitatores earum breviata manu contremuerunt et confusi sunt facti sunt sicut faenum agri et gramen pascuae et herba tectorum quae exaruit antequam maturesceret Isa. 37:27
habitationem tuam et egressum tuum et introitum tuum cognovi et insaniam tuam contra me Isa. 37:28
cum fureres adversum me superbia tua ascendit in aures meas ponam ergo circulum in naribus tuis et frenum in labiis tuis et reducam te in viam per quam venisti Isa. 37:29
tibi autem hoc erit signum comede hoc anno quae sponte nascuntur et in anno secundo pomis vescere in anno autem tertio seminate et metite et plantate vineas et comedite fructum earum Isa. 37:30
et mittet id quod salvatum fuerit de domo Iuda et quod reliquum est radicem deorsum et faciet fructum sursum Isa. 37:31
quia de Hierusalem exibunt reliquiae et salvatio de monte Sion zelus Domini exercituum faciet istud Isa. 37:32
propterea haec dicit Dominus de rege Assyriorum non introibit civitatem hanc et non iaciet ibi sagittam et non occupabit eam clypeus et non mittet in circuitu eius aggerem Isa. 37:33
in via qua venit per eam revertetur et civitatem hanc non ingredietur dicit Dominus Isa. 37:34
et protegam civitatem istam ut salvem eam propter me et propter David servum meum Isa. 37:35
egressus est autem angelus Domini et percussit in castris Assyriorum centum octoginta quinque milia et surrexerunt mane et ecce omnes cadavera mortuorum Isa. 37:36
et egressus est et abiit et reversus est Sennacherib rex Assyriorum et habitavit in Nineve Isa. 37:37
et factum est cum adoraret in templo Nesrach deum suum Adramelech et Sarasar filii eius percusserunt eum gladio fugeruntque in terram Ararat et regnavit Asoraddon filius eius pro eo Isa. 37:38
in diebus illis aegrotavit Ezechias usque ad mortem et introivit ad eum Isaias filius Amos propheta et dixit ei haec dicit Dominus dispone domui tuae quia morieris tu et non vives Isa. 38:1
et convertit Ezechias faciem suam ad parietem et oravit ad Dominum Isa. 38:2
et dixit obsecro Domine memento quaeso quomodo ambulaverim coram te in veritate et in corde perfecto et quod bonum est in oculis tuis fecerim et flevit Ezechias fletu magno Isa. 38:3
et factum est verbum Domini ad Isaiam dicens Isa. 38:4
vade et dic Ezechiae haec dicit Dominus Deus David patris tui audivi orationem tuam vidi lacrimam tuam ecce ego adiciam super dies tuos quindecim annos Isa. 38:5
et de manu regis Assyriorum eruam te et civitatem istam et protegam eam Isa. 38:6
ecce ego reverti faciam umbram linearum per quas descenderat in horologio Ahaz in sole retrorsum decem lineis et reversus est sol decem lineis per gradus quos descenderat Isa. 38:8
scriptura Ezechiae regis Iuda cum aegrotasset et convaluisset de infirmitate sua Isa. 38:9
dixi non videbo Dominum Dominum in terra viventium non aspiciam hominem ultra et habitatorem quievit Isa. 38:11
generatio mea ablata est et convoluta est a me quasi tabernaculum pastorum praecisa est velut a texente vita mea dum adhuc ordirer succidit me de mane usque ad vesperam finies me Isa. 38:12
Domine sic vivitur et in talibus vita spiritus mei corripies me et vivificabis me Isa. 38:16
vivens vivens ipse confitebitur tibi sicut et ego hodie pater filiis notam faciet veritatem tuam Isa. 38:19
Domine salvum me fac et psalmos nostros cantabimus cunctis diebus vitae nostrae in domo Domini Isa. 38:20
et iussit Isaias ut tollerent massam de ficis et cataplasmarent super vulnus et sanaretur Isa. 38:21
et dixit Ezechias quod erit signum quia ascendam in domo Domini Isa. 38:22
in tempore illo misit Marodach Baladan filius Baladan rex Babylonis libros et munera ad Ezechiam audierat enim quod aegrotasset et convaluisset Isa. 39:1
laetatus est autem super eis Ezechias et ostendit eis cellam aromatum et argenti et auri et odoramentorum et unguenti optimi et omnes apothecas supellectilis suae et universa quae inventa sunt in thesauris eius non fuit verbum quod non ostenderet eis Ezechias in domo sua et in omni potestate sua Isa. 39:2
introiit autem Isaias propheta ad regem Ezechiam et dixit ei quid dixerunt viri isti et unde venerunt ad te et dixit Ezechias de terra longinqua venerunt ad me de Babylone Isa. 39:3
et dixit quid viderunt in domo tua et dixit Ezechias omnia quae in domo mea sunt viderunt non fuit res quam non ostenderim eis in thesauris meis Isa. 39:4
et dixit Isaias ad Ezechiam audi verbum Domini exercituum Isa. 39:5
ecce dies venient et auferentur omnia quae in domo tua sunt et quae thesaurizaverunt patres tui usque ad diem hanc in Babylonem non relinquetur quicquam dicit Dominus Isa. 39:6
et de filiis tuis qui exibunt de te quos genueris tollent et erunt eunuchi in palatio regis Babylonis Isa. 39:7
et dixit Ezechias ad Isaiam bonum verbum Domini quod locutus est et dixit fiat tantum pax et veritas in diebus meis Isa. 39:8
loquimini ad cor Hierusalem et avocate eam quoniam conpleta est malitia eius dimissa est iniquitas illius suscepit de manu Domini duplicia pro omnibus peccatis suis Isa. 40:2
omnis vallis exaltabitur et omnis mons et collis humiliabitur et erunt prava in directa et aspera in vias planas Isa. 40:4
et revelabitur gloria Domini et videbit omnis caro pariter quod os Domini locutum est Isa. 40:5
vox dicentis clama et dixi quid clamabo omnis caro faenum et omnis gloria eius quasi flos agri Isa. 40:6
exsiccatum est faenum et cecidit flos quia spiritus Domini sufflavit in eo vere faenum est populus Isa. 40:7
ecce Dominus Deus in fortitudine veniet et brachium eius dominabitur ecce merces eius cum eo et opus illius coram eo Isa. 40:10
sicut pastor gregem suum pascet in brachio suo congregabit agnos et in sinu suo levabit fetas ipse portabit Isa. 40:11
quis mensus est pugillo aquas et caelos palmo ponderavit quis adpendit tribus digitis molem terrae et libravit in pondere montes et colles in statera Isa. 40:12
quis adiuvit spiritum Domini aut quis consiliarius eius fuit et ostendit illi Isa. 40:13
cum quo iniit consilium et instruxit eum et docuit eum semitam iustitiae et erudivit eum scientiam et viam prudentiae ostendit illi Isa. 40:14
ecce gentes quasi stilla situlae et quasi momentum staterae reputatae sunt ecce insulae quasi pulvis exiguus Isa. 40:15
et Libanus non sufficiet ad succendendum et animalia eius non sufficient ad holocaustum Isa. 40:16
omnes gentes quasi non sint sic sunt coram eo et quasi nihilum et inane reputatae sunt ei Isa. 40:17
numquid sculptile conflavit faber aut aurifex auro figuravit illud et lamminis argenteis argentarius Isa. 40:19
forte lignum et inputribile elegit artifex sapiens quaerit quomodo statuat simulacrum quod non moveatur Isa. 40:20
qui sedet super gyrum terrae et habitatores eius sunt quasi lucustae qui extendit velut nihilum caelos et expandit eos sicut tabernaculum ad inhabitandum Isa. 40:22
et quidem neque plantatos neque satos neque radicato in terra trunco eorum repente flavit in eos et aruerunt et turbo quasi stipulam auferet eos Isa. 40:24
et cui adsimilastis me et adaequastis dicit Sanctus Isa. 40:25
levate in excelsum oculos vestros et videte quis creavit haec qui educit in numero militiam eorum et omnes ex nomine vocat prae multitudine fortitudinis et roboris virtutisque eius neque unum reliquum fuit Isa. 40:26
quare dicis Iacob et loqueris Israhel abscondita est via mea a Domino et a Deo meo iudicium meum transibit Isa. 40:27
qui dat lasso virtutem et his qui non sunt fortitudinem et robur multiplicat Isa. 40:29
deficient pueri et laborabunt et iuvenes in infirmitate cadent Isa. 40:30
qui autem sperant in Domino mutabunt fortitudinem adsument pinnas sicut aquilae current et non laborabunt ambulabunt et non deficient Isa. 40:31
taceant ad me insulae et gentes mutent fortitudinem accedant et tunc loquantur simul ad iudicium propinquemus Isa. 41:1
quis suscitavit ab oriente iustum vocavit eum ut sequeretur se dabit in conspectu eius gentes et reges obtinebit dabit quasi pulverem gladio eius sicut stipulam vento raptam arcui eius Isa. 41:2
quis haec operatus est et fecit vocans generationes ab exordio ego Dominus primus et novissimus ego sum Isa. 41:4
viderunt insulae et timuerunt extrema terrae obstipuerunt adpropinquaverunt et accesserunt Isa. 41:5
unusquisque proximo suo auxiliatur et fratri suo dicit confortare Isa. 41:6
confortabit faber aerarius percutiens malleo eum qui cudebat tunc temporis dicens glutino bonum est et confortavit eum in clavis ut non moveatur Isa. 41:7
et tu Israhel serve meus Iacob quem elegi semen Abraham amici mei Isa. 41:8
in quo adprehendi te ab extremis terrae et a longinquis eius vocavi te et dixi tibi servus meus es tu elegi te et non abieci te Isa. 41:9
ne timeas quia tecum sum ego ne declines quia ego Deus tuus confortavi te et auxiliatus sum tui et suscepi te dextera iusti mei Isa. 41:10
ecce confundentur et erubescent omnes qui pugnant adversum te erunt quasi non sint et peribunt viri qui contradicunt tibi Isa. 41:11
quaeres eos et non invenies viros rebelles tuos erunt quasi non sint et veluti consumptio homines bellantes adversum te Isa. 41:12
noli timere vermis Iacob qui mortui estis ex Israhel ego auxiliatus sum tui dicit Dominus et redemptor tuus Sanctus Israhel Isa. 41:14
ego posui te quasi plaustrum triturans novum habens rostra serrantia triturabis montes et comminues et colles quasi pulverem pones Isa. 41:15
ventilabis eos et ventus tollet et turbo disperget eos et tu exultabis in Domino in Sancto Israhel laetaberis Isa. 41:16
egeni et pauperes quaerunt aquas et non sunt lingua eorum siti aruit ego Dominus exaudiam eos Deus Israhel non derelinquam eos Isa. 41:17
aperiam in supinis collibus flumina et in medio camporum fontes ponam desertum in stagna aquarum et terram inviam in rivos aquarum Isa. 41:18
dabo in solitudine cedrum et spinam et myrtum et lignum olivae ponam in deserto abietem ulmum et buxum simul Isa. 41:19
ut videant et sciant et recogitent et intellegant pariter quia manus Domini fecit hoc et Sanctus Israhel creavit illud Isa. 41:20
accedant et nuntient nobis quaecumque ventura sunt priora quae fuerint nuntiate et ponemus cor nostrum et sciemus novissima eorum et quae ventura sunt indicate nobis Isa. 41:22
adnuntiate quae ventura sunt in futurum et sciemus quia dii estis vos bene quoque aut male si potestis facite et loquamur et videamus simul Isa. 41:23
ecce vos estis ex nihilo et opus vestrum ex eo quod non est abominatio est qui elegit vos Isa. 41:24
suscitavi ab aquilone et venit ab ortu solis vocabit nomen meum et adducet magistratus quasi lutum et velut plastes conculcans humum Isa. 41:25
quis adnuntiavit ab exordio ut sciamus et a principio ut dicamus iustus es non est neque adnuntians neque praedicens neque audiens sermones vestros Isa. 41:26
primus ad Sion dicet ecce adsunt et Hierusalem evangelistam dabo Isa. 41:27
et vidi et non erat neque ex istis quisquam qui iniret consilium et interrogatus responderet verbum Isa. 41:28
ecce omnes iniusti et vana opera eorum ventus et inane simulacra eorum Isa. 41:29
calamum quassatum non conteret et linum fumigans non extinguet in veritate educet iudicium Isa. 42:3
non erit tristis neque turbulentus donec ponat in terra iudicium et legem eius insulae expectabunt Isa. 42:4
haec dicit Dominus Deus creans caelos et extendens eos firmans terram et quae germinant ex ea dans flatum populo qui est super eam et spiritum calcantibus eam Isa. 42:5
ego Dominus vocavi te in iustitia et adprehendi manum tuam et servavi et dedi te in foedus populi in lucem gentium Isa. 42:6
ut aperires oculos caecorum et educeres de conclusione vinctum de domo carceris sedentes in tenebris Isa. 42:7
ego Dominus hoc est nomen meum gloriam meam alteri non dabo et laudem meam sculptilibus Isa. 42:8
cantate Domino canticum novum laus eius ab extremis terrae qui descenditis in mare et plenitudo eius insulae et habitatores earum Isa. 42:10
sublevetur desertum et civitates eius in domibus habitabit Cedar laudate habitatores Petrae de vertice montium clamabunt Isa. 42:11
ponent Domino gloriam et laudem eius in insulis nuntiabunt Isa. 42:12
Dominus sicut fortis egredietur sicut vir proeliator suscitabit zelum vociferabitur et clamabit super inimicos suos confortabitur Isa. 42:13
tacui semper silui patiens fui sicut pariens loquar dissipabo et absorbebo simul Isa. 42:14
desertos faciam montes et colles et omne gramen eorum exsiccabo et ponam flumina in insulas et stagna arefaciam Isa. 42:15
et ducam caecos in via quam nesciunt in semitis quas ignoraverunt ambulare eos faciam ponam tenebras coram eis in lucem et prava in recta haec verba feci eis et non dereliqui eos Isa. 42:16
surdi audite et caeci intuemini ad videndum Isa. 42:18
quis caecus nisi servus meus et surdus nisi ad quem nuntios meos misi quis caecus nisi qui venundatus est quis caecus nisi servus Domini Isa. 42:19
et Dominus voluit ut sanctificaret eum et magnificaret legem et extolleret Isa. 42:21
ipse autem populus direptus et vastatus laqueus iuvenum omnes et in domibus carcerum absconditi sunt facti sunt in rapinam nec est qui eruat in direptionem et non est qui dicat redde Isa. 42:22
quis est in vobis qui audiat hoc adtendat et auscultet futura Isa. 42:23
quis dedit in direptionem Iacob et Israhel vastantibus nonne Dominus ipse cui peccavimus et noluerunt in viis eius ambulare et non audierunt legem eius Isa. 42:24
et effudit super eum indignationem furoris sui et forte bellum et conbusit eum in circuitu et non cognovit et succendit eum et non intellexit Isa. 42:25
et nunc haec dicit Dominus creans te Iacob et formans te Israhel noli timere quia redemi te et vocavi nomine tuo meus es tu Isa. 43:1
cum transieris per aquas tecum ero et flumina non operient te cum ambulaveris in igne non conbureris et flamma non ardebit in te Isa. 43:2
quia ego Dominus Deus tuus Sanctus Israhel salvator tuus dedi propitiationem tuam Aegyptum Aethiopiam et Saba pro te Isa. 43:3
ex quo honorabilis factus es in oculis meis et gloriosus ego dilexi te et dabo homines pro te et populos pro anima tua Isa. 43:4
noli timere quoniam tecum ego sum ab oriente adducam semen tuum et ab occidente congregabo te Isa. 43:5
dicam aquiloni da et austro noli prohibere adfer filios meos de longinquo et filias meas ab extremis terrae Isa. 43:6
et omnem qui invocat nomen meum in gloriam meam creavi eum et formavi eum et feci eum Isa. 43:7
educ foras populum caecum et oculos habentem surdum et aures ei sunt Isa. 43:8
omnes gentes congregatae sunt simul et collectae sunt tribus quis in vobis adnuntiet istud et quae prima sunt audire nos faciat dent testes eorum et iustificentur et audiant et dicant vere Isa. 43:9
vos testes mei dicit Dominus et servus meus quem elegi ut sciatis et credatis mihi et intellegatis quia ego ipse sum ante me non est formatus deus et post me non erit Isa. 43:10
ego sum ego sum Dominus et non est absque me salvator Isa. 43:11
ego adnuntiavi et salvavi auditum feci et non fuit in vobis alienus vos testes mei dicit Dominus et ego Deus Isa. 43:12
et ab initio ego ipse et non est qui de manu mea eruat operabor et quis avertet illud Isa. 43:13
haec dicit Dominus redemptor vester Sanctus Israhel propter vos emisi Babylonem et detraxi vectes universos et Chaldeos in navibus suis gloriantes Isa. 43:14
haec dicit Dominus qui dedit in mari viam et in aquis torrentibus semitam Isa. 43:16
qui eduxit quadrigam et equum agmen et robustum simul obdormierunt nec resurgent contriti sunt quasi linum et extincti sunt Isa. 43:17
ne memineritis priorum et antiqua ne intueamini Isa. 43:18
ecce ego facio nova et nunc orientur utique cognoscetis ea ponam in deserto viam et in invio flumina Isa. 43:19
glorificabit me bestia agri dracones et strutiones quia dedi in deserto aquas flumina in invio ut darem potum populo meo electo meo Isa. 43:20
non obtulisti mihi arietem holocausti tui et victimis tuis non glorificasti me non te servire feci in oblatione nec laborem tibi praebui in ture Isa. 43:23
non emisti mihi argento calamum et adipe victimarum tuarum non inebriasti me verumtamen servire me fecisti in peccatis tuis praebuisti mihi laborem in iniquitatibus tuis Isa. 43:24
ego sum ego sum ipse qui deleo iniquitates tuas propter me et peccatorum tuorum non recordabor Isa. 43:25
reduc me in memoriam et iudicemur simul narra si quid habes ut iustificeris Isa. 43:26
pater tuus primus peccavit et interpretes tui praevaricati sunt in me Isa. 43:27
et contaminavi principes sanctos dedi ad internicionem Iacob et Israhel in blasphemiam Isa. 43:28
et nunc audi Iacob serve meus et Israhel quem elegi Isa. 44:1
haec dicit Dominus faciens et formans te ab utero auxiliator tuus noli timere serve meus Iacob et Rectissime quem elegi Isa. 44:2
effundam enim aquas super sitientem et fluenta super aridam effundam spiritum meum super semen tuum et benedictionem meam super stirpem tuam Isa. 44:3
et germinabunt inter herbas quasi salices iuxta praeterfluentes aquas Isa. 44:4
iste dicet Domini ego sum et ille vocabit in nomine Iacob et hic scribet manu sua Domino et in nomine Israhel adsimilabitur Isa. 44:5
haec dicit Dominus rex Israhel et redemptor eius Dominus exercituum ego primus et ego novissimus et absque me non est deus Isa. 44:6
quis similis mei vocet et adnuntiet et ordinem exponat mihi ex quo constitui populum antiquum ventura et quae futura sunt adnuntient eis Isa. 44:7
nolite timere neque conturbemini ex tunc audire te feci et adnuntiavi vos estis testes mei numquid est deus absque me et formator quem ego non noverim Isa. 44:8
plastae idoli omnes nihil sunt et amantissima eorum non proderunt eis ipsi sunt testes eorum quia non vident neque intellegunt ut confundantur Isa. 44:9
quis formavit deum et sculptile conflavit ad nihil utile Isa. 44:10
ecce omnes participes eius confundentur fabri enim sunt ex hominibus convenient omnes stabunt et pavebunt et confundentur simul Isa. 44:11
faber ferrarius lima operatus est in prunis et in malleis formavit illud et operatus est in brachio fortitudinis suae esuriet et deficiet non bibet aquam et lassescet Isa. 44:12
artifex lignarius extendit normam formavit illud in runcina fecit illud in angularibus et in circino tornavit illud et fecit imaginem viri quasi speciosum hominem habitantem in domo Isa. 44:13
succidit cedros tulit ilicem et quercum quae steterat inter ligna saltus plantavit pinum quam pluvia nutrivit Isa. 44:14
et facta est hominibus in focum sumpsit ex eis et calefactus est et succendit et coxit panes de reliquo autem operatus est deum et adoravit fecit sculptile et curvatus est ante illud Isa. 44:15
medium eius conbusit igni et de medio eius carnes comedit coxit pulmentum et saturatus est et calefactus est et dixit va calefactus sum vidi focum Isa. 44:16
reliquum autem eius deum fecit sculptile sibi curvatur ante illud et adorat illud et obsecrat dicens libera me quia deus meus es tu Isa. 44:17
nescierunt neque intellexerunt lutati enim sunt ne videant oculi eorum et ne intellegant corde suo Isa. 44:18
non recogitant in mente sua neque cognoscunt neque sentiunt ut dicant medietatem eius conbusi igne et coxi super carbones eius panes coxi carnes et comedi et de reliquo eius idolum faciam ante truncum ligni procidam Isa. 44:19
pars eius cinis est cor insipiens adoravit illud et non liberabit animam suam neque dicet forte mendacium est in dextera mea Isa. 44:20
memento horum Iacob et Israhel quoniam servus meus es tu formavi te servus meus es tu Israhel non oblivisceris mei Isa. 44:21
delevi ut nubem iniquitates tuas et quasi nebulam peccata tua revertere ad me quoniam redemi te Isa. 44:22
laudate caeli quoniam fecit Dominus iubilate extrema terrae resonate montes laudationem saltus et omne lignum eius quoniam redemit Dominus Iacob et Israhel gloriabitur Isa. 44:23
haec dicit Dominus redemptor tuus et formator tuus ex utero ego sum Dominus faciens omnia extendens caelos solus stabiliens terram et nullus mecum Isa. 44:24
irrita faciens signa divinorum et ariolos in furorem vertens convertens sapientes retrorsum et scientiam eorum stultam faciens Isa. 44:25
suscitans verbum servi sui et consilium nuntiorum suorum conplens qui dico Hierusalem habitaberis et civitatibus Iuda aedificabimini et deserta eius suscitabo Isa. 44:26
qui dico profundo desolare et flumina tua arefaciam Isa. 44:27
qui dico Cyro pastor meus es et omnem voluntatem meam conplebis qui dico Hierusalem aedificaberis et templo fundaberis Isa. 44:28
haec dicit Dominus christo meo Cyro cuius adprehendi dexteram ut subiciam ante faciem eius gentes et dorsa regum vertam et aperiam coram eo ianuas et portae non cludentur Isa. 45:1
ego ante te ibo et gloriosos terrae humiliabo portas aereas conteram et vectes ferreos confringam Isa. 45:2
et dabo tibi thesauros absconditos et arcana secretorum ut scias quia ego Dominus qui voco nomen tuum Deus Israhel Isa. 45:3
propter servum meum Iacob et Israhel electum meum et vocavi te in nomine tuo adsimilavi te et non cognovisti me Isa. 45:4
ego Dominus et non est amplius extra me non est deus accinxi te et non cognovisti me Isa. 45:5
ut sciant hii qui ab ortu solis et qui ab occidente quoniam absque me non est ego Dominus et non est alter Isa. 45:6
formans lucem et creans tenebras faciens pacem et creans malum ego Dominus faciens omnia haec Isa. 45:7
rorate caeli desuper et nubes pluant iustum aperiatur terra et germinet salvatorem et iustitia oriatur simul ego Dominus creavi eum Isa. 45:8
vae qui contradicit fictori suo testa de samiis terrae numquid dicet lutum figulo suo quid facis et opus tuum absque manibus est Isa. 45:9
vae qui dicit patri quid generas et mulieri quid parturis Isa. 45:10
haec dicit Dominus Sanctus Israhel plastes eius ventura interrogate me super filios meos et super opus manuum mearum mandastis mihi Isa. 45:11
ego feci terram et hominem super eam creavi ego manus meae tetenderunt caelos et omni militiae eorum mandavi Isa. 45:12
ego suscitavi eum ad iustitiam et omnes vias eius dirigam ipse aedificabit civitatem meam et captivitatem meam dimittet non in pretio neque in muneribus dicit Dominus Deus exercituum Isa. 45:13
haec dicit Dominus labor Aegypti et negotiatio Aethiopiae et Sabaim viri sublimes ad te transibunt et tui erunt post te ambulabunt vincti manicis pergent et te adorabunt teque deprecabuntur tantum in te est Deus et non est absque te deus Isa. 45:14
confusi sunt et erubuerunt omnes simul abierunt in confusione fabricatores errorum Isa. 45:16
Israhel salvatus est in Domino salute aeterna non confundemini et non erubescetis usque in saeculum saeculi Isa. 45:17
quia haec dicit Dominus creans caelos ipse Deus formans terram et faciens eam ipse plastes eius non in vanum creavit eam ut habitetur formavit eam ego Dominus et non est alius Isa. 45:18
congregamini et venite et accedite simul qui salvati estis ex gentibus nescierunt qui levant lignum sculpturae suae et rogant deum non salvantem Isa. 45:20
adnuntiate et venite et consiliamini simul quis auditum fecit hoc ab initio ex tunc praedixit illud numquid non ego Dominus et non est ultra Deus absque me Deus iustus et salvans non est praeter me Isa. 45:21
convertimini ad me et salvi eritis omnes fines terrae quia ego Deus et non est alius Isa. 45:22
in memet ipso iuravi egredietur de ore meo iustitiae verbum et non revertetur quia mihi curvabunt omnia genu et iurabit omnis lingua Isa. 45:23
ergo in Domino dicet meae sunt iustitiae et imperium ad eum venient et confundentur omnes qui repugnant ei Isa. 45:24
in Domino iustificabitur et laudabitur omne semen Israhel Isa. 45:25
conflatus est Bel contritus est Nabo facta sunt simulacra eorum bestiis et iumentis onera vestra gravi pondere usque ad lassitudinem Isa. 46:1
contabuerunt et contrita sunt simul non potuerunt salvare portantem et anima eorum in captivitatem ibit Isa. 46:2
audite me domus Iacob et omne residuum domus Israhel qui portamini a meo utero qui gestamini a mea vulva Isa. 46:3
usque ad senectam ego ipse et usque ad canos ego portabo ego feci et ego feram et ego portabo et salvabo Isa. 46:4
cui adsimilastis me et adaequastis et conparastis me et fecistis similem Isa. 46:5
qui confertis aurum de sacculo et argentum statera ponderatis conducentes aurificem ut faciat deum et procidunt et adorant Isa. 46:6
portant illud in umeris gestantes et ponentes in loco suo et stabit ac de loco suo non movebitur sed et cum clamaverint ad eum non audiet de tribulatione non salvabit eos Isa. 46:7
mementote istud et fundamini redite praevaricatores ad cor Isa. 46:8
recordamini prioris saeculi quoniam ego sum Deus et non est ultra Deus nec est similis mei Isa. 46:9
adnuntians ab exordio novissimum et ab initio quae necdum facta sunt dicens consilium meum stabit et omnis voluntas mea fiet Isa. 46:10
vocans ab oriente avem et de terra longinqua virum voluntatis meae et locutus sum et adducam illud creavi et faciam illud Isa. 46:11
prope feci iustitiam meam non elongabitur et salus mea non morabitur dabo in Sion salutem et Israheli gloriam meam Isa. 46:13
descende sede in pulverem virgo filia Babylon sede in terra non est solium filiae Chaldeorum quia ultra non vocaberis mollis et tenera Isa. 47:1
tolle molam et mole farinam denuda turpitudinem tuam discoperi umerum revela crus transi flumina Isa. 47:2
revelabitur ignominia tua et videbitur obprobrium tuum ultionem capiam et non resistet mihi homo Isa. 47:3
sede tace et intra in tenebras filia Chaldeorum quia non vocaberis ultra domina regnorum Isa. 47:5
iratus sum super populum meum contaminavi hereditatem meam et dedi eos in manu tua non posuisti eis misericordias super senem adgravasti iugum tuum valde Isa. 47:6
et dixisti in sempiternum ero domina non posuisti haec super cor tuum neque recordata es novissimi tui Isa. 47:7
et nunc audi haec delicata et habitans confidenter quae dicis in corde tuo ego sum et non est praeter me amplius non sedebo vidua et ignorabo sterilitatem Isa. 47:8
venient tibi duo haec subito in die una sterilitas et viduitas universa venerunt super te propter multitudinem maleficiorum tuorum et propter duritiam incantatorum tuorum vehementem Isa. 47:9
et fiduciam habuisti in malitia tua et dixisti non est qui videat me sapientia tua et scientia tua haec decepit te et dixisti in corde tuo ego sum et praeter me non est altera Isa. 47:10
veniet super te malum et nescies ortum eius et inruet super te calamitas quam non poteris expiare veniet super te repente miseria quam nescies Isa. 47:11
sta cum incantatoribus tuis et cum multitudine maleficiorum tuorum in quibus laborasti ab adulescentia tua si forte quid prosit tibi aut si possis fieri fortior Isa. 47:12
defecisti in multitudine consiliorum tuorum stent et salvent te augures caeli qui contemplabantur sidera et supputabant menses ut ex eis adnuntiarent ventura tibi Isa. 47:13
audite hoc domus Iacob qui vocamini nomine Israhel et de aquis Iuda existis qui iuratis in nomine Domini et Dei Israhel recordamini non in veritate neque in iustitia Isa. 48:1
de civitate enim sancta vocati sunt et super Deum Israhel constabiliti sunt Dominus exercituum nomen eius Isa. 48:2
priora ex tunc adnuntiavi et ex ore meo exierunt et audita feci ea repente operatus sum et venerunt Isa. 48:3
scivi enim quia durus es tu et nervus ferreus cervix tua et frons tua aerea Isa. 48:4
praedixi tibi ex tunc antequam venirent indicavi tibi ne forte diceres idola mea fecerunt haec et sculptilia mea et conflatilia mandaverunt ista Isa. 48:5
quae audisti vide omnia vos autem non adnuntiastis audita feci tibi nova ex nunc et conservata quae nescis Isa. 48:6
nunc creata sunt et non ex tunc et ante diem et non audisti ea ne forte dicas ecce cognovi ea Isa. 48:7
neque audisti neque cognovisti neque ex tunc aperta est auris tua scio enim quia praevaricans praevaricabis et transgressorem ex ventre vocavi te Isa. 48:8
propter nomen meum longe faciam furorem meum et laude mea infrenabo te ne intereas Isa. 48:9
propter me propter me faciam ut non blasphemer et gloriam meam alteri non dabo Isa. 48:11
audi me Iacob et Israhel quem ego voco ego ipse ego primus et ego novissimus Isa. 48:12
manus quoque mea fundavit terram et dextera mea mensa est caelos ego vocabo eos et stabunt simul Isa. 48:13
congregamini omnes vos et audite quis de eis adnuntiavit haec Dominus dilexit eum faciet voluntatem suam in Babylone et brachium suum in Chaldeis Isa. 48:14
ego ego locutus sum et vocavi eum adduxi eum et directa est via eius Isa. 48:15
accedite ad me et audite hoc non a principio in abscondito locutus sum ex tempore antequam fieret ibi eram et nunc Dominus Deus misit me et spiritus eius Isa. 48:16
utinam adtendisses mandata mea facta fuisset sicut flumen pax tua et iustitia tua sicut gurgites maris Isa. 48:18
et fuisset quasi harena semen tuum et stirps uteri tui ut lapilli eius non interisset et non fuisset adtritum nomen eius a facie mea Isa. 48:19
non sitierunt in deserto cum educeret eos aquam de petra produxit eis et scidit petram et fluxerunt aquae Isa. 48:21
audite insulae et adtendite populi de longe Dominus ab utero vocavit me de ventre matris meae recordatus est nominis mei Isa. 49:1
et posuit os meum quasi gladium acutum in umbra manus suae protexit me et posuit me sicut sagittam electam in faretra sua abscondit me Isa. 49:2
et dixit mihi servus meus es tu Israhel quia in te gloriabor Isa. 49:3
et ego dixi in vacuum laboravi sine causa et vane fortitudinem meam consumpsi ergo iudicium meum cum Domino et opus meum cum Deo meo Isa. 49:4
et nunc dicit Dominus formans me ex utero servum sibi ut reducam Iacob ad eum et Israhel non congregabitur et glorificatus sum in oculis Domini et Deus meus factus est fortitudo mea Isa. 49:5
et dixit parum est ut sis mihi servus ad suscitandas tribus Iacob et feces Israhel convertendas dedi te in lucem gentium ut sis salus mea usque ad extremum terrae Isa. 49:6
haec dicit Dominus redemptor Israhel Sanctus eius ad contemptibilem animam ad abominatam gentem ad servum dominorum reges videbunt et consurgent principes et adorabunt propter Dominum quia fidelis est et Sanctum Israhel qui elegit te Isa. 49:7
haec dicit Dominus in tempore placito exaudivi te et in die salutis auxiliatus sum tui et servavi te et dedi te in foedus populi ut suscitares terram et possideres hereditates dissipatas Isa. 49:8
ut diceres his qui vincti sunt exite et his qui in tenebris revelamini super vias pascentur et in omnibus planis pascua eorum Isa. 49:9
non esurient neque sitient et non percutiet eos aestus et sol quia miserator eorum reget eos et ad fontes aquarum portabit eos Isa. 49:10
et ponam omnes montes meos in viam et semitae meae exaltabuntur Isa. 49:11
ecce isti de longe venient et ecce illi ab aquilone et mari et isti de terra australi Isa. 49:12
laudate caeli et exulta terra iubilate montes laudem quia consolatus est Dominus populum suum et pauperum suorum miserebitur Isa. 49:13
et dixit Sion dereliquit me Dominus et Dominus oblitus est mei Isa. 49:14
numquid oblivisci potest mulier infantem suum ut non misereatur filio uteri sui et si illa oblita fuerit ego tamen non obliviscar tui Isa. 49:15
venerunt structores tui destruentes te et dissipantes a te exibunt Isa. 49:17
leva in circuitu oculos tuos et vide omnes isti congregati sunt venerunt tibi vivo ego dicit Dominus quia omnibus his velut ornamento vestieris et circumdabis tibi eos quasi sponsa Isa. 49:18
quia deserta tua et solitudines tuae et terra ruinae tuae nunc angusta erunt prae habitatoribus et longe fugabuntur qui absorbebant te Isa. 49:19
et dices in corde tuo quis genuit mihi istos ego sterilis et non pariens transmigrata et captiva et istos quis enutrivit ego destituta et sola et isti ubi hic erant Isa. 49:21
haec dicit Dominus Deus ecce levo ad gentes manum meam et ad populos exaltabo signum meum et adferent filios tuos in ulnis et filias tuas super umeros portabunt Isa. 49:22
et erunt reges nutricii tui et reginae nutrices tuae vultu in terra dimisso adorabunt te et pulverem pedum tuorum lingent et scies quia ego Dominus super quo non confundentur qui expectant eum Isa. 49:23
quia haec dicit Dominus equidem et captivitas a forte tolletur et quod ablatum fuerit a robusto salvabitur eos vero qui iudicaverunt te ego iudicabo et filios tuos ego salvabo Isa. 49:25
et cibabo hostes tuos carnibus suis et quasi musto sanguine suo inebriabuntur et sciet omnis caro quia ego Dominus salvans te et redemptor tuus Fortis Iacob Isa. 49:26
haec dicit Dominus quis est hic liber repudii matris vestrae quo dimisi eam aut quis est creditor meus cui vendidi vos ecce in iniquitatibus vestris venditi estis et in sceleribus vestris dimisi matrem vestram Isa. 50:1
quia veni et non erat vir vocavi et non erat qui audiret numquid adbreviata et parvula facta est manus mea ut non possim redimere aut non est in me virtus ad liberandum ecce in increpatione mea desertum faciam mare ponam flumina in siccum conputrescent pisces sine aqua et morientur in siti Isa. 50:2
induam caelos tenebris et saccum ponam operimentum eorum Isa. 50:3
corpus meum dedi percutientibus et genas meas vellentibus faciem meam non averti ab increpantibus et conspuentibus Isa. 50:6
Dominus Deus auxiliator meus ideo non sum confusus ideo posui faciem meam ut petram durissimam et scio quoniam non confundar Isa. 50:7
quis ex vobis timens Dominum audiens vocem servi sui qui ambulavit in tenebris et non est lumen ei speret in nomine Domini et innitatur super Deum suum Isa. 50:10
ecce omnes vos accendentes ignem accincti flammis ambulate in lumine ignis vestri et in flammis quas succendistis de manu mea factum est hoc vobis in doloribus dormietis Isa. 50:11
audite me qui sequimini quod iustum est et quaeritis Dominum adtendite ad petram unde excisi estis et ad cavernam laci de qua praecisi estis Isa. 51:1
adtendite ad Abraham patrem vestrum et ad Sarram quae peperit vos quia unum vocavi eum et benedixi ei et multiplicavi eum Isa. 51:2
consolabitur ergo Dominus et Sion consolabitur omnes ruinas eius et ponet desertum eius quasi delicias et solitudinem eius quasi hortum Domini gaudium et laetitia invenietur in ea gratiarum actio et vox laudis Isa. 51:3
adtendite ad me populus meus et tribus mea me audite quia lex a me exiet et iudicium meum in lucem populorum requiescet Isa. 51:4
prope est iustus meus egressus est salvator meus et brachia mea populos iudicabunt me insulae expectabunt et brachium meum sustinebunt Isa. 51:5
levate in caelum oculos vestros et videte sub terra deorsum quia caeli sicut fumus liquescent et terra sicut vestimentum adteretur et habitatores eius sicut haec interibunt salus autem mea in sempiternum erit et iustitia mea non deficiet Isa. 51:6
audite me qui scitis iustum populus lex mea in corde eorum nolite timere obprobrium hominum et blasphemias eorum ne metuatis Isa. 51:7
sicut enim vestimentum sic comedet eos vermis et sicut lanam sic devorabit eos tinea salus autem mea in sempiternum erit et iustitia mea in generationes generationum Isa. 51:8
et nunc qui redempti sunt a Domino revertentur et venient in Sion laudantes et laetitia sempiterna super capita eorum gaudium et laetitiam tenebunt fugiet dolor et gemitus Isa. 51:11
ego ego ipse consolabor vos quis tu ut timeres ab homine mortali et a filio hominis qui quasi faenum ita arescet Isa. 51:12
et oblitus es Domini factoris tui qui tetendit caelos et fundavit terram et formidasti iugiter tota die a facie furoris eius qui te tribulabat et paraverat ad perdendum ubi nunc est furor tribulantis Isa. 51:13
cito veniet gradiens ad aperiendum et non interficiet usque ad internicionem nec deficiet panis eius Isa. 51:14
ego autem sum Dominus Deus tuus qui conturbo mare et intumescunt fluctus eius Dominus exercituum nomen meum Isa. 51:15
posui verba mea in ore tuo et in umbra manus meae protexi te ut plantes caelos et fundes terram et dicas ad Sion populus meus es tu Isa. 51:16
elevare elevare consurge Hierusalem quae bibisti de manu Domini calicem irae eius usque ad fundum calicis soporis bibisti et epotasti usque ad feces Isa. 51:17
non est qui sustentet eam ex omnibus filiis quos genuit et non est qui adprehendat manum eius ex omnibus filiis quos enutrivit Isa. 51:18
duo sunt quae occurrerunt tibi quis contristabitur super te vastitas et contritio et fames et gladius quis consolabitur te Isa. 51:19
idcirco audi hoc paupercula et ebria non a vino Isa. 51:21
haec dicit Dominator tuus Dominus et Deus tuus qui pugnavit pro populo suo ecce tuli de manu tua calicem soporis fundum calicis indignationis meae non adicies ut bibas illud ultra Isa. 51:22
et ponam illud in manu eorum qui te humiliaverunt et dixerunt animae tuae incurvare ut transeamus et posuisti ut terram corpus tuum et quasi viam transeuntibus Isa. 51:23
consurge consurge induere fortitudine tua Sion induere vestimentis gloriae tuae Hierusalem civitas sancti quia non adiciet ultra ut pertranseat per te incircumcisus et inmundus Isa. 52:1
quia haec dicit Dominus gratis venundati estis et sine argento redimemini Isa. 52:3
quia haec dicit Dominus Deus in Aegyptum descendit populus meus in principio ut colonus esset ibi et Assur absque ulla causa calumniatus est eum Isa. 52:4
et nunc quid mihi est hic dicit Dominus quoniam ablatus est populus meus gratis dominatores eius inique agunt dicit Dominus et iugiter tota die nomen meum blasphematur Isa. 52:5
quam pulchri super montes pedes adnuntiantis et praedicantis pacem adnuntiantis bonum praedicantis salutem dicentis Sion regnavit Deus tuus Isa. 52:7
gaudete et laudate simul deserta Hierusalem quia consolatus est Dominus populum suum redemit Hierusalem Isa. 52:9
paravit Dominus brachium sanctum suum in oculis omnium gentium et videbunt omnes fines terrae salutare Dei nostri Isa. 52:10
quoniam non in tumultu exibitis nec in fuga properabitis praecedet enim vos Dominus et congregabit vos Deus Israhel Isa. 52:12
ecce intelleget servus meus exaltabitur et elevabitur et sublimis erit valde Isa. 52:13
sicut obstipuerunt super te multi sic inglorius erit inter viros aspectus eius et forma eius inter filios hominum Isa. 52:14
iste asperget gentes multas super ipsum continebunt reges os suum quia quibus non est narratum de eo viderunt et qui non audierunt contemplati sunt Isa. 52:15
quis credidit auditui nostro et brachium Domini cui revelatum est Isa. 53:1
et ascendet sicut virgultum coram eo et sicut radix de terra sitienti non est species ei neque decor et vidimus eum et non erat aspectus et desideravimus eum Isa. 53:2
despectum et novissimum virorum virum dolorum et scientem infirmitatem et quasi absconditus vultus eius et despectus unde nec reputavimus eum Isa. 53:3
vere languores nostros ipse tulit et dolores nostros ipse portavit et nos putavimus eum quasi leprosum et percussum a Deo et humiliatum Isa. 53:4
ipse autem vulneratus est propter iniquitates nostras adtritus est propter scelera nostra disciplina pacis nostrae super eum et livore eius sanati sumus Isa. 53:5
omnes nos quasi oves erravimus unusquisque in viam suam declinavit et Dominus posuit in eo iniquitatem omnium nostrum Isa. 53:6
oblatus est quia ipse voluit et non aperuit os suum sicut ovis ad occisionem ducetur et quasi agnus coram tondente obmutescet et non aperiet os suum Isa. 53:7
de angustia et de iudicio sublatus est generationem eius quis enarrabit quia abscisus est de terra viventium propter scelus populi mei percussit eum Isa. 53:8
et dabit impios pro sepultura et divitem pro morte sua eo quod iniquitatem non fecerit neque dolus fuerit in ore eius Isa. 53:9
et Dominus voluit conterere eum in infirmitate si posuerit pro peccato animam suam videbit semen longevum et voluntas Domini in manu eius dirigetur Isa. 53:10
pro eo quod laboravit anima eius videbit et saturabitur in scientia sua iustificabit ipse iustus servus meus multos et iniquitates eorum ipse portabit Isa. 53:11
ideo dispertiam ei plurimos et fortium dividet spolia pro eo quod tradidit in morte animam suam et cum sceleratis reputatus est et ipse peccatum multorum tulit et pro transgressoribus rogavit Isa. 53:12
lauda sterilis quae non paris decanta laudem et hinni quae non pariebas quoniam multi filii desertae magis quam eius quae habebat virum dicit Dominus Isa. 54:1
dilata locum tentorii tui et pelles tabernaculorum tuorum extende ne parcas longos fac funiculos tuos et clavos tuos consolida Isa. 54:2
ad dexteram enim et ad levam penetrabis et semen tuum gentes hereditabit et civitates desertas inhabitabit Isa. 54:3
noli timere quia non confunderis neque erubescas non enim te pudebit quia confusionis adulescentiae tuae oblivisceris et obprobrii viduitatis tuae non recordaberis amplius Isa. 54:4
quia dominabitur tui qui fecit te Dominus exercituum nomen eius et redemptor tuus Sanctus Israhel Deus omnis terrae vocabitur Isa. 54:5
quia ut mulierem derelictam et maerentem spiritu vocavit te Dominus et uxorem ab adulescentia abiectam dixit Deus tuus Isa. 54:6
ad punctum in modico dereliqui te et in miserationibus magnis congregabo te Isa. 54:7
in momento indignationis abscondi faciem meam parumper a te et in misericordia sempiterna misertus sum tui dixit redemptor tuus Dominus Isa. 54:8
sicut in diebus Noe istud mihi est cui iuravi ne inducerem aquas Noe ultra super terram sic iuravi ut non irascar tibi et non increpem te Isa. 54:9
montes enim commovebuntur et colles contremescent misericordia autem mea non recedet et foedus pacis meae non movebitur dixit miserator tuus Dominus Isa. 54:10
paupercula tempestate convulsa absque ulla consolatione ecce ego sternam per ordinem lapides tuos et fundabo te in sapphyris Isa. 54:11
et ponam iaspidem propugnacula tua et portas tuas in lapides sculptos et omnes terminos tuos in lapides desiderabiles Isa. 54:12
universos filios tuos doctos a Domino et multitudinem pacis filiis tuis Isa. 54:13
et in iustitia fundaberis recede procul a calumnia quia non timebis et a pavore quia non adpropinquabit tibi Isa. 54:14
ecce ego creavi fabrum sufflantem in igne prunas et proferentem vas in opus suum et ego creavi interfectorem ad disperdendum Isa. 54:16
omne vas quod fictum est contra te non dirigetur et omnem linguam resistentem tibi in iudicio iudicabis haec hereditas servorum Domini et iustitia eorum apud me dicit Dominus Isa. 54:17
o omnes sitientes venite ad aquas et qui non habetis argentum properate emite et comedite venite emite absque argento et absque ulla commutatione vinum et lac Isa. 55:1
quare adpenditis argentum non in panibus et laborem vestrum non in saturitate audite audientes me et comedite bonum et delectabitur in crassitudine anima vestra Isa. 55:2
inclinate aurem vestram et venite ad me audite et vivet anima vestra et feriam vobis pactum sempiternum misericordias David fideles Isa. 55:3
ecce gentem quam nesciebas vocabis et gentes quae non cognoverunt te ad te current propter Dominum Deum tuum et Sanctum Israhel quia glorificavit te Isa. 55:5
derelinquat impius viam suam et vir iniquus cogitationes suas et revertatur ad Dominum et miserebitur eius et ad Deum nostrum quoniam multus est ad ignoscendum Isa. 55:7
quia sicut exaltantur caeli a terra sic exaltatae sunt viae meae a viis vestris et cogitationes meae a cogitationibus vestris Isa. 55:9
et quomodo descendit imber et nix de caelo et illuc ultra non revertitur sed inebriat terram et infundit eam et germinare eam facit et dat semen serenti et panem comedenti Isa. 55:10
sic erit verbum meum quod egredietur de ore meo non revertetur ad me vacuum sed faciet quaecumque volui et prosperabitur in his ad quae misi illud Isa. 55:11
quia in laetitia egrediemini et in pace deducemini montes et colles cantabunt coram vobis laudem et omnia ligna regionis plaudent manu Isa. 55:12
pro saliunca ascendet abies et pro urtica crescet myrtus et erit Dominus nominatus in signum aeternum quod non auferetur Isa. 55:13
haec dicit Dominus custodite iudicium et facite iustitiam quia iuxta est salus mea ut veniat et iustitia mea ut reveletur Isa. 56:1
beatus vir qui facit hoc et filius hominis qui adprehendit istud custodiens sabbatum ne polluat illud custodiens manus suas ne faciat omne malum Isa. 56:2
et non dicat filius advenae qui adheret Domino dicens separatione dividet me Dominus a populo suo et non dicat eunuchus ecce ego lignum aridum Isa. 56:3
quia haec dicit Dominus eunuchis qui custodierint sabbata mea et elegerint quae volui et tenuerint foedus meum Isa. 56:4
dabo eis in domo mea et in muris meis locum et nomen melius a filiis et filiabus nomen sempiternum dabo eis quod non peribit Isa. 56:5
et filios advenae qui adherent Domino ut colant eum et diligant nomen eius ut sint ei in servos omnem custodientem sabbatum ne polluat illud et tenentem foedus meum Isa. 56:6
adducam eos in montem sanctum meum et laetificabo eos in domo orationis meae holocausta eorum et victimae eorum placebunt mihi super altari meo quia domus mea domus orationis vocabitur cunctis populis Isa. 56:7
speculatores eius caeci omnes nescierunt universi canes muti non valentes latrare videntes vana dormientes et amantes somnia Isa. 56:10
et canes inpudentissimi nescierunt saturitatem ipsi pastores ignoraverunt intellegentiam omnes in viam suam declinaverunt unusquisque ad avaritiam suam a summo usque ad novissimum Isa. 56:11
venite sumamus vinum et impleamur ebrietate et erit sicut hodie sic et cras et multo amplius Isa. 56:12
iustus perit et nemo est qui recogitet in corde suo et viri misericordiae colliguntur quia non est qui intellegat a facie enim malitiae collectus est iustus Isa. 57:1
vos autem accedite huc filii auguratricis semen adulteri et fornicariae Isa. 57:3
super quem lusistis super quem dilatastis os et eiecistis linguam numquid non vos filii scelesti semen mendax Isa. 57:4
in partibus torrentis pars tua haec est sors tua et ipsis effudisti libamen obtulisti sacrificium numquid super his non indignabor Isa. 57:6
super montem excelsum et sublimem posuisti cubile tuum et illuc ascendisti ut immolares hostias Isa. 57:7
et post ostium et retro postem posuisti memoriale tuum quia iuxta me discoperuisti et suscepisti adulterum dilatasti cubile tuum et pepigisti cum eis dilexisti stratum eorum manu aperta Isa. 57:8
et ornasti te regi unguento et multiplicasti pigmenta tua misisti legatos tuos procul et humiliata es usque ad inferos Isa. 57:9
pro quo sollicita timuisti quia mentita es et mei non es recordata neque cogitasti in corde tuo quia ego tacens et quasi non videns et mei oblita es Isa. 57:11
ego adnuntiabo iustitiam tuam et opera tua non proderunt tibi Isa. 57:12
cum clamaveris liberent te congregati tui et omnes eos auferet ventus tollet aura qui autem fiduciam habet mei hereditabit terram et possidebit montem sanctum meum Isa. 57:13
et dicam viam facite praebete iter declinate de semita auferte offendicula de via populi mei Isa. 57:14
quia haec dicit Excelsus et Sublimis habitans aeternitatem et sanctum nomen eius in excelso et in sancto habitans et cum contrito et humili spiritu ut vivificet spiritum humilium et vivificet cor contritorum Isa. 57:15
non enim in sempiternum litigabo neque usque ad finem irascar quia spiritus a facie mea egredietur et flatus ego faciam Isa. 57:16
propter iniquitatem avaritiae eius iratus sum et percussi eum abscondi et indignatus sum et abiit vagus in via cordis sui Isa. 57:17
vias eius vidi et dimisi eum et reduxi eum et reddidi consolationes ipsi et lugentibus eius Isa. 57:18
creavi fructum labiorum pacem pacem ei qui longe est et qui prope dixit Dominus et sanavi eum Isa. 57:19
impii autem quasi mare fervens quod quiescere non potest et redundant fluctus eius in conculcationem et lutum Isa. 57:20
clama ne cesses quasi tuba exalta vocem tuam et adnuntia populo meo scelera eorum et domui Iacob peccata eorum Isa. 58:1
me etenim de die in diem quaerunt et scire vias meas volunt quasi gens quae iustitiam fecerit et quae iudicium Dei sui non reliquerit rogant me iudicia iustitiae adpropinquare Deo volunt Isa. 58:2
quare ieiunavimus et non aspexisti humiliavimus animam nostram et nescisti ecce in die ieiunii vestri invenitur voluntas et omnes debitores vestros repetitis Isa. 58:3
ecce ad lites et contentiones ieiunatis et percutitis pugno impie nolite ieiunare sicut usque ad hanc diem ut audiatur in excelso clamor vester Isa. 58:4
numquid tale est ieiunium quod elegi per diem adfligere hominem animam suam numquid contorquere quasi circulum caput suum et saccum et cinerem sternere numquid istud vocabis ieiunium et diem acceptabilem Domino Isa. 58:5
nonne hoc est magis ieiunium quod elegi dissolve conligationes impietatis solve fasciculos deprimentes dimitte eos qui confracti sunt liberos et omne onus disrumpe Isa. 58:6
frange esurienti panem tuum et egenos vagosque induc in domum tuam cum videris nudum operi eum et carnem tuam ne despexeris Isa. 58:7
tunc erumpet quasi mane lumen tuum et sanitas tua citius orietur et anteibit faciem tuam iustitia tua et gloria Domini colliget te Isa. 58:8
tunc invocabis et Dominus exaudiet clamabis et dicet ecce adsum si abstuleris de medio tui catenam et desieris digitum extendere et loqui quod non prodest Isa. 58:9
cum effuderis esurienti animam tuam et animam adflictam repleveris orietur in tenebris lux tua et tenebrae tuae erunt sicut meridies Isa. 58:10
et requiem tibi dabit Dominus semper et implebit splendoribus animam tuam et ossa tua liberabit et eris quasi hortus inriguus et sicut fons aquarum cuius non deficient aquae Isa. 58:11
et aedificabuntur in te deserta saeculorum fundamenta generationis et generationis suscitabis et vocaberis aedificator sepium avertens semitas in quietem Isa. 58:12
si averteris a sabbato pedem tuum facere voluntatem tuam in die sancto meo et vocaveris sabbatum delicatum et sanctum Domini gloriosum et glorificaveris eum dum non facis vias tuas et non invenitur voluntas tua ut loquaris sermonem Isa. 58:13
tunc delectaberis super Domino et sustollam te super altitudines terrae et cibabo te hereditate Iacob patris tui os enim Domini locutum est Isa. 58:14
sed iniquitates vestrae diviserunt inter vos et Deum vestrum et peccata vestra absconderunt faciem eius a vobis ne exaudiret Isa. 59:2
manus enim vestrae pollutae sunt sanguine et digiti vestri iniquitate labia vestra locuta sunt mendacium et lingua vestra iniquitatem fatur Isa. 59:3
non est qui invocet iustitiam neque est qui iudicet vere sed confidunt in nihili et loquuntur vanitates conceperunt laborem et pepererunt iniquitatem Isa. 59:4
ova aspidum ruperunt et telas araneae texuerunt qui comederit de ovis eorum morietur et quod confotum est erumpet in regulum Isa. 59:5
telae eorum non erunt in vestimentum neque operientur operibus suis opera eorum opera inutilia et opus iniquitatis in manibus eorum Isa. 59:6
pedes eorum ad malum currunt et festinant ut effundant sanguinem innocentem cogitationes eorum cogitationes inutiles vastitas et contritio in viis eorum Isa. 59:7
viam pacis nescierunt et non est iudicium in gressibus eorum semitae eorum incurvatae sunt eis omnis qui calcat in ea ignorat pacem Isa. 59:8
propter hoc elongatum est iudicium a nobis et non adprehendet nos iustitia expectavimus lucem et ecce tenebrae splendorem et in tenebris ambulavimus Isa. 59:9
palpavimus sicut caeci parietem et quasi absque oculis adtrectavimus inpegimus meridie quasi in tenebris in caligosis quasi mortui Isa. 59:10
rugiemus quasi ursi omnes et quasi columbae meditantes gememus expectavimus iudicium et non est salutem et elongata est a nobis Isa. 59:11
multiplicatae sunt enim iniquitates nostrae coram te et peccata nostra responderunt nobis quia scelera nostra nobiscum et iniquitates nostras cognovimus Isa. 59:12
peccare et mentiri contra Dominum et aversi sumus ne iremus post tergum Dei nostri ut loqueremur calumniam et transgressionem concepimus et locuti sumus de corde verba mendacii Isa. 59:13
et conversum est retrorsum iudicium et iustitia longe stetit quia corruit in platea veritas et aequitas non potuit ingredi Isa. 59:14
et facta est veritas in oblivione et qui recessit a malo praedae patuit et vidit Dominus et malum apparuit in oculis eius quia non est iudicium Isa. 59:15
et vidit quia non est vir et aporiatus est quia non est qui occurrat et salvavit sibi brachium suum et iustitia eius ipsa confirmavit eum Isa. 59:16
indutus est iustitia ut lorica et galea salutis in capite eius indutus est vestimentis ultionis et opertus est quasi pallio zeli Isa. 59:17
sicut ad vindictam quasi ad retributionem indignationis hostibus suis et vicissitudinem inimicis suis insulis vicem reddet Isa. 59:18
et timebunt qui ab occidente nomen Domini et qui ab ortu solis gloriam eius cum venerit quasi fluvius violentus quem spiritus Domini cogit Isa. 59:19
et venerit Sion redemptor et eis qui redeunt ab iniquitate in Iacob dicit Dominus Isa. 59:20
hoc foedus meum cum eis dicit Dominus spiritus meus qui est in te et verba mea quae posui in ore tuo non recedent de ore tuo et de ore seminis tui et de ore seminis seminis tui dixit Dominus amodo et usque in sempiternum Isa. 59:21
surge inluminare quia venit lumen tuum et gloria Domini super te orta est Isa. 60:1
quia ecce tenebrae operient terram et caligo populos super te autem orietur Dominus et gloria eius in te videbitur Isa. 60:2
et ambulabunt gentes in lumine tuo et reges in splendore ortus tui Isa. 60:3
leva in circuitu oculos tuos et vide omnes isti congregati sunt venerunt tibi filii tui de longe venient et filiae tuae in latere sugent Isa. 60:4
tunc videbis et afflues et mirabitur et dilatabitur cor tuum quando conversa fuerit ad te multitudo maris fortitudo gentium venerit tibi Isa. 60:5
inundatio camelorum operiet te dromedariae Madian et Efa omnes de Saba venient aurum et tus deferentes et laudem Domino adnuntiantes Isa. 60:6
omne pecus Cedar congregabitur tibi arietes Nabaioth ministrabunt tibi offerentur super placabili altari meo et domum maiestatis meae glorificabo Isa. 60:7
qui sunt isti qui ut nubes volant et quasi columbae ad fenestras suas Isa. 60:8
me enim insulae expectant et naves maris in principio ut adducam filios tuos de longe argentum eorum et aurum eorum cum eis nomini Domini Dei tui et Sancto Israhel quia glorificavit te Isa. 60:9
et aedificabunt filii peregrinorum muros tuos et reges eorum ministrabunt tibi in indignatione enim mea percussi te et in reconciliatione mea misertus sum tui Isa. 60:10
et aperientur portae tuae iugiter die et nocte non claudentur ut adferatur ad te fortitudo gentium et reges earum adducantur Isa. 60:11
gens enim et regnum quod non servierit tibi peribit et gentes solitudine vastabuntur Isa. 60:12
gloria Libani ad te veniet abies et buxus et pinus simul ad ornandum locum sanctificationis meae et locum pedum meorum glorificabo Isa. 60:13
et venient ad te curvi filii eorum qui humiliaverunt te et adorabunt vestigia pedum tuorum omnes qui detrahebant tibi et vocabunt te civitatem Domini Sion Sancti Israhel Isa. 60:14
pro eo quod fuisti derelicta et odio habita et non erat qui per te transiret ponam te in superbiam saeculorum gaudium in generationem et generationem Isa. 60:15
et suges lac gentium et mamilla regum lactaberis et scies quia ego Dominus salvans te et redemptor tuus Fortis Iacob Isa. 60:16
pro aere adferam aurum et pro ferro adferam argentum et pro lignis aes et pro lapidibus ferrum et ponam visitationem tuam pacem et praepositos tuos iustitiam Isa. 60:17
non audietur ultra iniquitas in terra tua vastitas et contritio in terminis tuis et occupabit salus muros tuos et portas tuas laudatio Isa. 60:18
non erit tibi amplius sol ad lucendum per diem nec splendor lunae inluminabit te sed erit tibi Dominus in lucem sempiternam et Deus tuus in gloriam tuam Isa. 60:19
non occidet ultra sol tuus et luna tua non minuetur quia Dominus erit in lucem sempiternam et conplebuntur dies luctus tui Isa. 60:20
minimus erit in mille et parvulus in gentem fortissimam ego Dominus in tempore eius subito faciam istud Isa. 60:22
spiritus Domini super me eo quod unxerit Dominus me ad adnuntiandum mansuetis misit me ut mederer contritis corde et praedicarem captivis indulgentiam et clausis apertionem Isa. 61:1
ut praedicarem annum placabilem Domini et diem ultionis Deo nostro ut consolarer omnes lugentes Isa. 61:2
ut ponerem lugentibus Sion et darem eis coronam pro cinere oleum gaudii pro luctu pallium laudis pro spiritu maeroris et vocabuntur in ea fortes iustitiae plantatio Domini ad glorificandum Isa. 61:3
et aedificabunt deserta a saeculo et ruinas antiquas erigent et instaurabunt civitates desertas dissipatas in generationem et generationem Isa. 61:4
et stabunt alieni et pascent pecora vestra et filii peregrinorum agricolae et vinitores vestri erunt Isa. 61:5
vos autem sacerdotes Domini vocabimini ministri Dei nostri dicetur vobis fortitudinem gentium comedetis et in gloria earum superbietis Isa. 61:6
pro confusione vestra duplici et rubore laudabunt partem eorum propter hoc in terra sua duplicia possidebunt laetitia sempiterna erit eis Isa. 61:7
quia ego Dominus diligens iudicium odio habens rapinam in holocausto et dabo opus eorum in veritate et foedus perpetuum feriam eis Isa. 61:8
et scietur in gentibus semen eorum et germen eorum in medio populorum omnes qui viderint eos cognoscent eos quia isti sunt semen cui benedixit Dominus Isa. 61:9
gaudens gaudebo in Domino et exultabit anima mea in Deo meo quia induit me vestimentis salutis et indumento iustitiae circumdedit me quasi sponsum decoratum corona et quasi sponsam ornatam monilibus suis Isa. 61:10
sicut enim terra profert germen suum et sicut hortus semen suum germinat sic Dominus Deus germinabit iustitiam et laudem coram universis gentibus Isa. 61:11
propter Sion non tacebo et propter Hierusalem non quiescam donec egrediatur ut splendor iustus eius et salvator eius ut lampas accendatur Isa. 62:1
et videbunt gentes iustum tuum et cuncti reges inclitum tuum et vocabitur tibi nomen novum quod os Domini nominabit Isa. 62:2
et eris corona gloriae in manu Domini et diadema regni in manu Dei tui Isa. 62:3
non vocaberis ultra Derelicta et terra tua non vocabitur amplius Desolata sed vocaberis Voluntas mea in ea et terra tua Inhabitata quia conplacuit Domino in te et terra tua inhabitabitur Isa. 62:4
habitabit enim iuvenis cum virgine et habitabunt in te filii tui et gaudebit sponsus super sponsam gaudebit super te Deus tuus Isa. 62:5
super muros tuos Hierusalem constitui custodes tota die et tota nocte perpetuo non tacebunt qui reminiscimini Domini ne taceatis Isa. 62:6
et ne detis silentium ei donec stabiliat et donec ponat Hierusalem laudem in terra Isa. 62:7
iuravit Dominus in dextera sua et in brachio fortitudinis suae si dedero triticum tuum ultra cibum inimicis tuis et si biberint filii alieni vinum tuum in quo laborasti Isa. 62:8
quia qui congregabunt illud comedent et laudabunt Dominum et qui conportant illud bibent in atriis sanctis meis Isa. 62:9
transite transite per portas praeparate viam populo planum facite iter et eligite lapides elevate signum ad populos Isa. 62:10
ecce Dominus auditum fecit in extremis terrae dicite filiae Sion ecce salvator tuus venit ecce merces eius cum eo et opus eius coram illo Isa. 62:11
et vocabunt eos Populus sanctus Redempti a Domino tu autem vocaberis Quaesita civitas et non Derelicta Isa. 62:12
quis est iste qui venit de Edom tinctis vestibus de Bosra iste formonsus in stola sua gradiens in multitudine fortitudinis suae ego qui loquor iustitiam et propugnator sum ad salvandum Isa. 63:1
quare ergo rubrum est indumentum tuum et vestimenta tua sicut calcantium in torculari Isa. 63:2
torcular calcavi solus et de gentibus non est vir mecum calcavi eos in furore meo et conculcavi eos in ira mea et aspersus est sanguis eorum super vestimenta mea et omnia indumenta mea inquinavi Isa. 63:3
circumspexi et non erat auxiliator quaesivi et non fuit qui adiuvaret et salvavit mihi brachium meum et indignatio mea ipsa auxiliata est mihi Isa. 63:5
et conculcavi populos in furore meo et inebriavi eos in indignatione mea et detraxi in terra virtutem eorum Isa. 63:6
miserationum Domini recordabor laudem Domini super omnibus quae reddidit nobis Dominus et super multitudinem bonorum domui Israhel quae largitus est eis secundum indulgentiam suam et secundum multitudinem misericordiarum suarum Isa. 63:7
et dixit verumtamen populus meus est filii non negantes et factus est eis salvator Isa. 63:8
in omni tribulatione eorum non est tribulatus et angelus faciei eius salvavit eos in dilectione sua et in indulgentia sua ipse redemit eos et portavit eos et levavit eos cunctis diebus saeculi Isa. 63:9
ipsi autem ad iracundiam provocaverunt et adflixerunt spiritum Sancti eius et conversus est eis in inimicum et ipse debellavit eos Isa. 63:10
et recordatus est dierum saeculi Mosi populi sui ubi est qui eduxit eos de mari cum pastoribus gregis sui ubi est qui posuit in medio eius spiritum Sancti sui Isa. 63:11
adtende de caelo et vide de habitaculo sancto tuo et gloriae tuae ubi est zelus tuus et fortitudo tua multitudo viscerum tuorum et miserationum tuarum super me continuerunt se Isa. 63:15
tu enim pater noster et Abraham nescivit nos et Israhel ignoravit nos tu Domine pater noster redemptor noster a saeculo nomen tuum Isa. 63:16
utinam disrumperes caelos et descenderes a facie tua montes defluerent Isa. 64:1
cum feceris mirabilia non sustinebimus descendisti et a facie tua montes defluxerunt Isa. 64:3
occurristi laetanti et facienti iustitiam in viis tuis recordabuntur tui ecce tu iratus es et peccavimus in ipsis fuimus semper et salvabimur Isa. 64:5
et facti sumus ut inmundus omnes nos quasi pannus menstruatae universae iustitiae nostrae et cecidimus quasi folium universi et iniquitates nostrae quasi ventus abstulerunt nos Isa. 64:6
non est qui invocet nomen tuum qui consurgat et teneat te abscondisti faciem tuam a nobis et adlisisti nos in manu iniquitatis nostrae Isa. 64:7
et nunc Domine pater noster es tu nos vero lutum et fictor noster et opera manuum tuarum omnes nos Isa. 64:8
ne irascaris Domine satis et ne ultra memineris iniquitatis ecce respice populus tuus omnes nos Isa. 64:9
domus sanctificationis nostrae et gloriae nostrae ubi laudaverunt te patres nostri facta est in exustionem ignis et omnia desiderabilia nostra versa sunt in ruinas Isa. 64:11
numquid super his continebis te Domine tacebis et adfliges nos vehementer Isa. 64:12
populus qui ad iracundiam provocat me ante faciem meam semper qui immolant in hortis et sacrificant super lateres Isa. 65:3
qui habitant in sepulchris et in delubris idolorum dormiunt qui comedunt carnem suillam et ius profanum in vasis eorum Isa. 65:4
ecce scriptum est coram me non tacebo sed reddam et retribuam in sinu eorum Isa. 65:6
iniquitates vestras et iniquitates patrum vestrorum simul dicit Dominus qui sacrificaverunt super montes et super colles exprobraverunt mihi et remetiar opus eorum primum in sinu eorum Isa. 65:7
haec dicit Dominus quomodo si inveniatur granum in botro et dicatur ne dissipes illud quoniam benedictio est sic faciam propter servos meos ut non disperdam totum Isa. 65:8
et educam de Iacob semen et de Iuda possidentem montes meos et hereditabunt eam electi mei et servi mei habitabunt ibi Isa. 65:9
et erunt campestria in caulas gregum et vallis Achor in cubile armentorum populo meo qui requisierunt me Isa. 65:10
et vos qui dereliquistis Dominum qui obliti estis montem sanctum meum qui ponitis Fortunae mensam et libatis super eam Isa. 65:11
numerabo vos in gladio et omnes in caede corruetis pro eo quod vocavi et non respondistis locutus sum et non audistis et faciebatis malum in oculis meis et quae nolui elegistis Isa. 65:12
propter hoc haec dicit Dominus Deus ecce servi mei comedent et vos esurietis ecce servi mei bibent et vos sitietis Isa. 65:13
ecce servi mei laetabuntur et vos confundemini ecce servi mei laudabunt prae exultatione cordis et vos clamabitis prae dolore cordis et prae contritione spiritus ululabitis Isa. 65:14
et dimittetis nomen vestrum in iuramentum electis meis et interficiet te Dominus Deus et servos suos vocabit nomine alio Isa. 65:15
in quo qui benedictus est super terram benedicetur in Deo amen et qui iurat in terra iurabit in Deo amen quia oblivioni traditae sunt angustiae priores et quia absconditae sunt ab oculis nostris Isa. 65:16
ecce enim ego creo caelos novos et terram novam et non erunt in memoria priora et non ascendent super cor Isa. 65:17
sed gaudebitis et exultabitis usque in sempiternum in his quae ego creo quia ecce ego creo Hierusalem exultationem et populum eius gaudium Isa. 65:18
et exultabo in Hierusalem et gaudebo in populo meo et non audietur in eo ultra vox fletus et vox clamoris Isa. 65:19
non erit ibi amplius infans dierum et senex qui non impleat dies suos quoniam puer centum annorum morietur et peccator centum annorum maledictus erit Isa. 65:20
et aedificabunt domos et habitabunt et plantabunt vineas et comedent fructum earum Isa. 65:21
non aedificabunt et alius habitabit non plantabunt et alius comedet secundum dies enim ligni erunt dies populi mei et opera manuum eorum inveterabunt Isa. 65:22
electis meis non laborabunt frustra neque generabunt in conturbatione quia semen benedictorum Domini est et nepotes eorum cum eis Isa. 65:23
lupus et agnus pascentur simul et leo et bos comedent paleas et serpenti pulvis panis eius non nocebunt neque occident in omni monte sancto meo dicit Dominus Isa. 65:25
haec dicit Dominus caelum sedis mea et terra scabillum pedum meorum quae ista domus quam aedificabitis mihi et quis iste locus quietis meae Isa. 66:1
omnia haec manus mea fecit et facta sunt universa ista dicit Dominus ad quem autem respiciam nisi ad pauperculum et contritum spiritu et trementem sermones meos Isa. 66:2
qui immolat bovem quasi qui interficiat virum qui mactat pecus quasi qui excerebret canem qui offert oblationem quasi qui sanguinem suillum offerat qui recordatur turis quasi qui benedicat idolo haec omnia elegerunt in viis suis et in abominationibus suis anima eorum delectata est Isa. 66:3
unde et ego eligam inlusiones eorum et quae timebant adducam eis quia vocavi et non erat qui responderet locutus sum et non audierunt feceruntque malum in oculis meis et quae nolui elegerunt Isa. 66:4
audite verbum Domini qui tremetis ad verbum eius dixerunt fratres vestri odientes vos et abicientes propter nomen meum glorificetur Dominus et videbimus in laetitia vestra ipsi autem confundentur Isa. 66:5
quis audivit umquam tale et quis vidit huic simile numquid parturiet terra in die una aut parietur gens simul quia parturivit et peperit Sion filios suos Isa. 66:8
laetamini cum Hierusalem et exultate in ea omnes qui diligitis eam gaudete cum ea gaudio universi qui lugetis super eam Isa. 66:10
ut sugatis et repleamini ab ubere consolationis eius ut mulgeatis et deliciis affluatis ab omnimoda gloria eius Isa. 66:11
quia haec dicit Dominus ecce ego declinabo super eam quasi fluvium pacis et quasi torrentem inundantem gloriam gentium quam sugetis ad ubera portabimini et super genua blandientur vobis Isa. 66:12
quomodo si cui mater blandiatur ita ego consolabor vos et in Hierusalem consolabimini Isa. 66:13
videbitis et gaudebit cor vestrum et ossa vestra quasi herba germinabunt et cognoscetur manus Domini servis eius et indignabitur inimicis suis Isa. 66:14
quia ecce Dominus in igne veniet et quasi turbo quadrigae eius reddere in indignatione furorem suum et increpationem suam in flamma ignis Isa. 66:15
quia in igne Dominus diiudicatur et in gladio suo ad omnem carnem et multiplicabuntur interfecti a Domino Isa. 66:16
qui sanctificabantur et mundos se putabant in hortis post unam intrinsecus qui comedebant carnem suillam et abominationem et murem simul consumentur dicit Dominus Isa. 66:17
ego autem opera eorum et cogitationes eorum venio ut congregem cum omnibus gentibus et linguis et venient et videbunt gloriam meam Isa. 66:18
et ponam in eis signum et mittam ex eis qui salvati fuerint ad gentes in mari in Africa in Lydia tenentes sagittam in Italiam et Graeciam ad insulas longe ad eos qui non audierunt de me et non viderunt gloriam meam et adnuntiabunt gloriam meam gentibus Isa. 66:19
et adducent omnes fratres vestros de cunctis gentibus donum Domino in equis et in quadrigis et in lecticis et in mulis et in carrucis ad montem sanctum meum Hierusalem dicit Dominus quomodo si inferant filii Israhel munus in vase mundo in domum Domini Isa. 66:20
et adsumam ex eis in sacerdotes et in Levitas dicit Dominus Isa. 66:21
quia sicut caeli novi et terra nova quae ego facio stare coram me dicit Dominus sic stabit semen vestrum et nomen vestrum Isa. 66:22
et erit mensis ex mense et sabbatum ex sabbato veniet omnis caro ut adoret coram facie mea dicit Dominus Isa. 66:23
et egredientur et videbunt cadavera virorum qui praevaricati sunt in me vermis eorum non morietur et ignis eorum non extinguetur et erunt usque ad satietatem visionis omni carni Isa. 66:24
et factum est in diebus Ioachim filii Iosiae regis Iuda usque ad consummationem undecimi anni Sedeciae filii Iosiae regis Iuda usque ad transmigrationem Hierusalem in mense quinto Jer. 1:3
et factum est verbum Domini ad me dicens Jer. 1:4
priusquam te formarem in utero novi te et antequam exires de vulva sanctificavi te prophetam gentibus dedi te Jer. 1:5
et dixi a a a Domine Deus ecce nescio loqui quia puer ego sum Jer. 1:6
et dixit Dominus ad me noli dicere puer sum quoniam ad omnia quae mittam te ibis et universa quaecumque mandavero tibi loqueris Jer. 1:7
et misit Dominus manum suam et tetigit os meum et dixit Dominus ad me ecce dedi verba mea in ore tuo Jer. 1:9
ecce constitui te hodie super gentes et super regna ut evellas et destruas et disperdas et dissipes et aedifices et plantes Jer. 1:10
et factum est verbum Domini ad me dicens quid tu vides Hieremia et dixi virgam vigilantem ego video Jer. 1:11
et dixit Dominus ad me bene vidisti quia vigilabo ego super verbo meo ut faciam illud Jer. 1:12
et factum est verbum Domini secundo ad me dicens quid tu vides et dixi ollam succensam ego video et faciem eius a facie aquilonis Jer. 1:13
et dixit Dominus ad me ab aquilone pandetur malum super omnes habitatores terrae Jer. 1:14
quia ecce ego convocabo omnes cognationes regnorum aquilonis ait Dominus et venient et ponent unusquisque solium suum in introitu portarum Hierusalem et super omnes muros eius in circuitu et super universas urbes Iuda Jer. 1:15
et loquar iudicia mea cum eis super omni malitia eorum qui dereliquerunt me et libaverunt diis alienis et adoraverunt opus manuum suarum Jer. 1:16
tu ergo accinge lumbos tuos et surge et loquere ad eos omnia quae ego praecipio tibi ne formides a facie eorum nec enim timere te faciam vultum eorum Jer. 1:17
ego quippe dedi te hodie in civitatem munitam et in columnam ferream et in murum aereum super omnem terram regibus Iuda principibus eius et sacerdotibus et populo terrae Jer. 1:18
et bellabunt adversum te et non praevalebunt quia tecum ego sum ait Dominus ut liberem te Jer. 1:19
et factum est verbum Domini ad me dicens Jer. 2:1
vade et clama in auribus Hierusalem dicens haec dicit Dominus recordatus sum tui miserans adulescentiam tuam et caritatem disponsationis tuae quando secuta me es in deserto in terra quae non seminatur Jer. 2:2
audite verbum Domini domus Iacob et omnes cognationes domus Israhel Jer. 2:4
haec dicit Dominus quid invenerunt patres vestri in me iniquitatis quia elongaverunt a me et ambulaverunt post vanitatem et vani facti sunt Jer. 2:5
et non dixerunt ubi est Dominus qui ascendere nos fecit de terra Aegypti qui transduxit nos per desertum per terram inhabitabilem et inviam per terram sitis et imaginem mortis per terram in qua non ambulavit vir neque habitavit homo Jer. 2:6
et induxi vos in terram Carmeli ut comederetis fructum eius et optima illius et ingressi contaminastis terram meam et hereditatem meam posuistis in abominationem Jer. 2:7
sacerdotes non dixerunt ubi est Dominus et tenentes legem nescierunt me et pastores praevaricati sunt in me et prophetae prophetaverunt in Baal et idola secuti sunt Jer. 2:8
propterea adhuc iudicio contendam vobiscum ait Dominus et cum filiis vestris disceptabo Jer. 2:9
transite ad insulas Cetthim et videte et in Cedar mittite et considerate vehementer et videte si factum est huiuscemodi Jer. 2:10
si mutavit gens deos et certe ipsi non sunt dii populus vero meus mutavit Gloriam suam in idolum Jer. 2:11
obstupescite caeli super hoc et portae eius desolamini vehementer dicit Dominus Jer. 2:12
super eum rugierunt leones et dederunt vocem suam posuerunt terram eius in solitudinem civitates eius exustae sunt et non est qui habitet in eis Jer. 2:15
filii quoque Memfeos et Tafnes constupraverunt te usque ad verticem Jer. 2:16
et nunc quid tibi vis in via Aegypti ut bibas aquam turbidam et quid tibi cum via Assyriorum ut bibas aquam Fluminis Jer. 2:18
arguet te malitia tua et aversio tua increpabit te scito et vide quia malum et amarum est reliquisse te Dominum Deum tuum et non esse timorem mei apud te dicit Dominus Deus exercituum Jer. 2:19
a saeculo confregisti iugum meum rupisti vincula mea et dixisti non serviam in omni enim colle sublimi et sub omni ligno frondoso tu prosternebaris meretrix Jer. 2:20
si laveris te nitro et multiplicaveris tibi herbam borith maculata es in iniquitate tua coram me dicit Dominus Deus Jer. 2:22
prohibe pedem tuum a nuditate et guttur tuum a siti et dixisti desperavi nequaquam faciam adamavi quippe alienos et post eos ambulabo Jer. 2:25
quomodo confunditur fur quando deprehenditur sic confusi sunt domus Israhel ipsi et reges eorum principes et sacerdotes et prophetae eorum Jer. 2:26
dicentes ligno pater meus es tu et lapidi tu me genuisti verterunt ad me tergum et non faciem et in tempore adflictionis suae dicent surge et libera nos Jer. 2:27
ubi sunt dii tui quos fecisti tibi surgant et liberent te in tempore adflictionis tuae secundum numerum quippe civitatum tuarum erant dii tui Iuda Jer. 2:28
quid niteris bonam ostendere viam tuam ad quaerendam dilectionem quae insuper et malitias tuas docuisti vias tuas Jer. 2:33
et in alis tuis inventus est sanguis animarum pauperum et innocentium non in fossis inveni eos sed in omnibus quae supra memoravi Jer. 2:34
et dixisti absque peccato et innocens ego sum et propterea avertatur furor tuus a me ecce ego iudicio contendam tecum eo quod dixeris non peccavi Jer. 2:35
quam vilis es facta nimis iterans vias tuas et ab Aegypto confunderis sicut confusa es ab Assur Jer. 2:36
nam et ab ista egredieris et manus tuae erunt super caput tuum quoniam obtrivit Dominus confidentiam tuam et nihil habebis prosperum Jer. 2:37
vulgo dicitur si dimiserit vir uxorem suam et recedens ab eo duxerit virum alterum numquid revertetur ad eam ultra numquid non polluta et contaminata erit mulier illa tu autem fornicata es cum amatoribus multis tamen revertere ad me dicit Dominus Jer. 3:1
leva oculos tuos in directum et vide ubi non prostrata sis in viis sedebas expectans eos quasi latro in solitudine et polluisti terram in fornicationibus tuis et in malitiis tuis Jer. 3:2
quam ob rem prohibitae sunt stillae pluviarum et serotinus imber non fuit frons mulieris meretricis facta est tibi noluisti erubescere Jer. 3:3
numquid irasceris in perpetuum aut perseverabis in finem ecce locuta es et fecisti mala et potuisti Jer. 3:5
et dixit Dominus ad me in diebus Iosiae regis numquid vidisti quae fecerit aversatrix Israhel abiit sibimet super omnem montem excelsum et sub omne lignum frondosum et fornicata est ibi Jer. 3:6
et dixi cum fecisset haec omnia ad me convertere et non est reversa et vidit praevaricatrix soror eius Iuda Jer. 3:7
quia pro eo quod moechata esset aversatrix Israhel dimisissem eam et dedissem ei libellum repudii et non timuit praevaricatrix Iuda soror eius sed abiit et fornicata est etiam ipsa Jer. 3:8
et facilitate fornicationis suae contaminavit terram et moechata est cum lapide et cum ligno Jer. 3:9
et in omnibus his non est reversa ad me praevaricatrix soror eius Iuda in toto corde suo sed in mendacio ait Dominus Jer. 3:10
et dixit Dominus ad me iustificavit animam suam aversatrix Israhel conparatione praevaricatricis Iuda Jer. 3:11
vade et clama sermones istos contra aquilonem et dices revertere aversatrix Israhel ait Dominus et non avertam faciem meam a vobis quia sanctus ego sum dicit Dominus et non irascar in perpetuum Jer. 3:12
tamen scito iniquitatem tuam quia in Dominum Deum tuum praevaricata es et dispersisti vias tuas alienis sub omni ligno frondoso et vocem meam non audisti ait Dominus Jer. 3:13
convertimini filii revertentes dicit Dominus quia ego vir vester et adsumam vos unum de civitate et duos de cognatione et introducam vos in Sion Jer. 3:14
et dabo vobis pastores iuxta cor meum et pascent vos scientia et doctrina Jer. 3:15
cumque multiplicati fueritis et creveritis in terra in diebus illis ait Dominus non dicent ultra arca testamenti Domini neque ascendet super cor neque recordabuntur illius nec visitabitur nec fiet ultra Jer. 3:16
in tempore illo vocabunt Hierusalem solium Domini et congregabuntur ad eam omnes gentes in nomine Domini in Hierusalem et non ambulabunt post pravitatem cordis sui pessimi Jer. 3:17
in diebus illis ibit domus Iuda ad domum Israhel et venient simul de terra aquilonis ad terram quam dedi patribus vestris Jer. 3:18
ego autem dixi quomodo ponam te in filiis et tribuam tibi terram desiderabilem hereditatem praeclaram exercituum gentium et dixi patrem vocabis me et post me ingredi non cessabis Jer. 3:19
vox in viis audita est ploratus et ululatus filiorum Israhel quoniam iniquam fecerunt viam suam obliti sunt Domini Dei sui Jer. 3:21
convertimini filii revertentes et sanabo aversiones vestras ecce nos venimus ad te tu enim es Dominus Deus noster Jer. 3:22
confusio comedit laborem patrum nostrorum ab adulescentia nostra greges eorum et armenta eorum filios eorum et filias eorum Jer. 3:24
dormiemus in confusione nostra et operiet nos ignominia nostra quoniam Domino Deo nostro peccavimus nos et patres nostri ab adulescentia nostra usque ad hanc diem et non audivimus vocem Domini Dei nostri Jer. 3:25
et iurabis vivit Dominus in veritate et in iudicio et in iustitia et benedicent eum gentes ipsumque laudabunt Jer. 4:2
haec enim dicit Dominus viro Iuda et Hierusalem novate vobis novale et nolite serere super spinas Jer. 4:3
circumcidimini Domino et auferte praeputia cordium vestrorum vir Iuda et habitatores Hierusalem ne forte egrediatur ut ignis indignatio mea et succendatur et non sit qui extinguat propter malitiam cogitationum vestrarum Jer. 4:4
adnuntiate in Iuda et in Hierusalem auditum facite loquimini et canite tuba in terra clamate fortiter dicite congregamini et ingrediamur civitates munitas Jer. 4:5
levate signum in Sion confortamini nolite stare quia malum ego adduco ab aquilone et contritionem magnam Jer. 4:6
ascendit leo de cubili suo et praedo gentium se levavit egressus est de loco suo ut ponat terram tuam in desolationem civitates tuae vastabuntur remanentes absque habitatore Jer. 4:7
super hoc accingite vos ciliciis plangite et ululate quia non est aversa ira furoris Domini a nobis Jer. 4:8
et erit in die illa dicit Dominus peribit cor regis et cor principum et obstupescent sacerdotes et prophetae consternabuntur Jer. 4:9
et dixi heu heu heu Domine Deus ergone decepisti populum istum et Hierusalem dicens pax erit vobis et ecce pervenit gladius usque ad animam Jer. 4:10
in tempore illo dicetur populo huic et Hierusalem ventus urens in viis quae sunt in deserto viae filiae populi mei non ad ventilandum et ad purgandum Jer. 4:11
spiritus plenus ex his veniet mihi et nunc ego sed loquar iudicia mea cum eis Jer. 4:12
ecce quasi nubes ascendet et quasi tempestas currus eius velociores aquilis equi illius vae nobis quoniam vastati sumus Jer. 4:13
vox enim adnuntiantis a Dan et notum facientis idolum de monte Ephraim Jer. 4:15
concitate gentes ecce auditum est in Hierusalem custodes venire de terra longinqua et dare super civitates Iuda vocem suam Jer. 4:16
viae tuae et cogitationes tuae fecerunt haec tibi ista malitia tua quia amara quia tetigit cor tuum Jer. 4:18
contritio super contritionem vocata est et vastata est omnis terra repente vastata sunt tabernacula mea subito pelles meae Jer. 4:20
quia stultus populus meus me non cognovit filii insipientes sunt et vecordes sapientes sunt ut faciant mala bene autem facere nescierunt Jer. 4:22
aspexi terram et ecce vacua erat et nihili et caelos et non erat lux in eis Jer. 4:23
vidi montes et ecce movebantur et omnes colles conturbati sunt Jer. 4:24
intuitus sum et non erat homo et omne volatile caeli recessit Jer. 4:25
aspexi et ecce Carmelus desertus et omnes urbes eius destructae sunt a facie Domini et a facie irae furoris eius Jer. 4:26
lugebit terra et maerebunt caeli desuper eo quod locutus sum cogitavi et non paenituit me nec aversus sum ab eo Jer. 4:28
a voce equitis et mittentis sagittam fugit omnis civitas ingressi sunt ardua et ascenderunt rupes universae urbes derelictae sunt et non habitat in eis homo Jer. 4:29
tu autem vastata quid facies cum vestieris te coccino cum ornata fueris monili aureo et pinxeris stibio oculos tuos frustra conponeris contempserunt te amatores tui animam tuam quaerent Jer. 4:30
circuite vias Hierusalem et aspicite et considerate et quaerite in plateis eius an inveniatis virum facientem iudicium et quaerentem fidem et propitius ero eius Jer. 5:1
quod si etiam vivit Dominus dixerint et hoc falso iurabunt Jer. 5:2
Domine oculi tui respiciunt fidem percussisti eos et non doluerunt adtrivisti eos et rennuerunt accipere disciplinam induraverunt facies suas super petram noluerunt reverti Jer. 5:3
ego autem dixi forsitan pauperes sunt et stulti ignorantes viam Domini iudicium Dei sui Jer. 5:4
ibo igitur ad optimates et loquar eis ipsi enim cognoverunt viam Domini iudicium Dei sui et ecce magis hii simul confregerunt iugum ruperunt vincula Jer. 5:5
super quo propitius tibi esse potero filii tui dereliquerunt me et iurant in his qui non sunt dii saturavi eos et moechati sunt et in domo meretricis luxuriabantur Jer. 5:7
equi amatores et admissarii facti sunt unusquisque ad uxorem proximi sui hinniebat Jer. 5:8
numquid super his non visitabo dicit Dominus et in gente tali non ulciscetur anima mea Jer. 5:9
ascendite muros eius et dissipate consummationem autem nolite facere auferte propagines eius quia non sunt Domini Jer. 5:10
praevaricatione enim praevaricata est in me domus Israhel et domus Iuda ait Dominus Jer. 5:11
negaverunt Dominum et dixerunt non est ipse neque veniet super nos malum gladium et famem non videbimus Jer. 5:12
prophetae fuerunt in ventum et responsum non fuit in eis haec ergo evenient illis Jer. 5:13
haec dicit Dominus Deus exercituum quia locuti estis verbum istud ecce ego do verba mea in ore tuo in ignem et populum istum ligna et vorabit eos Jer. 5:14
et comedet segetes tuas et panem tuum devorabit filios tuos et filias tuas comedet gregem tuum et armenta tua comedet vineam tuam et ficum tuam et conteret urbes munitas tuas in quibus tu habes fiduciam gladio Jer. 5:17
verumtamen et diebus illis ait Dominus non faciam vos in consummationem Jer. 5:18
quod si dixeritis quare fecit Dominus Deus noster nobis haec omnia dices ad eos sicut dereliquistis me et servistis deo alieno in terra vestra sic servietis alienis in terra non vestra Jer. 5:19
adnuntiate hoc domui Iacob et auditum facite in Iuda dicentes Jer. 5:20
audi populus stulte qui non habes cor qui habentes oculos non videtis et aures et non auditis Jer. 5:21
me ergo non timebitis ait Dominus et a facie mea non dolebitis qui posui harenam terminum mari praeceptum sempiternum quod non praeteribit et commovebuntur et non poterunt et intumescent fluctus eius et non transibunt illud Jer. 5:22
populo autem huic factum est cor incredulum et exasperans recesserunt et abierunt Jer. 5:23
et non dixerunt in corde suo metuamus Dominum Deum nostrum qui dat nobis pluviam temporaneam et serotinam in tempore suo plenitudinem annuae messis custodientem nobis Jer. 5:24
iniquitates nostrae declinaverunt haec et peccata nostra prohibuerunt bonum a nobis Jer. 5:25
quia inventi sunt in populo meo impii insidiantes quasi aucupes laqueos ponentes et pedicas ad capiendos viros Jer. 5:26
sicut decipula plena avibus sic domus eorum plenae dolo ideo magnificati sunt et ditati Jer. 5:27
incrassati sunt et inpinguati et praeterierunt sermones meos pessime causam non iudicaverunt causam pupilli non direxerunt et iudicium pauperum non iudicaverunt Jer. 5:28
stupor et mirabilia facta sunt in terra Jer. 5:30
prophetae prophetabant mendacium et sacerdotes adplaudebant manibus suis et populus meus dilexit talia quid igitur fiet in novissimo eius Jer. 5:31
confortamini filii Beniamin in medio Hierusalem et in Thecua clangite bucina et super Bethaccharem levate vexillum quia malum visum est ab aquilone et contritio magna Jer. 6:1
speciosae et delicatae adsimilavi filiam Sion Jer. 6:2
ad eam venient pastores et greges eorum fixerunt in ea tentoria in circuitu pascet unusquisque eos qui sub manu sua sunt Jer. 6:3
sanctificate super eam bellum consurgite et ascendamus in meridie vae nobis quia declinavit dies quia longiores factae sunt umbrae vesperi Jer. 6:4
surgite et ascendamus in nocte et dissipemus domos eius Jer. 6:5
quia haec dicit Dominus exercituum caedite lignum eius et fundite circa Hierusalem aggerem haec est civitas visitationis omnis calumnia in medio eius Jer. 6:6
sicut frigidam facit cisterna aquam suam sic frigidam fecit malitiam suam iniquitas et vastitas audietur in ea coram me semper infirmitas et plaga Jer. 6:7
cui loquar et quem contestabor ut audiant ecce incircumcisae aures eorum et audire non possunt ecce verbum Domini factum est eis in obprobrium et non suscipient illud Jer. 6:10
idcirco furore Domini plenus sum laboravi sustinens effunde super parvulum foris et super concilium iuvenum simul vir enim cum muliere capietur senex cum pleno dierum Jer. 6:11
et transibunt domus eorum ad alteros agri et uxores pariter quia extendam manum meam super habitantes terram dicit Dominus Jer. 6:12
a minore quippe usque ad maiorem omnes avaritiae student et a propheta usque ad sacerdotem cuncti faciunt dolum Jer. 6:13
et curabant contritionem filiae populi mei cum ignominia dicentes pax pax et non erat pax Jer. 6:14
confusi sunt quia abominationem fecerunt quin potius confusione non sunt confusi et erubescere nescierunt quam ob rem cadent inter ruentes in tempore visitationis suae corruent dicit Dominus Jer. 6:15
haec dicit Dominus state super vias et videte et interrogate de semitis antiquis quae sit via bona et ambulate in ea et invenietis refrigerium animabus vestris et dixerunt non ambulabimus Jer. 6:16
et constitui super vos speculatores audite vocem tubae et dixerunt non audiemus Jer. 6:17
ideo audite gentes et cognosce congregatio quanta ego faciam eis Jer. 6:18
audi terra ecce ego adducam mala super populum istum fructum cogitationum eius quia verba mea non audierunt et legem meam proiecerunt Jer. 6:19
ut quid mihi tus de Saba adfertis et calamum suave olentem de terra longinqua holocaustomata vestra non sunt accepta et victimae vestrae non placuerunt mihi Jer. 6:20
propterea haec dicit Dominus ecce ego dabo in populum istum ruinas et ruent in eis patres et filii simul vicinus et proximus et peribunt Jer. 6:21
haec dicit Dominus ecce populus venit de terra aquilonis et gens magna consurget a finibus terrae Jer. 6:22
sagittam et scutum arripiet crudelis est et non miserebitur vox eius quasi mare sonabit et super equos ascendent praeparati quasi vir ad proelium adversum te filia Sion Jer. 6:23
nolite exire ad agros et in via ne ambuletis quoniam gladius inimici pavor in circuitu Jer. 6:25
filia populi mei accingere cilicio et conspergere cinere luctum unigeniti fac tibi planctum amarum quia repente veniet vastator super nos Jer. 6:26
probatorem dedi te in populo meo robustum et scies et probabis viam eorum Jer. 6:27
omnes isti principes declinantum ambulantes fraudulenter aes et ferrum universi corrupti sunt Jer. 6:28
sta in porta domus Domini et praedica ibi verbum istud et dic audite verbum Domini omnis Iuda qui ingredimini per portas has ut adoretis Dominum Jer. 7:2
haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel bonas facite vias vestras et studia vestra et habitabo vobiscum in loco isto Jer. 7:3
quoniam si bene direxeritis vias vestras et studia vestra si feceritis iudicium inter virum et proximum eius Jer. 7:5
advenae et pupillo et viduae non feceritis calumniam nec sanguinem innocentem effuderitis in loco hoc et post deos alienos non ambulaveritis in malum vobismet ipsis Jer. 7:6
furari occidere adulterare iurare mendaciter libare Baali et ire post deos alienos quos ignoratis Jer. 7:9
et venistis et stetistis coram me in domo hac in qua invocatum est nomen meum et dixistis liberati sumus eo quod fecerimus omnes abominationes istas Jer. 7:10
ite ad locum meum in Silo ubi habitavit nomen meum a principio et videte quae fecerim ei propter malitiam populi mei Israhel Jer. 7:12
et nunc quia fecistis omnia opera haec dicit Dominus et locutus sum ad vos mane consurgens et loquens et non audistis et vocavi vos et non respondistis Jer. 7:13
faciam domui huic in qua invocatum est nomen meum et in qua vos habetis fiduciam et loco quem dedi vobis et patribus vestris sicut feci Silo Jer. 7:14
et proiciam vos a facie mea sicut proieci omnes fratres vestros universum semen Ephraim Jer. 7:15
tu ergo noli orare pro populo hoc nec adsumas pro eis laudem et orationem et non obsistas mihi quia non exaudiam te Jer. 7:16
nonne vides quid isti faciant in civitatibus Iuda et in plateis Hierusalem Jer. 7:17
filii colligunt ligna et patres succendunt ignem et mulieres conspergunt adipem ut faciant placentas Reginae caeli et libent diis alienis et me ad iracundiam provocent Jer. 7:18
ideo haec dicit Dominus Deus ecce furor meus et indignatio mea conflatur super locum istum super viros et super iumenta et super lignum regionis et super fruges terrae et succendetur et non extinguetur Jer. 7:20
haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel holocaustomata vestra addite victimis vestris et comedite carnes Jer. 7:21
quia non sum locutus cum patribus vestris et non praecepi eis in die qua eduxi eos de terra Aegypti de verbo holocaustomatum et victimarum Jer. 7:22
sed hoc verbum praecepi eis dicens audite vocem meam et ero vobis Deus et vos eritis mihi populus et ambulate in omni via quam mandavi vobis ut bene sit vobis Jer. 7:23
et non audierunt nec inclinaverunt aurem suam sed abierunt in voluntatibus et pravitate cordis sui mali factique sunt retrorsum et non in ante Jer. 7:24
a die qua egressi sunt patres eorum de terra Aegypti usque ad diem hanc et misi ad vos omnes servos meos prophetas per diem consurgens diluculo et mittens Jer. 7:25
et non audierunt me nec inclinaverunt aurem suam sed induraverunt cervicem et peius operati sunt quam patres eorum Jer. 7:26
et loqueris ad eos omnia verba haec et non audient te et vocabis eos et non respondebunt tibi Jer. 7:27
et dices ad eos haec est gens quae non audivit vocem Domini Dei sui nec recepit disciplinam periit fides et ablata est de ore eorum Jer. 7:28
tonde capillum tuum et proice et sume in directum planctum quia proiecit Dominus et reliquit generationem furoris sui Jer. 7:29
et aedificaverunt excelsa Thofeth qui est in valle filii Ennom ut incenderent filios suos et filias suas igni quae non praecepi nec cogitavi in corde meo Jer. 7:31
ideo ecce dies venient dicit Dominus et non dicetur amplius Thofeth et vallis filii Ennom sed vallis Interfectionis et sepelient in Thofeth eo quod non sit locus Jer. 7:32
et erit morticinum populi huius in cibum volucribus caeli et bestiis terrae et non erit qui abigat Jer. 7:33
et quiescere faciam de urbibus Iuda et de plateis Hierusalem vocem gaudii et vocem laetitiae vocem sponsi et vocem sponsae in desolatione enim erit terra Jer. 7:34
in tempore illo ait Dominus eicient ossa regis Iuda et ossa principum eius et ossa sacerdotum et ossa prophetarum et ossa eorum qui habitaverunt Hierusalem de sepulchris suis Jer. 8:1
et pandent ea ad solem et lunam et omnem militiam caeli quae dilexerunt et quibus servierunt et post quae ambulaverunt et quae quaesierunt et adoraverunt non colligentur et non sepelientur in sterquilinium super faciem terrae erunt Jer. 8:2
et eligent magis mortem quam vitam omnes qui residui fuerint de cognatione hac pessima in universis locis quae derelicta sunt ad quae eieci eos dicit Dominus exercituum Jer. 8:3
et dices ad eos haec dicit Dominus numquid qui cadet non resurget et qui aversus est non revertetur Jer. 8:4
quare ergo aversus est populus iste in Hierusalem aversione contentiosa adprehenderunt mendacium et noluerunt reverti Jer. 8:5
adtendi et auscultavi nemo quod bonum est loquitur nullus est qui agat paenitentiam super peccato suo dicens quid feci omnes conversi sunt ad cursum suum quasi equus impetu vadens in proelio Jer. 8:6
milvus in caelo cognovit tempus suum turtur et hirundo et ciconia custodierunt tempus adventus sui populus autem meus non cognovit iudicium Domini Jer. 8:7
quomodo dicitis sapientes nos sumus et lex Domini nobiscum est vere mendacium operatus est stilus mendax scribarum Jer. 8:8
confusi sunt sapientes perterriti et capti sunt verbum enim Domini proiecerunt et sapientia nulla est in eis Jer. 8:9
et sanabant contritionem filiae populi mei ad ignominiam dicentes pax pax cum non esset pax Jer. 8:11
confusi sunt quia abominationem fecerunt quinimmo confusione non sunt confusi et erubescere nescierunt idcirco cadent inter corruentes in tempore visitationis suae corruent dicit Dominus Jer. 8:12
congregans congregabo eos ait Dominus non est uva in vitibus et non sunt ficus in ficulnea folium defluxit et dedi eis quae praetergressa sunt Jer. 8:13
quare sedemus convenite et ingrediamur civitatem munitam et sileamus ibi quia Dominus noster silere nos fecit et potum dedit nobis aquam fellis peccavimus enim Domino Jer. 8:14
expectavimus pacem et non erat bonum tempus medellae et ecce formido Jer. 8:15
a Dan auditus est fremitus equorum eius a voce hinnituum pugnatorum eius commota est omnis terra et venerunt et devoraverunt terram et plenitudinem eius urbem et habitatores eius Jer. 8:16
quia ecce ego mittam vobis serpentes regulos quibus non est incantatio et mordebunt vos ait Dominus Jer. 8:17
ecce vox clamoris filiae populi mei de terra longinqua numquid Dominus non est in Sion aut rex eius non est in ea quare ergo me ad iracundiam concitaverunt in sculptilibus suis et in vanitatibus alienis Jer. 8:19
transiit messis finita est aestas et nos salvati non sumus Jer. 8:20
super contritionem filiae populi mei contritus sum et contristatus stupor obtinuit me Jer. 8:21
quis dabit capiti meo aquam et oculis meis fontem lacrimarum et plorabo die et nocte interfectos filiae populi mei Jer. 9:1
quis dabit me in solitudine diversorium viatorum et derelinquam populum meum et recedam ab eis quia omnes adulteri sunt coetus praevaricatorum Jer. 9:2
et extenderunt linguam suam quasi arcum mendacii et non veritatis confortati sunt in terra quia de malo ad malum egressi sunt et me non cognoverunt dicit Dominus Jer. 9:3
unusquisque se a proximo suo custodiat et in omni fratre suo non habeat fiduciam quia omnis frater subplantans subplantabit et omnis amicus fraudulenter incedet Jer. 9:4
et vir fratrem suum deridebit et veritatem non loquentur docuerunt enim linguam suam loqui mendacium ut inique agerent laboraverunt Jer. 9:5
propterea haec dicit Dominus exercituum ecce ego conflabo et probabo eos quid enim aliud faciam a facie filiae populi mei Jer. 9:7
sagitta vulnerans lingua eorum dolum locuta est in ore suo pacem cum amico suo loquitur et occulte ponit ei insidias Jer. 9:8
super montes adsumam fletum ac lamentum et super speciosa deserti planctum quoniam incensa sunt eo quod non sit vir pertransiens et non audierunt vocem possidentis a volucre caeli usque ad pecora transmigraverunt et recesserunt Jer. 9:10
et dabo Hierusalem in acervos harenae et cubilia draconum et civitates Iuda dabo in desolationem eo quod non sit habitator Jer. 9:11
quis est vir sapiens qui intellegat hoc et ad quem verbum oris Domini fiat ut adnuntiet istud quare perierit terra exusta sit quasi desertum eo quod non sit qui pertranseat Jer. 9:12
et dixit Dominus quia dereliquerunt legem meam quam dedi eis et non audierunt vocem meam et non ambulaverunt in ea Jer. 9:13
et abierunt post pravitatem cordis sui et post Baalim quos didicerunt a patribus suis Jer. 9:14
idcirco haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel ecce ego cibabo eos populum istum absinthio et potum dabo eis aquam fellis Jer. 9:15
et dispergam eos in gentibus quas non noverunt ipsi et patres eorum et mittam post eos gladium donec consumantur Jer. 9:16
haec dicit Dominus exercituum contemplamini et vocate lamentatrices et veniant et ad eas quae sapientes sunt mittite et properent Jer. 9:17
festinent et adsumant super nos lamentum deducant oculi nostri lacrimas et palpebrae nostrae defluant aquis Jer. 9:18
quia vox lamentationis audita est de Sion quomodo vastati sumus et confusi vehementer quia dereliquimus terram quoniam deiecta sunt tabernacula nostra Jer. 9:19
audite ergo mulieres verbum Domini et adsumat auris vestra sermonem oris eius et docete filias vestras lamentum et unaquaeque proximam suam planctum Jer. 9:20
loquere haec dicit Dominus et cadet morticinum hominis quasi stercus super faciem regionis et quasi faenum post tergum metentis et non est qui colligat Jer. 9:22
haec dicit Dominus non glorietur sapiens in sapientia sua et non glorietur fortis in fortitudine sua et non glorietur dives in divitiis suis Jer. 9:23
sed in hoc glorietur qui gloriatur scire et nosse me quia ego sum Dominus qui facio misericordiam et iudicium et iustitiam in terra haec enim placent mihi ait Dominus Jer. 9:24
ecce dies veniunt dicit Dominus et visitabo super omnem qui circumcisum habet praeputium Jer. 9:25
super Aegyptum et super Iudam et super Edom et super filios Ammon et super Moab et super omnes qui adtonsi sunt in comam habitantes in deserto quia omnes gentes habent praeputium omnis autem domus Israhel incircumcisi sunt corde Jer. 9:26
haec dicit Dominus iuxta vias gentium nolite discere et a signis caeli nolite metuere quae timent gentes Jer. 10:2
argento et auro decoravit illud clavis et malleis conpegit ut non dissolvatur Jer. 10:4
in similitudinem palmae fabricata sunt et non loquentur portata tollentur quia incedere non valent nolite ergo timere ea quia nec male possunt facere nec bene Jer. 10:5
non est similis tui Domine magnus tu et magnum nomen tuum in fortitudine Jer. 10:6
quis non timebit te o rex gentium tuum est enim decus inter cunctos sapientes gentium et in universis regnis eorum nullus est similis tui Jer. 10:7
pariter insipientes et fatui probabuntur doctrina vanitatis eorum lignum est Jer. 10:8
argentum involutum de Tharsis adfertur et aurum de Ofaz opus artificis et manus aerarii hyacinthus et purpura indumentum eorum opus artificum universa haec Jer. 10:9
Dominus autem Deus verus est ipse Deus vivens et rex sempiternus ab indignatione eius commovebitur terra et non sustinebunt gentes comminationem eius Jer. 10:10
sic ergo dicetis eis dii qui caelos et terram non fecerunt pereant de terra et de his quae sub caelis sunt Jer. 10:11
qui facit terram in fortitudine sua praeparat orbem in sapientia sua et prudentia sua extendit caelos Jer. 10:12
ad vocem suam dat multitudinem aquarum in caelo et elevat nebulas ab extremitatibus terrae fulgura in pluviam facit et educit ventum de thesauris suis Jer. 10:13
stultus factus est omnis homo ab scientia confusus est omnis artifex in sculptili quoniam falsum est quod conflavit et non est spiritus in eis Jer. 10:14
vana sunt et opus risu dignum in tempore visitationis suae peribunt Jer. 10:15
non est his similis pars Iacob qui enim formavit omnia ipse est et Israhel virga hereditatis eius Dominus exercituum nomen illi Jer. 10:16
quia haec dicit Dominus ecce ego longe proiciam habitatores terrae in hac vice et tribulabo eos ita ut inveniantur Jer. 10:18
vae mihi super contritione mea pessima plaga mea ego autem dixi plane haec infirmitas mea est et portabo illam Jer. 10:19
tabernaculum meum vastatum est omnes funiculi mei disrupti sunt filii mei exierunt a me et non subsistunt non est qui extendat ultra tentorium meum et erigat pelles meas Jer. 10:20
quia stulte egerunt pastores et Dominum non quaesierunt propterea non intellexerunt et omnis grex eorum dispersus est Jer. 10:21
vox auditionis ecce venit et commotio magna de terra aquilonis ut ponat civitates Iuda solitudinem et habitaculum draconum Jer. 10:22
scio Domine quia non est hominis via eius nec viri est ut ambulet et dirigat gressus suos Jer. 10:23
corripe me Domine verumtamen in iudicio et non in furore tuo ne forte ad nihilum redigas me Jer. 10:24
effunde indignationem tuam super gentes quae non cognoverunt te et super provincias quae nomen tuum non invocaverunt quia comederunt Iacob et devoraverunt eum et consumpserunt illum et decus eius dissipaverunt Jer. 10:25
audite verba pacti huius et loquimini ad viros Iuda et habitatores Hierusalem Jer. 11:2
et dices ad eos haec dicit Dominus Deus Israhel maledictus vir qui non audierit verba pacti huius Jer. 11:3
quod praecepi patribus vestris in die qua eduxi eos de terra Aegypti de fornace ferrea dicens audite vocem meam et facite omnia quae praecipio vobis et eritis mihi in populum et ego ero vobis in Deum Jer. 11:4
ut suscitem iuramentum quod iuravi patribus vestris daturum me eis terram fluentem lacte et melle sicut est dies haec et respondi et dixi amen Domine Jer. 11:5
et dixit Dominus ad me vociferare omnia verba haec in civitatibus Iuda et foris Hierusalem dicens audite verba pacti huius et facite illa Jer. 11:6
quia contestans contestatus sum patres vestros in die qua eduxi eos de terra Aegypti usque ad diem hanc mane surgens contestatus sum et dixi audite vocem meam Jer. 11:7
et non audierunt nec inclinaverunt aurem suam sed abierunt unusquisque in pravitate cordis sui mali et induxi super eos omnia verba pacti huius quod praecepi ut facerent et non fecerunt Jer. 11:8
et dixit Dominus ad me inventa est coniuratio in viris Iuda et in habitatoribus Hierusalem Jer. 11:9
reversi sunt ad iniquitates patrum suorum priores qui noluerunt audire verba mea et hii ergo abierunt post deos alienos ut servirent eis irritum fecerunt domus Israhel et domus Iuda pactum meum quod pepigi cum patribus eorum Jer. 11:10
quam ob rem haec dicit Dominus ecce ego inducam super eos mala de quibus exire non poterunt et clamabunt ad me et non exaudiam eos Jer. 11:11
et ibunt civitates Iuda et habitatores Hierusalem et clamabunt ad deos quibus libant et non salvabunt eos in tempore adflictionis eorum Jer. 11:12
secundum numerum enim civitatum tuarum erant dii tui Iuda et secundum numerum viarum Hierusalem posuistis aras confusionis aras ad libandum Baali Jer. 11:13
tu ergo noli orare pro populo hoc et ne adsumas pro eis laudem et orationem quia non exaudiam in tempore clamoris eorum ad me in tempore adflictionis eorum Jer. 11:14
olivam uberem pulchram fructiferam speciosam vocavit Dominus nomen tuum ad vocem loquellae grandis exarsit ignis in ea et conbusta sunt frutecta eius Jer. 11:16
et Dominus exercituum qui plantavit te locutus est super te malum pro malis domus Israhel et domus Iuda quae fecerunt sibi ad inritandum me libantes Baali Jer. 11:17
tu autem Domine demonstrasti mihi et cognovi tunc ostendisti mihi studia eorum Jer. 11:18
et ego quasi agnus mansuetus qui portatur ad victimam et non cognovi quia super me cogitaverunt consilia mittamus lignum in panem eius et eradamus eum de terra viventium et nomen eius non memoretur amplius Jer. 11:19
tu autem Domine Sabaoth qui iudicas iuste et probas renes et cor videam ultionem tuam ex eis tibi enim revelavi causam meam Jer. 11:20
propterea haec dicit Dominus ad viros Anathoth qui quaerunt animam tuam et dicunt non prophetabis in nomine Domini et non morieris in manibus nostris Jer. 11:21
propterea haec dicit Dominus exercituum ecce ego visitabo super eos iuvenes morientur in gladio filii eorum et filiae eorum morientur in fame Jer. 11:22
et reliquiae non erunt ex eis inducam enim malum super viros Anathoth annum visitationis eorum Jer. 11:23
iustus quidem tu es Domine si disputem tecum verumtamen iusta loquar ad te quare via impiorum prosperatur bene est omnibus qui praevaricantur et inique agunt Jer. 12:1
plantasti eos et radicem miserunt proficiunt et faciunt fructum prope es tu ori eorum et longe a renibus eorum Jer. 12:2
et tu Domine nosti me vidisti me et probasti cor meum tecum congrega eos quasi gregem ad victimam et sanctifica eos in die occisionis Jer. 12:3
usquequo lugebit terra et herba omnis regionis siccabitur propter malitiam habitantium in ea consumptum est animal et volucre quoniam dixerunt non videbit novissima nostra Jer. 12:4
nam et fratres tui et domus patris tui etiam ipsi pugnaverunt adversum te et clamaverunt post te plena voce ne credas eis cum locuti fuerint tibi bona Jer. 12:6
seminaverunt triticum et spinas messuerunt hereditatem acceperunt et non eis proderit confundemini a fructibus vestris propter iram furoris Domini Jer. 12:13
haec dicit Dominus adversum omnes vicinos meos pessimos qui tangunt hereditatem quam distribui populo meo Israhel ecce ego evellam eos de terra eorum et domum Iuda evellam de medio eorum Jer. 12:14
et cum evellero eos convertar et miserebor eorum et reducam eos virum ad hereditatem suam et virum in terram suam Jer. 12:15
et erit si eruditi didicerint vias populi mei ut iurent in nomine meo vivit Dominus sicut docuerunt populum meum iurare in Baal aedificabuntur in medio populi mei Jer. 12:16
quod si non audierint evellam gentem illam evulsione et perditione ait Dominus Jer. 12:17
haec dicit Dominus ad me vade et posside tibi lumbare lineum et pones illud super lumbos tuos et in aquam non inferes illud Jer. 13:1
et possedi lumbare iuxta verbum Domini et posui circa lumbos meos Jer. 13:2
et factus est sermo Domini ad me secundo dicens Jer. 13:3
tolle lumbare quod possedisti quod est circa lumbos tuos et surgens vade ad Eufraten et absconde illud ibi in foramine petrae Jer. 13:4
et abii et abscondi illud in Eufraten sicut praeceperat mihi Dominus Jer. 13:5
et factum est post dies plurimos dixit Dominus ad me surge vade ad Eufraten et tolle inde lumbare quod praecepi tibi ut absconderes illud ibi Jer. 13:6
et abii ad Eufraten et fodi et tuli lumbare de loco ubi absconderam illud et ecce conputruerat lumbare ita ut nullo usui aptum esset Jer. 13:7
et factum est verbum Domini ad me dicens Jer. 13:8
haec dicit Dominus sic putrescere faciam superbiam Iuda et superbiam Hierusalem multam Jer. 13:9
populum istum pessimum qui nolunt audire verba mea et ambulant in pravitate cordis sui abieruntque post deos alienos ut servirent eis et adorarent eos et erunt sicut lumbare istud quod nullo usui aptum est Jer. 13:10
sicut enim adheret lumbare ad lumbos viri sic adglutinavi mihi omnem domum Israhel et omnem domum Iuda dicit Dominus ut esset mihi in populum et in nomen et in laudem et in gloriam et non audierunt Jer. 13:11
dices ergo ad eos sermonem istum haec dicit Dominus Deus Israhel omnis laguncula implebitur vino et dicent ad te numquid ignoramus quia omnis laguncula implebitur vino Jer. 13:12
et dices ad eos haec dicit Dominus ecce ego implebo omnes habitatores terrae huius et reges qui sedent de stirpe David super thronum eius et sacerdotes et prophetas et omnes habitatores Hierusalem ebrietate Jer. 13:13
et dispergam eos virum a fratre suo et patres et filios pariter ait Dominus non parcam et non concedam neque miserebor ut non disperdam eos Jer. 13:14
audite et auribus percipite nolite elevari quia Dominus locutus est Jer. 13:15
date Domino Deo vestro gloriam antequam contenebrescat et antequam offendant pedes vestri ad montes caligosos expectabitis lucem et ponet eam in umbram mortis et in caliginem Jer. 13:16
quod si hoc non audieritis in abscondito plorabit anima mea a facie superbiae plorans plorabit et deducet oculus meus lacrimam quia captus est grex Domini Jer. 13:17
dic regi et dominatrici humiliamini sedete quoniam descendit de capite vestro corona gloriae vestrae Jer. 13:18
civitates austri clausae sunt et non est qui aperiat translata est omnis Iudaea transmigratione perfecta Jer. 13:19
levate oculos vestros et videte qui venitis ab aquilone ubi est grex qui datus est tibi pecus inclitum tuum Jer. 13:20
quid dices cum visitaverit te tu enim docuisti eos adversum te et erudisti in caput tuum numquid non dolores adprehendent te quasi mulierem parturientem Jer. 13:21
si mutare potest Aethiops pellem suam aut pardus varietates suas et vos poteritis bene facere cum didiceritis malum Jer. 13:23
et disseminabo eos quasi stipulam quae vento raptatur in deserto Jer. 13:24
haec sors tua parsque mensurae tuae a me dicit Dominus quia oblita es mei et confisa es in mendacio Jer. 13:25
unde et ego nudavi femora tua contra faciem tuam et apparuit ignominia tua Jer. 13:26
adulteria tua et hinnitus tuus scelus fornicationis tuae super colles in agro vidi abominationes tuas vae tibi Hierusalem non mundaberis post me usquequo adhuc Jer. 13:27
luxit Iudaea et portae eius corruerunt et obscuratae sunt in terra et clamor Hierusalem ascendit Jer. 14:2
maiores miserunt minores suos ad aquam venerunt ad hauriendum non invenerunt aquam reportaverunt vasa sua vacua confusi sunt et adflicti et operuerunt capita sua Jer. 14:3
nam et cerva in agro peperit et reliquit quia non erat herba Jer. 14:5
et onagri steterunt in rupibus traxerunt ventum quasi dracones defecerunt oculi eorum quia non erat herba Jer. 14:6
expectatio Israhel salvator eius in tempore tribulationis quare quasi colonus futurus es in terra et quasi viator declinans ad manendum Jer. 14:8
quare futurus es velut vir vagus ut fortis qui non potest salvare tu autem in nobis es Domine et nomen tuum super nos invocatum est ne derelinquas nos Jer. 14:9
haec dicit Dominus populo huic qui dilexit movere pedes suos et non quievit et Domino non placuit nunc recordabitur iniquitatum eorum et visitabit peccata eorum Jer. 14:10
et dixit Dominus ad me noli orare pro populo isto in bonum Jer. 14:11
cum ieiunaverint non exaudiam preces eorum et si obtulerint holocaustomata et victimas non suscipiam ea quoniam gladio et fame et peste ego consumam eos Jer. 14:12
et dixi a a a Domine Deus prophetae dicunt eis non videbitis gladium et famis non erit in vobis sed pacem veram dabit vobis in loco isto Jer. 14:13
et dixit Dominus ad me falso prophetae vaticinantur in nomine meo non misi eos et non praecepi eis neque locutus sum ad eos visionem mendacem et divinationem et fraudulentiam et seductionem cordis sui prophetant vobis Jer. 14:14
ideo haec dicit Dominus de prophetis qui prophetant in nomine meo quos ego non misi dicentes gladius et famis non erit in terra hac in gladio et fame consumentur prophetae illi Jer. 14:15
et populi quibus prophetant erunt proiecti in viis Hierusalem prae fame et gladio et non erit qui sepeliat eos ipsi et uxores eorum filii et filiae eorum et effundam super eos malum suum Jer. 14:16
et dices ad eos verbum istud deducant oculi mei lacrimam per noctem et diem et non taceant quoniam contritione magna contrita est virgo filia populi mei plaga pessima vehementer Jer. 14:17
si egressus fuero ad agros ecce occisi gladio et si introiero in civitatem ecce adtenuati fame propheta quoque et sacerdos abierunt in terram quam ignorabant Jer. 14:18
numquid proiciens abiecisti Iudam aut Sion abominata est anima tua quare ergo percussisti nos ita ut nulla sit sanitas expectavimus pacem et non est bonum et tempus curationis et ecce turbatio Jer. 14:19
et dixit Dominus ad me si steterit Moses et Samuhel coram me non est anima mea ad populum istum eice illos a facie mea et egrediantur Jer. 15:1
quod si dixerint ad te quo egrediemur dices ad eos haec dicit Dominus qui ad mortem ad mortem et qui ad gladium ad gladium et qui ad famem ad famem et qui ad captivitatem ad captivitatem Jer. 15:2
et visitabo super eos quattuor species dicit Dominus gladium ad occisionem et canes ad lacerandum et volatilia caeli et bestias terrae ad devorandum et dissipandum Jer. 15:3
et dabo eos in fervorem universis regnis terrae propter Manassem filium Ezechiae regis Iuda super omnibus quae fecit in Hierusalem Jer. 15:4
tu reliquisti me dicit Dominus retrorsum abisti et extendam manum meam super te et interficiam te laboravi rogans Jer. 15:6
et dispergam eos ventilabro in portis terrae interfeci et perdidi populum meum et tamen a viis suis non sunt reversi Jer. 15:7
infirmata est quae peperit septem defecit anima eius occidit ei sol cum adhuc esset dies confusa est et erubuit et residuos eius in gladium dabo in conspectu inimicorum eorum ait Dominus Jer. 15:9
dicit Dominus si non reliquiae tuae in bonum si non occurri tibi in tempore adflictionis et in tempore tribulationis adversum inimicum Jer. 15:11
numquid foederabitur ferrum ferro ab aquilone et aes Jer. 15:12
divitias tuas et thesauros tuos in direptionem dabo gratis in omnibus peccatis tuis et in omnibus terminis tuis Jer. 15:13
et adducam inimicos tuos de terra qua nescis quia ignis succensus est in furore meo super vos ardebit Jer. 15:14
tu scis Domine recordare mei et visita me et tuere me ab his qui persequuntur me noli in patientia tua suscipere me scito quoniam sustinui pro te obprobrium Jer. 15:15
inventi sunt sermones tui et comedi eos et factum est mihi verbum tuum in gaudium et in laetitiam cordis mei quoniam invocatum est nomen tuum super me Domine Deus exercituum Jer. 15:16
non sedi in concilio ludentium et gloriatus sum a facie manus tuae solus sedebam quoniam comminatione replesti me Jer. 15:17
quare factus est dolor meus perpetuus et plaga mea desperabilis rennuit curari facta est mihi quasi mendacium aquarum infidelium Jer. 15:18
propter hoc haec dicit Dominus si converteris convertam te et ante faciem meam stabis et si separaveris pretiosum a vili quasi os meum eris convertentur ipsi ad te et tu non converteris ad eos Jer. 15:19
et dabo te populo huic in murum aereum fortem et bellabunt adversum te et non praevalebunt quia ego tecum sum ut salvem te et eruam dicit Dominus Jer. 15:20
et liberabo te de manu pessimorum et redimam te de manu fortium Jer. 15:21
et factum est verbum Domini ad me dicens Jer. 16:1
non accipies uxorem et non erunt tibi filii et filiae in loco isto Jer. 16:2
quia haec dicit Dominus super filios et filias qui generantur in loco isto et super matres eorum quae genuerunt eos et super patres eorum de quorum stirpe sunt nati in terra hac Jer. 16:3
mortibus aegrotationum morientur non plangentur et non sepelientur in sterquilinium super faciem terrae erunt et gladio et fame consumentur et erit cadaver eorum in escam volatilibus caeli et bestiis terrae Jer. 16:4
haec enim dicit Dominus ne ingrediaris domum convivii neque vadas ad plangendum neque consoleris eos quia abstuli pacem meam a populo isto dicit Dominus misericordiam et miserationes Jer. 16:5
et morientur grandes et parvi in terra ista non sepelientur neque plangentur et non se incident neque calvitium fiet pro eis Jer. 16:6
et non frangent inter eos lugenti panem ad consolandum super mortuo et non dabunt eis potum calicis ad consolandum super patre suo et matre Jer. 16:7
et domum convivii non ingredieris ut sedeas cum eis et comedas et bibas Jer. 16:8
quia haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel ecce ego auferam de loco isto in oculis vestris et in diebus vestris vocem gaudii et vocem laetitiae vocem sponsi et vocem sponsae Jer. 16:9
et cum adnuntiaveris populo huic omnia verba haec et dixerint tibi quare locutus est Dominus super nos omne malum grande istud quae iniquitas nostra et quod peccatum nostrum quod peccavimus Domino Deo nostro Jer. 16:10
dices ad eos quia dereliquerunt patres vestri me ait Dominus et abierunt post deos alienos et servierunt eis et adoraverunt eos et me dereliquerunt et legem meam non custodierunt Jer. 16:11
sed et vos peius operati estis quam patres vestri ecce enim ambulat unusquisque post pravitatem cordis sui mali ut me non audiat Jer. 16:12
et eiciam vos de terra hac in terram quam ignoratis vos et patres vestri et servietis ibi diis alienis die ac nocte qui non dabunt vobis requiem Jer. 16:13
propterea ecce dies veniunt dicit Dominus et non dicetur ultra vivit Dominus qui eduxit filios Israhel de terra Aegypti Jer. 16:14
sed vivit Dominus qui eduxit filios Israhel de terra aquilonis et de universis terris ad quas eieci eos et reducam eos in terram suam quam dedi patribus eorum Jer. 16:15
ecce ego mittam piscatores multos dicit Dominus et piscabuntur eos et post haec mittam eis multos venatores et venabuntur eos de omni monte et de omni colle et de cavernis petrarum Jer. 16:16
quia oculi mei super omnes vias eorum non sunt absconditae a facie mea et non fuit occulta iniquitas eorum ab oculis meis Jer. 16:17
et reddam primum duplices iniquitates et peccata eorum quia contaminaverunt terram meam in morticinis idolorum suorum et abominationibus suis impleverunt hereditatem meam Jer. 16:18
Domine fortitudo mea et robur meum et refugium meum in die tribulationis ad te gentes venient ab extremis terrae et dicent vere mendacium possederunt patres nostri vanitatem quae eis non profuit Jer. 16:19
numquid faciet sibi homo deos et ipsi non sunt dii Jer. 16:20
idcirco ecce ego ostendam eis per vicem hanc ostendam eis manum meam et virtutem meam et scient quia nomen mihi Dominus Jer. 16:21
peccatum Iuda scriptum est stilo ferreo in ungue adamantino exaratum super latitudinem cordis eorum et in cornibus ararum eorum Jer. 17:1
cum recordati fuerint filii eorum ararum suarum et lucorum lignorumque frondentium in montibus excelsis Jer. 17:2
sacrificantes in agro fortitudinem tuam et omnes thesauros tuos in direptionem dabo excelsa tua propter peccata in universis finibus tuis Jer. 17:3
et relinqueris sola ab hereditate tua quam dedi tibi et servire te faciam inimicis tuis in terra quam ignoras quoniam ignem succendisti in furore meo usque in aeternum ardebit Jer. 17:4
haec dicit Dominus maledictus homo qui confidit in homine et ponit carnem brachium suum et a Domino recedit cor eius Jer. 17:5
erit enim quasi myrice in deserto et non videbit cum venerit bonum sed habitabit in siccitate in deserto in terra salsuginis et inhabitabili Jer. 17:6
benedictus vir qui confidit in Domino et erit Dominus fiducia eius Jer. 17:7
et erit quasi lignum quod transplantatur super aquas quod ad humorem mittit radices suas et non timebit cum venerit aestus et erit folium eius viride et in tempore siccitatis non erit sollicitum nec aliquando desinet facere fructum Jer. 17:8
pravum est cor omnium et inscrutabile quis cognoscet illud Jer. 17:9
ego Dominus scrutans cor et probans renes qui do unicuique iuxta viam et iuxta fructum adinventionum suarum Jer. 17:10
perdix fovit quae non peperit fecit divitias et non in iudicio in dimidio dierum suorum derelinquet eas et in novissimo suo erit insipiens Jer. 17:11
sana me Domine et sanabor salvum me fac et salvus ero quoniam laus mea tu es Jer. 17:14
et ego non sum turbatus te pastorem sequens et diem hominis non desideravi tu scis quod egressum est de labiis meis rectum in conspectu tuo fuit Jer. 17:16
confundantur qui persequuntur me et non confundar ego paveant illi et non paveam ego induc super eos diem adflictionis et duplici contritione contere eos Jer. 17:18
haec dicit Dominus ad me vade et sta in porta filiorum populi per quam ingrediuntur reges Iuda et egrediuntur et in cunctis portis Hierusalem Jer. 17:19
et dices ad eos audite verbum Domini reges Iuda et omnis Iudaea cunctique habitatores Hierusalem qui ingredimini per portas istas Jer. 17:20
haec dicit Dominus custodite animas vestras et nolite portare pondera in die sabbati nec inferatis per portas Hierusalem Jer. 17:21
et nolite eicere onera de domibus vestris in die sabbati et omne opus non facietis sanctificate diem sabbati sicut praecepi patribus vestris Jer. 17:22
et non audierunt nec inclinaverunt aurem suam sed induraverunt cervicem suam ne audirent me et ne acciperent disciplinam Jer. 17:23
et erit si audieritis me dicit Dominus ut non inferatis onera per portas civitatis huius in die sabbati et si sanctificaveritis diem sabbati ne faciatis in ea omne opus Jer. 17:24
ingredientur per portas civitatis huius reges et principes sedentes super solium David et ascendentes in curribus et equis ipsi et principes eorum vir Iuda et habitatores Hierusalem et habitabitur civitas haec in sempiternum Jer. 17:25
et venient de civitate Iuda et de circuitu Hierusalem et de terra Beniamin et de campestribus et de montuosis et ab austro portantes holocaustum et victimam et sacrificium et tus et inferent oblationem in domum Domini Jer. 17:26
si autem non audieritis me ut sanctificetis diem sabbati et ne portetis onus et ne inferatis per portas Hierusalem in die sabbati succendam ignem in portis eius et devorabit domos Hierusalem et non extinguetur Jer. 17:27
surge et descende in domum figuli et ibi audies verba mea Jer. 18:2
et descendi in domum figuli et ecce ipse faciebat opus super rotam Jer. 18:3
et dissipatum est vas quod ipse faciebat e luto manibus suis conversusque fecit illud vas alterum sicut placuerat in oculis eius ut faceret Jer. 18:4
et factum est verbum Domini ad me dicens Jer. 18:5
repente loquar adversum gentem et adversum regnum ut eradicem et destruam et disperdam illud Jer. 18:7
si paenitentiam egerit gens illa a malo suo quod locutus sum adversum eam agam et ego paenitentiam super malo quod cogitavi ut facerem ei Jer. 18:8
et subito loquar de gente et regno ut aedificem et ut plantem illud Jer. 18:9
nunc ergo dic viro Iudae et habitatoribus Hierusalem dicens haec dicit Dominus ecce ego fingo contra vos malum et cogito contra vos cogitationem revertatur unusquisque a via sua mala et dirigite vias vestras et studia vestra Jer. 18:11
qui dixerunt desperavimus post cogitationes enim nostras ibimus et unusquisque pravitatem cordis sui mali faciemus Jer. 18:12
numquid deficiet de petra agri nix Libani aut evelli possunt aquae erumpentes frigidae et defluentes Jer. 18:14
quia oblitus est mei populus meus frustra libantes et inpingentes in viis suis in semitis saeculi ut ambularent per eas in itinere non trito Jer. 18:15
ut fieret terra eorum in desolationem et in sibilum sempiternum omnis qui praeterit per eam obstupescet et movebit caput suum Jer. 18:16
sicut ventus urens dispergam eos coram inimico dorsum et non faciem ostendam eis in die perditionis eorum Jer. 18:17
et dixerunt venite et cogitemus contra Hieremiam cogitationes non enim peribit lex a sacerdote neque consilium a sapiente nec sermo a propheta venite et percutiamus eum lingua et non adtendamus ad universos sermones eius Jer. 18:18
adtende Domine ad me et audi vocem adversariorum meorum Jer. 18:19
numquid redditur pro bono malum quia foderunt foveam animae meae recordare quod steterim in conspectu tuo ut loquerer pro eis bonum et averterem indignationem tuam ab eis Jer. 18:20
propterea da filios eorum in famem et deduc eos in manus gladii fiant uxores eorum absque liberis et viduae et viri earum interficiantur morte iuvenes eorum confodiantur gladio in proelio Jer. 18:21
audiatur clamor de domibus eorum adduces enim super eos latronem repente quia foderunt foveam ut caperent me et laqueos absconderunt pedibus meis Jer. 18:22
tu autem Domine scis omne consilium eorum adversum me in mortem ne propitieris iniquitati eorum et peccatum eorum a facie tua non deleatur fiant corruentes in conspectu tuo in tempore furoris tui abutere eis Jer. 18:23
haec dicit Dominus vade et accipe lagunculam figuli testeam a senioribus populi et a senioribus sacerdotum Jer. 19:1
et egredere ad vallem filii Ennom quae est iuxta introitum portae Fictilis et praedicabis ibi verba quae ego loquar ad te Jer. 19:2
et dices audite verbum Domini reges Iuda et habitatores Hierusalem haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel ecce ego inducam adflictionem super locum istum ita ut omnis qui audierit illam tinniant aures eius Jer. 19:3
eo quod dereliquerint me et alienum fecerint locum istum et libaverint in eo diis alienis quos nescierunt ipsi et patres eorum et reges Iuda et repleverunt locum istum sanguine innocentium Jer. 19:4
et aedificaverunt excelsa Baali ad conburendos filios suos igni in holocaustum Baali quae non praecepi nec locutus sum nec ascenderunt in cor meum Jer. 19:5
propterea ecce dies veniunt dicit Dominus et non vocabitur locus iste amplius Thofeth et vallis filii Ennom sed vallis Occisionis Jer. 19:6
et dissipabo consilium Iudae et Hierusalem in loco isto et subvertam eos gladio in conspectu inimicorum suorum et in manu quaerentium animas eorum et dabo cadavera eorum escam volatilibus caeli et bestiis terrae Jer. 19:7
et ponam civitatem hanc in stuporem et in sibilum omnis qui praeterierit per eam obstupescet et sibilabit super universa plaga eius Jer. 19:8
et cibabo eos carnibus filiorum suorum et carnibus filiarum suarum et unusquisque carnes amici sui comedet in obsidione et in angustia in qua concludent eos inimici eorum et qui quaerunt animas eorum Jer. 19:9
et conteres lagunculam in oculis virorum qui ibunt tecum Jer. 19:10
et dices ad eos haec dicit Dominus exercituum sic conteram populum istum et civitatem istam sicut conteritur vas figuli quod non potest ultra instaurari et in Thofeth sepelientur eo quod non sit alius locus ad sepeliendum Jer. 19:11
sic faciam loco huic ait Dominus et habitatoribus eius ut ponam civitatem istam sicut Thofeth Jer. 19:12
et erunt domus Hierusalem et domus regum Iuda sicut locus Thofeth inmundae omnes domus in quarum domatibus sacrificaverunt omni militiae caeli et libaverunt libamina diis alienis Jer. 19:13
venit autem Hieremias de Thofeth quo miserat eum Dominus ad prophetandum et stetit in atrio domus Domini et dixit ad omnem populum Jer. 19:14
haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel ecce ego inducam super civitatem hanc et super omnes urbes eius universa mala quae locutus sum adversum eam quoniam induraverunt cervicem suam ut non audirent sermones meos Jer. 19:15
et audivit Phassur filius Emmer sacerdos qui constitutus erat princeps in domo Domini Hieremiam prophetantem sermones istos Jer. 20:1
et percussit Phassur Hieremiam prophetam et misit eum in nervum quod erat in porta Beniamin superiori in domo Domini Jer. 20:2
cumque inluxisset in crastinum eduxit Phassur Hieremiam de nervo et dixit ad eum Hieremias non Phassur vocavit Dominus nomen tuum sed Pavorem undique Jer. 20:3
quia haec dicit Dominus ecce ego dabo te in pavorem te et omnes amicos tuos et corruent gladio inimicorum suorum et oculi tui videbunt et omnem Iudam dabo in manu regis Babylonis et traducet eos in Babylonem et percutiet eos gladio Jer. 20:4
et dabo universam substantiam civitatis huius et omnem laborem eius omneque pretium et cunctos thesauros regum Iuda dabo in manu inimicorum eorum et diripient eos et tollent et ducent in Babylonem Jer. 20:5
tu autem Phassur et omnes habitatores domus tuae ibitis in captivitatem et in Babylonem venies et ibi morieris ibique sepelieris tu et omnes amici tui quibus prophetasti mendacium Jer. 20:6
seduxisti me Domine et seductus sum fortior me fuisti et invaluisti factus sum in derisum tota die omnes subsannant me Jer. 20:7
quia iam olim loquor vociferans iniquitatem et vastitatem clamito et factus est mihi sermo Domini in obprobrium et in derisum tota die Jer. 20:8
et dixi non recordabor eius neque loquar ultra in nomine illius et factus est in corde meo quasi ignis exaestuans claususque in ossibus meis et defeci ferre non sustinens Jer. 20:9
audivi enim contumelias multorum et terrorem in circuitu persequimini et persequamur eum ab omnibus viris qui erant pacifici mei et custodientes latus meum si quo modo decipiatur et praevaleamus adversus eum et consequamur ultionem ex eo Jer. 20:10
Dominus autem mecum est quasi bellator fortis idcirco qui persequuntur me cadent et infirmi erunt confundentur vehementer quia non intellexerunt obprobrium sempiternum quod numquam delebitur Jer. 20:11
et tu Domine exercituum probator iusti qui vides renes et cor videam quaeso ultionem tuam ex eis tibi enim revelavi causam meam Jer. 20:12
maledictus vir qui adnuntiavit patri meo dicens natus est tibi puer masculus et quasi gaudio laetificavit eum Jer. 20:15
sit homo ille ut sunt civitates quas subvertit Dominus et non paenituit eum audiat clamorem mane et ululatum in tempore meridiano Jer. 20:16
qui non me interfecit a vulva ut fieret mihi mater mea sepulchrum et vulva eius conceptus aeternus Jer. 20:17
quare de vulva egressus sum ut viderem laborem et dolorem et consumerentur in confusione dies mei Jer. 20:18
verbum quod factum est ad Hieremiam a Domino quando misit ad eum rex Sedecias Phassur filium Melchiae et Sophoniam filium Maasiae sacerdotem dicens Jer. 21:1
interroga pro nobis Dominum quia Nabuchodonosor rex Babylonis proeliatur adversum nos si forte faciat Dominus nobiscum secundum omnia mirabilia sua et recedat a nobis Jer. 21:2
et dixit Hieremias ad eos sic dicetis Sedeciae Jer. 21:3
haec dicit Dominus Deus Israhel ecce ego convertam vasa belli quae in manibus vestris sunt et quibus vos pugnatis adversum regem Babylonis et Chaldeos qui obsident vos in circuitu murorum et congregabo ea in medio civitatis huius Jer. 21:4
et debellabo ego vos in manu extenta et brachio forti et in furore et in indignatione et in ira grandi Jer. 21:5
et percutiam habitatores civitatis huius homines et bestiae pestilentia magna morientur Jer. 21:6
et post haec ait Dominus dabo Sedeciam regem Iuda et servos eius et populum eius et qui derelicti sunt in civitate hac a peste et gladio et fame in manu Nabuchodonosor regis Babylonis et in manu inimicorum eorum et in manu quaerentium animam eorum et percutiet eos in ore gladii et non movebitur neque parcet nec miserebitur Jer. 21:7
et ad populum hunc dices haec dicit Dominus ecce ego do coram vobis viam vitae et viam mortis Jer. 21:8
qui habitaverit in urbe hac morietur gladio et fame et peste qui autem egressus fuerit et transfugerit ad Chaldeos qui obsident vos vivet et erit ei anima sua quasi spolium Jer. 21:9
posui enim faciem meam super civitatem hanc in malum et non in bonum ait Dominus in manu regis Babylonis dabitur et exuret eam igni Jer. 21:10
et domui regis Iuda audite verbum Domini Jer. 21:11
domus David haec dicit Dominus iudicate mane iudicium et eruite vi oppressum de manu calumniantis ne forte egrediatur ut ignis indignatio mea et succendatur et non sit qui extinguat propter malitiam studiorum vestrorum Jer. 21:12
ecce ego ad te habitatricem vallis solidae atque campestris ait Dominus qui dicitis quis percutiet nos et quis ingredietur domos nostras Jer. 21:13
et visitabo super vos iuxta fructum studiorum vestrorum dicit Dominus et succendam ignem in saltu eius et devorabit omnia in circuitu eius Jer. 21:14
haec dicit Dominus descende in domum regis Iuda et loqueris ibi verbum hoc Jer. 22:1
et dices audi verbum Domini rex Iuda qui sedes super solium David tu et servi tui et populus tuus qui ingredimini per portas istas Jer. 22:2
haec dicit Dominus facite iudicium et iustitiam et liberate vi oppressum de manu calumniatoris et advenam et pupillum et viduam nolite contristare neque opprimatis inique et sanguinem innocentem ne effundatis in loco isto Jer. 22:3
si enim facientes feceritis verbum istud ingredientur per portas domus huius reges sedentes de genere David super thronum eius et ascendentes currus et equos ipsi et servi et populus eorum Jer. 22:4
et sanctificabo super te interficientem virum et arma eius et succident electam cedrum tuam et praecipitabunt in ignem Jer. 22:7
et pertransibunt gentes multae per civitatem hanc et dicet unusquisque proximo suo quare fecit Dominus sic civitati huic grandi Jer. 22:8
et respondebunt eo quod dereliquerint pactum Domini Dei sui et adoraverint deos alienos et servierint eis Jer. 22:9
sed in loco ad quem transtuli eum ibi morietur et terram istam non videbit amplius Jer. 22:12
vae qui aedificat domum suam in iniustitia et cenacula sua non in iudicio amicum suum opprimet frustra et mercedem eius non reddet ei Jer. 22:13
qui dicit aedificabo mihi domum latam et cenacula spatiosa qui aperit sibi fenestras et facit laquearia cedrina pingitque sinopide Jer. 22:14
numquid regnabis quoniam confers te cedro pater tuus numquid non comedit et bibit et fecit iudicium et iustitiam tunc cum bene erat ei Jer. 22:15
iudicavit causam pauperis et egeni in bonum suum numquid non ideo quia cognovit me dicit Dominus Jer. 22:16
tui vero oculi et cor ad avaritiam et ad sanguinem innocentem fundendum et ad calumniam et ad cursum mali operis Jer. 22:17
propterea haec dicit Dominus ad Ioachim filium Iosiae regem Iuda non plangent eum vae frater et vae fratres non concrepabunt ei vae domine et vae inclite Jer. 22:18
sepultura asini sepelietur putrefactus et proiectus extra portas Hierusalem Jer. 22:19
ascende Libanum et clama et in Basan da vocem tuam et clama ad transeuntes quia contriti sunt omnes amatores tui Jer. 22:20
omnes pastores tuos pascet ventus et amatores tui in captivitatem ibunt et tunc confunderis et erubesces ab omni malitia tua Jer. 22:22
quae sedes in Libano et nidificas in cedris quomodo congemuisti cum venissent tibi dolores quasi dolores parturientis Jer. 22:23
et dabo te in manu quaerentium animam tuam et in manu quorum tu formidas faciem et in manu Nabuchodonosor regis Babylonis et in manu Chaldeorum Jer. 22:25
et mittam te et matrem tuam quae genuit te in terram alienam in qua nati non estis ibique moriemini Jer. 22:26
et in terram ad quam ipsi levant animam suam ut revertantur illuc non revertentur Jer. 22:27
numquid vas fictile atque contritum vir iste Iechonias numquid vas absque omni voluptate quare abiecti sunt ipse et semen eius et proiecti in terram quam ignoraverunt Jer. 22:28
haec dicit Dominus scribe virum istum sterilem virum qui in diebus suis non prosperabitur nec enim erit de semine eius vir qui sedeat super solium David et potestatem habeat ultra in Iuda Jer. 22:30
vae pastoribus qui disperdunt et dilacerant gregem pascuae meae dicit Dominus Jer. 23:1
ideo haec dicit Dominus Deus Israhel ad pastores qui pascunt populum meum vos dispersistis gregem meum eiecistis eos et non visitastis eos ecce ego visitabo super vos malitiam studiorum vestrorum ait Dominus Jer. 23:2
et ego congregabo reliquias gregis mei de omnibus terris ad quas eiecero eos illuc et convertam eos ad rura sua et crescent et multiplicabuntur Jer. 23:3
et suscitabo super eos pastores et pascent eos non formidabunt ultra et non pavebunt et nullus quaeretur ex numero dicit Dominus Jer. 23:4
ecce dies veniunt ait Dominus et suscitabo David germen iustum et regnabit rex et sapiens erit et faciet iudicium et iustitiam in terra Jer. 23:5
in diebus illius salvabitur Iuda et Israhel habitabit confidenter et hoc est nomen quod vocabunt eum Dominus iustus noster Jer. 23:6
propter hoc ecce dies veniunt dicit Dominus et non dicent ultra vivit Dominus qui eduxit filios Israhel de terra Aegypti Jer. 23:7
sed vivit Dominus qui eduxit et adduxit semen domus Israhel de terra aquilonis et de cunctis terris ad quas eieceram eos illuc et habitabunt in terra sua Jer. 23:8
ad prophetas contritum est cor meum in medio mei contremuerunt omnia ossa mea factus sum quasi vir ebrius et quasi homo madidus a vino a facie Domini et a facie verborum sanctorum eius Jer. 23:9
quia adulteris repleta est terra quia a facie maledictionis luxit terra arefacta sunt arva deserti factus est cursus eorum malus et fortitudo eorum dissimilis Jer. 23:10
propheta namque et sacerdos polluti sunt et in domo mea inveni malum eorum ait Dominus Jer. 23:11
idcirco via eorum erit quasi lubricum in tenebris inpellentur enim et corruent in ea adferam enim super eos mala annum visitationis eorum ait Dominus Jer. 23:12
et in prophetis Samariae vidi fatuitatem prophetabant in Baal et decipiebant populum meum Israhel Jer. 23:13
et in prophetis Hierusalem vidi similitudinem adulterium et iter mendacii et confortaverunt manus pessimorum ut non converteretur unusquisque a malitia sua facti sunt mihi omnes Sodoma et habitatores eius quasi Gomorra Jer. 23:14
propterea haec dicit Dominus exercituum ad prophetas ecce ego cibabo eos absinthio et potabo eos felle a prophetis enim Hierusalem est egressa pollutio super omnem terram Jer. 23:15
haec dicit Dominus exercituum nolite audire verba prophetarum qui prophetant vobis et decipiunt vos visionem cordis sui loquuntur non de ore Domini Jer. 23:16
dicunt his qui blasphemant me locutus est Dominus pax erit vobis et omni qui ambulat in pravitate cordis sui dixerunt non veniet super vos malum Jer. 23:17
quis enim adfuit in consilio Domini et vidit et audivit sermonem eius quis consideravit verbum illius et audivit Jer. 23:18
ecce turbo dominicae indignationis egredietur et tempestas erumpens super caput impiorum veniet Jer. 23:19
non revertetur furor Domini usque dum faciat et usque dum conpleat cogitationem cordis sui in novissimis diebus intellegetis consilium eius Jer. 23:20
non mittebam prophetas et ipsi currebant non loquebar ad eos et ipsi prophetabant Jer. 23:21
si stetissent in consilio meo et nota fecissent verba mea populo meo avertissem utique eos a via sua mala et a pessimis cogitationibus suis Jer. 23:22
putasne Deus e vicino ego sum dicit Dominus et non Deus de longe Jer. 23:23
si occultabitur vir in absconditis et ego non videbo eum dicit Dominus numquid non caelum et terram ego impleo ait Dominus Jer. 23:24
usquequo istud in corde est prophetarum vaticinantium mendacium et prophetantium seductiones cordis sui Jer. 23:26
propheta qui habet somnium narret somnium et qui habet sermonem meum loquatur sermonem meum vere quid paleis ad triticum dicit Dominus Jer. 23:28
numquid non verba mea sunt quasi ignis ait Dominus et quasi malleus conterens petram Jer. 23:29
ecce ego ad prophetas ait Dominus qui adsumunt linguas suas et aiunt dicit Dominus Jer. 23:31
ecce ego ad prophetas somniantes mendacium ait Dominus qui narraverunt ea et seduxerunt populum meum in mendacio suo et in miraculis suis cum ego non misissem eos nec mandassem eis qui nihil profuerunt populo huic dicit Dominus Jer. 23:32
et prophetes et sacerdos et populus qui dicit onus Domini visitabo super virum illum et super domum eius Jer. 23:34
haec dicetis unusquisque ad proximum et ad fratrem suum quid respondit Dominus et quid locutus est Dominus Jer. 23:35
et onus Domini ultra non memorabitur quia onus erit unicuique sermo suus et pervertitis verba Dei viventis Domini exercituum Dei nostri Jer. 23:36
haec dices ad prophetam quid respondit tibi Dominus et quid locutus est Dominus Jer. 23:37
si autem onus Domini dixeritis propter hoc haec dicit Dominus quia dixistis sermonem istum onus Domini et misi ad vos dicens nolite dicere onus Domini Jer. 23:38
propterea ecce ego tollam vos portans et derelinquam vos et civitatem quam dedi vobis et patribus vestris a facie mea Jer. 23:39
et dabo vos in obprobrium sempiternum et in ignominiam aeternam quae numquam oblivione delebitur Jer. 23:40
ostendit mihi Dominus et ecce duo calathi pleni ficis positi ante templum Domini postquam transtulit Nabuchodonosor rex Babylonis Iechoniam filium Ioachim regem Iuda et principes eius et fabrum et inclusorem de Hierusalem et adduxit eos in Babylonem Jer. 24:1
calathus unus ficus bonas habebat nimis ut solent ficus esse primi temporis et calathus unus ficus habebat malas nimis quae comedi non poterant eo quod essent malae Jer. 24:2
et dixit Dominus ad me quid tu vides Hieremia et dixi ficus ficus bonas bonas valde et malas malas valde quae comedi non possunt eo quod sint malae Jer. 24:3
et factum est verbum Domini ad me dicens Jer. 24:4
et ponam oculos meos super eos ad placandum et reducam eos in terram hanc et aedificabo eos et non destruam et plantabo eos et non evellam Jer. 24:6
et dabo eis cor ut sciant me quia ego sum Dominus et erunt mihi in populum et ego ero eis in Deum quia revertentur ad me in toto corde suo Jer. 24:7
et sicut ficus pessimae quae comedi non possunt eo quod sint malae haec dicit Dominus sic dabo Sedeciam regem Iuda et principes eius et reliquos de Hierusalem qui remanserunt in urbe hac et qui habitant in terra Aegypti Jer. 24:8
et dabo eos in vexationem adflictionemque omnibus regnis terrae in obprobrium et in parabolam et in proverbium et in maledictionem in universis locis ad quos eieci eos Jer. 24:9
et mittam in eis gladium et famem et pestem donec consumantur de terra quam dedi eis et patribus eorum Jer. 24:10
quae locutus est Hieremias propheta ad omnem populum Iuda et ad universos habitatores Hierusalem dicens Jer. 25:2
a tertiodecimo anno Iosiae filii Amon regis Iuda usque ad diem hanc iste est tertius et vicesimus annus factum est verbum Domini ad me et locutus sum ad vos de nocte consurgens et loquens et non audistis Jer. 25:3
et misit Dominus ad vos omnes servos suos prophetas consurgens diluculo mittensque et non audistis neque inclinastis aures vestras ut audiretis Jer. 25:4
cum diceret revertimini unusquisque a via sua mala et a pessimis cogitationibus vestris et habitabitis in terram quam dedit Dominus vobis et patribus vestris a saeculo et usque in saeculum Jer. 25:5
et nolite ire post deos alienos ut serviatis eis adoretisque eos neque me ad iracundiam provocetis in operibus manuum vestrarum et non adfligam vos Jer. 25:6
et non audistis me dicit Dominus ut me ad iracundiam provocaretis in operibus manuum vestrarum in malum vestrum Jer. 25:7
ecce ego mittam et adsumam universas cognationes aquilonis ait Dominus et ad Nabuchodonosor regem Babylonis servum meum et adducam eos super terram istam et super habitatores eius et super omnes nationes quae in circuitu illius sunt et interficiam eos et ponam eos in stuporem et in sibilum et in solitudines sempiternas Jer. 25:9
perdamque ex eis vocem gaudii et vocem laetitiae vocem sponsae et vocem sponsi vocem molae et lumen lucernae Jer. 25:10
et erit universa terra eius in solitudinem et in stuporem et servient omnes gentes istae regi Babylonis septuaginta annis Jer. 25:11
cumque impleti fuerint anni septuaginta visitabo super regem Babylonis et super gentem illam dicit Dominus iniquitatem eorum et super terram Chaldeorum et ponam illam in solitudines sempiternas Jer. 25:12
et adducam super terram illam omnia verba mea quae locutus sum contra eam omne quod scriptum est in libro isto quaecumque prophetavit Hieremias adversum omnes gentes Jer. 25:13
quia servierunt eis cum essent gentes multae et reges magni et reddam eis secundum opera eorum et secundum facta manuum suarum Jer. 25:14
quia sic dicit Dominus exercituum Deus Israhel sume calicem vini furoris huius de manu mea et propinabis de illo cunctis gentibus ad quas ego mittam te Jer. 25:15
et bibent et turbabuntur et insanient a facie gladii quem ego mittam inter eos Jer. 25:16
et accepi calicem de manu Domini et propinavi cunctis gentibus ad quas misit me Dominus Jer. 25:17
Hierusalem et civitatibus Iudae et regibus eius et principibus eius ut darem eos in solitudinem et in stuporem in sibilum et in maledictionem sicut est dies ista Jer. 25:18
Pharaoni regi Aegypti et servis eius et principibus eius et omni populo eius Jer. 25:19
et universis generaliter cunctis regibus terrae Ausitidis et cunctis regibus terrae Philisthim et Ascaloni et Gazae et Accaroni et reliquiis Azoti Jer. 25:20
Idumeae et Moab et filiis Ammon Jer. 25:21
et cunctis regibus Tyri et cunctis regibus Sidonis et regibus terrae insularum qui sunt trans mare Jer. 25:22
et Dedan et Theman et Buz et universis qui adtonsi sunt in comam Jer. 25:23
et cunctis regibus Arabiae et cunctis regibus occidentis qui habitant in deserto Jer. 25:24
et cunctis regibus Zambri et cunctis regibus Aelam et cunctis regibus Medorum Jer. 25:25
et cunctis regibus aquilonis de prope et de longe unicuique contra fratrem suum et omnibus regnis terrae quae super faciem eius sunt et rex Sesach bibet post eos Jer. 25:26
et dices ad eos haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel bibite et inebriamini et vomite et cadite neque surgatis a facie gladii quem ego mittam inter vos Jer. 25:27
quia ecce in civitate in qua invocatum est nomen meum ego incipio adfligere et vos quasi innocentes inmunes eritis non eritis inmunes gladium enim ego voco super omnes habitatores terrae dicit Dominus exercituum Jer. 25:29
et tu prophetabis ad eos omnia verba haec et dices ad illos Dominus de excelso rugiet et de habitaculo sancto suo dabit vocem suam rugiens rugiet super decorem suum celeuma quasi calcantium concinetur adversus omnes habitatores terrae Jer. 25:30
haec dicit Dominus exercituum ecce adflictio egredietur de gente in gentem et turbo magnus egredietur a summitatibus terrae Jer. 25:32
et erunt interfecti Domini in die illa a summo terrae usque ad summum eius non plangentur et non colligentur neque sepelientur in sterquilinium super faciem terrae iacebunt Jer. 25:33
ululate pastores et clamate et aspergite vos cinere optimates gregis quia conpleti sunt dies vestri ut interficiamini et dissipationes vestrae et cadetis quasi vasa pretiosa Jer. 25:34
et peribit fuga a pastoribus et salvatio ab optimatibus gregis Jer. 25:35
vox clamoris pastorum et ululatus optimatium gregis quia vastavit Dominus pascuam eorum Jer. 25:36
et conticuerunt arva pacis a facie irae furoris Domini Jer. 25:37
dereliquit quasi leo umbraculum suum facta est terra eorum in desolationem a facie irae columbae et a facie irae furoris Domini Jer. 25:38
haec dicit Dominus sta in atrio domus Domini et loqueris ad omnes civitates Iuda de quibus veniunt ut adorent in domo Domini universos sermones quos ego mandavi tibi ut loquaris ad eos noli subtrahere verbum Jer. 26:2
si forte audiant et convertantur unusquisque a via sua mala et paeniteat me mali quod cogito facere eis propter malitias studiorum eorum Jer. 26:3
et dices ad eos haec dicit Dominus si non audieritis me ut ambuletis in lege mea quam dedi vobis Jer. 26:4
ut audiatis sermones servorum meorum prophetarum quos ego misi ad vos de nocte consurgens et dirigens et non audistis Jer. 26:5
dabo domum istam sicut Silo et urbem hanc dabo in maledictionem cunctis gentibus terrae Jer. 26:6
et audierunt sacerdotes et prophetae et omnis populus Hieremiam loquentem verba haec in domo Domini Jer. 26:7
cumque conplesset Hieremias loquens omnia quae praeceperat ei Dominus ut loqueretur ad universum populum adprehenderunt eum sacerdotes et prophetae et omnis populus dicens morte morietur Jer. 26:8
quare prophetavit in nomine Domini dicens sicut Silo erit domus haec et urbs ista desolabitur eo quod non sit habitator et congregatus est omnis populus adversum Hieremiam in domum Domini Jer. 26:9
et audierunt principes Iuda verba haec et ascenderunt de domo regis in domum Domini et sederunt in introitu portae Domini novae Jer. 26:10
et locuti sunt sacerdotes et prophetae ad principes et ad omnem populum dicentes iudicium mortis est viro huic quia prophetavit adversum civitatem istam sicut audistis auribus vestris Jer. 26:11
et ait Hieremias ad omnes principes et ad universum populum dicens Dominus misit me ut prophetarem ad domum istam et ad civitatem hanc omnia verba quae audistis Jer. 26:12
nunc ergo bonas facite vias vestras et studia vestra et audite vocem Domini Dei vestri et paenitebit Dominum mali quod locutus est adversum vos Jer. 26:13
ego autem ecce in manibus vestris sum facite mihi ut bonum et rectum est in oculis vestris Jer. 26:14
verumtamen scitote et cognoscite quod si occideritis me sanguinem innocentem traditis contra vosmet ipsos et contra civitatem istam et habitatores eius in veritate enim misit me Dominus ad vos ut loquerer in auribus vestris omnia verba haec Jer. 26:15
et dixerunt principes et omnis populus ad sacerdotes et prophetas non est viro huic iudicium mortis quia in nomine Domini Dei nostri locutus est ad nos Jer. 26:16
surrexerunt ergo viri de senioribus terrae et dixerunt ad omnem coetum populi loquentes Jer. 26:17
Michas de Morasthim fuit propheta in diebus Ezechiae regis Iudae et ait ad omnem populum Iudae dicens haec dicit Dominus exercituum Sion quasi ager arabitur et Hierusalem in acervum lapidum erit et mons domus in excelsa silvarum Jer. 26:18
numquid morte condemnavit eum Ezechias rex Iuda et omnis Iuda numquid non timuerunt Dominum et deprecati sunt faciem Domini et paenituit Dominum mali quod locutus erat adversum eos itaque nos facimus malum grande contra animas nostras Jer. 26:19
fuit quoque vir prophetans in nomine Domini Urias filius Semei de Cariathiarim et prophetavit adversum civitatem istam et adversum terram hanc iuxta universa verba Hieremiae Jer. 26:20
et audivit rex Ioachim et omnes potentes et principes eius verba haec et quaesivit rex interficere eum et audivit Urias et timuit fugitque et ingressus est Aegyptum Jer. 26:21
et misit rex Ioachim viros in Aegyptum Elnathan filium Achobor et viros cum eo in Aegyptum Jer. 26:22
et eduxerunt Uriam de Aegypto et adduxerunt eum ad regem Ioachim et percussit eum gladio et proiecit cadaver eius in sepulchris vulgi ignobilis Jer. 26:23
igitur manus Ahicam filii Saphan fuit cum Hieremia ut non traderetur in manu populi et interficerent eum Jer. 26:24
haec dicit Dominus ad me fac tibi vincula et catenas et pones eas in collo tuo Jer. 27:2
et mittes eas ad regem Edom et ad regem Moab et ad regem filiorum Ammon et ad regem Tyri et ad regem Sidonis in manu nuntiorum qui venerunt Hierusalem ad Sedeciam regem Iuda Jer. 27:3
et praecipies eis ut ad dominos suos loquantur haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel haec dicetis ad dominos vestros Jer. 27:4
ego feci terram et hominem et iumenta quae sunt super faciem terrae in fortitudine mea magna et in brachio meo extento et dedi eam ei qui placuit in oculis meis Jer. 27:5
et nunc itaque ego dedi omnes terras istas in manu Nabuchodonosor regis Babylonis servi mei insuper et bestias agri dedi ei ut serviant illi Jer. 27:6
et servient ei omnes gentes et filio eius et filio filii eius donec veniat tempus terrae eius et ipsius et servient ei gentes multae et reges magni Jer. 27:7
gens autem et regnum quod non servierit Nabuchodonosor regi Babylonis et quicumque non curvaverit collum suum sub iugo regis Babylonis in gladio et in fame et in peste visitabo super gentem illam ait Dominus donec consumam eos in manu eius Jer. 27:8
vos ergo nolite audire prophetas vestros et divinos et somniatores et augures et maleficos qui dicunt vobis non servietis regi Babylonis Jer. 27:9
quia mendacium prophetant vobis ut longe faciant vos de terra vestra et eiciant vos et pereatis Jer. 27:10
porro gens quae subiecerit cervicem suam sub iugo regis Babylonis et servierit ei dimittam eam in terra sua dicit Dominus et colet eam et habitabit in ea Jer. 27:11
et ad Sedeciam regem Iuda locutus sum secundum omnia verba haec dicens subicite colla vestra sub iugo regis Babylonis et servite ei et populo eius et vivetis Jer. 27:12
quare moriemini tu et populus tuus gladio fame et peste sicut locutus est Dominus ad gentem quae servire noluerit regi Babylonis Jer. 27:13
quia non misi eos ait Dominus et ipsi prophetant in nomine meo mendaciter ut eiciant vos et pereatis tam vos quam prophetae qui vaticinantur vobis Jer. 27:15
et ad sacerdotes et ad populum istum locutus sum dicens haec dicit Dominus nolite audire verba prophetarum vestrorum qui prophetant vobis dicentes ecce vasa Domini revertentur de Babylone nunc cito mendacium enim prophetant vobis Jer. 27:16
et si prophetae sunt et est verbum Domini in eis occurrant Domino exercituum ut non veniant vasa quae derelicta fuerant in domum Domini et in domum regis Iuda et in Hierusalem in Babylonem Jer. 27:18
quia haec dicit Dominus exercituum ad columnas et ad mare et ad bases et ad reliqua vasorum quae remanserunt in civitate hac Jer. 27:19
quae non tulit Nabuchodonosor rex Babylonis cum transferret Iechoniam filium Ioachim regem Iuda de Hierusalem in Babylonem et omnes optimates Iuda et Hierusalem Jer. 27:20
quia haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel ad vasa quae derelicta sunt in domum Domini et in domum regis Iuda et Hierusalem Jer. 27:21
in Babylonem transferentur et ibi erunt usque ad diem visitationis suae dicit Dominus et adferri faciam ea et restitui in loco isto Jer. 27:22
et factum est in anno illo in principio regni Sedeciae regis Iuda in anno quarto in mense quinto dixit ad me Ananias filius Azur propheta de Gabaon in domo Domini coram sacerdotibus et omni populo dicens Jer. 28:1
adhuc duo anni dierum et ego referri faciam ad locum istum omnia vasa Domini quae tulit Nabuchodonosor rex Babylonis de loco isto et transtulit ea in Babylonem Jer. 28:3
et Iechoniam filium Ioachim regem Iuda et omnem transmigrationem Iudae qui ingressi sunt in Babylonem ego convertam ad locum istum ait Dominus conteram enim iugum regis Babylonis Jer. 28:4
et dixit Hieremias propheta ad Ananiam prophetam in oculis sacerdotum et in oculis omnis populi qui stabant in domo Domini Jer. 28:5
et ait Hieremias propheta amen sic faciat Dominus suscitet Dominus verba tua quae prophetasti ut referantur vasa in domum Domini et omnis transmigratio de Babylone ad locum istum Jer. 28:6
verumtamen audi verbum hoc quod ego loquor in auribus tuis et in auribus universi populi Jer. 28:7
prophetae qui fuerunt ante me et te ab initio et prophetaverunt super terras multas et super regna magna de proelio et de adflictione et de fame Jer. 28:8
et tulit Ananias propheta catenam de collo Hieremiae prophetae et confregit eam Jer. 28:10
et ait Ananias in conspectu omnis populi dicens haec dicit Dominus sic confringam iugum Nabuchodonosor regis Babylonis post duos annos dierum de collo omnium gentium Jer. 28:11
et abiit Hieremias prophetes in viam suam et factum est verbum Domini ad Hieremiam postquam confregit Ananias propheta catenam de collo Hieremiae prophetae dicens Jer. 28:12
vade et dices Ananiae haec dicit Dominus catenas ligneas contrivisti et facies pro eis catenas ferreas Jer. 28:13
quia haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel iugum ferreum posui super collum cunctarum gentium istarum ut serviant Nabuchodonosor regi Babylonis et servient ei insuper et bestias terrae dedi ei Jer. 28:14
et dixit Hieremias propheta ad Ananiam prophetam audi Anania non misit te Dominus et tu confidere fecisti populum istum in mendacio Jer. 28:15
et mortuus est Ananias propheta in anno illo mense septimo Jer. 28:17
et haec sunt verba libri quae misit Hieremias propheta de Hierusalem ad reliquias seniorum transmigrationis et ad sacerdotes et ad prophetas et ad omnem populum quem transduxerat Nabuchodonosor de Hierusalem in Babylonem Jer. 29:1
postquam egressus est Iechonias rex et domina et eunuchi et principes Iuda et Hierusalem et faber et inclusor de Hierusalem Jer. 29:2
in manu Ellasa filii Saphan et Gamaliae filii Helciae quos misit Sedecias rex Iuda ad Nabuchodonosor regem Babylonis in Babylonem dicens Jer. 29:3
aedificate domos et habitate et plantate hortos et comedite fructum eorum Jer. 29:5
accipite uxores et generate filios et filias date filiis vestris uxores et filias vestras date viris et pariant filios et filias et multiplicamini ibi et nolite esse pauci numero Jer. 29:6
et quaerite pacem civitatis ad quam transmigrare vos feci et orate pro ea ad Dominum quia in pace illius erit pax vobis Jer. 29:7
haec enim dicit Dominus exercituum Deus Israhel non vos inducant prophetae vestri qui sunt in medio vestrum et divini vestri et ne adtendatis ad somnia vestra quae vos somniatis Jer. 29:8
quia falso ipsi prophetant vobis in nomine meo et non misi eos dicit Dominus Jer. 29:9
quia haec dicit Dominus cum coeperint impleri in Babylone septuaginta anni visitabo vos et suscitabo super vos verbum meum bonum ut reducam vos ad locum istum Jer. 29:10
ego enim scio cogitationes quas cogito super vos ait Dominus cogitationes pacis et non adflictionis ut dem vobis finem et patientiam Jer. 29:11
et invocabitis me et ibitis et orabitis me et exaudiam vos Jer. 29:12
quaeretis me et invenietis cum quaesieritis me in toto corde vestro Jer. 29:13
et inveniar a vobis ait Dominus et reducam captivitatem vestram et congregabo vos de universis gentibus et de cunctis locis ad quae expuli vos dicit Dominus et reverti vos faciam de loco ad quem transmigrare vos feci Jer. 29:14
quia haec dicit Dominus ad regem qui sedet super solium David et ad omnem populum habitatorem urbis huius ad fratres vestros qui non sunt egressi vobiscum in transmigrationem Jer. 29:16
haec dicit Dominus exercituum ecce mittam in eis gladium et famem et pestem et ponam eos quasi ficus malas quae comedi non possunt eo quod pessimae sint Jer. 29:17
et persequar eos in gladio in fame et in pestilentia et dabo eos in vexationem universis regnis terrae in maledictionem et in stuporem et in sibilum et in obprobrium cunctis gentibus ad quas ego eieci eos Jer. 29:18
eo quod non audierint verba mea dicit Dominus quae misi ad eos per servos meos prophetas de nocte consurgens et mittens et non audistis dicit Dominus Jer. 29:19
haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel ad Ahab filium Culia et ad Sedeciam filium Maasiae qui prophetant vobis in nomine meo mendaciter ecce ego tradam eos in manu Nabuchodonosor regis Babylonis et percutiet eos in oculis vestris Jer. 29:21
et adsumetur ex eis maledictio omni transmigrationi Iuda quae est in Babylone dicentium ponat te Dominus sicut Sedeciam et sicut Ahab quos frixit rex Babylonis in igne Jer. 29:22
pro eo quod fecerint stultitiam in Israhel et moechati sunt in uxores amicorum suorum et locuti sunt verbum in nomine meo mendaciter quod non mandavi eis ego sum iudex et testis dicit Dominus Jer. 29:23
et ad Semeiam Neelamiten dices Jer. 29:24
haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel pro eo quod misisti in nomine tuo libros ad omnem populum qui est in Hierusalem et ad Sophoniam filium Maasiae sacerdotem et ad universos sacerdotes dicens Jer. 29:25
Dominus dedit te sacerdotem pro Ioiadae sacerdote ut sis dux in domo Domini super omnem virum arrepticium et prophetantem ut mittas eum in nervum et in carcerem Jer. 29:26
et nunc quare non increpasti Hieremiam Anathothiten qui prophetat vobis Jer. 29:27
quia super hoc misit ad nos in Babylonem dicens longum est aedificate domos et habitate et plantate hortos et comedite fructum eorum Jer. 29:28
et factum est verbum Domini ad Hieremiam dicens Jer. 29:30
mitte ad omnem transmigrationem dicens haec dicit Dominus ad Semeiam Neelamiten pro eo quod prophetavit vobis Semeias et ego non misi eum et fecit vos confidere in mendacio Jer. 29:31
idcirco haec dicit Dominus ecce ego visitabo super Semeiam Neelamiten et super semen eius non erit ei vir sedens in medio populi huius et non videbit bonum quod ego faciam populo meo ait Dominus quia praevaricationem locutus est adversum Dominum Jer. 29:32
ecce enim dies veniunt dicit Dominus et convertam conversionem populi mei Israhel et Iuda ait Dominus et convertam eos ad terram quam dedi patribus eorum et possidebunt eam Jer. 30:3
et haec verba quae locutus est Dominus ad Israhel et ad Iudam Jer. 30:4
quoniam haec dicit Dominus vocem terroris audivimus formido et non est pax Jer. 30:5
interrogate et videte si generat masculus quare ergo vidi omnis viri manum super lumbum suum quasi parientis et conversae sunt universae facies in auruginem Jer. 30:6
vae quia magna dies illa nec est similis eius tempusque tribulationis est Iacob et ex ipso salvabitur Jer. 30:7
et erit in die illa ait Dominus exercituum conteram iugum eius de collo tuo et vincula illius disrumpam et non dominabuntur ei amplius alieni Jer. 30:8
sed servient Domino Deo suo et David regi suo quem suscitabo eis Jer. 30:9
tu ergo ne timeas serve meus Iacob ait Dominus neque paveas Israhel quia ecce ego salvo te de terra longinqua et semen tuum de terra captivitatis eorum et revertetur Iacob et quiescet et cunctis affluet et non erit quem formidet Jer. 30:10
quid clamas super contritione tua insanabilis est dolor tuus propter multitudinem iniquitatis tuae et dura peccata tua feci haec tibi Jer. 30:15
propterea omnes qui comedunt te devorabuntur et universi hostes tui in captivitatem ducentur et qui te vastant vastabuntur cunctosque praedatores tuos dabo in praedam Jer. 30:16
obducam enim cicatricem tibi et a vulneribus tuis sanabo te dicit Dominus quia Eiectam vocaverunt te Sion haec est quae non habebat requirentem Jer. 30:17
haec dicit Dominus ecce ego convertam conversionem tabernaculorum Iacob et tectis eius miserebor et aedificabitur civitas in excelso suo et templum iuxta ordinem suum fundabitur Jer. 30:18
et egredietur de eis laus voxque ludentium et multiplicabo eos et non inminuentur et glorificabo eos et non adtenuabuntur Jer. 30:19
et erunt filii eius sicut a principio et coetus eius coram me permanebit et visitabo adversum omnes qui tribulant eum Jer. 30:20
et erit dux eius ex eo et princeps de medio eius producetur et adplicabo eum et accedet ad me quis enim iste est qui adplicet cor suum ut adpropinquet mihi ait Dominus Jer. 30:21
et eritis mihi in populum et ego ero vobis in Deum Jer. 30:22
non avertet iram indignationis Dominus donec faciat et conpleat cogitationem cordis sui in novissimo dierum intellegetis ea Jer. 30:24
in tempore illo dicit Dominus ero Deus universis cognationibus Israhel et ipsi erunt mihi in populum Jer. 31:1
longe Dominus apparuit mihi et in caritate perpetua dilexi te ideo adtraxi te miserans Jer. 31:3
rursumque aedificabo te et aedificaberis virgo Israhel adhuc ornaberis tympanis tuis et egredieris in choro ludentium Jer. 31:4
adhuc plantabis vineas in montibus Samariae plantabunt plantantes et donec tempus veniat non vindemiabunt Jer. 31:5
quia erit dies in qua clamabunt custodes in monte Ephraim surgite et ascendamus in Sion ad Dominum Deum nostrum Jer. 31:6
quia haec dicit Dominus exultate in laetitia Iacob et hinnite contra caput gentium personate canite et dicite salva Domine populum tuum reliquias Israhel Jer. 31:7
ecce ego adducam eos de terra aquilonis et congregabo eos ab extremis terrae inter quos erunt caecus et claudus et praegnans et pariens simul coetus magnus revertentium huc Jer. 31:8
in fletu venient et in precibus deducam eos et adducam eos per torrentes aquarum in via recta et non inpingent in ea quia factus sum Israheli pater et Ephraim primogenitus meus est Jer. 31:9
audite verbum Domini gentes et adnuntiate insulis quae procul sunt et dicite qui dispersit Israhel congregabit eum et custodiet eum sicut pastor gregem suum Jer. 31:10
redemit enim Dominus Iacob et liberavit eum de manu potentioris Jer. 31:11
et venient et laudabunt in monte Sion et confluent ad bona Domini super frumento et vino et oleo et fetu pecorum et armentorum eritque anima eorum quasi hortus inriguus et ultra non esurient Jer. 31:12
tunc laetabitur virgo in choro iuvenes et senes simul et convertam luctum eorum in gaudium et consolabor eos et laetificabo a dolore suo Jer. 31:13
et inebriabo animam sacerdotum pinguedine et populus meus bonis meis adimplebitur ait Dominus Jer. 31:14
haec dicit Dominus vox in excelso audita est lamentationis fletus et luctus Rachel plorantis filios suos et nolentis consolari super eis quia non sunt Jer. 31:15
haec dicit Dominus quiescat vox tua a ploratu et oculi tui a lacrimis quia est merces operi tuo ait Dominus et revertentur de terra inimici Jer. 31:16
et est spes novissimis tuis ait Dominus et revertentur filii ad terminos suos Jer. 31:17
audiens audivi Ephraim transmigrantem castigasti me et eruditus sum quasi iuvenculus indomitus converte me et revertar quia tu Dominus Deus meus Jer. 31:18
postquam enim convertisti me egi paenitentiam et postquam ostendisti mihi percussi femur meum confusus sum et erubui quoniam sustinui obprobrium adulescentiae meae Jer. 31:19
haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel adhuc dicent verbum istud in terra Iuda et in urbibus eius cum convertero captivitatem eorum benedicat tibi Dominus pulchritudo iustitiae mons sanctus Jer. 31:23
et habitabunt in eo Iudas et omnes civitates eius simul agricolae et minantes greges Jer. 31:24
quia inebriavi animam lassam et omnem animam esurientem saturavi Jer. 31:25
ideo quasi de somno suscitatus sum et vidi et somnus meus dulcis mihi Jer. 31:26
ecce dies veniunt dicit Dominus et seminabo domum Israhel et domum Iuda semine hominis et semine iumentorum Jer. 31:27
et sicut vigilavi super eos ut evellerem et demolirer et dissiparem et disperderem et adfligerem sic vigilabo super eos ut aedificem et plantem ait Dominus Jer. 31:28
in diebus illis non dicent ultra patres comederunt uvam acerbam et dentes filiorum obstipuerunt Jer. 31:29
ecce dies veniunt dicit Dominus et feriam domui Israhel et domui Iuda foedus novum Jer. 31:31
non secundum pactum quod pepigi cum patribus vestris in die qua adprehendi manum eorum ut educerem eos de terra Aegypti pactum quod irritum fecerunt et ego dominatus sum eorum dicit Dominus Jer. 31:32
sed hoc erit pactum quod feriam cum domo Israhel post dies illos dicit Dominus dabo legem meam in visceribus eorum et in corde eorum scribam eam et ero eis in Deum et ipsi erunt mihi in populum Jer. 31:33
et non docebunt ultra vir proximum suum et vir fratrem suum dicens cognoscite Dominum omnes enim cognoscent me a minimo eorum usque ad maximum ait Dominus quia propitiabor iniquitati eorum et peccati eorum non ero memor amplius Jer. 31:34
haec dicit Dominus qui dat solem in lumine diei ordinem lunae et stellarum in lumine noctis qui turbat mare et sonant fluctus eius Dominus exercituum nomen illi Jer. 31:35
si defecerint leges istae coram me dicit Dominus tunc et semen Israhel deficiet ut non sit gens coram me cunctis diebus Jer. 31:36
haec dicit Dominus si mensurari potuerint caeli sursum et investigari fundamenta terrae deorsum et ego abiciam universum semen Israhel propter omnia quae fecerunt dicit Dominus Jer. 31:37
ecce dies veniunt dicit Dominus et aedificabitur civitas Domino a turre Ananehel usque ad portam Anguli Jer. 31:38
et exibit ultra norma mensurae in conspectu eius super collem Gareb et circuibit Goatha Jer. 31:39
et omnem vallem cadaverum et cineris et universam regionem mortis usque ad torrentem Cedron et usque ad angulum portae Equorum orientalis sanctum Domini non evelletur et non destruetur ultra in perpetuum Jer. 31:40
tunc exercitus regis Babylonis obsidebat Hierusalem et Hieremias propheta erat clausus in atrio carceris qui erat in domo regis Iuda Jer. 32:2
clauserat enim eum Sedecias rex Iuda dicens quare vaticinaris dicens haec dicit Dominus ecce ego dabo civitatem istam in manu regis Babylonis et capiet eam Jer. 32:3
et Sedecias rex Iuda non effugiet de manu Chaldeorum sed tradetur in manu regis Babylonis et loquetur os eius cum ore illius et oculi eius oculos illius videbunt Jer. 32:4
et in Babylonem ducet Sedeciam et ibi erit donec visitem eum ait Dominus si autem dimicaveritis adversum Chaldeos nihil prosperum habebitis Jer. 32:5
et dixit Hieremias factum est verbum Domini ad me dicens Jer. 32:6
et venit ad me Anamehel filius patrui mei secundum verbum Domini ad vestibulum carceris et ait ad me posside agrum meum qui est in Anathoth in terra Beniamin quia tibi conpetit hereditas et tu propinquus ut possideas intellexi autem quod verbum Domini esset Jer. 32:8
et emi agrum ab Anamehel filio patrui mei qui est in Anathoth et adpendi ei argentum septem stateres et decem argenteos Jer. 32:9
et scripsi in libro et signavi et adhibui testes et adpendi argentum in statera Jer. 32:10
et accepi librum possessionis signatum stipulationes et rata et signa forinsecus Jer. 32:11
et dedi librum possessionis Baruch filio Neri filii Maasiae in oculis Anamehel patruelis mei et in oculis testium qui scripti erant in libro emptionis in oculis omnium Iudaeorum qui sedebant in atrio carceris Jer. 32:12
et praecepi Baruch coram eis dicens Jer. 32:13
haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel sume libros istos librum emptionis hunc signatum et librum hunc qui apertus est et pones illos in vase fictili ut permanere possint diebus multis Jer. 32:14
haec enim dicit Dominus exercituum Deus Israhel adhuc possidebuntur domus et agri et vineae in terra ista Jer. 32:15
et oravi ad Dominum postquam tradidi librum possessionis Baruch filio Neri dicens Jer. 32:16
heu heu heu Domine Deus ecce tu fecisti caelum et terram in fortitudine tua magna et in brachio tuo extento non erit tibi difficile omne verbum Jer. 32:17
qui facis misericordiam in milibus et reddes iniquitatem patrum in sinu filiorum eorum post eos fortissime magne potens Dominus exercituum nomen tibi Jer. 32:18
magnus consilio et inconprehensibilis cogitatu cuius oculi aperti sunt super omnes vias filiorum Adam ut reddas unicuique secundum vias suas et secundum fructum adinventionum eius Jer. 32:19
qui posuisti signa et portenta in terra Aegypti usque ad diem hanc et in Israhel et in hominibus et fecisti tibi nomen sicut est dies haec Jer. 32:20
et eduxisti populum tuum Israhel de terra Aegypti in signis et in portentis et in manu robusta et in brachio extento et in terrore magno Jer. 32:21
et dedisti eis terram hanc quam iurasti patribus eorum ut dares eis terram fluentem lacte et melle Jer. 32:22
et ingressi sunt et possederunt eam et non oboedierunt voci tuae et in lege tua non ambulaverunt omnia quae mandasti eis ut facerent non fecerunt et evenerunt eis omnia mala haec Jer. 32:23
ecce munitiones extructae sunt adversum civitatem ut capiatur et urbs data est in manu Chaldeorum qui proeliantur adversum eam a facie gladii et famis et pestilentiae et quaecumque locutus es acciderunt ut ipse tu cernis Jer. 32:24
et tu dicis mihi Domine Deus eme agrum argento et adhibe testes cum urbs data sit in manu Chaldeorum Jer. 32:25
et factum est verbum Domini ad Hieremiam dicens Jer. 32:26
propterea haec dicit Dominus ecce ego tradam civitatem istam in manu Chaldeorum et in manu regis Babylonis et capiet eam Jer. 32:28
et venient Chaldei proeliantes adversum urbem hanc et succendent eam igni et conburent eam et domos in quarum domatibus sacrificabant Baal et libabant diis alienis libamina ad inritandum me Jer. 32:29
erant enim filii Israhel et filii Iuda iugiter facientes malum in oculis meis ab adulescentia sua filii Israhel qui usque nunc exacerbant me in opere manuum suarum dicit Dominus Jer. 32:30
quia in furore et in indignatione mea facta est mihi civitas haec a die qua aedificaverunt eam usque ad diem istam qua aufertur de conspectu meo Jer. 32:31
propter malitiam filiorum Israhel et filiorum Iuda quam fecerunt ad iracundiam me provocantes ipsi et reges eorum principes eorum et sacerdotes et prophetae eorum vir Iuda et habitatores Hierusalem Jer. 32:32
et verterunt ad me terga et non facies cum docerem eos diluculo et erudirem et nollent audire ut acciperent disciplinam Jer. 32:33
et posuerunt idola sua in domo in qua invocatum est nomen meum ut polluerent eam Jer. 32:34
et aedificaverunt excelsa Baal quae sunt in valle filii Ennom ut initiarent filios suos et filias suas Moloch quod non mandavi eis nec ascendit in cor meum ut facerent abominationem hanc et in peccatum deducerent Iudam Jer. 32:35
et nunc propter ista haec dicit Dominus Deus Israhel ad civitatem hanc de qua vos dicitis quod tradatur in manu regis Babylonis in gladio et in fame et in peste Jer. 32:36
ecce ego congregabo eos de universis terris ad quas eieci eos in furore meo et in ira mea et in indignatione grandi et reducam eos ad locum istum et habitare eos faciam confidenter Jer. 32:37
et erunt mihi in populum et ego ero eis in Deum Jer. 32:38
et dabo eis cor unum et viam unam ut timeant me universis diebus et bene sit eis et filiis eorum post eos Jer. 32:39
et feriam eis pactum sempiternum et non desinam eis benefacere et timorem meum dabo in corde eorum ut non recedant a me Jer. 32:40
et laetabor super eis cum bene eis fecero et plantabo eos in terra ista in veritate in toto corde meo et in tota anima mea Jer. 32:41
et possidebuntur agri in terra ista de qua vos dicitis quod deserta sit eo quod non remanserit homo et iumentum et data sit in manu Chaldeorum Jer. 32:43
agri pecunia ementur et scribentur in libro et inprimetur signum et testis adhibebitur in terra Beniamin et in circuitu Hierusalem in civitatibus Iuda et in civitatibus montanis et in civitatibus campestribus et in civitatibus quae ad austrum sunt quia convertam captivitatem eorum ait Dominus Jer. 32:44
et factum est verbum Domini ad Hieremiam secundo cum adhuc clausus esset in atrio carceris dicens Jer. 33:1
haec dicit Dominus qui facturus est Dominus et formaturus illud et paraturus Dominus nomen eius Jer. 33:2
clama ad me et exaudiam te et adnuntiabo tibi grandia et firma quae nescis Jer. 33:3
quia haec dicit Dominus Deus Israhel ad domos urbis huius et ad domos regis Iuda quae destructae sunt et ad munitiones et gladium Jer. 33:4
venientium ut dimicent cum Chaldeis et impleant eas cadaveribus hominum quas percussi in furore meo et in indignatione mea abscondens faciem meam a civitate hac propter omnem malitiam eorum Jer. 33:5
ecce ego obducam ei cicatricem et sanitatem et curabo eos et revelabo illis deprecationem pacis et veritatis Jer. 33:6
et convertam conversionem Iuda et conversionem Hierusalem et aedificabo eos sicut a principio Jer. 33:7
et emundabo illos ab omni iniquitate sua in qua peccaverunt mihi et propitius ero cunctis iniquitatibus eorum in quibus deliquerunt mihi et spreverunt me Jer. 33:8
et erit mihi in nomen et in gaudium et in laudem et in exultationem cunctis gentibus terrae quae audierint omnia bona quae ego facturus sum eis et pavebunt et turbabuntur in universis bonis et in omni pace quam ego faciam ei Jer. 33:9
haec dicit Dominus adhuc audietur in loco isto quem vos dicitis esse desertum eo quod non sit homo et iumentum in civitatibus Iuda et foris Hierusalem quae desolatae sunt absque homine et absque habitatore et absque pecore Jer. 33:10
vox gaudii et vox laetitiae vox sponsi et vox sponsae vox dicentium confitemini Domino exercituum quoniam bonus Dominus quoniam in aeternum misericordia eius et portantium vota in domum Domini reducam enim conversionem terrae sicut a principio dicit Dominus Jer. 33:11
haec dicit Dominus exercituum adhuc erit in loco isto deserto absque homine et absque iumento et in cunctis civitatibus eius habitaculum pastorum accubantium gregum Jer. 33:12
in civitatibus montuosis et in civitatibus campestribus et in civitatibus quae ad austrum sunt et in terra Beniamin et in circuitu Hierusalem et in civitatibus Iuda adhuc transibunt greges ad manum numerantis ait Dominus Jer. 33:13
ecce dies veniunt dicit Dominus et suscitabo verbum bonum quod locutus sum ad domum Israhel et ad domum Iuda Jer. 33:14
in diebus illis et in tempore illo germinare faciam David germen iustitiae et faciet iudicium et iustitiam in terra Jer. 33:15
in diebus illis salvabitur Iuda et Hierusalem habitabit confidenter et hoc est quod vocabit eam Dominus iustus noster Jer. 33:16
et de sacerdotibus et Levitis non interibit vir a facie mea qui offerat holocaustomata et incendat sacrificium et caedat victimas cunctis diebus Jer. 33:18
et factum est verbum Domini ad Hieremiam dicens Jer. 33:19
haec dicit Dominus si irritum fieri potest pactum meum cum die et pactum meum cum nocte ut non sit dies et nox in tempore suo Jer. 33:20
et pactum meum irritum esse poterit cum David servo meo ut non sit ex eo filius qui regnet in throno eius et Levitae et sacerdotes ministri mei Jer. 33:21
sicuti numerari non possunt stellae caeli et metiri harena maris sic multiplicabo semen David servi mei et Levitas ministros meos Jer. 33:22
et factum est verbum Domini ad Hieremiam dicens Jer. 33:23
numquid non vidisti quid populus hic locutus sit dicens duae cognationes quas elegerat Dominus abiectae sunt et populum meum despexerunt eo quod non sit ultra gens coram eis Jer. 33:24
haec dicit Dominus si pactum meum inter diem et noctem et leges caelo et terrae non posui Jer. 33:25
equidem et semen Iacob et David servi mei proiciam ut non adsumam de semine eius principes seminis Abraham et Isaac et Iacob reducam enim conversionem eorum et miserebor eis Jer. 33:26
verbum quod factum est ad Hieremiam a Domino quando Nabuchodonosor rex Babylonis et omnis exercitus eius universaque regna terrae quae erant sub potestate manus eius et omnes populi bellabant contra Hierusalem et contra omnes urbes eius dicens Jer. 34:1
haec dicit Dominus Deus Israhel vade et loquere ad Sedeciam regem Iuda et dices ad eum haec dicit Dominus ecce ego tradam civitatem hanc in manu regis Babylonis et succendet eam igni Jer. 34:2
et tu non effugies de manu eius sed conprehensione capieris et in manu eius traderis et oculi tui oculos regis Babylonis videbunt et os eius cum ore tuo loquetur et Babylonem introibis Jer. 34:3
sed in pace morieris et secundum conbustiones patrum tuorum regum priorum qui fuerunt ante te sic conburent te et vae domine plangent te quia verbum ego locutus sum dicit Dominus Jer. 34:5
et locutus est Hieremias propheta ad Sedeciam regem Iuda universa verba haec in Hierusalem Jer. 34:6
et exercitus regis Babylonis pugnabat contra Hierusalem et contra omnes civitates Iuda quae reliquae erant contra Lachis et contra Azeca haec enim supererant de civitatibus Iuda urbes munitae Jer. 34:7
ut dimitteret unusquisque servum suum et unusquisque ancillam suam hebraeum et hebraeam liberos et nequaquam dominarentur eis id est in Iudaeo et fratre suo Jer. 34:9
audierunt ergo omnes principes et universus populus qui inierant pactum ut dimitteret unusquisque servum suum et unusquisque ancillam suam liberos et ultra non dominarentur in eis audierunt igitur et dimiserunt Jer. 34:10
et conversi sunt deinceps et retraxerunt servos et ancillas suas quos dimiserant liberos et subiugaverunt in famulos et in famulas Jer. 34:11
et factum est verbum Domini ad Hieremiam a Domino dicens Jer. 34:12
cum conpleti fuerint septem anni dimittat unusquisque fratrem suum hebraeum qui venditus est ei et serviet tibi sex annis et dimittes eum a te liberum et non audierunt patres vestri me nec inclinaverunt aurem suam Jer. 34:14
et conversi estis vos hodie et fecistis quod rectum est in oculis meis ut praedicaretis libertatem unusquisque ad amicum suum et inistis pactum in conspectu meo in domo in qua invocatum est nomen meum super eam Jer. 34:15
et reversi estis et commaculastis nomen meum et reduxistis unusquisque servum suum et unusquisque ancillam suam quos dimiseratis ut essent liberi et suae potestatis et subiugastis eos ut sint vobis servi et ancillae Jer. 34:16
propterea haec dicit Dominus vos non audistis me ut praedicaretis libertatem unusquisque fratri suo et unusquisque amico suo ecce ego praedico libertatem ait Dominus ad gladium et pestem et famem et dabo vos in commotionem cunctis regnis terrae Jer. 34:17
et dabo viros qui praevaricantur foedus meum et non observaverunt verba foederis quibus adsensi sunt in conspectu meo vitulum quem ceciderunt in duas partes et transierunt inter divisiones eius Jer. 34:18
principes Iuda et principes Hierusalem eunuchi et sacerdotes et omnis populus terrae qui transierunt inter divisiones vituli Jer. 34:19
et dabo eos in manu inimicorum suorum et in manu quaerentium animam eorum et erit morticinum eorum in escam volucribus caeli et bestiis terrae Jer. 34:20
et Sedeciam regem Iuda et principes eius dabo in manu inimicorum suorum et in manu quaerentium animam eorum et in manu exercituum regis Babylonis qui recesserunt a vobis Jer. 34:21
ecce ego praecipio dicit Dominus et reducam eos in civitatem hanc et proeliabuntur adversum eam et capient eam et incendent igni et civitates Iuda dabo in solitudinem eo quod non sit habitator Jer. 34:22
vade ad domum Rechabitarum et loquere eis et introduces eos in domum Domini in unam exedram thesaurorum et dabis eis bibere vinum Jer. 35:2
et adsumpsi Iezoniam filium Hieremiae filii Absaniae et fratres eius et omnes filios eius et universam domum Rechabitarum Jer. 35:3
et introduxi eos in domum Domini ad gazofilacium filiorum Anan filii Hiegedeliae hominis Dei quod erat iuxta gazofilacium principum super thesaurum Maasiae filii Sellum qui erat custos vestibuli Jer. 35:4
et posui coram filiis domus Rechabitarum scyphos plenos vino et calices et dixi ad eos bibite vinum Jer. 35:5
qui responderunt non bibemus vinum quia Ionadab filius Rechab pater noster praecepit nobis dicens non bibetis vinum vos et filii vestri usque in sempiternum Jer. 35:6
et domum non aedificabitis et sementem non seretis et vineas non plantabitis nec habebitis sed in tabernaculis habitabitis cunctis diebus vestris ut vivatis diebus multis super faciem terrae in qua vos peregrinamini Jer. 35:7
oboedivimus ergo voci Ionadab filii Rechab patris nostri in omnibus quae praecepit nobis ita ut non biberemus vinum cunctis diebus nostris nos et mulieres nostrae filii et filiae nostrae Jer. 35:8
et non aedificaremus domos ad habitandum et vineam et agrum et sementem non habuimus Jer. 35:9
sed habitavimus in tabernaculis et oboedientes fecimus iuxta omnia quae praecepit nobis Ionadab pater noster Jer. 35:10
cum autem ascendisset Nabuchodonosor rex Babylonis ad terram nostram diximus venite et ingrediamur Hierusalem a facie exercitus Chaldeorum et a facie exercitus Syriae et mansimus in Hierusalem Jer. 35:11
et factum est verbum Domini ad Hieremiam dicens Jer. 35:12
haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel vade et dic viris Iuda et habitatoribus Hierusalem numquid non recipietis disciplinam ut oboediatis verbis meis dicit Dominus Jer. 35:13
praevaluerunt sermones Ionadab filii Rechab quos praecepit filiis suis ut non biberent vinum et non biberunt usque ad diem hanc quia oboedierunt praecepto patris sui ego autem locutus sum ad vos de mane consurgens et loquens et non oboedistis mihi Jer. 35:14
misique ad vos omnes servos meos prophetas consurgens diluculo mittensque et dicens convertimini unusquisque a via sua pessima et bona facite studia vestra et nolite sequi deos alienos neque colatis eos et habitabitis in terra quam dedi vobis et patribus vestris et non inclinastis aurem vestram neque audistis me Jer. 35:15
idcirco haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel ecce ego adduco super Iudam et super omnes habitatores Hierusalem universam adflictionem quam locutus sum adversum eos eo quod locutus sum ad illos et non audierunt vocavi illos et non responderunt mihi Jer. 35:17
domui autem Rechabitarum dixit Hieremias haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel pro eo quod oboedistis praecepto Ionadab patris vestri et custodistis omnia mandata eius et fecistis universa quae praecepit vobis Jer. 35:18
et factum est in anno quarto Ioachim filii Iosiae regis Iuda factum est verbum hoc ad Hieremiam a Domino dicens Jer. 36:1
tolle volumen libri et scribes in eo omnia verba quae locutus sum tibi adversum Israhel et Iudam et adversum omnes gentes a die qua locutus sum ad te ex diebus Iosiae usque ad diem hanc Jer. 36:2
si forte audiente domo Iuda universa mala quae ego cogito facere eis revertatur unusquisque a via sua pessima et propitius ero iniquitati et peccato eorum Jer. 36:3
vocavit ergo Hieremias Baruch filium Neriae et scripsit Baruch ex ore Hieremiae omnes sermones Domini quos locutus est ad eum in volumine libri Jer. 36:4
et praecepit Hieremias Baruch dicens ego clausus sum nec valeo ingredi domum Domini Jer. 36:5
ingredere ergo tu et lege de volumine in quo scripsisti ex ore meo verba Domini audiente populo in domo Domini in die ieiunii insuper et audiente universo Iuda qui veniunt de civitatibus suis leges eis Jer. 36:6
si forte cadat oratio eorum in conspectu Domini et revertatur unusquisque a via sua pessima quoniam magnus furor et indignatio quam locutus est Dominus adversum populum hunc Jer. 36:7
et fecit Baruch filius Neriae iuxta omnia quae praeceperat ei Hieremias propheta legens ex volumine sermones Domini in domo Domini Jer. 36:8
factum est autem in anno quinto Ioachim filii Iosiae regis Iuda in mense nono praedicaverunt ieiunium in conspectu Domini omni populo in Hierusalem et universae multitudini quae confluxerat de civitatibus Iuda in Hierusalem Jer. 36:9
descendit in domum regis ad gazofilacium scribae et ecce ibi omnes principes sedebant Elisama scriba et Dalaias filius Semeiae et Elnathan filius Achobor et Gamarias filius Saphan et Sedecias filius Ananiae et universi principes Jer. 36:12
et nuntiavit eis Micheas omnia verba quae audivit legente Baruch ex volumine in auribus populi Jer. 36:13
miserunt itaque omnes principes ad Baruch Iudi filium Nathaniae filii Selemiae filii Chusi dicentes volumen ex quo legisti audiente populo sume in manu tua et veni tulit ergo Baruch filius Neriae volumen in manu sua et venit ad eos Jer. 36:14
et dixerunt ad eum sede et lege haec in auribus nostris et legit Baruch in auribus eorum Jer. 36:15
igitur cum audissent omnia verba obstipuerunt unusquisque ad proximum suum et dixerunt ad Baruch nuntiare debemus regi omnes sermones istos Jer. 36:16
et interrogaverunt eum dicentes indica nobis quomodo scripsisti omnes sermones istos ex ore eius Jer. 36:17
dixit autem eis Baruch ex ore suo loquebatur quasi legens ad me omnes sermones istos et ego scribebam in volumine atramento Jer. 36:18
et dixerunt principes ad Baruch vade et abscondere tu et Hieremias et nemo sciat ubi sitis Jer. 36:19
et ingressi sunt ad regem in atrium porro volumen commendaverunt in gazofilacio Elisamae scribae et nuntiaverunt audiente rege omnes sermones Jer. 36:20
misitque rex Iudi ut sumeret volumen qui tollens illud de gazofilacio Elisamae scribae legit audiente rege et universis principibus qui stabant circa regem Jer. 36:21
rex autem sedebat in domo hiemali in mense nono et posita erat arula coram eo plena prunis Jer. 36:22
cumque legisset Iudi tres pagellas vel quattuor scidit illud scalpello scribae et proiecit in igne qui erat super arulam donec consumeretur omne volumen igni qui erat in arula Jer. 36:23
et non timuerunt neque sciderunt vestimenta sua rex et omnes servi eius qui audierunt universos sermones istos Jer. 36:24
verumtamen Elnathan et Dalaias et Gamarias contradixerunt regi ne conbureret librum et non audivit eos Jer. 36:25
et praecepit rex Hieremahel filio Ammelech et Saraiae filio Ezrihel et Selemiae filio Abdehel ut conprehenderent Baruch scribam et Hieremiam prophetam abscondit autem eos Dominus Jer. 36:26
et factum est verbum Domini ad Hieremiam postquam conbuserat rex volumen et sermones quos scripserat Baruch ex ore Hieremiae dicens Jer. 36:27
rursum tolle volumen aliud et scribe in eo omnes sermones priores qui erant in volumine primo quod conbusit Ioachim rex Iuda Jer. 36:28
et ad Ioachim regem Iuda dices haec dicit Dominus tu conbusisti volumen illud dicens quare scripsisti in eo adnuntians festinus veniet rex Babylonis et vastabit terram hanc et cessare faciet ex illa hominem et iumentum Jer. 36:29
propterea haec dicit Dominus contra Ioachim regem Iuda non erit ex eo qui sedeat super solium David et cadaver eius proicietur ad aestum per diem et ad gelu per noctem Jer. 36:30
et visitabo contra eum et contra semen eius et contra servos eius iniquitates suas et adducam super eos et super habitatores Hierusalem et super viros Iuda omne malum quod locutus sum ad eos et non audierunt Jer. 36:31
Hieremias autem tulit volumen aliud et dedit illud Baruch filio Neriae scribae qui scripsit in eo ex ore Hieremiae omnes sermones libri quem conbuserat Ioachim rex Iuda igni et insuper additi sunt sermones multo plures quam ante fuerant Jer. 36:32
et regnavit rex Sedecias filius Iosiae pro Iechonia filio Ioachim quem constituit regem Nabuchodonosor rex Babylonis in terra Iuda Jer. 37:1
et non oboedivit ipse et servi eius et populus terrae verbis Domini quae locutus est in manu Hieremiae prophetae Jer. 37:2
et misit rex Sedecias Iuchal filium Selemiae et Sophoniam filium Maasiae sacerdotem ad Hieremiam prophetam dicens ora pro nobis Dominum Deum nostrum Jer. 37:3
igitur exercitus Pharao egressus est Aegyptum et audientes Chaldei qui obsidebant Hierusalem huiuscemodi nuntium recesserunt ab Hierusalem Jer. 37:5
et factum est verbum Domini ad Hieremiam prophetam dicens Jer. 37:6
et redient Chaldei et bellabunt contra civitatem hanc et capient eam et incendent igni Jer. 37:8
haec dicit Dominus nolite decipere animas vestras dicentes euntes abibunt et recedent a nobis Chaldei quia non abibunt Jer. 37:9
sed et si percusseritis omnem exercitum Chaldeorum qui proeliantur adversum vos et derelicti fuerint ex eis aliqui vulnerati singuli de tentorio suo consurgent et incendent civitatem hanc igni Jer. 37:10
egressus est Hieremias de Hierusalem ut iret in terram Beniamin et divideret ibi possessionem in conspectu civium Jer. 37:12
cumque pervenisset ad portam Beniamin erat ibi custos portae per vices nomine Hierias filius Selemiae filii Ananiae et adprehendit Hieremiam prophetam dicens ad Chaldeos profugis Jer. 37:13
et respondit Hieremias falsum est non fugio ad Chaldeos et non audivit eum sed conprehendit Hierias Hieremiam et adduxit eum ad principes Jer. 37:14
itaque ingressus est Hieremias in domum laci et in ergastula et sedit ibi Hieremias diebus multis Jer. 37:16
mittens autem rex Sedecias tulit eum et interrogavit in domo sua abscondite et dixit putasne est sermo a Domino et dixit Hieremias est et ait in manu regis Babylonis traderis Jer. 37:17
et dixit Hieremias ad regem Sedeciam quid peccavi tibi et servis tuis et populo tuo quia misisti me in domum carceris Jer. 37:18
ubi sunt prophetae vestri qui prophetabant vobis et dicebant non veniet rex Babylonis super vos et super terram hanc Jer. 37:19
nunc ergo audi obsecro domine mi rex valeat deprecatio mea in conspectu tuo et ne me remittas in domum Ionathan scribae ne moriar ibi Jer. 37:20
praecepit ergo rex Sedecias ut traderetur Hieremias in vestibulo carceris et daretur ei torta panis cotidie excepto pulmento donec consumerentur omnes panes de civitate et mansit Hieremias in vestibulo carceris Jer. 37:21
audivit autem Saphatias filius Matthan et Gedelias filius Phassur et Iuchal filius Selemiae et Phassur filius Melchiae sermones quos Hieremias loquebatur ad omnem populum dicens Jer. 38:1
haec dicit Dominus quicumque manserit in civitate hac morietur gladio et fame et peste qui autem profugerit ad Chaldeos vivet et erit anima eius sospes et vivens Jer. 38:2
haec dicit Dominus tradenda tradetur civitas haec in manu exercitus regis Babylonis et capiet eam Jer. 38:3
et dixerunt principes regi rogamus ut occidatur homo iste de industria enim dissolvit manus virorum bellantium qui remanserunt in civitate hac et manus universi populi loquens ad eos iuxta verba haec siquidem homo hic non quaerit pacem populi huius sed malum Jer. 38:4
et dixit rex Sedecias ecce ipse in manibus vestris est nec enim fas est regem vobis quicquam negare Jer. 38:5
tulerunt ergo Hieremiam et proiecerunt eum in lacu Melchiae filii Ammelech qui erat in vestibulo carceris et submiserunt Hieremiam in funibus et in lacum non erat aqua sed lutum descendit itaque Hieremias in caenum Jer. 38:6
et egressus est Abdemelech de domo regis et locutus est ad regem dicens Jer. 38:8
praecepit itaque rex Abdemelech Aethiopi dicens tolle tecum hinc triginta viros et leva Hieremiam prophetam de lacu antequam moriatur Jer. 38:10
adsumptis ergo Abdemelech secum viris ingressus est domum regis quae erat sub cellario et tulit inde veteres pannos et antiqua quae conputruerant et submisit ea ad Hieremiam in lacum per funiculos Jer. 38:11
dixitque Abdemelech Aethiops ad Hieremiam pone veteres pannos et haec scissa et putrida sub cubitu manuum tuarum et subter funes fecit ergo Hieremias sic Jer. 38:12
et extraxerunt Hieremiam funibus et eduxerunt eum de lacu mansit autem Hieremias in vestibulo carceris Jer. 38:13
et misit rex Sedecias et tulit ad se Hieremiam prophetam ad ostium tertium quod erat in domo Domini et dixit rex ad Hieremiam interrogo ego te sermonem ne abscondas a me aliquid Jer. 38:14
dixit autem Hieremias ad Sedeciam si adnuntiavero tibi numquid non interficies me et si consilium tibi dedero non me audies Jer. 38:15
iuravit ergo rex Sedecias Hieremiae clam dicens vivit Dominus qui fecit nobis animam hanc si occidero te et si tradidero te in manu virorum istorum qui quaerunt animam tuam Jer. 38:16
et dixit Hieremias ad Sedeciam haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel si profectus exieris ad principes regis Babylonis vivet anima tua et civitas haec non succendetur igni et salvus eris tu et domus tua Jer. 38:17
si autem non exieris ad principes regis Babylonis tradetur civitas haec in manu Chaldeorum et succendent eam igni et tu non effugies de manu eorum Jer. 38:18
et dixit rex Sedecias ad Hieremiam sollicitus sum propter Iudaeos qui transfugerunt ad Chaldeos ne forte tradar in manus eorum et inludant mihi Jer. 38:19
respondit autem Hieremias non te tradent audi quaeso vocem Domini quam ego loquor ad te et bene tibi erit et vivet anima tua Jer. 38:20
ecce omnes mulieres quae remanserunt in domo regis Iuda educentur ad principes regis Babylonis et ipsae dicent seduxerunt te et praevaluerunt adversum te viri pacifici tui demerserunt in caeno et lubrico pedes tuos et recesserunt a te Jer. 38:22
et omnes uxores tuae et filii tui educentur ad Chaldeos et non effugies manus eorum sed in manu regis Babylonis capieris et civitatem hanc conburet igni Jer. 38:23
dixit ergo Sedecias ad Hieremiam nullus sciat verba haec et non morieris Jer. 38:24
si autem audierint principes quia locutus sum tecum et venerint ad te et dixerint tibi indica nobis quid locutus sis cum rege ne celes nos et non te interficiemus et quid locutus est tecum rex Jer. 38:25
dices ad eos prostravi ego preces meas coram rege ne me reduci iuberet in domum Ionathan et ibi morerer Jer. 38:26
venerunt ergo omnes principes ad Hieremiam et interrogaverunt eum et locutus est eis iuxta omnia verba quae praeceperat ei rex et cessaverunt ab eo nihil enim fuerat auditum Jer. 38:27
mansit vero Hieremias in vestibulo carceris usque ad diem quo capta est Hierusalem et factum est ut caperetur Hierusalem Jer. 38:28
anno nono Sedeciae regis Iuda mense decimo venit Nabuchodonosor rex Babylonis et omnis exercitus eius ad Hierusalem et obsidebant eam Jer. 39:1
et ingressi sunt omnes principes regis Babylonis et sederunt in porta media Neregel Sereser Semegar Nabu Sarsachim Rabsares Neregel Sereser Rebmag et omnes reliqui principes regis Babylonis Jer. 39:3
cumque vidisset eos Sedecias rex Iuda et omnes viri bellatores fugerunt et egressi sunt nocte de civitate per viam horti regis et per portam quae erat inter duos muros et egressi sunt ad viam deserti Jer. 39:4
persecutus est autem eos exercitus Chaldeorum et conprehenderunt Sedeciam in campo solitudinis hiericuntinae et captum adduxerunt ad Nabuchodonosor regem Babylonis in Reblatha quae est in terra Emath et locutus est ad eum iudicia Jer. 39:5
et occidit rex Babylonis filios Sedeciae in Reblatha in oculis eius et omnes nobiles Iuda occidit rex Babylonis Jer. 39:6
oculos quoque Sedeciae eruit et vinxit eum conpedibus ut duceretur in Babylonem Jer. 39:7
domum quoque regis et domum vulgi succenderunt Chaldei igni et murum Hierusalem subverterunt Jer. 39:8
et reliquias populi quae remanserunt in civitate et perfugas qui transfugerant ad eum et superfluos vulgi qui remanserant transtulit Nabuzardan magister militum in Babylonem Jer. 39:9
et de plebe pauperum qui nihil penitus habebant dimisit Nabuzardan magister militum in terra Iuda et dedit eis vineas et cisternas in die illa Jer. 39:10
tolle illum et pone super eum oculos tuos nihilque ei mali facias sed ut voluerit sic facies ei Jer. 39:12
misit ergo Nabuzardan princeps militiae et Nabu et Sesban et Rabsares et Neregel et Sereser et Rebmag et omnes optimates regis Babylonis Jer. 39:13
miserunt et tulerunt Hieremiam de vestibulo carceris et tradiderunt eum Godoliae filio Ahicam filii Saphan ut intraret domum et habitaret in populo Jer. 39:14
vade et dic Abdemelech Aethiopi dicens haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel ecce ego inducam sermones meos super civitatem hanc in malum et non in bonum et erunt in conspectu tuo in die illa Jer. 39:16
et liberabo te in die illa ait Dominus et non traderis in manus virorum quos tu formidas Jer. 39:17
sed eruens liberabo te et gladio non cades sed erit tibi anima tua in salutem quia in me habuisti fiduciam ait Dominus Jer. 39:18
sermo qui factus est ad Hieremiam a Domino postquam dimissus est a Nabuzardan magistro militiae de Rama quando tulit eum vinctum catenis in medio omnium qui migrabant de Hierusalem et Iuda et ducebantur in Babylonem Jer. 40:1
et adduxit et fecit Dominus sicut locutus est quia peccastis Domino et non audistis vocem eius et factus est vobis sermo hic Jer. 40:3
nunc ergo ecce solvi te hodie de catenis quae sunt in manibus tuis si placet tibi ut venias mecum in Babylonem veni et ponam oculos meos super te si autem displicet tibi venire mecum in Babylonem reside ecce omnis terra in conspectu tuo quod elegeris et quo placuerit tibi ut vadas illuc perge Jer. 40:4
et mecum noli venire sed habita apud Godoliam filium Ahicam filii Saphan quem praeposuit rex Babylonis civitatibus Iudaeae habita ergo cum eo in medio populi vel quocumque placuerit tibi ut vadas vade dedit quoque ei magister militiae cibaria et munuscula et dimisit eum Jer. 40:5
venit autem Hieremias ad Godoliam filium Ahicam in Masphat et habitavit cum eo in medio populi qui relictus fuerat in terra Jer. 40:6
cum ergo audissent omnes principes exercitus qui dispersi fuerant per regiones ipsi et socii eorum quod praefecisset rex Babylonis Godoliam filium Ahicam terrae et quod commendasset ei viros et mulieres et parvulos et de pauperibus terrae qui non fuerant translati in Babylonem Jer. 40:7
venerunt ad Godoliam in Masphat et Ismahel filius Nathaniae et Iohanan et Ionathan filii Caree et Sareas filius Thenoemeth et filii Offi qui erat de Nethophathi et Iezonias filius Maachathi ipsi et viri eorum Jer. 40:8
et iuravit eis Godolias filius Ahicam filii Saphan et comitibus eorum dicens nolite timere servire Chaldeis habitate in terra et servite regi Babylonis et bene erit vobis Jer. 40:9
ecce ego habito in Masphat ut respondeam praecepto Chaldeorum qui mittuntur ad nos vos autem colligite vindemiam et messem et oleum et condite in vasis vestris et manete in urbibus vestris quas tenetis Jer. 40:10
sed et omnes Iudaei qui erant in Moab et in filiis Ammon et in Idumea et in universis regionibus audito quod dedisset rex Babylonis reliquias in Iudaeam et quod praeposuisset super eos Godoliam filium Ahicam filii Saphan Jer. 40:11
reversi sunt inquam omnes Iudaei de universis locis ad quae profugerant et venerunt in terram Iuda ad Godoliam in Masphat et collegerunt vinum et messem multam nimis Jer. 40:12
Iohanan autem filius Caree et omnes principes exercitus qui dispersi erant in regionibus venerunt ad Godoliam in Masphat Jer. 40:13
et dixerunt ei scito quia Baalis rex filiorum Ammon misit Ismahel filium Nathaniae percutere animam tuam et non credidit eis Godolias filius Ahicam Jer. 40:14
Iohanan vero filius Caree dixit ad Godoliam seorsum in Masphat loquens ibo et percutiam Ismahel filium Nathaniae nullo sciente ne interficiat animam tuam et dissipentur omnes Iudaei qui congregati sunt ad te et peribunt reliquiae Iuda Jer. 40:15
et ait Godolias filius Ahicam ad Iohanan filium Caree noli facere verbum hoc falsum enim tu loqueris de Ismahel Jer. 40:16
et factum est in mense septimo venit Ismahel filius Nathaniae filii Elisama de semine regali et optimates regis et decem viri cum eo ad Godoliam filium Ahicam in Masphat et comederunt ibi panes simul in Masphat Jer. 41:1
surrexit autem Ismahel filius Nathaniae et decem viri qui erant cum eo et percusserunt Godoliam filium Ahicam filii Saphan gladio et interfecerunt eum quem praefecerat rex Babylonis terrae Jer. 41:2
omnes quoque Iudaeos qui erant cum Godolia in Masphat et Chaldeos qui repperti sunt ibi et viros bellatores percussit Ismahel Jer. 41:3
venerunt viri de Sychem et de Silo et de Samaria octoginta viri rasi barbam et scissis vestibus et squalentes munera et tus habebant in manu ut offerrent in domo Domini Jer. 41:5
egressus ergo Ismahel filius Nathaniae in occursum eorum de Masphat incedens et plorans ibat cum autem occurrisset eis dixit ad eos venite ad Godoliam filium Ahicam Jer. 41:6
qui cum venissent ad medium civitatis interfecit eos Ismahel filius Nathaniae circa medium laci ipse et viri qui erant cum eo Jer. 41:7
decem autem viri repperti sunt inter eos qui dixerunt ad Ismahel noli occidere nos quia habemus thesauros in agro frumenti et hordei et olei et mellis et cessavit et non interfecit eos cum fratribus suis Jer. 41:8
et captivas duxit Ismahel omnes reliquias populi qui erant in Masphat filias regis et universum populum qui remanserat in Masphat quos commendarat Nabuzardan princeps militiae Godoliae filio Ahicam et cepit eos Ismahel filius Nathaniae et abiit ut transiret ad filios Ammon Jer. 41:10
audivit autem Iohanan filius Caree et omnes principes bellatorum qui erant cum eo omne malum quod fecerat Ismahel filius Nathaniae Jer. 41:11
et adsumptis universis viris profecti sunt ut bellarent adversum Ismahel filium Nathaniae et invenerunt eum ad aquas Multas quae sunt in Gabaon Jer. 41:12
cumque vidisset omnis populus qui erat cum Ismahel Iohanan filium Caree et universos principes bellatorum qui erant cum eo laetati sunt Jer. 41:13
et reversus est omnis populus quem ceperat Ismahel in Masphat reversusque abiit ad Iohanan filium Caree Jer. 41:14
Ismahel autem filius Nathaniae fugit cum octo viris a facie Iohanan et abiit ad filios Ammon Jer. 41:15
tulit ergo Iohanan filius Caree et omnes principes bellatorum qui erant cum eo universas reliquias vulgi quas reduxerat ab Ismahel filio Nathaniae de Masphat postquam percussit Godoliam filium Ahicam fortes viros ad proelium et mulieres et pueros et eunuchos quos reduxerat de Gabaon Jer. 41:16
et abierunt et sederunt peregrinantes in Chamaam quae est iuxta Bethleem ut pergerent et introirent Aegyptum Jer. 41:17
et accesserunt omnes principes bellatorum et Iohanan filius Caree et Iezonias filius Osaiae et reliquum vulgus a parvo usque ad magnum Jer. 42:1
dixeruntque ad Hieremiam prophetam cadat oratio nostra in conspectu tuo et ora pro nobis ad Dominum Deum tuum pro universis reliquiis istis quia derelicti sumus pauci de pluribus sicut oculi tui nos intuentur Jer. 42:2
et adnuntiet nobis Dominus Deus tuus viam per quam pergamus et verbum quod faciamus Jer. 42:3
et illi dixerunt ad Hieremiam sit Dominus inter nos testis veritatis et fidei si non iuxta omne verbum in quo miserit te Dominus Deus tuus ad nos sic faciemus Jer. 42:5
vocavitque Iohanan filium Caree et omnes principes bellatorum qui erant cum eo et universum populum a minimo usque ad magnum Jer. 42:8
et dixit ad eos haec dicit Dominus Deus Israhel ad quem misistis me ut prosternerem preces vestras in conspectu eius Jer. 42:9
si quiescentes manseritis in terra hac aedificabo vos et non destruam plantabo et non evellam iam enim placatus sum super malo quod feci vobis Jer. 42:10
nolite timere a facie regis Babylonis quem vos pavidi formidatis nolite eum metuere dicit Dominus quia vobiscum sum ego ut salvos faciam vos et eruam de manu eius Jer. 42:11
et dabo vobis misericordiam et miserebor vestri et habitare vos faciam in terra vestra Jer. 42:12
dicentes nequaquam sed ad terram Aegypti pergemus ubi non videbimus bellum et clangorem tubae non audiemus et famem non sustinebimus et ibi habitabimus Jer. 42:14
propter hoc nunc audite verbum Domini reliquiae Iuda haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel si posueritis faciem vestram ut ingrediamini Aegyptum et intraveritis ut ibi habitetis Jer. 42:15
gladium quem vos formidatis ibi conprehendet vos in terra Aegypti et fames pro qua estis solliciti adherebit vobis in Aegypto et ibi moriemini Jer. 42:16
omnesque viri qui posuerint faciem suam ut ingrediantur Aegyptum et habitent ibi morientur gladio et fame et peste nullus de eis remanebit nec effugient a facie mali quod ego adferam super eos Jer. 42:17
quia haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel sicut conflatus est furor meus et indignatio mea super habitatores Hierusalem sic conflabitur indignatio mea super vos cum ingressi fueritis Aegyptum et eritis in iusiurandum et in stuporem et in maledictum et in obprobrium et nequaquam ultra videbitis locum istum Jer. 42:18
quia decepistis animas vestras vos enim misistis me ad Dominum Deum nostrum dicentes ora pro nobis ad Dominum Deum nostrum et iuxta omnia quaecumque dixerit tibi Dominus Deus noster sic adnuntia nobis et faciemus Jer. 42:20
et adnuntiavi vobis hodie et non audistis vocem Domini Dei vestri super universis pro quibus misit me ad vos Jer. 42:21
nunc ergo scientes scietis quia gladio et fame et peste moriemini in loco ad quem voluistis intrare ut habitaretis ibi Jer. 42:22
dixit Azarias filius Osaiae et Iohanan filius Caree et omnes viri superbi dicentes ad Hieremiam mendacium tu loqueris non misit te Dominus Deus noster dicens ne ingrediamini Aegyptum ut habitetis illuc Jer. 43:2
sed Baruch filius Neriae incitat te adversum nos ut tradat nos in manibus Chaldeorum ut interficiat nos et transduci faciat in Babylonem Jer. 43:3
et non audivit Iohanan filius Caree et omnes principes bellatorum et universus populus vocem Domini ut maneret in terra Iuda Jer. 43:4
sed tollens Iohanan filius Caree et universi principes bellatorum universos reliquiarum Iuda qui reversi fuerant de cunctis gentibus ad quas fuerant ante dispersi ut habitarent in terra Iuda Jer. 43:5
viros et mulieres et parvulos et filias regis et omnem animam quam reliquerat Nabuzardan princeps militiae cum Godolia filio Ahicam filii Saphan et Hieremiam prophetam et Baruch filium Neriae Jer. 43:6
et ingressi sunt terram Aegypti quia non oboedierunt voci Domini et venerunt usque ad Tafnas Jer. 43:7
et factus est sermo Domini ad Hieremiam in Tafnis dicens Jer. 43:8
sume in manu tua lapides grandes et absconde eos in crypta quae est sub muro latericio in porta domus Pharaonis in Tafnis cernentibus viris iudaeis Jer. 43:9
et dices ad eos haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel ecce ego mittam et adsumam Nabuchodonosor regem Babylonis servum meum et ponam thronum eius super lapides istos quos abscondi et statuet solium suum super eos Jer. 43:10
veniensque percutiet terram Aegypti quos in morte in morte et quos in captivitate in captivitate et quos in gladio in gladio Jer. 43:11
et succendet ignem in delubris deorum Aegypti et conburet ea et captivos ducet illos et amicietur terra Aegypti sicut amicitur pastor pallio suo et egredietur inde in pace Jer. 43:12
et conteret statuas domus Solis quae sunt in terra Aegypti et delubra deorum Aegypti conburet igni Jer. 43:13
verbum quod factum est ad Hieremiam ad omnes Iudaeos qui habitant in terra Aegypti habitantes in Magdolo et in Tafnis et in Memphis et in terra Fatures dicens Jer. 44:1
haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel vos vidistis omne malum istud quod adduxi super Hierusalem et super omnes urbes Iuda et ecce sunt desertae hodie et non est in eis habitator Jer. 44:2
propter malitiam quam fecerunt ut me ad iracundiam provocarent et irent et sacrificarent et colerent deos alienos quos nesciebant et illi et vos et patres vestri Jer. 44:3
et misi ad vos omnes servos meos prophetas de nocte consurgens mittensque et dicens nolite facere verbum abominationis huius quam odi Jer. 44:4
et non audierunt nec inclinaverunt aurem suam ut converterentur a malis suis et non sacrificarent diis alienis Jer. 44:5
et conflata est indignatio mea et furor meus et succensa est in civitatibus Iuda et in plateis Hierusalem et versae sunt in solitudinem et vastitatem secundum diem hanc Jer. 44:6
et nunc haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel quare vos facitis malum grande contra animas vestras ut intereat ex vobis vir et mulier parvulus et lactans de medio Iudae nec relinquatur vobis quicquam residuum Jer. 44:7
provocantes me in operibus manuum vestrarum sacrificando diis alienis in terra Aegypti in quam ingressi estis ut habitetis ibi et dispereatis et sitis in maledictionem et in obprobrium cunctis gentibus terrae Jer. 44:8
numquid obliti estis mala patrum vestrorum et mala regum Iuda et mala uxorum eius et mala vestra et mala uxorum vestrarum quae fecerunt in terra Iuda et in regionibus Hierusalem Jer. 44:9
non sunt mundati usque ad diem hanc et non timuerunt et non ambulaverunt in lege et in praeceptis meis quae dedi coram vobis et coram patribus vestris Jer. 44:10
ideo haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel ecce ego pono faciem meam in vobis in malum et disperdam omnem Iudam Jer. 44:11
et adsumam reliquias Iudae qui posuerunt facies suas ut ingrederentur terram Aegypti et habitarent ibi et consumentur omnes in terra Aegypti cadent in gladio et in fame consumentur a minimo usque ad maximum in gladio et in fame morientur et erunt in iusiurandum et in miraculum et in maledictionem et in obprobrium Jer. 44:12
et visitabo habitatores terrae Aegypti sicut visitavi super Hierusalem in gladio et in fame et in peste Jer. 44:13
et non erit qui effugiat et sit residuus de reliquiis Iudaeorum qui vadunt ut peregrinentur in terra Aegypti et revertantur in terram Iuda ad quam ipsi elevant animas suas ut revertantur et habitent ibi non revertentur nisi qui fugerint Jer. 44:14
responderunt autem Hieremiae omnes viri scientes quod sacrificarent uxores eorum diis alienis et universae mulieres quarum stabat multitudo grandis et omnis populus habitantium in terra Aegypti in Fatures dicens Jer. 44:15
sed facientes faciemus omne verbum quod egreditur de ore nostro ut sacrificemus Reginae caeli et libemus ei libamina sicut fecimus nos et patres nostri reges nostri et principes nostri in urbibus Iuda et in plateis Hierusalem et saturati sumus panibus et bene nobis erat malumque non vidimus Jer. 44:17
ex eo autem quo cessavimus sacrificare Reginae caeli et libare ei libamina indigemus omnibus et gladio et fame consumpti sumus Jer. 44:18
quod si nos sacrificamus Reginae caeli et libamus ei libamina numquid sine viris nostris fecimus ei placentas ad colendum eam et liba libandi Jer. 44:19
et dixit Hieremias ad omnem populum adversum viros et adversum mulieres et adversum universam plebem qui responderant ei verbum dicens Jer. 44:20
numquid non sacrificium quod sacrificastis in civitatibus Iuda et in plateis Hierusalem vos et patres vestri reges vestri et principes vestri et populus terrae horum recordatus est Dominus et ascendit super cor eius Jer. 44:21
et non poterat Dominus ultra portare propter malitiam studiorum vestrorum et propter abominationes quas fecistis et facta est terra vestra in desolationem et in stuporem et in maledictum eo quod non sit habitator sicut est dies haec Jer. 44:22
propterea quod sacrificaveritis idolis et peccaveritis Domino et non audieritis vocem Domini et in lege et in praeceptis et in testimoniis eius non ambulaveritis idcirco evenerunt vobis mala haec sicut est dies haec Jer. 44:23
dixit autem Hieremias ad omnem populum et ad universas mulieres audite verbum Domini omnis Iuda qui estis in terra Aegypti Jer. 44:24
haec inquit Dominus exercituum Deus Israhel dicens vos et uxores vestrae locuti estis ore vestro et manibus vestris implestis dicentes faciamus vota nostra quae vovimus ut sacrificemus Reginae caeli et libemus ei libamina implestis vota vestra et opere perpetrastis ea Jer. 44:25
ecce ego vigilabo super eos in malum et non in bonum et consumentur omnes viri Iuda qui sunt in terra Aegypti gladio et fame donec penitus consumantur Jer. 44:27
et qui fugerint gladium revertentur de terra Aegypti in terram Iuda viri pauci et scient omnes reliquiae Iuda ingredientium terram Aegypti ut habitent ibi cuius sermo conpleatur meus an illorum Jer. 44:28
et hoc vobis signum ait Dominus quod visitem ego super vos in loco isto ut sciatis quia vere conplebuntur sermones mei contra vos in malum Jer. 44:29
haec dicit Dominus ecce ego tradam Pharaonem Efree regem Aegypti in manu inimicorum eius et in manu quaerentium animam illius sicut tradidi Sedeciam regem Iuda in manu Nabuchodonosor regis Babylonis inimici sui et quaerentis animam eius Jer. 44:30
dixisti vae misero mihi quoniam addidit Dominus dolorem dolori meo laboravi in gemitu meo et requiem non inveni Jer. 45:3
haec dices ad eum sic dicit Dominus ecce quos aedificavi ego destruo et quos plantavi ego evello et universam terram hanc Jer. 45:4
et tu quaeris tibi grandia noli quaerere quia ecce ego adducam malum super omnem carnem ait Dominus et dabo tibi animam tuam in salutem in omnibus locis ad quaecumque perrexeris Jer. 45:5
praeparate scutum et clypeum et procedite ad bellum Jer. 46:3
iungite equos et ascendite equites state in galeis polite lanceas induite vos loricis Jer. 46:4
quid igitur vidi ipsos pavidos et terga vertentes fortes eorum caesos fugerunt conciti nec respexerunt terror undique ait Dominus Jer. 46:5
non fugiat velox nec salvari se putet fortis ad aquilonem iuxta flumen Eufraten victi sunt et ruerunt Jer. 46:6
quis est iste qui quasi flumen ascendit et veluti fluviorum intumescunt gurgites eius Jer. 46:7
Aegyptus fluminis instar ascendet et velut flumina movebuntur fluctus eius et dicet ascendens operiam terram perdam civitatem et habitatores eius Jer. 46:8
ascendite equos et exultate in curribus et procedant fortes Aethiopia et Lybies tenentes scutum et Lydii arripientes et iacientes sagittas Jer. 46:9
dies autem ille Domini Dei exercituum dies ultionis ut sumat vindictam de inimicis suis devorabit gladius et saturabitur et inebriabitur sanguine eorum victima enim Domini exercituum in terra aquilonis iuxta flumen Eufraten Jer. 46:10
ascende in Galaad et tolle resinam virgo filia Aegypti frustra multiplicas medicamina sanitas non erit tibi Jer. 46:11
audierunt gentes ignominiam tuam et ululatus tuus replevit terram quia fortis inpegit in fortem ambo pariter conciderunt Jer. 46:12
verbum quod locutus est Dominus ad Hieremiam prophetam super eo quod venturus esset Nabuchodonosor rex Babylonis et percussurus terram Aegypti Jer. 46:13
adnuntiate Aegypto et auditum facite Magdolo et resonet in Memphis et in Tafnis dicite sta et praepara te quia devoravit gladius ea quae per circuitum tuum sunt Jer. 46:14
multiplicavit ruentes ceciditque vir ad proximum suum et dicent surge et revertamur ad populum nostrum et ad terram nativitatis nostrae a facie gladii columbae Jer. 46:16
vivo ego inquit Rex Dominus exercituum nomen eius quoniam sicut Thabor in montibus et sicut Carmelus in mari veniet Jer. 46:18
vasa transmigrationis fac tibi habitatrix filia Aegypti quia Memphis in solitudinem erit et deseretur inhabitabilis Jer. 46:19
mercennarii quoque eius qui versabantur in medio eius quasi vituli saginati versi sunt et fugerunt simul nec stare potuerunt quia dies interfectionis eorum venit super eos tempus visitationis eorum Jer. 46:21
vox eius quasi aeris sonabit quoniam cum exercitu properabunt et cum securibus venient ei quasi ligna caedentes Jer. 46:22
succiderunt saltum eius ait Dominus qui supputari non potest multiplicati sunt super lucustas et non est eis numerus Jer. 46:23
confusa est filia Aegypti et tradita in manu populi aquilonis Jer. 46:24
dixit Dominus exercituum Deus Israhel ecce ego visitabo super tumultum Alexandriae et super Pharao et super Aegyptum et super deos eius et super reges eius et super Pharao et super eos qui confidunt in eo Jer. 46:25
et dabo eos in manu quaerentium animam eorum et in manu Nabuchodonosor regis Babylonis et in manu servorum eius et post haec habitabitur sicut diebus pristinis ait Dominus Jer. 46:26
et tu ne timeas serve meus Iacob et ne paveas Israhel quia ecce ego salvum te faciam de longinquo et semen tuum de terra captivitatis suae et revertetur Iacob et quiescet et prosperabitur et non erit qui exterreat eum Jer. 46:27
et tu noli timere serve meus Iacob ait Dominus quia tecum ego sum quia consumam ego cunctas gentes ad quas eieci te te vero non consumam sed castigabo te in iudicio nec quasi innocenti parcam tibi Jer. 46:28
haec dicit Dominus ecce aquae ascendunt ab aquilone et erunt quasi torrens inundans et operient terram et plenitudinem eius urbem et habitatores eius clamabunt homines et ululabit omnis habitator terrae Jer. 47:2
ab strepitu pompae armorum et bellatorum eius a commotione quadrigarum eius et multitudine rotarum illius non respexerunt patres filios manibus dissolutis Jer. 47:3
pro adventu diei in quo vastabuntur omnes Philisthim et dissipabitur Tyrus et Sidon cum omnibus reliquis auxiliis suis depopulatus est enim Dominus Palestinos reliquias insulae Cappadociae Jer. 47:4
venit calvitium super Gazam conticuit Ascalon et reliquiae vallis earum usquequo concideris Jer. 47:5
o mucro Domini usquequo non quiescis ingredere in vaginam tuam refrigerare et sile Jer. 47:6
quomodo quiescet cum Dominus praeceperit ei adversus Ascalonem et adversus maritimas eius regiones ibique condixerit illi Jer. 47:7
ad Moab haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel vae super Nabo quoniam vastata est et confusa capta est Cariathaim confusa est fortis et tremuit Jer. 48:1
non est ultra exultatio in Moab contra Esebon cogitaverunt malum venite et disperdamus eam de gente ergo silens conticesces sequeturque te gladius Jer. 48:2
vox clamoris de Oronaim vastitas et contritio magna Jer. 48:3
fugite salvate animas vestras et eritis quasi myrice in deserto Jer. 48:6
pro eo enim quod habuisti fiduciam in munitionibus tuis et in thesauris tuis tu quoque capieris et ibit Chamos in transmigrationem sacerdotes eius et principes eius simul Jer. 48:7
et veniet praedo ad omnem urbem et urbs nulla salvabitur et peribit vallis et dissipabuntur campestria quoniam dixit Dominus Jer. 48:8
date florem Moab quia floriens egredietur et civitates eius desertae erunt et inhabitabiles Jer. 48:9
maledictus qui facit opus Domini fraudulenter et maledictus qui prohibet gladium suum a sanguine Jer. 48:10
fertilis fuit Moab ab adulescentia sua et requievit in fecibus suis nec transfusus est de vase in vas et in transmigrationem non abiit idcirco permansit gustus eius in eo et odor eius non est inmutatus Jer. 48:11
propterea ecce dies veniunt dicit Dominus et mittam ei ordinatores et stratores laguncularum et sternent eum et vasa eius exhaurient et lagoenas eorum conlident Jer. 48:12
et confundetur Moab a Chamos sicut confusa est domus Israhel a Bethel in qua habebat fiduciam Jer. 48:13
quomodo dicitis fortes sumus et viri robusti ad proeliandum Jer. 48:14
vastata est Moab et civitates illius ascenderunt et electi iuvenes eius descenderunt in occisionem ait Rex Dominus exercituum nomen ei Jer. 48:15
prope est interitus Moab ut veniat et malum eius velociter adcurret nimis Jer. 48:16
consolamini eum omnes qui estis in circuitu eius et universi qui scitis nomen eius dicite quomodo confracta est virga fortis baculus gloriosus Jer. 48:17
descende de gloria et sede in siti habitatio filiae Dibon quoniam vastator Moab ascendet ad te dissipabit munitiones tuas Jer. 48:18
in via sta et prospice habitatio Aroer interroga fugientem et eum qui evasit dic quid accidit Jer. 48:19
confusus est Moab quoniam victus est ululate et clamate adnuntiate in Arnon quoniam vastata est Moab Jer. 48:20
et iudicium venit ad terram campestrem super Helon et super Iaesa et super Mefath Jer. 48:21
et super Dibon et super Nabo et super domum Deblathaim Jer. 48:22
et super Cariathaim et super Bethgamul et super Bethmaon Jer. 48:23
et super Carioth et super Bosra et super omnes civitates terrae Moab quae longe et quae prope sunt Jer. 48:24
abscisum est cornu Moab et brachium eius contritum est ait Dominus Jer. 48:25
inebriate eum quoniam contra Dominum erectus est et adlidet manum Moab in vomitu suo et erit in derisum etiam ipse Jer. 48:26
relinquite civitates et habitate in petra habitatores Moab et estote quasi columba nidificans in summo ore foraminis Jer. 48:28
audivimus superbiam Moab superbus est valde sublimitatem eius et arrogantiam et superbiam et altitudinem cordis illius Jer. 48:29
ego scio ait Dominus iactantiam eius et quod non sit iuxta eam virtus eius nec iuxta quod poterat conata sit facere Jer. 48:30
ideo super Moab heiulabo et ad Moab universam clamabo ad viros muri fictilis lamentantes Jer. 48:31
de planctu Iazer plorabo tibi vinea Sobema propagines tuae transierunt mare usque ad mare Iazer pervenerunt super messem tuam et vindemiam tuam praedo inruit Jer. 48:32
ablata est laetitia et exultatio de Carmelo et de terra Moab et vinum de torcularibus sustuli nequaquam calcator uvae solitum celeuma cantabit Jer. 48:33
de clamore Esebon usque Eleale et Iaesa dederunt vocem suam a Segor usque ad Oronaim vitula conternante aquae quoque Namrim pessimae erunt Jer. 48:34
et auferam de Moab ait Dominus offerentem in excelsis et sacrificantem diis eius Jer. 48:35
propterea cor meum ad Moab quasi tibiae resonabit et cor meum ad viros muri fictilis dabit sonitum tibiarum quia plus fecit quam potuit idcirco perierunt Jer. 48:36
omne enim caput calvitium et omnis barba rasa erit in cunctis manibus conligatio et super omne dorsum cilicium Jer. 48:37
super omnia tecta Moab et in plateis eius omnis planctus quia contrivi Moab sicut vas inutile ait Dominus Jer. 48:38
quomodo victa est et ululaverunt quomodo deiecit cervicem Moab et confusus est eritque Moab in derisum et in exemplum omnibus in circuitu suo Jer. 48:39
haec dicit Dominus ecce quasi aquila evolabit et extendet alas suas ad Moab Jer. 48:40
capta est Carioth et munitiones conprehensae sunt et erit cor fortium Moab in die illa sicut cor mulieris parturientis Jer. 48:41
et cessabit Moab esse populus quoniam contra Dominum gloriatus est Jer. 48:42
pavor et fovea et laqueus super te o habitator Moab ait Dominus Jer. 48:43
qui fugit a facie pavoris cadet in foveam et qui conscenderit de fovea capietur laqueo adducam enim super Moab annum visitationis eorum dicit Dominus Jer. 48:44
in umbra Esebon steterunt de laqueo fugientes quia ignis egressus est de Esebon et flamma de medio Seon et devorabit partem Moab et verticem filiorum tumultus Jer. 48:45
vae tibi Moab peristi popule Chamos quia conprehensi sunt filii tui et filiae tuae in captivitatem Jer. 48:46
et convertam captivitatem Moab in novissimis diebus ait Dominus hucusque iudicia Moab Jer. 48:47
ad filios Ammon haec dicit Dominus numquid filii non sunt Israhel aut heres non est ei cur igitur hereditate possedit Melchom Gad et populus eius in urbibus eius habitavit Jer. 49:1
ideo ecce dies veniunt dicit Dominus et auditum faciam super Rabbath filiorum Ammon fremitum proelii et erit in tumulum dissipata filiaeque eius igni succendentur et possidebit Israhel possessores suos dicit Dominus Jer. 49:2
ulula Esebon quoniam vastata est Ahi clamate filiae Rabbath accingite vos ciliciis plangite et circuite per sepes quia Melchom in transmigratione ducetur sacerdotes eius et principes eius simul Jer. 49:3
quid gloriaris in vallibus defluxit vallis tua filia delicata quae confidebas in thesauris tuis et dicebas quis veniet ad me Jer. 49:4
ecce ego inducam super te terrorem ait Dominus Deus exercituum ab omnibus qui sunt in circuitu tuo et dispergemini singuli a conspectu vestro nec erit qui congreget fugientem Jer. 49:5
et post haec reverti faciam captivos filiorum Ammon ait Dominus Jer. 49:6
ego vero discoperui Esau revelavi abscondita eius et celari non poterit vastatum est semen eius et fratres eius et vicini eius et non erit Jer. 49:10
relinque pupillos tuos ego eos faciam vivere et viduae tuae in me sperabunt Jer. 49:11
quia haec dicit Dominus ecce quibus non erat iudicium ut biberent calicem bibentes bibent et tu quasi innocens relinqueris non eris innocens sed bibens bibes Jer. 49:12
quia per memet ipsum iuravi dicit Dominus quod in solitudinem et in obprobrium et in desertum et in maledictionem erit Bosra et omnes civitates eius erunt in solitudines sempiternas Jer. 49:13
auditum audivi a Domino et legatus ad gentes missus est congregamini et venite contra eam et consurgamus in proelium Jer. 49:14
arrogantia tua decepit te et superbia cordis tui qui habitas in cavernis petrae et adprehendere niteris altitudinem collis cum exaltaveris quasi aquila nidum tuum inde detraham te dicit Dominus Jer. 49:16
et erit Idumea deserta omnis qui transibit per eam stupebit et sibilabit super omnes plagas eius Jer. 49:17
sicuti subversa est Sodoma et Gomorra et vicinae eius ait Dominus non habitabit ibi vir et non incolet eam filius hominis Jer. 49:18
ecce quasi leo ascendet de superbia Iordanis ad pulchritudinem robustam quia subito currere eum faciam ad illam et quis erit electus quem praeponam ei quis enim similis mei et quis sustinebit me et quis est iste pastor qui resistat vultui meo Jer. 49:19
propterea audite consilium Domini quod iniit de Edom et cogitationes eius quas cogitavit de habitatoribus Theman si non deiecerint eos parvuli gregis nisi dissipaverint cum eis habitaculum eorum Jer. 49:20
ecce quasi aquila ascendet et evolabit et expandet alas suas super Bosram et erit cor fortium Idumeae in die illa quasi cor mulieris parturientis Jer. 49:22
ad Damascum confusa est Emath et Arfad quia auditum pessimum audierunt turbati sunt in mari sollicitudine quiescere non potuit Jer. 49:23
dissoluta est Damascus versa in fugam tremor adprehendit eam angustia et dolores tenuerunt eam quasi parturientem Jer. 49:24
ideo cadent iuvenes eius in plateis eius et omnes viri proelii conticescent in die illa ait Dominus exercituum Jer. 49:26
et succendam ignem in muro Damasci et devorabit moenia Benadad Jer. 49:27
ad Cedar et ad regna Asor quae percussit Nabuchodonosor rex Babylonis haec dicit Dominus surgite ascendite ad Cedar et vastate filios orientis Jer. 49:28
tabernacula eorum et greges eorum capient pelles eorum et omnia vasa eorum et camelos eorum tollent sibi et vocabunt super eos formidinem in circuitu Jer. 49:29
fugite abite vehementer in voraginibus sedete qui habitatis Asor ait Dominus iniit enim contra vos Nabuchodonosor rex Babylonis consilium et cogitavit adversum vos cogitationes Jer. 49:30
consurgite et ascendite ad gentem quietam et habitantem confidenter ait Dominus non ostia non vectes ei soli habitant Jer. 49:31
et erunt cameli eorum in direptionem et multitudo iumentorum in praedam et dispergam eos in omnem ventum qui sunt adtonsi in comam et ex omni confinio eorum adducam interitum super eos ait Dominus Jer. 49:32
et erit Asor in habitaculum draconum deserta usque in aeternum non manebit ibi vir nec incolet eam filius hominis Jer. 49:33
et inducam super Aelam quattuor ventos a quattuor plagis caeli et ventilabo eos in omnes ventos istos et non erit gens ad quam non perveniant profugi Aelam Jer. 49:36
et pavere faciam Aelam coram inimicis suis et in conspectu quaerentium animam eorum et adducam super eos malum iram furoris mei dicit Dominus et emittam post eos gladium donec consumam eos Jer. 49:37
et ponam solium meum in Aelam et perdam inde reges et principes ait Dominus Jer. 49:38
verbum quod locutus est Dominus de Babylone et de terra Chaldeorum in manu Hieremiae prophetae Jer. 50:1
adnuntiate in gentibus et auditum facite levate signum praedicate et nolite celare dicite capta est Babylon confusus est Bel victus est Marodach confusa sunt sculptilia eius superata sunt idola eorum Jer. 50:2
quoniam ascendit contra eam gens ab aquilone quae ponet terram eius in solitudinem et non erit qui habitet in ea ab homine usque ad pecus et moti sunt et abierunt Jer. 50:3
in diebus illis et in tempore illo ait Dominus venient filii Israhel ipsi et filii Iuda simul ambulantes et flentes properabunt et Dominum Deum suum quaerent Jer. 50:4
in Sion interrogabunt viam huc facies eorum venient et adponentur ad Dominum foedere sempiterno quod nulla oblivione delebitur Jer. 50:5
omnes qui invenerunt comederunt eos et hostes eorum dixerunt non peccavimus pro eo quod peccaverunt Domino decori iustitiae et expectationi patrum eorum Domino Jer. 50:7
recedite de medio Babylonis et de terra Chaldeorum egredimini et estote quasi hedi ante greges Jer. 50:8
quoniam ecce ego suscito et adducam in Babylonem congregationem gentium magnarum de terra aquilonis et praeparabuntur adversum eam et inde capietur sagitta eius quasi viri fortis interfectoris non revertetur vacua Jer. 50:9
et erit Chaldea in praedam omnes vastantes eam replebuntur ait Dominus Jer. 50:10
quoniam exultatis et magna loquimini diripientes hereditatem meam quoniam effusi estis sicut vitulus super herbam et mugistis ut tauri Jer. 50:11
confusa est mater vestra nimis et adaequata pulveri quae genuit vos ecce novissima erit in gentibus deserta invia et arens Jer. 50:12
ab ira Domini non habitabitur sed redigetur tota in solitudinem omnis qui transit per Babylonem stupebit et sibilabit super universis plagis eius Jer. 50:13
disperdite satorem de Babylone et tenentem falcem in tempore messis a facie gladii columbae unusquisque ad populum suum convertetur et singuli ad terram suam fugient Jer. 50:16
propterea haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel ecce ego visitabo regem Babylonis et terram eius sicut visitavi regem Assur Jer. 50:18
et reducam Israhel ad habitaculum suum et pascetur Carmelum et Basan et in monte Ephraim et Galaad saturabitur anima eius Jer. 50:19
in diebus illis et in tempore illo ait Dominus quaeretur iniquitas Israhel et non erit et peccatum Iuda et non invenietur quoniam propitius ero eis quos reliquero Jer. 50:20
super terram dominantium ascende et super habitatores eius visita dissipa et interfice quae post eos sunt ait Dominus et fac iuxta omnia quae praecepi tibi Jer. 50:21
vox belli in terra et contritio magna Jer. 50:22
quomodo confractus est et contritus est malleus universae terrae quomodo versa est in desertum Babylon in gentibus Jer. 50:23
inlaqueavi te et capta es Babylon et nesciebas inventa es et adprehensa quoniam Dominum provocasti Jer. 50:24
aperuit Dominus thesaurum suum et protulit vasa irae suae quoniam opus est Domino Deo exercituum in terra Chaldeorum Jer. 50:25
venite ad eam ab extremis finibus aperite ut exeant qui conculcent eam tollite de via lapides et redigite in acervos et interficite eam nec sit quicquam reliquum Jer. 50:26
vox fugientium et eorum qui evaserunt de terra Babylonis ut adnuntient in Sion ultionem Domini Dei nostri ultionem templi eius Jer. 50:28
adnuntiate in Babylonem plurimis omnibus qui tendunt arcum consistite adversum eam per gyrum et nullus evadat reddite ei secundum opus suum iuxta omnia quae fecit facite illi quia contra Dominum erecta est adversum Sanctum Israhel Jer. 50:29
idcirco cadent iuvenes eius in plateis eius et omnes viri bellatores eius conticescent in die illa ait Dominus Jer. 50:30
et cadet superbus et corruet et non erit qui suscitet eum et succendam ignem in urbibus eius et devorabit omnia in circuitu eius Jer. 50:32
haec dicit Dominus exercituum calumniam sustinent filii Israhel et filii Iuda simul omnes qui ceperunt eos tenent nolunt dimittere eos Jer. 50:33
redemptor eorum Fortis Dominus exercituum nomen eius iudicio defendet causam eorum ut exterreat terram et commoveat habitatores Babylonis Jer. 50:34
gladius ad Chaldeos ait Dominus et ad habitatores Babylonis et ad principes et ad sapientes eius Jer. 50:35
gladius ad equos eius et ad currus eius et ad omne vulgus quod est in medio eius et erunt quasi mulieres gladius ad thesauros eius qui diripientur Jer. 50:37
siccitas super aquas eius erit et arescent quia terra sculptilium est et in portentis gloriantur Jer. 50:38
propterea habitabunt dracones cum fatuis ficariis et habitabunt in ea strutiones et non habitabitur ultra usque ad sempiternum nec extruetur usque ad generationem et generationem Jer. 50:39
sicut subvertit Deus Sodomam et Gomorram et vicinas eius ait Dominus non habitabit ibi vir nec incolet eam filius hominis Jer. 50:40
ecce populus venit ab aquilone et gens magna et reges multi consurgent a finibus terrae Jer. 50:41
arcum et scutum adprehendent crudeles sunt et inmisericordes vox eorum quasi mare sonabit et super equos ascendent sicut vir paratus ad proelium contra te filia Babylon Jer. 50:42
audivit rex Babylonis famam eorum et dissolutae sunt manus eius angustia adprehendit eum dolor quasi parturientem Jer. 50:43
ecce quasi leo ascendet de superbia Iordanis ad pulchritudinem robustam quia subito currere eum faciam ad illam et quis erit electus quem praeponam ei quis enim similis mei et quis sustinebit me et quis est iste pastor qui resistat vultui meo Jer. 50:44
propterea audite consilium Domini quod mente concepit adversum Babylonem et cogitationes eius quas cogitavit super terram Chaldeorum nisi detraxerint eos parvuli gregum nisi dissipatum fuerit cum ipsis habitaculum eorum Jer. 50:45
a voce captivitatis Babylonis commota est terra et clamor inter gentes auditus est Jer. 50:46
haec dicit Dominus ecce ego suscitabo super Babylonem et super habitatores eius qui cor suum levaverunt contra me quasi ventum pestilentem Jer. 51:1
et mittam in Babylonem ventilatores et ventilabunt eam et demolientur terram eius quoniam venerunt super eam undique in die adflictionis eius Jer. 51:2
non tendat qui tendit arcum suum et non ascendat loricatus nolite parcere iuvenibus eius interficite omnem militiam eius Jer. 51:3
et cadent interfecti in terra Chaldeorum et vulnerati in regionibus eius Jer. 51:4
quoniam non fuit viduatus Israhel et Iuda a Deo suo Domino exercituum terra autem eorum repleta est delicto a Sancto Israhel Jer. 51:5
fugite de medio Babylonis et salvet unusquisque animam suam nolite tacere super iniquitatem eius quoniam tempus ultionis est Domino vicissitudinem ipse retribuet ei Jer. 51:6
calix aureus Babylon in manu Domini inebrians omnem terram de vino eius biberunt gentes et ideo commotae sunt Jer. 51:7
subito cecidit Babylon et contrita est ululate super eam tollite resinam ad dolorem eius si forte sanetur Jer. 51:8
curavimus Babylonem et non est sanata derelinquamus eam et eamus unusquisque in terram suam quoniam pervenit usque ad caelos iudicium eius et elevatum est usque ad nubes Jer. 51:9
protulit Dominus iustitias nostras venite et narremus in Sion opus Domini Dei nostri Jer. 51:10
acuite sagittas implete faretras suscitavit Dominus spiritum regum Medorum et contra Babylonem mens eius ut perdat eam quoniam ultio Domini est ultio templi sui Jer. 51:11
super muros Babylonis levate signum augete custodiam levate custodes praeparate insidias quia cogitavit Dominus et fecit quaecumque locutus est contra habitatores Babylonis Jer. 51:12
iuravit Dominus exercituum per animam suam quoniam replebo te hominibus quasi brucho et super te celeuma cantabitur Jer. 51:14
qui fecit terram in fortitudine sua praeparavit orbem in sapientia sua et prudentia sua extendit caelos Jer. 51:15
dante eo vocem multiplicantur aquae in caelo qui levat nubes ab extremo terrae fulgura in pluviam fecit et produxit ventum de thesauris suis Jer. 51:16
vana sunt opera et risu digna in tempore visitationis suae peribunt Jer. 51:18
non sicut haec pars Iacob quia qui fecit omnia ipse est et Israhel sceptrum hereditatis eius Dominus exercituum nomen eius Jer. 51:19
conlidis tu mihi vasa belli et ego conlidam in te gentes et disperdam in te regna Jer. 51:20
et conlidam in te equum et equitem eius et conlidam in te currum et ascensorem eius Jer. 51:21
et conlidam in te virum et mulierem et conlidam in te senem et puerum et conlidam in te iuvenem et virginem Jer. 51:22
et conlidam in te pastorem et gregem eius et conlidam in te agricolam et iugales eius et conlidam in te duces et magistratus Jer. 51:23
et reddam Babyloni et cunctis habitatoribus Chaldeae omne malum suum quod fecerunt in Sion in oculis vestris ait Dominus Jer. 51:24
ecce ego ad te mons pestifer ait Dominus qui corrumpis universam terram et extendam manum meam super te et evolvam te de petris et dabo te in montem conbustionis Jer. 51:25
et non tollent de te lapidem in angulum et lapidem in fundamenta sed perditus in aeternum eris ait Dominus Jer. 51:26
levate signum in terra clangite bucina in gentibus sanctificate super eam gentes adnuntiate contra illam regibus Ararat Menni et Aschenez numerate contra eam Thapsar adducite equum quasi bruchum aculeatum Jer. 51:27
sanctificate contra eam gentes reges Mediae duces eius et universos magistratus eius cunctamque terram potestatis eius Jer. 51:28
et commovebitur terra et turbabitur quia evigilavit contra Babylonem cogitatio Domini ut ponat terram Babylonis desertam et inhabitabilem Jer. 51:29
cessaverunt fortes Babylonis a proelio habitaverunt in praesidiis devoratum est robur eorum et facti sunt quasi mulieres incensa sunt tabernacula eius contriti sunt vectes eius Jer. 51:30
currens obviam currenti veniet et nuntius obvius nuntianti ut adnuntiet regi Babylonis quia capta est civitas eius a summo usque ad summum Jer. 51:31
et vada praeoccupata sunt et paludes incensae sunt igni et viri bellatores conturbati sunt Jer. 51:32
quia haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel filia Babylon quasi area tempus triturae eius adhuc modicum et veniet tempus messionis eius Jer. 51:33
comedit me devoravit me Nabuchodonosor rex Babylonis reddidit me quasi vas inane absorbuit me sicut draco replevit ventrem suum teneritudine mea et eiecit me Jer. 51:34
iniquitas adversum me et caro mea super Babylonem dicit habitatio Sion et sanguis meus super habitatores Chaldeae dicit Hierusalem Jer. 51:35
propterea haec dicit Dominus ecce ego iudicabo causam tuam et ulciscar ultionem tuam et desertum faciam mare eius et siccabo venam eius Jer. 51:36
et erit Babylon in tumulos habitatio draconum stupor et sibilus eo quod non sit habitator Jer. 51:37
in calore eorum ponam potus eorum et inebriabo eos ut sopiantur et dormiant somnum sempiternum et non consurgant dicit Dominus Jer. 51:39
quomodo capta est Sesach et conprehensa est inclita universae terrae quomodo facta est in stuporem Babylon inter gentes Jer. 51:41
factae sunt civitates eius in stuporem terra inhabitabilis et deserta terra in qua nullus habitet nec transeat per eam filius hominis Jer. 51:43
et visitabo super Bel in Babylone et eiciam quod absorbuerat de ore eius et non confluent ad eum ultra gentes siquidem et murus Babylonis corruit Jer. 51:44
et ne forte mollescat cor vestrum et timeatis auditum qui audietur in terra et veniet in anno auditio et post hunc annum auditio et iniquitas in terra et dominator super dominatorem Jer. 51:46
propterea ecce dies veniunt et visitabo super sculptilia Babylonis et omnis terra eius confundetur et universi interfecti eius cadent in medio eius Jer. 51:47
et laudabunt super Babylonem caeli et terra et omnia quae in eis sunt quia ab aquilone venient ei praedones ait Dominus Jer. 51:48
et quomodo fecit Babylon ut caderent occisi in Israhel sic de Babylone cadent occisi in universa terra Jer. 51:49
qui fugistis gladium venite nolite stare recordamini procul Domini et Hierusalem ascendat super cor vestrum Jer. 51:50
propterea ecce dies veniunt ait Dominus et visitabo super sculptilia eius et in omni terra eius mugiet vulneratus Jer. 51:52
si ascenderit Babylon in caelum et firmaverit in excelso robur suum a me venient vastatores eius ait Dominus Jer. 51:53
vox clamoris de Babylone et contritio magna de terra Chaldeorum Jer. 51:54
quoniam vastavit Dominus Babylonem et perdidit ex ea vocem magnam et sonabunt fluctus eorum quasi aquae multae dedit sonitum vox eorum Jer. 51:55
quia venit super eam id est super Babylonem praedo et adprehensi sunt fortes eius et emarcuit arcus eorum quia fortis ultor Dominus reddens retribuet Jer. 51:56
et inebriabo principes eius et sapientes eius duces eius et magistratus eius et fortes eius et dormient somnum sempiternum et non expergiscentur ait Rex Dominus exercituum nomen eius Jer. 51:57
haec dicit Dominus exercituum murus Babylonis ille latissimus suffossione suffodietur et portae eius excelsae igni conburentur et labores populorum ad nihilum et gentium in igne erunt et disperibunt Jer. 51:58
et scripsit Hieremias omne malum quod venturum erat super Babylonem in libro uno omnia verba haec quae scripta sunt contra Babylonem Jer. 51:60
et dixit Hieremias ad Saraiam cum veneris Babylonem et videris et legeris omnia verba haec Jer. 51:61
dices Domine tu locutus es contra locum istum ut disperderes eum ne sit qui in eo habitet ab homine usque ad pecus et ut sit perpetua solitudo Jer. 51:62
cumque conpleveris legere librum istum ligabis ad eum lapidem et proicies illum in medio Eufraten Jer. 51:63
et dices sic submergetur Babylon et non consurget a facie adflictionis quam ego adduco super eam et dissolventur hucusque verba Hieremiae Jer. 51:64
filius viginti et unius anni Sedecias cum regnare coepisset et undecim annis regnavit in Hierusalem et nomen matris eius Amithal filia Hieremiae de Lobna Jer. 52:1
et fecit malum in oculis Domini iuxta omnia quae fecerat Ioachim Jer. 52:2
quoniam furor Domini erat in Hierusalem et in Iuda usquequo proiceret eos a facie sua et recessit Sedecias a rege Babylonis Jer. 52:3
factum est autem in anno nono regni eius in mense decimo decima mensis venit Nabuchodonosor rex Babylonis ipse et omnis exercitus eius adversum Hierusalem et obsederunt eam et aedificaverunt contra eam munitiones in circuitu Jer. 52:4
et fuit civitas obsessa usque ad undecimum annum regis Sedeciae Jer. 52:5
mense autem quarto nona mensis obtinuit fames in civitate et non erant alimenta populo terrae Jer. 52:6
et disrupta est civitas et omnes viri bellatores fugerunt et exierunt de civitate nocte per viam portae quae est inter duos muros et ducit ad hortum regis Chaldeis obsidentibus urbem in gyro et abierunt per viam quae ducit in heremum Jer. 52:7
persecutus est autem exercitus Chaldeorum regem et adprehenderunt Sedeciam in deserto quod est iuxta Hiericho et omnis comitatus eius diffugit ab eo Jer. 52:8
cumque conprehendissent regem adduxerunt eum ad regem Babylonis in Reblatha quae est in terra Emath et locutus est ad eum iudicia Jer. 52:9
et iugulavit rex Babylonis filios Sedeciae in oculis eius sed et omnes principes Iudae occidit in Reblatha Jer. 52:10
et oculos Sedeciae eruit et vinxit eum conpedibus et adduxit eum rex Babylonis in Babylonem et posuit eum in domo carceris usque ad diem mortis eius Jer. 52:11
et incendit domum Domini et domum regis et omnes domos Hierusalem et omnem domum magnam igne conbusit Jer. 52:13
et totum murum Hierusalem per circuitum destruxit cunctus exercitus Chaldeorum qui erat cum magistro militiae Jer. 52:14
de pauperibus autem populi et de reliquo vulgo quod remanserat in civitate et de perfugis qui transfugerant ad regem Babylonis et ceteros de multitudine transtulit Nabuzardan princeps militiae Jer. 52:15
de pauperibus vero terrae reliquit Nabuzardan princeps militiae in vinitores et in agricolas Jer. 52:16
columnas quoque aereas quae erant in domo Domini et bases et mare aereum quod erat in domo Domini confregerunt Chaldei et tulerunt omne aes eorum in Babylonem Jer. 52:17
et lebetas et creagras et psalteria et fialas et mortariola et omnia vasa aerea quae in ministerio fuerant tulerunt Jer. 52:18
et hydrias et thymiamateria et urceos et pelves et candelabra et mortaria et cyatos quotquot aurea aurea et quotquot argentea argentea tulit magister militiae Jer. 52:19
columnas duas et mare unum vitulos duodecim aereos qui erant sub basibus quas fecerat rex Salomon in domo Domini non erat pondus aeris omnium vasorum horum Jer. 52:20
de columnis autem decem et octo cubiti altitudinis erant in columna una et funiculus duodecim cubitorum circuibat eam porro grossitudo eius quattuor digitorum et intrinsecus cava erat Jer. 52:21
et capitella super utramque aerea altitudo capitelli unius quinque cubitorum et retiacula et mala granata Jer. 52:22
et tulit magister militiae Saraiam sacerdotem primum et Sophoniam sacerdotem secundum et tres custodes vestibuli Jer. 52:24
et de civitate tulit eunuchum unum qui erat praepositus super viros bellatores et septem viros de his qui videbant faciem regis qui inventi sunt in civitate et scribam principem militum qui probabat tirones et sexaginta viros de populo terrae qui inventi sunt in medio civitatis Jer. 52:25
tulit autem eos Nabuzardan magister militiae et duxit eos ad regem Babylonis in Reblatha Jer. 52:26
et percussit eos rex Babylonis et interfecit eos in Reblatha in terra Emath et translatus est Iuda de terra sua Jer. 52:27
iste est populus quem transtulit Nabuchodonosor in anno septimo Iudaeos tria milia et viginti tres Jer. 52:28
et factum est in tricesimo septimo anno transmigrationis Ioachim regis Iudae duodecimo mense vicesima quinta mensis elevavit Evilmerodach rex Babylonis ipso anno regni sui caput Ioachim regis Iudae et eduxit eum de domo carceris Jer. 52:31
et locutus est cum eo bona et posuit thronum eius super thronos regum qui erant post se in Babylone Jer. 52:32
et mutavit vestimenta carceris eius et comedebat panem coram eo semper cunctis diebus vitae suae Jer. 52:33
et cibaria eius cibaria perpetua dabantur ei a rege Babylonis statuta per singulos dies usque ad diem mortis suae cunctis diebus vitae eius Jer. 52:34
BETH plorans ploravit in nocte et lacrimae eius in maxillis eius non est qui consoletur eam ex omnibus caris eius omnes amici eius spreverunt eam et facti sunt ei inimici Lam. 1:2
GIMEL migravit Iuda propter adflictionem et multitudinem servitutis habitavit inter gentes nec invenit requiem omnes persecutores eius adprehenderunt eam inter angustias Lam. 1:3
DELETH viae Sion lugent eo quod non sint qui veniant ad sollemnitatem omnes portae eius destructae sacerdotes eius gementes virgines eius squalidae et ipsa oppressa amaritudine Lam. 1:4
VAV et egressus est a filia Sion omnis decor eius facti sunt principes eius velut arietes non invenientes pascuam et abierunt absque fortitudine ante faciem subsequentis Lam. 1:6
ZAI recordata est Hierusalem dierum adflictionis suae et praevaricationis omnium desiderabilium suorum quae habuerat a diebus antiquis cum caderet populus eius in manu hostili et non esset auxiliator viderunt eam hostes et deriserunt sabbata eius Lam. 1:7
HETH peccatum peccavit Hierusalem propterea instabilis facta est omnes qui glorificabant eam spreverunt illam quia viderunt ignominiam eius ipsa autem gemens et conversa retrorsum Lam. 1:8
CAPH omnis populus eius gemens et quaerens panem dederunt pretiosa quaeque pro cibo ad refocilandam animam vide Domine considera quoniam facta sum vilis Lam. 1:11
LAMED o vos omnes qui transitis per viam adtendite et videte si est dolor sicut dolor meus quoniam vindemiavit me ut locutus est Dominus in die irae furoris sui Lam. 1:12
MEM de excelso misit ignem in ossibus meis et erudivit me expandit rete pedibus meis convertit me retrorsum posuit me desolatam tota die maerore confectam Lam. 1:13
NUN vigilavit iugum iniquitatum mearum in manu eius convolutae sunt et inpositae collo meo infirmata est virtus mea dedit me Dominus in manu de qua non potero surgere Lam. 1:14
AIN idcirco ego plorans et oculus meus deducens aquam quia longe factus est a me consolator convertens animam meam facti sunt filii mei perditi quoniam invaluit inimicus Lam. 1:16
SADE iustus est Dominus quia os eius ad iracundiam provocavi audite obsecro universi populi et videte dolorem meum virgines meae et iuvenes mei abierunt in captivitatem Lam. 1:18
COPH vocavi amicos meos et ipsi deceperunt me sacerdotes mei et senes mei in urbe consumpti sunt quia quaesierunt cibum sibi ut refocilarent animam suam Lam. 1:19
RES vide Domine quoniam tribulor venter meus conturbatus est subversum est cor meum in memet ipsa quoniam amaritudine plena sum foris interfecit gladius et domi mors similis est Lam. 1:20
SEN audierunt quia ingemesco ego et non est qui consoletur me omnes inimici mei audierunt malum meum laetati sunt quoniam tu fecisti adduxisti diem consolationis et fient similes mei Lam. 1:21
THAU ingrediatur omne malum eorum coram te et devindemia eos sicut vindemiasti me propter omnes iniquitates meas multi enim gemitus mei et cor meum maerens Lam. 1:22
ALEPH quomodo obtexit caligine in furore suo Dominus filiam Sion proiecit de caelo terram inclitam Israhel et non recordatus est scabilli pedum suorum in die furoris sui Lam. 2:1
BETH praecipitavit Dominus nec pepercit omnia speciosa Iacob destruxit in furore suo munitiones virginis Iuda deiecit in terram polluit regnum et principes eius Lam. 2:2
GIMEL confregit in ira furoris omne cornu Israhel avertit retrorsum dexteram suam a facie inimici et succendit in Iacob quasi ignem flammae devorantis in gyro Lam. 2:3
DELETH tetendit arcum suum quasi inimicus firmavit dexteram suam quasi hostis et occidit omne quod pulchrum erat visu in tabernaculo filiae Sion effudit quasi ignem indignationem suam Lam. 2:4
HE factus est Dominus velut inimicus praecipitavit Israhel praecipitavit omnia moenia eius dissipavit munitiones eius et replevit in filia Iuda humiliatum et humiliatam Lam. 2:5
VAV et dissipavit quasi hortum tentorium suum demolitus est tabernaculum suum oblivioni tradidit Dominus in Sion festivitatem et sabbatum et obprobrio in indignatione furoris sui regem et sacerdotem Lam. 2:6
HETH cogitavit Dominus dissipare murum filiae Sion tetendit funiculum suum et non avertit manum suam a perditione luxitque antemurale et murus pariter dissipatus est Lam. 2:8
TETH defixae sunt in terra portae eius perdidit et contrivit vectes eius regem eius et principes eius in gentibus non est lex et prophetae eius non invenerunt visionem a Domino Lam. 2:9
CAPH defecerunt prae lacrimis oculi mei conturbata sunt viscera mea effusum est in terra iecur meum super contritione filiae populi mei cum deficeret parvulus et lactans in plateis oppidi Lam. 2:11
LAMED matribus suis dixerunt ubi est triticum et vinum cum deficerent quasi vulnerati in plateis civitatis cum exhalarent animas suas in sinu matrum suarum Lam. 2:12
MEM cui conparabo te vel cui adsimilabo te filia Hierusalem cui exaequabo te et consolabor te virgo filia Sion magna enim velut mare contritio tua quis medebitur tui Lam. 2:13
NUN prophetae tui viderunt tibi falsa et stulta nec aperiebant iniquitatem tuam ut te ad paenitentiam provocarent viderunt autem tibi adsumptiones falsas et eiectiones Lam. 2:14
SAMECH plauserunt super te manibus omnes transeuntes per viam sibilaverunt et moverunt caput suum super filiam Hierusalem haecine est urbs dicentes perfecti decoris gaudium universae terrae Lam. 2:15
FE aperuerunt super te os suum omnes inimici tui sibilaverunt et fremuerunt dentibus dixerunt devoravimus en ista est dies quam expectabamus invenimus vidimus Lam. 2:16
AIN fecit Dominus quae cogitavit conplevit sermonem suum quem praeceperat a diebus antiquis destruxit et non pepercit et laetificavit super te inimicum et exaltavit cornu hostium tuorum Lam. 2:17
SADE clamavit cor eorum ad Dominum super muros filiae Sion deduc quasi torrentem lacrimas per diem et per noctem non des requiem tibi neque taceat pupilla oculi tui Lam. 2:18
RES vide Domine et considera quem vindemiaveris ita ergone comedent mulieres fructum suum parvulos ad mensuram palmae si occidetur in sanctuario Domini sacerdos et propheta Lam. 2:20
SEN iacuerunt in terra foris puer et senex virgines meae et iuvenes mei ceciderunt in gladio interfecisti in die furoris tui percussisti nec misertus es Lam. 2:21
THAU vocasti quasi ad diem sollemnem qui terrerent me de circuitu et non fuit in die furoris Domini qui effugeret et relinqueretur quos educavi et enutrivi inimicus meus consumpsit eos Lam. 2:22
ALEPH me minavit et adduxit in tenebris et non in lucem Lam. 3:2
ALEPH tantum in me vertit et convertit manum suam tota die Lam. 3:3
BETH vetustam fecit pellem meam et carnem meam contrivit ossa mea Lam. 3:4
BETH aedificavit in gyro meo et circumdedit me felle et labore Lam. 3:5
GIMEL sed et cum clamavero et rogavero exclusit orationem meam Lam. 3:8
DELETH semitas meas subvertit et confregit me posuit me desolatam Lam. 3:11
DELETH tetendit arcum suum et posuit me quasi signum ad sagittam Lam. 3:12
VAV et fregit ad numerum dentes meos cibavit me cinere Lam. 3:16
VAV et repulsa est anima mea oblitus sum bonorum Lam. 3:17
VAV et dixi periit finis meus et spes mea a Domino Lam. 3:18
ZAI recordare paupertatis et transgressionis meae absinthii et fellis Lam. 3:19
ZAI memoria memor ero et tabescet in me anima mea Lam. 3:20
IOTH sedebit solitarius et tacebit quia levavit super se Lam. 3:28
CAPH quia si abiecit et miserebitur secundum multitudinem misericordiarum suarum Lam. 3:32
CAPH non enim humiliavit ex corde suo et abiecit filios hominis Lam. 3:33
NUN scrutemur vias nostras et quaeramus et revertamur ad Dominum Lam. 3:40
NUN nos inique egimus et ad iracundiam provocavimus idcirco tu inexorabilis es Lam. 3:42
SAMECH operuisti in furore et percussisti nos occidisti nec pepercisti Lam. 3:43
SAMECH eradicationem et abiectionem posuisti me in medio populorum Lam. 3:45
FE formido et laqueus facta est nobis vaticinatio et contritio Lam. 3:47
AIN donec respiceret et videret Dominus de caelis Lam. 3:50
SADE lapsa est in lacu vita mea et posuerunt lapidem super me Lam. 3:53
COPH vocem meam audisti ne avertas aurem tuam a singultu meo et clamoribus Lam. 3:56
SEN labia insurgentium mihi et meditationes eorum adversum me tota die Lam. 3:62
SEN sessionem eorum et resurrectionem eorum vide ego sum psalmus eorum Lam. 3:63
THAU persequeris in furore et conteres eos sub caelis Domine Lam. 3:66
BETH filii Sion incliti et amicti auro primo quomodo reputati sunt in vasa testea opus manuum figuli Lam. 4:2
GIMEL sed et lamiae nudaverunt mammam lactaverunt catulos suos filia populi mei crudelis quasi strutio in deserto Lam. 4:3
DELETH adhesit lingua lactantis ad palatum eius in siti parvuli petierunt panem et non erat qui frangeret eis Lam. 4:4
VAV et maior effecta est iniquitas filiae populi mei peccato Sodomorum quae subversa est in momento et non ceperunt in ea manus Lam. 4:6
HETH denigrata est super carbones facies eorum et non sunt cogniti in plateis adhesit cutis eorum ossibus aruit et facta est quasi lignum Lam. 4:8
CAPH conplevit Dominus furorem suum effudit iram indignationis suae et succendit ignem in Sion et devoravit fundamenta eius Lam. 4:11
LAMED non crediderunt reges terrae et universi habitatores orbis quoniam ingrederetur hostis et inimicus per portas Hierusalem Lam. 4:12
SAMECH recedite polluti clamaverunt eis recedite abite nolite tangere iurgati quippe sunt et commoti dixerunt inter gentes non addet ultra ut habitet in eis Lam. 4:15
SEN gaude et laetare filia Edom quae habitas in terra Hus ad te quoque perveniet calix inebriaberis atque nudaberis Lam. 4:21
recordare Domine quid acciderit nobis intuere et respice obprobrium nostrum Lam. 5:1
Aegypto dedimus manum et Assyriis ut saturaremur pane Lam. 5:6
patres nostri peccaverunt et non sunt et nos iniquitates eorum portavimus Lam. 5:7
adulescentibus inpudice abusi sunt et pueri in ligno corruerunt Lam. 5:13
tu autem Domine in aeternum permanebis solium tuum in generatione et generatione Lam. 5:19
converte nos Domine ad te et convertemur innova dies nostros sicut a principio Lam. 5:21
et haec verba libri quae scripsit Baruch filius Neeri filius Maasei filii Sedechiae filii Sedei filii Helchiae in Babylonia Bar. 1:1
in anno quinto in septima die mensis in tempore quo ceperunt Chaldei Hierusalem et succenderunt eam igni Bar. 1:2
et legit Baruch verba libri huius ad aures Iechoniae filii Ioachim regis Iuda et ad aures universi populi venientis ad librum Bar. 1:3
et ad aures potentium filiorum regum et ad aures presbyterorum et ad aures populi a minimo usque ad magnum eorum omnium habitantium in Babylonia ad flumen Sudi Bar. 1:4
qui audientes plorabant et ieiunabant et orabant in conspectu Domini Bar. 1:5
et collegerunt pecuniam secundum quod potuit uniuscuiusque manus Bar. 1:6
et miserunt in Hierusalem ad Ioachim filium Helchiae filii Salom sacerdotem et ad sacerdotes et ad omnem populum qui inventi sunt cum eo in Hierusalem Bar. 1:7
posteaquam cepisset Nabuchodonosor rex Babylonum Iechoniam et principes et vinctos et potentes et populum terrae ab Hierusalem et duxit eos in Babyloniam Bar. 1:9
et dixerunt ecce misimus ad vos pecunias de quibus emite holocaustomata et tus et facite manna et offerte pro peccato ad aram Domini Dei nostri Bar. 1:10
et orate pro vita Nabuchodonosor regis Babyloniae et pro vita Balthasar filii eius ut sint dies ipsorum sicut dies caeli super terram Bar. 1:11
et det Dominus virtutem nobis et inluminet oculos nostros ut vivamus sub umbra Nabuchodonosor regis Babyloniae et sub umbra Balthasar filii eius et serviamus eis multis diebus et inveniamus gratiam in conspectu eorum Bar. 1:12
et pro nobis ipsis orate ad Dominum Deum nostrum quia peccavimus Domino Deo nostro et non est aversus furor eius a nobis usque in hunc diem Bar. 1:13
et legite librum istum quem misimus ad vos recitari in templo Domini in die sollemni et in die oportuno Bar. 1:14
et dicetis Domino Deo nostro iustitia nobis autem confusio faciei nostrae sicut dies haec omni Iuda et habitantibus in Hierusalem Bar. 1:15
regibus nostris et principibus nostris sacerdotibus nostris et prophetis nostris et patribus nostris Bar. 1:16
peccavimus ante Dominum nostrum et non credidimus diffidentes in eum Bar. 1:17
et non fuimus subiectibiles illi et non obaudivimus vocem Domini Dei nostri ut ambularemus in mandatis eius quibus dedit nobis Bar. 1:18
a die qua eduxit patres nostros de terra Aegypti usque in hunc diem eramus incredibiles ad Dominum Deum nostrum et dissipati recessimus ne audiremus vocem ipsius Bar. 1:19
et adheserunt nobis mala multa et maledictiones quae constituit Dominus Moysi servo suo qui eduxit patres nostros de terra Aegypti dare nobis terram fluentem lac et mel sicut hodierna die Bar. 1:20
et non audivimus vocem Domini Dei nostri secundum omnia verba prophetarum quos misit ad nos Bar. 1:21
et abivimus unusquisque in sensum cordis nostri maligni operari diis alienis facientes mala ante oculos Domini Dei nostri Bar. 1:22
propter quod statuit Dominus Deus noster verbum suum quod locutus est ad nos et ad iudices nostros qui iudicaverunt in Israhel et ad reges nostros et ad principes nostros et ad omnem Israhel et Iuda Bar. 2:1
ut manducaret homo carnes filii sui et carnes filiae suae Bar. 2:3
et dedit illos sub manus regum omnium qui sunt in circuitu nostro in inproperium et in desolationem et in omnibus populis quo nos dispersit Dominus Bar. 2:4
et facti sumus subtus et non supra quia peccavimus Domino Deo nostro non obaudiendo vocem ipsius Bar. 2:5
Domino Deo nostro iustitia nobis autem et patribus nostris confusio faciei sicut dies haec Bar. 2:6
et non sumus deprecati faciem Domini Dei nostri ut reverteremur unusquisque nostrum a viis nostris pessimis Bar. 2:8
et vigilavit Dominus in malis et adduxit ea super nos quia iustus est Dominus in omnibus operibus suis quae mandavit nobis Bar. 2:9
et non audivimus vocem ipsius ut iremus in praeceptis Domini quae dedit ante faciem nostram Bar. 2:10
et nunc Domine Deus Israhel qui eduxisti plebem tuam de terra Aegypti in manu valida et in signis et in prodigiis et in virtute tua magna et in brachio excelso et fecisti tibi nomen sicut dies iste Bar. 2:11
exaudi Domine preces nostras et orationes nostras et educ nos propter te et da nobis invenire gratiam ante faciem eorum qui nos abduxerunt Bar. 2:14
ut sciat omnis terra quia tu es Dominus Deus noster et quia nomen tuum invocatum est super Israhel et super genus ipsius Bar. 2:15
respice Domine de domo sancta tua in nos et inclina aurem tuam et audi Bar. 2:16
aperi oculos tuos et vide quia non mortui qui sunt in inferno quorum spiritus acceptus est a visceribus suis dabunt honorem et iustificationem Domino Bar. 2:17
sed anima quae tristis est super magnitudine et incedit curva et infirmis et oculi deficientes et anima esuriens dat tibi gloriam et iustitiam Domino Bar. 2:18
sed quia misisti iram tuam et furorem tuum super nos sicut locutus es in manus puerorum tuorum prophetarum dicens Bar. 2:20
sic dicit Dominus inclinate umerum vestrum et cervicem vestram et opera facite regi Babylonis et sedebitis in terra quam dedi patribus vestris Bar. 2:21
quod si autem non audieritis vocem Domini Dei vestri operari regi Babyloniae defectionem faciam de civitatibus Iuda et a foris Hierusalem Bar. 2:22
et auferam a vobis vocem iucunditatis et vocem gaudimonii et vocem sponsi et vocem sponsae et erit omnis terra sine vestigio ab inhabitantibus eam Bar. 2:23
et non audierunt vocem tuam ut operarentur regi Babyloniae et statuisti verba tua quae locutus es in manibus puerorum tuorum prophetarum ut proferrentur ossa regum nostrorum et ossa patrum nostrorum de loco suo Bar. 2:24
et ecce sunt proiecta in calore solis et in gelu noctis et mortui sunt in doloribus pessimis in fame et in gladio et in emissione Bar. 2:25
et posuisti templum in quo invocatum est nomen tuum in ipso sicut haec dies propter iniquitatem domus Israhel et domus Iuda Bar. 2:26
et fecisti in nobis Domine Deus noster secundum omnem benignitatem tuam et secundum omnem miserationem tuam illam magnam Bar. 2:27
dicens si non obaudieritis vocem meam ambitio haec magna et multa convertetur in minimo inter gentes quo ego dispergam illos Bar. 2:29
quia scio quod me non audiet populus populus est enim dura cervice et convertetur ad cor suum in terra captivitatis suae Bar. 2:30
et scient quoniam ego sum Dominus Deus eorum et dabo eis cor et audient aures Bar. 2:31
et laudabunt me in terra captivitatis suae et memores erunt nominis mei Bar. 2:32
et avertent se a dorso suo duro et a malignitatibus suis quia reminiscentur viam patrum suorum qui peccaverunt in me Bar. 2:33
et revocabo illos in terram quam iuravi patribus illorum Abraham et Isaac et Iacob et dominabuntur eius et multiplicabo eos et non minorabuntur Bar. 2:34
et statuam illis testamentum alterum sempiternum ut sim illis in Deum et ipsi erunt mihi in populum et non movebo amplius populum meum filios Israhel a terra quam dedi illis Bar. 2:35
et nunc Domine omnipotens Deus Israhel anima in angustiis et spiritus anxius clamat ad te Bar. 3:1
audi Domine et miserere quia Deus es misericors et miserere nostri quia peccavimus ante te Bar. 3:2
quia tu sedes in sempiternum et nos peribimus in aevum Bar. 3:3
Domine omnipotens Deus Israhel audi nunc orationem mortuorum Israhel et filiorum ipsorum qui peccaverunt ante te et non audierunt vocem Domini Dei sui et adglutinata sunt nobis mala Bar. 3:4
noli meminisse iniquitates patrum nostrorum sed memento manus tuae et nominis tui in tempore isto Bar. 3:5
quia tu es Dominus Deus noster et laudabimus te Domine Bar. 3:6
quia propter hoc dedisti timorem tuum in cordibus nostris et ut invocemus nomen tuum et laudemus te in captivitate nostra quia convertemus iniquitatem patrum nostrorum qui peccaverunt ante te Bar. 3:7
et ecce nos hodie in captivitate nostra sumus quo nos dispersisti in inproperium et in maledictum et in peccatum secundum omnes iniquitates patrum nostrorum qui discesserunt a te Domine Deus noster Bar. 3:8
disce ubi sit prudentia ubi sit virtus ubi sit intellectus ut scias simul ubi sit longiturnitas vitae et victus ubi sit lumen oculorum et pax Bar. 3:14
quis invenit locum eius et quis intravit in thesauros eius Bar. 3:15
ubi sunt principes gentium et qui dominantur super bestias quae sunt super terram Bar. 3:16
qui argentum thesaurizant et aurum in quo confidebant homines et non est finis adquisitionis eorum qui argentum fabricant et solliciti sunt nec est inventio operum illorum Bar. 3:18
exterminati sunt et ad inferos descenderunt et alii loco eorum exsurrexerunt Bar. 3:19
iuvenes viderunt lumen et habitaverunt super terram viam autem disciplinae ignoraverunt Bar. 3:20
filii quoque Agar qui exquirunt prudentiam quae de terra est negotiatores Merrae et Theman et fabulatores et exquisitores intellegentiae viam autem sapientiae nescierunt neque commemorati sunt semitas eius Bar. 3:23
o Israhel quam magna est domus Dei et ingens locus possessionis eius Bar. 3:24
magnus et non habet finem excelsus et inmensus Bar. 3:25
non hos elegit Deus neque viam disciplinae dedit illis et perierunt Bar. 3:27
eo quod non haberent sapientiam et perierunt propter insipientiam suam Bar. 3:28
quis ascendit in caelum et accepit eam et deduxit eam de nubibus Bar. 3:29
quis transfretavit mare et invenit illam et adtulit illam super aurum electum Bar. 3:30
sed qui scit universa novit eam et invenit eam prudentia sua qui praeparavit terram in aeterno tempore et replevit eam pecudibus et quadrupedibus Bar. 3:32
qui emittit lumen et vadit et vocavit illud et obaudit illi in tremore Bar. 3:33
stellae autem lumen dederunt in custodiis suis et laetatae sunt Bar. 3:34
vocatae sunt et dixerunt adsumus et luxerunt ei cum iucunditate qui fecit illas Bar. 3:35
hic adinvenit omnem viam disciplinae et tradidit illam Iacob puero suo et Israhel dilecto suo Bar. 3:37
post haec in terris visus est et cum hominibus conversatus est Bar. 3:38
hic liber mandatorum Dei et lex quae est in aeternum omnes qui tenent eam ad vitam qui autem dereliquerint eam in mortem Bar. 4:1
convertere Iacob et adprehende eam ambula per viam ad splendorem eius contra lumen eius Bar. 4:2
ne tradas altero gloriam tuam et dignitatem tuam genti alienae Bar. 4:3
exacerbastis enim eum qui fecit vos Deum aeternum immolantes daemoniis et non Deo Bar. 4:7
obliti autem estis eum qui nutrivit vos et contristastis nutricem vestram Hierusalem Bar. 4:8
vidit enim iracundiam a Deo venientem vobis et dixit audite confines Sion adduxit enim mihi Deus luctum magnum Bar. 4:9
vidi enim captivitatem populi mei filiorum meorum et filiarum quam superduxit illis Aeternus Bar. 4:10
nutrivi enim illos cum iucunditate dimisi autem illos cum fletu et luctu Bar. 4:11
nemo gaudeat super me viduam et desolatam a multis derelicta sum propter peccata filiorum meorum quia declinaverunt a lege Dei Bar. 4:12
veniant confines Sion et memorentur captivitatem filiorum et filiarum mearum quam superduxit illis Aeternus Bar. 4:14
adduxit enim super illos gentem de longinquo gentem inprobam et alterius linguae Bar. 4:15
qui non sunt reveriti senem neque puerorum miserti sunt et abduxerunt dilectos viduae et a filiis unicam desolaverunt Bar. 4:16
exui me stola pacis indui autem me sacco obsecrationis et clamabo ad Altissimum in diebus meis Bar. 4:20
animaequiores estote filii clamate ad Dominum et eripiet vos de manu principum inimicorum Bar. 4:21
ego enim speravi in Aeternum salutem vestram et venit mihi gaudium a Sancto super misericordia quae veniet vobis ab Aeterno salutari nostro Bar. 4:22
emisi enim vos cum luctu et ploratu reducet autem vos mihi Deus cum gaudio et iucunditate in sempiternum Bar. 4:23
sicut enim viderunt vicinae Sion captivitatem vestram sic videbunt et in celeritate salutem vestram a Deo quae superveniet vobis cum honore magno et splendore aeterno Bar. 4:24
filii patienter sustinete iram quae supervenit vobis persecutus est enim te inimicus tuus sed cito videbis perditionem ipsius et super cervices ipsius ascendes Bar. 4:25
animaequiores estote filii et proclamate ad Deum erit enim memoria vestra ab eo qui ducit vos Bar. 4:27
nocentes parebunt qui te vexaverunt et qui gratulati sunt in tua ruina punientur Bar. 4:31
sicut enim gavisa est in tua ruina et laetata est in tuo casu sic contristabitur in sua desolatione Bar. 4:33
et amputabitur exultatio multitudinis eius et gaudimonium eius erit in luctum Bar. 4:34
ignis enim superveniet ei ab Aeterno in longiturnis diebus et habitabitur a daemoniis in multitudinem temporis Bar. 4:35
circumspice Hierusalem ad orientem et vide iucunditatem a Deo tibi venientem Bar. 4:36
exue te Hierusalem stola luctus et vexationis tuae et indue te decore et honore eius quae a Deo tibi est in sempiterna gloriae Bar. 5:1
circumdato te deploide a Deo iustitiae et inpone mitram capiti tuo honoris Aeterni Bar. 5:2
nominabitur enim tibi nomen tuum a Deo in sempiternum Pax iustitiae et Honor pietatis Bar. 5:4
exsurge Hierusalem et sta in excelso et circumspice ad orientem et vide collectos filios tuos ab oriente sole usque ad occidentem in verbo Sancti gaudentes Dei memoria Bar. 5:5
constituit enim Deus humiliare omnem montem excelsum et rupes perennes et convalles replere in aequalitatem terrae ut ambulet Israhel diligenter in honorem Dei Bar. 5:7
obumbraverunt autem et silvae et omne lignum suavitatis Israhel mandato Dei Bar. 5:8
adducet enim Deus Israhel cum iucunditate in lumine maiestatis suae cum misericordia et iustitia quae est ab ipso Bar. 5:9
ingressi itaque in Babyloniam eritis illic annis plurimis et tempus longum usque ad generationes septem post hoc autem educam vos inde cum pace Bar. 6:2
nunc autem videbitis in Babylonia deos aureos et argenteos et lapideos et ligneos in umeros portari ostentantes metum gentibus Bar. 6:3
videte ergo ne et vos similes efficiamini factis alienis et metuatis et metus vos capiat in ipsis Bar. 6:4
visa itaque turba de retro et ab ante adorantes dicite in cordibus vestris tibi oportet adorari Domine Bar. 6:5
nam lingua ipsorum polita a fabro ipsa etiam inaurata et inargentata falsa sunt et non possunt loqui Bar. 6:7
et sicut virgini amanti ornamenti ita accepto auro fabricati sunt Bar. 6:8
coronas certe habent aureas super capita sua dii illorum unde subtrahent sacerdotes ab eis aurum et argentum et erogant illud in semet ipsis Bar. 6:9
dant autem et ex ipso prostitutis et meretrices ornant et iterum cum receperint illud a meretricibus ornant deos suos Bar. 6:10
hii autem non liberantur ab erugine et tinea Bar. 6:11
habet etiam gladium in manu et securem se autem de bello et a latronibus non liberat unde vobis notum sit quia non sunt dii Bar. 6:14
ne ergo timueritis eos sicut enim vas hominis confractum inutile efficitur tales sunt et dii illorum Bar. 6:15
et sicut alicui qui regem offendit circumseptae sunt ianuae aut sicut ad sepulchrum adductum mortuum ita tutant sacerdotes ostia clusuris et seris ne a latronibus expolientur Bar. 6:17
lucernas accendunt illis et quidem multas ex quibus nullam videre possunt sunt autem sicut trabes in domo Bar. 6:18
corda vero eorum dicunt elingere serpentes qui de terra sunt dum comedent eos et vestimentum ipsorum et non sentiunt Bar. 6:19
supra corpus eorum et supra caput volant noctuae et hirundines et aves etiam similiter et cattae Bar. 6:21
hostias illorum sacerdotes ipsorum vendunt et abutuntur similiter et mulieres eorum decerpentes neque infirmo neque mendicanti aliquid inpertiunt Bar. 6:27
de sacrificiis eorum fetae et menstruatae contingunt scientes itaque ex his quia non sunt dii ne timeatis eos Bar. 6:28
unde enim vocantur dii quia mulieres adponunt diis argenteis et aureis et ligneis Bar. 6:29
et in domibus eorum sacerdotes sedent habentes tunicas scissas et capita et barbas rasa quorum capita nuda sunt Bar. 6:30
a vestimento eorum auferent sacerdotes et vestiunt uxores suas et filios suos Bar. 6:32
similiter neque divitias dare possunt neque malum retribuere si quis illis votum voverit et non reddiderit nec hoc requirent Bar. 6:34
lapidibus de monte similes sunt dii illorum lignei et lapidei aurei et argentei qui autem colunt illa confundentur Bar. 6:38
quasi possint sentire qui non habent motum et ipsi cum intellexerint relinquent ea sensum enim non habent ipsi dii illorum Bar. 6:41
a fabris autem et ab aurificibus facta sunt nihil aliud erint nisi id quod volunt esse sacerdotes Bar. 6:45
reliquerunt autem falsa et obprobrium postea futuris Bar. 6:47
nam cum supervenerit illis proelium et mala cogitant post se sacerdotes ubi se abscondant cum illis Bar. 6:48
nam cum sint lignea et inaurata et inargentata scietur postea quia falsa sunt gentibus universis et regibus quae manifestata sunt quia non sunt dii sed opera manuum hominum et nullum opus Dei in illis Bar. 6:50
unde ergo notum est quia non sunt dii sed opera manuum hominum et nullum Dei opus in ipsis est Bar. 6:51
iudicium quoque non discernent neque regionem liberabunt ab iniuria quia nihil possunt sicut corniculae inter medium caeli et terrae Bar. 6:53
etenim cum inciderit ignis in domum deorum ligneorum aureorum et argenteorum sacerdotes quidem ipsorum fugient et liberabuntur ipsi vero sicut trabes in medio conburentur Bar. 6:54
regi autem et bello non resistent quomodo ergo aestimandum est aut recipiendum quia dii sunt Bar. 6:55
non a furibus neque a latronibus se liberabunt dii lignei et lapidei et inaurati et argentati quibus hii qui fortiores sunt Bar. 6:56
aurum et argentum et vestimentum quod operti sunt auferent illis et abibunt nec sibi auxilium ferunt Bar. 6:57
sol quidem et luna sidera cum sint splendida et emissa ad utilitates obaudiunt Bar. 6:59
similiter et fulgur cum apparuerit perspicuum est id ipsum autem et spiritus in omni regione spirat Bar. 6:60
et nubes quibus cum imperatum fuerit a Deo perambulare universum orbem perficiunt quod imperatum est eis Bar. 6:61
ignis etiam missus desuper ut consumat montes et silvas facit quod praeceptum est ei haec autem neque speciebus neque virtutibus uni eorum similia sunt Bar. 6:62
nam sicut in cucumeraria formido nihil custodit ita sunt dii illorum lignei et argentei et inaurati Bar. 6:69
eodem modo et in horto spina alba supra quam omnis avis sedet similiter et mortuo proiecto in tenebris similes sunt dii illorum lignei et inaurati et inargentati Bar. 6:70
a purpura quoque et marmore quae supra illos tineant scietis itaque quia non sunt dii ipsi etiam postremo comeduntur et erit obprobrium in regione Bar. 6:71
et factum est in tricesimo anno in quarto mense in quinta mensis cum essem in medio captivorum iuxta fluvium Chobar aperti sunt caeli et vidi visiones Dei Ezec. 1:1
factum est verbum Domini ad Hiezecihel filium Buzi sacerdotem in terra Chaldeorum secus flumen Chobar et facta est super eum ibi manus Domini Ezec. 1:3
et vidi et ecce ventus turbinis veniebat ab aquilone et nubes magna et ignis involvens et splendor in circuitu eius et de medio eius quasi species electri id est de medio ignis Ezec. 1:4
et ex medio eorum similitudo quattuor animalium et hic aspectus eorum similitudo hominis in eis Ezec. 1:5
et quattuor facies uni et quattuor pinnae uni Ezec. 1:6
et pedes eorum pedes recti et planta pedis eorum quasi planta pedis vituli et scintillae quasi aspectus aeris candentis Ezec. 1:7
et manus hominis sub pinnis eorum in quattuor partibus et facies et pinnas per quattuor partes habebant Ezec. 1:8
similitudo autem vultus eorum facies hominis et facies leonis a dextris ipsorum quattuor facies autem bovis a sinistris ipsorum quattuor et facies aquilae ipsorum quattuor Ezec. 1:10
et facies eorum et pinnae eorum extentae desuper duae pinnae singulorum iungebantur et duae tegebant corpora eorum Ezec. 1:11
et unumquodque coram facie sua ambulabat ubi erat impetus spiritus illuc gradiebantur nec revertebantur cum ambularent Ezec. 1:12
et similitudo animalium aspectus eorum quasi carbonum ignis ardentium et quasi aspectus lampadarum haec erat visio discurrens in medio animalium splendor ignis et de igne fulgor egrediens Ezec. 1:13
et animalia ibant et revertebantur in similitudinem fulguris coruscantis Ezec. 1:14
et aspectus rotarum et opus earum quasi visio maris et una similitudo ipsarum quattuor et aspectus earum et opera quasi sit rota in medio rotae Ezec. 1:16
per quattuor partes earum euntes ibant et non revertebantur cum ambularent Ezec. 1:17
statura quoque erat rotis et altitudo et horribilis aspectus et totum corpus plenum oculis in circuitu ipsarum quattuor Ezec. 1:18
cumque ambularent animalia ambulabant pariter et rotae iuxta ea et cum elevarentur animalia de terra elevabantur simul et rotae Ezec. 1:19
quocumque ibat spiritus illuc eunte spiritu et rotae pariter levabantur sequentes eum spiritus enim vitae erat in rotis Ezec. 1:20
cum euntibus ibant et cum stantibus stabant et cum elevatis a terra pariter elevabantur et rotae sequentes ea quia spiritus vitae erat in rotis Ezec. 1:21
et similitudo super caput animalium firmamenti quasi aspectus cristalli horribilis et extenti super capita eorum desuper Ezec. 1:22
sub firmamento autem pinnae eorum rectae alterius ad alterum unumquodque duabus alis velabat corpus suum et alterum similiter velabatur Ezec. 1:23
et audiebam sonum alarum quasi sonum aquarum multarum quasi sonum sublimis Dei cum ambularent quasi sonus erat multitudinis ut sonus castrorum cumque starent dimittebantur pinnae eorum Ezec. 1:24
nam cum fieret vox supra firmamentum quod erat super caput eorum stabant et submittebant alas suas Ezec. 1:25
et super firmamentum quod erat inminens capiti eorum quasi aspectus lapidis sapphyri similitudo throni et super similitudinem throni similitudo quasi aspectus hominis desuper Ezec. 1:26
et vidi quasi speciem electri velut aspectum ignis intrinsecus eius per circuitum a lumbis eius et desuper et a lumbis eius usque deorsum vidi quasi speciem ignis splendentis in circuitu Ezec. 1:27
haec visio similitudinis gloriae Domini et vidi et cecidi in faciem meam et audivi vocem loquentis et dixit ad me fili hominis sta supra pedes tuos et loquar tecum Ezec. 2:1
et ingressus est in me spiritus postquam locutus est mihi et statuit me supra pedes meos et audivi loquentem ad me Ezec. 2:2
et dicentem fili hominis mitto ego te ad filios Israhel ad gentes apostatrices quae recesserunt a me patres eorum praevaricati sunt pactum meum usque ad diem hanc Ezec. 2:3
et filii dura facie et indomabili corde sunt ad quos ego mitto te et dices ad eos haec dicit Dominus Deus Ezec. 2:4
si forte vel ipsi audiant et si forte quiescant quoniam domus exasperans est et scient quia propheta fuerit in medio eorum Ezec. 2:5
tu ergo fili hominis ne timeas eos neque sermones eorum metuas quoniam increduli et subversores sunt tecum et cum scorpionibus habitas verba eorum ne timeas et vultus eorum ne formides quia domus exasperans est Ezec. 2:6
loqueris ergo verba mea ad eos si forte audiant et quiescant quoniam inritatores sunt Ezec. 2:7
tu autem fili hominis audi quaecumque loquor ad te et noli esse exasperans sicut domus exasperatrix est aperi os tuum et comede quaecumque ego do tibi Ezec. 2:8
et vidi et ecce manus missa ad me in qua erat involutus liber Ezec. 2:9
et expandit illum coram me qui erat scriptus intus et foris et scriptae erant in eo lamentationes et carmen et vae Ezec. 2:10
et dixit ad me fili hominis quodcumque inveneris comede comede volumen istud et vadens loquere ad filios Israhel Ezec. 3:1
et aperui os meum et cibavit me volumine illo Ezec. 3:2
et dixit ad me fili hominis venter tuus comedet et viscera tua conplebuntur volumine isto quod ego do tibi et comedi illud et factum est in ore meo sicut mel dulce Ezec. 3:3
et dixit ad me fili hominis vade ad domum Israhel et loqueris verba mea ad eos Ezec. 3:4
non enim ad populum profundi sermonis et ignotae linguae tu mitteris ad domum Israhel Ezec. 3:5
neque ad populos multos profundi sermonis et ignotae linguae quorum non possis audire sermones et si ad illos mittereris ipsi audirent te Ezec. 3:6
domus autem Israhel nolent audire te quia nolunt audire me omnis quippe domus Israhel adtrita fronte est et duro corde Ezec. 3:7
ecce dedi faciem tuam valentiorem faciebus eorum et frontem tuam duriorem frontibus eorum Ezec. 3:8
ut adamantem et ut silicem dedi faciem tuam ne timeas eos neque metuas a facie eorum quia domus exasperans est Ezec. 3:9
et dixit ad me fili hominis omnes sermones meos quos loquor ad te adsume in corde tuo et auribus tuis audi Ezec. 3:10
et vade ingredere ad transmigrationem ad filios populi tui et loqueris ad eos et dices eis haec dicit Dominus Deus si forte audiant et quiescant Ezec. 3:11
et adsumpsit me spiritus et audivi post me vocem commotionis magnae benedicta gloria Domini de loco suo Ezec. 3:12
et vocem alarum animalium percutientium alteram ad alteram et vocem rotarum sequentium animalia et vocem commotionis magnae Ezec. 3:13
spiritus quoque levavit me et adsumpsit me et abii amarus in indignatione spiritus mei manus enim Domini erat mecum confortans me Ezec. 3:14
et veni ad transmigrationem acervum novarum frugum ad eos qui habitabant iuxta flumen Chobar et sedi ubi illi sedebant et mansi ibi septem diebus maerens in medio eorum Ezec. 3:15
fili hominis speculatorem dedi te domui Israhel et audies de ore meo verbum et adnuntiabis eis ex me Ezec. 3:17
si dicente me ad impium morte morieris non adnuntiaveris ei neque locutus fueris ut avertatur a via sua impia et vivat ipse impius in iniquitate sua morietur sanguinem autem eius de manu tua requiram Ezec. 3:18
si autem tu adnuntiaveris impio et ille non fuerit conversus ab impietate sua et via sua impia ipse quidem in iniquitate sua morietur tu autem animam tuam liberasti Ezec. 3:19
sed et si conversus iustus a iustitia sua fecerit iniquitatem ponam offendiculum coram eo ipse morietur quia non adnuntiasti ei in peccato suo morietur et non erunt in memoria iustitiae eius quas fecit sanguinem vero eius de manu tua requiram Ezec. 3:20
si autem tu adnuntiaveris iusto ut non peccet iustus et ille non peccaverit vivens vivet quia adnuntiasti ei et tu animam tuam liberasti Ezec. 3:21
et facta est super me manus Domini et dixit ad me surgens egredere in campum et ibi loquar tecum Ezec. 3:22
et surgens egressus sum in campum et ecce ibi gloria Domini stabat quasi gloria quam vidi iuxta fluvium Chobar et cecidi in faciem meam Ezec. 3:23
et ingressus est in me spiritus et statuit me super pedes meos et locutus est mihi et dixit ad me ingredere et includere in medio domus tuae Ezec. 3:24
et tu fili hominis ecce data sunt super te vincula et ligabunt te in eis et non egredieris in medio eorum Ezec. 3:25
et linguam tuam adherescere faciam palato tuo et eris mutus nec quasi vir obiurgans quia domus exasperans est Ezec. 3:26
cum autem locutus fuero tibi aperiam os tuum et dices ad eos haec dicit Dominus Deus qui audit audiat et qui quiescit quiescat quia domus exasperans est Ezec. 3:27
et tu fili hominis sume tibi laterem et pones eum coram te et describes in eo civitatem Hierusalem Ezec. 4:1
et ordinabis adversus eam obsidionem et aedificabis munitiones et conportabis aggerem et dabis contra eam castra et pones arietes in gyro Ezec. 4:2
et tu sume tibi sartaginem ferream et pones eam murum ferreum inter te et inter civitatem et obfirmabis faciem tuam ad eam et erit in obsidionem et circumdabis eam signum est domui Israhel Ezec. 4:3
et tu dormies super latus tuum sinistrum et pones iniquitates domus Israhel super eo numero dierum quibus dormies super illud et adsumes iniquitatem eorum Ezec. 4:4
ego autem dedi tibi annos iniquitatis eorum numero dierum trecentos et nonaginta dies et portabis iniquitatem domus Israhel Ezec. 4:5
et cum conpleveris haec dormies super latus tuum dextrum secundo et adsumes iniquitatem domus Iuda quadraginta diebus diem pro anno diem inquam pro anno dedi tibi Ezec. 4:6
et ad obsidionem Hierusalem convertes faciem tuam et brachium tuum erit exertum et prophetabis adversus eam Ezec. 4:7
ecce circumdedi te vinculis et non te convertes a latere tuo in latus aliud donec conpleas dies obsidionis tuae Ezec. 4:8
et tu sume tibi frumentum et hordeum et fabam et lentem et milium et viciam et mittes ea in vas unum et facies tibi panes numero dierum quibus dormies super latus tuum trecentis et nonaginta diebus comedes illud Ezec. 4:9
et aquam in mensura bibes sextam partem hin a tempore usque ad tempus bibes illud Ezec. 4:11
et quasi subcinericium hordiacium comedes illud et stercore quod egredietur de homine operies illud in oculis eorum Ezec. 4:12
et dixit Dominus sic comedent filii Israhel panem suum pollutum inter gentes ad quas eiciam eos Ezec. 4:13
et dixi ha ha ha Domine Deus ecce anima mea non est polluta et morticinum et laceratum a bestiis non comedi ab infantia mea usque nunc et non est ingressa os meum omnis caro inmunda Ezec. 4:14
et dixit ad me ecce dedi tibi fimum boum pro stercoribus humanis et facies panem tuum in eo Ezec. 4:15
et dixit ad me fili hominis ecce ego conteram baculum panis in Hierusalem et comedent panem in pondere et in sollicitudine et aquam in mensura et in angustia bibent Ezec. 4:16
ut deficientibus pane et aqua corruat unusquisque ad fratrem suum et contabescant in iniquitatibus suis Ezec. 4:17
et tu fili hominis sume tibi gladium acutum radentem pilos adsumes eum et duces per caput tuum et per barbam tuam et adsumes tibi stateram ponderis et divides eos Ezec. 5:1
tertiam partem igni conbures in medio civitatis iuxta conpletionem dierum obsidionis et adsumens tertiam partem concides gladio in circuitu eius tertiam vero aliam disperges in ventum et gladium nudabo post eos Ezec. 5:2
et sumes inde parvum numerum et ligabis eos in summitate pallii tui Ezec. 5:3
et ex eis rursum tolles et proicies in medio ignis et conbures eos igni ex eo egredietur ignis in omnem domum Israhel Ezec. 5:4
haec dicit Dominus Deus ista est Hierusalem in medio gentium posui eam et in circuitu eius terras Ezec. 5:5
et contempsit iudicia mea ut plus esset impia quam gentes et praecepta mea ultra quam terrae quae in circuitu eius sunt iudicia enim mea proiecerunt et in praeceptis meis non ambulaverunt Ezec. 5:6
idcirco haec dicit Dominus Deus quia superastis gentes quae in circuitu vestro sunt in praeceptis meis non ambulastis et iudicia mea non fecistis et iuxta iudicia gentium quae in circuitu vestro sunt non estis operati Ezec. 5:7
ideo haec dicit Dominus Deus ecce ego ad te et ipse ego faciam in medio tui iudicia in oculis gentium Ezec. 5:8
et faciam in te quae non feci et quibus similia ultra non faciam propter omnes abominationes tuas Ezec. 5:9
ideo patres comedent filios in medio tui et filii comedent patres suos et faciam in te iudicia et ventilabo universas reliquias tuas in omnem ventum Ezec. 5:10
idcirco vivo ego dicit Dominus Deus nisi pro eo quod sanctum meum violasti in omnibus offensionibus tuis et in omnibus abominationibus tuis ego quoque confringam et non parcet oculus meus et non miserebor Ezec. 5:11
tertia tui pars peste morietur et fame consumetur in medio tui et tertia tui pars gladio cadet in circuitu tuo tertiam vero partem tuam in omnem ventum dispergam et gladium evaginabo post eos Ezec. 5:12
et conpleam furorem meum et requiescere faciam indignationem meam in eis et consolabor et scient quia ego Dominus locutus sum in zelo meo cum implevero indignationem meam in eis Ezec. 5:13
et dabo te in desertum et in obprobrium in gentibus quae in circuitu tuo sunt in conspectu omnis praetereuntis Ezec. 5:14
et eris obprobrium et blasphemia exemplum et stupor in gentibus quae in circuitu tuo sunt cum fecero in te iudicia in furore et in indignatione et in increpationibus irae Ezec. 5:15
ego Dominus locutus sum quando misero sagittas famis pessimas in eos quae erunt mortiferae et quas mittam ut disperdam vos et famem congregabo super vos et conteram vobis baculum panis Ezec. 5:16
et inmittam in vos famem et bestias pessimas usque ad internicionem et pestilentia et sanguis transibunt per te et gladium inducam super te ego Dominus locutus sum Ezec. 5:17
et factus est sermo Domini ad me dicens Ezec. 6:1
fili hominis pone faciem tuam ad montes Israhel et prophetabis ad eos Ezec. 6:2
et dices montes Israhel audite verbum Domini Dei haec dicit Dominus Deus montibus et collibus rupibus et vallibus ecce ego inducam super vos gladium et disperdam excelsa vestra Ezec. 6:3
et demoliar aras vestras et confringentur simulacra vestra et deiciam interfectos vestros ante idola vestra Ezec. 6:4
et dabo cadavera filiorum Israhel ante faciem simulacrorum vestrorum et dispergam ossa vestra circum aras vestras Ezec. 6:5
in omnibus habitationibus vestris urbes desertae erunt et excelsa demolientur et dissipabuntur et interibunt arae vestrae et confringentur et cessabunt idola vestra et conterentur delubra vestra et delebuntur opera vestra Ezec. 6:6
et cadet interfectus in medio vestri et scietis quoniam ego Dominus Ezec. 6:7
et relinquam in vobis eos qui fugerint gladium in gentibus cum dispersero vos in terris Ezec. 6:8
et recordabuntur mei liberati vestri in gentibus ad quas captivi ducti sunt quia contrivi cor eorum fornicans et recedens a me et oculos eorum fornicantes post idola sua et displicebunt sibimet super malis quae fecerunt in universis abominationibus suis Ezec. 6:9
et scient quia ego Dominus non frustra locutus sum ut facerem eis malum hoc Ezec. 6:10
haec dicit Dominus Deus percute manu tua et adlide pedem tuum et dic eheu ad omnes abominationes malorum domus Israhel qui gladio fame peste ruituri sunt Ezec. 6:11
qui longe est peste morietur qui autem prope gladio corruet et qui relictus fuerit et obsessus fame morietur et conpleam indignationem meam in eis Ezec. 6:12
et scietis quia ego Dominus cum fuerint interfecti vestri in medio idolorum vestrorum in circuitu ararum vestrarum in omni colle excelso in cunctis summitatibus montium et subtus omne lignum nemorosum et subtus universam quercum frondosam locum ubi accenderunt tura redolentia universis idolis suis Ezec. 6:13
et extendam manum meam super eos et faciam terram desolatam et destitutam a deserto Deblatha in omnibus habitationibus eorum et scient quia ego Dominus Ezec. 6:14
et factus est sermo Domini ad me dicens Ezec. 7:1
et tu fili hominis haec dicit Dominus Deus terrae Israhel finis venit finis super quattuor plagas terrae Ezec. 7:2
nunc finis super te et emittam furorem meum in te et iudicabo te iuxta vias tuas et ponam contra te omnes abominationes tuas Ezec. 7:3
et non parcet oculus meus super te et non miserebor sed vias tuas ponam super te et abominationes tuae in medio tui erunt et scietis quia ego Dominus Ezec. 7:4
venit contractio super te qui habitas in terra venit tempus prope est dies occisionis et non gloriae montium Ezec. 7:7
nunc de propinquo effundam iram meam super te et conpleam furorem meum in te et iudicabo te iuxta vias tuas et inponam tibi omnia scelera tua Ezec. 7:8
et non parcet oculus meus neque miserebor sed vias tuas inponam tibi et abominationes tuae in medio tui erunt et scietis quia ego sum Dominus percutiens Ezec. 7:9
iniquitas surrexit in virga impietatis non ex eis et non ex populo neque ex sonitu eorum et non erit requies in eis Ezec. 7:11
venit tempus adpropinquavit dies qui emit non laetetur et qui vendit non lugeat quia ira super omnem populum eius Ezec. 7:12
quia qui vendit ad id quod vendidit non revertetur et adhuc in viventibus vita eorum visio enim ad omnem multitudinem eius non regredietur et vir in iniquitate vitae suae non confortabitur Ezec. 7:13
canite tuba praeparentur omnes et non est qui vadat ad proelium ira enim mea super universum populum eius Ezec. 7:14
gladius foris pestis et fames intrinsecus qui in agro est gladio morietur et qui in civitate pestilentia et fame devorabuntur Ezec. 7:15
et salvabuntur qui fugerint ex eis et erunt in montibus quasi columbae convallium omnes trepidi unusquisque in iniquitate sua Ezec. 7:16
omnes manus dissolventur et omnia genua fluent aquis Ezec. 7:17
et accingent se ciliciis et operiet eos formido et in omni facie confusio et in universis capitibus eorum calvitium Ezec. 7:18
argentum eorum foris proicietur et aurum eorum in sterquilinium erit argentum eorum et aurum eorum non valebit liberare eos in die furoris Domini animam suam non saturabunt et ventres eorum non implebuntur quia scandalum iniquitatis eorum factum est Ezec. 7:19
et ornamentum monilium suorum in superbiam posuerunt et imagines abominationum suarum et simulacrorum fecerunt ex eo propter hoc dedi eis illud in inmunditiam Ezec. 7:20
et dabo illud in manus alienorum ad diripiendum et impiis terrae in praedam et contaminabunt illud Ezec. 7:21
et avertam faciem meam ab eis et violabunt arcanum meum et introibunt in illud emissarii et contaminabunt illud Ezec. 7:22
fac conclusionem quoniam terra plena est iudicio sanguinum et civitas plena iniquitate Ezec. 7:23
et adducam pessimos de gentibus et possidebunt domos eorum et quiescere faciam superbiam potentium et possidebunt sanctuaria eorum Ezec. 7:24
angustia superveniente requirent pacem et non erit Ezec. 7:25
conturbatio super conturbationem veniet et auditus super auditum et quaerent visionem de propheta et lex peribit a sacerdote et consilium a senioribus Ezec. 7:26
rex lugebit et princeps induetur maerore et manus populi terrae conturbabuntur secundum viam eorum faciam eis et secundum iudicia eorum iudicabo eos et scient quia ego Dominus Ezec. 7:27
et factum est in anno sexto in sexto mense in quinta mensis ego sedebam in domo mea et senes Iuda sedebant coram me et cecidit super me ibi manus Domini Dei Ezec. 8:1
et vidi et ecce similitudo quasi aspectus ignis ab aspectu lumborum eius et deorsum ignis et a lumbis eius et sursum quasi aspectus splendoris ut visio electri Ezec. 8:2
et emissa similitudo manus adprehendit me in cincinno capitis mei et elevavit me spiritus inter terram et caelum et adduxit in Hierusalem in visione Dei iuxta ostium interius quod respiciebat aquilonem ubi erat statutum idolum zeli ad provocandam aemulationem Ezec. 8:3
et ecce ibi gloria Dei Israhel secundum visionem quam videram in campo Ezec. 8:4
et dixit ad me fili hominis leva oculos tuos ad viam aquilonis et levavi oculos meos ad viam aquilonis et ecce ab aquilone portae altaris idolum zeli in ipso introitu Ezec. 8:5
et dixit ad me fili hominis putasne vides tu quid isti faciant abominationes magnas quas domus Israhel facit hic ut procul recedam a sanctuario meo et adhuc conversus videbis abominationes maiores Ezec. 8:6
et introduxit me ad ostium atrii et vidi et ecce foramen unum in pariete Ezec. 8:7
et dixit ad me fili hominis fode parietem et cum perfodissem parietem apparuit ostium unum Ezec. 8:8
et dixit ad me ingredere et vide abominationes pessimas quas isti faciunt hic Ezec. 8:9
et ingressus vidi et ecce omnis similitudo reptilium et animalium abominatio et universa idola domus Israhel depicta erant in pariete in circuitu per totum Ezec. 8:10
et septuaginta viri de senioribus domus Israhel et Hiezonias filius Saphan stabat in medio eorum stantium ante picturas et unusquisque habebat turibulum in manu sua et vapor nebulae de ture consurgebat Ezec. 8:11
et dixit ad me certe vides fili hominis quae seniores domus Israhel faciunt in tenebris unusquisque in abscondito cubiculi sui dicunt enim non videt Dominus nos dereliquit Dominus terram Ezec. 8:12
et dixit ad me adhuc conversus videbis abominationes maiores quas isti faciunt Ezec. 8:13
et introduxit me per ostium portae domus Domini quod respiciebat ad aquilonem et ecce ibi mulieres sedebant plangentes Adonidem Ezec. 8:14
et dixit ad me certe vidisti fili hominis adhuc conversus videbis abominationes maiores his Ezec. 8:15
et introduxit me in atrium domus Domini interius et ecce in ostio templi Domini inter vestibulum et altare quasi viginti quinque viri dorsa habentes contra templum Domini et facies ad orientem et adorabant ad ortum solis Ezec. 8:16
et dixit ad me certe vidisti fili hominis numquid leve est hoc domui Iuda ut facerent abominationes istas quas fecerunt hic quia replentes terram iniquitate conversi sunt ad inritandum me et ecce adplicant ramum ad nares suas Ezec. 8:17
ergo et ego faciam in furore non parcet oculus meus nec miserebor et cum clamaverint ad aures meas voce magna non exaudiam eos Ezec. 8:18
et clamavit in auribus meis voce magna dicens adpropinquaverunt visitationes urbis et unusquisque vas interfectionis habet in manu sua Ezec. 9:1
et ecce sex viri veniebant de via portae superioris quae respicit ad aquilonem et uniuscuiusque vas interitus in manu eius vir quoque unus in medio eorum vestitus lineis et atramentarium scriptoris ad renes eius et ingressi sunt et steterunt iuxta altare aereum Ezec. 9:2
et gloria Domini Israhel adsumpta est de cherub quae erat super eum ad limen domus et vocavit virum qui indutus erat lineis et atramentarium scriptoris habebat in lumbis suis Ezec. 9:3
et dixit Dominus ad eum transi per mediam civitatem in medio Hierusalem et signa thau super frontes virorum gementium et dolentium super cunctis abominationibus quae fiunt in medio eius Ezec. 9:4
et illis dixit audiente me transite per civitatem sequentes eum et percutite non parcat oculus vester neque misereamini Ezec. 9:5
senem adulescentulum et virginem parvulum et mulieres interficite usque ad internicionem omnem autem super quem videritis thau ne occidatis et a sanctuario meo incipite coeperunt ergo a viris senioribus qui erant ante faciem domus Ezec. 9:6
et dixit ad eos contaminate domum et implete atria interfectis egredimini et egressi sunt et percutiebant eos qui erant in civitate Ezec. 9:7
et caede conpleta remansi ego ruique super faciem meam et clamans aio heu heu heu Domine Deus ergone disperdes omnes reliquias Israhel effundens furorem tuum super Hierusalem Ezec. 9:8
et dixit ad me iniquitas domus Israhel et Iuda magna est nimis valde et repleta est terra sanguinibus et civitas repleta est aversione dixerunt enim dereliquit Dominus terram et Dominus non videt Ezec. 9:9
igitur et meus non parcet oculus neque miserebor viam eorum super caput eorum reddam Ezec. 9:10
et ecce vir qui indutus erat lineis qui habebat atramentarium in dorso suo respondit verbum dicens feci sicut praecepisti mihi Ezec. 9:11
et vidi et ecce in firmamento quod erat super caput cherubin quasi lapis sapphyrus quasi species similitudinis solii apparuit super ea Ezec. 10:1
et dixit ad virum qui indutus erat lineis et ait ingredere in medio rotarum quae sunt subtus cherub et imple manum tuam prunis ignis quae sunt inter cherubin et effunde super civitatem ingressusque est in conspectu meo Ezec. 10:2
cherubin autem stabant a dextris domus cum ingrederetur vir et nubes implevit atrium interius Ezec. 10:3
et elevata est gloria Domini desuper cherub ad limen domus et repleta est domus nube et atrium repletum est splendore gloriae Domini Ezec. 10:4
et sonitus alarum cherubin audiebatur usque ad atrium exterius quasi vox Dei omnipotentis loquentis Ezec. 10:5
et extendit cherub manum de medio cherubin ad ignem qui erat inter cherubin et sumpsit et dedit in manus eius qui indutus erat lineis qui accipiens egressus est Ezec. 10:7
et apparuit in cherubin similitudo manus hominis subtus pinnas eorum Ezec. 10:8
et vidi et ecce quattuor rotae iuxta cherubin rota una iuxta cherub unum et rota alia iuxta cherub unum species autem erat rotarum quasi visio lapidis chrysoliti Ezec. 10:9
et aspectus earum similitudo una quattuor quasi sit rota in medio rotae Ezec. 10:10
cumque ambularent in quattuor partes gradiebantur non revertebantur ambulantes sed ad locum ad quem ire declinabat quae prima erat sequebantur et ceterae nec convertebantur Ezec. 10:11
et omne corpus earum et colla et manus et pinnae et circuli plena erant oculis in circuitu quattuor rotarum Ezec. 10:12
et rotas istas vocavit volubiles audiente me Ezec. 10:13
quattuor autem facies habebat unum facies una facies cherub et facies secunda facies hominis et in tertio facies leonis et in quarto facies aquilae Ezec. 10:14
et elevata sunt cherubin ipsum est animal quod videram iuxta flumen Chobar Ezec. 10:15
cumque ambularent cherubin ibant pariter et rotae iuxta ea et cum levarent cherubin alas suas ut exaltarentur de terra non residebant rotae sed et ipsae iuxta erant Ezec. 10:16
stantibus illis stabant et cum elevatis elevabantur spiritus enim vitae erat in eis Ezec. 10:17
et egressa est gloria Domini a limine templi et stetit super cherubin Ezec. 10:18
et elevantia cherubin alas suas exaltata sunt a terra coram me et illis egredientibus rotae quoque subsecutae sunt et stetit in introitu portae domus Domini orientalis et gloria Dei Israhel erat super ea Ezec. 10:19
ipsum est animal quod vidi subter Deum Israhel iuxta fluvium Chobar et intellexi quia cherubin essent Ezec. 10:20
quattuor per quattuor vultus uni et quattuor alae uni et similitudo manus hominis sub alis eorum Ezec. 10:21
et similitudo vultuum eorum ipsi vultus quos videram iuxta fluvium Chobar et intuitus eorum et impetus singulorum ante faciem suam ingredi Ezec. 10:22
et elevavit me spiritus et introduxit me ad portam domus Domini orientalem quae respicit solis ortum et ecce in introitu portae viginti quinque viri et vidi in medio eorum Hiezoniam filium Azur et Pheltiam filium Banaiae principes populi Ezec. 11:1
dixitque ad me fili hominis hii viri qui cogitant iniquitatem et tractant consilium pessimum in urbe ista Ezec. 11:2
et inruit in me spiritus Domini et dixit ad me loquere haec dicit Dominus sic locuti estis domus Israhel et cogitationes cordis vestri ego novi Ezec. 11:5
plurimos occidistis in urbe hac et implestis vias eius interfectis Ezec. 11:6
propterea haec dicit Dominus Deus interfecti vestri quos posuistis in medio eius hii sunt carnes et haec est lebes et educam vos de medio eius Ezec. 11:7
gladium metuistis et gladium inducam super vos ait Dominus Deus Ezec. 11:8
et eiciam vos de medio eius daboque vos in manu hostium et faciam in vobis iudicia Ezec. 11:9
gladio cadetis in finibus Israhel iudicabo vos et scietis quia ego Dominus Ezec. 11:10
haec non erit vobis in lebetem et vos non eritis in medio eius in carnes in finibus Israhel iudicabo vos Ezec. 11:11
et scietis quia ego Dominus qui in praeceptis meis non ambulastis et iudicia mea non fecistis sed iuxta iudicia gentium quae in circuitu vestro sunt estis operati Ezec. 11:12
et factum est cum prophetarem Pheltias filius Banaiae mortuus est et cecidi in faciem meam clamans voce magna et dixi heu heu heu Domine Deus consummationem tu facis reliquiarum Israhel Ezec. 11:13
et factum est verbum Domini ad me dicens Ezec. 11:14
fili hominis fratres tui fratres tui viri propinqui tui et omnis domus Israhel universi quibus dixerunt habitatores Hierusalem longe recedite a Domino nobis data est terra in possessionem Ezec. 11:15
propterea haec dicit Dominus Deus quia longe feci eos in gentibus et quia dispersi eos in terris ero eis in sanctificationem modicam in terris ad quas venerunt Ezec. 11:16
propterea loquere haec dicit Dominus Deus congregabo vos de populis et adunabo de terris in quibus dispersi estis daboque vobis humum Israhel Ezec. 11:17
et ingredientur illuc et auferent omnes offensiones cunctasque abominationes eius de illa Ezec. 11:18
et dabo eis cor unum et spiritum novum tribuam in visceribus eorum et auferam cor lapideum de carne eorum et dabo eis cor carneum Ezec. 11:19
ut in praeceptis meis ambulent et iudicia mea custodiant faciantque ea et sint mihi in populum et ego sim eis in Deum Ezec. 11:20
quorum cor post offendicula et abominationes suas ambulat horum viam in capite suo ponam dicit Dominus Deus Ezec. 11:21
et elevaverunt cherubin alas suas et rotae cum eis et gloria Dei Israhel erat super ea Ezec. 11:22
et ascendit gloria Domini de medio civitatis stetitque super montem qui est ad orientem urbis Ezec. 11:23
et spiritus levavit me adduxitque in Chaldeam ad transmigrationem in visione in spiritu Dei et sublata est a me visio quam videram Ezec. 11:24
et locutus sum ad transmigrationem omnia verba Domini quae ostenderat mihi Ezec. 11:25
et factus est sermo Domini ad me dicens Ezec. 12:1
fili hominis in medio domus exasperantis tu habitas qui oculos habent ad videndum et non vident et aures ad audiendum et non audiunt quia domus exasperans est Ezec. 12:2
tu ergo fili hominis fac tibi vasa transmigrationis et transmigrabis per diem coram eis transmigrabis autem de loco tuo ad locum alterum in conspectu eorum si forte aspiciant quia domus exasperans est Ezec. 12:3
et efferes foras vasa tua quasi vasa transmigrantis per diem in conspectu eorum tu autem egredieris vespere coram eis sicut egreditur migrans Ezec. 12:4
ante oculos eorum perfodi tibi parietem et egredieris per eum Ezec. 12:5
in conspectu eorum in umeris portaberis in caligine effereris faciem tuam velabis et non videbis terram quia portentum dedi te domui Israhel Ezec. 12:6
feci ergo sicut praeceperat mihi vasa mea protuli quasi vasa transmigrantis per diem et vespere perfodi mihi parietem manu in caligine egressus sum et in umeris portatus in conspectu eorum Ezec. 12:7
et factus est sermo Domini ad me mane dicens Ezec. 12:8
dic ad eos haec dicit Dominus Deus super ducem onus istud qui est in Hierusalem et super omnem domum Israhel quae est in medio eorum Ezec. 12:10
dic ego portentum vestrum quomodo feci sic fiet illis in transmigrationem et captivitatem ibunt Ezec. 12:11
et dux qui est in medio eorum in umeris portabitur in caligine egredietur parietem perfodient ut educant eum facies eius operietur ut non videat oculo terram Ezec. 12:12
et extendam rete meum super illum et capietur in sagena mea et adducam eum in Babylonem in terram Chaldeorum et ipsam non videbit ibique morietur Ezec. 12:13
et omnes qui circa eum sunt praesidium eius et agmina eius dispergam in omnem ventum et gladium evaginabo post eos Ezec. 12:14
et scient quia ego Dominus quando dispersero illos in gentibus et disseminavero eos in terris Ezec. 12:15
et relinquam ex eis viros paucos a gladio et fame et pestilentia ut narrent omnia scelera eorum in gentibus ad quas ingredientur et scient quia ego Dominus Ezec. 12:16
et factus est sermo Domini ad me dicens Ezec. 12:17
fili hominis panem tuum in conturbatione comede sed et aquam tuam in festinatione et maerore bibe Ezec. 12:18
et dices ad populum terrae haec dicit Dominus Deus ad eos qui habitant in Hierusalem in terra Israhel panem suum in sollicitudine comedent et aquam suam in desolatione bibent ut desoletur terra a multitudine sua propter iniquitatem omnium qui habitant in ea Ezec. 12:19
et civitates quae nunc habitantur desolatae erunt terraque deserta et scietis quia ego Dominus Ezec. 12:20
et factus est sermo Domini ad me dicens Ezec. 12:21
fili hominis quod est proverbium istud vobis in terra Israhel dicentium in longum differentur dies et peribit omnis visio Ezec. 12:22
ideo dic ad eos haec dicit Dominus Deus quiescere faciam proverbium istud neque vulgo dicetur ultra in Israhel et loquere ad eos quod adpropinquaverint dies et sermo omnis visionis Ezec. 12:23
quia ego Dominus loquar quodcumque locutus fuero verbum et fiet non prolongabitur amplius sed in diebus vestris domus exasperans loquar verbum et faciam illud dicit Dominus Deus Ezec. 12:25
et factus est sermo Domini ad me dicens Ezec. 12:26
fili hominis ecce domus Israhel dicentium visio quam hic videt in dies multos et in tempora longa iste prophetat Ezec. 12:27
et factus est sermo Domini ad me dicens Ezec. 13:1
fili hominis vaticinare ad prophetas Israhel qui prophetant et dices prophetantibus de corde suo audite verbum Domini Ezec. 13:2
haec dicit Dominus Deus vae prophetis insipientibus qui sequuntur spiritum suum et nihil vident Ezec. 13:3
vident vana et divinant mendacium dicentes ait Dominus cum Dominus non miserit eos et perseveraverunt confirmare sermonem Ezec. 13:6
numquid non visionem cassam vidistis et divinationem mendacem locuti estis et dicitis ait Dominus cum ego non sim locutus Ezec. 13:7
propterea haec dicit Dominus Deus quia locuti estis vana et vidistis mendacium ideo ecce ego ad vos ait Dominus Deus Ezec. 13:8
et erit manus mea super prophetas qui vident vana et divinant mendacium in concilio populi mei non erunt et in scriptura domus Israhel non scribentur nec in terra Israhel ingredientur et scietis quia ego Dominus Deus Ezec. 13:9
eo quod deceperint populum meum dicentes pax et non est pax et ipse aedificabat parietem illi autem liniebant eum luto absque paleis Ezec. 13:10
dic ad eos qui liniunt absque temperatura quod casurus sit erit enim imber inundans et dabo lapides praegrandes desuper inruentes et ventum procellae dissipantem Ezec. 13:11
propterea haec dicit Dominus Deus et erumpere faciam spiritum tempestatum in indignatione mea et imber inundans in furore meo erit et lapides grandes in ira in consummationem Ezec. 13:13
et destruam parietem quem levistis absque temperamento et adaequabo eum terrae et revelabitur fundamentum eius et cadet et consumetur in medio eius et scietis quia ego sum Dominus Ezec. 13:14
et conplebo indignationem meam in parietem et in his qui linunt eum absque temperamento dicamque vobis non est paries et non sunt qui linunt eum Ezec. 13:15
prophetae Israhel qui prophetant ad Hierusalem et vident ei visionem pacis et non est pax ait Dominus Deus Ezec. 13:16
et tu fili hominis pone faciem tuam contra filias populi tui quae prophetant de corde suo et vaticinare super eas Ezec. 13:17
et dic haec ait Dominus Deus vae quae consuunt pulvillos sub omni cubito manus et faciunt cervicalia sub capite universae aetatis ad capiendas animas cum caperent animas populi mei vivificabant animas eorum Ezec. 13:18
et violabant me ad populum meum propter pugillum hordei et fragmen panis ut interficerent animas quae non moriuntur et vivificarent animas quae non vivunt mentientes populo meo credenti mendaciis Ezec. 13:19
propter hoc haec dicit Dominus Deus ecce ego ad pulvillos vestros quibus vos capitis animas volantes et disrumpam eos de brachiis vestris et dimittam animas quas vos capitis animas ad volandum Ezec. 13:20
et disrumpam cervicalia vestra et liberabo populum meum de manu vestra neque erunt ultra in manibus vestris ad praedandum et scietis quia ego Dominus Ezec. 13:21
pro eo quod maerere fecistis cor iusti mendaciter quem ego non contristavi et confortastis manus impii ut non reverteretur a via sua mala et viveret Ezec. 13:22
propterea vana non videbitis et divinationes non divinabitis amplius et eruam populum meum de manu vestra et scietis quoniam ego Dominus Ezec. 13:23
et venerunt ad me viri seniorum Israhel et sederunt coram me Ezec. 14:1
et factus est sermo Domini ad me dicens Ezec. 14:2
fili hominis viri isti posuerunt inmunditias suas in cordibus suis et scandalum iniquitatis suae statuerunt contra faciem suam numquid interrogatus respondebo eis Ezec. 14:3
propter hoc loquere eis et dices ad eos haec dicit Dominus Deus homo homo de domo Israhel qui posuerit inmunditias suas in corde suo et scandalum iniquitatis suae statuerit contra faciem suam et venerit ad prophetam interrogans per eum me ego Dominus respondebo ei in multitudine inmunditiarum suarum Ezec. 14:4
propterea dic ad domum Israhel haec dicit Dominus Deus convertimini et recedite ab idolis vestris et ab universis contaminationibus vestris avertite facies vestras Ezec. 14:6
quia homo homo de domo Israhel et de proselytis quicumque advena fuerit in Israhel si alienatus fuerit a me et posuerit idola sua in corde suo et scandalum iniquitatis suae statuerit contra faciem suam et venerit ad prophetam ut interroget per eum me ego Dominus respondebo ei per me Ezec. 14:7
et ponam faciem meam super hominem illum et faciam eum in exemplum et in proverbium et disperdam eum de medio populi mei et scietis quia ego Dominus Ezec. 14:8
et propheta cum erraverit et locutus fuerit verbum ego Dominus decepi prophetam illum et extendam manum meam super eum et delebo eum de medio populi mei Israhel Ezec. 14:9
et portabunt iniquitatem suam iuxta iniquitatem interrogantis sic iniquitas prophetae erit Ezec. 14:10
ut non erret ultra domus Israhel a me neque polluatur in universis praevaricationibus suis sed sit mihi in populum et ego sim eis in Deum ait Dominus exercituum Ezec. 14:11
et factus est sermo Domini ad me dicens Ezec. 14:12
fili hominis terra cum peccaverit mihi ut praevaricetur praevaricans extendam manum meam super eam et conteram virgam panis eius et inmittam in eam famem et interficiam de ea hominem et iumentum Ezec. 14:13
et si fuerint tres viri isti in medio eius Noe Danihel et Iob ipsi iustitia sua liberabunt animas suas ait Dominus exercituum Ezec. 14:14
quod si et bestias pessimas induxero super terram ut vastem eam et fuerit invia eo quod non sit pertransiens propter bestias Ezec. 14:15
vel si gladium induxero super terram illam et dixero gladio transi per terram et interfecero de ea hominem et iumentum Ezec. 14:17
et tres viri isti fuerint in medio eius vivo ego dicit Dominus Deus non liberabunt filios neque filias sed ipsi soli liberabuntur Ezec. 14:18
si autem et pestilentiam inmisero super terram illam et effudero indignationem meam super eam in sanguine ut auferam ex ea hominem et iumentum Ezec. 14:19
et Noe et Danihel et Iob fuerint in medio eius vivo ego dicit Dominus Deus quia filium et filiam non liberabunt sed ipsi iustitia sua liberabunt animas suas Ezec. 14:20
quoniam haec dicit Dominus Deus quod si et quattuor iudicia mea pessima gladium et famem et bestias malas et pestilentiam misero in Hierusalem ut interficiam de ea hominem et pecus Ezec. 14:21
tamen relinquetur in ea salvatio educentium filios et filias ecce ipsi egredientur ad vos et videbitis viam eorum et adinventiones eorum et consolabimini super malo quod induxi in Hierusalem in omnibus quae inportavi super eam Ezec. 14:22
et consolabuntur vos cum videritis viam eorum et adinventiones eorum et cognoscetis quod non frustra fecerim omnia quae feci in ea ait Dominus Deus Ezec. 14:23
et factus est sermo Domini ad me dicens Ezec. 15:1
ecce igni datum est in escam utramque partem eius consumpsit ignis et medietas eius redacta est in favillam numquid utile erit ad opus Ezec. 15:4
etiam cum esset integrum non erat aptum ad opus quanto magis cum ignis illud devoraverit et conbuserit nihil ex eo fiet operis Ezec. 15:5
et ponam faciem meam in eos de igne egredientur et ignis consumet eos et scietis quia ego Dominus cum posuero faciem meam in eos Ezec. 15:7
et dedero terram inviam et desolatam eo quod praevaricatores extiterint dicit Dominus Deus Ezec. 15:8
et factus est sermo Domini ad me dicens Ezec. 16:1
et dices haec dicit Dominus Deus Hierusalem radix tua et generatio tua de terra chananea pater tuus Amorreus et mater tua Cetthea Ezec. 16:3
et quando nata es in die ortus tui non est praecisus umbilicus tuus et in aqua non es lota in salutem nec sale salita nec involuta pannis Ezec. 16:4
transiens autem per te vidi te conculcari in sanguine tuo et dixi tibi cum esses in sanguine tuo vive dixi inquam tibi in sanguine tuo vive Ezec. 16:6
multiplicatam quasi germen agri dedi te et multiplicata es et grandis effecta et ingressa es et pervenisti ad mundum muliebrem ubera tua intumuerunt et pilus tuus germinavit et eras nuda et confusionis plena Ezec. 16:7
et transivi per te et vidi te et ecce tempus tuum tempus amantium et expandi amictum meum super te et operui ignominiam tuam et iuravi tibi et ingressus sum pactum tecum ait Dominus Deus et facta es mihi Ezec. 16:8
et lavi te aqua et emundavi sanguinem tuum ex te et unxi te oleo Ezec. 16:9
et vestivi te discoloribus et calciavi te ianthino et cinxi te bysso et indui te subtilibus Ezec. 16:10
et ornavi te ornamento et dedi armillas in manibus tuis et torquem circa collum tuum Ezec. 16:11
et dedi inaurem super os tuum et circulos auribus tuis et coronam decoris in capite tuo Ezec. 16:12
et ornata es auro et argento et vestita es bysso et polymito et multicoloribus similam et mel et oleum comedisti et decora facta es vehementer nimis et profecisti in regnum Ezec. 16:13
et egressum est nomen tuum in gentes propter speciem tuam quia perfecta eras in decore meo quem posueram super te dicit Dominus Deus Ezec. 16:14
et habens fiduciam in pulchritudine tua fornicata es in nomine tuo et exposuisti fornicationem tuam omni transeunti ut eius fieres Ezec. 16:15
et sumens de vestimentis meis fecisti tibi excelsa hinc inde consuta et fornicata es super eis sicut non est factum neque futurum est Ezec. 16:16
et tulisti vasa decoris tui de auro meo et argento meo quae dedi tibi et fecisti tibi imagines masculinas et fornicata es in eis Ezec. 16:17
et sumpsisti vestimenta tua multicoloria et vestita es eis et oleum meum et thymiama meum posuisti coram eis Ezec. 16:18
et panem meum quem dedi tibi similam et oleum et mel quibus enutrivi te posuisti in conspectu eorum in odorem suavitatis et factum est ait Dominus Deus Ezec. 16:19
et tulisti filios tuos et filias tuas quas generasti mihi et immolasti eis ad devorandum numquid parva est fornicatio tua Ezec. 16:20
immolantis filios meos et dedisti illos consecrans eis Ezec. 16:21
et post omnes abominationes tuas et fornicationes non es recordata dierum adulescentiae tuae quando eras nuda et confusione plena conculcata in sanguine tuo Ezec. 16:22
et accidit post omnem malitiam tuam vae vae tibi ait Dominus Deus Ezec. 16:23
et aedificasti tibi lupanar et fecisti tibi prostibulum in cunctis plateis Ezec. 16:24
ad omne caput viae aedificasti signum prostitutionis tuae et abominabilem fecisti decorem tuum et divisisti pedes tuos omni transeunti et multiplicasti fornicationes tuas Ezec. 16:25
et fornicata es cum filiis Aegypti vicinis tuis magnarum carnium et multiplicasti fornicationem tuam ad inritandum me Ezec. 16:26
ecce ego extendi manum meam super te et auferam ius tuum et dabo te in animam odientium te filiarum Palestinarum quae erubescunt in via tua scelerata Ezec. 16:27
et fornicata es in filiis Assyriorum eo quod necdum fueris expleta et postquam fornicata es nec sic es satiata Ezec. 16:28
et multiplicasti fornicationem tuam in terra Chanaan cum Chaldeis et nec sic satiata es Ezec. 16:29
in quo mundabo cor tuum ait Dominus Deus cum facias omnia haec opera mulieris meretricis et procacis Ezec. 16:30
quia fabricasti lupanar tuum in capite omnis viae et excelsum tuum fecisti in omni platea nec facta es quasi meretrix fastidio augens pretium Ezec. 16:31
omnibus meretricibus dantur mercedes tu autem dedisti mercedes cunctis amatoribus tuis et donabas eis ut intrarent ad te undique ad fornicandum tecum Ezec. 16:33
factumque in te est contra consuetudinem mulierum in fornicationibus tuis et post te non erit fornicatio in eo enim quod dedisti mercedes et mercedes non accepisti factum est in te contrarium Ezec. 16:34
haec dicit Dominus Deus quia effusum est aes tuum et revelata est ignominia tua in fornicationibus tuis super amatores tuos et super idola abominationum tuarum in sanguine filiorum tuorum quos dedisti eis Ezec. 16:36
ecce ego congregabo omnes amatores tuos quibus commixta es et omnes quos dilexisti cum universis quos oderas et congregabo eos super te undique et nudabo ignominiam tuam coram eis et videbunt omnem turpitudinem tuam Ezec. 16:37
et iudicabo te iudiciis adulterarum et effundentium sanguinem et dabo te in sanguinem furoris et zeli Ezec. 16:38
et dabo te in manus eorum et destruent lupanar tuum et demolientur prostibulum tuum et denudabunt te vestimentis tuis et auferent vasa decoris tui et derelinquent te nudam plenamque ignominia Ezec. 16:39
et adducent super te multitudinem et lapidabunt te lapidibus et trucidabunt te gladiis suis Ezec. 16:40
et conburent domos tuas igni et facient in te iudicia in oculis mulierum plurimarum et desines fornicari et mercedes ultra non dabis Ezec. 16:41
et requiescet indignatio mea in te et auferetur zelus meus a te et quiescam nec irascar amplius Ezec. 16:42
eo quod non fueris recordata dierum adulescentiae tuae et provocasti me in omnibus his quapropter et ego vias tuas in capite tuo dedi ait Dominus Deus et non feci iuxta scelera tua in omnibus abominationibus tuis Ezec. 16:43
ecce omnis qui dicit vulgo proverbium in te adsumet illud dicens sicut mater ita et filia eius Ezec. 16:44
filia matris tuae es tu quae proiecit virum suum et filios suos et soror sororum tuarum tu quae proiecerunt viros suos et filios suos mater vestra Cetthea et pater vester Amorreus Ezec. 16:45
et soror tua maior Samaria ipsa et filiae eius quae habitat ad sinistram tuam soror autem tua minor te quae habitat a dextris tuis Sodoma et filiae eius Ezec. 16:46
vivo ego dicit Dominus Deus quia non fecit Sodoma soror tua ipsa et filiae eius sicut fecisti tu et filiae tuae Ezec. 16:48
ecce haec fuit iniquitas Sodomae sororis tuae superbia saturitas panis et abundantia et otium ipsius et filiarum eius et manum egeno et pauperi non porrigebant Ezec. 16:49
et elevatae sunt et fecerunt abominationes coram me et abstuli eas sicut vidisti Ezec. 16:50
et Samaria dimidium peccatorum tuorum non peccavit sed vicisti eas sceleribus tuis et iustificasti sorores tuas in omnibus abominationibus tuis quas operata es Ezec. 16:51
ergo et tu porta confusionem tuam quae vicisti sorores tuas peccatis tuis sceleratius agens ab eis iustificatae sunt enim a te ergo et tu confundere et porta ignominiam tuam quae iustificasti sorores tuas Ezec. 16:52
et convertam restituens eas conversione Sodomorum cum filiabus suis et conversione Samariae et filiarum eius et convertam reversionem tuam in medio earum Ezec. 16:53
ut portes ignominiam tuam et confundaris in omnibus quae fecisti consolans eas Ezec. 16:54
et soror tua Sodoma et filiae eius revertentur ad antiquitatem suam et Samaria et filiae eius revertentur ad antiquitatem suam et tu et filiae tuae revertimini ad antiquitatem vestram Ezec. 16:55
antequam revelaretur malitia tua sicut hoc tempore in obprobrium filiarum Syriae et cunctarum in circuitu tuo filiarum Palestinarum quae ambiunt te per gyrum Ezec. 16:57
scelus tuum et ignominiam tuam tu portasti ait Dominus Deus Ezec. 16:58
quia haec dicit Dominus Deus et faciam tibi sicut dispexisti iuramentum ut irritum faceres pactum Ezec. 16:59
et recordabor ego pacti mei tecum in diebus adulescentiae tuae et suscitabo tibi pactum sempiternum Ezec. 16:60
et recordaberis viarum tuarum et confunderis cum receperis sorores tuas te maiores cum minoribus tuis et dabo eas tibi in filias sed non ex pacto tuo Ezec. 16:61
et suscitabo ego pactum meum tecum et scies quia ego Dominus Ezec. 16:62
ut recorderis et confundaris et non sit tibi ultra aperire os prae confusione tua cum placatus fuero tibi in omnibus quae fecisti ait Dominus Deus Ezec. 16:63
et factum est verbum Domini ad me dicens Ezec. 17:1
fili hominis propone enigma et narra parabolam ad domum Israhel Ezec. 17:2
et dices haec dicit Dominus Deus aquila grandis magnarum alarum longo membrorum ductu plena plumis et varietate venit ad Libanum et tulit medullam cedri Ezec. 17:3
summitatem frondium eius avellit et transportavit eam in terram Chanaan in urbem negotiatorum posuit illam Ezec. 17:4
et tulit de semente terrae et posuit illud in terra pro semine ut firmaret radicem super aquas multas in superficie posuit illud Ezec. 17:5
cumque germinasset crevit in vineam latiorem humili statura respicientibus ramis eius ad eam et radices eius sub illa erunt facta est ergo vinea et fructificavit in palmites et emisit propagines Ezec. 17:6
et facta est aquila altera grandis magnis alis multisque plumis et ecce vinea ista quasi mittens radices suas ad eam palmites suos extendit ad illam ut inrigaret eam de areolis germinis sui Ezec. 17:7
in terra bona super aquas multas plantata est ut faciat frondes et portet fructum et sit in vineam grandem Ezec. 17:8
dic haec dicit Dominus Deus ergone prosperabitur nonne radices eius evellet et fructum eius distringet et siccabit omnes palmites germinis eius et arescet et non in brachio grandi neque in populo multo ut evelleret eam radicitus Ezec. 17:9
ecce plantata est ergone prosperabitur nonne cum tetigerit eam ventus urens siccabitur et in areis germinis sui arescet Ezec. 17:10
et factum est verbum Domini ad me dicens Ezec. 17:11
dic ad domum exasperantem nescitis quid ista significent dic ecce venit rex Babylonis Hierusalem et adsumet regem et principes eius et adducet eos ad semet ipsum in Babylonem Ezec. 17:12
et tollet de semine regni ferietque cum eo foedus et accipiet ab eo iusiurandum sed et fortes terrae tollet Ezec. 17:13
ut sit regnum humile et non elevetur sed custodiat pactum eius et servet illud Ezec. 17:14
qui recedens ab eo misit nuntios ad Aegyptum ut daret sibi equos et populum multum numquid prosperabitur vel consequetur salutem qui fecit haec et qui dissolvit pactum numquid effugiet Ezec. 17:15
vivo ego dicit Dominus Deus quoniam in loco regis qui constituit eum regem cuius fecit irritum iuramentum et solvit pactum quod habebat cum eo in medio Babylonis morietur Ezec. 17:16
et non in exercitu grandi neque in populo multo faciet contra eum Pharao proelium in iactu aggeris et in extructione vallorum ut interficiat animas multas Ezec. 17:17
spreverat enim iuramentum ut solveret foedus et ecce dedit manum suam et cum omnia haec fecerit non effugiet Ezec. 17:18
propterea haec dicit Dominus Deus vivo ego quoniam iuramentum quod sprevit et foedus quod praevaricatus est ponam in caput eius Ezec. 17:19
et expandam super eum rete meum et conprehendetur sagena mea et adducam eum in Babylonem et iudicabo illum ibi in praevaricatione qua despexit me Ezec. 17:20
et omnes profugi eius cum universo agmine gladio cadent residui autem in omnem ventum dispergentur et scietis quia ego Dominus locutus sum Ezec. 17:21
haec dicit Dominus Deus et sumam ego de medulla cedri sublimis et ponam de vertice ramorum eius tenerum distringam et plantabo super montem excelsum et eminentem Ezec. 17:22
in monte sublimi Israhel plantabo illud et erumpet in germen et faciet fructum et erit in cedrum magnam et habitabunt sub eo omnes volucres universum volatile sub umbra frondium eius nidificabit Ezec. 17:23
et scient omnia ligna regionis quia ego Dominus humiliavi lignum sublime et exaltavi lignum humile et siccavi lignum viride et frondere feci lignum aridum ego Dominus locutus sum et feci Ezec. 17:24
et factus est sermo Domini ad me dicens Ezec. 18:1
quid est quod inter vos parabolam vertitis in proverbium istud in terra Israhel dicentes patres comederunt uvam acerbam et dentes filiorum obstupescunt Ezec. 18:2
ecce omnes animae meae sunt ut anima patris ita et anima filii mea est anima quae peccaverit ipsa morietur Ezec. 18:4
et vir si fuerit iustus et fecerit iudicium et iustitiam Ezec. 18:5
in montibus non comederit et oculos suos non levaverit ad idola domus Israhel et uxorem proximi sui non violaverit et ad mulierem menstruatam non accesserit Ezec. 18:6
et hominem non contristaverit pignus debitori reddiderit per vim nihil rapuerit panem suum esurienti dederit et nudum operuerit vestimento Ezec. 18:7
ad usuram non commodaverit et amplius non acceperit ab iniquitate averterit manum suam iudicium verum fecerit inter virum et virum Ezec. 18:8
in praeceptis meis ambulaverit et iudicia mea custodierit ut faciat veritatem hic iustus est vita vivet ait Dominus Deus Ezec. 18:9
quod si genuerit filium latronem effundentem sanguinem et fecerit unum de istis Ezec. 18:10
et haec quidem omnia non facientem sed in montibus comedentem et uxorem proximi sui polluentem Ezec. 18:11
egenum et pauperem contristantem rapientem rapinas pignus non reddentem et ad idola levantem oculos suos abominationem facientem Ezec. 18:12
ad usuram dantem et amplius accipientem numquid vivet non vivet cum universa detestanda haec fecerit morte morietur sanguis eius in ipso erit Ezec. 18:13
quod si genuerit filium qui videns omnia peccata patris sui quae fecit timuerit et non fecerit simile eis Ezec. 18:14
super montes non comederit et oculos suos non levaverit ad idola domus Israhel et uxorem proximi sui non violaverit Ezec. 18:15
et virum non contristaverit pignus non retinuerit et rapinam non rapuerit panem suum esurienti dederit et nudum operuerit vestimento Ezec. 18:16
a pauperis iniuria averterit manum suam usuram et superabundantiam non acceperit iudicia mea fecerit in praeceptis meis ambulaverit hic non morietur in iniquitate patris sui sed vita vivet Ezec. 18:17
pater eius quia calumniatus est et vim fecit fratri et malum operatus est in medio populi sui ecce mortuus est in iniquitate sua Ezec. 18:18
et dicitis quare non portavit filius iniquitatem patris videlicet quia filius iudicium et iustitiam operatus est omnia praecepta mea custodivit et fecit illa vita vivet Ezec. 18:19
anima quae peccaverit ipsa morietur filius non portabit iniquitatem patris et pater non portabit iniquitatem filii iustitia iusti super eum erit et impietas impii erit super eum Ezec. 18:20
si autem impius egerit paenitentiam ab omnibus peccatis suis quae operatus est et custodierit universa praecepta mea et fecerit iudicium et iustitiam vita vivet non morietur Ezec. 18:21
numquid voluntatis meae est mors impii dicit Dominus Deus et non ut convertatur a viis suis et vivat Ezec. 18:23
si autem averterit se iustus a iustitia sua et fecerit iniquitatem secundum omnes abominationes quas operari solet impius numquid vivet omnes iustitiae eius quas fecerat non recordabuntur in praevaricatione qua praevaricatus est et in peccato suo quod peccavit in ipsis morietur Ezec. 18:24
et dixistis non est aequa via Domini audite domus Israhel numquid via mea non est aequa et non magis viae vestrae pravae sunt Ezec. 18:25
cum enim averterit se iustus a iustitia sua et fecerit iniquitatem morietur in eis in iniustitia quam operatus est morietur Ezec. 18:26
et cum averterit se impius ab impietate sua quam operatus est et fecerit iudicium et iustitiam ipse animam suam vivificabit Ezec. 18:27
considerans enim et avertens se ab omnibus iniquitatibus suis quas operatus est vita vivet et non morietur Ezec. 18:28
et dicunt filii Israhel non est aequa via Domini numquid viae meae non sunt aequae domus Israhel et non magis viae vestrae pravae Ezec. 18:29
idcirco unumquemque iuxta vias suas iudicabo domus Israhel ait Dominus Deus convertimini et agite paenitentiam ab omnibus iniquitatibus vestris et non erit vobis in ruinam iniquitas Ezec. 18:30
proicite a vobis omnes praevaricationes vestras in quibus praevaricati estis et facite vobis cor novum et spiritum novum et quare moriemini domus Israhel Ezec. 18:31
quia nolo mortem morientis dicit Dominus Deus revertimini et vivite Ezec. 18:32
et tu adsume planctum super principes Israhel Ezec. 19:1
et dices quare mater tua leaena inter leones cubavit in medio leunculorum enutrivit catulos suos Ezec. 19:2
et eduxit unum de leunculis suis leo factus est et didicit capere praedam hominemque comedere Ezec. 19:3
et audierunt de eo gentes et non absque vulneribus suis ceperunt eum et adduxerunt eum in catenis in terram Aegypti Ezec. 19:4
quae cum vidisset quoniam infirmata est et periit expectatio eius tulit unum de leunculis suis leonem constituit eum Ezec. 19:5
qui incedebat inter leones et factus est leo didicit praedam capere et homines devorare Ezec. 19:6
didicit viduas facere et civitates eorum in desertum adducere et desolata est terra et plenitudo eius a voce rugitus illius Ezec. 19:7
et convenerunt adversum eum gentes undique de provinciis et expanderunt super eum rete suum in vulneribus earum captus est Ezec. 19:8
et miserunt eum in caveam in catenis adduxerunt eum ad regem Babylonis miseruntque eum in carcerem ne audiretur vox eius ultra super montes Israhel Ezec. 19:9
mater tua quasi vinea in sanguine tuo super aquam plantata fructus eius et frondes eius creverunt ex aquis multis Ezec. 19:10
et factae sunt ei virgae solidae in sceptra dominantium et exaltata est statura eius inter frondes et vidit altitudinem suam in multitudine palmitum suorum Ezec. 19:11
et evulsa est in ira in terramque proiecta et ventus urens siccavit fructum eius marcuerunt et arefactae sunt virgae roboris eius ignis comedit eam Ezec. 19:12
et nunc transplantata est in desertum in terra invia et sitienti Ezec. 19:13
et egressus est ignis de virga ramorum eius qui fructum eius comedit et non fuit in ea virga fortis sceptrum dominantium planctus est et erit in planctum Ezec. 19:14
et factum est in anno septimo in quinto mense in decima mensis venerunt viri de senioribus Israhel ut interrogarent Dominum et sederunt coram me Ezec. 20:1
et factus est sermo Domini ad me dicens Ezec. 20:2
fili hominis loquere senioribus Israhel et dices ad eos haec dicit Dominus Deus num ad interrogandum me vos venistis vivo ego quia non respondebo vobis ait Dominus Deus Ezec. 20:3
et dices ad eos haec dicit Dominus Deus in die qua elegi Israhel et levavi manum meam pro stirpe domus Iacob et apparui eis in terra Aegypti et levavi manum meam pro eis dicens ego Dominus Deus vester Ezec. 20:5
in die illa levavi manum meam pro eis ut educerem eos de terra Aegypti in terram quam provideram eis fluentem lacte et melle quae est egregia inter omnes terras Ezec. 20:6
et dixi ad eos unusquisque offensiones oculorum suorum abiciat et in idolis Aegypti nolite pollui ego Dominus Deus vester Ezec. 20:7
et inritaverunt me nolueruntque audire unusquisque abominationes oculorum suorum non proiecit nec idola Aegypti reliquerunt et dixi ut effunderem indignationem meam super eos et implerem iram meam in eis in medio terrae Aegypti Ezec. 20:8
et feci propter nomen meum ut non violaretur coram gentibus in quarum medio erant et inter quas apparui eis ut educerem eos de terra Aegypti Ezec. 20:9
eieci ergo eos de terra Aegypti et eduxi in desertum Ezec. 20:10
et dedi eis praecepta mea et iudicia mea ostendi eis quae faciat homo et vivat in eis Ezec. 20:11
insuper et sabbata mea dedi eis ut esset signum inter me et eos et scirent quia ego Dominus sanctificans eos Ezec. 20:12
et inritaverunt me domus Israhel in deserto in praeceptis meis non ambulaverunt et iudicia mea proiecerunt quae faciens homo vivet in eis et sabbata mea violaverunt vehementer dixi ergo ut effunderem furorem meum super eos in deserto et consumerem eos Ezec. 20:13
et feci propter nomen meum ne violaretur coram gentibus de quibus eieci eos in conspectu earum Ezec. 20:14
ego igitur levavi manum meam super eos in deserto ne inducerem eos in terram quam dedi eis fluentem lacte et melle praecipuam terrarum omnium Ezec. 20:15
quia iudicia mea proiecerunt et in praeceptis meis non ambulaverunt et sabbata mea violaverunt post idola enim cor eorum gradiebatur Ezec. 20:16
et pepercit oculus meus super eos ut non interficerem eos nec consumpsi eos in deserto Ezec. 20:17
ego Dominus Deus vester in praeceptis meis ambulate et iudicia mea custodite et facite ea Ezec. 20:19
et sabbata mea sanctificate ut sit signum inter me et vos et sciatur quia ego Dominus Deus vester Ezec. 20:20
et exacerbaverunt me filii in praeceptis meis non ambulaverunt et iudicia mea non custodierunt ut facerent ea quae cum fecerit homo vivet in eis et sabbata mea violaverunt et comminatus sum ut effunderem furorem meum super eos et implerem iram meam in eis in deserto Ezec. 20:21
averti autem manum meam et feci propter nomen meum ut non violaretur coram gentibus de quibus eieci eos in oculis earum Ezec. 20:22
iterum levavi manum meam in eos in solitudine ut dispergerem illos in nationes et ventilarem in terras Ezec. 20:23
eo quod iudicia mea non fecissent et praecepta mea reprobassent et sabbata mea violassent et post idola patrum suorum fuissent oculi eorum Ezec. 20:24
ergo et ego dedi eis praecepta non bona et iudicia in quibus non vivent Ezec. 20:25
et pollui eos in muneribus suis cum offerrent omne quod aperit vulvam propter delicta sua et scient quia ego Dominus Ezec. 20:26
quam ob rem loquere ad domum Israhel fili hominis et dices ad eos haec dicit Dominus Deus adhuc et in hoc blasphemaverunt me patres vestri cum sprevissent me contemnentes Ezec. 20:27
et induxissem eos in terram super quam levavi manum meam ut darem eis viderunt omnem collem excelsum et omne lignum nemorosum et immolaverunt ibi victimas suas et dederunt ibi inritationem oblationis suae et posuerunt ibi odorem suavitatis suae et libaverunt libationes suas Ezec. 20:28
et dixi ad eos quid est excelsum ad quod vos ingredimini et vocatum est nomen eius Excelsum usque ad hanc diem Ezec. 20:29
propterea dic ad domum Israhel haec dicit Dominus Deus certe in via patrum vestrorum vos polluimini et post offendicula eorum vos fornicamini Ezec. 20:30
et in oblatione donorum vestrorum cum transducitis filios vestros per ignem vos polluimini in omnibus idolis vestris usque hodie et ego respondebo vobis domus Israhel vivo ego dicit Dominus Deus quia non respondebo vobis Ezec. 20:31
neque cogitatio mentis vestrae fiet dicentium erimus sicut gentes et sicut cognationes terrae ut colamus ligna et lapides Ezec. 20:32
vivo ego dicit Dominus Deus quoniam in manu forti et brachio extento et in furore effuso regnabo super vos Ezec. 20:33
et educam vos de populis et congregabo vos de terris in quibus dispersi estis in manu valida et brachio extento et in furore effuso regnabo super vos Ezec. 20:34
et adducam vos in desertum populorum et iudicabor vobiscum ibi facie ad faciem Ezec. 20:35
et subiciam vos sceptro meo et inducam vos in vinculis foederis Ezec. 20:37
et eligam de vobis transgressores et impios et de terra incolatus eorum educam eos et terram Israhel non ingredientur et scietis quia ego Dominus Ezec. 20:38
et vos domus Israhel haec dicit Dominus Deus singuli post idola vestra ambulate et servite eis quod si et in hoc non audieritis me et nomen meum sanctum pollueritis ultra in muneribus vestris et in idolis vestris Ezec. 20:39
in monte sancto meo in monte excelso Israhel ait Dominus Deus ibi serviet mihi omnis domus Israhel omnes inquam in terra in qua placebunt mihi et ibi quaeram primitias vestras et initium decimarum vestrarum in omnibus sanctificationibus vestris Ezec. 20:40
in odorem suavitatis suscipiam vos cum eduxero vos de populis et congregavero vos de terris in quas dispersi estis et sanctificabor in vobis in oculis nationum Ezec. 20:41
et scietis quia ego Dominus cum induxero vos ad terram Israhel in terram pro qua levavi manum meam ut darem eam patribus vestris Ezec. 20:42
et recordabimini ibi viarum vestrarum et omnium scelerum vestrorum quibus polluti estis in eis et displicebitis vobis in conspectu vestro in omnibus malitiis vestris quas fecistis Ezec. 20:43
et scietis quia ego Dominus cum benefecero vobis propter nomen meum non secundum vias vestras malas neque secundum scelera vestra pessima domus Israhel ait Dominus Deus Ezec. 20:44
et factus est sermo Domini ad me dicens Ezec. 20:45
fili hominis pone faciem tuam contra viam austri et stilla ad africum et propheta ad saltum agri meridiani Ezec. 20:46
et dices saltui meridiano audi verbum Domini haec dicit Dominus Deus ecce ego succendam in te ignem et conburam in te omne lignum viride et omne lignum aridum non extinguetur flamma succensionis et conburetur in ea omnis facies ab austro usque ad aquilonem Ezec. 20:47
et videbit universa caro quia ego Dominus succendi eam nec extinguetur Ezec. 20:48
et dixi ha ha ha Domine Deus ipsi dicunt de me numquid non per parabolas loquitur iste Ezec. 20:49
et factus est sermo Domini ad me dicens Ezec. 21:1
fili hominis pone faciem tuam ad Hierusalem et stilla ad sanctuaria et propheta contra humum Israhel Ezec. 21:2
et dices terrae Israhel haec dicit Dominus Deus ecce ego ad te et eiciam gladium meum de vagina sua et occidam in te iustum et impium Ezec. 21:3
pro eo autem quod occidi in te iustum et impium idcirco egredietur gladius meus de vagina sua ad omnem carnem ab austro ad aquilonem Ezec. 21:4
et tu fili hominis ingemesce in contritione lumborum et in amaritudinibus ingemesce coram eis Ezec. 21:6
cumque dixerint ad te quare tu gemis dices pro auditu quia venit et tabescet omne cor et dissolventur universae manus et infirmabitur omnis spiritus et per cuncta genua fluent aquae ecce venit et fiet ait Dominus Deus Ezec. 21:7
et factus est sermo Domini ad me dicens Ezec. 21:8
fili hominis propheta et dices haec dicit Dominus Deus loquere gladius gladius exacutus est et limatus Ezec. 21:9
et dedi eum ad levigandum ut teneatur manu iste exacutus est gladius et iste limatus ut sit in manu interficientis Ezec. 21:11
clama et ulula fili hominis quia hic factus est in populo meo hic in cunctis ducibus Israhel qui fugerant gladio traditi sunt cum populo meo idcirco plaude super femur Ezec. 21:12
quia probatus est et hoc cum sceptrum subverterit et non erit dicit Dominus Deus Ezec. 21:13
tu ergo fili hominis propheta et percute manu ad manum et duplicetur gladius ac triplicetur gladius interfectorum hic est gladius occisionis magnae qui obstupescere eos facit Ezec. 21:14
et corde tabescere et multiplicat ruinas in omnibus portis eorum dedi conturbationem gladii acuti et limati ad fulgendum amicti ad caedem Ezec. 21:15
quin et ego plaudam manu ad manum et implebo indignationem meam ego Dominus locutus sum Ezec. 21:17
et factus est sermo Domini ad me dicens Ezec. 21:18
et tu fili hominis pone tibi duas vias ut veniat gladius regis Babylonis de terra una egredientur ambo et manu capiet coniecturam in capite viae civitatis coniciet Ezec. 21:19
viam pones ut veniat gladius ad Rabbath filiorum Ammon et ad Iudam in Hierusalem munitissimam Ezec. 21:20
eritque quasi consulens frustra oraculum in oculis eorum et sabbatorum otium imitans ipse autem recordabitur iniquitatis ad capiendum Ezec. 21:23
idcirco haec dicit Dominus Deus pro eo quod recordati estis iniquitatis vestrae et revelastis praevaricationes vestras et apparuerunt peccata vestra in omnibus cogitationibus vestris pro eo inquam quod recordati estis manu capiemini Ezec. 21:24
haec dicit Dominus Deus aufer cidarim tolle coronam nonne haec est quae humilem sublevavit et sublimem humiliavit Ezec. 21:26
iniquitatem iniquitatem iniquitatem ponam eam et hoc nunc factum est donec veniret cuius est iudicium et tradam ei Ezec. 21:27
et tu fili hominis propheta et dic haec dicit Dominus Deus ad filios Ammon et ad obprobrium eorum et dices mucro mucro evaginate ad occidendum limate ut interficias et fulgeas Ezec. 21:28
cum tibi viderentur vana et divinarentur mendacia ut dareris super colla vulneratorum impiorum quorum venit dies in tempore iniquitatis praefinita Ezec. 21:29
et effundam super te indignationem meam in igne furoris mei sufflabo in te daboque te in manus hominum insipientium et fabricantium interitum Ezec. 21:31
et factum est verbum Domini ad me dicens Ezec. 22:1
et tu fili hominis num iudicas num iudicas civitatem sanguinum Ezec. 22:2
et ostendes ei omnes abominationes suas et dices haec dicit Dominus Deus civitas effundens sanguinem in medio sui ut veniat tempus eius et quae fecit idola contra semet ipsam ut pollueretur Ezec. 22:3
in sanguine tuo qui a te effusus est deliquisti et in idolis tuis quae fecisti polluta es et adpropinquare fecisti dies tuos et adduxisti tempus annorum tuorum propterea dedi te obprobrium gentibus et inrisionem universis terris Ezec. 22:4
quae iuxta sunt et quae procul a te triumphabunt de te sordida nobilis grandis interitu Ezec. 22:5
patrem et matrem contumeliis adfecerunt in te advenam calumniati sunt in medio tui pupillum et viduam contristaverunt apud te Ezec. 22:7
sanctuaria mea sprevistis et sabbata mea polluistis Ezec. 22:8
viri detractores fuerunt in te ad effundendum sanguinem et super montes comederunt in te scelus operati sunt in medio tui Ezec. 22:9
et unusquisque in uxorem proximi sui operatus est abominationem et socer nurum suam polluit nefarie frater sororem suam filiam patris sui oppressit in te Ezec. 22:11
munera acceperunt apud te ad effundendum sanguinem usuram et superabundantiam accepisti et avare proximos tuos calumniabaris meique oblita es ait Dominus Deus Ezec. 22:12
ecce conplosi manus meas super avaritiam tuam quam fecisti et super sanguinem qui effusus est in medio tui Ezec. 22:13
numquid sustinebit cor tuum aut praevalebunt manus tuae in diebus quos ego faciam tibi ego Dominus locutus sum et faciam Ezec. 22:14
et dispergam te in nationes et ventilabo te in terras et deficere faciam inmunditiam tuam a te Ezec. 22:15
et possidebo te in conspectu gentium et scies quia ego Dominus Ezec. 22:16
et factum est verbum Domini ad me dicens Ezec. 22:17
fili hominis versa est mihi domus Israhel in scoriam omnes isti aes et stagnum et ferrum et plumbum in medio fornacis scoria argenti facti sunt Ezec. 22:18
congregatione argenti et aeris et ferri et stagni et plumbi in medium fornacis ut succendam in eam ignem ad conflandum sic congregabo in furore meo et in ira mea et requiescam et conflabo vos Ezec. 22:20
et congregabo vos et succendam vos in igne furoris mei et conflabimini in medio eius Ezec. 22:21
ut conflatur argentum in medio fornacis sic eritis in medio eius et scietis quia ego Dominus effuderim indignationem meam super vos Ezec. 22:22
et factum est verbum Domini ad me dicens Ezec. 22:23
fili hominis dic ei tu es terra inmunda et non conpluta in die furoris Ezec. 22:24
coniuratio prophetarum in medio eius sicut leo rugiens capiensque praedam animam devoraverunt opes et pretium acceperunt viduas eius multiplicaverunt in medio illius Ezec. 22:25
sacerdotes eius contempserunt legem meam et polluerunt sanctuaria mea inter sanctum et profanum non habuere distantiam et inter pollutum et mundum non intellexerunt et a sabbatis meis averterunt oculos suos et coinquinabar in medio eorum Ezec. 22:26
principes eius in medio illius quasi lupi rapientes praedam ad effundendum sanguinem et perdendas animas et avare sectanda lucra Ezec. 22:27
prophetae autem eius liniebant eos absque temperamento videntes vana et divinantes eis mendacium dicentes haec dicit Dominus Deus cum Dominus non sit locutus Ezec. 22:28
populi terrae calumniabantur calumniam et rapiebant violenter egenum et pauperem adfligebant et advenam opprimebant calumnia absque iudicio Ezec. 22:29
et quaesivi de eis virum qui interponeret sepem et staret oppositus contra me pro terra ne dissiparem eam et non inveni Ezec. 22:30
et effudi super eos indignationem meam in igne irae meae consumpsi eos viam eorum in caput eorum reddidi ait Dominus Deus Ezec. 22:31
et factus est sermo Domini ad me dicens Ezec. 23:1
et fornicatae sunt in Aegypto in adulescentia sua fornicatae sunt ibi subacta sunt ubera earum et fractae sunt mammae pubertatis earum Ezec. 23:3
nomina autem earum Oolla maior et Ooliba soror eius et habui eas et pepererunt filios et filias porro earum nomina Samaria Oolla et Hierusalem Ooliba Ezec. 23:4
fornicata est igitur Oolla super me et insanivit in amatores suos in Assyrios propinquantes Ezec. 23:5
vestitos hyacintho principes et magistratus iuvenes cupidinis universos equites ascensores equorum Ezec. 23:6
et dedit fornicationes suas super eos electos filios Assyriorum universos et in omnibus in quos insanivit in inmunditiis eorum polluta est Ezec. 23:7
insuper et fornicationes suas quas habuerat in Aegypto non reliquit nam et illi dormierant cum ea in adulescentia eius et illi confregerant ubera pubertatis eius et effuderant fornicationem suam super eam Ezec. 23:8
ipsi discoperuerunt ignominiam eius filios et filias illius tulerunt et ipsam occiderunt gladio et factae sunt famosae mulieres et iudicia perpetrarunt in ea Ezec. 23:10
quod cum vidisset soror eius Ooliba plus quam illa insanivit libidine et fornicationem suam super fornicationem sororis suae Ezec. 23:11
ad filios Assyriorum praebuit inpudenter ducibus et magistratibus ad se venientibus indutis veste varia equitibus qui vectabantur equis et adulescentibus forma cunctis egregia Ezec. 23:12
et vidi quod polluta esset via una ambarum Ezec. 23:13
et auxit fornicationes suas cumque vidisset viros depictos in pariete imagines Chaldeorum expressas coloribus Ezec. 23:14
et accinctos balteis renes et tiaras tinctas in capitibus eorum formam ducum omnium similitudinem filiorum Babylonis terraeque Chaldeorum in qua orti sunt Ezec. 23:15
et insanivit super eos concupiscentia oculorum suorum et misit nuntios ad eos in Chaldeam Ezec. 23:16
cumque venissent ad eam filii Babylonis ad cubile mammarum polluerunt eam stupris suis et polluta est ab eis et saturata est anima eius ab illis Ezec. 23:17
denudavit quoque fornicationes suas et discoperuit ignominiam suam et recessit anima mea ab ea sicut recesserat anima mea a sorore eius Ezec. 23:18
et insanivit libidine super concubitu eorum quorum carnes sunt ut carnes asinorum et sicut fluxus equorum fluxus eorum Ezec. 23:20
et visitasti scelus adulescentiae tuae quando subacta sunt in Aegypto ubera tua et confractae mammae pubertatis tuae Ezec. 23:21
propterea Ooliba haec dicit Dominus Deus ecce ego suscitabo omnes amatores tuos contra te de quibus satiata est anima tua et congregabo eos adversum te in circuitu Ezec. 23:22
filios Babylonis et universos Chaldeos nobiles tyrannosque et principes omnes filios Assyriorum iuvenes forma egregia duces et magistratus universos principes principum et nominatos ascensores equorum Ezec. 23:23
et venient super te instructi curru et rota multitudo populorum lorica et clypeo et galea armabuntur contra te undique et dabo coram eis iudicium et iudicabunt te iudiciis suis Ezec. 23:24
et ponam zelum meum in te quem exercent tecum in furore nasum tuum et aures tuas praecident et quae remanserint gladio concident ipsi filios tuos et filias tuas capient et novissimum tuum devorabitur igni Ezec. 23:25
et denudabunt te vestimentis tuis et tollent vasa gloriae tuae Ezec. 23:26
et requiescere faciam scelus tuum de te et fornicationem tuam de terra Aegypti nec levabis oculos tuos ad eos et Aegypti non recordaberis amplius Ezec. 23:27
et agent tecum in odio et tollent omnes labores tuos et dimittent te nudam et ignominia plenam revelabitur ignominia fornicationum tuarum scelus tuum et fornicationes tuae Ezec. 23:29
in via sororis tuae ambulasti et dabo calicem eius in manu tua Ezec. 23:31
haec dicit Dominus Deus calicem sororis tuae bibes profundum et latum eris in derisum et in subsannationem quae es capacissima Ezec. 23:32
ebrietate et dolore repleberis calice maeroris et tristitiae calice sororis tuae Samariae Ezec. 23:33
et bibes illum et epotabis usque ad feces et fragmenta eius devorabis et ubera tua lacerabis quia ego locutus sum ait Dominus Deus Ezec. 23:34
propterea haec dicit Dominus Deus quia oblita es mei et proiecisti me post corpus tuum tu quoque porta scelus tuum et fornicationes tuas Ezec. 23:35
et ait Dominus ad me dicens fili hominis numquid iudicas Oollam et Oolibam et adnuntias eis scelera earum Ezec. 23:36
quia adulterae sunt et sanguis in manibus earum et cum idolis suis fornicatae sunt insuper et filios suos quos genuerunt mihi obtulerunt eis ad devorandum Ezec. 23:37
sed et hoc fecerunt mihi polluerunt sanctuarium meum in die illa et sabbata mea profanaverunt Ezec. 23:38
cumque immolarent filios suos idolis suis et ingrederentur sanctuarium meum in die illa ut polluerent illud etiam haec fecerunt in medio domus meae Ezec. 23:39
miserunt ad viros venientes de longe ad quos nuntium miserant itaque ecce venerunt quibus te lavisti et circumlevisti stibio oculos tuos et ornata es mundo muliebri Ezec. 23:40
sedisti in lecto pulcherrimo et mensa ordinata est ante te thymiama meum et unguentum meum posuisti super eam Ezec. 23:41
et vox multitudinis exultantis erat in ea et in viris qui de multitudine hominum adducebantur et veniebant de deserto posuerunt armillas in manibus eorum et coronas speciosas in capitibus eorum Ezec. 23:42
et dixi ei quae adtrita est in adulteriis nunc fornicabitur in fornicatione sua etiam haec Ezec. 23:43
et ingressi sunt ad eam quasi ad mulierem meretricem sic ingrediebantur ad Oollam et ad Oolibam mulieres nefarias Ezec. 23:44
viri ergo iusti sunt hii iudicabunt eas iudicio adulterarum et iudicio effundentium sanguinem quia adulterae sunt et sanguis in manibus earum Ezec. 23:45
haec enim dicit Dominus Deus adduc ad eas multitudinem et trade eas in tumultum et in rapinam Ezec. 23:46
et lapidentur lapidibus populorum et confodiantur gladiis eorum filios et filias earum interficient et domos earum igne succendent Ezec. 23:47
et auferam scelus de terra et discent omnes mulieres ne faciant secundum scelus earum Ezec. 23:48
et dabunt scelus vestrum super vos et peccata idolorum vestrorum portabitis et scietis quia ego Dominus Deus Ezec. 23:49
et factum est verbum Domini ad me in anno nono in mense decimo decima mensis dicens Ezec. 24:1
et dices per proverbium ad domum inritatricem parabolam et loqueris ad eos haec dicit Dominus Deus pone ollam pone inquam et mitte in ea aquam Ezec. 24:3
congere frusta eius in ea omnem partem bonam femur et armum electa et ossibus plena Ezec. 24:4
pinguissimum pecus adsume conpone quoque struices ossuum sub ea efferbuit coctio eius et discocta sunt ossa illius in medio eius Ezec. 24:5
propterea haec dicit Dominus Deus vae civitati sanguinum ollae cuius rubigo in ea est et rubigo eius non exivit de ea per partes et per partes suas eice eam non cecidit super eam sors Ezec. 24:6
ut superducerem indignationem meam et vindicta ulciscerer dedi sanguinem eius super petram limpidissimam ne operiretur Ezec. 24:8
congere ossa quae igne succendam consumentur carnes et concoquetur universa conpositio et ossa tabescent Ezec. 24:10
pone quoque eam super prunas vacuam ut incalescat et liquefiat aes eius et confletur in medio eius inquinamentum eius et consumatur rubigo eius Ezec. 24:11
multo labore sudatum est et non exibit de ea nimia rubigo eius neque per ignem Ezec. 24:12
inmunditia tua execrabilis quia mundare te volui et non es mundata a sordibus tuis sed nec mundaberis prius donec quiescere faciam indignationem meam in te Ezec. 24:13
ego Dominus locutus sum venit et faciam non transeam nec parcam nec placabor iuxta vias tuas et iuxta adinventiones tuas iudicavi te dicit Dominus Ezec. 24:14
et factum est verbum Domini ad me dicens Ezec. 24:15
fili hominis ecce ego tollo a te desiderabile oculorum tuorum in plaga et non planges neque plorabis neque fluent lacrimae tuae Ezec. 24:16
ingemesce tacens mortuorum luctum non facies corona tua circumligata sit tibi et calciamenta tua erunt in pedibus tuis nec amictu ora velabis nec cibos lugentium comedes Ezec. 24:17
locutus sum ergo ad populum mane et mortua est uxor mea vesperi fecique mane sicut praeceperat mihi Ezec. 24:18
et dixit ad me populus quare non indicas nobis quid ista significent quae tu facis Ezec. 24:19
et dixi ad eos sermo Domini factus est ad me dicens Ezec. 24:20
loquere domui Israhel haec dicit Dominus Deus ecce ego polluam sanctuarium meum superbiam imperii vestri et desiderabile oculorum vestrorum et super quo pavet anima vestra et filii vestri et filiae quas reliquistis gladio cadent Ezec. 24:21
et facietis sicut feci ora amictu non velabitis et cibos lugentium non comedetis Ezec. 24:22
coronas habebitis in capitibus vestris et calciamenta in pedibus non plangetis neque flebitis sed tabescetis in iniquitatibus vestris et unusquisque gemet ad fratrem suum Ezec. 24:23
eritque Hiezecihel vobis in portentum iuxta omnia quae fecit facietis cum venerit istud et scietis quia ego Dominus Deus Ezec. 24:24
et tu fili hominis ecce in die quo tollam ab eis fortitudinem eorum et gaudium dignitatis et desiderium oculorum eorum super quo requiescunt animae eorum filios et filias eorum Ezec. 24:25
in die inquam illa aperietur os tuum cum eo qui fugit et loqueris et non silebis ultra erisque eis in portentum et scietis quia ego Dominus Ezec. 24:27
et factus est sermo Domini ad me dicens Ezec. 25:1
fili hominis pone faciem tuam contra filios Ammon et prophetabis de eis Ezec. 25:2
et dices filiis Ammon audite verbum Domini Dei haec dicit Dominus Deus pro eo quod dixisti euge euge super sanctuarium meum quia pollutum est et super terram Israhel quoniam desolata est et super domum Iuda quoniam ducti sunt in captivitatem Ezec. 25:3
idcirco ego tradam te filiis orientalibus in hereditatem et conlocabunt caulas suas in te et ponent in te tentoria sua ipsi comedent fruges tuas et ipsi bibent lac tuum Ezec. 25:4
daboque Rabbath in habitaculum camelorum et filios Ammon in cubile pecorum et scietis quia ego Dominus Ezec. 25:5
quia haec dicit Dominus Deus pro eo quod plausisti manu et percussisti pede et gavisa es ex toto affectu super terram Israhel Ezec. 25:6
idcirco ecce ego extendam manum meam super te et tradam te in direptionem gentium et interficiam te de populis et perdam de terris et conteram et scies quia ego Dominus Ezec. 25:7
haec dicit Dominus Deus pro eo quod dixerunt Moab et Seir ecce sicut omnes gentes domus Iuda Ezec. 25:8
idcirco ecce ego aperiam umerum Moab de civitatibus de civitatibus inquam eius et de finibus eius inclitas terrae Bethiesimoth et Beelmeon et Cariathaim Ezec. 25:9
filiis orientis cum filiis Ammon et dabo eam in hereditatem ut non sit memoria ultra filiorum Ammon in gentibus Ezec. 25:10
et in Moab faciam iudicia et scient quia ego Dominus Ezec. 25:11
haec dicit Dominus Deus pro eo quod fecit Idumea ultionem ut se vindicaret de filiis Iuda peccavitque delinquens et vindictam expetivit de eis Ezec. 25:12
idcirco haec dicit Dominus Deus extendam manum meam super Idumeam et auferam de ea hominem et iumentum et faciam eam desertum ab austro et qui sunt in Daedan gladio cadent Ezec. 25:13
et dabo ultionem meam super Idumeam per manum populi mei Israhel et facient in Edom iuxta iram meam et furorem meum et scient vindictam meam dicit Dominus Deus Ezec. 25:14
haec dicit Dominus Deus pro eo quod fecerunt Palestini in vindictam et ulti se sunt toto animo interficientes et implentes inimicitias veteres Ezec. 25:15
propterea haec dicit Dominus Deus ecce ego extendam manum meam super Palestinos et interficiam interfectores et perdam reliquias maritimae regionis Ezec. 25:16
faciamque in eis ultiones magnas arguens in furore et scient quia ego Dominus cum dedero vindictam meam super eos Ezec. 25:17
et factum est in undecimo anno prima mensis factus est sermo Domini ad me dicens Ezec. 26:1
propterea haec dicit Dominus Deus ecce ego super te Tyre et ascendere faciam ad te gentes multas sicut ascendit mare fluctuans Ezec. 26:3
et dissipabunt muros Tyri et destruent turres eius et radam pulverem eius de ea et dabo eam in limpidissimam petram Ezec. 26:4
siccatio sagenarum erit in medio maris quia ego locutus sum ait Dominus Deus et erit in direptionem gentibus Ezec. 26:5
filiae quoque eius quae sunt in agro gladio interficientur et scient quia ego Dominus Ezec. 26:6
quia haec dicit Dominus Deus ecce ego adducam ad Tyrum Nabuchodonosor regem Babylonis ab aquilone regem regum cum equis et curribus et equitibus et coetu populoque magno Ezec. 26:7
filias tuas quae sunt in agro gladio interficiet et circumdabit te munitionibus et conportabit aggerem in gyro et levabit contra te clypeum Ezec. 26:8
et vineas et arietes temperabit in muros tuos et turres tuas destruet in armatura sua Ezec. 26:9
inundatione equorum eius operiet te pulvis eorum a sonitu equitum et rotarum et curruum movebuntur muri tui dum ingressus fuerit portas tuas quasi per introitus urbis dissipatae Ezec. 26:10
ungulis equorum suorum conculcabit omnes plateas tuas populum tuum gladio caedet et statuae tuae nobiles in terram corruent Ezec. 26:11
vastabunt opes tuas diripient negotiationes tuas et destruent muros tuos et domos tuas praeclaras subvertent et lapides tuos et ligna tua et pulverem tuum in medio aquarum ponent Ezec. 26:12
et quiescere faciam multitudinem canticorum tuorum et sonitus cithararum tuarum non audietur amplius Ezec. 26:13
et dabo te in limpidissimam petram siccatio sagenarum eris nec aedificaberis ultra quia ego locutus sum dicit Dominus Deus Ezec. 26:14
haec dicit Dominus Deus Tyro numquid non a sonitu ruinae tuae et gemitu interfectorum tuorum cum occisi fuerint in medio tui commovebuntur insulae Ezec. 26:15
et descendent de sedibus suis omnes principes maris et auferent exuvias suas et vestimenta sua varia abicient et induentur stupore in terra sedebunt et adtoniti super repentino casu tuo admirabuntur Ezec. 26:16
et adsumentes super te lamentum dicent tibi quomodo peristi quae habitas in mari urbs inclita quae fuisti fortis in mari cum habitatoribus tuis quos formidabant universi Ezec. 26:17
nunc stupebunt naves in die pavoris tui et turbabuntur insulae in mari eo quod nullus egrediatur ex te Ezec. 26:18
quia haec dicit Dominus Deus cum dedero te urbem desolatam sicut civitates quae non habitantur et adduxero super te abyssum et operuerint te aquae multae Ezec. 26:19
et detraxero te cum his qui descendunt in lacum ad populum sempiternum et conlocavero te in terra novissima sicut solitudines veteres cum his qui deducuntur in lacum ut non habiteris porro dedero gloriam in terra viventium Ezec. 26:20
in nihilum redigam te et non eris et requisita non invenieris ultra in sempiternum dicit Dominus Deus Ezec. 26:21
et factum est verbum Domini ad me dicens Ezec. 27:1
et dices Tyro quae habitat in introitu maris negotiationi populorum ad insulas multas haec dicit Dominus Deus o Tyre tu dixisti perfecti decoris ego sum Ezec. 27:3
et in corde maris sita finitimi tui qui te aedificaverunt impleverunt decorem tuum Ezec. 27:4
quercus de Basan dolaverunt in remos tuos transtra tua fecerunt tibi ex ebore indico et praetoriola de insulis Italiae Ezec. 27:6
byssus varia de Aegypto texta est tibi in velum ut poneretur in malo hyacinthus et purpura de insulis Elisa facta sunt operimentum tuum Ezec. 27:7
habitatores Sidonis et Aradii fuerunt remiges tui sapientes tui Tyre facti sunt gubernatores tui Ezec. 27:8
senes Bibli et prudentes eius habuerunt nautas ad ministerium variae supellectilis tuae omnes naves maris et nautae earum fuerunt in populo negotiationis tuae Ezec. 27:9
Persae et Lydi et Lybies erant in exercitu tuo viri bellatores tui clypeum et galeam suspenderunt in te pro ornatu tuo Ezec. 27:10
filii Aradii cum exercitu tuo erant super muros tuos in circuitu sed et Pigmei qui erant in turribus tuis faretras suas suspenderunt in muris tuis per gyrum ipsi conpleverunt pulchritudinem tuam Ezec. 27:11
Graecia Thubal et Mosoch ipsi institores tui mancipia et vasa aerea adduxerunt populo tuo Ezec. 27:13
de domo Thogorma equos et equites et mulos adduxerunt ad forum tuum Ezec. 27:14
filii Dadan negotiatores tui insulae multae negotiatio manus tuae dentes eburneos et hebeninos commutaverunt in pretio tuo Ezec. 27:15
Syrus negotiator tuus propter multitudinem operum tuorum gemmam purpuram et scutulata et byssum et sericum et chodchod proposuerunt in mercatu tuo Ezec. 27:16
Iuda et terra Israhel ipsi institores tui in frumento primo balsamum et mel et oleum et resinam proposuerunt in nundinis tuis Ezec. 27:17
Dan et Graecia et Mozel in nundinis tuis proposuerunt ferrum fabrefactum stacte et calamus in negotiatione tua Ezec. 27:19
Arabia et universi principes Cedar ipsi negotiatores manus tuae cum agnis et arietibus et hedis venerunt ad te negotiatores tui Ezec. 27:21
venditores Saba et Reema ipsi negotiatores tui cum universis primis aromatibus et lapide pretioso et auro quod proposuerunt in mercatu tuo Ezec. 27:22
Aran et Chenne et Eden negotiatores Saba Assur Chelmad venditores tui Ezec. 27:23
ipsi negotiatores tui multifariam involucris hyacinthi et polymitorum gazarumque pretiosarum quae obvolutae et adstrictae erant funibus cedros quoque habebant in negotiationibus tuis Ezec. 27:24
naves maris principes tuae in negotiatione tua et repleta es et glorificata nimis in corde maris Ezec. 27:25
divitiae tuae et thesauri tui et multiplex instrumentum tuum nautae tui et gubernatores tui qui tenebant supellectilem tuam et populo tuo praeerant viri quoque bellatores tui qui erant in te cum universa multitudine tua quae est in medio tui cadent in corde maris in die ruinae tuae Ezec. 27:27
et descendent de navibus suis omnes qui tenebant remum nautae et universi gubernatores maris in terra stabunt Ezec. 27:29
et heiulabunt super te voce magna et clamabunt amare et superiacient pulverem capitibus suis et cinere conspergentur Ezec. 27:30
et radent super te calvitium et accingentur ciliciis et plorabunt te in amaritudine animae ploratu amarissimo Ezec. 27:31
et adsument super te carmen lugubre et plangent te quae est ut Tyrus quae obmutuit in medio maris Ezec. 27:32
quae in exitu negotiationum tuarum de mari implesti populos multos in multitudine divitiarum tuarum et populorum tuorum ditasti reges terrae Ezec. 27:33
nunc contrita es a mari in profundis aquarum opes tuae et omnis multitudo tua quae erat in medio tui ceciderunt Ezec. 27:34
universi habitatores insularum obstipuerunt super te et reges earum omnes tempestate perculsi mutaverunt vultus Ezec. 27:35
negotiatores populorum sibilaverunt super te ad nihilum deducta es et non eris usque in perpetuum Ezec. 27:36
et factus est sermo Domini ad me dicens Ezec. 28:1
fili hominis dic principi Tyri haec dicit Dominus Deus eo quod elevatum est cor tuum et dixisti Deus ego sum et in cathedra Dei sedi in corde maris cum sis homo et non Deus et dedisti cor tuum quasi cor Dei Ezec. 28:2
in sapientia et prudentia tua fecisti tibi fortitudinem et adquisisti aurum et argentum in thesauris tuis Ezec. 28:4
in multitudine sapientiae tuae et in negotiatione tua multiplicasti tibi fortitudinem et elevatum est cor tuum in robore tuo Ezec. 28:5
idcirco ecce ego adducam super te alienos robustissimos gentium et nudabunt gladios suos super pulchritudinem sapientiae tuae et polluent decorem tuum Ezec. 28:7
interficient et detrahent te et morieris interitu occisorum in corde maris Ezec. 28:8
numquid dicens loqueris Deus ego sum coram interficientibus te cum sis homo et non Deus in manu occidentium te Ezec. 28:9
et factus est sermo Domini ad me dicens fili hominis leva planctum super regem Tyri Ezec. 28:11
et dices ei haec dicit Dominus Deus tu signaculum similitudinis plenus sapientia et perfectus decore Ezec. 28:12
in deliciis paradisi Dei fuisti omnis lapis pretiosus operimentum tuum sardius topazius et iaspis chrysolitus et onyx et berillus sapphyrus et carbunculus et zmaragdus aurum opus decoris tui et foramina tua in die qua conditus es praeparata sunt Ezec. 28:13
tu cherub extentus et protegens et posui te in monte sancto Dei in medio lapidum ignitorum ambulasti Ezec. 28:14
in multitudine negotiationis tuae repleta sunt interiora tua iniquitate et peccasti et eieci te de monte Dei et perdidi te o cherub protegens de medio lapidum ignitorum Ezec. 28:16
in multitudine iniquitatum tuarum et iniquitate negotiationis tuae polluisti sanctificationem tuam producam ergo ignem de medio tui qui comedat te et dabo te in cinerem super terram in conspectu omnium videntium te Ezec. 28:18
omnes qui viderint te in gentibus obstupescent super te nihili factus es et non eris in perpetuum Ezec. 28:19
et factus est sermo Domini ad me dicens Ezec. 28:20
fili hominis pone faciem tuam contra Sidonem et prophetabis de ea Ezec. 28:21
et dices haec dicit Dominus Deus ecce ego ad te Sidon et glorificabor in medio tui et scient quia ego Dominus cum fecero in ea iudicia et sanctificatus fuero in ea Ezec. 28:22
et inmittam ei pestilentiam et sanguinem in plateis eius et corruent interfecti in medio eius gladio per circuitum et scient quia ego Dominus Ezec. 28:23
et non erit ultra domui Israhel offendiculum amaritudinis et spina dolorem inferens undique per circuitum eorum qui adversantur eis et scient quia ego Dominus Deus Ezec. 28:24
haec dicit Dominus Deus quando congregavero domum Israhel de populis in quibus dispersi sunt sanctificabor in eis coram gentibus et habitabunt in terra sua quam dedi servo meo Iacob Ezec. 28:25
et habitabunt in ea securi et aedificabunt domos plantabuntque vineas et habitabunt confidenter cum fecero iudicia in omnibus qui adversantur eis per circuitum et scient quia ego Dominus Deus eorum Ezec. 28:26
fili hominis pone faciem tuam contra Pharaonem regem Aegypti et prophetabis de eo et de Aegypto universa Ezec. 29:2
loquere et dices haec dicit Dominus Deus ecce ego ad te Pharao rex Aegypti draco magne qui cubas in medio fluminum tuorum et dicis meus est fluvius et ego feci memet ipsum Ezec. 29:3
et ponam frenum in maxillis tuis et adglutinabo pisces fluminum tuorum squamis tuis et extraham te de medio fluminum tuorum et universi pisces tui squamis tuis adherebunt Ezec. 29:4
et proiciam te in desertum et omnes pisces fluminis tui super faciem terrae cades non colligeris neque congregaberis bestiis terrae et volatilibus caeli dedi te ad devorandum Ezec. 29:5
et scient omnes habitatores Aegypti quia ego Dominus pro eo quod fuisti baculus harundineus domui Israhel Ezec. 29:6
quando adprehenderunt te manu et confractus es et lacerasti omnem umerum eorum et innitentibus eis super te comminutus es et dissolvisti omnes renes eorum Ezec. 29:7
propterea haec dicit Dominus Deus ecce ego adducam super te gladium et interficiam de te hominem et iumentum Ezec. 29:8
et erit terra Aegypti in desertum et solitudinem et scient quia ego Dominus eo quod dixerit fluvius meus est et ego feci Ezec. 29:9
idcirco ecce ego ad te et ad flumina tua daboque terram Aegypti in solitudines gladio dissipatam a turre Syenes usque ad terminos Aethiopiae Ezec. 29:10
non pertransibit eam pes hominis neque pes iumenti gradietur in ea et non habitabitur quadraginta annis Ezec. 29:11
daboque terram Aegypti desertam in medio terrarum desertarum et civitates eius in medio urbium subversarum erunt desolatae quadraginta annis et dispergam Aegyptios in nationes et ventilabo eos in terras Ezec. 29:12
et reducam captivitatem Aegypti et conlocabo eos in terra Fatures in terra nativitatis suae et erunt ibi in regnum humile Ezec. 29:14
inter regna cetera erit humillima et non elevabitur ultra super nationes et inminuam eos ne imperent gentibus Ezec. 29:15
neque erunt ultra domui Israhel in confidentia docentes iniquitatem ut fugiant et sequantur eos et scient quia ego Dominus Deus Ezec. 29:16
et factum est in vicesimo et septimo anno in primo in una mensis factum est verbum Domini ad me dicens Ezec. 29:17
fili hominis Nabuchodonosor rex Babylonis servire fecit exercitum suum servitute magna adversum Tyrum omne caput decalvatum et omnis umerus depilatus est et merces non est reddita ei neque exercitui eius de Tyro pro servitute qua servivit mihi adversum eam Ezec. 29:18
propterea haec dicit Dominus Deus ecce ego dabo Nabuchodonosor regem Babylonis in terra Aegypti et accipiet multitudinem eius et depraedabitur manubias eius et diripiet spolia eius et erit merces exercitui illius Ezec. 29:19
et operi pro quo servivit adversum eam dedi ei terram Aegypti pro eo quod laboraverunt mihi ait Dominus Deus Ezec. 29:20
in die illo pullulabit cornu domui Israhel et tibi dabo apertum os in medio eorum et scient quoniam ego Dominus Ezec. 29:21
et factum est verbum Domini ad me dicens Ezec. 30:1
fili hominis propheta et dic haec dicit Dominus Deus ululate vae vae diei Ezec. 30:2
quia iuxta est dies et adpropinquavit dies Domini dies nubis tempus gentium erit Ezec. 30:3
et veniet gladius in Aegyptum et erit pavor in Aethiopia cum ceciderint vulnerati in Aegypto et ablata fuerit multitudo illius et destructa fundamenta eius Ezec. 30:4
Aethiopia et Lybia et Lydii et omne reliquum vulgus et Chub et filii terrae foederis cum eis gladio cadent Ezec. 30:5
haec dicit Dominus Deus et corruent fulcientes Aegyptum et destruetur superbia imperii eius a turre Syenes gladio cadent in ea ait Dominus exercituum Ezec. 30:6
et dissipabuntur in medio terrarum desolatarum et urbes eius in medio civitatum desertarum erunt Ezec. 30:7
et scient quoniam ego Dominus cum dedero ignem in Aegyptum et adtriti fuerint omnes auxiliatores eius Ezec. 30:8
in die illa egredientur nuntii a facie mea in trieribus ad conterendam Aethiopiae confidentiam et erit pavor in eis in die Aegypti quia absque dubio veniet Ezec. 30:9
haec dicit Dominus Deus et cessare faciam multitudinem Aegypti in manu Nabuchodonosor regis Babylonis Ezec. 30:10
ipse et populus eius cum eo fortissimi gentium adducentur ad disperdendam terram et evaginabunt gladios suos super Aegyptum et implebunt terram interfectis Ezec. 30:11
et faciam alveos fluminum aridos et tradam terram in manu pessimorum et dissipabo terram et plenitudinem eius in manu alienorum ego Dominus locutus sum Ezec. 30:12
haec dicit Dominus Deus et disperdam simulacra et cessare faciam idola de Memphis et dux de terra Aegypti non erit amplius et dabo terrorem in terra Aegypti Ezec. 30:13
et disperdam terram Fatures et dabo ignem in Tafnis et faciam iudicia in Alexandriam Ezec. 30:14
et effundam indignationem meam super Pelusium robur Aegypti et interficiam multitudinem Alexandriae Ezec. 30:15
et dabo ignem in Aegypto quasi parturiens dolebit Pelusium et Alexandria erit dissipata et in Memphis angustiae cotidianae Ezec. 30:16
iuvenes Eliupoleos et Bubasti gladio cadent et ipsae captivae ducentur Ezec. 30:17
et in Tafnis nigrescet dies cum contrivero ibi sceptra Aegypti et defecerit in ea superbia potentiae eius ipsam nubes operiet filiae autem eius in captivitatem ducentur Ezec. 30:18
et faciam iudicia in Aegypto et scient quia ego Dominus Ezec. 30:19
et factum est in undecimo anno in primo in septima mensis factum est verbum Domini ad me dicens Ezec. 30:20
fili hominis brachium Pharao regis Aegypti confregi et ecce non est obvolutum ut restitueretur ei sanitas ut ligaretur pannis et farciretur linteolis et recepto robore posset tenere gladium Ezec. 30:21
propterea haec dicit Dominus Deus ecce ego ad Pharao regem Aegypti et comminuam brachium eius forte sed confractum et deiciam gladium de manu eius Ezec. 30:22
et dispergam Aegyptum in gentibus et ventilabo eos in terris Ezec. 30:23
et confortabo brachia regis Babylonis daboque gladium meum in manu eius et confringam brachia Pharaonis et gement gemitibus interfecti coram facie eius Ezec. 30:24
et confortabo brachia regis Babylonis et brachia Pharaonis concident et scient quia ego Dominus cum dedero gladium meum in manu regis Babylonis et extenderit eum super terram Aegypti Ezec. 30:25
et dispergam Aegyptum in nationes et ventilabo eos in terris et scient quia ego Dominus Ezec. 30:26
et factum est in undecimo anno tertio una mensis factum est verbum Domini ad me dicens Ezec. 31:1
fili hominis dic Pharaoni regi Aegypti et populo eius cui similis factus es in magnitudine tua Ezec. 31:2
ecce Assur quasi cedrus in Libano pulcher ramis et frondibus nemorosus excelsusque altitudine et inter condensas frondes elevatum est cacumen eius Ezec. 31:3
aquae nutrierunt illum abyssus exaltavit eum flumina eius manabant in circuitu radicum eius et rivos suos emisit ad universa ligna regionis Ezec. 31:4
propterea elevata est altitudo eius super omnia ligna regionis et multiplicata sunt arbusta eius et elevati sunt rami eius prae aquis multis Ezec. 31:5
cumque extendisset umbram suam in ramis eius fecerunt nidos omnia volatilia caeli et sub frondibus eius genuerunt omnes bestiae saltuum et sub umbraculo illius habitabat coetus gentium plurimarum Ezec. 31:6
eratque pulcherrimus in magnitudine sua et in dilatatione arbustorum suorum erat enim radix illius iuxta aquas multas Ezec. 31:7
cedri non fuerunt altiores illo in paradiso Dei abietes non adaequaverunt summitatem eius et platani non fuerunt aequae frondibus illius omne lignum paradisi Dei non est adsimilatum illi et pulchritudini eius Ezec. 31:8
quoniam speciosum feci eum et multis condensisque frondibus et aemulata sunt eum omnia ligna voluptatis quae erant in paradiso Dei Ezec. 31:9
propterea haec dicit Dominus Deus pro eo quod sublimatus est in altitudine et dedit summitatem suam virentem atque condensam et elevatum est cor eius in altitudine sua Ezec. 31:10
et succident illum alieni et crudelissimi nationum et proicient eum super montes et in cunctis convallibus corruent rami eius et confringentur arbusta eius in universis rupibus terrae et recedent de umbraculo eius omnes populi terrae et relinquent eum Ezec. 31:12
in ruina eius habitaverunt omnia volatilia caeli et in ramis eius fuerunt universae bestiae regionis Ezec. 31:13
haec dicit Dominus Deus in die quando descendit ad inferos indixi luctum operui eum abysso et prohibui flumina eius et coercui aquas multas contristatus est super eum Libanus et omnia ligna agri concussa sunt Ezec. 31:15
a sonitu ruinae eius commovi gentes cum deducerem eum ad infernum cum his qui descendebant in lacum et consolata sunt in terra infima omnia ligna voluptatis egregia atque praeclara in Libano universa quae inrigabantur aquis Ezec. 31:16
nam et ipsi cum ea descendent ad infernum ad interfectos gladio et brachium uniuscuiusque sedebit sub umbraculo eius in medio nationum Ezec. 31:17
cui adsimilatus es o inclite atque sublimis inter ligna voluptatis ecce deductus es cum lignis voluptatis ad terram ultimam in medio incircumcisorum dormies cum his qui interfecti sunt gladio ipse est Pharao et omnis multitudo eius dicit Dominus Deus Ezec. 31:18
et factum est duodecimo anno in mense duodecimo in una mensis factum est verbum Domini ad me dicens Ezec. 32:1
fili hominis adsume lamentum super Pharao regem Aegypti et dices ad eum leoni gentium adsimilatus es et draconi qui est in mari et ventilabas cornu in fluminibus tuis et conturbabas aquas pedibus tuis et conculcabas flumina eorum Ezec. 32:2
propterea haec dicit Dominus Deus expandam super te rete meum in multitudine populorum multorum et extrahent te in sagena mea Ezec. 32:3
et proiciam te in terram super faciem agri abiciam te et habitare faciam super te omnia volatilia caeli et saturabo de te bestias universae terrae Ezec. 32:4
et dabo carnes tuas super montes et implebo colles tuos sanie tua Ezec. 32:5
et inrigabo terram pedore sanguinis tui super montes et valles implebuntur ex te Ezec. 32:6
et operiam cum extinctus fueris caelos et nigrescere faciam stellas eius solem nube tegam et luna non dabit lumen suum Ezec. 32:7
omnia luminaria caeli maerere faciam super te et dabo tenebras super terram tuam dicit Dominus Deus Ezec. 32:8
et inritabo cor populorum multorum cum induxero contritionem tuam in gentibus super terras quas nescis Ezec. 32:9
et stupescere faciam super te populos multos et reges eorum horrore nimio formidabunt super te cum volare coeperit gladius meus super facies eorum et obstupescent repente singuli pro anima sua in die ruinae suae Ezec. 32:10
in gladiis fortium deiciam multitudinem tuam inexpugnabiles gentes omnes heae et vastabunt superbiam Aegypti et dissipabitur multitudo eius Ezec. 32:12
et perdam omnia iumenta eius quae erant super aquas plurimas et non conturbabit eas pes hominis ultra neque ungula iumentorum turbabit eas Ezec. 32:13
tunc purissimas reddam aquas eorum et flumina eorum quasi oleum adducam ait Dominus Deus Ezec. 32:14
cum dedero terram Aegypti desolatam deseretur autem terra a plenitudine sua quando percussero omnes habitatores eius et scient quia ego Dominus Ezec. 32:15
planctus est et plangent eum filiae gentium plangent eum super Aegypto et super multitudine eius plangent eum ait Dominus Deus Ezec. 32:16
et factum est in duodecimo anno in quintadecima mensis factum est verbum Domini ad me dicens Ezec. 32:17
fili hominis cane lugubre super multitudine Aegypti et detrahe eam ipsam et filias gentium robustarum ad terram ultimam cum his qui descendunt in lacum Ezec. 32:18
quo pulchrior es descende et dormi cum incircumcisis Ezec. 32:19
in medio interfectorum gladio cadent gladius datus est adtraxerunt eam et omnes populos eius Ezec. 32:20
loquentur ei potentissimi robustorum de medio inferni qui cum auxiliatoribus eius descenderunt et dormierunt incircumcisi interfecti gladio Ezec. 32:21
ibi Assur et omnis multitudo eius in circuitu illius sepulchra eius omnes interfecti et qui ceciderunt gladio Ezec. 32:22
quorum data sunt sepulchra in novissimis laci et facta est multitudo eius per gyrum sepulchri eius universi interfecti cadentesque gladio qui dederant quondam formidinem in terra viventium Ezec. 32:23
ibi Aelam et omnis multitudo eius per gyrum sepulchri sui omnes hii interfecti ruentesque gladio qui descenderunt incircumcisi ad terram ultimam qui posuerunt terrorem suum in terra viventium et portaverunt ignominiam suam cum his qui descendunt in lacum Ezec. 32:24
in medio interfectorum posuerunt cubile eius in universis populis eius in circuitu eius sepulchrum illius omnes hii incircumcisi interfectique gladio dederant enim terrorem in terra viventium et portaverunt ignominiam suam cum his qui descendunt in lacum in medio interfectorum positi sunt Ezec. 32:25
ibi Mosoch et Thubal et omnis multitudo eius in circuitu illius sepulchra eius omnes hii incircumcisi interfectique et cadentes gladio quia dederunt formidinem suam in terra viventium Ezec. 32:26
et non dormient cum fortibus cadentibusque et incircumcisis qui descenderunt ad infernum cum armis suis et posuerunt gladios suos sub capitibus suis et fuerunt iniquitates eorum in ossibus eorum quia terror fortium facti sunt in terra viventium Ezec. 32:27
et tu ergo in medio incircumcisorum contereris et dormies cum interfectis gladio Ezec. 32:28
ibi Idumea et reges eius omnes duces eius qui dati sunt cum exercitu suo cum interfectis gladio et qui cum incircumcisis dormierunt et cum his qui descenderunt in lacum Ezec. 32:29
ibi principes aquilonis omnes et universi venatores qui deducti sunt cum interfectis paventes et in sua fortitudine confusi qui dormierunt incircumcisi cum interfectis gladio et portaverunt confusionem suam cum his qui descendunt in lacum Ezec. 32:30
vidit eos Pharao et consolatus est super universa multitudine sua quae interfecta est gladio Pharao et omnis exercitus eius ait Dominus Deus Ezec. 32:31
quia dedi terrorem meum in terra viventium et dormivit in medio incircumcisorum cum interfectis gladio Pharao et omnis multitudo eius ait Dominus Deus Ezec. 32:32
et factum est verbum Domini ad me dicens Ezec. 33:1
fili hominis loquere ad filios populi tui et dices ad eos terra cum induxero super eam gladium et tulerit populus terrae virum unum de novissimis suis et constituerit eum super se speculatorem Ezec. 33:2
et ille viderit gladium venientem super terram et cecinerit bucina et adnuntiaverit populo Ezec. 33:3
audiens autem quisquis ille est sonum bucinae non se observaverit veneritque gladius et tulerit eum sanguis ipsius super caput eius erit Ezec. 33:4
sonum bucinae audivit et non se observavit sanguis eius in ipso erit si autem custodierit animam suam salvavit Ezec. 33:5
quod si speculator viderit gladium venientem et non insonuerit bucina et populus non se custodierit veneritque gladius et tulerit de eis animam ille quidem in iniquitate sua captus est sanguinem autem eius de manu speculatoris requiram Ezec. 33:6
et tu fili hominis speculatorem dedi te domui Israhel audiens ergo ex ore meo sermonem adnuntiabis eis ex me Ezec. 33:7
tu ergo fili hominis dic ad domum Israhel sic locuti estis dicentes iniquitates nostrae et peccata nostra super nos sunt et in ipsis nos tabescimus quomodo ergo vivere poterimus Ezec. 33:10
dic ad eos vivo ego dicit Dominus Deus nolo mortem impii sed ut revertatur impius a via sua et vivat convertimini a viis vestris pessimis et quare moriemini domus Israhel Ezec. 33:11
tu itaque fili hominis dic ad filios populi tui iustitia iusti non liberabit eum in quacumque die peccaverit et impietas impii non nocebit ei in quacumque die conversus fuerit ab impietate sua et iustus non poterit vivere in iustitia sua in quacumque die peccaverit Ezec. 33:12
etiam si dixero iusto quod vita vivat et confisus in iustitia sua fecerit iniquitatem omnes iustitiae eius oblivioni tradentur et in iniquitate sua quam operatus est in ipsa morietur Ezec. 33:13
sin autem dixero impio morte morieris et egerit paenitentiam a peccato suo feceritque iudicium et iustitiam Ezec. 33:14
pignus restituerit ille impius rapinamque reddiderit in mandatis vitae ambulaverit nec fecerit quicquam iniustum vita vivet et non morietur Ezec. 33:15
omnia peccata eius quae peccavit non inputabuntur ei iudicium et iustitiam fecit vita vivet Ezec. 33:16
et dixerunt filii populi tui non est aequi ponderis via Domini et ipsorum via iniusta est Ezec. 33:17
et cum recesserit impius ab impietate sua feceritque iudicium et iustitiam vivet in eis Ezec. 33:19
et dicitis non est recta via Domini unumquemque iuxta vias suas iudicabo de vobis domus Israhel Ezec. 33:20
et factum est in duodecimo anno in duodecimo mense in quinta mensis transmigrationis nostrae venit ad me qui fugerat de Hierusalem dicens vastata est civitas Ezec. 33:21
manus autem Domini facta fuerat ad me vespere antequam veniret qui fugerat aperuitque os meum donec veniret ad me mane et aperto ore meo non silui amplius Ezec. 33:22
et factum est verbum Domini ad me dicens Ezec. 33:23
fili hominis qui habitant in ruinosis his super humum Israhel loquentes aiunt unus erat Abraham et hereditate possedit terram nos autem multi nobis data est terra in possessionem Ezec. 33:24
idcirco dices ad eos haec dicit Dominus Deus qui in sanguine comeditis et oculos vestros levatis ad inmunditias vestras et sanguinem funditis numquid terram hereditate possidebitis Ezec. 33:25
stetistis in gladiis vestris fecistis abominationes et unusquisque uxorem proximi sui polluit et terram hereditate possidebitis Ezec. 33:26
haec dices ad eos sic dicit Dominus Deus vivo ego quia qui in ruinosis habitant gladio cadent et qui in agro est bestiis tradetur ad devorandum qui autem in praesidiis et in speluncis sunt peste morientur Ezec. 33:27
et dabo terram in solitudinem et desertum et deficiet superba fortitudo eius et desolabuntur montes Israhel eo quod nullus sit qui per eos transeat Ezec. 33:28
et scient quia ego Dominus cum dedero terram desolatam et desertam propter universas abominationes suas quas operati sunt Ezec. 33:29
et tu fili hominis filii populi tui qui loquuntur de te iuxta muros et in ostiis domorum et dicunt unus ad alterum vir ad proximum suum loquentes venite et audiamus qui sit sermo egrediens a Domino Ezec. 33:30
et veniunt ad te quasi si ingrediatur populus et sedent coram te populus meus et audiunt sermones tuos et non faciunt eos quia in canticum oris sui vertunt illos et avaritiam suam sequitur cor eorum Ezec. 33:31
et es eis quasi carmen musicum quod suavi dulcique sono canitur et audient verba tua et non facient ea Ezec. 33:32
et cum venerit quod praedictum est ecce enim venit tunc scient quod prophetes fuerit inter eos Ezec. 33:33
et factum est verbum Domini ad me dicens Ezec. 34:1
fili hominis propheta de pastoribus Israhel propheta et dices pastoribus haec dicit Dominus Deus vae pastoribus Israhel qui pascebant semet ipsos nonne greges pascuntur a pastoribus Ezec. 34:2
lac comedebatis et lanis operiebamini et quod crassum erat occidebatis gregem autem meum non pascebatis Ezec. 34:3
quod infirmum fuit non consolidastis et quod aegrotum non sanastis quod fractum est non alligastis et quod abiectum est non reduxistis quod perierat non quaesistis sed cum austeritate imperabatis eis et cum potentia Ezec. 34:4
et dispersae sunt oves meae eo quod non esset pastor et factae sunt in devorationem omnium bestiarum agri et dispersae sunt Ezec. 34:5
erraverunt greges mei in cunctis montibus et in universo colle excelso et super omnem faciem terrae dispersi sunt greges mei et non erat qui requireret non erat inquam qui requireret Ezec. 34:6
vivo ego dicit Dominus Deus quia pro eo quod facti sunt greges mei in rapinam et oves meae in devorationem omnium bestiarum agri eo quod non esset pastor neque enim quaesierunt pastores gregem meum sed pascebant pastores semet ipsos et greges meos non pascebant Ezec. 34:8
haec dicit Dominus Deus ecce ego ipse super pastores requiram gregem meum de manu eorum et cessare eos faciam ut ultra non pascant gregem nec pascant amplius pastores semet ipsos et liberabo gregem meum de ore eorum et non erunt ultra eis in escam Ezec. 34:10
quia haec dicit Dominus Deus ecce ego ipse requiram oves meas et visitabo eas Ezec. 34:11
sicut visitat pastor gregem suum in die quando fuerit in medio ovium suarum dissipatarum sic visitabo oves meas et liberabo eas de omnibus locis quo dispersae fuerant in die nubis et caliginis Ezec. 34:12
et educam eas de populis et congregabo eas de terris et inducam eas in terram suam et pascam eas in montibus Israhel in rivis et in cunctis sedibus terrae Ezec. 34:13
in pascuis uberrimis pascam eas et in montibus excelsis Israhel erunt pascuae eorum ibi requiescent in herbis virentibus et in pascuis pinguibus pascentur super montes Israhel Ezec. 34:14
ego pascam oves meas et ego eas accubare faciam dicit Dominus Deus Ezec. 34:15
quod perierat requiram et quod abiectum erat reducam et quod confractum fuerat alligabo et quod infirmum erat consolidabo et quod pingue et forte custodiam et pascam illas in iudicio Ezec. 34:16
vos autem greges mei haec dicit Dominus Deus ecce ego iudico inter pecus et pecus arietum et hircorum Ezec. 34:17
nonne satis vobis erat pascuam bonam depasci insuper et reliquias pascuarum vestrarum conculcastis pedibus vestris et cum purissimam aquam biberetis reliquam pedibus vestris turbabatis Ezec. 34:18
et oves meae his quae conculcata pedibus vestris fuerant pascebantur et quae pedes vestri turbaverant haec bibebant Ezec. 34:19
propterea haec dicit Dominus Deus ad eos ecce ego ipse iudico inter pecus pingue et macilentum Ezec. 34:20
pro eo quod lateribus et umeris inpingebatis et cornibus vestris ventilabatis omnia infirma pecora donec dispergerentur foras Ezec. 34:21
salvabo gregem meum et non erit ultra in rapinam et iudicabo inter pecus et pecus Ezec. 34:22
et suscitabo super ea pastorem unum qui pascat ea servum meum David ipse pascet ea et ipse erit eis in pastorem Ezec. 34:23
ego autem Dominus ero eis in Deum et servus meus David princeps in medio eorum ego Dominus locutus sum Ezec. 34:24
et faciam cum eis pactum pacis et cessare faciam bestias pessimas de terra et qui habitant in deserto securi dormient in saltibus Ezec. 34:25
et ponam eos in circuitu collis mei benedictionem et deducam imbrem in tempore suo pluviae benedictionis erunt Ezec. 34:26
et dabit lignum agri fructum suum et terra dabit germen suum et erunt in terra sua absque timore et scient quia ego Dominus cum contrivero catenas iugi eorum et eruero eos de manu imperantium sibi Ezec. 34:27
et non erunt ultra in rapinam gentibus neque bestiae terrae devorabunt eos sed habitabunt confidenter absque ullo terrore Ezec. 34:28
et suscitabo eis germen nominatum et non erunt ultra inminuti fame in terra neque portabunt amplius obprobria gentium Ezec. 34:29
et scient quia ego Dominus Deus eorum cum eis et ipsi populus meus domus Israhel ait Dominus Deus Ezec. 34:30
vos autem greges mei greges pascuae meae homines estis et ego Dominus Deus vester dicit Dominus Deus Ezec. 34:31
et factus est sermo Domini ad me dicens Ezec. 35:1
fili hominis pone faciem tuam adversum montem Seir et prophetabis de eo et dices illi Ezec. 35:2
haec dicit Dominus Deus ecce ego ad te mons Seir et extendam manum meam super te et dabo te desolatum atque desertum Ezec. 35:3
urbes tuas demoliar et tu desertus eris et scies quia ego Dominus Ezec. 35:4
eo quod fueris inimicus sempiternus et concluseris filios Israhel in manus gladii in tempore adflictionis eorum in tempore iniquitatis extremae Ezec. 35:5
propterea vivo ego dicit Dominus Deus quoniam sanguini tradam te et sanguis te persequetur et cum sanguinem oderis sanguis persequetur te Ezec. 35:6
et dabo montem Seir desolatum et desertum et auferam de eo euntem et redeuntem Ezec. 35:7
et implebo montes eius occisorum suorum in collibus tuis et in vallibus tuis atque in torrentibus interfecti gladio cadent Ezec. 35:8
in solitudines sempiternas tradam te et civitates tuae non habitabuntur et scietis quoniam ego Dominus Ezec. 35:9
eo quod dixeris duae gentes et duae terrae meae erunt et hereditate possidebo eas cum Dominus esset ibi Ezec. 35:10
propterea vivo ego dicit Dominus Deus quia faciam iuxta iram tuam et secundum zelum tuum quem fecisti odio habens eos et notus efficiar per eos cum te iudicavero Ezec. 35:11
et scies quia ego Dominus audivi universa obprobria tua quae locutus es de montibus Israhel dicens deserti nobis dati sunt ad devorandum Ezec. 35:12
et insurrexistis super me ore vestro et rogastis adversum me verba vestra ego audivi Ezec. 35:13
sicuti gavisus es super hereditatem domus Israhel eo quod fuerit dissipata sic faciam tibi dissipatus eris mons Seir et Idumea omnis et scient quia ego Dominus Ezec. 35:15
tu autem fili hominis propheta super montes Israhel et dices montes Israhel audite verbum Domini Ezec. 36:1
propterea vaticinare et dic haec dicit Dominus Deus pro eo quod desolati estis et conculcati per circuitum et facti in hereditatem reliquis gentibus et ascendistis super labium linguae et obprobrium populi Ezec. 36:3
propterea montes Israhel audite verbum Domini Dei haec dicit Dominus Deus montibus et collibus torrentibus vallibusque et desertis parietinis et urbibus derelictis quae depopulatae sunt et subsannatae a reliquis gentibus per circuitum Ezec. 36:4
propterea haec dicit Dominus Deus quoniam in igne zeli mei locutus sum de reliquis gentibus et de Idumea universa qui dederunt terram meam sibi in hereditatem cum gaudio et toto corde ex animo et eiecerunt eam ut vastarent Ezec. 36:5
idcirco vaticinare super humum Israhel et dices montibus et collibus iugis et vallibus haec dicit Dominus Deus ecce ego in zelo meo et in furore meo locutus sum eo quod confusionem gentium sustinueritis Ezec. 36:6
vos autem montes Israhel ramos vestros germinetis et fructum vestrum adferatis populo meo Israhel prope est enim ut veniat Ezec. 36:8
quia ecce ego ad vos et convertar ad vos et arabimini et accipietis sementem Ezec. 36:9
et multiplicabo in vobis homines omnemque domum Israhel et habitabuntur civitates et ruinosa instaurabuntur Ezec. 36:10
et replebo vos hominibus et iumentis et multiplicabuntur et crescent et habitari vos faciam sicut a principio bonisque donabo maioribus quam habuistis ab initio et scietis quia ego Dominus Ezec. 36:11
et adducam super vos homines populum meum Israhel et hereditate possidebunt te et eris eis in hereditatem et non addes ultra ut absque eis sis Ezec. 36:12
haec dicit Dominus Deus pro eo quod dicunt de vobis devoratrix hominum es et suffocans gentem tuam Ezec. 36:13
propterea homines non comedes amplius et gentem tuam non necabis ultra ait Dominus Deus Ezec. 36:14
nec auditam faciam in te amplius confusionem gentium et obprobrium populorum nequaquam portabis et gentem tuam non amittes amplius ait Dominus Deus Ezec. 36:15
et factum est verbum Domini ad me dicens Ezec. 36:16
fili hominis domus Israhel habitaverunt in humo sua et polluerunt eam in viis suis et in studiis suis iuxta inmunditiam menstruatae facta est via eorum coram me Ezec. 36:17
et effudi indignationem meam super eos pro sanguine quem fuderunt super terram et in idolis suis polluerunt eam Ezec. 36:18
et dispersi eos in gentes et ventilati sunt in terris iuxta vias eorum et adinventiones iudicavi eos Ezec. 36:19
et ingressi sunt ad gentes ad quas introierunt et polluerunt nomen sanctum meum cum diceretur de eis populus Domini iste est et de terra eius egressi sunt Ezec. 36:20
et peperci nomini meo sancto quod polluerat domus Israhel in gentibus ad quas ingressi sunt Ezec. 36:21
et sanctificabo nomen meum magnum quod pollutum est inter gentes quod polluistis in medio earum ut sciant gentes quia ego Dominus ait Dominus exercituum cum sanctificatus fuero in vobis coram eis Ezec. 36:23
tollam quippe vos de gentibus et congregabo de universis terris et adducam vos in terram vestram Ezec. 36:24
et effundam super vos aquam mundam et mundabimini ab omnibus inquinamentis vestris et ab universis idolis vestris mundabo vos Ezec. 36:25
et dabo vobis cor novum et spiritum novum ponam in medio vestri et auferam cor lapideum de carne vestra et dabo vobis cor carneum Ezec. 36:26
et spiritum meum ponam in medio vestri et faciam ut in praeceptis meis ambuletis et iudicia mea custodiatis et operemini Ezec. 36:27
et habitabitis in terra quam dedi patribus vestris et eritis mihi in populum et ego ero vobis in Deum Ezec. 36:28
et salvabo vos ex universis inquinamentis vestris et vocabo frumentum et multiplicabo illud et non inponam in vobis famem Ezec. 36:29
et multiplicabo fructum ligni et genimina agri ut non portetis ultra obprobrium famis in gentibus Ezec. 36:30
et recordabimini viarum vestrarum pessimarum studiorumque non bonorum et displicebunt vobis iniquitates vestrae et scelera vestra Ezec. 36:31
non propter vos ego faciam ait Dominus Deus notum sit vobis confundimini et erubescite super viis vestris domus Israhel Ezec. 36:32
haec dicit Dominus Deus in die qua mundavero vos ex omnibus iniquitatibus vestris et habitari fecero urbes et instauravero ruinosa Ezec. 36:33
et terra deserta fuerit exculta quae quondam erat desolata in oculis omnis viatoris Ezec. 36:34
dicent terra illa inculta facta est ut hortus voluptatis et civitates desertae et destitutae atque suffossae munitae sederunt Ezec. 36:35
et scient gentes quaecumque derelictae fuerint in circuitu vestro quia ego Dominus aedificavi dissipata plantavique inculta ego Dominus locutus sum et fecerim Ezec. 36:36
ut gregem sanctum ut gregem Hierusalem in sollemnitatibus eius sic erunt civitates desertae plenaeque gregibus hominum et scient quia ego Dominus Ezec. 36:38
facta est super me manus Domini et eduxit me in spiritu Domini et dimisit me in medio campi qui erat plenus ossibus Ezec. 37:1
et circumduxit me per ea in gyro erant autem multa valde super faciem campi siccaque vehementer Ezec. 37:2
et dixit ad me fili hominis putasne vivent ossa ista et dixi Domine Deus tu nosti Ezec. 37:3
et dixit ad me vaticinare de ossibus istis et dices eis ossa arida audite verbum Domini Ezec. 37:4
haec dicit Dominus Deus ossibus his ecce ego intromittam in vos spiritum et vivetis Ezec. 37:5
et dabo super vos nervos et succrescere faciam super vos carnes et superextendam in vobis cutem et dabo vobis spiritum et vivetis et scietis quia ego Dominus Ezec. 37:6
et prophetavi sicut praeceperat mihi factus est autem sonitus prophetante me et ecce commotio et accesserunt ossa ad ossa unumquodque ad iuncturam suam Ezec. 37:7
et vidi et ecce super ea nervi et carnes ascenderunt et extenta est in eis cutis desuper et spiritum non habebant Ezec. 37:8
et dixit ad me vaticinare ad spiritum vaticinare fili hominis et dices ad spiritum haec dicit Dominus Deus a quattuor ventis veni spiritus et insufla super interfectos istos et revivescant Ezec. 37:9
et prophetavi sicut praeceperat mihi et ingressus est in ea spiritus et vixerunt steteruntque super pedes suos exercitus grandis nimis valde Ezec. 37:10
et dixit ad me fili hominis ossa haec universa domus Israhel est ipsi dicunt aruerunt ossa nostra et periit spes nostra et abscisi sumus Ezec. 37:11
propterea vaticinare et dices ad eos haec dicit Dominus Deus ecce ego aperiam tumulos vestros et educam vos de sepulchris vestris populus meus et inducam vos in terram Israhel Ezec. 37:12
et scietis quia ego Dominus cum aperuero sepulchra vestra et eduxero vos de tumulis vestris populus meus Ezec. 37:13
et dedero spiritum meum in vobis et vixeritis et requiescere vos faciam super humum vestram et scietis quia ego Dominus locutus sum et feci ait Dominus Deus Ezec. 37:14
et factus est sermo Domini ad me dicens Ezec. 37:15
et tu fili hominis sume tibi lignum unum et scribe super illud Iudae et filiorum Israhel sociis eius et tolle lignum alterum et scribe super eum Ioseph lignum Ephraim et cunctae domui Israhel sociorumque eius Ezec. 37:16
et adiunge illa unum ad alterum tibi in lignum unum et erunt in unionem in manu tua Ezec. 37:17
loqueris ad eos haec dicit Dominus Deus ecce ego adsumam lignum Ioseph quod est in manu Ephraim et tribus Israhel quae iunctae sunt ei et dabo eas pariter cum ligno Iuda et faciam eas in lignum unum et erunt unum in manu eius Ezec. 37:19
et dices ad eos haec dicit Dominus Deus ecce ego adsumam filios Israhel de medio nationum ad quas abierunt et congregabo eos undique et adducam eos ad humum suam Ezec. 37:21
et faciam eos gentem unam in terra in montibus Israhel et rex unus erit omnibus imperans et non erunt ultra duae gentes nec dividentur amplius in duo regna Ezec. 37:22
neque polluentur ultra in idolis suis et abominationibus suis et in cunctis iniquitatibus suis et salvos eos faciam de universis sedibus suis in quibus peccaverunt et mundabo eos et erunt mihi populus et ego ero eis Deus Ezec. 37:23
et servus meus David rex super eos et pastor unus erit omnium eorum in iudiciis meis ambulabunt et mandata mea custodient et facient ea Ezec. 37:24
et habitabunt super terram quam dedi servo meo Iacob in qua habitaverunt patres vestri et habitabunt super eam ipsi et filii eorum et filii filiorum eorum usque in sempiternum et David servus meus princeps eorum in perpetuum Ezec. 37:25
et percutiam illis foedus pacis pactum sempiternum erit eis et fundabo eos et multiplicabo et dabo sanctificationem meam in medio eorum in perpetuum Ezec. 37:26
et erit tabernaculum meum in eis et ero eis Deus et ipsi erunt mihi populus Ezec. 37:27
et scient gentes quia ego Dominus sanctificator Israhel cum fuerit sanctificatio mea in medio eorum in perpetuum Ezec. 37:28
et factus est sermo Domini ad me dicens Ezec. 38:1
fili hominis pone faciem tuam contra Gog terram Magog principem capitis Mosoch et Thubal et vaticinare de eo Ezec. 38:2
et dices ad eum haec dicit Dominus Deus ecce ego ad te Gog principem capitis Mosoch et Thubal Ezec. 38:3
et circumagam te et ponam frenum in maxillis tuis et educam te et omnem exercitum tuum equos et equites vestitos loricis universos multitudinem magnam hastam et clypeum arripientium et gladium Ezec. 38:4
Persae Aethiopes et Lybies cum eis omnes scutati et galeati Ezec. 38:5
Gomer et universa agmina eius domus Thogorma latera aquilonis et totum robur eius populique multi tecum Ezec. 38:6
praepara et instrue te et omnem multitudinem tuam quae coacervata est ad te et esto eis in praeceptum Ezec. 38:7
post dies multos visitaberis in novissimo annorum venies ad terram quae reversa est a gladio congregata est de populis multis ad montes Israhel qui fuerunt deserti iugiter haec de populis educta est et habitaverunt in ea confidenter universi Ezec. 38:8
ascendens autem quasi tempestas venies et quasi nubes ut operias terram tu et omnia agmina tua et populi multi tecum Ezec. 38:9
haec dicit Dominus Deus in die illa ascendent sermones super cor tuum et cogitabis cogitationem pessimam Ezec. 38:10
et dices ascendam ad terram absque muro veniam ad quiescentes habitantesque secure omnes habitant sine muro vectes et portae non sunt eis Ezec. 38:11
ut diripias spolia et invadas praedam ut inferas manum tuam super eos qui deserti fuerant et postea restituti et super populum qui est congregatus ex gentibus qui possidere coepit et esse habitator umbilici terrae Ezec. 38:12
Seba et Dedan et negotiatores Tharsis et omnes leones eius dicent tibi numquid ad sumenda spolia tu venis ecce ad diripiendam praedam congregasti multitudinem tuam ut tollas argentum et aurum auferas supellectilem atque substantiam et diripias manubias infinitas Ezec. 38:13
propterea vaticinare fili hominis et dices ad Gog haec dicit Dominus Deus numquid non in die illo cum habitaverit populus meus Israhel confidenter scies Ezec. 38:14
et venies de loco tuo a lateribus aquilonis tu et populi multi tecum ascensores equorum universi coetus magnus et exercitus vehemens Ezec. 38:15
et ascendes super populum meum Israhel quasi nubes ut operias terram in novissimis diebus eris et adducam te super terram meam ut sciant gentes me cum sanctificatus fuero in te in oculis eorum o Gog Ezec. 38:16
et erit in die illa in die adventus Gog super terram Israhel ait Dominus Deus ascendet indignatio mea in furore meo Ezec. 38:18
et in zelo meo in igne irae meae locutus sum quia in die illa erit commotio magna super terram Israhel Ezec. 38:19
et commovebuntur a facie mea pisces maris et volucres caeli et bestiae agri et omne reptile quod movetur super humum cunctique homines qui sunt super faciem terrae et subvertentur montes et cadent sepes et omnis murus in terra corruet Ezec. 38:20
et convocabo adversum eum in cunctis montibus meis gladium ait Dominus Deus gladius uniuscuiusque in fratrem suum dirigetur Ezec. 38:21
et iudicabo eum peste et sanguine et imbre vehementi et lapidibus inmensis ignem et sulphur pluam super eum et super exercitum eius et super populos multos qui sunt cum eo Ezec. 38:22
et magnificabor et sanctificabor et notus ero in oculis gentium multarum et scient quia ego Dominus Ezec. 38:23
tu autem fili hominis vaticinare adversum Gog et dices haec dicit Dominus Deus ecce ego super te Gog principem capitis Mosoch et Thubal Ezec. 39:1
et circumagam te et seducam te et ascendere faciam de lateribus aquilonis et adducam te super montes Israhel Ezec. 39:2
et percutiam arcum tuum in manu sinistra tua et sagittas tuas de manu dextera tua deiciam Ezec. 39:3
super montes Israhel cades tu et omnia agmina tua et populi qui sunt tecum feris avibus omnique volatili et bestiis terrae dedi te devorandum Ezec. 39:4
et emittam ignem in Magog et in his qui habitant in insulis confidenter et scient quia ego Dominus Ezec. 39:6
et nomen sanctum meum notum faciam in medio populi mei Israhel et non polluam nomen sanctum meum amplius et scient gentes quia ego Dominus Sanctus Israhel Ezec. 39:7
ecce venit et factum est ait Dominus Deus haec est dies de qua locutus sum Ezec. 39:8
et egredientur habitatores de civitatibus Israhel et succendent et conburent arma clypeum et hastas arcum et sagittas et baculos manus et contos et succendent ea igne septem annis Ezec. 39:9
et non portabunt ligna de regionibus neque succident de saltibus quoniam arma succendent igne et depraedabuntur eos quibus praedae fuerant et diripient vastatores suos ait Dominus Deus Ezec. 39:10
et erit in die illa dabo Gog locum nominatum sepulchrum in Israhel vallem Viatorum ad orientem maris quae obstupescere facit praetereuntes et sepelient ibi Gog et omnem multitudinem eius et vocabitur vallis Multitudinis Gog Ezec. 39:11
et sepelient eos domus Israhel ut mundent terram septem mensibus Ezec. 39:12
sepeliet autem omnis populus terrae et erit eis nominata dies in qua glorificatus sum ait Dominus Deus Ezec. 39:13
et viros iugiter constituent lustrantes terram qui sepeliant et requirant eos qui remanserant super faciem terrae ut emundent eam post menses autem septem quaerere incipient Ezec. 39:14
et circumibunt peragrantes terram cumque viderint os hominis statuent iuxta illud titulum donec sepeliant illud pollinctores in valle Multitudinis Gog Ezec. 39:15
nomen autem civitatis Amona et mundabunt terram Ezec. 39:16
tu ergo fili hominis haec dicit Dominus Deus dic omni volucri et universis avibus cunctisque bestiis agri convenite properate concurrite undique ad victimam meam quam ego immolo vobis victimam grandem super montes Israhel ut comedatis carnes et bibatis sanguinem Ezec. 39:17
carnes fortium comedetis et sanguinem principum terrae bibetis arietum agnorum et hircorum taurorumque altilium et pinguium omnium Ezec. 39:18
et comedetis adipem in saturitate et bibetis sanguinem in ebrietate de victima quam ego immolabo vobis Ezec. 39:19
et saturabimini super mensam meam de equo et de equite forti et de universis viris bellatoribus ait Dominus Deus Ezec. 39:20
et ponam gloriam meam in gentibus et videbunt omnes gentes iudicium meum quod fecerim et manum meam quam posuerim super eos Ezec. 39:21
et scient domus Israhel quia ego Dominus Deus eorum a die illa et deinceps Ezec. 39:22
et scient gentes quoniam in iniquitate sua capta sit domus Israhel eo quod reliquerint me et absconderim faciem meam ab eis et tradiderim eos in manu hostium et ceciderint in gladio universi Ezec. 39:23
iuxta inmunditiam eorum et scelus feci eis et abscondi faciem meam ab illis Ezec. 39:24
propterea haec dicit Dominus Deus nunc reducam captivitatem Iacob et miserebor omnis domus Israhel et adsumam zelum pro nomine sancto meo Ezec. 39:25
et portabunt confusionem suam et omnem praevaricationem quam praevaricati sunt in me cum habitaverint in terra sua confidenter neminem formidantes Ezec. 39:26
et reduxero eos de populis et congregavero de terris inimicorum suorum et sanctificatus fuero in eis in oculis gentium plurimarum Ezec. 39:27
et scient quia ego Dominus Deus eorum eo quod transtulerim eos in nationes et congregavero eos super terram suam et non dereliquerim quemquam ex eis ibi Ezec. 39:28
et non abscondam ultra faciem meam ab eis eo quod effuderim spiritum meum super omnem domum Israhel ait Dominus Deus Ezec. 39:29
in vicesimo et quinto anno transmigrationis nostrae in exordio anni decima mensis quartodecimo anno postquam percussa est civitas in ipsa hac die facta est super me manus Domini et adduxit me illuc Ezec. 40:1
in visionibus Dei adduxit me in terram Israhel et dimisit me super montem excelsum nimis super quem erat quasi aedificium civitatis vergentis ad austrum Ezec. 40:2
et introduxit me illuc et ecce vir cuius erat species quasi species aeris et funiculus lineus in manu eius et calamus mensurae in manu eius stabat autem in porta Ezec. 40:3
et locutus est ad me idem vir fili hominis vide oculis tuis et auribus tuis audi et pone cor tuum in omnia quae ego ostendam tibi quia ut ostendantur tibi adductus es huc adnuntia omnia quae tu vides domui Israhel Ezec. 40:4
et ecce murus forinsecus in circuitu domus undique et in manu viri calamus mensurae sex cubitorum et palmo et mensus est latitudinem aedificii calamo uno altitudinem quoque calamo uno Ezec. 40:5
et venit ad portam quae respiciebat viam orientalem et ascendit per gradus eius et mensus est limen portae calamo uno latitudinem id est limen unum calamo uno in latitudine Ezec. 40:6
et thalamum uno calamo in longum et uno calamo in latum et inter thalamos quinque cubitos Ezec. 40:7
et limen portae iuxta vestibulum portae intrinsecus calamo uno Ezec. 40:8
et mensus est vestibulum portae octo cubitorum et frontem eius duobus cubitis vestibulum autem portae erat intrinsecus Ezec. 40:9
porro thalami portae ad viam orientalem tres hinc et tres inde mensura una trium et mensura una frontium ex utraque parte Ezec. 40:10
et mensus est latitudinem liminis portae decem cubitorum et longitudinem portae tredecim cubitorum Ezec. 40:11
et marginem ante thalamos cubiti unius et cubitus unus finis utrimque thalami autem sex cubitorum erant hinc et inde Ezec. 40:12
et mensus est portam a tecto thalami usque ad tectum eius latitudinem viginti et quinque cubitorum ostium contra ostium Ezec. 40:13
et fecit frontes per sexaginta cubitos et ad frontem atrium portae undique per circuitum Ezec. 40:14
et ante faciem portae quae pertingebat usque ad faciem vestibuli portae interioris quinquaginta cubitos Ezec. 40:15
et fenestras obliquas in thalamis et in frontibus eorum quae erant intra portam undique per circuitum similiter autem erant et in vestibulis fenestrae per gyrum intrinsecus et ante frontes pictura palmarum Ezec. 40:16
et eduxit me ad atrium exterius et ecce gazofilacia et pavimentum stratum lapide in atrio per circuitum triginta gazofilacia in circuitu pavimenti Ezec. 40:17
et pavimentum in fronte portarum secundum longitudinem portarum erat inferius Ezec. 40:18
et mensus est latitudinem a facie portae inferioris usque ad frontem atrii interioris extrinsecus centum cubitos ad orientem et ad aquilonem Ezec. 40:19
et thalamos eius tres hinc et tres inde et frontem eius et vestibulum eius secundum mensuram portae prioris quinquaginta cubitorum longitudinem eius et latitudinem viginti quinque cubitorum Ezec. 40:21
fenestrae autem eius et vestibulum et scalpturae secundum mensuram portae quae respiciebat ad orientem et septem graduum erat ascensus eius et vestibulum ante eam Ezec. 40:22
et porta atrii interioris contra portam aquilonis et orientalem et mensus est a porta usque ad portam centum cubitos Ezec. 40:23
et duxit me ad viam australem et ecce porta quae respiciebat ad austrum et mensus est frontem eius et vestibulum eius iuxta mensuras superiores Ezec. 40:24
et fenestras eius et vestibula in circuitu sicut fenestras ceteras quinquaginta cubitorum longitudine et latitudine viginti quinque cubitorum Ezec. 40:25
et in gradibus septem ascendebatur ad eam et vestibulum ante fores eius et celatae palmae erant una hinc et altera inde in fronte eius Ezec. 40:26
et porta atrii interioris in via australi et mensus est a porta usque ad portam in via australi centum cubitos Ezec. 40:27
et introduxit me in atrium interius ad portam australem et mensus est portam iuxta mensuras superiores Ezec. 40:28
thalamum eius et frontem eius et vestibulum eius hisdem mensuris et fenestras eius et vestibulorum eius in circuitu quinquaginta cubitos longitudinis et latitudinis viginti quinque cubitos Ezec. 40:29
et vestibulum per gyrum longitudine viginti quinque cubitorum et latitudine quinque cubitorum Ezec. 40:30
et vestibulum eius ad atrium exterius et palmas eius in fronte et octo gradus erant quibus ascendebatur per eam Ezec. 40:31
et introduxit me in atrium interius per viam orientalem et mensus est portam secundum mensuras superiores Ezec. 40:32
thalamum eius et frontem eius et vestibula eius sicut supra et fenestras eius et vestibuli eius in circuitu longitudine quinquaginta cubitorum et latitudine viginti quinque cubitorum Ezec. 40:33
et vestibulum eius id est atrii exterioris et palmae celatae in fronte eius hinc et inde et in octo gradibus ascensus eius Ezec. 40:34
et introduxit me ad portam quae respiciebat ad aquilonem et mensus est secundum mensuras superiores Ezec. 40:35
thalamum eius frontem eius vestibulum eius et fenestras eius per circuitum longitudine quinquaginta cubitorum et latitudine viginti quinque cubitorum Ezec. 40:36
vestibulum eius in atrium exterius et celatura palmarum in fronte illius hinc et inde et in octo gradibus ascensus eius Ezec. 40:37
et per singula gazofilacia ostium in frontibus portarum ibi lavabunt holocaustum Ezec. 40:38
et in vestibulo portae duae mensae hinc et duae mensae inde ut immoletur super eas holocaustum et pro peccato et pro delicto Ezec. 40:39
et ad latus exterius quod ascendit ad ostium portae quae pergit ad aquilonem duae mensae et ad latus alterum ante vestibulum portae duae mensae Ezec. 40:40
quattuor mensae hinc et quattuor mensae inde per latera portae octo mensae erunt super quas immolabunt Ezec. 40:41
quattuor autem mensae ad holocaustum de lapidibus quadris extructae longitudine cubiti unius et dimidii et latitudine cubiti unius et dimidii et altitudine cubiti unius super quas ponant vasa in quibus immolatur holocaustum et victima Ezec. 40:42
et labia earum palmi unius reflexa intrinsecus per circuitum super mensas autem carnes oblationis Ezec. 40:43
et extra portam interiorem gazofilacia cantorum in atrio interiori quod erat in latere portae respicientis ad aquilonem et facies eorum contra viam australem una ex latere portae orientalis quae respiciebat ad viam aquilonis Ezec. 40:44
et dixit ad me hoc est gazofilacium quod respicit viam meridianam sacerdotum qui excubant in custodiis templi Ezec. 40:45
et mensus est atrium longitudine centum cubitorum et latitudine centum cubitorum per quadrum et altare ante faciem templi Ezec. 40:47
et introduxit me in vestibulum templi et mensus est vestibulum quinque cubitis hinc et quinque cubitis inde et latitudinem portae trium cubitorum hinc et trium cubitorum inde Ezec. 40:48
longitudinem autem vestibuli viginti cubitorum et latitudinem undecim cubitorum et octo gradibus ascendebatur ad eam et columnae erant in frontibus una hinc et altera inde Ezec. 40:49
et introduxit me in templum et mensus est frontes sex cubitos latitudinis hinc et sex cubitos latitudinis inde latitudinem tabernaculi Ezec. 41:1
et latitudo portae decem cubitorum erat et latera portae quinque cubitis hinc et quinque cubitis inde et mensus est longitudinem eius quadraginta cubitorum et latitudinem viginti cubitorum Ezec. 41:2
et introgressus intrinsecus mensus est in fronte portae duos cubitos et portam sex cubitorum et latitudinem portae septem cubitorum Ezec. 41:3
et mensus est longitudinem eius viginti cubitorum et latitudinem viginti cubitorum ante faciem templi et dixit ad me hoc est sanctum sanctorum Ezec. 41:4
et mensus est parietem domus sex cubitorum et latitudinem lateris quattuor cubitorum undique per circuitum domus Ezec. 41:5
latera autem latus ad latus bis triginta tria et erant eminentia quae ingrederentur per parietem domus in lateribus per circuitum ut continerent et non adtingerent parietem templi Ezec. 41:6
et platea erat in rotundum ascendens sursum per cocleam et in cenaculum templi deferebat per gyrum idcirco latius erat templum in superioribus et sic de inferioribus ascendebatur ad superiora in medium Ezec. 41:7
et vidi in domo altitudinem per circuitum fundata latera ad mensuram calami sex cubitorum spatio Ezec. 41:8
et latitudinem per parietem lateris forinsecus quinque cubitorum et interior domus in lateribus domus Ezec. 41:9
et inter gazofilacia latitudinem viginti cubitorum in circuitu domus undique Ezec. 41:10
et ostium lateris ad orationem ostium unum ad viam aquilonis et ostium unum ad viam australem et latitudinem loci ad orationem quinque cubitorum in circuitu Ezec. 41:11
et aedificium quod erat separatum versumque ad viam respicientem ad mare latitudinis septuaginta cubitorum paries autem aedificii quinque cubitorum latitudinis per circuitum et longitudo eius nonaginta cubitorum Ezec. 41:12
et mensus est domus longitudinem centum cubitorum et quod separatum erat aedificium et parietes eius longitudinis centum cubitorum Ezec. 41:13
latitudo autem ante faciem domus et eius quod erat separatum contra orientem centum cubitorum Ezec. 41:14
et mensus est longitudinem aedificii contra faciem eius quod erat separatum ad dorsum ekthetas ex utraque parte centum cubitorum et templum interius et vestibula atrii Ezec. 41:15
limina et fenestras obliquas et ekthetas in circuitu per tres partes contra uniuscuiusque limen stratumque ligno per gyrum in circuitu terra autem usque ad fenestras et fenestrae clausae super ostia Ezec. 41:16
et usque ad domum interiorem et forinsecus per omnem parietem in circuitu intrinsecus et forinsecus ad mensuram Ezec. 41:17
et fabrefacta cherubin et palmae et palma inter cherub et cherub duasque facies habebat cherub Ezec. 41:18
faciem hominis iuxta palmam ex hac parte et faciem leonis iuxta palmam ex alia parte expressam per omnem domum in circuitu Ezec. 41:19
de terra usque ad superiora portae cherubin et palmae celatae erant in pariete templi Ezec. 41:20
limen quadrangulum et facies sanctuarii aspectus contra aspectum Ezec. 41:21
altaris lignei trium cubitorum altitudo et longitudo eius duo cubitorum et anguli eius et longitudo eius et parietes eius lignei et locutus est ad me haec est mensa coram Domino Ezec. 41:22
et duo ostia erant in templo et in sanctuario Ezec. 41:23
et in duobus ostiis ex utraque parte bina erant ostiola quae in se invicem plicabantur bina enim ostia erant ex utraque parte ostiorum Ezec. 41:24
et celata erant in ipsis ostiis templi cherubin et scalptura palmarum sicut in parietibus quoque expressa erat quam ob rem erant et grossiora ligna in vestibuli fronte forinsecus Ezec. 41:25
super quae fenestrae obliquae et similitudo palmarum hinc atque inde in umerulis vestibuli secundum latera domus latitudinemque parietum Ezec. 41:26
et eduxit me in atrium exterius per viam ducentem ad aquilonem et eduxit me in gazofilacium quod erat contra separatum aedificium et contra aedem vergentem ad aquilonem Ezec. 42:1
in facie longitudinis centum cubitos ostii aquilonis et latitudinis quinquaginta cubitos Ezec. 42:2
contra viginti cubitos atrii interioris et contra pavimentum stratum lapide atrii exterioris ubi erat porticus iuncta porticui triplici Ezec. 42:3
et ante gazofilacia deambulatio decem cubitorum latitudinis ad interiora respiciens viae cubiti unius et ostia earum ad aquilonem Ezec. 42:4
ubi erant gazofilacia in superioribus humiliora quia subportabant porticus quae ex illis eminebant de inferioribus et de mediis aedificii Ezec. 42:5
tristega enim erant et non habebant columnas sicut erant columnae atriorum propterea eminebant de inferioribus et de mediis a terra Ezec. 42:6
et peribolus exterior secundum gazofilacia quae erant in via atrii exterioris ante gazofilacia longitudo eius quinquaginta cubitorum Ezec. 42:7
quia longitudo erat gazofilaciorum atrii exterioris quinquaginta cubitorum et longitudo ante faciem templi centum cubitorum Ezec. 42:8
et erat subter gazofilacia haec introitus ab oriente ingredientium in ea de atrio exteriori Ezec. 42:9
in latitudine periboli atrii quod erat contra viam orientalem in facie aedificii separati et erant ante aedificium gazofilacia Ezec. 42:10
et via ante faciem eorum iuxta similitudinem gazofilaciorum quae erant in via aquilonis secundum longitudinem eorum sic et latitudo eorum et omnis introitus eorum et similitudines et ostia eorum Ezec. 42:11
et dixit ad me gazofilacia aquilonis et gazofilacia austri quae sunt ante aedificium separatum haec sunt gazofilacia sancta in quibus vescuntur sacerdotes qui adpropinquant ad Dominum in sancta sanctorum ibi ponent sancta sanctorum et oblationem pro peccato et pro delicto locus enim sanctus est Ezec. 42:13
cum autem ingressi fuerint sacerdotes non egredientur de sanctis in atrium exterius et ibi reponent vestimenta sua in quibus ministrant quia sancta sunt vestienturque vestimentis aliis et sic procedent ad populum Ezec. 42:14
cumque conplesset mensuras domus interioris eduxit me per viam portae quae respiciebat ad viam orientalem et mensus est eam undique per circuitum Ezec. 42:15
et mensus est contra ventum aquilonem quingentos calamos in calamo mensurae per gyrum Ezec. 42:17
et ad ventum australem mensus est quingentos calamos in calamo mensurae per circuitum Ezec. 42:18
et ad ventum occidentalem mensus est quingentos calamos in calamo mensurae Ezec. 42:19
per quattuor ventos mensus est illud murum eius undique per circuitum longitudine quingentorum cubitorum et latitudine quingentorum cubitorum dividentem inter sanctuarium et vulgi locum Ezec. 42:20
et duxit me ad portam quae respiciebat ad viam orientalem Ezec. 43:1
et ecce gloria Dei Israhel ingrediebatur per viam orientalem et vox erat ei quasi vox aquarum multarum et terra splendebat a maiestate eius Ezec. 43:2
et vidi visionem secundum speciem quam videram quando venit ut disperderet civitatem et species secundum aspectum quem videram iuxta fluvium Chobar et cecidi super faciem meam Ezec. 43:3
et maiestas Domini ingressa est templum per viam portae quae respiciebat ad orientem Ezec. 43:4
et levavit me spiritus et introduxit me in atrium interius et ecce repleta erat gloria Domini domus Ezec. 43:5
et audivi loquentem ad me de domo et vir qui stabat iuxta me Ezec. 43:6
dixit ad me fili hominis locus solii mei et locus vestigiorum pedum meorum ubi habito in medio filiorum Israhel in aeternum et non polluent ultra domus Israhel nomen sanctum meum ipsi et reges eorum in fornicationibus suis et in ruinis regum suorum et in excelsis Ezec. 43:7
qui fabricati sunt limen suum iuxta limen meum et postes suos iuxta postes meos et murus erat inter me et eos et polluerunt nomen sanctum meum in abominationibus quas fecerunt propter quod consumpsi eos in ira mea Ezec. 43:8
nunc ergo repellant procul fornicationem suam et ruinas regum suorum a me et habitabo in medio eorum semper Ezec. 43:9
tu autem fili hominis ostende domui Israhel templum et confundantur ab iniquitatibus suis et metiantur fabricam Ezec. 43:10
et erubescant ex omnibus quae fecerunt figuram domus et fabricae eius exitus et introitus et omnem descriptionem eius et universa praecepta eius cunctumque ordinem eius et omnes leges eius ostende eis et scribes in oculis eorum et custodiant omnes descriptiones eius et praecepta illius et faciant ea Ezec. 43:11
istae autem mensurae altaris in cubito verissimo qui habebat cubitum et palmum in sinu eius erat cubitus et cubitus in latitudine et definitio usque ad labium eius in circuitu palmus unus haec quoque erat fossa altaris Ezec. 43:13
et de sinu terrae usque ad crepidinem novissimam duo cubiti et latitudo cubiti unius et a crepidine maiori usque ad crepidinem minorem quattuor cubiti et latitudo unius cubiti Ezec. 43:14
ipse autem arihel quattuor cubitorum et ab arihel usque sursum cornua quattuor Ezec. 43:15
et arihel duodecim cubitorum in longitudine per duodecim cubitos latitudinis quadrangulatum aequis lateribus Ezec. 43:16
et crepido quattuordecim cubitorum longitudinis per quattuordecim latitudinis in quattuor angulis eius et corona in circuitu eius dimidii cubitus et sinus eius unius cubiti per circuitum gradus autem eius versi ad orientem Ezec. 43:17
et dixit ad me fili hominis haec dicit Dominus Deus hii sunt ritus altaris in quacumque die fuerit fabricatum ut offeratur super illud holocaustum et effundatur sanguis Ezec. 43:18
et dabis sacerdotibus Levitis qui sunt de semine Sadoc qui accedunt ad me ait Dominus Deus ut offerant mihi vitulum de armento pro peccato Ezec. 43:19
et adsumens de sanguine eius pones super quattuor cornua eius et super quattuor angulos crepidinis et super coronam in circuitu et mundabis illud et expiabis Ezec. 43:20
et tolles vitulum qui oblatus fuerit pro peccato et conbures illum in separato loco domus extra sanctuarium Ezec. 43:21
et in die secunda offeres hircum caprarum inmaculatum pro peccato et expiabunt altare sicut expiaverunt in vitulo Ezec. 43:22
cumque conpleveris expians illud offeres vitulum de armento inmaculatum et arietem de grege inmaculatum Ezec. 43:23
et offeres eos in conspectu Domini et mittent sacerdotes super eos sal et offerent eos holocaustum Domino Ezec. 43:24
septem diebus facies hircum pro peccato cotidie et vitulum de armento et arietem de pecoribus inmaculatos offerent Ezec. 43:25
septem diebus expiabunt altare et mundabunt illud et implebunt manum eius Ezec. 43:26
expletis autem diebus in die octava et ultra facient sacerdotes super altare holocausta vestra et quae pro pace offerunt et placatus ero vobis ait Dominus Deus Ezec. 43:27
et convertit me ad viam portae sanctuarii exterioris quae respiciebat ad orientem et erat clausa Ezec. 44:1
et dixit Dominus ad me porta haec clausa erit non aperietur et vir non transiet per eam quoniam Dominus Deus Israhel ingressus est per eam eritque clausa Ezec. 44:2
principi princeps ipse sedebit in ea ut comedat panem coram Domino per viam vestibuli portae ingredietur et per viam eius egredietur Ezec. 44:3
et adduxit me per viam portae aquilonis in conspectu domus et vidi et ecce implevit gloria Domini domum Domini et cecidi in faciem meam Ezec. 44:4
et dixit ad me Dominus fili hominis pone cor tuum et vide oculis tuis et auribus tuis audi omnia quae ego loquor ad te de universis caerimoniis domus Domini et de cunctis legibus eius et pones cor tuum in viis templi per omnes exitus sanctuarii Ezec. 44:5
et dices ad exasperantem me domum Israhel haec dicit Dominus Deus sufficiant vobis omnia scelera vestra domus Israhel Ezec. 44:6
eo quod inducitis filios alienos incircumcisos corde et incircumcisos carne ut sint in sanctuario meo et polluant domum meam et offertis panes meos adipem et sanguinem et dissolvitis pactum meum in omnibus sceleribus vestris Ezec. 44:7
et non servastis praecepta sanctuarii mei et posuistis custodes observationum mearum in sanctuario meo vobismet ipsis Ezec. 44:8
haec dicit Dominus Deus omnis alienigena incircumcisus corde et incircumcisus carne non ingredietur sanctuarium meum omnis filius alienus qui est in medio filiorum Israhel Ezec. 44:9
sed et Levitae qui longe recesserunt a me in errore filiorum Israhel et erraverunt a me post idola sua et portaverunt iniquitatem suam Ezec. 44:10
erunt in sanctuario meo aeditui et ianitores portarum domus et ministri domus ipsi mactabunt holocaustosin et victimas populi et ipsi stabunt in conspectu eorum ut ministrent eis Ezec. 44:11
pro eo quod ministraverunt illis in conspectu idolorum suorum et facti sunt domui Israhel in offendiculum iniquitatis idcirco levavi manum meam super eos dicit Dominus Deus et portaverunt iniquitatem suam Ezec. 44:12
et non adpropinquabunt ad me ut sacerdotio fungantur mihi neque accedent ad omne sanctuarium meum iuxta sancta sanctorum sed portabunt confusionem suam et scelera sua quae fecerunt Ezec. 44:13
et dabo eos ianitores domus in omni ministerio eius et universis quae fiunt in ea Ezec. 44:14
sacerdotes autem Levitae filii Sadoc qui custodierunt caerimonias sanctuarii mei cum errarent filii Israhel a me ipsi accedent ad me ut ministrent mihi et stabunt in conspectu meo ut offerant mihi adipem et sanguinem ait Dominus Deus Ezec. 44:15
ipsi ingredientur sanctuarium meum et ipsi accedent ad mensam meam ut ministrent mihi et custodiant caerimonias meas Ezec. 44:16
cumque ingredientur portas atrii interioris vestibus lineis induentur nec ascendet super eos quicquam laneum quando ministrant in portis atrii interioris et intrinsecus Ezec. 44:17
vittae lineae erunt in capitibus eorum et feminalia linea erunt in lumbis eorum et non accingentur in sudore Ezec. 44:18
cumque egredientur atrium exterius ad populum exuent se vestimenta sua in quibus ministraverunt et reponent ea in gazofilacio sanctuarii et vestient se vestimentis aliis et non sanctificabunt populum in vestibus suis Ezec. 44:19
et vinum non bibet omnis sacerdos quando ingressurus est atrium interius Ezec. 44:21
et viduam et repudiatam non accipient uxores sed virgines de semine domus Israhel sed et viduam quae fuerit vidua a sacerdote accipient Ezec. 44:22
et populum meum docebunt quid sit inter sanctum et pollutum et inter mundum et inmundum ostendent eis Ezec. 44:23
et cum fuerit controversia stabunt in iudiciis meis et iudicabunt leges meas et praecepta mea in omnibus sollemnitatibus meis custodient et sabbata mea sanctificabunt Ezec. 44:24
et ad mortuum hominem non ingredientur ne polluantur nisi ad patrem et matrem et filium et filiam et fratrem et sororem quae alterum virum non habuit in quibus contaminabuntur Ezec. 44:25
et postquam fuerit emundatus septem dies numerabuntur ei Ezec. 44:26
et in die introitus sui in sanctuarium ad atrium interius ut ministret mihi in sanctuario offeret pro peccato suo ait Dominus Deus Ezec. 44:27
erit autem eis hereditas ego hereditas eorum et possessionem non dabitis eis in Israhel ego enim possessio eorum Ezec. 44:28
victimam et pro peccato et pro delicto ipsi comedent et omne votum in Israhel ipsorum erit Ezec. 44:29
et primitiva omnium primogenitorum et omnia libamenta ex omnibus quae offeruntur sacerdotum erunt et primitiva ciborum vestrorum dabitis sacerdoti ut reponat benedictionem domui suae Ezec. 44:30
omne morticinum et captum a bestia de avibus et de pecoribus non comedent sacerdotes Ezec. 44:31
cumque coeperitis terram dividere sortito separate primitias Domino sanctificatum de terra longitudine viginti quinque milia et latitudine decem milia sanctificatum erit in omni termino eius per circuitum Ezec. 45:1
et erit ex omni parte sanctificatum quingentos per quingentos quadrifariam per circuitum et quinquaginta cubitis in suburbana eius per gyrum Ezec. 45:2
et a mensura ista mensurabis longitudinem viginti quinque milium et latitudinem decem milium et in ipso erit templum sanctumque sanctorum Ezec. 45:3
sanctificatum de terra erit sacerdotibus ministris sanctuarii qui accedunt ad ministerium Domini et erit eis locus in domos et in sanctuarium sanctitatis Ezec. 45:4
viginti quinque autem milia longitudinis et decem milia latitudinis erunt Levitis qui ministrant domui ipsi possidebunt viginti gazofilacia Ezec. 45:5
et possessionem civitatis dabitis quinque milia latitudinis et longitudinis viginti quinque milia secundum separationem sanctuarii omni domui Israhel Ezec. 45:6
principi quoque hinc et inde in separationem sanctuarii et in possessionem civitatis contra faciem separationis sanctuarii et contra faciem possessionis urbis a latere maris usque ad mare et a latere orientis usque ad orientem longitudinem autem iuxta unamquamque partium a termino occidentali usque ad terminum orientalem Ezec. 45:7
de terra erit ei possessio in Israhel et non depopulabuntur ultra principes populum meum sed terram dabunt domui Israhel secundum tribus eorum Ezec. 45:8
haec dicit Dominus Deus sufficiat vobis principes Israhel iniquitatem et rapinas intermittite et iudicium et iustitiam facite separate confinia vestra a populo meo ait Dominus Deus Ezec. 45:9
statera iusta et oephi iustum et batus iustus erit vobis Ezec. 45:10
oephi et batus aequalia et unius mensurae erunt ut capiat decimam partem chori batus et decimam partem chori oephi iuxta mensuram chori erit aequa libratio eorum Ezec. 45:11
siclus autem viginti obolos habeat porro viginti sicli et viginti quinque sicli et quindecim sicli minam facient Ezec. 45:12
et haec sunt primitiae quas tolletis sextam partem oephi de choro frumenti et sextam partem oephi de choro hordei Ezec. 45:13
mensura quoque olei batus olei decima pars chori est et decem bati chorum faciunt quia decem bati implent chorum Ezec. 45:14
et arietem unum de grege ducentorum de his quae nutriunt Israhel in sacrificium et in holocaustum et in pacifica ad expiandum pro eis ait Dominus Deus Ezec. 45:15
et super principem erunt holocausta et sacrificium et libamina in sollemnitatibus et in kalendis et in sabbatis in universis sollemnitatibus domus Israhel ipse faciat pro peccato sacrificium et holocaustum et pacifica ad expiandum pro domo Israhel Ezec. 45:17
haec dicit Dominus Deus in primo mense una mensis sumes vitulum de armento inmaculatum et expiabis sanctuarium Ezec. 45:18
et tollet sacerdos de sanguine quod erit pro peccato et ponet in postibus domus et in quattuor angulis crepidinis altaris et in postibus portae atrii interioris Ezec. 45:19
et sic facies in septima mensis pro unoquoque qui ignoravit et errore deceptus est et expiabitis pro domo Ezec. 45:20
et faciet princeps in die illa pro se et pro universo populo terrae vitulum pro peccato Ezec. 45:22
et in septem dierum sollemnitate faciet holocaustum Domino septem vitulos et septem arietes inmaculatos cotidie septem diebus et pro peccato hircum caprarum cotidie Ezec. 45:23
et sacrificium oephi per vitulum et oephi per arietem faciet et olei hin per singula oephi Ezec. 45:24
septimo mense quintadecima die mensis in sollemnitate faciet sicut supra dicta sunt per septem dies tam pro peccato quam pro holocausto et in sacrificio et in oleo Ezec. 45:25
haec dicit Dominus Deus porta atrii interioris quae respicit ad orientem erit clausa sex diebus in quibus opus fit die autem sabbati aperietur sed et in die kalendarum aperietur Ezec. 46:1
et intrabit princeps per viam vestibuli portae de foris et stabit in limine portae et facient sacerdotes holocaustum eius et pacifica eius et adorabit super limen portae et egredietur porta autem non claudetur usque ad vesperam Ezec. 46:2
et adorabit populus terrae ad ostium portae illius in sabbatis et in kalendis coram Domino Ezec. 46:3
holocaustum autem hoc offeret princeps Domino in die sabbati sex agnos inmaculatos et arietem inmaculatum Ezec. 46:4
et sacrificium oephi per arietem agnis autem sacrificium quod dederit manus eius et olei hin per singula oephi Ezec. 46:5
in die autem kalendarum vitulum de armento inmaculatum et sex agni et arietes inmaculati erunt Ezec. 46:6
et oephi per vitulum oephi quoque per arietem faciet sacrificium agnis autem sicut invenerit manus eius et olei hin per singula oephi Ezec. 46:7
cumque ingressurus est princeps per viam vestibuli portae ingrediatur et per eandem viam exeat Ezec. 46:8
et cum intrabit populus terrae in conspectu Domini in sollemnitatibus qui ingreditur per portam aquilonis ut adoret egrediatur per viam portae meridianae porro qui ingreditur per viam portae meridianae egrediatur per viam portae aquilonis non revertetur per viam portae per quam ingressus est sed e regione illius egredietur Ezec. 46:9
princeps autem in medio eorum cum ingredientibus ingredietur et cum egredientibus egredietur Ezec. 46:10
et in nundinis et in sollemnitatibus erit sacrificium oephi per vitulum et oephi per arietem agnis autem erit sacrificium sicut invenerit manus eius et olei hin per singula oephi Ezec. 46:11
cum autem fecerit princeps spontaneum holocaustum aut pacifica voluntaria Domino aperietur ei porta quae respicit ad orientem et faciet holocaustum suum et pacifica sua sicut fieri solet in die sabbati et egredietur claudeturque porta postquam exierit Ezec. 46:12
et agnum eiusdem anni inmaculatum faciet holocaustum cotidie Domino semper mane faciet illud Ezec. 46:13
et sacrificium faciet super eo cata mane mane sextam partem oephi et de oleo tertiam partem hin ut misceatur similae sacrificium Domino legitimum iuge atque perpetuum Ezec. 46:14
faciet agnum et sacrificium et oleum cata mane mane holocaustum sempiternum Ezec. 46:15
si autem dederit legatum de hereditate sua uni servorum suorum erit illius usque ad annum remissionis et revertetur ad principem hereditas autem eius filiis eius erit Ezec. 46:17
et non accipiet princeps de hereditate populi per violentiam et de possessione eorum sed de possessione sua hereditatem dabit filiis suis ut non dispergatur populus meus unusquisque a possessione sua Ezec. 46:18
et introduxit me per ingressum qui erat ex latere portae in gazofilacia sanctuarii ad sacerdotes quae respiciebant ad aquilonem et erat ibi locus vergens ad occidentem Ezec. 46:19
et dixit ad me iste est locus ubi coquent sacerdotes pro delicto et pro peccato ubi coquent sacrificium ut non efferant in atrio exteriori et sanctificetur populus Ezec. 46:20
et eduxit me in atrium exterius et circumduxit me per quattuor angulos atrii et ecce atriolum erat in angulo atrii atriola singula per angulos atrii Ezec. 46:21
in quattuor angulos atrii atriola disposita quadraginta cubitorum per longum et triginta per latum mensurae unius quattuor erant Ezec. 46:22
et paries per circuitum ambiens quattuor atriola et culinae fabricatae erant subter porticus per gyrum Ezec. 46:23
et dixit ad me haec est domus culinarum in qua coquent ministri domus Domini victimas populi Ezec. 46:24
et convertit me ad portam domus et ecce aquae egrediebantur subter limen domus ad orientem facies enim domus respiciebat ad orientem aquae autem descendebant in latus templi dextrum ad meridiem altaris Ezec. 47:1
et eduxit me per viam portae aquilonis et convertit me ad viam foras portam exteriorem viam quae respiciebat ad orientem et ecce aquae redundantes a latere dextro Ezec. 47:2
cum egrederetur vir ad orientem qui habebat funiculum in manu sua et mensus est mille cubitos et transduxit me per aquam usque ad talos Ezec. 47:3
rursumque mensus est mille et transduxit me per aquam usque ad genua Ezec. 47:4
et mensus est mille et transduxit me per aquam usque ad renes et mensus est mille torrentem quem non potui pertransire quoniam intumuerant aquae profundae torrentis qui non potest transvadari Ezec. 47:5
et dixit ad me certe vidisti fili hominis et duxit me et convertit ad ripam torrentis Ezec. 47:6
et ait ad me aquae istae quae egrediuntur ad tumulos sabuli orientalis et descendunt ad plana deserti intrabunt mare et exibunt et sanabuntur aquae Ezec. 47:8
et omnis anima vivens quae serpit quocumque venerit torrens vivet et erunt pisces multi satis postquam venerint illuc aquae istae et sanabuntur et vivent omnia ad quae venerit torrens Ezec. 47:9
vivent et stabunt super illa piscatores ab Engaddi usque ad Engallim siccatio sagenarum erunt plurimae species erunt piscium eius sicut pisces maris magni multitudinis nimiae Ezec. 47:10
in litoribus autem eius et in palustribus non sanabuntur quia in salinas dabuntur Ezec. 47:11
et super torrentem orietur in ripis eius ex utraque parte omne lignum pomiferum non defluet folium ex eo et non deficiet fructus eius per singulos menses adferet primitiva quia aquae eius de sanctuario egredientur et erunt fructus eius in cibum et folia eius ad medicinam Ezec. 47:12
possidebitis autem eam singuli aeque ut frater suus quam levavi manum meam ut darem patribus vestris et cadet terra haec vobis in possessionem Ezec. 47:14
Emath Berotha Sabarim quae est inter terminum Damasci et confinium Emath domus Atticon quae est iuxta terminos Auran Ezec. 47:16
et erit terminus a mari usque ad atrium Aenon terminus Damasci et ab aquilone ad aquilonem et terminus Emath plaga autem septentrionalis Ezec. 47:17
porro plaga orientalis de medio Auran et de medio Damasci et de medio Galaad et de medio terrae Israhel Iordanis disterminans ad mare orientale metiemini etiam plagam orientalem Ezec. 47:18
plaga autem australis meridiana a Thamar usque ad aquas Contradictionis Cades et torrens usque ad mare magnum et plaga ad meridiem australis Ezec. 47:19
et plaga maris mare magnum a confinio per directum donec venias Emath haec est plaga maris Ezec. 47:20
et dividetis terram istam vobis per tribus Israhel Ezec. 47:21
et mittetis eam in hereditatem vobis et advenis qui accesserint ad vos qui genuerint filios in medio vestrum et erunt vobis sicut indigenae inter filios Israhel vobiscum divident possessionem in medio tribuum Israhel Ezec. 47:22
et haec nomina tribuum a finibus aquilonis iuxta viam Aethlon pergentibus Emath atrium Aenon terminus Damasci ad aquilonem iuxta Emath et erit ei plaga orientalis mare Dan una Ezec. 48:1
et ad terminum Dan a plaga orientali usque ad plagam maris Aser una Ezec. 48:2
et super terminum Aser a plaga orientali usque ad plagam maris Nepthalim una Ezec. 48:3
et super terminum Nepthalim a plaga orientali usque ad plagam maris Manasse una Ezec. 48:4
et super terminum Manasse a plaga orientali usque ad plagam maris Ephraim una Ezec. 48:5
et super terminum Ephraim a plaga orientali usque ad plagam maris Ruben una Ezec. 48:6
et super terminum Ruben a plaga orientali usque ad plagam maris Iuda una Ezec. 48:7
et super terminum Iuda a plaga orientali usque ad plagam maris erunt primitiae quas separabitis viginti quinque milibus latitudinis et longitudinis sicuti singulae partes a plaga orientali usque ad plagam maris et erit sanctuarium in medio eius Ezec. 48:8
primitiae quas separastis Domino longitudo viginti quinque milibus et latitudo decem milibus Ezec. 48:9
hae autem erunt primitiae sanctuarii sacerdotum ad aquilonem viginti quinque milia et ad mare latitudinis decem milia sed et ad orientem latitudinis decem milia et ad meridiem longitudinis viginti quinque milia et erit sanctuarium Domini in medio eius Ezec. 48:10
sacerdotibus sanctuarium erit de filiis Sadoc qui custodierunt caerimonias meas et non erraverunt cum errarent filii Israhel sicut erraverunt et Levitae Ezec. 48:11
et erunt eis primitiae de primitiis terrae sanctum sanctorum iuxta terminum Levitarum Ezec. 48:12
sed et Levitis similiter iuxta fines sacerdotum viginti quinque milia longitudinis et latitudinis decem milia omnis longitudo viginti et quinque milium et latitudo decem milium Ezec. 48:13
et non venundabunt ex eo neque mutabunt nec transferentur primitiae terrae quia sanctificatae sunt Domino Ezec. 48:14
quinque milia autem quae supersunt in latitudine per viginti quinque milia profana erunt urbis in habitaculum et in suburbana et erit civitas in medio eius Ezec. 48:15
et heae mensurae eius ad plagam septentrionalem quingenti et quattuor milia et ad plagam meridianam quingenti et quattuor milia et ad plagam orientalem quingenti et quattuor milia et ad plagam occidentalem quingenti et quattuor milia Ezec. 48:16
erunt autem suburbana civitatis ad aquilonem ducenti quinquaginta et in meridie ducenti quinquaginta et ad orientem ducenti quinquaginta et ad mare ducenti quinquaginta Ezec. 48:17
quod autem reliquum fuerit in longitudine secundum primitias sanctuarii decem milia in orientem et decem milia ad occidentem erunt sicut primitiae sanctuarii et erunt fruges eius in panes his qui serviunt civitati Ezec. 48:18
omnes primitiae viginti quinque milium per viginti quinque milia in quadrum separabuntur in primitias sanctuarii et possessionem civitatis Ezec. 48:20
quod autem reliquum fuerit principis erit ex omni parte primitiarum sanctuarii et possessionis civitatis e regione viginti quinque milium primitiarum usque ad terminum orientalem sed et ad mare e regione viginti quinque milium usque ad terminum maris similiter in partibus principis erit et erunt primitiae sanctuarii et sanctuarium templi in medio eius Ezec. 48:21
de possessione autem Levitarum et de possessione civitatis in medio partium principis erit inter terminum Iuda et inter terminum Beniamin et ad principem pertinebit Ezec. 48:22
et reliquis tribubus a plaga orientali usque ad plagam occidentalem Beniamin una Ezec. 48:23
et contra terminum Beniamin a plaga orientali usque ad plagam occidentalem Symeon una Ezec. 48:24
et super terminum Symeonis a plaga orientali usque ad plagam occidentis Isachar una Ezec. 48:25
et super terminum Isachar a plaga orientali usque ad plagam occidentalem Zabulon una Ezec. 48:26
et super terminum Zabulon a plaga orientali usque ad plagam maris Gad una Ezec. 48:27
et super terminum Gad ad plagam austri in meridiem et erit finis de Thamar usque ad aquas Contradictionis Cades hereditas contra mare magnum Ezec. 48:28
haec est terra quam mittetis in sortem tribubus Israhel et hae partitiones earum ait Dominus Deus Ezec. 48:29
et hii egressus civitatis a plaga septentrionali quingentos et quattuor milia mensurabis Ezec. 48:30
et portae civitatis in nominibus tribuum Israhel portae tres a septentrione porta Ruben una porta Iudae una porta Levi una Ezec. 48:31
et ad plagam orientalem quingentos et quattuor milia et portae tres porta Ioseph una porta Beniamin una porta Dan una Ezec. 48:32
et ad plagam meridianam quingentos et quattuor milia metieris portam Symeonis unam portam Isachar unam portam Zabulon unam Ezec. 48:33
et ad plagam occidentalem quingenti et quattuor milia portae eorum tres porta Gad una porta Aser una porta Nepthalim una Ezec. 48:34
per circuitum decem et octo milia et nomen civitatis ex illa die Dominus ibidem Ezec. 48:35
Anno tertio regni Ioakim regis Iuda, venit Nabuchodonosor rex Babylonis in Ierusalem, et obsedit eam; Dan. 1:1
et tradidit Dominus in manu eius Ioakim regem Iuda, et partem vasorum domus Dei: et asportavit ea in terram Sennaar in domum dei sui, et vasa intulit in domum Thesauri dei sui. Dan. 1:2
Et ait rex Asphenez praeposito Eunuchorum ut introduceret de filiis Israel, et de semine regio et tyrannorum, Dan. 1:3
pueros, in quibus nulla esset macula, decoros forma, et eruditos omni sapientia, cautos scientia, et doctos disciplina, et qui possent stare in palatio regis, ut doceret eos litteras, et linguam Chaldaeorum. Dan. 1:4
Et constituit eis rex annonam per singulos dies de cibis suis, et de vino unde bibebat ipse, ut enutriti tribus annis, postea starent in conspectu regis. Dan. 1:5
Fuerunt ergo inter eos de filiis Iuda, Daniel, Ananias, Misael, et Azarias. Dan. 1:6
Et imposuit eis praepositus eunuchorum, nomina: Danieli, Baltassar: Ananiae, Sidrach: Misaeli, Misach: et Azariae, Abdenago. Dan. 1:7
Proposuit autem Daniel in corde suo ne pollueretur de mensa regis, neque de vino potus eius: et rogavit eunuchorum praepositum ne contaminaretur. Dan. 1:8
Dedit autem Deus Danieli gratiam et misericordiam in conspectu principis eunuchorum. Dan. 1:9
Et ait princeps eunuchorum ad Danielem: Timeo ego dominum meum regem, qui constituit vobis cibum et potum: qui si viderit vultus vestros macilentiores prae ceteris adolescentibus coaevis vestris, condemnabitis caput meum regi. Dan. 1:10
Et dixit Daniel ad Malasar, quem constituerat princeps eunuchorum super Danielem, Ananiam, Misaelem, et Azariam: Dan. 1:11
Tenta nos obsecro servos tuos diebus decem, et dentur nobis legumina ad vescendum, et aqua ad bibendum: Dan. 1:12
et contemplare vultus nostros, et vultus puerorum, qui vescuntur cibo regio: et sicut videris, facies cum servis tuis. Dan. 1:13
Post dies autem decem apparuerunt vultus eorum meliores, et corpulentiores prae omnibus pueris, qui vescebantur cibo regio. Dan. 1:15
Porro Malasar tollebat cibaria, et vinum potus eorum: dabatque eis legumina. Dan. 1:16
Pueris autem his dedit Deus scientiam, et disciplinam in omni libro, et sapientia: Danieli autem intelligentiam omnium visionum et somniorum. Dan. 1:17
Cumque eis locutus fuisset rex, non sunt inventi tales de universis, ut Daniel, Ananias, Misael, et Azarias: et steterunt in conspectu Regis. Dan. 1:19
Et omne verbum sapientiae et intellectus, quod sciscitatus est ab eis Rex, invenit in eis decuplum super cunctos ariolos, et magos, qui erant in universo regno eius. Dan. 1:20
In anno secundo regni Nabuchodonosor vidit Nabuchodonosor somnium, et conterritus est spiritus eius, et somnium eius fugit ab eo. Dan. 2:1
Praecepit autem rex, ut convocarentur arioli, et magi, et malefici, et Chaldaei: ut indicarent regi somnia sua: qui cum venissent, steterunt coram rege. Dan. 2:2
Et dixit ad eos rex: Vidi somnium: et mente confusus ignoro quid viderim. Dan. 2:3
Responderuntque Chaldaei regi Syriace: Rex in sempiternum vive: dic somnium servis tuis, et interpretationem eius indicabimus. Dan. 2:4
Et respondens rex ait Chaldaeis: Sermo recessit a me: nisi indicaveritis mihi somnium, et coniecturam eius, peribitis vos, et domus vestrae publicabuntur. Dan. 2:5
Si autem somnium, et coniecturam eius narraveritis, praemia, et dona, et honorem multum accipietis a me: somnium igitur, et interpretationem eius indicate mihi. Dan. 2:6
Responderunt secundo, atque dixerunt: Rex somnium dicat servis suis, et interpretationem illius indicabimus. Dan. 2:7
Respondit rex, et ait: Certe novi quod tempus redimitis, scientes quod recesserit a me sermo. Dan. 2:8
Si ergo somnium non indicaveritis mihi, una est de vobis sententia, quod interpretationem quoque fallacem, et deceptione plenam composueritis, ut loquamini mihi donec tempus pertranseat. Somnium itaque dicite mihi, ut sciam quod interpretationem quoque eius veram loquamini. Dan. 2:9
Respondentes ergo Chaldaei coram rege, dixerunt: Non est homo super terram, qui sermonem tuum, rex, possit implere: sed neque regum quisquam magnus et potens verbum huiuscemodi sciscitatur ab omni ariolo, et mago, et Chaldaeo. Dan. 2:10
Quo audito, rex in furore, et in ira magna praecepit ut perirent omnes sapientes Babylonis. Dan. 2:12
Et egressa sententia, sapientes interficiebantur: quaerebanturque Daniel, et socii eius, ut perirent. Dan. 2:13
Et interrogavit eum, qui a rege potestatem acceperat, quam ob causam tam crudelis sententia a facie regis esset egressa. Cum ergo rem indicasset Arioch Danieli, Dan. 2:15
Et ingressus est domum suam, Ananiaeque et Misaeli, et Azariae sociis suis indicavit negotium: Dan. 2:17
ut quaererent misericordiam a facie Dei caeli super sacramento isto, et non perirent Daniel, et socii eius cum ceteris sapientibus Babylonis. Dan. 2:18
Tunc Danieli mysterium per visionem nocte revelatum est: et benedixit Daniel Deum caeli, Dan. 2:19
et locutus ait: Sit nomen Domini benedictum a saeculo et usque in saeculum: quia sapientia et fortitudo eius sunt. Dan. 2:20
Et ipse mutat tempora, et aetates: transfert regna, atque constituit: dat sapientiam sapientibus, et scientiam intelligentibus disciplinam: Dan. 2:21
Ipse revelat profunda, et abscondita, et novit in tenebris constituta: et lux cum eo est. Dan. 2:22
Tibi Deus patrum nostrorum confiteor, teque laudo: quia sapientiam, et fortitudinem dedisti mihi: et nunc ostendisti mihi quae rogavimus te, quia sermonem regis aperuisti nobis. Dan. 2:23
Post haec Daniel ingressus ad Arioch, quem constituerat rex ut perderet sapientes Babylonis, sic ei locutus est: Sapientes Babylonis ne perdas: introduc me in conspectu regis, et solutionem regi narrabo. Dan. 2:24
Tunc Arioch festinus introduxit Danielem ad regem, et dixit ei: Inveni hominem de filiis transmigrationis Iuda, qui solutionem regi annunciet. Dan. 2:25
Respondit rex, et dixit Danieli, cuius nomen erat Baltassar: Putasne vere potes mihi indicare somnium, quod vidi, et interpretationem eius? Dan. 2:26
Et respondens Daniel coram rege, ait: Mysterium, quod rex interrogat, sapientes, magi, arioli, et aruspices nequeunt indicare regi: Dan. 2:27
Sed est Deus in caelo revelans mysteria, qui indicavit tibi rex Nabuchodonosor, quae ventura sunt in novissimis temporibus. Somnium tuum, et visiones capitis tui in cubili tuo huiuscemodi sunt: Dan. 2:28
Tu rex cogitare coepisti in strato tuo, quid esset futurum post haec: et qui revelat mysteria, ostendit tibi quae ventura sunt. Dan. 2:29
Mihi quoque non in sapientia, quae est in me plus quam in cunctis viventibus, sacramentum hoc revelatum est: sed ut interpretatio regi manifesta fieret, et cogitationes mentis tuae scires. Dan. 2:30
Tu rex videbas, et ecce quasi statua una grandis: statua illa magna, et statura sublimis stabat contra te, et intuitus eius erat terribilis. Dan. 2:31
Huius statuae caput ex auro optimo erat, pectus autem et brachia de argento, porro venter, et femora ex aere. Dan. 2:32
Videbas ita, donec abscissus est lapis de monte sine manibus: et percussit statuam in pedibus eius ferreis, et fictilibus, et comminuit eos. Dan. 2:34
Tunc contrita sunt pariter ferrum, testa, aes, argentum, et aurum, et redacta quasi in favillam aestivae areae, quae rapta sunt vento: nullusque locus inventus est eis: lapis autem, qui percusserat statuam, factus est mons magnus, et implevit universam terram. Dan. 2:35
Tu rex regum es: et Deus caeli, regnum, et fortitudinem, et imperium, et gloriam dedit tibi: Dan. 2:37
et omnia, in quibus habitant filii hominum, et bestiae agri: volucres quoque caeli dedit in manu tua, et sub ditione tua universa constituit: tu es ergo caput aureum. Dan. 2:38
Et post te consurget regnum aliud minus te argenteum: et regnum tertium aliud aereum, quod imperabit universae terrae. Dan. 2:39
Et regnum quartum erit velut ferrum. quomodo ferrum comminuit, et domat omnia, sic comminuet, et conteret omnia haec. Dan. 2:40
Porro quia vidisti pedum, et digitorum partem testae figuli, et partem ferream: regnum divisum erit, quod tamen de plantario ferri orietur, secundum quod vidisti ferrum mistum testae ex luto. Dan. 2:41
Et digitos pedum ex parte ferreos, et ex parte fictiles: ex parte regnum erit solidum, et ex parte contritum. Dan. 2:42
In diebus autem regnorum illorum suscitabit Deus caeli regnum, quod in aeternum non dissipabitur, et regnum eius alteri populo non tradetur: comminuet autem, et consumet universa regna haec: et ipsum stabit in aeternum. Dan. 2:44
Secundum quod vidisti, quod de monte abscissus est lapis sine manibus, et comminuit testam, et ferrum, et aes, et argentum, et aurum, Deus magnus ostendit regi quae ventura sunt postea. et verum est somnium, et fidelis interpretatio eius. Dan. 2:45
Tunc rex Nabuchodonosor cecidit in faciem suam, et Danielem adoravit, et hostias, et incensum praecepit ut sacrificarent ei. Dan. 2:46
Loquens ergo rex, ait Danieli: Vere Deus vester Deus deorum est, et Dominus regum, et revelans mysteria: quoniam tu potuisti aperire hoc sacramentum. Dan. 2:47
Tunc rex Danielem in sublime extulit, et munera multa, et magna dedit ei: et constituit eum principem super omnes provincias Babylonis: et praefectum magistratuum super cunctos sapientes Babylonis. Dan. 2:48
Daniel autem postulavit a rege: et constituit super opera provinciae Babylonis, Sidrach, Misach, et Abdenago: Ipse autem Daniel erat in foribus regis. Dan. 2:49
Et erat vir habitans in Babylone, et nomen eius Ioakim: Dan. 13:1
Et accepit uxorem nomine Susannam, filiam Helciae pulchram nimis, et timentem Deum: Dan. 13:2
Erat autem Ioakim dives valde, et erat ei pomarium vicinum domui suae: et ad ipsum confluebant Iudaei, eo quod esset honorabilior omnium. Dan. 13:4
Et constituti sunt de populo duo senes iudices in illo anno: de quibus locutus est Dominus: Quia egressa est iniquitas de Babylone a senioribus iudicibus, qui videbantur regere populum. Dan. 13:5
Isti frequentabant domum Ioakim, et veniebant ad eos omnes, qui habebant iudicia. Dan. 13:6
Cum autem populus revertisset per meridiem, ingrediebatur Susanna, et deambulabat in pomario viri sui. Dan. 13:7
Et videbant eam senes quotidie ingredientem, et deambulantem: et exarserunt in concupiscentiam eius: Dan. 13:8
et everterunt sensum suum, et declinaverunt oculos suos ut non viderent caelum, neque recordarentur iudiciorum iustorum. Dan. 13:9
et observabant quotidie solicitius videre eam. Dixitque alter ad alterum: Dan. 13:12
Eamus domum, quia hora prandii est. Et egressi recesserunt a se. Dan. 13:13
Cumque revertissent, venerunt in unum: et sciscitantes ab invicem causam, confessi sunt concupiscentiam suam: et tunc in communi statuerunt tempus, quando eam possent invenire solam. Dan. 13:14
Factum est autem, cum observarent diem aptum, ingressa est aliquando sicut heri et nudiustertius, cum duabus solis puellis, voluitque lavari in pomario: aestus quippe erat: Dan. 13:15
et non erat ibi quisquam, praeter duos senes absconditos, et contemplantes eam. Dan. 13:16
Dixit ergo puellis: Afferte mihi oleum, et smigmata, et ostia pomarii claudite, ut laver. Dan. 13:17
Et fecerunt sicut praeceperat: clauseruntque ostia pomarii, et egressae sunt per posticum ut afferrent quae iusserat. nesciebantque senes intus esse absconditos. Dan. 13:18
Cum autem egressae essent puellae, surrexerunt duo senes, et accurrerunt ad eam, et dixerunt: Dan. 13:19
Ecce ostia pomarii clausa sunt, et nemo nos videt, et nos in concupiscentia tui sumus: quam ob rem assentire nobis, et commiscere nobiscum. Dan. 13:20
quod si nolueris, dicemus contra te testimonium, quod fuerit tecum iuvenis, et ob hanc causam emiseris puellas a te. Dan. 13:21
Ingemuit Susanna, et ait: Angustiae sunt mihi undique: si enim hoc egero, mors mihi est: si autem non egero, non effugiam manus vestras. Dan. 13:22
Et exclamavit voce magna Susanna: exclamaverunt autem et senes adversus eam. Dan. 13:24
Et cucurrit unus ad ostia pomarii, et aperuit. Dan. 13:25
Postquam autem senes locuti sunt, erubuerunt servi vehementer: quia numquam dictus fuerat sermo huiuscemodi de Susanna. Et facta est dies crastina. Dan. 13:27
Cumque venisset populus ad Ioakim virum eius, venerunt et duo presbyteri pleni iniqua cogitatione adversus Susannam ut interficerent eam. Dan. 13:28
Et dixerunt coram populo: Mittite ad Susannam filiam Helciae uxorem Ioakim. Et statim miserunt. Dan. 13:29
Et venit cum parentibus, et filiis, et universis cognatis suis. Dan. 13:30
Porro Susanna erat delicata nimis, et pulchra specie. Dan. 13:31
Flebant igitur sui, et omnes qui noverant eam. Dan. 13:33
Et dixerunt presbyteri: Cum deambularemus in pomario soli, ingressa est haec cum duabus puellis: et clausit ostia pomarii, et dimisit a se puellas. Dan. 13:36
Venitque ad eam adolescens, qui erat absconditus, et concubuit cum ea. Dan. 13:37
Porro nos cum essemus in angulo pomarii, videntes iniquitatem, cucurrimus ad eos, et vidimus eos pariter commisceri. Dan. 13:38
Et illum quidem non quivimus comprehendere, quia fortior nobis erat, et apertis ostiis exilivit: Dan. 13:39
hanc autem cum apprehendissemus, interrogavimus, quisnam esset adolescens, et noluit indicare nobis: huius rei testes sumus. Dan. 13:40
Credidit eis multitudo quasi senibus et iudicibus populi, et condemnaverunt eam ad mortem. Dan. 13:41
Exclamavit autem voce magna Susanna, et dixit: Deus aeterne, qui absconditorum es cognitor, qui nosti omnia antequam fiant, Dan. 13:42
tu scis quoniam falsum testimonium tulerunt contra me: et ecce morior, cum nihil horum fecerim, quae isti malitiose composuerunt adversum me. Dan. 13:43
Et exclamavit voce magna: Mundus ego sum a sanguine huius. Dan. 13:46
Et conversus omnis populus ad eum, dixit: Quis est iste sermo, quem tu locutus es? Dan. 13:47
Reversus est ergo populus cum festinatione, et dixerunt ei senes: Veni, et sede in medio nostrum, et indica nobis: quia tibi Deus dedit honorem senectutis. Dan. 13:50
Et dixit ad eos Daniel: Separate illos ab invicem procul, et diiudicabo eos. Dan. 13:51
Cum ergo divisi essent alter ab altero, vocavit unum de eis, et dixit ad eum: Inveterate dierum malorum, nunc venerunt peccata tua, quae operabaris prius: Dan. 13:52
iudicans iudicia iniusta, innocentes opprimens, et dimittens noxios, dicente Domino: Innocentem et iustum non interficies. Dan. 13:53
Et, amoto eo, iussit venire alium, et dixit ei: Semen Chanaan, et non Iuda, species decepit te, et concupiscentia subvertit cor tuum: Dan. 13:56
sic faciebatis filiabus Israel, et illae timentes loquebantur vobis: sed filia Iuda non sustinuit iniquitatem vestram. Dan. 13:57
Dixit autem ei Daniel: Recte mentitus es et tu in caput tuum: manet enim Angelus Domini, gladium habens, ut secet te medium, et interficiat vos. Dan. 13:59
Exclamavit itaque omnis coetus voce magna, et benedixerunt Deum, qui salvat sperantes in se. Dan. 13:60
Et consurrexerunt adversus duos presbyteros (convicerat enim eos Daniel ex ore suo falsum dixisse testimonium) feceruntque eis sicut male egerant adversus proximum, Dan. 13:61
ut facerent secundum legem Moysi: et interfecerunt eos, et salvatus est sanguis innoxius in die illa. Dan. 13:62
Helcias autem et uxor eius laudaverunt Deum pro filia sua Susanna cum Ioakim marito eius, et cognatis omnibus, quia non esset inventa in ea res turpis. Dan. 13:63
Daniel autem factus est magnus in conspectu populi a die illa, et deinceps. Dan. 13:64
Nabuchodonosor rex fecit statuam auream altitudine cubitorum sexaginta, latitudine cubitorum sex, et statuit eam in campo Dura provinciae Babylonis. Dan. 3:1
Itaque Nabuchodonosor rex misit ad congregandos satrapas, magistratus, et iudices, duces, et tyrannos, et praefectos, omnesque principes regionum, ut convenirent ad dedicationem statuae, quam erexerat Nabuchodonosor rex. Dan. 3:2
Tunc congregati sunt satrapae, magistratus, et iudices, duces, et tyranni, et optimates, qui erant in potestatibus constituti, et universi principes regionum ut convenirent ad dedicationem statuae, quam erexerat Nabuchodonosor rex. stabant autem in conspectu statuae, quam posuerat Nabuchodonosor rex: Dan. 3:3
et praeco clamabat valenter: Vobis dicitur populis, tribubus, et linguis: Dan. 3:4
In hora, qua audieritis sonitum tubae, et fistulae, et citharae, sambucae, et psalterii, et symphoniae, et universi generis musicorum, cadentes adorate statuam auream, quam constituit Nabuchodonosor rex. Dan. 3:5
Post haec igitur statim ut audierunt omnes populi sonitum tubae, fistulae, et citharae, sambucae, et psalterii, et symphoniae, et omnis generis musicorum: cadentes omnes populi, tribus, et linguae adoraverunt statuam auream, quam constituerat Nabuchodonosor rex. Dan. 3:7
tu rex posuisti decretum, ut omnis homo, qui audierit sonitum tubae, fistulae, et citharae, sambucae, et psalterii, et symphoniae, et universi generis musicorum, prosternat se, et adoret statuam auream: Dan. 3:10
Sunt ergo viri Iudaei, quos constituisti super opera regionis Babylonis, Sidrach, Misach, et Abdenago: viri isti contempserunt, rex, decretum tuum: deos tuos non colunt, et statuam auream, quam erexisti, non adorant. Dan. 3:12
Tunc Nabuchodonosor in furore, et in ira praecepit ut adducerentur Sidrach, Misach, et Abdenago: qui confestim adducti sunt in conspectu regis. Dan. 3:13
Pronunciansque Nabuchodonosor rex, ait eis: Verene Sidrach, Misach, et Abdenago deos meos non colitis, et statuam auream, quam constitui, non adoratis? Dan. 3:14
Nunc ergo si estis parati, quacumque hora audieritis sonitum tubae, fistulae, citharae, sambucae, et psalterii, et symphoniae, omnisque generis musicorum, prosternite vos, et adorate statuam, quam feci: quod si non adoraveritis, eadem hora mittemini in fornacem ignis ardentis: et quis est Deus, qui eripiet vos de manu mea? Dan. 3:15
Respondentes Sidrach, Misach, et Abdenago, dixerunt regi Nabuchodonosor: Non oportet nos de hac re respondere tibi. Dan. 3:16
Ecce enim Deus noster, quem colimus, potest eripere nos de camino ignis ardentis, et de manibus tuis, o rex, liberare. Dan. 3:17
Quod si noluerit, notum sit tibi, rex, quia deos tuos non colimus, et statuam auream, quam erexisti, non adoramus. Dan. 3:18
Tunc Nabuchodonosor repletus est furore: et aspectus faciei illius immutatus est super Sidrach, Misach, et Abdenago, et praecepit ut succenderetur fornax septuplum quam succendi consueverat. Dan. 3:19
Et viris fortissimis de exercitu suo iussit ut ligatis pedibus Sidrach, Misach, et Abdenago mitterent eos in fornacem ignis ardentis. Dan. 3:20
Et confestim viri illi vincti cum braccis suis, et tiaris, et calceamentis, et vestibus missi sunt in medium fornacis ignis ardentis. Dan. 3:21
nam iussio regis urgebat: fornax autem succensa erat nimis. Porro viros illos, qui miserant Sidrach, Misach, et Abdenago, interfecit flamma ignis. Dan. 3:22
Viri autem hi tres, id est, Sidrach, Misach, et Abdenago, ceciderunt in medio camino ignis ardentis, colligati. Dan. 3:23
Et ambulabant in medio flammae laudantes Deum, et benedicentes Domino. Dan. A:1
Benedictus es Domine Deus patrum nostrorum, et laudabile, et gloriosum nomen tuum in saecula: Dan. A:3
quia iustus es in omnibus, quae fecisti nobis, et universa opera tua vera, et viae tuae rectae, et omnia iudicia tua vera. Dan. A:4
Iudicia enim vera fecisti iuxta omnia, quae induxisti super nos, et super civitatem sanctam patrum nostrorum Ierusalem: quia in veritate, et in iudicio induxisti omnia haec propter peccata nostra. Dan. A:5
Peccavimus enim, et inique egimus recedentes a te: et deliquimus in omnibus: Dan. A:6
et praecepta tua non audivimus, nec observavimus, nec fecimus sicut praeceperas nobis ut bene nobis esset. Dan. A:7
omnia ergo, quae induxisti super nos, et universa, quae fecisti nobis, in vero iudicio fecisti: Dan. A:8
et tradidisti nos in manibus inimicorum nostrorum iniquorum, et pessimorum, praevaricatorumque et regi iniusto, et pessimo ultra omnem terram. Dan. A:9
Et nunc non possumus aperire os: confusio, et opprobrium facti sumus servis tuis, et his, qui colunt te. Dan. A:10
Ne, quaesumus, tradas nos in perpetuum propter nomen tuum, et ne dissipes testamentum tuum. Dan. A:11
neque auferas misericordiam tuam a nobis propter Abraham dilectum tuum, et Isaac servum tuum, et Israel sanctum tuum: Dan. A:12
quibus locutus es pollicens quod multiplicares semen eorum sicut stellas caeli, et sicut arenam, quae est in littore maris: Dan. A:13
Et non est in tempore hoc princeps, et dux, et propheta, neque holocaustum, neque sacrificium, neque oblatio, neque incensum, neque locus primitiarum coram te, Dan. A:15
ut possimus invenire misericordiam tuam: sed in animo contrito, et spiritu humilitatis suscipiamur. Dan. A:16
Sicut in holocausto arietum, et taurorum, et sicut in millibus agnorum pinguium: sic fiat sacrificium nostrum in conspectu tuo hodie, ut placeat tibi: quoniam non est confusio confidentibus in te. Dan. A:17
Et nunc sequimur te in toto corde, et timemus te, et quaerimus faciem tuam. Dan. A:18
Ne confundas nos: sed fac nobiscum iuxta mansuetudinem tuam, et secundum multitudinem misericordiae tuae. Dan. A:19
Et erue nos in mirabilibus tuis, et da gloriam nomini tuo Domine: Dan. A:20
et confundantur omnes, qui ostendunt servis tuis mala, confundantur in omni potentia tua, et robur eorum conteratur: Dan. A:21
et sciant quia tu es Dominus Deus solus, et gloriosus super orbem terrarum. Dan. A:22
Et non cessabant qui miserant eos ministri regis succendere fornacem, naphtha, et stuppa, et pice, et malleolis, Dan. A:23
et effundebatur flamma super fornacem cubitis quadraginta novem: Dan. A:24
et erupit, et incendit quos reperit iuxta fornacem de Chaldaeis. Dan. A:25
Angelus autem Domini descendit cum Azaria, et sociis eius in fornacem: et excussit flammam ignis de fornace, Dan. A:26
et fecit medium fornacis quasi ventum roris flantem, et non tetigit eos omnino ignis, neque contristavit, nec quidquam molestiae intulit. Dan. A:27
Tunc hi tres quasi ex uno ore laudabant, et glorificabant, et benedicebant Deum in fornace, dicentes: Dan. A:28
Benedictus es Domine Deus patrum nostrorum: et laudabilis, et gloriosus, et superexaltatus in saecula. et benedictum nomen gloriae tutae sanctum: et laudabile, et superexaltatum in omnibus saeculis. Dan. A:29
Benedictus es in templo sancto gloriae tuae: et superlaudabilis, et supergloriosus in saecula. Dan. A:30
Benedictus es in throno regni tui: et superlaudabilis, et superexaltatus in saecula. Dan. A:31
Benedictus es, qui intueris abyssos, et sedes super cherubim: et laudabilis, et superexaltatus in saecula. Dan. A:32
Benedictus es in firmamento caeli: et laudabilis et gloriosus in saecula. Dan. A:33
Benedicite omnia opera Domini Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:34
Benedicite Angeli Domini Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:35
Benedicite caeli Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:36
Benedicite aquae omnes, quae super caelos sunt, Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:37
Benedicite omnes virtutes Domini Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:38
Benedicite sol, et luna Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:39
Benedicite stellae caeli Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:40
Benedicite omnis imber, et ros Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:41
Benedicite omnes spiritus Dei Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:42
Benedicite ignis, et aestus Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:43
Benedicite frigus, et aestus Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:44
Benedicite rores, et pruina Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:45
Benedicite gelu, et frigus Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:46
Benedicite glacies, et nives Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:47
Benedicite noctes, et dies Domino laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:48
Benedicite lux, et tenebrae Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:49
Benedicite fulgura, et nubes Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:50
Benedicat terra Dominum: laudet, et superexaltet eum in saecula. Dan. A:51
Benedicite montes, et colles Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:52
Benedicite universa germinantia in terra Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:53
Benedicite fontes Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:54
Benedicite maria, et flumina Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:55
Benedicite cete, et omnia, quae moventur in aquis, Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:56
Benedicite omnes volucres caeli Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:57
Benedicite omnes bestiae, et pecora Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:58
Benedicite filii hominum Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:59
Benedicat Israel Dominum: laudet et superexaltet eum in saecula. Dan. A:60
Benedicite sacerdotes Domini Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:61
Benedicite servi Domini Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:62
Benedicite spiritus, et animae iustorum Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:63
Benedicite sancti, et humiles corde Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Dan. A:64
Benedicite Anania, Azaria, Misael Domino: laudate et superexaltate eum in saecula. Quia eruit nos de inferno, et salvos fecit de manu mortis, et liberavit nos de medio ardentis flammae, et de medio ignis eruit nos. Dan. A:65
Benedicite omnes religiosi Domino Deo deorum: laudate et confitemini ei, quia in omnia saecula misericordia eius. Dan. A:67
Tunc Nabuchodonosor rex obstupuit, et surrexit propere, et ait optimatibus suis: Nonne tres viros misimus in medium ignis compeditos? Qui respondentes regi, dixerunt: Vere rex. Dan. 3:24
Respondit, et ait: Ecce ego video quattuor viros solutos, et ambulantes in medio ignis, et nihil corruptionis in eis est, et species quarti similis filio Dei. Dan. 3:25
Tunc accessit Nabuchodonosor ad ostium fornacis ignis ardentis, et ait: Sidrach, Misach, et Abdenago servi Dei excelsi, egredimini, et venite. Statimque egressi sunt Sidrach, Misach, et Abdenago de medio ignis. Dan. 3:26
Et congregati satrapae et magistratus, et iudices, et potentes regis contemplabantur viros illos, quoniam nihil potestatis habuisset ignis in corporibus eorum, et capillus capitis eorum non esset adustus, et sarabala eorum non fuissent immutata, et odor ignis non transisset per eos. Dan. 3:27
Et erumpens Nabuchodonosor, ait: Benedictus Deus eorum, Sidrach videlicet, Misach, et Abdenago, qui misit angelum suum, et eruit servos suos, qui crediderunt in eum: et verbum regis immutaverunt, et tradiderunt corpora sua ne servirent, et ne adorarent omnem deum, excepto Deo suo. Dan. 3:28
A me ergo positum est hoc decretum, ut omnis populus, tribus, et lingua, quaecumque locuta fuerit blasphemiam contra Deum Sidrach, Misach, et Abdenago, dispereat, et domus eius vastetur: neque enim est alius Deus, qui possit ita salvare. Dan. 3:29
Tunc rex promovit Sidrach, Misach, et Abdenago in provincia Babylonis. Dan. 3:30
NABUCHODONOSOR rex, omnibus populis, gentibus, et linguis, qui habitant in universa terra, pax vobis multiplicetur. Dan. 4:1
Signa, et mirabilia fecit apud me Deus excelsus. Placuit ergo mihi praedicare Dan. 4:2
signa eius, quia magna sunt: et mirabilia eius, quia fortia: et regnum eius regnum sempiternum, et potestas eius in generationem et generationem. Dan. 4:3
Ego Nabuchodonosor quietus eram in domo mea, et florens in palatio meo: Dan. 4:4
somnium vidi, quod perterruit me: et cogitationes meae in strato meo, et visiones capitis mei conturbaverunt me. Dan. 4:5
Et per me propositum est decretum ut introducerentur in conspectu meo cuncti sapientes Babylonis, et ut solutionem somnii indicarent mihi. Dan. 4:6
Tunc ingrediebantur arioli, magi, Chaldaei, et aruspices, et somnium narravi in conspectu eorum: et solutionem eius non indicaverunt mihi: Dan. 4:7
donec collega ingressus est in conspectu meo Daniel, cui nomen Baltassar secundum nomen Dei mei, qui habet spiritum deorum sanctorum in semetipso: et somnium coram ipso locutus sum. Dan. 4:8
Baltassar princeps ariolorum, quoniam ego scio quod spiritum sanctorum deorum habeas in te, et omne sacramentum non est impossibile tibi: visiones somniorum meorum, quas vidi, et solutionem earum narra. Dan. 4:9
Visio capitis mei in cubili meo: Videbam, et ecce arbor in medio terrae, et altitudo eius nimia. Dan. 4:10
Magna arbor, et fortis: et proceritas eius contingens caelum: aspectus illius erat usque ad terminos universae terrae. Dan. 4:11
Folia eius pulcherrima, et fructus eius nimius: et esca universorum in ea. subter eam habitabant animalia, et bestiae, et in ramis eius conversabantur volucres caeli: et ex ea vescebatur omnis caro. Dan. 4:12
Videbam in visione capitis mei super stratum meum, et ecce vigil, et sanctus de caelo descendit. Dan. 4:13
Clamavit fortiter, et sic ait: Succidite arborem, et praecidite ramos eius: excutite folia eius, et dispergite fructus eius: fugiant bestiae, quae subter eam sunt, et volucres de ramis eius. Dan. 4:14
Verumtamen germen radicum eius in terra sinite, et alligetur vinculo ferreo et aereo in herbis, quae foris sunt, et rore caeli tingatur, et cum feris pars eius in herba terrae. Dan. 4:15
Cor eius ab humano commutetur, et cor ferae detur ei: et septem tempora mutentur super eum. Dan. 4:16
In sententia vigilum decretum est, et sermo sanctorum, et petitio: donec cognoscant viventes quoniam dominatur Excelsus in regno hominum; et cuicumque voluerit, dabit illud, et humillimum hominem constituet super eum. Dan. 4:17
Tunc Daniel, cuius nomen Baltassar, coepit intra semetipsum tacitus cogitare quasi una hora: et cogitationes eius conturbabant eum. Respondens autem rex ait: Baltassar, somnium et interpretatio eius non conturbent te. Respondit Baltassar, et dixit: Domine mi, somnium his, qui te oderunt, et interpretatio eius hostibus tuis sit. Dan. 4:19
Arborem, quam vidisti sublimem, atque robustam, cuius altitudo pertingit ad caelum, et aspectus illius in omnem terram: Dan. 4:20
et rami eius pulcherrimi, et fructus eius nimius, et esca omnium in ea, subter eam habitantes bestiae agri, et in ramis eius commorantes aves caeli: Dan. 4:21
Tu es rex, qui magnificatus es, et invaluisti: et magnitudo tua crevit, et pervenit usque ad caelum, et potestas tua in terminos universae terrae. Dan. 4:22
Quod autem vidit rex vigilem, et sanctum descendere de caelo, et dicere: Succidite arborem, et dissipate illam, attamen germen radicum eius in terra dimittite, et vinciatur ferro et aere in herbis foris, et rore caeli conspergatur, et cum feris sit pabulum eius, donec septem tempora mutentur super eum: Dan. 4:23
Eiicient te ab hominibus, et cum bestiis ferisque erit habitatio tua, et foenum ut bos comedes, et rore caeli infunderis: septem quoque tempora mutabuntur super te, donec scias quod dominetur Excelsus super regnum hominum, et cuicumque voluerit, det illud. Dan. 4:25
Quam ob rem rex consilium meum placeat tibi, et peccata tua eleemosynis redime, et iniquitates tuas misericordiis pauperum: forsitan ignoscet delictis tuis. Dan. 4:27
Responditque rex, et ait: Nonne haec est Babylon magna, quam ego aedificavi in domum regni, in robore fortitudinis meae, et in gloria decoris mei? Dan. 4:30
et ab hominibus eiicient te, et cum bestiis et feris erit habitatio tua: foenum quasi bos comedes, et septem tempora mutabuntur super te, donec scias quod dominetur Excelsus in regno hominum, et cuicumque voluerit, det illud. Dan. 4:32
Eadem hora sermo completus est super Nabuchodonosor, et ex hominibus abiectus est, et foenum ut bos comedit, et rore caeli corpus eius infectum est: donec capilli eius in similitudinem aquilarum crescerent, et ungues eius quasi avium. Dan. 4:33
Igitur post finem dierum ego Nabuchodonosor oculos meos ad caelum levavi, et sensus meus redditus est mihi: et Altissimo benedixi, et viventem in sempiternum laudavi, et glorificavi: quia potestas eius potestas sempiterna, et regnum eius in generationem et generationem. Dan. 4:34
Et omnes habitatores terrae apud eum in nihilum reputati sunt: iuxta voluntatem enim suam facit tam in virtutibus caeli quam in habitatoribus terrae: et non est qui resistat manui eius, et dicat ei: Quare fecisti? Dan. 4:35
In ipso tempore sensus meus reversus est ad me, et ad honorem regni mei, decoremque perveni: et figura mea reversa est ad me: et optimates mei, et magistratus mei requisierunt me, et in regno meo restitutus sum: et magnificentia amplior addita est mihi. Dan. 4:36
Nunc igitur ego Nabuchodonosor laudo, et magnifico, et glorifico regem caeli: quia omnia opera eius vera, et viae eius iudicia, et gradientes in superbia potest humiliare. Dan. 4:37
Baltassar rex fecit grande convivium optimatibus suis mille: et unusquisque secundum suam bibebat aetatem. Dan. 5:1
Praecepit ergo iam temulentus ut afferrentur vasa aurea et argentea, quae asportaverat Nabuchodonosor pater eius de templo, quod fuit in Ierusalem, ut biberent in eis rex, et optimates eius, uxoresque eius, et concubinae. Dan. 5:2
Tunc allata sunt vasa aurea, et argentea, quae asportaverat de templo, quod fuerat in Ierusalem: et biberunt in eis rex, et optimates eius, uxores et concubinae illius. Dan. 5:3
Bibebant vinum, et laudabant deos suos aureos, et argenteos, aereos, ferreos, ligneosque et lapideos. Dan. 5:4
In eadem hora apparuerunt digiti, quasi manus hominis scribentis contra candelabrum in superficie parietis aulae regiae: et rex aspiciebat articulos manus scribentis. Dan. 5:5
Tunc facies regis commutata est, et cogitationes eius conturbabant eum: et compages renum eius solvebantur, et genua eius ad seinvicem collidebantur. Dan. 5:6
Exclamavit itaque rex fortiter ut introducerent magos, Chaldaeos, et aruspices. Et proloquens rex ait sapientibus Babylonis: Quicumque legerit scripturam hanc, et interpretationem eius manifestam mihi fecerit, purpura vestietur, et torquem auream habebit in collo, et tertius in regno meo erit. Dan. 5:7
Unde rex Baltassar satis conturbatus est, et vultus illius immutatus est. sed et optimates eius turbabantur. Dan. 5:9
Regina autem pro re, quae acciderat regi, et optimatibus eius, domum convivii ingressa est: et proloquens ait: Rex in aeternum vive: non te conturbent cogitationes tuae, neque facies tua immutetur. Dan. 5:10
Est vir in regno tuo, qui spiritum deorum sanctorum habet in se: et in diebus patris tui scientia et sapientia inventae sunt in eo: nam et rex Nabuchodonosor pater tuus principem magorum, incantatorum, Chaldaeorum, et aruspicum constituit eum, pater, inquam, tuus, o rex: Dan. 5:11
quia spiritus amplior, et prudentia, intelligentiaque et interpretatio somniorum, et ostensio secretorum, ac solutio ligatorum inventae sunt in eo, hoc est in Daniele: cui rex posuit nomen Baltassar. nunc itaque Daniel vocetur, et interpretationem narrabit. Dan. 5:12
Audivi de te quoniam spiritum deorum habeas: et scientia, intelligentiaque ac sapientia ampliores inventae sunt in te. Dan. 5:14
Et nunc introgressi sunt in conspectu meo sapientes magi, ut scripturam hanc legerent, et interpretationem eius indicarent mihi: et nequiverunt sensum huius sermonis edicere. Dan. 5:15
Porro ego audivi de te, quod possis obscura interpretari, et ligata dissolvere: si ergo vales scripturam legere, et interpretationem eius indicare mihi, purpura vestieris, et torquem auream circa collum tuum habebis, et tertius in regno meo princeps eris. Dan. 5:16
Ad quae respondens Daniel, ait coram rege: Munera tua sint tibi, et dona domus tuae alteri da: scripturam autem legam tibi, rex, et interpretationem eius ostendam tibi. Dan. 5:17
O rex, Deus altissimus regnum, et magnificentiam, gloriam, et honorem dedit Nabuchodonosor patri tuo. Dan. 5:18
Et propter magnificentiam, quam dederat ei, universi populi, tribus, et linguae tremebant, et metuebant eum: quos volebat, interficiebat: et quos volebat, percutiebat: et quos volebat, exaltabat: et quos volebat, humiliabat. Dan. 5:19
Quando autem elevatum est cor eius, et spiritus illius obfirmatus est ad superbiam, depositus est de solio regni sui, et gloria eius ablata est: Dan. 5:20
et a filiis hominum eiectus est, sed et cor eius cum bestiis positum est, et cum onagris erat habitatio eius: foenum quoque ut bos comedebat, et rore caeli corpus eius infectum est, donec cognosceret quod potestatem haberet Altissimus in regno hominum: et quemcumque voluerit, suscitabit super illud. Dan. 5:21
sed adversum Dominatorem caeli elevatus es: et vasa domus eius allata sunt coram te: et tu, et optimates tui, et uxores tuae, et concubinae tuae vinum bibistis in eis: deos quoque argenteos, et aureos, et aereos, ferreos, ligneosque et lapideos, qui non vident, neque audiunt, neque sentiunt, laudasti: porro Deum, qui habet flatum tuum in manu sua, et omnes vias tuas, non glorificasti. Dan. 5:23
Et haec est interpretatio sermonis. MANE: numeravit Deus regnum tuum, et complevit illud. Dan. 5:26
THECEL: appensus es in statera, et inventus es minus habens. Dan. 5:27
PHARES: divisum est regnum tuum, et datum est Medis, et Persis. Dan. 5:28
Tunc iubente rege indutus est Daniel purpura, et circumdata est torques aurea collo eius: et praedicatum est de eo quod haberet potestatem tertius in regno suo. Dan. 5:29
Et Darius Medus successit in regnum annos natus sexagintaduos. Dan. 5:31
Placuit Dario, et constituit super regnum satrapas centum viginti ut essent in toto regno suo. Dan. 6:1
Et super eos principes tres, ex quibus Daniel unus erat: ut satrapae illis redderent rationem, et rex non sustineret molestiam. Dan. 6:2
Igitur Daniel superabat omnes principes, et satrapas: quia spiritus Dei amplior erat in illo. Dan. 6:3
Porro rex cogitabat constituere eum super omne regnum: unde principes, et satrapae quaerebant occasionem ut invenirent Danieli ex latere regis: nullamque causam, et suspicionem reperire potuerunt, eo quod fidelis esset, et omnis culpa, et suspicio non inveniretur in eo. Dan. 6:4
Tunc principes, et satrapae surripuerunt regi, et sic locuti sunt ei: Dari rex in aeternum vive: Dan. 6:6
consilium inierunt omnes principes regni tui, magistratus, et satrapae, senatores, et iudices ut decretum imperatorium exeat, et edictum: Ut omnis, qui petierit aliquam petitionem a quocumque deo, et homine usque ad triginta dies, nisi a te rex, mittatur in lacum leonum. Dan. 6:7
Nunc itaque rex confirma sententiam, et scribe decretum: ut non immutetur quod statutum est a Medis et Persis, nec praevaricari cuiquam liceat. Dan. 6:8
Porro rex Darius proposuit edictum, et statuit. Dan. 6:9
Quod cum Daniel comperisset, id est, constitutam legem, ingressus est domum suam: et fenestris apertis in coenaculo suo contra Ierusalem tribus temporibus in die flectebat genua sua, et adorabat, confitebaturque coram Deo suo sicut et ante facere consueverat. Dan. 6:10
Viri ergo illi curiosius inquirentes invenerunt Danielem orantem, et obscerantem Deum suum. Dan. 6:11
Et accedentes locuti sunt regi super edicto: Rex numquid non constituisti, ut omnis homo, qui rogaret quemquam de diis, et hominibus usque ad dies triginta, nisi te, rex, mitteretur in lacum leonum? Ad quos respondens rex, ait: verus est sermo iuxta decretum Medorum, atque Persarum, quod praevaricari non licet. Dan. 6:12
Tunc respondentes dixerunt coram rege: Daniel de filiis captivitatis Iuda, non curavit de lege tua, et de edicto, quod constituisti: sed tribus temporibus per diem orat obsecratione sua. Dan. 6:13
Quod verbum cum audisset rex, satis contristatus est: et pro Daniele posuit cor ut liberaret eum, et usque ad occasum solis laborabat ut erueret illum. Dan. 6:14
Tunc rex praecepit: et adduxerunt Danielem, et miserunt eum in lacum leonum. Dixitque rex Danieli: Deus tuus, quem colis semper, ipse liberabit te. Dan. 6:16
Allatusque est lapis unus, et positus est super os laci: quem obsignavit rex annulo suo, et annulo optimatum suorum, nequid fieret contra Danielem. Dan. 6:17
Et abiit rex in domum suam, et dormivit incoenatus, cibique non sunt allati coram eo, insuper et somnus recessit ab eo. Dan. 6:18
appropinquansque lacui, Danielem voce lacrymabili inclamavit, et affatus est eum: Daniel serve Dei viventis, Deus tuus, cui tu servis semper, putasne valuit te liberare a leonibus? Dan. 6:20
Et Daniel regi respondens ait: Rex in aeternum vive: Dan. 6:21
Deus meus misit angelum suum, et conclusit ora leonum, et non nocuerunt mihi: quia coram eo iustitia inventa est in me: sed et coram te, rex, delictum non feci. Dan. 6:22
Tunc vehementer rex gavisus est super eo, et Danielem praecepit educi de lacu: eductusque est Daniel de lacu, et nulla laesio inventa est in eo, quia credidit Deo suo. Dan. 6:23
Iubente autem rege, adducti sunt viri illi, qui accusaverant Danielem: et in lacum leonum missi sunt, ipsi, et filii, et uxores eorum: et non pervenerunt usque ad pavimentum laci, donec arriperent eos leones, et omnia ossa eorum comminuerunt. Dan. 6:24
Tunc Darius rex scripsit universis populis, tribubus, et linguis habitantibus in universa terra: PAX vobis multiplicetur. Dan. 6:25
A me constitutum est decretum, ut in universo imperio, et regno meo tremiscant, et paveant Deum Danielis. ipse est enim Deus vivens, et aeternus in saecula: et regnum eius non dissipabitur, et potestas eius usque in aeternum. Dan. 6:26
Ipse liberator, atque salvator, faciens signa, et mirabilia in caelo, et in terra: qui liberavit Danielem de lacu leonum. Dan. 6:27
Et rex Astyages appositus est ad patres suos, et suscepit Cyrus Perses regnum eius. Dan. 13:65
Erat autem Daniel conviva regis, et honoratus super omnes amicos eius. Dan. 14:1
Erat quoque idolum apud Babylonios nomine Bel: et impendebantur in eo per dies singulos similae artabae duodecim, et oves quadraginta, vinique amphorae sex. Dan. 14:2
Rex quoque colebat eum, et ibat per singulos dies adorare eum: porro Daniel adorabat Deum suum. Dixitque ei rex: Quare non adoras Bel? Dan. 14:3
Qui respondens, ait ei: Quia non colo idola manufacta, sed viventem Deum, qui creavit caelum, et terram, et habet potestatem omnis carnis. Dan. 14:4
Et dixit rex ad eum: Non videtur tibi esse Bel vivens Deus? An non vides quanta comedat, et bibat quotidie? Dan. 14:5
Et ait Daniel arridens: Ne erres rex. iste enim intrinsecus luteus est, et forinsecus aereus, neque comedit aliquando. Dan. 14:6
Et iratus rex vocavit sacerdotes eius, et ait eis: Nisi dixeritis mihi, quis est qui comedat impensas has, moriemini. Dan. 14:7
Si autem ostenderitis, quoniam Bel comedat haec, morietur Daniel, quia blasphemavit in Bel. Et dixit Daniel regi: Fiat iuxta verbum tuum. Dan. 14:8
Erant autem sacerdotes Bel septuaginta, exceptis uxoribus, et parvulis, et filiis. Et venit rex cum Daniele in templum Bel. Dan. 14:9
Et dixerunt sacerdotes Bel: Ecce nos egredimur foras: et tu rex pone escas, et vinum misce, et claude ostium, et signa annulo tuo: Dan. 14:10
et cum ingressus fueris mane, nisi inveneris omnia comesta a Bel, morte moriemur, vel Daniel qui mentitus est adversum nos. Dan. 14:11
Contemnebant autem, quia fecerant sub mensa absconditum introitum, et per illum ingrediebantur semper, et devorabant ea. Dan. 14:12
Factum est igitur postquam egressi sunt illi, rex posuit cibos ante Bel: praecepit Daniel pueris suis, et attulerunt cinerem, et cribravit per totum templum coram rege: et egressi clauserunt ostium: et signantes annulo regis abierunt. Dan. 14:13
Sacerdotes autem ingressi sunt nocte iuxta consuetudinem suam, et uxores et filii eorum: et comederunt omnia, et biberunt. Dan. 14:14
Surrexit autem rex primo diluculo, et Daniel cum eo. Dan. 14:15
Et ait rex: Salvane sunt signacula, Daniel? Qui respondit: Salva, rex. Dan. 14:16
Statimque cum aperuisset ostium, intuitus rex mensam, exclamavit voce magna: Magnus es Bel, et non est apud te dolus quisquam. Dan. 14:17
Et risit Daniel: et tenuit regem ne ingrederetur intro: et dixit: Ecce pavimentum, animadverte cuius vestigia sint haec. Dan. 14:18
Et dixit rex: Video vestigia virorum, et mulierum, et infantium. Et iratus est rex. Dan. 14:19
Tunc apprehendit sacerdotes, et uxores, et filios eorum: et ostenderunt ei abscondita ostiola, per quae ingrediebantur, et consumebant quae erant super mensam. Dan. 14:20
Occidit ergo illos rex, et tradidit Bel in potestatem Danielis: qui subvertit eum, et templum eius. Dan. 14:21
Et erat draco magnus in loco illo, et colebant eum Babylonii. Dan. 14:22
Et dixit rex Danieli: Ecce nunc non potes dicere quia iste non sit Deus vivens: adora ergo eum. Dan. 14:23
Tu autem rex da mihi potestatem, et interficiam draconem absque gladio, et fuste. Et ait rex: Do tibi. Dan. 14:25
Tulit ergo Daniel picem, et adipem, et pilos, et coxit pariter: fecitque massas, et dedit in os draconis, et diruptus est draco. Et dixit: Ecce quem colebatis. Dan. 14:26
Quod cum audissent Babylonii, indignati sunt vehementer: et congregati adversum regem, dixerunt: Iudaeus factus est rex: Bel destruxit, draconem interfecit, et sacerdotes occidit. Dan. 14:27
Et dixerunt cum venissent ad regem: Trade nobis Danielem, alioquin interficiemus te, et domum tuam. Dan. 14:28
Vidit ergo rex quod irruerent in eum vehementer: et necessitate compulsus tradidit eis Danielem. Dan. 14:29
Qui miserunt eum in lacum leonum, et erat ibi diebus sex. Dan. 14:30
Porro in lacu erant leones septem, et dabantur eis duo corpora quotidie, et duae oves: et tunc non data sunt eis, ut devorarent Danielem. Dan. 14:31
Erat autem Habacuc propheta in Iudaea, et ipse coxerat pulmentum, et intriverat panes in alveolo: et ibat in campum ut ferret messoribus. Dan. 14:32
Et dixit Habacuc: Domine, Babylonem non vidi, et lacum nescio. Dan. 14:34
Et apprehendit eum Angelus Domini in vertice eius, et portavit eum capillo capitis sui, posuitque eum in Babylone supra lacum in impetu spiritus sui. Dan. 14:35
Et clamavit Habacuc, dicens: Daniel serve Dei, tolle prandium, quod misit tibi Deus. Dan. 14:36
Et ait Daniel: Recordatus es mei Deus, et non dereliquisti diligentes te. Dan. 14:37
Venit ergo rex die septimo ut lugeret Danielem: et venit ad lacum, et introspexit, et ecce Daniel sedens in medio leonum. Dan. 14:39
Et exclamavit voce magna rex, dicens: Magnus es Domine Deus Danielis. Et extraxit eum de lacu leonum. Dan. 14:40
Porro illos, qui perditionis eius causa fuerant, intromisit in lacum, et devorati sunt in momento coram eo. Dan. 14:41
Tunc rex ait: Paveant omnes habitantes in universa terra Deum Danielis: quia ipse est Salvator, faciens signa, et mirabilia in terra: qui liberavit Danielem de lacu leonum. Dan. 14:42
Anno primo Baltassar regis Babylonis, Daniel somnium vidit: visio autem capitis eius in cubili suo: et somnium scribens, brevi sermone comprehendit: summatimque perstringens, ait: Dan. 7:1
Videbam in visione mea nocte, et ecce quattuor venti caeli pugnabant in mari magno. Dan. 7:2
Et quattuor bestiae grandes ascendebant de mari diversae inter se. Dan. 7:3
Prima quasi leaena, et alas habebat aquilae: aspiciebam donec evulsae sunt alae eius, et sublata est de terra, et super pedes quasi homo stetit; et cor hominis datum est ei. Dan. 7:4
Et ecce bestia alia similis urso in parte stetit: et tres ordines erant in ore eius, et in dentibus eius, et sic dicebant ei: Surge, comede carnes plurimas. Dan. 7:5
Post haec aspiciebam, et ecce alia quasi pardus, et alas habebat quasi avis, quattuor super se, et quattuor capita erant in bestia, et potestas data est ei. Dan. 7:6
Post haec aspiciebam in visione noctis, et ecce bestia quarta terribilis, atque mirabilis, et fortis nimis, dentes ferreos habebat magnos, comedens atque comminuens, et reliqua pedibus suis conculcans: dissimilis autem erat ceteris bestiis, quas videram ante eam, et habebat cornua decem. Dan. 7:7
Considerabam cornua, et ecce cornu aliud parvulum ortum est de medio eorum: et tria de cornibus primis evulsa sunt a facie eius: et ecce oculi, quasi oculi hominis erant in cornu isto, et os loquens ingentia. Dan. 7:8
Aspiciebam donec throni positi sunt, et antiquus dierum sedit: vestimentum eius candidum quasi nix, et capilli capitis eius quasi lana munda: thronus eius flammae ignis: rotae eius ignis accensus. Dan. 7:9
Fluvius igneus, rapidusque egrediebatur a facie eius. millia millium ministrabant ei, et decies millies centena millia assistebant ei: iudicium sedit, et libri aperti sunt. Dan. 7:10
Aspiciebam propter vocem sermonum grandium, quos cornu illud loquebatur: et vidi quoniam interfecta esset bestia, et perisset corpus eius, et traditum esset ad comburendum igni: Dan. 7:11
aliarum quoque bestiarum ablata esset potestas, et tempora vitae constituta essent eis usque ad tempus, et tempus. Dan. 7:12
Aspiciebam ergo in visione noctis, et ecce cum nubibus caeli quasi filius hominis veniebat, et usque ad antiquum dierum pervenit: et in conspectu eius obtulerunt eum. Dan. 7:13
Et dedit ei potestatem, et honorem, et regnum: et omnes populi, tribus, et linguae ipsi servient: potestas eius, potestas aeterna, quae non auferetur: et regnum eius, quod non corrumpetur. Dan. 7:14
Horruit spiritus meus, ego Daniel territus sum in his, et visiones capitis mei conturbaverunt me. Dan. 7:15
Accessi ad unum de assistentibus, et veritatem quaerebam ab eo de omnibus his. Qui dixit mihi interpretationem sermonum, et docuit me: Dan. 7:16
Suscipient autem regnum sancti Dei altissimi: et obtinebunt regnum usque in saeculum, et saeculum saeculorum. Dan. 7:18
Post hoc volui diligenter discere de bestia quarta, quae erat dissimilis valde ab omnibus, et terribilis nimis: dentes et ungues eius ferrei: comedebat, et comminuebat, et reliqua pedibus suis conculcabat: Dan. 7:19
et de cornibus decem, quae habebat in capite: et de alio, quod ortum fuerat, ante quod ceciderant tria cornua: et de cornu illo, quod habebat oculos, et os loquens grandia, et maius erat ceteris. Dan. 7:20
Aspiciebam, et ecce cornu illud faciebat bellum adversus sanctos, et praevalebat eis, Dan. 7:21
donec venit antiquus dierum, et iudicium dedit sanctis Excelsi, et tempus advenit, et regnum obtinuerunt sancti. Dan. 7:22
Et sic ait: Bestia quarta, regnum quartum erit in terra, quod maius erit omnibus regnis, et devorabit universam terram, et conculcabit, et comminuet eam. Dan. 7:23
Porro cornua decem ipsius regni, decem reges erunt: et alius consurget post eos, et ipse potentior erit prioribus, et tres reges humiliabit. Dan. 7:24
Et sermones contra Excelsum loquetur, et sanctos Altissimi conteret: et putabit quod possit mutare tempora, et leges, et tradentur in manu eius usque ad tempus, et tempora, et dimidium temporis. Dan. 7:25
Et iudicium sedebit ut auferatur potentia, et conteratur, et dispereat usque in finem. Dan. 7:26
Regnum autem, et potestas, et magnitudo regni, quae est subter omne caelum, detur populo sanctorum Altissimi: cuius regnum, regnum sempiternum est, et omnes reges servient ei, et obedient. Dan. 7:27
Hucusque finis verbi. Ego Daniel multum cogitationibus meis conturbabar, et facies mea mutata est in me: verbum autem in corde meo conservavi. Dan. 7:28
Et lavavi oculus meos, et vidi: et ecce aries unus stabat ante paludem, habens cornua excelsa, et unum excelsius altero atque succrescens. Postea Dan. 8:3
vidi arietem cornibus ventilantem contra Occidentem, et contra Aquilonem, et contra Meridiem, et omnes bestiae non poterant resistere ei, neque liberari de manu eius: fecitque secundum voluntatem suam, et magnificatus est. Dan. 8:4
Et ego intelligebam: ecce autem hircus caprarum veniebat ab Occidente super faciem totius terrae, et non tangebat terram: porro hircus habebat cornu insigne inter oculos suos. Dan. 8:5
Et venit usque ad arietem illum cornutum, quem videram stantem ante portam, et cucurrit ad eum in impetu fortitudinis suae. Dan. 8:6
Cumque appropinquasset prope arietem, efferatus est in eum, et percussit arietem: et comminuit duo cornua eius, et non poterat aries resistere ei: cumque eum misisset in terram, conculcavit, et nemo quibat liberare arietem de manu eius. Dan. 8:7
Hircus autem caprarum magnus factus est nimis: cumque crevisset, fractum est cornu magnum, et orta sunt quattour cornua subter illud per quattuor ventos caeli. Dan. 8:8
De uno autem ex eis egressum est cornu unum modicum: et factum est grande contra Meridiem, et contra Orientem, et contra fortitudinem. Dan. 8:9
Et magnificatum est usque ad fortitudinem caeli: et deiecit de fortitudine, et de stellis, et conculcavit eas. Dan. 8:10
Et usque ad principem fortitudinis magnificatum est: et ab eo tulit iuge sacrificium, et deiecit locum sanctificationis eius. Dan. 8:11
Robur autem datum est ei contra iuge sacrificium propter peccata: et prosternetur veritas in terra, et faciet, et prosperabitur. Dan. 8:12
Et audivi unum de sanctis loquentem: et dixit unus sanctus alteri nescio cui loquenti: Usquequo visio, et iuge sacrificium, et peccatum desolationis, quae facta est: et sanctuarium, et fortitudo conculcabitur? Dan. 8:13
Et dixit ei: Usque ad vesperam at mane, dies duo millia trecenti: et mundabitur sanctuarium. Dan. 8:14
Factum est autem cum viderem ego Daniel visionem, et quaererem intelligentiam: ecce stetit in conspectu meo quasi species viri. Dan. 8:15
Et audivi vocem viri inter Ulai: et clamavit, et ait: Gabriel fac intelligere istum visionem. Dan. 8:16
Et venit, et stetit iuxta ubi ego stabam: cumque venisset, pavens corrui in faciem meam, et ait ad me: Intellige fili hominis, quoniam in tempore finis complebitur visio. Dan. 8:17
Cumque loqueretur ad me, collapsus sum pronus in terram: et tetigit me, et statuit me in gradu meo, Dan. 8:18
Porro hircus caprarum, rex Graecorum est. et cornu grande, quod erat inter oculos eius, ipse est rex primus. Dan. 8:21
Et post regnum eorum, cum creverint iniquitates, consurget rex impundes facie, et intelligens propositiones. Dan. 8:23
et roborabitur fortitudo eius, sed non in viribus suis: et supra quam credi potest, universa vastabit, et prosperabitur, et faciet. Et interficiet robustos, et populum sanctorum Dan. 8:24
secundum voluntatem suam, et dirigetur dolus in manu eius: et cor suum magnificabit, et in copia rerum omnium occidet plurimos: et contra principem principum consurget, et sine manu conteretur. Dan. 8:25
Et visio vespere et mane, quae dicta est, vera est: tu ergo visionem signa, quia post multos dies erit. Dan. 8:26
Et ego Daniel langui, et aegrotavi per dies: cumque surrexissem, faciebam opera regis, et stupebam ad visionem, et non erat qui interpretaretur. Dan. 8:27
Et posui faciem meam ad Dominum Deum meum rogare et deprecari in ieiuniis, sacco, et cinere. Dan. 9:3
Et oravi Dominum Deum meum, et confessus sum, et dixi: Obsecro Domine Deus magne et terribilis, custodiens pactum, et misericordiam diligentibus te, et custodientibus mandata tua. Dan. 9:4
Peccavimus, iniquitatem fecimus, impie egimus, et recessimus: et declinavimus a mandatis tuis, ac iudiciis. Dan. 9:5
Tibi Domine iustitia: nobis autem confusio faciei, sicut est hodie viro Iuda, et habitatoribus Ierusalem, et omni Israel, his qui prope sunt, et his qui procul in universis terris, ad quas eiecisti eos propter iniquitates eorum, in quibus peccaverunt in te. Dan. 9:7
Domine nobis confusio faciei, regibus nostris, principibus nostris, et patribus nostris, qui peccaverunt. Dan. 9:8
Tibi autem Domino Deo nostro misericordia, et propitiatio, quia recessimus a te: Dan. 9:9
et non audivimus vocem Domini Dei nostri ut ambularemus in lege eius, quam posuit nobis per servos suos prophetas. Dan. 9:10
Et omnis Israel praevaricati sunt legem tuam, et declinaverunt ne audirent vocem tuam, et stillavit super nos maledictio, et detestatio, quae scripta est in libro Moysi servi Dei, quia peccavimus ei. Dan. 9:11
Et statuit sermones suos, quos locutus est super nos, et super principes nostros, qui iudicaverunt nos, ut superinduceret in nos magnum malum, quale numquam fuit sub omni caelo, secundum quod factum est in Ierusalem. Dan. 9:12
Sicut scriptum est in lege Moysi, omne malum hoc venit super nos: et non rogavimus faciem tuam Domine Deus noster, ut reverteremur ab iniquitatibus nostris, et cogitaremus veritatem tuam. Dan. 9:13
Et vigilavit Dominus super malitiam, et adduxit eam super nos: iustus Dominus Deus noster in omnibus operibus suis, quae fecit: non enim audivimus vocem eius. Dan. 9:14
Et nunc Domine Deus noster, qui eduxisti populum tuum de Terra Aegypti in manu forti, et fecisti tibi nomen secundum diem hanc: peccavimus, iniquitatem fecimus. Dan. 9:15
Domine in omnem iustitiam tuam: avertatur obsecro ira tua, et furor tuus a civitate tua Ierusalem, et monte sancto tuo. Propter peccata enim nostra, et iniquitates patrum nostrorum, Ierusalem, et populus tuus in opprobrium sunt omnibus per circuitum nostrum. Dan. 9:16
Nunc ergo exaudi Deus noster orationem servi tui, et preces eius: et ostende faciem tuam super sanctuarium tuum, quod desertum est propter temetipsum. Dan. 9:17
Inclina Deus meus aurem tuam, et audi: aperi oculos tuos, et vide desolationem nostram, et civitatem, super quam invocatum est nomen tuum: neque enim in iustificationibus nostris prosternimus preces ante faciem tuam, sed in miserationibus tuis multis: Dan. 9:18
Exaudi Domine, placare Domine: attende et fac: ne moreris propter temetipsum Deus meus: quia nomen tuum invocatum est super civitatem, et super populum tuum. Dan. 9:19
Cumque adhuc loquerer, et orarem, et confiterer peccata mea, et peccata populi mei Israel, et prosternerem preces meas in conspectu Dei mei, pro monte sancto Dei mei: Dan. 9:20
Et docuit me, et locutus est mihi, dixitque: Daniel nunc egressus sum ut docerem te, et intelligeres. Dan. 9:22
Ab exordio precum tuarum egressus est sermo: ego autem veni ut indicarem tibi, quia vir desideriorum es: tu ergo animadverte sermonem, et intellige visionem. Dan. 9:23
Septuaginta hebdomades abbreviatae sunt super populum tuum, et super urbem sanctam tuam ut consummetur praevaricatio, et finem accipiat peccatum, et deleatur iniquitas, et adducatur iustitia sempiterna, et impleatur visio, et prophetia, et ungatur Sanctus sanctorum. Dan. 9:24
Scito ergo, et animadverte: Ab exitu sermonis, ut iterum aedificetur Ierusalem, usque ad Christum ducem, hebdomades septem, et hebdomades sexaginta duae erunt: et rursum aedificabitur platea, et muri in angustia temporum. Dan. 9:25
Et post hebdomades sexaginta duas occidetur Christus: et non erit eius populus, qui eum negaturus est. Et civitatem, et sanctuarium dissipabit populus cum duce venturo: et finis eius vastitas, et post finem belli statuta desolatio. Dan. 9:26
Confirmabit autem pactum multis hebdomada una: et in dimidio hebdomadis deficiet hostia et sacrificium: et erit in templo abominatio desolationis: et usque ad consummationem et finem perseverabit desolatio. Dan. 9:27
Anno tertio Cyri regis Persarum, verbum revelatum est Danieli cognomento Baltassar, et verbum verum, et fortitudo magna: intellexitque sermonem: intelligentia enim est opus in visione. Dan. 10:1
panem desiderabilem non comedi, et caro et vinum non introierunt in os meum, sed neque unguento unctus sum: donec complerentur trium hebdomadarum dies. Dan. 10:3
Die autem vigesima et quarta mensis primi eram iuxta fluvium magnum, qui est Tigris. Dan. 10:4
Et levavi oculos meos, et vidi: et ecce vir unus vestitus lineis, et renes eius accincti auro obrizo: Dan. 10:5
et corpus eius quasi chrysolithus, et facies eius velut species fulguris, et oculi eius ut lampas ardens: et brachia eius, et quae deorsum sunt usque ad pedes, quasi species aeris candentis: et vox sermonum eius ut vox multitudinis. Dan. 10:6
Vidi autem ego Daniel solus visionem: porro viri, qui erant mecum, non viderunt: sed terror nimus irruit super eos, et fugerunt in absconditum. Dan. 10:7
Ego autem relictus solus vidi visionem grandem hanc: et non remansit in me fortitudo, sed et species mea immutata est in me, et emarcui, nec habui quidquam virium. Dan. 10:8
Et audivi vocem sermonum eius: et audiens iacebam consternatus super faciem meam, et vultus meus haerebat terrae. Dan. 10:9
Et ecce manus tetigit me, et erexit me super genua mea, et super articulos manuum mearum. Dan. 10:10
Et dixit ad me: Daniel vir desideriorum, intellige verba, quae ego loquor ad te, et sta in gradu tuo: nunc enim sum missus ad te. Cumque dixisset mihi sermonem istum, steti tremens. Dan. 10:11
Et ait ad me: Noli metuere Daniel: quia ex die primo, quo posuisti cor tuum ad intelligendum ut te affligeres in conspectu Dei tui, exaudita sunt verba tua: et ego veni propter sermones tuos. Dan. 10:12
Princeps autem regni Persarum restitit mihi viginti et uno diebus: et ecce Michael unus de principibus primis venit in adiutorium meum, et ego remansi ibi iuxta regem Persarum. Dan. 10:13
Cumque loqueretur mihi huiuscemodi verbis, deieci vultum meum ad terram, et tacui. Dan. 10:15
Et ecce quasi similitudo filii hominis tetigit labia mea: et aperiens os meum locutus sum, et dixi ad eum, qui stabat contra me: Domine mi, in visione tua dissolutae sunt compages meae, et nihil in me remansit virium. Dan. 10:16
Et quomodo poterit servus Domini mei loqui cum Domino meo? nihil enim in me remansit virium, sed et halitus meus intercluditur. Dan. 10:17
Rursum ergo tetigit me quasi visio hominis, et confortavit me, Dan. 10:18
et dixit: Noli timere vir desideriorum: pax tibi: confortare, et esto robustus. Cumque loqueretur mecum, convalui, et dixi: Loquere Domine mi, quia confortasti me. Dan. 10:19
Et ait: Numquid scis quare venerim ad te? et nunc revertar ut praelier adversum principem Persarum. cum ego egrederer, apparuit princeps Graecorum veniens. Dan. 10:20
Verumtamen annunciabo tibi quod expressum est in scriptura veritatis: et nemo est adiutor meus in omnibus his, nisi Michael princeps vester. Dan. 10:21
Ego autem ab anno primo Darii Medi stabam ut confortaretur, et roboraretur. Dan. 11:1
Et nunc veritatem annunciabo tibi. Ecce adhuc tres reges stabunt in Perside, et quartus ditabitur opibus nimiis super omnes: et cum invaluerit divitiis suis, concitabit omnes adversum regnum Graeciae. Dan. 11:2
Surget vero rex fortis, et dominabitur potestate multa: et faciet quod placuerit ei. Dan. 11:3
Et cum steterit, conteretur regnum eius, et dividetur in quattuor ventos caeli: sed non in posteros eius, neque secundum potentiam illius, qua dominatus est. lacerabitur enim regnum eius etiam in externos, exceptis his. Dan. 11:4
Et confortabitur rex Austri: et de principibus eius praevalebit super eum, et dominabitur ditione: multa enim dominatio eius. Dan. 11:5
Et post finem annorum foederabuntur: filiaque regis Austri veniet ad regem Aquilonis facere amicitiam, et non obtinebit fortitudinem brachii, nec stabit semen eius: et tradetur ipsa, et qui adduxerunt eam, adolescentes eius, et qui confortabant eam in temporibus. Dan. 11:6
Et stabit de germine radicum eius plantatio: et veniet cum exercitu, et ingredietur provinciam regis Aquilonis: et abutetur eis, et obtinebit. Dan. 11:7
Insuper et deos eorum, et sculptilia, vasa quoque pretiosa argenti, et auri captiva ducet in Aegyptum: ipse praevalebit adversus regem Aquilonis. Dan. 11:8
Et intrabit in regnum rex Austri, et revertetur ad terram suam. Dan. 11:9
Filii autem eius provocabuntur, et congregabunt multitudinem exercituum plurimorum: et veniet properans, et inundans: et revertetur, et concitabitur, et congredietur cum robere eius. Dan. 11:10
Et provocatus rex Austri egredietur, et pugnabit adversus regem Aquilonis, et praeparabit multitudinem nimiam, et dabitur multitudo in manu eius. Dan. 11:11
Et capiet multitudinem, et exaltabitur cor eius, et deiiciet multa millia, sed non praevalebit. Dan. 11:12
Convertetur enim rex Aquilonis, et praeparabit multitudinem multo maiorem quam prius: et in fine temporum, annorumque veniet properans cum exercitu magno, et opibus nimiis. Dan. 11:13
Et in temporibus illis multi consurgent adversus regem Austri: filii quoque praevaricatorum populi tui extollentur ut impleant visionem, et corruent. Dan. 11:14
Et venit rex Aquilonis, et comportabit aggerem, et capiet urbes munitissimas: et brachia Austri non sustinebunt, et consurgent electi eius ad resistendum, et non erit fortitudo. Dan. 11:15
Et faciet veniens super eum iuxta placitum suum, et non erit qui stet contra faciem eius: et stabit in terra inclyta, et consumetur in manu eius. Dan. 11:16
Et ponet faciem suam ut veniat ad tenendum universum regnum eius, et recta faciet cum eo: et filiam feminarum dabit ei, ut evertat illud: et non stabit, nec illius erit. Dan. 11:17
Et convertet faciem suam ad insulas, et capiet multas: et cessare faciet principem opprobrii sui, et opprobrium eius convertetur in eum. Dan. 11:18
Et convertet faciem suam ad imperium terrae suae, et impinget, et corruet, et non invenietur. Dan. 11:19
Et stabit in loco eius vilissimus, et indignus decore regio: et in paucis diebus conteretur, non in furore, nec in praelio. Dan. 11:20
Et stabit in loco eius despectus, et non tribuetur ei honor regius: et veniet clam, et obtinebit regnum in fraudulentia. Dan. 11:21
Et brachia pugnantis expugnabuntur a facie eius, et conterentur: insuper et dux foederis. Dan. 11:22
Et post amicitias, cum eo faciet dolum: et ascendet, et superabit in modico populo. Dan. 11:23
Et abundantes, et uberes urbes ingredietur: et faciet quae non fecerunt patres eius, et patres patrum eius: rapinas, et praedam, et divinitas eorum dissipabit, et contra firmissimas cogitationes inibit: et hoc usque ad tempus. Dan. 11:24
Et concitabitur fortitudo eius, et cor eius adversum regem Austri in exercitu magno: et rex Austri provocabitur ad bellum multis auxiliis, et fortibus nimis: et non stabunt, quia inibunt adversus eum consilia. Dan. 11:25
Et comedentes panem cum eo, conterent illum, exercitusque eius opprimetur: et cadent interfecti plurimi. Dan. 11:26
Duorum quoque regnum cor erit ut malefaciant, et ad mensam unam mendacium loquentur, et non proficient: quia adhuc finis in aliud tempus. Dan. 11:27
Et revertetur in terram suam cum opibus multis: et cor eius adversum testamentum sanctum, et faciet, et revertetur in terram suam. Dan. 11:28
Statuto tempore revertetur, et veniet ad Austrum: et non erit priori simile novissimum. Dan. 11:29
Et veniet super eum Trieres, et Romani: et percutietur, et revertetur, et indignabitur contra testamentum sanctuarii, et faciet: reverteturque et cogitabit adversum eos, qui dereliquerunt testamentum sanctuarii. Dan. 11:30
Et brachia ex eo stabunt, et polluent sanctuarium fortitudinis, et auferent iuge sacrificium: et dabunt abominationem in desolationem. Dan. 11:31
Et impii in testamentum simulabunt fraudulenter: populus autem sciens Deum suum, obtinebit, et faciet. Dan. 11:32
Et docti in populo docebunt plurimos: et ruent in gladio, et in flamma, et in captivitate, et in rapina dierum. Dan. 11:33
Cumque corruerint, sublevabuntur auxilio parvulo: et applicabuntur eis plurimi fraudulenter. Dan. 11:34
Et de eruditis ruent, ut conflentur, et eligantur, et dealbentur usque ad tempus praefinitum: quia adhuc aliud tempus erit. Dan. 11:35
Et faciet iuxta voluntatem suam rex, et elevabitur, et magnificabitur adversus omnem deum: et adversus Deum deorum loquetur magnifica, et dirigetur, donec compleatur iracundia: perpetrata quippe est definitio. Dan. 11:36
Et Deum patrum suorum non reputabit: et erit in concupiscentiis feminarum, nec quemquam deorum curabit: quia adversum universa consurget. Dan. 11:37
Deum autem Maozim in loco suo venerabitur: et Deum, quem ignoraverunt patres eius, colet auro, et argento, et lapide pretioso, rebusque pretiosis. Dan. 11:38
Et faciet ut muniat Maozim cum Deo alieno, quem cognovit, et multiplicabit gloriam, et dabit eis potestatem in multis, et terram dividet gratuito. Dan. 11:39
Et in tempore praefinito praeliabitur adversus eum rex Austri, et quasi tempestas veniet contra illum rex Aquilonis in curribus, et in equitibus, et in classe magna, et ingredietur terras, et conteret, et pertransiet. Dan. 11:40
Et introibit in terram gloriosam, et multae corruent: hae autem solae salvabuntur de manu eius, Edom, et Moab, et principium filiorum Ammon. Dan. 11:41
Et mittet manum suam in terras: et Terra Aegypti non effugiet. Dan. 11:42
Et dominabitur thesaurorum auri, et argenti, et in omnibus pretiosis Aegypti: per Libyam quoque, et Aethiopiam transibit. Dan. 11:43
Et fama turbabit eum ab Oriente et ab Aquilone: et veniet in multitudine magna ut conterat et interficiat plurimos. Dan. 11:44
Et figet tabernaculum suum Apadno inter maria, super montem inclytum et sanctum: et veniet usque ad summitatem eius, et nemo auxiliabitur ei. Dan. 11:45
In tempore autem illo consurget Michael princeps magnus, qui stat pro filiis populi tui: et veniet tempus quale non fuit ab eo ex quo gentes esse coeperunt usque ad tempus illud. Et in tempore illo salvabitur populus tuus, omnis qui inventus fuerit scriptus in libro. Dan. 12:1
Et multi de his, qui dormiunt in terrae pulvere, evigilabunt: alii in vitam aeternam, et alii in opprobrium ut videant semper. Dan. 12:2
Qui autem docti fuerint, fulgebunt quasi splendor firmamenti: et qui ad iustitiam erudiunt multos, quasi stellae in perpetuas aeternitates. Dan. 12:3
Tu autem Daniel claude sermones, et signa librum usque ad tempus statutum: plurimi pertransibunt, et multiplex erit scientia. Dan. 12:4
Et vidi ego Daniel, et ecce quasi duo alii stabant: unus hinc super ripam fluminis, et alius inde ex altera ripa fluminis. Dan. 12:5
Et dixi viro, qui erat indutus lineis, qui stabat super aquas fluminis: Usquequo finis horum mirabilium? Dan. 12:6
Et audivi virum, qui indutus erat lineis, qui stabat super aquas fluminis, cum elevasset dexteram et sinistram suam in caelum, et iurasset per viventem in aeternum, quia in tempus, et tempora, et dimidium temporis. Et cum completa fuerit dispersio manus populi sancti, complebuntur universa haec. Dan. 12:7
Et ego audivi, et non intellexi. Et dixi: Domine mi, quid erit post haec? Dan. 12:8
Et ait: Vade Daniel, quia clausi sunt, signatique sermones usque ad praefinitum tempus. Dan. 12:9
Eligentur, et dealbabuntur, et quasi ignis probabuntur multi: et impie agent impii, neque intelligent omnes impii, porro docti intelligent. Dan. 12:10
Et a tempore cum ablatum fuerit iuge sacrificium, et posita fuerit abominatio in desolationem, dies mille ducenti nonaginta. Dan. 12:11
Beatus, qui expectat, et pervenit usque ad dies mille trecentos trigintaquinque. Dan. 12:12
Tu autem vade ad praefinitum: et requiesces, et stabis in sorte tua in finem dierum. Dan. 12:13
verbum Domini quod factum est ad Osee filium Beeri in diebus Oziae Ioatham Ahaz Ezechiae regum Iuda et in diebus Hieroboam filii Ioas regis Israhel Osee 1:1
principium loquendi Dominum in Osee et dixit Dominus ad Osee vade sume tibi uxorem fornicationum et filios fornicationum quia fornicans fornicabitur terra a Domino Osee 1:2
et abiit et accepit Gomer filiam Debelaim et concepit et peperit filium Osee 1:3
et dixit Dominus ad eum voca nomen eius Hiezrahel quoniam adhuc modicum et visitabo sanguinem Hiezrahel super domum Hieu et quiescere faciam regnum domus Israhel Osee 1:4
et in illa die conteram arcum Israhel in valle Hiezrahel Osee 1:5
et concepit adhuc et peperit filiam et dixit ei voca nomen eius Absque misericordia quia non addam ultra misereri domui Israhel sed oblivione obliviscar eorum Osee 1:6
et domui Iuda miserebor et salvabo eos in Domino Deo suo et non salvabo eos in arcu et gladio et in bello et in equis et in equitibus Osee 1:7
et ablactavit eam quae erat absque misericordia et concepit et peperit filium Osee 1:8
et dixit voca nomen eius Non populus meus quia vos non populus meus et ego non ero vester Osee 1:9
et erit numerus filiorum Israhel quasi harena maris quae sine mensura est et non numerabitur et erit in loco ubi dicetur eis non populus meus vos dicetur eis filii Dei viventis Osee 1:10
et congregabuntur filii Iuda et filii Israhel pariter et ponent sibimet caput unum et ascendent de terra quia magnus dies Hiezrahel Osee 1:11
dicite fratribus vestris Populus meus et sorori vestrae Misericordiam consecuta Osee 2:1
iudicate matrem vestram iudicate quoniam ipsa non uxor mea et ego non vir eius auferat fornicationes suas a facie sua et adulteria sua de medio uberum suorum Osee 2:2
ne forte expoliem eam nudam et statuam eam secundum diem nativitatis suae et ponam eam quasi solitudinem et statuam eam velut terram inviam et interficiam eam siti Osee 2:3
et filiorum illius non miserebor quoniam filii fornicationum sunt Osee 2:4
quia fornicata est mater eorum confusa est quae concepit eos quia dixit vadam post amatores meos qui dant panes mihi et aquas meas lanam meam et linum meum oleum meum et potum meum Osee 2:5
propter hoc ecce ego sepiam viam tuam spinis et sepiam eam maceria et semitas suas non inveniet Osee 2:6
et sequetur amatores suos et non adprehendet eos et quaeret eos et non inveniet et dicet vadam et revertar ad virum meum priorem quia bene mihi erat tunc magis quam nunc Osee 2:7
et haec nescivit quia ego dedi ei frumentum et vinum et oleum et argentum multiplicavi ei et aurum quae fecerunt Baal Osee 2:8
idcirco convertar et sumam frumentum meum in tempore suo et vinum meum in tempore suo et liberabo lanam meam et linum meum quae operiebant ignominiam eius Osee 2:9
et nunc revelabo stultitiam eius in oculis amatorum eius et vir non eruet eam de manu mea Osee 2:10
et cessare faciam omne gaudium eius sollemnitatem eius neomeniam eius sabbatum eius et omnia festa tempora eius Osee 2:11
et corrumpam vineam eius et ficum eius de quibus dixit mercedes hae meae sunt quas dederunt mihi amatores mei et ponam eam in saltu et comedet illam bestia agri Osee 2:12
et visitabo super eam dies Baalim quibus accendebat incensum et ornabatur inaure sua et monili suo et ibat post amatores suos et mei obliviscebatur dicit Dominus Osee 2:13
propter hoc ecce ego lactabo eam et ducam eam in solitudinem et loquar ad cor eius Osee 2:14
et dabo ei vinitores eius ex eodem loco et vallem Achor ad aperiendam spem et canet ibi iuxta dies iuventutis suae et iuxta dies ascensionis suae de terra Aegypti Osee 2:15
et erit in die illo ait Dominus vocabit me Vir meus et non vocabit me ultra Baali Osee 2:16
et auferam nomina Baalim de ore eius et non recordabitur ultra nominis eorum Osee 2:17
et percutiam eis foedus in die illa cum bestia agri et cum volucre caeli et cum reptili terrae et arcum et gladium et bellum conteram de terra et dormire eos faciam fiducialiter Osee 2:18
et sponsabo te mihi in sempiternum et sponsabo te mihi in iustitia et iudicio et in misericordia et miserationibus Osee 2:19
et sponsabo te mihi in fide et scies quia ego Dominus Osee 2:20
et erit in illa die exaudiam dicit Dominus exaudiam caelos et illi exaudient terram Osee 2:21
et terra exaudiet triticum et vinum et oleum et haec exaudient Hiezrahel Osee 2:22
et seminabo eam mihi in terram et miserebor eius quae fuit absque misericordia et dicam non populo meo populus meus tu et ipse dicet Dominus meus es tu Osee 2:23
et dixit Dominus ad me adhuc vade dilige mulierem dilectam amico et adulteram sicut diligit Dominus filios Israhel et ipsi respectant ad deos alienos et diligunt vinacea uvarum Osee 3:1
et fodi eam mihi quindecim argenteis et choro hordei et dimidio choro hordei Osee 3:2
et dixi ad eam dies multos expectabis me non fornicaberis et non eris viro sed et ego expectabo te Osee 3:3
quia dies multos sedebunt filii Israhel sine rege et sine principe et sine sacrificio et sine altari et sine ephod et sine therafin Osee 3:4
et post haec revertentur filii Israhel et quaerent Dominum Deum suum et David regem suum et pavebunt ad Dominum et ad bonum eius in novissimo dierum Osee 3:5
audite verbum Domini filii Israhel quia iudicium Domino cum habitatoribus terrae non est enim veritas et non est misericordia et non est scientia Dei in terra Osee 4:1
maledictum et mendacium et homicidium et furtum et adulterium inundaverunt et sanguis sanguinem tetigit Osee 4:2
propter hoc lugebit terra et infirmabitur omnis qui habitat in ea in bestia agri et in volucre caeli sed et pisces maris congregabuntur Osee 4:3
verumtamen unusquisque non iudicet et non arguatur vir populus enim tuus sicut hii qui contradicunt sacerdoti Osee 4:4
et corrues hodie et corruet etiam propheta tecum nocte tacere feci matrem tuam Osee 4:5
conticuit populus meus eo quod non habuerit scientiam quia tu scientiam reppulisti repellam te ne sacerdotio fungaris mihi et oblita es legis Dei tui obliviscar filiorum tuorum et ego Osee 4:6
peccata populi mei comedent et ad iniquitatem eorum sublevabunt animas eorum Osee 4:8
et erit sicut populus sic sacerdos et visitabo super eum vias eius et cogitationes eius reddam ei Osee 4:9
et comedent et non saturabuntur fornicati sunt et non cessaverunt quoniam Dominum reliquerunt in non custodiendo Osee 4:10
fornicatio et vinum et ebrietas aufert cor Osee 4:11
populus meus in ligno suo interrogavit et baculus eius adnuntiavit ei spiritus enim fornicationum decepit eos et fornicati sunt a Deo suo Osee 4:12
super capita montium sacrificabant et super colles accendebant thymiama subtus quercum et populum et terebinthum quia bona erat umbra eius ideo fornicabuntur filiae vestrae et sponsae vestrae adulterae erunt Osee 4:13
non visitabo super filias vestras cum fuerint fornicatae et super sponsas vestras cum adulteraverint quoniam ipsi cum meretricibus versabantur et cum effeminatis sacrificabant et populus non intellegens vapulabit Osee 4:14
si fornicaris tu Israhel non delinquat saltim Iuda et nolite ingredi in Galgala et ne ascenderitis in Bethaven neque iuraveritis vivit Dominus Osee 4:15
ligavit spiritus eam in alis suis et confundentur a sacrificiis suis Osee 4:19
audite hoc sacerdotes et adtendite domus Israhel et domus regis auscultate quia vobis iudicium est quoniam laqueus facti estis speculationi et rete expansum super Thabor Osee 5:1
et victimas declinastis in profundum et ego eruditor omnium eorum Osee 5:2
ego scio Ephraim et Israhel non est absconditus a me quia nunc fornicatus est Ephraim contaminatus est Israhel Osee 5:3
non dabunt cogitationes suas ut revertantur ad Dominum suum quia spiritus fornicationis in medio eorum et Dominum non cognoverunt Osee 5:4
et respondebit arrogantia Israhel in facie eius et Israhel et Ephraim ruent in iniquitate sua ruet etiam Iudas cum eis Osee 5:5
in gregibus suis et in armentis suis vadent ad quaerendum Dominum et non invenient ablatus est ab eis Osee 5:6
et ego quasi tinea Ephraim et quasi putredo domui Iuda Osee 5:12
et vidit Ephraim languorem suum et Iudas vinculum suum et abiit Ephraim ad Assur et misit ad regem ultorem et ipse non poterit sanare vos nec solvere poterit a vobis vinculum Osee 5:13
quoniam ego quasi leaena Ephraim et quasi catulus leonis domui Iuda ego ego capiam et vadam tollam et non est qui eruat Osee 5:14
vadens revertar ad locum meum donec deficiatis et quaeratis faciem meam Osee 5:15
in tribulatione sua mane consurgunt ad me venite et revertamur ad Dominum Osee 6:1
quia ipse cepit et sanabit nos percutiet et curabit nos Osee 6:2
vivificabit nos post duos dies in die tertia suscitabit nos et vivemus in conspectu eius sciemus sequemurque ut cognoscamus Dominum quasi diluculum praeparatus est egressus eius et veniet quasi imber nobis temporaneus et serotinus terrae Osee 6:3
quid faciam tibi Ephraim quid faciam tibi Iuda misericordia vestra quasi nubes matutina et quasi ros mane pertransiens Osee 6:4
propter hoc dolavi in prophetis occidi eos in verbis oris mei et iudicia tua quasi lux egredientur Osee 6:5
quia misericordiam volui et non sacrificium et scientiam Dei plus quam holocausta Osee 6:6
et quasi fauces virorum latronum particeps sacerdotum in via interficientium pergentes de Sychem quia scelus operati sunt Osee 6:9
sed et Iuda pone messem tibi cum convertero captivitatem populi mei Osee 6:11
cum sanare vellem Israhel revelata est iniquitas Ephraim et malitia Samariae quia operati sunt mendacium et fur ingressus est spolians latrunculus foris Osee 7:1
et ne forte dicant in cordibus suis omnem malitiam eorum me recordatum nunc circumdederunt eos adinventiones suae coram facie mea factae sunt Osee 7:2
in malitia sua laetificaverunt regem et in mendaciis suis principes Osee 7:3
omnes calefacti sunt quasi clibanus et devoraverunt iudices suos omnes reges eorum ceciderunt non est qui clamet in eis ad me Osee 7:7
comederunt alieni robur eius et ipse nescivit sed et cani effusi sunt in eo et ipse ignoravit Osee 7:9
et humiliabitur superbia Israhel in facie eius nec reversi sunt ad Dominum Deum suum et non quaesierunt eum in omnibus his Osee 7:10
et factus est Ephraim quasi columba seducta non habens cor Aegyptum invocabant ad Assyrios abierunt Osee 7:11
et cum profecti fuerint expandam super eos rete meum quasi volucrem caeli detraham eos caedam eos secundum auditionem coetus eorum Osee 7:12
vae eis quoniam recesserunt a me vastabuntur quia praevaricati sunt in me et ego redemi eos et ipsi locuti sunt contra me mendacia Osee 7:13
et non clamaverunt ad me in corde suo sed ululabant in cubilibus suis super triticum et vinum ruminabant recesserunt a me Osee 7:14
et ego erudivi et confortavi brachia eorum et in me cogitaverunt malitiam Osee 7:15
in gutture tuo sit tuba quasi aquila super domum Domini pro eo quod transgressi sunt foedus meum et legem meam praevaricati sunt Osee 8:1
ipsi regnaverunt et non ex me principes extiterunt et non cognovi argentum suum et aurum suum fecerunt sibi idola ut interirent Osee 8:4
quia ex Israhel et ipse est artifex fecit illum et non est Deus quoniam in aranearum telas erit vitulus Samariae Osee 8:6
quia ventum seminabunt et turbinem metent culmus stans non est in eis germen non faciet farinam quod si et fecerit alieni comedent eam Osee 8:7
sed et cum mercede conduxerint nationes nunc congregabo eos et quiescent paulisper ab onere regis et principum Osee 8:10
hostias adfer adfer immolabunt carnes et comedent Dominus non suscipiet eas nunc recordabitur iniquitatis eorum et visitabit peccata eorum ipsi in Aegyptum convertentur Osee 8:13
et oblitus est Israhel factoris sui et aedificavit delubra et Iudas multiplicavit urbes munitas et mittam ignem in civitates eius et devorabit aedes illius Osee 8:14
area et torcular non pascet eos et vinum mentietur eis Osee 9:2
non habitabunt in terra Domini reversus est Ephraim Aegyptum et in Assyriis pollutum comedit Osee 9:3
non libabunt Domino vinum et non placebunt ei sacrificia eorum quasi panis lugentium omnes qui comedunt eum contaminabuntur quia panis eorum animae ipsorum non intrabit in domum Domini Osee 9:4
venerunt dies visitationis venerunt dies retributionis scitote Israhel stultum prophetam insanum virum spiritalem propter multitudinem iniquitatis tuae et multitudo amentiae Osee 9:7
profunde peccaverunt sicut in diebus Gabaa recordabitur iniquitatis eorum et visitabit peccata eorum Osee 9:9
quasi uvas in deserto inveni Israhel quasi prima poma ficulneae in cacumine eius vidi patres eorum ipsi autem intraverunt ad Beelphegor et abalienati sunt in confusione et facti sunt abominabiles sicut ea quae dilexerunt Osee 9:10
Ephraim quasi avis avolavit gloria eorum a partu et ab utero et a conceptu Osee 9:11
quod si et enutrierint filios suos absque liberis eos faciam in hominibus sed et vae eis cum recessero ab eis Osee 9:12
Ephraim ut vidi Tyrus erat fundata in pulchritudine et Ephraim educit ad interfectorem filios suos Osee 9:13
da eis Domine quid dabis eis da eis vulvam sine liberis et ubera arentia Osee 9:14
percussus est Ephraim radix eorum exsiccata est fructum nequaquam facient quod si et genuerint interficiam amantissima uteri eorum Osee 9:16
abiciet eos Deus meus quia non audierunt eum et erunt vagi in nationibus Osee 9:17
quia nunc dicent non est rex nobis non enim timemus Dominum et rex quid faciet nobis Osee 10:3
loquimini verba visionis inutilis et ferietis foedus et germinabit quasi amaritudo iudicium super sulcos agri Osee 10:4
vaccas Bethaven coluerunt habitatores Samariae quia luxit super eum populus eius et aeditui eius super eum exultaverunt in gloria eius quia migravit ab eo Osee 10:5
siquidem et ipse in Assur delatus est munus regi ultori confusio Ephraim capiet et confundetur Israhel in voluntate sua Osee 10:6
et disperdentur excelsa idoli peccatum Israhel lappa et tribulus ascendet super aras eorum et dicent montibus operite nos et collibus cadite super nos Osee 10:8
Ephraim vitula docta diligere trituram et ego transivi super pulchritudinem colli eius ascendam super Ephraim arabit Iudas confringet sibi sulcos Iacob Osee 10:11
consurget tumultus in populo tuo et omnes munitiones tuae vastabuntur sicut vastatus est Salman a domo eius qui iudicavit Baal in die proelii matre super filios adlisa Osee 10:14
sicuti mane transit pertransiit rex Israhel quia puer Israhel et dilexi eum et ex Aegypto vocavi filium meum Osee 11:1
vocaverunt eos sic abierunt a facie eorum Baalim immolabant et simulacris sacrificabant Osee 11:2
et ego quasi nutricius Ephraim portabam eos in brachiis meis et nescierunt quod curarem eos Osee 11:3
in funiculis Adam traham eos in vinculis caritatis et ero eis quasi exaltans iugum super maxillas eorum et declinavi ad eum ut vesceretur Osee 11:4
non revertetur in terram Aegypti et Assur ipse rex eius quoniam noluerunt converti Osee 11:5
coepit gladius in civitatibus eius et consumet electos eius et comedet capita eorum Osee 11:6
et populus meus pendebit ad reditum meum iugum autem inponetur ei simul quod non auferetur Osee 11:7
non faciam furorem irae meae non convertar ut disperdam Ephraim quoniam Deus ego et non homo in medio tui Sanctus et non ingrediar civitatem Osee 11:9
post Dominum ambulabunt quasi leo rugiet quia ipse rugiet et formidabunt filii maris Osee 11:10
et avolabunt quasi avis ex Aegypto et quasi columba de terra Assyriorum et conlocabo eos in domibus suis dicit Dominus Osee 11:11
circumdedit me in negatione Ephraim et in dolo domus Israhel Iudas autem testis descendit cum Deo et cum sanctis fidelis Osee 11:12
Ephraim pascit ventum et sequitur aestum tota die mendacium et vastitatem multiplicat et foedus cum Assyriis iniit et oleum in Aegyptum ferebat Osee 12:1
iudicium ergo Domini cum Iuda et visitatio super Iacob iuxta vias eius et iuxta adinventiones eius reddet ei Osee 12:2
in utero subplantavit fratrem suum et in fortitudine sua directus est cum angelo Osee 12:3
et invaluit ad angelum et confortatus est flevit et rogavit eum in Bethel invenit eum et ibi locutus est nobiscum Osee 12:4
et Dominus Deus exercituum Dominus memoriale eius Osee 12:5
et tu ad Deum tuum converteris misericordiam et iudicium custodi et spera in Deo tuo semper Osee 12:6
et dixit Ephraim verumtamen dives effectus sum inveni idolum mihi omnes labores mei non invenient mihi iniquitatem quam peccavi Osee 12:8
et ego Dominus Deus tuus ex terra Aegypti adhuc sedere te faciam in tabernaculis sicut in diebus festivitatis Osee 12:9
et locutus sum super prophetas et ego visionem multiplicavi et in manu prophetarum adsimilatus sum Osee 12:10
si Galaad idolum tamen frustra erant in Galgal bubus immolantes nam et altaria eorum quasi acervi super sulcos agri Osee 12:11
fugit Iacob in regionem Syriae et servivit Israhel in uxore et in uxore servavit Osee 12:12
in propheta autem eduxit Dominus Israhel de Aegypto et in propheta servatus est Osee 12:13
ad iracundiam me provocavit Ephraim in amaritudinibus suis et sanguis eius super eum veniet et obprobrium eius restituet ei Dominus suus Osee 12:14
loquente Ephraim horror invasit Israhel et deliquit in Baal et mortuus est Osee 13:1
et nunc addiderunt ad peccandum feceruntque sibi conflatile de argento suo quasi similitudinem idolorum factura artificum totum est his ipsi dicunt immolate homines vitulos adorantes Osee 13:2
idcirco erunt quasi nubes matutina et sicut ros matutinus praeteriens sicut pulvis turbine raptus ex area et sicut fumus de fumario Osee 13:3
ego autem Dominus Deus tuus ex terra Aegypti et Deum absque me nescies et salvator non est praeter me Osee 13:4
iuxta pascua sua et adimpleti sunt et saturati elevaverunt cor suum et obliti sunt mei Osee 13:6
et ero eis quasi leaena sicut pardus in via Assyriorum Osee 13:7
occurram eis quasi ursa raptis catulis et disrumpam interiora iecoris eorum et consumam eos ibi quasi leo bestia agri scindet eos Osee 13:8
ubi est rex tuus maxime nunc salvet te in omnibus urbibus tuis et iudices tui de quibus dixisti da mihi regem et principes Osee 13:10
dabo tibi regem in furore meo et auferam in indignatione mea Osee 13:11
quia ipse inter fratres dividet adducet urentem ventum Dominus de deserto ascendentem et siccabit venas eius et desolabit fontem eius et ipse diripiet thesaurum omnis vasis desiderabilis Osee 13:15
pereat Samaria quoniam ad amaritudinem concitavit Dominum suum in gladio pereat parvuli eorum elidantur et fetae eius discindantur Osee 13:16
tollite vobiscum verba et convertimini ad Dominum dicite ei omnem aufer iniquitatem et accipe bonum et reddemus vitulos labiorum nostrorum Osee 14:2
ero quasi ros Israhel germinabit quasi lilium et erumpet radix eius ut Libani Osee 14:5
ibunt rami eius et erit quasi oliva gloria eius et odor eius ut Libani Osee 14:6
convertentur sedentes in umbra eius vivent tritico et germinabunt quasi vinea memoriale eius sicut vinum Libani Osee 14:7
Ephraim quid mihi ultra idola ego exaudiam et dirigam eum ego ut abietem virentem ex me fructus tuus inventus est Osee 14:8
quis sapiens et intelleget ista intellegens et sciet haec quia rectae viae Domini et iusti ambulabunt in eis praevaricatores vero corruent in eis Osee 14:9
audite hoc senes et auribus percipite omnes habitatores terrae si factum est istud in diebus vestris aut in diebus patrum vestrorum Joel 1:2
super hoc filiis vestris narrate et filii vestri filiis suis et filii eorum generationi alterae Joel 1:3
residuum erucae comedit lucusta et residuum lucustae comedit bruchus et residuum bruchi comedit rubigo Joel 1:4
expergescimini ebrii et flete et ululate omnes qui bibitis vinum in dulcedine quoniam periit ab ore vestro Joel 1:5
gens enim ascendit super terram meam fortis et innumerabilis dentes eius ut dentes leonis et molares eius ut catuli leonis Joel 1:6
posuit vineam meam in desertum et ficum meam decorticavit nudans spoliavit eam et proiecit albi facti sunt rami eius Joel 1:7
periit sacrificium et libatio de domo Domini luxerunt sacerdotes ministri Domini Joel 1:9
confusi sunt agricolae ululaverunt vinitores super frumento et hordeo quia periit messis agri Joel 1:11
vinea confusa est et ficus elanguit malogranatum et palma et malum et omnia ligna agri aruerunt quia confusum est gaudium a filiis hominum Joel 1:12
accingite vos et plangite sacerdotes ululate ministri altaris ingredimini cubate in sacco ministri Dei mei quoniam interiit de domo Dei vestri sacrificium et libatio Joel 1:13
sanctificate ieiunium vocate coetum congregate senes omnes habitatores terrae in domum Dei vestri et clamate ad Dominum Joel 1:14
a a a diei quia prope est dies Domini et quasi vastitas a potente veniet Joel 1:15
numquid non coram oculis vestris alimenta perierunt de domo Dei nostri laetitia et exultatio Joel 1:16
quid ingemuit animal mugierunt greges armenti quia non est pascua eis sed et greges pecorum disperierunt Joel 1:18
ad te Domine clamabo quia ignis comedit speciosa deserti et flamma succendit omnia ligna regionis Joel 1:19
sed et bestiae agri quasi area sitiens imbrem suspexerunt ad te quoniam exsiccati sunt fontes aquarum et ignis devoravit speciosa deserti Joel 1:20
dies tenebrarum et caliginis dies nubis et turbinis quasi mane expansum super montes populus multus et fortis similis ei non fuit a principio et post eum non erit usque in annos generationis et generationis Joel 2:2
ante faciem eius ignis vorans et post eum exurens flamma quasi hortus voluptatis terra coram eo et post eum solitudo deserti neque est qui effugiat eum Joel 2:3
quasi aspectus equorum aspectus eorum et quasi equites sic current Joel 2:4
sicut fortes current quasi viri bellatores ascendent murum vir in viis suis gradietur et non declinabunt a semitis suis Joel 2:7
unusquisque fratrem suum non coartabit singuli in calle suo ambulabunt sed et per fenestras cadent et non demolientur Joel 2:8
a facie eius contremuit terra moti sunt caeli sol et luna obtenebrati sunt et stellae retraxerunt splendorem suum Joel 2:10
et Dominus dedit vocem suam ante faciem exercitus sui quia multa sunt nimis castra eius quia fortia et facientia verbum eius magnus enim dies Domini et terribilis valde et quis sustinebit eum Joel 2:11
nunc ergo dicit Dominus convertimini ad me in toto corde vestro in ieiunio et in fletu et in planctu Joel 2:12
et scindite corda vestra et non vestimenta vestra et convertimini ad Dominum Deum vestrum quia benignus et misericors est patiens et multae misericordiae et praestabilis super malitia Joel 2:13
quis scit si convertatur et ignoscat et relinquat post se benedictionem sacrificium et libamen Domino Deo nostro Joel 2:14
congregate populum sanctificate ecclesiam coadunate senes congregate parvulos et sugentes ubera egrediatur sponsus de cubili suo et sponsa de thalamo suo Joel 2:16
inter vestibulum et altare plorabunt sacerdotes ministri Domini et dicent parce Domine populo tuo et ne des hereditatem tuam in obprobrium ut dominentur eis nationes quare dicunt in populis ubi est Deus eorum Joel 2:17
zelatus est Dominus terram suam et pepercit populo suo Joel 2:18
et respondit Dominus et dixit populo suo ecce ego mittam vobis frumentum et vinum et oleum et replebimini eo et non dabo vos ultra obprobrium in gentibus Joel 2:19
et eum qui ab aquilone est procul faciam a vobis et expellam eum in terram inviam et desertam faciem eius contra mare orientale et extremum eius ad mare novissimum et ascendet fetor eius et ascendet putredo eius quia superbe egit Joel 2:20
noli timere terra exulta et laetare quoniam magnificavit Dominus ut faceret Joel 2:21
nolite timere animalia regionis quia germinaverunt speciosa deserti quia lignum adtulit fructum suum ficus et vinea dederunt virtutem suam Joel 2:22
et filii Sion exultate et laetamini in Domino Deo vestro quia dedit vobis doctorem iustitiae et descendere faciet ad vos imbrem matutinum et serotinum in principio Joel 2:23
et implebuntur areae frumento et redundabunt torcularia vino et oleo Joel 2:24
et reddam vobis annos quos comedit lucusta bruchus et rubigo et eruca fortitudo mea magna quam misi in vos Joel 2:25
et comedetis vescentes et saturabimini et laudabitis nomen Domini Dei vestri qui fecit vobiscum mirabilia et non confundetur populus meus in sempiternum Joel 2:26
et scietis quia in medio Israhel ego sum et ego Dominus Deus vester et non est amplius et non confundetur populus meus in aeternum Joel 2:27
et erit post haec effundam spiritum meum super omnem carnem et prophetabunt filii vestri et filiae vestrae senes vestri somnia somniabunt et iuvenes vestri visiones videbunt Joel 2:28
sed et super servos et ancillas in diebus illis effundam spiritum meum Joel 2:29
et dabo prodigia in caelo et in terra sanguinem et ignem et vaporem fumi Joel 2:30
sol vertetur in tenebras et luna in sanguinem antequam veniat dies Domini magnus et horribilis Joel 2:31
et erit omnis qui invocaverit nomen Domini salvus erit quia in monte Sion et in Hierusalem erit salvatio sicut dixit Dominus et in residuis quos Dominus vocaverit Joel 2:32
quia ecce in diebus illis et in tempore illo cum convertero captivitatem Iuda et Hierusalem Joel 3:1
congregabo omnes gentes et deducam eas in valle Iosaphat et disceptabo cum eis ibi super populo meo et hereditate mea Israhel quos disperserunt in nationibus et terram meam diviserunt Joel 3:2
et super populum meum miserunt sortem et posuerunt puerum in prostibulum et puellam vendiderunt pro vino ut biberent Joel 3:3
verum quid vobis et mihi Tyrus et Sidon et omnis terminus Palestinorum numquid ultionem vos redditis mihi et si ulciscimini vos contra me cito velociter reddam vicissitudinem vobis super caput vestrum Joel 3:4
argentum enim meum et aurum tulistis et desiderabilia mea et pulcherrima intulistis in delubra vestra Joel 3:5
et filios Iuda et filios Hierusalem vendidistis filiis Graecorum ut longe faceretis eos de finibus suis Joel 3:6
ecce ego suscitabo eos de loco in quo vendidistis eos et convertam retributionem vestram in caput vestrum Joel 3:7
et vendam filios vestros et filias vestras in manibus filiorum Iuda et venundabunt eos Sabeis genti longinquae quia Dominus locutus est Joel 3:8
concidite aratra vestra in gladios et ligones vestros in lanceas infirmus dicat quia fortis ego sum Joel 3:10
erumpite et venite omnes gentes de circuitu et congregamini ibi occumbere faciet Dominus robustos tuos Joel 3:11
consurgant et ascendant gentes in vallem Iosaphat quia ibi sedebo ut iudicem omnes gentes in circuitu Joel 3:12
mittite falces quoniam maturavit messis venite et descendite quia plenum est torcular exuberant torcularia quia multiplicata est malitia eorum Joel 3:13
sol et luna obtenebricata sunt et stellae retraxerunt splendorem suum Joel 3:15
et Dominus de Sion rugiet et de Hierusalem dabit vocem suam et movebuntur caeli et terra et Dominus spes populi sui et fortitudo filiorum Israhel Joel 3:16
et scietis quia ego Dominus Deus vester habitans in Sion in monte sancto meo et erit Hierusalem sancta et alieni non transibunt per eam amplius Joel 3:17
et erit in die illa stillabunt montes dulcedinem et colles fluent lacte et per omnes rivos Iuda ibunt aquae et fons de domo Domini egredietur et inrigabit torrentem Spinarum Joel 3:18
Aegyptus in desolatione erit et Idumea in desertum perditionis pro eo quod inique egerint in filios Iuda et effuderint sanguinem innocentem in terra sua Joel 3:19
et Iudaea in aeternum habitabitur et Hierusalem in generatione et generationem Joel 3:20
et mundabo sanguinem eorum quem non mundaveram et Dominus commorabitur in Sion Joel 3:21
verba Amos qui fuit in pastoralibus de Thecuae quae vidit super Israhel in diebus Oziae regis Iuda et in diebus Hieroboam filii Ioas regis Israhel ante duos annos terraemotus Amos 1:1
et dixit Dominus de Sion rugiet et de Hierusalem dabit vocem suam et luxerunt speciosa pastorum et exsiccatus est vertex Carmeli Amos 1:2
haec dicit Dominus super tribus sceleribus Damasci et super quattuor non convertam eum eo quod trituraverint in plaustris ferreis Galaad Amos 1:3
et mittam ignem in domum Azahel et devorabit domos Benadad Amos 1:4
et conteram vectem Damasci et disperdam habitatorem de campo Idoli et tenentem sceptrum de domo Voluptatis et transferetur populus Syriae Cyrenen dicit Dominus Amos 1:5
haec dicit Dominus super tribus sceleribus Gazae et super quattuor non convertam eum eo quod transtulerit captivitatem perfectam ut concluderet eam in Idumea Amos 1:6
et mittam ignem in murum Gazae et devorabit aedes eius Amos 1:7
et disperdam habitatorem de Azoto et tenentem sceptrum de Ascalone et convertam manum meam super Accaron et peribunt reliqui Philisthinorum dicit Dominus Deus Amos 1:8
haec dicit Dominus super tribus sceleribus Tyri et super quattuor non convertam eum eo quod concluserint captivitatem perfectam in Idumea et non sint recordati foederis fratrum Amos 1:9
et emittam ignem in murum Tyri et devorabit aedes eius Amos 1:10
haec dicit Dominus super tribus sceleribus Edom et super quattuor non convertam eum eo quod persecutus sit in gladio fratrem suum et violaverit misericordiam eius et tenuerit ultra furorem suum et indignationem suam servaverit usque in finem Amos 1:11
mittam ignem in Theman et devorabit aedes Bosrae Amos 1:12
haec dicit Dominus super tribus sceleribus filiorum Ammon et super quattuor non convertam eum eo quod dissecuerit praegnantes Galaad ad dilatandum terminum suum Amos 1:13
et succendam ignem in muro Rabbae et devorabit aedes eius in ululatu in die belli et in turbine in die commotionis Amos 1:14
et ibit Melchom in captivitatem ipse et principes eius simul dicit Dominus Amos 1:15
haec dicit Dominus super tribus sceleribus Moab et super quattuor non convertam eum eo quod incenderit ossa regis Idumeae usque ad cinerem Amos 2:1
et mittam ignem in Moab et devorabit aedes Carioth et morietur in sonitu Moab in clangore tubae Amos 2:2
et disperdam iudicem de medio eius et omnes principes eius interficiam cum eo dicit Dominus Amos 2:3
haec dicit Dominus super tribus sceleribus Iuda et super quattuor non convertam eum eo quod abiecerint legem Domini et mandata eius non custodierint deceperunt enim eos idola sua post quae abierant patres eorum Amos 2:4
et mittam ignem in Iuda et devorabit aedes Hierusalem Amos 2:5
haec dicit Dominus super tribus sceleribus Israhel et super quattuor non convertam eum pro eo quod vendiderit argento iustum et pauperem pro calciamentis Amos 2:6
qui conterunt super pulverem terrae capita pauperum et viam humilium declinant et filius ac pater eius ierunt ad puellam ut violarent nomen sanctum meum Amos 2:7
et super vestimentis pigneratis accubuerunt iuxta omne altare et vinum damnatorum bibebant in domo Dei sui Amos 2:8
ego autem exterminavi Amorreum a facie eorum cuius altitudo cedrorum altitudo eius et fortis ipse quasi quercus et contrivi fructum eius desuper et radices eius subter Amos 2:9
ego sum qui ascendere vos feci de terra Aegypti et eduxi vos in deserto quadraginta annis ut possideretis terram Amorrei Amos 2:10
et suscitavi de filiis vestris in prophetas et de iuvenibus vestris nazarenos numquid non ita est filii Israhel dicit Dominus Amos 2:11
et propinabatis nazarenis vino et prophetis mandabatis dicentes ne prophetetis Amos 2:12
et peribit fuga a veloce et fortis non obtinebit virtutem suam et robustus non salvabit animam suam Amos 2:14
et tenens arcum non stabit et velox pedibus suis non salvabitur et ascensor equi non salvabit animam suam Amos 2:15
et robustus corde inter fortes nudus fugiet in die illa dicit Dominus Amos 2:16
si clanget tuba in civitate et populus non expavescet si erit malum in civitate quod Dominus non fecit Amos 3:6
auditum facite in aedibus Azoti et in aedibus terrae Aegypti et dicite congregamini super montes Samariae et videte insanias multas in medio eius et calumniam patientes in penetrabilibus eius Amos 3:9
et nescierunt facere rectum dicit Dominus thesaurizantes iniquitatem et rapinas in aedibus suis Amos 3:10
propterea haec dicit Dominus Deus tribulabitur et circumietur terra et detrahetur ex te fortitudo tua et diripientur aedes tuae Amos 3:11
haec dicit Dominus quomodo si eruat pastor de ore leonis duo crura aut extremum auriculae sic eruentur filii Israhel qui habitant in Samaria in plaga lectuli et in Damasco grabatti Amos 3:12
audite et contestamini in domo Iacob dicit Dominus Deus exercituum Amos 3:13
quia in die cum visitare coepero praevaricationes Israhel super eum visitabo et super altaria Bethel et amputabuntur cornua altaris et cadent in terram Amos 3:14
et percutiam domum hiemalem cum domo aestiva et peribunt domus eburneae et dissipabuntur aedes multae dicit Dominus Amos 3:15
audite verbum hoc vaccae pingues quae estis in monte Samariae quae calumniam facitis egenis et confringitis pauperes quae dicitis dominis vestris adferte et bibemus Amos 4:1
iuravit Dominus Deus in sancto suo quia ecce dies venient super vos et levabunt vos in contis et reliquias vestras in ollis ferventibus Amos 4:2
et per aperturas exibitis altera contra alteram et proiciemini in Armon dicit Dominus Amos 4:3
venite ad Bethel et impie agite ad Galgalam et multiplicate praevaricationem et offerte mane victimas vestras tribus diebus decimas vestras Amos 4:4
et sacrificate de fermentato laudem et vocate voluntarias oblationes et adnuntiate sic enim voluistis filii Israhel dicit Dominus Deus Amos 4:5
unde et ego dedi vobis stuporem dentium in cunctis urbibus vestris et indigentiam panum in omnibus locis vestris et non estis reversi ad me dicit Dominus Amos 4:6
ego quoque prohibui a vobis imbrem cum adhuc tres menses superessent usque ad messem et plui super civitatem unam et super civitatem alteram non plui pars una conpluta est et pars super quam non plui aruit Amos 4:7
et venerunt duae et tres civitates ad civitatem unam ut biberent aquam et non sunt satiatae et non redistis ad me dicit Dominus Amos 4:8
percussi vos in vento urente et in aurugine multitudinem hortorum vestrorum et vinearum vestrarum oliveta vestra et ficeta vestra comedit eruca et non redistis ad me dicit Dominus Amos 4:9
misi in vos mortem in via Aegypti percussi in gladio iuvenes vestros usque ad captivitatem equorum vestrorum et ascendere feci putredinem castrorum vestrorum in nares vestras et non redistis ad me dicit Dominus Amos 4:10
subverti vos sicut subvertit Deus Sodomam et Gomorram et facti estis quasi torris raptus de incendio et non redistis ad me dicit Dominus Amos 4:11
quia ecce formans montes et creans ventum et adnuntians homini eloquium suum faciens matutinam nebulam et gradiens super excelsa terrae Dominus Deus exercituum nomen eius Amos 4:13
quia haec dicit Dominus Deus urbs de qua egrediebantur mille relinquentur in ea centum et de qua egrediebantur centum relinquentur in ea decem in domo Israhel Amos 5:3
quia haec dicit Dominus domui Israhel quaerite me et vivetis Amos 5:4
et nolite quaerere Bethel et in Galgala nolite intrare et in Bersabee non transibitis quia Galgala captiva ducetur et Bethel erit inutilis Amos 5:5
quaerite Dominum et vivite ne forte conburatur ut ignis domus Ioseph et devorabit et non erit qui extinguat Bethel Amos 5:6
qui convertitis in absinthium iudicium et iustitiam in terra relinquitis Amos 5:7
facientem Arcturum et Orionem et convertentem in mane tenebras et diem nocte mutantem qui vocat aquas maris et effundit eas super faciem terrae Dominus nomen eius Amos 5:8
qui subridet vastitatem super robustum et depopulationem super potentem adfert Amos 5:9
odio habuerunt in porta corripientem et loquentem perfecte abominati sunt Amos 5:10
idcirco pro eo quod diripiebatis pauperem et praedam electam tollebatis ab eo domos quadro lapide aedificabitis et non habitabitis in eis vineas amantissimas plantabitis et non bibetis vinum earum Amos 5:11
quia cognovi multa scelera vestra et fortia peccata vestra hostes iusti accipientes munus et pauperes in porta deprimentes Amos 5:12
quaerite bonum et non malum ut vivatis et erit Dominus Deus exercituum vobiscum sicut dixistis Amos 5:14
odite malum et diligite bonum et constituite in porta iudicium si forte misereatur Dominus Deus exercituum reliquiis Ioseph Amos 5:15
propterea haec dicit Dominus Deus exercituum Dominator in omnibus plateis planctus et in cunctis quae foris sunt dicetur vae vae et vocabunt agricolam ad luctum et ad planctum eos qui sciunt plangere Amos 5:16
et in omnibus vineis erit planctus quia pertransibo in medio tui dicit Dominus Amos 5:17
vae desiderantibus diem Domini ad quid eam vobis dies Domini ista tenebrae et non lux Amos 5:18
quomodo si fugiat vir a facie leonis et occurrat ei ursus et ingrediatur domum et innitatur manu sua super parietem et mordeat eum coluber Amos 5:19
numquid non tenebrae dies Domini et non lux et caligo et non splendor in ea Amos 5:20
odi et proieci festivitates vestras et non capiam odorem coetuum vestrorum Amos 5:21
quod si adtuleritis mihi holocaustomata et munera vestra non suscipiam et vota pinguium vestrorum non respiciam Amos 5:22
aufer a me tumultum carminum tuorum et cantica lyrae tuae non audiam Amos 5:23
et revelabitur quasi aqua iudicium et iustitia quasi torrens fortis Amos 5:24
numquid hostias et sacrificium obtulistis mihi in deserto quadraginta annis domus Israhel Amos 5:25
et portastis tabernaculum Moloch vestro et imaginem idolorum vestrorum sidus dei vestri quae fecistis vobis Amos 5:26
et migrare vos faciam trans Damascum dixit Dominus Deus exercituum nomen eius Amos 5:27
vae qui opulenti estis in Sion et confiditis in monte Samariae optimates capita populorum ingredientes pompatice domum Israhel Amos 6:1
transite in Chalanne et videte et ite inde in Emath magnam et descendite in Geth Palestinorum et ad optima quaeque regna horum si latior terminus eorum termino vestro est Amos 6:2
qui separati estis in diem malum et adpropinquatis solio iniquitatis Amos 6:3
qui dormitis in lectis eburneis et lascivitis in stratis vestris qui comeditis agnum de grege et vitulos de medio armenti Amos 6:4
bibentes in fialis vinum et optimo unguento delibuti et nihil patiebantur super contritione Ioseph Amos 6:6
quapropter nunc migrabunt in capite transmigrantium et auferetur factio lascivientium Amos 6:7
iuravit Dominus Deus in anima sua dicit Dominus Deus exercituum detestor ego superbiam Iacob et domos eius odi et tradam civitatem cum habitatoribus suis Amos 6:8
quod si reliqui fuerint decem viri in domo una et ipsi morientur Amos 6:9
et tollet eum propinquus suus et conburet eum ut efferat ossa de domo et dicet ei qui in penetrabilibus domus est numquid adhuc est apud te et respondebit finis est et dicet ei tace et non recorderis nominis Domini Amos 6:10
quia ecce Dominus mandabit et percutiet domum maiorem ruinis et domum minorem scissionibus Amos 6:11
numquid currere queunt in petris equi aut arari potest in bubalis quoniam convertistis in amaritudinem iudicium et fructum iustitiae in absinthium Amos 6:12
ecce enim suscitabo super vos domus Israhel dicit Dominus Deus exercituum gentem et conterent vos ab introitu Emath usque ad torrentem Deserti Amos 6:14
haec ostendit mihi Dominus Deus et ecce fictor lucustae in principio germinantium serotini imbris et ecce serotinus post tonsorem regis Amos 7:1
et factum est cum consummasset comedere herbam terrae et dixi Domine Deus propitius esto obsecro quis suscitabit Iacob quia parvulus est Amos 7:2
haec ostendit mihi Dominus Deus et ecce vocabat iudicium ad ignem Dominus Deus et devoravit abyssum multam et comedit simul partem Amos 7:4
et dixi Domine Deus quiesce obsecro quis suscitabit Iacob quia parvulus est Amos 7:5
misertus est Dominus super hoc sed et istud non erit dixit Dominus Deus Amos 7:6
haec ostendit mihi et ecce Dominus stans super murum litum et in manu eius trulla cementarii Amos 7:7
et dixit Dominus ad me quid tu vides Amos et dixi trullam cementarii et dixit Dominus ecce ego ponam trullam in medio populi mei Israhel non adiciam ultra superinducere eum Amos 7:8
et demolientur excelsa idoli et sanctificationes Israhel desolabuntur et consurgam super domum Hieroboam in gladio Amos 7:9
et misit Amasias sacerdos Bethel ad Hieroboam regem Israhel dicens rebellavit contra te Amos in medio domus Israhel non poterit terra sustinere universos sermones eius Amos 7:10
haec enim dicit Amos in gladio morietur Hieroboam et Israhel captivus migrabit de terra sua Amos 7:11
et dixit Amasias ad Amos qui vides gradere fuge in terram Iuda et comede ibi panem et ibi prophetabis Amos 7:12
et in Bethel non adicies ultra ut prophetes quia sanctificatio regis est et domus regni est Amos 7:13
et respondit Amos et dixit ad Amasiam non sum propheta et non sum filius prophetae sed armentarius ego sum vellicans sycomoros Amos 7:14
et tulit me Dominus cum sequerer gregem et dixit ad me Dominus vade propheta ad populum meum Israhel Amos 7:15
et nunc audi verbum Domini tu dicis non prophetabis super Israhel et non stillabis super domum idoli Amos 7:16
propter hoc haec dicit Dominus uxor tua in civitate fornicabitur et filii tui et filiae tuae in gladio cadent et humus tua funiculo metietur et tu in terra polluta morieris et Israhel captivus migrabit de terra sua Amos 7:17
haec ostendit mihi Dominus Deus et ecce uncinus pomorum Amos 8:1
et dixit quid tu vides Amos et dixi uncinum pomorum et dixit Dominus ad me venit finis super populum meum Israhel non adiciam ultra ut pertranseam eum Amos 8:2
et stridebunt cardines templi in die illa dicit Dominus Deus multi morientur in omni loco proicietur silentium Amos 8:3
audite hoc qui conteritis pauperem et deficere facitis egenos terrae Amos 8:4
dicentes quando transibit mensis et venundabimus merces et sabbatum et aperiemus frumentum ut inminuamus mensuram et augeamus siclum et subponamus stateras dolosas Amos 8:5
ut possideamus in argento egenos et pauperes pro calciamentis et quisquilias frumenti vendamus Amos 8:6
numquid super isto non commovebitur terra et lugebit omnis habitator eius et ascendet quasi fluvius universus et eicietur et defluet quasi rivus Aegypti Amos 8:8
et erit in die illa dicit Dominus occidet sol meridie et tenebrescere faciam terram in die luminis Amos 8:9
et convertam festivitates vestras in luctum et omnia cantica vestra in planctum et inducam super omne dorsum vestrum saccum et super omne caput calvitium et ponam eam quasi luctum unigeniti et novissima eius quasi diem amarum Amos 8:10
ecce dies veniunt dicit Dominus et mittam famem in terram non famem panis neque sitim aquae sed audiendi verbum Domini Amos 8:11
et commovebuntur a mari usque ad mare et ab aquilone usque ad orientem circumibunt quaerentes verbum Domini et non invenient Amos 8:12
in die illa deficient virgines pulchrae et adulescentes in siti Amos 8:13
qui iurant in delicto Samariae et dicunt vivit deus tuus Dan et vivit via Bersabee et cadent et non resurgent ultra Amos 8:14
vidi Dominum stantem super altare et dixit percute cardinem et commoveantur superliminaria avaritia enim in capite omnium et novissimum eorum in gladio interficiam non erit fuga eis fugiet et non salvabitur ex eis qui fugerit Amos 9:1
si descenderint usque ad infernum inde manus mea educet eos et si ascenderint usque ad caelum inde detraham eos Amos 9:2
et si absconditi fuerint in vertice Carmeli inde scrutans auferam eos et si celaverint se ab oculis meis in fundo maris ibi mandabo serpenti et mordebit eos Amos 9:3
et si abierint in captivitatem coram inimicis suis ibi mandabo gladio et occidet eos et ponam oculos meos super eos in malum et non in bonum Amos 9:4
et Dominus Deus exercituum qui tangit terram et tabescet et lugebunt omnes habitantes in ea et ascendet sicut rivus omnis et defluet sicut fluvius Aegypti Amos 9:5
qui aedificat in caelo ascensionem suam et fasciculum suum super terram fundavit qui vocat aquas maris et effundit eas super faciem terrae Dominus nomen eius Amos 9:6
numquid non ut filii Aethiopum vos estis mihi filii Israhel ait Dominus numquid non Israhel ascendere feci de terra Aegypti et Palestinos de Cappadocia et Syros de Cyrene Amos 9:7
ecce oculi Domini Dei super regnum peccans et conteram illud a facie terrae verumtamen conterens non conteram domum Iacob dicit Dominus Amos 9:8
ecce enim ego mandabo et concutiam in omnibus gentibus domum Israhel sicut concutitur in cribro et non cadet lapillus super terram Amos 9:9
in gladio morientur omnes peccatores populi mei qui dicunt non adpropinquabit et non veniet super nos malum Amos 9:10
in die illo suscitabo tabernaculum David quod cecidit et reaedificabo aperturas murorum eius et ea quae corruerant instaurabo et reaedificabo eum sicut diebus antiquis Amos 9:11
ut possideant reliquias Idumeae et omnes nationes eo quod invocatum sit nomen meum super eos dicit Dominus faciens haec Amos 9:12
ecce dies veniunt dicit Dominus et conprehendet arator messorem et calcator uvae mittentem semen et stillabunt montes dulcedinem et omnes colles culti erunt Amos 9:13
et convertam captivitatem populi mei Israhel et aedificabunt civitates desertas et habitabunt et plantabunt vineas et bibent vinum earum et facient hortos et comedent fructus eorum Amos 9:14
et plantabo eos super humum suam et non evellam eos ultra de terra sua quam dedi eis dicit Dominus Deus tuus Amos 9:15
visio Abdiae haec dicit Dominus Deus ad Edom auditum audivimus a Domino et legatum ad gentes misit surgite et consurgamus adversum eum in proelium Abd. 1:1
si exaltatus fueris ut aquila et si inter sidera posueris nidum tuum inde detraham te dicit Dominus Abd. 1:4
numquid non in die illa dicit Dominus perdam sapientes de Idumea et prudentiam de monte Esau Abd. 1:8
et timebunt fortes tui a meridie ut intereat vir de monte Esau Abd. 1:9
propter interfectionem et propter iniquitatem in fratrem tuum Iacob operiet te confusio et peribis in aeternum Abd. 1:10
in die cum stares adversus quando capiebant alieni exercitum eius et extranei ingrediebantur portas eius et super Hierusalem mittebant sortem tu quoque eras quasi unus ex eis Abd. 1:11
et non despicies in die fratris tui in die peregrinationis eius et non laetaberis super filios Iuda in die perditionis eorum et non magnificabis os tuum in die angustiae Abd. 1:12
neque ingredieris portam populi mei in die ruinae eorum neque despicies et tu in malis eius in die vastitatis illius et non emitteris adversum exercitum eius in die vastitatis illius Abd. 1:13
neque stabis in exitibus ut interficias eos qui fugerint et non concludes reliquos eius in die tribulationis Abd. 1:14
quomodo enim bibisti super montem sanctum meum bibent omnes gentes iugiter et bibent et absorbent et erunt quasi non sint Abd. 1:16
et in monte Sion erit salvatio et erit sanctus et possidebit domus Iacob eos qui se possederant Abd. 1:17
et erit domus Iacob ignis et domus Ioseph flamma et domus Esau stipula et succendentur in eis et devorabunt eos et non erunt reliquiae domus Esau quia Dominus locutus est Abd. 1:18
et hereditabunt hii qui ad austrum montem Esau et qui in campestribus Philisthim et possidebunt regionem Ephraim et regionem Samariae et Beniamin possidebit Galaad Abd. 1:19
et transmigratio exercitus huius filiorum Israhel omnia Chananeorum usque ad Saraptham et transmigratio Hierusalem quae in Bosforo est possidebit civitates austri Abd. 1:20
et ascendent salvatores in montem Sion iudicare montem Esau et erit Domino regnum Abd. 1:21
et factum est verbum Domini ad Ionam filium Amathi dicens Jonas 1:1
surge vade in Nineven civitatem grandem et praedica in ea quia ascendit malitia eius coram me Jonas 1:2
et surrexit Iona ut fugeret in Tharsis a facie Domini et descendit Ioppen et invenit navem euntem in Tharsis et dedit naulum eius et descendit in eam ut iret cum eis in Tharsis a facie Domini Jonas 1:3
Dominus autem misit ventum magnum in mari et facta est tempestas magna in mari et navis periclitabatur conteri Jonas 1:4
et timuerunt nautae et clamaverunt viri ad deum suum et miserunt vasa quae erant in navi in mare ut adleviaretur ab eis et Iona descendit ad interiora navis et dormiebat sopore gravi Jonas 1:5
et accessit ad eum gubernator et dixit ei quid tu sopore deprimeris surge invoca Deum tuum si forte recogitet Deus de nobis et non pereamus Jonas 1:6
et dixit vir ad collegam suum venite et mittamus sortes et sciamus quare hoc malum sit nobis et miserunt sortes et cecidit sors super Ionam Jonas 1:7
et dixerunt ad eum indica nobis cuius causa malum istud sit nobis quod est opus tuum quae terra tua et quo vel ex quo populo es tu Jonas 1:8
et dixit ad eos Hebraeus ego sum et Dominum Deum caeli ego timeo qui fecit mare et aridam Jonas 1:9
et timuerunt viri timore magno et dixerunt ad eum quid hoc fecisti cognoverunt enim viri quod a facie Domini fugeret quia indicaverat eis Jonas 1:10
et dixerunt ad eum quid faciemus tibi et cessabit mare a nobis quia mare ibat et intumescebat Jonas 1:11
et dixit ad eos tollite me et mittite in mare et cessabit mare a vobis scio enim ego quoniam propter me tempestas grandis haec super vos Jonas 1:12
et remigabant viri ut reverterentur ad aridam et non valebant quia mare ibat et intumescebat super eos Jonas 1:13
et clamaverunt ad Dominum et dixerunt quaesumus Domine ne pereamus in anima viri istius et ne des super nos sanguinem innocentem quia tu Domine sicut voluisti fecisti Jonas 1:14
et tulerunt Ionam et miserunt in mare et stetit mare a fervore suo Jonas 1:15
et timuerunt viri timore magno Dominum et immolaverunt hostias Domino et voverunt vota Jonas 1:16
et praeparavit Dominus piscem grandem ut degluttiret Ionam et erat Iona in ventre piscis tribus diebus et tribus noctibus Jonas 1:17
et oravit Iona ad Dominum Deum suum de utero piscis Jonas 2:1
et dixit clamavi de tribulatione mea ad Dominum et exaudivit me de ventre inferni clamavi et exaudisti vocem meam Jonas 2:2
et proiecisti me in profundum in corde maris et flumen circumdedit me omnes gurgites tui et fluctus tui super me transierunt Jonas 2:3
et ego dixi abiectus sum a conspectu oculorum tuorum verumtamen rursus videbo templum sanctum tuum Jonas 2:4
ad extrema montium descendi terrae vectes concluserunt me in aeternum et sublevabis de corruptione vitam meam Domine Deus meus Jonas 2:6
et dixit Dominus pisci et evomuit Ionam in aridam Jonas 2:10
et factum est verbum Domini ad Ionam secundo dicens Jonas 3:1
surge vade ad Nineven civitatem magnam et praedica in ea praedicationem quam ego loquor ad te Jonas 3:2
et surrexit Iona et abiit in Nineven iuxta verbum Domini et Nineve erat civitas magna Dei itinere dierum trium Jonas 3:3
et coepit Iona introire in civitatem itinere diei unius et clamavit et dixit adhuc quadraginta dies et Nineve subvertetur Jonas 3:4
et crediderunt viri ninevitae in Deo et praedicaverunt ieiunium et vestiti sunt saccis a maiore usque ad minorem Jonas 3:5
et pervenit verbum ad regem Nineve et surrexit de solio suo et abiecit vestimentum suum a se et indutus est sacco et sedit in cinere Jonas 3:6
et clamavit et dixit in Nineve ex ore regis et principum eius dicens homines et iumenta et boves et pecora non gustent quicquam nec pascantur et aquam non bibant Jonas 3:7
et operiantur saccis homines et iumenta et clament ad Dominum in fortitudine et convertatur vir a via sua mala et ab iniquitate quae est in manibus eorum Jonas 3:8
quis scit si convertatur et ignoscat Deus et revertatur a furore irae suae et non peribimus Jonas 3:9
et vidit Deus opera eorum quia conversi sunt a via sua mala et misertus est Deus super malitiam quam locutus fuerat ut faceret eis et non fecit Jonas 3:10
et adflictus est Iona adflictione magna et iratus est Jonas 4:1
et oravit ad Dominum et dixit obsecro Domine numquid non hoc est verbum meum cum adhuc essem in terra mea propter hoc praeoccupavi ut fugerem in Tharsis scio enim quia tu Deus clemens et misericors es patiens et multae miserationis et ignoscens super malitia Jonas 4:2
et nunc Domine tolle quaeso animam meam a me quia melior est mihi mors quam vita Jonas 4:3
et dixit Dominus putasne bene irasceris tu Jonas 4:4
et egressus est Iona de civitate et sedit contra orientem civitatis et fecit sibimet ibi umbraculum et sedebat subter eum in umbra donec videret quid accideret civitati Jonas 4:5
et praeparavit Dominus Deus hederam et ascendit super caput Ionae ut esset umbra super caput eius et protegeret eum laboraverat enim et laetatus est Iona super hedera laetitia magna Jonas 4:6
et paravit Deus vermem ascensu diluculo in crastinum et percussit hederam et exaruit Jonas 4:7
et cum ortus fuisset sol praecepit Dominus vento calido et urenti et percussit sol super caput Ionae et aestuabat et petivit animae suae ut moreretur et dixit melius est mihi mori quam vivere Jonas 4:8
et dixit Dominus ad Ionam putasne bene irasceris tu super hederam et dixit bene irascor ego usque ad mortem Jonas 4:9
et dixit Dominus tu doles super hederam in qua non laborasti neque fecisti ut cresceret quae sub una nocte nata est et una nocte periit Jonas 4:10
et ego non parcam Nineve civitati magnae in qua sunt plus quam centum viginti milia hominum qui nesciunt quid sit inter dexteram et sinistram suam et iumenta multa Jonas 4:11
verbum Domini quod factum est ad Micham Morasthiten in diebus Ioatham Ahaz Ezechiae regum Iuda quod vidit super Samariam et Hierusalem Mic. 1:1
audite populi omnes et adtendat terra et plenitudo eius et sit Dominus Deus vobis in testem Dominus de templo sancto suo Mic. 1:2
quia ecce Dominus egreditur de loco suo et descendet et calcabit super excelsa terrae Mic. 1:3
et consumentur montes subtus eum et valles scindentur sicut cera a facie ignis sicut aquae quae decurrunt in praeceps Mic. 1:4
in scelere Iacob omne istud et in peccatis domus Israhel quod scelus Iacob nonne Samaria et quae excelsa Iudae nonne Hierusalem Mic. 1:5
et ponam Samariam quasi acervum lapidum in agro cum plantatur vinea et detraham in vallem lapides eius et fundamenta eius revelabo Mic. 1:6
et omnia sculptilia eius concidentur et omnes mercedes eius conburentur igni et omnia idola eius ponam in perditionem quia de mercedibus meretricis congregata sunt et usque ad mercedem meretricis revertentur Mic. 1:7
super hoc plangam et ululabo vadam spoliatus et nudus faciam planctum velut draconum et luctum quasi strutionum Mic. 1:8
et transite vobis habitatio Pulchra confusa ignominia non est egressa quae habitat in Exitu planctum domus Vicinae accipiet ex vobis quae stetit sibimet Mic. 1:11
decalvare et tondere super filios deliciarum tuarum dilata calvitium tuum sicut aquila quoniam captivi ducti sunt ex te Mic. 1:16
vae qui cogitatis inutile et operamini malum in cubilibus vestris in luce matutina faciunt illud quoniam contra Deum est manus eorum Mic. 2:1
et concupierunt agros et violenter tulerunt et domos rapuerunt et calumniabantur virum et domum eius virum et hereditatem eius Mic. 2:2
idcirco haec dicit Dominus ecce ego cogito super familiam istam malum unde non auferetis colla vestra et non ambulabitis superbi quoniam tempus pessimum est Mic. 2:3
in die illa sumetur super vos parabola et cantabitur canticum cum suavitate dicentium depopulatione vastati sumus pars populi mei commutata est quomodo recedet a me cum revertatur qui regiones nostras dividat Mic. 2:4
et e contrario populus meus in adversarium consurrexit desuper tunica pallium sustulistis eos qui transiebant simpliciter convertistis in bellum Mic. 2:8
surgite et ite quia non habetis hic requiem propter inmunditiam eius corrumpetur putredine pessima Mic. 2:10
utinam non essem vir habens spiritum et mendacium potius loquerer stillabo tibi in vinum et in ebrietatem et erit super quem stillatur populus iste Mic. 2:11
ascendet enim pandens iter ante eos divident et transibunt portam et egredientur per eam et transibit rex eorum coram eis et Dominus in capite eorum Mic. 2:13
et dixi audite principes Iacob et duces domus Israhel numquid non vestrum est scire iudicium Mic. 3:1
qui odio habetis bonum et diligitis malum qui violenter tollitis pelles eorum desuper eos et carnem eorum desuper ossibus eorum Mic. 3:2
qui comederunt carnem populi mei et pellem eorum desuper excoriaverunt et ossa eorum confregerunt et conciderunt sicut in lebete et quasi carnem in medio ollae Mic. 3:3
tunc clamabunt ad Dominum et non exaudiet eos et abscondet faciem suam ab eis in tempore illo sicut nequiter egerunt in adinventionibus suis Mic. 3:4
haec dicit Dominus super prophetas qui seducunt populum meum qui mordent dentibus suis et praedicant pacem et si quis non dederit in ore eorum quippiam sanctificant super eum proelium Mic. 3:5
propterea nox vobis pro visione erit et tenebrae vobis pro divinatione et occumbet sol super prophetas et obtenebrabitur super eos dies Mic. 3:6
et confundentur qui vident visiones et confundentur divini et operient vultus suos omnes quia non est responsum Dei Mic. 3:7
verumtamen ego repletus sum fortitudine spiritus Domini iudicio et virtute ut adnuntiem Iacob scelus suum et Israhel peccatum suum Mic. 3:8
audite haec principes domus Iacob et iudices domus Israhel qui abominamini iudicium et omnia recta pervertitis Mic. 3:9
qui aedificatis Sion in sanguinibus et Hierusalem in iniquitate Mic. 3:10
principes eius in muneribus iudicabant et sacerdotes eius in mercede docebant et prophetae eius in pecunia divinabant et super Dominum requiescebant dicentes numquid non Dominus in medio nostrum non venient super nos mala Mic. 3:11
propter hoc causa vestri Sion quasi ager arabitur et Hierusalem quasi acervus lapidum erit et mons templi in excelsa silvarum Mic. 3:12
et in novissimo dierum erit mons domus Domini praeparatus in vertice montium et sublimis super colles et fluent ad eum populi Mic. 4:1
et properabunt gentes multae et dicent venite ascendamus ad montem Domini et ad domum Dei Iacob et docebit nos de viis suis et ibimus in semitis eius quia de Sion egredietur lex et verbum Domini de Hierusalem Mic. 4:2
et iudicabit inter populos multos et corripiet gentes fortes usque in longinquum et concident gladios suos in vomeres et hastas suas in ligones non sumet gens adversus gentem gladium et non discent ultra belligerare Mic. 4:3
et sedebit vir subtus vineam suam et subtus ficum suam et non erit qui deterreat quia os Domini exercituum locutum est Mic. 4:4
quia omnes populi ambulabunt unusquisque in nomine dei sui nos autem ambulabimus in nomine Domini Dei nostri in aeternum et ultra Mic. 4:5
in die illa dicit Dominus congregabo claudicantem et eam quam eieceram colligam et quam adflixeram Mic. 4:6
et ponam claudicantem in reliquias et eam quae laboraverat in gentem robustam et regnabit Dominus super eos in monte Sion ex hoc nunc et usque in aeternum Mic. 4:7
et tu turris Gregis nebulosa filiae Sion usque ad te veniet et veniet potestas prima regnum filiae Hierusalem Mic. 4:8
dole et satage filia Sion quasi parturiens quia nunc egredieris de civitate et habitabis in regione et venies usque ad Babylonem ibi liberaberis ibi redimet te Dominus de manu inimicorum tuorum Mic. 4:10
et nunc congregatae sunt super te gentes multae quae dicunt lapidetur et aspiciat in Sion oculus noster Mic. 4:11
ipsi autem non cognoverunt cogitationes Domini et non intellexerunt consilium eius quia congregavit eos quasi faenum areae Mic. 4:12
surge et tritura filia Sion quia cornu tuum ponam ferreum et ungulas tuas ponam aereas et comminues populos multos et interficiam Domino rapinas eorum et fortitudinem eorum Domino universae terrae Mic. 4:13
et tu Bethleem Ephrata parvulus es in milibus Iuda ex te mihi egredietur qui sit dominator in Israhel et egressus eius ab initio a diebus aeternitatis Mic. 5:2
et stabit et pascet in fortitudine Domini in sublimitate nominis Domini Dei sui et convertentur quia nunc magnificabitur usque ad terminos terrae Mic. 5:4
et erit iste pax Assyrius cum venerit in terram nostram et quando calcaverit in domibus nostris et suscitabimus super eum septem pastores et octo primates homines Mic. 5:5
et pascent terram Assur in gladio et terram Nemrod in lanceis eius et liberabit ab Assur cum venerit in terram nostram et cum calcaverit in finibus nostris Mic. 5:6
et erunt reliquiae Iacob in medio populorum multorum quasi ros a Domino et quasi stillae super herbam quae non expectat virum et non praestolatur filios hominum Mic. 5:7
et erunt reliquiae Iacob in gentibus in medio populorum multorum quasi leo in iumentis silvarum et quasi catulus leonis in gregibus pecorum qui cum transierit et conculcaverit et ceperit non est qui eruat Mic. 5:8
exaltabitur manus tua super hostes tuos et omnes inimici tui interibunt Mic. 5:9
et erit in die illa dicit Dominus auferam equos tuos de medio tui et disperdam quadrigas tuas Mic. 5:10
et perdam civitates terrae tuae et destruam omnes munitiones tuas Mic. 5:11
et auferam maleficia de manu tua et divinationes non erunt in te Mic. 5:12
et perire faciam sculptilia tua et statuas tuas de medio tui et non adorabis ultra opera manuum tuarum Mic. 5:13
et evellam lucos tuos de medio tui et conteram civitates tuas Mic. 5:14
et faciam in furore et in indignatione ultionem in omnibus gentibus quae non audierunt Mic. 5:15
audite quae Dominus loquitur surge contende iudicio adversum montes et audiant colles vocem tuam Mic. 6:1
audiant montes iudicium Domini et fortia fundamenta terrae quia iudicium Domini cum populo suo et cum Israhel diiudicabitur Mic. 6:2
populus meus quid feci tibi et quid molestus fui tibi responde mihi Mic. 6:3
quia eduxi te de terra Aegypti et de domo servientium liberavi te et misi ante faciem tuam Mosen et Aaron et Mariam Mic. 6:4
populus meus memento quaeso quid cogitaverit Balac rex Moab et quid responderit ei Balaam filius Beor de Setthim usque ad Galgalam ut cognosceret iustitias Domini Mic. 6:5
quid dignum offeram Domino curvem genu Deo excelso numquid offeram ei holocaustomata et vitulos anniculos Mic. 6:6
indicabo tibi o homo quid sit bonum et quid Dominus quaerat a te utique facere iudicium et diligere misericordiam et sollicitum ambulare cum Deo tuo Mic. 6:8
vox Domini ad civitatem clamat et salus erit timentibus nomen tuum audite tribus et quis adprobabit illud Mic. 6:9
adhuc ignis in domo impii thesauri iniquitatis et mensura minor irae plena Mic. 6:10
numquid iustificabo stateram impiam et saccelli pondera dolosa Mic. 6:11
in quibus divites eius repleti sunt iniquitate et habitantes in ea loquebantur mendacium et lingua eorum fraudulenta in ore eorum Mic. 6:12
et ego ergo coepi percutere te perditione super peccatis tuis Mic. 6:13
tu comedes et non saturaberis et humiliatio tua in medio tui et adprehendes et non salvabis et quos salvaveris in gladium dabo Mic. 6:14
tu seminabis et non metes tu calcabis olivam et non ungueris oleo et mustum et non bibes vinum Mic. 6:15
et custodisti praecepta Omri et omne opus domus Achab et ambulasti in voluntatibus eorum ut darem te in perditionem et habitantes in ea in sibilum et obprobrium populi mei portabitis Mic. 6:16
periit sanctus de terra et rectus in hominibus non est omnes in sanguine insidiantur vir fratrem suum venatur ad mortem Mic. 7:2
malum manuum suarum dicunt bonum princeps postulat et iudex in reddendo est et magnus locutus est desiderium animae suae et conturbaverunt eam Mic. 7:3
qui optimus in eis est quasi paliurus et qui rectus quasi spina de sepe dies speculationis tuae visitatio tua venit nunc erit vastitas eorum Mic. 7:4
nolite credere amico et nolite confidere in duce ab ea quae dormit in sinu tuo custodi claustra oris tui Mic. 7:5
iram Domini portabo quoniam peccavi ei donec iudicet causam meam et faciat iudicium meum educet me in lucem videbo in iustitiam eius Mic. 7:9
et aspiciet inimica mea et operietur confusione quae dicit ad me ubi est Dominus Deus tuus oculi mei videbunt in eam nunc erit in conculcationem ut lutum platearum Mic. 7:10
in die illa et usque ad te veniet Assur et usque ad civitates munitas et a civitatibus munitis usque ad flumen et ad mare de mari et ad montem de monte Mic. 7:12
et erit terra in desolationem propter habitatores suos et propter fructum cogitationum eorum Mic. 7:13
pasce populum tuum in virga tua gregem hereditatis tuae habitantes solos in saltu in medio Carmeli pascentur Basan et Galaad iuxta dies antiquos Mic. 7:14
videbunt gentes et confundentur super omni fortitudine sua ponent manus super os aures eorum surdae erunt Mic. 7:16
lingent pulverem sicut serpens velut reptilia terrae proturbabuntur de aedibus suis Dominum Deum nostrum desiderabunt et timebunt te Mic. 7:17
quis Deus similis tui qui aufers iniquitatem et transis peccatum reliquiarum hereditatis tuae non inmittet ultra furorem suum quoniam volens misericordiam est Mic. 7:18
revertetur et miserebitur nostri deponet iniquitates nostras et proiciet in profundum maris omnia peccata nostra Mic. 7:19
Deus aemulator et ulciscens Dominus ulciscens Dominus et habens furorem ulciscens Dominus in hostes suos et irascens ipse inimicis suis Nah. 1:2
Dominus patiens et magnus fortitudine et mundans non faciet innocentem Dominus in tempestate et turbine viae eius et nebulae pulvis pedum eius Nah. 1:3
increpans mare et exsiccans illud et omnia flumina ad desertum deducens infirmatus est Basan et Carmelus et flos Libani elanguit Nah. 1:4
montes commoti sunt ab eo et colles adsolati sunt et contremuit terra a facie eius et orbis et omnes habitantes in eo Nah. 1:5
ante faciem indignationis eius quis stabit et quis resistet in ira furoris eius indignatio eius effusa est ut ignis et petrae dissolutae sunt ab eo Nah. 1:6
bonus Dominus et confortans in die tribulationis et sciens sperantes in se Nah. 1:7
et in diluvio praetereunte consummationem faciet loci eius et inimicos eius persequentur tenebrae Nah. 1:8
haec dicit Dominus si perfecti fuerint et ita plures sic quoque adtondentur et pertransibit adflixi te et non adfligam te ultra Nah. 1:12
et nunc conteram virgam eius de dorso tuo et vincula tua disrumpam Nah. 1:13
et praecipiet super te Dominus non seminabitur ex nomine tuo amplius de domo Dei tui interficiam sculptile et conflatile ponam sepulchrum tuum quia inhonoratus es Nah. 1:14
ecce super montes pedes evangelizantis et adnuntiantis pacem celebra Iuda festivitates tuas et redde vota tua quia non adiciet ultra ut pertranseat in te Belial universus interiit Nah. 1:15
quia reddidit Dominus superbiam Iacob sicut superbiam Israhel quia vastatores dissipaverunt eos et propagines eorum corruperunt Nah. 2:2
clypeus fortium eius ignitus viri exercitus in coccineis igneae habenae currus in die praeparationis eius et agitatores consopiti sunt Nah. 2:3
recordabitur fortium suorum ruent in itineribus suis velociter ascendent muros eius et praeparabitur umbraculum Nah. 2:5
portae fluviorum apertae sunt et templum ad solum dirutum Nah. 2:6
et miles captivus abductus est et ancillae eius minabantur gementes ut columbae murmurantes in cordibus suis Nah. 2:7
et Nineve quasi piscina aquarum aquae eius ipsi vero fugerunt state state et non est qui revertatur Nah. 2:8
diripite argentum diripite aurum et non est finis divitiarum ex omnibus vasis desiderabilibus Nah. 2:9
dissipata et scissa et dilacerata et cor tabescens et dissolutio geniculorum et defectio in cunctis renibus et facies omnium sicut nigredo ollae Nah. 2:10
ubi est habitaculum leonum et pascua catulorum leonum ad quam ivit leo ut ingrederetur illuc catulus leonis et non est qui exterreat Nah. 2:11
leo cepit sufficienter catulis suis et necavit leaenis suis et implevit praeda speluncas suas et cubile suum rapina Nah. 2:12
ecce ego ad te dicit Dominus exercituum et succendam usque ad fumum quadrigas eius et leunculos tuos comedet gladius et exterminabo de terra praedam tuam et non audietur ultra vox nuntiorum tuorum Nah. 2:13
vox flagelli et vox impetus rotae et equi frementis et quadrigae ferventis equitis ascendentis Nah. 3:2
et micantis gladii et fulgurantis hastae et multitudinis interfectae et gravis ruinae nec est finis cadaverum et corruent in corporibus suis Nah. 3:3
propter multitudinem fornicationum meretricis speciosae et gratae et habentis maleficia quae vendidit gentes in fornicationibus suis et familias in maleficiis suis Nah. 3:4
ecce ego ad te dicit Dominus exercituum et revelabo pudenda tua in facie tua et ostendam gentibus nuditatem tuam et regnis ignominiam tuam Nah. 3:5
et proiciam super te abominationes et contumeliis te adficiam et ponam te in exemplum Nah. 3:6
et erit omnis qui viderit te resiliet a te et dicet vastata est Nineve quis commovebit super te caput unde quaeram consolatorem tibi Nah. 3:7
Aethiopia fortitudo et Aegyptus et non est finis Africa et Lybies fuerunt in auxilio tuo Nah. 3:9
sed et ipsa in transmigrationem ducta est in captivitatem parvuli eius elisi sunt in capite omnium viarum et super inclitos eius miserunt sortem et omnes optimates eius confixi sunt in conpedibus Nah. 3:10
et tu ergo inebriaberis eris despecta et tu quaeres auxilium ab inimico Nah. 3:11
aquam propter obsidionem hauri tibi extrue munitiones tuas intra in lutum et calca subigens tene laterem Nah. 3:14
plures fecisti negotiationes tuas quam stellae sunt caeli bruchus expansus est et avolavit Nah. 3:16
custodes tui quasi lucustae et parvuli tui quasi lucustae lucustarum quae considunt in sepibus in die frigoris sol ortus est et avolaverunt et non est cognitus locus earum ubi fuerint Nah. 3:17
dormitaverunt pastores tui rex Assur sepelientur principes tui latitavit populus tuus in montibus et non est qui congreget Nah. 3:18
usquequo Domine clamabo et non exaudies vociferabor ad te vim patiens et non salvabis Hab. 1:2
quare ostendisti mihi iniquitatem et laborem videre praeda et iniustitia contra me et factum est iudicium et contradictio potentior Hab. 1:3
propter hoc lacerata est lex et non pervenit usque ad finem iudicium quia impius praevalet adversus iustum propterea egreditur iudicium perversum Hab. 1:4
aspicite in gentibus et videte et admiramini et obstupescite quia opus factum est in diebus vestris quod nemo credet cum narrabitur Hab. 1:5
quia ecce ego suscitabo Chaldeos gentem amaram et velocem ambulantem super latitudinem terrae ut possideat tabernacula non sua Hab. 1:6
horribilis et terribilis est ex semet ipsa iudicium et onus eius egredietur Hab. 1:7
leviores pardis equi eius et velociores lupis vespertinis et diffundentur equites eius equites namque eius de longe venient volabunt quasi aquila festinans ad comedendum Hab. 1:8
omnes ad praedam venient facies eorum ventus urens et congregabit quasi harenam captivitatem Hab. 1:9
et ipse de regibus triumphabit et tyranni ridiculi eius erunt ipse super omnem munitionem ridebit et conportabit aggerem et capiet eam Hab. 1:10
tunc mutabitur spiritus et pertransibit et corruet haec est fortitudo eius dei sui Hab. 1:11
numquid non tu a principio Domine Deus meus Sancte meus et non moriemur Domine in iudicium posuisti eum et fortem ut corriperes fundasti eum Hab. 1:12
mundi sunt oculi tui ne videas malum et respicere ad iniquitatem non poteris quare non respicis super inique agentes et taces devorante impio iustiorem se Hab. 1:13
et facies homines quasi pisces maris et quasi reptile non habens principem Hab. 1:14
totum in hamo sublevavit traxit illud in sagena sua et congregavit in rete suo super hoc laetabitur et exultabit Hab. 1:15
propterea immolabit sagenae suae et sacrificabit reti suo quia in ipsis incrassata est pars eius et cibus eius electus Hab. 1:16
propter hoc ergo expandit sagenam suam et semper interficere gentes non parcet Hab. 1:17
super custodiam meam stabo et figam gradum super munitionem et contemplabor ut videam quid dicatur mihi et quid respondeam ad arguentem me Hab. 2:1
et respondit mihi Dominus et dixit scribe visum et explana eum super tabulas ut percurrat qui legerit eum Hab. 2:2
quia adhuc visus procul et apparebit in finem et non mentietur si moram fecerit expecta illum quia veniens veniet et non tardabit Hab. 2:3
et quomodo vinum potantem decipit sic erit vir superbus et non decorabitur qui dilatavit quasi infernus animam suam et ipse quasi mors et non adimpletur et congregabit ad se omnes gentes et coacervabit ad se omnes populos Hab. 2:5
numquid non omnes isti super eum parabolam sument et loquellam enigmatum eius et dicetur vae ei qui multiplicat non sua usquequo et adgravat contra se densum lutum Hab. 2:6
numquid non repente consurgent qui mordeant te et suscitabuntur lacerantes te et eris in rapinam eis Hab. 2:7
quia tu spoliasti gentes multas spoliabunt te omnes qui reliqui fuerint de populis propter sanguinem hominis et iniquitatem terrae civitatis et omnium habitantium in ea Hab. 2:8
vae qui congregat avaritiam malam domui suae ut sit in excelso nidus eius et liberari se putat de manu mali Hab. 2:9
cogitasti confusionem domui tuae concidisti populos multos et peccavit anima tua Hab. 2:10
quia lapis de pariete clamabit et lignum quod inter iuncturas aedificiorum est respondebit Hab. 2:11
vae qui aedificat civitatem in sanguinibus et praeparat urbem in iniquitate Hab. 2:12
numquid non haec a Domino sunt exercituum laborabunt enim populi in multo igni et gentes in vacuum et deficient Hab. 2:13
vae qui potum dat amico suo mittens fel suum et inebrians ut aspiciat nuditatem eius Hab. 2:15
repletus est ignominia pro gloria bibe tu quoque et consopire circumdabit te calix dexterae Domini et vomitus ignominiae super gloriam tuam Hab. 2:16
quia iniquitas Libani operiet te et vastitas animalium deterrebit eos de sanguinibus hominis et iniquitate terrae et civitatis et omnium habitantium in ea Hab. 2:17
quid prodest sculptile quia sculpsit illud fictor suus conflatile et imaginem falsam quia speravit in figmento fictor eius ut faceret simulacra muta Hab. 2:18
vae qui dicit ligno expergiscere surge lapidi tacenti numquid ipse docere poterit ecce iste coopertus est auro et argento et omnis spiritus non est in visceribus eius Hab. 2:19
Domine audivi auditionem tuam et timui Domine opus tuum in medio annorum vivifica illud in medio annorum notum facies cum iratus fueris misericordiae recordaberis Hab. 3:2
Deus ab austro veniet et Sanctus de monte Pharan semper operuit caelos gloria eius et laudis eius plena est terra Hab. 3:3
ante faciem eius ibit mors et egredietur diabolus ante pedes eius Hab. 3:5
stetit et mensus est terram aspexit et dissolvit gentes et contriti sunt montes saeculi incurvati sunt colles mundi ab itineribus aeternitatis eius Hab. 3:6
numquid in fluminibus iratus es Domine aut in fluminibus furor tuus vel in mari indignatio tua quia ascendes super equos tuos et quadrigae tuae salvatio Hab. 3:8
viderunt te et doluerunt montes gurges aquarum transiit dedit abyssus vocem suam altitudo manus suas levavit Hab. 3:10
sol et luna steterunt in habitaculo suo in luce sagittarum tuarum ibunt in splendore fulgurantis hastae tuae Hab. 3:11
audivi et conturbatus est venter meus ad vocem contremuerunt labia mea ingrediatur putredo in ossibus meis et subter me scateat ut requiescam in die tribulationis ut ascendam ad populum accinctum nostrum Hab. 3:16
ficus enim non florebit et non erit germen in vineis mentietur opus olivae et arva non adferent cibum abscidetur de ovili pecus et non erit armentum in praesepibus Hab. 3:17
Dominus Deus fortitudo mea et ponet pedes meos quasi cervorum et super excelsa mea deducet me victori in psalmis canentem Hab. 3:19
congregans hominem et pecus congregans volatile caeli et pisces maris et ruinae impiorum erunt et disperdam homines a facie terrae dicit Dominus Soph. 1:3
et extendam manum meam super Iudam et super omnes habitantes Hierusalem et disperdam de loco hoc reliquias Baal et nomina aedituorum cum sacerdotibus Soph. 1:4
et eos qui adorant super tecta militiam caeli et adorant et iurant in Domino et iurant in Melchom Soph. 1:5
et qui avertuntur de post tergum Domini et qui non quaesierunt Dominum nec investigaverunt eum Soph. 1:6
et erit in die hostiae Domini visitabo super principes et super filios regis et super omnes qui induti sunt veste peregrina Soph. 1:8
et visitabo omnem qui arroganter ingreditur super limen in die illa qui conplent domum Domini Dei sui iniquitate et dolo Soph. 1:9
et erit in die illa dicit Dominus vox clamoris a porta Piscium et ululatus a secunda et contritio magna a collibus Soph. 1:10
et erit in tempore illo scrutabor Hierusalem in lucernis et visitabo super viros defixos in fecibus suis qui dicunt in cordibus suis non faciet bene Dominus et non faciet male Soph. 1:12
et erit fortitudo eorum in direptionem et domus eorum in desertum et aedificabunt domos et non habitabunt et plantabunt vineas et non bibent vinum earum Soph. 1:13
iuxta est dies Domini magnus iuxta et velox nimis vox diei Domini amara tribulabitur ibi fortis Soph. 1:14
dies irae dies illa dies tribulationis et angustiae dies calamitatis et miseriae dies tenebrarum et caliginis dies nebulae et turbinis Soph. 1:15
dies tubae et clangoris super civitates munitas et super angulos excelsos Soph. 1:16
et tribulabo homines et ambulabunt ut caeci quia Domino peccaverunt et effundetur sanguis eorum sicut humus et corpus eorum sicut stercora Soph. 1:17
sed et argentum eorum et aurum eorum non poterit liberare eos in die irae Domini in igne zeli eius devorabitur omnis terra quia consummationem cum festinatione faciet cunctis habitantibus terram Soph. 1:18
quia Gaza destructa erit et Ascalon in desertum Azotum in meridie eicient et Accaron eradicabitur Soph. 2:4
vae qui habitatis funiculum maris gens perditorum verbum Domini super vos Chanaan terra Philisthinorum et disperdam te ita ut non sit inhabitator Soph. 2:5
et erit funiculus maris requies pastorum et caulae pecorum Soph. 2:6
et erit funiculus eius qui remanserit de domo Iuda ibi pascentur in domibus Ascalonis ad vesperam requiescent quia visitabit eos Dominus Deus eorum et avertet captivitatem eorum Soph. 2:7
audivi obprobrium Moab et blasphemias filiorum Ammon quae exprobraverunt populo meo et magnificati sunt super terminos eorum Soph. 2:8
propterea vivo ego dicit Dominus exercituum Deus Israhel quia Moab ut Sodoma erit et filii Ammon quasi Gomorra siccitas spinarum et acervi salis et desertum usque in aeternum reliquiae populi mei diripient illos residui gentis meae possidebunt eos Soph. 2:9
hoc eis eveniet pro superbia sua quia blasphemaverunt et magnificati sunt super populum Domini exercituum Soph. 2:10
horribilis Dominus super eos et adtenuabit omnes deos terrae et adorabunt eum vir de loco suo omnes insulae gentium Soph. 2:11
sed et vos Aethiopes interfecti gladio meo eritis Soph. 2:12
et extendet manum suam super aquilonem et perdet Assur et ponet speciosam in solitudinem et in invium et quasi desertum Soph. 2:13
et accubabunt in medio eius greges omnes bestiae gentium et onocrotalus et ericius in liminibus eius morabuntur vox cantantis in fenestra corvus in superliminari quoniam adtenuabo robur eius Soph. 2:14
haec est civitas gloriosa habitans in confidentia quae dicebat in corde suo ego sum et extra me non est alia amplius quomodo facta est in desertum cubile bestiae omnis qui transit per eam sibilabit et movebit manum suam Soph. 2:15
vae provocatrix et redempta civitas columba Soph. 3:1
non audivit vocem et non suscepit disciplinam in Domino non est confisa ad Deum suum non adpropiavit Soph. 3:2
Dominus iustus in medio eius non faciet iniquitatem mane mane iudicium suum dabit in luce et non abscondetur nescivit autem iniquus confusionem Soph. 3:5
disperdi gentes et dissipati sunt anguli earum desertas feci vias eorum dum non est qui transeat desolatae sunt civitates eorum non remanente viro nec ullo habitatore Soph. 3:6
dixi attamen timebis me suscipies disciplinam et non peribit habitaculum eius propter omnia in quibus visitavi eam verumtamen diluculo surgentes corruperunt omnes cogitationes suas Soph. 3:7
quapropter expecta me dicit Dominus in die resurrectionis meae in futurum quia iudicium meum ut congregem gentes et colligam regna ut effundam super eas indignationem meam omnem iram furoris mei in igne enim zeli mei devorabitur omnis terra Soph. 3:8
quia tunc reddam populis labium electum ut vocent omnes in nomine Domini et serviant ei umero uno Soph. 3:9
in die illa non confunderis super cunctis adinventionibus tuis quibus praevaricata es in me quia tunc auferam de medio tui magniloquos superbiae tuae et non adicies exaltari amplius in monte sancto meo Soph. 3:11
et derelinquam in medio tui populum pauperem et egenum et sperabunt in nomine Domini Soph. 3:12
reliquiae Israhel non facient iniquitatem nec loquentur mendacium et non invenietur in ore eorum lingua dolosa quoniam ipsi pascentur et accubabunt et non erit qui exterreat Soph. 3:13
lauda filia Sion iubilate Israhel laetare et exulta in omni corde filia Hierusalem Soph. 3:14
ecce ego interficiam omnes qui adflixerunt te in tempore illo et salvabo claudicantem et eam quae eiecta fuerat congregabo et ponam eos in laudem et in nomen in omni terra confusionis eorum Soph. 3:19
in tempore illo quo adducam vos et in tempore quo congregabo vos dabo enim vos in nomen et in laudem omnibus populis terrae cum convertero captivitatem vestram coram oculis vestris dicit Dominus Soph. 3:20
in anno secundo Darii regis in mense sexto in die una mensis factum est verbum Domini in manu Aggei prophetae ad Zorobabel filium Salathihel ducem Iuda et ad Iesum filium Iosedech sacerdotem magnum dicens Agg. 1:1
et factum est verbum Domini in manu Aggei prophetae dicens Agg. 1:3
numquid tempus vobis est ut habitetis in domibus laqueatis et domus ista deserta Agg. 1:4
et nunc haec dicit Dominus exercituum ponite corda vestra super vias vestras Agg. 1:5
seminastis multum et intulistis parum comedistis et non estis satiati bibistis et non estis inebriati operuistis vos et non estis calefacti et qui mercedes congregavit misit eas in sacculum pertusum Agg. 1:6
ascendite in montem portate lignum et aedificate domum et acceptabilis mihi erit et glorificabor dicit Dominus Agg. 1:8
respexistis ad amplius et ecce factum est minus et intulistis in domum et exsuflavi illud quam ob causam dicit Dominus exercituum quia domus mea deserta est et vos festinatis unusquisque in domum suam Agg. 1:9
propter hoc super vos prohibiti sunt caeli ne darent rorem et terra prohibita est ne daret germen suum Agg. 1:10
et vocavi siccitatem super terram et super montes et super triticum et super vinum et super oleum et quaecumque profert humus et super homines et super iumenta et super omnem laborem manuum Agg. 1:11
et audivit Zorobabel filius Salathihel et Iesus filius Iosedech sacerdos magnus et omnes reliquiae populi vocem Dei sui et verba Aggei prophetae sicut misit eum Dominus Deus eorum ad ipsos et timuit populus a facie Domini Agg. 1:12
et dixit Aggeus nuntius Domini de nuntiis Domini populo dicens ego vobiscum dicit Dominus Agg. 1:13
et suscitavit Dominus spiritum Zorobabel filii Salathihel ducis Iuda et spiritum Iesu filii Iosedech sacerdotis magni et spiritum reliquorum de omni populo et ingressi sunt et faciebant opus in domo Domini exercituum Dei sui Agg. 1:14
in die vicesima et quarta mensis in sexto mense in anno secundo Darii regis Agg. 1:15
in septimo mense vicesima et prima mensis factum est verbum Domini in manu Aggei prophetae dicens Agg. 2:1
loquere ad Zorobabel filium Salathihel ducem Iuda et ad Iesum filium Iosedech sacerdotem magnum et ad reliquos populi dicens Agg. 2:2
quis in vobis est derelictus qui vidit domum istam in gloria sua prima et quid vos videtis hanc nunc numquid non ita est quasi non sit in oculis vestris Agg. 2:3
et nunc confortare Zorobabel dicit Dominus et confortare Iesu fili Iosedech sacerdos magne et confortare omnis popule terrae dicit Dominus exercituum et facite quoniam ego vobiscum sum dicit Dominus exercituum Agg. 2:4
verbum quod placui vobiscum cum egrederemini de terra Aegypti et spiritus meus erit in medio vestrum nolite timere Agg. 2:5
quia haec dicit Dominus exercituum adhuc unum modicum est et ego commovebo caelum et terram et mare et aridam Agg. 2:6
et movebo omnes gentes et veniet desideratus cunctis gentibus et implebo domum istam gloria dicit Dominus exercituum Agg. 2:7
meum est argentum et meum est aurum dicit Dominus exercituum Agg. 2:8
magna erit gloria domus istius novissimae plus quam primae dicit Dominus exercituum et in loco isto dabo pacem dicit Dominus exercituum Agg. 2:9
in vicesima et quarta noni mensis in anno secundo Darii factum est verbum Domini ad Aggeum prophetam dicens Agg. 2:10
si tulerit homo carnem sanctificatam in ora vestimenti sui et tetigerit de summitate eius panem aut pulmentum aut vinum aut oleum aut omnem cibum numquid sanctificabitur respondentes autem sacerdotes dixerunt non Agg. 2:12
et dixit Aggeus si tetigerit pollutus in anima ex omnibus his numquid contaminabitur et responderunt sacerdotes et dixerunt contaminabitur Agg. 2:13
et respondit Aggeus et dixit sic populus iste et sic gens ista ante faciem meam dicit Dominus et sic omne opus manuum eorum et omnia quae obtulerint ibi contaminata erunt Agg. 2:14
et nunc ponite corda vestra a die hac et supra antequam poneretur lapis super lapidem in templo Domini Agg. 2:15
cum accederetis ad acervum viginti modiorum et fierent decem intraretis ad torcular ut exprimeretis quinquaginta lagoenas et fiebant viginti Agg. 2:16
percussi vos vento urente et aurugine et grandine omnia opera manuum vestrarum et non fuit in vobis qui reverteretur ad me dicit Dominus Agg. 2:17
ponite corda vestra ex die ista et in futurum a die vicesima et quarta noni mensis a die qua fundamenta iacta sunt templi Domini ponite super cor vestrum Agg. 2:18
numquid iam semen in germine est et adhuc vinea et ficus et malogranatum et lignum olivae non floruit ex die ista benedicam Agg. 2:19
et factum est verbum Domini secundo ad Aggeum in vicesima et quarta mensis dicens Agg. 2:20
loquere ad Zorobabel ducem Iuda dicens ego movebo caelum pariter et terram Agg. 2:21
et subvertam solium regnorum et conteram fortitudinem regni gentium et subvertam quadrigam et ascensorem eius et descendent equi et ascensores eorum vir in gladio fratris sui Agg. 2:22
in die illo dicit Dominus exercituum adsumam te Zorobabel fili Salathihel serve meus dicit Dominus et ponam te quasi signaculum quia te elegi dicit Dominus exercituum Agg. 2:23
et dices ad eos haec dicit Dominus exercituum convertimini ad me ait Dominus exercituum et convertar ad vos dicit Dominus exercituum Zach. 1:3
ne sitis sicut patres vestri ad quos clamabant prophetae priores dicentes haec dicit Dominus exercituum convertimini de viis vestris malis et cogitationibus vestris pessimis et non audierunt neque adtenderunt ad me dicit Dominus Zach. 1:4
patres vestri ubi sunt et prophetae numquid in sempiternum vivent Zach. 1:5
verumtamen verba mea et legitima mea quae mandavi servis meis prophetis numquid non conprehenderunt patres vestros et conversi sunt et dixerunt sicut cogitavit Dominus exercituum facere nobis secundum vias nostras et secundum adinventiones nostras fecit nobis Zach. 1:6
in die vicesima et quarta undecimo mense sabath in anno secundo Darii factum est verbum Domini ad Zacchariam filium Barachiae filium Addo prophetam dicens Zach. 1:7
vidi per noctem et ecce vir ascendens super equum rufum et ipse stabat inter myrteta quae erant in profundo et post eum equi rufi varii et albi Zach. 1:8
et dixi quid sunt isti domine mi et dixit ad me angelus qui loquebatur in me ego ostendam tibi quid sint haec Zach. 1:9
et respondit vir qui stabat inter myrteta et dixit isti sunt quos misit Dominus ut perambularent terram Zach. 1:10
et responderunt angelo Domini qui stabat inter myrteta et dixerunt perambulavimus terram et ecce omnis terra habitatur et quiescit Zach. 1:11
et respondit angelus Domini et dixit Domine exercituum usquequo tu non misereberis Hierusalem et urbium Iuda quibus iratus es iste septuagesimus annus est Zach. 1:12
et respondit Dominus angelo qui loquebatur in me verba bona verba consolatoria Zach. 1:13
et dixit ad me angelus qui loquebatur in me clama dicens haec dicit Dominus exercituum zelatus sum Hierusalem et Sion zelo magno Zach. 1:14
et ira magna ego irascor super gentes opulentas quia ego iratus sum parum ipsi vero adiuverunt in malum Zach. 1:15
propterea haec dicit Dominus revertar ad Hierusalem in misericordiis domus mea aedificabitur in ea ait Dominus exercituum et perpendiculum extendetur super Hierusalem Zach. 1:16
adhuc clama dicens haec dicit Dominus exercituum adhuc affluent civitates meae bonis et consolabitur Dominus adhuc Sion et eliget adhuc Hierusalem Zach. 1:17
et levavi oculos meos et vidi et ecce quattuor cornua Zach. 1:18
et dixi ad angelum qui loquebatur in me quid sunt haec et dixit ad me haec sunt cornua quae ventilaverunt Iudam et Israhel et Hierusalem Zach. 1:19
et ostendit mihi Dominus quattuor fabros Zach. 1:20
et dixi quid isti veniunt facere qui ait dicens haec sunt cornua quae ventilaverunt Iudam per singulos viros et nemo eorum levavit caput suum et venerunt isti deterrere ea ut deiciant cornua gentium quae levaverunt cornu super terram Iuda ut dispergerent eam Zach. 1:21
et levavi oculos meos et vidi et ecce vir et in manu eius funiculus mensorum Zach. 2:1
et dixi quo tu vadis et dixit ad me ut metiar Hierusalem et videam quanta sit latitudo eius et quanta longitudo eius Zach. 2:2
et ecce angelus qui loquebatur in me egrediebatur et angelus alius egrediebatur in occursum eius Zach. 2:3
et dixit ad eum curre loquere ad puerum istum dicens absque muro habitabitur Hierusalem prae multitudine hominum et iumentorum in medio eius Zach. 2:4
et ego ero ei ait Dominus murus ignis in circuitu et in gloria ero in medio eius Zach. 2:5
quia ecce ego levo manum meam super eos et erunt praedae his qui serviebant sibi et cognoscetis quia Dominus exercituum misit me Zach. 2:9
lauda et laetare filia Sion quia ecce ego venio et habitabo in medio tui ait Dominus Zach. 2:10
et adplicabuntur gentes multae ad Dominum in die illa et erunt mihi in populum et habitabo in medio tui et scies quia Dominus exercituum misit me ad te Zach. 2:11
et possidebit Dominus Iudam partem suam in terra sanctificata et eliget adhuc Hierusalem Zach. 2:12
et ostendit mihi Iesum sacerdotem magnum stantem coram angelo Domini et Satan stabat a dextris eius ut adversaretur ei Zach. 3:1
et dixit Dominus ad Satan increpet Dominus in te Satan et increpet Dominus in te qui elegit Hierusalem numquid non iste torris est erutus de igne Zach. 3:2
et Iesus erat indutus vestibus sordidis et stabat ante faciem angeli Zach. 3:3
qui respondit et ait ad eos qui stabant coram se dicens auferte vestimenta sordida ab eo et dixit ad eum ecce abstuli a te iniquitatem tuam et indui te mutatoriis Zach. 3:4
et dixit ponite cidarim mundam super caput eius et posuerunt cidarim mundam super caput eius et induerunt eum vestibus et angelus Domini stabat Zach. 3:5
et contestabatur angelus Domini Iesum dicens Zach. 3:6
haec dicit Dominus exercituum si in viis meis ambulaveris et custodiam meam custodieris tu quoque iudicabis domum meam et custodies atria mea et dabo tibi ambulantes de his qui nunc hic adsistunt Zach. 3:7
audi Iesu sacerdos magne tu et amici tui qui habitant coram te quia viri portendentes sunt ecce enim ego adducam servum meum orientem Zach. 3:8
quia ecce lapis quem dedi coram Iesu super lapidem unum septem oculi sunt ecce ego celabo sculpturam eius ait Dominus exercituum et auferam iniquitatem terrae illius in die una Zach. 3:9
in die illa dicit Dominus exercituum vocabit vir amicum suum subter vineam et subter ficum Zach. 3:10
et reversus est angelus qui loquebatur in me et suscitavit me quasi virum qui suscitatur de somno suo Zach. 4:1
et dixit ad me quid tu vides et dixi vidi et ecce candelabrum aureum totum et lampas eius super caput ipsius et septem lucernae eius super illud septem et septem infusoria lucernis quae erant super caput illius Zach. 4:2
et duae olivae super illud una a dextris lampadis et una a sinistris eius Zach. 4:3
et respondi et aio ad angelum qui loquebatur in me dicens quid sunt haec domine mi Zach. 4:4
et respondit angelus qui loquebatur in me et dixit ad me numquid nescis quid sunt haec et dixi non domine mi Zach. 4:5
et respondit et ait ad me dicens hoc est verbum Domini ad Zorobabel dicens non in exercitu nec in robore sed in spiritu meo dicit Dominus exercituum Zach. 4:6
quis tu mons magne coram Zorobabel in planum et educet lapidem primarium et exaequabit gratiam gratiae eius Zach. 4:7
et factum est verbum Domini ad me dicens Zach. 4:8
manus Zorobabel fundaverunt domum istam et manus eius perficient eam et scietis quia Dominus exercituum misit me ad vos Zach. 4:9
quis enim despexit dies parvos et laetabuntur et videbunt lapidem stagneum in manu Zorobabel septem isti oculi Domini qui discurrunt in universa terra Zach. 4:10
et respondi et dixi ad eum quid sunt duae olivae istae ad dextram candelabri et ad sinistram eius Zach. 4:11
et respondi secundo et dixi ad eum quid sunt duae spicae olivarum quae sunt iuxta duo rostra aurea in quibus sunt suffusoria ex auro Zach. 4:12
et ait ad me dicens numquid nescis quid sunt haec et dixi non domine Zach. 4:13
et dixit isti duo filii olei qui adsistunt Dominatori universae terrae Zach. 4:14
et conversus sum et levavi oculos meos et vidi et ecce volumen volans Zach. 5:1
et dixit ad me quid tu vides et dixi ego video volumen volans longitudo eius viginti cubitorum et latitudo eius decem cubitorum Zach. 5:2
et dixit ad me haec est maledictio quae egreditur super faciem omnis terrae quia omnis fur sicut ibi scriptum est iudicabitur et omnis iurans ex hoc similiter iudicabitur Zach. 5:3
educam illud dicit Dominus exercituum et veniet ad domum furis et ad domum iurantis in nomine meo mendaciter et commorabitur in medio domus eius et consumet eam et ligna eius et lapides eius Zach. 5:4
et egressus est angelus qui loquebatur in me et dixit ad me leva oculos tuos et vide quid est hoc quod egreditur Zach. 5:5
et dixi quidnam est et ait haec est amphora egrediens et dixit haec est oculus eorum in universa terra Zach. 5:6
et ecce talentum plumbi portabatur et ecce mulier una sedens in medio amphorae Zach. 5:7
et dixit haec est impietas et proiecit eam in medio amphorae et misit massam plumbeam in os eius Zach. 5:8
et levavi oculos meos et vidi et ecce duae mulieres egredientes et spiritus in alis earum et habebant alas quasi alas milvi et levaverunt amphoram inter terram et caelum Zach. 5:9
et dixi ad angelum qui loquebatur in me quo istae deferunt amphoram Zach. 5:10
et dixit ad me ut aedificetur ei domus in terra Sennaar et stabiliatur et ponatur ibi super basem suam Zach. 5:11
et conversus sum et levavi oculos meos et vidi et ecce quattuor quadrigae egredientes de medio duorum montium et montes montes aerei Zach. 6:1
in quadriga prima equi rufi et in quadriga secunda equi nigri Zach. 6:2
et in quadriga tertia equi albi et in quadriga quarta equi varii fortes Zach. 6:3
et respondi et dixi ad angelum qui loquebatur in me quid sunt haec domine mi Zach. 6:4
et respondit angelus et ait ad me isti sunt quattuor venti caeli qui egrediuntur ut stent coram Dominatore omnis terrae Zach. 6:5
in quo erant equi nigri egrediebantur in terra aquilonis et albi egressi sunt post eos et varii egressi sunt ad terram austri Zach. 6:6
qui autem erant robustissimi exierunt et quaerebant ire et discurrere per omnem terram et dixit ite perambulate terram et perambulaverunt terram Zach. 6:7
et vocavit me et locutus est ad me dicens ecce qui egrediuntur in terram aquilonis requiescere fecerunt spiritum meum in terra aquilonis Zach. 6:8
et factum est verbum Domini ad me dicens Zach. 6:9
sume a transmigratione ab Oldai et a Tobia et ab Idaia et venies tu in die illa et intrabis domum Iosiae filii Sofoniae qui venerunt de Babylone Zach. 6:10
et sumes argentum et aurum et facies coronas et pones in capite Iesu filii Iosedech sacerdotis magni Zach. 6:11
et loqueris ad eum dicens haec ait Dominus exercituum dicens ecce vir Oriens nomen eius et subter eum orietur et aedificabit templum Domino Zach. 6:12
et ipse extruet templum Domino et ipse portabit gloriam et sedebit et dominabitur super solio suo et erit sacerdos super solio suo et consilium pacis erit inter duos illos Zach. 6:13
et coronae erunt Helem et Tobiae et Idaiae et Hen filio Sofoniae memoriale in templo Domini Zach. 6:14
et qui procul sunt venient et aedificabunt in templo Domini et scietis quia Dominus exercituum misit me ad vos erit autem hoc si auditu audieritis vocem Domini Dei vestri Zach. 6:15
et factum est in anno quarto Darii regis factum est verbum Domini ad Zacchariam in quarta mensis noni qui est casleu Zach. 7:1
et miserunt ad domum Dei Sarasar et Rogomelech et viri qui erant cum eo ad deprecandam faciem Domini Zach. 7:2
ut dicerent sacerdotibus domus Domini exercituum et prophetis loquentes numquid flendum mihi est in mense quinto vel sanctificare me debeo sicuti feci iam multis annis Zach. 7:3
et factum est verbum Domini exercituum ad me dicens Zach. 7:4
loquere ad omnem populum terrae et ad sacerdotes dicens cum ieiunaretis et plangeretis in quinto et septimo per hos septuaginta annos numquid ieiunium ieiunastis mihi Zach. 7:5
et cum comedistis et cum bibistis numquid non vobis comedistis et vobismet ipsis bibistis Zach. 7:6
numquid non sunt verba quae locutus est Dominus in manu prophetarum priorum cum adhuc Hierusalem habitaretur et esset opulenta ipsa et urbes in circuitu eius et ad austrum et in campestribus habitaretur Zach. 7:7
et factum est verbum Domini ad Zacchariam dicens Zach. 7:8
haec ait Dominus exercituum dicens iudicium verum iudicate et misericordiam et miserationes facite unusquisque cum fratre suo Zach. 7:9
et viduam et pupillum et advenam et pauperem nolite calumniari et malum vir fratri suo non cogitet in corde suo Zach. 7:10
et noluerunt adtendere et verterunt scapulam recedentem et aures suas adgravaverunt ne audirent Zach. 7:11
et cor suum posuerunt adamantem ne audirent legem et verba quae misit Dominus exercituum in spiritu suo per manum prophetarum priorum et facta est indignatio magna a Domino exercituum Zach. 7:12
et factum est sicut locutus est et non audierunt sic clamabunt et non exaudiam dicit Dominus exercituum Zach. 7:13
et dispersi eos per omnia regna quae nesciunt et terra desolata est ab eis eo quod non esset transiens et revertens et posuerunt terram desiderabilem in desertum Zach. 7:14
et factum est verbum Domini exercituum dicens Zach. 8:1
haec dicit Dominus exercituum zelatus sum Sion zelo magno et indignatione magna zelatus sum eam Zach. 8:2
haec dicit Dominus exercituum reversus sum ad Sion et habitabo in medio Hierusalem et vocabitur Hierusalem civitas veritatis et mons Domini exercituum mons sanctificatus Zach. 8:3
haec dicit Dominus exercituum adhuc habitabunt senes et anus in plateis Hierusalem et viri baculus in manu eius prae multitudine dierum Zach. 8:4
et plateae civitatis conplebuntur infantibus et puellis ludentibus in plateis eius Zach. 8:5
haec dicit Dominus exercituum ecce ego salvabo populum meum de terra orientis et de terra occasus solis Zach. 8:7
et adducam eos et habitabunt in medio Hierusalem et erunt mihi in populum et ego ero eis in Deum in veritate et iustitia Zach. 8:8
siquidem ante dies illos merces hominum non erat nec merces iumentorum erat neque introeunti et exeunti erat pax prae tribulatione et dimisi omnes homines unumquemque contra proximum suum Zach. 8:10
sed semen pacis erit vinea dabit fructum suum et terra dabit germen suum et caeli dabunt rorem suum et possidere faciam reliquias populi huius universa haec Zach. 8:12
et erit sicut eratis maledictio in gentibus domus Iuda et domus Israhel sic salvabo vos et eritis benedictio nolite timere confortentur manus vestrae Zach. 8:13
et non sum misertus sic conversus cogitavi in diebus istis ut benefaciam Hierusalem et domui Iuda nolite timere Zach. 8:15
haec sunt ergo verba quae facietis loquimini veritatem unusquisque cum proximo suo veritatem et iudicium pacis iudicate in portis vestris Zach. 8:16
et unusquisque malum contra amicum suum ne cogitetis in cordibus vestris et iuramentum mendax ne diligatis omnia enim haec sunt quae odi dicit Dominus Zach. 8:17
et factum est verbum Domini exercituum ad me dicens Zach. 8:18
haec dicit Dominus exercituum ieiunium quarti et ieiunium quinti et ieiunium septimi et ieiunium decimi erit domui Iuda in gaudium et in laetitiam et in sollemnitates praeclaras veritatem tantum et pacem diligite Zach. 8:19
haec dicit Dominus exercituum usquequo veniant populi et habitent in civitatibus multis Zach. 8:20
et vadant habitatores unus ad alterum dicentes eamus et deprecemur faciem Domini et quaeramus Dominum exercituum vadam etiam ego Zach. 8:21
et venient populi multi et gentes robustae ad quaerendum Dominum exercituum in Hierusalem et deprecandam faciem Domini Zach. 8:22
haec dicit Dominus exercituum in diebus illis in quibus adprehendent decem homines ex omnibus linguis gentium et adprehendent fimbriam viri iudaei dicentes ibimus vobiscum audivimus enim quoniam Deus vobiscum est Zach. 8:23
onus verbi Domini in terra Adrach et Damasci requiei eius quia Domini est oculus hominis et omnium tribuum Israhel Zach. 9:1
Emath quoque in terminis eius et Tyrus et Sidon adsumpserunt quippe sibi sapientiam valde Zach. 9:2
et aedificavit Tyrus munitionem suam et coacervavit argentum quasi humum et aurum ut lutum platearum Zach. 9:3
ecce Dominus possidebit eam et percutiet in mari fortitudinem eius et haec igni devorabitur Zach. 9:4
videbit Ascalon et timebit et Gaza et dolebit nimis et Accaron quoniam confusa est spes eius et peribit rex de Gaza et Ascalon non habitabitur Zach. 9:5
et sedebit separator in Azoto et disperdam superbiam Philisthinorum Zach. 9:6
et auferam sanguinem eius de ore eius et abominationes eius de medio dentium eius et relinquetur etiam ipse Deo nostro et erit quasi dux in Iuda et Accaron quasi Iebuseus Zach. 9:7
et circumdabo domum meam ex his qui militant mihi euntes et revertentes et non transibit super eos ultra exactor quia nunc vidi in oculis meis Zach. 9:8
exulta satis filia Sion iubila filia Hierusalem ecce rex tuus veniet tibi iustus et salvator ipse pauper et ascendens super asinum et super pullum filium asinae Zach. 9:9
et disperdam quadrigam ex Ephraim et equum de Hierusalem et dissipabitur arcus belli et loquetur pacem gentibus et potestas eius a mari usque ad mare et a fluminibus usque ad fines terrae Zach. 9:10
quoniam extendi mihi Iudam quasi arcum implevi Ephraim et suscitabo filios tuos Sion super filios tuos Graecia et ponam te quasi gladium fortium Zach. 9:13
et Dominus Deus super eos videbitur et exibit ut fulgur iaculum eius et Dominus Deus in tuba canet et vadet in turbine austri Zach. 9:14
Dominus exercituum proteget eos et devorabunt et subicient lapidibus fundae et bibentes inebriabuntur quasi vino et replebuntur ut fialae et quasi cornua altaris Zach. 9:15
et salvabit eos Dominus Deus eorum in die illa ut gregem populi sui quia lapides sancti elevantur super terram eius Zach. 9:16
quid enim bonum eius est et quid pulchrum eius nisi frumentum electorum et vinum germinans virgines Zach. 9:17
petite a Domino pluviam in tempore serotino et Dominus faciet nives et pluviam imbris dabit eis singulis herbam in agro Zach. 10:1
quia simulacra locuta sunt inutile et divini viderunt mendacium et somniatores frustra locuti sunt vane consolabantur idcirco abducti sunt quasi grex adfligentur quia non est eis pastor Zach. 10:2
super pastores iratus est furor meus et super hircos visitabo quia visitavit Dominus exercituum gregem suum domum Iuda et posuit eos quasi equum gloriae suae in bello Zach. 10:3
et erunt quasi fortes conculcantes lutum viarum in proelio et bellabunt quia Dominus cum eis et confundentur ascensores equorum Zach. 10:5
et confortabo domum Iuda et domum Ioseph salvabo et convertam eos quia miserebor eorum et erunt sicut fuerunt quando non proieceram eos ego enim Dominus Deus eorum et exaudiam eos Zach. 10:6
et erunt quasi fortes Ephraim et laetabitur cor eorum quasi a vino et filii eorum videbunt et laetabuntur et exultabit cor eorum in Domino Zach. 10:7
sibilabo eis et congregabo illos quia redemi eos et multiplicabo eos sicut ante fuerant multiplicati Zach. 10:8
et seminabo eos in populis et de longe recordabuntur mei et vivent cum filiis suis et revertentur Zach. 10:9
et reducam eos de terra Aegypti et de Assyriis congregabo eos et ad terram Galaad et Libani adducam eos et non invenietur eis locus Zach. 10:10
et transibit in maris freto et percutiet in mari fluctus et confundentur omnia profunda Fluminis et humiliabitur superbia Assur et sceptrum Aegypti recedet Zach. 10:11
confortabo eos in Domino et in nomine eius ambulabunt dicit Dominus Zach. 10:12
aperi Libane portas tuas et comedat ignis cedros tuas Zach. 11:1
quae qui possederant occidebant et non dolebant et vendebant ea dicentes benedictus Dominus divites facti sumus et pastores eorum non parcebant eis Zach. 11:5
et ego non parcam ultra super habitantes terram dicit Dominus ecce ego tradam homines unumquemque in manu proximi sui et in manu regis sui et concident terram et non eruam de manu eorum Zach. 11:6
et pascam pecus occisionis propter hoc o pauperes gregis et adsumpsi mihi duas virgas unam vocavi Decorem et alteram vocavi Funiculos et pavi gregem Zach. 11:7
et succidi tres pastores in mense uno et contracta est anima mea in eis siquidem anima eorum variavit in me Zach. 11:8
et dixi non pascam vos quod moritur moriatur et quod succiditur succidatur et reliqui vorent unusquisque carnem proximi sui Zach. 11:9
et tuli virgam meam quae vocabatur Decus et abscidi eam ut irritum facerem foedus meum quod percussi cum omnibus populis Zach. 11:10
et in irritum deductum est in die illa et cognoverunt sic pauperes gregis qui custodiunt mihi quia verbum Domini est Zach. 11:11
et dixi ad eos si bonum est in oculis vestris adferte mercedem meam et si non quiescite et adpenderunt mercedem meam triginta argenteos Zach. 11:12
et dixit Dominus ad me proice illud ad statuarium decorum pretium quod adpretiatus sum ab eis et tuli triginta argenteos et proieci illos in domo Domini ad statuarium Zach. 11:13
et praecidi virgam meam secundam quae appellabatur Funiculus ut dissolverem germanitatem inter Iudam et inter Israhel Zach. 11:14
et dixit Dominus ad me adhuc sume tibi vasa pastoris stulti Zach. 11:15
quia ecce ego suscitabo pastorem in terra qui derelicta non visitabit dispersum non quaeret et contritum non sanabit et id quod stat non enutriet et carnes pinguium comedet et ungulas eorum dissolvet Zach. 11:16
o pastor et idolum derelinquens gregem gladius super brachium eius et super oculum dextrum eius brachium eius ariditate siccabitur et oculus dexter eius tenebrescens obscurabitur Zach. 11:17
onus verbi Domini super Israhel dixit Dominus extendens caelum et fundans terram et fingens spiritum hominis in eo Zach. 12:1
ecce ego ponam Hierusalem superliminare crapulae omnibus populis in circuitu sed et Iuda erit in obsidione contra Hierusalem Zach. 12:2
et erit in die illa ponam Hierusalem lapidem oneris cunctis populis omnes qui levabunt eam concisione lacerabuntur et colligentur adversum eam omnia regna terrae Zach. 12:3
in die illa dicit Dominus percutiam omnem equum in stuporem et ascensorem eius in amentiam et super domum Iuda aperiam oculos meos et omnem equum populorum percutiam in caecitate Zach. 12:4
et dicent duces Iuda in corde suo confortentur mihi habitatores Hierusalem in Domino exercituum Deo eorum Zach. 12:5
in die illo ponam duces Iuda sicut caminum ignis in lignis et sicut facem ignis in faeno et devorabunt ad dextram et ad sinistram omnes populos in circuitu et habitabitur Hierusalem rursum in loco suo in Hierusalem Zach. 12:6
et salvabit Dominus tabernacula Iuda sicut in principio ut non magnifice glorietur domus David et gloria habitantium Hierusalem contra Iudam Zach. 12:7
in die illo proteget Dominus habitatores Hierusalem et erit qui offenderit ex eis in die illa quasi David et domus David quasi Dei sicut angelus Domini in conspectu eius Zach. 12:8
et erit in die illa quaeram conterere omnes gentes quae veniunt contra Hierusalem Zach. 12:9
et effundam super domum David et super habitatores Hierusalem spiritum gratiae et precum et aspicient ad me quem confixerunt et plangent eum planctu quasi super unigenitum et dolebunt super eum ut doleri solet in morte primogeniti Zach. 12:10
et planget terra familiae et familiae seorsum familiae domus David seorsum et mulieres eorum seorsum Zach. 12:12
familiae domus Nathan seorsum et mulieres eorum seorsum familiae domus Levi seorsum et mulieres eorum seorsum familiae Semei seorsum et mulieres eorum seorsum Zach. 12:13
omnes familiae reliquae familiae et familiae seorsum et mulieres eorum seorsum Zach. 12:14
in die illa erit fons patens domus David et habitantibus Hierusalem in ablutionem peccatoris et menstruatae Zach. 13:1
et erit in die illa dicit Dominus exercituum disperdam nomina idolorum de terra et non memorabuntur ultra et prophetas et spiritum inmundum auferam de terra Zach. 13:2
et erit cum prophetaverit quispiam ultra dicent ei pater eius et mater eius qui genuerunt eum non vives quia mendacium locutus es in nomine Domini et configent eum pater eius et mater eius genitores eius cum prophetaverit Zach. 13:3
et erit in die illa confundentur prophetae unusquisque ex visione sua cum prophetaverit nec operientur pallio saccino ut mentiantur Zach. 13:4
et dicetur ei quid sunt plagae istae in medio manuum tuarum et dicet his plagatus sum in domo eorum qui diligebant me Zach. 13:6
framea suscitare super pastorem meum et super virum coherentem mihi dicit Dominus exercituum percute pastorem et dispergantur oves et convertam manum meam ad parvulos Zach. 13:7
et erunt in omni terra dicit Dominus partes duae in ea disperdentur et deficient et tertia pars relinquetur in ea Zach. 13:8
et ducam tertiam partem per ignem et uram eas sicut uritur argentum et probabo eos sicut probatur aurum ipse vocabit nomen meum et ego exaudiam eum dicam populus meus es et ipse dicet Dominus Deus meus Zach. 13:9
ecce dies veniunt Domini et dividentur spolia tua in medio tui Zach. 14:1
et congregabo omnes gentes ad Hierusalem in proelium et capietur civitas et vastabuntur domus et mulieres violabuntur et egredietur media pars civitatis in captivitatem et reliquum populi non auferetur ex urbe Zach. 14:2
et egredietur Dominus et proeliabitur contra gentes illas sicut proeliatus est in die certaminis Zach. 14:3
et stabunt pedes eius in die illa super montem Olivarum qui est contra Hierusalem ad orientem et scindetur mons Olivarum ex media parte sui ad orientem et occidentem praerupto grandi valde et separabitur medium montis ad aquilonem et medium eius ad meridiem Zach. 14:4
et fugietis ad vallem montium meorum quoniam coniungetur vallis montium usque ad proximum et fugietis sicut fugistis a facie terraemotus in diebus Oziae regis Iuda et veniet Dominus Deus meus omnesque sancti cum eo Zach. 14:5
et erit in die illa non erit lux sed frigus et gelu Zach. 14:6
et erit dies una quae nota est Domino non dies neque nox et in tempore vesperae erit lux Zach. 14:7
et erit in die illa exibunt aquae vivae de Hierusalem medium earum ad mare orientale et medium earum ad mare novissimum in aestate et in hieme erunt Zach. 14:8
et erit Dominus rex super omnem terram in die illa erit Dominus unus et erit nomen eius unum Zach. 14:9
et revertetur omnis terra usque ad desertum de colle Remmon ad austrum Hierusalem et exaltabitur et habitabit in loco suo a porta Beniamin usque ad locum portae Prioris usque ad portam Angulorum et a turre Ananehel usque ad torcularia regis Zach. 14:10
et habitabunt in ea et anathema non erit amplius sed sedebit Hierusalem secura Zach. 14:11
et haec erit plaga qua percutiet Dominus omnes gentes quae pugnaverunt adversus Hierusalem tabescet caro uniuscuiusque stantis super pedes suos et oculi eius contabescent in foraminibus suis et lingua eorum contabescet in ore suo Zach. 14:12
in die illo erit tumultus Domini magnus in eis et adprehendet vir manum proximi sui et conseretur manus eius super manum proximi sui Zach. 14:13
sed et Iudas pugnabit adversus Hierusalem et congregabuntur divitiae omnium gentium in circuitu aurum et argentum et vestes multae satis Zach. 14:14
et sic erit ruina equi et muli cameli et asini et omnium iumentorum quae fuerint in castris illis sicut ruina haec Zach. 14:15
et omnes qui reliqui fuerint de universis gentibus quae venerint contra Hierusalem ascendent ab anno in annum ut adorent regem Dominum exercituum et celebrent festivitatem tabernaculorum Zach. 14:16
et erit qui non ascenderit de familiis terrae ad Hierusalem ut adoret regem Dominum exercituum non erit super eos imber Zach. 14:17
quod si et familia Aegypti non ascenderit et non venerit nec super eos erit sed erit ruina qua percutiet Dominus omnes gentes quae non ascenderint ad celebrandam festivitatem tabernaculorum Zach. 14:18
hoc erit peccatum Aegypti et hoc peccatum omnium gentium quae non ascenderint ad celebrandam festivitatem tabernaculorum Zach. 14:19
in die illo erit quod super frenum equi est sanctum Domino et erunt lebetes in domo Domini quasi fialae coram altari Zach. 14:20
et erit omnis lebes in Hierusalem et in Iuda sanctificatus Domino exercituum et venient omnes immolantes et sument ex eis et coquent in eis et non erit mercator ultra in domo Domini exercituum in die illo Zach. 14:21
dilexi vos dicit Dominus et dixistis in quo dilexisti nos nonne frater erat Esau Iacob dicit Dominus et dilexi Iacob Mal. 1:2
Esau autem odio habui et posui montes eius in solitudinem et hereditatem eius in dracones deserti Mal. 1:3
quod si dixerit Idumea destructi sumus sed revertentes aedificabimus quae deserta sunt haec dicit Dominus exercituum isti aedificabunt et ego destruam et vocabuntur Termini impietatis et Populus cui iratus est Dominus usque in aeternum Mal. 1:4
et oculi vestri videbunt et vos dicetis magnificetur Dominus super terminum Israhel Mal. 1:5
filius honorat patrem et servus dominum suum si ergo pater ego sum ubi est honor meus et si dominus ego sum ubi est timor meus dicit Dominus exercituum ad vos o sacerdotes qui despicitis nomen meum et dixistis in quo despeximus nomen tuum Mal. 1:6
offertis super altare meum panem pollutum et dicitis in quo polluimus te in eo quod dicitis mensa Domini despecta est Mal. 1:7
si offeratis caecum ad immolandum nonne malum est et si offeratis claudum et languidum nonne malum est offer illud duci tuo si placuerit ei aut si susceperit faciem tuam dicit Dominus exercituum Mal. 1:8
et nunc deprecamini vultum Dei ut misereatur vestri de manu enim vestra factum est hoc si quo modo suscipiat facies vestras dicit Dominus exercituum Mal. 1:9
quis est in vobis qui claudat ostia et incendat altare meum gratuito non est mihi voluntas in vobis dicit Dominus exercituum et munus non suscipiam de manu vestra Mal. 1:10
ab ortu enim solis usque ad occasum magnum est nomen meum in gentibus et in omni loco sacrificatur et offertur nomini meo oblatio munda quia magnum nomen meum in gentibus dicit Dominus exercituum Mal. 1:11
et vos polluistis illud in eo quod dicitis mensa Domini contaminata est et quod superponitur contemptibile est cum igni qui illud devorat Mal. 1:12
et dixistis ecce de labore et exsuflastis illud dicit Dominus exercituum et intulistis de rapinis claudum et languidum et intulistis munus numquid suscipiam illud de manu vestra dicit Dominus Mal. 1:13
maledictus dolosus qui habet in grege suo masculum et votum faciens immolat debile Domino quia rex magnus ego dicit Dominus exercituum et nomen meum horribile in gentibus Mal. 1:14
et nunc ad vos mandatum hoc o sacerdotes Mal. 2:1
si nolueritis audire et si nolueritis ponere super cor ut detis gloriam nomini meo ait Dominus exercituum mittam in vos egestatem et maledicam benedictionibus vestris et maledicam illis quoniam non posuistis super cor Mal. 2:2
ecce ego proiciam vobis brachium et dispergam super vultum vestrum stercus sollemnitatum vestrarum et adsumet vos secum Mal. 2:3
et scietis quia misi ad vos mandatum istud ut esset pactum meum cum Levi dicit Dominus exercituum Mal. 2:4
pactum meum fuit cum eo vitae et pacis et dedi ei timorem et timuit me et a facie nominis mei pavebat Mal. 2:5
lex veritatis fuit in ore eius et iniquitas non est inventa in labiis eius in pace et in aequitate ambulavit mecum et multos avertit ab iniquitate Mal. 2:6
labia enim sacerdotis custodient scientiam et legem requirent ex ore eius quia angelus Domini exercituum est Mal. 2:7
vos autem recessistis de via et scandalizastis plurimos in lege irritum fecistis pactum Levi dicit Dominus exercituum Mal. 2:8
propter quod et ego dedi vos contemptibiles et humiles omnibus populis sicut non servastis vias meas et accepistis faciem in lege Mal. 2:9
transgressus est Iuda et abominatio facta est in Israhel et in Hierusalem quia contaminavit Iudas sanctificationem Domini quam dilexit et habuit filiam dei alieni Mal. 2:11
disperdat Dominus virum qui fecerit hoc magistrum et discipulum de tabernaculis Iacob et offerentem munus Domino exercituum Mal. 2:12
et hoc rursum fecistis operiebatis lacrimis altare Domini fletu et mugitu ita ut ultra non respiciam ad sacrificium nec accipiam placabile quid de manu vestra Mal. 2:13
et dixistis quam ob causam quia Dominus testificatus est inter te et uxorem pubertatis tuae quam tu despexisti et haec particeps tua et uxor foederis tui Mal. 2:14
nonne unus fecit et residuum spiritus eius est et quid unus quaerit nisi semen Dei custodite ergo spiritum vestrum et uxorem adulescentiae tuae noli despicere Mal. 2:15
cum odio habueris dimitte dicit Dominus Deus Israhel operiet autem iniquitas vestimentum eius dicit Dominus exercituum custodite spiritum vestrum et nolite despicere Mal. 2:16
laborare fecistis Dominum in sermonibus vestris et dixistis in quo eum fecimus laborare in eo cum diceretis omnis qui facit malum bonus est in conspectu Domini et tales ei placent aut certe ubi est Deus iudicii Mal. 2:17
ecce ego mittam angelum meum et praeparabit viam ante faciem meam et statim veniet ad templum suum dominator quem vos quaeritis et angelus testamenti quem vos vultis ecce venit dicit Dominus exercituum Mal. 3:1
et quis poterit cogitare diem adventus eius et quis stabit ad videndum eum ipse enim quasi ignis conflans et quasi herba fullonum Mal. 3:2
et sedebit conflans et emundans argentum et purgabit filios Levi et colabit eos quasi aurum et quasi argentum et erunt Domino offerentes sacrificia in iustitia Mal. 3:3
et placebit Domino sacrificium Iuda et Hierusalem sicut dies saeculi et sicut anni antiqui Mal. 3:4
et accedam ad vos in iudicio et ero testis velox maleficis et adulteris et periuris et qui calumniantur mercedem mercennarii viduas et pupillos et opprimunt peregrinum nec timuerunt me dicit Dominus exercituum Mal. 3:5
ego enim Dominus et non mutor et vos filii Iacob non estis consumpti Mal. 3:6
a diebus enim patrum vestrorum recessistis a legitimis meis et non custodistis revertimini ad me et revertar ad vos dicit Dominus exercituum et dixistis in quo revertemur Mal. 3:7
si adfiget homo Deum quia vos configitis me et dixistis in quo confiximus te in decimis et in primitivis Mal. 3:8
et in penuria vos maledicti estis et me vos configitis gens tota Mal. 3:9
inferte omnem decimam in horreum et sit cibus in domo mea et probate me super hoc dicit Dominus si non aperuero vobis cataractas caeli et effudero vobis benedictionem usque ad abundantiam Mal. 3:10
et increpabo pro vobis devorantem et non corrumpet fructum terrae vestrae nec erit sterilis vinea in agro dicit Dominus exercituum Mal. 3:11
et beatos vos dicent omnes gentes eritis enim vos terra desiderabilis dicit Dominus exercituum Mal. 3:12
et dixistis quid locuti sumus contra te dixistis vanus est qui servit Deo et quod emolumentum quia custodivimus praecepta eius et quia ambulavimus tristes coram Domino exercituum Mal. 3:14
ergo nunc beatos dicimus arrogantes siquidem aedificati sunt facientes impietatem et temptaverunt Deum et salvi facti sunt Mal. 3:15
tunc locuti sunt timentes Deum unusquisque cum proximo suo et adtendit Dominus et audivit et scriptus est liber monumenti coram eo timentibus Dominum et cogitantibus nomen eius Mal. 3:16
et erunt mihi ait Dominus exercituum in die qua ego facio in peculium et parcam eis sicut parcit vir filio suo servienti sibi Mal. 3:17
et convertemini et videbitis quid sit inter iustum et impium et inter servientem Deo et non servientem ei Mal. 3:18
ecce enim dies veniet succensa quasi caminus et erunt omnes superbi et omnes facientes impietatem stipula et inflammabit eos dies veniens dicit Dominus exercituum quae non relinquet eis radicem et germen Mal. 4:1
et orietur vobis timentibus nomen meum sol iustitiae et sanitas in pinnis eius et egrediemini et salietis sicut vituli de armento Mal. 4:2
et calcabitis impios cum fuerint cinis sub planta pedum vestrorum in die qua ego facio dicit Dominus exercituum Mal. 4:3
mementote legis Mosi servi mei quam mandavi ei in Choreb ad omnem Israhel praecepta et iudicia Mal. 4:4
ecce ego mittam vobis Heliam prophetam antequam veniat dies Domini magnus et horribilis Mal. 4:5
et convertet cor patrum ad filios et cor filiorum ad patres eorum ne forte veniam et percutiam terram anathemate Mal. 4:6
et factum est postquam percussit Alexander Philippi Macedo qui primus regnavit in Graecia egressus de terra Cetthim Darium regem Persarum et Medorum 1 Ma. 1:1
constituit proelia multa et omnium obtinuit munitiones et interfecit reges terrae 1 Ma. 1:2
et pertransiit usque ad fines terrae et accepit spolia multitudinis gentium et siluit terra in conspectu eius 1 Ma. 1:3
et congregavit virtutem exercituum fortem nimis et exaltatum est et elevatum cor eius 1 Ma. 1:4
et obtinuit regiones gentium et tyrannos et facti sunt illi in tributum 1 Ma. 1:5
et post haec decidit in lectum et cognovit quia moritur 1 Ma. 1:6
et vocavit pueros suos nobiles qui secum erant nutriti a iuventute et divisit illis regnum suum cum adhuc viveret 1 Ma. 1:7
et regnavit Alexander annis duodecim et mortuus est 1 Ma. 1:8
et obtinuerunt pueri eius regnum unusquisque in loco suo 1 Ma. 1:9
et inposuerunt sibi omnes diademata post mortem eius et filii eorum post eos annis multis et multiplicata sunt mala in terra 1 Ma. 1:10
et exiit ex eis radix peccatrix Antiochus Inlustris filius Antiochi regis qui fuerat Romae obses et regnavit in anno centesimo tricesimo et septimo regni Graecorum 1 Ma. 1:11
in diebus illis exierunt ex Israhel filii iniqui et suaserunt multis dicentes eamus et disponamus testamentum cum gentibus quae circa nos sunt quia ex quo recessimus ab eis invenerunt nos multa mala 1 Ma. 1:12
et bonus visus est sermo in oculis eorum 1 Ma. 1:13
et destinaverunt aliqui de populo et abierunt ad regem et dedit illis potestatem ut facerent iustitiam gentium 1 Ma. 1:14
et aedificaverunt gymnasium in Hierosolymis secundum leges nationum 1 Ma. 1:15
et fecerunt sibi praeputia et recesserunt a testamento sancto et iuncti sunt nationibus et venundati sunt ut facerent malum 1 Ma. 1:16
et paratum est regnum in conspectu Antiochi et coepit regnare in terra Aegypti ut regnaret super duo regna 1 Ma. 1:17
et intravit in Aegyptum in multitudine gravi in curribus et elefantis et equitibus et copiosa navium multitudine 1 Ma. 1:18
et constituit bellum adversus Ptolomeum regem Aegypti et veritus est Ptolomeus a facie eius et fugit et ceciderunt vulnerati multi 1 Ma. 1:19
et conprehendit civitates munitas in terra Aegypti et accepit spolia terrae Aegypti 1 Ma. 1:20
et convertit Antiochus postquam percussit Aegyptum in centesimo et quadragesimo et tertio anno et ascendit ad Israhel 1 Ma. 1:21
et ascendit Hierosolymis in multitudine gravi 1 Ma. 1:22
et intravit in sanctificationem cum superbia et accepit altare aureum et candelabrum luminis et universa vasa eius et mensam propositionis et libatoria et fialas et mortariola aurea et velum et coronas et ornamentum aureum quod in facie templi erat et comminuit omnia 1 Ma. 1:23
et accepit argentum et aurum et vasa concupiscibilia et accepit thesauros occultos quos invenit et sublatis omnibus abiit in terram suam 1 Ma. 1:24
et fecit caedem hominum et locutus est superbia magna 1 Ma. 1:25
et factus est planctus magnus in Israhel et in omni loco eorum 1 Ma. 1:26
et ingemuerunt principes et seniores virgines et iuvenes infirmati sunt et speciositas mulierum inmutata est 1 Ma. 1:27
et commota est terra super habitantes in ea et universa domus Iacob induit confusionem 1 Ma. 1:29
et post duos annos dierum misit rex principem tributorum in civitates Iuda et venit Hierusalem cum turba magna 1 Ma. 1:30
et locutus est ad eos verba pacifica in dolo et crediderunt ei 1 Ma. 1:31
et inruit super civitatem repente et percussit eam plaga et perdidit populum multum ex Israhel 1 Ma. 1:32
et accepit spolia civitatis et succendit eam igni et destruxit domos eius et muros eius in circuitu 1 Ma. 1:33
et captivas duxerunt mulieres et natos et pecora possederunt 1 Ma. 1:34
et aedificaverunt civitatem David muro magno et firmo et turribus firmis et facta est illis in arcem 1 Ma. 1:35
et posuerunt illic gentem peccatorum viros iniquos et convaluerunt in ea et posuerunt arma et escas et congregaverunt spolia Hierusalem 1 Ma. 1:36
et reposuerunt illic et facti sunt in laqueum magnum 1 Ma. 1:37
et factum est hoc ad insidias sanctificationi et in diabolum malum in Israhel 1 Ma. 1:38
et effuderunt sanguinem innocentem per circuitum sanctificationis et contaminaverunt sanctificationem 1 Ma. 1:39
et fugerunt habitatores Hierusalem propter eos et facta est habitatio exterorum et facta est extera semini suo et nati eius reliquerunt eam 1 Ma. 1:40
secundum gloriam eius multiplicata est ignominia eius et sublimitas eius conversa est in luctum 1 Ma. 1:42
et scripsit rex Antiochus omni regno suo ut esset omnis populus unus et reliquerunt unusquisque legem suam 1 Ma. 1:43
et consenserunt omnes gentes secundum verbum regis Antiochi 1 Ma. 1:44
et multi ex Israhel consenserunt ei et sacrificaverunt idolis et coinquinaverunt sabbatum 1 Ma. 1:45
et misit rex Antiochus libros per manus nuntiorum in Hierusalem et in omnes civitates Iudae ut sequerentur legem gentium terrae 1 Ma. 1:46
et prohiberent holocausta et sacrificia et placationes fieri in templo Dei 1 Ma. 1:47
et prohiberent celebrari sabbatum et dies sollemnes 1 Ma. 1:48
et coinquinari sancta et sanctum populum Israhel 1 Ma. 1:49
et iussit aedificari aras et templa et idola et immolari carnes suillas et pecora communia 1 Ma. 1:50
et relinquere filios suos incircumcisos et coinquinari animas eorum in omnibus inmundis et abominationibus ita ut obliviscerentur legem et inmutarent omnes iustificationes Dei 1 Ma. 1:51
et quicumque non fecisset secundum verbum regis Antiochi moreretur 1 Ma. 1:52
secundum omnia verba haec scripsit omni regno suo et praeposuit principes populo qui haec fieri cogerent 1 Ma. 1:53
et iusserunt civitatibus Iudae sacrificare 1 Ma. 1:54
et congregati sunt multi de populo ad eos qui dereliquerant legem Domini et fecerunt mala super terram 1 Ma. 1:55
et effugaverunt populum Israhel in abditis et in absconditis fugitivorum locis 1 Ma. 1:56
die quintadecima mensis casleu quinto et quadragesimo anno aedificavit rex Antiochus abominandum idolum desolationis super altare Dei et per universas civitates Iudae in circuitu aedificaverunt aras 1 Ma. 1:57
et ante ianuas domorum et in plateis incendebant tura et sacrificabant 1 Ma. 1:58
et libros legis Dei conbuserunt igni scindentes eos 1 Ma. 1:59
et apud quemcumque inveniebantur libri testamenti Domini et quicumque observabant legem Domini secundum edictum regis trucidabant eum 1 Ma. 1:60
et quinta et vicesima die mensis sacrificabant super aram quae erat contra altare 1 Ma. 1:62
et mulieres quae circumcidebant filios suos trucidabantur secundum iussum regis Antiochi 1 Ma. 1:63
et suspendebant pueros a cervicibus per universas domos eorum et eos qui circumciderunt eos trucidabant 1 Ma. 1:64
et multi de populo Israhel definierunt apud se ut non manducarent inmunda et elegerunt magis mori quam cibis coinquinari inmundis 1 Ma. 1:65
et noluerunt infringere legem Dei sanctam et trucidati sunt 1 Ma. 1:66
et facta est ira magna super populum valde 1 Ma. 1:67
in illis diebus surrexit Matthathias filius Iohannis filii Simeonis sacerdos ex filiis Ioarim ab Hierusalem et consedit in monte Modin 1 Ma. 2:1
et habebat filios quinque Iohannan qui cognominabatur Gaddis 1 Ma. 2:2
et Simeon qui cognominabatur Thasi 1 Ma. 2:3
et Iudas qui vocabatur Macchabeus 1 Ma. 2:4
et Eleazarus qui cognominabatur Abaron et Ionathas qui cognominabatur Apphus 1 Ma. 2:5
hii viderunt mala quae fiebant in populo Iuda et in Hierusalem 1 Ma. 2:6
et dixit Matthathias vae mihi ut quid natus sum videre contritionem populi mei et contritionem civitatis sanctae et sedere illic cum datur in manibus inimicorum 1 Ma. 2:7
vasa gloriae eius captiva abducta sunt trucidati sunt iuvenes eius in plateis et iuvenes eius ceciderunt gladio inimicorum 1 Ma. 2:9
quae gens non hereditavit regnum eius et non obtinuit spolia eius 1 Ma. 2:10
et ecce sancta nostra et pulchritudo nostra et claritas nostra desolata est et coinquinaverunt eam gentes 1 Ma. 2:12
et scidit Matthathias et filii eius vestimenta sua et operuerunt se ciliciis et planxerunt valde 1 Ma. 2:14
et venerunt illuc qui missi erant a rege Antiocho ut cogerent eos qui confugerant in civitate Modin immolare et accendere et a lege Dei discedere 1 Ma. 2:15
et multi de populo Israhel consentientes accesserunt ad eos sed Matthathias et filii eius constanter steterunt 1 Ma. 2:16
et respondentes qui missi erant ab Antiocho dixerunt Matthathiae princeps et clarissimus et magnus es in hac civitate et ornatus filiis et fratribus 1 Ma. 2:17
ergo accede prior et fac iussum regis sicut fecerunt omnes gentes et viri Iuda et qui remanserunt in Hierusalem et eris tu et filii tui inter amicos regis et amplificatus argento et auro et muneribus multis 1 Ma. 2:18
et respondit Matthathias et dixit magna voce et si omnes gentes regi Antiocho oboediunt ut discedat unusquisque a servitute patrum suorum et consentiunt mandatis eius 1 Ma. 2:19
ego et filii mei et fratres mei oboediemus legi patrum nostrorum 1 Ma. 2:20
propitius sit nobis Deus non est nobis utile relinquere legem et iustitias Dei 1 Ma. 2:21
et ut cessavit loqui verba haec accessit quidam Iudaeus in omnium oculis sacrificare idolis super aram in civitate Modin secundum iussum regis 1 Ma. 2:23
et vidit Matthathias et doluit et contremuerunt renes eius et ascendit furor eius secundum iudicium legis et insiliens trucidavit eum super aram 1 Ma. 2:24
sed et virum quem miserat rex Antiochus qui cogebat immolari occidit in ipso tempore et aram destruxit 1 Ma. 2:25
et zelatus est legem sicut fecit Finees Zambri filio Salomi 1 Ma. 2:26
et exclamavit Matthathias voce magna dicens omnis qui zelum habet legis statuens testamentum exeat post me 1 Ma. 2:27
et fugit ipse et filii eius in montes et reliquerunt quaecumque habebant in civitate 1 Ma. 2:28
tunc descenderunt multi quaerentes iudicium et iustitiam in desertum 1 Ma. 2:29
ut sederent ibi ipsi et filii eorum et mulieres eorum et pecora eorum quoniam induraverunt super eos mala 1 Ma. 2:30
et renuntiatum est viris regis et exercitui qui erat in Hierusalem civitate David quoniam discessissent viri quidam qui dissipaverunt mandatum regis in loca occulta in deserto et abissent post illos multi 1 Ma. 2:31
et statim perrexerunt ad eos et constituerunt adversus eos proelium in die sabbatorum 1 Ma. 2:32
et dixerunt ad eos resistitis et nunc adhuc exite et facite secundum verbum regis et vivetis 1 Ma. 2:33
et dixerunt non exibimus neque faciemus verbum regis ut polluamus diem sabbatorum 1 Ma. 2:34
et concitaverunt adversus eos proelium 1 Ma. 2:35
et non responderunt eis nec oppilaverunt loca occulta 1 Ma. 2:36
dicentes moriamur omnes in simplicitate nostra et testes erunt super nos caelum et terra quod iniuste perditis nos 1 Ma. 2:37
et intulerunt eis bellum sabbatis et mortui sunt ipsi et uxores eorum et filii eorum et pecora eorum usque ad mille animas hominum 1 Ma. 2:38
et cognovit Matthathias et amici eius et luctum habuerunt super eos valde 1 Ma. 2:39
et dixit vir proximo suo si omnes fecerimus sicut fratres nostri fecerunt et non pugnaverimus adversus gentes pro animabus nostris et iustificationibus nostris citius disperdent nos a terra 1 Ma. 2:40
et cogitaverunt in illa die dicentes omnis homo quicumque venerit ad nos in bello die sabbatorum pugnemus adversus eum et non moriemur omnes sicut mortui sunt fratres nostri in occultis 1 Ma. 2:41
et omnes qui fugiebant a malis additi sunt ad eos et facti sunt illis ad firmamentum 1 Ma. 2:43
et collegerunt exercitum et percusserunt peccatores in ira sua et viros iniquos in indignatione sua et ceteri fugerunt ad nationes ut evaderent 1 Ma. 2:44
et circuivit Matthathias et amici eius et destruxerunt aras 1 Ma. 2:45
et circumciderunt pueros incircumcisos quotquot invenerunt in finibus Israhel in fortitudine 1 Ma. 2:46
et persecuti sunt filios superbiae et prosperatum est opus in manu eorum 1 Ma. 2:47
et obtinuerunt legem de manibus gentium et de manibus regum et non dederunt cornu peccatori 1 Ma. 2:48
et adpropinquaverunt dies Matthathiae moriendi et dixit filiis suis nunc confortata est superbia et castigatio et tempus eversionis et ira indignationis 1 Ma. 2:49
nunc ergo o filii aemulatores estote legis et date animas vestras pro testamento patrum 1 Ma. 2:50
et mementote operum patrum quae fecerunt in generationibus suis et accipietis gloriam magnam et nomen aeternum 1 Ma. 2:51
Abraham nonne in temptatione inventus est fidelis et reputatum est ei ad iustitiam 1 Ma. 2:52
Ioseph in tempore angustiae suae custodivit mandatum et factus est dominus Aegypti 1 Ma. 2:53
et ita cogitate per generationem et generationem quia omnes qui sperant in eum non infirmantur 1 Ma. 2:61
et a verbis viri peccatoris non timueritis quia gloria eius stercus et vermis est 1 Ma. 2:62
hodie extollitur et cras non invenietur quia conversus est in terram suam et cogitatio eius periet 1 Ma. 2:63
vos ergo filii confortamini et viriliter agite in lege quia in ipsa gloriosi eritis 1 Ma. 2:64
et ecce Simeon frater vester scio quod vir consilii est ipsum audite semper et ipse vobis erit pater 1 Ma. 2:65
et Iudas Macchabeus fortis viribus a iuventute sua sit vobis princeps militiae et ipse aget bellum populi 1 Ma. 2:66
et vos adducetis ad vos omnes factores legis et vindicate vindictam populi vestri 1 Ma. 2:67
et retribuite retributionem gentibus et intendite in praeceptum legis 1 Ma. 2:68
et benedixit eos et adpositus est ad patres suos 1 Ma. 2:69
et defunctus est centesimo et quadragesimo et sexto anno et sepultus est a filiis suis in sepulchris patrum suorum in Modin et planxerunt eum omnis Israhel planctu magno 1 Ma. 2:70
et surrexit Iudas qui vocabatur Macchabeus filius eius pro eo 1 Ma. 3:1
et adiuvabant eum omnes fratres eius et universi qui se coniunxerant patri eius et proeliabantur proelium Israhel cum laetitia 1 Ma. 3:2
et dilatavit gloriam populo suo et induit se loricam sicut gigans et succinxit se arma bellica sua in proeliis et protegebat castra gladio suo 1 Ma. 3:3
similis factus est leoni in operibus suis et sicut catulus leonis rugiens in venatione 1 Ma. 3:4
et persecutus est iniquos perscrutans eos et qui conturbabant populum suum succendit flammis 1 Ma. 3:5
et repulsi sunt inimici prae timore eius et omnes operarii iniquitatis conturbati sunt et directa est salus in manu eius 1 Ma. 3:6
et exacerbabat reges multos et laetificabat Iacob in operibus suis et in saeculum memoria eius in benedictione 1 Ma. 3:7
et perambulavit civitates Iuda et perdidit impios ex eis et avertit iram ab Israhel 1 Ma. 3:8
et nominatus est usque ad novissimum terrae et congregavit pereuntes 1 Ma. 3:9
et congregavit Apollonius gentes et a Samaria virtutem multam et magnam ad bellandum contra Israhel 1 Ma. 3:10
et cognovit Iudas et exiit obviam illi et percussit et occidit illum et ceciderunt vulnerati multi et reliqui fugerunt 1 Ma. 3:11
et accepit spolia eorum et gladium Apollonii abstulit Iudas et erat pugnans in eo omnibus diebus 1 Ma. 3:12
et audivit Seron princeps exercitus Syriae quod congregavit Iudas congregationem et ecclesiam fidelium secum 1 Ma. 3:13
et ait faciam mihi nomen et glorificabor in regno et debellabo Iudam et eos qui cum ipso sunt qui spernebant verbum regis 1 Ma. 3:14
et praeparavit se et ascenderunt cum eo castra impiorum fortes auxiliarii ut facerent vindictam in filios Israhel 1 Ma. 3:15
et adpropinquaverunt usque Bethoron et exivit Iudas obviam illi cum paucis 1 Ma. 3:16
ut viderunt autem exercitum venientem sibi obviam dixerunt Iudae quomodo poterimus pauci pugnare ad multitudinem tantam tam fortem et nos fatigati sumus ieiunio hodie 1 Ma. 3:17
et ait Iudas facile est concludi multos in manus paucorum et non est differentia in conspectu Dei caeli liberare in multis et in paucis 1 Ma. 3:18
ipsi veniunt ad nos in multitudine contumaci et superba ut disperdant nos et uxores nostras et filios nostros et ut spolient nos 1 Ma. 3:20
nos vero pugnabimus pro animabus nostris et legibus nostris 1 Ma. 3:21
et ipse Dominus conteret eos ante faciem nostram vos autem ne timueritis eos 1 Ma. 3:22
ut cessavit autem loquens insiluit in eos subito et contritus est Seron et exercitus eius in conspectu ipsius 1 Ma. 3:23
et persequebatur eum in descensu Bethoron usque in campum et ceciderunt ex eis octingenti viri reliqui autem fugerunt in terram Philisthim 1 Ma. 3:24
et cecidit timor Iudae ac fratrum eius et formido super omnes gentes in circuitu eorum 1 Ma. 3:25
et pervenit ad regem nomen eius et de proeliis Iudae narrabant omnes gentes 1 Ma. 3:26
ut audivit autem Antiochus sermones istos iratus est animo et misit et congregavit exercitum universi regni sui castra fortia valde 1 Ma. 3:27
et aperuit aerarium suum et dedit stipendia exercitui in annum et mandavit illis ut essent parati ad omnia 1 Ma. 3:28
et vidit quod defecit pecunia de thesauris et tributa regionis modica propter dissensionem et plagam quam fecit in terra ut tolleret legitima quae erant a primis diebus 1 Ma. 3:29
et timuit ne non haberet et semel et bis in sumptus et donativa quae dederat ante larga manu et abundaverat super reges qui ante eum fuerant 1 Ma. 3:30
consternatus erat animo valde et cogitavit ire in Persidem et accipere tributa regionum et congregare argentum multum 1 Ma. 3:31
et reliquit Lysiam hominem nobilem de genere regali super negotia regia a flumine Eufraten usque ad flumen Aegypti 1 Ma. 3:32
et ut nutriret Antiochum filium suum donec rediret 1 Ma. 3:33
et tradidit ei medium exercitum et elefantos et mandavit ei de omnibus quae volebat et de inhabitantibus Iudaeam et Hierusalem 1 Ma. 3:34
ut mitteret ad eos exercitum ad conterendam et extirpandam virtutem Israhel et reliquias Hierusalem et auferendam memoriam de loco 1 Ma. 3:35
et ut constitueret habitatores filios alienigenas in omnibus finibus eorum et sorte distribueret terram eorum 1 Ma. 3:36
et rex adsumpsit partem exercitus residui et exivit ab Antiochia civitate regni sui anno centesimo et quadragesimo et septimo et transfretavit Eufraten flumen et perambulabat superiores regiones 1 Ma. 3:37
et elegit Lysias Ptolomeum filium Dorimini et Nicanorem et Gorgiam viros potentes ex amicis regis 1 Ma. 3:38
et misit cum eis quadraginta milia virorum et septem milia equitum ut venirent in terram Iuda et disperderent eam secundum verbum regis 1 Ma. 3:39
et processerunt ut irent cum universa virtute sua et venerunt et adplicuerunt Ammaum in terra campestri 1 Ma. 3:40
et audierunt mercatores regionum nomen eorum et acceperunt argentum et aurum multum valde et pueros et venerunt in castra ut acciperent filios Israhel in servos et additi sunt ad eos exercitus Syriae et terrae alienigenarum 1 Ma. 3:41
et vidit Iudas et fratres eius quia multiplicata sunt mala et exercitus adplicabat ad fines eorum et cognoverunt verba regis quae mandavit populo facere in interitum et consummationem 1 Ma. 3:42
et dixerunt unusquisque ad proximum suum erigamus deiectionem populi nostri et pugnemus pro populo nostro et sanctis nostris 1 Ma. 3:43
et congregatus est conventus ut essent parati in proelium et ut orarent et peterent misericordiam et miserationes 1 Ma. 3:44
et Hierusalem non habitabatur sed erat sicut desertum non erat qui ingrederetur et egrederetur de natis eius et sanctum conculcabatur et filii alienigenarum erant in arce ibi erat habitatio gentium et ablata est voluptas ab Iacob et defecit ibi tibia et cithara 1 Ma. 3:45
et congregati sunt et venerunt in Masefat contra Hierusalem quia locus orationis erat in Masefat ante Israhel 1 Ma. 3:46
et ieiunaverunt illa die et induerunt se ciliciis et cinere in capite suo et destituerunt vestimenta sua 1 Ma. 3:47
et expanderunt librum legis de quibus scrutabantur gentes similitudinem simulacrorum suorum 1 Ma. 3:48
et adtulerunt ornamenta sacerdotalia et primitias et decimas et suscitaverunt nazoreos qui impleverant dies 1 Ma. 3:49
et clamaverunt voce magna in caelum dicentes quid faciemus istis et quo eos ducemus 1 Ma. 3:50
et sancta tua conculcata sunt et contaminata sunt et sacerdotes tui in luctu et humilitate 1 Ma. 3:51
et ecce nationes convenerunt adversum nos ut nos disperdant tu scis quae cogitant in nos 1 Ma. 3:52
et tubis exclamaverunt voce magna 1 Ma. 3:54
et post hoc constituit Iudas duces populi tribunos et centuriones et pentecontarcos et decuriones 1 Ma. 3:55
et dixit his qui aedificabant domos et sponsabant uxores et plantabant vineas et formidolosis ut redirent unusquisque in domum suam secundum legem 1 Ma. 3:56
et moverunt castra et conlocaverunt ad austrum Ammaum 1 Ma. 3:57
et ait Iudas accingimini et estote filii potentes et estote parati in mane ut pugnetis adversus nationes has quae convenerunt disperdere nos et sancta nostra 1 Ma. 3:58
quoniam melius est nos mori in bello quam videre mala gentis nostrae et sanctorum 1 Ma. 3:59
et adsumpsit Gorgias quinque milia virorum et mille equites electos et moverunt castra nocte 1 Ma. 4:1
ut adplicarent ad castra Iudaeorum et percuterent eos subito et filii qui erant ex arce erant illi duces 1 Ma. 4:2
et audivit Iudas et surrexit ipse et potentes percutere virtutem exercituum regis quae erat in Ammaum 1 Ma. 4:3
et venit Gorgias in castra Iudae noctu et neminem invenit et quaerebant eos in montibus quoniam dixit fugiunt hii a nobis 1 Ma. 4:5
et cum dies factus esset apparuit Iudas in campo cum tribus milibus virorum tantum quia tegumenta et gladios non habebant 1 Ma. 4:6
et viderunt castra gentium valida et loricatos et equitatus in circuitu eorum et hii docti proelium 1 Ma. 4:7
et ait Iudas viris qui secum erant ne timueritis multitudinem eorum et impetum eorum ne formidetis 1 Ma. 4:8
et nunc clamemus in caelum et miserebitur nostri et testamenti patrum nostrorum et conteret exercitum istum ante faciem nostram hodie 1 Ma. 4:10
et scient omnes gentes quia est qui redimat et liberet Israhel 1 Ma. 4:11
et levaverunt alienigenae oculos suos et viderunt eos venientes ex adverso 1 Ma. 4:12
et exierunt de castris in proelium et tuba cecinerunt hii qui fuerant cum Iuda 1 Ma. 4:13
et congressi sunt et contritae sunt gentes et fugerunt in campum 1 Ma. 4:14
novissimi autem ceciderunt gladio et persecuti sunt eos usque Gesoron et usque in campos Idumeae et Azoti et Iamniae et ceciderunt ex illis ad tria milia virorum 1 Ma. 4:15
et reversus est Iudas et exercitus eius sequens eum 1 Ma. 4:16
et dixit ad populum non concupiscatis spolia quia bellum contra nos est 1 Ma. 4:17
et Gorgias et exercitus eius in monte prope nos sed state contra inimicos nostros et expugnate eos et post hoc sumetis spolia 1 Ma. 4:18
et adhuc loquente Iuda haec apparuit pars quaedam prospiciens de monte 1 Ma. 4:19
et vidit quod in fugam conversi sunt et succensa sunt castra fumus enim qui videbatur declarabat quod factum est 1 Ma. 4:20
quibus illi conspectis timuerunt valde aspicientes simul et Iudam et exercitum in campo paratum ad proelium 1 Ma. 4:21
et fugerunt omnes in campo alienigenarum 1 Ma. 4:22
et Iudas reversus est ad spolia castrorum et acceperunt aurum multum et argentum et hyacinthum et purpuram marinam et opes magnas 1 Ma. 4:23
et conversi hymnum canebant et benedicebant in caelum quoniam bonum est quoniam in saeculum misericordia eius 1 Ma. 4:24
et facta est salus magna in Israhel in illa die 1 Ma. 4:25
quicumque autem alienigenarum evaserunt venerunt et nuntiaverunt Lysiae universa quae acciderant 1 Ma. 4:26
quibus auditis ille consternatus est animo deficiebat quod non qualia voluit talia contigerunt in Israhel et qualia mandavit rex 1 Ma. 4:27
et sequenti anno congregavit electorum virorum sexaginta milia et equitum quinque milia ut debellaret eos 1 Ma. 4:28
et venerunt in Iudaeam et castra posuerunt in Bethoron et occurrit illis Iudas cum decem milibus viris 1 Ma. 4:29
et viderunt exercitum fortem et oravit et dixit benedictus es salvator Israhel qui contrivisti impetum potentis in manu servi tui David et tradidisti castra alienigenarum in manus Ionathae filii Saul et armigeri eius 1 Ma. 4:30
conclude exercitum istum in manu populi tui Israhel et confundantur in exercitu suo et equitibus 1 Ma. 4:31
da illis formidinem et tabefac audaciam virtutis eorum et commoveantur contritione sua 1 Ma. 4:32
deice eos gladio diligentium te et conlaudent te omnes qui noverunt nomen tuum in hymnis 1 Ma. 4:33
et commiserunt et ceciderunt de exercitu Lysiae quinque milia virorum 1 Ma. 4:34
videns autem Lysias suorum fugam et Iudaeorum audaciam et quod parati sunt aut vivere aut mori fortiter abiit Antiochiam et elegit milites ut multiplicatus rursus veniret in Iudaeam 1 Ma. 4:35
dixit autem Iudas et fratres eius ecce contriti sunt inimici nostri ascendamus nunc mundare sancta et renovare 1 Ma. 4:36
et congregatus est omnis exercitus et ascenderunt in montem Sion 1 Ma. 4:37
et viderunt sanctificationem desertam et altare profanatum et portas exustas et in atriis virgulta nata sicut in saltu vel montibus et pastoforia diruta 1 Ma. 4:38
sciderunt vestimenta sua et planxerunt planctu magno et inposuerunt cinerem 1 Ma. 4:39
et ceciderunt in faciem super terram et exclamaverunt tubis signorum et clamaverunt in caelum 1 Ma. 4:40
et elegit sacerdotes sine macula voluntatem habentes in lege Dei 1 Ma. 4:42
et mundaverunt sancta et tulerunt lapides contaminationis in locum inmundum 1 Ma. 4:43
et cogitavit de altare holocaustorum quod profanatum erat quid de eo faceret 1 Ma. 4:44
et incidit illi consilium bonum ut destrueret illud ne forte esset illis in obprobrium quia contaminaverunt illud gentes et demoliti sunt illud 1 Ma. 4:45
et reposuerunt lapides in monte domus in loco apto quoadusque veniret propheta et responderet de eis 1 Ma. 4:46
et acceperunt lapides integros secundum legem et aedificaverunt altare novum secundum illud quod fuit prius 1 Ma. 4:47
et aedificaverunt sancta et quae intra domum intrinsecus et aedem et atria sanctificaverunt 1 Ma. 4:48
et fecerunt vasa sancta nova et intulerunt candelabrum et altare incensorum et mensam in templum 1 Ma. 4:49
et incensum posuerunt super altare et accenderunt lucernas quae super candelabrum erant et lucebant in templo 1 Ma. 4:50
et posuerunt super mensam panes et adpenderunt vela et consummaverunt omnia opera quae fecerunt 1 Ma. 4:51
et ante matutinum surrexerunt quinta et vicesima mensis noni hic mensis casleu centesimi quadragesimi octavi anni 1 Ma. 4:52
et obtulerunt sacrificium secundum legem super altare holocaustorum novum quod fecerunt 1 Ma. 4:53
secundum tempus et secundum diem in qua contaminaverunt illud gentes in ipsa renovatum est in canticis et citharis et cinyris et cymbalis 1 Ma. 4:54
et cecidit omnis populus et adoraverunt et benedixerunt in caelum ei qui prosperavit eis 1 Ma. 4:55
et fecerunt dedicationem altaris diebus octo et obtulerunt holocausta cum laetitia et salutaria laudis 1 Ma. 4:56
et ornaverunt faciem templi coronis aureis et scutulis et dedicaverunt portas et pastoforia et inposuerunt eis ianuas 1 Ma. 4:57
et facta est laetitia in populo magna valde et aversum est obprobrium gentium 1 Ma. 4:58
et statuit Iudas et fratres eius et universa ecclesia Israhel ut agatur dies dedicationis altaris in temporibus suis ab anno in annum per dies octo a quinta et vicesima mensis casleu cum laetitia et gaudio 1 Ma. 4:59
et aedificaverunt in tempore illo montem Sion et per circuitum muros altos et turres firmas nequando venirent gentes et conculcarent eam sicut antea fecerunt 1 Ma. 4:60
et conlocavit illic exercitum ut servarent eam et munivit eam ad custodiendam Bethsuram ut haberet populus munitionem contra faciem Idumeae 1 Ma. 4:61
et factum est ut audierunt gentes in circuitu quia aedificatum est altare et sancta sicut prius et iratae sunt valde 1 Ma. 5:1
et cogitabant tollere genus Iacob qui erant inter eos et coeperunt occidere de populo et persequi 1 Ma. 5:2
et debellabat Iudas filios Esau in Idumea et eos qui erant in Acrabattene quia circumsedebant Israhelitas et percussit eos plaga magna 1 Ma. 5:3
et recordatus est malitiam filiorum Bean qui erant populo in laqueum et in scandalum insidiantes in via 1 Ma. 5:4
et conclusi sunt ab eo in turribus et adplicuit ad eos et anathematizavit eos et incendit turres eorum igni cum omnibus qui in eis erant 1 Ma. 5:5
et transiit ad filios Ammon et invenit manum fortem et populum copiosum et Timotheum ducem ipsorum 1 Ma. 5:6
et commisit cum eis proelia multa et contriti sunt in conspectu eorum et percussit eos 1 Ma. 5:7
et cepit Iazer civitatem et filias eius et reversus est in Iudaeam 1 Ma. 5:8
et congregatae sunt gentes quae sunt in Galaad adversus Israhelitas qui erant in finibus eorum ut tollerent eos et fugerunt in Datheman munitionem 1 Ma. 5:9
et miserunt litteras ad Iudam et fratres eius dicentes congregatae sunt adversum nos gentes per circuitum ut auferant nos 1 Ma. 5:10
et parant venire et occupare munitionem in quam confugimus et Timotheus est dux exercitus eorum 1 Ma. 5:11
et omnes fratres nostri qui erant in locis Tubi interfecti sunt et captivas abduxerunt uxores eorum et natos et spolia et peremerunt illic ferme mille viros 1 Ma. 5:13
et adhuc epistulae legebantur et ecce alii nuntii venerunt de Galilea conscissis tunicis nuntiantes secundum verba haec 1 Ma. 5:14
dicentes convenisse adversum se a Ptolomaida et Tyro et Sidone et omni Galilea alienigenas ut nos consumant 1 Ma. 5:15
ut audivit autem Iudas et populus sermones istos convenit ecclesia magna cogitare quid facerent fratribus suis qui in tribulatione erant et expugnabantur ab eis 1 Ma. 5:16
dixitque Iudas Simoni fratri suo elige tibi viros et vade et libera fratres tuos in Galilea ego enim et frater meus Ionathas ibimus in Galaditin 1 Ma. 5:17
et reliquit Iosepphum filium Zacchariae et Azariam duces populi cum residuo exercitu in Iudaeam ad custodiendum 1 Ma. 5:18
et praecepit illi dicens praeesto populo huic et nolite bellum committere adversus gentes donec revertamur 1 Ma. 5:19
et dati sunt Simoni viri tria milia ut iret in Galileam Iudae autem octo milia in Galaditin 1 Ma. 5:20
et abiit Simon in Galileam et commisit proelia multa cum gentibus et contritae sunt gentes a facie eius et persecutus est eos usque ad portam 1 Ma. 5:21
Ptolomaidis et ceciderunt de gentibus fere tria milia virorum et accepit spolia eorum 1 Ma. 5:22
et sumpsit eos qui erant in Galilea et in Arbatis cum uxoribus et natis et omnibus quae erant illis et adduxit in Iudaeam cum laetitia magna 1 Ma. 5:23
et Iudas Macchabeus et Ionathas et fratres eius transierunt Iordanem et abierunt viam trium dierum per desertum 1 Ma. 5:24
et occurrerunt eis Nabuthei et susceperunt eos pacifice et narraverunt eis omnia quae acciderunt fratribus in Galaditide 1 Ma. 5:25
et quia multi ex eis conprehensi sunt in Basara et Bosor et in Alimis et in Casfor et Macet et Carnain hae omnes civitates munitae et magnae 1 Ma. 5:26
sed et in ceteris civitatibus Galaditidis tenentur conprehensi et in crastinum constituerunt admovere exercitum civitatibus his et conprehendere et tollere eos in una die 1 Ma. 5:27
et convertit Iudas et exercitus eius viam in desertum Bosor repente et occupavit civitatem et occidit omnem masculum in ore gladii et accepit omnia spolia eorum et succendit eam igni 1 Ma. 5:28
et surrexerunt inde nocte et ibant usque ad munitionem 1 Ma. 5:29
et factum est diluculo cum adlevassent oculos suos ecce populus multus cuius non erat numerus portantes scalas et machinas ut conprehenderent munitionem et expugnarent eos 1 Ma. 5:30
et vidit Iudas quia coepit bellum et clamor belli ascendit in caelum sicut tuba et clamor magnus de civitate 1 Ma. 5:31
et exercitui dixit pugnate hodie pro fratribus vestris 1 Ma. 5:32
et venit tribus ordinibus post eos et exclamaverunt tubis et clamaverunt in oratione 1 Ma. 5:33
et cognoverunt castra Timothei quia Macchabeus est et refugerunt a facie eius et percusserunt eos plaga magna et ceciderunt ex eis in illa die fere octo milia virorum 1 Ma. 5:34
et divertit Iudas in Maspha et expugnavit et cepit eam et occidit omnem masculum eius et sumpsit spolia eius et succendit eam igni 1 Ma. 5:35
inde perrexit et cepit Casbon et Maged et Bosor et reliquas civitates Galaditidis 1 Ma. 5:36
post haec autem verba congregavit Timotheus exercitum alium et castra posuit contra Rafon trans torrentem 1 Ma. 5:37
et misit Iudas speculari exercitum et renuntiaverunt ei dicentes quia convenerunt ad eum omnes gentes quae in circuitu nostro sunt exercitus multus nimis 1 Ma. 5:38
et Arabas conduxit in auxilium et castra posuerunt trans torrentem parati venire ad te in proelium et abiit Iudas obviam illis 1 Ma. 5:39
et ait Timotheus principibus exercitus sui cum adpropiaverit Iudas et exercitus eius ad torrentem aquae si transierit ad nos prior non poterimus sustinere eum quia potens poterit adversum nos 1 Ma. 5:40
si vero timuerit transire et posuerit castra extra flumen transfretemus ad eos et poterimus adversus illum 1 Ma. 5:41
ut autem adpropinquavit Iudas ad torrentem aquae statuit scribas populi secus torrentem et mandavit eis dicens neminem hominum reliqueritis sed veniant omnes in proelium 1 Ma. 5:42
et transfretavit ad illos prior et omnis populus post eum et contritae sunt ante faciem eorum omnes gentes et proiecerunt arma sua et fugerunt ad fanum quod est in Carnain 1 Ma. 5:43
et occupavit ipsam civitatem et fanum succendit igni cum omnibus qui erant in ipso et oppressa est Carnain et non potuit sustinere contra faciem Iudae 1 Ma. 5:44
et congregavit Iudas universos Israhelitas qui erant in Galaditiden a minimo usque ad maximum et uxores eorum et natos et exercitum magnum valde ut venirent in terram Iudae 1 Ma. 5:45
et venerunt usque Efron et haec civitas magna in ingressu posita munita valde et non erat declinare ab ea dextra vel sinistra sed per mediam iter erat 1 Ma. 5:46
et incluserunt se qui erant in civitate et obstruxerunt portas lapidibus et misit ad eos Iudas verbis pacificis 1 Ma. 5:47
dicens transeamus per terram vestram ut eamus in terram nostram et nemo vobis nocebit tantum pedibus transibimus et nolebant eis aperire 1 Ma. 5:48
et praecepit Iudas praedicare in castris ut adplicarent unusquisque in quo erat loco 1 Ma. 5:49
et adplicuerunt viri virtutis et obpugnavit civitatem illam tota die et tota nocte et tradita est civitas in manu eius 1 Ma. 5:50
et peremerunt omnem masculum in ore gladii et eradicavit eam et accepit spolia eius et transiit per totam civitatem super interfectos 1 Ma. 5:51
et transgressi sunt Iordanem in campo magno contra Bethsan 1 Ma. 5:52
et erat Iudas congregans extremos et exhortabatur populum per totam viam donec venerunt in terram Iuda 1 Ma. 5:53
et ascenderunt in montem Sion cum laetitia et gaudio et obtulerunt holocausta quod nemo ex eis cecidisset donec reverterentur in pace 1 Ma. 5:54
et in diebus quibus erat Iudas et Ionathas in terra Galaad et Simeon frater eius in Galilea contra faciem Ptolomaidis 1 Ma. 5:55
audivit Iosepphus Zacchariae filius et Azarias princeps virtutis res bene gestas et proelia quae facta sunt 1 Ma. 5:56
et dixit faciamus et ipsi nobis nomen et eamus pugnare adversum gentes quae in circuitu nostro sunt 1 Ma. 5:57
et praecepit his qui erant in exercitu suo et abierunt Iamniam 1 Ma. 5:58
et exivit Gorgias de civitate et viri eius obviam illi in pugnam 1 Ma. 5:59
et fugati sunt Iosepphus et Azarias usque in fines Iudae et ceciderunt illa die de populo Israhel ad duo milia viri et facta est fuga magna in populo 1 Ma. 5:60
quia non audierunt Iudam et fratres eius existimantes se fortiter facturos 1 Ma. 5:61
et viri Iuda magnificati sunt valde in conspectu omnis Israhel et gentium omnium ubi audiebatur nomen eorum 1 Ma. 5:63
et convenerunt ad eos fausta adclamantes 1 Ma. 5:64
et exivit Iudas et fratres eius et expugnabant filios Esau in terra quae ad austrum est et percussit Chebron et filias eius et muros eius et turres succendit in circuitu 1 Ma. 5:65
et movit castra ut iret in terra alienigenarum et perambulabat Samariam 1 Ma. 5:66
et declinavit Iudas in Azotum in terra alienigenarum et vidit aras eorum et spolia deorum ipsorum succendit igni et cepit spolia civitatum et regressus est in terram Iuda 1 Ma. 5:68
et rex Antiochus perambulavit superiores regiones et audivit esse civitatem Elymaidem in Perside nobilissimam et copiosam in argento et auro 1 Ma. 6:1
templumque in ea locuples valde et illic velamina aurea et loricae et scuta quae reliquit Alexander Philippi rex Macedo qui regnavit primus in Graecia 1 Ma. 6:2
et venit et quaerebat civitatem capere et praedare eam et non potuit quoniam innotuit sermo his qui erant in civitate 1 Ma. 6:3
et insurrexerunt in proelium et fugit inde et abiit cum tristitia magna et reversus est Babyloniam 1 Ma. 6:4
et venit qui nuntiaret ei in Perside quia fugata sunt castra quae erant in terra Iuda 1 Ma. 6:5
et quia abiit Lysias cum virtute forti in primis et fugatus est a facie Iudaeorum et invaluerunt armis et viribus et spoliis multis quas ceperunt 1 Ma. 6:6
et quia diruerunt abominationem quam aedificaverat super altare quod erat in Hierusalem et sanctificationem sicut prius circumdederunt muris excelsis sed et Bethsuram civitatem suam 1 Ma. 6:7
et factum est ut audivit rex sermones istos expavit et commotus est valde et decidit in lectum et incidit in languorem prae tristitia quia non est factum sicut cogitabat 1 Ma. 6:8
et erat illic dies multos quia renovata est in eo tristitia magna et arbitratus est se mori 1 Ma. 6:9
et vocavit omnes amicos suos et dixit illis recessit somnus ab oculis meis et concidi et corrui corde prae sollicitudine 1 Ma. 6:10
et dixi in corde meo in quantam tribulationem deveni et in quos fluctus tristitiae in qua nunc sum qui iucundus eram et dilectus in potestate mea 1 Ma. 6:11
nunc vero reminiscor malorum quae feci in Hierusalem unde abstuli omnia spolia argentea et aurea quae erant in ea et misi auferri habitantes Iudaeam sine causa 1 Ma. 6:12
cognovi ergo quia propterea invenerunt me mala ista et ecce pereo tristitia magna in terra aliena 1 Ma. 6:13
et vocavit Philippum unum de amicis suis et praeposuit eum super universum regnum suum 1 Ma. 6:14
et dedit ei diadema et stolam suam et anulum ut adduceret Antiochum filium suum et nutriret eum et regnaret 1 Ma. 6:15
et mortuus est illic Antiochus rex anno centesimo quadragesimo et nono 1 Ma. 6:16
et cognovit Lysias quoniam mortuus est rex et constituit regnare Antiochum filium eius quem nutrivit adulescentem et vocavit nomen eius Eupator 1 Ma. 6:17
et hii qui erant in arce concluserant Israhel in circuitu sanctorum et quaerebant eis mala semper ad firmamentum gentium 1 Ma. 6:18
et cogitavit Iudas disperdere eos et convocavit universum populum ut obsiderent eos 1 Ma. 6:19
et coirent simul et obsederunt eos anno centesimo quinquagesimo et fecerunt ballistas et machinas 1 Ma. 6:20
et exierunt quidam ex eis qui obsidebantur et adiunxerunt se illis aliqui ex impiis Israhel 1 Ma. 6:21
et abierunt ad regem et dixerunt quousque non facies iudicium et vindicas fratres nostros 1 Ma. 6:22
nos decrevimus servire patri tuo et ambulare in praeceptis eius et obsequi edictis eius 1 Ma. 6:23
et filii populi nostri propter hoc abalienabantur se a nobis et quicumque inveniebantur ex nobis interficiebantur et hereditates nostrae diripiebantur 1 Ma. 6:24
et non ad nos tantum extenderunt manum sed et in omnes fines nostros 1 Ma. 6:25
et ecce adplicuerunt hodie ad arcem in Hierusalem occupare eam et munitionem in Bethsuram munierunt 1 Ma. 6:26
et nisi praeveneris eos velocius maiora quam haec facient nec poteris obtinere eos 1 Ma. 6:27
et iratus est rex ut audivit et convocavit omnes amicos suos et principes exercitus sui et eos qui super equites erant 1 Ma. 6:28
sed et de regnis aliis et insulis et maritimis venerunt ad eum exercitus conducticius 1 Ma. 6:29
et erat numerus exercitus centum milia peditum et viginti milia equitum et elefanti triginta duo docti ad proelium 1 Ma. 6:30
et venerunt per Idumeam et adplicuerunt ad Bethsuram et pugnaverunt dies multos et fecerunt machinas et exierunt et succenderunt eas igni et pugnaverunt viriliter 1 Ma. 6:31
et recessit Iudas ab arce et admovit castra ad Bethzacara contra castra regis 1 Ma. 6:32
et surrexit ante lucem et concitavit exercitus impetum contra viam Bethzacara et conparaverunt se exercitus in proelium et tubis cecinerunt 1 Ma. 6:33
et elefantis ostenderunt sanguinem uvae et mori ad acuendos eos in proelium 1 Ma. 6:34
et diviserunt bestias per legiones et adstiterunt singulis elefantis mille viri in loricis concatenatis et galeae aereae in capitibus eorum et quingenti equites ordinati unicuique bestiae electi erant 1 Ma. 6:35
hii ante tempus ubicumque erat bestia erant et quocumque ibat ibant non discedebant ab ea 1 Ma. 6:36
sed et turres ligneas super eos firmae protegentes super singulas bestias et super eas machinae et super singulas viri virtutis triginta duo qui pugnabant desuper et intus magister bestiae 1 Ma. 6:37
et residuum equitatum hinc et inde statuit in duas partes tubis et exercitum commovere et perurguere constipati in legionibus eius 1 Ma. 6:38
et ut refulsit sol in clypeos aureos et aereos resplenduerunt montes ab eis resplenduerunt sicut lampades ignis 1 Ma. 6:39
et distincta est pars exercitus regis per montes excelsos et alii per loca humilia et ibant caute et ordinate 1 Ma. 6:40
et commovebantur omnes inhabitantes a voce multitudinis eorum et incessu turbae et conlisionis armorum erat enim exercitus magnus valde et fortis 1 Ma. 6:41
et adpropiavit Iudas et exercitus eius in proelium et ceciderunt de exercitu regis sescenti viri 1 Ma. 6:42
et vidit Eleazar filius Saura unam de bestiis loricatam loricis regis et erat eminens super ceteras bestias et visum est ei quod in ea esset rex 1 Ma. 6:43
et dedit se ut liberaret populum suum et adquireret sibi nomen aeternum 1 Ma. 6:44
et cucurrit ad eam audaciter in medio legionis interficiens a dextris et a sinistris et cadebant ab eo huc et illuc 1 Ma. 6:45
et ivit sub pedes elefanti et subposuit ei et occidit eum et cecidit in terram super ipsum et mortuus est illic 1 Ma. 6:46
et videntes virtutem regis et impetum exercitus eius deverterunt ab eis 1 Ma. 6:47
castra autem regis ascenderunt contra eos in Hierusalem et adplicuit castra rex ad Iudaeam et montem Sion 1 Ma. 6:48
et fecit pacem cum his qui erant in Bethsuram et exierunt de civitate quia non erant eis ibi alimenta conclusis quia sabbata erant terrae 1 Ma. 6:49
et conprehendit rex Bethsuram et constituit illic custodiam servare eam 1 Ma. 6:50
et convertit castra ad locum sanctificationis dies multos et statuit illic ballistas et machinas et ignis iacula et tormenta ad lapides iactandos et spicula et scorpios ad mittendas sagittas et fundibula 1 Ma. 6:51
fecerunt autem et ipsi machinas adversus machinas eorum et pugnaverunt dies multos 1 Ma. 6:52
escae autem non erant in civitate eo quod septimus annus esset et qui remanserant in Iudaea de gentibus consumpserant reliquias eorum quae repositae fuerant 1 Ma. 6:53
et remanserunt in sanctis viri pauci quoniam obtinuerat eos fames et dispersi sunt unusquisque in locum suum 1 Ma. 6:54
et audivit Lysias quod Philippus quem constituit rex Antiochus cum adhuc viveret et nutriret Antiochum filium suum ut regnaret 1 Ma. 6:55
et reversus esset a Perside et Media et exercitus qui abierat cum ipso et quia quaerit suscipere regni negotia 1 Ma. 6:56
festinavit ire et dicere ad regem et duces exercitus deficimus cotidie et esca nobis modica est et locus quem obsidemus est munitus et incumbit nobis ordinare de regno 1 Ma. 6:57
nunc itaque demus dextras hominibus istis et faciamus cum illis pacem et cum omni gente eorum 1 Ma. 6:58
et constituamus illis ut ambulent in legitimis suis sicut prius propter legitima enim ipsorum quae despeximus irati sunt et fecerunt omnia haec 1 Ma. 6:59
et placuit sermo in conspectu regis et principum et misit ad eos pacem facere et receperunt illam 1 Ma. 6:60
et iuravit illis rex et principes et exierunt de munitione 1 Ma. 6:61
et intravit rex montem Sion et vidit munitionem loci et rupit ius iuramenti quod iuravit et mandavit destruere murum in gyro 1 Ma. 6:62
et discessit festinanter et reversus est Antiochiam et invenit Philippum dominantem civitati et pugnavit adversus eum et occupavit civitatem 1 Ma. 6:63
anno centesimo quinquagesimo et primo exiit Demetrius Seleuci filius ab urbe Roma et ascendit cum paucis viris in civitatem maritimam et regnavit illic 1 Ma. 7:1
et factum est ut ingressus est in domum regni patrum suorum conprehendit exercitus Antiochum et Lysiam ut adduceret eos ad eum 1 Ma. 7:2
et res ei innotuit et ait nolite mihi ostendere faciem eorum 1 Ma. 7:3
et occidit eos exercitus et sedit Demetrius super sedem regni sui 1 Ma. 7:4
et venerunt ad eum viri iniqui et impii ex Israhel et Alchimus dux eorum qui volebat fieri sacerdos 1 Ma. 7:5
et accusaverunt populum apud regem dicentes perdidit Iudas et fratres eius amicos tuos et nos disperdit de terra nostra 1 Ma. 7:6
nunc ergo mitte virum cui credis et eat et videat exterminium omne quod fecit nobis et regionibus regis et puniit omnes amicos eius et adiutores eorum 1 Ma. 7:7
et elegit rex ex amicis suis Bacchidem qui dominabatur trans Flumen magnum in regno et fidelem regi et misit eum 1 Ma. 7:8
et Alchimum impium constituit in sacerdotio et mandavit ei facere ultionem in filios Israhel 1 Ma. 7:9
et surrexerunt et venerunt cum exercitu magno in terram Iuda et miserunt nuntios et locuti sunt ad Iudam et fratres eius verbis pacificis in dolo 1 Ma. 7:10
et non intenderunt sermonibus eorum viderunt enim quia venerunt cum exercitu magno 1 Ma. 7:11
et convenerunt ad Alchimum et Bacchidem congregatio scribarum requirere quae iusta sunt 1 Ma. 7:12
et primi Asidei qui erant in filiis Israhel et exquirebant ab eis pacem 1 Ma. 7:13
et locutus est cum eis verba pacifica et iuravit illis dicens non inferemus vobis malum neque amicis vestris 1 Ma. 7:15
et crediderunt ei et conprehendit ex eis sexaginta viros et occidit eos in una die secundum verbum quod scriptum est 1 Ma. 7:16
carnes sanctorum tuorum et sanguinem ipsorum effuderunt in circuitu Hierusalem et non erat qui sepeliret 1 Ma. 7:17
et incubuit timor et tremor in omnem populum quia dixerunt non est ei veritas et iudicium transgressi sunt enim constitutum et iusiurandum quod iuraverunt 1 Ma. 7:18
et movit Bacchides castra ab Hierusalem et adplicuit in Bethzetha et misit et conprehendit multos ex eis qui a se refugerant et quosdam de populo mactavit et in puteum magnum proiecit 1 Ma. 7:19
et commisit regionem Alchimo et reliquit cum eo auxilium in adiutorium ipsi et abiit Bacchides ad regem 1 Ma. 7:20
et satis agebat Alchimus pro principatu sacerdotii sui 1 Ma. 7:21
et convenerunt ad eum omnes qui perturbabant populum suum et obtinuerunt terram Iuda et fecerunt plagam magnam in Israhel 1 Ma. 7:22
et vidit Iudas omnia mala quae fecit Alchimus et qui cum eo erant in filios Israhel plus multo quam gentes 1 Ma. 7:23
et exiit in omnes fines Iudae in circuitu et fecit vindictam in viros desertores et cessaverunt ultra exire in regionem 1 Ma. 7:24
vidit autem Alchimus quod praevaluit Iudas et qui cum eo sunt et cognovit quia non potest sustinere eos et regressus est ad regem et accusavit eos multis criminibus 1 Ma. 7:25
et misit rex Nicanorem unum ex principibus suis nobilioribus qui erat inimicitias exercens contra Israhel et mandavit ei evertere populum 1 Ma. 7:26
et venit Nicanor in Hierusalem cum exercitu magno et misit ad Iudam et ad fratres eius cum dolo verbis pacificis 1 Ma. 7:27
dicens non sit pugna inter me et vos veniam cum viris paucis et videam facies vestras cum pace 1 Ma. 7:28
et venit ad Iudam et salutaverunt se invicem pacifice et hostes parati erant rapere Iudam 1 Ma. 7:29
et innotuit sermo Iudae quoniam cum dolo venerat ad eum et conterritus est ab eo et amplius noluit videre faciem eius 1 Ma. 7:30
et cognovit Nicanor quoniam denudatum est consilium eius et exivit obviam Iudae in pugnam iuxta Capharsalama 1 Ma. 7:31
et ceciderunt de Nicanoris fere quinque milia viri et fugerunt in civitatem David 1 Ma. 7:32
et post haec verba ascendit Nicanor in montem Sion et exierunt de sacerdotibus populi salutare eum in pace et demonstrare ei holocaustomata quae offerebantur pro rege 1 Ma. 7:33
et inridens sprevit eos et polluit et locutus est superbe 1 Ma. 7:34
et iuravit cum ira dicens nisi traditus fuerit Iudas et exercitus eius in manus meas continuo cum regressus fuero in pace succendam domum istam et exiit cum ira magna 1 Ma. 7:35
et intraverunt sacerdotes et steterunt ante faciem altaris et templi et flentes dixerunt 1 Ma. 7:36
tu elegisti domum istam Domine ad invocandum nomen tuum in ea ut esset domus orationis et obsecrationis populo tuo 1 Ma. 7:37
fac vindictam in homine isto et exercitu eius et cadant gladio memento blasphemias eorum et ne dederis eis ut permaneant 1 Ma. 7:38
et exiit Nicanor ab Hierusalem et castra adplicuit ad Bethoron et occurrit illi exercitus Syriae 1 Ma. 7:39
et Iudas adplicuit in Adarsa cum tribus milibus viris et oravit Iudas et dixit 1 Ma. 7:40
qui missi erant a rege Sennacherib Domine qui blasphemaverunt te exiit angelus et percussit ex eis centum octoginta quinque milia 1 Ma. 7:41
sic percute exercitum istum in conspectu nostro hodie et sciant ceteri quia male locutus est super sancta tua et iudica illum secundum malitiam illius 1 Ma. 7:42
et commiserunt exercitus proelium tertiadecima die mensis adar et contrita sunt castra Nicanoris et cecidit ipse primus in proelio 1 Ma. 7:43
ut vidit autem exercitus eius quia cecidit Nicanor proiecerunt arma sua et fugerunt 1 Ma. 7:44
et persecuti sunt eos viam diei unius ab Adasor usquequo veniatur Gazera et tubis cecinerunt post eos cum significationibus 1 Ma. 7:45
et exierunt de omnibus castellis Iudae in circuitu et ventilabant eos cornibus et convertebantur iterum ad eos et ceciderunt omnes gladio et non est relictus ex eis nec unus 1 Ma. 7:46
et acceperunt spolia eorum et praedam et caput Nicanoris amputaverunt et dexteram eius quam extenderat superbe et adtulerunt et suspenderunt contra Hierusalem 1 Ma. 7:47
et laetatus est populus valde et egerunt diem illam in laetitia magna 1 Ma. 7:48
et constituit agi omnibus annis diem istam tertiadecima die mensis adar 1 Ma. 7:49
et siluit terra Iuda dies paucos 1 Ma. 7:50
et audivit Iudas nomen Romanorum quia sunt potentes viribus et adquiescunt ad omnia quae postulantur ab eis et quicumque accesserunt ad eos statuerunt cum eis amicitias et quia sunt potentes viribus 1 Ma. 8:1
audierunt proelia eorum et virtutes bonas quas faciunt in Galatia quia obtinuerunt eos et duxerunt sub tributum 1 Ma. 8:2
et quanta fecerunt in regione Hispaniae et quod in potestate redegerunt metalla argenti et auri quae illic sunt et possederunt omnem locum consilio suo et patientia 1 Ma. 8:3
locos qui longe erant valde ab eis et reges qui supervenerant illis ab extremis terrae contriverunt et percusserunt eos plaga magna ceteri autem dant eis tributum omnibus annis 1 Ma. 8:4
et Philippum et Persen Citiorum regem et ceteros qui adversus eos arma tulerunt contriverunt bello et obtinuerunt eos 1 Ma. 8:5
et Antiochum magnum regem Asiae qui eis pugnam intulerat habens centum viginti elefantos et exercitum magnum valde contritum ab eis 1 Ma. 8:6
et quia ceperunt eum vivum et statuerunt ei ut daret ipse et qui regnaverint post eum tributum magnum et daret obsides et constitutum 1 Ma. 8:7
et regionem Medorum et Lydos et Medos de optimis regionibus eorum et acceptas eas ab illis dederunt Eumeni regi 1 Ma. 8:8
et quia qui erant apud Elladam voluerunt ire et tollere eos et innotuit sermo his 1 Ma. 8:9
et miserunt ad eos ducem unum et pugnaverunt contra illos et ceciderunt ex eis multi et captivas duxerunt uxores eorum et filios et diripuerunt eos et terram eorum possederunt et destruxerunt muros eorum et in servitutem illos redegerunt usque in hunc diem 1 Ma. 8:10
et residua regna et insulas quae aliquando restiterant illis exterminaverunt et in potestatem redegerunt 1 Ma. 8:11
cum amicis autem suis et qui in ipsis requiem habebant conservaverunt amicitiam et obtinuerunt regna quae erant proxima et quae longe quia quicumque audiebant nomen eorum timebant eos 1 Ma. 8:12
quibus vero vellent auxilio esse ut regnarent regnabant et exaltati sunt valde 1 Ma. 8:13
et in omnibus istis nemo portabat diadema nec induebatur purpura ut magnificaretur in ea 1 Ma. 8:14
et quia curiam fecerunt sibi et cotidie consulebant trecentos viginti consilium agentes semper de multitudine ut quae digna sunt gerant 1 Ma. 8:15
et committunt uni homini magistratum suum per singulos annos dominari universae terrae suae et omnes oboediunt uni et non est invidia neque zelus inter eos 1 Ma. 8:16
et elegit Iudas Eupolemum filium Iohannis filii Iacob et Iasonem filium Eleazari et misit eos Romam constituere cum illis amicitiam et societatem 1 Ma. 8:17
et ut auferrent ab eis iugum Graecorum quia viderunt quod in servitutem premerent regnum Israhel 1 Ma. 8:18
et abierunt Romam viam multam valde et introierunt curiam et dixerunt 1 Ma. 8:19
Iudas Macchabeus et fratres eius et populus Iudaeorum miserunt nos ad vos statuere vobiscum societatem et pacem et conscribi nos socios et amicos vestros 1 Ma. 8:20
et placuit sermo in conspectu eorum 1 Ma. 8:21
et hoc rescriptum quod rescripserunt in tabulis aereis et miserunt Hierusalem ut esset apud eos ibi memoriale pacis et societatis 1 Ma. 8:22
bene sit Romanis et genti Iudaeorum in mari et in terra in aeternum gladiusque et hostis procul sit ab eis 1 Ma. 8:23
et proeliantibus non dabunt neque subministrabunt triticum arma pecuniam naves sicut placuit Romanis et custodient mandata eorum nihil ab eis accipientes 1 Ma. 8:26
similiter autem et si genti Iudaeorum prius acciderit bellum adiuvabunt Romani ex animo prout eis tempus permiserit 1 Ma. 8:27
et adiuvantibus non dabitur triticum arma pecunia naves sicut placuit Romanis et custodiant mandata eorum absque dolo 1 Ma. 8:28
quod si post haec verba hii aut illi addere vel demere ad haec aliquid voluerint facient ex proposito suo et quaecumque addiderint vel dempserint rata erunt 1 Ma. 8:30
sed et de malis quae Demetrius rex fecit in eos scripsimus ei dicentes quare gravasti iugum tuum super amicos nostros et socios Iudaeos 1 Ma. 8:31
si ergo iterum adierint nos adversum te faciemus illis iudicium et pugnabimus tecum mari terraque 1 Ma. 8:32
interea ubi audivit Demetrius quia cecidit Nicanor et exercitus eius in proelio adposuit Bacchidem et Alchimum rursum mittere in Iudaeam et dextrum cornu cum illis 1 Ma. 9:1
et abierunt viam quae ducit in Galgala et castra posuerunt in Mesaloth quae est in Arbellis et occupaverunt eam et peremerunt animas hominum multas 1 Ma. 9:2
et mense primo anni centesimi quinquagesimi et secundi adplicuerunt exercitum ad Hierusalem 1 Ma. 9:3
et surrexerunt et abierunt in Berea viginti milia virorum et duo milia equitum 1 Ma. 9:4
et Iudas castra posuerat in Laisa et tria milia viri cum eo electi 1 Ma. 9:5
et viderunt multitudinem exercitus quia multi sunt et timuerunt valde et multi subtraxerunt se de castris et non remanserunt ex eis nisi octingenti viri 1 Ma. 9:6
et vidit Iudas quod defluxit exercitus suus et bellum perurguebat eum confractus est corde quia non habebat tempus congregandi eos et dissolutus est 1 Ma. 9:7
et dixit his qui residui erant surgamus et eamus ad adversarios nostros si poterimus pugnare adversus eos 1 Ma. 9:8
et avertebant eum dicentes non poterimus sed liberemus animas nostras modo et revertemur ad fratres nostros et pugnabimus adversus eos nos autem pauci sumus 1 Ma. 9:9
et ait Iudas absit istam rem facere ut fugiamus ab eis et si adpropiavit tempus nostrum moriamur in virtute propter fratres nostros et non inferamus crimen gloriae nostrae 1 Ma. 9:10
et movit exercitus de castris et steterunt illis obviam et divisi sunt equites in duas partes et fundibalarii et sagittarii praeibant exercitum et primi certaminis omnes potentes 1 Ma. 9:11
Bacchides autem erat in dextro cornu et proximavit legio ex duabus partibus et clamabant tubis 1 Ma. 9:12
exclamaverunt autem et hii qui erant ex parte Iudae etiam ipsi et commota est terra a voce exercituum et commissum est proelium a mane usque ad vesperam 1 Ma. 9:13
et vidit Iudas quia firmior est pars exercitus Bacchidis in dextris et convenerunt cum ipso omnes constantes corde 1 Ma. 9:14
et contrita est dextra pars ab eis et persecutus est eos usque ad montem Azoti 1 Ma. 9:15
et qui in sinistro cornu erant viderunt quod contritum est dextrum cornu et secuti sunt post Iudam et qui cum ipso erant a tergo 1 Ma. 9:16
et ingravatum est proelium et ceciderunt vulnerati multi ex his et illis 1 Ma. 9:17
et Iudas cecidit et ceteri fugerunt 1 Ma. 9:18
et Ionathas et Simon tulerunt Iudam fratrem suum in Modin 1 Ma. 9:19
et fleverunt eum omnis populus Israhel planctu magno et lugebant dies multos 1 Ma. 9:20
et dixerunt quomodo cecidit potens qui salvum faciebat Israhel 1 Ma. 9:21
et cetera verba Iudae bellorum et virtutum quas fecit non sunt descripta multa enim erant valde 1 Ma. 9:22
et factum est post obitum Iudae emerserunt iniqui in omnibus finibus Israhel et exorti sunt omnes qui operabantur iniquitatem 1 Ma. 9:23
in diebus illis facta est fames magna valde et tradidit se Bacchidi omnis regio eorum cum ipsis 1 Ma. 9:24
et elegit Bacchides impios viros et constituit eos dominos regionis 1 Ma. 9:25
et exquirebant et perscrutabantur amicos Iudae et adducebant eos ad Bacchidem et vindicabat in illos et inludebat 1 Ma. 9:26
et facta est tribulatio magna in Israhel qualis non fuit ex qua die non est visus propheta in Israhel 1 Ma. 9:27
et congregati sunt omnes amici Iudae et dixerunt Ionathae 1 Ma. 9:28
ex quo frater tuus Iudas defunctus est vir similis ei non est qui exeat contra inimicos Bacchidem et eos qui inimici sunt genti nostrae 1 Ma. 9:29
nunc itaque te elegimus hodie esse nobis principem et ducem ad bellandum bellum nostrum 1 Ma. 9:30
et suscepit Ionathas tempore illo principatum et surrexit loco Iudae fratris sui 1 Ma. 9:31
et cognovit Bacchides et quaerebat eum occidere 1 Ma. 9:32
et cognovit Ionathas et Simon frater eius et omnes qui cum eo erant et fugerunt in desertum Thecuae et consederunt ad aquam lacus Asphar 1 Ma. 9:33
et cognovit Bacchides et die sabbatorum venit ipse et omnis exercitus eius trans Iordanem 1 Ma. 9:34
et misit fratrem suum ducem populi et rogavit Nabatheos amicos suos ut commendaret illis adparatum suum qui erat copiosus 1 Ma. 9:35
et exierunt filii Iambri ex Madabas et conprehenderunt Iohannem et omnia quae habebat et abierunt habentes ea 1 Ma. 9:36
post haec verba renuntiatum est Ionathae et Simoni fratri eius quia filii Iambri faciunt nuptias magnas et ducunt sponsam ex Nadaba filiam unius de magnis principibus Chanaan cum ambitione magna 1 Ma. 9:37
et recordati sunt sanguinis Iohannis fratris sui et ascenderunt et absconderunt se sub tegumento montis 1 Ma. 9:38
et levaverunt oculos suos et viderunt et ecce tumultus et adparatus multus et sponsus processit et amici eius et fratres eius obviam illis cum tympanis et musicis et armis multis 1 Ma. 9:39
et surrexerunt ad eos cum insidiis et occiderunt eos et ceciderunt multi vulnerati et residui fugerunt in montem et acceperunt omnia spolia eorum 1 Ma. 9:40
et conversae sunt nuptiae in luctum et vox musicorum ipsorum in lamentum 1 Ma. 9:41
et vindicaverunt vindicta sanguinem fratris sui et reversi sunt ad ripam Iordanis 1 Ma. 9:42
et audivit Bacchides et venit die sabbatorum usque ad oram Iordanis in virtute multa 1 Ma. 9:43
et dixit ad suos Ionathas surgamus et pugnemus contra inimicos nostros non est enim hodie sicut heri et nudius tertius 1 Ma. 9:44
ecce enim bellum ex adverso aqua vero Iordanis hinc et inde et ripae et paludes et saltus et non est locus devertendi 1 Ma. 9:45
nunc ergo clamate in caelum ut liberemini de manu inimicorum vestrorum et commissum est bellum 1 Ma. 9:46
et extendit Ionatha manum suam percutere Bacchidem et devertit ab eo retro 1 Ma. 9:47
et desiluit Ionathan et transnataverunt ad eos Iordanem 1 Ma. 9:48
et ceciderunt de parte Bacchidis die illa mille viri et reversi sunt Hierusalem 1 Ma. 9:49
et aedificaverunt civitates munitas in Iudaea munitionem quae erat in Hiericho et in Ammaum et in Bethoron et Bethel et Tamnatan et Phara et Thopo muris excelsis et portis et seris 1 Ma. 9:50
et posuit custodiam in eis ut inimicitias exercerent in Israhel 1 Ma. 9:51
et munivit civitatem Bethsuram et Gazara et arcem et posuit in eis auxilia et adparatum escarum 1 Ma. 9:52
et accepit filios principum regionis obsides et posuit eos in arce in Hierusalem in custodia 1 Ma. 9:53
et anno centesimo quinquagesimo tertio mense secundo praecepit Alchimus destrui muros domus sanctae interioris et destrui opera prophetarum et coepit destruere 1 Ma. 9:54
in tempore illo percussus est Alchimus et inpedita sunt opera illius et obclusum est os eius et dissolutus est paralysin nec ultra loqui potuit verbum et mandare de domo sua 1 Ma. 9:55
et mortuus est Alchimus in tempore illo cum tormento magno 1 Ma. 9:56
et vidit Bacchides quoniam mortuus est Alchimus et reversus est ad regem et siluit terra annis duobus 1 Ma. 9:57
et cogitaverunt omnes iniqui dicentes ecce Ionathas et qui cum eo sunt in silentio habitant confidentes nunc ergo adducamus Bacchidem et conprehendet eos omnes in una nocte 1 Ma. 9:58
et abierunt et consilium ei dederunt 1 Ma. 9:59
et surrexit ut veniret cum exercitu multo et misit occulte epistulas sociis suis qui erant in Iudaea ut conprehenderent Ionathan et eos qui cum eo erant sed non potuerunt quia innotuit eis consilium eorum 1 Ma. 9:60
et adprehendit de viris regionis qui principes erant malitiae quinquaginta viros et occidit eos 1 Ma. 9:61
et secessit Ionathas et Simon et qui cum eo erant in Bethbessi quae est in deserto et struxit diruta eius et firmaverunt eam 1 Ma. 9:62
et agnovit Bacchides et congregavit universam multitudinem suam et his qui de Iuda erant denuntiavit 1 Ma. 9:63
et venit et castra posuit desuper a Bethbesse et obpugnavit eam dies multos et fecit machinas 1 Ma. 9:64
et reliquit Ionathas Simonem fratrem suum in civitate et exiit in regionem et venit cum numero 1 Ma. 9:65
et percussit Odaren et fratres eius et filios Phaseron in tabernaculo ipsorum et coepit caedere et crescere in virtutibus 1 Ma. 9:66
Simon vero et qui cum ipso erant exierunt de civitate et succenderunt machinas 1 Ma. 9:67
et pugnaverunt contra Bacchidem et contritus est ab eis et adflixerunt eum valde quoniam consilium eius et congressus eius erat inanis 1 Ma. 9:68
et iratus contra viros iniquos qui ei consilium dederant ut veniret in regionem ipsorum multos ex eis occidit ipse autem cogitavit cum reliquis abire in regionem suam 1 Ma. 9:69
et cognovit Ionathas et misit ad eum legatos conponere cum ipso pacem et reddere ei captivitatem 1 Ma. 9:70
et libenter accepit et fecit secundum verba eius et iuravit nihil se ei facturum mali omnibus diebus vitae eius 1 Ma. 9:71
et reddidit ei captivitatem quam prius erat praedatus de terra Iuda et conversus abiit in terram suam et non adposuit amplius venire in fines eius 1 Ma. 9:72
et cessavit gladius ex Israhel et habitavit Ionathas in Machemas et coepit Ionathas ibi iudicare populum et exterminavit impios ex Israhel 1 Ma. 9:73
et anno centesimo sexagesimo ascendit Alexander Antiochi filius qui cognominatus est Nobilis et occupavit Ptolomaidam et receperunt eum et regnavit illic 1 Ma. 10:1
et audivit Demetrius rex et congregavit exercitum valde copiosum et exivit obviam illi in proelium 1 Ma. 10:2
et misit Demetrius ad Ionathan epistulam verbis pacificis ut magnificaret eum 1 Ma. 10:3
recordabitur enim omnium quae fecimus in eum et in fratrem eius et in gentem eius 1 Ma. 10:5
et dedit ei potestatem congregandi exercitum et fabricare arma et esse ipsum socium eius et obsides qui erant in arce iussit tradi ei 1 Ma. 10:6
et venit Ionathas in Hierusalem et legit epistulas in auditu omnis populi et eorum qui in arce erant 1 Ma. 10:7
et timuerunt timore magno quoniam audierunt quod dedit ei rex in potestatem congregandi exercitum 1 Ma. 10:8
et traditi sunt Ionathae obsides et reddidit eos parentibus suis 1 Ma. 10:9
et habitavit Ionathas in Hierusalem et coepit aedificare et innovare civitatem 1 Ma. 10:10
et dixit facientibus opera ut struerent muros et montem Sion in circuitu lapidibus quadratis ad munitionem et ita fecerunt 1 Ma. 10:11
et fugerunt alienigenae qui erant in munitionibus quas aedificaverat Bacchides 1 Ma. 10:12
et reliquit unusquisque locum suum et abiit in terram suam 1 Ma. 10:13
tantum in Bethsuram remanserant aliqui ex his qui reliquerant legem et praecepta Dei erat enim haec eis ad refugium 1 Ma. 10:14
et audivit Alexander rex promissa quae promisit Demetrius Ionathae et narraverunt ei proelia et virtutes quas ipse fecit et fratres eius et labores quos laboraverunt 1 Ma. 10:15
et ait numquid inveniemus aliquem virum talem et nunc faciemus eum amicum et socium nostrum 1 Ma. 10:16
et scripsit epistulam et misit ei secundum haec verba dicens 1 Ma. 10:17
audivimus de te quod vir potens viribus et aptus es ut sis amicus noster 1 Ma. 10:19
et nunc constituimus te hodie summum sacerdotem gentis tuae et ut amicus regis voceris et misit ei purpuram et coronam auream ut quae nostra sunt sentias et conserves amicitias ad nos 1 Ma. 10:20
et induit se Ionathas stolam sanctam septimo mense anno centesimo sexagesimo in die sollemni scenophegiae et congregavit exercitum et fecit arma copiosa 1 Ma. 10:21
et audivit Demetrius verba ista et contristatus est et ait 1 Ma. 10:22
scribam et ego illi verba deprecatoria et dignitates et dona ut sit mecum in adiutorio 1 Ma. 10:24
et scripsit in haec verba rex Demetrius genti Iudaeorum salutem 1 Ma. 10:25
quoniam servastis ad nos pactum et mansistis in amicitia nostra et non accessistis ad inimicos nostros audivimus et gavisi sumus 1 Ma. 10:26
et nunc perseverate adhuc conservare ad nos fidem et retribuemus vobis bona pro his quae fecistis nobiscum 1 Ma. 10:27
et remittemus vobis praestationes multas et dabimus vobis donationes 1 Ma. 10:28
et nunc absolvo vos et omnes Iudaeos a tributis et pretia salis indulgeo et coronas remitto et tertias seminis 1 Ma. 10:29
et dimidiam partem fructus ligni quod est portionis meae relinquo vobis ex hodierno et deinceps ne accipiatur a terra Iuda et a tribus civitatibus quae additae sunt illi ex Samaria et Galilea ex hodierna die et in totum tempus 1 Ma. 10:30
et Hierusalem sit sancta et libera cum finibus suis et decimae et tributa ipsius sint 1 Ma. 10:31
remitto etiam potestatem arcis quae est in Hierusalem et do eam summo sacerdoti et constituat in ea viros quoscumque ipse elegerit qui custodiant eam 1 Ma. 10:32
et omnem animam Iudaeorum quae captiva est a terra Iuda in omni regno meo relinquo liberam gratis ut omnes a tributis resolvantur etiam pecorum suorum 1 Ma. 10:33
et omnes dies sollemnes et sabbata et neomeniae et dies decreti et tres dies ante diem sollemnem et tres post diem sollemnem sint omnes inmunitatis et remissionis omnibus Iudaeis qui sunt in regno meo 1 Ma. 10:34
et nemo potestatem agere aliquid habeat et movere negotii adversus aliquem eorum in omni causa 1 Ma. 10:35
et ut adscribantur ex Iudaeis in exercitu regis ad triginta milia virorum et dabuntur illis copiae ut oportet omnibus exercitibus regis et ex ipsis ordinabuntur qui sint in munitionibus regis magni 1 Ma. 10:36
et ex his constituentur supra negotia regni quae aguntur ex fide et principes sint ex eis et ambulent legibus suis sicut praecepit rex in terra Iuda 1 Ma. 10:37
et tres civitates quae additae sunt Iudaeae ex regione Samariae cum Iudaea reputentur ut sint sub uno et non oboediant aliae potestati nisi summi sacerdotis 1 Ma. 10:38
Ptolomaidam et confines eius quas dedi donum sanctis qui sunt in Hierusalem ad necessarios sumptus sanctorum 1 Ma. 10:39
et ego singulis annis dabo quindecim milia siclorum argenti de rationibus regis quae me contingunt 1 Ma. 10:40
et omne quod reliquum fuit quod non reddiderant qui super negotia erant annis prioribus ex hoc dabunt in opera domus 1 Ma. 10:41
et super haec quinque milia siclorum argenti quae accipiebant de sanctorum ratione per singulos annos et haec ad sacerdotes pertineant qui ministerio funguntur 1 Ma. 10:42
et quicumque fugerint in templum quod est in Hierosolymis et in omnibus finibus eius obnoxios regi in omni negotio dimittatis et universa quae sunt eis in regno meo libera habeant 1 Ma. 10:43
et ad aedificanda vel restauranda opera sanctorum sumptus dabuntur de ratione regis 1 Ma. 10:44
et ad extruendos muros Hierusalem et communiendos in circuitu sumptus dabuntur de ratione regis et ad construendos muros in Iudaea 1 Ma. 10:45
ut audivit autem Ionathas et populus sermones istos non crediderunt eis nec receperunt eos quia recordati sunt malitiae magnae quam fecerat in Israhel et tribulaverat eos valde 1 Ma. 10:46
et conplacuit eis in Alexandrum quia ipse fuerat eis princeps sermonum pacis et ipsi auxilium ferebant omnibus diebus 1 Ma. 10:47
et congregavit Alexander rex exercitum magnum et admovit castra ad Demetrium 1 Ma. 10:48
et commiserunt proelium reges et fugit exercitus Alexandri et insecutus est eum Demetrius et incubuit super eos 1 Ma. 10:49
et invaluit proelium nimis donec occidit sol et cecidit Demetrius in illa die 1 Ma. 10:50
et misit Alexander ad Ptolomeum regem Aegypti legatos secundum haec verba dicens 1 Ma. 10:51
quoniam ingressus sum in regnum meum et sedi in sede patrum meorum et obtinui principatum et contrivi Demetrium et possedi regionem nostram 1 Ma. 10:52
et commisi cum eo pugnam et contritus est ipse et castra eius a nobis et sedimus in sede regni eius 1 Ma. 10:53
et nunc statuamus ad invicem amicitiam et da mihi filiam tuam uxorem et ero gener tuus et ipsi dignitatem 1 Ma. 10:54
et respondit Ptolomeus rex dicens felix dies in qua reversus es ad terram patrum tuorum et sedisti in sede regni eorum 1 Ma. 10:55
et nunc faciam tibi quae scripsisti sed occurre Ptolomaidae ut videamus nos invicem et spondeam tibi sicut dixisti 1 Ma. 10:56
et exiit Ptolomeus de Aegypto ipse et Cleopatra filia eius et venit Ptolomaidae anno centesimo sexagesimo secundo 1 Ma. 10:57
et occurrit ei Alexander rex et dedit ei Cleopatram filiam suam et fecit nuptias eius Ptolomaidae sicut reges in magna gloria 1 Ma. 10:58
et scripsit rex Alexander Ionathae ut veniret obviam sibi 1 Ma. 10:59
et abiit cum gloria Ptolomaidem et occurrit ibi duobus regibus et dedit illis argentum multum et aurum et dona et invenit gratiam in conspectu eorum 1 Ma. 10:60
et convenerunt adversus eum viri pestilentes ex Israhel viri iniqui interpellantes adversus eum et non intendit ad eos rex 1 Ma. 10:61
et iussit expoliari Ionathan vestimentis suis et induit eum purpura et ita fecerunt et conlocavit eum rex sedere secum 1 Ma. 10:62
dixitque principibus exite cum eo in medio civitatis et praedicate ut nemo interpellet adversus eum de ullo negotio nec quisquam ei molestus sit de ulla ratione 1 Ma. 10:63
et factum est ut viderunt qui interpellabant gloriam eius quae praedicabatur et opertum eum purpura fugerunt omnes 1 Ma. 10:64
et magnificavit eum rex et scripsit eum inter primos amicos et posuit eum ducem et participem principatus 1 Ma. 10:65
et reversus est Ionathan in Hierusalem cum pace et laetitia 1 Ma. 10:66
et audivit Alexander rex et contristatus est valde et reversus est Antiochiam 1 Ma. 10:68
et constituit Demetrius Apollonium qui praeerat Coelesyriae et congregavit exercitum magnum et accessit ad Iamniam et misit ad Ionathan summum sacerdotem 1 Ma. 10:69
dicens tu solus resistis nobis ego autem factus sum in derisum et in obprobrium propterea quia tu potestatem exerces in montibus 1 Ma. 10:70
nunc ergo si confidis in virtutibus tuis descende ad nos in campum et conparemus illic invicem quia mecum est virtus bellorum 1 Ma. 10:71
interroga et disce qui sim ego et ceteri qui auxilio sunt mihi qui et dicunt quia non potest stare pes vester ante faciem nostram quia bis in fugam conversi sunt patres tui in terra sua 1 Ma. 10:72
et nunc quomodo poteris sustinere equitatum exercitum tantum in campo ubi non est lapis neque saxum neque locus fugiendi 1 Ma. 10:73
ut audivit autem Ionathas sermones Apollonii motus est animo et elegit decem milia virorum et exiit ab Hierusalem et concurrit ei Simon frater eius in adiutorium 1 Ma. 10:74
et adplicuerunt castra in Ioppen et exclusit eum a civitate quia custodia Apollonii Ioppe erat et obpugnavit eam 1 Ma. 10:75
et exterriti qui erant intra civitatem aperuerunt ei et obtinuit Ionathas Ioppen 1 Ma. 10:76
et audivit Apollonius et admovit tria milia equitum et exercitum multum 1 Ma. 10:77
et abiit Azotum tamquam iter faciens et statim exiit in campum eo quod haberet multitudinem equitum et confideret in eis et insecutus est eum Ionathas in Azotum et proelium commiserunt 1 Ma. 10:78
et reliquit Apollonius in castris mille equites post eos occulte 1 Ma. 10:79
et cognovit Ionathas quoniam sunt insidiae post se et circuierunt castra eius a mane usque ad vesperam 1 Ma. 10:80
populus autem stabat sicut praecepit Ionathas et laboraverunt equi eorum 1 Ma. 10:81
et eiecit Simon exercitum suum et commisit contra legionem equites enim fatigati erant et contriti sunt ab eo et fugerunt 1 Ma. 10:82
et qui dispersi sunt in campum fugerunt in Azotum et intraverunt in Bethdagon idolum suum ut se liberarent 1 Ma. 10:83
et succendit Ionathas Azotum et civitates quae erant in circuitu eius et accepit spolia eorum et templum Dagon et eos qui fugerunt in illud succendit igni 1 Ma. 10:84
et fuerunt qui ceciderunt gladio cum his qui succensi sunt fere octo milia virorum 1 Ma. 10:85
et movit inde Ionathas castra et adplicuit ea Ascalona et exierunt de civitate obviam illi in magna gloria 1 Ma. 10:86
et reversus est Ionathas in Hierusalem cum suis habentibus spolia multa 1 Ma. 10:87
et factum est ut audivit Alexander rex sermones istos addidit adhuc glorificare Ionathan 1 Ma. 10:88
et misit ei fibulam auream sicuti est consuetudo dari cognatis regum et dedit ei Accaron et omnes fines eius in possessionem 1 Ma. 10:89
et rex Aegypti congregavit exercitum sicut harena quae est circa ora maris et naves multas et quaerebat obtinere regnum Alexandri dolo et addere illud regno suo 1 Ma. 11:1
et exiit in Syriam verbis pacificis et aperiebant ei quia mandaverat Alexander rex exire ei obviam eo quod socer suus esset 1 Ma. 11:2
et ut adpropiavit Azoto ostenderunt ei templum Dagon succensum et Azotum et cetera eius demolita et corpora proiecta et eorum qui caesi erant in bello tumulos quos fecerat secus viam 1 Ma. 11:4
et narraverunt regi quia haec fecit Ionathas ut invidiam facerent ei et tacuit rex 1 Ma. 11:5
et occurrit Ionathas regi in Ioppen cum gloria et invicem se salutaverunt et dormierunt illic 1 Ma. 11:6
et abiit Ionathas cum rege usque ad fluvium qui vocatur Eleutherus et reversus est Hierusalem 1 Ma. 11:7
rex autem Ptolomeus obtinuit dominium civitatum usque Seleuciam maritimam et cogitabat in Alexandrum consilia mala 1 Ma. 11:8
et misit legatos ad Demetrium dicens veni conponamus inter nos pactum et dabo tibi filiam meam quam habet Alexander et regnabis in regno patris tui 1 Ma. 11:9
et vituperavit eum propterea quod concupierat regnum eius 1 Ma. 11:11
et abstulit filiam suam et dedit eam Demetrio et abalienavit se ab Alexandro et manifestae factae sunt inimicitiae eius 1 Ma. 11:12
et intravit Ptolomeus Antiochiam et inposuit duo diademata capiti suo Aegypti et Asiae 1 Ma. 11:13
et audivit Alexander et venit ad eum in bello et produxit Ptolomeus rex exercitum et occurrit ei in manu valida et fugavit eum 1 Ma. 11:15
et fugit Alexander in Arabiam ut ibi protegeretur rex autem Ptolomeus exaltatus est 1 Ma. 11:16
et abstulit Gaddihel Arabs caput Alexandri et misit Ptolomeo 1 Ma. 11:17
et rex Ptolomeus mortuus est in die tertia et qui erant in munitionibus perierunt ab his qui erant intra castra 1 Ma. 11:18
et regnavit Demetrius anno centesimo sexagesimo septimo 1 Ma. 11:19
in diebus illis congregavit Ionathas eos qui erant in Iudaea ut expugnarent arcem quae est in Hierusalem et fecerunt contra eam machinas multas 1 Ma. 11:20
et abierunt quidam qui oderant gentem suam viri iniqui ad regem et renuntiaverunt ei quod Ionathas obsideret arcem 1 Ma. 11:21
et ut audivit iratus est et statim venit Ptolomaidam et scripsit Ionathae ne obsideret sed occurreret sibi ad conloquium festinato 1 Ma. 11:22
ut audivit autem Ionathas iussit obsideri et elegit de senioribus Israhel et de sacerdotibus et dedit se periculo 1 Ma. 11:23
et accepit aurum et argentum et vestem et alia xenia multa et abiit ad regem Ptolomaidae et invenit gratiam in conspectu eius 1 Ma. 11:24
et interpellabant adversus eum quidam iniqui ex gente sua 1 Ma. 11:25
et fecit ei rex sicut fecerant ei qui ante ipsum fuerant et exaltavit eum ante conspectu amicorum omnium 1 Ma. 11:26
et statuit ei principatum sacerdotii et quaecumque alia habuit prius pretiosa et fecit eum principem amicorum 1 Ma. 11:27
et postulavit Ionathas a rege ut inmunem faceret Iudaeam toparcias id est et Samariam et promisit ei talenta trecenta 1 Ma. 11:28
et consensit rex et scripsit Ionathae epistulas de his omnibus hunc modum continentes 1 Ma. 11:29
rex Demetrius Ionathae fratri salutem et genti Iudaeorum 1 Ma. 11:30
genti Iudaeorum amicis nostris et conservantibus quae iusta sunt apud nos decrevimus benefacere propter benignitatem ipsorum quam erga nos habent 1 Ma. 11:33
statuimus ergo illis omnes fines Iudaeae et tres civitates Lyddam et Ramathae quae additae sunt Iudaeae ex Samaria et omnes confines earum sequestra omnibus sacrificantibus in Hierosolymis pro his quae ab eis rex accipiebat per singulos annos et pro fructibus terrae et pomorum 1 Ma. 11:34
et alia quae ad nos pertinebant decimarum et tributorum ex hoc tempore remittimus eis et areas salinarum et coronas quae nobis deferebantur 1 Ma. 11:35
omnia ipsis concedimus et nihil horum irritum erit ex hoc et in omne tempus 1 Ma. 11:36
nunc ergo curate facere horum exemplum et detur Ionathae et ponatur in monte sancto in loco celebri 1 Ma. 11:37
et vidit Demetrius rex quod siluit terra in conspectu suo et nihil ei resistit dimisit totum exercitum suum unumquemque in locum suum excepto peregrino exercitu quem contraxit ab insulis gentium et inimici erant ei omnis exercitus patrum eius 1 Ma. 11:38
Tryfon autem erat quidam partium Alexandri prius et vidit quoniam omnis exercitus murmurat contra Demetrium et iit ad Emalcuhel Arabum qui nutriebat Antiochum filium Alexandri 1 Ma. 11:39
et adsidebat ei ut traderet eum ipsi ut regnaret loco patris sui et enuntiavit ei quanta fecit Demetrius et inimicitias exercituum eius adversum illum et mansit illic diebus multis 1 Ma. 11:40
et misit Ionathas ad Demetrium regem ut eicerent eos qui in arce erant in Hierusalem et qui in praesidiis erant quia inpugnabant Israhel 1 Ma. 11:41
et misit Demetrius ad Ionathan dicens non haec tantum faciam tibi et genti tuae sed gloria inlustrabo te et gentem tuam cum fuerit oportunum 1 Ma. 11:42
et misit ei Ionathas tria milia virorum fortium Antiochiam et venerunt ad regem et delectatus est rex in adventu eorum 1 Ma. 11:44
et convenerunt qui erant de civitate centum viginti milia virorum et volebant interficere regem 1 Ma. 11:45
et fugit rex in aulam et occupaverunt qui erant de civitate itinera civitatis et coeperunt pugnare 1 Ma. 11:46
et vocavit rex Iudaeos in auxilium et convenerunt omnes simul ad eum et dispersi sunt omnes per civitatem 1 Ma. 11:47
et occiderunt in illa die centum milia hominum et succenderunt civitatem et ceperunt spolia multa in illa die et liberaverunt regem 1 Ma. 11:48
et viderunt qui erant de civitate quod obtinuissent Iudaei civitatem sicut volebant et infirmati sunt mente sua et clamaverunt ad regem cum precibus dicentes 1 Ma. 11:49
da nobis dextras et cessent Iudaei obpugnantes nos et civitatem 1 Ma. 11:50
et proiecerunt arma et fecerunt pacem et glorificati sunt Iudaei in conspectu regis et in conspectu omnium qui erant in regno eius et nominati sunt in regno et regressi sunt in Hierusalem habentes spolia multa 1 Ma. 11:51
et sedit Demetrius rex in sede regni sui et siluit terra in conspectu eius 1 Ma. 11:52
et mentitus est omnia quaecumque dixit et alienavit se ab Ionathan et non retribuit ei secundum beneficia quae sibi tribuerat et vexabat eum valde 1 Ma. 11:53
post haec autem reversus est Tryfon et Antiochus cum eo puer adulescens et regnavit et inposuit diadema 1 Ma. 11:54
et congregati sunt ad eum omnis exercitus quos disperserat Demetrius et pugnaverunt contra eum et fugit et terga vertit 1 Ma. 11:55
et accepit Tryfon bestias et obtinuit Antiochiam 1 Ma. 11:56
et scripsit Antiochus adulescens Ionathae dicens constituo tibi sacerdotium et constituo te super quattuor civitates ut sis de amicis regis 1 Ma. 11:57
et misit illi vasa aurea et ministerium et dedit ei potestatem bibendi in auro et esse in purpura et habere fibulam auream 1 Ma. 11:58
et Simonem fratrem eius constituit ducem a terminis Tyri usque ad fines Aegypti 1 Ma. 11:59
et exiit Ionathas et perambulabat trans flumen civitates et congregatus est ad eum omnis exercitus Syriae in auxilium et venit Ascalona et occurrerunt ei de civitate honorifice 1 Ma. 11:60
et abiit inde Gazam et concluserunt se qui erant Gazae et obsedit eam et succendit quae in circuitu erant civitates et praedatus est eas 1 Ma. 11:61
et rogaverunt Gazenses Ionathan et dedit illis dextram et accepit filios eorum obsides et misit illos in Hierusalem et perambulavit regionem usque Damascum 1 Ma. 11:62
et audivit Ionathas quia praevaricati sunt principes Demetrii in Cades quae est in Galilea cum exercitu multo volentes eum removere a negotio regni 1 Ma. 11:63
et occurrit illis fratrem autem suum Simonem reliquit intra provinciam 1 Ma. 11:64
et adplicuit Simon ad Bethsuram et expugnabat eam diebus multis et conclusit eos 1 Ma. 11:65
et postulaverunt ab eo dextras accipere et dedit illis et eiecit eos inde et cepit civitatem et posuit in ea praesidium 1 Ma. 11:66
et Ionatha et castra eius adplicuerunt ad aquam Gennesar et ante lucem vigilaverunt in campum Asor 1 Ma. 11:67
et ecce castra alienigenarum occurrebant in campo et tendebant ei insidias in montibus ipse autem occurrit ex adverso 1 Ma. 11:68
insidiae vero exsurrexerunt de locis suis et commiserunt proelium 1 Ma. 11:69
et fugerunt qui erant ex parte Ionathae omnes et nemo relictus est ex eis nisi Matthathias filius Absolomi et Iudas filius Chalfi princeps militiae exercitus 1 Ma. 11:70
et scidit Ionathas vestimenta sua et posuit terram in capite suo et oravit 1 Ma. 11:71
et reversus est ad eos in proelium et convertit illos et pugnaverunt 1 Ma. 11:72
et viderunt qui fugiebant partis illius et reversi sunt ad eum et insequebantur cum eo usque Cades ad castra sua et pervenerunt usque illuc 1 Ma. 11:73
et ceciderunt de alienigenis in die illa tria milia virorum et regressus est Ionatha in Hierusalem 1 Ma. 11:74
et vidit Ionathas quia tempus eum iuvat et elegit viros et misit Romam statuere et renovare cum eis amicitiam 1 Ma. 12:1
et ad Spartas et ad alia loca misit epistulas secundum eandem formam 1 Ma. 12:2
et abierunt Romam et intraverunt in curiam et dixerunt Ionathas summus sacerdos et gens Iudaeorum miserunt nos ut renovetis amicitiam et societatem secundum pristinam 1 Ma. 12:3
et dederunt illis epistulas ad ipsos per loca ut deducerent eos in terram Iuda cum pace 1 Ma. 12:4
et hoc exemplum epistularum quas scripsit Ionathas Spartiatis 1 Ma. 12:5
Ionathas summus sacerdos et seniores gentis et sacerdotes et reliquus populus Iudaeorum Spartiatis fratribus salutem 1 Ma. 12:6
et suscepit Onias virum qui fuerat missus cum honore et accepit epistulas in quibus significabatur de societate et amicitia 1 Ma. 12:8
maluimus mittere ad vos renovare fraternitatem et amicitiam ne forte alieni efficiamur a vobis multa enim tempora transierunt ex quo misistis ad nos 1 Ma. 12:10
nos ergo in omni tempore sine intermissione in diebus sollemnibus et ceteris quibus oportet memores sumus vestri in sacrificiis quae offerimus et observationibus sicut fas est et decet meminisse fratrum 1 Ma. 12:11
nos autem circumdederunt multae tribulationes et multa proelia et inpugnaverunt nos reges qui sunt in circuitu nostro 1 Ma. 12:13
noluimus ergo vobis molesti esse neque ceteris sociis et amicis nostris in his proeliis 1 Ma. 12:14
habuimus enim de caelo auxilium et liberati sumus nos et humiliati sunt inimici nostri 1 Ma. 12:15
elegimus itaque Numenium Antiochi et Antipatrum Iasonis filium et misimus ad Romanos renovare cum eis amicitiam et societatem pristinam 1 Ma. 12:16
mandavimus itaque eis ut veniant etiam ad vos et salutent vos ut reddant vobis epistulas nostras de innovatione fraternitatis nostrae 1 Ma. 12:17
et nunc bene facietis respondentes nobis ad haec 1 Ma. 12:18
et hoc rescriptum epistularum quod miserat Onias 1 Ma. 12:19
inventum est in scriptura de Spartiatis et Iudaeis quoniam sunt fratres et quia sunt de genere Abraham 1 Ma. 12:21
et nunc ex quo haec cognovimus bene facitis scribentes nobis de pace vestra 1 Ma. 12:22
sed et nos rescripsimus vobis pecora nostra et possessiones nostrae vestrae sunt et vestra nostra mandavimus itaque haec nuntiari vobis 1 Ma. 12:23
et audivit Ionathas quoniam egressi sunt principes Demetrii cum exercitu multo supra quam prius pugnare adversus eum 1 Ma. 12:24
et exiit ab Hierusalem et occurrit eis in Amathite regione non enim dederat eis spatium ut ingrederentur regionem eius 1 Ma. 12:25
et misit speculatores in castra eorum et reversi renuntiaverunt quia constituunt supervenire illis nocte 1 Ma. 12:26
cum occidisset autem sol praecepit Ionathas suis vigilare et esse in armis paratos ad pugnam tota nocte et posuit custodes per circuitum castrorum 1 Ma. 12:27
et audierunt adversarii quia paratus est Ionathas cum suis in bello et timuerunt et formidaverunt corde suo et accenderunt focos in castris suis 1 Ma. 12:28
Ionathas autem et qui cum eo erant non cognoverunt usque mane videbant enim lumina ardentia 1 Ma. 12:29
et secutus est Ionatha et non conprehendit eos transierant enim flumen Eleutherum 1 Ma. 12:30
et divertit Ionathas ad Arabas qui vocantur Zabadei et percussit eos et accepit spolia eorum 1 Ma. 12:31
et iunxit et venit Damascum et perambulavit omnem regionem illam 1 Ma. 12:32
Simon autem exiit et venit usque ad Ascalona et ad proxima praesidia et declinavit in Ioppen et occupavit eam 1 Ma. 12:33
audivit enim quod vellent praesidium tradere partibus Demetrii et posuit ibi custodes ut custodirent eam 1 Ma. 12:34
et reversus est Ionathas et convocavit seniores populi et cogitavit cum eis aedificare praesidia in Iudaea 1 Ma. 12:35
et aedificare muros in Hierusalem et exaltare altitudinem magnam inter medium arcis et civitatis ut separaret eam a civitate ut esset ipsa singulariter et neque emant neque vendant 1 Ma. 12:36
et convenerunt ut aedificarent civitatem et cecidit murus qui erat super torrentem ab ortu solis et reparavit eum qui vocatur Caphetetha 1 Ma. 12:37
et Simon aedificavit Adiada in Sephela et munivit eam et inposuit portas et seras 1 Ma. 12:38
et cum cogitasset Tryfon regnare Asiae et adsumere diadema et extendere manum in Antiochum regem 1 Ma. 12:39
timens ne forte non permitteret eum Ionathas sed pugnaret adversus eum quaerebat conprehendere eum et occidere et exsurgens abiit in Bethasan 1 Ma. 12:40
et exiit Ionathas obviam cum quadraginta milibus virorum electorum in proelium et venit Bethasan 1 Ma. 12:41
et vidit Tryfon quia venit cum exercitu multo ut extenderet in eum manus et timuit 1 Ma. 12:42
et excepit eum cum honore et commendavit eum omnibus amicis suis et dedit ei munera et praecepit exercitibus suis ut oboedirent ei sicut sibi 1 Ma. 12:43
et dixit Ionathae ut quid vexasti universum populum cum bellum nobis non sit 1 Ma. 12:44
et nunc remitte eos in domos suas elige autem tibi viros paucos qui tecum sint et veni mecum Ptolomaidam et tradam illam tibi et reliqua praesidia et exercitum et universos praepositos negotii et conversus abibo propterea enim veni 1 Ma. 12:45
et credidit ei et fecit sicut dixit et dimisit exercitum et abierunt in terram Iudam 1 Ma. 12:46
ut intravit autem Ionathas Ptolomaidam cluserunt portas Ptolomenses et conprehenderunt eum et omnes qui cum eo intraverant gladio interfecerunt 1 Ma. 12:48
et misit Tryfon exercitum et equites in Galileam et in campum magnum ut perderent omnes socios Ionathae 1 Ma. 12:49
at illi cum cognovissent quia conprehensus est et periit et omnes qui cum eo erant hortati sunt semet ipsos et exierunt parati in proelium 1 Ma. 12:50
et videntes hii qui insecuti fuerant quia pro anima res est illis reversi sunt 1 Ma. 12:51
illi autem venerunt omnes cum pace in terram Iuda et planxerunt Ionathan et eos qui cum eo fuerant valde et luxit Israhel luctu magno 1 Ma. 12:52
et quaesierunt omnes gentes quae erant in circuitu eorum perdere eos dixerunt enim 1 Ma. 12:53
non habent principem et adiuvantem nunc ergo expugnemus illos et tollamus de hominibus memoriam eorum 1 Ma. 12:54
et audivit Simon quod congregavit Tryfon exercitum copiosum ut veniret in terram Iuda et adtereret eam 1 Ma. 13:1
videns quia in tremore populus est et timore ascendit Hierusalem et congregavit populum 1 Ma. 13:2
et adhortans dixit vos scitis quanta ego et fratres mei et domus patris mei fecimus pro legibus et pro sanctis proelia et angustias quales vidimus 1 Ma. 13:3
horum gratia perierunt fratres mei omnes propter Israhel et relictus sum ego solus 1 Ma. 13:4
et nunc non mihi contingat parcere animae meae in omni tempore tribulationis non enim melior sum fratribus meis 1 Ma. 13:5
vindicabo itaque gentem meam et sancta natosque vestros et uxores quia congregatae sunt universae gentes conterere nos inimicitiae gratis 1 Ma. 13:6
et accensus est spiritus populi simul ut audivit sermones istos 1 Ma. 13:7
et responderunt voce magna dicentes tu es dux noster loco Iudae et Ionathae fratris tui 1 Ma. 13:8
pugna proelium nostrum et omnia quaecumque dixeris nobis faciemus 1 Ma. 13:9
et congregans omnes viros bellatores adceleravit consummare omnes muros Hierusalem et munivit eam in gyro 1 Ma. 13:10
et misit Ionathan filium Absalomi et cum eo exercitum novum in Ioppen et eiectis his qui erant in ea mansit illic ipse 1 Ma. 13:11
et movit Tryfon a Ptolomaida cum exercitu multo ut veniret in terram Iuda et Ionatha cum eo in custodia 1 Ma. 13:12
et ut cognovit Tryfon quia surrexit Simon in loco Ionathae fratris sui misit ad eum legatos 1 Ma. 13:14
et nunc mitte argenti talenta centum et duos filios eius obsides ut non dimissus fugiat a nobis et remittemus eum 1 Ma. 13:16
et cognovit Simon quia cum dolo loquitur secum iussit tamen dari argentum et pueros ne inimicitiam magnam sumeret ad Israhel populum dicentem 1 Ma. 13:17
quia non misit argentum et pueros propterea periit 1 Ma. 13:18
et mentitus est et non dimisit Ionathan 1 Ma. 13:19
et post haec venit Tryfon intra regionem ut contereret eam et gyraverunt per viam quae ducit Ador et Simon et castra eius ambulabant in omnem locum quocumque ibant 1 Ma. 13:20
qui autem in arce erant miserunt ad Tryfonem legatos ut festinaret venire per desertum et mitteret illis alimonias 1 Ma. 13:21
et paravit Tryfon omnem equitatum ut veniret illa nocte erat autem nix valde multa et non venit in Galaditin 1 Ma. 13:22
et cum adpropiasset Baschama occidit Ionathan et filios eius 1 Ma. 13:23
et convertit Tryfon et abiit in terram suam 1 Ma. 13:24
et misit Simon et accepit ossa Ionathae fratris sui et sepelivit ea in Modin civitate patrum eius 1 Ma. 13:25
et planxerunt eum omnis Israhel planctu magno et luxerunt eum dies multos 1 Ma. 13:26
et aedificavit Simon super sepulchrum patris sui et fratrum suorum aedificium altum visu lapide polito retro et ante 1 Ma. 13:27
et statuit septem pyromidas unam contra unam patri et matri et quattuor fratribus 1 Ma. 13:28
et his circumposuit columnas magnas et super columnas arma ad memoriam aeternam et iuxta arma naves sculptas quae viderentur ab omnibus navigantibus mare 1 Ma. 13:29
et regnavit loco eius et inposuit sibi diadema Asiae et fecit plagam magnam in terra 1 Ma. 13:32
et aedificavit Simon praesidia Iudaeae muniens ea turribus excelsis et muris magnis et portis et seris et posuit alimenta in munitionibus 1 Ma. 13:33
et elegit Simon viros et misit ad Demetrium regem ut faceret remissionem regioni quia actus omnes Tryfonis per direptionem fuerant gesti 1 Ma. 13:34
et Demetrius rex ad verba ista respondit et scripsit epistulam talem 1 Ma. 13:35
rex Demetrius Simoni summo sacerdoti et amico regum et senioribus et genti Iudaeorum salutem 1 Ma. 13:36
coronam auream et baen quam misistis suscepimus et parati sumus facere vobiscum pacem magnam et scribere praepositis regis remittere vobis quae indulsimus 1 Ma. 13:37
remittimus quoque ignorantias et peccata usque in hodiernum diem et coronam quam debebatis et si quid aliud erat tributarium Hierusalem iam non sit tributarium 1 Ma. 13:39
et si qui in vobis apti sunt conscribi inter nostros conscribantur et sit inter nos pax 1 Ma. 13:40
et coepit populus Israhel scribere in tabulis et gestis publicis anno primo sub Simone sacerdote magno duce et principe Iudaeorum 1 Ma. 13:42
in illis diebus Simon adplicuit ad Gazam et circumdedit eam castris et fecit machinas et adplicuit ad civitatem et percussit turrem unam et conprehendit 1 Ma. 13:43
et qui eruperunt erant intra machinam in civitate et factus est motus magnus in civitate 1 Ma. 13:44
et ascenderunt qui erant in civitate cum uxoribus et filiis supra murum scissis tunicis suis et clamaverunt voce magna postulantes a Simone dextras sibi dari 1 Ma. 13:45
et dixerunt non nobis reddas secundum malitias nostras sed secundum misericordias tuas 1 Ma. 13:46
et flexus Simon non debellavit eos eiecit tamen eos de civitate et emundavit aedes in quibus fuerant simulacra et tunc intravit in ea cum hymnis benedicens Dominum 1 Ma. 13:47
et eiecta ex ea omni inmunditia conlocavit in ea viros qui legem facerent et munivit eam et fecit sibi habitationem 1 Ma. 13:48
qui autem erant in arce Hierusalem prohibebantur egredi et ingredi in regionem et emere ac vendere et esurierunt valde et multi ex eis fame perierunt 1 Ma. 13:49
et clamaverunt ad Simonem ut dextras acciperent et dedit illis et eiecit eos inde et mundavit arcem a contaminationibus 1 Ma. 13:50
et intraverunt in ea tertia et vicesima secundi mensis anno centesimo septuagesimo primo cum laude et ramis palmarum et cinyris et cymbalis et nablis et hymnis et canticis quia contritus est inimicus magnus ex Israhel 1 Ma. 13:51
et constituit ut omnibus annis agerentur dies hii cum laetitia 1 Ma. 13:52
et munivit montem templi qui erat secus arcem et habitavit ibi ipse et qui cum eo erant 1 Ma. 13:53
et vidit Simon Iohannem filium suum quod vir esset et posuit eum ducem virtutum universarum et habitavit Gazaris 1 Ma. 13:54
anno centesimo septuagesimo secundo et congregavit rex Demetrius exercitus suos et abiit Mediam ad contrahenda sibi auxilia et expugnare Tryfonem 1 Ma. 14:1
et audivit Arsaces rex Persidis et Mediae quia intravit Demetrius confines suos et misit unum de principibus suis ut conprehenderent eum vivum et adducerent eum ad se 1 Ma. 14:2
et abiit et percussit castra Demetrii et conprehendit eum et duxit eum ad Arsacen et posuit eum in custodiam 1 Ma. 14:3
et siluit terra Iuda omnibus diebus Simonis et quaesivit bona genti suae et placuit illis potestas eius et gloria eius omnibus diebus 1 Ma. 14:4
et cum omni gloria sua accepit Ioppen in portum et fecit introitum in insulis maris 1 Ma. 14:5
et dilatavit fines gentis suae et obtinuit regionem 1 Ma. 14:6
et congregavit captivitatem multam et dominatus est Gazarae et Bethsurae et arci et abstulit inmunditias ex ea et non erat qui resisteret ei 1 Ma. 14:7
et unusquisque colebat terram suam cum pace et terra dabat fructus suos et ligna camporum fructum suum 1 Ma. 14:8
seniores in plateis sedebant omnes et de bonis terrae tractabant et iuvenes induebant se gloriam et stolas belli 1 Ma. 14:9
civitatibus tribuebat alimonias et constituebat eas ut essent vasa munitionis quoadusque nominatum est nomen gloriae eius usque ad extremum terrae 1 Ma. 14:10
fecit pacem super terram et laetatus est Israhel laetitia magna 1 Ma. 14:11
et sedit unusquisque sub vite sua et sub ficulnea nec erat qui eos terreret 1 Ma. 14:12
et confirmavit omnes humiles populi sui et legem exquisivit et abstulit omnem iniquum et malum 1 Ma. 14:14
sancta glorificavit et multiplicavit vasa sanctorum 1 Ma. 14:15
et auditum est Romae quia defunctus est Ionathas et usque in Sparta et contristati sunt valde 1 Ma. 14:16
ut audierunt autem quod Simon frater eius factus esset summus sacerdos loco eius et ipse obtineret regionem et civitates in ea 1 Ma. 14:17
scripserunt ad eum tabulis aereis ut renovaret amicitias et societatem quam fecerunt cum Iuda et Ionatha fratribus eius 1 Ma. 14:18
et lectae sunt in conspectu ecclesiae in Hierusalem et hoc exemplum epistularum quas miserunt Spartiatae 1 Ma. 14:19
Spartianorum princeps et civitatis Simoni sacerdoti magno et senioribus et sacerdotibus et reliquo populo Iudaeorum fratribus salutem 1 Ma. 14:20
legati qui missi sunt ad populum nostrum nuntiaverunt nobis de vestra gloria et honore ac laetitia et gavisi sumus in introitu eorum 1 Ma. 14:21
et scripsimus quae ab ipsis erant dicta in conciliis populi sic Numenius Antiochi et Antipater Iasonis filius legati Iudaeorum venerunt ad nos renovantes nobiscum amicitiam 1 Ma. 14:22
et placuit populo excipere viros gloriose et ponere exemplum sermonum eorum in segregatis populi libris ut sit ad memoriam populo Spartiarum exemplum autem horum scripsimus Simoni magno sacerdoti 1 Ma. 14:23
sermones istos dixerunt quam gratiarum actionem reddemus Simoni et filiis eius 1 Ma. 14:25
restituit enim ipse fratres suos et expugnavit inimicos Israhel et statuerunt ei libertatem et descripserunt in tabulis aereis et posuerunt in titulis in montem Sion 1 Ma. 14:26
in conventu magno sacerdotum et populi et principum gentis et seniorum regis nota facta sunt haec quoniam frequenter facta sunt proelia in regione nostra 1 Ma. 14:28
Simon autem Matthathiae filius ex filiis Iarib et fratres eius dederunt se periculo et restiterunt adversariis gentis suae ut starent sancta ipsorum et lex et gloria magna glorificaverunt gentem suam 1 Ma. 14:29
et congregavit Ionathas gentem suam et factus est illis sacerdos magnus et adpositus est ad populum suum 1 Ma. 14:30
et voluerunt inimici eorum calcare et adterere regionem ipsorum et extendere manus in sancta eorum 1 Ma. 14:31
tunc restitit Simon et pugnavit pro gente sua et erogavit multas pecunias et armavit viros virtutis gentis suae et dedit eis stipendia 1 Ma. 14:32
et munivit civitates Iudaeae et Bethsuram quae erat in finibus Iudaeae ubi erant arma hostium antea et posuit illic praesidium viros iudaeos 1 Ma. 14:33
et Ioppen munivit quae erat ad mare et Gazaram quae est in finibus Azoti in qua hostes antea habitabant et conlocavit illic Iudaeos et quaecumque apta erant ad correptionem eorum posuit in eis 1 Ma. 14:34
et vidit populus actum Simonis et gloriam quam cogitabat facere genti suae et posuerunt ducem suum et principem sacerdotum eo quod ipse fecerat haec omnia et iustitiam et fidem quam conservavit genti suae et exquisivit omni modo exaltare populum suum 1 Ma. 14:35
et in diebus eius prosperatum est in manibus eius ut tollerentur gentes de regione ipsorum qui in civitate David erant in Hierusalem in arce de qua procedebant et contaminabant omnia quae in circuitu sanctorum sunt et inferebant plagam magnam castitati 1 Ma. 14:36
et conlocavit in ea viros iudaeos tutamentum regionis et civitatis et exaltavit muros Hierusalem 1 Ma. 14:37
et rex Demetrius statuit illi summum sacerdotium 1 Ma. 14:38
secundum haec fecit eum amicum suum et glorificavit eum gloria magna 1 Ma. 14:39
audivit enim quod appellati sunt Iudaei a Romanis amici et socii et fratres et quia susceperunt legatos Simonis gloriose 1 Ma. 14:40
et quia Iudaei et sacerdotes eorum consenserunt esse eum ducem suum et summum sacerdotem in aeternum donec surgat propheta fidelis 1 Ma. 14:41
et ut sit super eos dux et ut cura esset illi pro sanctis et ut constitueret praepositos super opera eorum et super regionem et super arma et super praesidia 1 Ma. 14:42
et cura sit illi de sanctis et ut audiatur ab omnibus et ut scribantur in nomine eius omnes conscriptiones in regione et ut operiatur purpura et auro 1 Ma. 14:43
et ne liceat ulli ex populo et ex sacerdotibus irritum facere aliquid horum et contradicere his quae ab eo dicuntur aut convocare conventum in regione sine ipso et vestiri purpura et uti fibula aurea 1 Ma. 14:44
et conplacuit omni populo statuere Simonem et facere secundum verba ista 1 Ma. 14:46
et suscepit Simon et placuit ut summo sacerdotio fungeretur et esset dux et princeps gentis Iudaeorum et sacerdotum et praeesset omnibus 1 Ma. 14:47
et scripturam istam dixerunt ponere in tabulis aereis et ponere eas in peribolo sanctorum in loco celebri 1 Ma. 14:48
exemplum autem eorum ponere in aerario ut habeat Simon et filii eius 1 Ma. 14:49
et misit rex Antiochus filius Demetrii epistulas ab insulis maris Simoni sacerdoti et principi gentis Iudaeorum et universae genti 1 Ma. 15:1
et erant continentes hunc modum rex Antiochus Simoni sacerdoti magno et genti Iudaeorum salutem 1 Ma. 15:2
quoniam quidem pestilentes obtinuerunt regnum patrum nostrorum volo autem vindicare regnum et restituere illud sicut erat antea electum feci multitudinem exercitus et feci naves bellicas 1 Ma. 15:3
volo autem procedere per regiones ut ulciscar in eos qui corruperunt regionem nostram et qui desolaverunt civitates multas in regno meo 1 Ma. 15:4
nunc ergo statuo tibi omnes oblationes quas remiserunt tibi ante me reges et quaecumque alia dona remiserunt tibi 1 Ma. 15:5
et permitto tibi facere percussuram proprii nomismatis in regione tua 1 Ma. 15:6
Hierusalem autem sanctam esse et liberam et omnia arma quae fabricata sunt et praesidia quae struxisti quae tenes maneant tibi 1 Ma. 15:7
cum autem obtinuerimus regnum nostrum glorificabimus te et gentem tuam et templum gloria magna ita ut manifestetur gloria vestra in universa terra 1 Ma. 15:9
anno centesimo septuagesimo quarto exiit Antiochus in terram patrum suorum et convenerunt ad eum omnis exercitus ita ut pauci relicti essent cum Tryfone 1 Ma. 15:10
et insecutus est eum Antiochus rex et venit Doram fugiens per maritimam 1 Ma. 15:11
sciebat enim quod congregata sunt in eum mala et reliquit eum exercitus 1 Ma. 15:12
et adplicuit Antiochus super Doram cum centum viginti milibus virorum belligeratorum et octo milibus equitum 1 Ma. 15:13
et circuivit civitatem et naves a mari accesserunt et vexabant civitatem a terra et mari et neminem sinebant egredi 1 Ma. 15:14
venit autem Numenius et qui cum eo fuerant ab urbe Roma habentes epistulas regibus et regionibus scriptas in quibus continebantur haec 1 Ma. 15:15
legati Iudaeorum venerunt ad nos amici nostri renovantes pristinam amicitiam et societatem missi a Simone principe sacerdotum et populo Iudaeorum 1 Ma. 15:17
adtulerunt autem et clypeum aureum minarum mille 1 Ma. 15:18
placuit itaque nobis scribere regibus et regionibus ut non inferant illis mala neque inpugnent eos et civitates eorum et regiones eorum et ut non ferant auxilium pugnantibus adversus eos 1 Ma. 15:19
haec eadem scripta sunt Demetrio regi et Attalo et Arahae et Arsaci 1 Ma. 15:22
et in omnes regiones et Samsamae et Spartanis et Delo et Mydo et Sicyone et Cariae et Samum et Pamphiliam et Lyciam et Alacarnasum et Rhodum et Faselida et Choo et Siden et Arado et Gortinam et Cnidum et Cyprum et Cyrenen 1 Ma. 15:23
Antiochus autem rex adplicuit castra in Dora secundo admovens ei semper manus et machinas faciens et conclusit Tryfonem ne procederet 1 Ma. 15:25
et misit ei Simon duo milia virorum electorum in auxilium et argentum et aurum et vasa copiosa 1 Ma. 15:26
et noluit ea accipere sed inrupit omnia quae pactus est cum eo antea et alienavit se ab eo 1 Ma. 15:27
et misit ad eum Athenovium unum de amicis suis ut tractaret cum ipso dicens vos tenetis Ioppen et Gazaram et arcem quae est in Hierusalem civitates regni mei 1 Ma. 15:28
fines earum desolastis et fecistis plagam magnam super terram et dominati estis per loca multa in regno meo 1 Ma. 15:29
nunc ergo tradite civitates quas occupastis et tributa locorum quibus dominati estis extra fines Iudaeae 1 Ma. 15:30
sin autem date pro illis quingenta talenta argenti et exterminii quod exterminastis et tributorum civitatium alia talenta quingenta sin autem veniemus et expugnabimus vos 1 Ma. 15:31
et venit Athenovius amicus regis in Hierusalem et vidit gloriam Simonis et claritatem in auro et argento et adparatum copiosum et obstipuit et rettulit ei verba regis 1 Ma. 15:32
et respondit Simon et dixit ei neque alienam terram sumpsimus neque aliena detinemus sed hereditatem patrum nostrorum quae ab inimicis nostris iniuste aliquo tempore possessa est 1 Ma. 15:33
nam de Ioppen et Gazara quae expostulas ipsi faciebant in populo plagam magnam et in regione nostra horum damus talenta centum et non respondit illi verbum 1 Ma. 15:35
reversus autem cum ira ad regem renuntiavit ei verba ista et gloriam Simonis et universa quae vidit et iratus est rex ira magna 1 Ma. 15:36
et constituit rex Cendebeum ducem maritimum et exercitum equitum et peditum dedit illi 1 Ma. 15:38
et mandavit illi movere castra contra faciem Iudaeae et mandavit ei aedificare Caedronem et obstruere portas civitatis et debellare populum rex autem persequebatur Tryfonem 1 Ma. 15:39
et pervenit Cendebeus Iamniam et coepit inritare plebem et conculcare Iudaeam et captivare populum et interficere et aedificare Caedronem 1 Ma. 15:40
et conlocavit illic equites et exercitum ut egressi perambularent viam Iudaeae sicut constituit ei rex 1 Ma. 15:41
et ascendit Iohannis de Gazaris et nuntiavit Simoni patri suo quae fecit Cendebeus 1 Ma. 16:1
et vocavit Simon duos filios suos seniores Iudam et Iohannem et ait illis ego et fratres mei expugnavimus hostes Israhel ab adulescentia usque in hunc diem et prosperatum est in manibus nostris liberare Israhel aliquotiens 1 Ma. 16:2
nunc autem senui sed estote loco meo et fratris mei et egressi pugnate pro gente nostra auxilium vero de caelo vobiscum sit 1 Ma. 16:3
et elegit de regione viginti milia virorum belligeratorum et equites et profecti sunt ad Cendebeum et dormierunt in Modin 1 Ma. 16:4
et surrexerunt mane et abierunt in campum et ecce exercitus copiosus in obviam illis peditum et equitum et fluvius torrens erat inter medium ipsorum 1 Ma. 16:5
et admovit castra contra faciem eorum ipse et populus eius et vidit populum trepidantem ad transfretandum torrentem et transfretavit primus et viderunt eum viri et transierunt post eum 1 Ma. 16:6
et divisit populum et equites in medio peditum erat autem equitatus adversariorum copiosus nimis 1 Ma. 16:7
et exclamaverunt sacris tubis et in fugam conversus est Cendebeus et castra eius et ceciderunt ex eis multi vulnerati residui autem fugerunt in munitionem 1 Ma. 16:8
et fugerunt usque ad turres quae erant in agris Azoti et succendit eas igni et ceciderunt ex illis duo milia virorum et reversus est Iudaeam in pace 1 Ma. 16:10
et Ptolomeus filius Abobi constitutus erat dux in campo Hiericho et habebat argentum et aurum multum 1 Ma. 16:11
et exaltatum est cor eius et volebat obtinere regionem et cogitabat dolum adversus Simonem et filios eius ut tolleret eos 1 Ma. 16:13
Simon autem perambulans civitates quae erant in regione et sollicitudinem gerens earum descendit Hiericho ipse et Matthathias filius eius et Iudas anno centesimo septuagesimo septimo mense undecimo hic mensis sabath 1 Ma. 16:14
et suscepit eos filius Abobi in munitiunculam quae vocatur Doch cum dolo quam aedificavit et fecit eis convivium magnum et abscondit illic viros 1 Ma. 16:15
et cum inebriatus esset Simon et filii eius surrexit Ptolomeus cum suis et sumpserunt arma sua et intraverunt in convivium et occiderunt eum et duos filios eius et quosdam pueros eius 1 Ma. 16:16
et fecit deceptionem magnam in Israhel et reddidit mala pro bonis 1 Ma. 16:17
et scripsit haec Ptolomeus et misit regi ut mitteret ei exercitum in auxilium et traderet regionem et civitates eorum et tributa 1 Ma. 16:18
et misit alios in Gazaram tollere Iohannem et tribunis misit epistulas ut venirent ad se et daret eis argentum et aurum et dona 1 Ma. 16:19
et alios misit occupare Hierusalem et montem templi 1 Ma. 16:20
et praecurrens quidam nuntiavit Iohanni in Gazara quia periit pater eius et fratres eius et quia misit te quoque interfici 1 Ma. 16:21
ut audivit autem vehementer expavit et conprehendit viros qui venerant perdere eum et occidit eos cognovit enim quia quaerebant eum perdere 1 Ma. 16:22
et cetera sermonum Iohannis et bellorum eius et bonarum virtutum quibus fortiter gessit et aedificii murorum quos struxit et rerum gestarum eius 1 Ma. 16:23
fratribus qui sunt per Aegyptum Iudaeis salutem dicunt fratres qui sunt in Hierosolymis Iudaei et qui in regione Iudaeae et pacem bonam 2 Ma. 1:1
benefaciat vobis Deus et meminerit testamenti sui quod est ad Abraham et Isaac et Iacob servorum suorum fidelium 2 Ma. 1:2
et det vobis cor omnibus ut colatis eum et faciatis eius voluntatem corde magno et animo volente 2 Ma. 1:3
adaperiat cor vestrum in lege sua et in praeceptis eius et faciat pacem 2 Ma. 1:4
exaudiat orationes vestras et reconcilietur vobis nec vos deserat in tempore malo 2 Ma. 1:5
et nunc hic sumus orantes pro vobis 2 Ma. 1:6
regnante Demetrio anno centesimo sexagesimo nono nos Iudaei scripsimus vobis in tribulatione et impetu qui supervenit nobis in istis annis ex quo recessit Iason a sancta terra et a regno 2 Ma. 1:7
portam succenderunt et effuderunt sanguinem innocentem et oravimus ad Dominum et exauditi sumus et obtulimus sacrificium et similaginem et accendimus lucernas et proposuimus panes 2 Ma. 1:8
et nunc frequentate dies scenophegiae mensis casleu 2 Ma. 1:9
anno centesimo octogesimo octavo populus qui est Hierosolymis et in Iudaea senatusque et Iudas Aristobolo magistro Ptolomei regis qui est de genere christorum sacerdotum et his qui in Aegypto sunt Iudaeis salutem et sanitatem 2 Ma. 1:10
nam cum in Perside esset dux ipse et cum ipso inmensus exercitus cecidit in templo Naneae consilio deceptus sacerdotis Naneae 2 Ma. 1:13
ut enim cum ea habitaturus venit ad locum Antiochus et amici eius et ut acciperet pecunias multas dotis nomine 2 Ma. 1:14
cumque proposuissent eas sacerdotes Naneae et ipse cum paucis ingressus esset intra ambitum fani clauserunt templum 2 Ma. 1:15
cum intrasset Antiochus apertoque occulto aditu templi mittentes lapides percusserunt ducem et qui cum eo erant et diviserunt membratim et capitibus amputatis foras proiecerunt 2 Ma. 1:16
facturi igitur quinta et vicesima mensis casleu purificationem templi necessarium duximus significare vobis ut vos quoque agatis diem scenophegiae et diem ignis qui datus est quando Neemias aedificato templo et altari obtulit sacrificia 2 Ma. 1:18
nam cum in Persidem ducerentur patres nostri sacerdotes qui tunc Dei cultores erant acceptum ignem de altario occulte absconderunt in valle ubi erat puteus altus siccus et in eo contutati sunt eum ita ut omnibus ignotus esset locus 2 Ma. 1:19
cum praeterissent autem multi anni et placuit Deo ut mitteretur Neemias a rege Persidis nepotes sacerdotum illorum qui absconderant misit ad requirendum ignem et sicut narraverunt nobis non invenerunt ignem sed aquam crassam 2 Ma. 1:20
et iussit eos haurire et adferre sibi et sacrificia quae inposita erant iussit sacerdos Neemias aspargi aqua ipsa et ligna et quae erant superposita 2 Ma. 1:21
utque hoc factum est et tempus adfuit quo sol refulsit qui prius erat in nubilo accensus est ignis magnus ita ut omnes mirarentur 2 Ma. 1:22
et Neemiae erat oratio hunc habens modum Domine Deus omnium creator terribilis et fortis iustus et misericors qui solus es rex bonus 2 Ma. 1:24
solus praestans solus iustus et omnipotens et aeternus qui liberas Israhel de omni malo qui fecisti patres electos et sanctificasti eos 2 Ma. 1:25
accipe sacrificium pro universo populo tuo Israhel et custodi partem tuam et sanctifica 2 Ma. 1:26
congrega dispersionem nostram libera eos qui serviunt gentibus contemptos et abominatos respice ut sciant gentes quod tu es Deus noster 2 Ma. 1:27
adflige opprimentes et contumeliam facientes in superbia 2 Ma. 1:28
ut vero manifestata essent haec renuntiatum est regi Persarum quod in loco in quo ignem absconderant hii qui translati erant sacerdotes aqua apparuit de qua Neemias et qui cum eo erant purificaverunt sacrificia 2 Ma. 1:33
considerans autem rex et rem diligenter examinans fecit ei templum 2 Ma. 1:34
et si quibus donaverat rex multa bona accipiebat ex hoc et tribuebat 2 Ma. 1:35
invenitur autem in descriptionibus Hieremiae prophetae quod iussit accipere ignem eos qui transmigrabantur ut significatum est et ut mandavit transmigratis 2 Ma. 2:1
et dedit illis legem ne obliviscerentur praecepta Domini et ut non exerrarent mentibus videntes simulacra aurea et argentea et ornamenta eorum 2 Ma. 2:2
et alia huiuscemodi dicens hortabatur ne legem amoverent a corde suo 2 Ma. 2:3
erat autem in ipsa scriptura quomodo tabernaculum et arcam iussit propheta divino responso ad se facto comitari secum usquequo exiit in montem in quo Moses ascendit et vidit Dei hereditatem 2 Ma. 2:4
et veniens ibi Hieremias invenit locum speluncae et tabernaculum et arcam et altare incensi intulit illuc et ostium obstruxit 2 Ma. 2:5
et accesserunt quidam simul qui sequebantur ut notarent sibi locum et non potuerunt invenire 2 Ma. 2:6
ut autem cognovit Hieremias culpans illos dixit quod ignotus erit locus donec congreget Deus congregationem populi et propitius fiat 2 Ma. 2:7
et tunc Dominus ostendet haec et apparebit maiestas Domini et nubes erit sicut et Mosi manifestabatur et sicut cum Salomon petiit ut locus sanctificaretur magno Deo manifestabat haec 2 Ma. 2:8
et ut sapientiam habens obtulit sacrificium dedicationis et consummationis templi 2 Ma. 2:9
sicut et Moses orabat ad Dominum et descendit ignis de caelo et consumpsit holocaustum 2 Ma. 2:10
et dixit Moses eo quod non sit mundatum quod erat pro peccato et consumptum est 2 Ma. 2:11
similiter et Salomon octo diebus celebravit dedicationem 2 Ma. 2:12
inferebantur autem in descriptionibus et commentariis Neemiae haec eadem et ut construens bibliothecam congregavit de regibus libros et prophetarum et David et epistulas regum et de donariis 2 Ma. 2:13
similiter autem et Iudas ea quae didicerat per bellum quod nobis acciderat congregavit omnia et sunt apud nos 2 Ma. 2:14
Deus autem qui liberavit populum suum et reddidit hereditatem omnibus et regnum et sacerdotium et sanctificationem 2 Ma. 2:17
sicut promisit in lege speramus quod cito nostri miserebitur et congregabit de sub caelo in locum sanctum 2 Ma. 2:18
eripuit enim nos de magnis periculis et locum purgavit 2 Ma. 2:19
de Iuda vero Macchabeo et fratribus eius et de templi magni purificatione et de arae dedicatione 2 Ma. 2:20
sed et de proeliis quae pertinent ad Antiochum Nobilem et filium eius Eupatorem 2 Ma. 2:21
et de inluminationibus quae de caelo factae sunt ad eos qui pro Iudaeis fortiter fecerunt ita ut universam regionem cum pauci essent vindicarent et barbaram multitudinem fugarent 2 Ma. 2:22
et famosissimum in toto orbe templum recuperarent et civitatem liberarent ut leges quae abolendae erant restituerentur Domino cum omni tranquillitate propitio facto illis 2 Ma. 2:23
considerantes enim multitudinem librorum et difficultatem volentibus adgredi narrationes historiarum propter multitudinem rerum 2 Ma. 2:25
et nobis quidem ipsis qui opus hoc breviandi causa suscepimus non facilem laborem immo vero negotium plenum vigiliarum et sudoris adsumpsimus 2 Ma. 2:27
sicut hii qui praeparant convivium et quaerunt aliorum voluntati parere propter multorum gratiam libenter laborem sustinemus 2 Ma. 2:28
sicut enim novae domus architecto de universa structura curandum est ei vero qui pingere conatur quae apta sunt ad ornatum exquirenda sunt ita aestimandum est et in nobis 2 Ma. 2:30
etenim intellectum colligere et ordinare sermonem et curiosius partes singulas quasque disquaerere historiae congruit auctori 2 Ma. 2:31
brevitatem vero dictionis sectari et exsecutiones rerum vitare brevitati concedendum est 2 Ma. 2:32
igitur cum sancta civitas habitaretur in omni pace leges etiam adhuc optime custodirentur propter Oniae pontificis pietatem et animos odio habentes mala 2 Ma. 3:1
fiebat ut ipsi reges et principes locum summo honore dignum ducerent et templum maximis muneribus inlustrarent 2 Ma. 3:2
sed cum vincere Onian non posset venit ad Apollonium Tharseae filium qui illo tempore erat dux Coelesyriae et Foenicis 2 Ma. 3:5
et nuntiavit ei pecuniis innumerabilibus plenum esse aerarium Hierosolymis et communes copias inmensas esse quae non pertinent ad rationem sacrificiorum esse autem possibile sub potestate regis cadere universa 2 Ma. 3:6
statimque Heliodorus iter adgressus specie quidem quasi per Coelesyriam et Foenicen civitates esset peragraturus re autem vera regis propositum perfecturus 2 Ma. 3:8
sed cum venisset Hierosolymam et benigne a summo sacerdote in civitate esset exceptus narravit de dato indicio pecuniarum et cuius rei gratia adesset apparuit interrogabat autem si vere haec ita essent 2 Ma. 3:9
tunc summus sacerdos ostendit deposita esse haec et victualia viduarum ac pupillorum 2 Ma. 3:10
quaedam vero esse Hircani Tobiae viri valde eminentis in his quae detulerat impius Simon universa autem argenti talenta quadringenta esse et auri ducenta 2 Ma. 3:11
decipi vero eos qui credidissent loco et templo quod per universum mundum honoratur pro sui veneratione et sanctitate inpossibile omnino esse 2 Ma. 3:12
sacerdotes autem ante altare cum sacerdotalibus stolis iactaverunt se et invocabant de caelo eum qui de depositis legem posuit ut his qui deposuerant ea salva custodiret 2 Ma. 3:15
iam vero qui videret summi sacerdotis vultum mente vulnerabatur facies enim et color inmutatus declarabat internum animi dolorem 2 Ma. 3:16
circumfusa enim erat viro maestitia quaedam et horror corporis per quae manifestus aspicientibus dolor cordis eius efficiebatur 2 Ma. 3:17
accinctaeque mulieres ciliciis pectus per plateas confluebant sed et virgines quae conclusae erant procurrebant ad Onian aliae autem ad muros quaedam vero per fenestras aspiciebant 2 Ma. 3:19
erat enim misera commixtae multitudinis et magni sacerdotis in agone constituti expectatio 2 Ma. 3:21
et hii quidem invocabant omnipotentem Deum ut credita sibi his qui crediderant cum omni integritate conservarentur 2 Ma. 3:22
sed spiritus Omnipotentis magnam fecit suae ostensionis evidentiam ita ut omnes qui ausi fuerant parere ei ruentes Dei virtute in dissolutionem et formidinem converterentur 2 Ma. 3:24
alii etiam apparuerunt duo iuvenes virtute decori optimi gloria speciosique amictu qui circumsteterunt eum et ex utraque parte flagellabant sine intermissione multis plagis verberantes 2 Ma. 3:26
et is qui cum multis cursoribus et satellitibus praedictum ingressus est aerarium portabatur nullo sibi auxilium ferente manifesta cognita Dei virtute 2 Ma. 3:28
et ille quidem per divinam virtutem iacebat mutus 2 Ma. 3:29
hii autem Dominum benedicebant quia magnificavit locum suum et templum quod paulo ante timore ac tumultu erat plenum apparente omnipotente Domino gaudio et laetitia impletum est 2 Ma. 3:30
tunc vero ex amicis Heliodori quidam rogabant confestim Onian ut invocaret Altissimum et vitam donaret ei qui in supremo spiritu erat constitutus 2 Ma. 3:31
tu autem ab eo flagellatus nuntia omnibus magnalia Dei et potestatem et his dictis non conparuerunt 2 Ma. 3:34
Heliodorus autem hostia Deo oblata et votis magnis promisit ei qui vivere illi concessit et Oniae gratias agens recepto exercitu repedabat ad regem 2 Ma. 3:35
si quem habes hostem aut regni tui insidiatorem mitte illuc et flagellatum eum recipies si tamen evaserit eo quod in loco vere sit Dei quaedam virtus 2 Ma. 3:38
nam ipse qui habet in caelis habitationem visitator et adiutor est loci illius et venientes ad malefaciendum percutit ac perdit 2 Ma. 3:39
igitur de Heliodoro et aerarii custodia ita se res habet 2 Ma. 3:40
Simon autem praedictus pecuniarum et patriae delator male loquebatur de Onia tamquam ipse Heliodorum instigasset ad haec et ipse fuisset incentor malorum 2 Ma. 4:1
provisoremque civitatis ac defensorem gentis suae et aemulatorem legis Dei audebat insidiatorem regni dicere 2 Ma. 4:2
considerans Onias periculum contentionis et Apollonium insanire utpote ducem Coelesyriae et Foenicis ad augendam malitiam Simonis ad regem se contulit 2 Ma. 4:4
adito rege promittens ei argenti talenta sexaginta et trecenta et ex reditibus aliis talenta octoginta 2 Ma. 4:8
super haec promittebat et alia centum quinquaginta si potestati eius concederetur gymnasium et ephoebian sibi constituere et eos qui in Hierosolymis erant Antiochenos scribere 2 Ma. 4:9
quod cum rex agnovisset et obtinuisset principatum statim ad gentilem ritum contribules suos transferre coepit 2 Ma. 4:10
et amotis his quae humanitatis causa Iudaeis a regibus fuerant constituta per Iohannem patrem Eupolemi qui apud Romanos de amicitia et societate functus est legationem legitimam civium iura destituens prava instituta sancibat 2 Ma. 4:11
etenim ausus est sub ipsa arce gymnasium constituere et optimos quosque ephoeborum in lupanaribus ponere 2 Ma. 4:12
erat autem hoc non initium sed incrementum quoddam et profectus gentilis et alienigenae conversationis propter impii et non sacerdotis Iasonis nefarium et inauditum scelus 2 Ma. 4:13
ita ut sacerdotes iam non circa altaris officia dediti essent sed contempto templo et sacrificiis neglectis festinarent participes fieri palestrae et praebitionis eius iniustae et in exercitiis disci 2 Ma. 4:14
et patrios quidem honores nihil habentes graecas glorias optimas arbitrabantur 2 Ma. 4:15
quarum gratia periculosa eos contentio habebat et eorum instituta aemulabantur ac per omnia his consimiles esse cupiebant quos hostes et peremptores habuerant 2 Ma. 4:16
cum autem quinquennalis agon Tyro celebraretur et rex praesens esset 2 Ma. 4:18
misso autem in Aegypto Apollonio Mnesthei filio propter primatus Filometoris regis cum cognovisset Antiochus alienum se a negotiis regni effectum propriis utilitatibus consulens profectus inde venit Ioppen et inde Hierosolymam 2 Ma. 4:21
et magnifice ab Iasone et civitate susceptus cum facularum luminibus et laudibus ingressus est et inde Foenicen exercitum convertit 2 Ma. 4:22
et post triennii tempus misit Iason Menelaum supradicti Simonis fratrem portantem pecunias regi et de negotiis necessariis responsa perlaturum 2 Ma. 4:23
acceptisque a rege mandatis venit nihil quidem dignum habens sacerdotio animos vero crudelis tyranni et ferae beluae iram gerens 2 Ma. 4:25
et Iason quidem qui proprium fratrem captivaverat ipse deceptus profugus in ammaniten expulsus est regionem 2 Ma. 4:26
et cum haec agerentur contigit Tarsenses et Mallotas seditionem movere eo quod Antiochidi concubinae regis dono essent dati 2 Ma. 4:30
ratus autem Menelaus accepisse se tempus oportunum aurea quaedam vasa templo furatus donavit Andronico et alia vendiderat Tyro et per vicinas civitates 2 Ma. 4:32
unde Menelaus accedens ad Andronicum rogabat ut Onian interficeret qui cum venisset ad Onian et datis dextris cum iureiurando quamvis esset ei suspectus suasisset asylo procedere statim eum peremit non veritus iustitiam 2 Ma. 4:34
ob quam causam non solum Iudaei sed et aliae quoque nationes indignabantur et moleste ferebant de nece tanti viri iniusta 2 Ma. 4:35
sed regressum regem de Ciliciae locis adierunt Iudaei apud Antiochiam simul et Graeci conquerentes de iniqua nece Oniae 2 Ma. 4:36
contristatus itaque ad animam Antiochus et flexus ad misericordiam lacrimas fudit recordatus defuncti sobrietatem et modestiam 2 Ma. 4:37
accensusque animis Andronicum purpura exutum circumduci per totam civitatem iubet et eodem loco quo in Onian impietatem commiserat sacrilegum vita privari Domino illi dignam poenam tribuente 2 Ma. 4:38
multis autem sacrilegiis in templo a Lysimacho commissis Menelai consilio et divulgata fama congregata est multitudo adversus Lysimachum multo iam auro exportato 2 Ma. 4:39
turbis autem insurgentibus et animis ira repletis Lysimachus armatis fere tribus milibus iniquis manibus uti coepit duce quodam Tyranno aetate pariter et dementia provecto 2 Ma. 4:40
et multi quidem vulnerati quidam autem et prostrati omnes vero in fugam versi sunt ipsum etiam sacrilegum secus aerarium interfecerunt 2 Ma. 4:42
et cum venisset rex Tyrum ad ipsum negotium detulerunt missi viri tres a senioribus 2 Ma. 4:44
et cum superaretur Menelaus promisit Ptolomeo multas pecunias ad suadendum regi 2 Ma. 4:45
itaque Ptolomeus in quodam atrio positum quasi refrigerandi gratia regem adiit et a sententia deduxit 2 Ma. 4:46
et Menelaum quidem universae malitiae reum criminibus absolvit miseros autem qui etiam si apud Scytas causam dixissent innocentes iudicarentur morte damnavit 2 Ma. 4:47
cito ergo iniustam poenam dederunt qui pro civitate et populo et sacris vasis causam prosecuti sunt 2 Ma. 4:48
Menelaus autem propter eorum qui in potentia erant avaritiam permanebat in potestate crescens in malitia et ad insidias civium 2 Ma. 4:50
contigit autem per universam Hierosolymorum civitatem videri diebus quadraginta per aera equites discurrentes auratas stolas habentes et hastis quasi cohortes armatas 2 Ma. 5:2
et cursus equorum per ordines digestos et congressiones fieri comminus et scutorum motus et galeatorum multitudinem gladiis destrictis et telorum iactus et aureorum armorum splendorem omnisque generis loricarum 2 Ma. 5:3
sed cum falsus rumor exisset tamquam vita excessisset Antiochus adsumptis Iason non minus mille viris repente adgressus est civitatem et civibus ad murum convolantibus ad ultimum adprehensa civitate Menelaus fugit in arcem 2 Ma. 5:5
Iason vero non parcebat in caede civibus suis nec cogitabat prosperitatem adversus cognatos malum esse maximum arbitrans hostium et non civium se tropea capturum 2 Ma. 5:6
et principatum quidem non obtinuit finem vero insidiarum suarum confusione cepit et profugus iterum abiit in Ammaniten 2 Ma. 5:7
ad ultimum in exitum sui conclusus ab Areta Arabum tyrannum fugiens de civitate in civitatem omnibus odiosus ut refuga legum et execrabilis ut patriae et civium hostis in Aegyptum extrusus est 2 Ma. 5:8
et qui multos de patria expulerat peregre periit Lacedemonas profectus quasi pro cognatione ibi refugium habiturus 2 Ma. 5:9
et qui insepultos abiecerat multos ipse et inlamentatus et insepultus abicitur sepultura neque peregrina usus neque patrio sepulchro participans 2 Ma. 5:10
his ita gestis suspicatus est rex societatem deserturos Iudaeos et ob hoc profectus ex Aegypto efferatis animis civitatem quidem armis cepit 2 Ma. 5:11
iussit autem militibus interficere nec parcere occursantibus et per domos ascendentes trucidare 2 Ma. 5:12
fiebant ergo caedes iuvenum ac seniorum mulierum et natorum exterminia virginumque et parvulorum neces 2 Ma. 5:13
sed nec ista sufficiunt ausus est intrare templum universa terra sanctius Menelao ductore qui legum et patriae fuit proditor 2 Ma. 5:15
et scelestis manibus sumens sancta vasa quae ab aliis regibus et civitatibus erant posita ad ornatum loci et gloriam contrectabat indigne et contaminabat 2 Ma. 5:16
ita alienatus mente Antiochus non considerabat quod propter peccata habitantium civitatem modicum Dominus fuerat iratus propter quod et accidit circa locum despectio 2 Ma. 5:17
alioquin nisi contigisset eos multis peccatis esse involutos sicut Heliodorus qui missus est a Seleuco rege ad expoliandum aerarium etiam hic statim adveniens flagellatus et repulsus utique fuisset ab audacia 2 Ma. 5:18
ideoque et ipse locus particeps factus est populi malorum postea autem fiet socius et bonorum et qui derelictus in ira Dei omnipotentis iterum in magni Domini reconciliatione cum summa gloria exaltabitur 2 Ma. 5:20
igitur Antiochus mille et octingentis ablatis de templo talentis velociter Antiochiam regressus est existimans se prae superbia terram ad navigandum pelagus vero ad iter agendum deducturum propter mentis elationem 2 Ma. 5:21
reliquit autem et praepositos ad adfligendam gentem Hierosolymis quidem Philippum genere Frigem moribus crudeliorem eo ipso a quo constitutus est 2 Ma. 5:22
in Garizin autem Andronicum et Menelaum qui gravius quam ceteri inminebant civibus 2 Ma. 5:23
cumque adpositus esset contra Iudaeos misit odiosum principem Apollonium cum exercitu viginti et duobus milibus praecipiens ei omnes perfectae aetatis interficere mulieres ac iuvenes vendere 2 Ma. 5:24
qui cum venisset Hierosolymam pacem simulans quievit usque ad sanctum diem sabbati et tunc feriatis Iudaeis arma capere suis praecepit 2 Ma. 5:25
omnesque qui ad spectaculum processerant trucidavit et civitatem cum armatis discurrens ingentem multitudinem peremit 2 Ma. 5:26
Iudas autem Macchabeus qui decimus fuerat secesserat in desertum locum ibique inter feras vitam in montibus cum suis agebat et faeni cibo vescentes demorabantur ne participes essent coinquinationis 2 Ma. 5:27
sed non post multum temporis misit rex senem quendam antiochenum qui conpelleret Iudaeos ut se transferrent a patriis et Dei legibus 2 Ma. 6:1
contaminare etiam quod in Hierosolymis erat templum et cognominare Iovis Olympii et in Garizin prout erant hii qui locum inhabitabant Iovis Hospitalis 2 Ma. 6:2
pessima autem universis et gravis malorum erat incursio 2 Ma. 6:3
nam templum luxuria et comesationibus erat plenum et scortantium cum meretricibus sacratisque aedibus mulieres se ultro ingerebant intro ferentes ea quae non licebat 2 Ma. 6:4
ducebantur autem cum amara necessitate in die natalis regis ad sacrificia et cum Liberi sacra celebrarentur cogebantur hedera coronati Libero circumire 2 Ma. 6:7
decretum autem exiit in proximas gentilium civitates suggerentibus Ptolomeis ut pari modo et ipsi adversus Iudaeos agerent ut sacrificarent 2 Ma. 6:8
alii vero ad proximas coeuntes speluncas et latenter sabbati diem celebrantes cum indicati essent Philippo flammis succensi sunt eo quod verebantur propter religionem et observantiam manu sibimet auxilium ferre 2 Ma. 6:11
ita et in nobis statuit ut peccatis nostris in finem devolutis ita demum in nos vindicet 2 Ma. 6:15
igitur Eleazarus de primoribus scribarum vir aetate provectus et vultu decorus aperto ore hians conpellebatur carnem porcinam manducare 2 Ma. 6:18
hii autem qui adstabant iniqua miseratione commoti propter antiquam viri amicitiam tollentes eum secreto rogabant adferri carnes quibus vesci ei licebat et simularetur manducasse sicut rex imperaverat de sacrificii carnibus 2 Ma. 6:21
ut hoc facto a morte liberaretur et propter veterem amicitiam hanc in eo facerent humanitatem 2 Ma. 6:22
at ille cogitationem cepit aetatis ac senectutis suae eminentiam dignam et ingenuitatem nobilitatis canitiem atque a puero optimae conversationis et secundum sanctae et a Deo conditae legis constituta respondit cito dicens praemitti se velle in infernum 2 Ma. 6:23
et ipsi propter meam simulationem et propter modicum corruptibilis vitae tempus decipiantur et per hoc maculam atque execrationem meae senectuti conquiram 2 Ma. 6:25
nam et si in praesenti tempore suppliciis hominum eripiar sed manus Omnipotentis neque vivens neque defunctus effugiam 2 Ma. 6:26
adulescentibus autem exemplum forte relinquam si prompto animo ac fortiter pro gravissimis et sanctissimis legibus honesta morte perfungar his dictis confestim ad supplicium trahebatur 2 Ma. 6:28
hii autem qui eum ducebant et paulo ante fuerant mitiores in iram versi sunt propter sermones ab eo dictos quos illi per arrogantiam prolatos arbitrabantur 2 Ma. 6:29
sed cum plagis perimeretur ingemuit et dixit Domine qui habes sanctam scientiam manifeste scis tu quia cum a morte possim liberari duros corporis sustineo dolores secundum animam vero propter timorem tuum libenter haec patior 2 Ma. 6:30
et iste quidem hoc modo vita decessit non solum iuvenibus sed et universae genti memoriam mortis suae ad exemplum virtutis et fortitudinis derelinquens 2 Ma. 6:31
contigit autem et septem fratres cum matre adprehensos conpelli a rege contra fas ad carnes porcinas flagris et taureis cruciatos 2 Ma. 7:1
unus autem ex illis qui erat primus sic ait quid quaeris et quid vis discere a nobis parati sumus mori magis quam patrias Dei leges praevaricari 2 Ma. 7:2
iratus itaque rex iussit sartagines et ollas aeneas succendi quibus statim succensis 2 Ma. 7:3
iussit ei qui prior fuerat locutus amputari linguam et cute capitis abstracta summas quoque manus ei et pedes praecidi ceteris eius fratribus et matre inspicientibus 2 Ma. 7:4
et cum iam per omnia inutilis factus esset iussit ignem admoveri et adhuc spirantem torreri in sartaginem in qua cum diu cruciaretur ceteri una cum matre invicem se hortabantur mori fortiter 2 Ma. 7:5
dicentes Dominus Deus aspiciat veritatem et consolabitur in nobis quemadmodum protestationem cantici declaravit Moses et in servis suis consolabitur 2 Ma. 7:6
mortuo itaque primo illo hoc modo sequentem deducebant ad inludendum et cute capitis eius cum capillis detracta interrogabant si manducaret priusquam toto corpore per membra singula puniretur 2 Ma. 7:7
at ille respondens patria voce dixit non faciam propter quod et iste sequenti loco primi tormenta suscepit 2 Ma. 7:8
et in ultimo spiritu constitutus ait tu quidem scelestissime in praesenti vita nos perdis sed rex mundi defunctos nos pro suis legibus in aeternae vitae resurrectione suscitabit 2 Ma. 7:9
post hunc tertius inludebatur et linguam postulatus cito protulit et manus constanter extendit 2 Ma. 7:10
et cum fiducia ait e caelo ista possideo sed propter Dei leges nunc haec ipsa despicio quoniam ab ipso me ea recepturum spero 2 Ma. 7:11
ita ut rex et qui cum ipso erant mirarentur adulescentis animum quod tamquam nihili duceret cruciatus 2 Ma. 7:12
et hoc ita defuncto quartum similiter vexabant torquentes 2 Ma. 7:13
et cum iam esset ad mortem sic ait potius est ab hominibus morti datos spem expectare a Deo iterum ab ipso resuscitandos tibi enim resurrectio ad vitam non erit 2 Ma. 7:14
et cum admovissent quintum vexabant eum at ille respiciens in eum 2 Ma. 7:15
patienter sustine et videbis magna potestas ipsius qualiter te et semen tuum torquebit 2 Ma. 7:17
post hunc ducebant et sextum et is mori incipiens sic ait noli frustra errare nos enim propter nosmet ipsos haec patimur peccantes in Deum nostrum et digna admiratione facta sunt in nobis 2 Ma. 7:18
supra modum autem mater mirabilis et bonorum memoria digna quae pereuntes septem filios sub unius diei tempore conspiciens bono animo ferebat propter spem quam in Deum habebat 2 Ma. 7:20
singulos illorum hortabatur patria voce fortiter repleta sapientia et femineae cogitationi masculinum animum inserens 2 Ma. 7:21
dixit ad eos nescio qualiter in utero meo apparuistis neque enim ego spiritum et animam donavi vobis et vitam et singulorum membra non ego ipsa conpegi 2 Ma. 7:22
sed enim mundi creator qui formavit hominis nativitatem quique omnium invenit originem et spiritum vobis iterum cum misericordia reddet et vitam sicut nunc vosmet ipsos despicitis propter leges eius 2 Ma. 7:23
Antiochus autem contemni se arbitratus simul et exprobrantis voce despecta cum adhuc adulescentior superesset non solum verbis hortabatur sed et iuramento adfirmabat divitem se et beatum facturum et translatum a patriis legibus amicum habiturum et res necessarias praebiturum 2 Ma. 7:24
sed ad ista cum adulescens nequaquam inclinaretur vocavit rex matrem et suadebat ut adulescenti fieret in salutem 2 Ma. 7:25
itaque inclinata ad illum inridens crudelem tyrannum ait patria voce fili mi miserere mei quae te in utero decem menses portavi et lac triennio dedi et alui et in aetatem istam perduxi 2 Ma. 7:27
peto nate aspicias in caelum et terram et ad omnia quae in eis sunt et intellegas quia ex nihilo fecit illa Deus et hominum genus 2 Ma. 7:28
et si nobis propter increpationem et correptionem Dominus noster modicum iratus est sed iterum reconciliabitur servis suis 2 Ma. 7:33
tu autem o sceleste et omnium hominum flagitiosissime noli frustra extolli vanis spebus in servos eius inflammatus 2 Ma. 7:34
nondum enim omnipotentis Dei et omnia inspicientis iudicium effugisti 2 Ma. 7:35
ego autem sicut fratres mei animam et corpus meum trado pro patriis legibus invocans Deum maturius genti nostrae propitium fieri teque cum tormentis et verberibus confiteri quod ipse est Deus solus 2 Ma. 7:37
in me vero et in fratribus meis desinet Omnipotentis ira quae super omne genus nostrum iuste superducta est 2 Ma. 7:38
et hic itaque mundus obiit per omnia in Domino confidens 2 Ma. 7:40
novissime autem et mater consummata est 2 Ma. 7:41
igitur de sacrificiis et de nimiis crudelitatibus satis dictum 2 Ma. 7:42
Iudas vero Macchabeus et qui cum illo erant introibant latenter in castella et convocantes cognatos et eos qui permanserant in iudaismo adsumentes eduxerunt ad sex milia viros 2 Ma. 8:1
et invocabant Dominum ut respiceret in populum qui ab omnibus calcabatur misereretur templo quod contaminabatur ab impiis 2 Ma. 8:2
misereretur etiam exterminio civitatis quae esset ilico conplananda et vocem sanguinis ad se clamantis audiret 2 Ma. 8:3
memoraretur quoque iniquissimas mortes innocentium parvulorum et blasphemias nomini suo inlatas et indignaretur super his 2 Ma. 8:4
et superveniens castellis et civitatibus inprovisus succendebat eas et oportuna loca occupans non paucas hostium strages dabat 2 Ma. 8:6
maxime autem noctibus ad huiuscemodi excursus ferebatur et fama virtutis eius ubique diffundebatur 2 Ma. 8:7
videns autem Philippus paulatim virum ad profectum venire ac frequentius res ei prospere cedere ad Ptolomeum ducem Coelesyriae et Foenicis scripsit ut auxilium ferret regis negotiis 2 Ma. 8:8
ex quibus quidam formidantes et non credentes Dei iustitiae in fugam vertebantur 2 Ma. 8:13
si non propter eos propter testamentum quod erat ad patres eorum et propter invocationem sancti et magnifici nominis eius super ipsos 2 Ma. 8:15
ante oculos habentes contumeliam quae in locum sanctum ab his iniuste esset inlata itemque et ludibria habitae civitatis iniuriam adhuc etiam veterum instituta convulsa 2 Ma. 8:17
nam illi quidem armis confidunt ait simul et audacia nos autem in omnipotente Domino qui potest venientes adversus nos et universum mundum uno nutu delere confidimus 2 Ma. 8:18
admonuit autem eos et de auxiliis Dei quae facta sunt erga parentes et sub Sennacherim centum octoginta quinque milia ut perierunt 2 Ma. 8:19
et de proelio quod eis adversus Galatas fuit in Babylonia ut omnes ubi ad rem ventum est Macedonibus sociis haesitantibus ipsi sex milia soli peremerunt centum viginti milia propter auxilium illis datum e caelo et beneficia pro his plurima consecuti sunt 2 Ma. 8:20
his verbis constantes effecti sunt et pro legibus et patria mori parati 2 Ma. 8:21
constituit itaque fratres suos duces utrique ordini Simonem et Iosepphum et Ionathan subiectis unicuique millenis et quingentenis 2 Ma. 8:22
ad hoc etiam ab Ezra lecto illis sancto libro et dato signo adiutorio Dei in prima acie ipse dux commisit cum Nicanore 2 Ma. 8:23
et facto sibi adiutore Omnipotente interfecerunt super novem milia hominum maiorem autem partem exercitus Nicanoris vulneribus debilem factam fugere conpulerunt 2 Ma. 8:24
arma autem ipsorum et spolia congregantes sabbatum agebant benedicentes Dominum qui liberavit eos in isto die misericordiae initium stillans in eos 2 Ma. 8:27
post sabbatum vero debilibus et orfanis et viduis diviserunt spolia et residua ipsi cum suis habuere 2 Ma. 8:28
his ita gestis et communiter ab omnibus facta obsecratione misericordem Dominum postulabant ut in finem servis suis reconciliaretur 2 Ma. 8:29
et ex his qui cum Timotheo et Bacchide erant contra se contendentes super viginti milia interfecerunt et munitiones excelsas obtinuerunt et plures praedas diviserunt aequam portionem debilibus pupillis et viduis sed et senioribus facientes 2 Ma. 8:30
et cum arma eorum collegissent diligenter omnia conposuerunt in locis oportunis residua vero spolia Hierosolymam detulerunt 2 Ma. 8:31
et phylarchen qui cum Timotheo erat interfecerunt virum scelestum qui in multis Iudaeos adflixerat 2 Ma. 8:32
et cum epicinia agerent in Hierosolymis eos qui sacras ianuas incenderant id est Callistenen cum in quodam domicilio refugisset incenderunt digna ei mercede pro impietatibus suis reddita 2 Ma. 8:33
et qui promiserat Romanis se tributum restituere de captivitate Hierosolymorum praedicabat nunc protectorem Deum habere Iudaeos et ob ipsum invulnerabiles esse eo quod sequerentur leges ab ipso constitutas 2 Ma. 8:36
intraverat enim ea quae dicitur Persipolis et temptavit expoliare templa et civitatem opprimere sed multitudine ad arma concurrente in fugam versi sunt et ita contigit ut Antiochus post fugam turpiter rediret 2 Ma. 9:2
et cum venisset circa Ecbatana recognovit quae erga Nicanorem et Timotheum gesta sunt 2 Ma. 9:3
elatus autem ira arbitrabatur se iniuriam illorum qui se fugaverant posse in Iudaeos retorquere ideoque iussit agitari currum sine intermissione agens iter caelesti eum iudicio perurguente quod ita superbe locutus est venturum se Hierosolymam et congeriem sepulchri Iudaeorum eam facturum 2 Ma. 9:4
sed qui universa conspicit Dominus Israhel percussit eum insanabili et invisibili plaga ut enim finivit hunc ipsum sermonem adprehendit eum dolor dirus viscerum et amara internorum tormenta 2 Ma. 9:5
et quidem satis iuste quippe qui multis et novis cruciatibus aliorum torserat viscera licet ille nullo modo a sua malitia cessaret 2 Ma. 9:6
super haec autem superbia repletus ignem spirans animo in Iudaeos et praecipiens adcelerare negotium contigit illum impetu euntem de curru cadere et gravi corporis conlisione membra vexare 2 Ma. 9:7
isque qui sibi videbatur etiam fluctibus maris imperare supra humanum modum superbia repletus et montium altitudines in statera adpendere nunc humiliatus ad terram in gestatorio portabatur manifestam Dei virtutem in semet ipso contestans 2 Ma. 9:8
ita ut de corpore impii vermes scaturrirent ac viventes in doloribus carnes eius effluerent odore etiam illius et fetore exercitus gravaretur 2 Ma. 9:9
et qui paulo ante sidera caeli contingere se arbitrabatur eum nemo poterat propter intolerantiam fetoris portare 2 Ma. 9:10
et cum nec ipse iam fetorem suum ferre posset ita ait iustum est subditum esse Deo et mortalem non paria Deo sentire 2 Ma. 9:12
et civitatem ad quam festinans veniebat ut eam ad solum deduceret et sepulchrum congestorum faceret nunc optat liberam reddere 2 Ma. 9:14
et Iudaeos quos nec sepultura quidem se dignos habituros sed avibus ac feris diripiendos traditurum et cum parvulis exterminaturum dixerat aequales nunc Atheniensibus facturum pollicetur 2 Ma. 9:15
templum etiam sanctum quod prius expoliaverat optimis donis ornaturum et sancta vasa multiplicaturum et pertinentes ad sacrificia sumptus de reditibus suis praestaturum 2 Ma. 9:16
super haec et Iudaeum futurum et omnem locum terrae perambulaturum et praedicaturum Dei potestatem 2 Ma. 9:17
optimis civibus Iudaeis plurimam salutem et bene valere et esse felices rex et princeps Antiochus 2 Ma. 9:19
si bene valetis et filii vestri et ex sententia vobis cuncta sunt maximas agimus gratias 2 Ma. 9:20
et ego in infirmitate constitutus vestri autem benigne memor regressus de Persidis locis et infirmitate gravi adprehensus necessarium duxi pro communi utilitate curam habere 2 Ma. 9:21
respiciens autem quod et pater quibus temporibus in locis superioribus ducebat exercitum ostendit qui post se susciperet principatum 2 Ma. 9:23
ad haec considerans de proximo potentes quosque et vicinos temporibus insidiantes et eventum expectantes designavi filium meum Antiochum regem quem saepe recurrens in superiora regna multis vestrum commendabam et scripsi ad eum quae subiecta sunt 2 Ma. 9:25
orate itaque vos et peto memores beneficiorum publice et privatim ut unusquisque conservet fidem ad me et ad filium meum 2 Ma. 9:26
confido enim eum modeste et humane acturum et sequentem propositum meum communem vobis fore 2 Ma. 9:27
igitur homicida et blasphemus pessime percussus et ut ipse alios tractaverat peregre in montibus miserabili obitu vita functus est 2 Ma. 9:28
Macchabeus autem et qui cum illo erant Domino se protegente templum quidem et civitatem recepit 2 Ma. 10:1
et purgato templo aliud altare fecerunt et de ignitis lapidibus igne concepto obtulerunt sacrificia post biennium et incensum et lucernas et panes propositionis posuerunt 2 Ma. 10:3
quibus gestis rogabant Dominum prostrati in terram ne amplius malis talibus inciderent sed et si quando peccassent ut ab ipso mitius corriperentur et non blasphemis ac barbaris hominibus traderentur 2 Ma. 10:4
qua die autem templum ab alienigenis pollutum fuerat contigit eadem die purgationem fieri vicesima et quinta mensis qui fuit casleu 2 Ma. 10:5
et cum laetitia diebus octo egerunt in modum tabernaculorum recordantes quod ante modicum temporis diem sollemnem tabernaculorum in montibus more bestiarum egerant 2 Ma. 10:6
propter quod tyrsos et ramos virides et palmas praeferebant ei qui prosperavit mundari locum suum 2 Ma. 10:7
et decreverunt communi praecepto et decreto universae genti Iudaeorum omnibus annis agere dies istos 2 Ma. 10:8
et Antiochi quidem qui appellatus est Nobilis vitae excessus ita se habuit 2 Ma. 10:9
hic suscepto regno constituit super negotia regni Lysiam quendam Foenicis et Syriae militiae principem 2 Ma. 10:11
nam Ptolomeus qui dicebatur Macer iusti tenax erga Iudaeos esse instituit et praecipue propter iniquitatem quae facta erat in eos et pacifice agere cum eis 2 Ma. 10:12
Iudaei vero qui tenebant oportunas munitiones fugatos ab Hierosolymis suscipiebant et bellare temptabant 2 Ma. 10:15
multaque vi insistentes loca obtinuerunt occurrentes interemerunt et omnes simul non minus a viginti milibus trucidaverunt 2 Ma. 10:17
Macchabeus ad eorum expugnationem relicto Simone et Ioseppho item Macchabeo eisque qui cum ipsis erant satis multis ipse ad eas quae amplius perurguebant pugnas conversus est 2 Ma. 10:19
hii vero qui cum Simone erant cupiditate ducti a quibusdam qui in turribus erant suasi sunt pecunia et septuaginta milibus didragmis acceptis dimiserunt quosdam effugere 2 Ma. 10:20
hos igitur proditores factos interfecit et confestim duas turres occupavit 2 Ma. 10:22
Timotheus qui prius a Iudaeis fuerat superatus convocato exercitu peregrinae multitudinis et congregato exercitu asiano advenit quasi armis Iudaeam capturus 2 Ma. 10:24
Macchabeus autem et qui cum ipso erant adpropiante illo deprecabantur Deum caput terra aspergentes lumbosque ciliciis praecincti 2 Ma. 10:25
ad altaris crepidinem provoluti ut sibi propitius inimicis autem eorum esset inimicus et adversaretur sicut lex dicit 2 Ma. 10:26
et ita post orationem sumptis armis longius de civitate procedentes et proximi hostibus effecti resederunt 2 Ma. 10:27
primo autem solis ortu utrique commiserunt isti quidem victoriae et prosperitatis sponsorem cum virtute Dominum habentes illi autem ducem belli animum habebant 2 Ma. 10:28
ex quibus duo Macchabeum medium habentes armis suis circumseptum incolomem conservabant in adversarios autem tela et fulmina iaciebant ex quo et caecitate confusi et repleti perturbatione cadebant 2 Ma. 10:30
interfecti sunt autem viginti milia quingenti et equites sescenti 2 Ma. 10:31
Macchabeus autem et qui cum eo erant laetantes obsederunt praesidium diebus quattuor 2 Ma. 10:33
at hii qui in turres erant loci firmitate confisi super modum maledicebant et sermones nefandos iactabant 2 Ma. 10:34
sed cum dies quinta inlucesceret viginti iuvenes ex his qui cum Macchabeo erant accensi animis propter blasphemiam viriliter accesserunt ad murum et feroci animo incedentes ascendebant 2 Ma. 10:35
sed et alii similiter ascendentes turres portasque succendere adgressi atque ipsos maledicos vivos concremare 2 Ma. 10:36
per continuum autem biduum praesidio vastato Timotheum occultantem se in quodam reppertum loco peremerunt et fratrem illius Caerean et Apollofanem occiderunt 2 Ma. 10:37
quibus gestis in hymnis et confessionibus benedicebant Dominum qui magna fecit cum Israhel et victoriam illi dedit 2 Ma. 10:38
sed parvo post tempore Lysias procurator regis et propinquus ac negotiorum praepositus graviter ferens de his quae acciderant 2 Ma. 11:1
congregatis octoginta milibus et equitatu universo veniebat adversus Iudaeos existimans se civitatem quidem captam gentibus habitaculum facturum 2 Ma. 11:2
templum vero in pecuniae quaestu sicut cetera delubra gentium habiturum et per singulos annos venale sacerdotium 2 Ma. 11:3
nusquam recogitans Dei potestatem sed mente effrenatus in multitudine peditum et in milibus equitum et in octoginta elefantis confidebat 2 Ma. 11:4
ingressus autem Iudaeam et adpropians Bethsurae quod erat in angusto loco ab Hierosolyma intervallo quinque stadiorum illud praesidium expugnabat 2 Ma. 11:5
ut autem Macchabeus et qui cum eo erant cognoverunt expugnari praesidia cum fletu et lacrimis rogabant Dominum et omnis turba simul ut bonum angelum mitteret ad salutem Israhel 2 Ma. 11:6
et ipse primus Macchabeus sumptis armis ceteros adhortatus est simul secum periculum subire et ferre auxilium fratribus suis 2 Ma. 11:7
tum simul omnes benedixerunt misericordem Dominum et convaluerunt animis non solum homines sed et bestias ferocissimas et muros ferreos parati penetrare 2 Ma. 11:9
ibant igitur prompti de caelo habentes adiutorem et miserantem eos Dominum 2 Ma. 11:10
leonum autem impetu inruentes hostibus prostraverunt ex eis undecim milia peditum et equites mille sescentos 2 Ma. 11:11
universos autem in fugam verterunt plures vero ex eis vulnerati nudi evaserunt sed et ipse Lysias turpiter fugiens evasit 2 Ma. 11:12
et quia non insensatus erat secum ipse reputans factam erga se diminutionem et intellegens invictos esse Hebraeos Dei auxilio nitentes misit ad eos 2 Ma. 11:13
promisitque consensurum se omnibus quae iusta sunt et regem conpulsurum amicum fieri 2 Ma. 11:14
annuit autem Macchabeus precibus Lysiae in omnibus utilitati consulens et quaecumque Macchabeus scripsit Lysiae de Iudaeis ea rex concessit 2 Ma. 11:15
Iohannes et Abessalom qui missi sunt a vobis tradentes scripta postulabant ut ea quae per illos significabantur implerem 2 Ma. 11:17
quaecumque igitur regi potuerunt perferri exposui et quae res permittebat concessit 2 Ma. 11:18
de ceteris autem per singula verbo mandavi et istis et his qui a me missi sunt conloqui vobiscum 2 Ma. 11:20
bene valete anno centesimo quadragesimo octavo dioscori die mensis vicesima et quarta 2 Ma. 11:21
patre nostro inter deos translato nos volentes eos qui sunt in regno nostro sine tumultu agere et rebus suis adhibere diligentiam 2 Ma. 11:23
bene igitur feceris si miseris ad eos et dextram dederis ut cognita nostra voluntate bono animo sint et utilitatibus propriis deserviant 2 Ma. 11:26
ad Iudaeos autem regis epistula talis erat rex Antiochus senatui Iudaeorum et ceteris Iudaeis salutem 2 Ma. 11:27
si valetis sic estis ut volumus sed et ipsi bene valemus 2 Ma. 11:28
ut Iudaei utantur cibis et legibus suis sicut et prius et nemo eorum ullo modo molestiam patiatur de his quae per ignorantiam gesta sunt 2 Ma. 11:31
misi autem et Menelaum qui vos adloquatur 2 Ma. 11:32
miserunt autem etiam Romani epistulam ita se habentem Quintus Memmius et Titus Manilius legati Romanorum populo Iudaeorum salutem 2 Ma. 11:34
de his quae Lysias cognatus regis concessit vobis et nos concessimus 2 Ma. 11:35
sed hii qui resederant Timotheus et Apollonius gehennae filius sed et Hieronimus et Demofon super hos et Nicanor cypriarches non sinebant eos in silentio agere et quiete 2 Ma. 12:2
Ioppitae vero tale quoddam flagitium perpetrarunt rogaverunt Iudaeos cum quibus habitabant ascendere scaphas quas paraverant cum uxoribus et filiis quasi nullis inimicitiis inter eos subiacentibus 2 Ma. 12:3
secundum communem itaque decretum civitatis et ipsis adquiescentibus pacisque causa nihil suspectum habentibus cum in altum processissent submerserunt non minus ducentos 2 Ma. 12:4
quam crudelitatem Iudas in suae gentis homines factam ut cognovit praecepit viris qui erant cum ipso et invocato iusto iudice Deo 2 Ma. 12:5
venit adversus interfectores fratrum et portum quidem noctu succendit scaphas exusit eos autem qui ab igne refugerant gladio peremit 2 Ma. 12:6
et cum haec ita egisset discessit quasi iterum reversurus et universos Ioppitas eradicaturus 2 Ma. 12:7
sed cum cognovisset et eos qui erant Iamniae velle pari modo facere habitantibus secum Iudaeis 2 Ma. 12:8
Iamnitis quoque nocte supervenit et portum cum navibus succendit ita ut lumen ignis pareret Hierosolymis ab stadiis ducentis quadraginta 2 Ma. 12:9
inde cum abissent novem stadiis et iter facerent ad Timotheum commiserunt cum eo Arabes quinque milia viri et equites quingenti 2 Ma. 12:10
cumque pugna valida fieret et auxilio Dei prospere cessisset residui victi Arabes petebant a Iuda dextras sibi dari promittentes pascua daturos et in ceteris profuturos 2 Ma. 12:11
adgressus est autem et civitatem quandam firmam pontibus murisque circumseptam quae a turbis habitabatur gentium promiscuarum cui nomen Caspin 2 Ma. 12:13
hii vero qui intus erant confidentes in stabilitate murorum et adparatu alimoniarum remissius agebant maledictis lacessentes Iudam ac blasphemantes et loquentes quae fas non est 2 Ma. 12:14
Macchabeus autem invocato magno mundi principe qui sine arietibus et machinis temporibus Iesu praecipitavit Hiericho inruit ferociter muris 2 Ma. 12:15
et capta civitate per Domini voluntatem inenarrabiles caedes fecit ita ut adiacens stagnum stadiorum duo latitudinis sanguine infectum fluere videretur 2 Ma. 12:16
inde discesserunt stadia septingenta quinquaginta et venerunt in Characa ad eos qui dicuntur Tubianei Iudaeos 2 Ma. 12:17
et Timotheum quidem in illis locis conprehenderunt nulloque negotio perfecto regressus est relicto in quodam loco firmissimo praesidio 2 Ma. 12:18
Dositheus autem et Sosipater qui erant duces cum Macchabeo peremerunt a Timotheo relictos in praesidio decem milia viros 2 Ma. 12:19
at Macchabeus ordinatis circum se sex milibus et constitutis per cohortes adversus Timotheum processit habentem secum centum viginti milia peditum equitumque duo milia quingentos 2 Ma. 12:20
cognito autem Iudae adventu Timotheus praemisit mulieres et filios et reliquum adparatum in praesidium quod Carnion dicitur erat enim inexpugnabile et accessu difficile propter locorum angustias 2 Ma. 12:21
cumque cohors Iudae prima apparuisset timor hostibus incussus est ex praesentia Dei qui universa conspicit et in fugam versi sunt alius alio ita ut magis a suis deicerentur et gladiorum suorum ictibus debilitarentur 2 Ma. 12:22
Iudas autem vehementer instabat puniens profanos et prostravit ex eis triginta milia virorum 2 Ma. 12:23
ipse vero Timotheus incidit in partes Dosithei et Sosipatri et multis precibus postulabat ut vivus dimitteretur eo quod multorum ex Iudaeis parentes haberet ac fratres quos morte eius decipi eveniret 2 Ma. 12:24
et cum fidem dedisset restituturum se eos secundum constitutum inlaesum eum dimiserunt propter fratrum salutem 2 Ma. 12:25
post horum fugam et necem movit exercitum ad Efron civitatem munitam in qua multitudo diversarum gentium habitabat et robusti iuvenes pro muris consistentes fortiter repugnabant in hac autem machinae multae et telorum erat adparatus 2 Ma. 12:27
sed cum Omnipotentem invocassent qui potestate vires hostium confregit ceperunt civitatem et ex eis qui intus erant viginti quinque milia prostraverunt 2 Ma. 12:28
et post pentecosten abierunt contra Gorgiam praepositum Idumeae 2 Ma. 12:32
exivit autem cum peditibus tribus milibus et equitibus quadringentis 2 Ma. 12:33
Dositheus vero quidam de Bachenoris eques vir fortis Gorgiam tenebat et cum vellet illum capere vivum eques quidam de Thracibus inruit in eum umerumque eius amputavit atque ita Gorgias effugit in Marisa 2 Ma. 12:35
at illis qui cum Esdrin erant diutius pugnantibus et fatigatis invocavit Dominum Iudas adiutorem et ducem belli fieri 2 Ma. 12:36
incipiens voce patria et cum hymnis clamorem extollens fugam Gorgiae militibus incussit 2 Ma. 12:37
Iudas autem collecto exercitu venit in civitatem Odollam et cum septima dies superveniret secundum consuetudinem purificati in eodem loco sabbatum egerunt 2 Ma. 12:38
et sequenti die venit cum suis Iudas ut corpora prostratorum tolleret et cum parentibus poneret in sepulchris paternis 2 Ma. 12:39
et facta conlatione duodecim milia dragmas argenti misit Hierosolymam offerri pro peccato sacrificium bene et religiose de resurrectione cogitans 2 Ma. 12:43
nisi enim eos qui ceciderant resurrecturos speraret superfluum videretur et vanum orare pro mortuis 2 Ma. 12:44
et quia considerabat quod hii qui cum pietate dormitionem acceperant optimam haberent repositam gratiam 2 Ma. 12:45
sancta ergo et salubris cogitatio pro defunctis exorare ut a peccato solverentur 2 Ma. 12:46
et cum eo Lysiam procuratorem et praepositum negotiorum secum habentem peditum centum decem milia et equitum quinque milia et elefantos viginti duo currus cum falcibus trecentos 2 Ma. 13:2
commiscuit autem se illis et Menelaus et cum multa fallacia deprecabatur Antiochum non pro patriae salute sed sperans se constitui in principatum 2 Ma. 13:3
sed Rex regum suscitavit animos Antiochi in peccatorem et suggerente Lysia hunc esse causam omnium malorum iussit ut eis est consuetudo conprehensum in eodem loco necari 2 Ma. 13:4
et tali lege praevaricatorem legis contigit mori nec terrae dari Menelaum 2 Ma. 13:7
et quidem satis iuste nam quia multa erga aram Dei delicta commisit cuius ignis et cinis erat sanctus ipse in cineris morte damnatus est 2 Ma. 13:8
quibus Iudas cognitis praecepit populo ut die ac nocte Dominum invocarent quo sicut semper et nunc adiuvaret eos 2 Ma. 13:10
quippe qui lege et patria sanctoque templo privari vererentur ac populum qui nuper paululum respirasset ne sineret blasphemis rursum nationibus subdi 2 Ma. 13:11
omnibus itaque id simul facientibus et petentibus a Domino misericordiam cum fletu et ieiuniis per triduum continuum prostratis hortatus est eos Iudas ut se praepararent 2 Ma. 13:12
ipse vero cum senioribus cogitavit priusquam rex admoveret exercitum ad Iudaeam et obtineret civitatem exire et Domini iudicio committere exitum rei 2 Ma. 13:13
dans itaque potestatem omnium Deo mundi creatori et hortatus suos ut fortiter dimicarent et usque ad mortem pro legibus templo civitate patria et civibus starent circa Modin exercitum constituit 2 Ma. 13:14
et dato signo suis Dei victoria iuvenibus fortissimis electis nocte adgressus aulam regiam in castris interfecit viros quattuor milia et maximum elefantorum cum his qui superpositi erant 2 Ma. 13:15
et Bethsurae quod erat Iudaeorum praesidium munitum castra admovebat sed fugabatur inpingebat minuebatur 2 Ma. 13:19
commisit cum Iuda superatus est ut autem cognovit rebellasse Philippum Antiochiae qui relictus erat super negotia mente consternatus Iudaeos deprecans subditusque eis iurat de omnibus quibus iustum visum est et reconciliatus obtulit sacrificium honorificavit templum et munera posuit 2 Ma. 13:23
Macchabeum amplexus est et fecit eum ab Ptolomaide usque Gerrenos ducem et principem 2 Ma. 13:24
tunc ascendit Lysias tribunal et exposuit rationem et populum sedavit regressusque est Antiochiam et hoc modo regi profectio et reditus processit 2 Ma. 13:26
sed post triennii tempus cognovit Iudas et qui cum eo erant Demetrium Seleuci cum multitudine valida et navibus per portum Tripoli ascendisse ad loca oportuna 2 Ma. 14:1
et tenuisse regiones adversus Antiochum et eius ducem Lysiam 2 Ma. 14:2
venit ad regem Demetrium centesimo quinquagesimo anno offerens ei auream coronam et palmam super haec et tallos qui templi esse videbantur et ipsa quidem die siluit 2 Ma. 14:4
tempus autem oportunum dementiae suae nanctus convocatus a Demetrio ad consilium et interrogatus quibus rebus et consiliis Iudaei niterentur 2 Ma. 14:5
respondit ipsi qui dicuntur Asidei Iudaeorum quibus praeest Iudas Macchabeus bella nutriunt et seditiones movent nec patiuntur regnum esse quietum 2 Ma. 14:6
nam et ego defraudatus parentum gloria dico autem summo sacerdotio huc veni 2 Ma. 14:7
sed his singulis oro rex cognitis et regioni et generi secundum pervulgatam omnibus humanitatem tuam prospice 2 Ma. 14:9
talibus autem ab hoc dictis et ceteri amici hostiliter habentes adversus Iudam inflammaverunt Demetrium 2 Ma. 14:11
datis mandatis ipsum quidem Iudam caperet eos vero qui cum illo erant dispergeret et constitueret Alchimum maximi templi summum sacerdotem 2 Ma. 14:13
tunc gentes quae de Iudaea fugerant Iudam segregatim se Nicanori miscebant miserias et clades Iudaeorum prosperitates rerum suarum existimantes 2 Ma. 14:14
audito itaque Iudaei Nicanoris adventu et conventu nationum conspersi terra rogabant eum qui populum suum constituit eum in aeternum custodiret quique suam portionem signis evidentibus protegit 2 Ma. 14:15
imperante autem duce statim inde moverunt et convenerunt ad castellum Dessau 2 Ma. 14:16
Nicanor tamen audiens virtutem comitum Iudae et animi magnitudinem quam pro patriae certaminibus habebant sanguine iudicium facere metuebat 2 Ma. 14:18
quam ob rem misit Possidonium et Theodotum et Matthathiam ut darent dextras atque acciperent 2 Ma. 14:19
et cum diu de his consilium ageretur et ipse dux ad multitudinem rettulisset omnium una fuit sententia amicitiis annuere 2 Ma. 14:20
itaque diem constituerunt qua secreto inter se agerent et a singulis sellae prolatae sunt et positae 2 Ma. 14:21
praecepit autem Iudas armatos esse locis oportunis ne forte ab hostibus repente mali aliquid oriretur et congruum conloquium fecerunt 2 Ma. 14:22
morabatur autem Nicanor Hierosolymis et nihil inique agebat gregesque turbarum quae congregatae fuerant dimisit 2 Ma. 14:23
Alchimus autem videns caritatem illorum ad invicem et conventiones venit ad Demetrium et dicebat Nicanorem rebus alienis adsentare Iudamque regni insidiatorem successorem sibi destinasse 2 Ma. 14:26
itaque rex exasperatus et pessimis huius criminationibus inritatus scripsit Nicanori dicens graviter quidem se ferre de amicitiae conventione iubere tamen Macchabeum citius vinctum mittere Antiochiam 2 Ma. 14:27
quibus cognitis Nicanor consternabatur et graviter ferebat si ea quae convenerant irrita faceret nihil laesus a viro 2 Ma. 14:28
at Macchabeus videns austerius secum agere Nicanorem et consuetum occursum ferocius exhibentem intellegens non ex bono esse austeritatem istam paucis suorum congregatis occultavit se a Nicanore 2 Ma. 14:30
quod ut ille cognovit fortiter se a viro praeventum venit ad maximum et sanctissimum templum et sacerdotibus solitas hostias offerentibus iussit sibi tradi virum 2 Ma. 14:31
iuravit nisi mihi vinctum Iudam tradideritis istud Dei fanum in planitiem deducam et altare effodiam et templum hoc Libero patri consecrabo 2 Ma. 14:33
et his dictis abiit sacerdotes autem protendentes manus in caelum invocabant eum qui semper propugnator esset gentis ipsorum haec dicentes 2 Ma. 14:34
et nunc sancte sanctorum omnium Domine conserva in aeternum inpollutam domum istam quae nuper mundata est 2 Ma. 14:36
Razias autem quidam de senioribus ab Hierosolymis delatus est Nicanori vir amator civitatis et bene audiens qui pro adfectu pater Iudaeorum appellabatur 2 Ma. 14:37
hic multis temporibus continentiae propositum tenuit in iudaismo corpusque et animam tradere contentus pro perseverantia 2 Ma. 14:38
turbis autem inruere domum eius et ianuam disrumpere atque ignem admovere cupientibus cum iam conprehenderetur gladio se petit 2 Ma. 14:41
eligens nobiliter mori potius quam subditus fieri peccatoribus et contra natales suos indignis iniuriis agi 2 Ma. 14:42
sed cum per festinationem non certo ictu plagam dedisset et turbae intra ostia inrumperent recurrens audenter ad murum praecipitavit semet ipsum viriliter in turbas 2 Ma. 14:43
et cum adhuc spiraret accensis animis surrexit cum et sanguis eius magno fluxu deflueret saucius cursu turbam pertransiit 2 Ma. 14:45
et stans super petram quandam praeruptam et iam exsanguis effectus conplexus intestina sua utrisque manibus proiecit super turbas invocans Dominatorem vitae ac spiritus ut haec illi iterum redderet atque ita vita defunctus est 2 Ma. 14:46
Iudaeis vero qui illum per necessitatem sequebantur dicentibus ne ita ferociter et barbare feceris sed honorem tribue diei sanctificationis et honora eum qui universa conspicit 2 Ma. 15:2
et respondentibus illis est Dominus vivus ipse in caelo potens qui iussit agi septimam diem 2 Ma. 15:4
at ille ait et ego potens sum super terram qui impero sumi arma et negotia regis impleri tamen non obtinuit ut consilium perficeret 2 Ma. 15:5
et Nicanor quidem cum summa superbia erectus cogitaverat commune tropeum statuere de Iuda 2 Ma. 15:6
et hortabatur suos ne formidarent ad adventum nationum sed in mente haberent adiutoria sibi facta de caelo et nunc sperarent ab Omnipotente adfuturam sibi victoriam 2 Ma. 15:8
et adlocutus illos de lege et prophetis admonens etiam certaminum quae fecerant prius promptiores eos constituit 2 Ma. 15:9
et ita animis eorum erectis simul ostendens gentium fallaciam et iuramentorum praevaricationem 2 Ma. 15:10
singulos autem illorum armavit non clypei et hastae munitione sed sermonibus optimis et hortationibus exposito digno fide somnio per quod universos laetificavit 2 Ma. 15:11
erat autem huiusmodi visus Onian qui fuerat summus sacerdos virum bonum et benignum verecundum visu modestum moribus et eloquio decorum et qui a puero in virtutibus exercitatus sit manus protendentem orare pro omni populo Iudaeorum 2 Ma. 15:12
post haec apparuisse et alium virum aetate et gloria mirabilem et magni decoris habitudine circa illum 2 Ma. 15:13
respondentem vero Onian dixisse hic est fratrum amator et populi Israhel hic est qui multum orat pro populo et universa sancta civitate Hieremias propheta Dei 2 Ma. 15:14
extendisse autem Hieremiam dexteram et dedisse Iudae gladium aureum dicentem 2 Ma. 15:15
exhortati itaque Iudae sermonibus bonis valde de quibus extolli possit impetus et animi iuvenum confortari statuerunt dimicare et confligere fortiter ut virtus de negotiis iudicaret eo quod civitas et sancta et templum periclitaretur 2 Ma. 15:17
erat enim pro uxoribus et filiis itemque pro fratribus et cognatis minor sollicitudo maximus vero et primus pro sanctitate timor erat templi 2 Ma. 15:18
sed et eos qui in civitate erant non minima sollicitudo habebat pro his qui congressi erant 2 Ma. 15:19
et cum iam omnes sperarent iudicium futurum hostisque adesset atque exercitus esset ordinatus bestiae equitesque oportuno in loco conpositi 2 Ma. 15:20
considerans Macchabeus adventum multitudinis et adparatum varium armorum ac ferocitatem bestiarum extendens manum in caelum prodigia facientem Dominum invocavit qui non secundum armorum potentiam sed prout ipsi placet dat dignis victoriam 2 Ma. 15:21
dixit autem invocans hoc modo tu Domine misisti angelum tuum sub Ezechia rege Iudae et interfecisti de castris Sennacherim centum octoginta quinque milia 2 Ma. 15:22
et nunc Dominator caelorum mitte angelum tuum bonum ante nos in timore et tremore magnitudinis brachii tui 2 Ma. 15:23
ut metuant qui cum blasphemia veniunt adversus sanctum populum tuum et hic quidem ita peroravit 2 Ma. 15:24
Nicanor autem et qui cum ipso erant cum tubis et canticis admovebant 2 Ma. 15:25
Iudas vero et qui cum eo erant invocato Deo per orationes congressi sunt 2 Ma. 15:26
cumque cessassent et cum gaudio redirent cognoverunt Nicanorem ruisse cum armis suis 2 Ma. 15:28
facto itaque clamore et perturbatione suscitata patria voce omnipotentem Dominum benedicebant 2 Ma. 15:29
praecepit autem Iudas qui per omnia corpore et animo emori pro civibus paratus erat caput Nicanoris et manum cum umero abscisam Hierosolymam perferri 2 Ma. 15:30
quo cum convenisset convocatis contribulibus et sacerdotibus ad altare arcersiit et eos qui in arce erant 2 Ma. 15:31
et ostenso capite Nicanoris et manu nefaria quam extendens contra domum sanctam omnipotentis Dei magnifice gloriatus est 2 Ma. 15:32
suspendit autem Nicanoris caput in summa arce evidens ut esset et manifestum sit auxilii Dei 2 Ma. 15:35
igitur his erga Nicanorem gestis et ex illis temporibus ab Hebraeis civitate possessa ego quoque in his finem faciam sermonis 2 Ma. 15:38
et siquidem bene et ut historiae conpetit et ipse velim si autem minus digne concedendum est mihi 2 Ma. 15:39
Abraham genuit Isaac Isaac autem genuit Iacob Iacob autem genuit Iudam et fratres eius Mt. 1:2
Iudas autem genuit Phares et Zara de Thamar Phares autem genuit Esrom Esrom autem genuit Aram Mt. 1:3
Iosias autem genuit Iechoniam et fratres eius in transmigratione Babylonis Mt. 1:11
et post transmigrationem Babylonis Iechonias genuit Salathihel Salathihel autem genuit Zorobabel Mt. 1:12
omnes ergo generationes ab Abraham usque ad David generationes quattuordecim et a David usque ad transmigrationem Babylonis generationes quattuordecim et a transmigratione Babylonis usque ad Christum generationes quattuordecim Mt. 1:17
Ioseph autem vir eius cum esset iustus et nollet eam traducere voluit occulte dimittere eam Mt. 1:19
pariet autem filium et vocabis nomen eius Iesum ipse enim salvum faciet populum suum a peccatis eorum Mt. 1:21
ecce virgo in utero habebit et pariet filium et vocabunt nomen eius Emmanuhel quod est interpretatum Nobiscum Deus Mt. 1:23
exsurgens autem Ioseph a somno fecit sicut praecepit ei angelus Domini et accepit coniugem suam Mt. 1:24
et non cognoscebat eam donec peperit filium suum primogenitum et vocavit nomen eius Iesum Mt. 1:25
dicentes ubi est qui natus est rex Iudaeorum vidimus enim stellam eius in oriente et venimus adorare eum Mt. 2:2
audiens autem Herodes rex turbatus est et omnis Hierosolyma cum illo Mt. 2:3
et congregans omnes principes sacerdotum et scribas populi sciscitabatur ab eis ubi Christus nasceretur Mt. 2:4
et tu Bethleem terra Iuda nequaquam minima es in principibus Iuda ex te enim exiet dux qui reget populum meum Israhel Mt. 2:6
et mittens illos in Bethleem dixit ite et interrogate diligenter de puero et cum inveneritis renuntiate mihi ut et ego veniens adorem eum Mt. 2:8
qui cum audissent regem abierunt et ecce stella quam viderant in oriente antecedebat eos usque dum veniens staret supra ubi erat puer Mt. 2:9
et intrantes domum invenerunt puerum cum Maria matre eius et procidentes adoraverunt eum et apertis thesauris suis obtulerunt ei munera aurum tus et murram Mt. 2:11
et responso accepto in somnis ne redirent ad Herodem per aliam viam reversi sunt in regionem suam Mt. 2:12
qui cum recessissent ecce angelus Domini apparuit in somnis Ioseph dicens surge et accipe puerum et matrem eius et fuge in Aegyptum et esto ibi usque dum dicam tibi futurum est enim ut Herodes quaerat puerum ad perdendum eum Mt. 2:13
qui consurgens accepit puerum et matrem eius nocte et recessit in Aegyptum Mt. 2:14
et erat ibi usque ad obitum Herodis ut adimpleretur quod dictum est a Domino per prophetam dicentem ex Aegypto vocavi filium meum Mt. 2:15
tunc Herodes videns quoniam inlusus esset a magis iratus est valde et mittens occidit omnes pueros qui erant in Bethleem et in omnibus finibus eius a bimatu et infra secundum tempus quod exquisierat a magis Mt. 2:16
vox in Rama audita est ploratus et ululatus multus Rachel plorans filios suos et noluit consolari quia non sunt Mt. 2:18
dicens surge et accipe puerum et matrem eius et vade in terram Israhel defuncti sunt enim qui quaerebant animam pueri Mt. 2:20
qui surgens accepit puerum et matrem eius et venit in terram Israhel Mt. 2:21
audiens autem quod Archelaus regnaret in Iudaea pro Herode patre suo timuit illo ire et admonitus in somnis secessit in partes Galilaeae Mt. 2:22
et veniens habitavit in civitate quae vocatur Nazareth ut adimpleretur quod dictum est per prophetas quoniam Nazareus vocabitur Mt. 2:23
et dicens paenitentiam agite adpropinquavit enim regnum caelorum Mt. 3:2
ipse autem Iohannes habebat vestimentum de pilis camelorum et zonam pelliciam circa lumbos suos esca autem eius erat lucustae et mel silvestre Mt. 3:4
tunc exiebat ad eum Hierosolyma et omnis Iudaea et omnis regio circa Iordanen Mt. 3:5
et baptizabantur in Iordane ab eo confitentes peccata sua Mt. 3:6
videns autem multos Pharisaeorum et Sadducaeorum venientes ad baptismum suum dixit eis progenies viperarum quis demonstravit vobis fugere a futura ira Mt. 3:7
et ne velitis dicere intra vos patrem habemus Abraham dico enim vobis quoniam potest Deus de lapidibus istis suscitare filios Abrahae Mt. 3:9
iam enim securis ad radicem arborum posita est omnis ergo arbor quae non facit fructum bonum exciditur et in ignem mittitur Mt. 3:10
ego quidem vos baptizo in aqua in paenitentiam qui autem post me venturus est fortior me est cuius non sum dignus calciamenta portare ipse vos baptizabit in Spiritu Sancto et igni Mt. 3:11
cuius ventilabrum in manu sua et permundabit aream suam et congregabit triticum suum in horreum paleas autem conburet igni inextinguibili Mt. 3:12
Iohannes autem prohibebat eum dicens ego a te debeo baptizari et tu venis ad me Mt. 3:14
baptizatus autem confestim ascendit de aqua et ecce aperti sunt ei caeli et vidit Spiritum Dei descendentem sicut columbam venientem super se Mt. 3:16
et ecce vox de caelis dicens hic est Filius meus dilectus in quo mihi conplacui Mt. 3:17
et cum ieiunasset quadraginta diebus et quadraginta noctibus postea esuriit Mt. 4:2
et accedens temptator dixit ei si Filius Dei es dic ut lapides isti panes fiant Mt. 4:3
tunc adsumit eum diabolus in sanctam civitatem et statuit eum supra pinnaculum templi Mt. 4:5
et dixit ei si Filius Dei es mitte te deorsum scriptum est enim quia angelis suis mandabit de te et in manibus tollent te ne forte offendas ad lapidem pedem tuum Mt. 4:6
iterum adsumit eum diabolus in montem excelsum valde et ostendit ei omnia regna mundi et gloriam eorum Mt. 4:8
et dixit illi haec tibi omnia dabo si cadens adoraveris me Mt. 4:9
tunc dicit ei Iesus vade Satanas scriptum est Dominum Deum tuum adorabis et illi soli servies Mt. 4:10
tunc reliquit eum diabolus et ecce angeli accesserunt et ministrabant ei Mt. 4:11
et relicta civitate Nazareth venit et habitavit in Capharnaum maritimam in finibus Zabulon et Nepthalim Mt. 4:13
terra Zabulon et terra Nepthalim via maris trans Iordanen Galilaeae gentium Mt. 4:15
populus qui sedebat in tenebris lucem vidit magnam et sedentibus in regione et umbra mortis lux orta est eis Mt. 4:16
exinde coepit Iesus praedicare et dicere paenitentiam agite adpropinquavit enim regnum caelorum Mt. 4:17
ambulans autem iuxta mare Galilaeae vidit duos fratres Simonem qui vocatur Petrus et Andream fratrem eius mittentes rete in mare erant enim piscatores Mt. 4:18
et ait illis venite post me et faciam vos fieri piscatores hominum Mt. 4:19
et procedens inde vidit alios duos fratres Iacobum Zebedaei et Iohannem fratrem eius in navi cum Zebedaeo patre eorum reficientes retia sua et vocavit eos Mt. 4:21
illi autem statim relictis retibus et patre secuti sunt eum Mt. 4:22
et circumibat Iesus totam Galilaeam docens in synagogis eorum et praedicans evangelium regni et sanans omnem languorem et omnem infirmitatem in populo Mt. 4:23
et abiit opinio eius in totam Syriam et obtulerunt ei omnes male habentes variis languoribus et tormentis conprehensos et qui daemonia habebant et lunaticos et paralyticos et curavit eos Mt. 4:24
et secutae sunt eum turbae multae de Galilaea et Decapoli et Hierosolymis et Iudaea et de trans Iordanen Mt. 4:25
videns autem turbas ascendit in montem et cum sedisset accesserunt ad eum discipuli eius Mt. 5:1
et aperiens os suum docebat eos dicens Mt. 5:2
beati qui esuriunt et sitiunt iustitiam quoniam ipsi saturabuntur Mt. 5:6
beati estis cum maledixerint vobis et persecuti vos fuerint et dixerint omne malum adversum vos mentientes propter me Mt. 5:11
gaudete et exultate quoniam merces vestra copiosa est in caelis sic enim persecuti sunt prophetas qui fuerunt ante vos Mt. 5:12
vos estis sal terrae quod si sal evanuerit in quo sallietur ad nihilum valet ultra nisi ut mittatur foras et conculcetur ab hominibus Mt. 5:13
neque accendunt lucernam et ponunt eam sub modio sed super candelabrum ut luceat omnibus qui in domo sunt Mt. 5:15
sic luceat lux vestra coram hominibus ut videant vestra bona opera et glorificent Patrem vestrum qui in caelis est Mt. 5:16
amen quippe dico vobis donec transeat caelum et terra iota unum aut unus apex non praeteribit a lege donec omnia fiant Mt. 5:18
qui ergo solverit unum de mandatis istis minimis et docuerit sic homines minimus vocabitur in regno caelorum qui autem fecerit et docuerit hic magnus vocabitur in regno caelorum Mt. 5:19
dico enim vobis quia nisi abundaverit iustitia vestra plus quam scribarum et Pharisaeorum non intrabitis in regnum caelorum Mt. 5:20
si ergo offeres munus tuum ad altare et ibi recordatus fueris quia frater tuus habet aliquid adversum te Mt. 5:23
relinque ibi munus tuum ante altare et vade prius reconciliare fratri tuo et tunc veniens offers munus tuum Mt. 5:24
esto consentiens adversario tuo cito dum es in via cum eo ne forte tradat te adversarius iudici et iudex tradat te ministro et in carcerem mittaris Mt. 5:25
quod si oculus tuus dexter scandalizat te erue eum et proice abs te expedit enim tibi ut pereat unum membrorum tuorum quam totum corpus tuum mittatur in gehennam Mt. 5:29
et si dextera manus tua scandalizat te abscide eam et proice abs te expedit tibi ut pereat unum membrorum tuorum quam totum corpus tuum eat in gehennam Mt. 5:30
ego autem dico vobis quia omnis qui dimiserit uxorem suam excepta fornicationis causa facit eam moechari et qui dimissam duxerit adulterat Mt. 5:32
audistis quia dictum est oculum pro oculo et dentem pro dente Mt. 5:38
ego autem dico vobis non resistere malo sed si quis te percusserit in dextera maxilla tua praebe illi et alteram Mt. 5:39
et ei qui vult tecum iudicio contendere et tunicam tuam tollere remitte ei et pallium Mt. 5:40
et quicumque te angariaverit mille passus vade cum illo alia duo Mt. 5:41
qui petit a te da ei et volenti mutuari a te ne avertaris Mt. 5:42
audistis quia dictum est diliges proximum tuum et odio habebis inimicum tuum Mt. 5:43
ego autem dico vobis diligite inimicos vestros benefacite his qui oderunt vos et orate pro persequentibus et calumniantibus vos Mt. 5:44
ut sitis filii Patris vestri qui in caelis est qui solem suum oriri facit super bonos et malos et pluit super iustos et iniustos Mt. 5:45
si enim diligatis eos qui vos diligunt quam mercedem habebitis nonne et publicani hoc faciunt Mt. 5:46
et si salutaveritis fratres vestros tantum quid amplius facitis nonne et ethnici hoc faciunt Mt. 5:47
estote ergo vos perfecti sicut et Pater vester caelestis perfectus est Mt. 5:48
cum ergo facies elemosynam noli tuba canere ante te sicut hypocritae faciunt in synagogis et in vicis ut honorificentur ab hominibus amen dico vobis receperunt mercedem suam Mt. 6:2
ut sit elemosyna tua in abscondito et Pater tuus qui videt in abscondito reddet tibi Mt. 6:4
et cum oratis non eritis sicut hypocritae qui amant in synagogis et in angulis platearum stantes orare ut videantur ab hominibus amen dico vobis receperunt mercedem suam Mt. 6:5
tu autem cum orabis intra in cubiculum tuum et cluso ostio tuo ora Patrem tuum in abscondito et Pater tuus qui videt in abscondito reddet tibi Mt. 6:6
veniat regnum tuum fiat voluntas tua sicut in caelo et in terra Mt. 6:10
et dimitte nobis debita nostra sicut et nos dimisimus debitoribus nostris Mt. 6:12
et ne inducas nos in temptationem sed libera nos a malo Mt. 6:13
si enim dimiseritis hominibus peccata eorum dimittet et vobis Pater vester caelestis delicta vestra Mt. 6:14
tu autem cum ieiunas ungue caput tuum et faciem tuam lava Mt. 6:17
ne videaris hominibus ieiunans sed Patri tuo qui est in abscondito et Pater tuus qui videt in abscondito reddet tibi Mt. 6:18
nolite thesaurizare vobis thesauros in terra ubi erugo et tinea demolitur ubi fures effodiunt et furantur Mt. 6:19
thesaurizate autem vobis thesauros in caelo ubi neque erugo neque tinea demolitur et ubi fures non effodiunt nec furantur Mt. 6:20
ubi enim est thesaurus tuus ibi est et cor tuum Mt. 6:21
nemo potest duobus dominis servire aut enim unum odio habebit et alterum diliget aut unum sustinebit et alterum contemnet non potestis Deo servire et mamonae Mt. 6:24
ideo dico vobis ne solliciti sitis animae vestrae quid manducetis neque corpori vestro quid induamini nonne anima plus est quam esca et corpus plus est quam vestimentum Mt. 6:25
respicite volatilia caeli quoniam non serunt neque metunt neque congregant in horrea et Pater vester caelestis pascit illa nonne vos magis pluris estis illis Mt. 6:26
et de vestimento quid solliciti estis considerate lilia agri quomodo crescunt non laborant nec nent Mt. 6:28
si autem faenum agri quod hodie est et cras in clibanum mittitur Deus sic vestit quanto magis vos minimae fidei Mt. 6:30
quaerite autem primum regnum et iustitiam eius et omnia haec adicientur vobis Mt. 6:33
in quo enim iudicio iudicaveritis iudicabimini et in qua mensura mensi fueritis metietur vobis Mt. 7:2
quid autem vides festucam in oculo fratris tui et trabem in oculo tuo non vides Mt. 7:3
aut quomodo dicis fratri tuo sine eiciam festucam de oculo tuo et ecce trabis est in oculo tuo Mt. 7:4
hypocrita eice primum trabem de oculo tuo et tunc videbis eicere festucam de oculo fratris tui Mt. 7:5
nolite dare sanctum canibus neque mittatis margaritas vestras ante porcos ne forte conculcent eas pedibus suis et conversi disrumpant vos Mt. 7:6
petite et dabitur vobis quaerite et invenietis pulsate et aperietur vobis Mt. 7:7
omnis enim qui petit accipit et qui quaerit invenit et pulsanti aperietur Mt. 7:8
omnia ergo quaecumque vultis ut faciant vobis homines et vos facite eis haec est enim lex et prophetae Mt. 7:12
intrate per angustam portam quia lata porta et spatiosa via quae ducit ad perditionem et multi sunt qui intrant per eam Mt. 7:13
quam angusta porta et arta via quae ducit ad vitam et pauci sunt qui inveniunt eam Mt. 7:14
omnis arbor quae non facit fructum bonum exciditur et in ignem mittitur Mt. 7:19
multi dicent mihi in illa die Domine Domine nonne in nomine tuo prophetavimus et in tuo nomine daemonia eiecimus et in tuo nomine virtutes multas fecimus Mt. 7:22
et tunc confitebor illis quia numquam novi vos discedite a me qui operamini iniquitatem Mt. 7:23
omnis ergo qui audit verba mea haec et facit ea adsimilabitur viro sapienti qui aedificavit domum suam supra petram Mt. 7:24
et descendit pluvia et venerunt flumina et flaverunt venti et inruerunt in domum illam et non cecidit fundata enim erat super petram Mt. 7:25
et omnis qui audit verba mea haec et non facit ea similis erit viro stulto qui aedificavit domum suam supra harenam Mt. 7:26
et descendit pluvia et venerunt flumina et flaverunt venti et inruerunt in domum illam et cecidit et fuit ruina eius magna Mt. 7:27
et factum est cum consummasset Iesus verba haec admirabantur turbae super doctrinam eius Mt. 7:28
erat enim docens eos sicut potestatem habens non sicut scribae eorum et Pharisaei Mt. 7:29
et ecce leprosus veniens adorabat eum dicens Domine si vis potes me mundare Mt. 8:2
et extendens manum tetigit eum Iesus dicens volo mundare et confestim mundata est lepra eius Mt. 8:3
et ait illi Iesus vide nemini dixeris sed vade ostende te sacerdoti et offer munus quod praecepit Moses in testimonium illis Mt. 8:4
et dicens Domine puer meus iacet in domo paralyticus et male torquetur Mt. 8:6
et ait illi Iesus ego veniam et curabo eum Mt. 8:7
et respondens centurio ait Domine non sum dignus ut intres sub tectum meum sed tantum dic verbo et sanabitur puer meus Mt. 8:8
nam et ego homo sum sub potestate habens sub me milites et dico huic vade et vadit et alio veni et venit et servo meo fac hoc et facit Mt. 8:9
audiens autem Iesus miratus est et sequentibus se dixit amen dico vobis non inveni tantam fidem in Israhel Mt. 8:10
dico autem vobis quod multi ab oriente et occidente venient et recumbent cum Abraham et Isaac et Iacob in regno caelorum Mt. 8:11
filii autem regni eicientur in tenebras exteriores ibi erit fletus et stridor dentium Mt. 8:12
et dixit Iesus centurioni vade et sicut credidisti fiat tibi et sanatus est puer in hora illa Mt. 8:13
et cum venisset Iesus in domum Petri vidit socrum eius iacentem et febricitantem Mt. 8:14
et tetigit manum eius et dimisit eam febris et surrexit et ministrabat eis Mt. 8:15
vespere autem facto obtulerunt ei multos daemonia habentes et eiciebat spiritus verbo et omnes male habentes curavit Mt. 8:16
ut adimpleretur quod dictum est per Esaiam prophetam dicentem ipse infirmitates nostras accepit et aegrotationes portavit Mt. 8:17
et accedens unus scriba ait illi magister sequar te quocumque ieris Mt. 8:19
et dicit ei Iesus vulpes foveas habent et volucres caeli tabernacula Filius autem hominis non habet ubi caput reclinet Mt. 8:20
alius autem de discipulis eius ait illi Domine permitte me primum ire et sepelire patrem meum Mt. 8:21
Iesus autem ait illi sequere me et dimitte mortuos sepelire mortuos suos Mt. 8:22
et ascendente eo in navicula secuti sunt eum discipuli eius Mt. 8:23
et ecce motus magnus factus est in mari ita ut navicula operiretur fluctibus ipse vero dormiebat Mt. 8:24
et accesserunt et suscitaverunt eum dicentes Domine salva nos perimus Mt. 8:25
et dicit eis quid timidi estis modicae fidei tunc surgens imperavit ventis et mari et facta est tranquillitas magna Mt. 8:26
porro homines mirati sunt dicentes qualis est hic quia et venti et mare oboediunt ei Mt. 8:27
et cum venisset trans fretum in regionem Gerasenorum occurrerunt ei duo habentes daemonia de monumentis exeuntes saevi nimis ita ut nemo posset transire per viam illam Mt. 8:28
et ecce clamaverunt dicentes quid nobis et tibi Fili Dei venisti huc ante tempus torquere nos Mt. 8:29
et ait illis ite at illi exeuntes abierunt in porcos et ecce impetu abiit totus grex per praeceps in mare et mortui sunt in aquis Mt. 8:32
pastores autem fugerunt et venientes in civitatem nuntiaverunt omnia et de his qui daemonia habuerant Mt. 8:33
et ecce tota civitas exiit obviam Iesu et viso eo rogabant ut transiret a finibus eorum Mt. 8:34
et ascendens in naviculam transfretavit et venit in civitatem suam Mt. 9:1
et ecce offerebant ei paralyticum iacentem in lecto et videns Iesus fidem illorum dixit paralytico confide fili remittuntur tibi peccata tua Mt. 9:2
et ecce quidam de scribis dixerunt intra se hic blasphemat Mt. 9:3
et cum vidisset Iesus cogitationes eorum dixit ut quid cogitatis mala in cordibus vestris Mt. 9:4
quid est facilius dicere dimittuntur tibi peccata aut dicere surge et ambula Mt. 9:5
ut sciatis autem quoniam Filius hominis habet potestatem in terra dimittendi peccata tunc ait paralytico surge tolle lectum tuum et vade in domum tuam Mt. 9:6
et surrexit et abiit in domum suam Mt. 9:7
videntes autem turbae timuerunt et glorificaverunt Deum qui dedit potestatem talem hominibus Mt. 9:8
et cum transiret inde Iesus vidit hominem sedentem in teloneo Mattheum nomine et ait illi sequere me et surgens secutus est eum Mt. 9:9
et factum est discumbente eo in domo ecce multi publicani et peccatores venientes discumbebant cum Iesu et discipulis eius Mt. 9:10
et videntes Pharisaei dicebant discipulis eius quare cum publicanis et peccatoribus manducat magister vester Mt. 9:11
euntes autem discite quid est misericordiam volo et non sacrificium non enim veni vocare iustos sed peccatores Mt. 9:13
tunc accesserunt ad eum discipuli Iohannis dicentes quare nos et Pharisaei ieiunamus frequenter discipuli autem tui non ieiunant Mt. 9:14
et ait illis Iesus numquid possunt filii sponsi lugere quamdiu cum illis est sponsus venient autem dies cum auferetur ab eis sponsus et tunc ieiunabunt Mt. 9:15
nemo autem inmittit commissuram panni rudis in vestimentum vetus tollit enim plenitudinem eius a vestimento et peior scissura fit Mt. 9:16
neque mittunt vinum novum in utres veteres alioquin rumpuntur utres et vinum effunditur et utres pereunt sed vinum novum in utres novos mittunt et ambo conservantur Mt. 9:17
haec illo loquente ad eos ecce princeps unus accessit et adorabat eum dicens filia mea modo defuncta est sed veni inpone manum super eam et vivet Mt. 9:18
et surgens Iesus sequebatur eum et discipuli eius Mt. 9:19
et ecce mulier quae sanguinis fluxum patiebatur duodecim annis accessit retro et tetigit fimbriam vestimenti eius Mt. 9:20
at Iesus conversus et videns eam dixit confide filia fides tua te salvam fecit et salva facta est mulier ex illa hora Mt. 9:22
et cum venisset Iesus in domum principis et vidisset tibicines et turbam tumultuantem Mt. 9:23
dicebat recedite non est enim mortua puella sed dormit et deridebant eum Mt. 9:24
et cum eiecta esset turba intravit et tenuit manum eius et surrexit puella Mt. 9:25
et exiit fama haec in universam terram illam Mt. 9:26
et transeunte inde Iesu secuti sunt eum duo caeci clamantes et dicentes miserere nostri Fili David Mt. 9:27
cum autem venisset domum accesserunt ad eum caeci et dicit eis Iesus creditis quia possum hoc facere vobis dicunt ei utique Domine Mt. 9:28
et aperti sunt oculi illorum et comminatus est illis Iesus dicens videte ne quis sciat Mt. 9:30
et eiecto daemone locutus est mutus et miratae sunt turbae dicentes numquam paruit sic in Israhel Mt. 9:33
et circumibat Iesus civitates omnes et castella docens in synagogis eorum et praedicans evangelium regni et curans omnem languorem et omnem infirmitatem Mt. 9:35
videns autem turbas misertus est eis quia erant vexati et iacentes sicut oves non habentes pastorem Mt. 9:36
et convocatis duodecim discipulis suis dedit illis potestatem spirituum inmundorum ut eicerent eos et curarent omnem languorem et omnem infirmitatem Mt. 10:1
duodecim autem apostolorum nomina sunt haec primus Simon qui dicitur Petrus et Andreas frater eius Mt. 10:2
Iacobus Zebedaei et Iohannes frater eius Philippus et Bartholomeus Thomas et Mattheus publicanus et Iacobus Alphei et Thaddeus Mt. 10:3
Simon Cananeus et Iudas Scariotes qui et tradidit eum Mt. 10:4
hos duodecim misit Iesus praecipiens eis et dicens in viam gentium ne abieritis et in civitates Samaritanorum ne intraveritis Mt. 10:5
in quamcumque civitatem aut castellum intraveritis interrogate quis in ea dignus sit et ibi manete donec exeatis Mt. 10:11
et siquidem fuerit domus digna veniat pax vestra super eam si autem non fuerit digna pax vestra ad vos revertatur Mt. 10:13
et quicumque non receperit vos neque audierit sermones vestros exeuntes foras de domo vel de civitate excutite pulverem de pedibus vestris Mt. 10:14
amen dico vobis tolerabilius erit terrae Sodomorum et Gomorraeorum in die iudicii quam illi civitati Mt. 10:15
ecce ego mitto vos sicut oves in medio luporum estote ergo prudentes sicut serpentes et simplices sicut columbae Mt. 10:16
cavete autem ab hominibus tradent enim vos in conciliis et in synagogis suis flagellabunt vos Mt. 10:17
et ad praesides et ad reges ducemini propter me in testimonium illis et gentibus Mt. 10:18
tradet autem frater fratrem in mortem et pater filium et insurgent filii in parentes et morte eos adficient Mt. 10:21
et eritis odio omnibus propter nomen meum qui autem perseveraverit in finem hic salvus erit Mt. 10:22
sufficit discipulo ut sit sicut magister eius et servus sicut dominus eius si patrem familias Beelzebub vocaverunt quanto magis domesticos eius Mt. 10:25
ne ergo timueritis eos nihil enim opertum quod non revelabitur et occultum quod non scietur Mt. 10:26
quod dico vobis in tenebris dicite in lumine et quod in aure auditis praedicate super tecta Mt. 10:27
et nolite timere eos qui occidunt corpus animam autem non possunt occidere sed potius eum timete qui potest et animam et corpus perdere in gehennam Mt. 10:28
nonne duo passeres asse veneunt et unus ex illis non cadet super terram sine Patre vestro Mt. 10:29
vestri autem et capilli capitis omnes numerati sunt Mt. 10:30
omnis ergo qui confitebitur me coram hominibus confitebor et ego eum coram Patre meo qui est in caelis Mt. 10:32
qui autem negaverit me coram hominibus negabo et ego eum coram Patre meo qui est in caelis Mt. 10:33
veni enim separare hominem adversus patrem suum et filiam adversus matrem suam et nurum adversus socrum suam Mt. 10:35
et inimici hominis domestici eius Mt. 10:36
qui amat patrem aut matrem plus quam me non est me dignus et qui amat filium aut filiam super me non est me dignus Mt. 10:37
et qui non accipit crucem suam et sequitur me non est me dignus Mt. 10:38
qui invenit animam suam perdet illam et qui perdiderit animam suam propter me inveniet eam Mt. 10:39
qui recipit vos me recipit et qui me recipit recipit eum qui me misit Mt. 10:40
qui recipit prophetam in nomine prophetae mercedem prophetae accipiet et qui recipit iustum in nomine iusti mercedem iusti accipiet Mt. 10:41
et quicumque potum dederit uni ex minimis istis calicem aquae frigidae tantum in nomine discipuli amen dico vobis non perdet mercedem suam Mt. 10:42
et factum est cum consummasset Iesus praecipiens duodecim discipulis suis transiit inde ut doceret et praedicaret in civitatibus eorum Mt. 11:1
et respondens Iesus ait illis euntes renuntiate Iohanni quae auditis et videtis Mt. 11:4
et beatus est qui non fuerit scandalizatus in me Mt. 11:6
sed quid existis videre prophetam etiam dico vobis et plus quam prophetam Mt. 11:9
a diebus autem Iohannis Baptistae usque nunc regnum caelorum vim patitur et violenti rapiunt illud Mt. 11:12
omnes enim prophetae et lex usque ad Iohannem prophetaverunt Mt. 11:13
et si vultis recipere ipse est Helias qui venturus est Mt. 11:14
dicunt cecinimus vobis et non saltastis lamentavimus et non planxistis Mt. 11:17
venit enim Iohannes neque manducans neque bibens et dicunt daemonium habet Mt. 11:18
venit Filius hominis manducans et bibens et dicunt ecce homo vorax et potator vini publicanorum et peccatorum amicus et iustificata est sapientia a filiis suis Mt. 11:19
vae tibi Corazain vae tibi Bethsaida quia si in Tyro et Sidone factae essent virtutes quae factae sunt in vobis olim in cilicio et cinere paenitentiam egissent Mt. 11:21
verumtamen dico vobis Tyro et Sidoni remissius erit in die iudicii quam vobis Mt. 11:22
et tu Capharnaum numquid usque in caelum exaltaberis usque in infernum descendes quia si in Sodomis factae fuissent virtutes quae factae sunt in te forte mansissent usque in hunc diem Mt. 11:23
in illo tempore respondens Iesus dixit confiteor tibi Pater Domine caeli et terrae quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus et revelasti ea parvulis Mt. 11:25
omnia mihi tradita sunt a Patre meo et nemo novit Filium nisi Pater neque Patrem quis novit nisi Filius et cui voluerit Filius revelare Mt. 11:27
venite ad me omnes qui laboratis et onerati estis et ego reficiam vos Mt. 11:28
tollite iugum meum super vos et discite a me quia mitis sum et humilis corde et invenietis requiem animabus vestris Mt. 11:29
iugum enim meum suave est et onus meum leve est Mt. 11:30
in illo tempore abiit Iesus sabbato per sata discipuli autem eius esurientes coeperunt vellere spicas et manducare Mt. 12:1
at ille dixit eis non legistis quid fecerit David quando esuriit et qui cum eo erant Mt. 12:3
quomodo intravit in domum Dei et panes propositionis comedit quos non licebat ei edere neque his qui cum eo erant nisi solis sacerdotibus Mt. 12:4
aut non legistis in lege quia sabbatis sacerdotes in templo sabbatum violant et sine crimine sunt Mt. 12:5
si autem sciretis quid est misericordiam volo et non sacrificium numquam condemnassetis innocentes Mt. 12:7
et cum inde transisset venit in synagogam eorum Mt. 12:9
et ecce homo manum habens aridam et interrogabant eum dicentes si licet sabbatis curare ut accusarent eum Mt. 12:10
ipse autem dixit illis quis erit ex vobis homo qui habeat ovem unam et si ceciderit haec sabbatis in foveam nonne tenebit et levabit eam Mt. 12:11
tunc ait homini extende manum tuam et extendit et restituta est sanitati sicut altera Mt. 12:13
Iesus autem sciens recessit inde et secuti sunt eum multi et curavit eos omnes Mt. 12:15
et praecepit eis ne manifestum eum facerent Mt. 12:16
ecce puer meus quem elegi dilectus meus in quo bene placuit animae meae ponam spiritum meum super eum et iudicium gentibus nuntiabit Mt. 12:18
harundinem quassatam non confringet et linum fumigans non extinguet donec eiciat ad victoriam iudicium Mt. 12:20
et in nomine eius gentes sperabunt Mt. 12:21
tunc oblatus est ei daemonium habens caecus et mutus et curavit eum ita ut loqueretur et videret Mt. 12:22
et stupebant omnes turbae et dicebant numquid hic est Filius David Mt. 12:23
Iesus autem sciens cogitationes eorum dixit eis omne regnum divisum contra se desolatur et omnis civitas vel domus divisa contra se non stabit Mt. 12:25
et si Satanas Satanan eicit adversus se divisus est quomodo ergo stabit regnum eius Mt. 12:26
et si ego in Beelzebub eicio daemones filii vestri in quo eiciunt ideo ipsi iudices erunt vestri Mt. 12:27
aut quomodo potest quisquam intrare in domum fortis et vasa eius diripere nisi prius alligaverit fortem et tunc domum illius diripiat Mt. 12:29
qui non est mecum contra me est et qui non congregat mecum spargit Mt. 12:30
ideo dico vobis omne peccatum et blasphemia remittetur hominibus Spiritus autem blasphemia non remittetur Mt. 12:31
et quicumque dixerit verbum contra Filium hominis remittetur ei qui autem dixerit contra Spiritum Sanctum non remittetur ei neque in hoc saeculo neque in futuro Mt. 12:32
aut facite arborem bonam et fructum eius bonum aut facite arborem malam et fructum eius malum siquidem ex fructu arbor agnoscitur Mt. 12:33
bonus homo de bono thesauro profert bona et malus homo de malo thesauro profert mala Mt. 12:35
ex verbis enim tuis iustificaberis et ex verbis tuis condemnaberis Mt. 12:37
tunc responderunt ei quidam de scribis et Pharisaeis dicentes magister volumus a te signum videre Mt. 12:38
qui respondens ait illis generatio mala et adultera signum quaerit et signum non dabitur ei nisi signum Ionae prophetae Mt. 12:39
sicut enim fuit Ionas in ventre ceti tribus diebus et tribus noctibus sic erit Filius hominis in corde terrae tribus diebus et tribus noctibus Mt. 12:40
viri ninevitae surgent in iudicio cum generatione ista et condemnabunt eam quia paenitentiam egerunt in praedicatione Ionae et ecce plus quam Iona hic Mt. 12:41
regina austri surget in iudicio cum generatione ista et condemnabit eam quia venit a finibus terrae audire sapientiam Salomonis et ecce plus quam Salomon hic Mt. 12:42
cum autem inmundus spiritus exierit ab homine ambulat per loca arida quaerens requiem et non invenit Mt. 12:43
tunc dicit revertar in domum meam unde exivi et veniens invenit vacantem scopis mundatam et ornatam Mt. 12:44
tunc vadit et adsumit septem alios spiritus secum nequiores se et intrantes habitant ibi et fiunt novissima hominis illius peiora prioribus sic erit et generationi huic pessimae Mt. 12:45
adhuc eo loquente ad turbas ecce mater eius et fratres stabant foris quaerentes loqui ei Mt. 12:46
dixit autem ei quidam ecce mater tua et fratres tui foris stant quaerentes te Mt. 12:47
at ipse respondens dicenti sibi ait quae est mater mea et qui sunt fratres mei Mt. 12:48
et extendens manum in discipulos suos dixit ecce mater mea et fratres mei Mt. 12:49
quicumque enim fecerit voluntatem Patris mei qui in caelis est ipse meus et frater et soror et mater est Mt. 12:50
et congregatae sunt ad eum turbae multae ita ut in naviculam ascendens sederet et omnis turba stabat in litore Mt. 13:2
et locutus est eis multa in parabolis dicens ecce exiit qui seminat seminare Mt. 13:3
et dum seminat quaedam ceciderunt secus viam et venerunt volucres et comederunt ea Mt. 13:4
alia autem ceciderunt in petrosa ubi non habebat terram multam et continuo exorta sunt quia non habebant altitudinem terrae Mt. 13:5
sole autem orto aestuaverunt et quia non habebant radicem aruerunt Mt. 13:6
alia autem ceciderunt in spinas et creverunt spinae et suffocaverunt ea Mt. 13:7
alia vero ceciderunt in terram bonam et dabant fructum aliud centesimum aliud sexagesimum aliud tricesimum Mt. 13:8
et accedentes discipuli dixerunt ei quare in parabolis loqueris eis Mt. 13:10
qui enim habet dabitur ei et abundabit qui autem non habet et quod habet auferetur ab eo Mt. 13:12
ideo in parabolis loquor eis quia videntes non vident et audientes non audiunt neque intellegunt Mt. 13:13
et adimpletur eis prophetia Esaiae dicens auditu audietis et non intellegetis et videntes videbitis et non videbitis Mt. 13:14
incrassatum est enim cor populi huius et auribus graviter audierunt et oculos suos cluserunt nequando oculis videant et auribus audiant et corde intellegant et convertantur et sanem eos Mt. 13:15
vestri autem beati oculi quia vident et aures vestrae quia audiunt Mt. 13:16
amen quippe dico vobis quia multi prophetae et iusti cupierunt videre quae videtis et non viderunt et audire quae auditis et non audierunt Mt. 13:17
omnis qui audit verbum regni et non intellegit venit malus et rapit quod seminatum est in corde eius hic est qui secus viam seminatus est Mt. 13:19
qui autem supra petrosa seminatus est hic est qui verbum audit et continuo cum gaudio accipit illud Mt. 13:20
non habet autem in se radicem sed est temporalis facta autem tribulatione et persecutione propter verbum continuo scandalizatur Mt. 13:21
qui autem est seminatus in spinis hic est qui verbum audit et sollicitudo saeculi istius et fallacia divitiarum suffocat verbum et sine fructu efficitur Mt. 13:22
qui vero in terra bona seminatus est hic est qui audit verbum et intellegit et fructum adfert et facit aliud quidem centum aliud autem sexaginta porro aliud triginta Mt. 13:23
cum autem dormirent homines venit inimicus eius et superseminavit zizania in medio tritici et abiit Mt. 13:25
cum autem crevisset herba et fructum fecisset tunc apparuerunt et zizania Mt. 13:26
et ait illis inimicus homo hoc fecit servi autem dixerunt ei vis imus et colligimus ea Mt. 13:28
et ait non ne forte colligentes zizania eradicetis simul cum eis et triticum Mt. 13:29
sinite utraque crescere usque ad messem et in tempore messis dicam messoribus colligite primum zizania et alligate ea fasciculos ad conburendum triticum autem congregate in horreum meum Mt. 13:30
quod minimum quidem est omnibus seminibus cum autem creverit maius est omnibus holeribus et fit arbor ita ut volucres caeli veniant et habitent in ramis eius Mt. 13:32
haec omnia locutus est Iesus in parabolis ad turbas et sine parabolis non loquebatur eis Mt. 13:34
tunc dimissis turbis venit in domum et accesserunt ad eum discipuli eius dicentes dissere nobis parabolam zizaniorum agri Mt. 13:36
sicut ergo colliguntur zizania et igni conburuntur sic erit in consummatione saeculi Mt. 13:40
mittet Filius hominis angelos suos et colligent de regno eius omnia scandala et eos qui faciunt iniquitatem Mt. 13:41
et mittent eos in caminum ignis ibi erit fletus et stridor dentium Mt. 13:42
simile est regnum caelorum thesauro abscondito in agro quem qui invenit homo abscondit et prae gaudio illius vadit et vendit universa quae habet et emit agrum illum Mt. 13:44
inventa autem una pretiosa margarita abiit et vendidit omnia quae habuit et emit eam Mt. 13:46
iterum simile est regnum caelorum sagenae missae in mare et ex omni genere congreganti Mt. 13:47
quam cum impleta esset educentes et secus litus sedentes elegerunt bonos in vasa malos autem foras miserunt Mt. 13:48
sic erit in consummatione saeculi exibunt angeli et separabunt malos de medio iustorum Mt. 13:49
et mittent eos in caminum ignis ibi erit fletus et stridor dentium Mt. 13:50
ait illis ideo omnis scriba doctus in regno caelorum similis est homini patri familias qui profert de thesauro suo nova et vetera Mt. 13:52
et factum est cum consummasset Iesus parabolas istas transiit inde Mt. 13:53
et veniens in patriam suam docebat eos in synagogis eorum ita ut mirarentur et dicerent unde huic sapientia haec et virtutes Mt. 13:54
nonne hic est fabri filius nonne mater eius dicitur Maria et fratres eius Iacobus et Ioseph et Simon et Iudas Mt. 13:55
et sorores eius nonne omnes apud nos sunt unde ergo huic omnia ista Mt. 13:56
et scandalizabantur in eo Iesus autem dixit eis non est propheta sine honore nisi in patria sua et in domo sua Mt. 13:57
et non fecit ibi virtutes multas propter incredulitatem illorum Mt. 13:58
et ait pueris suis hic est Iohannes Baptista ipse surrexit a mortuis et ideo virtutes inoperantur in eo Mt. 14:2
Herodes enim tenuit Iohannem et alligavit eum et posuit in carcere propter Herodiadem uxorem fratris sui Mt. 14:3
et volens illum occidere timuit populum quia sicut prophetam eum habebant Mt. 14:5
die autem natalis Herodis saltavit filia Herodiadis in medio et placuit Herodi Mt. 14:6
et contristatus est rex propter iuramentum autem et eos qui pariter recumbebant iussit dari Mt. 14:9
misitque et decollavit Iohannem in carcere Mt. 14:10
et adlatum est caput eius in disco et datum est puellae et tulit matri suae Mt. 14:11
et accedentes discipuli eius tulerunt corpus et sepelierunt illud et venientes nuntiaverunt Iesu Mt. 14:12
quod cum audisset Iesus secessit inde in navicula in locum desertum seorsum et cum audissent turbae secutae sunt eum pedestres de civitatibus Mt. 14:13
et exiens vidit turbam multam et misertus est eius et curavit languidos eorum Mt. 14:14
vespere autem facto accesserunt ad eum discipuli eius dicentes desertus est locus et hora iam praeteriit dimitte turbas ut euntes in castella emant sibi escas Mt. 14:15
responderunt ei non habemus hic nisi quinque panes et duos pisces Mt. 14:17
et cum iussisset turbam discumbere supra faenum acceptis quinque panibus et duobus piscibus aspiciens in caelum benedixit et fregit et dedit discipulis panes discipuli autem turbis Mt. 14:19
et manducaverunt omnes et saturati sunt et tulerunt reliquias duodecim cofinos fragmentorum plenos Mt. 14:20
manducantium autem fuit numerus quinque milia virorum exceptis mulieribus et parvulis Mt. 14:21
et statim iussit discipulos ascendere in navicula et praecedere eum trans fretum donec dimitteret turbas Mt. 14:22
et dimissa turba ascendit in montem solus orare vespere autem facto solus erat ibi Mt. 14:23
et videntes eum supra mare ambulantem turbati sunt dicentes quia fantasma est et prae timore clamaverunt Mt. 14:26
at ipse ait veni et descendens Petrus de navicula ambulabat super aquam ut veniret ad Iesum Mt. 14:29
videns vero ventum validum timuit et cum coepisset mergi clamavit dicens Domine salvum me fac Mt. 14:30
et continuo Iesus extendens manum adprehendit eum et ait illi modicae fidei quare dubitasti Mt. 14:31
et cum ascendissent in naviculam cessavit ventus Mt. 14:32
qui autem in navicula erant venerunt et adoraverunt eum dicentes vere Filius Dei es Mt. 14:33
et cum transfretassent venerunt in terram Gennesar Mt. 14:34
et cum cognovissent eum viri loci illius miserunt in universam regionem illam et obtulerunt ei omnes male habentes Mt. 14:35
et rogabant eum ut vel fimbriam vestimenti eius tangerent et quicumque tetigerunt salvi facti sunt Mt. 14:36
tunc accesserunt ad eum ab Hierosolymis scribae et Pharisaei dicentes Mt. 15:1
ipse autem respondens ait illis quare et vos transgredimini mandatum Dei propter traditionem vestram Mt. 15:3
nam Deus dixit honora patrem et matrem et qui maledixerit patri vel matri morte moriatur Mt. 15:4
et non honorificabit patrem suum aut matrem et irritum fecistis mandatum Dei propter traditionem vestram Mt. 15:6
et convocatis ad se turbis dixit eis audite et intellegite Mt. 15:10
at ille dixit adhuc et vos sine intellectu estis Mt. 15:16
non intellegitis quia omne quod in os intrat in ventrem vadit et in secessum emittitur Mt. 15:17
quae autem procedunt de ore de corde exeunt et ea coinquinant hominem Mt. 15:18
et egressus inde Iesus secessit in partes Tyri et Sidonis Mt. 15:21
et ecce mulier chananea a finibus illis egressa clamavit dicens ei miserere mei Domine Fili David filia mea male a daemonio vexatur Mt. 15:22
qui non respondit ei verbum et accedentes discipuli eius rogabant eum dicentes dimitte eam quia clamat post nos Mt. 15:23
at illa venit et adoravit eum dicens Domine adiuva me Mt. 15:25
qui respondens ait non est bonum sumere panem filiorum et mittere canibus Mt. 15:26
at illa dixit etiam Domine nam et catelli edunt de micis quae cadunt de mensa dominorum suorum Mt. 15:27
tunc respondens Iesus ait illi o mulier magna est fides tua fiat tibi sicut vis et sanata est filia illius ex illa hora Mt. 15:28
et cum transisset inde Iesus venit secus mare Galilaeae et ascendens in montem sedebat ibi Mt. 15:29
et accesserunt ad eum turbae multae habentes secum mutos clodos caecos debiles et alios multos et proiecerunt eos ad pedes eius et curavit eos Mt. 15:30
ita ut turbae mirarentur videntes mutos loquentes clodos ambulantes caecos videntes et magnificabant Deum Israhel Mt. 15:31
Iesus autem convocatis discipulis suis dixit misereor turbae quia triduo iam perseverant mecum et non habent quod manducent et dimittere eos ieiunos nolo ne deficiant in via Mt. 15:32
et dicunt ei discipuli unde ergo nobis in deserto panes tantos ut saturemus turbam tantam Mt. 15:33
et ait illis Iesus quot panes habetis at illi dixerunt septem et paucos pisciculos Mt. 15:34
et praecepit turbae ut discumberet super terram Mt. 15:35
et accipiens septem panes et pisces et gratias agens fregit et dedit discipulis suis et discipuli dederunt populo Mt. 15:36
et comederunt omnes et saturati sunt et quod superfuit de fragmentis tulerunt septem sportas plenas Mt. 15:37
erant autem qui manducaverant quattuor milia hominum extra parvulos et mulieres Mt. 15:38
et dimissa turba ascendit in naviculam et venit in fines Magedan Mt. 15:39
et accesserunt ad eum Pharisaei et Sadducaei temptantes et rogaverunt eum ut signum de caelo ostenderet eis Mt. 16:1
et mane hodie tempestas rutilat enim triste caelum faciem ergo caeli diiudicare nostis signa autem temporum Mt. 16:3
non potestis generatio mala et adultera signum quaerit et signum non dabitur ei nisi signum Ionae et relictis illis abiit Mt. 16:4
et cum venissent discipuli eius trans fretum obliti sunt panes accipere Mt. 16:5
qui dixit illis intuemini et cavete a fermento Pharisaeorum et Sadducaeorum Mt. 16:6
nondum intellegitis neque recordamini quinque panum quinque milium hominum et quot cofinos sumpsistis Mt. 16:9
neque septem panum quattuor milium hominum et quot sportas sumpsistis Mt. 16:10
quare non intellegitis quia non de pane dixi vobis cavete a fermento Pharisaeorum et Sadducaeorum Mt. 16:11
tunc intellexerunt quia non dixerit cavendum a fermento panum sed a doctrina Pharisaeorum et Sadducaeorum Mt. 16:12
venit autem Iesus in partes Caesareae Philippi et interrogabat discipulos suos dicens quem dicunt homines esse Filium hominis Mt. 16:13
respondens autem Iesus dixit ei beatus es Simon Bar Iona quia caro et sanguis non revelavit tibi sed Pater meus qui in caelis est Mt. 16:17
et ego dico tibi quia tu es Petrus et super hanc petram aedificabo ecclesiam meam et portae inferi non praevalebunt adversum eam Mt. 16:18
et tibi dabo claves regni caelorum et quodcumque ligaveris super terram erit ligatum in caelis et quodcumque solveris super terram erit solutum in caelis Mt. 16:19
exinde coepit Iesus ostendere discipulis suis quia oporteret eum ire Hierosolymam et multa pati a senioribus et scribis et principibus sacerdotum et occidi et tertia die resurgere Mt. 16:21
et adsumens eum Petrus coepit increpare illum dicens absit a te Domine non erit tibi hoc Mt. 16:22
tunc Iesus dixit discipulis suis si quis vult post me venire abneget semet ipsum et tollat crucem suam et sequatur me Mt. 16:24
Filius enim hominis venturus est in gloria Patris sui cum angelis suis et tunc reddet unicuique secundum opus eius Mt. 16:27
et post dies sex adsumpsit Iesus Petrum et Iacobum et Iohannem fratrem eius et ducit illos in montem excelsum seorsum Mt. 17:1
et transfiguratus est ante eos et resplenduit facies eius sicut sol vestimenta autem eius facta sunt alba sicut nix Mt. 17:2
et ecce apparuit illis Moses et Helias cum eo loquentes Mt. 17:3
respondens autem Petrus dixit ad Iesum Domine bonum est nos hic esse si vis faciamus hic tria tabernacula tibi unum et Mosi unum et Heliae unum Mt. 17:4
adhuc eo loquente ecce nubes lucida obumbravit eos et ecce vox de nube dicens hic est Filius meus dilectus in quo mihi bene conplacuit ipsum audite Mt. 17:5
et audientes discipuli ceciderunt in faciem suam et timuerunt valde Mt. 17:6
et accessit Iesus et tetigit eos dixitque eis surgite et nolite timere Mt. 17:7
et descendentibus illis de monte praecepit Iesus dicens nemini dixeritis visionem donec Filius hominis a mortuis resurgat Mt. 17:9
et interrogaverunt eum discipuli dicentes quid ergo scribae dicunt quod Heliam oporteat primum venire Mt. 17:10
at ille respondens ait eis Helias quidem venturus est et restituet omnia Mt. 17:11
dico autem vobis quia Helias iam venit et non cognoverunt eum sed fecerunt in eo quaecumque voluerunt sic et Filius hominis passurus est ab eis Mt. 17:12
et cum venisset ad turbam accessit ad eum homo genibus provolutus ante eum dicens Mt. 17:14
Domine miserere filii mei quia lunaticus est et male patitur nam saepe cadit in ignem et crebro in aquam Mt. 17:15
et obtuli eum discipulis tuis et non potuerunt curare eum Mt. 17:16
respondens Iesus ait o generatio incredula et perversa quousque ero vobiscum usquequo patiar vos adferte huc illum ad me Mt. 17:17
et increpavit ei Iesus et exiit ab eo daemonium et curatus est puer ex illa hora Mt. 17:18
tunc accesserunt discipuli ad Iesum secreto et dixerunt quare nos non potuimus eicere illum Mt. 17:19
dicit illis propter incredulitatem vestram amen quippe dico vobis si habueritis fidem sicut granum sinapis dicetis monti huic transi hinc et transibit et nihil inpossibile erit vobis Mt. 17:20
hoc autem genus non eicitur nisi per orationem et ieiunium Mt. 17:21
et occident eum et tertio die resurget et contristati sunt vehementer Mt. 17:23
et cum venissent Capharnaum accesserunt qui didragma accipiebant ad Petrum et dixerunt magister vester non solvit didragma Mt. 17:24
ait etiam et cum intrasset domum praevenit eum Iesus dicens quid tibi videtur Simon reges terrae a quibus accipiunt tributum vel censum a filiis suis an ab alienis Mt. 17:25
et ille dixit ab alienis dixit illi Iesus ergo liberi sunt filii Mt. 17:26
ut autem non scandalizemus eos vade ad mare et mitte hamum et eum piscem qui primus ascenderit tolle et aperto ore eius invenies staterem illum sumens da eis pro me et te Mt. 17:27
et advocans Iesus parvulum statuit eum in medio eorum Mt. 18:2
et dixit amen dico vobis nisi conversi fueritis et efficiamini sicut parvuli non intrabitis in regnum caelorum Mt. 18:3
et qui susceperit unum parvulum talem in nomine meo me suscipit Mt. 18:5
qui autem scandalizaverit unum de pusillis istis qui in me credunt expedit ei ut suspendatur mola asinaria in collo eius et demergatur in profundum maris Mt. 18:6
si autem manus tua vel pes tuus scandalizat te abscide eum et proice abs te bonum tibi est ad vitam ingredi debilem vel clodum quam duas manus vel duos pedes habentem mitti in ignem aeternum Mt. 18:8
et si oculus tuus scandalizat te erue eum et proice abs te bonum tibi est unoculum in vitam intrare quam duos oculos habentem mitti in gehennam ignis Mt. 18:9
quid vobis videtur si fuerint alicui centum oves et erraverit una ex eis nonne relinquet nonaginta novem in montibus et vadit quaerere eam quae erravit Mt. 18:12
et si contigerit ut inveniat eam amen dico vobis quia gaudebit super eam magis quam super nonaginta novem quae non erraverunt Mt. 18:13
si autem peccaverit in te frater tuus vade et corripe eum inter te et ipsum solum si te audierit lucratus es fratrem tuum Mt. 18:15
quod si non audierit eos dic ecclesiae si autem et ecclesiam non audierit sit tibi sicut ethnicus et publicanus Mt. 18:17
amen dico vobis quaecumque alligaveritis super terram erunt ligata et in caelo et quaecumque solveritis super terram erunt soluta et in caelo Mt. 18:18
tunc accedens Petrus ad eum dixit Domine quotiens peccabit in me frater meus et dimittam ei usque septies Mt. 18:21
et cum coepisset rationem ponere oblatus est ei unus qui debebat decem milia talenta Mt. 18:24
cum autem non haberet unde redderet iussit eum dominus venundari et uxorem eius et filios et omnia quae habebat et reddi Mt. 18:25
procidens autem servus ille orabat eum dicens patientiam habe in me et omnia reddam tibi Mt. 18:26
misertus autem dominus servi illius dimisit eum et debitum dimisit ei Mt. 18:27
egressus autem servus ille invenit unum de conservis suis qui debebat ei centum denarios et tenens suffocabat eum dicens redde quod debes Mt. 18:28
et procidens conservus eius rogabat eum dicens patientiam habe in me et omnia reddam tibi Mt. 18:29
ille autem noluit sed abiit et misit eum in carcerem donec redderet debitum Mt. 18:30
videntes autem conservi eius quae fiebant contristati sunt valde et venerunt et narraverunt domino suo omnia quae facta erant Mt. 18:31
tunc vocavit illum dominus suus et ait illi serve nequam omne debitum dimisi tibi quoniam rogasti me Mt. 18:32
non ergo oportuit et te misereri conservi tui sicut et ego tui misertus sum Mt. 18:33
et iratus dominus eius tradidit eum tortoribus quoadusque redderet universum debitum Mt. 18:34
sic et Pater meus caelestis faciet vobis si non remiseritis unusquisque fratri suo de cordibus vestris Mt. 18:35
et factum est cum consummasset Iesus sermones istos migravit a Galilaea et venit in fines Iudaeae trans Iordanen Mt. 19:1
et secutae sunt eum turbae multae et curavit eos ibi Mt. 19:2
et accesserunt ad eum Pharisaei temptantes eum et dicentes si licet homini dimittere uxorem suam quacumque ex causa Mt. 19:3
qui respondens ait eis non legistis quia qui fecit ab initio masculum et feminam fecit eos Mt. 19:4
et dixit propter hoc dimittet homo patrem et matrem et adherebit uxori suae et erunt duo in carne una Mt. 19:5
dicunt illi quid ergo Moses mandavit dari libellum repudii et dimittere Mt. 19:7
dico autem vobis quia quicumque dimiserit uxorem suam nisi ob fornicationem et aliam duxerit moechatur et qui dimissam duxerit moechatur Mt. 19:9
sunt enim eunuchi qui de matris utero sic nati sunt et sunt eunuchi qui facti sunt ab hominibus et sunt eunuchi qui se ipsos castraverunt propter regnum caelorum qui potest capere capiat Mt. 19:12
tunc oblati sunt ei parvuli ut manus eis inponeret et oraret discipuli autem increpabant eis Mt. 19:13
Iesus vero ait eis sinite parvulos et nolite eos prohibere ad me venire talium est enim regnum caelorum Mt. 19:14
et cum inposuisset eis manus abiit inde Mt. 19:15
et ecce unus accedens ait illi magister bone quid boni faciam ut habeam vitam aeternam Mt. 19:16
honora patrem et matrem et diliges proximum tuum sicut te ipsum Mt. 19:19
ait illi Iesus si vis perfectus esse vade vende quae habes et da pauperibus et habebis thesaurum in caelo et veni sequere me Mt. 19:21
et iterum dico vobis facilius est camelum per foramen acus transire quam divitem intrare in regnum caelorum Mt. 19:24
tunc respondens Petrus dixit ei ecce nos reliquimus omnia et secuti sumus te quid ergo erit nobis Mt. 19:27
Iesus autem dixit illis amen dico vobis quod vos qui secuti estis me in regeneratione cum sederit Filius hominis in sede maiestatis suae sedebitis et vos super sedes duodecim iudicantes duodecim tribus Israhel Mt. 19:28
et omnis qui reliquit domum vel fratres aut sorores aut patrem aut matrem aut uxorem aut filios aut agros propter nomen meum centuplum accipiet et vitam aeternam possidebit Mt. 19:29
multi autem erunt primi novissimi et novissimi primi Mt. 19:30
et egressus circa horam tertiam vidit alios stantes in foro otiosos Mt. 20:3
et illis dixit ite et vos in vineam et quod iustum fuerit dabo vobis Mt. 20:4
illi autem abierunt iterum autem exiit circa sextam et nonam horam et fecit similiter Mt. 20:5
circa undecimam vero exiit et invenit alios stantes et dicit illis quid hic statis tota die otiosi Mt. 20:6
dicunt ei quia nemo nos conduxit dicit illis ite et vos in vineam Mt. 20:7
cum sero autem factum esset dicit dominus vineae procuratori suo voca operarios et redde illis mercedem incipiens a novissimis usque ad primos Mt. 20:8
venientes autem et primi arbitrati sunt quod plus essent accepturi acceperunt autem et ipsi singulos denarios Mt. 20:10
et accipientes murmurabant adversus patrem familias Mt. 20:11
dicentes hii novissimi una hora fecerunt et pares illos nobis fecisti qui portavimus pondus diei et aestus Mt. 20:12
tolle quod tuum est et vade volo autem et huic novissimo dare sicut et tibi Mt. 20:14
sic erunt novissimi primi et primi novissimi multi sunt enim vocati pauci autem electi Mt. 20:16
et ascendens Iesus Hierosolymam adsumpsit duodecim discipulos secreto et ait illis Mt. 20:17
ecce ascendimus Hierosolymam et Filius hominis tradetur principibus sacerdotum et scribis et condemnabunt eum morte Mt. 20:18
et tradent eum gentibus ad deludendum et flagellandum et crucifigendum et tertia die resurget Mt. 20:19
tunc accessit ad eum mater filiorum Zebedaei cum filiis suis adorans et petens aliquid ab eo Mt. 20:20
qui dixit ei quid vis ait illi dic ut sedeant hii duo filii mei unus ad dexteram tuam et unus ad sinistram in regno tuo Mt. 20:21
ait illis calicem quidem meum bibetis sedere autem ad dexteram meam et sinistram non est meum dare vobis sed quibus paratum est a Patre meo Mt. 20:23
et audientes decem indignati sunt de duobus fratribus Mt. 20:24
Iesus autem vocavit eos ad se et ait scitis quia principes gentium dominantur eorum et qui maiores sunt potestatem exercent in eos Mt. 20:25
et qui voluerit inter vos primus esse erit vester servus Mt. 20:27
sicut Filius hominis non venit ministrari sed ministrare et dare animam suam redemptionem pro multis Mt. 20:28
et egredientibus eis ab Hiericho secuta est eum turba multa Mt. 20:29
et ecce duo caeci sedentes secus viam audierunt quia Iesus transiret et clamaverunt dicentes Domine miserere nostri Fili David Mt. 20:30
et stetit Iesus et vocavit eos et ait quid vultis ut faciam vobis Mt. 20:32
misertus autem eorum Iesus tetigit oculos eorum et confestim viderunt et secuti sunt eum Mt. 20:34
et cum adpropinquassent Hierosolymis et venissent Bethfage ad montem Oliveti tunc Iesus misit duos discipulos Mt. 21:1
dicens eis ite in castellum quod contra vos est et statim invenietis asinam alligatam et pullum cum ea solvite et adducite mihi Mt. 21:2
et si quis vobis aliquid dixerit dicite quia Dominus his opus habet et confestim dimittet eos Mt. 21:3
dicite filiae Sion ecce rex tuus venit tibi mansuetus et sedens super asinam et pullum filium subiugalis Mt. 21:5
et adduxerunt asinam et pullum et inposuerunt super eis vestimenta sua et eum desuper sedere fecerunt Mt. 21:7
plurima autem turba straverunt vestimenta sua in via alii autem caedebant ramos de arboribus et sternebant in via Mt. 21:8
turbae autem quae praecedebant et quae sequebantur clamabant dicentes osanna Filio David benedictus qui venturus est in nomine Domini osanna in altissimis Mt. 21:9
et cum intrasset Hierosolymam commota est universa civitas dicens quis est hic Mt. 21:10
et intravit Iesus in templum Dei et eiciebat omnes vendentes et ementes in templo et mensas nummulariorum et cathedras vendentium columbas evertit Mt. 21:12
et dicit eis scriptum est domus mea domus orationis vocabitur vos autem fecistis eam speluncam latronum Mt. 21:13
et accesserunt ad eum caeci et claudi in templo et sanavit eos Mt. 21:14
videntes autem principes sacerdotum et scribae mirabilia quae fecit et pueros clamantes in templo et dicentes osanna Filio David indignati sunt Mt. 21:15
et dixerunt ei audis quid isti dicant Iesus autem dicit eis utique numquam legistis quia ex ore infantium et lactantium perfecisti laudem Mt. 21:16
et relictis illis abiit foras extra civitatem in Bethaniam ibique mansit Mt. 21:17
et videns fici arborem unam secus viam venit ad eam et nihil invenit in ea nisi folia tantum et ait illi numquam ex te fructus nascatur in sempiternum et arefacta est continuo ficulnea Mt. 21:19
et videntes discipuli mirati sunt dicentes quomodo continuo aruit Mt. 21:20
respondens autem Iesus ait eis amen dico vobis si habueritis fidem et non haesitaveritis non solum de ficulnea facietis sed et si monti huic dixeritis tolle et iacta te in mare fiet Mt. 21:21
et omnia quaecumque petieritis in oratione credentes accipietis Mt. 21:22
et cum venisset in templum accesserunt ad eum docentem principes sacerdotum et seniores populi dicentes in qua potestate haec facis et quis tibi dedit hanc potestatem Mt. 21:23
respondens Iesus dixit illis interrogabo vos et ego unum sermonem quem si dixeritis mihi et ego vobis dicam in qua potestate haec facio Mt. 21:24
et respondentes Iesu dixerunt nescimus ait illis et ipse nec ego dico vobis in qua potestate haec facio Mt. 21:27
quid autem vobis videtur homo habebat duos filios et accedens ad primum dixit fili vade hodie operare in vinea mea Mt. 21:28
accedens autem ad alterum dixit similiter at ille respondens ait eo domine et non ivit Mt. 21:30
quis ex duobus fecit voluntatem patris dicunt novissimus dicit illis Iesus amen dico vobis quia publicani et meretrices praecedunt vos in regno Dei Mt. 21:31
venit enim ad vos Iohannes in via iustitiae et non credidistis ei publicani autem et meretrices crediderunt ei vos autem videntes nec paenitentiam habuistis postea ut crederetis ei Mt. 21:32
aliam parabolam audite homo erat pater familias qui plantavit vineam et sepem circumdedit ei et fodit in ea torcular et aedificavit turrem et locavit eam agricolis et peregre profectus est Mt. 21:33
et agricolae adprehensis servis eius alium ceciderunt alium occiderunt alium vero lapidaverunt Mt. 21:35
iterum misit alios servos plures prioribus et fecerunt illis similiter Mt. 21:36
agricolae autem videntes filium dixerunt intra se hic est heres venite occidamus eum et habebimus hereditatem eius Mt. 21:38
et adprehensum eum eiecerunt extra vineam et occiderunt Mt. 21:39
aiunt illi malos male perdet et vineam locabit aliis agricolis qui reddant ei fructum temporibus suis Mt. 21:41
dicit illis Iesus numquam legistis in scripturis lapidem quem reprobaverunt aedificantes hic factus est in caput anguli a Domino factum est istud et est mirabile in oculis nostris Mt. 21:42
ideo dico vobis quia auferetur a vobis regnum Dei et dabitur genti facienti fructus eius Mt. 21:43
et qui ceciderit super lapidem istum confringetur super quem vero ceciderit conteret eum Mt. 21:44
et cum audissent principes sacerdotum et Pharisaei parabolas eius cognoverunt quod de ipsis diceret Mt. 21:45
et quaerentes eum tenere timuerunt turbas quoniam sicut prophetam eum habebant Mt. 21:46
et respondens Iesus dixit iterum in parabolis eis dicens Mt. 22:1
et misit servos suos vocare invitatos ad nuptias et nolebant venire Mt. 22:3
iterum misit alios servos dicens dicite invitatis ecce prandium meum paravi tauri mei et altilia occisa et omnia parata venite ad nuptias Mt. 22:4
illi autem neglexerunt et abierunt alius in villam suam alius vero ad negotiationem suam Mt. 22:5
reliqui vero tenuerunt servos eius et contumelia adfectos occiderunt Mt. 22:6
rex autem cum audisset iratus est et missis exercitibus suis perdidit homicidas illos et civitatem illorum succendit Mt. 22:7
ite ergo ad exitus viarum et quoscumque inveneritis vocate ad nuptias Mt. 22:9
et egressi servi eius in vias congregaverunt omnes quos invenerunt malos et bonos et impletae sunt nuptiae discumbentium Mt. 22:10
intravit autem rex ut videret discumbentes et vidit ibi hominem non vestitum veste nuptiali Mt. 22:11
et ait illi amice quomodo huc intrasti non habens vestem nuptialem at ille obmutuit Mt. 22:12
tunc dixit rex ministris ligatis pedibus eius et manibus mittite eum in tenebras exteriores ibi erit fletus et stridor dentium Mt. 22:13
et mittunt ei discipulos suos cum Herodianis dicentes magister scimus quia verax es et viam Dei in veritate doces et non est tibi cura de aliquo non enim respicis personam hominum Mt. 22:16
et ait illis Iesus cuius est imago haec et suprascriptio Mt. 22:20
dicunt ei Caesaris tunc ait illis reddite ergo quae sunt Caesaris Caesari et quae sunt Dei Deo Mt. 22:21
et audientes mirati sunt et relicto eo abierunt Mt. 22:22
in illo die accesserunt ad eum Sadducaei qui dicunt non esse resurrectionem et interrogaverunt eum Mt. 22:23
dicentes magister Moses dixit si quis mortuus fuerit non habens filium ut ducat frater eius uxorem illius et suscitet semen fratri suo Mt. 22:24
erant autem apud nos septem fratres et primus uxore ducta defunctus est et non habens semen reliquit uxorem suam fratri suo Mt. 22:25
similiter secundus et tertius usque ad septimum Mt. 22:26
novissime autem omnium et mulier defuncta est Mt. 22:27
ego sum Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Iacob non est Deus mortuorum sed viventium Mt. 22:32
et audientes turbae mirabantur in doctrina eius Mt. 22:33
et interrogavit eum unus ex eis legis doctor temptans eum Mt. 22:35
ait illi Iesus diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo et in tota anima tua et in tota mente tua Mt. 22:37
hoc est maximum et primum mandatum Mt. 22:38
in his duobus mandatis universa lex pendet et prophetae Mt. 22:40
et nemo poterat respondere ei verbum neque ausus fuit quisquam ex illa die eum amplius interrogare Mt. 22:46
tunc Iesus locutus est ad turbas et discipulos suos Mt. 23:1
dicens super cathedram Mosi sederunt scribae et Pharisaei Mt. 23:2
omnia ergo quaecumque dixerint vobis servate et facite secundum opera vero eorum nolite facere dicunt enim et non faciunt Mt. 23:3
alligant autem onera gravia et inportabilia et inponunt in umeros hominum digito autem suo nolunt ea movere Mt. 23:4
omnia vero opera sua faciunt ut videantur ab hominibus dilatant enim phylacteria sua et magnificant fimbrias Mt. 23:5
amant autem primos recubitus in cenis et primas cathedras in synagogis Mt. 23:6
et salutationes in foro et vocari ab hominibus rabbi Mt. 23:7
et patrem nolite vocare vobis super terram unus enim est Pater vester qui in caelis est Mt. 23:9
qui autem se exaltaverit humiliabitur et qui se humiliaverit exaltabitur Mt. 23:12
vae autem vobis scribae et Pharisaei hypocritae quia clauditis regnum caelorum ante homines vos enim non intratis nec introeuntes sinitis intrare Mt. 23:13
vae vobis scribae et Pharisaei hypocritae quia circuitis mare et aridam ut faciatis unum proselytum et cum fuerit factus facitis eum filium gehennae duplo quam vos Mt. 23:15
stulti et caeci quid enim maius est aurum an templum quod sanctificat aurum Mt. 23:17
et quicumque iuraverit in altari nihil est quicumque autem iuraverit in dono quod est super illud debet Mt. 23:18
qui ergo iurat in altare iurat in eo et in omnibus quae super illud sunt Mt. 23:20
et qui iuraverit in templo iurat in illo et in eo qui inhabitat in ipso Mt. 23:21
et qui iurat in caelo iurat in throno Dei et in eo qui sedet super eum Mt. 23:22
vae vobis scribae et Pharisaei hypocritae quia decimatis mentam et anethum et cyminum et reliquistis quae graviora sunt legis iudicium et misericordiam et fidem haec oportuit facere et illa non omittere Mt. 23:23
vae vobis scribae et Pharisaei hypocritae quia mundatis quod de foris est calicis et parapsidis intus autem pleni sunt rapina et inmunditia Mt. 23:25
Pharisaee caece munda prius quod intus est calicis et parapsidis ut fiat et id quod de foris est mundum Mt. 23:26
vae vobis scribae et Pharisaei hypocritae quia similes estis sepulchris dealbatis quae a foris parent hominibus speciosa intus vero plena sunt ossibus mortuorum et omni spurcitia Mt. 23:27
sic et vos a foris quidem paretis hominibus iusti intus autem pleni estis hypocrisi et iniquitate Mt. 23:28
vae vobis scribae et Pharisaei hypocritae quia aedificatis sepulchra prophetarum et ornatis monumenta iustorum Mt. 23:29
et dicitis si fuissemus in diebus patrum nostrorum non essemus socii eorum in sanguine prophetarum Mt. 23:30
et vos implete mensuram patrum vestrorum Mt. 23:32
ideo ecce ego mitto ad vos prophetas et sapientes et scribas ex illis occidetis et crucifigetis et ex eis flagellabitis in synagogis vestris et persequemini de civitate in civitatem Mt. 23:34
ut veniat super vos omnis sanguis iustus qui effusus est super terram a sanguine Abel iusti usque ad sanguinem Zacchariae filii Barachiae quem occidistis inter templum et altare Mt. 23:35
Hierusalem Hierusalem quae occidis prophetas et lapidas eos qui ad te missi sunt quotiens volui congregare filios tuos quemadmodum gallina congregat pullos suos sub alas et noluisti Mt. 23:37
et egressus Iesus de templo ibat et accesserunt discipuli eius ut ostenderent ei aedificationes templi Mt. 24:1
sedente autem eo super montem Oliveti accesserunt ad eum discipuli secreto dicentes dic nobis quando haec erunt et quod signum adventus tui et consummationis saeculi Mt. 24:3
et respondens Iesus dixit eis videte ne quis vos seducat Mt. 24:4
multi enim venient in nomine meo dicentes ego sum Christus et multos seducent Mt. 24:5
audituri autem estis proelia et opiniones proeliorum videte ne turbemini oportet enim haec fieri sed nondum est finis Mt. 24:6
consurget enim gens in gentem et regnum in regnum et erunt pestilentiae et fames et terraemotus per loca Mt. 24:7
tunc tradent vos in tribulationem et occident vos et eritis odio omnibus gentibus propter nomen meum Mt. 24:9
et tunc scandalizabuntur multi et invicem tradent et odio habebunt invicem Mt. 24:10
et multi pseudoprophetae surgent et seducent multos Mt. 24:11
et quoniam abundabit iniquitas refrigescet caritas multorum Mt. 24:12
et praedicabitur hoc evangelium regni in universo orbe in testimonium omnibus gentibus et tunc veniet consummatio Mt. 24:14
et qui in tecto non descendat tollere aliquid de domo sua Mt. 24:17
et qui in agro non revertatur tollere tunicam suam Mt. 24:18
vae autem praegnatibus et nutrientibus in illis diebus Mt. 24:19
et nisi breviati fuissent dies illi non fieret salva omnis caro sed propter electos breviabuntur dies illi Mt. 24:22
surgent enim pseudochristi et pseudoprophetae et dabunt signa magna et prodigia ita ut in errorem inducantur si fieri potest etiam electi Mt. 24:24
sicut enim fulgur exit ab oriente et paret usque in occidente ita erit et adventus Filii hominis Mt. 24:27
statim autem post tribulationem dierum illorum sol obscurabitur et luna non dabit lumen suum et stellae cadent de caelo et virtutes caelorum commovebuntur Mt. 24:29
et tunc parebit signum Filii hominis in caelo et tunc plangent omnes tribus terrae et videbunt Filium hominis venientem in nubibus caeli cum virtute multa et maiestate Mt. 24:30
et mittet angelos suos cum tuba et voce magna et congregabunt electos eius a quattuor ventis a summis caelorum usque ad terminos eorum Mt. 24:31
ab arbore autem fici discite parabolam cum iam ramus eius tener fuerit et folia nata scitis quia prope est aestas Mt. 24:32
ita et vos cum videritis haec omnia scitote quia prope est in ianuis Mt. 24:33
caelum et terra transibunt verba vero mea non praeteribunt Mt. 24:35
de die autem illa et hora nemo scit neque angeli caelorum nisi Pater solus Mt. 24:36
sicut autem in diebus Noe ita erit et adventus Filii hominis Mt. 24:37
sicut enim erant in diebus ante diluvium comedentes et bibentes nubentes et nuptum tradentes usque ad eum diem quo introivit in arcam Noe Mt. 24:38
et non cognoverunt donec venit diluvium et tulit omnes ita erit et adventus Filii hominis Mt. 24:39
tunc duo erunt in agro unus adsumetur et unus relinquetur Mt. 24:40
duae molentes in mola una adsumetur et una relinquetur Mt. 24:41
illud autem scitote quoniam si sciret pater familias qua hora fur venturus esset vigilaret utique et non sineret perfodiri domum suam Mt. 24:43
ideoque et vos estote parati quia qua nescitis hora Filius hominis venturus est Mt. 24:44
quis putas est fidelis servus et prudens quem constituit dominus suus supra familiam suam ut det illis cibum in tempore Mt. 24:45
et coeperit percutere conservos suos manducet autem et bibat cum ebriis Mt. 24:49
veniet dominus servi illius in die qua non sperat et hora qua ignorat Mt. 24:50
et dividet eum partemque eius ponet cum hypocritis illic erit fletus et stridor dentium Mt. 24:51
tunc simile erit regnum caelorum decem virginibus quae accipientes lampadas suas exierunt obviam sponso et sponsae Mt. 25:1
quinque autem ex eis erant fatuae et quinque prudentes Mt. 25:2
moram autem faciente sponso dormitaverunt omnes et dormierunt Mt. 25:5
tunc surrexerunt omnes virgines illae et ornaverunt lampades suas Mt. 25:7
responderunt prudentes dicentes ne forte non sufficiat nobis et vobis ite potius ad vendentes et emite vobis Mt. 25:9
dum autem irent emere venit sponsus et quae paratae erant intraverunt cum eo ad nuptias et clausa est ianua Mt. 25:10
novissime veniunt et reliquae virgines dicentes domine domine aperi nobis Mt. 25:11
sicut enim homo proficiscens vocavit servos suos et tradidit illis bona sua Mt. 25:14
et uni dedit quinque talenta alii autem duo alii vero unum unicuique secundum propriam virtutem et profectus est statim Mt. 25:15
abiit autem qui quinque talenta acceperat et operatus est in eis et lucratus est alia quinque Mt. 25:16
qui autem unum acceperat abiens fodit in terra et abscondit pecuniam domini sui Mt. 25:18
post multum vero temporis venit dominus servorum illorum et posuit rationem cum eis Mt. 25:19
et accedens qui quinque talenta acceperat obtulit alia quinque talenta dicens domine quinque talenta mihi tradidisti ecce alia quinque superlucratus sum Mt. 25:20
ait illi dominus eius euge bone serve et fidelis quia super pauca fuisti fidelis super multa te constituam intra in gaudium domini tui Mt. 25:21
accessit autem et qui duo talenta acceperat et ait domine duo talenta tradidisti mihi ecce alia duo lucratus sum Mt. 25:22
ait illi dominus eius euge serve bone et fidelis quia super pauca fuisti fidelis supra multa te constituam intra in gaudium domini tui Mt. 25:23
accedens autem et qui unum talentum acceperat ait domine scio quia homo durus es metis ubi non seminasti et congregas ubi non sparsisti Mt. 25:24
et timens abii et abscondi talentum tuum in terra ecce habes quod tuum est Mt. 25:25
respondens autem dominus eius dixit ei serve male et piger sciebas quia meto ubi non semino et congrego ubi non sparsi Mt. 25:26
oportuit ergo te mittere pecuniam meam nummulariis et veniens ego recepissem utique quod meum est cum usura Mt. 25:27
tollite itaque ab eo talentum et date ei qui habet decem talenta Mt. 25:28
omni enim habenti dabitur et abundabit ei autem qui non habet et quod videtur habere auferetur ab eo Mt. 25:29
et inutilem servum eicite in tenebras exteriores illic erit fletus et stridor dentium Mt. 25:30
cum autem venerit Filius hominis in maiestate sua et omnes angeli cum eo tunc sedebit super sedem maiestatis suae Mt. 25:31
et congregabuntur ante eum omnes gentes et separabit eos ab invicem sicut pastor segregat oves ab hedis Mt. 25:32
et statuet oves quidem a dextris suis hedos autem a sinistris Mt. 25:33
esurivi enim et dedistis mihi manducare sitivi et dedistis mihi bibere hospes eram et collexistis me Mt. 25:35
nudus et operuistis me infirmus et visitastis me in carcere eram et venistis ad me Mt. 25:36
tunc respondebunt ei iusti dicentes Domine quando te vidimus esurientem et pavimus sitientem et dedimus tibi potum Mt. 25:37
quando autem te vidimus hospitem et colleximus te aut nudum et cooperuimus Mt. 25:38
aut quando te vidimus infirmum aut in carcere et venimus ad te Mt. 25:39
et respondens rex dicet illis amen dico vobis quamdiu fecistis uni de his fratribus meis minimis mihi fecistis Mt. 25:40
tunc dicet et his qui a sinistris erunt discedite a me maledicti in ignem aeternum qui paratus est diabolo et angelis eius Mt. 25:41
esurivi enim et non dedistis mihi manducare sitivi et non dedistis mihi potum Mt. 25:42
hospes eram et non collexistis me nudus et non operuistis me infirmus et in carcere et non visitastis me Mt. 25:43
tunc respondebunt et ipsi dicentes Domine quando te vidimus esurientem aut sitientem aut hospitem aut nudum aut infirmum vel in carcere et non ministravimus tibi Mt. 25:44
et ibunt hii in supplicium aeternum iusti autem in vitam aeternam Mt. 25:46
et factum est cum consummasset Iesus sermones hos omnes dixit discipulis suis Mt. 26:1
scitis quia post biduum pascha fiet et Filius hominis tradetur ut crucifigatur Mt. 26:2
tunc congregati sunt principes sacerdotum et seniores populi in atrium principis sacerdotum qui dicebatur Caiaphas Mt. 26:3
et consilium fecerunt ut Iesum dolo tenerent et occiderent Mt. 26:4
accessit ad eum mulier habens alabastrum unguenti pretiosi et effudit super caput ipsius recumbentis Mt. 26:7
potuit enim istud venundari multo et dari pauperibus Mt. 26:9
amen dico vobis ubicumque praedicatum fuerit hoc evangelium in toto mundo dicetur et quod haec fecit in memoriam eius Mt. 26:13
et ait illis quid vultis mihi dare et ego vobis eum tradam at illi constituerunt ei triginta argenteos Mt. 26:15
et exinde quaerebat oportunitatem ut eum traderet Mt. 26:16
at Iesus dixit ite in civitatem ad quendam et dicite ei magister dicit tempus meum prope est apud te facio pascha cum discipulis meis Mt. 26:18
et fecerunt discipuli sicut constituit illis Iesus et paraverunt pascha Mt. 26:19
et edentibus illis dixit amen dico vobis quia unus vestrum me traditurus est Mt. 26:21
et contristati valde coeperunt singuli dicere numquid ego sum Domine Mt. 26:22
cenantibus autem eis accepit Iesus panem et benedixit ac fregit deditque discipulis suis et ait accipite et comedite hoc est corpus meum Mt. 26:26
et accipiens calicem gratias egit et dedit illis dicens bibite ex hoc omnes Mt. 26:27
et hymno dicto exierunt in montem Oliveti Mt. 26:30
tunc dicit illis Iesus omnes vos scandalum patiemini in me in ista nocte scriptum est enim percutiam pastorem et dispergentur oves gregis Mt. 26:31
respondens autem Petrus ait illi et si omnes scandalizati fuerint in te ego numquam scandalizabor Mt. 26:33
ait illi Petrus etiam si oportuerit me mori tecum non te negabo similiter et omnes discipuli dixerunt Mt. 26:35
tunc venit Iesus cum illis in villam quae dicitur Gethsemani et dixit discipulis suis sedete hic donec vadam illuc et orem Mt. 26:36
et adsumpto Petro et duobus filiis Zebedaei coepit contristari et maestus esse Mt. 26:37
tunc ait illis tristis est anima mea usque ad mortem sustinete hic et vigilate mecum Mt. 26:38
et progressus pusillum procidit in faciem suam orans et dicens mi Pater si possibile est transeat a me calix iste verumtamen non sicut ego volo sed sicut tu Mt. 26:39
et venit ad discipulos et invenit eos dormientes et dicit Petro sic non potuistis una hora vigilare mecum Mt. 26:40
vigilate et orate ut non intretis in temptationem spiritus quidem promptus est caro autem infirma Mt. 26:41
iterum secundo abiit et oravit dicens Pater mi si non potest hic calix transire nisi bibam illum fiat voluntas tua Mt. 26:42
et venit iterum et invenit eos dormientes erant enim oculi eorum gravati Mt. 26:43
et relictis illis iterum abiit et oravit tertio eundem sermonem dicens Mt. 26:44
tunc venit ad discipulos suos et dicit illis dormite iam et requiescite ecce adpropinquavit hora et Filius hominis traditur in manus peccatorum Mt. 26:45
adhuc ipso loquente ecce Iudas unus de duodecim venit et cum eo turba multa cum gladiis et fustibus a principibus sacerdotum et senioribus populi Mt. 26:47
et confestim accedens ad Iesum dixit have rabbi et osculatus est eum Mt. 26:49
dixitque illi Iesus amice ad quod venisti tunc accesserunt et manus iniecerunt in Iesum et tenuerunt eum Mt. 26:50
et ecce unus ex his qui erant cum Iesu extendens manum exemit gladium suum et percutiens servum principis sacerdotum amputavit auriculam eius Mt. 26:51
an putas quia non possum rogare Patrem meum et exhibebit mihi modo plus quam duodecim legiones angelorum Mt. 26:53
in illa hora dixit Iesus turbis tamquam ad latronem existis cum gladiis et fustibus conprehendere me cotidie apud vos sedebam docens in templo et non me tenuistis Mt. 26:55
at illi tenentes Iesum duxerunt ad Caiaphan principem sacerdotum ubi scribae et seniores convenerant Mt. 26:57
Petrus autem sequebatur eum a longe usque in atrium principis sacerdotum et ingressus intro sedebat cum ministris ut videret finem Mt. 26:58
principes autem sacerdotum et omne concilium quaerebant falsum testimonium contra Iesum ut eum morti traderent Mt. 26:59
et non invenerunt cum multi falsi testes accessissent novissime autem venerunt duo falsi testes Mt. 26:60
et dixerunt hic dixit possum destruere templum Dei et post triduum aedificare illud Mt. 26:61
et surgens princeps sacerdotum ait illi nihil respondes ad ea quae isti adversum te testificantur Mt. 26:62
Iesus autem tacebat et princeps sacerdotum ait illi adiuro te per Deum vivum ut dicas nobis si tu es Christus Filius Dei Mt. 26:63
dicit illi Iesus tu dixisti verumtamen dico vobis amodo videbitis Filium hominis sedentem a dextris virtutis et venientem in nubibus caeli Mt. 26:64
tunc expuerunt in faciem eius et colaphis eum ceciderunt alii autem palmas in faciem ei dederunt Mt. 26:67
Petrus vero sedebat foris in atrio et accessit ad eum una ancilla dicens et tu cum Iesu Galilaeo eras Mt. 26:69
exeunte autem illo ianuam vidit eum alia et ait his qui erant ibi et hic erat cum Iesu Nazareno Mt. 26:71
et iterum negavit cum iuramento quia non novi hominem Mt. 26:72
et post pusillum accesserunt qui stabant et dixerunt Petro vere et tu ex illis es nam et loquella tua manifestum te facit Mt. 26:73
tunc coepit detestari et iurare quia non novisset hominem et continuo gallus cantavit Mt. 26:74
et recordatus est Petrus verbi Iesu quod dixerat priusquam gallus cantet ter me negabis et egressus foras ploravit amare Mt. 26:75
mane autem facto consilium inierunt omnes principes sacerdotum et seniores populi adversus Iesum ut eum morti traderent Mt. 27:1
et vinctum adduxerunt eum et tradiderunt Pontio Pilato praesidi Mt. 27:2
tunc videns Iudas qui eum tradidit quod damnatus esset paenitentia ductus rettulit triginta argenteos principibus sacerdotum et senioribus Mt. 27:3
et proiectis argenteis in templo recessit et abiens laqueo se suspendit Mt. 27:5
tunc impletum est quod dictum est per Hieremiam prophetam dicentem et acceperunt triginta argenteos pretium adpretiati quem adpretiaverunt a filiis Israhel Mt. 27:9
et dederunt eos in agrum figuli sicut constituit mihi Dominus Mt. 27:10
Iesus autem stetit ante praesidem et interrogavit eum praeses dicens tu es rex Iudaeorum dicit ei Iesus tu dicis Mt. 27:11
et cum accusaretur a principibus sacerdotum et senioribus nihil respondit Mt. 27:12
et non respondit ei ad ullum verbum ita ut miraretur praeses vehementer Mt. 27:14
sedente autem illo pro tribunali misit ad illum uxor eius dicens nihil tibi et iusto illi multa enim passa sum hodie per visum propter eum Mt. 27:19
princeps autem sacerdotum et seniores persuaserunt populis ut peterent Barabban Iesum vero perderent Mt. 27:20
et respondens universus populus dixit sanguis eius super nos et super filios nostros Mt. 27:25
et exuentes eum clamydem coccineam circumdederunt ei Mt. 27:28
et plectentes coronam de spinis posuerunt super caput eius et harundinem in dextera eius et genu flexo ante eum inludebant dicentes have rex Iudaeorum Mt. 27:29
et expuentes in eum acceperunt harundinem et percutiebant caput eius Mt. 27:30
et postquam inluserunt ei exuerunt eum clamydem et induerunt eum vestimentis eius et duxerunt eum ut crucifigerent Mt. 27:31
et venerunt in locum qui dicitur Golgotha quod est Calvariae locus Mt. 27:33
et dederunt ei vinum bibere cum felle mixtum et cum gustasset noluit bibere Mt. 27:34
et sedentes servabant eum Mt. 27:36
et inposuerunt super caput eius causam ipsius scriptam hic est Iesus rex Iudaeorum Mt. 27:37
tunc crucifixi sunt cum eo duo latrones unus a dextris et unus a sinistris Mt. 27:38
et dicentes qui destruit templum et in triduo illud reaedificat salva temet ipsum si Filius Dei es descende de cruce Mt. 27:40
similiter et principes sacerdotum inludentes cum scribis et senioribus dicentes Mt. 27:41
alios salvos fecit se ipsum non potest salvum facere si rex Israhel est descendat nunc de cruce et credemus ei Mt. 27:42
id ipsum autem et latrones qui fixi erant cum eo inproperabant ei Mt. 27:44
et circa horam nonam clamavit Iesus voce magna dicens Heli Heli lema sabacthani hoc est Deus meus Deus meus ut quid dereliquisti me Mt. 27:46
quidam autem illic stantes et audientes dicebant Heliam vocat iste Mt. 27:47
et continuo currens unus ex eis acceptam spongiam implevit aceto et inposuit harundini et dabat ei bibere Mt. 27:48
et ecce velum templi scissum est in duas partes a summo usque deorsum et terra mota est et petrae scissae sunt Mt. 27:51
et monumenta aperta sunt et multa corpora sanctorum qui dormierant surrexerunt Mt. 27:52
et exeuntes de monumentis post resurrectionem eius venerunt in sanctam civitatem et apparuerunt multis Mt. 27:53
centurio autem et qui cum eo erant custodientes Iesum viso terraemotu et his quae fiebant timuerunt valde dicentes vere Dei Filius erat iste Mt. 27:54
inter quas erat Maria Magdalene et Maria Iacobi et Ioseph mater et mater filiorum Zebedaei Mt. 27:56
cum sero autem factum esset venit quidam homo dives ab Arimathia nomine Ioseph qui et ipse discipulus erat Iesu Mt. 27:57
hic accessit ad Pilatum et petiit corpus Iesu tunc Pilatus iussit reddi corpus Mt. 27:58
et accepto corpore Ioseph involvit illud sindone munda Mt. 27:59
et posuit illud in monumento suo novo quod exciderat in petra et advolvit saxum magnum ad ostium monumenti et abiit Mt. 27:60
erat autem ibi Maria Magdalene et altera Maria sedentes contra sepulchrum Mt. 27:61
altera autem die quae est post parasceven convenerunt principes sacerdotum et Pharisaei ad Pilatum Mt. 27:62
iube ergo custodiri sepulchrum usque in diem tertium ne forte veniant discipuli eius et furentur eum et dicant plebi surrexit a mortuis et erit novissimus error peior priore Mt. 27:64
vespere autem sabbati quae lucescit in primam sabbati venit Maria Magdalene et altera Maria videre sepulchrum Mt. 28:1
et ecce terraemotus factus est magnus angelus enim Domini descendit de caelo et accedens revolvit lapidem et sedebat super eum Mt. 28:2
erat autem aspectus eius sicut fulgur et vestimentum eius sicut nix Mt. 28:3
prae timore autem eius exterriti sunt custodes et facti sunt velut mortui Mt. 28:4
et cito euntes dicite discipulis eius quia surrexit et ecce praecedit vos in Galilaeam ibi eum videbitis ecce praedixi vobis Mt. 28:7
et exierunt cito de monumento cum timore et magno gaudio currentes nuntiare discipulis eius Mt. 28:8
et ecce Iesus occurrit illis dicens havete illae autem accesserunt et tenuerunt pedes eius et adoraverunt eum Mt. 28:9
quae cum abissent ecce quidam de custodibus venerunt in civitatem et nuntiaverunt principibus sacerdotum omnia quae facta fuerant Mt. 28:11
et congregati cum senioribus consilio accepto pecuniam copiosam dederunt militibus Mt. 28:12
dicentes dicite quia discipuli eius nocte venerunt et furati sunt eum nobis dormientibus Mt. 28:13
et si hoc auditum fuerit a praeside nos suadebimus ei et securos vos faciemus Mt. 28:14
at illi accepta pecunia fecerunt sicut erant docti et divulgatum est verbum istud apud Iudaeos usque in hodiernum diem Mt. 28:15
et videntes eum adoraverunt quidam autem dubitaverunt Mt. 28:17
et accedens Iesus locutus est eis dicens data est mihi omnis potestas in caelo et in terra Mt. 28:18
euntes ergo docete omnes gentes baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti Mt. 28:19
docentes eos servare omnia quaecumque mandavi vobis et ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem saeculi Mt. 28:20
fuit Iohannes in deserto baptizans et praedicans baptismum paenitentiae in remissionem peccatorum Mk. 1:4
et egrediebatur ad illum omnis Iudaeae regio et Hierosolymitae universi et baptizabantur ab illo in Iordane flumine confitentes peccata sua Mk. 1:5
et erat Iohannes vestitus pilis cameli et zona pellicia circa lumbos eius et lucustas et mel silvestre edebat Mk. 1:6
et praedicabat dicens venit fortior me post me cuius non sum dignus procumbens solvere corrigiam calciamentorum eius Mk. 1:7
et factum est in diebus illis venit Iesus a Nazareth Galilaeae et baptizatus est in Iordane ab Iohanne Mk. 1:9
et statim ascendens de aqua vidit apertos caelos et Spiritum tamquam columbam descendentem et manentem in ipso Mk. 1:10
et vox facta est de caelis tu es Filius meus dilectus in te conplacui Mk. 1:11
et statim Spiritus expellit eum in desertum Mk. 1:12
et erat in deserto quadraginta diebus et quadraginta noctibus et temptabatur a Satana eratque cum bestiis et angeli ministrabant illi Mk. 1:13
et dicens quoniam impletum est tempus et adpropinquavit regnum Dei paenitemini et credite evangelio Mk. 1:15
et praeteriens secus mare Galilaeae vidit Simonem et Andream fratrem eius mittentes retia in mare erant enim piscatores Mk. 1:16
et dixit eis Iesus venite post me et faciam vos fieri piscatores hominum Mk. 1:17
et protinus relictis retibus secuti sunt eum Mk. 1:18
et progressus inde pusillum vidit Iacobum Zebedaei et Iohannem fratrem eius et ipsos in navi conponentes retia Mk. 1:19
et statim vocavit illos et relicto patre suo Zebedaeo in navi cum mercennariis secuti sunt eum Mk. 1:20
et ingrediuntur Capharnaum et statim sabbatis ingressus synagogam docebat eos Mk. 1:21
et stupebant super doctrina eius erat enim docens eos quasi potestatem habens et non sicut scribae Mk. 1:22
et erat in synagoga eorum homo in spiritu inmundo et exclamavit Mk. 1:23
dicens quid nobis et tibi Iesu Nazarene venisti perdere nos scio qui sis Sanctus Dei Mk. 1:24
et comminatus est ei Iesus dicens obmutesce et exi de homine Mk. 1:25
et discerpens eum spiritus inmundus et exclamans voce magna exivit ab eo Mk. 1:26
et mirati sunt omnes ita ut conquirerent inter se dicentes quidnam est hoc quae doctrina haec nova quia in potestate et spiritibus inmundis imperat et oboediunt ei Mk. 1:27
et processit rumor eius statim in omnem regionem Galilaeae Mk. 1:28
et protinus egredientes de synagoga venerunt in domum Simonis et Andreae cum Iacobo et Iohanne Mk. 1:29
decumbebat autem socrus Simonis febricitans et statim dicunt ei de illa Mk. 1:30
et accedens elevavit eam adprehensa manu eius et continuo dimisit eam febris et ministrabat eis Mk. 1:31
vespere autem facto cum occidisset sol adferebant ad eum omnes male habentes et daemonia habentes Mk. 1:32
et erat omnis civitas congregata ad ianuam Mk. 1:33
et curavit multos qui vexabantur variis languoribus et daemonia multa eiciebat et non sinebat loqui ea quoniam sciebant eum Mk. 1:34
et diluculo valde surgens egressus abiit in desertum locum ibique orabat Mk. 1:35
et persecutus est eum Simon et qui cum illo erant Mk. 1:36
et cum invenissent eum dixerunt ei quia omnes quaerunt te Mk. 1:37
et ait illis eamus in proximos vicos et civitates ut et ibi praedicem ad hoc enim veni Mk. 1:38
et erat praedicans in synagogis eorum et omni Galilaea et daemonia eiciens Mk. 1:39
et venit ad eum leprosus deprecans eum et genu flexo dixit si vis potes me mundare Mk. 1:40
Iesus autem misertus eius extendit manum suam et tangens eum ait illi volo mundare Mk. 1:41
et cum dixisset statim discessit ab eo lepra et mundatus est Mk. 1:42
et comminatus ei statim eiecit illum Mk. 1:43
et dicit ei vide nemini dixeris sed vade ostende te principi sacerdotum et offer pro emundatione tua quae praecepit Moses in testimonium illis Mk. 1:44
at ille egressus coepit praedicare et diffamare sermonem ita ut iam non posset manifeste in civitatem introire sed foris in desertis locis esse et conveniebant ad eum undique Mk. 1:45
et iterum intravit Capharnaum post dies Mk. 2:1
et auditum est quod in domo esset et convenerunt multi ita ut non caperet neque ad ianuam et loquebatur eis verbum Mk. 2:2
et venerunt ferentes ad eum paralyticum qui a quattuor portabatur Mk. 2:3
et cum non possent offerre eum illi prae turba nudaverunt tectum ubi erat et patefacientes submiserunt grabattum in quo paralyticus iacebat Mk. 2:4
erant autem illic quidam de scribis sedentes et cogitantes in cordibus suis Mk. 2:6
quid est facilius dicere paralytico dimittuntur tibi peccata an dicere surge et tolle grabattum tuum et ambula Mk. 2:9
tibi dico surge tolle grabattum tuum et vade in domum tuam Mk. 2:11
et statim ille surrexit et sublato grabatto abiit coram omnibus ita ut admirarentur omnes et honorificarent Deum dicentes quia numquam sic vidimus Mk. 2:12
et egressus est rursus ad mare omnisque turba veniebat ad eum et docebat eos Mk. 2:13
et cum praeteriret vidit Levin Alphei sedentem ad teloneum et ait illi sequere me et surgens secutus est eum Mk. 2:14
et factum est cum accumberet in domo illius multi publicani et peccatores simul discumbebant cum Iesu et discipulis eius erant enim multi qui et sequebantur eum Mk. 2:15
et scribae et Pharisaei videntes quia manducaret cum peccatoribus et publicanis dicebant discipulis eius quare cum publicanis et peccatoribus manducat et bibit magister vester Mk. 2:16
et erant discipuli Iohannis et Pharisaei ieiunantes et veniunt et dicunt illi cur discipuli Iohannis et Pharisaeorum ieiunant tui autem discipuli non ieiunant Mk. 2:18
et ait illis Iesus numquid possunt filii nuptiarum quamdiu sponsus cum illis est ieiunare quanto tempore habent secum sponsum non possunt ieiunare Mk. 2:19
venient autem dies cum auferetur ab eis sponsus et tunc ieiunabunt in illa die Mk. 2:20
nemo adsumentum panni rudis adsuit vestimento veteri alioquin aufert supplementum novum a veteri et maior scissura fit Mk. 2:21
et nemo mittit vinum novellum in utres veteres alioquin disrumpet vinum utres et vinum effunditur et utres peribunt sed vinum novum in utres novos mitti debet Mk. 2:22
et factum est iterum cum sabbatis ambularet per sata et discipuli eius coeperunt praegredi et vellere spicas Mk. 2:23
et ait illis numquam legistis quid fecerit David quando necessitatem habuit et esuriit ipse et qui cum eo erant Mk. 2:25
quomodo introiit in domum Dei sub Abiathar principe sacerdotum et panes propositionis manducavit quos non licet manducare nisi sacerdotibus et dedit eis qui cum eo erant Mk. 2:26
et dicebat eis sabbatum propter hominem factum est et non homo propter sabbatum Mk. 2:27
et introivit iterum synagogam et erat ibi homo habens manum aridam Mk. 3:1
et observabant eum si sabbatis curaret ut accusarent illum Mk. 3:2
et ait homini habenti manum aridam surge in medium Mk. 3:3
et dicit eis licet sabbatis bene facere an male animam salvam facere an perdere at illi tacebant Mk. 3:4
et circumspiciens eos cum ira contristatus super caecitatem cordis eorum dicit homini extende manum tuam et extendit et restituta est manus illi Mk. 3:5
et Iesus cum discipulis suis secessit ad mare et multa turba a Galilaea et Iudaea secuta est eum Mk. 3:7
et ab Hierosolymis et ab Idumea et trans Iordanen et qui circa Tyrum et Sidonem multitudo magna audientes quae faciebat venerunt ad eum Mk. 3:8
et dixit discipulis suis ut navicula sibi deserviret propter turbam ne conprimerent eum Mk. 3:9
et spiritus inmundi cum illum videbant procidebant ei et clamabant dicentes Mk. 3:11
tu es Filius Dei et vehementer comminabatur eis ne manifestarent illum Mk. 3:12
et ascendens in montem vocavit ad se quos voluit ipse et venerunt ad eum Mk. 3:13
et fecit ut essent duodecim cum illo et ut mitteret eos praedicare Mk. 3:14
et dedit illis potestatem curandi infirmitates et eiciendi daemonia Mk. 3:15
et inposuit Simoni nomen Petrus Mk. 3:16
et Iacobum Zebedaei et Iohannem fratrem Iacobi et inposuit eis nomina Boanerges quod est Filii tonitrui Mk. 3:17
et Andream et Philippum et Bartholomeum et Mattheum et Thomam et Iacobum Alphei et Thaddeum et Simonem Cananeum Mk. 3:18
et Iudam Scarioth qui et tradidit illum et veniunt ad domum Mk. 3:19
et convenit iterum turba ita ut non possent neque panem manducare Mk. 3:20
et cum audissent sui exierunt tenere eum dicebant enim quoniam in furorem versus est Mk. 3:21
et scribae qui ab Hierosolymis descenderant dicebant quoniam Beelzebub habet et quia in principe daemonum eicit daemonia Mk. 3:22
et convocatis eis in parabolis dicebat illis quomodo potest Satanas Satanan eicere Mk. 3:23
et si regnum in se dividatur non potest stare regnum illud Mk. 3:24
et si domus super semet ipsam dispertiatur non poterit domus illa stare Mk. 3:25
et si Satanas consurrexit in semet ipsum dispertitus est et non potest stare sed finem habet Mk. 3:26
nemo potest vasa fortis ingressus in domum diripere nisi prius fortem alliget et tunc domum eius diripiet Mk. 3:27
amen dico vobis quoniam omnia dimittentur filiis hominum peccata et blasphemiae quibus blasphemaverint Mk. 3:28
et veniunt mater eius et fratres et foris stantes miserunt ad eum vocantes eum Mk. 3:31
et sedebat circa eum turba et dicunt ei ecce mater tua et fratres tui foris quaerunt te Mk. 3:32
et respondens eis ait quae est mater mea et fratres mei Mk. 3:33
et circumspiciens eos qui in circuitu eius sedebant ait ecce mater mea et fratres mei Mk. 3:34
qui enim fecerit voluntatem Dei hic frater meus et soror mea et mater est Mk. 3:35
et iterum coepit docere ad mare et congregata est ad eum turba multa ita ut in navem ascendens sederet in mari et omnis turba circa mare super terram erat Mk. 4:1
et docebat eos in parabolis multa et dicebat illis in doctrina sua Mk. 4:2
et dum seminat aliud cecidit circa viam et venerunt volucres et comederunt illud Mk. 4:4
aliud vero cecidit super petrosa ubi non habuit terram multam et statim exortum est quoniam non habebat altitudinem terrae Mk. 4:5
et quando exortus est sol exaestuavit et eo quod non haberet radicem exaruit Mk. 4:6
et aliud cecidit in spinas et ascenderunt spinae et offocaverunt illud et fructum non dedit Mk. 4:7
et aliud cecidit in terram bonam et dabat fructum ascendentem et crescentem et adferebat unum triginta et unum sexaginta et unum centum Mk. 4:8
et dicebat qui habet aures audiendi audiat Mk. 4:9
et cum esset singularis interrogaverunt eum hii qui cum eo erant cum duodecim parabolas Mk. 4:10
et dicebat eis vobis datum est mysterium regni Dei illis autem qui foris sunt in parabolis omnia fiunt Mk. 4:11
ut videntes videant et non videant et audientes audiant et non intellegant nequando convertantur et dimittantur eis peccata Mk. 4:12
et ait illis nescitis parabolam hanc et quomodo omnes parabolas cognoscetis Mk. 4:13
hii autem sunt qui circa viam ubi seminatur verbum et cum audierint confestim venit Satanas et aufert verbum quod seminatum est in corda eorum Mk. 4:15
et hii sunt similiter qui super petrosa seminantur qui cum audierint verbum statim cum gaudio accipiunt illud Mk. 4:16
et non habent radicem in se sed temporales sunt deinde orta tribulatione et persecutione propter verbum confestim scandalizantur Mk. 4:17
et alii sunt qui in spinis seminantur hii sunt qui verbum audiunt Mk. 4:18
et aerumnae saeculi et deceptio divitiarum et circa reliqua concupiscentiae introeuntes suffocant verbum et sine fructu efficitur Mk. 4:19
et hii sunt qui super terram bonam seminati sunt qui audiunt verbum et suscipiunt et fructificant unum triginta et unum sexaginta et unum centum Mk. 4:20
et dicebat illis numquid venit lucerna ut sub modio ponatur aut sub lecto nonne ut super candelabrum ponatur Mk. 4:21
et dicebat illis videte quid audiatis in qua mensura mensi fueritis remetietur vobis et adicietur vobis Mk. 4:24
qui enim habet dabitur illi et qui non habet etiam quod habet auferetur ab illo Mk. 4:25
et dicebat sic est regnum Dei quemadmodum si homo iaciat sementem in terram Mk. 4:26
et dormiat et exsurgat nocte ac die et semen germinet et increscat dum nescit ille Mk. 4:27
et cum se produxerit fructus statim mittit falcem quoniam adest messis Mk. 4:29
et dicebat cui adsimilabimus regnum Dei aut cui parabolae conparabimus illud Mk. 4:30
et cum seminatum fuerit ascendit et fit maius omnibus holeribus et facit ramos magnos ita ut possint sub umbra eius aves caeli habitare Mk. 4:32
et talibus multis parabolis loquebatur eis verbum prout poterant audire Mk. 4:33
et ait illis illa die cum sero esset factum transeamus contra Mk. 4:35
et dimittentes turbam adsumunt eum ita ut erat in navi et aliae naves erant cum illo Mk. 4:36
et facta est procella magna venti et fluctus mittebat in navem ita ut impleretur navis Mk. 4:37
et erat ipse in puppi supra cervical dormiens et excitant eum et dicunt ei magister non ad te pertinet quia perimus Mk. 4:38
et exsurgens comminatus est vento et dixit mari tace obmutesce et cessavit ventus et facta est tranquillitas magna Mk. 4:39
et ait illis quid timidi estis necdum habetis fidem Mk. 4:40
et timuerun tmagno timore et dicebant ad alterutrum quis putas est iste quia et ventus et mare oboediunt ei Mk. 4:41
et venerunt trans fretum maris in regionem Gerasenorum Mk. 5:1
et exeunti ei de navi statim occurrit ei de monumentis homo in spiritu inmundo Mk. 5:2
qui domicilium habebat in monumentis et neque catenis iam quisquam eum poterat ligare Mk. 5:3
quoniam saepe conpedibus et catenis vinctus disrupisset catenas et conpedes comminuisset et nemo poterat eum domare Mk. 5:4
et semper nocte ac die in monumentis et in montibus erat clamans et concidens se lapidibus Mk. 5:5
videns autem Iesum a longe cucurrit et adoravit eum Mk. 5:6
et clamans voce magna dicit quid mihi et tibi Iesu Fili Dei summi adiuro te per Deum ne me torqueas Mk. 5:7
et interrogabat eum quod tibi nomen est et dicit ei Legio nomen mihi est quia multi sumus Mk. 5:9
et deprecabatur eum multum ne se expelleret extra regionem Mk. 5:10
et deprecabantur eum spiritus dicentes mitte nos in porcos ut in eos introeamus Mk. 5:12
et concessit eis statim Iesus et exeuntes spiritus inmundi introierunt in porcos et magno impetu grex praecipitatus est in mare ad duo milia et suffocati sunt in mare Mk. 5:13
qui autem pascebant eos fugerunt et nuntiaverunt in civitatem et in agros et egressi sunt videre quid esset facti Mk. 5:14
et veniunt ad Iesum et vident illum qui a daemonio vexabatur sedentem vestitum et sanae mentis et timuerunt Mk. 5:15
et narraverunt illis qui viderant qualiter factum esset ei qui daemonium habuerat et de porcis Mk. 5:16
et rogare eum coeperunt ut discederet de finibus eorum Mk. 5:17
et non admisit eum sed ait illi vade in domum tuam ad tuos et adnuntia illis quanta tibi Dominus fecerit et misertus sit tui Mk. 5:19
et abiit et coepit praedicare in Decapoli quanta sibi fecisset Iesus et omnes mirabantur Mk. 5:20
et cum transcendisset Iesus in navi rursus trans fretum convenit turba multa ad illum et erat circa mare Mk. 5:21
et venit quidam de archisynagogis nomine Iairus et videns eum procidit ad pedes eius Mk. 5:22
et deprecabatur eum multum dicens quoniam filia mea in extremis est veni inpone manus super eam ut salva sit et vivat Mk. 5:23
et abiit cum illo et sequebatur eum turba multa et conprimebant illum Mk. 5:24
et mulier quae erat in profluvio sanguinis annis duodecim Mk. 5:25
et fuerat multa perpessa a conpluribus medicis et erogaverat omnia sua nec quicquam profecerat sed magis deterius habebat Mk. 5:26
cum audisset de Iesu venit in turba retro et tetigit vestimentum eius Mk. 5:27
et confestim siccatus est fons sanguinis eius et sensit corpore quod sanata esset a plaga Mk. 5:29
et statim Iesus cognoscens in semet ipso virtutem quae exierat de eo conversus ad turbam aiebat quis tetigit vestimenta mea Mk. 5:30
et dicebant ei discipuli sui vides turbam conprimentem te et dicis quis me tetigit Mk. 5:31
et circumspiciebat videre eam quae hoc fecerat Mk. 5:32
mulier autem timens et tremens sciens quod factum esset in se venit et procidit ante eum et dixit ei omnem veritatem Mk. 5:33
ille autem dixit ei filia fides tua te salvam fecit vade in pace et esto sana a plaga tua Mk. 5:34
et non admisit quemquam sequi se nisi Petrum et Iacobum et Iohannem fratrem Iacobi Mk. 5:37
et veniunt in domum archisynagogi et videt tumultum et flentes et heiulantes multum Mk. 5:38
et ingressus ait eis quid turbamini et ploratis puella non est mortua sed dormit Mk. 5:39
et inridebant eum ipse vero eiectis omnibus adsumit patrem et matrem puellae et qui secum erant et ingreditur ubi erat puella iacens Mk. 5:40
et tenens manum puellae ait illi talitha cumi quod est interpretatum puella tibi dico surge Mk. 5:41
et confestim surrexit puella et ambulabat erat autem annorum duodecim et obstipuerunt stupore maximo Mk. 5:42
et praecepit illis vehementer ut nemo id sciret et dixit dari illi manducare Mk. 5:43
et egressus inde abiit in patriam suam et sequebantur illum discipuli sui Mk. 6:1
et facto sabbato coepit in synagoga docere et multi audientes admirabantur in doctrina eius dicentes unde huic haec omnia et quae est sapientia quae data est illi et virtutes tales quae per manus eius efficiuntur Mk. 6:2
nonne iste est faber filius Mariae frater Iacobi et Ioseph et Iudae et Simonis nonne et sorores eius hic nobiscum sunt et scandalizabantur in illo Mk. 6:3
et dicebat eis Iesus quia non est propheta sine honore nisi in patria sua et in cognatione sua et in domo sua Mk. 6:4
et non poterat ibi virtutem ullam facere nisi paucos infirmos inpositis manibus curavit Mk. 6:5
et mirabatur propter incredulitatem eorum et circumibat castella in circuitu docens Mk. 6:6
et convocavit duodecim et coepit eos mittere binos et dabat illis potestatem spirituum inmundorum Mk. 6:7
et praecepit eis ne quid tollerent in via nisi virgam tantum non peram non panem neque in zona aes Mk. 6:8
sed calciatos sandaliis et ne induerentur duabus tunicis Mk. 6:9
et dicebat eis quocumque introieritis in domum illic manete donec exeatis inde Mk. 6:10
et quicumque non receperint vos nec audierint vos exeuntes inde excutite pulverem de pedibus vestris in testimonium illis Mk. 6:11
et exeuntes praedicabant ut paenitentiam agerent Mk. 6:12
et daemonia multa eiciebant et unguebant oleo multos aegrotos et sanabant Mk. 6:13
et audivit Herodes rex manifestum enim factum est nomen eius et dicebat quia Iohannes Baptista resurrexit a mortuis et propterea inoperantur virtutes in illo Mk. 6:14
ipse enim Herodes misit ac tenuit Iohannem et vinxit eum in carcere propter Herodiadem uxorem Philippi fratris sui quia duxerat eam Mk. 6:17
Herodias autem insidiabatur illi et volebat occidere eum nec poterat Mk. 6:19
Herodes enim metuebat Iohannem sciens eum virum iustum et sanctum et custodiebat eum et audito eo multa faciebat et libenter eum audiebat Mk. 6:20
et cum dies oportunus accidisset Herodes natalis sui cenam fecit principibus et tribunis et primis Galilaeae Mk. 6:21
cumque introisset filia ipsius Herodiadis et saltasset et placuisset Herodi simulque recumbentibus rex ait puellae pete a me quod vis et dabo tibi Mk. 6:22
et iuravit illi quia quicquid petieris dabo tibi licet dimidium regni mei Mk. 6:23
quae cum exisset dixit matri suae quid petam et illa dixit caput Iohannis Baptistae Mk. 6:24
et contristatus rex propter iusiurandum et propter simul recumbentes noluit eam contristare Mk. 6:26
sed misso speculatore praecepit adferri caput eius in disco et decollavit eum in carcere Mk. 6:27
et adtulit caput eius in disco et dedit illud puellae et puella dedit matri suae Mk. 6:28
quo audito discipuli eius venerunt et tulerunt corpus eius et posuerunt illud in monumento Mk. 6:29
et convenientes apostoli ad Iesum renuntiaverunt illi omnia quae egerant et docuerant Mk. 6:30
et ait illis venite seorsum in desertum locum et requiescite pusillum erant enim qui veniebant et rediebant multi et nec manducandi spatium habebant Mk. 6:31
et ascendentes in navi abierunt in desertum locum seorsum Mk. 6:32
et viderunt eos abeuntes et cognoverunt multi et pedestre et de omnibus civitatibus concurrerunt illuc et praevenerunt eos Mk. 6:33
et exiens vidit multam turbam Iesus et misertus est super eos quia erant sicut oves non habentes pastorem et coepit docere illos multa Mk. 6:34
et cum iam hora multa fieret accesserunt discipuli eius dicentes desertus est locus hic et iam hora praeterivit Mk. 6:35
dimitte illos ut euntes in proximas villas et vicos emant sibi cibos quos manducent Mk. 6:36
et respondens ait illis date illis manducare et dixerunt ei euntes emamus denariis ducentis panes et dabimus eis manducare Mk. 6:37
et dicit eis quot panes habetis ite et videte et cum cognovissent dicunt quinque et duos pisces Mk. 6:38
et praecepit illis ut accumbere facerent omnes secundum contubernia super viride faenum Mk. 6:39
et discubuerunt in partes per centenos et per quinquagenos Mk. 6:40
et acceptis quinque panibus et duobus piscibus intuens in caelum benedixit et fregit panes et dedit discipulis suis ut ponerent ante eos et duos pisces divisit omnibus Mk. 6:41
et manducaverunt omnes et saturati sunt Mk. 6:42
et sustulerunt reliquias fragmentorum duodecim cofinos plenos et de piscibus Mk. 6:43
et statim coegit discipulos suos ascendere navem ut praecederent eum trans fretum ad Bethsaidam dum ipse dimitteret populum Mk. 6:45
et cum dimisisset eos abiit in montem orare Mk. 6:46
et cum sero esset erat navis in medio mari et ipse solus in terra Mk. 6:47
et videns eos laborantes in remigando erat enim ventus contrarius eis et circa quartam vigiliam noctis venit ad eos ambulans super mare et volebat praeterire eos Mk. 6:48
at illi ut viderunt eum ambulantem super mare putaverunt fantasma esse et exclamaverunt Mk. 6:49
omnes enim eum viderunt et conturbati sunt et statim locutus est cum eis et dixit illis confidite ego sum nolite timere Mk. 6:50
et ascendit ad illos in navem et cessavit ventus et plus magis intra se stupebant Mk. 6:51
et cum transfretassent pervenerunt in terram Gennesareth et adplicuerunt Mk. 6:53
et percurrentes universam regionem illam coeperunt in grabattis eos qui se male habebant circumferre ubi audiebant eum esse Mk. 6:55
et quocumque introibat in vicos vel in villas aut civitates in plateis ponebant infirmos et deprecabantur eum ut vel fimbriam vestimenti eius tangerent et quotquot tangebant eum salvi fiebant Mk. 6:56
et conveniunt ad eum Pharisaei et quidam de scribis venientes ab Hierosolymis Mk. 7:1
et cum vidissent quosdam ex discipulis eius communibus manibus id est non lotis manducare panes vituperaverunt Mk. 7:2
Pharisaei enim et omnes Iudaei nisi crebro lavent manus non manducant tenentes traditionem seniorum Mk. 7:3
et a foro nisi baptizentur non comedunt et alia multa sunt quae tradita sunt illis servare baptismata calicum et urceorum et aeramentorum et lectorum Mk. 7:4
et interrogant eum Pharisaei et scribae quare discipuli tui non ambulant iuxta traditionem seniorum sed communibus manibus manducant panem Mk. 7:5
relinquentes enim mandatum Dei tenetis traditionem hominum baptismata urceorum et calicum et alia similia his facitis multa Mk. 7:8
et dicebat illis bene irritum facitis praeceptum Dei ut traditionem vestram servetis Mk. 7:9
Moses enim dixit honora patrem tuum et matrem tuam et qui maledixerit patri aut matri morte moriatur Mk. 7:10
et ultra non dimittitis eum quicquam facere patri suo aut matri Mk. 7:12
rescindentes verbum Dei per traditionem vestram quam tradidistis et similia huiusmodi multa facitis Mk. 7:13
et advocans iterum turbam dicebat illis audite me omnes et intellegite Mk. 7:14
et cum introisset in domum a turba interrogabant eum discipuli eius parabolam Mk. 7:17
et ait illis sic et vos inprudentes estis non intellegitis quia omne extrinsecus introiens in hominem non potest eum communicare Mk. 7:18
quia non introit in cor eius sed in ventrem et in secessum exit purgans omnes escas Mk. 7:19
omnia haec mala ab intus procedunt et communicant hominem Mk. 7:23
et inde surgens abiit in fines Tyri et Sidonis et ingressus domum neminem voluit scire et non potuit latere Mk. 7:24
mulier enim statim ut audivit de eo cuius habebat filia spiritum inmundum intravit et procidit ad pedes eius Mk. 7:25
erat autem mulier gentilis Syrophoenissa genere et rogabat eum ut daemonium eiceret de filia eius Mk. 7:26
qui dixit illi sine prius saturari filios non est enim bonum sumere panem filiorum et mittere canibus Mk. 7:27
at illa respondit et dicit ei utique Domine nam et catelli sub mensa comedunt de micis puerorum Mk. 7:28
et ait illi propter hunc sermonem vade exiit daemonium de filia tua Mk. 7:29
et cum abisset domum suam invenit puellam iacentem supra lectum et daemonium exisse Mk. 7:30
et iterum exiens de finibus Tyri venit per Sidonem ad mare Galilaeae inter medios fines Decapoleos Mk. 7:31
et adducunt ei surdum et mutum et deprecantur eum ut inponat illi manum Mk. 7:32
et adprehendens eum de turba seorsum misit digitos suos in auriculas et expuens tetigit linguam eius Mk. 7:33
et suspiciens in caelum ingemuit et ait illi eppheta quod est adaperire Mk. 7:34
et statim apertae sunt aures eius et solutum est vinculum linguae eius et loquebatur recte Mk. 7:35
et praecepit illis ne cui dicerent quanto autem eis praecipiebat tanto magis plus praedicabant Mk. 7:36
et eo amplius admirabantur dicentes bene omnia fecit et surdos facit audire et mutos loqui Mk. 7:37
et si dimisero eos ieiunos in domum suam deficient in via quidam enim ex eis de longe venerunt Mk. 8:3
et responderunt ei discipuli sui unde istos poterit quis hic saturare panibus in solitudine Mk. 8:4
et interrogavit eos quot panes habetis qui dixerunt septem Mk. 8:5
et praecepit turbae discumbere supra terram et accipiens septem panes gratias agens fregit et dabat discipulis suis ut adponerent et adposuerunt turbae Mk. 8:6
et habebant pisciculos paucos et ipsos benedixit et iussit adponi Mk. 8:7
et manducaverunt et saturati sunt et sustulerunt quod superaverat de fragmentis septem sportas Mk. 8:8
erant autem qui manducaverunt quasi quattuor milia et dimisit eos Mk. 8:9
et statim ascendens navem cum discipulis suis venit in partes Dalmanutha Mk. 8:10
et exierunt Pharisaei et coeperunt conquirere cum eo quaerentes ab illo signum de caelo temptantes eum Mk. 8:11
et ingemescens spiritu ait quid generatio ista quaerit signum amen dico vobis si dabitur generationi isti signum Mk. 8:12
et dimittens eos ascendens iterum abiit trans fretum Mk. 8:13
et obliti sunt sumere panes et nisi unum panem non habebant secum in navi Mk. 8:14
et praecipiebat eis dicens videte cavete a fermento Pharisaeorum et fermento Herodis Mk. 8:15
et cogitabant ad alterutrum dicentes quia panes non habemus Mk. 8:16
oculos habentes non videtis et aures habentes non auditis nec recordamini Mk. 8:18
quando quinque panes fregi in quinque milia et quot cofinos fragmentorum plenos sustulistis dicunt ei duodecim Mk. 8:19
quando et septem panes in quattuor milia quot sportas fragmentorum tulistis et dicunt ei septem Mk. 8:20
et dicebat eis quomodo nondum intellegitis Mk. 8:21
et veniunt Bethsaida et adducunt ei caecum et rogabant eum ut illum tangeret Mk. 8:22
et adprehendens manum caeci eduxit eum extra vicum et expuens in oculos eius inpositis manibus suis interrogavit eum si aliquid videret Mk. 8:23
et aspiciens ait video homines velut arbores ambulantes Mk. 8:24
deinde iterum inposuit manus super oculos eius et coepit videre et restitutus est ita ut videret clare omnia Mk. 8:25
et misit illum in domum suam dicens vade in domum tuam et si in vicum introieris nemini dixeris Mk. 8:26
et egressus est Iesus et discipuli eius in castella Caesareae Philippi et in via interrogabat discipulos suos dicens eis quem me dicunt esse homines Mk. 8:27
et comminatus est eis ne cui dicerent de illo Mk. 8:30
et coepit docere illos quoniam oportet Filium hominis multa pati et reprobari a senioribus et a summis sacerdotibus et scribis et occidi et post tres dies resurgere Mk. 8:31
et palam verbum loquebatur et adprehendens eum Petrus coepit increpare eum Mk. 8:32
qui conversus et videns discipulos suos comminatus est Petro dicens vade retro me Satana quoniam non sapis quae Dei sunt sed quae sunt hominum Mk. 8:33
et convocata turba cum discipulis suis dixit eis si quis vult post me sequi deneget se ipsum et tollat crucem suam et sequatur me Mk. 8:34
qui enim voluerit animam suam salvam facere perdet eam qui autem perdiderit animam suam propter me et evangelium salvam eam faciet Mk. 8:35
quid enim proderit homini si lucretur mundum totum et detrimentum faciat animae suae Mk. 8:36
qui enim me confusus fuerit et mea verba in generatione ista adultera et peccatrice et Filius hominis confundetur eum cum venerit in gloria Patris sui cum angelis sanctis Mk. 8:38
et dicebat illis amen dico vobis quia sunt quidam de hic stantibus qui non gustabunt mortem donec videant regnum Dei veniens in virtute Mk. 9:1
et post dies sex adsumit Iesus Petrum et Iacobum et Iohannem et ducit illos in montem excelsum seorsum solos et transfiguratus est coram ipsis Mk. 9:2
et vestimenta eius facta sunt splendentia candida nimis velut nix qualia fullo super terram non potest candida facere Mk. 9:3
et apparuit illis Helias cum Mose et erant loquentes cum Iesu Mk. 9:4
et respondens Petrus ait Iesu rabbi bonum est hic nos esse et faciamus tria tabernacula tibi unum et Mosi unum et Heliae unum Mk. 9:5
et facta est nubes obumbrans eos et venit vox de nube dicens hic est Filius meus carissimus audite illum Mk. 9:7
et statim circumspicientes neminem amplius viderunt nisi Iesum tantum secum Mk. 9:8
et descendentibus illis de monte praecepit illis ne cui quae vidissent narrarent nisi cum Filius hominis a mortuis resurrexerit Mk. 9:9
et verbum continuerunt apud se conquirentes quid esset cum a mortuis resurrexerit Mk. 9:10
et interrogabant eum dicentes quid ergo dicunt Pharisaei et scribae quia Heliam oporteat venire primum Mk. 9:11
qui respondens ait illis Helias cum venerit primo restituet omnia et quomodo scriptum est in Filium hominis ut multa patiatur et contemnatur Mk. 9:12
sed dico vobis quia et Helias venit et fecerunt illi quaecumque voluerunt sicut scriptum est de eo Mk. 9:13
et veniens ad discipulos suos vidit turbam magnam circa eos et scribas conquirentes cum illis Mk. 9:14
et confestim omnis populus videns eum stupefactus est et adcurrentes salutabant eum Mk. 9:15
et interrogavit eos quid inter vos conquiritis Mk. 9:16
et respondens unus de turba dixit magister adtuli filium meum ad te habentem spiritum mutum Mk. 9:17
qui ubicumque eum adprehenderit adlidit eum et spumat et stridet dentibus et arescit et dixi discipulis tuis ut eicerent illum et non potuerunt Mk. 9:18
et adtulerunt eum et cum vidisset illum statim spiritus conturbavit eum et elisus in terram volutabatur spumans Mk. 9:20
et interrogavit patrem eius quantum temporis est ex quo hoc ei accidit at ille ait ab infantia Mk. 9:21
et frequenter eum et in ignem et in aquas misit ut eum perderet sed si quid potes adiuva nos misertus nostri Mk. 9:22
et continuo exclamans pater pueri cum lacrimis aiebat credo adiuva incredulitatem meam Mk. 9:24
et cum videret Iesus concurrentem turbam comminatus est spiritui inmundo dicens illi surde et mute spiritus ego tibi praecipio exi ab eo et amplius ne introeas in eum Mk. 9:25
et clamans et multum discerpens eum exiit ab eo et factus est sicut mortuus ita ut multi dicerent quia mortuus est Mk. 9:26
Iesus autem tenens manum eius elevavit illum et surrexit Mk. 9:27
et cum introisset in domum discipuli eius secreto interrogabant eum quare nos non potuimus eicere eum Mk. 9:28
et dixit illis hoc genus in nullo potest exire nisi in oratione et ieiunio Mk. 9:29
et inde profecti praetergrediebantur Galilaeam nec volebat quemquam scire Mk. 9:30
docebat autem discipulos suos et dicebat illis quoniam Filius hominis tradetur in manus hominum et occident eum et occisus tertia die resurget Mk. 9:31
at illi ignorabant verbum et timebant eum interrogare Mk. 9:32
et venerunt Capharnaum qui cum domi esset interrogabat eos quid in via tractabatis Mk. 9:33
et residens vocavit duodecim et ait illis si quis vult primus esse erit omnium novissimus et omnium minister Mk. 9:35
et accipiens puerum statuit eum in medio eorum quem cum conplexus esset ait illis Mk. 9:36
quisquis unum ex huiusmodi pueris receperit in nomine meo me recipit et quicumque me susceperit non me suscipit sed eum qui me misit Mk. 9:37
respondit illi Iohannes dicens magister vidimus quendam in nomine tuo eicientem daemonia qui non sequitur nos et prohibuimus eum Mk. 9:38
Iesus autem ait nolite prohibere eum nemo est enim qui faciat virtutem in nomine meo et possit cito male loqui de me Mk. 9:39
et quisquis scandalizaverit unum ex his pusillis credentibus in me bonum est ei magis si circumdaretur mola asinaria collo eius et in mare mitteretur Mk. 9:42
et si scandalizaverit te manus tua abscide illam bonum est tibi debilem introire in vitam quam duas manus habentem ire in gehennam in ignem inextinguibilem Mk. 9:43
ubi vermis eorum non moritur et ignis non extinguitur Mk. 9:44
et si pes tuus te scandalizat amputa illum bonum est tibi claudum introire in vitam aeternam quam duos pedes habentem mitti in gehennam ignis inextinguibilis Mk. 9:45
ubi vermis eorum non moritur et ignis non extinguitur Mk. 9:46
ubi vermis eorum non moritur et ignis non extinguitur Mk. 9:48
omnis enim igne sallietur et omnis victima sallietur Mk. 9:49
bonum est sal quod si sal insulsum fuerit in quo illud condietis habete in vobis sal et pacem habete inter vos Mk. 9:50
et inde exsurgens venit in fines Iudaeae ultra Iordanen et conveniunt iterum turbae ad eum et sicut consueverat iterum docebat illos Mk. 10:1
et accedentes Pharisaei interrogabant eum si licet viro uxorem dimittere temptantes eum Mk. 10:2
qui dixerunt Moses permisit libellum repudii scribere et dimittere Mk. 10:4
ab initio autem creaturae masculum et feminam fecit eos Deus Mk. 10:6
propter hoc relinquet homo patrem suum et matrem et adherebit ad uxorem suam Mk. 10:7
et erunt duo in carne una itaque iam non sunt duo sed una caro Mk. 10:8
et in domo iterum discipuli eius de eodem interrogaverunt eum Mk. 10:10
et dicit illis quicumque dimiserit uxorem suam et aliam duxerit adulterium committit super eam Mk. 10:11
et si uxor dimiserit virum suum et alii nupserit moechatur Mk. 10:12
et offerebant illi parvulos ut tangeret illos discipuli autem comminabantur offerentibus Mk. 10:13
quos cum videret Iesus indigne tulit et ait illis sinite parvulos venire ad me et ne prohibueritis eos talium est enim regnum Dei Mk. 10:14
et conplexans eos et inponens manus super illos benedicebat eos Mk. 10:16
et cum egressus esset in viam procurrens quidam genu flexo ante eum rogabat eum magister bone quid faciam ut vitam aeternam percipiam Mk. 10:17
praecepta nosti ne adulteres ne occidas ne fureris ne falsum testimonium dixeris ne fraudem feceris honora patrem tuum et matrem Mk. 10:19
et ille respondens ait illi magister omnia haec conservavi a iuventute mea Mk. 10:20
Iesus autem intuitus eum dilexit eum et dixit illi unum tibi deest vade quaecumque habes vende et da pauperibus et habebis thesaurum in caelo et veni sequere me Mk. 10:21
et circumspiciens Iesus ait discipulis suis quam difficile qui pecunias habent in regnum Dei introibunt Mk. 10:23
qui magis admirabantur dicentes ad semet ipsos et quis potest salvus fieri Mk. 10:26
et intuens illos Iesus ait apud homines inpossibile est sed non apud Deum omnia enim possibilia sunt apud Deum Mk. 10:27
coepit Petrus ei dicere ecce nos dimisimus omnia et secuti sumus te Mk. 10:28
respondens Iesus ait amen dico vobis nemo est qui reliquerit domum aut fratres aut sorores aut matrem aut patrem aut filios aut agros propter me et propter evangelium Mk. 10:29
qui non accipiat centies tantum nunc in tempore hoc domos et fratres et sorores et matres et filios et agros cum persecutionibus et in saeculo futuro vitam aeternam Mk. 10:30
multi autem erunt primi novissimi et novissimi primi Mk. 10:31
erant autem in via ascendentes in Hierosolyma et praecedebat illos Iesus et stupebant et sequentes timebant et adsumens iterum duodecim coepit illis dicere quae essent ei ventura Mk. 10:32
quia ecce ascendimus in Hierosolyma et Filius hominis tradetur principibus sacerdotum et scribis et senioribus et damnabunt eum morti et tradent eum gentibus Mk. 10:33
et inludent ei et conspuent eum et flagellabunt eum et interficient eum et tertia die resurget Mk. 10:34
et accedunt ad illum Iacobus et Iohannes filii Zebedaei dicentes magister volumus ut quodcumque petierimus facias nobis Mk. 10:35
et dixerunt da nobis ut unus ad dexteram tuam et alius ad sinistram tuam sedeamus in gloria tua Mk. 10:37
at illi dixerunt ei possumus Iesus autem ait eis calicem quidem quem ego bibo bibetis et baptismum quo ego baptizor baptizabimini Mk. 10:39
et audientes decem coeperunt indignari de Iacobo et Iohanne Mk. 10:41
Iesus autem vocans eos ait illis scitis quia hii qui videntur principari gentibus dominantur eis et principes eorum potestatem habent ipsorum Mk. 10:42
et quicumque voluerit in vobis primus esse erit omnium servus Mk. 10:44
nam et Filius hominis non venit ut ministraretur ei sed ut ministraret et daret animam suam redemptionem pro multis Mk. 10:45
et veniunt Hierichum et proficiscente eo de Hiericho et discipulis eius et plurima multitudine filius Timei Bartimeus caecus sedebat iuxta viam mendicans Mk. 10:46
qui cum audisset quia Iesus Nazarenus est coepit clamare et dicere Fili David Iesu miserere mei Mk. 10:47
et comminabantur illi multi ut taceret at ille multo magis clamabat Fili David miserere mei Mk. 10:48
et stans Iesus praecepit illum vocari et vocant caecum dicentes ei animaequior esto surge vocat te Mk. 10:49
et respondens illi Iesus dixit quid vis tibi faciam caecus autem dixit ei rabboni ut videam Mk. 10:51
Iesus autem ait illi vade fides tua te salvum fecit et confestim vidit et sequebatur eum in via Mk. 10:52
et cum adpropinquarent Hierosolymae et Bethaniae ad montem Olivarum mittit duos ex discipulis suis Mk. 11:1
et ait illis ite in castellum quod est contra vos et statim introeuntes illuc invenietis pullum ligatum super quem nemo adhuc hominum sedit solvite illum et adducite Mk. 11:2
et si quis vobis dixerit quid facitis dicite quia Domino necessarius est et continuo illum dimittet huc Mk. 11:3
et abeuntes invenerunt pullum ligatum ante ianuam foris in bivio et solvunt eum Mk. 11:4
et quidam de illic stantibus dicebant illis quid facitis solventes pullum Mk. 11:5
qui dixerunt eis sicut praeceperat illis Iesus et dimiserunt eis Mk. 11:6
et duxerunt pullum ad Iesum et inponunt illi vestimenta sua et sedit super eo Mk. 11:7
multi autem vestimenta sua straverunt in via alii autem frondes caedebant de arboribus et sternebant in via Mk. 11:8
et qui praeibant et qui sequebantur clamabant dicentes osanna benedictus qui venit in nomine Domini Mk. 11:9
et introivit Hierosolyma in templum et circumspectis omnibus cum iam vespera esset hora exivit in Bethania cum duodecim Mk. 11:11
et alia die cum exirent a Bethania esuriit Mk. 11:12
cumque vidisset a longe ficum habentem folia venit si quid forte inveniret in ea et cum venisset ad eam nihil invenit praeter folia non enim erat tempus ficorum Mk. 11:13
et respondens dixit ei iam non amplius in aeternum quisquam fructum ex te manducet et audiebant discipuli eius Mk. 11:14
et veniunt Hierosolymam et cum introisset templum coepit eicere vendentes et ementes in templo et mensas nummulariorum et cathedras vendentium columbas evertit Mk. 11:15
et non sinebat ut quisquam vas transferret per templum Mk. 11:16
et docebat dicens eis non scriptum est quia domus mea domus orationis vocabitur omnibus gentibus vos autem fecistis eam speluncam latronum Mk. 11:17
quo audito principes sacerdotum et scribae quaerebant quomodo eum perderent timebant enim eum quoniam universa turba admirabatur super doctrina eius Mk. 11:18
et cum vespera facta esset egrediebatur de civitate Mk. 11:19
et cum mane transirent viderunt ficum aridam factam a radicibus Mk. 11:20
et recordatus Petrus dicit ei rabbi ecce ficus cui maledixisti aruit Mk. 11:21
et respondens Iesus ait illis habete fidem Dei Mk. 11:22
amen dico vobis quicumque dixerit huic monti tollere et mittere in mare et non haesitaverit in corde suo sed crediderit quia quodcumque dixerit fiat fiet ei Mk. 11:23
propterea dico vobis omnia quaecumque orantes petitis credite quia accipietis et veniet vobis Mk. 11:24
et cum stabitis ad orandum dimittite si quid habetis adversus aliquem ut et Pater vester qui in caelis est dimittat vobis peccata vestra Mk. 11:25
et veniunt rursus Hierosolymam et cum ambularet in templo accedunt ad eum summi sacerdotes et scribae et seniores Mk. 11:27
et dicunt illi in qua potestate haec facis et quis tibi dedit hanc potestatem ut ista facias Mk. 11:28
Iesus autem respondens ait illis interrogabo vos et ego unum verbum et respondete mihi et dicam vobis in qua potestate haec faciam Mk. 11:29
et respondentes dicunt Iesu nescimus respondens Iesus ait illis neque ego dico vobis in qua potestate haec faciam Mk. 11:33
et coepit illis in parabolis loqui vineam pastinavit homo et circumdedit sepem et fodit lacum et aedificavit turrem et locavit eam agricolis et peregre profectus est Mk. 12:1
et misit ad agricolas in tempore servum ut ab agricolis acciperet de fructu vineae Mk. 12:2
qui adprehensum eum ceciderunt et dimiserunt vacuum Mk. 12:3
et iterum misit ad illos alium servum et illum capite vulneraverunt et contumeliis adfecerunt Mk. 12:4
et rursum alium misit et illum occiderunt et plures alios quosdam caedentes alios vero occidentes Mk. 12:5
adhuc ergo unum habens filium carissimum et illum misit ad eos novissimum dicens quia reverebuntur filium meum Mk. 12:6
coloni autem dixerunt ad invicem hic est heres venite occidamus eum et nostra erit hereditas Mk. 12:7
et adprehendentes eum occiderunt et eiecerunt extra vineam Mk. 12:8
quid ergo faciet dominus vineae veniet et perdet colonos et dabit vineam aliis Mk. 12:9
a Domino factum est istud et est mirabile in oculis nostris Mk. 12:11
et quaerebant eum tenere et timuerunt turbam cognoverunt enim quoniam ad eos parabolam hanc dixerit et relicto eo abierunt Mk. 12:12
et mittunt ad eum quosdam ex Pharisaeis et Herodianis ut eum caperent in verbo Mk. 12:13
qui venientes dicunt ei magister scimus quoniam verax es et non curas quemquam nec enim vides in faciem hominis sed in veritate viam Dei doces licet dari tributum Caesari an non dabimus Mk. 12:14
at illi adtulerunt et ait illis cuius est imago haec et inscriptio dicunt illi Caesaris Mk. 12:16
respondens autem Iesus dixit illis reddite igitur quae sunt Caesaris Caesari et quae sunt Dei Deo et mirabantur super eo Mk. 12:17
et venerunt ad eum Sadducaei qui dicunt resurrectionem non esse et interrogabant eum dicentes Mk. 12:18
magister Moses nobis scripsit ut si cuius frater mortuus fuerit et dimiserit uxorem et filios non reliquerit accipiat frater eius uxorem ipsius et resuscitet semen fratri suo Mk. 12:19
septem ergo fratres erant et primus accepit uxorem et mortuus est non relicto semine Mk. 12:20
et secundus accepit eam et mortuus est et nec iste reliquit semen et tertius similiter Mk. 12:21
et acceperunt eam similiter septem et non reliquerunt semen novissima omnium defuncta est et mulier Mk. 12:22
et respondens Iesus ait illis non ideo erratis non scientes scripturas neque virtutem Dei Mk. 12:24
de mortuis autem quod resurgant non legistis in libro Mosi super rubum quomodo dixerit illi Deus inquiens ego sum Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Iacob Mk. 12:26
et accessit unus de scribis qui audierat illos conquirentes et videns quoniam bene illis responderit interrogavit eum quod esset primum omnium mandatum Mk. 12:28
et diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo et ex tota anima tua et ex tota mente tua et ex tota virtute tua hoc est primum mandatum Mk. 12:30
et ait illi scriba bene magister in veritate dixisti quia unus est et non est alius praeter eum Mk. 12:32
et ut diligatur ex toto corde et ex toto intellectu et ex tota anima et ex tota fortitudine et diligere proximum tamquam se ipsum maius est omnibus holocaustomatibus et sacrificiis Mk. 12:33
Iesus autem videns quod sapienter respondisset dixit illi non es longe a regno Dei et nemo iam audebat eum interrogare Mk. 12:34
et respondens Iesus dicebat docens in templo quomodo dicunt scribae Christum Filium esse David Mk. 12:35
ipse ergo David dicit eum Dominum et unde est filius eius et multa turba eum libenter audivit Mk. 12:37
et dicebat eis in doctrina sua cavete a scribis qui volunt in stolis ambulare et salutari in foro Mk. 12:38
et in primis cathedris sedere in synagogis et primos discubitus in cenis Mk. 12:39
et sedens Iesus contra gazofilacium aspiciebat quomodo turba iactaret aes in gazofilacium et multi divites iactabant multa Mk. 12:41
et convocans discipulos suos ait illis amen dico vobis quoniam vidua haec pauper plus omnibus misit qui miserunt in gazofilacium Mk. 12:43
et cum egrederetur de templo ait illi unus ex discipulis suis magister aspice quales lapides et quales structurae Mk. 13:1
et respondens Iesus ait illi vides has omnes magnas aedificationes non relinquetur lapis super lapidem qui non destruatur Mk. 13:2
et cum sederet in montem Olivarum contra templum interrogabant eum separatim Petrus et Iacobus et Iohannes et Andreas Mk. 13:3
dic nobis quando ista fient et quod signum erit quando haec omnia incipient consummari Mk. 13:4
et respondens Iesus coepit dicere illis videte ne quis vos seducat Mk. 13:5
multi enim venient in nomine meo dicentes quia ego sum et multos seducent Mk. 13:6
cum audieritis autem bella et opiniones bellorum ne timueritis oportet enim fieri sed nondum finis Mk. 13:7
exsurget autem gens super gentem et regnum super regnum et erunt terraemotus per loca et fames initium dolorum haec Mk. 13:8
videte autem vosmet ipsos tradent enim vos conciliis et in synagogis vapulabitis et ante praesides et reges stabitis propter me in testimonium illis Mk. 13:9
et in omnes gentes primum oportet praedicari evangelium Mk. 13:10
et cum duxerint vos tradentes nolite praecogitare quid loquamini sed quod datum vobis fuerit in illa hora id loquimini non enim estis vos loquentes sed Spiritus Sanctus Mk. 13:11
tradet autem frater fratrem in mortem et pater filium et consurgent filii in parentes et morte adficient eos Mk. 13:12
et eritis odio omnibus propter nomen meum qui autem sustinuerit in finem hic salvus erit Mk. 13:13
et qui super tectum ne descendat in domum nec introeat ut tollat quid de domo sua Mk. 13:15
et qui in agro erit non revertatur retro tollere vestimentum suum Mk. 13:16
vae autem praegnatibus et nutrientibus in illis diebus Mk. 13:17
et nisi breviasset Dominus dies non fuisset salva omnis caro sed propter electos quos elegit breviavit dies Mk. 13:20
et tunc si quis vobis dixerit ecce hic est Christus ecce illic ne credideritis Mk. 13:21
exsurgent enim pseudochristi et pseudoprophetae et dabunt signa et portenta ad seducendos si potest fieri etiam electos Mk. 13:22
sed in illis diebus post tribulationem illam sol contenebrabitur et luna non dabit splendorem suum Mk. 13:24
et erunt stellae caeli decidentes et virtutes quae sunt in caelis movebuntur Mk. 13:25
et tunc videbunt Filium hominis venientem in nubibus cum virtute multa et gloria Mk. 13:26
et tunc mittet angelos suos et congregabit electos suos a quattuor ventis a summo terrae usque ad summum caeli Mk. 13:27
a ficu autem discite parabolam cum iam ramus eius tener fuerit et nata fuerint folia cognoscitis quia in proximo sit aestas Mk. 13:28
sic et vos cum videritis haec fieri scitote quod in proximo sit in ostiis Mk. 13:29
caelum et terra transibunt verba autem mea non transibunt Mk. 13:31
videte vigilate et orate nescitis enim quando tempus sit Mk. 13:33
sicut homo qui peregre profectus reliquit domum suam et dedit servis suis potestatem cuiusque operis et ianitori praecipiat ut vigilet Mk. 13:34
erat autem pascha et azyma post biduum et quaerebant summi sacerdotes et scribae quomodo eum dolo tenerent et occiderent Mk. 14:1
et cum esset Bethaniae in domo Simonis leprosi et recumberet venit mulier habens alabastrum unguenti nardi spicati pretiosi et fracto alabastro effudit super caput eius Mk. 14:3
erant autem quidam indigne ferentes intra semet ipsos et dicentes ut quid perditio ista unguenti facta est Mk. 14:4
poterat enim unguentum istud veniri plus quam trecentis denariis et dari pauperibus et fremebant in eam Mk. 14:5
semper enim pauperes habetis vobiscum et cum volueritis potestis illis benefacere me autem non semper habetis Mk. 14:7
amen dico vobis ubicumque praedicatum fuerit evangelium istud in universum mundum et quod fecit haec narrabitur in memoriam eius Mk. 14:9
et Iudas Scariotis unus de duodecim abiit ad summos sacerdotes ut proderet eum illis Mk. 14:10
qui audientes gavisi sunt et promiserunt ei pecuniam se daturos et quaerebat quomodo illum oportune traderet Mk. 14:11
et primo die azymorum quando pascha immolabant dicunt ei discipuli quo vis eamus et paremus tibi ut manduces pascha Mk. 14:12
et mittit duos ex discipulis suis et dicit eis ite in civitatem et occurret vobis homo laguenam aquae baiulans sequimini eum Mk. 14:13
et quocumque introierit dicite domino domus quia magister dicit ubi est refectio mea ubi pascha cum discipulis meis manducem Mk. 14:14
et ipse vobis demonstrabit cenaculum grande stratum et illic parate nobis Mk. 14:15
et abierunt discipuli eius et venerunt in civitatem et invenerunt sicut dixerat illis et praeparaverunt pascha Mk. 14:16
et discumbentibus eis et manducantibus ait Iesus amen dico vobis quia unus ex vobis me tradet qui manducat mecum Mk. 14:18
at illi coeperunt contristari et dicere ei singillatim numquid ego Mk. 14:19
et Filius quidem hominis vadit sicut scriptum est de eo vae autem homini illi per quem Filius hominis traditur bonum ei si non esset natus homo ille Mk. 14:21
et manducantibus illis accepit Iesus panem et benedicens fregit et dedit eis et ait sumite hoc est corpus meum Mk. 14:22
et accepto calice gratias agens dedit eis et biberunt ex illo omnes Mk. 14:23
et ait illis hic est sanguis meus novi testamenti qui pro multis effunditur Mk. 14:24
et hymno dicto exierunt in montem Olivarum Mk. 14:26
et ait eis Iesus omnes scandalizabimini in nocte ista quia scriptum est percutiam pastorem et dispergentur oves Mk. 14:27
Petrus autem ait ei et si omnes scandalizati fuerint sed non ego Mk. 14:29
et ait illi Iesus amen dico tibi quia tu hodie in nocte hac priusquam bis gallus vocem dederit ter me es negaturus Mk. 14:30
at ille amplius loquebatur et si oportuerit me simul conmori tibi non te negabo similiter autem et omnes dicebant Mk. 14:31
et veniunt in praedium cui nomen Gethsemani et ait discipulis suis sedete hic donec orem Mk. 14:32
et adsumit Petrum et Iacobum et Iohannem secum et coepit pavere et taedere Mk. 14:33
et ait illis tristis est anima mea usque ad mortem sustinete hic et vigilate Mk. 14:34
et cum processisset paululum procidit super terram et orabat ut si fieri posset transiret ab eo hora Mk. 14:35
et dixit Abba Pater omnia possibilia tibi sunt transfer calicem hunc a me sed non quod ego volo sed quod tu Mk. 14:36
et venit et invenit eos dormientes et ait Petro Simon dormis non potuisti una hora vigilare Mk. 14:37
vigilate et orate ut non intretis in temptationem spiritus quidem promptus caro vero infirma Mk. 14:38
et iterum abiens oravit eundem sermonem dicens Mk. 14:39
et reversus denuo invenit eos dormientes erant enim oculi illorum ingravati et ignorabant quid responderent ei Mk. 14:40
et venit tertio et ait illis dormite iam et requiescite sufficit venit hora ecce traditur Filius hominis in manus peccatorum Mk. 14:41
et adhuc eo loquente venit Iudas Scarioth unus ex duodecim et cum illo turba cum gladiis et lignis a summis sacerdotibus et a scribis et a senioribus Mk. 14:43
dederat autem traditor eius signum eis dicens quemcumque osculatus fuero ipse est tenete eum et ducite Mk. 14:44
et cum venisset statim accedens ad eum ait rabbi et osculatus est eum Mk. 14:45
at illi manus iniecerunt in eum et tenuerunt eum Mk. 14:46
unus autem quidam de circumstantibus educens gladium percussit servum summi sacerdotis et amputavit illi auriculam Mk. 14:47
et respondens Iesus ait illis tamquam ad latronem existis cum gladiis et lignis conprehendere me Mk. 14:48
cotidie eram apud vos in templo docens et non me tenuistis sed ut adimpleantur scripturae Mk. 14:49
adulescens autem quidam sequebatur illum amictus sindone super nudo et tenuerunt eum Mk. 14:51
et adduxerunt Iesum ad summum sacerdotem et conveniunt omnes sacerdotes et scribae et seniores Mk. 14:53
Petrus autem a longe secutus est eum usque intro in atrium summi sacerdotis et sedebat cum ministris et calefaciebat se ad ignem Mk. 14:54
summi vero sacerdotes et omne concilium quaerebant adversum Iesum testimonium ut eum morti traderent nec inveniebant Mk. 14:55
multi enim testimonium falsum dicebant adversus eum et convenientia testimonia non erant Mk. 14:56
et quidam surgentes falsum testimonium ferebant adversus eum dicentes Mk. 14:57
quoniam nos audivimus eum dicentem ego dissolvam templum hoc manufactum et per triduum aliud non manufactum aedificabo Mk. 14:58
et non erat conveniens testimonium illorum Mk. 14:59
et exsurgens summus sacerdos in medium interrogavit Iesum dicens non respondes quicquam ad ea quae tibi obiciuntur ab his Mk. 14:60
ille autem tacebat et nihil respondit rursum summus sacerdos interrogabat eum et dicit ei tu es Christus Filius Benedicti Mk. 14:61
Iesus autem dixit illi ego sum et videbitis Filium hominis a dextris sedentem Virtutis et venientem cum nubibus caeli Mk. 14:62
et coeperunt quidam conspuere eum et velare faciem eius et colaphis eum caedere et dicere ei prophetiza et ministri alapis eum caedebant Mk. 14:65
et cum esset Petrus in atrio deorsum venit una ex ancillis summi sacerdotis Mk. 14:66
et cum vidisset Petrum calefacientem se aspiciens illum ait et tu cum Iesu Nazareno eras Mk. 14:67
at ille negavit dicens neque scio neque novi quid dicas et exiit foras ante atrium et gallus cantavit Mk. 14:68
at ille iterum negavit et post pusillum rursus qui adstabant dicebant Petro vere ex illis es nam et Galilaeus es Mk. 14:70
ille autem coepit anathematizare et iurare quia nescio hominem istum quem dicitis Mk. 14:71
et statim iterum gallus cantavit et recordatus est Petrus verbi quod dixerat ei Iesus priusquam gallus cantet bis ter me negabis et coepit flere Mk. 14:72
et confestim mane consilium facientes summi sacerdotes cum senioribus et scribis et universo concilio vincientes Iesum duxerunt et tradiderunt Pilato Mk. 15:1
et interrogavit eum Pilatus tu es rex Iudaeorum at ille respondens ait illi tu dicis Mk. 15:2
et accusabant eum summi sacerdotes in multis Mk. 15:3
et cum ascendisset turba coepit rogare sicut semper faciebat illis Mk. 15:8
Pilatus autem respondit eis et dixit vultis dimittam vobis regem Iudaeorum Mk. 15:9
Pilatus autem volens populo satisfacere dimisit illis Barabban et tradidit Iesum flagellis caesum ut crucifigeretur Mk. 15:15
milites autem duxerunt eum intro in atrium praetorii et convocant totam cohortem Mk. 15:16
et induunt eum purpuram et inponunt ei plectentes spineam coronam Mk. 15:17
et coeperunt salutare eum have rex Iudaeorum Mk. 15:18
et percutiebant caput eius harundine et conspuebant eum et ponentes genua adorabant eum Mk. 15:19
et postquam inluserunt ei exuerunt illum purpuram et induerunt eum vestimentis suis et educunt illum ut crucifigerent eum Mk. 15:20
et angariaverunt praetereuntem quempiam Simonem Cyreneum venientem de villa patrem Alexandri et Rufi ut tolleret crucem eius Mk. 15:21
et perducunt illum in Golgotha locum quod est interpretatum Calvariae locus Mk. 15:22
et dabant ei bibere murratum vinum et non accepit Mk. 15:23
et crucifigentes eum diviserunt vestimenta eius mittentes sortem super eis quis quid tolleret Mk. 15:24
erat autem hora tertia et crucifixerunt eum Mk. 15:25
et erat titulus causae eius inscriptus rex Iudaeorum Mk. 15:26
et cum eo crucifigunt duos latrones unum a dextris et alium a sinistris eius Mk. 15:27
et adimpleta est scriptura quae dicit et cum iniquis reputatus est Mk. 15:28
et praetereuntes blasphemabant eum moventes capita sua et dicentes va qui destruit templum et in tribus diebus aedificat Mk. 15:29
similiter et summi sacerdotes ludentes ad alterutrum cum scribis dicebant alios salvos fecit se ipsum non potest salvum facere Mk. 15:31
Christus rex Israhel descendat nunc de cruce ut videamus et credamus et qui cum eo crucifixi erant conviciabantur ei Mk. 15:32
et facta hora sexta tenebrae factae sunt per totam terram usque in horam nonam Mk. 15:33
et hora nona exclamavit Iesus voce magna dicens Heloi Heloi lama sabacthani quod est interpretatum Deus meus Deus meus ut quid dereliquisti me Mk. 15:34
et quidam de circumstantibus audientes dicebant ecce Heliam vocat Mk. 15:35
currens autem unus et implens spongiam aceto circumponensque calamo potum dabat ei dicens sinite videamus si veniat Helias ad deponendum eum Mk. 15:36
et velum templi scissum est in duo a sursum usque deorsum Mk. 15:38
erant autem et mulieres de longe aspicientes inter quas et Maria Magdalene et Maria Iacobi minoris et Ioseph mater et Salome Mk. 15:40
et cum esset in Galilaea sequebantur eum et ministrabant ei et aliae multae quae simul cum eo ascenderant Hierosolyma Mk. 15:41
et cum iam sero esset factum quia erat parasceve quod est ante sabbatum Mk. 15:42
venit Ioseph ab Arimathia nobilis decurio qui et ipse erat expectans regnum Dei et audacter introiit ad Pilatum et petiit corpus Iesu Mk. 15:43
Pilatus autem mirabatur si iam obisset et accersito centurione interrogavit eum si iam mortuus esset Mk. 15:44
et cum cognovisset a centurione donavit corpus Ioseph Mk. 15:45
Ioseph autem mercatus sindonem et deponens eum involvit sindone et posuit eum in monumento quod erat excisum de petra et advolvit lapidem ad ostium monumenti Mk. 15:46
Maria autem Magdalene et Maria Ioseph aspiciebant ubi poneretur Mk. 15:47
et cum transisset sabbatum Maria Magdalene et Maria Iacobi et Salome emerunt aromata ut venientes unguerent eum Mk. 16:1
et valde mane una sabbatorum veniunt ad monumentum orto iam sole Mk. 16:2
et dicebant ad invicem quis revolvet nobis lapidem ab ostio monumenti Mk. 16:3
et respicientes vident revolutum lapidem erat quippe magnus valde Mk. 16:4
et introeuntes in monumento viderunt iuvenem sedentem in dextris coopertum stola candida et obstipuerunt Mk. 16:5
sed ite et dicite discipulis eius et Petro quia praecedit vos in Galilaeam ibi eum videbitis sicut dixit vobis Mk. 16:7
at illae exeuntes fugerunt de monumento invaserat enim eas tremor et pavor et nemini quicquam dixerunt timebant enim Mk. 16:8
illa vadens nuntiavit his qui cum eo fuerant lugentibus et flentibus Mk. 16:10
et illi audientes quia viveret et visus esset ab ea non crediderunt Mk. 16:11
et illi euntes nuntiaverunt ceteris nec illis crediderunt Mk. 16:13
novissime recumbentibus illis undecim apparuit et exprobravit incredulitatem illorum et duritiam cordis quia his qui viderant eum resurrexisse non crediderant Mk. 16:14
et dixit eis euntes in mundum universum praedicate evangelium omni creaturae Mk. 16:15
qui crediderit et baptizatus fuerit salvus erit qui vero non crediderit condemnabitur Mk. 16:16
serpentes tollent et si mortiferum quid biberint non eos nocebit super aegrotos manus inponent et bene habebunt Mk. 16:18
et Dominus quidem postquam locutus est eis adsumptus est in caelum et sedit a dextris Dei Mk. 16:19
illi autem profecti praedicaverunt ubique Domino cooperante et sermonem confirmante sequentibus signis Mk. 16:20
sicut tradiderunt nobis qui ab initio ipsi viderunt et ministri fuerunt sermonis Lk. 1:2
visum est et mihi adsecuto a principio omnibus diligenter ex ordine tibi scribere optime Theophile Lk. 1:3
fuit in diebus Herodis regis Iudaeae sacerdos quidam nomine Zaccharias de vice Abia et uxor illi de filiabus Aaron et nomen eius Elisabeth Lk. 1:5
erant autem iusti ambo ante Deum incedentes in omnibus mandatis et iustificationibus Domini sine querella Lk. 1:6
et non erat illis filius eo quod esset Elisabeth sterilis et ambo processissent in diebus suis Lk. 1:7
et omnis multitudo erat populi orans foris hora incensi Lk. 1:10
et Zaccharias turbatus est videns et timor inruit super eum Lk. 1:12
ait autem ad illum angelus ne timeas Zaccharia quoniam exaudita est deprecatio tua et uxor tua Elisabeth pariet tibi filium et vocabis nomen eius Iohannem Lk. 1:13
et erit gaudium tibi et exultatio et multi in nativitate eius gaudebunt Lk. 1:14
erit enim magnus coram Domino et vinum et sicera non bibet et Spiritu Sancto replebitur adhuc ex utero matris suae Lk. 1:15
et multos filiorum Israhel convertet ad Dominum Deum ipsorum Lk. 1:16
et ipse praecedet ante illum in spiritu et virtute Heliae ut convertat corda patrum in filios et incredibiles ad prudentiam iustorum parare Domino plebem perfectam Lk. 1:17
et dixit Zaccharias ad angelum unde hoc sciam ego enim sum senex et uxor mea processit in diebus suis Lk. 1:18
et respondens angelus dixit ei ego sum Gabrihel qui adsto ante Deum et missus sum loqui ad te et haec tibi evangelizare Lk. 1:19
et ecce eris tacens et non poteris loqui usque in diem quo haec fiant pro eo quod non credidisti verbis meis quae implebuntur in tempore suo Lk. 1:20
et erat plebs expectans Zacchariam et mirabantur quod tardaret ipse in templo Lk. 1:21
egressus autem non poterat loqui ad illos et cognoverunt quod visionem vidisset in templo et ipse erat innuens illis et permansit mutus Lk. 1:22
et factum est ut impleti sunt dies officii eius abiit in domum suam Lk. 1:23
post hos autem dies concepit Elisabeth uxor eius et occultabat se mensibus quinque dicens Lk. 1:24
ad virginem desponsatam viro cui nomen erat Ioseph de domo David et nomen virginis Maria Lk. 1:27
et ingressus angelus ad eam dixit have gratia plena Dominus tecum benedicta tu in mulieribus Lk. 1:28
quae cum vidisset turbata est in sermone eius et cogitabat qualis esset ista salutatio Lk. 1:29
et ait angelus ei ne timeas Maria invenisti enim gratiam apud Deum Lk. 1:30
ecce concipies in utero et paries filium et vocabis nomen eius Iesum Lk. 1:31
hic erit magnus et Filius Altissimi vocabitur et dabit illi Dominus Deus sedem David patris eius Lk. 1:32
et regnabit in domo Iacob in aeternum et regni eius non erit finis Lk. 1:33
et respondens angelus dixit ei Spiritus Sanctus superveniet in te et virtus Altissimi obumbrabit tibi ideoque et quod nascetur sanctum vocabitur Filius Dei Lk. 1:35
et ecce Elisabeth cognata tua et ipsa concepit filium in senecta sua et hic mensis est sextus illi quae vocatur sterilis Lk. 1:36
dixit autem Maria ecce ancilla Domini fiat mihi secundum verbum tuum et discessit ab illa angelus Lk. 1:38
et intravit in domum Zacchariae et salutavit Elisabeth Lk. 1:40
et factum est ut audivit salutationem Mariae Elisabeth exultavit infans in utero eius et repleta est Spiritu Sancto Elisabeth Lk. 1:41
et exclamavit voce magna et dixit benedicta tu inter mulieres et benedictus fructus ventris tui Lk. 1:42
et unde hoc mihi ut veniat mater Domini mei ad me Lk. 1:43
et beata quae credidit quoniam perficientur ea quae dicta sunt ei a Domino Lk. 1:45
et ait Maria magnificat anima mea Dominum Lk. 1:46
et exultavit spiritus meus in Deo salutari meo Lk. 1:47
quia fecit mihi magna qui potens est et sanctum nomen eius Lk. 1:49
et misericordia eius in progenies et progenies timentibus eum Lk. 1:50
deposuit potentes de sede et exaltavit humiles Lk. 1:52
esurientes implevit bonis et divites dimisit inanes Lk. 1:53
sicut locutus est ad patres nostros Abraham et semini eius in saecula Lk. 1:55
mansit autem Maria cum illa quasi mensibus tribus et reversa est in domum suam Lk. 1:56
Elisabeth autem impletum est tempus pariendi et peperit filium Lk. 1:57
et audierunt vicini et cognati eius quia magnificavit Dominus misericordiam suam cum illa et congratulabantur ei Lk. 1:58
et factum est in die octavo venerunt circumcidere puerum et vocabant eum nomine patris eius Zacchariam Lk. 1:59
et respondens mater eius dixit nequaquam sed vocabitur Iohannes Lk. 1:60
et dixerunt ad illam quia nemo est in cognatione tua qui vocetur hoc nomine Lk. 1:61
et postulans pugillarem scripsit dicens Iohannes est nomen eius et mirati sunt universi Lk. 1:63
apertum est autem ilico os eius et lingua eius et loquebatur benedicens Deum Lk. 1:64
et factus est timor super omnes vicinos eorum et super omnia montana Iudaeae divulgabantur omnia verba haec Lk. 1:65
et posuerunt omnes qui audierant in corde suo dicentes quid putas puer iste erit etenim manus Domini erat cum illo Lk. 1:66
et Zaccharias pater eius impletus est Spiritu Sancto et prophetavit dicens Lk. 1:67
benedictus Deus Israhel quia visitavit et fecit redemptionem plebi suae Lk. 1:68
et erexit cornu salutis nobis in domo David pueri sui Lk. 1:69
salutem ex inimicis nostris et de manu omnium qui oderunt nos Lk. 1:71
ad faciendam misericordiam cum patribus nostris et memorari testamenti sui sancti Lk. 1:72
in sanctitate et iustitia coram ipso omnibus diebus nostris Lk. 1:75
et tu puer propheta Altissimi vocaberis praeibis enim ante faciem Domini parare vias eius Lk. 1:76
inluminare his qui in tenebris et in umbra mortis sedent ad dirigendos pedes nostros in viam pacis Lk. 1:79
puer autem crescebat et confortabatur spiritu et erat in deserto usque in diem ostensionis suae ad Israhel Lk. 1:80
et ibant omnes ut profiterentur singuli in suam civitatem Lk. 2:3
ascendit autem et Ioseph a Galilaea de civitate Nazareth in Iudaeam civitatem David quae vocatur Bethleem eo quod esset de domo et familia David Lk. 2:4
et peperit filium suum primogenitum et pannis eum involvit et reclinavit eum in praesepio quia non erat eis locus in diversorio Lk. 2:7
et pastores erant in regione eadem vigilantes et custodientes vigilias noctis supra gregem suum Lk. 2:8
et ecce angelus Domini stetit iuxta illos et claritas Dei circumfulsit illos et timuerunt timore magno Lk. 2:9
et dixit illis angelus nolite timere ecce enim evangelizo vobis gaudium magnum quod erit omni populo Lk. 2:10
et hoc vobis signum invenietis infantem pannis involutum et positum in praesepio Lk. 2:12
et subito facta est cum angelo multitudo militiae caelestis laudantium Deum et dicentium Lk. 2:13
gloria in altissimis Deo et in terra pax in hominibus bonae voluntatis Lk. 2:14
et factum est ut discesserunt ab eis angeli in caelum pastores loquebantur ad invicem transeamus usque Bethleem et videamus hoc verbum quod factum est quod fecit Dominus et ostendit nobis Lk. 2:15
et venerunt festinantes et invenerunt Mariam et Ioseph et infantem positum in praesepio Lk. 2:16
et omnes qui audierunt mirati sunt et de his quae dicta erant a pastoribus ad ipsos Lk. 2:18
et reversi sunt pastores glorificantes et laudantes Deum in omnibus quae audierant et viderant sicut dictum est ad illos Lk. 2:20
et postquam consummati sunt dies octo ut circumcideretur vocatum est nomen eius Iesus quod vocatum est ab angelo priusquam in utero conciperetur Lk. 2:21
et postquam impleti sunt dies purgationis eius secundum legem Mosi tulerunt illum in Hierusalem ut sisterent eum Domino Lk. 2:22
et ut darent hostiam secundum quod dictum est in lege Domini par turturum aut duos pullos columbarum Lk. 2:24
et ecce homo erat in Hierusalem cui nomen Symeon et homo iste iustus et timoratus expectans consolationem Israhel et Spiritus Sanctus erat in eo Lk. 2:25
et responsum acceperat ab Spiritu Sancto non visurum se mortem nisi prius videret Christum Domini Lk. 2:26
et venit in Spiritu in templum et cum inducerent puerum Iesum parentes eius ut facerent secundum consuetudinem legis pro eo Lk. 2:27
et ipse accepit eum in ulnas suas et benedixit Deum et dixit Lk. 2:28
lumen ad revelationem gentium et gloriam plebis tuae Israhel Lk. 2:32
et erat pater eius et mater mirantes super his quae dicebantur de illo Lk. 2:33
et benedixit illis Symeon et dixit ad Mariam matrem eius ecce positus est hic in ruinam et resurrectionem multorum in Israhel et in signum cui contradicetur Lk. 2:34
et tuam ipsius animam pertransiet gladius ut revelentur ex multis cordibus cogitationes Lk. 2:35
et erat Anna prophetissa filia Phanuhel de tribu Aser haec processerat in diebus multis et vixerat cum viro suo annis septem a virginitate sua Lk. 2:36
et haec vidua usque ad annos octoginta quattuor quae non discedebat de templo ieiuniis et obsecrationibus serviens nocte ac die Lk. 2:37
et haec ipsa hora superveniens confitebatur Domino et loquebatur de illo omnibus qui expectabant redemptionem Hierusalem Lk. 2:38
et ut perfecerunt omnia secundum legem Domini reversi sunt in Galilaeam in civitatem suam Nazareth Lk. 2:39
puer autem crescebat et confortabatur plenus sapientia et gratia Dei erat in illo Lk. 2:40
et ibant parentes eius per omnes annos in Hierusalem in die sollemni paschae Lk. 2:41
et cum factus esset annorum duodecim ascendentibus illis in Hierosolymam secundum consuetudinem diei festi Lk. 2:42
consummatisque diebus cum redirent remansit puer Iesus in Hierusalem et non cognoverunt parentes eius Lk. 2:43
existimantes autem illum esse in comitatu venerunt iter diei et requirebant eum inter cognatos et notos Lk. 2:44
et non invenientes regressi sunt in Hierusalem requirentes eum Lk. 2:45
et factum est post triduum invenerunt illum in templo sedentem in medio doctorum audientem illos et interrogantem Lk. 2:46
stupebant autem omnes qui eum audiebant super prudentia et responsis eius Lk. 2:47
et videntes admirati sunt et dixit mater eius ad illum fili quid fecisti nobis sic ecce pater tuus et ego dolentes quaerebamus te Lk. 2:48
et ait ad illos quid est quod me quaerebatis nesciebatis quia in his quae Patris mei sunt oportet me esse Lk. 2:49
et ipsi non intellexerunt verbum quod locutus est ad illos Lk. 2:50
et descendit cum eis et venit Nazareth et erat subditus illis et mater eius conservabat omnia verba haec in corde suo Lk. 2:51
et Iesus proficiebat sapientia aetate et gratia apud Deum et homines Lk. 2:52
anno autem quintodecimo imperii Tiberii Caesaris procurante Pontio Pilato Iudaeam tetrarcha autem Galilaeae Herode Philippo autem fratre eius tetrarcha Itureae et Trachonitidis regionis et Lysania Abilinae tetrarcha Lk. 3:1
sub principibus sacerdotum Anna et Caiapha factum est verbum Dei super Iohannem Zacchariae filium in deserto Lk. 3:2
et venit in omnem regionem Iordanis praedicans baptismum paenitentiae in remissionem peccatorum Lk. 3:3
omnis vallis implebitur et omnis mons et collis humiliabitur et erunt prava in directa et aspera in vias planas Lk. 3:5
et videbit omnis caro salutare Dei Lk. 3:6
facite ergo fructus dignos paenitentiae et ne coeperitis dicere patrem habemus Abraham dico enim vobis quia potest Deus de lapidibus istis suscitare filios Abrahae Lk. 3:8
iam enim securis ad radicem arborum posita est omnis ergo arbor non faciens fructum exciditur et in ignem mittitur Lk. 3:9
et interrogabant eum turbae dicentes quid ergo faciemus Lk. 3:10
respondens autem dicebat illis qui habet duas tunicas det non habenti et qui habet escas similiter faciat Lk. 3:11
venerunt autem et publicani ut baptizarentur et dixerunt ad illum magister quid faciemus Lk. 3:12
interrogabant autem eum et milites dicentes quid faciemus et nos et ait illis neminem concutiatis neque calumniam faciatis et contenti estote stipendiis vestris Lk. 3:14
existimante autem populo et cogitantibus omnibus in cordibus suis de Iohanne ne forte ipse esset Christus Lk. 3:15
respondit Iohannes dicens omnibus ego quidem aqua baptizo vos venit autem fortior me cuius non sum dignus solvere corrigiam calciamentorum eius ipse vos baptizabit in Spiritu Sancto et igni Lk. 3:16
cuius ventilabrum in manu eius et purgabit aream suam et congregabit triticum in horreum suum paleas autem conburet igni inextinguibili Lk. 3:17
multa quidem et alia exhortans evangelizabat populum Lk. 3:18
Herodes autem tetrarcha cum corriperetur ab illo de Herodiade uxore fratris sui et de omnibus malis quae fecit Herodes Lk. 3:19
adiecit et hoc supra omnia et inclusit Iohannem in carcere Lk. 3:20
factum est autem cum baptizaretur omnis populus et Iesu baptizato et orante apertum est caelum Lk. 3:21
et descendit Spiritus Sanctus corporali specie sicut columba in ipsum et vox de caelo facta est tu es Filius meus dilectus in te conplacuit mihi Lk. 3:22
et ipse Iesus erat incipiens quasi annorum triginta ut putabatur filius Ioseph qui fuit Heli Lk. 3:23
Iesus autem plenus Spiritu Sancto regressus est ab Iordane et agebatur in Spiritu in desertum Lk. 4:1
diebus quadraginta et temptabatur a diabolo et nihil manducavit in diebus illis et consummatis illis esuriit Lk. 4:2
et respondit ad illum Iesus scriptum est quia non in pane solo vivet homo sed in omni verbo Dei Lk. 4:4
et duxit illum diabolus et ostendit illi omnia regna orbis terrae in momento temporis Lk. 4:5
et ait ei tibi dabo potestatem hanc universam et gloriam illorum quia mihi tradita sunt et cui volo do illa Lk. 4:6
et respondens Iesus dixit illi scriptum est Dominum Deum tuum adorabis et illi soli servies Lk. 4:8
et duxit illum in Hierusalem et statuit eum supra pinnam templi et dixit illi si Filius Dei es mitte te hinc deorsum Lk. 4:9
et quia in manibus tollent te ne forte offendas ad lapidem pedem tuum Lk. 4:11
et respondens Iesus ait illi dictum est non temptabis Dominum Deum tuum Lk. 4:12
et consummata omni temptatione diabolus recessit ab illo usque ad tempus Lk. 4:13
et regressus est Iesus in virtute Spiritus in Galilaeam et fama exiit per universam regionem de illo Lk. 4:14
et ipse docebat in synagogis eorum et magnificabatur ab omnibus Lk. 4:15
et venit Nazareth ubi erat nutritus et intravit secundum consuetudinem suam die sabbati in synagogam et surrexit legere Lk. 4:16
et traditus est illi liber prophetae Esaiae et ut revolvit librum invenit locum ubi scriptum erat Lk. 4:17
Spiritus Domini super me propter quod unxit me evangelizare pauperibus misit me praedicare captivis remissionem et caecis visum dimittere confractos in remissionem Lk. 4:18
praedicare annum Domini acceptum et diem retributionis Lk. 4:19
et cum plicuisset librum reddidit ministro et sedit et omnium in synagoga oculi erant intendentes in eum Lk. 4:20
et omnes testimonium illi dabant et mirabantur in verbis gratiae quae procedebant de ore ipsius et dicebant nonne hic filius est Ioseph Lk. 4:22
et ait illis utique dicetis mihi hanc similitudinem medice cura te ipsum quanta audivimus facta in Capharnaum fac et hic in patria tua Lk. 4:23
in veritate dico vobis multae viduae erant in diebus Heliae in Israhel quando clusum est caelum annis tribus et mensibus sex cum facta est fames magna in omni terra Lk. 4:25
et ad nullam illarum missus est Helias nisi in Sareptha Sidoniae ad mulierem viduam Lk. 4:26
et multi leprosi erant in Israhel sub Heliseo propheta et nemo eorum mundatus est nisi Neman Syrus Lk. 4:27
et repleti sunt omnes in synagoga ira haec audientes Lk. 4:28
et surrexerunt et eiecerunt illum extra civitatem et duxerunt illum usque ad supercilium montis supra quem civitas illorum erat aedificata ut praecipitarent eum Lk. 4:29
et descendit in Capharnaum civitatem Galilaeae ibique docebat illos sabbatis Lk. 4:31
et stupebant in doctrina eius quia in potestate erat sermo ipsius Lk. 4:32
et in synagoga erat homo habens daemonium inmundum et exclamavit voce magna Lk. 4:33
dicens sine quid nobis et tibi Iesu Nazarene venisti perdere nos scio te qui sis Sanctus Dei Lk. 4:34
et increpavit illi Iesus dicens obmutesce et exi ab illo et cum proiecisset illum daemonium in medium exiit ab illo nihilque illum nocuit Lk. 4:35
et factus est pavor in omnibus et conloquebantur ad invicem dicentes quod est hoc verbum quia in potestate et virtute imperat inmundis spiritibus et exeunt Lk. 4:36
et divulgabatur fama de illo in omnem locum regionis Lk. 4:37
surgens autem de synagoga introivit in domum Simonis socrus autem Simonis tenebatur magnis febribus et rogaverunt illum pro ea Lk. 4:38
et stans super illam imperavit febri et dimisit illam et continuo surgens ministrabat illis Lk. 4:39
exiebant autem etiam daemonia a multis clamantia et dicentia quia tu es Filius Dei et increpans non sinebat ea loqui quia sciebant ipsum esse Christum Lk. 4:41
facta autem die egressus ibat in desertum locum et turbae requirebant eum et venerunt usque ad ipsum et detinebant illum ne discederet ab eis Lk. 4:42
quibus ille ait quia et aliis civitatibus oportet me evangelizare regnum Dei quia ideo missus sum Lk. 4:43
et erat praedicans in synagogis Galilaeae Lk. 4:44
factum est autem cum turbae inruerent in eum ut audirent verbum Dei et ipse stabat secus stagnum Gennesareth Lk. 5:1
et vidit duas naves stantes secus stagnum piscatores autem descenderant et lavabant retia Lk. 5:2
ascendens autem in unam navem quae erat Simonis rogavit eum a terra reducere pusillum et sedens docebat de navicula turbas Lk. 5:3
ut cessavit autem loqui dixit ad Simonem duc in altum et laxate retia vestra in capturam Lk. 5:4
et respondens Simon dixit illi praeceptor per totam noctem laborantes nihil cepimus in verbo autem tuo laxabo rete Lk. 5:5
et cum hoc fecissent concluserunt piscium multitudinem copiosam rumpebatur autem rete eorum Lk. 5:6
et annuerunt sociis qui erant in alia navi ut venirent et adiuvarent eos et venerunt et impleverunt ambas naviculas ita ut mergerentur Lk. 5:7
stupor enim circumdederat eum et omnes qui cum illo erant in captura piscium quam ceperant Lk. 5:9
similiter autem Iacobum et Iohannem filios Zebedaei qui erant socii Simonis et ait ad Simonem Iesus noli timere ex hoc iam homines eris capiens Lk. 5:10
et subductis ad terram navibus relictis omnibus secuti sunt illum Lk. 5:11
et factum est cum esset in una civitatum et ecce vir plenus lepra et videns Iesum et procidens in faciem rogavit eum dicens Domine si vis potes me mundare Lk. 5:12
et extendens manum tetigit illum dicens volo mundare et confestim lepra discessit ab illo Lk. 5:13
et ipse praecepit illi ut nemini diceret sed vade ostende te sacerdoti et offer pro emundatione tua sicut praecepit Moses in testimonium illis Lk. 5:14
perambulabat autem magis sermo de illo et conveniebant turbae multae ut audirent et curarentur ab infirmitatibus suis Lk. 5:15
ipse autem secedebat in deserto et orabat Lk. 5:16
et factum est in una dierum et ipse sedebat docens et erant Pharisaei sedentes et legis doctores qui venerant ex omni castello Galilaeae et Iudaeae et Hierusalem et virtus erat Domini ad sanandum eos Lk. 5:17
et ecce viri portantes in lecto hominem qui erat paralyticus et quaerebant eum inferre et ponere ante eum Lk. 5:18
et non invenientes qua parte illum inferrent prae turba ascenderunt supra tectum per tegulas submiserunt illum cum lecto in medium ante Iesum Lk. 5:19
et coeperunt cogitare scribae et Pharisaei dicentes quis est hic qui loquitur blasphemias quis potest dimittere peccata nisi solus Deus Lk. 5:21
quid est facilius dicere dimittuntur tibi peccata an dicere surge et ambula Lk. 5:23
ut autem sciatis quia Filius hominis potestatem habet in terra dimittere peccata ait paralytico tibi dico surge tolle lectum tuum et vade in domum tuam Lk. 5:24
et confestim surgens coram illis tulit in quo iacebat et abiit in domum suam magnificans Deum Lk. 5:25
et stupor adprehendit omnes et magnificabant Deum et repleti sunt timore dicentes quia vidimus mirabilia hodie Lk. 5:26
et post haec exiit et vidit publicanum nomine Levi sedentem ad teloneum et ait illi sequere me Lk. 5:27
et relictis omnibus surgens secutus est eum Lk. 5:28
et fecit ei convivium magnum Levi in domo sua et erat turba multa publicanorum et aliorum qui cum illis erant discumbentes Lk. 5:29
et murmurabant Pharisaei et scribae eorum dicentes ad discipulos eius quare cum publicanis et peccatoribus manducatis et bibitis Lk. 5:30
et respondens Iesus dixit ad illos non egent qui sani sunt medico sed qui male habent Lk. 5:31
at illi dixerunt ad eum quare discipuli Iohannis ieiunant frequenter et obsecrationes faciunt similiter et Pharisaeorum tui autem edunt et bibunt Lk. 5:33
venient autem dies et cum ablatus fuerit ab illis sponsus tunc ieiunabunt in illis diebus Lk. 5:35
dicebat autem et similitudinem ad illos quia nemo commissuram a vestimento novo inmittit in vestimentum vetus alioquin et novum rumpit et veteri non convenit commissura a novo Lk. 5:36
et nemo mittit vinum novum in utres veteres alioquin rumpet vinum novum utres et ipsum effundetur et utres peribunt Lk. 5:37
sed vinum novum in utres novos mittendum est et utraque conservantur Lk. 5:38
et nemo bibens vetus statim vult novum dicit enim vetus melius est Lk. 5:39
factum est autem in sabbato secundoprimo cum transiret per sata vellebant discipuli eius spicas et manducabant confricantes manibus Lk. 6:1
et respondens Iesus ad eos dixit nec hoc legistis quod fecit David cum esurisset ipse et qui cum eo erant Lk. 6:3
quomodo intravit in domum Dei et panes propositionis sumpsit et manducavit et dedit his qui cum ipso erant quos non licet manducare nisi tantum sacerdotibus Lk. 6:4
et dicebat illis quia dominus est Filius hominis etiam sabbati Lk. 6:5
factum est autem et in alio sabbato ut intraret in synagogam et doceret et erat ibi homo et manus eius dextra erat arida Lk. 6:6
observabant autem scribae et Pharisaei si in sabbato curaret ut invenirent accusare illum Lk. 6:7
ipse vero sciebat cogitationes eorum et ait homini qui habebat manum aridam surge et sta in medium et surgens stetit Lk. 6:8
et circumspectis omnibus dixit homini extende manum tuam et extendit et restituta est manus eius Lk. 6:10
ipsi autem repleti sunt insipientia et conloquebantur ad invicem quidnam facerent Iesu Lk. 6:11
factum est autem in illis diebus exiit in montem orare et erat pernoctans in oratione Dei Lk. 6:12
et cum dies factus esset vocavit discipulos suos et elegit duodecim ex ipsis quos et apostolos nominavit Lk. 6:13
Simonem quem cognominavit Petrum et Andream fratrem eius Iacobum et Iohannem Philippum et Bartholomeum Lk. 6:14
Mattheum et Thomam Iacobum Alphei et Simonem qui vocatur Zelotes Lk. 6:15
Iudam Iacobi et Iudam Scarioth qui fuit proditor Lk. 6:16
et descendens cum illis stetit in loco campestri et turba discipulorum eius et multitudo copiosa plebis ab omni Iudaea et Hierusalem et maritimae Tyri et Sidonis qui venerunt ut audirent eum et sanarentur a languoribus suis Lk. 6:17
et qui vexabantur ab spiritibus inmundis curabantur Lk. 6:18
et omnis turba quaerebant eum tangere quia virtus de illo exiebat et sanabat omnes Lk. 6:19
et ipse elevatis oculis in discipulos suos dicebat beati pauperes quia vestrum est regnum Dei Lk. 6:20
beati eritis cum vos oderint homines et cum separaverint vos et exprobraverint et eiecerint nomen vestrum tamquam malum propter Filium hominis Lk. 6:22
gaudete in illa die et exultate ecce enim merces vestra multa in caelo secundum haec enim faciebant prophetis patres eorum Lk. 6:23
vae vobis qui saturati estis quia esurietis vae vobis qui ridetis nunc quia lugebitis et flebitis Lk. 6:25
ei qui te percutit in maxillam praebe et alteram et ab eo qui aufert tibi vestimentum etiam tunicam noli prohibere Lk. 6:29
omni autem petenti te tribue et qui aufert quae tua sunt ne repetas Lk. 6:30
et prout vultis ut faciant vobis homines et vos facite illis similiter Lk. 6:31
et si diligitis eos qui vos diligunt quae vobis est gratia nam et peccatores diligentes se diligunt Lk. 6:32
et si benefeceritis his qui vobis benefaciunt quae vobis est gratia siquidem et peccatores hoc faciunt Lk. 6:33
et si mutuum dederitis his a quibus speratis recipere quae gratia est vobis nam et peccatores peccatoribus fenerantur ut recipiant aequalia Lk. 6:34
verumtamen diligite inimicos vestros et benefacite et mutuum date nihil desperantes et erit merces vestra multa et eritis filii Altissimi quia ipse benignus est super ingratos et malos Lk. 6:35
estote ergo misericordes sicut et Pater vester misericors est Lk. 6:36
nolite iudicare et non iudicabimini nolite condemnare et non condemnabimini dimittite et dimittemini Lk. 6:37
date et dabitur vobis mensuram bonam confersam et coagitatam et supereffluentem dabunt in sinum vestrum eadem quippe mensura qua mensi fueritis remetietur vobis Lk. 6:38
dicebat autem illis et similitudinem numquid potest caecus caecum ducere nonne ambo in foveam cadent Lk. 6:39
et quomodo potes dicere fratri tuo frater sine eiciam festucam de oculo tuo ipse in oculo tuo trabem non videns hypocrita eice primum trabem de oculo tuo et tunc perspicies ut educas festucam de oculo fratris tui Lk. 6:42
bonus homo de bono thesauro cordis sui profert bonum et malus homo de malo profert malum ex abundantia enim cordis os loquitur Lk. 6:45
quid autem vocatis me Domine Domine et non facitis quae dico Lk. 6:46
omnis qui venit ad me et audit sermones meos et facit eos ostendam vobis cui similis est Lk. 6:47
similis est homini aedificanti domum qui fodit in altum et posuit fundamenta supra petram inundatione autem facta inlisum est flumen domui illi et non potuit eam movere fundata enim erat supra petram Lk. 6:48
qui autem audivit et non fecit similis est homini aedificanti domum suam supra terram sine fundamento in quam inlisus est fluvius et continuo concidit et facta est ruina domus illius magna Lk. 6:49
et cum audisset de Iesu misit ad eum seniores Iudaeorum rogans eum ut veniret et salvaret servum eius Lk. 7:3
diligit enim gentem nostram et synagogam ipse aedificavit nobis Lk. 7:5
Iesus autem ibat cum illis et cum iam non longe esset a domo misit ad eum centurio amicos dicens Domine noli vexari non enim dignus sum ut sub tectum meum intres Lk. 7:6
propter quod et me ipsum non sum dignum arbitratus ut venirem ad te sed dic verbo et sanabitur puer meus Lk. 7:7
nam et ego homo sum sub potestate constitutus habens sub me milites et dico huic vade et vadit et alio veni et venit et servo meo fac hoc et facit Lk. 7:8
quo audito Iesus miratus est et conversus sequentibus se turbis dixit amen dico vobis nec in Israhel tantam fidem inveni Lk. 7:9
et reversi qui missi fuerant domum invenerunt servum qui languerat sanum Lk. 7:10
et factum est deinceps ibat in civitatem quae vocatur Naim et ibant cum illo discipuli eius et turba copiosa Lk. 7:11
cum autem adpropinquaret portae civitatis et ecce defunctus efferebatur filius unicus matri suae et haec vidua erat et turba civitatis multa cum illa Lk. 7:12
et accessit et tetigit loculum hii autem qui portabant steterunt et ait adulescens tibi dico surge Lk. 7:14
et resedit qui erat mortuus et coepit loqui et dedit illum matri suae Lk. 7:15
accepit autem omnes timor et magnificabant Deum dicentes quia propheta magnus surrexit in nobis et quia Deus visitavit plebem suam Lk. 7:16
et exiit hic sermo in universam Iudaeam de eo et omnem circa regionem Lk. 7:17
et nuntiaverunt Iohanni discipuli eius de omnibus his Lk. 7:18
et convocavit duos de discipulis suis Iohannes et misit ad Dominum dicens tu es qui venturus es an alium expectamus Lk. 7:19
in ipsa autem hora curavit multos a languoribus et plagis et spiritibus malis et caecis multis donavit visum Lk. 7:21
et respondens dixit illis euntes nuntiate Iohanni quae vidistis et audistis quia caeci vident claudi ambulant leprosi mundantur surdi audiunt mortui resurgunt pauperes evangelizantur Lk. 7:22
et beatus est quicumque non fuerit scandalizatus in me Lk. 7:23
et cum discessissent nuntii Iohannis coepit dicere de Iohanne ad turbas quid existis in desertum videre harundinem vento moveri Lk. 7:24
sed quid existis videre hominem mollibus vestimentis indutum ecce qui in veste pretiosa sunt et deliciis in domibus regum sunt Lk. 7:25
sed quid existis videre prophetam utique dico vobis et plus quam prophetam Lk. 7:26
et omnis populus audiens et publicani iustificaverunt Deum baptizati baptismo Iohannis Lk. 7:29
Pharisaei autem et legis periti consilium Dei spreverunt in semet ipsos non baptizati ab eo Lk. 7:30
cui ergo similes dicam homines generationis huius et cui similes sunt Lk. 7:31
similes sunt pueris sedentibus in foro et loquentibus ad invicem et dicentibus cantavimus vobis tibiis et non saltastis lamentavimus et non plorastis Lk. 7:32
venit enim Iohannes Baptista neque manducans panem neque bibens vinum et dicitis daemonium habet Lk. 7:33
venit Filius hominis manducans et bibens et dicitis ecce homo devorator et bibens vinum amicus publicanorum et peccatorum Lk. 7:34
et iustificata est sapientia ab omnibus filiis suis Lk. 7:35
rogabat autem illum quidam de Pharisaeis ut manducaret cum illo et ingressus domum Pharisaei discubuit Lk. 7:36
et ecce mulier quae erat in civitate peccatrix ut cognovit quod accubuit in domo Pharisaei adtulit alabastrum unguenti Lk. 7:37
et stans retro secus pedes eius lacrimis coepit rigare pedes eius et capillis capitis sui tergebat et osculabatur pedes eius et unguento unguebat Lk. 7:38
videns autem Pharisaeus qui vocaverat eum ait intra se dicens hic si esset propheta sciret utique quae et qualis mulier quae tangit eum quia peccatrix est Lk. 7:39
et respondens Iesus dixit ad illum Simon habeo tibi aliquid dicere at ille ait magister dic Lk. 7:40
et conversus ad mulierem dixit Simoni vides hanc mulierem intravi in domum tuam aquam pedibus meis non dedisti haec autem lacrimis rigavit pedes meos et capillis suis tersit Lk. 7:44
et coeperunt qui simul accumbebant dicere intra se quis est hic qui etiam peccata dimittit Lk. 7:49
et factum est deinceps et ipse iter faciebat per civitatem et castellum praedicans et evangelizans regnum Dei et duodecim cum illo Lk. 8:1
et mulieres aliquae quae erant curatae ab spiritibus malignis et infirmitatibus Maria quae vocatur Magdalene de qua daemonia septem exierant Lk. 8:2
et Iohanna uxor Chuza procuratoris Herodis et Susanna et aliae multae quae ministrabant eis de facultatibus suis Lk. 8:3
cum autem turba plurima conveniret et de civitatibus properarent ad eum dixit per similitudinem Lk. 8:4
exiit qui seminat seminare semen suum et dum seminat aliud cecidit secus viam et conculcatum est et volucres caeli comederunt illud Lk. 8:5
et aliud cecidit supra petram et natum aruit quia non habebat humorem Lk. 8:6
et aliud cecidit inter spinas et simul exortae spinae suffocaverunt illud Lk. 8:7
et aliud cecidit in terram bonam et ortum fecit fructum centuplum haec dicens clamabat qui habet aures audiendi audiat Lk. 8:8
quibus ipse dixit vobis datum est nosse mysterium regni Dei ceteris autem in parabolis ut videntes non videant et audientes non intellegant Lk. 8:10
qui autem secus viam sunt qui audiunt deinde venit diabolus et tollit verbum de corde eorum ne credentes salvi fiant Lk. 8:12
nam qui supra petram qui cum audierint cum gaudio suscipiunt verbum et hii radices non habent qui ad tempus credunt et in tempore temptationis recedunt Lk. 8:13
quod autem in spinis cecidit hii sunt qui audierunt et a sollicitudinibus et divitiis et voluptatibus vitae euntes suffocantur et non referunt fructum Lk. 8:14
quod autem in bonam terram hii sunt qui in corde bono et optimo audientes verbum retinent et fructum adferunt in patientia Lk. 8:15
non enim est occultum quod non manifestetur nec absconditum quod non cognoscatur et in palam veniat Lk. 8:17
videte ergo quomodo auditis qui enim habet dabitur illi et quicumque non habet etiam quod putat se habere auferetur ab illo Lk. 8:18
venerunt autem ad illum mater et fratres eius et non poterant adire ad eum prae turba Lk. 8:19
et nuntiatum est illi mater tua et fratres tui stant foris volentes te videre Lk. 8:20
qui respondens dixit ad eos mater mea et fratres mei hii sunt qui verbum Dei audiunt et faciunt Lk. 8:21
factum est autem in una dierum et ipse ascendit in naviculam et discipuli eius et ait ad illos transfretemus trans stagnum et ascenderunt Lk. 8:22
navigantibus autem illis obdormiit et descendit procella venti in stagnum et conplebantur et periclitabantur Lk. 8:23
accedentes autem suscitaverunt eum dicentes praeceptor perimus at ille surgens increpavit ventum et tempestatem aquae et cessavit et facta est tranquillitas Lk. 8:24
dixit autem illis ubi est fides vestra qui timentes mirati sunt dicentes ad invicem quis putas hic est quia et ventis imperat et mari et oboediunt ei Lk. 8:25
et cum egressus esset ad terram occurrit illi vir quidam qui habebat daemonium iam temporibus multis et vestimento non induebatur neque in domo manebat sed in monumentis Lk. 8:27
is ut vidit Iesum procidit ante illum et exclamans voce magna dixit quid mihi et tibi est Iesu Fili Dei altissimi obsecro te ne me torqueas Lk. 8:28
praecipiebat enim spiritui inmundo ut exiret ab homine multis enim temporibus arripiebat illum et vinciebatur catenis et conpedibus custoditus et ruptis vinculis agebatur a daemonio in deserta Lk. 8:29
et rogabant illum ne imperaret illis ut in abyssum irent Lk. 8:31
erat autem ibi grex porcorum multorum pascentium in monte et rogabant eum ut permitteret eos in illos ingredi et permisit illos Lk. 8:32
exierunt ergo daemonia ab homine et intraverunt in porcos et impetu abiit grex per praeceps in stagnum et suffocatus est Lk. 8:33
quod ut viderunt factum qui pascebant fugerunt et nuntiaverunt in civitatem et in villas Lk. 8:34
exierunt autem videre quod factum est et venerunt ad Iesum et invenerunt hominem sedentem a quo daemonia exierant vestitum ac sana mente ad pedes eius et timuerunt Lk. 8:35
nuntiaverunt autem illis et qui viderant quomodo sanus factus esset a Legione Lk. 8:36
et rogaverunt illum omnis multitudo regionis Gerasenorum ut discederet ab ipsis quia timore magno tenebantur ipse autem ascendens navem reversus est Lk. 8:37
et rogabat illum vir a quo daemonia exierant ut cum eo esset dimisit autem eum Iesus dicens Lk. 8:38
redi domum tuam et narra quanta tibi fecit Deus et abiit per universam civitatem praedicans quanta illi fecisset Iesus Lk. 8:39
et ecce venit vir cui nomen Iairus et ipse princeps synagogae erat et cecidit ad pedes Iesu rogans eum ut intraret in domum eius Lk. 8:41
quia filia unica erat illi fere annorum duodecim et haec moriebatur et contigit dum iret a turbis conprimebatur Lk. 8:42
et mulier quaedam erat in fluxu sanguinis ab annis duodecim quae in medicos erogaverat omnem substantiam suam nec ab ullo potuit curari Lk. 8:43
accessit retro et tetigit fimbriam vestimenti eius et confestim stetit fluxus sanguinis eius Lk. 8:44
et ait Iesus quis est qui me tetigit negantibus autem omnibus dixit Petrus et qui cum illo erant praeceptor turbae te conprimunt et adfligunt et dicis quis me tetigit Lk. 8:45
et dixit Iesus tetigit me aliquis nam ego novi virtutem de me exisse Lk. 8:46
videns autem mulier quia non latuit tremens venit et procidit ante pedes illius et ob quam causam tetigerit eum indicavit coram omni populo et quemadmodum confestim sanata sit Lk. 8:47
Iesus autem audito hoc verbo respondit patri puellae noli timere crede tantum et salva erit Lk. 8:50
et cum venisset domum non permisit intrare secum quemquam nisi Petrum et Iohannem et Iacobum et patrem et matrem puellae Lk. 8:51
flebant autem omnes et plangebant illam at ille dixit nolite flere non est mortua sed dormit Lk. 8:52
et deridebant eum scientes quia mortua esset Lk. 8:53
et reversus est spiritus eius et surrexit continuo et iussit illi dari manducare Lk. 8:55
et stupuerunt parentes eius quibus praecepit ne alicui dicerent quod factum erat Lk. 8:56
convocatis autem duodecim apostolis dedit illis virtutem et potestatem super omnia daemonia et ut languores curarent Lk. 9:1
et misit illos praedicare regnum Dei et sanare infirmos Lk. 9:2
et ait ad illos nihil tuleritis in via neque virgam neque peram neque panem neque pecuniam neque duas tunicas habeatis Lk. 9:3
et in quamcumque domum intraveritis ibi manete et inde ne exeatis Lk. 9:4
et quicumque non receperint vos exeuntes de civitate illa etiam pulverem pedum vestrorum excutite in testimonium supra illos Lk. 9:5
egressi autem circumibant per castella evangelizantes et curantes ubique Lk. 9:6
audivit autem Herodes tetrarcha omnia quae fiebant ab eo et haesitabat eo quod diceretur Lk. 9:7
et ait Herodes Iohannem ego decollavi quis autem est iste de quo audio ego talia et quaerebat videre eum Lk. 9:9
et reversi apostoli narraverunt illi quaecumque fecerunt et adsumptis illis secessit seorsum in locum desertum qui est Bethsaida Lk. 9:10
quod cum cognovissent turbae secutae sunt illum et excepit illos et loquebatur illis de regno Dei et eos qui cura indigebant sanabat Lk. 9:11
dies autem coeperat declinare et accedentes duodecim dixerunt illi dimitte turbas ut euntes in castella villasque quae circa sunt devertant et inveniant escas quia hic in loco deserto sumus Lk. 9:12
ait autem ad illos vos date illis manducare at illi dixerunt non sunt nobis plus quam quinque panes et duo pisces nisi forte nos eamus et emamus in omnem hanc turbam escas Lk. 9:13
et ita fecerunt et discumbere fecerunt omnes Lk. 9:15
acceptis autem quinque panibus et duobus piscibus respexit in caelum et benedixit illis et fregit et distribuit discipulis suis ut ponerent ante turbas Lk. 9:16
et manducaverunt omnes et saturati sunt et sublatum est quod superfuit illis fragmentorum cofini duodecim Lk. 9:17
et factum est cum solus esset orans erant cum illo et discipuli et interrogavit illos dicens quem me dicunt esse turbae Lk. 9:18
at illi responderunt et dixerunt Iohannem Baptistam alii autem Heliam alii quia propheta unus de prioribus surrexit Lk. 9:19
dicens quia oportet Filium hominis multa pati et reprobari a senioribus et principibus sacerdotum et scribis et occidi et tertia die resurgere Lk. 9:22
dicebat autem ad omnes si quis vult post me venire abneget se ipsum et tollat crucem suam cotidie et sequatur me Lk. 9:23
quid enim proficit homo si lucretur universum mundum se autem ipsum perdat et detrimentum sui faciat Lk. 9:25
nam qui me erubuerit et meos sermones hunc Filius hominis erubescet cum venerit in maiestate sua et Patris et sanctorum angelorum Lk. 9:26
factum est autem post haec verba fere dies octo et adsumpsit Petrum et Iohannem et Iacobum et ascendit in montem ut oraret Lk. 9:28
et factum est dum oraret species vultus eius altera et vestitus eius albus refulgens Lk. 9:29
et ecce duo viri loquebantur cum illo erant autem Moses et Helias Lk. 9:30
visi in maiestate et dicebant excessum eius quem conpleturus erat in Hierusalem Lk. 9:31
Petrus vero et qui cum illo gravati erant somno et evigilantes viderunt maiestatem eius et duos viros qui stabant cum illo Lk. 9:32
et factum est cum discederent ab illo ait Petrus ad Iesum praeceptor bonum est nos hic esse et faciamus tria tabernacula unum tibi et unum Mosi et unum Heliae nesciens quid diceret Lk. 9:33
haec autem illo loquente facta est nubes et obumbravit eos et timuerunt intrantibus illis in nubem Lk. 9:34
et vox facta est de nube dicens hic est Filius meus electus ipsum audite Lk. 9:35
et dum fieret vox inventus est Iesus solus et ipsi tacuerunt et nemini dixerunt in illis diebus quicquam ex his quae viderant Lk. 9:36
et ecce vir de turba exclamavit dicens magister obsecro te respice in filium meum quia unicus est mihi Lk. 9:38
et ecce spiritus adprehendit illum et subito clamat et elidit et dissipat eum cum spuma et vix discedit dilanians eum Lk. 9:39
et rogavi discipulos tuos ut eicerent illum et non potuerunt Lk. 9:40
respondens autem Iesus dixit o generatio infidelis et perversa usquequo ero apud vos et patiar vos adduc huc filium tuum Lk. 9:41
et cum accederet elisit illum daemonium et dissipavit et increpavit Iesus spiritum inmundum et sanavit puerum et reddidit illum patri eius Lk. 9:42
at illi ignorabant verbum istud et erat velatum ante eos ut non sentirent illud et timebant interrogare eum de hoc verbo Lk. 9:45
et ait illis quicumque susceperit puerum istum in nomine meo me recipit et quicumque me recipit recipit eum qui me misit nam qui minor est inter omnes vos hic maior est Lk. 9:48
respondens autem Iohannes dixit praeceptor vidimus quendam in nomine tuo eicientem daemonia et prohibuimus eum quia non sequitur nobiscum Lk. 9:49
et ait ad illum Iesus nolite prohibere qui enim non est adversum vos pro vobis est Lk. 9:50
factum est autem dum conplerentur dies adsumptionis eius et ipse faciem suam firmavit ut iret Hierusalem Lk. 9:51
et misit nuntios ante conspectum suum et euntes intraverunt in civitatem Samaritanorum ut pararent illi Lk. 9:52
et non receperunt eum quia facies eius erat euntis Hierusalem Lk. 9:53
cum vidissent autem discipuli eius Iacobus et Iohannes dixerunt Domine vis dicimus ut ignis descendat de caelo et consumat illos Lk. 9:54
et conversus increpavit illos Lk. 9:55
et abierunt in aliud castellum Lk. 9:56
et ait illi Iesus vulpes foveas habent et volucres caeli nidos Filius autem hominis non habet ubi caput reclinet Lk. 9:58
et ait alter sequar te Domine sed primum permitte mihi renuntiare his qui domi sunt Lk. 9:61
ait ad illum Iesus nemo mittens manum suam in aratrum et aspiciens retro aptus est regno Dei Lk. 9:62
post haec autem designavit Dominus et alios septuaginta duos et misit illos binos ante faciem suam in omnem civitatem et locum quo erat ipse venturus Lk. 10:1
et dicebat illis messis quidem multa operarii autem pauci rogate ergo Dominum messis ut mittat operarios in messem Lk. 10:2
nolite portare sacculum neque peram neque calciamenta et neminem per viam salutaveritis Lk. 10:4
et si ibi fuerit filius pacis requiescet super illam pax vestra sin autem ad vos revertetur Lk. 10:6
in eadem autem domo manete edentes et bibentes quae apud illos sunt dignus enim est operarius mercede sua nolite transire de domo in domum Lk. 10:7
et in quamcumque civitatem intraveritis et susceperint vos manducate quae adponuntur vobis Lk. 10:8
et curate infirmos qui in illa sunt et dicite illis adpropinquavit in vos regnum Dei Lk. 10:9
in quamcumque civitatem intraveritis et non receperint vos exeuntes in plateas eius dicite Lk. 10:10
vae tibi Corazain vae tibi Bethsaida quia si in Tyro et Sidone factae fuissent virtutes quae in vobis factae sunt olim in cilicio et cinere sedentes paeniterent Lk. 10:13
verumtamen Tyro et Sidoni remissius erit in iudicio quam vobis Lk. 10:14
et tu Capharnaum usque in caelum exaltata usque ad infernum demergeris Lk. 10:15
qui vos audit me audit et qui vos spernit me spernit qui autem me spernit spernit eum qui me misit Lk. 10:16
et ait illis videbam Satanan sicut fulgur de caelo cadentem Lk. 10:18
ecce dedi vobis potestatem calcandi supra serpentes et scorpiones et supra omnem virtutem inimici et nihil vobis nocebit Lk. 10:19
in ipsa hora exultavit Spiritu Sancto et dixit confiteor tibi Pater Domine caeli et terrae quod abscondisti haec a sapientibus et prudentibus et revelasti ea parvulis etiam Pater quia sic placuit ante te Lk. 10:21
omnia mihi tradita sunt a Patre meo et nemo scit qui sit Filius nisi Pater et qui sit Pater nisi Filius et cui voluerit Filius revelare Lk. 10:22
et conversus ad discipulos suos dixit beati oculi qui vident quae videtis Lk. 10:23
dico enim vobis quod multi prophetae et reges voluerunt videre quae vos videtis et non viderunt et audire quae auditis et non audierunt Lk. 10:24
et ecce quidam legis peritus surrexit temptans illum et dicens magister quid faciendo vitam aeternam possidebo Lk. 10:25
ille respondens dixit diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo et ex tota anima tua et ex omnibus viribus tuis et ex omni mente tua et proximum tuum sicut te ipsum Lk. 10:27
dixitque illi recte respondisti hoc fac et vives Lk. 10:28
ille autem volens iustificare se ipsum dixit ad Iesum et quis est meus proximus Lk. 10:29
suscipiens autem Iesus dixit homo quidam descendebat ab Hierusalem in Hiericho et incidit in latrones qui etiam despoliaverunt eum et plagis inpositis abierunt semivivo relicto Lk. 10:30
accidit autem ut sacerdos quidam descenderet eadem via et viso illo praeterivit Lk. 10:31
similiter et Levita cum esset secus locum et videret eum pertransiit Lk. 10:32
Samaritanus autem quidam iter faciens venit secus eum et videns eum misericordia motus est Lk. 10:33
et adpropians alligavit vulnera eius infundens oleum et vinum et inponens illum in iumentum suum duxit in stabulum et curam eius egit Lk. 10:34
et altera die protulit duos denarios et dedit stabulario et ait curam illius habe et quodcumque supererogaveris ego cum rediero reddam tibi Lk. 10:35
at ille dixit qui fecit misericordiam in illum et ait illi Iesus vade et tu fac similiter Lk. 10:37
factum est autem dum irent et ipse intravit in quoddam castellum et mulier quaedam Martha nomine excepit illum in domum suam Lk. 10:38
et huic erat soror nomine Maria quae etiam sedens secus pedes Domini audiebat verbum illius Lk. 10:39
Martha autem satagebat circa frequens ministerium quae stetit et ait Domine non est tibi curae quod soror mea reliquit me solam ministrare dic ergo illi ut me adiuvet Lk. 10:40
et respondens dixit illi Dominus Martha Martha sollicita es et turbaris erga plurima Lk. 10:41
et factum est cum esset in loco quodam orans ut cessavit dixit unus ex discipulis eius ad eum Domine doce nos orare sicut et Iohannes docuit discipulos suos Lk. 11:1
et ait illis cum oratis dicite Pater sanctificetur nomen tuum adveniat regnum tuum Lk. 11:2
et dimitte nobis peccata nostra siquidem et ipsi dimittimus omni debenti nobis et ne nos inducas in temptationem Lk. 11:4
et ait ad illos quis vestrum habebit amicum et ibit ad illum media nocte et dicit illi amice commoda mihi tres panes Lk. 11:5
quoniam amicus meus venit de via ad me et non habeo quod ponam ante illum Lk. 11:6
et ille de intus respondens dicat noli mihi molestus esse iam ostium clausum est et pueri mei mecum sunt in cubili non possum surgere et dare tibi Lk. 11:7
dico vobis et si non dabit illi surgens eo quod amicus eius sit propter inprobitatem tamen eius surget et dabit illi quotquot habet necessarios Lk. 11:8
et ego vobis dico petite et dabitur vobis quaerite et invenietis pulsate et aperietur vobis Lk. 11:9
omnis enim qui petit accipit et qui quaerit invenit et pulsanti aperietur Lk. 11:10
et erat eiciens daemonium et illud erat mutum et cum eiecisset daemonium locutus est mutus et admiratae sunt turbae Lk. 11:14
et alii temptantes signum de caelo quaerebant ab eo Lk. 11:16
ipse autem ut vidit cogitationes eorum dixit eis omne regnum in se ipsum divisum desolatur et domus supra domum cadet Lk. 11:17
si autem et Satanas in se ipsum divisus est quomodo stabit regnum ipsius quia dicitis in Beelzebub eicere me daemonia Lk. 11:18
si autem fortior illo superveniens vicerit eum universa arma eius aufert in quibus confidebat et spolia eius distribuit Lk. 11:22
qui non est mecum adversum me est et qui non colligit mecum dispergit Lk. 11:23
cum inmundus spiritus exierit de homine perambulat per loca inaquosa quaerens requiem et non inveniens dicit revertar in domum meam unde exivi Lk. 11:24
et cum venerit invenit scopis mundatam Lk. 11:25
et tunc vadit et adsumit septem alios spiritus nequiores se et ingressi habitant ibi et sunt novissima hominis illius peiora prioribus Lk. 11:26
factum est autem cum haec diceret extollens vocem quaedam mulier de turba dixit illi beatus venter qui te portavit et ubera quae suxisti Lk. 11:27
at ille dixit quippini beati qui audiunt verbum Dei et custodiunt Lk. 11:28
turbis autem concurrentibus coepit dicere generatio haec generatio nequam est signum quaerit et signum non dabitur illi nisi signum Ionae Lk. 11:29
nam sicut Ionas fuit signum Ninevitis ita erit et Filius hominis generationi isti Lk. 11:30
regina austri surget in iudicio cum viris generationis huius et condemnabit illos quia venit a finibus terrae audire sapientiam Salomonis et ecce plus Salomone hic Lk. 11:31
viri ninevitae surgent in iudicio cum generatione hac et condemnabunt illam quia paenitentiam egerunt ad praedicationem Ionae et ecce plus Iona hic Lk. 11:32
nemo lucernam accendit et in abscondito ponit neque sub modio sed supra candelabrum ut qui ingrediuntur lumen videant Lk. 11:33
si ergo corpus tuum totum lucidum fuerit non habens aliquam partem tenebrarum erit lucidum totum et sicut lucerna fulgoris inluminabit te Lk. 11:36
et cum loqueretur rogavit illum quidam Pharisaeus ut pranderet apud se et ingressus recubuit Lk. 11:37
et ait Dominus ad illum nunc vos Pharisaei quod de foris est calicis et catini mundatis quod autem intus est vestrum plenum est rapina et iniquitate Lk. 11:39
verumtamen quod superest date elemosynam et ecce omnia munda sunt vobis Lk. 11:41
sed vae vobis Pharisaeis quia decimatis mentam et rutam et omne holus et praeteritis iudicium et caritatem Dei haec autem oportuit facere et illa non omittere Lk. 11:42
vae vobis Pharisaeis quia diligitis primas cathedras in synagogis et salutationes in foro Lk. 11:43
vae vobis quia estis ut monumenta quae non parent et homines ambulantes supra nesciunt Lk. 11:44
at ille ait et vobis legis peritis vae quia oneratis homines oneribus quae portari non possunt et ipsi uno digito vestro non tangitis sarcinas Lk. 11:46
propterea et sapientia Dei dixit mittam ad illos prophetas et apostolos et ex illis occident et persequentur Lk. 11:49
a sanguine Abel usque ad sanguinem Zacchariae qui periit inter altare et aedem ita dico vobis requiretur ab hac generatione Lk. 11:51
vae vobis legis peritis quia tulistis clavem scientiae ipsi non introistis et eos qui introibant prohibuistis Lk. 11:52
cum haec ad illos diceret coeperunt Pharisaei et legis periti graviter insistere et os eius opprimere de multis Lk. 11:53
insidiantes et quaerentes capere aliquid ex ore eius ut accusarent eum Lk. 11:54
quoniam quae in tenebris dixistis in lumine dicentur et quod in aurem locuti estis in cubiculis praedicabitur in tectis Lk. 12:3
dico autem vobis amicis meis ne terreamini ab his qui occidunt corpus et post haec non habent amplius quod faciant Lk. 12:4
nonne quinque passeres veneunt dipundio et unus ex illis non est in oblivione coram Deo Lk. 12:6
sed et capilli capitis vestri omnes numerati sunt nolite ergo timere multis passeribus pluris estis Lk. 12:7
dico autem vobis omnis quicumque confessus fuerit in me coram hominibus et Filius hominis confitebitur in illo coram angelis Dei Lk. 12:8
et omnis qui dicit verbum in Filium hominis remittetur illi ei autem qui in Spiritum Sanctum blasphemaverit non remittetur Lk. 12:10
cum autem inducent vos in synagogas et ad magistratus et potestates nolite solliciti esse qualiter aut quid respondeatis aut quid dicatis Lk. 12:11
dixitque ad illos videte et cavete ab omni avaritia quia non in abundantia cuiusquam vita eius est ex his quae possidet Lk. 12:15
et cogitabat intra se dicens quid faciam quod non habeo quo congregem fructus meos Lk. 12:17
et dixit hoc faciam destruam horrea mea et maiora faciam et illuc congregabo omnia quae nata sunt mihi et bona mea Lk. 12:18
et dicam animae meae anima habes multa bona posita in annos plurimos requiesce comede bibe epulare Lk. 12:19
sic est qui sibi thesaurizat et non est in Deum dives Lk. 12:21
anima plus est quam esca et corpus quam vestimentum Lk. 12:23
considerate corvos quia non seminant neque metunt quibus non est cellarium neque horreum et Deus pascit illos quanto magis vos pluris estis illis Lk. 12:24
si autem faenum quod hodie in agro est et cras in clibanum mittitur Deus sic vestit quanto magis vos pusillae fidei Lk. 12:28
et vos nolite quaerere quid manducetis aut quid bibatis et nolite in sublime tolli Lk. 12:29
verumtamen quaerite regnum Dei et haec omnia adicientur vobis Lk. 12:31
vendite quae possidetis et date elemosynam facite vobis sacculos qui non veterescunt thesaurum non deficientem in caelis quo fur non adpropiat neque tinea corrumpit Lk. 12:33
ubi enim thesaurus vester est ibi et cor vestrum erit Lk. 12:34
sint lumbi vestri praecincti et lucernae ardentes Lk. 12:35
et vos similes hominibus expectantibus dominum suum quando revertatur a nuptiis ut cum venerit et pulsaverit confestim aperiant ei Lk. 12:36
beati servi illi quos cum venerit dominus invenerit vigilantes amen dico vobis quod praecinget se et faciet illos discumbere et transiens ministrabit illis Lk. 12:37
et si venerit in secunda vigilia et si in tertia vigilia venerit et ita invenerit beati sunt servi illi Lk. 12:38
hoc autem scitote quia si sciret pater familias qua hora fur veniret vigilaret utique et non sineret perfodiri domum suam Lk. 12:39
et vos estote parati quia qua hora non putatis Filius hominis venit Lk. 12:40
ait autem ei Petrus Domine ad nos dicis hanc parabolam an et ad omnes Lk. 12:41
dixit autem Dominus quis putas est fidelis dispensator et prudens quem constituet dominus super familiam suam ut det illis in tempore tritici mensuram Lk. 12:42
quod si dixerit servus ille in corde suo moram facit dominus meus venire et coeperit percutere pueros et ancillas et edere et bibere et inebriari Lk. 12:45
veniet dominus servi illius in die qua non sperat et hora qua nescit et dividet eum partemque eius cum infidelibus ponet Lk. 12:46
ille autem servus qui cognovit voluntatem domini sui et non praeparavit et non fecit secundum voluntatem eius vapulabit multas Lk. 12:47
qui autem non cognovit et fecit digna plagis vapulabit paucis omni autem cui multum datum est multum quaeretur ab eo et cui commendaverunt multum plus petent ab eo Lk. 12:48
ignem veni mittere in terram et quid volo si accendatur Lk. 12:49
baptisma autem habeo baptizari et quomodo coartor usque dum perficiatur Lk. 12:50
erunt enim ex hoc quinque in domo una divisi tres in duo et duo in tres Lk. 12:52
dividentur pater in filium et filius in patrem suum mater in filiam et filia in matrem socrus in nurum suam et nurus in socrum suam Lk. 12:53
dicebat autem et ad turbas cum videritis nubem orientem ab occasu statim dicitis nimbus venit et ita fit Lk. 12:54
et cum austrum flantem dicitis quia aestus erit et fit Lk. 12:55
hypocritae faciem terrae et caeli nostis probare hoc autem tempus quomodo non probatis Lk. 12:56
quid autem et a vobis ipsis non iudicatis quod iustum est Lk. 12:57
cum autem vadis cum adversario tuo ad principem in via da operam liberari ab illo ne forte trahat te apud iudicem et iudex tradat te exactori et exactor mittat te in carcerem Lk. 12:58
et respondens dixit illis putatis quod hii Galilaei prae omnibus Galilaeis peccatores fuerunt quia talia passi sunt Lk. 13:2
sicut illi decem et octo supra quos cecidit turris in Siloam et occidit eos putatis quia et ipsi debitores fuerunt praeter omnes homines habitantes in Hierusalem Lk. 13:4
dicebat autem hanc similitudinem arborem fici habebat quidam plantatam in vinea sua et venit quaerens fructum in illa et non invenit Lk. 13:6
dixit autem ad cultorem vineae ecce anni tres sunt ex quo venio quaerens fructum in ficulnea hac et non invenio succide ergo illam ut quid etiam terram occupat Lk. 13:7
at ille respondens dixit illi domine dimitte illam et hoc anno usque dum fodiam circa illam et mittam stercora Lk. 13:8
et si quidem fecerit fructum sin autem in futurum succides eam Lk. 13:9
et ecce mulier quae habebat spiritum infirmitatis annis decem et octo et erat inclinata nec omnino poterat sursum respicere Lk. 13:11
quam cum videret Iesus vocavit ad se et ait illi mulier dimissa es ab infirmitate tua Lk. 13:12
et inposuit illi manus et confestim erecta est et glorificabat Deum Lk. 13:13
respondens autem archisynagogus indignans quia sabbato curasset Iesus dicebat turbae sex dies sunt in quibus oportet operari in his ergo venite et curamini et non in die sabbati Lk. 13:14
respondit autem ad illum Dominus et dixit hypocritae unusquisque vestrum sabbato non solvit bovem suum aut asinum a praesepio et ducit adaquare Lk. 13:15
hanc autem filiam Abrahae quam alligavit Satanas ecce decem et octo annis non oportuit solvi a vinculo isto die sabbati Lk. 13:16
et cum haec diceret erubescebant omnes adversarii eius et omnis populus gaudebat in universis quae gloriose fiebant ab eo Lk. 13:17
dicebat ergo cui simile est regnum Dei et cui simile esse existimabo illud Lk. 13:18
simile est grano sinapis quod acceptum homo misit in hortum suum et crevit et factum est in arborem magnam et volucres caeli requieverunt in ramis eius Lk. 13:19
et iterum dixit cui simile aestimabo regnum Dei Lk. 13:20
et ibat per civitates et castella docens et iter faciens in Hierusalem Lk. 13:22
contendite intrare per angustam portam quia multi dico vobis quaerunt intrare et non poterunt Lk. 13:24
cum autem intraverit pater familias et cluserit ostium et incipietis foris stare et pulsare ostium dicentes Domine aperi nobis et respondens dicet vobis nescio vos unde sitis Lk. 13:25
tunc incipietis dicere manducavimus coram te et bibimus et in plateis nostris docuisti Lk. 13:26
et dicet vobis nescio vos unde sitis discedite a me omnes operarii iniquitatis Lk. 13:27
ibi erit fletus et stridor dentium cum videritis Abraham et Isaac et Iacob et omnes prophetas in regno Dei vos autem expelli foras Lk. 13:28
et venient ab oriente et occidente et aquilone et austro et accumbent in regno Dei Lk. 13:29
et ecce sunt novissimi qui erunt primi et sunt primi qui erunt novissimi Lk. 13:30
in ipsa die accesserunt quidam Pharisaeorum dicentes illi exi et vade hinc quia Herodes vult te occidere Lk. 13:31
et ait illis ite dicite vulpi illi ecce eicio daemonia et sanitates perficio hodie et cras et tertia consummor Lk. 13:32
verumtamen oportet me hodie et cras et sequenti ambulare quia non capit prophetam perire extra Hierusalem Lk. 13:33
Hierusalem Hierusalem quae occidis prophetas et lapidas eos qui mittuntur ad te quotiens volui congregare filios tuos quemadmodum avis nidum suum sub pinnis et noluisti Lk. 13:34
et factum est cum intraret in domum cuiusdam principis Pharisaeorum sabbato manducare panem et ipsi observabant eum Lk. 14:1
et ecce homo quidam hydropicus erat ante illum Lk. 14:2
et respondens Iesus dixit ad legis peritos et Pharisaeos dicens si licet sabbato curare Lk. 14:3
et respondens ad illos dixit cuius vestrum asinus aut bos in puteum cadet et non continuo extrahet illum die sabbati Lk. 14:5
et non poterant ad haec respondere illi Lk. 14:6
dicebat autem et ad invitatos parabolam intendens quomodo primos accubitus eligerent dicens ad illos Lk. 14:7
et veniens is qui te et illum vocavit dicat tibi da huic locum et tunc incipias cum rubore novissimum locum tenere Lk. 14:9
quia omnis qui se exaltat humiliabitur et qui se humiliat exaltabitur Lk. 14:11
dicebat autem et ei qui se invitaverat cum facis prandium aut cenam noli vocare amicos tuos neque fratres tuos neque cognatos neque vicinos divites ne forte et ipsi te reinvitent et fiat tibi retributio Lk. 14:12
et beatus eris quia non habent retribuere tibi retribuetur enim tibi in resurrectione iustorum Lk. 14:14
at ipse dixit ei homo quidam fecit cenam magnam et vocavit multos Lk. 14:16
et misit servum suum hora cenae dicere invitatis ut venirent quia iam parata sunt omnia Lk. 14:17
et coeperunt simul omnes excusare primus dixit ei villam emi et necesse habeo exire et videre illam rogo te habe me excusatum Lk. 14:18
et alter dixit iuga boum emi quinque et eo probare illa rogo te habe me excusatum Lk. 14:19
et alius dixit uxorem duxi et ideo non possum venire Lk. 14:20
et reversus servus nuntiavit haec domino suo tunc iratus pater familias dixit servo suo exi cito in plateas et vicos civitatis et pauperes ac debiles et caecos et claudos introduc huc Lk. 14:21
et ait servus domine factum est ut imperasti et adhuc locus est Lk. 14:22
et ait dominus servo exi in vias et sepes et conpelle intrare ut impleatur domus mea Lk. 14:23
ibant autem turbae multae cum eo et conversus dixit ad illos Lk. 14:25
si quis venit ad me et non odit patrem suum et matrem et uxorem et filios et fratres et sorores adhuc autem et animam suam non potest esse meus discipulus Lk. 14:26
et qui non baiulat crucem suam et venit post me non potest esse meus discipulus Lk. 14:27
ne posteaquam posuerit fundamentum et non potuerit perficere omnes qui vident incipiant inludere ei Lk. 14:29
dicentes quia hic homo coepit aedificare et non potuit consummare Lk. 14:30
erant autem adpropinquantes ei publicani et peccatores ut audirent illum Lk. 15:1
et murmurabant Pharisaei et scribae dicentes quia hic peccatores recipit et manducat cum illis Lk. 15:2
et ait ad illos parabolam istam dicens Lk. 15:3
quis ex vobis homo qui habet centum oves et si perdiderit unam ex illis nonne dimittit nonaginta novem in deserto et vadit ad illam quae perierat donec inveniat illam Lk. 15:4
et cum invenerit eam inponit in umeros suos gaudens Lk. 15:5
et veniens domum convocat amicos et vicinos dicens illis congratulamini mihi quia inveni ovem meam quae perierat Lk. 15:6
aut quae mulier habens dragmas decem si perdiderit dragmam unam nonne accendit lucernam et everrit domum et quaerit diligenter donec inveniat Lk. 15:8
et cum invenerit convocat amicas et vicinas dicens congratulamini mihi quia inveni dragmam quam perdideram Lk. 15:9
et dixit adulescentior ex illis patri pater da mihi portionem substantiae quae me contingit et divisit illis substantiam Lk. 15:12
et non post multos dies congregatis omnibus adulescentior filius peregre profectus est in regionem longinquam et ibi dissipavit substantiam suam vivendo luxuriose Lk. 15:13
et postquam omnia consummasset facta est fames valida in regione illa et ipse coepit egere Lk. 15:14
et abiit et adhesit uni civium regionis illius et misit illum in villam suam ut pasceret porcos Lk. 15:15
et cupiebat implere ventrem suum de siliquis quas porci manducabant et nemo illi dabat Lk. 15:16
surgam et ibo ad patrem meum et dicam illi pater peccavi in caelum et coram te Lk. 15:18
et iam non sum dignus vocari filius tuus fac me sicut unum de mercennariis tuis Lk. 15:19
et surgens venit ad patrem suum cum autem adhuc longe esset vidit illum pater ipsius et misericordia motus est et adcurrens cecidit supra collum eius et osculatus est illum Lk. 15:20
dixitque ei filius pater peccavi in caelum et coram te iam non sum dignus vocari filius tuus Lk. 15:21
dixit autem pater ad servos suos cito proferte stolam primam et induite illum et date anulum in manum eius et calciamenta in pedes Lk. 15:22
et adducite vitulum saginatum et occidite et manducemus et epulemur Lk. 15:23
quia hic filius meus mortuus erat et revixit perierat et inventus est et coeperunt epulari Lk. 15:24
erat autem filius eius senior in agro et cum veniret et adpropinquaret domui audivit symphoniam et chorum Lk. 15:25
et vocavit unum de servis et interrogavit quae haec essent Lk. 15:26
isque dixit illi frater tuus venit et occidit pater tuus vitulum saginatum quia salvum illum recepit Lk. 15:27
indignatus est autem et nolebat introire pater ergo illius egressus coepit rogare illum Lk. 15:28
at ille respondens dixit patri suo ecce tot annis servio tibi et numquam mandatum tuum praeterii et numquam dedisti mihi hedum ut cum amicis meis epularer Lk. 15:29
at ipse dixit illi fili tu semper mecum es et omnia mea tua sunt Lk. 15:31
epulari autem et gaudere oportebat quia frater tuus hic mortuus erat et revixit perierat et inventus est Lk. 15:32
dicebat autem et ad discipulos suos homo quidam erat dives qui habebat vilicum et hic diffamatus est apud illum quasi dissipasset bona ipsius Lk. 16:1
et vocavit illum et ait illi quid hoc audio de te redde rationem vilicationis tuae iam enim non poteris vilicare Lk. 16:2
at ille dixit centum cados olei dixitque illi accipe cautionem tuam et sede cito scribe quinquaginta Lk. 16:6
deinde alio dixit tu vero quantum debes qui ait centum choros tritici ait illi accipe litteras tuas et scribe octoginta Lk. 16:7
et laudavit dominus vilicum iniquitatis quia prudenter fecisset quia filii huius saeculi prudentiores filiis lucis in generatione sua sunt Lk. 16:8
et ego vobis dico facite vobis amicos de mamona iniquitatis ut cum defeceritis recipiant vos in aeterna tabernacula Lk. 16:9
qui fidelis est in minimo et in maiori fidelis est et qui in modico iniquus est et in maiori iniquus est Lk. 16:10
et si in alieno fideles non fuistis quod vestrum est quis dabit vobis Lk. 16:12
nemo servus potest duobus dominis servire aut enim unum odiet et alterum diliget aut uni adherebit et alterum contemnet non potestis Deo servire et mamonae Lk. 16:13
audiebant autem omnia haec Pharisaei qui erant avari et deridebant illum Lk. 16:14
et ait illis vos estis qui iustificatis vos coram hominibus Deus autem novit corda vestra quia quod hominibus altum est abominatio est ante Deum Lk. 16:15
lex et prophetae usque ad Iohannem ex eo regnum Dei evangelizatur et omnis in illud vim facit Lk. 16:16
facilius est autem caelum et terram praeterire quam de lege unum apicem cadere Lk. 16:17
omnis qui dimittit uxorem suam et ducit alteram moechatur et qui dimissam a viro ducit moechatur Lk. 16:18
homo quidam erat dives et induebatur purpura et bysso et epulabatur cotidie splendide Lk. 16:19
et erat quidam mendicus nomine Lazarus qui iacebat ad ianuam eius ulceribus plenus Lk. 16:20
cupiens saturari de micis quae cadebant de mensa divitis sed et canes veniebant et lingebant ulcera eius Lk. 16:21
factum est autem ut moreretur mendicus et portaretur ab angelis in sinum Abrahae mortuus est autem et dives et sepultus est in inferno Lk. 16:22
elevans oculos suos cum esset in tormentis videbat Abraham a longe et Lazarum in sinu eius Lk. 16:23
et ipse clamans dixit pater Abraham miserere mei et mitte Lazarum ut intinguat extremum digiti sui in aqua ut refrigeret linguam meam quia crucior in hac flamma Lk. 16:24
et dixit illi Abraham fili recordare quia recepisti bona in vita tua et Lazarus similiter mala nunc autem hic consolatur tu vero cruciaris Lk. 16:25
et in his omnibus inter nos et vos chasma magnum firmatum est ut hii qui volunt hinc transire ad vos non possint neque inde huc transmeare Lk. 16:26
et ait rogo ergo te pater ut mittas eum in domum patris mei Lk. 16:27
habeo enim quinque fratres ut testetur illis ne et ipsi veniant in locum hunc tormentorum Lk. 16:28
et ait illi Abraham habent Mosen et prophetas audiant illos Lk. 16:29
ait autem illi si Mosen et prophetas non audiunt neque si quis ex mortuis resurrexerit credent Lk. 16:31
et ad discipulos suos ait inpossibile est ut non veniant scandala vae autem illi per quem veniunt Lk. 17:1
utilius est illi si lapis molaris inponatur circa collum eius et proiciatur in mare quam ut scandalizet unum de pusillis istis Lk. 17:2
adtendite vobis si peccaverit frater tuus increpa illum et si paenitentiam egerit dimitte illi Lk. 17:3
et si septies in die peccaverit in te et septies in die conversus fuerit ad te dicens paenitet me dimitte illi Lk. 17:4
et dixerunt apostoli Domino adauge nobis fidem Lk. 17:5
dixit autem Dominus si haberetis fidem sicut granum sinapis diceretis huic arbori moro eradicare et transplantare in mare et oboediret vobis Lk. 17:6
et non dicet ei para quod cenem et praecinge te et ministra mihi donec manducem et bibam et post haec tu manducabis et bibes Lk. 17:8
sic et vos cum feceritis omnia quae praecepta sunt vobis dicite servi inutiles sumus quod debuimus facere fecimus Lk. 17:10
et factum est dum iret in Hierusalem transiebat per mediam Samariam et Galilaeam Lk. 17:11
et cum ingrederetur quoddam castellum occurrerunt ei decem viri leprosi qui steterunt a longe Lk. 17:12
et levaverunt vocem dicentes Iesu praeceptor miserere nostri Lk. 17:13
quos ut vidit dixit ite ostendite vos sacerdotibus et factum est dum irent mundati sunt Lk. 17:14
et cecidit in faciem ante pedes eius gratias agens et hic erat Samaritanus Lk. 17:16
respondens autem Iesus dixit nonne decem mundati sunt et novem ubi sunt Lk. 17:17
non est inventus qui rediret et daret gloriam Deo nisi hic alienigena Lk. 17:18
et ait illi surge vade quia fides tua te salvum fecit Lk. 17:19
interrogatus autem a Pharisaeis quando venit regnum Dei respondit eis et dixit non venit regnum Dei cum observatione Lk. 17:20
et ait ad discipulos venient dies quando desideretis videre unum diem Filii hominis et non videbitis Lk. 17:22
et dicent vobis ecce hic ecce illic nolite ire neque sectemini Lk. 17:23
primum autem oportet illum multa pati et reprobari a generatione hac Lk. 17:25
et sicut factum est in diebus Noe ita erit et in diebus Filii hominis Lk. 17:26
edebant et bibebant uxores ducebant et dabantur ad nuptias usque in diem qua intravit Noe in arcam et venit diluvium et perdidit omnes Lk. 17:27
similiter sicut factum est in diebus Loth edebant et bibebant emebant et vendebant plantabant aedificabant Lk. 17:28
qua die autem exiit Loth a Sodomis pluit ignem et sulphur de caelo et omnes perdidit Lk. 17:29
in illa hora qui fuerit in tecto et vasa eius in domo ne descendat tollere illa et qui in agro similiter non redeat retro Lk. 17:31
quicumque quaesierit animam suam salvare perdet illam et qui perdiderit illam vivificabit eam Lk. 17:33
dico vobis illa nocte erunt duo in lecto uno unus adsumetur et alter relinquetur Lk. 17:34
duae erunt molentes in unum una adsumetur et altera relinquetur Lk. 17:35
duo in agro unus adsumetur et alter relinquetur Lk. 17:36
dicebat autem et parabolam ad illos quoniam oportet semper orare et non deficere Lk. 18:1
dicens iudex quidam erat in quadam civitate qui Deum non timebat et hominem non verebatur Lk. 18:2
vidua autem quaedam erat in civitate illa et veniebat ad eum dicens vindica me de adversario meo Lk. 18:3
et nolebat per multum tempus post haec autem dixit intra se et si Deum non timeo nec hominem revereor Lk. 18:4
Deus autem non faciet vindictam electorum suorum clamantium ad se die ac nocte et patientiam habebit in illis Lk. 18:7
dixit autem et ad quosdam qui in se confidebant tamquam iusti et aspernabantur ceteros parabolam istam Lk. 18:9
duo homines ascenderunt in templum ut orarent unus Pharisaeus et alter publicanus Lk. 18:10
et publicanus a longe stans nolebat nec oculos ad caelum levare sed percutiebat pectus suum dicens Deus propitius esto mihi peccatori Lk. 18:13
dico vobis descendit hic iustificatus in domum suam ab illo quia omnis qui se exaltat humiliabitur et qui se humiliat exaltabitur Lk. 18:14
adferebant autem ad illum et infantes ut eos tangeret quod cum viderent discipuli increpabant illos Lk. 18:15
Iesus autem convocans illos dixit sinite pueros venire ad me et nolite eos vetare talium est enim regnum Dei Lk. 18:16
et interrogavit eum quidam princeps dicens magister bone quid faciens vitam aeternam possidebo Lk. 18:18
mandata nosti non occides non moechaberis non furtum facies non falsum testimonium dices honora patrem tuum et matrem Lk. 18:20
quo audito Iesus ait ei adhuc unum tibi deest omnia quaecumque habes vende et da pauperibus et habebis thesaurum in caelo et veni sequere me Lk. 18:22
et dixerunt qui audiebant et quis potest salvus fieri Lk. 18:26
ait autem Petrus ecce nos dimisimus omnia et secuti sumus te Lk. 18:28
et non recipiat multo plura in hoc tempore et in saeculo venturo vitam aeternam Lk. 18:30
adsumpsit autem Iesus duodecim et ait illis ecce ascendimus Hierosolyma et consummabuntur omnia quae scripta sunt per prophetas de Filio hominis Lk. 18:31
tradetur enim gentibus et inludetur et flagellabitur et conspuetur Lk. 18:32
et postquam flagellaverint occident eum et die tertia resurget Lk. 18:33
et ipsi nihil horum intellexerunt et erat verbum istud absconditum ab eis et non intellegebant quae dicebantur Lk. 18:34
et cum audiret turbam praetereuntem interrogabat quid hoc esset Lk. 18:36
et clamavit dicens Iesu Fili David miserere mei Lk. 18:38
et qui praeibant increpabant eum ut taceret ipse vero multo magis clamabat Fili David miserere mei Lk. 18:39
stans autem Iesus iussit illum adduci ad se et cum adpropinquasset interrogavit illum Lk. 18:40
et Iesus dixit illi respice fides tua te salvum fecit Lk. 18:42
et confestim vidit et sequebatur illum magnificans Deum et omnis plebs ut vidit dedit laudem Deo Lk. 18:43
et ingressus perambulabat Hiericho Lk. 19:1
et ecce vir nomine Zaccheus et hic erat princeps publicanorum et ipse dives Lk. 19:2
et quaerebat videre Iesum quis esset et non poterat prae turba quia statura pusillus erat Lk. 19:3
et praecurrens ascendit in arborem sycomorum ut videret illum quia inde erat transiturus Lk. 19:4
et cum venisset ad locum suspiciens Iesus vidit illum et dixit ad eum Zacchee festinans descende quia hodie in domo tua oportet me manere Lk. 19:5
et festinans descendit et excepit illum gaudens Lk. 19:6
et cum viderent omnes murmurabant dicentes quod ad hominem peccatorem devertisset Lk. 19:7
stans autem Zaccheus dixit ad Dominum ecce dimidium bonorum meorum Domine do pauperibus et si quid aliquem defraudavi reddo quadruplum Lk. 19:8
ait Iesus ad eum quia hodie salus domui huic facta est eo quod et ipse filius sit Abrahae Lk. 19:9
venit enim Filius hominis quaerere et salvum facere quod perierat Lk. 19:10
haec illis audientibus adiciens dixit parabolam eo quod esset prope Hierusalem et quia existimarent quod confestim regnum Dei manifestaretur Lk. 19:11
dixit ergo homo quidam nobilis abiit in regionem longinquam accipere sibi regnum et reverti Lk. 19:12
vocatis autem decem servis suis dedit illis decem mnas et ait ad illos negotiamini dum venio Lk. 19:13
cives autem eius oderant illum et miserunt legationem post illum dicentes nolumus hunc regnare super nos Lk. 19:14
et factum est ut rediret accepto regno et iussit vocari servos quibus dedit pecuniam ut sciret quantum quisque negotiatus esset Lk. 19:15
et ait illi euge bone serve quia in modico fidelis fuisti eris potestatem habens supra decem civitates Lk. 19:17
et alter venit dicens domine mna tua fecit quinque mnas Lk. 19:18
et huic ait et tu esto supra quinque civitates Lk. 19:19
et alter venit dicens domine ecce mna tua quam habui repositam in sudario Lk. 19:20
timui enim te quia homo austeris es tollis quod non posuisti et metis quod non seminasti Lk. 19:21
dicit ei de ore tuo te iudico serve nequam sciebas quod ego austeris homo sum tollens quod non posui et metens quod non seminavi Lk. 19:22
et quare non dedisti pecuniam meam ad mensam et ego veniens cum usuris utique exegissem illud Lk. 19:23
et adstantibus dixit auferte ab illo mnam et date illi qui decem mnas habet Lk. 19:24
et dixerunt ei domine habet decem mnas Lk. 19:25
dico autem vobis quia omni habenti dabitur ab eo autem qui non habet et quod habet auferetur ab eo Lk. 19:26
verumtamen inimicos meos illos qui noluerunt me regnare super se adducite huc et interficite ante me Lk. 19:27
et his dictis praecedebat ascendens in Hierosolyma Lk. 19:28
et factum est cum adpropinquasset ad Bethfage et Bethania ad montem qui vocatur Oliveti misit duos discipulos suos Lk. 19:29
dicens ite in castellum quod contra est in quod introeuntes invenietis pullum asinae alligatum cui nemo umquam hominum sedit solvite illum et adducite Lk. 19:30
et si quis vos interrogaverit quare solvitis sic dicetis ei quia Dominus operam eius desiderat Lk. 19:31
abierunt autem qui missi erant et invenerunt sicut dixit illis stantem pullum Lk. 19:32
et duxerunt illum ad Iesum et iactantes vestimenta sua supra pullum inposuerunt Iesum Lk. 19:35
et cum adpropinquaret iam ad descensum montis Oliveti coeperunt omnes turbae discentium gaudentes laudare Deum voce magna super omnibus quas viderant virtutibus Lk. 19:37
dicentes benedictus qui venit rex in nomine Domini pax in caelo et gloria in excelsis Lk. 19:38
et quidam Pharisaeorum de turbis dixerunt ad illum magister increpa discipulos tuos Lk. 19:39
et ut adpropinquavit videns civitatem flevit super illam Lk. 19:41
dicens quia si cognovisses et tu et quidem in hac die tua quae ad pacem tibi nunc autem abscondita sunt ab oculis tuis Lk. 19:42
quia venient dies in te et circumdabunt te inimici tui vallo et circumdabunt te et coangustabunt te undique Lk. 19:43
ad terram prosternent te et filios qui in te sunt et non relinquent in te lapidem super lapidem eo quod non cognoveris tempus visitationis tuae Lk. 19:44
et ingressus in templum coepit eicere vendentes in illo et ementes Lk. 19:45
et erat docens cotidie in templo principes autem sacerdotum et scribae et principes plebis quaerebant illum perdere Lk. 19:47
et non inveniebant quid facerent illi omnis enim populus suspensus erat audiens illum Lk. 19:48
et factum est in una dierum docente illo populum in templo et evangelizante convenerunt principes sacerdotum et scribae cum senioribus Lk. 20:1
et aiunt dicentes ad illum dic nobis in qua potestate haec facis aut quis est qui dedit tibi hanc potestatem Lk. 20:2
respondens autem dixit ad illos interrogabo vos et ego verbum respondete mihi Lk. 20:3
et responderunt se nescire unde esset Lk. 20:7
et Iesus ait illis neque ego dico vobis in qua potestate haec facio Lk. 20:8
coepit autem dicere ad plebem parabolam hanc homo plantavit vineam et locavit eam colonis et ipse peregre fuit multis temporibus Lk. 20:9
et in tempore misit ad cultores servum ut de fructu vineae darent illi qui caesum dimiserunt eum inanem Lk. 20:10
et addidit alterum servum mittere illi autem hunc quoque caedentes et adficientes contumelia dimiserunt inanem Lk. 20:11
et addidit tertium mittere qui et illum vulnerantes eiecerunt Lk. 20:12
et eiectum illum extra vineam occiderunt quid ergo faciet illis dominus vineae Lk. 20:15
veniet et perdet colonos istos et dabit vineam aliis quo audito dixerunt illi absit Lk. 20:16
et quaerebant principes sacerdotum et scribae mittere in illum manus illa hora et timuerunt populum cognoverunt enim quod ad ipsos dixerit similitudinem istam Lk. 20:19
et observantes miserunt insidiatores qui se iustos simularent ut caperent eum in sermone et traderent illum principatui et potestati praesidis Lk. 20:20
et interrogaverunt illum dicentes magister scimus quia recte dicis et doces et non accipis personam sed in veritate viam Dei doces Lk. 20:21
ostendite mihi denarium cuius habet imaginem et inscriptionem respondentes dixerunt Caesaris Lk. 20:24
et ait illis reddite ergo quae Caesaris sunt Caesari et quae Dei sunt Deo Lk. 20:25
et non potuerunt verbum eius reprehendere coram plebe et mirati in responso eius tacuerunt Lk. 20:26
accesserunt autem quidam Sadducaeorum qui negant esse resurrectionem et interrogaverunt eum Lk. 20:27
dicentes magister Moses scripsit nobis si frater alicuius mortuus fuerit habens uxorem et hic sine filiis fuerit ut accipiat eam frater eius uxorem et suscitet semen fratri suo Lk. 20:28
septem ergo fratres erant et primus accepit uxorem et mortuus est sine filiis Lk. 20:29
et sequens accepit illam et ipse mortuus est sine filio Lk. 20:30
et tertius accepit illam similiter et omnes septem et non reliquerunt semen et mortui sunt Lk. 20:31
novissima omnium mortua est et mulier Lk. 20:32
et ait illis Iesus filii saeculi huius nubunt et traduntur ad nuptias Lk. 20:34
illi autem qui digni habebuntur saeculo illo et resurrectione ex mortuis neque nubunt neque ducunt uxores Lk. 20:35
neque enim ultra mori poterunt aequales enim angelis sunt et filii sunt Dei cum sint filii resurrectionis Lk. 20:36
quia vero resurgant mortui et Moses ostendit secus rubum sicut dicit Dominum Deum Abraham et Deum Isaac et Deum Iacob Lk. 20:37
et amplius non audebant eum quicquam interrogare Lk. 20:40
et ipse David dicit in libro Psalmorum dixit Dominus Domino meo sede a dextris meis Lk. 20:42
David ergo Dominum illum vocat et quomodo filius eius est Lk. 20:44
adtendite a scribis qui volunt ambulare in stolis et amant salutationes in foro et primas cathedras in synagogis et primos discubitus in conviviis Lk. 20:46
vidit autem et quandam viduam pauperculam mittentem aera minuta duo Lk. 21:2
et dixit vere dico vobis quia vidua haec pauper plus quam omnes misit Lk. 21:3
et quibusdam dicentibus de templo quod lapidibus bonis et donis ornatum esset dixit Lk. 21:5
interrogaverunt autem illum dicentes praeceptor quando haec erunt et quod signum cum fieri incipient Lk. 21:7
qui dixit videte ne seducamini multi enim venient in nomine meo dicentes quia ego sum et tempus adpropinquavit nolite ergo ire post illos Lk. 21:8
cum autem audieritis proelia et seditiones nolite terreri oportet primum haec fieri sed non statim finis Lk. 21:9
tunc dicebat illis surget gens contra gentem et regnum adversus regnum Lk. 21:10
terraemotus magni erunt per loca et pestilentiae et fames terroresque de caelo et signa magna erunt Lk. 21:11
sed ante haec omnia inicient vobis manus suas et persequentur tradentes in synagogas et custodias trahentes ad reges et praesides propter nomen meum Lk. 21:12
ego enim dabo vobis os et sapientiam cui non poterunt resistere et contradicere omnes adversarii vestri Lk. 21:15
trademini autem a parentibus et fratribus et cognatis et amicis et morte adficient ex vobis Lk. 21:16
et eritis odio omnibus propter nomen meum Lk. 21:17
et capillus de capite vestro non peribit Lk. 21:18
tunc qui in Iudaea sunt fugiant in montes et qui in medio eius discedant et qui in regionibus non intrent in eam Lk. 21:21
vae autem praegnatibus et nutrientibus in illis diebus erit enim pressura magna supra terram et ira populo huic Lk. 21:23
et cadent in ore gladii et captivi ducentur in omnes gentes et Hierusalem calcabitur a gentibus donec impleantur tempora nationum Lk. 21:24
et erunt signa in sole et luna et stellis et in terris pressura gentium prae confusione sonitus maris et fluctuum Lk. 21:25
arescentibus hominibus prae timore et expectatione quae supervenient universo orbi nam virtutes caelorum movebuntur Lk. 21:26
et tunc videbunt Filium hominis venientem in nube cum potestate magna et maiestate Lk. 21:27
his autem fieri incipientibus respicite et levate capita vestra quoniam adpropinquat redemptio vestra Lk. 21:28
et dixit illis similitudinem videte ficulneam et omnes arbores Lk. 21:29
ita et vos cum videritis haec fieri scitote quoniam prope est regnum Dei Lk. 21:31
caelum et terra transibunt verba autem mea non transient Lk. 21:33
adtendite autem vobis ne forte graventur corda vestra in crapula et ebrietate et curis huius vitae et superveniat in vos repentina dies illa Lk. 21:34
vigilate itaque omni tempore orantes ut digni habeamini fugere ista omnia quae futura sunt et stare ante Filium hominis Lk. 21:36
et omnis populus manicabat ad eum in templo audire eum Lk. 21:38
et quaerebant principes sacerdotum et scribae quomodo eum interficerent timebant vero plebem Lk. 22:2
et abiit et locutus est cum principibus sacerdotum et magistratibus quemadmodum illum traderet eis Lk. 22:4
et gavisi sunt et pacti sunt pecuniam illi dare Lk. 22:5
et spopondit et quaerebat oportunitatem ut traderet illum sine turbis Lk. 22:6
et misit Petrum et Iohannem dicens euntes parate nobis pascha ut manducemus Lk. 22:8
et dixit ad eos ecce introeuntibus vobis in civitatem occurret vobis homo amphoram aquae portans sequimini eum in domum in qua intrat Lk. 22:10
et dicetis patri familias domus dicit tibi magister ubi est diversorium ubi pascha cum discipulis meis manducem Lk. 22:11
et ipse vobis ostendet cenaculum magnum stratum et ibi parate Lk. 22:12
euntes autem invenerunt sicut dixit illis et paraverunt pascha Lk. 22:13
et cum facta esset hora discubuit et duodecim apostoli cum eo Lk. 22:14
et ait illis desiderio desideravi hoc pascha manducare vobiscum antequam patiar Lk. 22:15
et accepto calice gratias egit et dixit accipite et dividite inter vos Lk. 22:17
et accepto pane gratias egit et fregit et dedit eis dicens hoc est corpus meum quod pro vobis datur hoc facite in meam commemorationem Lk. 22:19
similiter et calicem postquam cenavit dicens hic est calix novum testamentum in sanguine meo quod pro vobis funditur Lk. 22:20
et quidem Filius hominis secundum quod definitum est vadit verumtamen vae illi homini per quem traditur Lk. 22:22
et ipsi coeperunt quaerere inter se quis esset ex eis qui hoc facturus esset Lk. 22:23
facta est autem et contentio inter eos quis eorum videretur esse maior Lk. 22:24
dixit autem eis reges gentium dominantur eorum et qui potestatem habent super eos benefici vocantur Lk. 22:25
vos autem non sic sed qui maior est in vobis fiat sicut iunior et qui praecessor est sicut ministrator Lk. 22:26
et ego dispono vobis sicut disposuit mihi Pater meus regnum Lk. 22:29
ut edatis et bibatis super mensam meam in regno et sedeatis super thronos iudicantes duodecim tribus Israhel Lk. 22:30
ego autem rogavi pro te ut non deficiat fides tua et tu aliquando conversus confirma fratres tuos Lk. 22:32
qui dixit ei Domine tecum paratus sum et in carcerem et in mortem ire Lk. 22:33
et ille dixit dico tibi Petre non cantabit hodie gallus donec ter abneges nosse me Lk. 22:34
et dixit eis quando misi vos sine sacculo et pera et calciamentis numquid aliquid defuit vobis at illi dixerunt nihil Lk. 22:35
dixit ergo eis sed nunc qui habet sacculum tollat similiter et peram et qui non habet vendat tunicam suam et emat gladium Lk. 22:36
dico enim vobis quoniam adhuc hoc quod scriptum est oportet impleri in me et quod cum iniustis deputatus est etenim ea quae sunt de me finem habent Lk. 22:37
et egressus ibat secundum consuetudinem in montem Olivarum secuti sunt autem illum et discipuli Lk. 22:39
et cum pervenisset ad locum dixit illis orate ne intretis in temptationem Lk. 22:40
et ipse avulsus est ab eis quantum iactus est lapidis et positis genibus orabat Lk. 22:41
apparuit autem illi angelus de caelo confortans eum et factus in agonia prolixius orabat Lk. 22:43
et factus est sudor eius sicut guttae sanguinis decurrentis in terram Lk. 22:44
et cum surrexisset ab oratione et venisset ad discipulos suos invenit eos dormientes prae tristitia Lk. 22:45
et ait illis quid dormitis surgite orate ne intretis in temptationem Lk. 22:46
adhuc eo loquente ecce turba et qui vocabatur Iudas unus de duodecim antecedebat eos et adpropinquavit Iesu ut oscularetur eum Lk. 22:47
et percussit unus ex illis servum principis sacerdotum et amputavit auriculam eius dextram Lk. 22:50
respondens autem Iesus ait sinite usque huc et cum tetigisset auriculam eius sanavit eum Lk. 22:51
dixit autem Iesus ad eos qui venerant ad se principes sacerdotum et magistratus templi et seniores quasi ad latronem existis cum gladiis et fustibus Lk. 22:52
cum cotidie vobiscum fuerim in templo non extendistis manus in me sed haec est hora vestra et potestas tenebrarum Lk. 22:53
accenso autem igni in medio atrio et circumsedentibus illis erat Petrus in medio eorum Lk. 22:55
quem cum vidisset ancilla quaedam sedentem ad lumen et eum fuisset intuita dixit et hic cum illo erat Lk. 22:56
et post pusillum alius videns eum dixit et tu de illis es Petrus vero ait o homo non sum Lk. 22:58
et intervallo facto quasi horae unius alius quidam adfirmabat dicens vere et hic cum illo erat nam et Galilaeus est Lk. 22:59
et ait Petrus homo nescio quod dicis et continuo adhuc illo loquente cantavit gallus Lk. 22:60
et conversus Dominus respexit Petrum et recordatus est Petrus verbi Domini sicut dixit quia priusquam gallus cantet ter me negabis Lk. 22:61
et egressus foras Petrus flevit amare Lk. 22:62
et viri qui tenebant illum inludebant ei caedentes Lk. 22:63
et velaverunt eum et percutiebant faciem eius et interrogabant eum dicentes prophetiza quis est qui te percussit Lk. 22:64
et alia multa blasphemantes dicebant in eum Lk. 22:65
et ut factus est dies convenerunt seniores plebis et principes sacerdotum et scribae et duxerunt illum in concilium suum dicentes Lk. 22:66
si tu es Christus dic nobis et ait illis si vobis dixero non creditis mihi Lk. 22:67
si autem et interrogavero non respondebitis mihi neque dimittetis Lk. 22:68
et surgens omnis multitudo eorum duxerunt illum ad Pilatum Lk. 23:1
coeperunt autem accusare illum dicentes hunc invenimus subvertentem gentem nostram et prohibentem tributa dari Caesari et dicentem se Christum regem esse Lk. 23:2
ait autem Pilatus ad principes sacerdotum et turbas nihil invenio causae in hoc homine Lk. 23:4
at illi invalescebant dicentes commovet populum docens per universam Iudaeam et incipiens a Galilaea usque huc Lk. 23:5
et ut cognovit quod de Herodis potestate esset remisit eum ad Herodem qui et ipse Hierosolymis erat illis diebus Lk. 23:7
Herodes autem viso Iesu gavisus est valde erat enim cupiens ex multo tempore videre eum eo quod audiret multa de illo et sperabat signum aliquod videre ab eo fieri Lk. 23:8
stabant etiam principes sacerdotum et scribae constanter accusantes eum Lk. 23:10
sprevit autem illum Herodes cum exercitu suo et inlusit indutum veste alba et remisit ad Pilatum Lk. 23:11
et facti sunt amici Herodes et Pilatus in ipsa die nam antea inimici erant ad invicem Lk. 23:12
Pilatus autem convocatis principibus sacerdotum et magistratibus et plebe Lk. 23:13
dixit ad illos obtulistis mihi hunc hominem quasi avertentem populum et ecce ego coram vobis interrogans nullam causam inveni in homine isto ex his in quibus eum accusatis Lk. 23:14
sed neque Herodes nam remisi vos ad illum et ecce nihil dignum morte actum est ei Lk. 23:15
exclamavit autem simul universa turba dicens tolle hunc et dimitte nobis Barabban Lk. 23:18
qui erat propter seditionem quandam factam in civitate et homicidium missus in carcerem Lk. 23:19
ille autem tertio dixit ad illos quid enim mali fecit iste nullam causam mortis invenio in eo corripiam ergo illum et dimittam Lk. 23:22
at illi instabant vocibus magnis postulantes ut crucifigeretur et invalescebant voces eorum Lk. 23:23
et Pilatus adiudicavit fieri petitionem eorum Lk. 23:24
dimisit autem illis eum qui propter homicidium et seditionem missus fuerat in carcerem quem petebant Iesum vero tradidit voluntati eorum Lk. 23:25
et cum ducerent eum adprehenderunt Simonem quendam Cyrenensem venientem de villa et inposuerunt illi crucem portare post Iesum Lk. 23:26
sequebatur autem illum multa turba populi et mulierum quae plangebant et lamentabant eum Lk. 23:27
conversus autem ad illas Iesus dixit filiae Hierusalem nolite flere super me sed super vos ipsas flete et super filios vestros Lk. 23:28
quoniam ecce venient dies in quibus dicent beatae steriles et ventres qui non genuerunt et ubera quae non lactaverunt Lk. 23:29
tunc incipient dicere montibus cadite super nos et collibus operite nos Lk. 23:30
ducebantur autem et alii duo nequam cum eo ut interficerentur Lk. 23:32
et postquam venerunt in locum qui vocatur Calvariae ibi crucifixerunt eum et latrones unum a dextris et alterum a sinistris Lk. 23:33
et stabat populus expectans et deridebant illum principes cum eis dicentes alios salvos fecit se salvum faciat si hic est Christus Dei electus Lk. 23:35
inludebant autem ei et milites accedentes et acetum offerentes illi Lk. 23:36
erat autem et superscriptio inscripta super illum litteris graecis et latinis et hebraicis hic est rex Iudaeorum Lk. 23:38
unus autem de his qui pendebant latronibus blasphemabat eum dicens si tu es Christus salvum fac temet ipsum et nos Lk. 23:39
et nos quidem iuste nam digna factis recipimus hic vero nihil mali gessit Lk. 23:41
et dicebat ad Iesum Domine memento mei cum veneris in regnum tuum Lk. 23:42
et dixit illi Iesus amen dico tibi hodie mecum eris in paradiso Lk. 23:43
erat autem fere hora sexta et tenebrae factae sunt in universa terra usque in nonam horam Lk. 23:44
et obscuratus est sol et velum templi scissum est medium Lk. 23:45
et clamans voce magna Iesus ait Pater in manus tuas commendo spiritum meum et haec dicens exspiravit Lk. 23:46
et omnis turba eorum qui simul aderant ad spectaculum istud et videbant quae fiebant percutientes pectora sua revertebantur Lk. 23:48
stabant autem omnes noti eius a longe et mulieres quae secutae erant eum a Galilaea haec videntes Lk. 23:49
et ecce vir nomine Ioseph qui erat decurio vir bonus et iustus Lk. 23:50
hic non consenserat consilio et actibus eorum ab Arimathia civitate Iudaeae qui expectabat et ipse regnum Dei Lk. 23:51
hic accessit ad Pilatum et petiit corpus Iesu Lk. 23:52
et depositum involvit sindone et posuit eum in monumento exciso in quo nondum quisquam positus fuerat Lk. 23:53
et dies erat parasceves et sabbatum inlucescebat Lk. 23:54
subsecutae autem mulieres quae cum ipso venerant de Galilaea viderunt monumentum et quemadmodum positum erat corpus eius Lk. 23:55
et revertentes paraverunt aromata et unguenta et sabbato quidem siluerunt secundum mandatum Lk. 23:56
et invenerunt lapidem revolutum a monumento Lk. 24:2
et ingressae non invenerunt corpus Domini Iesu Lk. 24:3
et factum est dum mente consternatae essent de isto ecce duo viri steterunt secus illas in veste fulgenti Lk. 24:4
cum timerent autem et declinarent vultum in terram dixerunt ad illas quid quaeritis viventem cum mortuis Lk. 24:5
dicens quia oportet Filium hominis tradi in manus hominum peccatorum et crucifigi et die tertia resurgere Lk. 24:7
et recordatae sunt verborum eius Lk. 24:8
et regressae a monumento nuntiaverunt haec omnia illis undecim et ceteris omnibus Lk. 24:9
erat autem Maria Magdalene et Iohanna et Maria Iacobi et ceterae quae cum eis erant quae dicebant ad apostolos haec Lk. 24:10
et visa sunt ante illos sicut deliramentum verba ista et non credebant illis Lk. 24:11
Petrus autem surgens cucurrit ad monumentum et procumbens videt linteamina sola posita et abiit secum mirans quod factum fuerat Lk. 24:12
et ecce duo ex illis ibant ipsa die in castellum quod erat in spatio stadiorum sexaginta ab Hierusalem nomine Emmaus Lk. 24:13
et ipsi loquebantur ad invicem de his omnibus quae acciderant Lk. 24:14
et factum est dum fabularentur et secum quaererent et ipse Iesus adpropinquans ibat cum illis Lk. 24:15
et ait ad illos qui sunt hii sermones quos confertis ad invicem ambulantes et estis tristes Lk. 24:17
et respondens unus cui nomen Cleopas dixit ei tu solus peregrinus es in Hierusalem et non cognovisti quae facta sunt in illa his diebus Lk. 24:18
quibus ille dixit quae et dixerunt de Iesu Nazareno qui fuit vir propheta potens in opere et sermone coram Deo et omni populo Lk. 24:19
et quomodo eum tradiderunt summi sacerdotum et principes nostri in damnationem mortis et crucifixerunt eum Lk. 24:20
nos autem sperabamus quia ipse esset redempturus Israhel et nunc super haec omnia tertia dies hodie quod haec facta sunt Lk. 24:21
sed et mulieres quaedam ex nostris terruerunt nos quae ante lucem fuerunt ad monumentum Lk. 24:22
et non invento corpore eius venerunt dicentes se etiam visionem angelorum vidisse qui dicunt eum vivere Lk. 24:23
et abierunt quidam ex nostris ad monumentum et ita invenerunt sicut mulieres dixerunt ipsum vero non viderunt Lk. 24:24
et ipse dixit ad eos o stulti et tardi corde ad credendum in omnibus quae locuti sunt prophetae Lk. 24:25
nonne haec oportuit pati Christum et ita intrare in gloriam suam Lk. 24:26
et incipiens a Mose et omnibus prophetis interpretabatur illis in omnibus scripturis quae de ipso erant Lk. 24:27
et adpropinquaverunt castello quo ibant et ipse se finxit longius ire Lk. 24:28
et coegerunt illum dicentes mane nobiscum quoniam advesperascit et inclinata est iam dies et intravit cum illis Lk. 24:29
et factum est dum recumberet cum illis accepit panem et benedixit ac fregit et porrigebat illis Lk. 24:30
et aperti sunt oculi eorum et cognoverunt eum et ipse evanuit ex oculis eorum Lk. 24:31
et dixerunt ad invicem nonne cor nostrum ardens erat in nobis dum loqueretur in via et aperiret nobis scripturas Lk. 24:32
et surgentes eadem hora regressi sunt in Hierusalem et invenerunt congregatos undecim et eos qui cum ipsis erant Lk. 24:33
dicentes quod surrexit Dominus vere et apparuit Simoni Lk. 24:34
et ipsi narrabant quae gesta erant in via et quomodo cognoverunt eum in fractione panis Lk. 24:35
dum haec autem loquuntur Iesus stetit in medio eorum et dicit eis pax vobis ego sum nolite timere Lk. 24:36
conturbati vero et conterriti existimabant se spiritum videre Lk. 24:37
et dixit eis quid turbati estis et cogitationes ascendunt in corda vestra Lk. 24:38
videte manus meas et pedes quia ipse ego sum palpate et videte quia spiritus carnem et ossa non habet sicut me videtis habere Lk. 24:39
et cum hoc dixisset ostendit eis manus et pedes Lk. 24:40
adhuc autem illis non credentibus et mirantibus prae gaudio dixit habetis hic aliquid quod manducetur Lk. 24:41
at illi obtulerunt ei partem piscis assi et favum mellis Lk. 24:42
et cum manducasset coram eis sumens reliquias dedit eis Lk. 24:43
et dixit ad eos haec sunt verba quae locutus sum ad vos cum adhuc essem vobiscum quoniam necesse est impleri omnia quae scripta sunt in lege Mosi et prophetis et psalmis de me Lk. 24:44
et dixit eis quoniam sic scriptum est et sic oportebat Christum pati et resurgere a mortuis die tertia Lk. 24:46
et praedicari in nomine eius paenitentiam et remissionem peccatorum in omnes gentes incipientibus ab Hierosolyma Lk. 24:47
et ego mitto promissum Patris mei in vos vos autem sedete in civitate quoadusque induamini virtutem ex alto Lk. 24:49
eduxit autem eos foras in Bethaniam et elevatis manibus suis benedixit eis Lk. 24:50
et factum est dum benediceret illis recessit ab eis et ferebatur in caelum Lk. 24:51
et ipsi adorantes regressi sunt in Hierusalem cum gaudio magno Lk. 24:52
et erant semper in templo laudantes et benedicentes Deum amen Lk. 24:53
in principio erat Verbum et Verbum erat apud Deum et Deus erat Verbum Jn. 1:1
omnia per ipsum facta sunt et sine ipso factum est nihil quod factum est Jn. 1:3
in ipso vita erat et vita erat lux hominum Jn. 1:4
et lux in tenebris lucet et tenebrae eam non conprehenderunt Jn. 1:5
in mundo erat et mundus per ipsum factus est et mundus eum non cognovit Jn. 1:10
in propria venit et sui eum non receperunt Jn. 1:11
et Verbum caro factum est et habitavit in nobis et vidimus gloriam eius gloriam quasi unigeniti a Patre plenum gratiae et veritatis Jn. 1:14
Iohannes testimonium perhibet de ipso et clamat dicens hic erat quem dixi vobis qui post me venturus est ante me factus est quia prior me erat Jn. 1:15
et de plenitudine eius nos omnes accepimus et gratiam pro gratia Jn. 1:16
quia lex per Mosen data est gratia et veritas per Iesum Christum facta est Jn. 1:17
et hoc est testimonium Iohannis quando miserunt Iudaei ab Hierosolymis sacerdotes et Levitas ad eum ut interrogarent eum tu quis es Jn. 1:19
et confessus est et non negavit et confessus est quia non sum ego Christus Jn. 1:20
et interrogaverunt eum quid ergo Helias es tu et dicit non sum propheta es tu et respondit non Jn. 1:21
et qui missi fuerant erant ex Pharisaeis Jn. 1:24
et interrogaverunt eum et dixerunt ei quid ergo baptizas si tu non es Christus neque Helias neque propheta Jn. 1:25
altera die videt Iohannes Iesum venientem ad se et ait ecce agnus Dei qui tollit peccatum mundi Jn. 1:29
et ego nesciebam eum sed ut manifestaretur Israhel propterea veni ego in aqua baptizans Jn. 1:31
et testimonium perhibuit Iohannes dicens quia vidi Spiritum descendentem quasi columbam de caelo et mansit super eum Jn. 1:32
et ego nesciebam eum sed qui misit me baptizare in aqua ille mihi dixit super quem videris Spiritum descendentem et manentem super eum hic est qui baptizat in Spiritu Sancto Jn. 1:33
et ego vidi et testimonium perhibui quia hic est Filius Dei Jn. 1:34
altera die iterum stabat Iohannes et ex discipulis eius duo Jn. 1:35
et respiciens Iesum ambulantem dicit ecce agnus Dei Jn. 1:36
et audierunt eum duo discipuli loquentem et secuti sunt Iesum Jn. 1:37
conversus autem Iesus et videns eos sequentes dicit eis quid quaeritis qui dixerunt ei rabbi quod dicitur interpretatum magister ubi habitas Jn. 1:38
dicit eis venite et videte venerunt et viderunt ubi maneret et apud eum manserunt die illo hora autem erat quasi decima Jn. 1:39
erat autem Andreas frater Simonis Petri unus ex duobus qui audierant ab Iohanne et secuti fuerant eum Jn. 1:40
invenit hic primum fratrem suum Simonem et dicit ei invenimus Messiam quod est interpretatum Christus Jn. 1:41
et adduxit eum ad Iesum intuitus autem eum Iesus dixit tu es Simon filius Iohanna tu vocaberis Cephas quod interpretatur Petrus Jn. 1:42
in crastinum voluit exire in Galilaeam et invenit Philippum et dicit ei Iesus sequere me Jn. 1:43
erat autem Philippus a Bethsaida civitate Andreae et Petri Jn. 1:44
invenit Philippus Nathanahel et dicit ei quem scripsit Moses in lege et prophetae invenimus Iesum filium Ioseph a Nazareth Jn. 1:45
et dixit ei Nathanahel a Nazareth potest aliquid boni esse dicit ei Philippus veni et vide Jn. 1:46
vidit Iesus Nathanahel venientem ad se et dicit de eo ecce vere Israhelita in quo dolus non est Jn. 1:47
dicit ei Nathanahel unde me nosti respondit Iesus et dixit ei priusquam te Philippus vocaret cum esses sub ficu vidi te Jn. 1:48
respondit ei Nathanahel et ait rabbi tu es Filius Dei tu es rex Israhel Jn. 1:49
respondit Iesus et dixit ei quia dixi tibi vidi te sub ficu credis maius his videbis Jn. 1:50
et dicit ei amen amen dico vobis videbitis caelum apertum et angelos Dei ascendentes et descendentes supra Filium hominis Jn. 1:51
et die tertio nuptiae factae sunt in Cana Galilaeae et erat mater Iesu ibi Jn. 2:1
vocatus est autem ibi et Iesus et discipuli eius ad nuptias Jn. 2:2
et deficiente vino dicit mater Iesu ad eum vinum non habent Jn. 2:3
et dicit ei Iesus quid mihi et tibi est mulier nondum venit hora mea Jn. 2:4
dicit eis Iesus implete hydrias aqua et impleverunt eas usque ad summum Jn. 2:7
et dicit eis Iesus haurite nunc et ferte architriclino et tulerunt Jn. 2:8
ut autem gustavit architriclinus aquam vinum factam et non sciebat unde esset ministri autem sciebant qui haurierant aquam vocat sponsum architriclinus Jn. 2:9
et dicit ei omnis homo primum bonum vinum ponit et cum inebriati fuerint tunc id quod deterius est tu servasti bonum vinum usque adhuc Jn. 2:10
hoc fecit initium signorum Iesus in Cana Galilaeae et manifestavit gloriam suam et crediderunt in eum discipuli eius Jn. 2:11
post hoc descendit Capharnaum ipse et mater eius et fratres eius et discipuli eius et ibi manserunt non multis diebus Jn. 2:12
et prope erat pascha Iudaeorum et ascendit Hierosolyma Iesus Jn. 2:13
et invenit in templo vendentes boves et oves et columbas et nummularios sedentes Jn. 2:14
et cum fecisset quasi flagellum de funiculis omnes eiecit de templo oves quoque et boves et nummulariorum effudit aes et mensas subvertit Jn. 2:15
et his qui columbas vendebant dixit auferte ista hinc nolite facere domum Patris mei domum negotiationis Jn. 2:16
responderunt ergo Iudaei et dixerunt ei quod signum ostendis nobis quia haec facis Jn. 2:18
respondit Iesus et dixit eis solvite templum hoc et in tribus diebus excitabo illud Jn. 2:19
dixerunt ergo Iudaei quadraginta et sex annis aedificatum est templum hoc et tu tribus diebus excitabis illud Jn. 2:20
cum ergo resurrexisset a mortuis recordati sunt discipuli eius quia hoc dicebat et crediderunt scripturae et sermoni quem dixit Iesus Jn. 2:22
et quia opus ei non erat ut quis testimonium perhiberet de homine ipse enim sciebat quid esset in homine Jn. 2:25
hic venit ad eum nocte et dixit ei rabbi scimus quia a Deo venisti magister nemo enim potest haec signa facere quae tu facis nisi fuerit Deus cum eo Jn. 3:2
respondit Iesus et dixit ei amen amen dico tibi nisi quis natus fuerit denuo non potest videre regnum Dei Jn. 3:3
dicit ad eum Nicodemus quomodo potest homo nasci cum senex sit numquid potest in ventrem matris suae iterato introire et nasci Jn. 3:4
respondit Iesus amen amen dico tibi nisi quis renatus fuerit ex aqua et Spiritu non potest introire in regnum Dei Jn. 3:5
quod natum est ex carne caro est et quod natum est ex Spiritu spiritus est Jn. 3:6
Spiritus ubi vult spirat et vocem eius audis sed non scis unde veniat et quo vadat sic est omnis qui natus est ex Spiritu Jn. 3:8
respondit Nicodemus et dixit ei quomodo possunt haec fieri Jn. 3:9
respondit Iesus et dixit ei tu es magister Israhel et haec ignoras Jn. 3:10
amen amen dico tibi quia quod scimus loquimur et quod vidimus testamur et testimonium nostrum non accipitis Jn. 3:11
si terrena dixi vobis et non creditis quomodo si dixero vobis caelestia credetis Jn. 3:12
et nemo ascendit in caelum nisi qui descendit de caelo Filius hominis qui est in caelo Jn. 3:13
et sicut Moses exaltavit serpentem in deserto ita exaltari oportet Filium hominis Jn. 3:14
hoc est autem iudicium quia lux venit in mundum et dilexerunt homines magis tenebras quam lucem erant enim eorum mala opera Jn. 3:19
omnis enim qui mala agit odit lucem et non venit ad lucem ut non arguantur opera eius Jn. 3:20
post haec venit Iesus et discipuli eius in iudaeam terram et illic demorabatur cum eis et baptizabat Jn. 3:22
erat autem et Iohannes baptizans in Aenon iuxta Salim quia aquae multae erant illic et adveniebant et baptizabantur Jn. 3:23
et venerunt ad Iohannem et dixerunt ei rabbi qui erat tecum trans Iordanen cui tu testimonium perhibuisti ecce hic baptizat et omnes veniunt ad eum Jn. 3:26
respondit Iohannes et dixit non potest homo accipere quicquam nisi fuerit ei datum de caelo Jn. 3:27
qui habet sponsam sponsus est amicus autem sponsi qui stat et audit eum gaudio gaudet propter vocem sponsi hoc ergo gaudium meum impletum est Jn. 3:29
qui desursum venit supra omnes est qui est de terra de terra est et de terra loquitur qui de caelo venit supra omnes est Jn. 3:31
et quod vidit et audivit hoc testatur et testimonium eius nemo accipit Jn. 3:32
Pater diligit Filium et omnia dedit in manu eius Jn. 3:35
ut ergo cognovit Iesus quia audierunt Pharisaei quia Iesus plures discipulos facit et baptizat quam Iohannes Jn. 4:1
reliquit Iudaeam et abiit iterum in Galilaeam Jn. 4:3
respondit Iesus et dixit ei si scires donum Dei et quis est qui dicit tibi da mihi bibere tu forsitan petisses ab eo et dedisset tibi aquam vivam Jn. 4:10
dicit ei mulier Domine neque in quo haurias habes et puteus altus est unde ergo habes aquam vivam Jn. 4:11
numquid tu maior es patre nostro Iacob qui dedit nobis puteum et ipse ex eo bibit et filii eius et pecora eius Jn. 4:12
respondit Iesus et dixit ei omnis qui bibit ex aqua hac sitiet iterum Jn. 4:13
dicit ei Iesus vade voca virum tuum et veni huc Jn. 4:16
respondit mulier et dixit non habeo virum dicit ei Iesus bene dixisti quia non habeo virum Jn. 4:17
quinque enim viros habuisti et nunc quem habes non est tuus vir hoc vere dixisti Jn. 4:18
patres nostri in monte hoc adoraverunt et vos dicitis quia Hierosolymis est locus ubi adorare oportet Jn. 4:20
sed venit hora et nunc est quando veri adoratores adorabunt Patrem in spiritu et veritate nam et Pater tales quaerit qui adorent eum Jn. 4:23
spiritus est Deus et eos qui adorant eum in spiritu et veritate oportet adorare Jn. 4:24
et continuo venerunt discipuli eius et mirabantur quia cum muliere loquebatur nemo tamen dixit quid quaeris aut quid loqueris cum ea Jn. 4:27
reliquit ergo hydriam suam mulier et abiit in civitatem et dicit illis hominibus Jn. 4:28
exierunt de civitate et veniebant ad eum Jn. 4:30
nonne vos dicitis quod adhuc quattuor menses sunt et messis venit ecce dico vobis levate oculos vestros et videte regiones quia albae sunt iam ad messem Jn. 4:35
et qui metit mercedem accipit et congregat fructum in vitam aeternam ut et qui seminat simul gaudeat et qui metit Jn. 4:36
in hoc enim est verbum verum quia alius est qui seminat et alius est qui metit Jn. 4:37
ego misi vos metere quod vos non laborastis alii laboraverunt et vos in laborem eorum introistis Jn. 4:38
cum venissent ergo ad illum Samaritani rogaverunt eum ut ibi maneret et mansit ibi duos dies Jn. 4:40
et multo plures crediderunt propter sermonem eius Jn. 4:41
et mulieri dicebant quia iam non propter tuam loquellam credimus ipsi enim audivimus et scimus quia hic est vere salvator mundi Jn. 4:42
post duos autem dies exiit inde et abiit in Galilaeam Jn. 4:43
cum ergo venisset in Galilaeam exceperunt eum Galilaei cum omnia vidissent quae fecerat Hierosolymis in die festo et ipsi enim venerant in diem festum Jn. 4:45
venit ergo iterum in Cana Galilaeae ubi fecit aquam vinum et erat quidam regulus cuius filius infirmabatur Capharnaum Jn. 4:46
hic cum audisset quia Iesus adveniret a Iudaea in Galilaeam abiit ad eum et rogabat eum ut descenderet et sanaret filium eius incipiebat enim mori Jn. 4:47
dixit ergo Iesus ad eum nisi signa et prodigia videritis non creditis Jn. 4:48
dicit ei Iesus vade filius tuus vivit credidit homo sermoni quem dixit ei Iesus et ibat Jn. 4:50
iam autem eo descendente servi occurrerunt ei et nuntiaverunt dicentes quia filius eius viveret Jn. 4:51
interrogabat ergo horam ab eis in qua melius habuerit et dixerunt ei quia heri hora septima reliquit eum febris Jn. 4:52
cognovit ergo pater quia illa hora erat in qua dixit ei Iesus filius tuus vivit et credidit ipse et domus eius tota Jn. 4:53
post haec erat dies festus Iudaeorum et ascendit Iesus Hierosolymis Jn. 5:1
erat autem quidam homo ibi triginta et octo annos habens in infirmitate sua Jn. 5:5
hunc cum vidisset Iesus iacentem et cognovisset quia multum iam tempus habet dicit ei vis sanus fieri Jn. 5:6
dicit ei Iesus surge tolle grabattum tuum et ambula Jn. 5:8
et statim sanus factus est homo et sustulit grabattum suum et ambulabat erat autem sabbatum in illo die Jn. 5:9
respondit eis qui me fecit sanum ille mihi dixit tolle grabattum tuum et ambula Jn. 5:11
interrogaverunt ergo eum quis est ille homo qui dixit tibi tolle grabattum tuum et ambula Jn. 5:12
postea invenit eum Iesus in templo et dixit illi ecce sanus factus es iam noli peccare ne deterius tibi aliquid contingat Jn. 5:14
abiit ille homo et nuntiavit Iudaeis quia Iesus esset qui fecit eum sanum Jn. 5:15
Iesus autem respondit eis Pater meus usque modo operatur et ego operor Jn. 5:17
propterea ergo magis quaerebant eum Iudaei interficere quia non solum solvebat sabbatum sed et Patrem suum dicebat Deum aequalem se faciens Deo Jn. 5:18
respondit itaque Iesus et dixit eis amen amen dico vobis non potest Filius a se facere quicquam nisi quod viderit Patrem facientem quaecumque enim ille fecerit haec et Filius similiter facit Jn. 5:19
Pater enim diligit Filium et omnia demonstrat ei quae ipse facit et maiora his demonstrabit ei opera ut vos miremini Jn. 5:20
sicut enim Pater suscitat mortuos et vivificat sic et Filius quos vult vivificat Jn. 5:21
amen amen dico vobis quia qui verbum meum audit et credit ei qui misit me habet vitam aeternam et in iudicium non venit sed transit a morte in vitam Jn. 5:24
amen amen dico vobis quia venit hora et nunc est quando mortui audient vocem Filii Dei et qui audierint vivent Jn. 5:25
sicut enim Pater habet vitam in semet ipso sic dedit et Filio vitam habere in semet ipso Jn. 5:26
et potestatem dedit ei et iudicium facere quia Filius hominis est Jn. 5:27
et procedent qui bona fecerunt in resurrectionem vitae qui vero mala egerunt in resurrectionem iudicii Jn. 5:29
non possum ego a me ipso facere quicquam sicut audio iudico et iudicium meum iustum est quia non quaero voluntatem meam sed voluntatem eius qui misit me Jn. 5:30
alius est qui testimonium perhibet de me et scio quia verum est testimonium quod perhibet de me Jn. 5:32
vos misistis ad Iohannem et testimonium perhibuit veritati Jn. 5:33
ille erat lucerna ardens et lucens vos autem voluistis exultare ad horam in luce eius Jn. 5:35
et qui misit me Pater ipse testimonium perhibuit de me neque vocem eius umquam audistis neque speciem eius vidistis Jn. 5:37
et verbum eius non habetis in vobis manens quia quem misit ille huic vos non creditis Jn. 5:38
scrutamini scripturas quia vos putatis in ipsis vitam aeternam habere et illae sunt quae testimonium perhibent de me Jn. 5:39
et non vultis venire ad me ut vitam habeatis Jn. 5:40
ego veni in nomine Patris mei et non accipitis me si alius venerit in nomine suo illum accipietis Jn. 5:43
quomodo potestis vos credere qui gloriam ab invicem accipitis et gloriam quae a solo est Deo non quaeritis Jn. 5:44
si enim crederetis Mosi crederetis forsitan et mihi de me enim ille scripsit Jn. 5:46
et sequebatur eum multitudo magna quia videbant signa quae faciebat super his qui infirmabantur Jn. 6:2
subiit ergo in montem Iesus et ibi sedebat cum discipulis suis Jn. 6:3
cum sublevasset ergo oculos Iesus et vidisset quia multitudo maxima venit ad eum dicit ad Philippum unde ememus panes ut manducent hii Jn. 6:5
est puer unus hic qui habet quinque panes hordiacios et duos pisces sed haec quid sunt inter tantos Jn. 6:9
accepit ergo panes Iesus et cum gratias egisset distribuit discumbentibus similiter et ex piscibus quantum volebant Jn. 6:11
collegerunt ergo et impleverunt duodecim cofinos fragmentorum ex quinque panibus hordiaciis quae superfuerunt his qui manducaverunt Jn. 6:13
Iesus ergo cum cognovisset quia venturi essent ut raperent eum et facerent eum regem fugit iterum in montem ipse solus Jn. 6:15
et cum ascendissent navem venerunt trans mare in Capharnaum et tenebrae iam factae erant et non venerat ad eos Iesus Jn. 6:17
cum remigassent ergo quasi stadia viginti quinque aut triginta vident Iesum ambulantem super mare et proximum navi fieri et timuerunt Jn. 6:19
voluerunt ergo accipere eum in navi et statim fuit navis ad terram quam ibant Jn. 6:21
altera die turba quae stabat trans mare vidit quia navicula alia non erat ibi nisi una et quia non introisset cum discipulis suis Iesus in navem sed soli discipuli eius abissent Jn. 6:22
cum ergo vidisset turba quia Iesus non esset ibi neque discipuli eius ascenderunt naviculas et venerunt Capharnaum quaerentes Iesum Jn. 6:24
et cum invenissent eum trans mare dixerunt ei rabbi quando huc venisti Jn. 6:25
respondit eis Iesus et dixit amen amen dico vobis quaeritis me non quia vidistis signa sed quia manducastis ex panibus et saturati estis Jn. 6:26
respondit Iesus et dixit eis hoc est opus Dei ut credatis in eum quem misit ille Jn. 6:29
dixerunt ergo ei quod ergo tu facis signum ut videamus et credamus tibi quid operaris Jn. 6:30
panis enim Dei est qui descendit de caelo et dat vitam mundo Jn. 6:33
dixit autem eis Iesus ego sum panis vitae qui veniet ad me non esuriet et qui credit in me non sitiet umquam Jn. 6:35
sed dixi vobis quia et vidistis me et non creditis Jn. 6:36
omne quod dat mihi Pater ad me veniet et eum qui venit ad me non eiciam foras Jn. 6:37
haec est enim voluntas Patris mei qui misit me ut omnis qui videt Filium et credit in eum habeat vitam aeternam et resuscitabo ego eum in novissimo die Jn. 6:40
et dicebant nonne hic est Iesus filius Ioseph cuius nos novimus patrem et matrem quomodo ergo dicit hic quia de caelo descendi Jn. 6:42
respondit ergo Iesus et dixit eis nolite murmurare in invicem Jn. 6:43
nemo potest venire ad me nisi Pater qui misit me traxerit eum et ego resuscitabo eum novissimo die Jn. 6:44
est scriptum in prophetis et erunt omnes docibiles Dei omnis qui audivit a Patre et didicit venit ad me Jn. 6:45
patres vestri manducaverunt in deserto manna et mortui sunt Jn. 6:49
ego sum panis vivus qui de caelo descendi si quis manducaverit ex hoc pane vivet in aeternum et panis quem ego dabo caro mea est pro mundi vita Jn. 6:51
dixit ergo eis Iesus amen amen dico vobis nisi manducaveritis carnem Filii hominis et biberitis eius sanguinem non habetis vitam in vobis Jn. 6:53
qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem habet vitam aeternam et ego resuscitabo eum in novissimo die Jn. 6:54
caro enim mea vere est cibus et sanguis meus vere est potus Jn. 6:55
qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem in me manet et ego in illo Jn. 6:56
sicut misit me vivens Pater et ego vivo propter Patrem et qui manducat me et ipse vivet propter me Jn. 6:57
hic est panis qui de caelo descendit non sicut manducaverunt patres vestri manna et mortui sunt qui manducat hunc panem vivet in aeternum Jn. 6:58
spiritus est qui vivificat caro non prodest quicquam verba quae ego locutus sum vobis spiritus et vita sunt Jn. 6:63
sed sunt quidam ex vobis qui non credunt sciebat enim ab initio Iesus qui essent credentes et quis traditurus esset eum Jn. 6:64
et dicebat propterea dixi vobis quia nemo potest venire ad me nisi fuerit ei datum a Patre meo Jn. 6:65
ex hoc multi discipulorum eius abierunt retro et iam non cum illo ambulabant Jn. 6:66
dixit ergo Iesus ad duodecim numquid et vos vultis abire Jn. 6:67
et nos credidimus et cognovimus quia tu es Christus Filius Dei Jn. 6:69
respondit eis Iesus nonne ego vos duodecim elegi et ex vobis unus diabolus est Jn. 6:70
dixerunt autem ad eum fratres eius transi hinc et vade in Iudaeam ut et discipuli tui videant opera tua quae facis Jn. 7:3
nemo quippe in occulto quid facit et quaerit ipse in palam esse si haec facis manifesta te ipsum mundo Jn. 7:4
ut autem ascenderunt fratres eius tunc et ipse ascendit ad diem festum non manifeste sed quasi in occulto Jn. 7:10
Iudaei ergo quaerebant eum in die festo et dicebant ubi est ille Jn. 7:11
et murmur multus de eo erat in turba; quidam enim dicebant quia bonus est alii autem dicebant non sed seducit turbas Jn. 7:12
iam autem die festo mediante ascendit Iesus in templum et docebat Jn. 7:14
et mirabantur Iudaei dicentes quomodo hic litteras scit cum non didicerit Jn. 7:15
respondit eis Iesus et dixit mea doctrina non est mea sed eius qui misit me Jn. 7:16
qui a semet ipso loquitur gloriam propriam quaerit qui autem quaerit gloriam eius qui misit illum hic verax est et iniustitia in illo non est Jn. 7:18
nonne Moses dedit vobis legem et nemo ex vobis facit legem Jn. 7:19
quid me quaeritis interficere respondit turba et dixit daemonium habes quis te quaerit interficere Jn. 7:20
respondit Iesus et dixit eis unum opus feci et omnes miramini Jn. 7:21
propterea Moses dedit vobis circumcisionem non quia ex Mose est sed ex patribus et in sabbato circumciditis hominem Jn. 7:22
et ecce palam loquitur et nihil ei dicunt numquid vere cognoverunt principes quia hic est Christus Jn. 7:26
clamabat ergo docens in templo Iesus et dicens et me scitis et unde sim scitis et a me ipso non veni sed est verus qui misit me quem vos non scitis Jn. 7:28
ego scio eum quia ab ipso sum et ipse me misit Jn. 7:29
quaerebant ergo eum adprehendere et nemo misit in illum manus quia nondum venerat hora eius Jn. 7:30
de turba autem multi crediderunt in eum et dicebant Christus cum venerit numquid plura signa faciet quam quae hic facit Jn. 7:31
audierunt Pharisaei turbam murmurantem de illo haec et miserunt principes et Pharisaei ministros ut adprehenderent eum Jn. 7:32
dixit ergo Iesus adhuc modicum tempus vobiscum sum et vado ad eum qui misit me Jn. 7:33
quaeretis me et non invenietis et ubi sum ego vos non potestis venire Jn. 7:34
dixerunt ergo Iudaei ad se ipsos quo hic iturus est quia non inveniemus eum numquid in dispersionem gentium iturus est et docturus gentes Jn. 7:35
quis est hic sermo quem dixit quaeretis me et non invenietis et ubi sum ego non potestis venire Jn. 7:36
in novissimo autem die magno festivitatis stabat Iesus et clamabat dicens si quis sitit veniat ad me et bibat Jn. 7:37
nonne scriptura dicit quia ex semine David et Bethleem castello ubi erat David venit Christus Jn. 7:42
venerunt ergo ministri ad pontifices et Pharisaeos et dixerunt eis illi quare non adduxistis eum Jn. 7:45
responderunt ergo eis Pharisaei numquid et vos seducti estis Jn. 7:47
numquid lex nostra iudicat hominem nisi audierit ab ipso prius et cognoverit quid faciat Jn. 7:51
responderunt et dixerunt ei numquid et tu Galilaeus es scrutare et vide quia propheta a Galilaea non surgit Jn. 7:52
et reversi sunt unusquisque in domum suam Jn. 7:53
et diluculo iterum venit in templum et omnis populus venit ad eum et sedens docebat eos Jn. 8:2
adducunt autem scribae et Pharisaei mulierem in adulterio deprehensam et statuerunt eam in medio Jn. 8:3
et dixerunt ei magister haec mulier modo deprehensa est in adulterio Jn. 8:4
cum autem perseverarent interrogantes eum erexit se et dixit eis qui sine peccato est vestrum primus in illam lapidem mittat Jn. 8:7
et iterum se inclinans scribebat in terra Jn. 8:8
audientes autem unus post unum exiebant incipientes a senioribus et remansit solus et mulier in medio stans Jn. 8:9
quae dixit nemo Domine dixit autem Iesus nec ego te condemnabo vade et amplius iam noli peccare Jn. 8:11
respondit Iesus et dixit eis et si ego testimonium perhibeo de me ipso verum est testimonium meum quia scio unde veni et quo vado vos autem nescitis unde venio aut quo vado Jn. 8:14
et si iudico ego iudicium meum verum est quia solus non sum sed ego et qui me misit Pater Jn. 8:16
et in lege vestra scriptum est quia duorum hominum testimonium verum est Jn. 8:17
ego sum qui testimonium perhibeo de me ipso et testimonium perhibet de me qui misit me Pater Jn. 8:18
dicebant ergo ei ubi est Pater tuus respondit Iesus neque me scitis neque Patrem meum si me sciretis forsitan et Patrem meum sciretis Jn. 8:19
haec verba locutus est in gazofilacio docens in templo et nemo adprehendit eum quia necdum venerat hora eius Jn. 8:20
dixit ergo iterum eis Iesus ego vado et quaeretis me et in peccato vestro moriemini quo ego vado vos non potestis venire Jn. 8:21
et dicebat eis vos de deorsum estis ego de supernis sum vos de mundo hoc estis ego non sum de hoc mundo Jn. 8:23
dicebant ergo ei tu quis es dixit eis Iesus principium quia et loquor vobis Jn. 8:25
multa habeo de vobis loqui et iudicare sed qui misit me verax est et ego quae audivi ab eo haec loquor in mundo Jn. 8:26
et non cognoverunt quia Patrem eis dicebat Jn. 8:27
dixit ergo eis Iesus cum exaltaveritis Filium hominis tunc cognoscetis quia ego sum et a me ipso facio nihil sed sicut docuit me Pater haec loquor Jn. 8:28
et qui me misit mecum est non reliquit me solum quia ego quae placita sunt ei facio semper Jn. 8:29
et cognoscetis veritatem et veritas liberabit vos Jn. 8:32
responderunt ei semen Abrahae sumus et nemini servivimus umquam quomodo tu dicis liberi eritis Jn. 8:33
ego quod vidi apud Patrem loquor et vos quae vidistis apud patrem vestrum facitis Jn. 8:38
responderunt et dixerunt ei pater noster Abraham est dicit eis Iesus si filii Abrahae estis opera Abrahae facite Jn. 8:39
dixit ergo eis Iesus si Deus pater vester esset diligeretis utique me ego enim ex Deo processi et veni neque enim a me ipso veni sed ille me misit Jn. 8:42
vos ex patre diabolo estis et desideria patris vestri vultis facere ille homicida erat ab initio et in veritate non stetit quia non est veritas in eo cum loquitur mendacium ex propriis loquitur quia mendax est et pater eius Jn. 8:44
responderunt igitur Iudaei et dixerunt ei nonne bene dicimus nos quia Samaritanus es tu et daemonium habes Jn. 8:48
respondit Iesus ego daemonium non habeo sed honorifico Patrem meum et vos inhonoratis me Jn. 8:49
ego autem non quaero gloriam meam est qui quaerit et iudicat Jn. 8:50
dixerunt ergo Iudaei nunc cognovimus quia daemonium habes Abraham mortuus est et prophetae et tu dicis si quis sermonem meum servaverit non gustabit mortem in aeternum Jn. 8:52
numquid tu maior es patre nostro Abraham qui mortuus est et prophetae mortui sunt quem te ipsum facis Jn. 8:53
et non cognovistis eum ego autem novi eum et si dixero quia non scio eum ero similis vobis mendax sed scio eum et sermonem eius servo Jn. 8:55
Abraham pater vester exultavit ut videret diem meum et vidit et gavisus est Jn. 8:56
dixerunt ergo Iudaei ad eum quinquaginta annos nondum habes et Abraham vidisti Jn. 8:57
tulerunt ergo lapides ut iacerent in eum Iesus autem abscondit se et exivit de templo Jn. 8:59
et praeteriens vidit hominem caecum a nativitate Jn. 9:1
et interrogaverunt eum discipuli sui rabbi quis peccavit hic aut parentes eius ut caecus nasceretur Jn. 9:2
haec cum dixisset expuit in terram et fecit lutum ex sputo et linuit lutum super oculos eius Jn. 9:6
et dixit ei vade lava in natatoria Siloae quod interpretatur Missus abiit ergo et lavit et venit videns Jn. 9:7
itaque vicini et qui videbant eum prius quia mendicus erat dicebant nonne hic est qui sedebat et mendicabat alii dicebant quia hic est Jn. 9:8
respondit ille homo qui dicitur Iesus lutum fecit et unxit oculos meos et dixit mihi vade ad natatoriam Siloae et lava et abii et lavi et vidi Jn. 9:11
erat autem sabbatum quando lutum fecit Iesus et aperuit oculos eius Jn. 9:14
iterum ergo interrogabant eum Pharisaei quomodo vidisset ille autem dixit eis lutum posuit mihi super oculos et lavi et video Jn. 9:15
dicebant ergo ex Pharisaeis quidam non est hic homo a Deo quia sabbatum non custodit alii dicebant quomodo potest homo peccator haec signa facere et scisma erat in eis Jn. 9:16
non crediderunt ergo Iudaei de illo quia caecus fuisset et vidisset donec vocaverunt parentes eius qui viderat Jn. 9:18
et interrogaverunt eos dicentes hic est filius vester quem vos dicitis quia caecus natus est quomodo ergo nunc videt Jn. 9:19
responderunt eis parentes eius et dixerunt scimus quia hic est filius noster et quia caecus natus est Jn. 9:20
vocaverunt ergo rursum hominem qui fuerat caecus et dixerunt ei da gloriam Deo nos scimus quia hic homo peccator est Jn. 9:24
respondit eis dixi vobis iam et audistis quid iterum vultis audire numquid et vos vultis discipuli eius fieri Jn. 9:27
maledixerunt ei et dixerunt tu discipulus illius es nos autem Mosi discipuli sumus Jn. 9:28
respondit ille homo et dixit eis in hoc enim mirabile est quia vos nescitis unde sit et aperuit meos oculos Jn. 9:30
scimus autem quia peccatores Deus non audit sed si quis Dei cultor est et voluntatem eius facit hunc exaudit Jn. 9:31
responderunt et dixerunt ei in peccatis natus es totus et tu doces nos et eiecerunt eum foras Jn. 9:34
audivit Iesus quia eiecerunt eum foras et cum invenisset eum dixit ei tu credis in Filium Dei Jn. 9:35
respondit ille et dixit quis est Domine ut credam in eum Jn. 9:36
et dixit ei Iesus et vidisti eum et qui loquitur tecum ipse est Jn. 9:37
at ille ait credo Domine et procidens adoravit eum Jn. 9:38
dixit ei Iesus in iudicium ego in hunc mundum veni ut qui non vident videant et qui vident caeci fiant Jn. 9:39
et audierunt ex Pharisaeis qui cum ipso erant et dixerunt ei numquid et nos caeci sumus Jn. 9:40
amen amen dico vobis qui non intrat per ostium in ovile ovium sed ascendit aliunde ille fur est et latro Jn. 10:1
huic ostiarius aperit et oves vocem eius audiunt et proprias oves vocat nominatim et educit eas Jn. 10:3
et cum proprias oves emiserit ante eas vadit et oves illum sequuntur quia sciunt vocem eius Jn. 10:4
omnes quotquot venerunt fures sunt et latrones sed non audierunt eos oves Jn. 10:8
ego sum ostium per me si quis introierit salvabitur et ingredietur et egredietur et pascua inveniet Jn. 10:9
fur non venit nisi ut furetur et mactet et perdat ego veni ut vitam habeant et abundantius habeant Jn. 10:10
mercennarius et qui non est pastor cuius non sunt oves propriae videt lupum venientem et dimittit oves et fugit et lupus rapit et dispergit oves Jn. 10:12
mercennarius autem fugit quia mercennarius est et non pertinet ad eum de ovibus Jn. 10:13
ego sum pastor bonus et cognosco meas et cognoscunt me meae Jn. 10:14
sicut novit me Pater et ego agnosco Patrem et animam meam pono pro ovibus Jn. 10:15
et alias oves habeo quae non sunt ex hoc ovili et illas oportet me adducere et vocem meam audient et fiet unum ovile unus pastor Jn. 10:16
nemo tollit eam a me sed ego pono eam a me ipso potestatem habeo ponendi eam et potestatem habeo iterum sumendi eam hoc mandatum accepi a Patre meo Jn. 10:18
dicebant autem multi ex ipsis daemonium habet et insanit quid eum auditis Jn. 10:20
facta sunt autem encenia in Hierosolymis et hiemps erat Jn. 10:22
et ambulabat Iesus in templo in porticu Salomonis Jn. 10:23
circumdederunt ergo eum Iudaei et dicebant ei quousque animam nostram tollis si tu es Christus dic nobis palam Jn. 10:24
respondit eis Iesus loquor vobis et non creditis opera quae ego facio in nomine Patris mei haec testimonium perhibent de me Jn. 10:25
oves meae vocem meam audiunt et ego cognosco eas et sequuntur me Jn. 10:27
et ego vitam aeternam do eis et non peribunt in aeternum et non rapiet eas quisquam de manu mea Jn. 10:28
Pater meus quod dedit mihi maius omnibus est et nemo potest rapere de manu Patris mei Jn. 10:29
ego et Pater unum sumus Jn. 10:30
responderunt ei Iudaei de bono opere non lapidamus te sed de blasphemia et quia tu homo cum sis facis te ipsum Deum Jn. 10:33
si illos dixit deos ad quos sermo Dei factus est et non potest solvi scriptura Jn. 10:35
quem Pater sanctificavit et misit in mundum vos dicitis quia blasphemas quia dixi Filius Dei sum Jn. 10:36
si autem facio et si mihi non vultis credere operibus credite ut cognoscatis et credatis quia in me est Pater et ego in Patre Jn. 10:38
quaerebant ergo eum prendere et exivit de manibus eorum Jn. 10:39
et abiit iterum trans Iordanen in eum locum ubi erat Iohannes baptizans primum et mansit illic Jn. 10:40
et multi venerunt ad eum et dicebant quia Iohannes quidem signum fecit nullum omnia autem quaecumque dixit Iohannes de hoc vera erant Jn. 10:41
et multi crediderunt in eum Jn. 10:42
erat autem quidam languens Lazarus a Bethania de castello Mariae et Marthae sororis eius Jn. 11:1
Maria autem erat quae unxit Dominum unguento et extersit pedes eius capillis suis cuius frater Lazarus infirmabatur Jn. 11:2
diligebat autem Iesus Martham et sororem eius Mariam et Lazarum Jn. 11:5
dicunt ei discipuli rabbi nunc quaerebant te Iudaei lapidare et iterum vadis illuc Jn. 11:8
haec ait et post hoc dicit eis Lazarus amicus noster dormit sed vado ut a somno exsuscitem eum Jn. 11:11
et gaudeo propter vos ut credatis quoniam non eram ibi sed eamus ad eum Jn. 11:15
dixit ergo Thomas qui dicitur Didymus ad condiscipulos eamus et nos ut moriamur cum eo Jn. 11:16
venit itaque Iesus et invenit eum quattuor dies iam in monumento habentem Jn. 11:17
multi autem ex Iudaeis venerant ad Martham et Mariam ut consolarentur eas de fratre suo Jn. 11:19
sed et nunc scio quia quaecumque poposceris a Deo dabit tibi Deus Jn. 11:22
dixit ei Iesus ego sum resurrectio et vita qui credit in me et si mortuus fuerit vivet Jn. 11:25
et omnis qui vivit et credit in me non morietur in aeternum credis hoc Jn. 11:26
et cum haec dixisset abiit et vocavit Mariam sororem suam silentio dicens magister adest et vocat te Jn. 11:28
illa ut audivit surgit cito et venit ad eum Jn. 11:29
Iudaei igitur qui erant cum ea in domo et consolabantur eam cum vidissent Mariam quia cito surrexit et exiit secuti sunt eam dicentes quia vadit ad monumentum ut ploret ibi Jn. 11:31
Maria ergo cum venisset ubi erat Iesus videns eum cecidit ad pedes eius et dixit ei Domine si fuisses hic non esset mortuus frater meus Jn. 11:32
Iesus ergo ut vidit eam plorantem et Iudaeos qui venerant cum ea plorantes fremuit spiritu et turbavit se ipsum Jn. 11:33
et dixit ubi posuistis eum dicunt ei Domine veni et vide Jn. 11:34
et lacrimatus est Iesus Jn. 11:35
quidam autem dixerunt ex ipsis non poterat hic qui aperuit oculos caeci facere ut et hic non moreretur Jn. 11:37
Iesus ergo rursum fremens in semet ipso venit ad monumentum erat autem spelunca et lapis superpositus erat ei Jn. 11:38
et statim prodiit qui fuerat mortuus ligatus pedes et manus institis et facies illius sudario erat ligata dicit Iesus eis solvite eum et sinite abire Jn. 11:44
multi ergo ex Iudaeis qui venerant ad Mariam et viderant quae fecit crediderunt in eum Jn. 11:45
quidam autem ex ipsis abierunt ad Pharisaeos et dixerunt eis quae fecit Iesus Jn. 11:46
collegerunt ergo pontifices et Pharisaei concilium et dicebant quid facimus quia hic homo multa signa facit Jn. 11:47
si dimittimus eum sic omnes credent in eum et venient Romani et tollent nostrum et locum et gentem Jn. 11:48
nec cogitatis quia expedit nobis ut unus moriatur homo pro populo et non tota gens pereat Jn. 11:50
et non tantum pro gente sed et ut filios Dei qui erant dispersi congregaret in unum Jn. 11:52
Iesus ergo iam non in palam ambulabat apud Iudaeos sed abiit in regionem iuxta desertum in civitatem quae dicitur Efrem et ibi morabatur cum discipulis Jn. 11:54
proximum autem erat pascha Iudaeorum et ascenderunt multi Hierosolyma de regione ante pascha ut sanctificarent se ipsos Jn. 11:55
quaerebant ergo Iesum et conloquebantur ad invicem in templo stantes quid putatis quia non veniat ad diem festum Jn. 11:56
dederant autem pontifices et Pharisaei mandatum ut si quis cognoverit ubi sit indicet ut adprehendant eum Jn. 11:57
fecerunt autem ei cenam ibi et Martha ministrabat Lazarus vero unus erat ex discumbentibus cum eo Jn. 12:2
Maria ergo accepit libram unguenti nardi pistici pretiosi unxit pedes Iesu et extersit capillis suis pedes eius et domus impleta est ex odore unguenti Jn. 12:3
quare hoc unguentum non veniit trecentis denariis et datum est egenis Jn. 12:5
dixit autem hoc non quia de egenis pertinebat ad eum sed quia fur erat et loculos habens ea quae mittebantur portabat Jn. 12:6
cognovit ergo turba multa ex Iudaeis quia illic est et venerunt non propter Iesum tantum sed ut Lazarum viderent quem suscitavit a mortuis Jn. 12:9
cogitaverunt autem principes sacerdotum ut et Lazarum interficerent Jn. 12:10
quia multi propter illum abibant ex Iudaeis et credebant in Iesum Jn. 12:11
acceperunt ramos palmarum et processerunt obviam ei et clamabant osanna benedictus qui venit in nomine Domini rex Israhel Jn. 12:13
et invenit Iesus asellum et sedit super eum sicut scriptum est Jn. 12:14
haec non cognoverunt discipuli eius primum sed quando glorificatus est Iesus tunc recordati sunt quia haec erant scripta de eo et haec fecerunt ei Jn. 12:16
testimonium ergo perhibebat turba quae erat cum eo quando Lazarum vocavit de monumento et suscitavit eum a mortuis Jn. 12:17
propterea et obviam venit ei turba quia audierunt eum fecisse hoc signum Jn. 12:18
hii ergo accesserunt ad Philippum qui erat a Bethsaida Galilaeae et rogabant eum dicentes domine volumus Iesum videre Jn. 12:21
venit Philippus et dicit Andreae Andreas rursum et Philippus dixerunt Iesu Jn. 12:22
qui amat animam suam perdet eam et qui odit animam suam in hoc mundo in vitam aeternam custodit eam Jn. 12:25
si quis mihi ministrat me sequatur et ubi sum ego illic et minister meus erit si quis mihi ministraverit honorificabit eum Pater meus Jn. 12:26
nunc anima mea turbata est et quid dicam Pater salvifica me ex hora hac sed propterea veni in horam hanc Jn. 12:27
Pater clarifica tuum nomen venit ergo vox de caelo et clarificavi et iterum clarificabo Jn. 12:28
turba ergo quae stabat et audierat dicebant tonitruum factum esse alii dicebant angelus ei locutus est Jn. 12:29
respondit Iesus et dixit non propter me vox haec venit sed propter vos Jn. 12:30
et ego si exaltatus fuero a terra omnia traham ad me ipsum Jn. 12:32
respondit ei turba nos audivimus ex lege quia Christus manet in aeternum et quomodo tu dicis oportet exaltari Filium hominis quis est iste Filius hominis Jn. 12:34
dixit ergo eis Iesus adhuc modicum lumen in vobis est ambulate dum lucem habetis ut non tenebrae vos conprehendant et qui ambulat in tenebris nescit quo vadat Jn. 12:35
dum lucem habetis credite in lucem ut filii lucis sitis haec locutus est Iesus et abiit et abscondit se ab eis Jn. 12:36
ut sermo Esaiae prophetae impleretur quem dixit Domine quis credidit auditui nostro et brachium Domini cui revelatum est Jn. 12:38
excaecavit oculos eorum et induravit eorum cor ut non videant oculis et intellegant corde et convertantur et sanem eos Jn. 12:40
haec dixit Esaias quando vidit gloriam eius et locutus est de eo Jn. 12:41
verumtamen et ex principibus multi crediderunt in eum sed propter Pharisaeos non confitebantur ut de synagoga non eicerentur Jn. 12:42
Iesus autem clamavit et dixit qui credit in me non credit in me sed in eum qui misit me Jn. 12:44
et qui videt me videt eum qui misit me Jn. 12:45
et si quis audierit verba mea et non custodierit ego non iudico eum non enim veni ut iudicem mundum sed ut salvificem mundum Jn. 12:47
qui spernit me et non accipit verba mea habet qui iudicet eum sermo quem locutus sum ille iudicabit eum in novissimo die Jn. 12:48
quia ego ex me ipso non sum locutus sed qui misit me Pater ipse mihi mandatum dedit quid dicam et quid loquar Jn. 12:49
et scio quia mandatum eius vita aeterna est quae ergo ego loquor sicut dixit mihi Pater sic loquor Jn. 12:50
et cena facta cum diabolus iam misisset in corde ut traderet eum Iudas Simonis Scariotis Jn. 13:2
sciens quia omnia dedit ei Pater in manus et quia a Deo exivit et ad Deum vadit Jn. 13:3
surgit a cena et ponit vestimenta sua et cum accepisset linteum praecinxit se Jn. 13:4
deinde mittit aquam in pelvem et coepit lavare pedes discipulorum et extergere linteo quo erat praecinctus Jn. 13:5
venit ergo ad Simonem Petrum et dicit ei Petrus Domine tu mihi lavas pedes Jn. 13:6
respondit Iesus et dicit ei quod ego facio tu nescis modo scies autem postea Jn. 13:7
dicit ei Simon Petrus Domine non tantum pedes meos sed et manus et caput Jn. 13:9
dicit ei Iesus qui lotus est non indiget ut lavet sed est mundus totus et vos mundi estis sed non omnes Jn. 13:10
postquam ergo lavit pedes eorum et accepit vestimenta sua cum recubuisset iterum dixit eis scitis quid fecerim vobis Jn. 13:12
vos vocatis me magister et Domine et bene dicitis sum etenim Jn. 13:13
si ergo ego lavi vestros pedes Dominus et magister et vos debetis alter alterius lavare pedes Jn. 13:14
exemplum enim dedi vobis ut quemadmodum ego feci vobis ita et vos faciatis Jn. 13:15
cum haec dixisset Iesus turbatus est spiritu et protestatus est et dixit amen amen dico vobis quia unus ex vobis tradet me Jn. 13:21
innuit ergo huic Simon Petrus et dicit ei quis est de quo dicit Jn. 13:24
respondit Iesus ille est cui ego intinctum panem porrexero et cum intinxisset panem dedit Iudae Simonis Scariotis Jn. 13:26
et post buccellam tunc introivit in illum Satanas dicit ei Iesus quod facis fac citius Jn. 13:27
cum ergo exisset dicit Iesus nunc clarificatus est Filius hominis et Deus clarificatus est in eo Jn. 13:31
si Deus clarificatus est in eo et Deus clarificabit eum in semet ipso et continuo clarificabit eum Jn. 13:32
filioli adhuc modicum vobiscum sum quaeretis me et sicut dixi Iudaeis quo ego vado vos non potestis venire et vobis dico modo Jn. 13:33
mandatum novum do vobis ut diligatis invicem sicut dilexi vos ut et vos diligatis invicem Jn. 13:34
non turbetur cor vestrum creditis in Deum et in me credite Jn. 14:1
et si abiero et praeparavero vobis locum iterum venio et accipiam vos ad me ipsum ut ubi sum ego et vos sitis Jn. 14:3
et quo ego vado scitis et viam scitis Jn. 14:4
dicit ei Thomas Domine nescimus quo vadis et quomodo possumus viam scire Jn. 14:5
dicit ei Iesus ego sum via et veritas et vita nemo venit ad Patrem nisi per me Jn. 14:6
si cognovissetis me et Patrem meum utique cognovissetis et amodo cognoscitis eum et vidistis eum Jn. 14:7
dicit ei Philippus Domine ostende nobis Patrem et sufficit nobis Jn. 14:8
dicit ei Iesus tanto tempore vobiscum sum et non cognovistis me Philippe qui vidit me vidit et Patrem quomodo tu dicis ostende nobis Patrem Jn. 14:9
non credis quia ego in Patre et Pater in me est verba quae ego loquor vobis a me ipso non loquor Pater autem in me manens ipse facit opera Jn. 14:10
non creditis quia ego in Patre et Pater in me est alioquin propter opera ipsa credite Jn. 14:11
amen amen dico vobis qui credit in me opera quae ego facio et ipse faciet et maiora horum faciet quia ego ad Patrem vado Jn. 14:12
et quodcumque petieritis in nomine meo hoc faciam ut glorificetur Pater in Filio Jn. 14:13
et ego rogabo Patrem et alium paracletum dabit vobis ut maneat vobiscum in aeternum Jn. 14:16
Spiritum veritatis quem mundus non potest accipere quia non videt eum nec scit eum vos autem cognoscitis eum quia apud vos manebit et in vobis erit Jn. 14:17
adhuc modicum et mundus me iam non videt vos autem videtis me quia ego vivo et vos vivetis Jn. 14:19
in illo die vos cognoscetis quia ego sum in Patre meo et vos in me et ego in vobis Jn. 14:20
qui habet mandata mea et servat ea ille est qui diligit me qui autem diligit me diligetur a Patre meo et ego diligam eum et manifestabo ei me ipsum Jn. 14:21
dicit ei Iudas non ille Scariotis Domine quid factum est quia nobis manifestaturus es te ipsum et non mundo Jn. 14:22
respondit Iesus et dixit ei si quis diligit me sermonem meum servabit et Pater meus diliget eum et ad eum veniemus et mansiones apud eum faciemus Jn. 14:23
qui non diligit me sermones meos non servat et sermonem quem audistis non est meus sed eius qui misit me Patris Jn. 14:24
paracletus autem Spiritus Sanctus quem mittet Pater in nomine meo ille vos docebit omnia et suggeret vobis omnia quaecumque dixero vobis Jn. 14:26
audistis quia ego dixi vobis vado et venio ad vos si diligeretis me gauderetis utique quia vado ad Patrem quia Pater maior me est Jn. 14:28
et nunc dixi vobis priusquam fiat ut cum factum fuerit credatis Jn. 14:29
iam non multa loquar vobiscum venit enim princeps mundi huius et in me non habet quicquam Jn. 14:30
sed ut cognoscat mundus quia diligo Patrem et sicut mandatum dedit mihi Pater sic facio surgite eamus hinc Jn. 14:31
ego sum vitis vera et Pater meus agricola est Jn. 15:1
omnem palmitem in me non ferentem fructum tollet eum et omnem qui fert fructum purgabit eum ut fructum plus adferat Jn. 15:2
manete in me et ego in vobis sicut palmes non potest ferre fructum a semet ipso nisi manserit in vite sic nec vos nisi in me manseritis Jn. 15:4
ego sum vitis vos palmites qui manet in me et ego in eo hic fert fructum multum quia sine me nihil potestis facere Jn. 15:5
si quis in me non manserit mittetur foras sicut palmes et aruit et colligent eos et in ignem mittunt et ardent Jn. 15:6
si manseritis in me et verba mea in vobis manserint quodcumque volueritis petetis et fiet vobis Jn. 15:7
in hoc clarificatus est Pater meus ut fructum plurimum adferatis et efficiamini mei discipuli Jn. 15:8
sicut dilexit me Pater et ego dilexi vos manete in dilectione mea Jn. 15:9
si praecepta mea servaveritis manebitis in dilectione mea sicut et ego Patris mei praecepta servavi et maneo in eius dilectione Jn. 15:10
haec locutus sum vobis ut gaudium meum in vobis sit et gaudium vestrum impleatur Jn. 15:11
non vos me elegistis sed ego elegi vos et posui vos ut eatis et fructum adferatis et fructus vester maneat ut quodcumque petieritis Patrem in nomine meo det vobis Jn. 15:16
mementote sermonis mei quem ego dixi vobis non est servus maior domino suo si me persecuti sunt et vos persequentur si sermonem meum servaverunt et vestrum servabunt Jn. 15:20
si non venissem et locutus fuissem eis peccatum non haberent nunc autem excusationem non habent de peccato suo Jn. 15:22
qui me odit et Patrem meum odit Jn. 15:23
si opera non fecissem in eis quae nemo alius fecit peccatum non haberent nunc autem et viderunt et oderunt et me et Patrem meum Jn. 15:24
et vos testimonium perhibetis quia ab initio mecum estis Jn. 15:27
et haec facient quia non noverunt Patrem neque me Jn. 16:3
haec autem vobis ab initio non dixi quia vobiscum eram at nunc vado ad eum qui me misit et nemo ex vobis interrogat me quo vadis Jn. 16:5
et cum venerit ille arguet mundum de peccato et de iustitia et de iudicio Jn. 16:8
de iustitia vero quia ad Patrem vado et iam non videbitis me Jn. 16:10
cum autem venerit ille Spiritus veritatis docebit vos in omnem veritatem non enim loquetur a semet ipso sed quaecumque audiet loquetur et quae ventura sunt adnuntiabit vobis Jn. 16:13
ille me clarificabit quia de meo accipiet et adnuntiabit vobis Jn. 16:14
omnia quaecumque habet Pater mea sunt propterea dixi quia de meo accipit et adnuntiabit vobis Jn. 16:15
modicum et iam non videbitis me et iterum modicum et videbitis me quia vado ad Patrem Jn. 16:16
dixerunt ergo ex discipulis eius ad invicem quid est hoc quod dicit nobis modicum et non videbitis me et iterum modicum et videbitis me et quia vado ad Patrem Jn. 16:17
cognovit autem Iesus quia volebant eum interrogare et dixit eis de hoc quaeritis inter vos quia dixi modicum et non videbitis me et iterum modicum et videbitis me Jn. 16:19
amen amen dico vobis quia plorabitis et flebitis vos mundus autem gaudebit vos autem contristabimini sed tristitia vestra vertetur in gaudium Jn. 16:20
et vos igitur nunc quidem tristitiam habetis iterum autem videbo vos et gaudebit cor vestrum et gaudium vestrum nemo tollit a vobis Jn. 16:22
et in illo die me non rogabitis quicquam amen amen dico vobis si quid petieritis Patrem in nomine meo dabit vobis Jn. 16:23
usque modo non petistis quicquam in nomine meo petite et accipietis ut gaudium vestrum sit plenum Jn. 16:24
illo die in nomine meo petetis et non dico vobis quia ego rogabo Patrem de vobis Jn. 16:26
ipse enim Pater amat vos quia vos me amastis et credidistis quia ego a Deo exivi Jn. 16:27
exivi a Patre et veni in mundum iterum relinquo mundum et vado ad Patrem Jn. 16:28
dicunt ei discipuli eius ecce nunc palam loqueris et proverbium nullum dicis Jn. 16:29
nunc scimus quia scis omnia et non opus est tibi ut quis te interroget in hoc credimus quia a Deo existi Jn. 16:30
ecce venit hora et iam venit ut dispergamini unusquisque in propria et me solum relinquatis et non sum solus quia Pater mecum est Jn. 16:32
haec locutus est Iesus et sublevatis oculis in caelum dixit Pater venit hora clarifica Filium tuum ut Filius tuus clarificet te Jn. 17:1
haec est autem vita aeterna ut cognoscant te solum verum Deum et quem misisti Iesum Christum Jn. 17:3
et nunc clarifica me tu Pater apud temet ipsum claritatem quam habui priusquam mundus esset apud te Jn. 17:5
manifestavi nomen tuum hominibus quos dedisti mihi de mundo tui erant et mihi eos dedisti et sermonem tuum servaverunt Jn. 17:6
quia verba quae dedisti mihi dedi eis et ipsi acceperunt et cognoverunt vere quia a te exivi et crediderunt quia tu me misisti Jn. 17:8
et mea omnia tua sunt et tua mea sunt et clarificatus sum in eis Jn. 17:10
et iam non sum in mundo et hii in mundo sunt et ego ad te venio Pater sancte serva eos in nomine tuo quos dedisti mihi ut sint unum sicut et nos Jn. 17:11
cum essem cum eis ego servabam eos in nomine tuo quos dedisti mihi custodivi et nemo ex his perivit nisi filius perditionis ut scriptura impleatur Jn. 17:12
nunc autem ad te venio et haec loquor in mundo ut habeant gaudium meum impletum in semet ipsis Jn. 17:13
ego dedi eis sermonem tuum et mundus odio eos habuit quia non sunt de mundo sicut et ego non sum de mundo Jn. 17:14
de mundo non sunt sicut et ego non sum de mundo Jn. 17:16
sicut me misisti in mundum et ego misi eos in mundum Jn. 17:18
et pro eis ego sanctifico me ipsum ut sint et ipsi sanctificati in veritate Jn. 17:19
non pro his autem rogo tantum sed et pro eis qui credituri sunt per verbum eorum in me Jn. 17:20
ut omnes unum sint sicut tu Pater in me et ego in te ut et ipsi in nobis unum sint ut mundus credat quia tu me misisti Jn. 17:21
et ego claritatem quam dedisti mihi dedi eis ut sint unum sicut nos unum sumus Jn. 17:22
ego in eis et tu in me ut sint consummati in unum et cognoscat mundus quia tu me misisti et dilexisti eos sicut me dilexisti Jn. 17:23
Pater quos dedisti mihi volo ut ubi ego sum et illi sint mecum ut videant claritatem meam quam dedisti mihi quia dilexisti me ante constitutionem mundi Jn. 17:24
Pater iuste et mundus te non cognovit ego autem te cognovi et hii cognoverunt quia tu me misisti Jn. 17:25
et notum feci eis nomen tuum et notum faciam ut dilectio qua dilexisti me in ipsis sit et ego in ipsis. Jn. 17:26
haec cum dixisset Iesus egressus est cum discipulis suis trans torrentem Cedron ubi erat hortus in quem introivit ipse et discipuli eius Jn. 18:1
sciebat autem et Iudas qui tradebat eum ipsum locum quia frequenter Iesus convenerat illuc cum discipulis suis Jn. 18:2
Iudas ergo cum accepisset cohortem et a pontificibus et Pharisaeis ministros venit illuc cum lanternis et facibus et armis Jn. 18:3
Iesus itaque sciens omnia quae ventura erant super eum processit et dicit eis quem quaeritis Jn. 18:4
responderunt ei Iesum Nazarenum dicit eis Iesus ego sum stabat autem et Iudas qui tradebat eum cum ipsis Jn. 18:5
ut ergo dixit eis ego sum abierunt retrorsum et ceciderunt in terram Jn. 18:6
Simon ergo Petrus habens gladium eduxit eum et percussit pontificis servum et abscidit eius auriculam dextram erat autem nomen servo Malchus Jn. 18:10
cohors ergo et tribunus et ministri Iudaeorum conprehenderunt Iesum et ligaverunt eum Jn. 18:12
et adduxerunt eum ad Annam primum erat enim socer Caiaphae qui erat pontifex anni illius Jn. 18:13
sequebatur autem Iesum Simon Petrus et alius discipulus discipulus autem ille erat notus pontifici et introivit cum Iesu in atrium pontificis Jn. 18:15
Petrus autem stabat ad ostium foris exivit ergo discipulus alius qui erat notus pontifici et dixit ostiariae et introduxit Petrum Jn. 18:16
dicit ergo Petro ancilla ostiaria numquid et tu ex discipulis es hominis istius dicit ille non sum Jn. 18:17
stabant autem servi et ministri ad prunas quia frigus erat et calefiebant erat autem cum eis et Petrus stans et calefaciens se Jn. 18:18
pontifex ergo interrogavit Iesum de discipulis suis et de doctrina eius Jn. 18:19
respondit ei Iesus ego palam locutus sum mundo ego semper docui in synagoga et in templo quo omnes Iudaei conveniunt et in occulto locutus sum nihil Jn. 18:20
et misit eum Annas ligatum ad Caiaphan pontificem Jn. 18:24
erat autem Simon Petrus stans et calefaciens se dixerunt ergo ei numquid et tu ex discipulis eius es negavit ille et dixit non sum Jn. 18:25
iterum ergo negavit Petrus et statim gallus cantavit Jn. 18:27
adducunt ergo Iesum a Caiapha in praetorium erat autem mane et ipsi non introierunt in praetorium ut non contaminarentur sed manducarent pascha Jn. 18:28
exivit ergo Pilatus ad eos foras et dixit quam accusationem adfertis adversus hominem hunc Jn. 18:29
responderunt et dixerunt ei si non esset hic malefactor non tibi tradidissemus eum Jn. 18:30
dixit ergo eis Pilatus accipite eum vos et secundum legem vestram iudicate eum dixerunt ergo ei Iudaei nobis non licet interficere quemquam Jn. 18:31
introivit ergo iterum in praetorium Pilatus et vocavit Iesum et dixit ei tu es rex Iudaeorum Jn. 18:33
et respondit Iesus a temet ipso hoc dicis an alii tibi dixerunt de me Jn. 18:34
respondit Pilatus numquid ego Iudaeus sum gens tua et pontifices tradiderunt te mihi quid fecisti Jn. 18:35
dixit itaque ei Pilatus ergo rex es tu respondit Iesus tu dicis quia rex sum ego ego in hoc natus sum et ad hoc veni in mundum ut testimonium perhibeam veritati omnis qui est ex veritate audit meam vocem Jn. 18:37
dicit ei Pilatus quid est veritas et cum hoc dixisset iterum exivit ad Iudaeos et dicit eis ego nullam invenio in eo causam Jn. 18:38
tunc ergo adprehendit Pilatus Iesum et flagellavit Jn. 19:1
et milites plectentes coronam de spinis inposuerunt capiti eius et veste purpurea circumdederunt eum Jn. 19:2
et veniebant ad eum et dicebant have rex Iudaeorum et dabant ei alapas Jn. 19:3
exiit iterum Pilatus foras et dicit eis ecce adduco vobis eum foras Jn. 19:4
ut cognoscatis quia in eo nullam causam invenio et purpureum vestimentum et dicit eis ecce homo Jn. 19:5
cum ergo vidissent eum pontifices et ministri clamabant dicentes crucifige crucifige dicit eis Pilatus accipite eum vos et crucifigite ego enim non invenio in eo causam Jn. 19:6
responderunt ei Iudaei nos legem habemus et secundum legem debet mori quia Filium Dei se fecit Jn. 19:7
et ingressus est praetorium iterum et dicit ad Iesum unde es tu Iesus autem responsum non dedit ei Jn. 19:9
dicit ergo ei Pilatus mihi non loqueris nescis quia potestatem habeo crucifigere te et potestatem habeo dimittere te Jn. 19:10
Pilatus ergo cum audisset hos sermones adduxit foras Iesum et sedit pro tribunali in locum qui dicitur Lithostrotus hebraice autem Gabbatha Jn. 19:13
erat autem parasceve paschae hora quasi sexta et dicit Iudaeis ecce rex vester Jn. 19:14
tunc ergo tradidit eis illum ut crucifigeretur susceperunt autem Iesum et eduxerunt Jn. 19:16
et baiulans sibi crucem exivit in eum qui dicitur Calvariae locum hebraice Golgotha Jn. 19:17
ubi eum crucifixerunt et cum eo alios duos hinc et hinc medium autem Iesum Jn. 19:18
scripsit autem et titulum Pilatus et posuit super crucem erat autem scriptum Iesus Nazarenus rex Iudaeorum Jn. 19:19
hunc ergo titulum multi legerunt Iudaeorum quia prope civitatem erat locus ubi crucifixus est Iesus et erat scriptum hebraice graece et latine Jn. 19:20
milites ergo cum crucifixissent eum acceperunt vestimenta eius et fecerunt quattuor partes unicuique militi partem et tunicam erat autem tunica inconsutilis desuper contexta per totum Jn. 19:23
dixerunt ergo ad invicem non scindamus eam sed sortiamur de illa cuius sit ut scriptura impleatur dicens partiti sunt vestimenta mea sibi et in vestem meam miserunt sortem et milites quidem haec fecerunt Jn. 19:24
stabant autem iuxta crucem Iesu mater eius et soror matris eius Maria Cleopae et Maria Magdalene Jn. 19:25
cum vidisset ergo Iesus matrem et discipulum stantem quem diligebat dicit matri suae mulier ecce filius tuus Jn. 19:26
deinde dicit discipulo ecce mater tua et ex illa hora accepit eam discipulus in sua Jn. 19:27
cum ergo accepisset Iesus acetum dixit consummatum est et inclinato capite tradidit spiritum Jn. 19:30
Iudaei ergo quoniam parasceve erat ut non remanerent in cruce corpora sabbato erat enim magnus dies ille sabbati rogaverunt Pilatum ut frangerentur eorum crura et tollerentur Jn. 19:31
venerunt ergo milites et primi quidem fregerunt crura et alterius qui crucifixus est cum eo Jn. 19:32
sed unus militum lancea latus eius aperuit et continuo exivit sanguis et aqua Jn. 19:34
et qui vidit testimonium perhibuit et verum est eius testimonium et ille scit quia vera dicit ut et vos credatis Jn. 19:35
et iterum alia scriptura dicit videbunt in quem transfixerunt Jn. 19:37
post haec autem rogavit Pilatum Ioseph ab Arimathia eo quod esset discipulus Iesu occultus autem propter metum Iudaeorum ut tolleret corpus Iesu et permisit Pilatus venit ergo et tulit corpus Iesu Jn. 19:38
venit autem et Nicodemus qui venerat ad Iesum nocte primum ferens mixturam murrae et aloes quasi libras centum Jn. 19:39
acceperunt ergo corpus Iesu et ligaverunt eum linteis cum aromatibus sicut mos Iudaeis est sepelire Jn. 19:40
erat autem in loco ubi crucifixus est hortus et in horto monumentum novum in quo nondum quisquam positus erat Jn. 19:41
una autem sabbati Maria Magdalene venit mane cum adhuc tenebrae essent ad monumentum et videt lapidem sublatum a monumento Jn. 20:1
cucurrit ergo et venit ad Simonem Petrum et ad alium discipulum quem amabat Iesus et dicit eis tulerunt Dominum de monumento et nescimus ubi posuerunt eum Jn. 20:2
exiit ergo Petrus et ille alius discipulus et venerunt ad monumentum Jn. 20:3
currebant autem duo simul et ille alius discipulus praecucurrit citius Petro et venit primus ad monumentum Jn. 20:4
et cum se inclinasset videt posita linteamina non tamen introivit Jn. 20:5
venit ergo Simon Petrus sequens eum et introivit in monumentum et videt linteamina posita Jn. 20:6
et sudarium quod fuerat super caput eius non cum linteaminibus positum sed separatim involutum in unum locum Jn. 20:7
tunc ergo introivit et ille discipulus qui venerat primus ad monumentum et vidit et credidit Jn. 20:8
Maria autem stabat ad monumentum foris plorans dum ergo fleret inclinavit se et prospexit in monumentum Jn. 20:11
et vidit duos angelos in albis sedentes unum ad caput et unum ad pedes ubi positum fuerat corpus Iesu Jn. 20:12
dicunt ei illi mulier quid ploras dicit eis quia tulerunt Dominum meum et nescio ubi posuerunt eum Jn. 20:13
haec cum dixisset conversa est retrorsum et videt Iesum stantem et non sciebat quia Iesus est Jn. 20:14
dicit ei Iesus mulier quid ploras quem quaeris illa existimans quia hortulanus esset dicit ei domine si tu sustulisti eum dicito mihi ubi posuisti eum et ego eum tollam Jn. 20:15
dicit ei Iesus noli me tangere nondum enim ascendi ad Patrem meum vade autem ad fratres meos et dic eis ascendo ad Patrem meum et Patrem vestrum et Deum meum et Deum vestrum Jn. 20:17
venit Maria Magdalene adnuntians discipulis quia vidi Dominum et haec dixit mihi Jn. 20:18
cum esset ergo sero die illo una sabbatorum et fores essent clausae ubi erant discipuli propter metum Iudaeorum venit Iesus et stetit in medio et dicit eis pax vobis Jn. 20:19
et hoc cum dixisset ostendit eis manus et latus gavisi sunt ergo discipuli viso Domino Jn. 20:20
dixit ergo eis iterum pax vobis sicut misit me Pater et ego mitto vos Jn. 20:21
hoc cum dixisset insuflavit et dicit eis accipite Spiritum Sanctum Jn. 20:22
dixerunt ergo ei alii discipuli vidimus Dominum ille autem dixit eis nisi videro in manibus eius figuram clavorum et mittam digitum meum in locum clavorum et mittam manum meam in latus eius non credam Jn. 20:25
et post dies octo iterum erant discipuli eius intus et Thomas cum eis venit Iesus ianuis clausis et stetit in medio et dixit pax vobis Jn. 20:26
deinde dicit Thomae infer digitum tuum huc et vide manus meas et adfer manum tuam et mitte in latus meum et noli esse incredulus sed fidelis Jn. 20:27
respondit Thomas et dixit ei Dominus meus et Deus meus Jn. 20:28
dicit ei Iesus quia vidisti me credidisti beati qui non viderunt et crediderunt Jn. 20:29
multa quidem et alia signa fecit Iesus in conspectu discipulorum suorum quae non sunt scripta in libro hoc Jn. 20:30
haec autem scripta sunt ut credatis quia Iesus est Christus Filius Dei et ut credentes vitam habeatis in nomine eius Jn. 20:31
erant simul Simon Petrus et Thomas qui dicitur Didymus et Nathanahel qui erat a Cana Galilaeae et filii Zebedaei et alii ex discipulis eius duo Jn. 21:2
dicit eis Simon Petrus vado piscari dicunt ei venimus et nos tecum et exierunt et ascenderunt in navem et illa nocte nihil prendiderunt Jn. 21:3
dixit eis mittite in dexteram navigii rete et invenietis miserunt ergo et iam non valebant illud trahere a multitudine piscium Jn. 21:6
dicit ergo discipulus ille quem diligebat Iesus Petro Dominus est Simon Petrus cum audisset quia Dominus est tunicam succinxit se erat enim nudus et misit se in mare Jn. 21:7
ut ergo descenderunt in terram viderunt prunas positas et piscem superpositum et panem Jn. 21:9
ascendit Simon Petrus et traxit rete in terram plenum magnis piscibus centum quinquaginta tribus et cum tanti essent non est scissum rete Jn. 21:11
dicit eis Iesus venite prandete et nemo audebat discentium interrogare eum tu quis es scientes quia Dominus esset Jn. 21:12
et venit Iesus et accepit panem et dat eis et piscem similiter Jn. 21:13
dicit ei tertio Simon Iohannis amas me contristatus est Petrus quia dixit ei tertio amas me et dicit ei Domine tu omnia scis tu scis quia amo te dicit ei pasce oves meas Jn. 21:17
amen amen dico tibi cum esses iunior cingebas te et ambulabas ubi volebas cum autem senueris extendes manus tuas et alius te cinget et ducet quo non vis Jn. 21:18
hoc autem dixit significans qua morte clarificaturus esset Deum et hoc cum dixisset dicit ei sequere me Jn. 21:19
conversus Petrus vidit illum discipulum quem diligebat Iesus sequentem qui et recubuit in cena super pectus eius et dixit Domine quis est qui tradit te Jn. 21:20
exivit ergo sermo iste in fratres quia discipulus ille non moritur et non dixit ei Iesus non moritur sed si sic eum volo manere donec venio quid ad te Jn. 21:23
hic est discipulus qui testimonium perhibet de his et scripsit haec et scimus quia verum est testimonium eius Jn. 21:24
sunt autem et alia multa quae fecit Iesus quae si scribantur per singula nec ipsum arbitror mundum capere eos qui scribendi sunt libros amen Jn. 21:25
primum quidem sermonem feci de omnibus o Theophile quae coepit Iesus facere et docere Acts 1:1
quibus et praebuit se ipsum vivum post passionem suam in multis argumentis per dies quadraginta apparens eis et loquens de regno Dei Acts 1:3
et convescens praecepit eis ab Hierosolymis ne discederent sed expectarent promissionem Patris quam audistis per os meum Acts 1:4
sed accipietis virtutem supervenientis Spiritus Sancti in vos et eritis mihi testes in Hierusalem et in omni Iudaea et Samaria et usque ad ultimum terrae Acts 1:8
et cum haec dixisset videntibus illis elevatus est et nubes suscepit eum ab oculis eorum Acts 1:9
qui et dixerunt viri galilaei quid statis aspicientes in caelum hic Iesus qui adsumptus est a vobis in caelum sic veniet quemadmodum vidistis eum euntem in caelum Acts 1:11
et cum introissent in cenaculum ascenderunt ubi manebant Petrus et Iohannes Iacobus et Andreas Philippus et Thomas Bartholomeus et Mattheus Iacobus Alphei et Simon Zelotes et Iudas Iacobi Acts 1:13
hii omnes erant perseverantes unianimiter in oratione cum mulieribus et Maria matre Iesu et fratribus eius Acts 1:14
et in diebus illis exsurgens Petrus in medio fratrum dixit erat autem turba nominum simul fere centum viginti Acts 1:15
quia connumeratus erat in nobis et sortitus est sortem ministerii huius Acts 1:17
et hic quidem possedit agrum de mercede iniquitatis et suspensus crepuit medius et diffusa sunt omnia viscera eius Acts 1:18
et notum factum est omnibus habitantibus Hierusalem ita ut appellaretur ager ille lingua eorum Acheldemach hoc est ager Sanguinis Acts 1:19
scriptum est enim in libro Psalmorum fiat commoratio eius deserta et non sit qui inhabitet in ea et episcopatum eius accipiat alius Acts 1:20
oportet ergo ex his viris qui nobiscum congregati sunt in omni tempore quo intravit et exivit inter nos Dominus Iesus Acts 1:21
et statuerunt duos Ioseph qui vocabatur Barsabban qui cognominatus est Iustus et Matthiam Acts 1:23
et orantes dixerunt tu Domine qui corda nosti omnium ostende quem elegeris ex his duobus unum Acts 1:24
accipere locum ministerii huius et apostolatus de quo praevaricatus est Iudas ut abiret in locum suum Acts 1:25
et dederunt sortes eis et cecidit sors super Matthiam et adnumeratus est cum undecim apostolis Acts 1:26
et cum conplerentur dies pentecostes erant omnes pariter in eodem loco Acts 2:1
et factus est repente de caelo sonus tamquam advenientis spiritus vehementis et replevit totam domum ubi erant sedentes Acts 2:2
et apparuerunt illis dispertitae linguae tamquam ignis seditque supra singulos eorum Acts 2:3
et repleti sunt omnes Spiritu Sancto et coeperunt loqui aliis linguis prout Spiritus Sanctus dabat eloqui illis Acts 2:4
facta autem hac voce convenit multitudo et mente confusa est quoniam audiebat unusquisque lingua sua illos loquentes Acts 2:6
stupebant autem omnes et mirabantur dicentes nonne omnes ecce isti qui loquuntur Galilaei sunt Acts 2:7
et quomodo nos audivimus unusquisque lingua nostra in qua nati sumus Acts 2:8
Parthi et Medi et Elamitae et qui habitant Mesopotamiam et Iudaeam et Cappadociam Pontum et Asiam Acts 2:9
Frygiam et Pamphiliam Aegyptum et partes Lybiae quae est circa Cyrenen et advenae romani Iudaei quoque et proselyti Acts 2:10
Cretes et Arabes audivimus loquentes eos nostris linguis magnalia Dei Acts 2:11
stupebant autem omnes et mirabantur ad invicem dicentes quidnam hoc vult esse Acts 2:12
stans autem Petrus cum undecim levavit vocem suam et locutus est eis viri iudaei et qui habitatis Hierusalem universi hoc vobis notum sit et auribus percipite verba mea Acts 2:14
et erit in novissimis diebus dicit Dominus effundam de Spiritu meo super omnem carnem et prophetabunt filii vestri et filiae vestrae et iuvenes vestri visiones videbunt et seniores vestri somnia somniabunt Acts 2:17
et quidem super servos meos et super ancillas meas in diebus illis effundam de Spiritu meo et prophetabunt Acts 2:18
et dabo prodigia in caelo sursum et signa in terra deorsum sanguinem et ignem et vaporem fumi Acts 2:19
sol convertetur in tenebras et luna in sanguinem antequam veniat dies Domini magnus et manifestus Acts 2:20
et erit omnis quicumque invocaverit nomen Domini salvus erit Acts 2:21
viri israhelitae audite verba haec Iesum Nazarenum virum adprobatum a Deo in vobis virtutibus et prodigiis et signis quae fecit per illum Deus in medio vestri sicut vos scitis Acts 2:22
hunc definito consilio et praescientia Dei traditum per manus iniquorum adfigentes interemistis Acts 2:23
propter hoc laetatum est cor meum et exultavit lingua mea insuper et caro mea requiescet in spe Acts 2:26
viri fratres liceat audenter dicere ad vos de patriarcha David quoniam et defunctus est et sepultus est et sepulchrum eius est apud nos usque in hodiernum diem Acts 2:29
propheta igitur cum esset et sciret quia iureiurando iurasset illi Deus de fructu lumbi eius sedere super sedem eius Acts 2:30
dextera igitur Dei exaltatus et promissione Spiritus Sancti accepta a Patre effudit hunc quem vos videtis et audistis Acts 2:33
certissime ergo sciat omnis domus Israhel quia et Dominum eum et Christum Deus fecit hunc Iesum quem vos crucifixistis Acts 2:36
his auditis conpuncti sunt corde et dixerunt ad Petrum et ad reliquos apostolos quid faciemus viri fratres Acts 2:37
Petrus vero ad illos paenitentiam inquit agite et baptizetur unusquisque vestrum in nomine Iesu Christi in remissionem peccatorum vestrorum et accipietis donum Sancti Spiritus Acts 2:38
vobis enim est repromissio et filiis vestris et omnibus qui longe sunt quoscumque advocaverit Dominus Deus noster Acts 2:39
aliis etiam verbis pluribus testificatus est et exhortabatur eos dicens salvamini a generatione ista prava Acts 2:40
qui ergo receperunt sermonem eius baptizati sunt et adpositae sunt in illa die animae circiter tria milia Acts 2:41
erant autem perseverantes in doctrina apostolorum et communicatione fractionis panis et orationibus Acts 2:42
fiebat autem omni animae timor multa quoque prodigia et signa per apostolos fiebant in Hierusalem et metus erat magnus in universis Acts 2:43
omnes etiam qui credebant erant pariter et habebant omnia communia Acts 2:44
possessiones et substantias vendebant et dividebant illa omnibus prout cuique opus erat Acts 2:45
cotidie quoque perdurantes unianimiter in templo et frangentes circa domos panem sumebant cibum cum exultatione et simplicitate cordis Acts 2:46
conlaudantes Deum et habentes gratiam ad omnem plebem Dominus autem augebat qui salvi fierent cotidie in id ipsum Acts 2:47
Petrus autem et Iohannes ascendebant in templum ad horam orationis nonam Acts 3:1
et quidam vir qui erat claudus ex utero matris suae baiulabatur quem ponebant cotidie ad portam templi quae dicitur Speciosa ut peteret elemosynam ab introeuntibus in templum Acts 3:2
is cum vidisset Petrum et Iohannem incipientes introire in templum rogabat ut elemosynam acciperet Acts 3:3
Petrus autem dixit argentum et aurum non est mihi quod autem habeo hoc tibi do in nomine Iesu Christi Nazareni surge et ambula Acts 3:6
et adprehensa ei manu dextera adlevavit eum et protinus consolidatae sunt bases eius et plantae Acts 3:7
et exiliens stetit et ambulabat et intravit cum illis in templum ambulans et exiliens et laudans Dominum Acts 3:8
et vidit omnis populus eum ambulantem et laudantem Deum Acts 3:9
cognoscebant autem illum quoniam ipse erat qui ad elemosynam sedebat ad Speciosam portam templi et impleti sunt stupore et extasi in eo quod contigerat illi Acts 3:10
cum teneret autem Petrum et Iohannem concurrit omnis populus ad eos ad porticum qui appellatur Salomonis stupentes Acts 3:11
Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Iacob Deus patrum nostrorum glorificavit Filium suum Iesum quem vos quidem tradidistis et negastis ante faciem Pilati iudicante illo dimitti Acts 3:13
vos autem sanctum et iustum negastis et petistis virum homicidam donari vobis Acts 3:14
et in fide nominis eius hunc quem videtis et nostis confirmavit nomen eius et fides quae per eum est dedit integram sanitatem istam in conspectu omnium vestrum Acts 3:16
et nunc fratres scio quia per ignorantiam fecistis sicut et principes vestri Acts 3:17
paenitemini igitur et convertimini ut deleantur vestra peccata ut cum venerint tempora refrigerii a conspectu Domini Acts 3:19
et miserit eum qui praedicatus est vobis Iesum Christum Acts 3:20
et omnes prophetae a Samuhel et deinceps qui locuti sunt et adnuntiaverunt dies istos Acts 3:24
vos estis filii prophetarum et testamenti quod disposuit Deus ad patres vestros dicens ad Abraham et in semine tuo benedicentur omnes familiae terrae Acts 3:25
loquentibus autem illis ad populum supervenerunt sacerdotes et magistratus templi et Sadducaei Acts 4:1
dolentes quod docerent populum et adnuntiarent in Iesu resurrectionem ex mortuis Acts 4:2
et iniecerunt in eis manus et posuerunt eos in custodiam in crastinum erat enim iam vespera Acts 4:3
multi autem eorum qui audierant verbum crediderunt et factus est numerus virorum quinque milia Acts 4:4
factum est autem in crastinum ut congregarentur principes eorum et seniores et scribae in Hierusalem Acts 4:5
et Annas princeps sacerdotum et Caiphas et Iohannes et Alexander et quotquot erant de genere sacerdotali Acts 4:6
et statuentes eos in medio interrogabant in qua virtute aut in quo nomine fecistis hoc vos Acts 4:7
tunc Petrus repletus Spiritu Sancto dixit ad eos principes populi et seniores Acts 4:8
notum sit omnibus vobis et omni plebi Israhel quia in nomine Iesu Christi Nazareni quem vos crucifixistis quem Deus suscitavit a mortuis in hoc iste adstat coram vobis sanus Acts 4:10
et non est in alio aliquo salus nec enim nomen aliud est sub caelo datum hominibus in quo oportet nos salvos fieri Acts 4:12
videntes autem Petri constantiam et Iohannis conperto quod homines essent sine litteris et idiotae admirabantur et cognoscebant eos quoniam cum Iesu fuerant Acts 4:13
iusserunt autem eos foras extra concilium secedere et conferebant ad invicem Acts 4:15
dicentes quid faciemus hominibus istis quoniam quidem notum signum factum est per eos omnibus habitantibus in Hierusalem manifestum et non possumus negare Acts 4:16
et vocantes eos denuntiaverunt ne omnino loquerentur neque docerent in nomine Iesu Acts 4:18
Petrus vero et Iohannes respondentes dixerunt ad eos si iustum est in conspectu Dei vos potius audire quam Deum iudicate Acts 4:19
non enim possumus quae vidimus et audivimus non loqui Acts 4:20
dimissi autem venerunt ad suos et adnuntiaverunt eis quanta ad eos principes sacerdotum et seniores dixissent Acts 4:23
qui cum audissent unianimiter levaverunt vocem ad Deum et dixerunt Domine tu qui fecisti caelum et terram et mare et omnia quae in eis sunt Acts 4:24
qui Spiritu Sancto per os patris nostri David pueri tui dixisti quare fremuerunt gentes et populi meditati sunt inania Acts 4:25
adstiterunt reges terrae et principes convenerunt in unum adversus Dominum et adversus Christum eius Acts 4:26
convenerunt enim vere in civitate ista adversus sanctum puerum tuum Iesum quem unxisti Herodes et Pontius Pilatus cum gentibus et populis Israhel Acts 4:27
facere quae manus tua et consilium decreverunt fieri Acts 4:28
et nunc Domine respice in minas eorum et da servis tuis cum omni fiducia loqui verbum tuum Acts 4:29
in eo cum manum tuam extendas sanitates et signa et prodigia fieri per nomen sancti Filii tui Iesu Acts 4:30
et cum orassent motus est locus in quo erant congregati et repleti sunt omnes Spiritu Sancto et loquebantur verbum Dei cum fiducia Acts 4:31
multitudinis autem credentium erat cor et anima una nec quisquam eorum quae possidebant aliquid suum esse dicebat sed erant illis omnia communia Acts 4:32
et virtute magna reddebant apostoli testimonium resurrectionis Iesu Christi Domini et gratia magna erat in omnibus illis Acts 4:33
et ponebant ante pedes apostolorum dividebantur autem singulis prout cuique opus erat Acts 4:35
cum haberet agrum vendidit illum et adtulit pretium et posuit ante pedes apostolorum Acts 4:37
et fraudavit de pretio agri conscia uxore sua et adferens partem quandam ad pedes apostolorum posuit Acts 5:2
dixit autem Petrus Anania cur temptavit Satanas cor tuum mentiri te Spiritui Sancto et fraudare de pretio agri Acts 5:3
nonne manens tibi manebat et venundatum in tua erat potestate quare posuisti in corde tuo hanc rem non es mentitus hominibus sed Deo Acts 5:4
audiens autem Ananias haec verba cecidit et exspiravit et factus est timor magnus in omnes qui audierant Acts 5:5
surgentes autem iuvenes amoverunt eum et efferentes sepelierunt Acts 5:6
factum est autem quasi horarum trium spatium et uxor ipsius nesciens quod factum fuerat introiit Acts 5:7
Petrus autem ad eam quid utique convenit vobis temptare Spiritum Domini ecce pedes eorum qui sepelierunt virum tuum ad ostium et efferent te Acts 5:9
confestim cecidit ante pedes eius et exspiravit intrantes autem iuvenes invenerunt illam mortuam et extulerunt et sepelierunt ad virum suum Acts 5:10
et factus est timor magnus in universa ecclesia et in omnes qui audierunt haec Acts 5:11
per manus autem apostolorum fiebant signa et prodigia multa in plebe et erant unianimiter omnes in porticu Salomonis Acts 5:12
ita ut in plateas eicerent infirmos et ponerent in lectulis et grabattis ut veniente Petro saltim umbra illius obumbraret quemquam eorum Acts 5:15
concurrebat autem et multitudo vicinarum civitatum Hierusalem adferentes aegros et vexatos ab spiritibus inmundis qui curabantur omnes Acts 5:16
exsurgens autem princeps sacerdotum et omnes qui cum illo erant quae est heresis Sadducaeorum repleti sunt zelo Acts 5:17
et iniecerunt manus in apostolos et posuerunt illos in custodia publica Acts 5:18
angelus autem Domini per noctem aperiens ianuas carceris et educens eos dixit Acts 5:19
ite et stantes loquimini in templo plebi omnia verba vitae huius Acts 5:20
qui cum audissent intraverunt diluculo in templum et docebant adveniens autem princeps sacerdotum et qui cum eo erant convocaverunt concilium et omnes seniores filiorum Israhel et miserunt in carcerem ut adducerentur Acts 5:21
cum venissent autem ministri et aperto carcere non invenissent illos reversi nuntiaverunt Acts 5:22
dicentes carcerem quidem invenimus clausum cum omni diligentia et custodes stantes ad ianuas aperientes autem neminem intus invenimus Acts 5:23
ut audierunt autem hos sermones magistratus templi et principes sacerdotum ambigebant de illis quidnam fieret Acts 5:24
adveniens autem quidam nuntiavit eis quia ecce viri quos posuistis in carcere sunt in templo stantes et docentes populum Acts 5:25
tunc abiit magistratus cum ministris et adduxit illos sine vi timebant enim populum ne lapidarentur Acts 5:26
et cum adduxissent illos statuerunt in concilio et interrogavit eos princeps sacerdotum Acts 5:27
dicens praecipiendo praecepimus vobis ne doceretis in nomine isto et ecce replestis Hierusalem doctrina vestra et vultis inducere super nos sanguinem hominis istius Acts 5:28
respondens autem Petrus et apostoli dixerunt oboedire oportet Deo magis quam hominibus Acts 5:29
hunc Deus principem et salvatorem exaltavit dextera sua ad dandam paenitentiam Israhel et remissionem peccatorum Acts 5:31
et nos sumus testes horum verborum et Spiritus Sanctus quem dedit Deus omnibus oboedientibus sibi Acts 5:32
haec cum audissent dissecabantur et cogitabant interficere illos Acts 5:33
ante hos enim dies extitit Theodas dicens esse se aliquem cui consensit virorum numerus circiter quadringentorum qui occisus est et omnes quicumque credebant ei dissipati sunt et redactus est ad nihilum Acts 5:36
post hunc extitit Iudas Galilaeus in diebus professionis et avertit populum post se et ipse periit et omnes quotquot consenserunt ei dispersi sunt Acts 5:37
et nunc itaque dico vobis discedite ab hominibus istis et sinite illos quoniam si est ex hominibus consilium hoc aut opus dissolvetur Acts 5:38
si vero ex Deo est non poteritis dissolvere eos ne forte et Deo repugnare inveniamini Acts 5:39
consenserunt autem illi et convocantes apostolos caesis denuntiaverunt ne loquerentur in nomine Iesu et dimiserunt eos Acts 5:40
et illi quidem ibant gaudentes a conspectu concilii quoniam digni habiti sunt pro nomine Iesu contumeliam pati Acts 5:41
omni autem die in templo et circa domos non cessabant docentes et evangelizantes Christum Iesum Acts 5:42
convocantes autem duodecim multitudinem discipulorum dixerunt non est aequum nos derelinquere verbum Dei et ministrare mensis Acts 6:2
considerate ergo fratres viros ex vobis boni testimonii septem plenos Spiritu et sapientia quos constituamus super hoc opus Acts 6:3
nos vero orationi et ministerio verbi instantes erimus Acts 6:4
et placuit sermo coram omni multitudine et elegerunt Stephanum virum plenum fide et Spiritu Sancto et Philippum et Prochorum et Nicanorem et Timonem et Parmenam et Nicolaum advenam Antiochenum Acts 6:5
hos statuerunt ante conspectum apostolorum et orantes inposuerunt eis manus Acts 6:6
et verbum Dei crescebat et multiplicabatur numerus discipulorum in Hierusalem valde multa etiam turba sacerdotum oboediebat fidei Acts 6:7
Stephanus autem plenus gratia et fortitudine faciebat prodigia et signa magna in populo Acts 6:8
surrexerunt autem quidam de synagoga quae appellatur Libertinorum et Cyrenensium et Alexandrinorum et eorum qui erant a Cilicia et Asia disputantes cum Stephano Acts 6:9
et non poterant resistere sapientiae et Spiritui quo loquebatur Acts 6:10
tunc submiserunt viros qui dicerent se audisse eum dicentem verba blasphemiae in Mosen et Deum Acts 6:11
commoverunt itaque plebem et seniores et scribas et concurrentes rapuerunt eum et adduxerunt in concilium Acts 6:12
et statuerunt testes falsos dicentes homo iste non cessat loqui verba adversus locum sanctum et legem Acts 6:13
audivimus enim eum dicentem quoniam Iesus Nazarenus hic destruet locum istum et mutabit traditiones quas tradidit nobis Moses Acts 6:14
et intuentes eum omnes qui sedebant in concilio viderunt faciem eius tamquam faciem angeli Acts 6:15
qui ait viri fratres et patres audite Deus gloriae apparuit patri nostro Abraham cum esset in Mesopotamiam priusquam moraretur in Charram Acts 7:2
et dixit ad illum exi de terra tua et de cognatione tua et veni in terram quam tibi monstravero Acts 7:3
tunc exiit de terra Chaldeorum et habitavit in Charram et inde postquam mortuus est pater eius transtulit illum in terram istam in qua nunc vos habitatis Acts 7:4
et non dedit illi hereditatem in ea nec passum pedis et repromisit dare illi eam in possessionem et semini eius post ipsum cum non haberet filium Acts 7:5
locutus est autem Deus quia erit semen eius accola in terra aliena et servituti eos subicient et male tractabunt eos annis quadringentis Acts 7:6
et gentem cui servierint iudicabo ego dixit Deus et post haec exibunt et deservient mihi in loco isto Acts 7:7
et dedit illi testamentum circumcisionis et sic genuit Isaac et circumcidit eum die octava et Isaac Iacob et Iacob duodecim patriarchas Acts 7:8
et patriarchae aemulantes Ioseph vendiderunt in Aegyptum et erat Deus cum eo Acts 7:9
et eripuit eum ex omnibus tribulationibus eius et dedit ei gratiam et sapientiam in conspectu Pharaonis regis Aegypti et constituit eum praepositum super Aegyptum et super omnem domum suam Acts 7:10
venit autem fames in universam Aegyptum et Chanaan et tribulatio magna et non inveniebant cibos patres nostri Acts 7:11
et in secundo cognitus est Ioseph a fratribus suis et manifestatum est Pharaoni genus eius Acts 7:13
mittens autem Ioseph accersivit Iacob patrem suum et omnem cognationem in animabus septuaginta quinque Acts 7:14
et descendit Iacob in Aegyptum et defunctus est ipse et patres nostri Acts 7:15
et translati sunt in Sychem et positi sunt in sepulchro quod emit Abraham pretio argenti a filiis Emmor filii Sychem Acts 7:16
cum adpropinquaret autem tempus repromissionis quam confessus erat Deus Abrahae crevit populus et multiplicatus est in Aegypto Acts 7:17
eodem tempore natus est Moses et fuit gratus Deo qui nutritus est tribus mensibus in domo patris sui Acts 7:20
exposito autem illo sustulit eum filia Pharaonis et enutrivit eum sibi in filium Acts 7:21
et eruditus est Moses omni sapientia Aegyptiorum et erat potens in verbis et in operibus suis Acts 7:22
et cum vidisset quendam iniuriam patientem vindicavit illum et fecit ultionem ei qui iniuriam sustinebat percusso Aegyptio Acts 7:24
sequenti vero die apparuit illis litigantibus et reconciliabat eos in pacem dicens viri fratres estis ut quid nocetis alterutrum Acts 7:26
qui autem iniuriam faciebat proximo reppulit eum dicens quis te constituit principem et iudicem super nos Acts 7:27
fugit autem Moses in verbo isto et factus est advena in terra Madiam ubi generavit filios duos Acts 7:29
et expletis annis quadraginta apparuit illi in deserto montis Sina angelus in igne flammae rubi Acts 7:30
Moses autem videns admiratus est visum et accedente illo ut consideraret facta est vox Domini Acts 7:31
ego Deus patrum tuorum Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Iacob tremefactus autem Moses non audebat considerare Acts 7:32
videns vidi adflictionem populi mei qui est in Aegypto et gemitum eorum audivi et descendi liberare eos et nunc veni et mittam te in Aegyptum Acts 7:34
hunc Mosen quem negaverunt dicentes quis te constituit principem et iudicem hunc Deus principem et redemptorem misit cum manu angeli qui apparuit illi in rubo Acts 7:35
hic eduxit illos faciens prodigia et signa in terra Aegypti et in Rubro mari et in deserto annis quadraginta Acts 7:36
hic est qui fuit in ecclesia in solitudine cum angelo qui loquebatur ei in monte Sina et cum patribus nostris qui accepit verba vitae dare nobis Acts 7:38
cui noluerunt oboedire patres nostri sed reppulerunt et aversi sunt cordibus suis in Aegyptum Acts 7:39
et vitulum fecerunt in illis diebus et obtulerunt hostiam simulacro et laetabantur in operibus manuum suarum Acts 7:41
convertit autem Deus et tradidit eos servire militiae caeli sicut scriptum est in libro Prophetarum numquid victimas aut hostias obtulistis mihi annis quadraginta in deserto domus Israhel Acts 7:42
et suscepistis tabernaculum Moloch et sidus dei vestri Rempham figuras quas fecistis adorare eas et transferam vos trans Babylonem Acts 7:43
quod et induxerunt suscipientes patres nostri cum Iesu in possessionem gentium quas expulit Deus a facie patrum nostrorum usque in diebus David Acts 7:45
qui invenit gratiam ante Deum et petiit ut inveniret tabernaculum Deo Iacob Acts 7:46
dura cervice et incircumcisi cordibus et auribus vos semper Spiritui Sancto resistitis sicut patres vestri et vos Acts 7:51
quem prophetarum non sunt persecuti patres vestri et occiderunt eos qui praenuntiabant de adventu Iusti cuius vos nunc proditores et homicidae fuistis Acts 7:52
qui accepistis legem in dispositionem angelorum et non custodistis Acts 7:53
audientes autem haec dissecabantur cordibus suis et stridebant dentibus in eum Acts 7:54
cum autem esset plenus Spiritu Sancto intendens in caelum vidit gloriam Dei et Iesum stantem a dextris Dei Acts 7:55
et ait ecce video caelos apertos et Filium hominis a dextris stantem Dei Acts 7:56
exclamantes autem voce magna continuerunt aures suas et impetum fecerunt unianimiter in eum Acts 7:57
et eicientes eum extra civitatem lapidabant et testes deposuerunt vestimenta sua secus pedes adulescentis qui vocabatur Saulus Acts 7:58
et lapidabant Stephanum invocantem et dicentem Domine Iesu suscipe spiritum meum Acts 7:59
positis autem genibus clamavit voce magna Domine ne statuas illis hoc peccatum et cum hoc dixisset obdormivit Acts 7:60
Saulus autem erat consentiens neci eius facta est autem in illa die persecutio magna in ecclesia quae erat Hierosolymis et omnes dispersi sunt per regiones Iudaeae et Samariae praeter apostolos Acts 8:1
curaverunt autem Stephanum viri timorati et fecerunt planctum magnum super illum Acts 8:2
Saulus vero devastabat ecclesiam per domos intrans et trahens viros ac mulieres tradebat in custodiam Acts 8:3
intendebant autem turbae his quae a Philippo dicebantur unianimiter audientes et videntes signa quae faciebat Acts 8:6
multi enim eorum qui habebant spiritus inmundos clamantes voce magna exiebant multi autem paralytici et claudi curati sunt Acts 8:7
cum vero credidissent Philippo evangelizanti de regno Dei et nomine Iesu Christi baptizabantur viri ac mulieres Acts 8:12
tunc Simon et ipse credidit et cum baptizatus esset adherebat Philippo videns etiam signa et virtutes maximas fieri stupens admirabatur Acts 8:13
cum autem audissent apostoli qui erant Hierosolymis quia recepit Samaria verbum Dei miserunt ad illos Petrum et Iohannem Acts 8:14
tunc inponebant manus super illos et accipiebant Spiritum Sanctum Acts 8:17
dicens date et mihi hanc potestatem ut cuicumque inposuero manus accipiat Spiritum Sanctum Acts 8:19
paenitentiam itaque age ab hac nequitia tua et roga Deum si forte remittatur tibi haec cogitatio cordis tui Acts 8:22
in felle enim amaritudinis et obligatione iniquitatis video te esse Acts 8:23
et illi quidem testificati et locuti verbum Domini rediebant Hierosolymam et multis regionibus Samaritanorum evangelizabant Acts 8:25
angelus autem Domini locutus est ad Philippum dicens surge et vade contra meridianum ad viam quae descendit ab Hierusalem in Gazam haec est deserta Acts 8:26
et surgens abiit et ecce vir aethiops eunuchus potens Candacis reginae Aethiopum qui erat super omnes gazas eius venerat adorare in Hierusalem Acts 8:27
et revertebatur sedens super currum suum legensque prophetam Esaiam Acts 8:28
dixit autem Spiritus Philippo accede et adiunge te ad currum istum Acts 8:29
adcurrens autem Philippus audivit illum legentem Esaiam prophetam et dixit putasne intellegis quae legis Acts 8:30
qui ait et quomodo possum si non aliquis ostenderit mihi rogavitque Philippum ut ascenderet et sederet secum Acts 8:31
locus autem scripturae quam legebat erat hic tamquam ovis ad occisionem ductus est et sicut agnus coram tondente se sine voce sic non aperuit os suum Acts 8:32
aperiens autem Philippus os suum et incipiens ab scriptura ista evangelizavit illi Iesum Acts 8:35
et dum irent per viam venerunt ad quandam aquam et ait eunuchus ecce aqua quid prohibet me baptizari Acts 8:36
et iussit stare currum et descenderunt uterque in aquam Philippus et eunuchus et baptizavit eum Acts 8:38
cum autem ascendissent de aqua Spiritus Domini rapuit Philippum et amplius non vidit eum eunuchus ibat enim per viam suam gaudens Acts 8:39
Philippus autem inventus est in Azoto et pertransiens evangelizabat civitatibus cunctis donec veniret Caesaream Acts 8:40
Saulus autem adhuc inspirans minarum et caedis in discipulos Domini accessit ad principem sacerdotum Acts 9:1
et petiit ab eo epistulas in Damascum ad synagogas ut si quos invenisset huius viae viros ac mulieres vinctos perduceret in Hierusalem Acts 9:2
et cum iter faceret contigit ut adpropinquaret Damasco et subito circumfulsit eum lux de caelo Acts 9:3
et cadens in terram audivit vocem dicentem sibi Saule Saule quid me persequeris Acts 9:4
qui dixit quis es Domine et ille ego sum Iesus quem tu persequeris Acts 9:5
sed surge et ingredere civitatem et dicetur tibi quid te oporteat facere Acts 9:6
et erat tribus diebus non videns et non manducavit neque bibit Acts 9:9
erat autem quidam discipulus Damasci nomine Ananias et dixit ad illum in visu Dominus Anania at ille ait ecce ego Domine Acts 9:10
et Dominus ad illum surgens vade in vicum qui vocatur Rectus et quaere in domo Iudae Saulum nomine Tarsensem ecce enim orat Acts 9:11
et vidit virum Ananiam nomine introeuntem et inponentem sibi manus ut visum recipiat Acts 9:12
et hic habet potestatem a principibus sacerdotum alligandi omnes qui invocant nomen tuum Acts 9:14
dixit autem ad eum Dominus vade quoniam vas electionis est mihi iste ut portet nomen meum coram gentibus et regibus et filiis Israhel Acts 9:15
et abiit Ananias et introivit in domum et inponens ei manus dixit Saule frater Dominus misit me Iesus qui apparuit tibi in via qua veniebas ut videas et implearis Spiritu Sancto Acts 9:17
et confestim ceciderunt ab oculis eius tamquam squamae et visum recepit et surgens baptizatus est Acts 9:18
et cum accepisset cibum confortatus est fuit autem cum discipulis qui erant Damasci per dies aliquot Acts 9:19
et continuo in synagogis praedicabat Iesum quoniam hic est Filius Dei Acts 9:20
stupebant autem omnes qui audiebant et dicebant nonne hic est qui expugnabat in Hierusalem eos qui invocabant nomen istud et huc ad hoc venit ut vinctos illos duceret ad principes sacerdotum Acts 9:21
Saulus autem magis convalescebat et confundebat Iudaeos qui habitabant Damasci adfirmans quoniam hic est Christus Acts 9:22
notae autem factae sunt Saulo insidiae eorum custodiebant autem et portas die ac nocte ut eum interficerent Acts 9:24
cum autem venisset in Hierusalem temptabat iungere se discipulis et omnes timebant eum non credentes quia esset discipulus Acts 9:26
Barnabas autem adprehensum illum duxit ad apostolos et narravit illis quomodo in via vidisset Dominum et quia locutus est ei et quomodo in Damasco fiducialiter egerit in nomine Iesu Acts 9:27
et erat cum illis intrans et exiens in Hierusalem Acts 9:28
et fiducialiter agens in nomine Domini loquebatur quoque et disputabat cum Graecis illi autem quaerebant occidere eum Acts 9:29
quod cum cognovissent fratres deduxerunt eum Caesaream et dimiserunt Tarsum Acts 9:30
ecclesia quidem per totam Iudaeam et Galilaeam et Samariam habebat pacem et aedificabatur ambulans in timore Domini et consolatione Sancti Spiritus replebatur Acts 9:31
factum est autem Petrum dum pertransiret universos devenire et ad sanctos qui habitabant Lyddae Acts 9:32
et ait illi Petrus Aeneas sanat te Iesus Christus surge et sterne tibi et continuo surrexit Acts 9:34
et viderunt illum omnes qui habitabant Lyddae et Saronae qui conversi sunt ad Dominum Acts 9:35
in Ioppe autem fuit quaedam discipula nomine Tabitas quae interpretata dicitur Dorcas haec erat plena operibus bonis et elemosynis quas faciebat Acts 9:36
exsurgens autem Petrus venit cum illis et cum advenisset duxerunt illum in cenaculum et circumsteterunt illum omnes viduae flentes et ostendentes tunicas et vestes quas faciebat illis Dorcas Acts 9:39
eiectis autem omnibus foras Petrus ponens genua oravit et conversus ad corpus dixit Tabita surge at illa aperuit oculos suos et viso Petro resedit Acts 9:40
dans autem illi manum erexit eam et cum vocasset sanctos et viduas adsignavit eam vivam Acts 9:41
notum autem factum est per universam Ioppen et crediderunt multi in Domino Acts 9:42
religiosus et timens Deum cum omni domo sua faciens elemosynas multas plebi et deprecans Deum semper Acts 10:2
vidit in visu manifeste quasi hora nona diei angelum Dei introeuntem ad se et dicentem sibi Corneli Acts 10:3
at ille intuens eum timore correptus dixit quid est domine dixit autem illi orationes tuae et elemosynae tuae ascenderunt in memoriam in conspectu Dei Acts 10:4
et nunc mitte viros in Ioppen et accersi Simonem quendam qui cognominatur Petrus Acts 10:5
et cum discessisset angelus qui loquebatur illi vocavit duos domesticos suos et militem metuentem Dominum ex his qui illi parebant Acts 10:7
postera autem die iter illis facientibus et adpropinquantibus civitati ascendit Petrus in superiora ut oraret circa horam sextam Acts 10:9
et cum esuriret voluit gustare parantibus autem eis cecidit super eum mentis excessus Acts 10:10
et videt caelum apertum et descendens vas quoddam velut linteum magnum quattuor initiis submitti de caelo in terram Acts 10:11
in quo erant omnia quadrupedia et serpentia terrae et volatilia caeli Acts 10:12
et facta est vox ad eum surge Petre et occide et manduca Acts 10:13
ait autem Petrus absit Domine quia numquam manducavi omne commune et inmundum Acts 10:14
et vox iterum secundo ad eum quae Deus purificavit ne tu commune dixeris Acts 10:15
hoc autem factum est per ter et statim receptum est vas in caelum Acts 10:16
et dum intra se haesitaret Petrus quidnam esset visio quam vidisset ecce viri qui missi erant a Cornelio inquirentes domum Simonis adstiterunt ad ianuam Acts 10:17
et cum vocassent interrogabant si Simon qui cognominatur Petrus illic haberet hospitium Acts 10:18
surge itaque et descende et vade cum eis nihil dubitans quia ego misi illos Acts 10:20
qui dixerunt Cornelius centurio vir iustus et timens Deum et testimonium habens ab universa gente Iudaeorum responsum accepit ab angelo sancto accersire te in domum suam et audire verba abs te Acts 10:22
introducens igitur eos recepit hospitio sequenti autem die surgens profectus est cum eis et quidam ex fratribus ab Ioppe comitati sunt eum Acts 10:23
altera autem die introivit Caesaream Cornelius vero expectabat illos convocatis cognatis suis et necessariis amicis Acts 10:24
et factum est cum introisset Petrus obvius ei Cornelius et procidens ad pedes adoravit Acts 10:25
Petrus vero levavit eum dicens surge et ego ipse homo sum Acts 10:26
et loquens cum illo intravit et invenit multos qui convenerant Acts 10:27
dixitque ad illos vos scitis quomodo abominatum sit viro iudaeo coniungi aut accedere ad alienigenam et mihi ostendit Deus neminem communem aut inmundum dicere hominem Acts 10:28
et Cornelius ait a nudius quartana die usque in hanc horam orans eram hora nona in domo mea et ecce vir stetit ante me in veste candida Acts 10:30
et ait Corneli exaudita est oratio tua et elemosynae tuae commemoratae sunt in conspectu Dei Acts 10:31
mitte ergo in Ioppen et accersi Simonem qui cognominatur Petrus hic hospitatur in domo Simonis coriarii iuxta mare Acts 10:32
confestim igitur misi ad te et tu bene fecisti veniendo nunc ergo omnes nos in conspectu tuo adsumus audire omnia quaecumque tibi praecepta sunt a Domino Acts 10:33
sed in omni gente qui timet eum et operatur iustitiam acceptus est illi Acts 10:35
Iesum a Nazareth quomodo unxit eum Deus Spiritu Sancto et virtute qui pertransivit benefaciendo et sanando omnes oppressos a diabolo quoniam Deus erat cum illo Acts 10:38
et nos testes sumus omnium quae fecit in regione Iudaeorum et Hierusalem quem et occiderunt suspendentes in ligno Acts 10:39
hunc Deus suscitavit tertia die et dedit eum manifestum fieri Acts 10:40
non omni populo sed testibus praeordinatis a Deo nobis qui manducavimus et bibimus cum illo postquam resurrexit a mortuis Acts 10:41
et praecepit nobis praedicare populo et testificari quia ipse est qui constitutus est a Deo iudex vivorum et mortuorum Acts 10:42
et obstipuerunt ex circumcisione fideles qui venerant cum Petro quia et in nationes gratia Spiritus Sancti effusa est Acts 10:45
audiebant enim illos loquentes linguis et magnificantes Deum tunc respondit Petrus Acts 10:46
numquid aquam quis prohibere potest ut non baptizentur hii qui Spiritum Sanctum acceperunt sicut et nos Acts 10:47
et iussit eos in nomine Iesu Christi baptizari tunc rogaverunt eum ut maneret aliquot diebus Acts 10:48
audierunt autem apostoli et fratres qui erant in Iudaea quoniam et gentes receperunt verbum Dei Acts 11:1
dicentes quare introisti ad viros praeputium habentes et manducasti cum illis Acts 11:3
ego eram in civitate Ioppe orans et vidi in excessu mentis visionem descendens vas quoddam velut linteum magnum quattuor initiis submitti de caelo et venit usque ad me Acts 11:5
in quod intuens considerabam et vidi quadrupedia terrae et bestias et reptilia et volatilia caeli Acts 11:6
audivi autem et vocem dicentem mihi surgens Petre occide et manduca Acts 11:7
hoc autem factum est per ter et recepta sunt rursum omnia in caelum Acts 11:10
et ecce confestim tres viri adstiterunt in domo in qua eram missi a Caesarea ad me Acts 11:11
dixit autem Spiritus mihi ut irem cum illis nihil haesitans venerunt autem mecum et sex fratres isti et ingressi sumus in domum viri Acts 11:12
narravit autem nobis quomodo vidisset angelum in domo sua stantem et dicentem sibi mitte in Ioppen et accersi Simonem qui cognominatur Petrus Acts 11:13
qui loquetur tibi verba in quibus salvus eris tu et universa domus tua Acts 11:14
cum autem coepissem loqui decidit Spiritus Sanctus super eos sicut et in nos in initio Acts 11:15
si ergo eandem gratiam dedit illis Deus sicut et nobis qui credidimus in Dominum Iesum Christum ego quis eram qui possem prohibere Deum Acts 11:17
his auditis tacuerunt et glorificaverunt Deum dicentes ergo et gentibus Deus paenitentiam ad vitam dedit Acts 11:18
et illi quidem qui dispersi fuerant a tribulatione quae facta fuerat sub Stephano perambulaverunt usque Foenicen et Cyprum et Antiochiam nemini loquentes verbum nisi solis Iudaeis Acts 11:19
erant autem quidam ex eis viri cyprii et cyrenei qui cum introissent Antiochiam loquebantur et ad Graecos adnuntiantes Dominum Iesum Acts 11:20
et erat manus Domini cum eis multusque numerus credentium conversus est ad Dominum Acts 11:21
pervenit autem sermo ad aures ecclesiae quae erat Hierosolymis super istis et miserunt Barnaban usque Antiochiam Acts 11:22
qui cum pervenisset et vidisset gratiam Dei gavisus est et hortabatur omnes proposito cordis permanere in Domino Acts 11:23
quia erat vir bonus et plenus Spiritu Sancto et fide et adposita est turba multa Domino Acts 11:24
quem cum invenisset perduxit Antiochiam et annum totum conversati sunt in ecclesia et docuerunt turbam multam ita ut cognominarentur primum Antiochiae discipuli Christiani Acts 11:26
et surgens unus ex eis nomine Agabus significabat per Spiritum famem magnam futuram in universo orbe terrarum quae facta est sub Claudio Acts 11:28
quod et fecerunt mittentes ad seniores per manus Barnabae et Sauli Acts 11:30
videns autem quia placeret Iudaeis adposuit adprehendere et Petrum erant autem dies azymorum Acts 12:3
et Petrus quidem servabatur in carcere oratio autem fiebat sine intermissione ab ecclesia ad Deum pro eo Acts 12:5
cum autem producturus eum esset Herodes in ipsa nocte erat Petrus dormiens inter duos milites vinctus catenis duabus et custodes ante ostium custodiebant carcerem Acts 12:6
et ecce angelus Domini adstitit et lumen refulsit in habitaculo percussoque latere Petri suscitavit eum dicens surge velociter et ceciderunt catenae de manibus eius Acts 12:7
dixit autem angelus ad eum praecingere et calcia te gallicas tuas et fecit sic et dixit illi circumda tibi vestimentum tuum et sequere me Acts 12:8
et exiens sequebatur et nesciebat quia verum est quod fiebat per angelum aestimabat autem se visum videre Acts 12:9
transeuntes autem primam et secundam custodiam venerunt ad portam ferream quae ducit ad civitatem quae ultro aperta est eis et exeuntes processerunt vicum unum et continuo discessit angelus ab eo Acts 12:10
et Petrus ad se reversus dixit nunc scio vere quia misit Dominus angelum suum et eripuit me de manu Herodis et de omni expectatione plebis Iudaeorum Acts 12:11
consideransque venit ad domum Mariae matris Iohannis qui cognominatus est Marcus ubi erant multi congregati et orantes Acts 12:12
et ut cognovit vocem Petri prae gaudio non aperuit ianuam sed intro currens nuntiavit stare Petrum ante ianuam Acts 12:14
Petrus autem perseverabat pulsans cum autem aperuissent viderunt eum et obstipuerunt Acts 12:16
annuens autem eis manu ut tacerent enarravit quomodo Dominus eduxisset eum de carcere dixitque nuntiate Iacobo et fratribus haec et egressus abiit in alium locum Acts 12:17
Herodes autem cum requisisset eum et non invenisset inquisitione facta de custodibus iussit eos duci descendensque a Iudaea in Caesaream ibi commoratus est Acts 12:19
erat autem iratus Tyriis et Sidoniis at illi unianimes venerunt ad eum et persuaso Blasto qui erat super cubiculum regis postulabant pacem eo quod alerentur regiones eorum ab illo Acts 12:20
statuto autem die Herodes vestitus veste regia sedit pro tribunali et contionabatur ad eos Acts 12:21
populus autem adclamabat dei voces et non hominis Acts 12:22
confestim autem percussit eum angelus Domini eo quod non dedisset honorem Deo et consumptus a vermibus exspiravit Acts 12:23
verbum autem Domini crescebat et multiplicabatur Acts 12:24
Barnabas autem et Saulus reversi sunt ab Hierosolymis expleto ministerio adsumpto Iohanne qui cognominatus est Marcus Acts 12:25
erant autem in ecclesia quae erat Antiochiae prophetae et doctores in quibus Barnabas et Symeon qui vocabatur Niger et Lucius Cyrenensis et Manaen qui erat Herodis tetrarchae conlactaneus et Saulus Acts 13:1
ministrantibus autem illis Domino et ieiunantibus dixit Spiritus Sanctus separate mihi Barnaban et Saulum in opus quod adsumpsi eos Acts 13:2
tunc ieiunantes et orantes inponentesque eis manus dimiserunt illos Acts 13:3
et ipsi quidem missi ab Spiritu Sancto abierunt Seleuciam et inde navigaverunt Cyprum Acts 13:4
et cum venissent Salamina praedicabant verbum Dei in synagogis Iudaeorum habebant autem et Iohannem in ministerio Acts 13:5
et cum perambulassent universam insulam usque Paphum invenerunt quendam virum magum pseudoprophetam Iudaeum cui nomen erat Bariesu Acts 13:6
qui erat cum proconsule Sergio Paulo viro prudente hic accitis Barnaba et Saulo desiderabat audire verbum Dei Acts 13:7
Saulus autem qui et Paulus repletus Spiritu Sancto intuens in eum Acts 13:9
dixit o plene omni dolo et omni fallacia fili diaboli inimice omnis iustitiae non desinis subvertere vias Domini rectas Acts 13:10
et nunc ecce manus Domini super te et eris caecus non videns solem usque ad tempus et confestim cecidit in eum caligo et tenebrae et circumiens quaerebat qui ei manum daret Acts 13:11
et cum a Papho navigassent Paulus et qui cum eo venerunt Pergen Pamphiliae Iohannes autem discedens ab eis reversus est Hierosolymam Acts 13:13
illi vero pertranseuntes Pergen venerunt Antiochiam Pisidiae et ingressi synagogam die sabbatorum sederunt Acts 13:14
post lectionem autem legis et prophetarum miserunt principes synagogae ad eos dicentes viri fratres si quis est in vobis sermo exhortationis ad plebem dicite Acts 13:15
surgens autem Paulus et manu silentium indicens ait viri israhelitae et qui timetis Deum audite Acts 13:16
Deus plebis Israhel elegit patres nostros et plebem exaltavit cum essent incolae in terra Aegypti et in brachio excelso eduxit eos ex ea Acts 13:17
et per quadraginta annorum tempus mores eorum sustinuit in deserto Acts 13:18
et destruens gentes septem in terra Chanaan sorte distribuit eis terram eorum Acts 13:19
quasi post quadringentos et quinquaginta annos et post haec dedit iudices usque ad Samuhel prophetam Acts 13:20
et exinde postulaverunt regem et dedit illis Deus Saul filium Cis virum de tribu Beniamin annis quadraginta Acts 13:21
et amoto illo suscitavit illis David regem cui et testimonium perhibens dixit inveni David filium Iesse virum secundum cor meum qui faciet omnes voluntates meas Acts 13:22
viri fratres filii generis Abraham et qui in vobis timent Deum vobis verbum salutis huius missum est Acts 13:26
qui enim habitabant Hierusalem et principes eius hunc ignorantes et voces prophetarum quae per omne sabbatum leguntur iudicantes impleverunt Acts 13:27
et nullam causam mortis invenientes in eum petierunt a Pilato ut interficerent eum Acts 13:28
et nos vobis adnuntiamus ea quae ad patres nostros repromissio facta est Acts 13:32
quoniam hanc Deus adimplevit filiis nostris resuscitans Iesum sicut et in psalmo secundo scriptum est Filius meus es tu ego hodie genui te Acts 13:33
ideoque et alias dicit non dabis Sanctum tuum videre corruptionem Acts 13:35
David enim sua generatione cum administrasset voluntati Dei dormivit et adpositus est ad patres suos et vidit corruptionem Acts 13:36
videte contemptores et admiramini et disperdimini quia opus operor ego in diebus vestris opus quod non credetis si quis enarraverit vobis Acts 13:41
cumque dimissa esset synagoga secuti sunt multi Iudaeorum et colentium advenarum Paulum et Barnaban qui loquentes suadebant eis ut permanerent in gratia Dei Acts 13:43
videntes autem turbas Iudaei repleti sunt zelo et contradicebant his quae a Paulo dicebantur blasphemantes Acts 13:45
tunc constanter Paulus et Barnabas dixerunt vobis oportebat primum loqui verbum Dei sed quoniam repellitis illud et indignos vos iudicastis aeternae vitae ecce convertimur ad gentes Acts 13:46
audientes autem gentes gavisae sunt et glorificabant verbum Domini et crediderunt quotquot erant praeordinati ad vitam aeternam Acts 13:48
Iudaei autem concitaverunt religiosas mulieres et honestas et primos civitatis et excitaverunt persecutionem in Paulum et Barnaban et eiecerunt eos de finibus suis Acts 13:50
discipuli quoque replebantur gaudio et Spiritu Sancto Acts 13:52
factum est autem Iconii ut simul introirent synagogam Iudaeorum et loquerentur ita ut crederet Iudaeorum et Graecorum copiosa multitudo Acts 14:1
qui vero increduli fuerunt Iudaei suscitaverunt et ad iracundiam concitaverunt animas gentium adversus fratres Acts 14:2
multo igitur tempore demorati sunt fiducialiter agentes in Domino testimonium perhibente verbo gratiae suae dante signa et prodigia fieri per manus eorum Acts 14:3
divisa est autem multitudo civitatis et quidam quidem erant cum Iudaeis quidam vero cum apostolis Acts 14:4
cum autem factus esset impetus gentilium et Iudaeorum cum principibus suis ut contumeliis adficerent et lapidarent eos Acts 14:5
intellegentes confugerunt ad civitates Lycaoniae Lystram et Derben et universam in circuitu regionem Acts 14:6
et ibi evangelizantes erant Acts 14:7
et quidam vir in Lystris infirmus pedibus sedebat claudus ex utero matris suae qui numquam ambulaverat Acts 14:8
hic audivit Paulum loquentem qui intuitus eum et videns quia haberet fidem ut salvus fieret Acts 14:9
dixit magna voce surge super pedes tuos rectus et exilivit et ambulabat Acts 14:10
et vocabant Barnaban Iovem Paulum vero Mercurium quoniam ipse erat dux verbi Acts 14:12
sacerdos quoque Iovis qui erat ante civitatem tauros et coronas ante ianuas adferens cum populis volebat sacrificare Acts 14:13
quod ubi audierunt apostoli Barnabas et Paulus conscissis tunicis suis exilierunt in turbas clamantes Acts 14:14
et dicentes viri quid haec facitis et nos mortales sumus similes vobis homines adnuntiantes vobis ab his vanis converti ad Deum vivum qui fecit caelum et terram et mare et omnia quae in eis sunt Acts 14:15
et quidem non sine testimonio semet ipsum reliquit benefaciens de caelo dans pluvias et tempora fructifera implens cibo et laetitia corda vestra Acts 14:17
et haec dicentes vix sedaverunt turbas ne sibi immolarent Acts 14:18
supervenerunt autem quidam ab Antiochia et Iconio Iudaei et persuasis turbis lapidantesque Paulum traxerunt extra civitatem aestimantes eum mortuum esse Acts 14:19
circumdantibus autem eum discipulis surgens intravit civitatem et postera die profectus est cum Barnaba in Derben Acts 14:20
cumque evangelizassent civitati illi et docuissent multos reversi sunt Lystram et Iconium et Antiochiam Acts 14:21
confirmantes animas discipulorum exhortantes ut permanerent in fide et quoniam per multas tribulationes oportet nos intrare in regnum Dei Acts 14:22
et cum constituissent illis per singulas ecclesias presbyteros et orassent cum ieiunationibus commendaverunt eos Domino in quem crediderunt Acts 14:23
et loquentes in Pergen verbum Domini descenderunt in Attaliam Acts 14:25
et inde navigaverunt Antiochiam unde erant traditi gratiae Dei in opus quod conpleverunt Acts 14:26
cum autem venissent et congregassent ecclesiam rettulerunt quanta fecisset Deus cum illis quia aperuisset gentibus ostium fidei Acts 14:27
et quidam descendentes de Iudaea docebant fratres quia nisi circumcidamini secundum morem Mosi non potestis salvi fieri Acts 15:1
facta ergo seditione non minima Paulo et Barnabae adversum illos statuerunt ut ascenderent Paulus et Barnabas et quidam alii ex illis ad apostolos et presbyteros in Hierusalem super hac quaestione Acts 15:2
illi igitur deducti ab ecclesia pertransiebant Foenicen et Samariam narrantes conversionem gentium et faciebant gaudium magnum omnibus fratribus Acts 15:3
cum autem venissent Hierosolymam suscepti sunt ab ecclesia et ab apostolis et senioribus adnuntiantes quanta Deus fecisset cum illis Acts 15:4
conveneruntque apostoli et seniores videre de verbo hoc Acts 15:6
cum autem magna conquisitio fieret surgens Petrus dixit ad eos viri fratres vos scitis quoniam ab antiquis diebus in nobis elegit Deus per os meum audire gentes verbum evangelii et credere Acts 15:7
et qui novit corda Deus testimonium perhibuit dans illis Spiritum Sanctum sicut et nobis Acts 15:8
et nihil discrevit inter nos et illos fide purificans corda eorum Acts 15:9
sed per gratiam Domini Iesu credimus salvari quemadmodum et illi Acts 15:11
tacuit autem omnis multitudo et audiebant Barnaban et Paulum narrantes quanta fecisset Deus signa et prodigia in gentibus per eos Acts 15:12
et postquam tacuerunt respondit Iacobus dicens viri fratres audite me Acts 15:13
et huic concordant verba prophetarum sicut scriptum est Acts 15:15
post haec revertar et aedificabo tabernaculum David quod decidit et diruta eius reaedificabo et erigam illud Acts 15:16
ut requirant ceteri hominum Dominum et omnes gentes super quas invocatum est nomen meum dicit Dominus faciens haec Acts 15:17
sed scribere ad eos ut abstineant se a contaminationibus simulacrorum et fornicatione et suffocatis et sanguine Acts 15:20
tunc placuit apostolis et senioribus cum omni ecclesia eligere viros ex eis et mittere Antiochiam cum Paulo et Barnaba Iudam qui cognominatur Barsabban et Silam viros primos in fratribus Acts 15:22
scribentes per manus eorum apostoli et seniores fratres his qui sunt Antiochiae et Syriae et Ciliciae fratribus ex gentibus salutem Acts 15:23
placuit nobis collectis in unum eligere viros et mittere ad vos cum carissimis nostris Barnaba et Paulo Acts 15:25
misimus ergo Iudam et Silam qui et ipsi vobis verbis referent eadem Acts 15:27
visum est enim Spiritui Sancto et nobis nihil ultra inponere vobis oneris quam haec necessario Acts 15:28
ut abstineatis vos ab immolatis simulacrorum et sanguine suffocato et fornicatione a quibus custodientes vos bene agetis valete Acts 15:29
illi igitur dimissi descenderunt Antiochiam et congregata multitudine tradiderunt epistulam Acts 15:30
Iudas autem et Silas et ipsi cum essent prophetae verbo plurimo consolati sunt fratres et confirmaverunt Acts 15:32
Paulus autem et Barnabas demorabantur Antiochiae docentes et evangelizantes cum aliis pluribus verbum Domini Acts 15:35
Barnabas autem volebat secum adsumere et Iohannem qui cognominatur Marcus Acts 15:37
Paulus autem rogabat eum qui discessisset ab eis a Pamphilia et non isset cum eis in opus non debere recipi eum Acts 15:38
facta est autem dissensio ita ut discederent ab invicem et Barnabas adsumpto Marco navigaret Cyprum Acts 15:39
perambulabat autem Syriam et Ciliciam confirmans ecclesias Acts 15:41
pervenit autem in Derben et Lystram et ecce discipulus quidam erat ibi nomine Timotheus filius mulieris iudaeae fidelis patre gentili Acts 16:1
huic testimonium reddebant qui in Lystris erant et Iconii fratres Acts 16:2
hunc voluit Paulus secum proficisci et adsumens circumcidit eum propter Iudaeos qui erant in illis locis sciebant enim omnes quod pater eius gentilis esset Acts 16:3
cum autem pertransirent civitates tradebant eis custodire dogmata quae erant decreta ab apostolis et senioribus qui essent Hierosolymis Acts 16:4
et ecclesiae quidem confirmabantur fide et abundabant numero cotidie Acts 16:5
transeuntes autem Frygiam et Galatiae regionem vetati sunt a Sancto Spiritu loqui verbum in Asia Acts 16:6
cum venissent autem in Mysiam temptabant ire Bithyniam et non permisit eos Spiritus Iesu Acts 16:7
et visio per noctem Paulo ostensa est vir macedo quidam erat stans et deprecans eum et dicens transiens in Macedoniam adiuva nos Acts 16:9
navigantes autem a Troade recto cursu venimus Samothraciam et sequenti die Neapolim Acts 16:11
et inde Philippis quae est prima partis Macedoniae civitas colonia eramus autem in hac urbe diebus aliquot conferentes Acts 16:12
die autem sabbatorum egressi sumus foras portam iuxta flumen ubi videbatur oratio esse et sedentes loquebamur mulieribus quae convenerant Acts 16:13
et quaedam mulier nomine Lydia purpuraria civitatis Thyatirenorum colens Deum audivit cuius Dominus aperuit cor intendere his quae dicebantur a Paulo Acts 16:14
cum autem baptizata esset et domus eius deprecata est dicens si iudicastis me fidelem Domino esse introite in domum meam et manete et coegit nos Acts 16:15
haec subsecuta Paulum et nos clamabat dicens isti homines servi Dei excelsi sunt qui adnuntiant vobis viam salutis Acts 16:17
hoc autem faciebat multis diebus dolens autem Paulus et conversus spiritui dixit praecipio tibi in nomine Iesu Christi exire ab ea et exiit eadem hora Acts 16:18
videntes autem domini eius quia exivit spes quaestus eorum adprehendentes Paulum et Silam perduxerunt in forum ad principes Acts 16:19
et offerentes eos magistratibus dixerunt hii homines conturbant civitatem nostram cum sint Iudaei Acts 16:20
et adnuntiant morem quem non licet nobis suscipere neque facere cum simus Romani Acts 16:21
et concurrit plebs adversus eos et magistratus scissis tunicis eorum iusserunt virgis caedi Acts 16:22
et cum multas plagas eis inposuissent miserunt eos in carcerem praecipientes custodi ut diligenter custodiret eos Acts 16:23
qui cum tale praeceptum accepisset misit eos in interiorem carcerem et pedes eorum strinxit in ligno Acts 16:24
media autem nocte Paulus et Silas adorantes laudabant Deum et audiebant eos qui in custodia erant Acts 16:25
subito vero terraemotus factus est magnus ita ut moverentur fundamenta carceris et aperta sunt statim ostia omnia et universorum vincula soluta sunt Acts 16:26
expergefactus autem custos carceris et videns apertas ianuas carceris evaginato gladio volebat se interficere aestimans fugisse vinctos Acts 16:27
petitoque lumine introgressus est et tremefactus procidit Paulo et Silae Acts 16:29
et producens eos foras ait domini quid me oportet facere ut salvus fiam Acts 16:30
at illi dixerunt crede in Domino Iesu et salvus eris tu et domus tua Acts 16:31
et locuti sunt ei verbum Domini cum omnibus qui erant in domo eius Acts 16:32
et tollens eos in illa hora noctis lavit plagas eorum et baptizatus est ipse et omnes eius continuo Acts 16:33
cumque perduxisset eos in domum suam adposuit eis mensam et laetatus est cum omni domo sua credens Deo Acts 16:34
et cum dies factus esset miserunt magistratus lictores dicentes dimitte homines illos Acts 16:35
Paulus autem dixit eis caesos nos publice indemnatos homines romanos miserunt in carcerem et nunc occulte nos eiciunt non ita sed veniant Acts 16:37
et ipsi nos eiciant nuntiaverunt autem magistratibus lictores verba haec timueruntque audito quod Romani essent Acts 16:38
et venientes deprecati sunt eos et educentes rogabant ut egrederentur urbem Acts 16:39
exeuntes autem de carcere introierunt ad Lydiam et visis fratribus consolati sunt eos et profecti sunt Acts 16:40
cum autem perambulassent Amphipolim et Apolloniam venerunt Thessalonicam ubi erat synagoga Iudaeorum Acts 17:1
secundum consuetudinem autem Paulus introivit ad eos et per sabbata tria disserebat eis de scripturis Acts 17:2
adaperiens et insinuans quia Christum oportuit pati et resurgere a mortuis et quia hic est Christus Iesus quem ego adnuntio vobis Acts 17:3
et quidam ex eis crediderunt et adiuncti sunt Paulo et Silae et de colentibus gentilibusque multitudo magna et mulieres nobiles non paucae Acts 17:4
zelantes autem Iudaei adsumentesque de vulgo viros quosdam malos et turba facta concitaverunt civitatem et adsistentes domui Iasonis quaerebant eos producere in populum Acts 17:5
et cum non invenissent eos trahebant Iasonem et quosdam fratres ad principes civitatis clamantes quoniam hii qui orbem concitant et huc venerunt Acts 17:6
quos suscepit Iason et hii omnes contra decreta Caesaris faciunt regem alium dicentes esse Iesum Acts 17:7
concitaverunt autem plebem et principes civitatis audientes haec Acts 17:8
et accepto satis ab Iasone et a ceteris dimiserunt eos Acts 17:9
fratres vero confestim per noctem dimiserunt Paulum et Silam in Beroeam qui cum advenissent in synagogam Iudaeorum introierunt Acts 17:10
et multi quidem crediderunt ex eis et gentilium mulierum honestarum et viri non pauci Acts 17:12
cum autem cognovissent in Thessalonica Iudaei quia et Beroeae praedicatum est a Paulo verbum Dei venerunt et illuc commoventes et turbantes multitudinem Acts 17:13
statimque tunc Paulum dimiserunt fratres ut iret usque ad mare Silas autem et Timotheus remanserunt ibi Acts 17:14
qui autem deducebant Paulum perduxerunt usque Athenas et accepto mandato ab eo ad Silam et Timotheum ut quam celeriter venirent ad illum profecti sunt Acts 17:15
disputabat igitur in synagoga cum Iudaeis et colentibus et in foro per omnes dies ad eos qui aderant Acts 17:17
quidam autem epicurei et stoici philosophi disserebant cum eo et quidam dicebant quid vult seminiverbius hic dicere alii vero novorum daemoniorum videtur adnuntiator esse quia Iesum et resurrectionem adnuntiabat eis Acts 17:18
et adprehensum eum ad Ariopagum duxerunt dicentes possumus scire quae est haec nova quae a te dicitur doctrina Acts 17:19
Athenienses autem omnes et advenae hospites ad nihil aliud vacabant nisi aut dicere aut audire aliquid novi Acts 17:21
praeteriens enim et videns simulacra vestra inveni et aram in qua scriptum erat ignoto deo quod ergo ignorantes colitis hoc ego adnuntio vobis Acts 17:23
Deus qui fecit mundum et omnia quae in eo sunt hic caeli et terrae cum sit Dominus non in manufactis templis inhabitat Acts 17:24
nec manibus humanis colitur indigens aliquo cum ipse det omnibus vitam et inspirationem et omnia Acts 17:25
fecitque ex uno omne genus hominum inhabitare super universam faciem terrae definiens statuta tempora et terminos habitationis eorum Acts 17:26
in ipso enim vivimus et movemur et sumus sicut et quidam vestrum poetarum dixerunt ipsius enim et genus sumus Acts 17:28
genus ergo cum simus Dei non debemus aestimare auro aut argento aut lapidi sculpturae artis et cogitationis hominis divinum esse simile Acts 17:29
et tempora quidem huius ignorantiae despiciens Deus nunc adnuntiat hominibus ut omnes ubique paenitentiam agant Acts 17:30
quidam vero viri adherentes ei crediderunt in quibus et Dionisius Ariopagita et mulier nomine Damaris et alii cum eis Acts 17:34
et inveniens quendam Iudaeum nomine Aquilam Ponticum genere qui nuper venerat ab Italia et Priscillam uxorem eius eo quod praecepisset Claudius discedere omnes Iudaeos a Roma accessit ad eos Acts 18:2
et quia eiusdem erat artis manebat apud eos et operabatur erat autem scenofactoriae artis Acts 18:3
cum venissent autem de Macedonia Silas et Timotheus instabat verbo Paulus testificans Iudaeis esse Christum Iesum Acts 18:5
contradicentibus autem eis et blasphemantibus excutiens vestimenta dixit ad eos sanguis vester super caput vestrum mundus ego ex hoc ad gentes vadam Acts 18:6
et migrans inde intravit in domum cuiusdam nomine Titi Iusti colentis Deum cuius domus erat coniuncta synagogae Acts 18:7
Crispus autem archisynagogus credidit Domino cum omni domo sua et multi Corinthiorum audientes credebant et baptizabantur Acts 18:8
dixit autem Dominus nocte per visionem Paulo noli timere sed loquere et ne taceas Acts 18:9
propter quod ego sum tecum et nemo adponetur tibi ut noceat te quoniam populus est mihi multus in hac civitate Acts 18:10
sedit autem annum et sex menses docens apud eos verbum Dei Acts 18:11
Gallione autem proconsule Achaiae insurrexerunt uno animo Iudaei in Paulum et adduxerunt eum ad tribunal Acts 18:12
si vero quaestiones sunt de verbo et nominibus et legis vestrae vos ipsi videritis iudex ego horum nolo esse Acts 18:15
et minavit eos a tribunali Acts 18:16
adprehendentes autem omnes Sosthenen principem synagogae percutiebant ante tribunal et nihil eorum Gallioni curae erat Acts 18:17
Paulus vero cum adhuc sustinuisset dies multos fratribus valefaciens navigavit Syriam et cum eo Priscilla et Aquila qui sibi totonderat in Cencris caput habebat enim votum Acts 18:18
devenitque Ephesum et illos ibi reliquit ipse vero ingressus synagogam disputavit cum Iudaeis Acts 18:19
sed valefaciens et dicens iterum revertar ad vos Deo volente profectus est ab Epheso Acts 18:21
et descendens Caesaream ascendit et salutavit ecclesiam et descendit Antiochiam Acts 18:22
et facto ibi aliquanto tempore profectus est perambulans ex ordine galaticam regionem et Frygiam confirmans omnes discipulos Acts 18:23
hic erat edoctus viam Domini et fervens spiritu loquebatur et docebat diligenter ea quae sunt Iesu sciens tantum baptisma Iohannis Acts 18:25
hic ergo coepit fiducialiter agere in synagoga quem cum audissent Priscilla et Aquila adsumpserunt eum et diligentius exposuerunt ei viam Dei Acts 18:26
factum est autem cum Apollo esset Corinthi ut Paulus peragratis superioribus partibus veniret Ephesum et inveniret quosdam discipulos Acts 19:1
et cum inposuisset illis manum Paulus venit Spiritus Sanctus super eos et loquebantur linguis et prophetabant Acts 19:6
introgressus autem synagogam cum fiducia loquebatur per tres menses disputans et suadens de regno Dei Acts 19:8
cum autem quidam indurarentur et non crederent maledicentes viam coram multitudine discedens ab eis segregavit discipulos cotidie disputans in scola Tyranni Acts 19:9
ita ut etiam super languidos deferrentur a corpore eius sudaria vel semicintia et recedebant ab eis languores et spiritus nequam egrediebantur Acts 19:12
temptaverunt autem quidam et de circumeuntibus iudaeis exorcistis invocare super eos qui habebant spiritus malos nomen Domini Iesu dicentes adiuro vos per Iesum quem Paulus praedicat Acts 19:13
respondens autem spiritus nequam dixit eis Iesum novi et Paulum scio vos autem qui estis Acts 19:15
et insiliens homo in eos in quo erat daemonium pessimum et dominatus amborum invaluit contra eos ita ut nudi et vulnerati effugerent de domo illa Acts 19:16
hoc autem notum factum est omnibus Iudaeis atque gentilibus qui habitabant Ephesi et cecidit timor super omnes illos et magnificabatur nomen Domini Iesu Acts 19:17
multique credentium veniebant confitentes et adnuntiantes actus suos Acts 19:18
multi autem ex his qui fuerant curiosa sectati contulerunt libros et conbuserunt coram omnibus et conputatis pretiis illorum invenerunt pecuniam denariorum quinquaginta milium Acts 19:19
ita fortiter verbum Dei crescebat et confirmabatur Acts 19:20
his autem expletis posuit Paulus in Spiritu transita Macedonia et Achaia ire Hierosolymam dicens quoniam postquam fuero ibi oportet me et Romam videre Acts 19:21
mittens autem in Macedoniam duos ex ministrantibus sibi Timotheum et Erastum ipse remansit ad tempus in Asia Acts 19:22
quos convocans et eos qui eiusmodi erant opifices dixit viri scitis quia de hoc artificio adquisitio est nobis Acts 19:25
et videtis et auditis quia non solum Ephesi sed paene totius Asiae Paulus hic suadens avertit multam turbam dicens quoniam non sunt dii qui manibus fiunt Acts 19:26
non solum autem haec periclitabitur nobis pars in redargutionem venire sed et magnae deae Dianae templum in nihilum reputabitur sed et destrui incipiet maiestas eius quam tota Asia et orbis colit Acts 19:27
his auditis repleti sunt ira et exclamaverunt dicentes magna Diana Ephesiorum Acts 19:28
et impleta est civitas confusione et impetum fecerunt uno animo in theatrum rapto Gaio et Aristarcho Macedonibus comitibus Pauli Acts 19:29
quidam autem et de Asiae principibus qui erant amici eius miserunt ad eum rogantes ne se daret in theatrum Acts 19:31
alii autem aliud clamabant erat enim ecclesia confusa et plures nesciebant qua ex causa convenissent Acts 19:32
et cum sedasset scriba turbas dixit viri ephesii quis enim est hominum qui nesciat Ephesiorum civitatem cultricem esse magnae Dianae Iovisque prolis Acts 19:35
cum ergo his contradici non possit oportet vos sedatos esse et nihil temere agere Acts 19:36
quod si Demetrius et qui cum eo sunt artifices habent adversus aliquem causam conventus forenses aguntur et pro consulibus sunt accusent invicem Acts 19:38
nam et periclitamur argui seditionis hodiernae cum nullus obnoxius sit de quo non possimus reddere rationem concursus istius Acts 19:40
et cum haec dixisset dimisit ecclesiam Acts 19:41
postquam autem cessavit tumultus vocatis Paulus discipulis et exhortatus eos valedixit et profectus est ut iret in Macedoniam Acts 20:1
cum autem perambulasset partes illas et exhortatus eos fuisset multo sermone venit ad Graeciam Acts 20:2
comitatus est autem eum Sopater Pyrri Beroensis Thessalonicensium vero Aristarchus et Secundus et Gaius Derbeus et Timotheus Asiani vero Tychicus et Trophimus Acts 20:4
nos vero navigavimus post dies azymorum a Philippis et venimus ad eos Troadem in diebus quinque ubi demorati sumus diebus septem Acts 20:6
sedens autem quidam adulescens nomine Eutychus super fenestram cum mergeretur somno gravi disputante diu Paulo eductus somno cecidit de tertio cenaculo deorsum et sublatus est mortuus Acts 20:9
ad quem cum descendisset Paulus incubuit super eum et conplexus dixit nolite turbari anima enim ipsius in eo est Acts 20:10
ascendens autem frangensque panem et gustans satisque adlocutus usque in lucem sic profectus est Acts 20:11
adduxerunt autem puerum viventem et consolati sunt non minime Acts 20:12
et inde navigantes sequenti die venimus contra Chium et alia adplicuimus Samum et sequenti venimus Miletum Acts 20:15
qui cum venissent ad eum et simul essent dixit eis vos scitis a prima die qua ingressus sum in Asiam qualiter vobiscum per omne tempus fuerim Acts 20:18
serviens Domino cum omni humilitate et lacrimis et temptationibus quae mihi acciderunt ex insidiis Iudaeorum Acts 20:19
quomodo nihil subtraxerim utilium quo minus adnuntiarem vobis et docerem vos publice et per domos Acts 20:20
testificans Iudaeis atque gentilibus in Deum paenitentiam et fidem in Dominum nostrum Iesum Christum Acts 20:21
et nunc ecce alligatus ego Spiritu vado in Hierusalem quae in ea eventura sint mihi ignorans Acts 20:22
nisi quod Spiritus Sanctus per omnes civitates protestatur mihi dicens quoniam vincula et tribulationes me manent Acts 20:23
sed nihil horum vereor nec facio animam pretiosiorem quam me dummodo consummem cursum meum et ministerium quod accepi a Domino Iesu testificari evangelium gratiae Dei Acts 20:24
et nunc ecce ego scio quia amplius non videbitis faciem meam vos omnes per quos transivi praedicans regnum Dei Acts 20:25
adtendite vobis et universo gregi in quo vos Spiritus Sanctus posuit episcopos regere ecclesiam Dei quam adquisivit sanguine suo Acts 20:28
et ex vobis ipsis exsurgent viri loquentes perversa ut abducant discipulos post se Acts 20:30
propter quod vigilate memoria retinentes quoniam per triennium nocte et die non cessavi cum lacrimis monens unumquemque vestrum Acts 20:31
et nunc commendo vos Deo et verbo gratiae ipsius qui potens est aedificare et dare hereditatem in sanctificatis omnibus Acts 20:32
ipsi scitis quoniam ad ea quae mihi opus erant et his qui mecum sunt ministraverunt manus istae Acts 20:34
et cum haec dixisset positis genibus suis cum omnibus illis oravit Acts 20:36
magnus autem fletus factus est omnium et procumbentes super collum Pauli osculabantur eum Acts 20:37
dolentes maxime in verbo quo dixerat quoniam amplius faciem eius non essent visuri et deducebant eum ad navem Acts 20:38
cum autem factum esset ut navigaremus abstracti ab eis recto cursu venimus Cho et sequenti die Rhodum et inde Patara Acts 21:1
et cum invenissemus navem transfretantem in Foenicen ascendentes navigavimus Acts 21:2
cum paruissemus autem Cypro et relinquentes eam ad sinistram navigabamus in Syriam et venimus Tyrum ibi enim navis erat expositura onus Acts 21:3
et explicitis diebus profecti ibamus deducentibus nos omnibus cum uxoribus et filiis usque foras civitatem et positis genibus in litore oravimus Acts 21:5
et cum valefecissemus invicem ascendimus in navem illi autem redierunt in sua Acts 21:6
nos vero navigatione explicita a Tyro descendimus Ptolomaida et salutatis fratribus mansimus die una apud illos Acts 21:7
alia autem die profecti venimus Caesaream et intrantes in domum Philippi evangelistae qui erat de septem mansimus apud eum Acts 21:8
et cum moraremur per dies aliquot supervenit quidam a Iudaea propheta nomine Agabus Acts 21:10
is cum venisset ad nos tulit zonam Pauli et alligans sibi pedes et manus dixit haec dicit Spiritus Sanctus virum cuius est zona haec sic alligabunt in Hierusalem Iudaei et tradent in manus gentium Acts 21:11
quod cum audissemus rogabamus nos et qui loci illius erant ne ascenderet Hierosolymam Acts 21:12
tunc respondit Paulus et dixit quid facitis flentes et adfligentes cor meum ego enim non solum alligari sed et mori in Hierusalem paratus sum propter nomen Domini Iesu Acts 21:13
et cum ei suadere non possemus quievimus dicentes Domini voluntas fiat Acts 21:14
venerunt autem et ex discipulis a Caesarea nobiscum adducentes apud quem hospitaremur Mnasonem quendam Cyprium antiquum discipulum Acts 21:16
et cum venissemus Hierosolymam libenter exceperunt nos fratres Acts 21:17
at illi cum audissent magnificabant Deum dixeruntque ei vides frater quot milia sint in Iudaeis qui crediderunt et omnes aemulatores sunt legis Acts 21:20
his adsumptis sanctifica te cum illis et inpende in illis ut radant capita et scient omnes quia quae de te audierunt falsa sunt sed ambulas et ipse custodiens legem Acts 21:24
de his autem qui crediderunt ex gentibus nos scripsimus iudicantes ut abstineant se ab idolis immolato et sanguine et suffocato et fornicatione Acts 21:25
dum autem septem dies consummarentur hii qui de Asia erant Iudaei cum vidissent eum in templo concitaverunt omnem populum et iniecerunt ei manus clamantes Acts 21:27
viri israhelitae adiuvate hic est homo qui adversus populum et legem et locum hunc omnes ubique docens insuper et gentiles induxit in templum et violavit sanctum locum istum Acts 21:28
commotaque est civitas tota et facta est concursio populi et adprehendentes Paulum trahebant eum extra templum et statim clausae sunt ianuae Acts 21:30
qui statim adsumptis militibus et centurionibus decucurrit ad illos qui cum vidissent tribunum et milites cessaverunt percutere Paulum Acts 21:32
tunc accedens tribunus adprehendit eum et iussit alligari catenis duabus et interrogabat quis esset et quid fecisset Acts 21:33
alii autem aliud clamabant in turba et cum non posset certum cognoscere prae tumultu iussit duci eum in castra Acts 21:34
et cum venisset ad gradus contigit ut portaretur a militibus propter vim populi Acts 21:35
et cum coepisset induci in castra Paulus dicit tribuno si licet mihi loqui aliquid ad te qui dixit graece nosti Acts 21:37
nonne tu es Aegyptius qui ante hos dies tumultum concitasti et eduxisti in desertum quattuor milia virorum sicariorum Acts 21:38
et dixit ad eum Paulus ego homo sum quidem iudaeus a Tarso Ciliciae non ignotae civitatis municeps rogo autem te permitte mihi loqui ad populum Acts 21:39
et cum ille permisisset Paulus stans in gradibus annuit manu ad plebem et magno silentio facto adlocutus est hebraea lingua dicens Acts 21:40
viri fratres et patres audite quam ad vos nunc reddo rationem Acts 22:1
et dixit ego sum vir iudaeus natus Tarso Ciliciae nutritus autem in ista civitate secus pedes Gamalihel eruditus iuxta veritatem paternae legis aemulator legis sicut et vos omnes estis hodie Acts 22:3
qui hanc viam persecutus sum usque ad mortem alligans et tradens in custodias viros ac mulieres Acts 22:4
sicut princeps sacerdotum testimonium mihi reddit et omnes maiores natu a quibus et epistulas accipiens ad fratres Damascum pergebam ut adducerem inde vinctos in Hierusalem uti punirentur Acts 22:5
factum est autem eunte me et adpropinquante Damasco media die subito de caelo circumfulsit me lux copiosa Acts 22:6
et decidens in terram audivi vocem dicentem mihi Saule Saule quid me persequeris Acts 22:7
et qui mecum erant lumen quidem viderunt vocem autem non audierunt eius qui loquebatur mecum Acts 22:9
et dixi quid faciam Domine Dominus autem dixit ad me surgens vade Damascum et ibi tibi dicetur de omnibus quae te oporteat facere Acts 22:10
et cum non viderem prae claritate luminis illius ad manum deductus a comitibus veni Damascum Acts 22:11
veniens ad me et adstans dixit mihi Saule frater respice et ego eadem hora respexi in eum Acts 22:13
at ille dixit Deus patrum nostrorum praeordinavit te ut cognosceres voluntatem eius et videres Iustum et audires vocem ex ore eius Acts 22:14
quia eris testis illius ad omnes homines eorum quae vidisti et audisti Acts 22:15
et nunc quid moraris exsurge baptizare et ablue peccata tua invocato nomine ipsius Acts 22:16
factum est autem revertenti mihi in Hierusalem et oranti in templo fieri me in stupore mentis Acts 22:17
et videre illum dicentem mihi festina et exi velociter ex Hierusalem quoniam non recipient testimonium tuum de me Acts 22:18
et ego dixi Domine ipsi sciunt quia ego eram concludens in carcerem et caedens per synagogas eos qui credebant in te Acts 22:19
et cum funderetur sanguis Stephani testis tui ego adstabam et consentiebam et custodiebam vestimenta interficientium illum Acts 22:20
et dixit ad me vade quoniam ego in nationes longe mittam te Acts 22:21
audiebant autem eum usque ad hoc verbum et levaverunt vocem suam dicentes tolle de terra eiusmodi non enim fas est eum vivere Acts 22:22
vociferantibus autem eis et proicientibus vestimenta sua et pulverem iactantibus in aerem Acts 22:23
iussit tribunus induci eum in castra et flagellis caedi et torqueri eum ut sciret propter quam causam sic adclamarent ei Acts 22:24
et cum adstrinxissent eum loris dixit adstanti sibi centurioni Paulus si hominem romanum et indemnatum licet vobis flagellare Acts 22:25
quo audito centurio accessit ad tribunum et nuntiavit dicens quid acturus es hic enim homo civis romanus est Acts 22:26
et respondit tribunus ego multa summa civitatem hanc consecutus sum et Paulus ait ego autem et natus sum Acts 22:28
protinus ergo discesserunt ab illo qui eum torturi erant tribunus quoque timuit postquam rescivit quia civis romanus esset et quia alligasset eum Acts 22:29
postera autem die volens scire diligentius qua ex causa accusaretur a Iudaeis solvit eum et iussit sacerdotes convenire et omne concilium et producens Paulum statuit inter illos Acts 22:30
tunc Paulus ad eum dixit percutiet te Deus paries dealbate et tu sedens iudicas me secundum legem et contra legem iubes me percuti Acts 23:3
et qui adstabant dixerunt summum sacerdotem Dei maledicis Acts 23:4
sciens autem Paulus quia una pars esset Sadducaeorum et altera Pharisaeorum exclamavit in concilio viri fratres ego Pharisaeus sum filius Pharisaeorum de spe et resurrectione mortuorum ego iudicor Acts 23:6
et cum haec dixisset facta est dissensio inter Pharisaeos et Sadducaeos et soluta est multitudo Acts 23:7
factus est autem clamor magnus et surgentes quidam Pharisaeorum pugnabant dicentes nihil mali invenimus in homine isto quod si spiritus locutus est ei aut angelus Acts 23:9
et cum magna dissensio facta esset timens tribunus ne discerperetur Paulus ab ipsis iussit milites descendere et rapere eum de medio eorum ac deducere eum in castra Acts 23:10
sequenti autem nocte adsistens ei Dominus ait constans esto sicut enim testificatus es de me Hierusalem sic te oportet et Romae testificari Acts 23:11
facta autem die collegerunt se quidam ex Iudaeis et devoverunt se dicentes neque manducaturos neque bibituros donec occiderent Paulum Acts 23:12
qui accesserunt ad principes sacerdotum et seniores et dixerunt devotione devovimus nos nihil gustaturos donec occidamus Paulum Acts 23:14
quod cum audisset filius sororis Pauli insidias venit et intravit in castra nuntiavitque Paulo Acts 23:16
et ille quidem adsumens eum duxit ad tribunum et ait vinctus Paulus vocans rogavit me hunc adulescentem perducere ad te habentem aliquid loqui tibi Acts 23:18
adprehendens autem tribunus manum illius secessit cum eo seorsum et interrogavit illum quid est quod habes indicare mihi Acts 23:19
tu vero ne credideris illis insidiantur enim ei ex eis viri amplius quadraginta qui se devoverunt non manducare neque bibere donec interficiant eum et nunc parati sunt expectantes promissum tuum Acts 23:21
et vocatis duobus centurionibus dixit illis parate milites ducentos ut eant usque Caesaream et equites septuaginta et lancearios ducentos a tertia hora noctis Acts 23:23
et iumenta praeparate ut inponentes Paulum salvum perducerent ad Felicem praesidem Acts 23:24
virum hunc conprehensum a Iudaeis et incipientem interfici ab eis superveniens cum exercitu eripui cognito quia Romanus est Acts 23:27
et cum mihi perlatum esset de insidiis quas paraverunt ei misi ad te denuntians et accusatoribus ut dicant apud te Acts 23:30
et postera die dimissis equitibus ut irent cum eo reversi sunt ad castra Acts 23:32
qui cum venissent Caesaream et tradidissent epistulam praesidi statuerunt ante illum et Paulum Acts 23:33
cum legisset autem et interrogasset de qua provincia esset et cognoscens quia de Cilicia Acts 23:34
audiam te inquit cum et accusatores tui venerint iussitque in praetorio Herodis custodiri eum Acts 23:35
post quinque autem dies descendit princeps sacerdotum Ananias cum senioribus quibusdam et Tertullo quodam oratore qui adierunt praesidem adversus Paulum Acts 24:1
et citato Paulo coepit accusare Tertullus dicens cum in multa pace agamus per te et multa corrigantur per tuam providentiam Acts 24:2
semper et ubique suscipimus optime Felix cum omni gratiarum actione Acts 24:3
invenimus hunc hominem pestiferum et concitantem seditiones omnibus Iudaeis in universo orbe et auctorem seditionis sectae Nazarenorum Acts 24:5
qui etiam templum violare conatus est quem et adprehendimus Acts 24:6
adiecerunt autem et Iudaei dicentes haec ita se habere Acts 24:9
et neque in templo invenerunt me cum aliquo disputantem aut concursum facientem turbae neque in synagogis neque in civitate Acts 24:12
confiteor autem hoc tibi quod secundum sectam quam dicunt heresim sic deservio patrio Deo meo credens omnibus quae in lege et prophetis scripta sunt Acts 24:14
spem habens in Deum quam et hii ipsi expectant resurrectionem futuram iustorum et iniquorum Acts 24:15
in hoc et ipse studeo sine offendiculo conscientiam habere ad Deum et ad homines semper Acts 24:16
post annos autem plures elemosynas facturus in gentem meam veni et oblationes et vota Acts 24:17
quidam autem ex Asia Iudaei quos oportebat apud te praesto esse et accusare si quid haberent adversum me Acts 24:19
iussitque centurioni custodiri eum et habere requiem nec quemquam prohibere de suis ministrare ei Acts 24:23
post aliquot autem dies veniens Felix cum Drusilla uxore sua quae erat Iudaea vocavit Paulum et audivit ab eo fidem quae est in Iesum Christum Acts 24:24
disputante autem illo de iustitia et castitate et de iudicio futuro timefactus Felix respondit quod nunc adtinet vade tempore autem oportuno accersiam te Acts 24:25
simul et sperans quia pecunia daretur a Paulo propter quod et frequenter accersiens eum loquebatur cum eo Acts 24:26
adieruntque eum principes sacerdotum et primi Iudaeorum adversus Paulum et rogabant eum Acts 25:2
demoratus autem inter eos dies non amplius quam octo aut decem descendit Caesaream et altera die sedit pro tribunali et iussit Paulum adduci Acts 25:6
qui cum perductus esset circumsteterunt eum qui ab Hierosolyma descenderant Iudaei multas et graves causas obicientes quas non poterant probare Acts 25:7
Festus autem volens Iudaeis gratiam praestare respondens Paulo dixit vis Hierosolymam ascendere et ibi de his iudicari apud me Acts 25:9
et cum dies aliquot transacti essent Agrippa rex et Bernice descenderunt Caesaream ad salutandum Festum Acts 25:13
et cum dies plures ibi demorarentur Festus regi indicavit de Paulo dicens vir quidam est derelictus a Felice vinctus Acts 25:14
de quo cum essem Hierosolymis adierunt me principes sacerdotum et seniores Iudaeorum postulantes adversus illum damnationem Acts 25:15
quaestiones vero quasdam de sua superstitione habebant adversus eum et de quodam Iesu defuncto quem adfirmabat Paulus vivere Acts 25:19
haesitans autem ego de huiusmodi quaestione dicebam si vellet ire Hierosolymam et ibi iudicari de istis Acts 25:20
Agrippa autem ad Festum volebam et ipse hominem audire cras inquit audies eum Acts 25:22
altera autem die cum venisset Agrippa et Bernice cum multa ambitione et introissent in auditorium cum tribunis et viris principalibus civitatis et iubente Festo adductus est Paulus Acts 25:23
et dixit Festus Agrippa rex et omnes qui simul adestis nobiscum viri videtis hunc de quo omnis multitudo Iudaeorum interpellavit me Hierosolymis petens et hic clamantes non oportere eum vivere amplius Acts 25:24
de quo quid certum scribam domino non habeo propter quod produxi eum ad vos et maxime ad te rex Agrippa ut interrogatione facta habeam quid scribam Acts 25:26
sine ratione enim mihi videtur mittere vinctum et causas eius non significare Acts 25:27
maxime te sciente omnia quae apud Iudaeos sunt consuetudines et quaestiones propter quod obsecro patienter me audias Acts 26:3
et quidem vitam meam a iuventute quae ab initio fuit in gente mea in Hierosolymis noverunt omnes Iudaei Acts 26:4
et nunc in spe quae ad patres nostros repromissionis facta est a Deo sto iudicio subiectus Acts 26:6
et ego quidem existimaveram me adversus nomen Iesu Nazareni debere multa contraria agere Acts 26:9
quod et feci Hierosolymis et multos sanctorum ego in carceribus inclusi a principibus sacerdotum potestate accepta et cum occiderentur detuli sententiam Acts 26:10
et per omnes synagogas frequenter puniens eos conpellebam blasphemare et amplius insaniens in eos persequebar usque in exteras civitates Acts 26:11
in quibus dum irem Damascum cum potestate et permissu principum sacerdotum Acts 26:12
die media in via vidi rex de caelo supra splendorem solis circumfulsisse me lumen et eos qui mecum simul erant Acts 26:13
sed exsurge et sta super pedes tuos ad hoc enim apparui tibi ut constituam te ministrum et testem eorum quae vidisti et eorum quibus apparebo tibi Acts 26:16
eripiens te de populo et gentibus in quas nunc ego mitto te Acts 26:17
aperire oculos eorum ut convertantur a tenebris ad lucem et de potestate Satanae ad Deum ut accipiant remissionem peccatorum et sortem inter sanctos per fidem quae est in me Acts 26:18
sed his qui sunt Damasci primum et Hierosolymis et in omnem regionem Iudaeae et gentibus adnuntiabam ut paenitentiam agerent et converterentur ad Deum digna paenitentiae opera facientes Acts 26:20
auxilio autem adiutus Dei usque in hodiernum diem sto testificans minori atque maiori nihil extra dicens quam ea quae prophetae sunt locuti futura esse et Moses Acts 26:22
si passibilis Christus si primus ex resurrectione mortuorum lumen adnuntiaturus est populo et gentibus Acts 26:23
haec loquente eo et rationem reddente Festus magna voce dixit insanis Paule multae te litterae ad insaniam convertunt Acts 26:24
at Paulus non insanio inquit optime Feste sed veritatis et sobrietatis verba eloquor Acts 26:25
scit enim de his rex ad quem et constanter loquor latere enim eum nihil horum arbitror neque enim in angulo quicquam horum gestum est Acts 26:26
et Paulus opto apud Deum et in modico et in magno non tantum te sed et omnes hos qui audiunt hodie fieri tales qualis et ego sum exceptis vinculis his Acts 26:29
et exsurrexit rex et praeses et Bernice et qui adsidebant eis Acts 26:30
et cum secessissent loquebantur ad invicem dicentes quia nihil morte aut vinculorum dignum quid facit homo iste Acts 26:31
ut autem iudicatum est eum navigare in Italiam et tradi Paulum cum reliquis custodiis centurioni nomine Iulio cohortis Augustae Acts 27:1
sequenti autem die devenimus Sidonem humane autem tractans Iulius Paulum permisit ad amicos ire et curam sui agere Acts 27:3
et inde cum sustulissemus subnavigavimus Cypro propterea quod essent venti contrarii Acts 27:4
et pelagus Ciliciae et Pamphiliae navigantes venimus Lystram quae est Lyciae Acts 27:5
et ibi inveniens centurio navem alexandrinam navigantem in Italiam transposuit nos in eam Acts 27:6
et cum multis diebus tarde navigaremus et vix devenissemus contra Cnidum prohibente nos vento adnavigavimus Cretae secundum Salmonem Acts 27:7
et vix iuxta navigantes venimus in locum quendam qui vocatur Boni portus cui iuxta erat civitas Thalassa Acts 27:8
multo autem tempore peracto et cum iam non esset tuta navigatio eo quod et ieiunium iam praeterisset consolabatur Paulus Acts 27:9
dicens eis viri video quoniam cum iniuria et multo damno non solum oneris et navis sed etiam animarum nostrarum incipit esse navigatio Acts 27:10
centurio autem gubernatori et nauclerio magis credebat quam his quae a Paulo dicebantur Acts 27:11
et cum aptus portus non esset ad hiemandum plurimi statuerunt consilium navigare inde si quo modo possent devenientes Phoenice hiemare portum Cretae respicientem ad africum et ad chorum Acts 27:12
cumque arrepta esset navis et non posset conari in ventum data nave flatibus ferebamur Acts 27:15
et tertia die suis manibus armamenta navis proiecerunt Acts 27:19
neque sole autem neque sideribus apparentibus per plures dies et tempestate non exigua inminente iam ablata erat spes omnis salutis nostrae Acts 27:20
et cum multa ieiunatio fuisset tunc stans Paulus in medio eorum dixit oportebat quidem o viri audito me non tollere a Creta lucrique facere iniuriam hanc et iacturam Acts 27:21
et nunc suadeo vobis bono animo esse amissio enim nullius animae erit ex vobis praeterquam navis Acts 27:22
adstitit enim mihi hac nocte angelus Dei cuius sum ego et cui deservio Acts 27:23
dicens ne timeas Paule Caesari te oportet adsistere et ecce donavit tibi Deus omnes qui navigant tecum Acts 27:24
qui submittentes invenerunt passus viginti et pusillum inde separati invenerunt passus quindecim Acts 27:28
dixit Paulus centurioni et militibus nisi hii in navi manserint vos salvi fieri non potestis Acts 27:31
tunc absciderunt milites funes scaphae et passi sunt eam excidere Acts 27:32
et cum lux inciperet fieri rogabat Paulus omnes sumere cibum dicens quartadecima hodie die expectantes ieiuni permanetis nihil accipientes Acts 27:33
et cum haec dixisset sumens panem gratias egit Deo in conspectu omnium et cum fregisset coepit manducare Acts 27:35
animaequiores autem facti omnes et ipsi adsumpserunt cibum Acts 27:36
et satiati cibo adleviabant navem iactantes triticum in mare Acts 27:38
et cum anchoras abstulissent committebant se mari simul laxantes iuncturas gubernaculorum et levato artemone secundum flatum aurae tendebant ad litus Acts 27:40
et cum incidissemus in locum bithalassum inpegerunt navem et prora quidem fixa manebat inmobilis puppis vero solvebatur a vi maris Acts 27:41
centurio autem volens servare Paulum prohibuit fieri iussitque eos qui possent natare mittere se primos et evadere et ad terram exire Acts 27:43
et ceteros alios in tabulis ferebant quosdam super ea quae de navi essent et sic factum est ut omnes animae evaderent ad terram Acts 27:44
et cum evasissemus tunc cognovimus quia Militene insula Acts 28:1
vocatur barbari vero praestabant non modicam humanitatem nobis accensa enim pyra reficiebant nos omnes propter imbrem qui inminebat et frigus Acts 28:2
cum congregasset autem Paulus sarmentorum aliquantam multitudinem et inposuisset super ignem vipera a calore cum processisset invasit manum eius Acts 28:3
et ille quidem excutiens bestiam in ignem nihil mali passus est Acts 28:5
at illi existimabant eum in tumorem convertendum et subito casurum et mori diu autem illis sperantibus et videntibus nihil mali in eo fieri convertentes se dicebant eum esse deum Acts 28:6
contigit autem patrem Publii febribus et dysenteria vexatum iacere ad quem Paulus intravit et cum orasset et inposuisset ei manus salvavit eum Acts 28:8
quo facto et omnes qui in insula habebant infirmitates accedebant et curabantur Acts 28:9
qui etiam multis honoribus nos honoraverunt et navigantibus inposuerunt quae necessaria erant Acts 28:10
et cum venissemus Syracusam mansimus ibi triduo Acts 28:12
inde circumlegentes devenimus Regium et post unum diem flante austro secunda die venimus Puteolos Acts 28:13
ubi inventis fratribus rogati sumus manere apud eos dies septem et sic venimus Romam Acts 28:14
et inde cum audissent fratres occurrerunt nobis usque ad Appii Forum et Tribus Tabernis quos cum vidisset Paulus gratias agens Deo accepit fiduciam Acts 28:15
propter hanc igitur causam rogavi vos videre et adloqui propter spem enim Israhel catena hac circumdatus sum Acts 28:20
cum constituissent autem illi diem venerunt ad eum in hospitium plures quibus exponebat testificans regnum Dei suadensque eos de Iesu ex lege Mosi et prophetis a mane usque ad vesperam Acts 28:23
et quidam credebant his quae dicebantur quidam vero non credebant Acts 28:24
dicens vade ad populum istum et dic aure audietis et non intellegetis et videntes videbitis et non perspicietis Acts 28:26
incrassatum est enim cor populi huius et auribus graviter audierunt et oculos suos conpresserunt ne forte videant oculis et auribus audiant et corde intellegant et convertantur et sanem illos Acts 28:27
notum ergo sit vobis quoniam gentibus missum est hoc salutare Dei ipsi et audient Acts 28:28
mansit autem biennio toto in suo conducto et suscipiebat omnes qui ingrediebantur ad eum Acts 28:30
praedicans regnum Dei et docens quae sunt de Domino Iesu Christo cum omni fiducia sine prohibitione Acts 28:31
per quem accepimus gratiam et apostolatum ad oboediendum fidei in omnibus gentibus pro nomine eius Rom. 1:5
in quibus estis et vos vocati Iesu Christi Rom. 1:6
omnibus qui sunt Romae dilectis Dei vocatis sanctis gratia vobis et pax a Deo Patre nostro et Domino Iesu Christo Rom. 1:7
nolo autem vos ignorare fratres quia saepe proposui venire ad vos et prohibitus sum usque adhuc ut aliquem fructum habeam et in vobis sicut et in ceteris gentibus Rom. 1:13
Graecis ac barbaris sapientibus et insipientibus debitor sum Rom. 1:14
ita quod in me promptum est et vobis qui Romae estis evangelizare Rom. 1:15
non enim erubesco evangelium virtus enim Dei est in salutem omni credenti Iudaeo primum et Graeco Rom. 1:16
revelatur enim ira Dei de caelo super omnem impietatem et iniustitiam hominum eorum qui veritatem in iniustitiam detinent Rom. 1:18
invisibilia enim ipsius a creatura mundi per ea quae facta sunt intellecta conspiciuntur sempiterna quoque eius virtus et divinitas ut sint inexcusabiles Rom. 1:20
quia cum cognovissent Deum non sicut Deum glorificaverunt aut gratias egerunt sed evanuerunt in cogitationibus suis et obscuratum est insipiens cor eorum Rom. 1:21
et mutaverunt gloriam incorruptibilis Dei in similitudinem imaginis corruptibilis hominis et volucrum et quadrupedum et serpentium Rom. 1:23
qui commutaverunt veritatem Dei in mendacio et coluerunt et servierunt creaturae potius quam creatori qui est benedictus in saecula amen Rom. 1:25
similiter autem et masculi relicto naturali usu feminae exarserunt in desideriis suis in invicem masculi in masculos turpitudinem operantes et mercedem quam oportuit erroris sui in semet ipsis recipientes Rom. 1:27
et sicut non probaverunt Deum habere in notitia tradidit eos Deus in reprobum sensum ut faciant quae non conveniunt Rom. 1:28
qui cum iustitiam Dei cognovissent non intellexerunt quoniam qui talia agunt digni sunt morte non solum ea faciunt sed et consentiunt facientibus Rom. 1:32
existimas autem hoc o homo qui iudicas eos qui talia agunt et facis ea quia tu effugies iudicium Dei Rom. 2:3
an divitias bonitatis eius et patientiae et longanimitatis contemnis ignorans quoniam benignitas Dei ad paenitentiam te adducit Rom. 2:4
secundum duritiam autem tuam et inpaenitens cor thesaurizas tibi iram in die irae et revelationis iusti iudicii Dei Rom. 2:5
his quidem qui secundum patientiam boni operis gloriam et honorem et incorruptionem quaerentibus vitam aeternam Rom. 2:7
his autem qui ex contentione et qui non adquiescunt veritati credunt autem iniquitati ira et indignatio Rom. 2:8
tribulatio et angustia in omnem animam hominis operantis malum Iudaei primum et Graeci Rom. 2:9
gloria autem et honor et pax omni operanti bonum Iudaeo primum et Graeco Rom. 2:10
quicumque enim sine lege peccaverunt sine lege et peribunt et quicumque in lege peccaverunt per legem iudicabuntur Rom. 2:12
qui ostendunt opus legis scriptum in cordibus suis testimonium reddente illis conscientia ipsorum et inter se invicem cogitationum accusantium aut etiam defendentium Rom. 2:15
si autem tu Iudaeus cognominaris et requiescis in lege et gloriaris in Deo Rom. 2:17
et nosti voluntatem et probas utiliora instructus per legem Rom. 2:18
eruditorem insipientium magistrum infantium habentem formam scientiae et veritatis in lege Rom. 2:20
et iudicabit quod ex natura est praeputium legem consummans te qui per litteram et circumcisionem praevaricator legis es Rom. 2:27
sed qui in abscondito Iudaeus et circumcisio cordis in spiritu non littera cuius laus non ex hominibus sed ex Deo est Rom. 2:29
est autem Deus verax omnis autem homo mendax sicut scriptum est ut iustificeris in sermonibus tuis et vincas cum iudicaris Rom. 3:4
si enim veritas Dei in meo mendacio abundavit in gloriam ipsius quid adhuc et ego tamquam peccator iudicor Rom. 3:7
et non sicut blasphemamur et sicut aiunt nos quidam dicere faciamus mala ut veniant bona quorum damnatio iusta est Rom. 3:8
quid igitur praecellimus eos nequaquam causati enim sumus Iudaeos et Graecos omnes sub peccato esse Rom. 3:9
quorum os maledictione et amaritudine plenum est Rom. 3:14
contritio et infelicitas in viis eorum Rom. 3:16
et viam pacis non cognoverunt Rom. 3:17
scimus autem quoniam quaecumque lex loquitur his qui in lege sunt loquitur ut omne os obstruatur et subditus fiat omnis mundus Deo Rom. 3:19
nunc autem sine lege iustitia Dei manifestata est testificata a lege et prophetis Rom. 3:21
omnes enim peccaverunt et egent gloriam Dei Rom. 3:23
in sustentatione Dei ad ostensionem iustitiae eius in hoc tempore ut sit ipse iustus et iustificans eum qui ex fide est Iesu Rom. 3:26
an Iudaeorum Deus tantum nonne et gentium immo et gentium Rom. 3:29
quoniam quidem unus Deus qui iustificabit circumcisionem ex fide et praeputium per fidem Rom. 3:30
quid enim scriptura dicit credidit Abraham Deo et reputatum est illi ad iustitiam Rom. 4:3
sicut et David dicit beatitudinem hominis cui Deus accepto fert iustitiam sine operibus Rom. 4:6
beati quorum remissae sunt iniquitates et quorum tecta sunt peccata Rom. 4:7
et signum accepit circumcisionis signaculum iustitiae fidei quae est in praeputio ut sit pater omnium credentium per praeputium ut reputetur et illis ad iustitiam Rom. 4:11
et sit pater circumcisionis non his tantum qui sunt ex circumcisione sed et his qui sectantur vestigia quae est in praeputio fidei patris nostri Abrahae Rom. 4:12
ideo ex fide ut secundum gratiam ut firma sit promissio omni semini non ei qui ex lege est solum sed et ei qui ex fide est Abrahae qui est pater omnium nostrum Rom. 4:16
sicut scriptum est quia patrem multarum gentium posui te ante Deum cui credidit qui vivificat mortuos et vocat quae non sunt tamquam ea quae sunt Rom. 4:17
et non infirmatus fide consideravit corpus suum emortuum cum fere centum annorum esset et emortuam vulvam Sarrae Rom. 4:19
plenissime sciens quia quaecumque promisit potens est et facere Rom. 4:21
ideo et reputatum est illi ad iustitiam Rom. 4:22
sed et propter nos quibus reputabitur credentibus in eum qui suscitavit Iesum Dominum nostrum a mortuis Rom. 4:24
qui traditus est propter delicta nostra et resurrexit propter iustificationem nostram Rom. 4:25
per quem et accessum habemus fide in gratiam istam in qua stamus et gloriamur in spe gloriae filiorum Dei Rom. 5:2
non solum autem sed et gloriamur in tribulationibus scientes quod tribulatio patientiam operatur Rom. 5:3
vix enim pro iusto quis moritur nam pro bono forsitan quis et audeat mori Rom. 5:7
non solum autem sed et gloriamur in Deo per Dominum nostrum Iesum Christum per quem nunc reconciliationem accepimus Rom. 5:11
propterea sicut per unum hominem in hunc mundum peccatum intravit et per peccatum mors et ita in omnes homines mors pertransiit in quo omnes peccaverunt Rom. 5:12
sed non sicut delictum ita et donum si enim unius delicto multi mortui sunt multo magis gratia Dei et donum in gratiam unius hominis Iesu Christi in plures abundavit Rom. 5:15
et non sicut per unum peccantem ita et donum nam iudicium ex uno in condemnationem gratia autem ex multis delictis in iustificationem Rom. 5:16
si enim in unius delicto mors regnavit per unum multo magis abundantiam gratiae et donationis et iustitiae accipientes in vita regnabunt per unum Iesum Christum Rom. 5:17
igitur sicut per unius delictum in omnes homines in condemnationem sic et per unius iustitiam in omnes homines in iustificationem vitae Rom. 5:18
sicut enim per inoboedientiam unius hominis peccatores constituti sunt multi ita et per unius oboeditionem iusti constituentur multi Rom. 5:19
ut sicut regnavit peccatum in morte ita et gratia regnet per iustitiam in vitam aeternam per Iesum Christum Dominum nostrum Rom. 5:21
consepulti enim sumus cum illo per baptismum in mortem ut quomodo surrexit Christus a mortuis per gloriam Patris ita et nos in novitate vitae ambulemus Rom. 6:4
si enim conplantati facti sumus similitudini mortis eius simul et resurrectionis erimus Rom. 6:5
ita et vos existimate vos mortuos quidem esse peccato viventes autem Deo in Christo Iesu Rom. 6:11
sed neque exhibeatis membra vestra arma iniquitatis peccato sed exhibete vos Deo tamquam ex mortuis viventes et membra vestra arma iustitiae Deo Rom. 6:13
humanum dico propter infirmitatem carnis vestrae sicut enim exhibuistis membra vestra servire inmunditiae et iniquitati ad iniquitatem ita nunc exhibete membra vestra servire iustitiae in sanctificationem Rom. 6:19
itaque fratres mei et vos mortificati estis legi per corpus Christi ut sitis alterius qui ex mortuis resurrexit ut fructificaremus Deo Rom. 7:4
nunc autem soluti sumus a lege morientes in quo detinebamur ita ut serviamus in novitate spiritus et non in vetustate litterae Rom. 7:6
ego autem mortuus sum et inventum est mihi mandatum quod erat ad vitam hoc esse ad mortem Rom. 7:10
nam peccatum occasione accepta per mandatum seduxit me et per illud occidit Rom. 7:11
itaque lex quidem sancta et mandatum sanctum et iustum et bonum Rom. 7:12
video autem aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae et captivantem me in lege peccati quae est in membris meis Rom. 7:23
lex enim Spiritus vitae in Christo Iesu liberavit me a lege peccati et mortis Rom. 8:2
nam quod inpossibile erat legis in quo infirmabatur per carnem Deus Filium suum mittens in similitudinem carnis peccati et de peccato damnavit peccatum in carne Rom. 8:3
nam prudentia carnis mors prudentia autem Spiritus vita et pax Rom. 8:6
quod si Spiritus eius qui suscitavit Iesum a mortuis habitat in vobis qui suscitavit Iesum Christum a mortuis vivificabit et mortalia corpora vestra propter inhabitantem Spiritum eius in vobis Rom. 8:11
si autem filii et heredes heredes quidem Dei coheredes autem Christi si tamen conpatimur ut et conglorificemur Rom. 8:17
quia et ipsa creatura liberabitur a servitute corruptionis in libertatem gloriae filiorum Dei Rom. 8:21
scimus enim quod omnis creatura ingemescit et parturit usque adhuc Rom. 8:22
non solum autem illa sed et nos ipsi primitias Spiritus habentes et ipsi intra nos gemimus adoptionem filiorum expectantes redemptionem corporis nostri Rom. 8:23
similiter autem et Spiritus adiuvat infirmitatem nostram nam quid oremus sicut oportet nescimus sed ipse Spiritus postulat pro nobis gemitibus inenarrabilibus Rom. 8:26
nam quos praescivit et praedestinavit conformes fieri imaginis Filii eius ut sit ipse primogenitus in multis fratribus Rom. 8:29
quos autem praedestinavit hos et vocavit et quos vocavit hos et iustificavit quos autem iustificavit illos et glorificavit Rom. 8:30
quis est qui condemnet Christus Iesus qui mortuus est immo qui resurrexit qui et est ad dexteram Dei qui etiam interpellat pro nobis Rom. 8:34
quoniam tristitia est mihi magna et continuus dolor cordi meo Rom. 9:2
qui sunt Israhelitae quorum adoptio est filiorum et gloria et testamenta et legislatio et obsequium et promissa Rom. 9:4
quorum patres et ex quibus Christus secundum carnem qui est super omnia Deus benedictus in saecula amen Rom. 9:5
promissionis enim verbum hoc est secundum hoc tempus veniam et erit Sarrae filius Rom. 9:9
non solum autem sed et Rebecca ex uno concubitum habens Isaac patre nostro Rom. 9:10
Mosi enim dicit miserebor cuius misereor et misericordiam praestabo cuius miserebor Rom. 9:15
dicit enim scriptura Pharaoni quia in hoc ipsum excitavi te ut ostendam in te virtutem meam et ut adnuntietur nomen meum in universa terra Rom. 9:17
ergo cuius vult miseretur et quem vult indurat Rom. 9:18
quod si volens Deus ostendere iram et notam facere potentiam suam sustinuit in multa patientia vasa irae aptata in interitum Rom. 9:22
quos et vocavit nos non solum ex Iudaeis sed etiam ex gentibus Rom. 9:24
sicut in Osee dicit vocabo non plebem meam plebem meam et non misericordiam consecutam misericordiam consecutam Rom. 9:25
et erit in loco ubi dictum est eis non plebs mea vos ibi vocabuntur filii Dei vivi Rom. 9:26
verbum enim consummans et brevians in aequitate quia verbum breviatum faciet Dominus super terram Rom. 9:28
et sicut praedixit Esaias nisi Dominus Sabaoth reliquisset nobis semen sicut Sodoma facti essemus et sicut Gomorra similes fuissemus Rom. 9:29
sicut scriptum est ecce pono in Sion lapidem offensionis et petram scandali et omnis qui credit in eum non confundetur Rom. 9:33
fratres voluntas quidem cordis mei et obsecratio ad Deum fit pro illis in salutem Rom. 10:1
ignorantes enim Dei iustitiam et suam quaerentes statuere iustitiae Dei non sunt subiecti Rom. 10:3
sed quid dicit prope est verbum in ore tuo et in corde tuo hoc est verbum fidei quod praedicamus Rom. 10:8
quia si confitearis in ore tuo Dominum Iesum et in corde tuo credideris quod Deus illum excitavit ex mortuis salvus eris Rom. 10:9
non enim est distinctio Iudaei et Graeci nam idem Dominus omnium dives in omnes qui invocant illum Rom. 10:12
sed dico numquid non audierunt et quidem in omnem terram exiit sonus eorum et in fines orbis terrae verba eorum Rom. 10:18
Esaias autem audet et dicit inventus sum non quaerentibus me palam apparui his qui me non interrogabant Rom. 10:20
ad Israhel autem dicit tota die expandi manus meas ad populum non credentem et contradicentem Rom. 10:21
dico ergo numquid reppulit Deus populum suum absit nam et ego Israhelita sum ex semine Abraham tribu Beniamin Rom. 11:1
Domine prophetas tuos occiderunt altaria tua suffoderunt et ego relictus sum solus et quaerunt animam meam Rom. 11:3
sic ergo et in hoc tempore reliquiae secundum electionem gratiae factae sunt Rom. 11:5
sicut scriptum est dedit illis Deus spiritum conpunctionis oculos ut non videant et aures ut non audiant usque in hodiernum diem Rom. 11:8
et David dicit fiat mensa eorum in laqueum et in captionem et in scandalum et in retributionem illis Rom. 11:9
obscurentur oculi eorum ne videant et dorsum illorum semper incurva Rom. 11:10
quod si delictum illorum divitiae sunt mundi et deminutio eorum divitiae gentium quanto magis plenitudo eorum Rom. 11:12
si quo modo ad aemulandum provocem carnem meam et salvos faciam aliquos ex illis Rom. 11:14
quod si delibatio sancta est et massa et si radix sancta et rami Rom. 11:16
quod si aliqui ex ramis fracti sunt tu autem cum oleaster esses insertus es in illis et socius radicis et pinguidinis olivae factus es Rom. 11:17
vide ergo bonitatem et severitatem Dei in eos quidem qui ceciderunt severitatem in te autem bonitatem Dei si permanseris in bonitate alioquin et tu excideris Rom. 11:22
sed et illi si non permanserint in incredulitate inserentur potens est enim Deus iterum inserere illos Rom. 11:23
nam si tu ex naturali excisus es oleastro et contra naturam insertus es in bonam olivam quanto magis hii secundum naturam inserentur suae olivae Rom. 11:24
et sic omnis Israhel salvus fieret sicut scriptum est veniet ex Sion qui eripiat avertet impietates ab Iacob Rom. 11:26
et hoc illis a me testamentum cum abstulero peccata eorum Rom. 11:27
sine paenitentia enim sunt dona et vocatio Dei Rom. 11:29
sicut enim aliquando et vos non credidistis Deo nunc autem misericordiam consecuti estis propter illorum incredulitatem Rom. 11:30
ita et isti nunc non crediderunt in vestram misericordiam ut et ipsi misericordiam consequantur Rom. 11:31
o altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei quam inconprehensibilia sunt iudicia eius et investigabiles viae eius Rom. 11:33
aut quis prior dedit illi et retribuetur ei Rom. 11:35
quoniam ex ipso et per ipsum et in ipso omnia ipsi gloria in saecula amen Rom. 11:36
et nolite conformari huic saeculo sed reformamini in novitate sensus vestri ut probetis quae sit voluntas Dei bona et placens et perfecta Rom. 12:2
benedicite persequentibus benedicite et nolite maledicere Rom. 12:14
nam principes non sunt timori boni operis sed mali vis autem non timere potestatem bonum fac et habebis laudem ex illa Rom. 13:3
ideo necessitate subditi estote non solum propter iram sed et propter conscientiam Rom. 13:5
ideo enim et tributa praestatis ministri enim Dei sunt in hoc ipsum servientes Rom. 13:6
nam non adulterabis non occides non furaberis non concupisces et si quod est aliud mandatum in hoc verbo instauratur diliges proximum tuum tamquam te ipsum Rom. 13:9
et hoc scientes tempus quia hora est iam nos de somno surgere nunc enim propior est nostra salus quam cum credidimus Rom. 13:11
nox praecessit dies autem adpropiavit abiciamus ergo opera tenebrarum et induamur arma lucis Rom. 13:12
sicut in die honeste ambulemus non in comesationibus et ebrietatibus non in cubilibus et inpudicitiis non in contentione et aemulatione Rom. 13:13
sed induite Dominum Iesum Christum et carnis curam ne feceritis in desideriis Rom. 13:14
is qui manducat non manducantem non spernat et qui non manducat manducantem non iudicet Deus enim illum adsumpsit Rom. 14:3
qui sapit diem Domino sapit et qui manducat Domino manducat gratias enim agit Deo et qui non manducat Domino non manducat et gratias agit Deo Rom. 14:6
nemo enim nostrum sibi vivit et nemo sibi moritur Rom. 14:7
in hoc enim Christus et mortuus est et revixit ut et mortuorum et vivorum dominetur Rom. 14:9
scriptum est enim vivo ego dicit Dominus quoniam mihi flectet omne genu et omnis lingua confitebitur Deo Rom. 14:11
scio et confido in Domino Iesu quia nihil commune per ipsum nisi ei qui existimat quid commune esse illi commune est Rom. 14:14
non est regnum Dei esca et potus sed iustitia et pax et gaudium in Spiritu Sancto Rom. 14:17
qui enim in hoc servit Christo placet Deo et probatus est hominibus Rom. 14:18
itaque quae pacis sunt sectemur et quae aedificationis sunt in invicem Rom. 14:19
bonum est non manducare carnem et non bibere vinum neque in quo frater tuus offendit aut scandalizatur aut infirmatur Rom. 14:21
debemus autem nos firmiores inbecillitates infirmorum sustinere et non nobis placere Rom. 15:1
quaecumque enim scripta sunt ad nostram doctrinam scripta sunt ut per patientiam et consolationem scripturarum spem habeamus Rom. 15:4
Deus autem patientiae et solacii det vobis id ipsum sapere in alterutrum secundum Iesum Christum Rom. 15:5
ut unianimes uno ore honorificetis Deum et Patrem Domini nostri Iesu Christi Rom. 15:6
propter quod suscipite invicem sicut et Christus suscepit vos in honorem Dei Rom. 15:7
gentes autem super misericordiam honorare Deum sicut scriptum est propter hoc confitebor tibi in gentibus et nomini tuo cantabo Rom. 15:9
et iterum dicit laetamini gentes cum plebe eius Rom. 15:10
et iterum laudate omnes gentes Dominum et magnificate eum omnes populi Rom. 15:11
et rursus Esaias ait erit radix Iesse et qui exsurget regere gentes in eo gentes sperabunt Rom. 15:12
Deus autem spei repleat vos omni gaudio et pace in credendo ut abundetis in spe in virtute Spiritus Sancti Rom. 15:13
certus sum autem fratres mei et ego ipse de vobis quoniam et ipsi pleni estis dilectione repleti omni scientia ita ut possitis alterutrum monere Rom. 15:14
non enim audeo aliquid loqui eorum quae per me non effecit Christus in oboedientiam gentium verbo et factis Rom. 15:18
in virtute signorum et prodigiorum in virtute Spiritus Sancti ita ut ab Hierusalem per circuitum usque in Illyricum repleverim evangelium Christi Rom. 15:19
sed sicut scriptum est quibus non est adnuntiatum de eo videbunt et qui non audierunt intellegent Rom. 15:21
propter quod et inpediebar plurimum venire ad vos Rom. 15:22
cum in Hispaniam proficisci coepero spero quod praeteriens videam vos et a vobis deducar illuc si vobis primum ex parte fruitus fuero Rom. 15:24
probaverunt enim Macedonia et Achaia conlationem aliquam facere in pauperes sanctorum qui sunt in Hierusalem Rom. 15:26
placuit enim eis et debitores sunt eorum nam si spiritalium eorum participes facti sunt gentiles debent et in carnalibus ministrare eis Rom. 15:27
hoc igitur cum consummavero et adsignavero eis fructum hunc proficiscar per vos in Hispaniam Rom. 15:28
obsecro igitur vos fratres per Dominum nostrum Iesum Christum et per caritatem Spiritus ut adiuvetis me in orationibus pro me ad Deum Rom. 15:30
ut liberer ab infidelibus qui sunt in Iudaea et obsequii mei oblatio accepta fiat in Hierosolyma sanctis Rom. 15:31
ut veniam ad vos in gaudio per voluntatem Dei et refrigerer vobiscum Rom. 15:32
ut eam suscipiatis in Domino digne sanctis et adsistatis ei in quocumque negotio vestri indiguerit etenim ipsa quoque adstitit multis et mihi ipsi Rom. 16:2
salutate Priscam et Aquilam adiutores meos in Christo Iesu Rom. 16:3
qui pro anima mea suas cervices subposuerunt quibus non solus ego gratias ago sed et cunctae ecclesiae gentium Rom. 16:4
et domesticam eorum ecclesiam salutate Ephaenetum dilectum mihi qui est primitivus Asiae in Christo Rom. 16:5
salutate Andronicum et Iuniam cognatos et concaptivos meos qui sunt nobiles in apostolis qui et ante me fuerunt in Christo Rom. 16:7
salutate Urbanum adiutorem nostrum in Christo et Stachyn dilectum meum Rom. 16:9
salutate Tryfenam et Tryfosam quae laborant in Domino salutate Persidam carissimam quae multum laboravit in Domino Rom. 16:12
salutate Rufum electum in Domino et matrem eius et meam Rom. 16:13
salutate Asyncritum Flegonta Hermen Patrobam Hermam et qui cum eis sunt fratres Rom. 16:14
salutate Filologum et Iuliam Nereum et sororem eius et Olympiadem et omnes qui cum eis sunt sanctos Rom. 16:15
rogo autem vos fratres ut observetis eos qui dissensiones et offendicula praeter doctrinam quam vos didicistis faciunt et declinate ab illis Rom. 16:17
huiusmodi enim Christo Domino nostro non serviunt sed suo ventri et per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium Rom. 16:18
vestra enim oboedientia in omnem locum divulgata est gaudeo igitur in vobis sed volo vos sapientes esse in bono et simplices in malo Rom. 16:19
salutat vos Timotheus adiutor meus et Lucius et Iason et Sosipater cognati mei Rom. 16:21
salutat vos Gaius hospes meus et universae ecclesiae salutat vos Erastus arcarius civitatis et Quartus frater Rom. 16:23
ei autem qui potens est vos confirmare iuxta evangelium meum et praedicationem Iesu Christi secundum revelationem mysterii temporibus aeternis taciti Rom. 16:25
Paulus vocatus apostolus Christi Iesu per voluntatem Dei et Sosthenes frater 1 Cor. 1:1
ecclesiae Dei quae est Corinthi sanctificatis in Christo Iesu vocatis sanctis cum omnibus qui invocant nomen Domini nostri Iesu Christi in omni loco ipsorum et nostro 1 Cor. 1:2
gratia vobis et pax a Deo Patre nostro et Domino Iesu Christo 1 Cor. 1:3
quia in omnibus divites facti estis in illo in omni verbo et in omni scientia 1 Cor. 1:5
qui et confirmabit vos usque ad finem sine crimine in die adventus Domini nostri Iesu Christi 1 Cor. 1:8
obsecro autem vos fratres per nomen Domini nostri Iesu Christi ut id ipsum dicatis omnes et non sint in vobis scismata sitis autem perfecti in eodem sensu et in eadem sententia 1 Cor. 1:10
gratias ago Deo quod neminem vestrum baptizavi nisi Crispum et Gaium 1 Cor. 1:14
baptizavi autem et Stephanae domum ceterum nescio si quem alium baptizaverim 1 Cor. 1:16
scriptum est enim perdam sapientiam sapientium et prudentiam prudentium reprobabo 1 Cor. 1:19
quoniam et Iudaei signa petunt et Graeci sapientiam quaerunt 1 Cor. 1:22
ipsis autem vocatis Iudaeis atque Graecis Christum Dei virtutem et Dei sapientiam 1 Cor. 1:24
quia quod stultum est Dei sapientius est hominibus et quod infirmum est Dei fortius est hominibus 1 Cor. 1:25
sed quae stulta sunt mundi elegit Deus ut confundat sapientes et infirma mundi elegit Deus ut confundat fortia 1 Cor. 1:27
et ignobilia mundi et contemptibilia elegit Deus et quae non sunt ut ea quae sunt destrueret 1 Cor. 1:28
ex ipso autem vos estis in Christo Iesu qui factus est sapientia nobis a Deo et iustitia et sanctificatio et redemptio 1 Cor. 1:30
et ego cum venissem ad vos fratres veni non per sublimitatem sermonis aut sapientiae adnuntians vobis testimonium Christi 1 Cor. 2:1
non enim iudicavi scire me aliquid inter vos nisi Iesum Christum et hunc crucifixum 1 Cor. 2:2
et ego in infirmitate et timore et tremore multo fui apud vos 1 Cor. 2:3
et sermo meus et praedicatio mea non in persuasibilibus sapientiae verbis sed in ostensione Spiritus et virtutis 1 Cor. 2:4
quis enim scit hominum quae sint hominis nisi spiritus hominis qui in ipso est ita et quae Dei sunt nemo cognovit nisi Spiritus Dei 1 Cor. 2:11
quae et loquimur non in doctis humanae sapientiae verbis sed in doctrina Spiritus spiritalibus spiritalia conparantes 1 Cor. 2:13
animalis autem homo non percipit ea quae sunt Spiritus Dei stultitia est enim illi et non potest intellegere quia spiritaliter examinatur 1 Cor. 2:14
spiritalis autem iudicat omnia et ipse a nemine iudicatur 1 Cor. 2:15
et ego fratres non potui vobis loqui quasi spiritalibus sed quasi carnalibus tamquam parvulis in Christo 1 Cor. 3:1
cum enim sit inter vos zelus et contentio nonne carnales estis et secundum hominem ambulatis 1 Cor. 3:3
ministri eius cui credidistis et unicuique sicut Dominus dedit 1 Cor. 3:5
qui plantat autem et qui rigat unum sunt unusquisque autem propriam mercedem accipiet secundum suum laborem 1 Cor. 3:8
uniuscuiusque opus manifestum erit dies enim declarabit quia in igne revelabitur et uniuscuiusque opus quale sit ignis probabit 1 Cor. 3:13
nescitis quia templum Dei estis et Spiritus Dei habitat in vobis 1 Cor. 3:16
et iterum Dominus novit cogitationes sapientium quoniam vanae sunt 1 Cor. 3:20
sic nos existimet homo ut ministros Christi et dispensatores mysteriorum Dei 1 Cor. 4:1
itaque nolite ante tempus iudicare quoadusque veniat Dominus qui et inluminabit abscondita tenebrarum et manifestabit consilia cordium et tunc laus erit unicuique a Deo 1 Cor. 4:5
haec autem fratres transfiguravi in me et Apollo propter vos ut in nobis discatis ne supra quam scriptum est unus adversus alterum infletur pro alio 1 Cor. 4:6
iam saturati estis iam divites facti estis sine nobis regnastis et utinam regnaretis ut et nos vobiscum regnaremus 1 Cor. 4:8
puto enim Deus nos apostolos novissimos ostendit tamquam morti destinatos quia spectaculum facti sumus mundo et angelis et hominibus 1 Cor. 4:9
usque in hanc horam et esurimus et sitimus et nudi sumus et colaphis caedimur et instabiles sumus 1 Cor. 4:11
et laboramus operantes manibus nostris maledicimur et benedicimus persecutionem patimur et sustinemus 1 Cor. 4:12
blasphemamur et obsecramus tamquam purgamenta huius mundi facti sumus omnium peripsima usque adhuc 1 Cor. 4:13
ideo misi ad vos Timotheum qui est filius meus carissimus et fidelis in Domino qui vos commonefaciat vias meas quae sunt in Christo sicut ubique in omni ecclesia doceo 1 Cor. 4:17
veniam autem cito ad vos si Dominus voluerit et cognoscam non sermonem eorum qui inflati sunt sed virtutem 1 Cor. 4:19
quid vultis in virga veniam ad vos an in caritate et spiritu mansuetudinis 1 Cor. 4:21
omnino auditur inter vos fornicatio et talis fornicatio qualis nec inter gentes ita ut uxorem patris aliquis habeat 1 Cor. 5:1
et vos inflati estis et non magis luctum habuistis ut tollatur de medio vestrum qui hoc opus fecit 1 Cor. 5:2
in nomine Domini nostri Iesu Christi congregatis vobis et meo spiritu cum virtute Domini Iesu 1 Cor. 5:4
itaque epulemur non in fermento veteri neque in fermento malitiae et nequitiae sed in azymis sinceritatis et veritatis 1 Cor. 5:8
audet aliquis vestrum habens negotium adversus alterum iudicari apud iniquos et non apud sanctos 1 Cor. 6:1
an nescitis quoniam sancti de mundo iudicabunt et si in vobis iudicabitur mundus indigni estis qui de minimis iudicetis 1 Cor. 6:2
sed frater cum fratre iudicio contendit et hoc apud infideles 1 Cor. 6:6
sed vos iniuriam facitis et fraudatis et hoc fratribus 1 Cor. 6:8
et haec quidam fuistis sed abluti estis sed sanctificati estis sed iustificati estis in nomine Domini nostri Iesu Christi et in Spiritu Dei nostri 1 Cor. 6:11
esca ventri et venter escis Deus autem et hunc et haec destruet corpus autem non fornicationi sed Domino et Dominus corpori 1 Cor. 6:13
Deus vero et Dominum suscitavit et nos suscitabit per virtutem suam 1 Cor. 6:14
an nescitis quoniam membra vestra templum est Spiritus Sancti qui in vobis est quem habetis a Deo et non estis vestri 1 Cor. 6:19
empti enim estis pretio magno glorificate et portate Deum in corpore vestro 1 Cor. 6:20
propter fornicationes autem unusquisque suam uxorem habeat et unaquaeque suum virum habeat 1 Cor. 7:2
uxori vir debitum reddat similiter autem et uxor viro 1 Cor. 7:3
mulier sui corporis potestatem non habet sed vir similiter autem et vir sui corporis potestatem non habet sed mulier 1 Cor. 7:4
nolite fraudare invicem nisi forte ex consensu ad tempus ut vacetis orationi et iterum revertimini in id ipsum ne temptet vos Satanas propter incontinentiam vestram 1 Cor. 7:5
dico autem non nuptis et viduis bonum est illis si sic maneant sicut et ego 1 Cor. 7:8
quod si discesserit manere innuptam aut viro suo reconciliari et vir uxorem ne dimittat 1 Cor. 7:11
nam ceteris ego dico non Dominus si quis frater uxorem habet infidelem et haec consentit habitare cum illo non dimittat illam 1 Cor. 7:12
et si qua mulier habet virum infidelem et hic consentit habitare cum illa non dimittat virum 1 Cor. 7:13
sanctificatus est enim vir infidelis in muliere fideli et sanctificata est mulier infidelis per virum fidelem alioquin filii vestri inmundi essent nunc autem sancti sunt 1 Cor. 7:14
nisi unicuique sicut divisit Dominus unumquemque sicut vocavit Deus ita ambulet et sic in omnibus ecclesiis doceo 1 Cor. 7:17
circumcisio nihil est et praeputium nihil est sed observatio mandatorum Dei 1 Cor. 7:19
servus vocatus es non sit tibi curae sed et si potes liber fieri magis utere 1 Cor. 7:21
si autem acceperis uxorem non peccasti et si nupserit virgo non peccavit tribulationem tamen carnis habebunt huiusmodi ego autem vobis parco 1 Cor. 7:28
et qui flent tamquam non flentes et qui gaudent tamquam non gaudentes et qui emunt tamquam non possidentes 1 Cor. 7:30
et qui utuntur hoc mundo tamquam non utantur praeterit enim figura huius mundi 1 Cor. 7:31
qui autem cum uxore est sollicitus est quae sunt mundi quomodo placeat uxori et divisus est 1 Cor. 7:33
et mulier innupta et virgo cogitat quae Domini sunt ut sit sancta et corpore et spiritu quae autem nupta est cogitat quae sunt mundi quomodo placeat viro 1 Cor. 7:34
porro hoc ad utilitatem vestram dico non ut laqueum vobis iniciam sed ad id quod honestum est et quod facultatem praebeat sine inpedimento Dominum observandi 1 Cor. 7:35
si quis autem turpem se videri existimat super virgine sua quod sit superadulta et ita oportet fieri quod vult faciat non peccat nubat 1 Cor. 7:36
nam qui statuit in corde suo firmus non habens necessitatem potestatem autem habet suae voluntatis et hoc iudicavit in corde suo servare virginem suam bene facit 1 Cor. 7:37
igitur et qui matrimonio iungit virginem suam bene facit et qui non iungit melius facit 1 Cor. 7:38
beatior autem erit si sic permanserit secundum meum consilium puto autem quod et ego Spiritum Dei habeo 1 Cor. 7:40
de escis autem quae idolis immolantur scimus quia nihil est idolum in mundo et quod nullus Deus nisi unus 1 Cor. 8:4
nam et si sunt qui dicantur dii sive in caelo sive in terra siquidem sunt dii multi et domini multi 1 Cor. 8:5
nobis tamen unus Deus Pater ex quo omnia et nos in illum et unus Dominus Iesus Christus per quem omnia et nos per ipsum 1 Cor. 8:6
sed non in omnibus est scientia quidam autem conscientia usque nunc idoli quasi idolothytum manducant et conscientia ipsorum cum sit infirma polluitur 1 Cor. 8:7
et peribit infirmus in tua scientia frater propter quem Christus mortuus est 1 Cor. 8:11
sic autem peccantes in fratres et percutientes conscientiam eorum infirmam in Christo peccatis 1 Cor. 8:12
numquid non habemus potestatem manducandi et bibendi 1 Cor. 9:4
numquid non habemus potestatem sororem mulierem circumducendi sicut et ceteri apostoli et fratres Domini et Cephas 1 Cor. 9:5
aut solus ego et Barnabas non habemus potestatem hoc operandi 1 Cor. 9:6
quis militat suis stipendiis umquam quis plantat vineam et fructum eius non edit quis pascit gregem et de lacte gregis non manducat 1 Cor. 9:7
numquid secundum hominem haec dico an et lex haec non dicit 1 Cor. 9:8
an propter nos utique dicit nam propter nos scripta sunt quoniam debet in spe qui arat arare et qui triturat in spe fructus percipiendi 1 Cor. 9:10
ita et Dominus ordinavit his qui evangelium adnuntiant de evangelio vivere 1 Cor. 9:14
et factus sum Iudaeis tamquam Iudaeus ut Iudaeos lucrarer 1 Cor. 9:20
omnis autem qui in agone contendit ab omnibus se abstinet et illi quidem ut corruptibilem coronam accipiant nos autem incorruptam 1 Cor. 9:25
sed castigo corpus meum et in servitutem redigo ne forte cum aliis praedicaverim ipse reprobus efficiar 1 Cor. 9:27
nolo enim vos ignorare fratres quoniam patres nostri omnes sub nube fuerunt et omnes mare transierunt 1 Cor. 10:1
et omnes in Mose baptizati sunt in nube et in mari 1 Cor. 10:2
et omnes eandem escam spiritalem manducaverunt 1 Cor. 10:3
et omnes eundem potum spiritalem biberunt bibebant autem de spiritali consequenti eos petra petra autem erat Christus 1 Cor. 10:4
haec autem in figura facta sunt nostri ut non simus concupiscentes malorum sicut et illi concupierunt 1 Cor. 10:6
neque idolorum cultores efficiamini sicut quidam ex ipsis quemadmodum scriptum est sedit populus manducare et bibere et surrexerunt ludere 1 Cor. 10:7
neque fornicemur sicut quidam ex ipsis fornicati sunt et ceciderunt una die viginti tria milia 1 Cor. 10:8
neque temptemus Christum sicut quidam eorum temptaverunt et a serpentibus perierunt 1 Cor. 10:9
neque murmuraveritis sicut quidam eorum murmuraverunt et perierunt ab exterminatore 1 Cor. 10:10
calicem benedictionis cui benedicimus nonne communicatio sanguinis Christi est et panis quem frangimus nonne participatio corporis Domini est 1 Cor. 10:16
sed quae immolant gentes daemoniis immolant et non Deo nolo autem vos socios fieri daemoniorum non potestis calicem Domini bibere et calicem daemoniorum 1 Cor. 10:20
non potestis mensae Domini participes esse et mensae daemoniorum 1 Cor. 10:21
Domini est terra et plenitudo eius 1 Cor. 10:26
si quis vocat vos infidelium et vultis ire omne quod vobis adponitur manducate nihil interrogantes propter conscientiam 1 Cor. 10:27
si quis autem dixerit hoc immolaticium est idolis nolite manducare propter illum qui indicavit et propter conscientiam 1 Cor. 10:28
sine offensione estote Iudaeis et gentilibus et ecclesiae Dei 1 Cor. 10:32
sicut et ego per omnia omnibus placeo non quaerens quod mihi utile est sed quod multis ut salvi fiant 1 Cor. 10:33
imitatores mei estote sicut et ego Christi 1 Cor. 11:1
laudo autem vos fratres quod omnia mei memores estis et sicut tradidi vobis praecepta mea tenetis 1 Cor. 11:2
nam si non velatur mulier et tondeatur si vero turpe est mulieri tonderi aut decalvari velet caput suum 1 Cor. 11:6
vir quidem non debet velare caput quoniam imago et gloria est Dei mulier autem gloria viri est 1 Cor. 11:7
nam sicut mulier de viro ita et vir per mulierem omnia autem ex Deo 1 Cor. 11:12
primum quidem convenientibus vobis in ecclesia audio scissuras esse et ex parte credo 1 Cor. 11:18
nam oportet et hereses esse ut et qui probati sunt manifesti fiant in vobis 1 Cor. 11:19
unusquisque enim suam cenam praesumit ad manducandum et alius quidem esurit alius autem ebrius est 1 Cor. 11:21
numquid domos non habetis ad manducandum et bibendum aut ecclesiam Dei contemnitis et confunditis eos qui non habent quid dicam vobis laudo vos in hoc non laudo 1 Cor. 11:22
ego enim accepi a Domino quod et tradidi vobis quoniam Dominus Iesus in qua nocte tradebatur accepit panem 1 Cor. 11:23
et gratias agens fregit et dixit hoc est corpus meum pro vobis hoc facite in meam commemorationem 1 Cor. 11:24
similiter et calicem postquam cenavit dicens hic calix novum testamentum est in meo sanguine hoc facite quotienscumque bibetis in meam commemorationem 1 Cor. 11:25
quotienscumque enim manducabitis panem hunc et calicem bibetis mortem Domini adnuntiatis donec veniat 1 Cor. 11:26
itaque quicumque manducaverit panem vel biberit calicem Domini indigne reus erit corporis et sanguinis Domini 1 Cor. 11:27
probet autem se ipsum homo et sic de pane illo edat et de calice bibat 1 Cor. 11:28
qui enim manducat et bibit indigne iudicium sibi manducat et bibit non diiudicans corpus 1 Cor. 11:29
ideo inter vos multi infirmes et inbecilles et dormiunt multi 1 Cor. 11:30
ideo notum vobis facio quod nemo in Spiritu Dei loquens dicit anathema Iesu et nemo potest dicere Dominus Iesus nisi in Spiritu Sancto 1 Cor. 12:3
et divisiones ministrationum sunt idem autem Dominus 1 Cor. 12:5
et divisiones operationum sunt idem vero Deus qui operatur omnia in omnibus 1 Cor. 12:6
sicut enim corpus unum est et membra habet multa omnia autem membra corporis cum sint multa unum corpus sunt ita et Christus 1 Cor. 12:12
etenim in uno Spiritu omnes nos in unum corpus baptizati sumus sive Iudaei sive gentiles sive servi sive liberi et omnes unum Spiritum potati sumus 1 Cor. 12:13
nam et corpus non est unum membrum sed multa 1 Cor. 12:14
et si dixerit auris quia non sum oculus non sum de corpore non ideo non est de corpore 1 Cor. 12:16
et quae putamus ignobiliora membra esse corporis his honorem abundantiorem circumdamus et quae inhonesta sunt nostra abundantiorem honestatem habent 1 Cor. 12:23
et si quid patitur unum membrum conpatiuntur omnia membra sive gloriatur unum membrum congaudent omnia membra 1 Cor. 12:26
vos autem estis corpus Christi et membra de membro 1 Cor. 12:27
et quosdam quidem posuit Deus in ecclesia primum apostolos secundo prophetas tertio doctores deinde virtutes exin gratias curationum opitulationes gubernationes genera linguarum 1 Cor. 12:28
aemulamini autem charismata maiora et adhuc excellentiorem viam vobis demonstro 1 Cor. 12:31
si linguis hominum loquar et angelorum caritatem autem non habeam factus sum velut aes sonans aut cymbalum tinniens 1 Cor. 13:1
et si habuero prophetiam et noverim mysteria omnia et omnem scientiam et habuero omnem fidem ita ut montes transferam caritatem autem non habuero nihil sum 1 Cor. 13:2
et si distribuero in cibos pauperum omnes facultates meas et si tradidero corpus meum ut ardeam caritatem autem non habuero nihil mihi prodest 1 Cor. 13:3
ex parte enim cognoscimus et ex parte prophetamus 1 Cor. 13:9
videmus nunc per speculum in enigmate tunc autem facie ad faciem nunc cognosco ex parte tunc autem cognoscam sicut et cognitus sum 1 Cor. 13:12
nam qui prophetat hominibus loquitur aedificationem et exhortationem et consolationes 1 Cor. 14:3
ita et vos per linguam nisi manifestum sermonem dederitis quomodo scietur id quod dicitur eritis enim in aera loquentes 1 Cor. 14:9
tam multa ut puta genera linguarum sunt in mundo et nihil sine voce est 1 Cor. 14:10
si ergo nesciero virtutem vocis ero ei cui loquor barbarus et qui loquitur mihi barbarus 1 Cor. 14:11
sic et vos quoniam aemulatores estis spirituum ad aedificationem ecclesiae quaerite ut abundetis 1 Cor. 14:12
et ideo qui loquitur lingua oret ut interpretetur 1 Cor. 14:13
quid ergo est orabo spiritu orabo et mente psallam spiritu psallam et mente 1 Cor. 14:15
sed in ecclesia volo quinque verba sensu meo loqui ut et alios instruam quam decem milia verborum in lingua 1 Cor. 14:19
in lege scriptum est quoniam in aliis linguis et labiis aliis loquar populo huic et nec sic exaudient me dicit Dominus 1 Cor. 14:21
si ergo conveniat universa ecclesia in unum et omnes linguis loquantur intrent autem idiotae aut infideles nonne dicent quod insanitis 1 Cor. 14:23
occulta cordis eius manifesta fiunt et ita cadens in faciem adorabit Deum pronuntians quod vere Deus in vobis est 1 Cor. 14:25
sive lingua quis loquitur secundum duos aut ut multum tres et per partes et unus interpretetur 1 Cor. 14:27
si autem non fuerit interpres taceat in ecclesia sibi autem loquatur et Deo 1 Cor. 14:28
prophetae duo aut tres dicant et ceteri diiudicent 1 Cor. 14:29
potestis enim omnes per singulos prophetare ut omnes discant et omnes exhortentur 1 Cor. 14:31
et spiritus prophetarum prophetis subiecti sunt 1 Cor. 14:32
mulieres in ecclesiis taceant non enim permittitur eis loqui sed subditas esse sicut et lex dicit 1 Cor. 14:34
itaque fratres aemulamini prophetare et loqui linguis nolite prohibere 1 Cor. 14:39
omnia autem honeste et secundum ordinem fiant 1 Cor. 14:40
notum autem vobis facio fratres evangelium quod praedicavi vobis quod et accepistis in quo et statis 1 Cor. 15:1
per quod et salvamini qua ratione praedicaverim vobis si tenetis nisi si frustra credidistis 1 Cor. 15:2
tradidi enim vobis in primis quod et accepi quoniam Christus mortuus est pro peccatis nostris secundum scripturas 1 Cor. 15:3
et quia sepultus est et quia resurrexit tertia die secundum scripturas 1 Cor. 15:4
et quia visus est Cephae et post haec undecim 1 Cor. 15:5
novissime autem omnium tamquam abortivo visus est et mihi 1 Cor. 15:8
gratia autem Dei sum id quod sum et gratia eius in me vacua non fuit sed abundantius illis omnibus laboravi non ego autem sed gratia Dei mecum 1 Cor. 15:10
sive enim ego sive illi sic praedicamus et sic credidistis 1 Cor. 15:11
si autem Christus non resurrexit inanis est ergo praedicatio nostra inanis est et fides vestra 1 Cor. 15:14
invenimur autem et falsi testes Dei quoniam testimonium diximus adversus Deum quod suscitaverit Christum quem non suscitavit si mortui non resurgunt 1 Cor. 15:15
ergo et qui dormierunt in Christo perierunt 1 Cor. 15:18
quoniam enim per hominem mors et per hominem resurrectio mortuorum 1 Cor. 15:21
et sicut in Adam omnes moriuntur ita et in Christo omnes vivificabuntur 1 Cor. 15:22
deinde finis cum tradiderit regnum Deo et Patri cum evacuaverit omnem principatum et potestatem et virtutem 1 Cor. 15:24
alioquin quid facient qui baptizantur pro mortuis si omnino mortui non resurgunt ut quid et baptizantur pro illis 1 Cor. 15:29
ut quid et nos periclitamur omni hora 1 Cor. 15:30
si secundum hominem ad bestias pugnavi Ephesi quid mihi prodest si mortui non resurgunt manducemus et bibamus cras enim moriemur 1 Cor. 15:32
evigilate iuste et nolite peccare ignorantiam enim Dei quidam habent ad reverentiam vobis loquor 1 Cor. 15:34
et quod seminas non corpus quod futurum est seminas sed nudum granum ut puta tritici aut alicuius ceterorum 1 Cor. 15:37
Deus autem dat illi corpus sicut voluit et unicuique seminum proprium corpus 1 Cor. 15:38
et corpora caelestia et corpora terrestria sed alia quidem caelestium gloria alia autem terrestrium 1 Cor. 15:40
alia claritas solis alia claritas lunae et alia claritas stellarum stella enim ab stella differt in claritate 1 Cor. 15:41
sic et resurrectio mortuorum seminatur in corruptione surgit in incorruptione 1 Cor. 15:42
seminatur corpus animale surgit corpus spiritale si est corpus animale est et spiritale sic et scriptum est 1 Cor. 15:44
qualis terrenus tales et terreni et qualis caelestis tales et caelestes 1 Cor. 15:48
igitur sicut portavimus imaginem terreni portemus et imaginem caelestis 1 Cor. 15:49
hoc autem dico fratres quoniam caro et sanguis regnum Dei possidere non possunt neque corruptio incorruptelam possidebit 1 Cor. 15:50
in momento in ictu oculi in novissima tuba canet enim et mortui resurgent incorrupti et nos inmutabimur 1 Cor. 15:52
oportet enim corruptibile hoc induere incorruptelam et mortale hoc induere inmortalitatem 1 Cor. 15:53
itaque fratres mei dilecti stabiles estote et inmobiles abundantes in opere Domini semper scientes quod labor vester non est inanis in Domino 1 Cor. 15:58
de collectis autem quae fiunt in sanctos sicut ordinavi ecclesiis Galatiae ita et vos facite 1 Cor. 16:1
quod si dignum fuerit ut et ego eam mecum ibunt 1 Cor. 16:4
ostium enim mihi apertum est magnum et evidens et adversarii multi 1 Cor. 16:9
si autem venerit Timotheus videte ut sine timore sit apud vos opus enim Domini operatur sicut et ego 1 Cor. 16:10
de Apollo autem fratre multum rogavi eum ut veniret ad vos cum fratribus et utique non fuit voluntas ut nunc veniret veniet autem cum ei vacuum fuerit 1 Cor. 16:12
vigilate state in fide viriliter agite et confortamini 1 Cor. 16:13
obsecro autem vos fratres nostis domum Stephanae et Fortunati quoniam sunt primitiae Achaiae et in ministerium sanctorum ordinaverunt se ipsos 1 Cor. 16:15
ut et vos subditi sitis eiusmodi et omni cooperanti et laboranti 1 Cor. 16:16
gaudeo autem in praesentia Stephanae et Fortunati et Achaici quoniam id quod vobis deerat ipsi suppleverunt 1 Cor. 16:17
refecerunt enim et meum spiritum et vestrum cognoscite ergo qui eiusmodi sunt 1 Cor. 16:18
salutant vos ecclesiae Asiae salutant vos in Domino multum Aquila et Prisca cum domestica sua ecclesia 1 Cor. 16:19
Paulus apostolus Iesu Christi per voluntatem Dei et Timotheus frater ecclesiae Dei quae est Corinthi cum sanctis omnibus qui sunt in universa Achaia 2 Cor. 1:1
gratia vobis et pax a Deo Patre nostro et Domino Iesu Christo 2 Cor. 1:2
benedictus Deus et Pater Domini nostri Iesu Christi Pater misericordiarum et Deus totius consolationis 2 Cor. 1:3
qui consolatur nos in omni tribulatione nostra ut possimus et ipsi consolari eos qui in omni pressura sunt per exhortationem qua exhortamur et ipsi a Deo 2 Cor. 1:4
quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis ita et per Christum abundat consolatio nostra 2 Cor. 1:5
sive autem tribulamur pro vestra exhortatione et salute sive exhortamur pro vestra exhortatione quae operatur in tolerantia earundem passionum quas et nos patimur 2 Cor. 1:6
et spes nostra firma pro vobis scientes quoniam sicut socii passionum estis sic eritis et consolationis 2 Cor. 1:7
qui de tantis periculis eripuit nos et eruet in quem speramus quoniam et adhuc eripiet 2 Cor. 1:10
adiuvantibus et vobis in oratione pro nobis ut ex multis personis eius quae in nobis est donationis per multos gratiae agantur pro nobis 2 Cor. 1:11
nam gloria nostra haec est testimonium conscientiae nostrae quod in simplicitate et sinceritate Dei et non in sapientia carnali sed in gratia Dei conversati sumus in mundo abundantius autem ad vos 2 Cor. 1:12
non enim alia scribimus vobis quam quae legistis et cognoscitis spero autem quod usque in finem cognoscetis 2 Cor. 1:13
sicut et cognovistis nos ex parte quia gloria vestra sumus sicut et vos nostra in die Domini nostri Iesu Christi 2 Cor. 1:14
et hac confidentia volui prius venire ad vos ut secundam gratiam haberetis 2 Cor. 1:15
et per vos transire in Macedoniam et iterum a Macedonia venire ad vos et a vobis deduci in Iudaeam 2 Cor. 1:16
cum hoc ergo voluissem numquid levitate usus sum aut quae cogito secundum carnem cogito ut sit apud me est et non 2 Cor. 1:17
fidelis autem Deus quia sermo noster qui fit apud vos non est in illo est et non 2 Cor. 1:18
Dei enim Filius Iesus Christus qui in vobis per nos praedicatus est per me et Silvanum et Timotheum non fuit est et non sed est in illo fuit 2 Cor. 1:19
quotquot enim promissiones Dei sunt in illo est ideo et per ipsum amen Deo ad gloriam nostram 2 Cor. 1:20
qui autem confirmat nos vobiscum in Christum et qui unxit nos Deus 2 Cor. 1:21
et qui signavit nos et dedit pignus Spiritus in cordibus nostris 2 Cor. 1:22
si enim ego contristo vos et quis est qui me laetificet nisi qui contristatur ex me 2 Cor. 2:2
et hoc ipsum scripsi ut non cum venero tristitiam super tristitiam habeam de quibus oportuerat me gaudere confidens in omnibus vobis quia meum gaudium omnium vestrum est 2 Cor. 2:3
nam ex multa tribulatione et angustia cordis scripsi vobis per multas lacrimas non ut contristemini sed ut sciatis quam caritatem habeo abundantius in vobis 2 Cor. 2:4
ita ut e contra magis donetis et consolemini ne forte abundantiori tristitia absorbeatur qui eiusmodi est 2 Cor. 2:7
ideo enim et scripsi ut cognoscam experimentum vestrum an in omnibus oboedientes sitis 2 Cor. 2:9
cui autem aliquid donatis et ego nam et ego quod donavi si quid donavi propter vos in persona Christi 2 Cor. 2:10
cum venissem autem Troadem propter evangelium Christi et ostium mihi apertum esset in Domino 2 Cor. 2:12
Deo autem gratias qui semper triumphat nos in Christo Iesu et odorem notitiae suae manifestat per nos in omni loco 2 Cor. 2:14
quia Christi bonus odor sumus Deo in his qui salvi fiunt et in his qui pereunt 2 Cor. 2:15
aliis quidem odor mortis in mortem aliis autem odor vitae in vitam et ad haec quis tam idoneus 2 Cor. 2:16
epistula nostra vos estis scripta in cordibus nostris quae scitur et legitur ab omnibus hominibus 2 Cor. 3:2
manifestati quoniam epistula estis Christi ministrata a nobis et scripta non atramento sed Spiritu Dei vivi non in tabulis lapideis sed in tabulis cordis carnalibus 2 Cor. 3:3
qui et idoneos nos fecit ministros novi testamenti non litterae sed Spiritus littera enim occidit Spiritus autem vivificat 2 Cor. 3:6
et non sicut Moses ponebat velamen super faciem suam ut non intenderent filii Israhel in faciem eius quod evacuatur 2 Cor. 3:13
habemus autem thesaurum istum in vasis fictilibus ut sublimitas sit virtutis Dei et non ex nobis 2 Cor. 4:7
semper mortificationem Iesu in corpore nostro circumferentes ut et vita Iesu in corporibus nostris manifestetur 2 Cor. 4:10
semper enim nos qui vivimus in mortem tradimur propter Iesum ut et vita Iesu manifestetur in carne nostra mortali 2 Cor. 4:11
habentes autem eundem spiritum fidei sicut scriptum est credidi propter quod locutus sum et nos credimus propter quod et loquimur 2 Cor. 4:13
scientes quoniam qui suscitavit Iesum et nos cum Iesu suscitabit et constituet vobiscum 2 Cor. 4:14
id enim quod in praesenti est momentaneum et leve tribulationis nostrae supra modum in sublimitatem aeternum gloriae pondus operatur nobis 2 Cor. 4:17
nam et in hoc ingemescimus habitationem nostram quae de caelo est superindui cupientes 2 Cor. 5:2
nam et qui sumus in tabernaculo ingemescimus gravati eo quod nolumus expoliari sed supervestiri ut absorbeatur quod mortale est a vita 2 Cor. 5:4
audentes igitur semper et scientes quoniam dum sumus in corpore peregrinamur a Domino 2 Cor. 5:6
per fidem enim ambulamus et non per speciem 2 Cor. 5:7
audemus autem et bonam voluntatem habemus magis peregrinari a corpore et praesentes esse ad Deum 2 Cor. 5:8
et ideo contendimus sive absentes sive praesentes placere illi 2 Cor. 5:9
scientes ergo timorem Domini hominibus suademus Deo autem manifesti sumus spero autem et in conscientiis vestris manifestos nos esse 2 Cor. 5:11
non iterum nos commendamus vobis sed occasionem damus vobis gloriandi pro nobis ut habeatis ad eos qui in facie gloriantur et non in corde 2 Cor. 5:12
et pro omnibus mortuus est ut et qui vivunt iam non sibi vivant sed ei qui pro ipsis mortuus est et resurrexit 2 Cor. 5:15
itaque nos ex hoc neminem novimus secundum carnem et si cognovimus secundum carnem Christum sed nunc iam non novimus 2 Cor. 5:16
omnia autem ex Deo qui reconciliavit nos sibi per Christum et dedit nobis ministerium reconciliationis 2 Cor. 5:18
quoniam quidem Deus erat in Christo mundum reconcilians sibi non reputans illis delicta ipsorum et posuit in nobis verbum reconciliationis 2 Cor. 5:19
adiuvantes autem et exhortamur ne in vacuum gratiam Dei recipiatis 2 Cor. 6:1
ait enim tempore accepto exaudivi te et in die salutis adiuvavi te ecce nunc tempus acceptabile ecce nunc dies salutis 2 Cor. 6:2
in verbo veritatis in virtute Dei per arma iustitiae a dextris et sinistris 2 Cor. 6:7
per gloriam et ignobilitatem per infamiam et bonam famam ut seductores et veraces sicut qui ignoti et cogniti 2 Cor. 6:8
quasi morientes et ecce vivimus ut castigati et non mortificati 2 Cor. 6:9
quasi tristes semper autem gaudentes sicut egentes multos autem locupletantes tamquam nihil habentes et omnia possidentes 2 Cor. 6:10
eandem autem habentes remunerationem tamquam filiis dico dilatamini et vos 2 Cor. 6:13
qui autem consensus templo Dei cum idolis vos enim estis templum Dei vivi sicut dicit Deus quoniam inhabitabo in illis et inambulabo et ero illorum Deus et ipsi erunt mihi populus 2 Cor. 6:16
propter quod exite de medio eorum et separamini dicit Dominus et inmundum ne tetigeritis 2 Cor. 6:17
et ego recipiam vos et ero vobis in patrem et vos eritis mihi in filios et filias dicit Dominus omnipotens 2 Cor. 6:18
has igitur habentes promissiones carissimi mundemus nos ab omni inquinamento carnis et spiritus perficientes sanctificationem in timore Dei 2 Cor. 7:1
non ad condemnationem dico praedixi enim quod in cordibus nostris estis ad conmoriendum et ad convivendum 2 Cor. 7:3
nam et cum venissemus Macedoniam nullam requiem habuit caro nostra sed omnem tribulationem passi foris pugnae intus timores 2 Cor. 7:5
quoniam et si contristavi vos in epistula non me paenitet et si paeniteret videns quod epistula illa et si ad horam vos contristavit 2 Cor. 7:8
igitur et si scripsi vobis non propter eum qui fecit iniuriam nec propter eum qui passus est sed ad manifestandam sollicitudinem nostram quam pro vobis habemus ad vos coram Deo 2 Cor. 7:12
et si quid apud illum de vobis gloriatus sum non sum confusus sed sicut omnia vobis in veritate locuti sumus ita et gloriatio nostra quae fuit ad Titum veritas facta est 2 Cor. 7:14
et viscera eius abundantius in vos sunt reminiscentis omnium vestrum oboedientiam quomodo cum timore et tremore excepistis eum 2 Cor. 7:15
quod in multo experimento tribulationis abundantia gaudii ipsorum et altissima paupertas eorum abundavit in divitias simplicitatis eorum 2 Cor. 8:2
quia secundum virtutem testimonium illis reddo et supra virtutem voluntarii fuerunt 2 Cor. 8:3
cum multa exhortatione obsecrantes nos gratiam et communicationem ministerii quod fit in sanctos 2 Cor. 8:4
et non sicut speravimus sed semet ipsos dederunt primum Domino deinde nobis per voluntatem Dei 2 Cor. 8:5
ita ut rogaremus Titum ut quemadmodum coepit ita et perficiat in vos etiam gratiam istam 2 Cor. 8:6
sed sicut in omnibus abundatis fide et sermone et scientia et omni sollicitudine et caritate vestra in nos ut et in hac gratia abundetis 2 Cor. 8:7
et consilium in hoc do hoc enim vobis utile est qui non solum facere sed et velle coepistis ab anno priore 2 Cor. 8:10
nunc vero et facto perficite ut quemadmodum promptus est animus voluntatis ita sit et perficiendi ex eo quod habetis 2 Cor. 8:11
in praesenti tempore vestra abundantia illorum inopiam suppleat ut et illorum abundantia vestrae inopiae sit supplementum ut fiat aequalitas sicut scriptum est 2 Cor. 8:14
qui multum non abundavit et qui modicum non minoravit 2 Cor. 8:15
non solum autem sed et ordinatus ab ecclesiis comes peregrinationis nostrae in hac gratia quae ministratur a nobis ad Domini gloriam et destinatam voluntatem nostram 2 Cor. 8:19
misimus autem cum illis et fratrem nostrum quem probavimus in multis saepe sollicitum esse nunc autem multo sollicitiorem confidentia multa in vos 2 Cor. 8:22
sive pro Tito qui est socius meus et in vos adiutor sive fratres nostri apostoli ecclesiarum gloriae Christi 2 Cor. 8:23
ostensionem ergo quae est caritatis vestrae et nostrae gloriae pro vobis in illos ostendite in faciem ecclesiarum 2 Cor. 8:24
scio enim promptum animum vestrum pro quo de vobis glorior apud Macedonas quoniam Achaia parata est ab anno praeterito et vestra aemulatio provocavit plurimos 2 Cor. 9:2
ne cum venerint mecum Macedones et invenerint vos inparatos erubescamus nos ut non dicamus vos in hac substantia 2 Cor. 9:4
necessarium ergo existimavi rogare fratres ut praeveniant ad vos et praeparent repromissam benedictionem hanc paratam esse sic quasi benedictionem non quasi avaritiam 2 Cor. 9:5
hoc autem qui parce seminat parce et metet et qui seminat in benedictionibus de benedictionibus et metet 2 Cor. 9:6
qui autem administrat semen seminanti et panem ad manducandum praestabit et multiplicabit semen vestrum et augebit incrementa frugum iustitiae vestrae 2 Cor. 9:10
per probationem ministerii huius glorificantes Deum in oboedientia confessionis vestrae in evangelium Christi et simplicitate communicationis in illos et in omnes 2 Cor. 9:13
et ipsorum obsecratione pro vobis desiderantium vos propter eminentem gratiam Dei in vobis 2 Cor. 9:14
ipse autem ego Paulus obsecro vos per mansuetudinem et modestiam Christi qui in facie quidem humilis inter vos absens autem confido in vobis 2 Cor. 10:1
et omnem altitudinem extollentem se adversus scientiam Dei et in captivitatem redigentes omnem intellectum in obsequium Christi 2 Cor. 10:5
et in promptu habentes ulcisci omnem inoboedientiam cum impleta fuerit vestra oboedientia 2 Cor. 10:6
quae secundum faciem sunt videte si quis confidit sibi Christi se esse hoc cogitet iterum apud se quia sicut ipse Christi est ita et nos 2 Cor. 10:7
nam et si amplius aliquid gloriatus fuero de potestate nostra quam dedit Dominus in aedificationem et non in destructionem vestram non erubescam 2 Cor. 10:8
quoniam quidem epistulae inquiunt graves sunt et fortes praesentia autem corporis infirma et sermo contemptibilis 2 Cor. 10:10
hoc cogitet qui eiusmodi est quia quales sumus verbo per epistulas absentes tales et praesentes in facto 2 Cor. 10:11
non enim audemus inserere aut conparare nos quibusdam qui se ipsos commendant sed ipsi in nobis nosmet ipsos metientes et conparantes nosmet ipsos nobis 2 Cor. 10:12
utinam sustineretis modicum quid insipientiae meae sed et subportate me 2 Cor. 11:1
timeo autem ne sicut serpens Evam seduxit astutia sua ita corrumpantur sensus vestri et excidant a simplicitate quae est in Christo 2 Cor. 11:3
et si inperitus sermone sed non scientia in omnibus autem manifestatus sum vobis 2 Cor. 11:6
et cum essem apud vos et egerem nulli onerosus fui nam quod mihi deerat suppleverunt fratres qui venerunt a Macedonia et in omnibus sine onere me vobis servavi et servabo 2 Cor. 11:9
quod autem facio et faciam ut amputem occasionem eorum qui volunt occasionem ut in quo gloriantur inveniantur sicut et nos 2 Cor. 11:12
et non mirum ipse enim Satanas transfigurat se in angelum lucis 2 Cor. 11:14
iterum dico ne quis me putet insipientem alioquin velut insipientem accipite me ut et ego modicum quid glorier 2 Cor. 11:16
quoniam multi gloriantur secundum carnem et ego gloriabor 2 Cor. 11:18
secundum ignobilitatem dico quasi nos infirmi fuerimus in quo quis audet in insipientia dico audeo et ego 2 Cor. 11:21
Hebraei sunt et ego Israhelitae sunt et ego semen Abrahae sunt et ego 2 Cor. 11:22
ter virgis caesus sum semel lapidatus sum ter naufragium feci nocte et die in profundo maris fui 2 Cor. 11:25
in labore et aerumna in vigiliis multis in fame et siti in ieiuniis multis in frigore et nuditate 2 Cor. 11:27
quis infirmatur et non infirmor quis scandalizatur et ego non uror 2 Cor. 11:29
Deus et Pater Domini Iesu scit qui est benedictus in saecula quod non mentior 2 Cor. 11:31
et per fenestram in sporta dimissus sum per murum et effugi manus eius 2 Cor. 11:33
si gloriari oportet non expedit quidem veniam autem ad visiones et revelationes Domini 2 Cor. 12:1
et scio huiusmodi hominem sive in corpore sive extra corpus nescio Deus scit 2 Cor. 12:3
quoniam raptus est in paradisum et audivit arcana verba quae non licet homini loqui 2 Cor. 12:4
nam et si voluero gloriari non ero insipiens veritatem enim dicam parco autem ne quis in me existimet supra id quod videt me aut audit ex me 2 Cor. 12:6
et ne magnitudo revelationum extollat me datus est mihi stimulus carnis meae angelus Satanae ut me colaphizet 2 Cor. 12:7
et dixit mihi sufficit tibi gratia mea nam virtus in infirmitate perficitur libenter igitur gloriabor in infirmitatibus meis ut inhabitet in me virtus Christi 2 Cor. 12:9
signa tamen apostoli facta sunt super vos in omni patientia signis et prodigiis et virtutibus 2 Cor. 12:12
ecce tertio hoc paratus sum venire ad vos et non ero gravis vobis non enim quaero quae vestra sunt sed vos nec enim debent filii parentibus thesaurizare sed parentes filiis 2 Cor. 12:14
ego autem libentissime inpendam et superinpendar ipse pro animabus vestris licet plus vos diligens minus diligar 2 Cor. 12:15
rogavi Titum et misi cum illo fratrem numquid Titus vos circumvenit nonne eodem spiritu ambulavimus nonne hisdem vestigiis 2 Cor. 12:18
timeo enim ne forte cum venero non quales volo inveniam vos et ego inveniar a vobis qualem non vultis ne forte contentiones aemulationes animositates dissensiones detractiones susurrationes inflationes seditiones sint inter vos 2 Cor. 12:20
ne iterum cum venero humiliet me Deus apud vos et lugeam multos ex his qui ante peccaverunt et non egerunt paenitentiam super inmunditia et fornicatione et inpudicitia quam gesserunt 2 Cor. 12:21
praedixi et praedico ut praesens bis et nunc absens his qui ante peccaverunt et ceteris omnibus quoniam si venero iterum non parcam 2 Cor. 13:2
nam et si crucifixus est ex infirmitate sed vivit ex virtute Dei nam et nos infirmi sumus in illo sed vivemus cum eo ex virtute Dei in vobis 2 Cor. 13:4
gaudemus enim quando nos infirmi sumus vos autem potentes estis hoc et oramus vestram consummationem 2 Cor. 13:9
ideo haec absens scribo ut non praesens durius agam secundum potestatem quam Dominus dedit mihi in aedificationem et non in destructionem 2 Cor. 13:10
de cetero fratres gaudete perfecti estote exhortamini idem sapite pacem habete et Deus dilectionis et pacis erit vobiscum 2 Cor. 13:11
gratia Domini nostri Iesu Christi et caritas Dei et communicatio Sancti Spiritus cum omnibus vobis amen 2 Cor. 13:14
Paulus apostolus non ab hominibus neque per hominem sed per Iesum Christum et Deum Patrem qui suscitavit eum a mortuis Gal. 1:1
et qui mecum sunt omnes fratres ecclesiis Galatiae Gal. 1:2
gratia vobis et pax a Deo Patre et Domino nostro Iesu Christo Gal. 1:3
qui dedit semet ipsum pro peccatis nostris ut eriperet nos de praesenti saeculo nequam secundum voluntatem Dei et Patris nostri Gal. 1:4
quod non est aliud nisi sunt aliqui qui vos conturbant et volunt convertere evangelium Christi Gal. 1:7
sicut praediximus et nunc iterum dico si quis vobis evangelizaverit praeter id quod accepistis anathema sit Gal. 1:9
audistis enim conversationem meam aliquando in iudaismo quoniam supra modum persequebar ecclesiam Dei et expugnabam illam Gal. 1:13
et proficiebam in iudaismo supra multos coetaneos in genere meo abundantius aemulator existens paternarum mearum traditionum Gal. 1:14
cum autem placuit ei qui me segregavit de utero matris meae et vocavit per gratiam suam Gal. 1:15
ut revelaret Filium suum in me ut evangelizarem illum in gentibus continuo non adquievi carni et sanguini Gal. 1:16
neque veni Hierosolyma ad antecessores meos apostolos sed abii in Arabiam et iterum reversus sum Damascum Gal. 1:17
deinde post annos tres veni Hierosolyma videre Petrum et mansi apud eum diebus quindecim Gal. 1:18
deinde veni in partes Syriae et Ciliciae Gal. 1:21
et in me clarificabant Deum Gal. 1:24
deinde post annos quattuordecim iterum ascendi Hierosolyma cum Barnaba adsumpto et Tito Gal. 2:1
ascendi autem secundum revelationem et contuli cum illis evangelium quod praedico in gentibus seorsum autem his qui videbantur ne forte in vacuum currerem aut cucurrissem Gal. 2:2
qui enim operatus est Petro in apostolatum circumcisionis operatus est et mihi inter gentes Gal. 2:8
et cum cognovissent gratiam quae data est mihi Iacobus et Cephas et Iohannes qui videbantur columnae esse dextras dederunt mihi et Barnabae societatis ut nos in gentes ipsi autem in circumcisionem Gal. 2:9
prius enim quam venirent quidam ab Iacobo cum gentibus edebat cum autem venissent subtrahebat et segregabat se timens eos qui ex circumcisione erant Gal. 2:12
et simulationi eius consenserunt ceteri Iudaei ita ut et Barnabas duceretur ab eis in illa simulatione Gal. 2:13
sed cum vidissem quod non recte ambularent ad veritatem evangelii dixi Cephae coram omnibus si tu cum Iudaeus sis gentiliter et non iudaice vivis quomodo gentes cogis iudaizare Gal. 2:14
nos natura Iudaei et non ex gentibus peccatores Gal. 2:15
scientes autem quod non iustificatur homo ex operibus legis nisi per fidem Iesu Christi et nos in Christo Iesu credidimus ut iustificemur ex fide Christi et non ex operibus legis propter quod ex operibus legis non iustificabitur omnis caro Gal. 2:16
quod si quaerentes iustificari in Christo inventi sumus et ipsi peccatores numquid Christus peccati minister est absit Gal. 2:17
vivo autem iam non ego vivit vero in me Christus quod autem nunc vivo in carne in fide vivo Filii Dei qui dilexit me et tradidit se ipsum pro me Gal. 2:20
qui ergo tribuit vobis Spiritum et operatur virtutes in vobis ex operibus legis an ex auditu fidei Gal. 3:5
sicut Abraham credidit Deo et reputatum est ei ad iustitiam Gal. 3:6
Abrahae dictae sunt promissiones et semini eius non dicit et seminibus quasi in multis sed quasi in uno et semini tuo qui est Christus Gal. 3:16
hoc autem dico testamentum confirmatum a Deo quae post quadringentos et triginta annos facta est lex non irritam facit ad evacuandam promissionem Gal. 3:17
sed sub tutoribus est et actoribus usque ad praefinitum tempus a patre Gal. 4:2
ita et nos cum essemus parvuli sub elementis mundi eramus servientes Gal. 4:3
itaque iam non es servus sed filius quod si filius et heres per Deum Gal. 4:7
nunc autem cum cognoveritis Deum immo cogniti sitis a Deo quomodo convertimini iterum ad infirma et egena elementa quibus denuo servire vultis Gal. 4:9
dies observatis et menses et tempora et annos Gal. 4:10
estote sicut et ego quia et ego sicut vos fratres obsecro vos nihil me laesistis Gal. 4:12
et temptationem vestram in carne mea non sprevistis neque respuistis sed sicut angelum Dei excepistis me sicut Christum Iesum Gal. 4:14
ubi est ergo beatitudo vestra testimonium enim perhibeo vobis quia si fieri posset oculos vestros eruissetis et dedissetis mihi Gal. 4:15
bonum autem aemulamini in bono semper et non tantum cum praesens sum apud vos Gal. 4:18
vellem autem esse apud vos modo et mutare vocem meam quoniam confundor in vobis Gal. 4:20
scriptum est enim quoniam Abraham duos filios habuit unum de ancilla et unum de libera Gal. 4:22
Sina enim mons est in Arabia qui coniunctus est ei quae nunc est Hierusalem et servit cum filiis eius Gal. 4:25
scriptum est enim laetare sterilis quae non paris erumpe et exclama quae non parturis quia multi filii desertae magis quam eius quae habet virum Gal. 4:27
sed quomodo tunc qui secundum carnem natus fuerat persequebatur eum qui secundum spiritum ita et nunc Gal. 4:29
sed quid dicit scriptura eice ancillam et filium eius non enim heres erit filius ancillae cum filio liberae Gal. 4:30
state et nolite iterum iugo servitutis contineri Gal. 5:1
utinam et abscidantur qui vos conturbant Gal. 5:12
quod si invicem mordetis et comeditis videte ne ab invicem consumamini Gal. 5:15
dico autem spiritu ambulate et desiderium carnis non perficietis Gal. 5:16
invidiae homicidia ebrietates comesationes et his similia quae praedico vobis sicut praedixi quoniam qui talia agunt regnum Dei non consequentur Gal. 5:21
qui autem sunt Christi carnem crucifixerunt cum vitiis et concupiscentiis Gal. 5:24
si vivimus spiritu spiritu et ambulemus Gal. 5:25
fratres et si praeoccupatus fuerit homo in aliquo delicto vos qui spiritales estis huiusmodi instruite in spiritu lenitatis considerans te ipsum ne et tu tempteris Gal. 6:1
alter alterius onera portate et sic adimplebitis legem Christi Gal. 6:2
opus autem suum probet unusquisque et sic in semet ipso tantum gloriam habebit et non in altero Gal. 6:4
quae enim seminaverit homo haec et metet quoniam qui seminat in carne sua de carne et metet corruptionem qui autem seminat in spiritu de spiritu metet vitam aeternam Gal. 6:8
mihi autem absit gloriari nisi in cruce Domini nostri Iesu Christi per quem mihi mundus crucifixus est et ego mundo Gal. 6:14
et quicumque hanc regulam secuti fuerint pax super illos et misericordia et super Israhel Dei Gal. 6:16
Paulus apostolus Christi Iesu per voluntatem Dei sanctis omnibus qui sunt Ephesi et fidelibus in Christo Iesu Eph. 1:1
gratia vobis et pax a Deo Patre nostro et Domino Iesu Christo Eph. 1:2
benedictus Deus et Pater Domini nostri Iesu Christi qui benedixit nos in omni benedictione spiritali in caelestibus in Christo Eph. 1:3
sicut elegit nos in ipso ante mundi constitutionem ut essemus sancti et inmaculati in conspectu eius in caritate Eph. 1:4
quae superabundavit in nobis in omni sapientia et prudentia Eph. 1:8
in dispensationem plenitudinis temporum instaurare omnia in Christo quae in caelis et quae in terra sunt in ipso Eph. 1:10
in quo et vos cum audissetis verbum veritatis evangelium salutis vestrae in quo et credentes signati estis Spiritu promissionis Sancto Eph. 1:13
propterea et ego audiens fidem vestram quae est in Domino Iesu et dilectionem in omnes sanctos Eph. 1:15
ut Deus Domini nostri Iesu Christi Pater gloriae det vobis spiritum sapientiae et revelationis in agnitione eius Eph. 1:17
et quae sit supereminens magnitudo virtutis eius in nos qui credidimus secundum operationem potentiae virtutis eius Eph. 1:19
quam operatus est in Christo suscitans illum a mortuis et constituens ad dexteram suam in caelestibus Eph. 1:20
supra omnem principatum et potestatem et virtutem et dominationem et omne nomen quod nominatur non solum in hoc saeculo sed et in futuro Eph. 1:21
et omnia subiecit sub pedibus eius et ipsum dedit caput supra omnia ecclesiae Eph. 1:22
et vos cum essetis mortui delictis et peccatis vestris Eph. 2:1
in quibus et nos omnes aliquando conversati sumus in desideriis carnis nostrae facientes voluntates carnis et cogitationum et eramus natura filii irae sicut et ceteri Eph. 2:3
et cum essemus mortui peccatis convivificavit nos Christo gratia estis salvati Eph. 2:5
et conresuscitavit et consedere fecit in caelestibus in Christo Iesu Eph. 2:6
gratia enim estis salvati per fidem et hoc non ex vobis Dei enim donum est Eph. 2:8
quia eratis illo in tempore sine Christo alienati a conversatione Israhel et hospites testamentorum promissionis spem non habentes et sine Deo in mundo Eph. 2:12
ipse est enim pax nostra qui fecit utraque unum et medium parietem maceriae solvens inimicitiam in carne sua Eph. 2:14
et reconciliet ambos in uno corpore Deo per crucem interficiens inimicitiam in semet ipso Eph. 2:16
et veniens evangelizavit pacem vobis qui longe fuistis et pacem his qui prope Eph. 2:17
ergo iam non estis hospites et advenae sed estis cives sanctorum et domestici Dei Eph. 2:19
superaedificati super fundamentum apostolorum et prophetarum ipso summo angulari lapide Christo Iesu Eph. 2:20
in quo et vos coaedificamini in habitaculum Dei in Spiritu Eph. 2:22
quod aliis generationibus non est agnitum filiis hominum sicuti nunc revelatum est sanctis apostolis eius et prophetis in Spiritu Eph. 3:5
esse gentes coheredes et concorporales et conparticipes promissionis in Christo Iesu per evangelium Eph. 3:6
et inluminare omnes quae sit dispensatio sacramenti absconditi a saeculis in Deo qui omnia creavit Eph. 3:9
ut innotescat principibus et potestatibus in caelestibus per ecclesiam multiformis sapientia Dei Eph. 3:10
in quo habemus fiduciam et accessum in confidentia per fidem eius Eph. 3:12
ex quo omnis paternitas in caelis et in terra nominatur Eph. 3:15
habitare Christum per fidem in cordibus vestris in caritate radicati et fundati Eph. 3:17
ut possitis conprehendere cum omnibus sanctis quae sit latitudo et longitudo et sublimitas et profundum Eph. 3:18
ipsi gloria in ecclesia et in Christo Iesu in omnes generationes saeculi saeculorum amen Eph. 3:21
cum omni humilitate et mansuetudine cum patientia subportantes invicem in caritate Eph. 4:2
unum corpus et unus spiritus sicut vocati estis in una spe vocationis vestrae Eph. 4:4
unus Deus et Pater omnium qui super omnes et per omnia et in omnibus nobis Eph. 4:6
quod autem ascendit quid est nisi quia et descendit primum in inferiores partes terrae Eph. 4:9
qui descendit ipse est et qui ascendit super omnes caelos ut impleret omnia Eph. 4:10
et ipse dedit quosdam quidem apostolos quosdam autem prophetas alios vero evangelistas alios autem pastores et doctores Eph. 4:11
donec occurramus omnes in unitatem fidei et agnitionis Filii Dei in virum perfectum in mensuram aetatis plenitudinis Christi Eph. 4:13
ut iam non simus parvuli fluctuantes et circumferamur omni vento doctrinae in nequitia hominum in astutia ad circumventionem erroris Eph. 4:14
ex quo totum corpus conpactum et conexum per omnem iuncturam subministrationis secundum operationem in mensuram uniuscuiusque membri augmentum corporis facit in aedificationem sui in caritate Eph. 4:16
hoc igitur dico et testificor in Domino ut iam non ambuletis sicut gentes ambulant in vanitate sensus sui Eph. 4:17
si tamen illum audistis et in ipso edocti estis sicut est veritas in Iesu Eph. 4:21
et induite novum hominem qui secundum Deum creatus est in iustitia et sanctitate veritatis Eph. 4:24
irascimini et nolite peccare sol non occidat super iracundiam vestram Eph. 4:26
et nolite contristare Spiritum Sanctum Dei in quo signati estis in die redemptionis Eph. 4:30
omnis amaritudo et ira et indignatio et clamor et blasphemia tollatur a vobis cum omni malitia Eph. 4:31
estote autem invicem benigni misericordes donantes invicem sicut et Deus in Christo donavit nobis Eph. 4:32
et ambulate in dilectione sicut et Christus dilexit nos et tradidit se ipsum pro nobis oblationem et hostiam Deo in odorem suavitatis Eph. 5:2
fornicatio autem et omnis inmunditia aut avaritia nec nominetur in vobis sicut decet sanctos Eph. 5:3
hoc enim scitote intellegentes quod omnis fornicator aut inmundus aut avarus quod est idolorum servitus non habet hereditatem in regno Christi et Dei Eph. 5:5
fructus enim lucis est in omni bonitate et iustitia et veritate Eph. 5:9
et nolite communicare operibus infructuosis tenebrarum magis autem et redarguite Eph. 5:11
quae enim in occulto fiunt ab ipsis turpe est et dicere Eph. 5:12
propter quod dicit surge qui dormis et exsurge a mortuis et inluminabit tibi Christus Eph. 5:14
et nolite inebriari vino in quo est luxuria sed implemini Spiritu Eph. 5:18
loquentes vobismet ipsis in psalmis et hymnis et canticis spiritalibus cantantes et psallentes in cordibus vestris Domino Eph. 5:19
gratias agentes semper pro omnibus in nomine Domini nostri Iesu Christi Deo et Patri Eph. 5:20
sed ut ecclesia subiecta est Christo ita et mulieres viris suis in omnibus Eph. 5:24
viri diligite uxores sicut et Christus dilexit ecclesiam et se ipsum tradidit pro ea Eph. 5:25
ut exhiberet ipse sibi gloriosam ecclesiam non habentem maculam aut rugam aut aliquid eiusmodi sed ut sit sancta et inmaculata Eph. 5:27
ita et viri debent diligere uxores suas ut corpora sua qui suam uxorem diligit se ipsum diligit Eph. 5:28
nemo enim umquam carnem suam odio habuit sed nutrit et fovet eam sicut et Christus ecclesiam Eph. 5:29
quia membra sumus corporis eius de carne eius et de ossibus eius Eph. 5:30
propter hoc relinquet homo patrem et matrem suam et adherebit uxori suae et erunt duo in carne una Eph. 5:31
sacramentum hoc magnum est ego autem dico in Christo et in ecclesia Eph. 5:32
verumtamen et vos singuli unusquisque suam uxorem sicut se ipsum diligat uxor autem ut timeat virum Eph. 5:33
honora patrem tuum et matrem quod est mandatum primum in promissione Eph. 6:2
ut bene sit tibi et sis longevus super terram Eph. 6:3
et patres nolite ad iracundiam provocare filios vestros sed educate illos in disciplina et correptione Domini Eph. 6:4
servi oboedite dominis carnalibus cum timore et tremore in simplicitate cordis vestri sicut Christo Eph. 6:5
cum bona voluntate servientes sicut Domino et non hominibus Eph. 6:7
et domini eadem facite illis remittentes minas scientes quia et illorum et vester Dominus est in caelis et personarum acceptio non est apud eum Eph. 6:9
de cetero fratres confortamini in Domino et in potentia virtutis eius Eph. 6:10
quia non est nobis conluctatio adversus carnem et sanguinem sed adversus principes et potestates adversus mundi rectores tenebrarum harum contra spiritalia nequitiae in caelestibus Eph. 6:12
propterea accipite armaturam Dei ut possitis resistere in die malo et omnibus perfectis stare Eph. 6:13
state ergo succincti lumbos vestros in veritate et induti loricam iustitiae Eph. 6:14
et calciati pedes in praeparatione evangelii pacis Eph. 6:15
et galeam salutis adsumite et gladium Spiritus quod est verbum Dei Eph. 6:17
per omnem orationem et obsecrationem orantes omni tempore in Spiritu et in ipso vigilantes in omni instantia et obsecratione pro omnibus sanctis Eph. 6:18
et pro me ut detur mihi sermo in apertione oris mei cum fiducia notum facere mysterium evangelii Eph. 6:19
ut autem et vos sciatis quae circa me sunt quid agam omnia nota vobis faciet Tychicus carissimus frater et fidelis minister in Domino Eph. 6:21
quem misi ad vos in hoc ipsum ut cognoscatis quae circa nos sunt et consoletur corda vestra Eph. 6:22
pax fratribus et caritas cum fide a Deo Patre et Domino Iesu Christo Eph. 6:23
Paulus et Timotheus servi Iesu Christi omnibus sanctis in Christo Iesu qui sunt Philippis cum episcopis et diaconis Phil. 1:1
gratia vobis et pax a Deo Patre nostro et Domino Iesu Christo Phil. 1:2
sicut est mihi iustum hoc sentire pro omnibus vobis eo quod habeam in corde vos et in vinculis meis et in defensione et confirmatione evangelii socios gaudii mei omnes vos esse Phil. 1:7
et hoc oro ut caritas vestra magis ac magis abundet in scientia et omni sensu Phil. 1:9
ut probetis potiora ut sitis sinceres et sine offensa in diem Christi Phil. 1:10
repleti fructu iustitiae per Christum Iesum in gloriam et laudem Dei Phil. 1:11
ita ut vincula mea manifesta fierent in Christo in omni praetorio et in ceteris omnibus Phil. 1:13
et plures e fratribus in Domino confidentes vinculis meis abundantius audere sine timore verbum Dei loqui Phil. 1:14
quidam quidem et propter invidiam et contentionem quidam autem et propter bonam voluntatem Christum praedicant Phil. 1:15
quid enim dum omni modo sive per occasionem sive per veritatem Christus adnuntiatur et in hoc gaudeo sed et gaudebo Phil. 1:18
scio enim quia hoc mihi proveniet in salutem per vestram orationem et subministrationem Spiritus Iesu Christi Phil. 1:19
secundum expectationem et spem meam quia in nullo confundar sed in omni fiducia sicut semper et nunc magnificabitur Christus in corpore meo sive per vitam sive per mortem Phil. 1:20
mihi enim vivere Christus est et mori lucrum Phil. 1:21
quod si vivere in carne hic mihi fructus operis est et quid eligam ignoro Phil. 1:22
coartor autem e duobus desiderium habens dissolvi et cum Christo esse multo magis melius Phil. 1:23
et hoc confidens scio quia manebo et permanebo omnibus vobis ad profectum vestrum et gaudium fidei Phil. 1:25
tantum digne evangelio Christi conversamini ut sive cum venero et videro vos sive absens audiam de vobis quia stetistis uno spiritu unianimes conlaborantes fide evangelii Phil. 1:27
et in nullo terreamini ab adversariis quae est illis causa perditionis vobis autem salutis et hoc a Deo Phil. 1:28
eundem certamen habentes qualem et vidistis in me et nunc audistis de me Phil. 1:30
si qua ergo consolatio in Christo si quod solacium caritatis si qua societas spiritus si quid viscera et miserationes Phil. 2:1
non quae sua sunt singuli considerantes sed et ea quae aliorum Phil. 2:4
hoc enim sentite in vobis quod et in Christo Iesu Phil. 2:5
sed semet ipsum exinanivit formam servi accipiens in similitudinem hominum factus et habitu inventus ut homo Phil. 2:7
propter quod et Deus illum exaltavit et donavit illi nomen super omne nomen Phil. 2:9
ut in nomine Iesu omne genu flectat caelestium et terrestrium et infernorum Phil. 2:10
et omnis lingua confiteatur quia Dominus Iesus Christus in gloria est Dei Patris Phil. 2:11
itaque carissimi mei sicut semper oboedistis non ut in praesentia mei tantum sed multo magis nunc in absentia mea cum metu et tremore vestram salutem operamini Phil. 2:12
Deus est enim qui operatur in vobis et velle et perficere pro bona voluntate Phil. 2:13
omnia autem facite sine murmurationibus et haesitationibus Phil. 2:14
ut sitis sine querella et simplices filii Dei sine reprehensione in medio nationis pravae et perversae inter quos lucetis sicut luminaria in mundo Phil. 2:15
sed et si immolor supra sacrificium et obsequium fidei vestrae gaudeo et congratulor omnibus vobis Phil. 2:17
id ipsum autem et vos gaudete et congratulamini mihi Phil. 2:18
spero autem in Domino Iesu Timotheum cito me mittere ad vos ut et ego bono animo sim cognitis quae circa vos sunt Phil. 2:19
confido autem in Domino quoniam et ipse veniam ad vos cito Phil. 2:24
necessarium autem existimavi Epafroditum fratrem et cooperatorem et commilitonem meum vestrum autem apostolum et ministrum necessitatis meae mittere ad vos Phil. 2:25
quoniam quidem omnes vos desiderabat et maestus erat propterea quod audieratis illum infirmatum Phil. 2:26
nam et infirmatus est usque ad mortem sed Deus misertus est eius non solum autem eius verum etiam et mei ne tristitiam super tristitiam haberem Phil. 2:27
festinantius ergo misi illum ut viso eo iterum gaudeatis et ego sine tristitia sim Phil. 2:28
excipite itaque illum cum omni gaudio in Domino et eiusmodi cum honore habetote Phil. 2:29
nos enim sumus circumcisio qui spiritu Deo servimus et gloriamur in Christo Iesu et non in carne fiduciam habentes Phil. 3:3
quamquam ego habeam confidentiam et in carne si quis alius videtur confidere in carne ego magis Phil. 3:4
verumtamen existimo omnia detrimentum esse propter eminentem scientiam Iesu Christi Domini mei propter quem omnia detrimentum feci et arbitror ut stercora ut Christum lucri faciam Phil. 3:8
et inveniar in illo non habens meam iustitiam quae ex lege est sed illam quae ex fide est Christi quae ex Deo est iustitia in fide Phil. 3:9
ad agnoscendum illum et virtutem resurrectionis eius et societatem passionum illius configuratus morti eius Phil. 3:10
non quod iam acceperim aut iam perfectus sim sequor autem si conprehendam in quo et conprehensus sum a Christo Iesu Phil. 3:12
quicumque ergo perfecti hoc sentiamus et si quid aliter sapitis et hoc vobis Deus revelabit Phil. 3:15
verumtamen ad quod pervenimus ut idem sapiamus et in eadem permaneamus regula Phil. 3:16
imitatores mei estote fratres et observate eos qui ita ambulant sicut habetis formam nos Phil. 3:17
multi enim ambulant quos saepe dicebam vobis nunc autem et flens dico inimicos crucis Christi Phil. 3:18
quorum finis interitus quorum deus venter et gloria in confusione ipsorum qui terrena sapiunt Phil. 3:19
itaque fratres mei carissimi et desiderantissimi gaudium meum et corona mea sic state in Domino carissimi Phil. 4:1
Euhodiam rogo et Syntychen deprecor id ipsum sapere in Domino Phil. 4:2
etiam rogo et te germane conpar adiuva illas quae mecum laboraverunt in evangelio cum Clemente et ceteris adiutoribus meis quorum nomina sunt in libro vitae Phil. 4:3
nihil solliciti sitis sed in omni oratione et obsecratione cum gratiarum actione petitiones vestrae innotescant apud Deum Phil. 4:6
et pax Dei quae exsuperat omnem sensum custodiat corda vestra et intellegentias vestras in Christo Iesu Phil. 4:7
quae et didicistis et accepistis et audistis et vidistis in me haec agite et Deus pacis erit vobiscum Phil. 4:9
gavisus sum autem in Domino vehementer quoniam tandem aliquando refloruistis pro me sentire sicut et sentiebatis occupati autem eratis Phil. 4:10
scio et humiliari scio et abundare ubique et in omnibus institutus sum et satiari et esurire et abundare et penuriam pati Phil. 4:12
scitis autem et vos Philippenses quod in principio evangelii quando profectus sum a Macedonia nulla mihi ecclesia communicavit in ratione dati et accepti nisi vos soli Phil. 4:15
quia et Thessalonicam et semel et bis in usum mihi misistis Phil. 4:16
habeo autem omnia et abundo repletus sum acceptis ab Epafrodito quae misistis odorem suavitatis hostiam acceptam placentem Deo Phil. 4:18
Deo autem et Patri nostro gloria in saecula saeculorum amen Phil. 4:20
Paulus apostolus Christi Iesu per voluntatem Dei et Timotheus frater Col. 1:1
his qui sunt Colossis sanctis et fidelibus fratribus in Christo Iesu gratia vobis et pax a Deo Patre nostro Col. 1:2
gratias agimus Deo et Patri Domini nostri Iesu Christi semper pro vobis orantes Col. 1:3
audientes fidem vestram in Christo Iesu et dilectionem quam habetis in sanctos omnes Col. 1:4
quod pervenit ad vos sicut et in universo mundo est et fructificat et crescit sicut in vobis ex ea die qua audistis et cognovistis gratiam Dei in veritate Col. 1:6
ideo et nos ex qua die audivimus non cessamus pro vobis orantes et postulantes ut impleamini agnitione voluntatis eius in omni sapientia et intellectu spiritali Col. 1:9
ut ambuletis digne Deo per omnia placentes in omni opere bono fructificantes et crescentes in scientia Dei Col. 1:10
in omni virtute confortati secundum potentiam claritatis eius in omni patientia et longanimitate cum gaudio Col. 1:11
qui eripuit nos de potestate tenebrarum et transtulit in regnum Filii dilectionis suae Col. 1:13
quia in ipso condita sunt universa in caelis et in terra visibilia et invisibilia sive throni sive dominationes sive principatus sive potestates omnia per ipsum et in ipso creata sunt Col. 1:16
et ipse est ante omnes et omnia in ipso constant Col. 1:17
et ipse est caput corporis ecclesiae qui est principium primogenitus ex mortuis ut sit in omnibus ipse primatum tenens Col. 1:18
et per eum reconciliare omnia in ipsum pacificans per sanguinem crucis eius sive quae in terris sive quae in caelis sunt Col. 1:20
et vos cum essetis aliquando alienati et inimici sensu in operibus malis Col. 1:21
nunc autem reconciliavit in corpore carnis eius per mortem exhibere vos sanctos et inmaculatos et inreprehensibiles coram ipso Col. 1:22
si tamen permanetis in fide fundati et stabiles et inmobiles ab spe evangelii quod audistis quod praedicatum est in universa creatura quae sub caelo est cuius factus sum ego Paulus minister Col. 1:23
qui nunc gaudeo in passionibus pro vobis et adimpleo ea quae desunt passionum Christi in carne mea pro corpore eius quod est ecclesia Col. 1:24
mysterium quod absconditum fuit a saeculis et generationibus nunc autem manifestatum est sanctis eius Col. 1:26
quem nos adnuntiamus corripientes omnem hominem et docentes omnem hominem in omni sapientia ut exhibeamus omnem hominem perfectum in Christo Iesu Col. 1:28
in quo et laboro certando secundum operationem eius quam operatur in me in virtute Col. 1:29
volo enim vos scire qualem sollicitudinem habeam pro vobis et pro his qui sunt Laodiciae et quicumque non viderunt faciem meam in carne Col. 2:1
ut consolentur corda ipsorum instructi in caritate et in omnes divitias plenitudinis intellectus in agnitionem mysterii Dei Patris Christi Iesu Col. 2:2
in quo sunt omnes thesauri sapientiae et scientiae absconditi Col. 2:3
nam et si corpore absens sum sed spiritu vobiscum sum gaudens et videns ordinem vestrum et firmamentum eius quae in Christo est fidei vestrae Col. 2:5
radicati et superaedificati in ipso et confirmati fide sicut et didicistis abundantes in gratiarum actione Col. 2:7
videte ne quis vos decipiat per philosophiam et inanem fallaciam secundum traditionem hominum secundum elementa mundi et non secundum Christum Col. 2:8
et estis in illo repleti qui est caput omnis principatus et potestatis Col. 2:10
in quo et circumcisi estis circumcisione non manufacta in expoliatione corporis carnis in circumcisione Christi Col. 2:11
consepulti ei in baptismo in quo et resurrexistis per fidem operationis Dei qui suscitavit illum a mortuis Col. 2:12
et vos cum mortui essetis in delictis et praeputio carnis vestrae convivificavit cum illo donans vobis omnia delicta Col. 2:13
delens quod adversum nos erat chirografum decretis quod erat contrarium nobis et ipsum tulit de medio adfigens illud cruci Col. 2:14
expolians principatus et potestates traduxit palam triumphans illos in semet ipso Col. 2:15
nemo vos seducat volens in humilitate et religione angelorum quae non vidit ambulans frustra inflatus sensu carnis suae Col. 2:18
et non tenens caput ex quo totum corpus per nexus et coniunctiones subministratum et constructum crescit in augmentum Dei Col. 2:19
quae sunt omnia in interitu ipso usu secundum praecepta et doctrinas hominum Col. 2:22
quae sunt rationem quidem habentia sapientiae in superstitione et humilitate et ad non parcendum corpori non in honore aliquo ad saturitatem carnis Col. 2:23
mortui enim estis et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo Col. 3:3
cum Christus apparuerit vita vestra tunc et vos apparebitis cum ipso in gloria Col. 3:4
mortificate ergo membra vestra quae sunt super terram fornicationem inmunditiam libidinem concupiscentiam malam et avaritiam quae est simulacrorum servitus Col. 3:5
in quibus et vos ambulastis aliquando cum viveretis in illis Col. 3:7
nunc autem deponite et vos omnia iram indignationem malitiam blasphemiam turpem sermonem de ore vestro Col. 3:8
et induentes novum eum qui renovatur in agnitionem secundum imaginem eius qui creavit eum Col. 3:10
ubi non est gentilis et Iudaeus circumcisio et praeputium barbarus et Scytha servus et liber sed omnia et in omnibus Christus Col. 3:11
induite vos ergo sicut electi Dei sancti et dilecti viscera misericordiae benignitatem humilitatem modestiam patientiam Col. 3:12
subportantes invicem et donantes vobis ipsis si quis adversus aliquem habet querellam sicut et Dominus donavit vobis ita et vos Col. 3:13
et pax Christi exultet in cordibus vestris in qua et vocati estis in uno corpore et grati estote Col. 3:15
verbum Christi habitet in vobis abundanter in omni sapientia docentes et commonentes vosmet ipsos psalmis hymnis canticis spiritalibus in gratia cantantes in cordibus vestris Deo Col. 3:16
omne quodcumque facitis in verbo aut in opere omnia in nomine Domini Iesu gratias agentes Deo et Patri per ipsum Col. 3:17
viri diligite uxores et nolite amari esse ad illas Col. 3:19
quodcumque facitis ex animo operamini sicut Domino et non hominibus Col. 3:23
qui enim iniuriam facit recipiet id quod inique gessit et non est personarum acceptio Col. 3:25
domini quod iustum est et aequum servis praestate scientes quoniam et vos Dominum habetis in caelo Col. 4:1
orantes simul et pro nobis ut Deus aperiat nobis ostium sermonis ad loquendum mysterium Christi propter quod etiam vinctus sum Col. 4:3
quae circa me sunt omnia vobis nota faciet Tychicus carissimus frater et fidelis minister et conservus in Domino Col. 4:7
quem misi ad vos ad hoc ipsum ut cognoscat quae circa vos sunt et consoletur corda vestra Col. 4:8
cum Onesimo carissimo et fideli fratre qui est ex vobis omnia quae hic aguntur nota facient vobis Col. 4:9
salutat vos Aristarchus concaptivus meus et Marcus consobrinus Barnabae de quo accepistis mandata si venerit ad vos excipite illum Col. 4:10
et Iesus qui dicitur Iustus qui sunt ex circumcisione hii soli sunt adiutores in regno Dei qui mihi fuerunt solacio Col. 4:11
salutat vos Epaphras qui ex vobis est servus Christi Iesu semper sollicitus pro vobis in orationibus ut stetis perfecti et pleni in omni voluntate Dei Col. 4:12
testimonium enim illi perhibeo quod habet multum laborem pro vobis et pro his qui sunt Laodiciae et qui Hierapoli Col. 4:13
salutat vos Lucas medicus carissimus et Demas Col. 4:14
salutate fratres qui sunt Laodiciae et Nympham et quae in domo eius est ecclesiam Col. 4:15
et cum lecta fuerit apud vos epistula facite ut et in Laodicensium ecclesia legatur et eam quae Laodicensium est vos legatis Col. 4:16
et dicite Archippo vide ministerium quod accepisti in Domino ut illud impleas Col. 4:17
Paulus et Silvanus et Timotheus ecclesiae Thessalonicensium in Deo Patre et Domino Iesu Christo gratia vobis et pax 1 Th. 1:1
memores operis fidei vestrae et laboris et caritatis et sustinentiae spei Domini nostri Iesu Christi ante Deum et Patrem nostrum 1 Th. 1:3
quia evangelium nostrum non fuit ad vos in sermone tantum sed et in virtute et in Spiritu Sancto et in plenitudine multa sicut scitis quales fuerimus vobis propter vos 1 Th. 1:5
et vos imitatores nostri facti estis et Domini excipientes verbum in tribulatione multa cum gaudio Spiritus Sancti 1 Th. 1:6
ita ut facti sitis forma omnibus credentibus in Macedonia et in Achaia 1 Th. 1:7
a vobis enim diffamatus est sermo Domini non solum in Macedonia et in Achaia sed in omni loco fides vestra quae est ad Deum profecta est ita ut non sit nobis necesse quicquam loqui 1 Th. 1:8
ipsi enim de nobis adnuntiant qualem introitum habuerimus ad vos et quomodo conversi estis ad Deum a simulacris servire Deo vivo et vero 1 Th. 1:9
et expectare Filium eius de caelis quem suscitavit ex mortuis Iesum qui eripuit nos ab ira ventura 1 Th. 1:10
sed ante passi et contumeliis affecti sicut scitis in Philippis fiduciam habuimus in Deo nostro loqui ad vos evangelium Dei in multa sollicitudine 1 Th. 2:2
memores enim estis fratres laborem nostrum et fatigationem nocte et die operantes ne quem vestrum gravaremus praedicavimus in vobis evangelium Dei 1 Th. 2:9
vos testes estis et Deus quam sancte et iuste et sine querella vobis qui credidistis fuimus 1 Th. 2:10
deprecantes vos et consolantes testificati sumus ut ambularetis digne Deo qui vocavit vos in suum regnum et gloriam 1 Th. 2:12
ideo et nos gratias agimus Deo sine intermissione quoniam cum accepissetis a nobis verbum auditus Dei accepistis non ut verbum hominum sed sicut est vere verbum Dei qui operatur in vobis qui credidistis 1 Th. 2:13
vos enim imitatores facti estis fratres ecclesiarum Dei quae sunt in Iudaea in Christo Iesu quia eadem passi estis et vos a contribulibus vestris sicut et ipsi a Iudaeis 1 Th. 2:14
qui et Dominum occiderunt Iesum et prophetas et nos persecuti sunt et Deo non placent et omnibus hominibus adversantur 1 Th. 2:15
quoniam voluimus venire ad vos ego quidem Paulus et semel et iterum et inpedivit nos Satanas 1 Th. 2:18
vos enim estis gloria nostra et gaudium 1 Th. 2:20
et misimus Timotheum fratrem nostrum et ministrum Dei in evangelio Christi ad confirmandos vos et exhortandos pro fide vestra 1 Th. 3:2
nam et cum apud vos essemus praedicebamus vobis passuros nos tribulationes sicut et factum est et scitis 1 Th. 3:4
propterea et ego amplius non sustinens misi ad cognoscendam fidem vestram ne forte temptaverit vos is qui temptat et inanis fiat labor noster 1 Th. 3:5
nunc autem veniente Timotheo ad nos a vobis et adnuntiante nobis fidem et caritatem vestram et quia memoriam nostri habetis bonam semper desiderantes nos videre sicut nos quoque vos 1 Th. 3:6
ideo consolati sumus fratres in vobis in omni necessitate et tribulatione nostra per vestram fidem 1 Th. 3:7
nocte et die abundantius orantes ut videamus faciem vestram et conpleamus ea quae desunt fidei vestrae 1 Th. 3:10
ipse autem Deus et Pater noster et Dominus Iesus dirigat viam nostram ad vos 1 Th. 3:11
vos autem Dominus multiplicet et abundare faciat caritatem in invicem et in omnes quemadmodum et nos in vobis 1 Th. 3:12
ad confirmanda corda vestra sine querella in sanctitate ante Deum et Patrem nostrum in adventu Domini nostri Iesu cum omnibus sanctis eius amen 1 Th. 3:13
de cetero ergo fratres rogamus vos et obsecramus in Domino Iesu ut quemadmodum accepistis a nobis quomodo vos oporteat ambulare et placere Deo sicut et ambulatis ut abundetis magis 1 Th. 4:1
ut abstineatis vos a fornicatione ut sciat unusquisque vestrum suum vas possidere in sanctificatione et honore 1 Th. 4:4
non in passione desiderii sicut et gentes quae ignorant Deum 1 Th. 4:5
ut ne quis supergrediatur neque circumveniat in negotio fratrem suum quoniam vindex est Dominus de his omnibus sicut et praediximus vobis et testificati sumus 1 Th. 4:6
et operam detis ut quieti sitis et ut vestrum negotium agatis et operemini manibus vestris sicut praecepimus vobis 1 Th. 4:11
et ut honeste ambuletis ad eos qui foris sunt et nullius aliquid desideretis 1 Th. 4:12
nolumus autem vos ignorare fratres de dormientibus ut non contristemini sicut et ceteri qui spem non habent 1 Th. 4:13
si enim credimus quod Iesus mortuus est et resurrexit ita et Deus eos qui dormierunt per Iesum adducet cum eo 1 Th. 4:14
quoniam ipse Dominus in iussu et in voce archangeli et in tuba Dei descendet de caelo et mortui qui in Christo sunt resurgent primi 1 Th. 4:16
deinde nos qui vivimus qui relinquimur simul rapiemur cum illis in nubibus obviam Domino in aera et sic semper cum Domino erimus 1 Th. 4:17
de temporibus autem et momentis fratres non indigetis ut scribamus vobis 1 Th. 5:1
cum enim dixerint pax et securitas tunc repentinus eis superveniet interitus sicut dolor in utero habenti et non effugient 1 Th. 5:3
omnes enim vos filii lucis estis et filii diei non sumus noctis neque tenebrarum 1 Th. 5:5
igitur non dormiamus sicut ceteri sed vigilemus et sobrii simus 1 Th. 5:6
qui enim dormiunt nocte dormiunt et qui ebrii sunt nocte ebrii sunt 1 Th. 5:7
nos autem qui diei sumus sobrii simus induti loricam fidei et caritatis et galeam spem salutis 1 Th. 5:8
propter quod consolamini invicem et aedificate alterutrum sicut et facitis 1 Th. 5:11
rogamus autem vos fratres ut noveritis eos qui laborant inter vos et praesunt vobis in Domino et monent vos 1 Th. 5:12
videte ne quis malum pro malo alicui reddat sed semper quod bonum est sectamini et in invicem et in omnes 1 Th. 5:15
ipse autem Deus pacis sanctificet vos per omnia et integer spiritus vester et anima et corpus sine querella in adventu Domini nostri Iesu Christi servetur 1 Th. 5:23
Paulus et Silvanus et Timotheus ecclesiae Thessalonicensium in Deo Patre nostro et Domino Iesu Christo 2 Th. 1:1
gratia vobis et pax a Deo Patre nostro et Domino Iesu Christo 2 Th. 1:2
gratias agere debemus Deo semper pro vobis fratres ita ut dignum est quoniam supercrescit fides vestra et abundat caritas uniuscuiusque omnium vestrum in invicem 2 Th. 1:3
ita ut et nos ipsi in vobis gloriemur in ecclesiis Dei pro patientia vestra et fide in omnibus persecutionibus vestris et tribulationibus quas sustinetis 2 Th. 1:4
in exemplum iusti iudicii Dei ut digni habeamini regno Dei pro quo et patimini 2 Th. 1:5
et vobis qui tribulamini requiem nobiscum in revelatione Domini Iesu de caelo cum angelis virtutis eius 2 Th. 1:7
in flamma ignis dantis vindictam his qui non noverunt Deum et qui non oboediunt evangelio Domini nostri Iesu 2 Th. 1:8
qui poenas dabunt in interitu aeternas a facie Domini et a gloria virtutis eius 2 Th. 1:9
cum venerit glorificari in sanctis suis et admirabilis fieri in omnibus qui crediderunt quia creditum est testimonium nostrum super vos in die illo 2 Th. 1:10
in quo etiam oramus semper pro vobis ut dignetur vos vocatione sua Deus et impleat omnem voluntatem bonitatis et opus fidei in virtute 2 Th. 1:11
ut clarificetur nomen Domini nostri Iesu Christi in vobis et vos in illo secundum gratiam Dei nostri et Domini Iesu Christi 2 Th. 1:12
rogamus autem vos fratres per adventum Domini nostri Iesu Christi et nostrae congregationis in ipsum 2 Th. 2:1
ne quis vos seducat ullo modo quoniam nisi venerit discessio primum et revelatus fuerit homo peccati filius perditionis 2 Th. 2:3
qui adversatur et extollitur supra omne quod dicitur Deus aut quod colitur ita ut in templo Dei sedeat ostendens se quia sit Deus 2 Th. 2:4
et nunc quid detineat scitis ut reveletur in suo tempore 2 Th. 2:6
et tunc revelabitur ille iniquus quem Dominus Iesus interficiet spiritu oris sui et destruet inlustratione adventus sui 2 Th. 2:8
eum cuius est adventus secundum operationem Satanae in omni virtute et signis et prodigiis mendacibus 2 Th. 2:9
et in omni seductione iniquitatis his qui pereunt eo quod caritatem veritatis non receperunt ut salvi fierent 2 Th. 2:10
nos autem debemus gratias agere Deo semper pro vobis fratres dilecti a Deo quod elegerit nos Deus primitias in salutem in sanctificatione Spiritus et fide veritatis 2 Th. 2:13
ad quod et vocavit vos per evangelium nostrum in adquisitionem gloriae Domini nostri Iesu Christi 2 Th. 2:14
itaque fratres state et tenete traditiones quas didicistis sive per sermonem sive per epistulam nostram 2 Th. 2:15
ipse autem Dominus noster Iesus Christus et Deus et Pater noster qui dilexit nos et dedit consolationem aeternam et spem bonam in gratia 2 Th. 2:16
exhortetur corda vestra et confirmet in omni opere et sermone bono 2 Th. 2:17
de cetero fratres orate pro nobis ut sermo Domini currat et clarificetur sicut et apud vos 2 Th. 3:1
et ut liberemur ab inportunis et malis hominibus non enim omnium est fides 2 Th. 3:2
fidelis autem Dominus est qui confirmabit vos et custodiet a malo 2 Th. 3:3
confidimus autem de vobis in Domino quoniam quae praecipimus et facitis et facietis 2 Th. 3:4
Dominus autem dirigat corda vestra in caritate Dei et patientia Christi 2 Th. 3:5
denuntiamus autem vobis fratres in nomine Domini nostri Iesu Christi ut subtrahatis vos ab omni fratre ambulante inordinate et non secundum traditionem quam acceperunt a nobis 2 Th. 3:6
neque gratis panem manducavimus ab aliquo sed in labore et fatigatione nocte et die operantes ne quem vestrum gravaremus 2 Th. 3:8
nam et cum essemus apud vos hoc denuntiabamus vobis quoniam si quis non vult operari nec manducet 2 Th. 3:10
his autem qui eiusmodi sunt denuntiamus et obsecramus in Domino Iesu Christo ut cum silentio operantes suum panem manducent 2 Th. 3:12
quod si quis non oboedit verbo nostro per epistulam hunc notate et non commisceamini cum illo ut confundatur 2 Th. 3:14
et nolite quasi inimicum existimare sed corripite ut fratrem 2 Th. 3:15
Paulus apostolus Christi Iesu secundum imperium Dei salvatoris nostri et Christi Iesu spei nostrae 1 Tim. 1:1
Timotheo dilecto filio in fide gratia misericordia pax a Deo Patre et Christo Iesu Domino nostro 1 Tim. 1:2
neque intenderent fabulis et genealogiis interminatis quae quaestiones praestant magis quam aedificationem Dei quae est in fide 1 Tim. 1:4
finis autem praecepti est caritas de corde puro et conscientia bona et fide non ficta 1 Tim. 1:5
sciens hoc quia iusto lex non est posita sed iniustis et non subditis impiis et peccatoribus sceleratis et contaminatis patricidis et matricidis homicidis 1 Tim. 1:9
fornicariis masculorum concubitoribus plagiariis mendacibus periuris et si quid aliud sanae doctrinae adversatur 1 Tim. 1:10
qui prius fui blasphemus et persecutor et contumeliosus sed misericordiam consecutus sum quia ignorans feci in incredulitate 1 Tim. 1:13
superabundavit autem gratia Domini nostri cum fide et dilectione quae est in Christo Iesu 1 Tim. 1:14
fidelis sermo et omni acceptione dignus quia Christus Iesus venit in mundum peccatores salvos facere quorum primus ego sum 1 Tim. 1:15
regi autem saeculorum inmortali invisibili soli Deo honor et gloria in saecula saeculorum amen 1 Tim. 1:17
habens fidem et bonam conscientiam quam quidam repellentes circa fidem naufragaverunt 1 Tim. 1:19
ex quibus est Hymeneus et Alexander quos tradidi Satanae ut discant non blasphemare 1 Tim. 1:20
pro regibus et omnibus qui in sublimitate sunt ut quietam et tranquillam vitam agamus in omni pietate et castitate 1 Tim. 2:2
hoc enim bonum est et acceptum coram salutari nostro Deo 1 Tim. 2:3
qui omnes homines vult salvos fieri et ad agnitionem veritatis venire 1 Tim. 2:4
unus enim Deus unus et mediator Dei et hominum homo Christus Iesus 1 Tim. 2:5
in quo positus sum ego praedicator et apostolus veritatem dico non mentior doctor gentium in fide et veritate 1 Tim. 2:7
volo ergo viros orare in omni loco levantes puras manus sine ira et disceptatione 1 Tim. 2:8
similiter et mulieres in habitu ornato cum verecundia et sobrietate ornantes se non in tortis crinibus aut auro aut margaritis vel veste pretiosa 1 Tim. 2:9
et Adam non est seductus mulier autem seducta in praevaricatione fuit 1 Tim. 2:14
salvabitur autem per filiorum generationem si permanserint in fide et dilectione et sanctificatione cum sobrietate 1 Tim. 2:15
oportet autem illum et testimonium habere bonum ab his qui foris sunt ut non in obprobrium incidat et laqueum diaboli 1 Tim. 3:7
et hii autem probentur primum et sic ministrent nullum crimen habentes 1 Tim. 3:10
diacones sint unius uxoris viri qui filiis suis bene praesunt et suis domibus 1 Tim. 3:12
qui enim bene ministraverint gradum sibi bonum adquirent et multam fiduciam in fide quae est in Christo Iesu 1 Tim. 3:13
si autem tardavero ut scias quomodo oporteat te in domo Dei conversari quae est ecclesia Dei vivi columna et firmamentum veritatis 1 Tim. 3:15
et manifeste magnum est pietatis sacramentum quod manifestatum est in carne iustificatum est in spiritu apparuit angelis praedicatum est gentibus creditum est in mundo adsumptum est in gloria 1 Tim. 3:16
Spiritus autem manifeste dicit quia in novissimis temporibus discedent quidam a fide adtendentes spiritibus erroris et doctrinis daemoniorum 1 Tim. 4:1
in hypocrisi loquentium mendacium et cauteriatam habentium suam conscientiam 1 Tim. 4:2
prohibentium nubere abstinere a cibis quos Deus creavit ad percipiendum cum gratiarum actione fidelibus et his qui cognoverunt veritatem 1 Tim. 4:3
quia omnis creatura Dei bona et nihil reiciendum quod cum gratiarum actione percipitur 1 Tim. 4:4
sanctificatur enim per verbum Dei et orationem 1 Tim. 4:5
haec proponens fratribus bonus eris minister Christi Iesu enutritus verbis fidei et bonae doctrinae quam adsecutus es 1 Tim. 4:6
ineptas autem et aniles fabulas devita exerce te ipsum ad pietatem 1 Tim. 4:7
nam corporalis exercitatio ad modicum utilis est pietas autem ad omnia utilis est promissionem habens vitae quae nunc est et futurae 1 Tim. 4:8
fidelis sermo et omni acceptione dignus 1 Tim. 4:9
in hoc enim laboramus et maledicimur quia speravimus in Deum vivum qui est salvator omnium hominum maxime fidelium 1 Tim. 4:10
praecipe haec et doce 1 Tim. 4:11
adtende tibi et doctrinae insta in illis hoc enim faciens et te ipsum salvum facies et qui te audiunt 1 Tim. 4:16
si qua autem vidua filios aut nepotes habet discant primum domum suam regere et mutuam vicem reddere parentibus hoc enim acceptum est coram Deo 1 Tim. 5:4
quae autem vere vidua est et desolata speravit in Deum et instat obsecrationibus et orationibus nocte ac die 1 Tim. 5:5
et hoc praecipe ut inreprehensibiles sint 1 Tim. 5:7
si quis autem suorum et maxime domesticorum curam non habet fidem negavit et est infideli deterior 1 Tim. 5:8
simul autem et otiosae discunt circumire domos non solum otiosae sed et verbosae et curiosae loquentes quae non oportet 1 Tim. 5:13
si qua fidelis habet viduas subministret illis et non gravetur ecclesia ut his quae vere viduae sunt sufficiat 1 Tim. 5:16
qui bene praesunt presbyteri duplici honore digni habeantur maxime qui laborant in verbo et doctrina 1 Tim. 5:17
dicit enim scriptura non infrenabis os bovi trituranti et dignus operarius mercede sua 1 Tim. 5:18
adversus presbyterum accusationem noli recipere nisi sub duobus et tribus testibus 1 Tim. 5:19
peccantes coram omnibus argue ut et ceteri timorem habeant 1 Tim. 5:20
testor coram Deo et Christo Iesu et electis angelis ut haec custodias sine praeiudicio nihil faciens in aliam partem declinando 1 Tim. 5:21
noli adhuc aquam bibere sed vino modico utere propter stomachum tuum et frequentes tuas infirmitates 1 Tim. 5:23
quorundam hominum peccata manifesta sunt praecedentia ad iudicium quosdam autem et subsequuntur 1 Tim. 5:24
similiter et facta bona manifesta sunt et quae aliter se habent abscondi non possunt 1 Tim. 5:25
quicumque sunt sub iugo servi dominos suos omni honore dignos arbitrentur ne nomen Domini et doctrina blasphemetur 1 Tim. 6:1
qui autem fideles habent dominos non contemnant quia fratres sunt sed magis serviant quia fideles sunt et dilecti qui beneficii participes sunt haec doce et exhortare 1 Tim. 6:2
si quis aliter docet et non adquiescit sanis sermonibus Domini nostri Iesu Christi et ei quae secundum pietatem est doctrinae 1 Tim. 6:3
superbus nihil sciens sed languens circa quaestiones et pugnas verborum ex quibus oriuntur invidiae contentiones blasphemiae suspiciones malae 1 Tim. 6:4
conflictationes hominum mente corruptorum et qui veritate privati sunt existimantium quaestum esse pietatem 1 Tim. 6:5
habentes autem alimenta et quibus tegamur his contenti sumus 1 Tim. 6:8
nam qui volunt divites fieri incidunt in temptationem et laqueum et desideria multa inutilia et nociva quae mergunt homines in interitum et perditionem 1 Tim. 6:9
radix enim omnium malorum est cupiditas quam quidam appetentes erraverunt a fide et inseruerunt se doloribus multis 1 Tim. 6:10
certa bonum certamen fidei adprehende vitam aeternam in qua vocatus es et confessus bonam confessionem coram multis testibus 1 Tim. 6:12
praecipio tibi coram Deo qui vivificat omnia et Christo Iesu qui testimonium reddidit sub Pontio Pilato bonam confessionem 1 Tim. 6:13
quem suis temporibus ostendet beatus et solus potens rex regum et Dominus dominantium 1 Tim. 6:15
qui solus habet inmortalitatem lucem habitans inaccessibilem quem vidit nullus hominum sed nec videre potest cui honor et imperium sempiternum amen 1 Tim. 6:16
o Timothee depositum custodi devitans profanas vocum novitates et oppositiones falsi nominis scientiae 1 Tim. 6:20
Timotheo carissimo filio gratia misericordia pax a Deo Patre et Christo Iesu Domino nostro 2 Tim. 1:2
recordationem accipiens eius fidei quae est in te non ficta quae et habitavit primum in avia tua Loide et matre tua Eunice certus sum autem quod et in te 2 Tim. 1:5
non enim dedit nobis Deus spiritum timoris sed virtutis et dilectionis et sobrietatis 2 Tim. 1:7
qui nos liberavit et vocavit vocatione sancta non secundum opera nostra sed secundum propositum suum et gratiam quae data est nobis in Christo Iesu ante tempora saecularia 2 Tim. 1:9
manifestata est autem nunc per inluminationem salvatoris nostri Iesu Christi qui destruxit quidem mortem inluminavit autem vitam et incorruptionem per evangelium 2 Tim. 1:10
in quo positus sum ego praedicator et apostolus et magister gentium 2 Tim. 1:11
ob quam causam etiam haec patior sed non confundor scio enim cui credidi et certus sum quia potens est depositum meum servare in illum diem 2 Tim. 1:12
formam habe sanorum verborum quae a me audisti in fide et dilectione in Christo Iesu 2 Tim. 1:13
scis hoc quod aversi sunt a me omnes qui in Asia sunt ex quibus est Phygelus et Hermogenes 2 Tim. 1:15
det misericordiam Dominus Onesifori domui quia saepe me refrigeravit et catenam meam non erubuit 2 Tim. 1:16
sed cum Romam venisset sollicite me quaesivit et invenit 2 Tim. 1:17
det illi Dominus invenire misericordiam a Domino in illa die et quanta Ephesi ministravit melius tu nosti 2 Tim. 1:18
et quae audisti a me per multos testes haec commenda fidelibus hominibus qui idonei erunt et alios docere 2 Tim. 2:2
nam et qui certat in agone non coronatur nisi legitime certaverit 2 Tim. 2:5
ideo omnia sustineo propter electos ut et ipsi salutem consequantur quae est in Christo Iesu cum gloria caelesti 2 Tim. 2:10
fidelis sermo nam si conmortui sumus et convivemus 2 Tim. 2:11
si sustinemus et conregnabimus si negabimus et ille negabit nos 2 Tim. 2:12
et sermo eorum ut cancer serpit ex quibus est Hymeneus et Philetus 2 Tim. 2:17
qui a veritate exciderunt dicentes resurrectionem iam factam et subvertunt quorundam fidem 2 Tim. 2:18
sed firmum fundamentum Dei stetit habens signaculum hoc cognovit Dominus qui sunt eius et discedat ab iniquitate omnis qui nominat nomen Domini 2 Tim. 2:19
in magna autem domo non solum sunt vasa aurea et argentea sed et lignea et fictilia et quaedam quidem in honorem quaedam autem in contumeliam 2 Tim. 2:20
si quis ergo emundaverit se ab istis erit vas in honorem sanctificatum et utile Domino ad omne opus bonum paratum 2 Tim. 2:21
stultas autem et sine disciplina quaestiones devita sciens quia generant lites 2 Tim. 2:23
et resipiscant a diaboli laqueis a quo capti tenentur ad ipsius voluntatem 2 Tim. 2:26
et erunt homines se ipsos amantes cupidi elati superbi blasphemi parentibus inoboedientes ingrati scelesti 2 Tim. 3:2
habentes speciem quidem pietatis virtutem autem eius abnegantes et hos devita 2 Tim. 3:5
ex his enim sunt qui penetrant domos et captivas ducunt mulierculas oneratas peccatis quae ducuntur variis desideriis 2 Tim. 3:6
semper discentes et numquam ad scientiam veritatis pervenientes 2 Tim. 3:7
quemadmodum autem Iannes et Mambres restiterunt Mosi ita et hii resistunt veritati homines corrupti mente reprobi circa fidem 2 Tim. 3:8
sed ultra non proficient insipientia enim eorum manifesta erit omnibus sicut et illorum fuit 2 Tim. 3:9
persecutiones passiones qualia mihi facta sunt Antiochiae Iconii Lystris quales persecutiones sustinui et ex omnibus me eripuit Dominus 2 Tim. 3:11
et omnes qui volunt pie vivere in Christo Iesu persecutionem patientur 2 Tim. 3:12
mali autem homines et seductores proficient in peius errantes et in errorem mittentes 2 Tim. 3:13
tu vero permane in his quae didicisti et credita sunt tibi sciens a quo didiceris 2 Tim. 3:14
et quia ab infantia sacras litteras nosti quae te possint instruere ad salutem per fidem quae est in Christo Iesu 2 Tim. 3:15
omnis scriptura divinitus inspirata et utilis ad docendum ad arguendum ad corrigendum ad erudiendum in iustitia 2 Tim. 3:16
testificor coram Deo et Christo Iesu qui iudicaturus est vivos ac mortuos et adventum ipsius et regnum eius 2 Tim. 4:1
praedica verbum insta oportune inportune argue obsecra increpa in omni patientia et doctrina 2 Tim. 4:2
et a veritate quidem auditum avertent ad fabulas autem convertentur 2 Tim. 4:4
ego enim iam delibor et tempus meae resolutionis instat 2 Tim. 4:6
in reliquo reposita est mihi iustitiae corona quam reddet mihi Dominus in illa die iustus iudex non solum autem mihi sed et his qui diligunt adventum eius 2 Tim. 4:8
Demas enim me dereliquit diligens hoc saeculum et abiit Thessalonicam Crescens in Galliam Titus in Dalmatiam 2 Tim. 4:10
Lucas est mecum solus Marcum adsume et adduc tecum est enim mihi utilis in ministerium 2 Tim. 4:11
paenulam quam reliqui Troade apud Carpum veniens adfers et libros maxime autem membranas 2 Tim. 4:13
quem et tu devita valde enim restitit verbis nostris 2 Tim. 4:15
Dominus autem mihi adstitit et confortavit me ut per me praedicatio impleatur et audiant omnes gentes et liberatus sum de ore leonis 2 Tim. 4:17
liberabit me Dominus ab omni opere malo et salvum faciet in regnum suum caeleste cui gloria in saecula saeculorum amen 2 Tim. 4:18
saluta Priscam et Aquilam et Onesifori domum 2 Tim. 4:19
festina ante hiemem venire salutat te Eubulus et Pudens et Linus et Claudia et fratres omnes 2 Tim. 4:21
Paulus servus Dei apostolus autem Iesu Christi secundum fidem electorum Dei et agnitionem veritatis quae secundum pietatem est Tit. 1:1
Tito dilecto filio secundum communem fidem gratia et pax a Deo Patre et Christo Iesu salvatore nostro Tit. 1:4
huius rei gratia reliqui te Cretae ut ea quae desunt corrigas et constituas per civitates presbyteros sicut ego tibi disposui Tit. 1:5
amplectentem eum qui secundum doctrinam est fidelem sermonem ut potens sit et exhortari in doctrina sana et eos qui contradicunt arguere Tit. 1:9
sunt enim multi et inoboedientes vaniloqui et seductores maxime qui de circumcisione sunt Tit. 1:10
non intendentes iudaicis fabulis et mandatis hominum aversantium se a veritate Tit. 1:14
omnia munda mundis coinquinatis autem et infidelibus nihil mundum sed inquinatae sunt eorum et mens et conscientia Tit. 1:15
confitentur se nosse Deum factis autem negant cum sunt abominati et incredibiles et ad omne opus bonum reprobi Tit. 1:16
erudiens nos ut abnegantes impietatem et saecularia desideria sobrie et iuste et pie vivamus in hoc saeculo Tit. 2:12
expectantes beatam spem et adventum gloriae magni Dei et salvatoris nostri Iesu Christi Tit. 2:13
qui dedit semet ipsum pro nobis ut nos redimeret ab omni iniquitate et mundaret sibi populum acceptabilem sectatorem bonorum operum Tit. 2:14
haec loquere et exhortare et argue cum omni imperio nemo te contemnat Tit. 2:15
admone illos principibus et potestatibus subditos esse dicto oboedire ad omne opus bonum paratos esse Tit. 3:1
eramus enim et nos aliquando insipientes increduli errantes servientes desideriis et voluptatibus variis in malitia et invidia agentes odibiles odientes invicem Tit. 3:3
cum autem benignitas et humanitas apparuit salvatoris nostri Dei Tit. 3:4
non ex operibus iustitiae quae fecimus nos sed secundum suam misericordiam salvos nos fecit per lavacrum regenerationis et renovationis Spiritus Sancti Tit. 3:5
fidelis sermo est et de his volo te confirmare ut curent bonis operibus praeesse qui credunt Deo haec sunt bona et utilia hominibus Tit. 3:8
stultas autem quaestiones et genealogias et contentiones et pugnas legis devita sunt enim inutiles et vanae Tit. 3:9
hereticum hominem post unam et secundam correptionem devita Tit. 3:10
sciens quia subversus est qui eiusmodi est et delinquit proprio iudicio condemnatus Tit. 3:11
Zenan legis peritum et Apollo sollicite praemitte ut nihil illis desit Tit. 3:13
discant autem et nostri bonis operibus praeesse ad usus necessarios ut non sint infructuosi Tit. 3:14
Paulus vinctus Iesu Christi et Timotheus frater Philemoni dilecto et adiutori nostro Ph'm 1:1
et Appiae sorori et Archippo commilitoni nostro et ecclesiae quae in domo tua est Ph'm 1:2
gratia vobis et pax a Deo Patre nostro et Domino Iesu Christo Ph'm 1:3
audiens caritatem tuam et fidem quam habes in Domino Iesu et in omnes sanctos Ph'm 1:5
gaudium enim magnum habui et consolationem in caritate tua quia viscera sanctorum requieverunt per te frater Ph'm 1:7
propter caritatem magis obsecro cum sis talis ut Paulus senex nunc autem et vinctus Iesu Christi Ph'm 1:9
qui tibi aliquando inutilis fuit nunc autem et tibi et mihi utilis Ph'm 1:11
iam non ut servum sed plus servo carissimum fratrem maxime mihi quanto autem magis tibi et in carne et in Domino Ph'm 1:16
ego Paulus scripsi mea manu ego reddam ut non dicam tibi quod et te ipsum mihi debes Ph'm 1:19
confidens oboedientia tua scripsi tibi sciens quoniam et super id quod dico facies Ph'm 1:21
simul autem et para mihi hospitium nam spero per orationes vestras donari me vobis Ph'm 1:22
multifariam et multis modis olim Deus loquens patribus in prophetis Heb. 1:1
novissime diebus istis locutus est nobis in Filio quem constituit heredem universorum per quem fecit et saecula Heb. 1:2
qui cum sit splendor gloriae et figura substantiae eius portansque omnia verbo virtutis suae purgationem peccatorum faciens sedit ad dexteram Maiestatis in excelsis Heb. 1:3
cui enim dixit aliquando angelorum Filius meus es tu ego hodie genui te et rursum ego ero illi in Patrem et ipse erit mihi in Filium Heb. 1:5
et cum iterum introducit primogenitum in orbem terrae dicit et adorent eum omnes angeli Dei Heb. 1:6
et ad angelos quidem dicit qui facit angelos suos spiritus et ministros suos flammam ignis Heb. 1:7
ad Filium autem thronus tuus Deus in saeculum saeculi et virga aequitatis virga regni tui Heb. 1:8
dilexisti iustitiam et odisti iniquitatem propterea unxit te Deus Deus tuus oleo exultationis prae participibus tuis Heb. 1:9
et tu in principio Domine terram fundasti et opera manuum tuarum sunt caeli Heb. 1:10
ipsi peribunt tu autem permanebis et omnes ut vestimentum veterescent Heb. 1:11
et velut amictum involves eos et mutabuntur tu autem idem es et anni tui non deficient Heb. 1:12
si enim qui per angelos dictus est sermo factus est firmus et omnis praevaricatio et inoboedientia accepit iustam mercedis retributionem Heb. 2:2
contestante Deo signis et portentis et variis virtutibus et Spiritus Sancti distributionibus secundum suam voluntatem Heb. 2:4
minuisti eum paulo minus ab angelis gloria et honore coronasti eum et constituisti eum super opera manuum tuarum Heb. 2:7
eum autem qui modico quam angeli minoratus est videmus Iesum propter passionem mortis gloria et honore coronatum ut gratia Dei pro omnibus gustaret mortem Heb. 2:9
decebat enim eum propter quem omnia et per quem omnia qui multos filios in gloriam adduxerat auctorem salutis eorum per passiones consummare Heb. 2:10
qui enim sanctificat et qui sanctificantur ex uno omnes propter quam causam non confunditur fratres eos vocare dicens Heb. 2:11
et iterum ego ero fidens in eum et iterum ecce ego et pueri mei quos mihi dedit Deus Heb. 2:13
quia ergo pueri communicaverunt sanguini et carni et ipse similiter participavit hisdem ut per mortem destrueret eum qui habebat mortis imperium id est diabolum Heb. 2:14
et liberaret eos qui timore mortis per totam vitam obnoxii erant servituti Heb. 2:15
unde debuit per omnia fratribus similare ut misericors fieret et fidelis pontifex ad Deum ut repropitiaret delicta populi Heb. 2:17
unde fratres sancti vocationis caelestis participes considerate apostolum et pontificem confessionis nostrae Iesum Heb. 3:1
qui fidelis est ei qui fecit illum sicut et Moses in omni domo illius Heb. 3:2
et Moses quidem fidelis erat in tota domo eius tamquam famulus in testimonium eorum quae dicenda erant Heb. 3:5
Christus vero tamquam filius in domo sua quae domus sumus nos si fiduciam et gloriam spei usque ad finem firmam retineamus Heb. 3:6
ubi temptaverunt me patres vestri probaverunt et viderunt opera mea Heb. 3:9
quadraginta annos propter quod infensus fui generationi huic et dixi semper errant corde ipsi autem non cognoverunt vias meas Heb. 3:10
et videmus quia non potuerunt introire propter incredulitatem Heb. 3:19
etenim et nobis nuntiatum est quemadmodum et illis sed non profuit illis sermo auditus non admixtis fidei ex his quae audierunt Heb. 4:2
ingrediemur enim in requiem qui credidimus quemadmodum dixit sicut iuravi in ira mea si introibunt in requiem meam et quidem operibus ab institutione mundi factis Heb. 4:3
dixit enim quodam loco de die septima sic et requievit Deus die septima ab omnibus operibus suis Heb. 4:4
et in isto rursum si introibunt in requiem meam Heb. 4:5
quoniam ergo superest quosdam introire in illam et hii quibus prioribus adnuntiatum est non introierunt propter incredulitatem Heb. 4:6
vivus est enim Dei sermo et efficax et penetrabilior omni gladio ancipiti et pertingens usque ad divisionem animae ac spiritus conpagum quoque et medullarum et discretor cogitationum et intentionum cordis Heb. 4:12
et non est ulla creatura invisibilis in conspectu eius omnia autem nuda et aperta sunt oculis eius ad quem nobis sermo Heb. 4:13
adeamus ergo cum fiducia ad thronum gratiae ut misericordiam consequamur et gratiam inveniamus in auxilio oportuno Heb. 4:16
omnis namque pontifex ex hominibus adsumptus pro hominibus constituitur in his quae sunt ad Deum ut offerat dona et sacrificia pro peccatis Heb. 5:1
qui condolere possit his qui ignorant et errant quoniam et ipse circumdatus est infirmitate Heb. 5:2
et propter eam debet quemadmodum et pro populo ita etiam pro semet ipso offerre pro peccatis Heb. 5:3
sic et Christus non semet ipsum clarificavit ut pontifex fieret sed qui locutus est ad eum Filius meus es tu ego hodie genui te Heb. 5:5
quemadmodum et in alio dicit tu es sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedech Heb. 5:6
qui in diebus carnis suae preces supplicationesque ad eum qui possit salvum illum a morte facere cum clamore valido et lacrimis offerens et exauditus pro sua reverentia Heb. 5:7
et quidem cum esset Filius didicit ex his quae passus est oboedientiam Heb. 5:8
et consummatus factus est omnibus obtemperantibus sibi causa salutis aeternae Heb. 5:9
de quo grandis nobis sermo et ininterpretabilis ad dicendum quoniam inbecilles facti estis ad audiendum Heb. 5:11
etenim cum deberetis magistri esse propter tempus rursum indigetis ut vos doceamini quae sint elementa exordii sermonum Dei et facti estis quibus lacte opus sit non solido cibo Heb. 5:12
quapropter intermittentes inchoationis Christi sermonem ad perfectionem feramur non rursum iacientes fundamentum paenitentiae ab operibus mortuis et fidei ad Deum Heb. 6:1
baptismatum doctrinae inpositionis quoque manuum ac resurrectionis mortuorum et iudicii aeterni Heb. 6:2
et hoc faciemus siquidem permiserit Deus Heb. 6:3
inpossibile est enim eos qui semel sunt inluminati gustaverunt etiam donum caeleste et participes sunt facti Spiritus Sancti Heb. 6:4
et prolapsi sunt renovari rursus ad paenitentiam rursum crucifigentes sibimet ipsis Filium Dei et ostentui habentes Heb. 6:6
terra enim saepe venientem super se bibens imbrem et generans herbam oportunam illis a quibus colitur accipit benedictionem a Deo Heb. 6:7
proferens autem spinas ac tribulos reproba est et maledicto proxima cuius consummatio in conbustionem Heb. 6:8
confidimus autem de vobis dilectissimi meliora et viciniora saluti tametsi ita loquimur Heb. 6:9
non enim iniustus Deus ut obliviscatur operis vestri et dilectionis quam ostendistis in nomine ipsius qui ministrastis sanctis et ministratis Heb. 6:10
ut non segnes efficiamini verum imitatores eorum qui fide et patientia hereditabunt promissiones Heb. 6:12
dicens nisi benedicens benedicam te et multiplicans multiplicabo te Heb. 6:14
et sic longanimiter ferens adeptus est repromissionem Heb. 6:15
homines enim per maiorem sui iurant et omnis controversiae eorum finis ad confirmationem est iuramentum Heb. 6:16
quam sicut anchoram habemus animae tutam ac firmam et incedentem usque in interiora velaminis Heb. 6:19
hic enim Melchisedech rex Salem sacerdos Dei summi qui obviavit Abrahae regresso a caede regum et benedixit ei Heb. 7:1
cui decimas omnium divisit Abraham primum quidem qui interpretatur rex iustitiae deinde autem et rex Salem quod est rex pacis Heb. 7:2
intuemini autem quantus sit hic cui et decimam dedit de praecipuis Abraham patriarcha Heb. 7:4
et quidem de filiis Levi sacerdotium accipientes mandatum habent decimas sumere a populo secundum legem id est a fratribus suis quamquam et ipsi exierunt de lumbis Abrahae Heb. 7:5
cuius autem generatio non adnumeratur in eis decimas sumpsit Abraham et hunc qui habebat repromissiones benedixit Heb. 7:6
et hic quidem decimas morientes homines accipiunt ibi autem contestatus quia vivit Heb. 7:8
et ut ita dictum sit per Abraham et Levi qui decimas accipit decimatus est Heb. 7:9
si ergo consummatio per sacerdotium leviticum erat populus enim sub ipso legem accepit quid adhuc necessarium secundum ordinem Melchisedech alium surgere sacerdotem et non secundum ordinem Aaron dici Heb. 7:11
translato enim sacerdotio necesse est ut et legis translatio fiat Heb. 7:12
et amplius adhuc manifestum est si secundum similitudinem Melchisedech exsurgit alius sacerdos Heb. 7:15
reprobatio quidem fit praecedentis mandati propter infirmitatem eius et inutilitatem Heb. 7:18
et quantum est non sine iureiurando alii quidem sine iureiurando sacerdotes facti sunt Heb. 7:20
hic autem cum iureiurando per eum qui dixit ad illum iuravit Dominus et non paenitebit tu es sacerdos in aeternum Heb. 7:21
et alii quidem plures facti sunt sacerdotes idcirco quod morte prohiberentur permanere Heb. 7:23
unde et salvare in perpetuo potest accedentes per semet ipsum ad Deum semper vivens ad interpellandum pro eis Heb. 7:25
talis enim decebat ut nobis esset pontifex sanctus innocens inpollutus segregatus a peccatoribus et excelsior caelis factus Heb. 7:26
sanctorum minister et tabernaculi veri quod fixit Dominus et non homo Heb. 8:2
omnis enim pontifex ad offerenda munera et hostias constituitur unde necesse est et hunc habere aliquid quod offerat Heb. 8:3
qui exemplari et umbrae deserviunt caelestium sicut responsum est Mosi cum consummaret tabernaculum vide inquit omnia facito secundum exemplar quod tibi ostensum est in monte Heb. 8:5
nunc autem melius sortitus est ministerium quanto et melioris testamenti mediator est quod in melioribus repromissionibus sanctum est Heb. 8:6
vituperans enim eos dicit ecce dies veniunt dicit Dominus et consummabo super domum Israhel et super domum Iuda testamentum novum Heb. 8:8
non secundum testamentum quod feci patribus eorum in die qua adprehendi manum illorum ut educerem illos de terra Aegypti quoniam ipsi non permanserunt in testamento meo et ego neglexi eos dicit Dominus Heb. 8:9
quia hoc testamentum quod disponam domui Israhel post dies illos dicit Dominus dando leges meas in mentem eorum et in corde eorum superscribam eas et ero eis in Deum et ipsi erunt mihi in populum Heb. 8:10
et non docebit unusquisque proximum suum et unusquisque fratrem suum dicens cognosce Dominum quoniam omnes scient me a minore usque ad maiorem eorum Heb. 8:11
quia propitius ero iniquitatibus eorum et peccatorum illorum iam non memorabor Heb. 8:12
dicendo autem novum veteravit prius quod autem antiquatur et senescit prope interitum est Heb. 8:13
habuit quidem et prius iustificationes culturae et sanctum saeculare Heb. 9:1
tabernaculum enim factum est primum in quo inerant candelabra et mensa et propositio panum quae dicitur sancta Heb. 9:2
aureum habens turibulum et arcam testamenti circumtectam ex omni parte auro in qua urna aurea habens manna et virga Aaron quae fronduerat et tabulae testamenti Heb. 9:4
in secundo autem semel in anno solus pontifex non sine sanguine quem offert pro sua et populi ignorantia Heb. 9:7
quae parabola est temporis instantis iuxta quam munera et hostiae offeruntur quae non possunt iuxta conscientiam perfectum facere servientem Heb. 9:9
solummodo in cibis et in potibus et variis baptismis et iustitiis carnis usque ad tempus correctionis inpositis Heb. 9:10
Christus autem adsistens pontifex futurorum bonorum per amplius et perfectius tabernaculum non manufactum id est non huius creationis Heb. 9:11
neque per sanguinem hircorum et vitulorum sed per proprium sanguinem introivit semel in sancta aeterna redemptione inventa Heb. 9:12
si enim sanguis hircorum et taurorum et cinis vitulae aspersus inquinatos sanctificat ad emundationem carnis Heb. 9:13
et ideo novi testamenti mediator est ut morte intercedente in redemptionem earum praevaricationum quae erant sub priore testamento repromissionem accipiant qui vocati sunt aeternae hereditatis Heb. 9:15
lecto enim omni mandato legis a Mose universo populo accipiens sanguinem vitulorum et hircorum cum aqua et lana coccinea et hysopo ipsum quoque librum et omnem populum aspersit Heb. 9:19
etiam tabernaculum et omnia vasa ministerii sanguine similiter aspersit Heb. 9:21
et omnia paene in sanguine mundantur secundum legem et sine sanguinis fusione non fit remissio Heb. 9:22
et quemadmodum statutum est hominibus semel mori post hoc autem iudicium Heb. 9:27
sic et Christus semel oblatus ad multorum exhaurienda peccata secundo sine peccato apparebit expectantibus se in salutem Heb. 9:28
inpossibile enim est sanguine taurorum et hircorum auferri peccata Heb. 10:4
ideo ingrediens mundum dicit hostiam et oblationem noluisti corpus autem aptasti mihi Heb. 10:5
holocaustomata et pro peccato non tibi placuit Heb. 10:6
superius dicens quia hostias et oblationes et holocaustomata et pro peccato noluisti nec placita sunt tibi quae secundum legem offeruntur Heb. 10:8
et omnis quidem sacerdos praesto est cotidie ministrans et easdem saepe offerens hostias quae numquam possunt auferre peccata Heb. 10:11
contestatur autem nos et Spiritus Sanctus postquam enim dixit Heb. 10:15
hoc autem testamentum quod testabor ad illos post dies illos dicit Dominus dando leges meas in cordibus eorum et in mente eorum superscribam eas Heb. 10:16
et peccatorum et iniquitatium eorum iam non recordabor amplius Heb. 10:17
quam initiavit nobis viam novam et viventem per velamen id est carnem suam Heb. 10:20
et sacerdotem magnum super domum Dei Heb. 10:21
accedamus cum vero corde in plenitudine fidei aspersi corda a conscientia mala et abluti corpus aqua munda Heb. 10:22
et consideremus invicem in provocationem caritatis et bonorum operum Heb. 10:24
non deserentes collectionem nostram sicut est consuetudinis quibusdam sed consolantes et tanto magis quanto videritis adpropinquantem diem Heb. 10:25
terribilis autem quaedam expectatio iudicii et ignis aemulatio quae consumptura est adversarios Heb. 10:27
quanto magis putatis deteriora mereri supplicia qui Filium Dei conculcaverit et sanguinem testamenti pollutum duxerit in quo sanctificatus est et Spiritui gratiae contumeliam fecerit Heb. 10:29
scimus enim qui dixit mihi vindictam ego reddam et iterum quia iudicabit Dominus populum suum Heb. 10:30
et in altero quidem obprobriis et tribulationibus spectaculum facti in altero autem socii taliter conversantium effecti Heb. 10:33
nam et vinctis conpassi estis et rapinam bonorum vestrorum cum gaudio suscepistis cognoscentes vos habere meliorem et manentem substantiam Heb. 10:34
adhuc enim modicum quantulum qui venturus est veniet et non tardabit Heb. 10:37
fide plurimam hostiam Abel quam Cain obtulit Deo per quam testimonium consecutus est esse iustus testimonium perhibente muneribus eius Deo et per illam defunctus adhuc loquitur Heb. 11:4
fide Enoch translatus est ne videret mortem et non inveniebatur quia transtulit illum Deus ante translationem enim testimonium habebat placuisse Deo Heb. 11:5
sine fide autem inpossibile placere credere enim oportet accedentem ad Deum quia est et inquirentibus se remunerator fit Heb. 11:6
fide Noe responso accepto de his quae adhuc non videbantur metuens aptavit arcam in salutem domus suae per quam damnavit mundum et iustitiae quae per fidem est heres est institutus Heb. 11:7
fide qui vocatur Abraham oboedivit in locum exire quem accepturus erat in hereditatem et exiit nesciens quo iret Heb. 11:8
fide moratus est in terra repromissionis tamquam in aliena in casulis habitando cum Isaac et Iacob coheredibus repromissionis eiusdem Heb. 11:9
expectabat enim fundamenta habentem civitatem cuius artifex et conditor Deus Heb. 11:10
fide et ipsa Sarra sterilis virtutem in conceptionem seminis accepit etiam praeter tempus aetatis quoniam fidelem credidit esse qui promiserat Heb. 11:11
propter quod et ab uno orti sunt et haec emortuo tamquam sidera caeli in multitudinem et sicut harena quae est ad oram maris innumerabilis Heb. 11:12
iuxta fidem defuncti sunt omnes isti non acceptis repromissionibus sed a longe eas aspicientes et salutantes et confitentes quia peregrini et hospites sunt supra terram Heb. 11:13
et si quidem illius meminissent de qua exierunt habebant utique tempus revertendi Heb. 11:15
fide obtulit Abraham Isaac cum temptaretur et unigenitum offerebat qui susceperat repromissiones Heb. 11:17
arbitrans quia et a mortuis suscitare potens est Deus unde eum et in parabola accepit Heb. 11:19
fide et de futuris benedixit Isaac Iacob et Esau Heb. 11:20
fide Iacob moriens singulis filiorum Ioseph benedixit et adoravit fastigium virgae eius Heb. 11:21
fide Ioseph moriens de profectione filiorum Israhel memoratus est et de ossibus suis mandavit Heb. 11:22
fide Moses natus occultatus est mensibus tribus a parentibus suis eo quod vidissent elegantem infantem et non timuerunt regis edictum Heb. 11:23
fide celebravit pascha et sanguinis effusionem ne qui vastabat primitiva tangeret eos Heb. 11:28
et quid adhuc dicam deficiet enim me tempus enarrantem de Gedeon Barac Samson Iepthae David et Samuhel et prophetis Heb. 11:32
alii vero ludibria et verbera experti insuper et vincula et carceres Heb. 11:36
quibus dignus non erat mundus in solitudinibus errantes et montibus et speluncis et in cavernis terrae Heb. 11:38
et hii omnes testimonio fidei probati non acceperunt repromissionem Heb. 11:39
ideoque et nos tantam habentes inpositam nubem testium deponentes omne pondus et circumstans nos peccatum per patientiam curramus propositum nobis certamen Heb. 12:1
aspicientes in auctorem fidei et consummatorem Iesum qui pro proposito sibi gaudio sustinuit crucem confusione contempta atque in dextera sedis Dei sedit Heb. 12:2
et obliti estis consolationis quae vobis tamquam filiis loquitur dicens fili mi noli neglegere disciplinam Domini neque fatigeris dum ab eo argueris Heb. 12:5
quod si extra disciplinam estis cuius participes facti sunt omnes ergo adulteri et non filii estis Heb. 12:8
deinde patres quidem carnis nostrae habuimus eruditores et reverebamur non multo magis obtemperabimus Patri spirituum et vivemus Heb. 12:9
et illi quidem in tempore paucorum dierum secundum voluntatem suam erudiebant nos hic autem ad id quod utile est in recipiendo sanctificationem eius Heb. 12:10
propter quod remissas manus et soluta genua erigite Heb. 12:12
et gressus rectos facite pedibus vestris ut non claudicans erret magis autem sanetur Heb. 12:13
pacem sequimini cum omnibus et sanctimoniam sine qua nemo videbit Dominum Heb. 12:14
contemplantes ne quis desit gratiae Dei ne qua radix amaritudinis sursum germinans inpediat et per illam inquinentur multi Heb. 12:15
scitote enim quoniam et postea cupiens hereditare benedictionem reprobatus est non enim invenit paenitentiae locum quamquam cum lacrimis inquisisset eam Heb. 12:17
non enim accessistis ad tractabilem et accensibilem ignem et turbinem et caliginem et procellam Heb. 12:18
et tubae sonum et vocem verborum quam qui audierunt excusaverunt se ne eis fieret verbum Heb. 12:19
non enim portabant quod dicebatur et si bestia tetigerit montem lapidabitur Heb. 12:20
et ita terribile erat quod videbatur Moses dixit exterritus sum et tremebundus Heb. 12:21
sed accessistis ad Sion montem et civitatem Dei viventis Hierusalem caelestem et multorum milium angelorum frequentiae Heb. 12:22
et ecclesiam primitivorum qui conscripti sunt in caelis et iudicem omnium Deum et spiritus iustorum perfectorum Heb. 12:23
et testamenti novi mediatorem Iesum et sanguinis sparsionem melius loquentem quam Abel Heb. 12:24
cuius vox movit terram tunc modo autem repromittit dicens adhuc semel ego movebo non solum terram sed et caelum Heb. 12:26
itaque regnum inmobile suscipientes habemus gratiam per quam serviamus placentes Deo cum metu et reverentia Heb. 12:28
mementote vinctorum tamquam simul vincti et laborantium tamquam et ipsi in corpore morantes Heb. 13:3
honorabile conubium in omnibus et torus inmaculatus fornicatores enim et adulteros iudicabit Deus Heb. 13:4
Iesus Christus heri et hodie ipse et in saecula Heb. 13:8
doctrinis variis et peregrinis nolite abduci optimum enim est gratia stabiliri cor non escis quae non profuerunt ambulantibus in eis Heb. 13:9
propter quod et Iesus ut sanctificaret per suum sanguinem populum extra portam passus est Heb. 13:12
beneficientiae autem et communionis nolite oblivisci talibus enim hostiis promeretur Deus Heb. 13:16
oboedite praepositis vestris et subiacete eis ipsi enim pervigilant quasi rationem pro animabus vestris reddituri ut cum gaudio hoc faciant et non gementes hoc enim non expedit vobis Heb. 13:17
salutate omnes praepositos vestros et omnes sanctos salutant vos de Italia Heb. 13:24
Iacobus Dei et Domini nostri Iesu Christi servus duodecim tribubus quae sunt in dispersione salutem Jas. 1:1
patientia autem opus perfectum habeat ut sitis perfecti et integri in nullo deficientes Jas. 1:4
si quis autem vestrum indiget sapientiam postulet a Deo qui dat omnibus affluenter et non inproperat et dabitur ei Jas. 1:5
postulet autem in fide nihil haesitans qui enim haesitat similis est fluctui maris qui a vento movetur et circumfertur Jas. 1:6
exortus est enim sol cum ardore et arefecit faenum et flos eius decidit et decor vultus eius deperiit ita et dives in itineribus suis marcescet Jas. 1:11
unusquisque vero temptatur a concupiscentia sua abstractus et inlectus Jas. 1:14
omne datum optimum et omne donum perfectum desursum est descendens a Patre luminum apud quem non est transmutatio nec vicissitudinis obumbratio Jas. 1:17
scitis fratres mei dilecti sit autem omnis homo velox ad audiendum tardus autem ad loquendum et tardus ad iram Jas. 1:19
propter quod abicientes omnem inmunditiam et abundantiam malitiae in mansuetudine suscipite insitum verbum quod potest salvare animas vestras Jas. 1:21
estote autem factores verbi et non auditores tantum fallentes vosmet ipsos Jas. 1:22
quia si quis auditor est verbi et non factor hic conparabitur viro consideranti vultum nativitatis suae in speculo Jas. 1:23
consideravit enim se et abiit et statim oblitus est qualis fuerit Jas. 1:24
qui autem perspexerit in lege perfecta libertatis et permanserit non auditor obliviosus factus sed factor operis hic beatus in facto suo erit Jas. 1:25
religio munda et inmaculata apud Deum et Patrem haec est visitare pupillos et viduas in tribulatione eorum inmaculatum se custodire ab hoc saeculo Jas. 1:27
etenim si introierit in conventu vestro vir aureum anulum habens in veste candida introierit autem et pauper in sordido habitu Jas. 2:2
et intendatis in eum qui indutus est veste praeclara et dixeritis tu sede hic bene pauperi autem dicatis tu sta illic aut sede sub scabillo pedum meorum Jas. 2:3
nonne iudicatis apud vosmet ipsos et facti estis iudices cogitationum iniquarum Jas. 2:4
audite fratres mei dilectissimi nonne Deus elegit pauperes in hoc mundo divites in fide et heredes regni quod repromisit Deus diligentibus se Jas. 2:5
vos autem exhonorastis pauperem nonne divites per potentiam opprimunt vos et ipsi trahunt vos ad iudicia Jas. 2:6
qui enim dixit non moechaberis dixit et non occides quod si non moechaberis occides autem factus es transgressor legis Jas. 2:11
sic loquimini et sic facite sicut per legem libertatis incipientes iudicari Jas. 2:12
si autem frater aut soror nudi sunt et indigent victu cotidiano Jas. 2:15
dicat autem aliquis de vobis illis ite in pace calefacimini et saturamini non dederitis autem eis quae necessaria sunt corporis quid proderit Jas. 2:16
sic et fides si non habeat opera mortua est in semet ipsam Jas. 2:17
sed dicet quis tu fidem habes et ego opera habeo ostende mihi fidem tuam sine operibus et ego ostendam tibi ex operibus fidem meam Jas. 2:18
tu credis quoniam unus est Deus bene facis et daemones credunt et contremescunt Jas. 2:19
vides quoniam fides cooperabatur operibus illius et ex operibus fides consummata est Jas. 2:22
et suppleta est scriptura dicens credidit Abraham Deo et reputatum est illi ad iustitiam et amicus Dei appellatus est Jas. 2:23
videtis quoniam ex operibus iustificatur homo et non ex fide tantum Jas. 2:24
similiter autem et Raab meretrix nonne ex operibus iustificata est suscipiens nuntios et alia via eiciens Jas. 2:25
sicut enim corpus sine spiritu emortuum est ita et fides sine operibus mortua est Jas. 2:26
si autem equorum frenos in ora mittimus ad consentiendum nobis et omne corpus illorum circumferimus Jas. 3:3
ecce et naves cum magnae sint et a ventis validis minentur circumferuntur a modico gubernaculo ubi impetus dirigentis voluerit Jas. 3:4
ita et lingua modicum quidem membrum est et magna exultat ecce quantus ignis quam magnam silvam incendit Jas. 3:5
et lingua ignis est universitas iniquitatis lingua constituitur in membris nostris quae maculat totum corpus et inflammat rotam nativitatis nostrae inflammata a gehenna Jas. 3:6
omnis enim natura bestiarum et volucrum et serpentium etiam ceterorum domantur et domita sunt a natura humana Jas. 3:7
in ipsa benedicimus Dominum et Patrem et in ipsa maledicimus homines qui ad similitudinem Dei facti sunt Jas. 3:9
ex ipso ore procedit benedictio et maledictio non oportet fratres mei haec ita fieri Jas. 3:10
numquid fons de eodem foramine emanat dulcem et amaram aquam Jas. 3:11
quis sapiens et disciplinatus inter vos ostendat ex bona conversatione operationem suam in mansuetudine sapientiae Jas. 3:13
quod si zelum amarum habetis et contentiones in cordibus vestris nolite gloriari et mendaces esse adversus veritatem Jas. 3:14
ubi enim zelus et contentio ibi inconstantia et omne opus pravum Jas. 3:16
quae autem desursum est sapientia primum quidem pudica est deinde pacifica modesta suadibilis plena misericordia et fructibus bonis non iudicans sine simulatione Jas. 3:17
unde bella et lites in vobis nonne hinc ex concupiscentiis vestris quae militant in membris vestris Jas. 4:1
concupiscitis et non habetis occiditis et zelatis et non potestis adipisci litigatis et belligeratis non habetis propter quod non postulatis Jas. 4:2
petitis et non accipitis eo quod male petatis ut in concupiscentiis vestris insumatis Jas. 4:3
subditi igitur estote Deo resistite autem diabolo et fugiet a vobis Jas. 4:7
adpropiate Domino et adpropinquabit vobis emundate manus peccatores et purificate corda duplices animo Jas. 4:8
miseri estote et lugete et plorate risus vester in luctum convertatur et gaudium in maerorem Jas. 4:9
humiliamini in conspectu Domini et exaltabit vos Jas. 4:10
nolite detrahere de alterutrum fratres qui detrahit fratri aut qui iudicat fratrem suum detrahit legi et iudicat legem si autem iudicas legem non es factor legis sed iudex Jas. 4:11
unus est legislator et iudex qui potest perdere et liberare tu autem quis es qui iudicas proximum Jas. 4:12
ecce nunc qui dicitis hodie aut crastino ibimus in illam civitatem et faciemus quidem ibi annum et mercabimur et lucrum faciemus Jas. 4:13
pro eo ut dicatis si Dominus voluerit et vixerimus faciemus hoc aut illud Jas. 4:15
scienti igitur bonum facere et non facienti peccatum est illi Jas. 4:17
divitiae vestrae putrefactae sunt et vestimenta vestra a tineis comesta sunt Jas. 5:2
aurum et argentum vestrum eruginavit et erugo eorum in testimonium vobis erit et manducabit carnes vestras sicut ignis thesaurizastis in novissimis diebus Jas. 5:3
ecce merces operariorum qui messuerunt regiones vestras qui fraudatus est a vobis clamat et clamor ipsorum in aures Domini Sabaoth introiit Jas. 5:4
epulati estis super terram et in luxuriis enutristis corda vestra in die occisionis Jas. 5:5
patientes igitur estote fratres usque ad adventum Domini ecce agricola expectat pretiosum fructum terrae patienter ferens donec accipiat temporivum et serotinum Jas. 5:7
patientes estote et vos confirmate corda vestra quoniam adventus Domini adpropinquavit Jas. 5:8
exemplum accipite fratres laboris et patientiae prophetas qui locuti sunt in nomine Domini Jas. 5:10
ecce beatificamus qui sustinuerunt sufferentiam Iob audistis et finem Domini vidistis quoniam misericors est Dominus et miserator Jas. 5:11
infirmatur quis in vobis inducat presbyteros ecclesiae et orent super eum unguentes eum oleo in nomine Domini Jas. 5:14
et oratio fidei salvabit infirmum et adlevabit eum Dominus et si in peccatis sit dimittentur ei Jas. 5:15
confitemini ergo alterutrum peccata vestra et orate pro invicem ut salvemini multum enim valet deprecatio iusti adsidua Jas. 5:16
Helias homo erat similis nobis passibilis et oratione oravit ut non plueret super terram et non pluit annos tres et menses sex Jas. 5:17
et rursum oravit et caelum dedit pluviam et terra dedit fructum suum Jas. 5:18
fratres mei si quis ex vobis erraverit a veritate et converterit quis eum Jas. 5:19
scire debet quoniam qui converti fecerit peccatorem ab errore viae suae salvabit animam eius a morte et operit multitudinem peccatorum Jas. 5:20
Petrus apostolus Iesu Christi electis advenis dispersionis Ponti Galatiae Cappadociae Asiae et Bithyniae 1 Pet. 1:1
secundum praescientiam Dei Patris in sanctificatione Spiritus in oboedientiam et aspersionem sanguinis Iesu Christi gratia vobis et pax multiplicetur 1 Pet. 1:2
benedictus Deus et Pater Domini nostri Iesu Christi qui secundum magnam misericordiam suam regeneravit nos in spem vivam per resurrectionem Iesu Christi ex mortuis 1 Pet. 1:3
in hereditatem incorruptibilem et incontaminatam et inmarcescibilem conservatam in caelis in vobis 1 Pet. 1:4
ut probatum vestrae fidei multo pretiosius sit auro quod perit per ignem probato inveniatur in laudem et gloriam et honorem in revelatione Iesu Christi 1 Pet. 1:7
quem cum non videritis diligitis in quem nunc quoque non videntes credentes autem exultatis laetitia inenarrabili et glorificata 1 Pet. 1:8
scrutantes in quod vel quale tempus significaret in eis Spiritus Christi praenuntians eas quae in Christo sunt passiones et posteriores glorias 1 Pet. 1:11
sed secundum eum qui vocavit vos sanctum et ipsi sancti in omni conversatione sitis 1 Pet. 1:15
et si Patrem invocatis eum qui sine acceptione personarum iudicat secundum uniuscuiusque opus in timore incolatus vestri tempore conversamini 1 Pet. 1:17
sed pretioso sanguine quasi agni incontaminati et inmaculati Christi 1 Pet. 1:19
qui per ipsum fideles estis in Deo qui suscitavit eum a mortuis et dedit ei gloriam ut fides vestra et spes esset in Deo 1 Pet. 1:21
renati non ex semine corruptibili sed incorruptibili per verbum Dei vivi et permanentis 1 Pet. 1:23
quia omnis caro ut faenum et omnis gloria eius tamquam flos faeni exaruit faenum et flos decidit 1 Pet. 1:24
deponentes igitur omnem malitiam et omnem dolum et simulationes et invidias et omnes detractiones 1 Pet. 2:1
et ipsi tamquam lapides vivi superaedificamini domus spiritalis sacerdotium sanctum offerre spiritales hostias acceptabiles Deo per Iesum Christum 1 Pet. 2:5
propter quod continet in scriptura ecce pono in Sion lapidem summum angularem electum pretiosum et qui crediderit in eo non confundetur 1 Pet. 2:6
et lapis offensionis et petra scandali qui offendunt verbo nec credunt in quod et positi sunt 1 Pet. 2:8
carissimi obsecro tamquam advenas et peregrinos abstinere vos a carnalibus desideriis quae militant adversus animam 1 Pet. 2:11
quasi liberi et non quasi velamen habentes malitiae libertatem sed sicut servi Dei 1 Pet. 2:16
servi subditi in omni timore dominis non tantum bonis et modestis sed etiam discolis 1 Pet. 2:18
quae enim gloria est si peccantes et colaphizati suffertis sed si benefacientes et patientes sustinetis haec est gratia apud Deum 1 Pet. 2:20
in hoc enim vocati estis quia et Christus passus est pro vobis vobis relinquens exemplum ut sequamini vestigia eius 1 Pet. 2:21
eratis enim sicut oves errantes sed conversi estis nunc ad pastorem et episcopum animarum vestrarum 1 Pet. 2:25
similiter mulieres subditae suis viris ut et si qui non credunt verbo per mulierum conversationem sine verbo lucri fiant 1 Pet. 3:1
sed qui absconditus cordis est homo in incorruptibilitate quieti et modesti spiritus quod est in conspectu Dei locuples 1 Pet. 3:4
sic enim aliquando et sanctae mulieres sperantes in Deo ornabant se subiectae propriis viris 1 Pet. 3:5
sicut Sarra oboediebat Abrahae dominum eum vocans cuius estis filiae benefacientes et non timentes ullam perturbationem 1 Pet. 3:6
viri similiter cohabitantes secundum scientiam quasi infirmiori vaso muliebri inpertientes honorem tamquam et coheredibus gratiae vitae uti ne inpediantur orationes vestrae 1 Pet. 3:7
qui enim vult vitam diligere et videre dies bonos coerceat linguam suam a malo et labia eius ne loquantur dolum 1 Pet. 3:10
declinet autem a malo et faciat bonum inquirat pacem et persequatur eam 1 Pet. 3:11
quia oculi Domini super iustos et aures eius in preces eorum vultus autem Domini super facientes mala 1 Pet. 3:12
et quis est qui vobis noceat si boni aemulatores fueritis 1 Pet. 3:13
sed et si quid patimini propter iustitiam beati timorem autem eorum ne timueritis et non conturbemini 1 Pet. 3:14
sed cum modestia et timore conscientiam habentes bonam ut in eo quod detrahunt vobis confundantur qui calumniantur vestram bonam in Christo conversationem 1 Pet. 3:16
quia et Christus semel pro peccatis mortuus est iustus pro iniustis ut nos offerret Deo mortificatus carne vivificatus autem spiritu 1 Pet. 3:18
in quo et his qui in carcere erant spiritibus veniens praedicavit 1 Pet. 3:19
quod et vos nunc similis formae salvos facit baptisma non carnis depositio sordium sed conscientiae bonae interrogatio in Deum per resurrectionem Iesu Christi 1 Pet. 3:21
qui est in dextera Dei profectus in caelum subiectis sibi angelis et potestatibus et virtutibus 1 Pet. 3:22
Christo igitur passo in carne et vos eadem cogitatione armamini quia qui passus est carne desiit a peccatis 1 Pet. 4:1
sufficit enim praeteritum tempus ad voluntatem gentium consummandam qui ambulaverunt in luxuriis desideriis vinolentiis comesationibus potationibus et inlicitis idolorum cultibus 1 Pet. 4:3
qui reddent rationem ei qui paratus est iudicare vivos et mortuos 1 Pet. 4:5
propter hoc enim et mortuis evangelizatum est ut iudicentur quidem secundum homines in carne vivant autem secundum Deum spiritu 1 Pet. 4:6
omnium autem finis adpropinquavit estote itaque prudentes et vigilate in orationibus 1 Pet. 4:7
si quis loquitur quasi sermones Dei si quis ministrat tamquam ex virtute quam administrat Deus ut in omnibus honorificetur Deus per Iesum Christum cui est gloria et imperium in saecula saeculorum amen 1 Pet. 4:11
sed communicantes Christi passionibus gaudete ut et in revelatione gloriae eius gaudeatis exultantes 1 Pet. 4:13
et si iustus vix salvatur impius et peccator ubi parebit 1 Pet. 4:18
itaque et hii qui patiuntur secundum voluntatem Dei fideli creatori commendant animas suas in benefactis 1 Pet. 4:19
seniores ergo qui in vobis sunt obsecro consenior et testis Christi passionum qui et eius quae in futuro revelanda est gloriae communicator 1 Pet. 5:1
neque ut dominantes in cleris sed formae facti gregi et ex animo 1 Pet. 5:3
et cum apparuerit princeps pastorum percipietis inmarcescibilem gloriae coronam 1 Pet. 5:4
per Silvanum vobis fidelem fratrem ut arbitror breviter scripsi obsecrans et contestans hanc esse veram gratiam Dei in qua state 1 Pet. 5:12
salutat vos quae est in Babylone cumelecta et Marcus filius meus 1 Pet. 5:13
Simon Petrus servus et apostolus Iesu Christi his qui coaequalem nobis sortiti sunt fidem in iustitia Dei nostri et salvatoris Iesu Christi 2 Pet. 1:1
gratia vobis et pax adimpleatur in cognitione Domini nostri 2 Pet. 1:2
quomodo omnia nobis divinae virtutis suae quae ad vitam et pietatem donata est per cognitionem eius qui vocavit nos propria gloria et virtute 2 Pet. 1:3
per quae maxima et pretiosa nobis promissa donavit ut per haec efficiamini divinae consortes naturae fugientes eius quae in mundo est concupiscentiae corruptionem 2 Pet. 1:4
haec enim vobis cum adsint et superent non vacuos nec sine fructu vos constituent in Domini nostri Iesu Christi cognitione 2 Pet. 1:8
cui enim non praesto sunt haec caecus est et manu temptans oblivionem accipiens purgationis veterum suorum delictorum 2 Pet. 1:9
quapropter fratres magis satagite ut per bona opera certam vestram vocationem et electionem faciatis haec enim facientes non peccabitis aliquando 2 Pet. 1:10
sic enim abundanter ministrabitur vobis introitus in aeternum regnum Domini nostri et salvatoris Iesu Christi 2 Pet. 1:11
propter quod incipiam vos semper commonere de his et quidem scientes et confirmatos in praesenti veritate 2 Pet. 1:12
certus quod velox est depositio tabernaculi mei secundum quod et Dominus noster Iesus Christus significavit mihi 2 Pet. 1:14
dabo autem operam et frequenter habere vos post obitum meum ut horum memoriam faciatis 2 Pet. 1:15
non enim doctas fabulas secuti notam fecimus vobis Domini nostri Iesu Christi virtutem et praesentiam sed speculatores facti illius magnitudinis 2 Pet. 1:16
accipiens enim a Deo Patre honorem et gloriam voce delapsa ad eum huiuscemodi a magnifica gloria hic est Filius meus dilectus in quo mihi conplacui 2 Pet. 1:17
et hanc vocem nos audivimus de caelo adlatam cum essemus cum ipso in monte sancto 2 Pet. 1:18
et habemus firmiorem propheticum sermonem cui bene facitis adtendentes quasi lucernae lucenti in caliginoso loco donec dies inlucescat et lucifer oriatur in cordibus vestris 2 Pet. 1:19
fuerunt vero et pseudoprophetae in populo sicut et in vobis erunt magistri mendaces qui introducent sectas perditionis et eum qui emit eos Dominum negant superducentes sibi celerem perditionem 2 Pet. 2:1
et multi sequentur eorum luxurias per quos via veritatis blasphemabitur 2 Pet. 2:2
et in avaritia fictis verbis de vobis negotiabuntur quibus iudicium iam olim non cessat et perditio eorum non dormitat 2 Pet. 2:3
et originali mundo non pepercit sed octavum Noe iustitiae praeconem custodivit diluvium mundo impiorum inducens 2 Pet. 2:5
et civitates Sodomorum et Gomorraeorum in cinerem redigens eversione damnavit exemplum eorum qui impie acturi sunt ponens 2 Pet. 2:6
et iustum Loth oppressum a nefandorum iniuria conversatione eruit 2 Pet. 2:7
aspectu enim et auditu iustus erat habitans apud eos qui diem de die animam iustam iniquis operibus cruciabant 2 Pet. 2:8
ubi angeli fortitudine et virtute cum sint maiores non portant adversum se execrabile iudicium 2 Pet. 2:11
hii vero velut inrationabilia pecora naturaliter in captionem et in perniciem in his quae ignorant blasphemantes in corruptione sua et peribunt 2 Pet. 2:12
percipientes mercedem iniustitiae voluptatem existimantes diei delicias coinquinationes et maculae deliciis affluentes in conviviis suis luxuriantes vobiscum 2 Pet. 2:13
oculos habentes plenos adulterio et incessabiles delicti pellicentes animas instabiles cor exercitatum avaritiae habentes maledictionis filii 2 Pet. 2:14
hii sunt fontes sine aqua et nebulae turbinibus exagitatae quibus caligo tenebrarum reservatur 2 Pet. 2:17
libertatem illis promittentes cum ipsi servi sint corruptionis a quo enim quis superatus est huius et servus est 2 Pet. 2:19
si enim refugientes coinquinationes mundi in cognitione Domini nostri et salvatoris Iesu Christi his rursus inpliciti superantur facta sunt eis posteriora deteriora prioribus 2 Pet. 2:20
contigit enim eis illud veri proverbii canis reversus ad suum vomitum et sus lota in volutabro luti 2 Pet. 2:22
ut memores sitis eorum quae praedixi verborum a sanctis prophetis et apostolorum vestrorum praeceptorum Domini et salvatoris 2 Pet. 3:2
latet enim eos hoc volentes quod caeli erant prius et terra de aqua et per aquam consistens Dei verbo 2 Pet. 3:5
caeli autem qui nunc sunt et terra eodem verbo repositi sunt igni servati in diem iudicii et perditionis impiorum hominum 2 Pet. 3:7
unum vero hoc non lateat vos carissimi quia unus dies apud Dominum sicut mille anni et mille anni sicut dies unus 2 Pet. 3:8
cum haec igitur omnia dissolvenda sint quales oportet esse vos in sanctis conversationibus et pietatibus 2 Pet. 3:11
expectantes et properantes in adventum Dei diei per quam caeli ardentes solventur et elementa ignis ardore tabescent 2 Pet. 3:12
novos vero caelos et novam terram et promissa ipsius expectamus in quibus iustitia habitat 2 Pet. 3:13
propter quod carissimi haec expectantes satis agite inmaculati et inviolati ei inveniri in pace 2 Pet. 3:14
et Domini nostri longanimitatem salutem arbitramini sicut et carissimus frater noster Paulus secundum datam sibi sapientiam scripsit vobis 2 Pet. 3:15
sicut et in omnibus epistulis loquens in eis de his in quibus sunt quaedam difficilia intellectu quae indocti et instabiles depravant sicut et ceteras scripturas ad suam ipsorum perditionem 2 Pet. 3:16
crescite vero in gratia et in cognitione Domini nostri et salvatoris Iesu Christi ipsi gloria et nunc et in die aeternitatis amen 2 Pet. 3:18
quod fuit ab initio quod audivimus quod vidimus oculis nostris quod perspeximus et manus nostrae temptaverunt de verbo vitae 1 Jn. 1:1
et vita manifestata est et vidimus et testamur et adnuntiamus vobis vitam aeternam quae erat apud Patrem et apparuit nobis 1 Jn. 1:2
quod vidimus et audivimus adnuntiamus et vobis ut et vos societatem habeatis nobiscum et societas nostra sit cum Patre et cum Filio eius Iesu Christo 1 Jn. 1:3
et haec scribimus vobis ut gaudium nostrum sit plenum 1 Jn. 1:4
et haec est adnuntiatio quam audivimus ab eo et adnuntiamus vobis quoniam Deus lux est et tenebrae in eo non sunt ullae 1 Jn. 1:5
si dixerimus quoniam societatem habemus cum eo et in tenebris ambulamus mentimur et non facimus veritatem 1 Jn. 1:6
si autem in luce ambulemus sicut et ipse est in luce societatem habemus ad invicem et sanguis Iesu Filii eius mundat nos ab omni peccato 1 Jn. 1:7
si dixerimus quoniam peccatum non habemus ipsi nos seducimus et veritas in nobis non est 1 Jn. 1:8
si confiteamur peccata nostra fidelis est et iustus ut remittat nobis peccata et emundet nos ab omni iniquitate 1 Jn. 1:9
si dixerimus quoniam non peccavimus mendacem facimus eum et verbum eius non est in nobis 1 Jn. 1:10
filioli mei haec scribo vobis ut non peccetis sed et si quis peccaverit advocatum habemus apud Patrem Iesum Christum iustum 1 Jn. 2:1
et ipse est propitiatio pro peccatis nostris non pro nostris autem tantum sed etiam pro totius mundi 1 Jn. 2:2
et in hoc scimus quoniam cognovimus eum si mandata eius observemus 1 Jn. 2:3
qui dicit se nosse eum et mandata eius non custodit mendax est in hoc veritas non est 1 Jn. 2:4
qui dicit se in ipso manere debet sicut ille ambulavit et ipse ambulare 1 Jn. 2:6
iterum mandatum novum scribo vobis quod est verum et in ipso et in vobis quoniam tenebrae transeunt et lumen verum iam lucet 1 Jn. 2:8
qui dicit se in luce esse et fratrem suum odit in tenebris est usque adhuc 1 Jn. 2:9
qui diligit fratrem suum in lumine manet et scandalum in eo non est 1 Jn. 2:10
qui autem odit fratrem suum in tenebris est et in tenebris ambulat et nescit quo eat quoniam tenebrae obcaecaverunt oculos eius 1 Jn. 2:11
scripsi vobis infantes quoniam cognovistis Patrem scripsi vobis patres quia cognovistis eum qui ab initio scripsi vobis adulescentes quia fortes estis et verbum Dei in vobis manet et vicistis malignum 1 Jn. 2:14
quoniam omne quod est in mundo concupiscentia carnis et concupiscentia oculorum est et superbia vitae quae non est ex Patre sed ex mundo est 1 Jn. 2:16
et mundus transit et concupiscentia eius qui autem facit voluntatem Dei manet in aeternum 1 Jn. 2:17
filioli novissima hora est et sicut audistis quia antichristus venit nunc antichristi multi facti sunt unde scimus quoniam novissima hora est 1 Jn. 2:18
sed vos unctionem habetis a Sancto et nostis omnia 1 Jn. 2:20
non scripsi vobis quasi ignorantibus veritatem sed quasi scientibus eam et quoniam omne mendacium ex veritate non est 1 Jn. 2:21
quis est mendax nisi is qui negat quoniam Iesus non est Christus hic est antichristus qui negat Patrem et Filium 1 Jn. 2:22
omnis qui negat Filium nec Patrem habet qui confitetur Filium et Patrem habet 1 Jn. 2:23
vos quod audistis ab initio in vobis permaneat si in vobis permanserit quod ab initio audistis et vos in Filio et Patre manebitis 1 Jn. 2:24
et haec est repromissio quam ipse pollicitus est nobis vitam aeternam 1 Jn. 2:25
et vos unctionem quam accepistis ab eo manet in vobis et non necesse habetis ut aliquis doceat vos sed sicut unctio eius docet vos de omnibus et verum est et non est mendacium et sicut docuit vos manete in eo 1 Jn. 2:27
et nunc filioli manete in eo ut cum apparuerit habeamus fiduciam et non confundamur ab eo in adventu eius 1 Jn. 2:28
si scitis quoniam iustus est scitote quoniam et omnis qui facit iustitiam ex ipso natus est 1 Jn. 2:29
videte qualem caritatem dedit nobis Pater ut filii Dei nominemur et sumus propter hoc mundus non novit nos quia non novit eum 1 Jn. 3:1
carissimi nunc filii Dei sumus et nondum apparuit quid erimus scimus quoniam cum apparuerit similes ei erimus quoniam videbimus eum sicuti est 1 Jn. 3:2
et omnis qui habet spem hanc in eo sanctificat se sicut et ille sanctus est 1 Jn. 3:3
omnis qui facit peccatum et iniquitatem facit et peccatum est iniquitas 1 Jn. 3:4
et scitis quoniam ille apparuit ut peccata tolleret et peccatum in eo non est 1 Jn. 3:5
filioli nemo vos seducat qui facit iustitiam iustus est sicut et ille iustus est 1 Jn. 3:7
omnis qui natus est ex Deo peccatum non facit quoniam semen ipsius in eo manet et non potest peccare quoniam ex Deo natus est 1 Jn. 3:9
in hoc manifesti sunt filii Dei et filii diaboli omnis qui non est iustus non est de Deo et qui non diligit fratrem suum 1 Jn. 3:10
non sicut Cain ex maligno erat et occidit fratrem suum et propter quid occidit eum quoniam opera eius maligna erant fratris autem eius iusta 1 Jn. 3:12
omnis qui odit fratrem suum homicida est et scitis quoniam omnis homicida non habet vitam aeternam in se manentem 1 Jn. 3:15
in hoc cognovimus caritatem quoniam ille pro nobis animam suam posuit et nos debemus pro fratribus animas ponere 1 Jn. 3:16
qui habuerit substantiam mundi et viderit fratrem suum necesse habere et clauserit viscera sua ab eo quomodo caritas Dei manet in eo 1 Jn. 3:17
filioli non diligamus verbo nec lingua sed opere et veritate 1 Jn. 3:18
in hoc cognoscimus quoniam ex veritate sumus et in conspectu eius suadeamus corda nostra 1 Jn. 3:19
quoniam si reprehenderit nos cor maior est Deus corde nostro et novit omnia 1 Jn. 3:20
et quodcumque petierimus accipiemus ab eo quoniam mandata eius custodimus et ea quae sunt placita coram eo facimus 1 Jn. 3:22
et hoc est mandatum eius ut credamus in nomine Filii eius Iesu Christi et diligamus alterutrum sicut dedit mandatum nobis 1 Jn. 3:23
et qui servat mandata eius in illo manet et ipse in eo et in hoc scimus quoniam manet in nobis de Spiritu quem nobis dedit 1 Jn. 3:24
et omnis spiritus qui solvit Iesum ex Deo non est et hoc est antichristi quod audistis quoniam venit et nunc iam in mundo est 1 Jn. 4:3
vos ex Deo estis filioli et vicistis eos quoniam maior est qui in vobis est quam qui in mundo 1 Jn. 4:4
ipsi de mundo sunt ideo de mundo loquuntur et mundus eos audit 1 Jn. 4:5
nos ex Deo sumus qui novit Deum audit nos qui non est ex Deo non audit nos in hoc cognoscimus Spiritum veritatis et spiritum erroris 1 Jn. 4:6
carissimi diligamus invicem quoniam caritas ex Deo est et omnis qui diligit ex Deo natus est et cognoscit Deum 1 Jn. 4:7
in hoc est caritas non quasi nos dilexerimus Deum sed quoniam ipse dilexit nos et misit Filium suum propitiationem pro peccatis nostris 1 Jn. 4:10
carissimi si sic Deus dilexit nos et nos debemus alterutrum diligere 1 Jn. 4:11
Deum nemo vidit umquam si diligamus invicem Deus in nobis manet et caritas eius in nobis perfecta est 1 Jn. 4:12
in hoc intellegimus quoniam in eo manemus et ipse in nobis quoniam de Spiritu suo dedit nobis 1 Jn. 4:13
et nos vidimus et testificamur quoniam Pater misit Filium salvatorem mundi 1 Jn. 4:14
quisque confessus fuerit quoniam Iesus est Filius Dei Deus in eo manet et ipse in Deo 1 Jn. 4:15
et nos cognovimus et credidimus caritati quam habet Deus in nobis Deus caritas est et qui manet in caritate in Deo manet et Deus in eo 1 Jn. 4:16
in hoc perfecta est caritas nobiscum ut fiduciam habeamus in die iudicii quia sicut ille est et nos sumus in hoc mundo 1 Jn. 4:17
si quis dixerit quoniam diligo Deum et fratrem suum oderit mendax est qui enim non diligit fratrem suum quem vidit Deum quem non vidit quomodo potest diligere 1 Jn. 4:20
et hoc mandatum habemus ab eo ut qui diligit Deum diligat et fratrem suum 1 Jn. 4:21
omnis qui credit quoniam Iesus est Christus ex Deo natus est et omnis qui diligit eum qui genuit diligit eum qui natus est ex eo 1 Jn. 5:1
in hoc cognoscimus quoniam diligimus natos Dei cum Deum diligamus et mandata eius faciamus 1 Jn. 5:2
haec est enim caritas Dei ut mandata eius custodiamus et mandata eius gravia non sunt 1 Jn. 5:3
quoniam omne quod natum est ex Deo vincit mundum et haec est victoria quae vincit mundum fides nostra 1 Jn. 5:4
hic est qui venit per aquam et sanguinem Iesus Christus non in aqua solum sed in aqua et sanguine et Spiritus est qui testificatur quoniam Christus est veritas 1 Jn. 5:6
Spiritus et aqua et sanguis et tres unum sunt 1 Jn. 5:8
et hoc est testimonium quoniam vitam aeternam dedit nobis Deus et haec vita in Filio eius est 1 Jn. 5:11
et haec est fiducia quam habemus ad eum quia quodcumque petierimus secundum voluntatem eius audit nos 1 Jn. 5:14
et scimus quoniam audit nos quicquid petierimus scimus quoniam habemus petitiones quas postulavimus ab eo 1 Jn. 5:15
qui scit fratrem suum peccare peccatum non ad mortem petet et dabit ei vitam peccantibus non ad mortem est peccatum ad mortem non pro illo dico ut roget 1 Jn. 5:16
omnis iniquitas peccatum est et est peccatum non ad mortem 1 Jn. 5:17
scimus quoniam omnis qui natus est ex Deo non peccat sed generatio Dei conservat eum et malignus non tangit eum 1 Jn. 5:18
scimus quoniam ex Deo sumus et mundus totus in maligno positus est 1 Jn. 5:19
et scimus quoniam Filius Dei venit et dedit nobis sensum ut cognoscamus verum Deum et simus in vero Filio eius hic est verus Deus et vita aeterna 1 Jn. 5:20
senior electae dominae et natis eius quos ego diligo in veritate et non ego solus sed et omnes qui cognoverunt veritatem 2 Jn. 1:1
propter veritatem quae permanet in nobis et nobiscum erit in aeternum 2 Jn. 1:2
sit nobiscum gratia misericordia pax a Deo Patre et a Christo Iesu Filio Patris in veritate et caritate 2 Jn. 1:3
et nunc rogo te domina non tamquam mandatum novum scribens tibi sed quod habuimus ab initio ut diligamus alterutrum 2 Jn. 1:5
et haec est caritas ut ambulemus secundum mandata eius hoc mandatum est ut quemadmodum audistis ab initio in eo ambuletis 2 Jn. 1:6
quoniam multi seductores exierunt in mundum qui non confitentur Iesum Christum venientem in carne hic est seductor et antichristus 2 Jn. 1:7
omnis qui praecedit et non manet in doctrina Christi Deum non habet qui permanet in doctrina hic et Filium et Patrem habet 2 Jn. 1:9
si quis venit ad vos et hanc doctrinam non adfert nolite recipere eum in domum nec have ei dixeritis 2 Jn. 1:10
plura habens vobis scribere nolui per cartam et atramentum spero enim me futurum apud vos et os ad os loqui ut gaudium vestrum plenum sit 2 Jn. 1:12
carissime de omnibus orationem facio prospere te ingredi et valere sicut prospere agit anima tua 3 Jn. 1:2
gavisus sum valde venientibus fratribus et testimonium perhibentibus veritati tuae sicut tu in veritate ambulas 3 Jn. 1:3
carissime fideliter facis quicquid operaris in fratres et hoc in peregrinos 3 Jn. 1:5
propter hoc si venero commoneam eius opera quae facit verbis malignis garriens in nos et quasi non ei ista sufficiant nec ipse suscipit fratres et eos qui cupiunt prohibet et de ecclesia eicit 3 Jn. 1:10
Demetrio testimonium redditur ab omnibus et ab ipsa veritate et nos autem testimonium perhibemus et nosti quoniam testimonium nostrum verum est 3 Jn. 1:12
multa habui scribere tibi sed nolui per atramentum et calamum scribere tibi 3 Jn. 1:13
spero autem protinus te videre et os ad os loquemur pax tibi salutant te amici saluta amicos per nomen 3 Jn. 1:14
Iudas Iesu Christi servus frater autem Iacobi his qui in Deo Patre dilectis et Iesu Christo conservatis vocatis Jude 1:1
misericordia vobis et pax et caritas adimpleatur Jude 1:2
subintroierunt enim quidam homines qui olim praescripti sunt in hoc iudicium impii Dei nostri gratiam transferentes in luxuriam et solum Dominatorem et Dominum nostrum Iesum Christum negantes Jude 1:4
sicut Sodoma et Gomorra et finitimae civitates simili modo exfornicatae et abeuntes post carnem alteram factae sunt exemplum ignis aeterni poenam sustinentes Jude 1:7
similiter et hii carnem quidem maculant dominationem autem spernunt maiestates autem blasphemant Jude 1:8
vae illis quia via Cain abierunt et errore Balaam mercede effusi sunt et contradictione Core perierunt Jude 1:11
prophetavit autem et his septimus ab Adam Enoc dicens ecce venit Dominus in sanctis milibus suis Jude 1:14
facere iudicium contra omnes et arguere omnes impios de omnibus operibus impietatis eorum quibus impie egerunt et de omnibus duris quae locuti sunt contra eum peccatores impii Jude 1:15
hii sunt murmuratores querellosi secundum desideria sua ambulantes et os illorum loquitur superba mirantes personas quaestus causa Jude 1:16
et hos quidem arguite iudicatos Jude 1:22
illos vero salvate de igne rapientes aliis autem miseremini in timore odientes et eam quae carnalis est maculatam tunicam Jude 1:23
ei autem qui potest vos conservare sine peccato et constituere ante conspectum gloriae suae inmaculatos in exultatione Jude 1:24
soli Deo salvatori nostro per Iesum Christum Dominum nostrum gloria magnificentia imperium et potestas ante omne saeculum et nunc et in omnia saecula amen Jude 1:25
apocalypsis Iesu Christi quam dedit illi Deus palam facere servis suis quae oportet fieri cito et significavit mittens per angelum suum servo suo Iohanni Apoc. 1:1
qui testimonium perhibuit verbo Dei et testimonium Iesu Christi quaecumque vidit Apoc. 1:2
beatus qui legit et qui audiunt verba prophetiae et servant ea quae in ea scripta sunt tempus enim prope est Apoc. 1:3
Iohannes septem ecclesiis quae sunt in Asia gratia vobis et pax ab eo qui est et qui erat et qui venturus est et a septem spiritibus qui in conspectu throni eius sunt Apoc. 1:4
et ab Iesu Christo qui est testis fidelis primogenitus mortuorum et princeps regum terrae qui dilexit nos et lavit nos a peccatis nostris in sanguine suo Apoc. 1:5
et fecit nostrum regnum sacerdotes Deo et Patri suo ipsi gloria et imperium in saecula saeculorum amen Apoc. 1:6
ecce venit cum nubibus et videbit eum omnis oculus et qui eum pupugerunt et plangent se super eum omnes tribus terrae etiam amen Apoc. 1:7
ego sum Alpha et Omega principium et finis dicit Dominus Deus qui est et qui erat et qui venturus est Omnipotens Apoc. 1:8
ego Iohannes frater vester et particeps in tribulatione et regno et patientia in Iesu fui in insula quae appellatur Patmos propter verbum Dei et testimonium Iesu Apoc. 1:9
fui in spiritu in dominica die et audivi post me vocem magnam tamquam tubae Apoc. 1:10
dicentis quod vides scribe in libro et mitte septem ecclesiis Ephesum et Zmyrnam et Pergamum et Thyatiram et Sardis et Philadelphiam et Laodiciam Apoc. 1:11
et conversus sum ut viderem vocem quae loquebatur mecum et conversus vidi septem candelabra aurea Apoc. 1:12
et in medio septem candelabrorum similem Filio hominis vestitum podere et praecinctum ad mamillas zonam auream Apoc. 1:13
caput autem eius et capilli erant candidi tamquam lana alba tamquam nix et oculi eius velut flamma ignis Apoc. 1:14
et pedes eius similes orichalco sicut in camino ardenti et vox illius tamquam vox aquarum multarum Apoc. 1:15
et habebat in dextera sua stellas septem et de ore eius gladius utraque parte acutus exiebat et facies eius sicut sol lucet in virtute sua Apoc. 1:16
et cum vidissem eum cecidi ad pedes eius tamquam mortuus et posuit dexteram suam super me dicens noli timere ego sum primus et novissimus Apoc. 1:17
et vivus et fui mortuus et ecce sum vivens in saecula saeculorum et habeo claves mortis et inferni Apoc. 1:18
scribe ergo quae vidisti et quae sunt et quae oportet fieri post haec Apoc. 1:19
sacramentum septem stellarum quas vidisti in dextera mea et septem candelabra aurea septem stellae angeli sunt septem ecclesiarum et candelabra septem septem ecclesiae sunt Apoc. 1:20
scio opera tua et laborem et patientiam tuam et quia non potes sustinere malos et temptasti eos qui se dicunt apostolos et non sunt et invenisti eos mendaces Apoc. 2:2
et patientiam habes et sustinuisti propter nomen meum et non defecisti Apoc. 2:3
memor esto itaque unde excideris et age paenitentiam et prima opera fac sin autem venio tibi et movebo candelabrum tuum de loco suo nisi paenitentiam egeris Apoc. 2:5
sed hoc habes quia odisti facta Nicolaitarum quae et ego odi Apoc. 2:6
et angelo Zmyrnae ecclesiae scribe haec dicit primus et novissimus qui fuit mortuus et vivit Apoc. 2:8
scio tribulationem tuam et paupertatem tuam sed dives es et blasphemaris ab his qui se dicunt Iudaeos esse et non sunt sed sunt synagoga Satanae Apoc. 2:9
nihil horum timeas quae passurus es ecce missurus est diabolus ex vobis in carcerem ut temptemini et habebitis tribulationem diebus decem esto fidelis usque ad mortem et dabo tibi coronam vitae Apoc. 2:10
et angelo Pergami ecclesiae scribe haec dicit qui habet rompheam utraque parte acutam Apoc. 2:12
scio ubi habitas ubi sedes est Satanae et tenes nomen meum et non negasti fidem meam et in diebus Antipas testis meus fidelis qui occisus est apud vos ubi Satanas habitat Apoc. 2:13
sed habeo adversus te pauca quia habes illic tenentes doctrinam Balaam qui docebat Balac mittere scandalum coram filiis Israhel edere et fornicari Apoc. 2:14
ita habes et tu tenentes doctrinam Nicolaitarum Apoc. 2:15
similiter paenitentiam age si quo minus venio tibi cito et pugnabo cum illis in gladio oris mei Apoc. 2:16
qui habet aurem audiat quid Spiritus dicat ecclesiis vincenti dabo ei manna absconditum et dabo illi calculum candidum et in calculo nomen novum scriptum quod nemo scit nisi qui accipit Apoc. 2:17
et angelo Thyatirae ecclesiae scribe haec dicit Filius Dei qui habet oculos ut flammam ignis et pedes eius similes orichalco Apoc. 2:18
novi opera tua et caritatem et fidem et ministerium et patientiam tuam et opera tua novissima plura prioribus Apoc. 2:19
sed habeo adversus te quia permittis mulierem Hiezabel quae se dicit propheten docere et seducere servos meos fornicari et manducare de idolothytis Apoc. 2:20
et dedi illi tempus ut paenitentiam ageret et non vult paeniteri a fornicatione sua Apoc. 2:21
ecce mitto eam in lectum et qui moechantur cum ea in tribulationem maximam nisi paenitentiam egerint ab operibus eius Apoc. 2:22
et filios eius interficiam in morte et scient omnes ecclesiae quia ego sum scrutans renes et corda et dabo unicuique vestrum secundum opera vestra Apoc. 2:23
et qui vicerit et qui custodierit usque in finem opera mea dabo illi potestatem super gentes Apoc. 2:26
et reget illas in virga ferrea tamquam vas figuli confringentur Apoc. 2:27
sicut et ego accepi a Patre meo et dabo illi stellam matutinam Apoc. 2:28
et angelo ecclesiae Sardis scribe haec dicit qui habet septem spiritus Dei et septem stellas scio opera tua quia nomen habes quod vivas et mortuus es Apoc. 3:1
esto vigilans et confirma cetera quae moritura erant non enim invenio opera tua plena coram Deo meo Apoc. 3:2
in mente ergo habe qualiter acceperis et audieris et serva et paenitentiam age si ergo non vigilaveris veniam tamquam fur et nescies qua hora veniam ad te Apoc. 3:3
sed habes pauca nomina in Sardis qui non inquinaverunt vestimenta sua et ambulabunt mecum in albis quia digni sunt Apoc. 3:4
qui vicerit sic vestietur vestimentis albis et non delebo nomen eius de libro vitae et confitebor nomen eius coram Patre meo et coram angelis eius Apoc. 3:5
et angelo Philadelphiae ecclesiae scribe haec dicit sanctus et verus qui habet clavem David qui aperit et nemo cludit et cludit et nemo aperit Apoc. 3:7
scio opera tua ecce dedi coram te ostium apertum quod nemo potest cludere quia modicam habes virtutem et servasti verbum meum et non negasti nomen meum Apoc. 3:8
ecce dabo de synagoga Satanae qui dicunt se Iudaeos esse et non sunt sed mentiuntur ecce faciam illos ut veniant et adorent ante pedes tuos et scient quia ego dilexi te Apoc. 3:9
quoniam servasti verbum patientiae meae et ego te servabo ab hora temptationis quae ventura est in orbem universum temptare habitantes in terra Apoc. 3:10
qui vicerit faciam illum columnam in templo Dei mei et foras non egredietur amplius et scribam super eum nomen Dei mei et nomen civitatis Dei mei novae Hierusalem quae descendit de caelo a Deo meo et nomen meum novum Apoc. 3:12
et angelo Laodiciae ecclesiae scribe haec dicit Amen testis fidelis et verus qui est principium creaturae Dei Apoc. 3:14
sed quia tepidus es et nec frigidus nec calidus incipiam te evomere ex ore meo Apoc. 3:16
quia dicis quod dives sum et locupletatus et nullius egeo et nescis quia tu es miser et miserabilis et pauper et caecus et nudus Apoc. 3:17
suadeo tibi emere a me aurum ignitum probatum ut locuples fias et vestimentis albis induaris et non appareat confusio nuditatis tuae et collyrio inungue oculos tuos ut videas Apoc. 3:18
ego quos amo arguo et castigo aemulare ergo et paenitentiam age Apoc. 3:19
ecce sto ad ostium et pulso si quis audierit vocem meam et aperuerit ianuam introibo ad illum et cenabo cum illo et ipse mecum Apoc. 3:20
qui vicerit dabo ei sedere mecum in throno meo sicut et ego vici et sedi cum Patre meo in throno eius Apoc. 3:21
post haec vidi et ecce ostium apertum in caelo et vox prima quam audivi tamquam tubae loquentis mecum dicens ascende huc et ostendam tibi quae oportet fieri post haec Apoc. 4:1
statim fui in spiritu et ecce sedis posita erat in caelo et supra sedem sedens Apoc. 4:2
et qui sedebat similis erat aspectui lapidis iaspidis et sardini et iris erat in circuitu sedis similis visioni zmaragdinae Apoc. 4:3
et in circuitu sedis sedilia viginti quattuor et super thronos viginti quattuor seniores sedentes circumamictos vestimentis albis et in capitibus eorum coronas aureas Apoc. 4:4
et de throno procedunt fulgura et voces et tonitrua et septem lampades ardentes ante thronum quae sunt septem spiritus Dei Apoc. 4:5
et in conspectu sedis tamquam mare vitreum simile cristallo et in medio sedis et in circuitu sedis quattuor animalia plena oculis ante et retro Apoc. 4:6
et animal primum simile leoni et secundum animal simile vitulo et tertium animal habens faciem quasi hominis et quartum animal simile aquilae volanti Apoc. 4:7
et quattuor animalia singula eorum habebant alas senas et in circuitu et intus plena sunt oculis et requiem non habent die et nocte dicentia sanctus sanctus sanctus Dominus Deus omnipotens qui erat et qui est et qui venturus est Apoc. 4:8
et cum darent illa animalia gloriam et honorem et benedictionem sedenti super thronum viventi in saecula saeculorum Apoc. 4:9
procident viginti quattuor seniores ante sedentem in throno et adorabunt viventem in saecula saeculorum et mittent coronas suas ante thronum dicentes Apoc. 4:10
dignus es Domine et Deus noster accipere gloriam et honorem et virtutem quia tu creasti omnia et propter voluntatem tuam erant et creata sunt Apoc. 4:11
et vidi in dextera sedentis super thronum librum scriptum intus et foris signatum sigillis septem Apoc. 5:1
et vidi angelum fortem praedicantem voce magna quis est dignus aperire librum et solvere signacula eius Apoc. 5:2
et nemo poterat in caelo neque in terra neque subtus terram aperire librum neque respicere illum Apoc. 5:3
et ego flebam multum quoniam nemo dignus inventus est aperire librum nec videre eum Apoc. 5:4
et unus de senioribus dicit mihi ne fleveris ecce vicit leo de tribu Iuda radix David aperire librum et septem signacula eius Apoc. 5:5
et vidi et ecce in medio throni et quattuor animalium et in medio seniorum agnum stantem tamquam occisum habentem cornua septem et oculos septem qui sunt spiritus Dei missi in omnem terram Apoc. 5:6
et venit et accepit de dextera sedentis de throno Apoc. 5:7
et cum aperuisset librum quattuor animalia et viginti quattuor seniores ceciderunt coram agno habentes singuli citharas et fialas aureas plenas odoramentorum quae sunt orationes sanctorum Apoc. 5:8
et cantant novum canticum dicentes dignus es accipere librum et aperire signacula eius quoniam occisus es et redemisti nos Deo in sanguine tuo ex omni tribu et lingua et populo et natione Apoc. 5:9
et fecisti eos Deo nostro regnum et sacerdotes et regnabunt super terram Apoc. 5:10
et vidi et audivi vocem angelorum multorum in circuitu throni et animalium et seniorum et erat numerus eorum milia milium Apoc. 5:11
dicentium voce magna dignus est agnus qui occisus est accipere virtutem et divinitatem et sapientiam et fortitudinem et honorem et gloriam et benedictionem Apoc. 5:12
et omnem creaturam quae in caelo est et super terram et sub terram et quae sunt in mari et quae in ea omnes audivi dicentes sedenti in throno et agno benedictio et honor et gloria et potestas in saecula saeculorum Apoc. 5:13
et quattuor animalia dicebant amen et seniores ceciderunt et adoraverunt Apoc. 5:14
et vidi quod aperuisset agnus unum de septem signaculis et audivi unum de quattuor animalibus dicentem tamquam vocem tonitrui veni Apoc. 6:1
et vidi et ecce equus albus et qui sedebat super illum habebat arcum et data est ei corona et exivit vincens ut vinceret Apoc. 6:2
et cum aperuisset sigillum secundum audivi secundum animal dicens veni Apoc. 6:3
et exivit alius equus rufus et qui sedebat super illum datum est ei ut sumeret pacem de terra et ut invicem se interficiant et datus est illi gladius magnus Apoc. 6:4
et cum aperuisset sigillum tertium audivi tertium animal dicens veni et vidi et ecce equus niger et qui sedebat super eum habebat stateram in manu sua Apoc. 6:5
et audivi tamquam vocem in medio quattuor animalium dicentem bilibris tritici denario et tres bilibres hordei denario et vinum et oleum ne laeseris Apoc. 6:6
et cum aperuisset sigillum quartum audivi vocem quarti animalis dicentis veni et vidi Apoc. 6:7
et ecce equus pallidus et qui sedebat desuper nomen illi Mors et inferus sequebatur eum et data est illi potestas super quattuor partes terrae interficere gladio fame et morte et bestiis terrae Apoc. 6:8
et cum aperuisset quintum sigillum vidi subtus altare animas interfectorum propter verbum Dei et propter testimonium quod habebant Apoc. 6:9
et clamabant voce magna dicentes usquequo Domine sanctus et verus non iudicas et vindicas sanguinem nostrum de his qui habitant in terra Apoc. 6:10
et datae sunt illis singulae stolae albae et dictum est illis ut requiescerent tempus adhuc modicum donec impleantur conservi eorum et fratres eorum qui interficiendi sunt sicut et illi Apoc. 6:11
et vidi cum aperuisset sigillum sextum et terraemotus factus est magnus et sol factus est niger tamquam saccus cilicinus et luna tota facta est sicut sanguis Apoc. 6:12
et stellae caeli ceciderunt super terram sicut ficus mittit grossos suos cum vento magno movetur Apoc. 6:13
et caelum recessit sicut liber involutus et omnis mons et insulae de locis suis motae sunt Apoc. 6:14
et reges terrae et principes et tribuni et divites et fortes et omnis servus et liber absconderunt se in speluncis et petris montium Apoc. 6:15
et dicunt montibus et petris cadite super nos et abscondite nos a facie sedentis super thronum et ab ira agni Apoc. 6:16
quoniam venit dies magnus irae ipsorum et quis poterit stare Apoc. 6:17
et vidi alterum angelum ascendentem ab ortu solis habentem signum Dei vivi et clamavit voce magna quattuor angelis quibus datum est nocere terrae et mari Apoc. 7:2
et audivi numerum signatorum centum quadraginta quattuor milia signati ex omni tribu filiorum Israhel Apoc. 7:4
post haec vidi turbam magnam quam dinumerare nemo poterat ex omnibus gentibus et tribubus et populis et linguis stantes ante thronum et in conspectu agni amicti stolas albas et palmae in manibus eorum Apoc. 7:9
et clamabant voce magna dicentes salus Deo nostro qui sedet super thronum et agno Apoc. 7:10
et omnes angeli stabant in circuitu throni et seniorum et quattuor animalium et ceciderunt in conspectu throni in facies suas et adoraverunt Deum Apoc. 7:11
dicentes amen benedictio et claritas et sapientia et gratiarum actio et honor et virtus et fortitudo Deo nostro in saecula saeculorum amen Apoc. 7:12
et respondit unus de senioribus dicens mihi hii qui amicti sunt stolis albis qui sunt et unde venerunt Apoc. 7:13
et dixi illi domine mi tu scis et dixit mihi hii sunt qui veniunt de tribulatione magna et laverunt stolas suas et dealbaverunt eas in sanguine agni Apoc. 7:14
ideo sunt ante thronum Dei et serviunt ei die ac nocte in templo eius et qui sedet in throno habitabit super illos Apoc. 7:15
quoniam agnus qui in medio throni est reget illos et deducet eos ad vitae fontes aquarum et absterget Deus omnem lacrimam ex oculis eorum Apoc. 7:17
et cum aperuisset sigillum septimum factum est silentium in caelo quasi media hora Apoc. 8:1
et vidi septem angelos stantes in conspectu Dei et datae sunt illis septem tubae Apoc. 8:2
et alius angelus venit et stetit ante altare habens turibulum aureum et data sunt illi incensa multa ut daret orationibus sanctorum omnium super altare aureum quod est ante thronum Apoc. 8:3
et ascendit fumus incensorum de orationibus sanctorum de manu angeli coram Deo Apoc. 8:4
et accepit angelus turibulum et implevit illud de igne altaris et misit in terram et facta sunt tonitrua et voces et fulgora et terraemotus Apoc. 8:5
et septem angeli qui habebant septem tubas paraverunt se ut tuba canerent Apoc. 8:6
et primus tuba cecinit et facta est grando et ignis mixta in sanguine et missum est in terram et tertia pars terrae conbusta est et tertia pars arborum conbusta est et omne faenum viride conbustum est Apoc. 8:7
et secundus angelus tuba cecinit et tamquam mons magnus igne ardens missus est in mare et facta est tertia pars maris sanguis Apoc. 8:8
et mortua est tertia pars creaturae quae habent animas et tertia pars navium interiit Apoc. 8:9
et tertius angelus tuba cecinit et cecidit de caelo stella magna ardens tamquam facula et cecidit in tertiam partem fluminum et in fontes aquarum Apoc. 8:10
et nomen stellae dicitur Absinthius et facta est tertia pars aquarum in absinthium et multi hominum mortui sunt de aquis quia amarae factae sunt Apoc. 8:11
et quartus angelus tuba cecinit et percussa est tertia pars solis et tertia pars lunae et tertia pars stellarum ut obscuraretur tertia pars eorum et diei non luceret pars tertia et nox similiter Apoc. 8:12
et vidi et audivi vocem unius aquilae volantis per medium caelum dicentis voce magna vae vae vae habitantibus in terra de ceteris vocibus tubae trium angelorum qui erant tuba canituri Apoc. 8:13
et quintus angelus tuba cecinit et vidi stellam de caelo cecidisse in terram et data est illi clavis putei abyssi Apoc. 9:1
et aperuit puteum abyssi et ascendit fumus putei sicut fumus fornacis magnae et obscuratus est sol et aer de fumo putei Apoc. 9:2
et de fumo exierunt lucustae in terram et data est illis potestas sicut habent potestatem scorpiones terrae Apoc. 9:3
et praeceptum est illis ne laederent faenum terrae neque omne viride neque omnem arborem nisi tantum homines qui non habent signum Dei in frontibus Apoc. 9:4
et datum est illis ne occiderent eos sed ut cruciarentur mensibus quinque et cruciatus eorum ut cruciatus scorpii cum percutit hominem Apoc. 9:5
et in diebus illis quaerent homines mortem et non invenient eam et desiderabunt mori et fugiet mors ab ipsis Apoc. 9:6
et similitudines lucustarum similes equis paratis in proelium et super capita earum tamquam coronae similes auro et facies earum sicut facies hominum Apoc. 9:7
et habebant capillos sicut capillos mulierum et dentes earum sicut leonum erant Apoc. 9:8
et habebant loricas sicut loricas ferreas et vox alarum earum sicut vox curruum equorum multorum currentium in bellum Apoc. 9:9
et habebant caudas similes scorpionum et aculei in caudis earum potestas earum nocere hominibus mensibus quinque Apoc. 9:10
et habebant super se regem angelum abyssi cui nomen hebraice Abaddon graece autem Apollyon et latine habet nomen Exterminans Apoc. 9:11
et sextus angelus tuba cecinit et audivi vocem unum ex cornibus altaris aurei quod est ante oculos Dei Apoc. 9:13
et soluti sunt quattuor angeli qui parati erant in horam et diem et mensem et annum ut occiderent tertiam partem hominum Apoc. 9:15
et numerus equestris exercitus vicies milies dena milia audivi numerum eorum Apoc. 9:16
et ita vidi equos in visione et qui sedebant super eos habentes loricas igneas et hyacinthinas et sulphureas et capita equorum erant tamquam capita leonum et de ore ipsorum procedit ignis et fumus et sulphur Apoc. 9:17
ab his tribus plagis occisa est tertia pars hominum de igne et fumo et sulphure qui procedebat ex ore ipsorum Apoc. 9:18
potestas enim equorum in ore eorum est et in caudis eorum nam caudae illorum similes serpentibus habentes capita et in his nocent Apoc. 9:19
et ceteri homines qui non sunt occisi in his plagis neque paenitentiam egerunt de operibus manuum suarum ut non adorarent daemonia et simulacra aurea et argentea et aerea et lapidea et lignea quae neque videre possunt neque audire neque ambulare Apoc. 9:20
et non egerunt paenitentiam ab homicidiis suis neque a veneficiis suis neque a fornicatione sua neque a furtis suis Apoc. 9:21
et vidi alium angelum fortem descendentem de caelo amictum nube et iris in capite eius et facies eius erat ut sol et pedes eius tamquam columna ignis Apoc. 10:1
et habebat in manu sua libellum apertum et posuit pedem suum dextrum supra mare sinistrum autem super terram Apoc. 10:2
et clamavit voce magna quemadmodum cum leo rugit et cum clamasset locuta sunt septem tonitrua voces suas Apoc. 10:3
et cum locuta fuissent septem tonitrua scripturus eram et audivi vocem de caelo dicentem signa quae locuta sunt septem tonitrua et noli ea scribere Apoc. 10:4
et angelum quem vidi stantem supra mare et supra terram levavit manum suam ad caelum Apoc. 10:5
et iuravit per viventem in saecula saeculorum qui creavit caelum et ea quae in illo sunt et terram et ea quae in ea sunt et mare et quae in eo sunt quia tempus amplius non erit Apoc. 10:6
sed in diebus vocis septimi angeli cum coeperit tuba canere et consummabitur mysterium Dei sicut evangelizavit per servos suos prophetas Apoc. 10:7
et vox quam audivi de caelo iterum loquentem mecum et dicentem vade accipe librum apertum de manu angeli stantis supra mare et supra terram Apoc. 10:8
et abii ad angelum dicens ei ut daret mihi librum et dicit mihi accipe et devora illum et faciet amaricare ventrem tuum sed in ore tuo erit dulce tamquam mel Apoc. 10:9
et accepi librum de manu angeli et devoravi eum et erat in ore meo tamquam mel dulce et cum devorassem eum amaricatus est venter meus Apoc. 10:10
et dicunt mihi oportet te iterum prophetare populis et gentibus et linguis et regibus multis Apoc. 10:11
et datus est mihi calamus similis virgae dicens surge et metire templum Dei et altare et adorantes in eo Apoc. 11:1
atrium autem quod est foris templum eice foras et ne metieris eum quoniam datum est gentibus et civitatem sanctam calcabunt mensibus quadraginta duobus Apoc. 11:2
et dabo duobus testibus meis et prophetabunt diebus mille ducentis sexaginta amicti saccos Apoc. 11:3
hii sunt duo olivae et duo candelabra in conspectu Domini terrae stantes Apoc. 11:4
et si quis eos voluerit nocere ignis exiet de ore illorum et devorabit inimicos eorum et si quis voluerit eos laedere sic oportet eum occidi Apoc. 11:5
hii habent potestatem cludendi caelum ne pluat diebus prophetiae ipsorum et potestatem habent super aquas convertendi eas in sanguinem et percutere terram omni plaga quotienscumque voluerint Apoc. 11:6
et cum finierint testimonium suum bestia quae ascendit de abysso faciet adversus illos bellum et vincet eos et occidet illos Apoc. 11:7
et corpora eorum in plateis civitatis magnae quae vocatur spiritaliter Sodoma et Aegyptus ubi et Dominus eorum crucifixus est Apoc. 11:8
et videbunt de populis et tribubus et linguis et gentibus corpora eorum per tres dies et dimidium et corpora eorum non sinunt poni in monumentis Apoc. 11:9
et inhabitantes terram gaudebunt super illis et iucundabuntur et munera mittent invicem quoniam hii duo prophetae cruciaverunt eos qui inhabitant super terram Apoc. 11:10
et post dies tres et dimidium spiritus vitae a Deo intravit in eos et steterunt super pedes suos et timor magnus cecidit super eos qui viderunt eos Apoc. 11:11
et audierunt vocem magnam de caelo dicentem illis ascendite huc et ascenderunt in caelum in nube et viderunt illos inimici eorum Apoc. 11:12
et in illa hora factus est terraemotus magnus et decima pars civitatis cecidit et occisi sunt in terraemotu nomina hominum septem milia et reliqui in timore sunt missi et dederunt gloriam Deo caeli Apoc. 11:13
et septimus angelus tuba cecinit et factae sunt voces magnae in caelo dicentes factum est regnum huius mundi Domini nostri et Christi eius et regnabit in saecula saeculorum Apoc. 11:15
et viginti quattuor seniores qui in conspectu Dei sedent in sedibus suis ceciderunt in facies suas et adoraverunt Deum Apoc. 11:16
dicentes gratias agimus tibi Domine Deus omnipotens qui es et qui eras quia accepisti virtutem tuam magnam et regnasti Apoc. 11:17
et iratae sunt gentes et advenit ira tua et tempus mortuorum iudicari et reddere mercedem servis tuis prophetis et sanctis et timentibus nomen tuum pusillis et magnis et exterminandi eos qui corruperunt terram Apoc. 11:18
et apertum est templum Dei in caelo et visa est arca testamenti eius in templo eius et facta sunt fulgora et voces et terraemotus et grando magna Apoc. 11:19
et signum magnum paruit in caelo mulier amicta sole et luna sub pedibus eius et in capite eius corona stellarum duodecim Apoc. 12:1
et in utero habens et clamat parturiens et cruciatur ut pariat Apoc. 12:2
et visum est aliud signum in caelo et ecce draco magnus rufus habens capita septem et cornua decem et in capitibus suis septem diademata Apoc. 12:3
et cauda eius trahebat tertiam partem stellarum caeli et misit eas in terram et draco stetit ante mulierem quae erat paritura ut cum peperisset filium eius devoraret Apoc. 12:4
et peperit filium masculum qui recturus erit omnes gentes in virga ferrea et raptus est filius eius ad Deum et ad thronum eius Apoc. 12:5
et mulier fugit in solitudinem ubi habet locum paratum a Deo ut ibi pascant illam diebus mille ducentis sexaginta Apoc. 12:6
et factum est proelium in caelo Michahel et angeli eius proeliabantur cum dracone et draco pugnabat et angeli eius Apoc. 12:7
et non valuerunt neque locus inventus est eorum amplius in caelo Apoc. 12:8
et proiectus est draco ille magnus serpens antiquus qui vocatur Diabolus et Satanas qui seducit universum orbem proiectus est in terram et angeli eius cum illo missi sunt Apoc. 12:9
et audivi vocem magnam in caelo dicentem nunc facta est salus et virtus et regnum Dei nostri et potestas Christi eius quia proiectus est accusator fratrum nostrorum qui accusabat illos ante conspectum Dei nostri die ac nocte Apoc. 12:10
et ipsi vicerunt illum propter sanguinem agni et propter verbum testimonii sui et non dilexerunt animam suam usque ad mortem Apoc. 12:11
propterea laetamini caeli et qui habitatis in eis vae terrae et mari quia descendit diabolus ad vos habens iram magnam sciens quod modicum tempus habet Apoc. 12:12
et postquam vidit draco quod proiectus est in terram persecutus est mulierem quae peperit masculum Apoc. 12:13
et datae sunt mulieri duae alae aquilae magnae ut volaret in desertum in locum suum ubi alitur per tempus et tempora et dimidium temporis a facie serpentis Apoc. 12:14
et misit serpens ex ore suo post mulierem aquam tamquam flumen ut eam faceret trahi a flumine Apoc. 12:15
et adiuvit terra mulierem et aperuit terra os suum et absorbuit flumen quod misit draco de ore suo Apoc. 12:16
et iratus est draco in mulierem et abiit facere proelium cum reliquis de semine eius qui custodiunt mandata Dei et habent testimonium Iesu Apoc. 12:17
et stetit super harenam maris et vidi de mare bestiam ascendentem habentem capita septem et cornua decem et super cornua eius decem diademata et super capita eius nomina blasphemiae Apoc. 13:1
et bestiam quam vidi similis erat pardo et pedes eius sicut ursi et os eius sicut os leonis et dedit illi draco virtutem suam et potestatem magnam Apoc. 13:2
et unum de capitibus suis quasi occisum in mortem et plaga mortis eius curata est et admirata est universa terra post bestiam Apoc. 13:3
et adoraverunt draconem quia dedit potestatem bestiae et adoraverunt bestiam dicentes quis similis bestiae et quis poterit pugnare cum ea Apoc. 13:4
et datum est ei os loquens magna et blasphemiae et data est illi potestas facere menses quadraginta duo Apoc. 13:5
et aperuit os suum in blasphemias ad Deum blasphemare nomen eius et tabernaculum eius et eos qui in caelo habitant Apoc. 13:6
et datum est illi bellum facere cum sanctis et vincere illos et data est ei potestas in omnem tribum et populum et linguam et gentem Apoc. 13:7
et adorabunt eum omnes qui inhabitant terram quorum non sunt scripta nomina in libro vitae agni qui occisus est ab origine mundi Apoc. 13:8
qui in captivitatem in captivitatem vadit qui in gladio occiderit oportet eum gladio occidi hic est patientia et fides sanctorum Apoc. 13:10
et vidi aliam bestiam ascendentem de terra et habebat cornua duo similia agni et loquebatur sicut draco Apoc. 13:11
et potestatem prioris bestiae omnem faciebat in conspectu eius et facit terram et inhabitantes in eam adorare bestiam primam cuius curata est plaga mortis Apoc. 13:12
et fecit signa magna ut etiam ignem faceret de caelo descendere in terram in conspectu hominum Apoc. 13:13
et seducit habitantes terram propter signa quae data sunt illi facere in conspectu bestiae dicens habitantibus in terra ut faciant imaginem bestiae quae habet plagam gladii et vixit Apoc. 13:14
et datum est illi ut daret spiritum imagini bestiae ut et loquatur imago bestiae et faciat quicumque non adoraverint imaginem bestiae occidantur Apoc. 13:15
et faciet omnes pusillos et magnos et divites et pauperes et liberos et servos habere caracter in dextera manu aut in frontibus suis Apoc. 13:16
et ne quis possit emere aut vendere nisi qui habet caracter nomen bestiae aut numerum nominis eius Apoc. 13:17
hic sapientia est qui habet intellectum conputet numerum bestiae numerus enim hominis est et numerus eius est sescenti sexaginta sex Apoc. 13:18
et vidi et ecce agnus stabat supra montem Sion et cum illo centum quadraginta quattuor milia habentes nomen eius et nomen Patris eius scriptum in frontibus suis Apoc. 14:1
et audivi vocem de caelo tamquam vocem aquarum multarum et tamquam vocem tonitrui magni et vocem quam audivi sicut citharoedorum citharizantium in citharis suis Apoc. 14:2
et cantabant quasi canticum novum ante sedem et ante quattuor animalia et seniores et nemo poterat discere canticum nisi illa centum quadraginta quattuor milia qui empti sunt de terra Apoc. 14:3
hii sunt qui cum mulieribus non sunt coinquinati virgines enim sunt hii qui sequuntur agnum quocumque abierit hii empti sunt ex hominibus primitiae Deo et agno Apoc. 14:4
et in ore ipsorum non est inventum mendacium sine macula sunt Apoc. 14:5
et vidi alterum angelum volantem per medium caelum habentem evangelium aeternum ut evangelizaret sedentibus super terram et super omnem gentem et tribum et linguam et populum Apoc. 14:6
dicens magna voce timete Deum et date illi honorem quia venit hora iudicii eius et adorate eum qui fecit caelum et terram et mare et fontes aquarum Apoc. 14:7
et alius angelus secutus est dicens cecidit cecidit Babylon illa magna quae a vino irae fornicationis suae potionavit omnes gentes Apoc. 14:8
et alius angelus tertius secutus est illos dicens voce magna si quis adoraverit bestiam et imaginem eius et acceperit caracterem in fronte sua aut in manu sua Apoc. 14:9
et hic bibet de vino irae Dei qui mixtus est mero in calice irae ipsius et cruciabitur igne et sulphure in conspectu angelorum sanctorum et ante conspectum agni Apoc. 14:10
et fumus tormentorum eorum in saecula saeculorum ascendit nec habent requiem die ac nocte qui adoraverunt bestiam et imaginem eius et si quis acceperit caracterem nominis eius Apoc. 14:11
hic patientia sanctorum est qui custodiunt mandata Dei et fidem Iesu Apoc. 14:12
et audivi vocem de caelo dicentem scribe beati mortui qui in Domino moriuntur amodo iam dicit Spiritus ut requiescant a laboribus suis opera enim illorum sequuntur illos Apoc. 14:13
et vidi et ecce nubem candidam et supra nubem sedentem similem Filio hominis habentem in capite suo coronam auream et in manu sua falcem acutam Apoc. 14:14
et alter angelus exivit de templo clamans voce magna ad sedentem super nubem mitte falcem tuam et mete quia venit hora ut metatur quoniam aruit messis terrae Apoc. 14:15
et misit qui sedebat supra nubem falcem suam in terram et messa est terra Apoc. 14:16
et alius angelus exivit de templo quod est in caelo habens et ipse falcem acutam Apoc. 14:17
et alius angelus de altari qui habet potestatem supra ignem et clamavit voce magna qui habebat falcem acutam dicens mitte falcem tuam acutam et vindemia botros vineae terrae quoniam maturae sunt uvae eius Apoc. 14:18
et misit angelus falcem suam in terram et vindemiavit vineam terrae et misit in lacum irae Dei magnum Apoc. 14:19
et calcatus est lacus extra civitatem et exivit sanguis de lacu usque ad frenos equorum per stadia mille sescenta Apoc. 14:20
et vidi aliud signum in caelo magnum et mirabile angelos septem habentes plagas septem novissimas quoniam in illis consummata est ira Dei Apoc. 15:1
et vidi tamquam mare vitreum mixtum igne et eos qui vicerunt bestiam et imaginem illius et numerum nominis eius stantes supra mare vitreum habentes citharas Dei Apoc. 15:2
et cantant canticum Mosi servi Dei et canticum agni dicentes magna et mirabilia opera tua Domine Deus omnipotens iustae et verae viae tuae rex saeculorum Apoc. 15:3
quis non timebit Domine et magnificabit nomen tuum quia solus pius quoniam omnes gentes venient et adorabunt in conspectu tuo quoniam iudicia tua manifestata sunt Apoc. 15:4
et post haec vidi et ecce apertum est templum tabernaculi testimonii in caelo Apoc. 15:5
et exierunt septem angeli habentes septem plagas de templo vestiti lapide mundo candido et praecincti circa pectora zonis aureis Apoc. 15:6
et unus ex quattuor animalibus dedit septem angelis septem fialas aureas plenas iracundiae Dei viventis in saecula saeculorum Apoc. 15:7
et impletum est templum fumo a maiestate Dei et de virtute eius et nemo poterat introire in templum donec consummarentur septem plagae septem angelorum Apoc. 15:8
et audivi vocem magnam de templo dicentem septem angelis ite et effundite septem fialas irae Dei in terram Apoc. 16:1
et abiit primus et effudit fialam suam in terram et factum est vulnus saevum ac pessimum in homines qui habent caracterem bestiae et eos qui adoraverunt imaginem eius Apoc. 16:2
et secundus effudit fialam suam in mare et factus est sanguis tamquam mortui et omnis anima vivens mortua est in mari Apoc. 16:3
et tertius effudit fialam suam super flumina et super fontes aquarum et factus est sanguis Apoc. 16:4
et audivi angelum aquarum dicentem iustus es qui es et qui eras sanctus quia haec iudicasti Apoc. 16:5
quia sanguinem sanctorum et prophetarum fuderunt et sanguinem eis dedisti bibere digni sunt Apoc. 16:6
et audivi altare dicens etiam Domine Deus omnipotens vera et iusta iudicia tua Apoc. 16:7
et quartus effudit fialam suam in solem et datum est illi aestu adficere homines et igni Apoc. 16:8
et aestuaverunt homines aestu magno et blasphemaverunt nomen Dei habentis potestatem super has plagas neque egerunt paenitentiam ut darent illi gloriam Apoc. 16:9
et quintus effudit fialam suam super sedem bestiae et factum est regnum eius tenebrosum et conmanducaverunt linguas suas prae dolore Apoc. 16:10
et blasphemaverunt Deum caeli prae doloribus et vulneribus suis et non egerunt paenitentiam ex operibus suis Apoc. 16:11
et sextus effudit fialam suam in flumen illud magnum Eufraten et siccavit aquam eius ut praepararetur via regibus ab ortu solis Apoc. 16:12
et vidi de ore draconis et de ore bestiae et de ore pseudoprophetae spiritus tres inmundos in modum ranarum Apoc. 16:13
sunt enim spiritus daemoniorum facientes signa et procedunt ad reges totius terrae congregare illos in proelium ad diem magnum Dei omnipotentis Apoc. 16:14
ecce venio sicut fur beatus qui vigilat et custodit vestimenta sua ne nudus ambulet et videant turpitudinem eius Apoc. 16:15
et congregavit illos in locum qui vocatur hebraice Hermagedon Apoc. 16:16
et septimus effudit fialam suam in aerem et exivit vox magna de templo a throno dicens factum est Apoc. 16:17
et facta sunt fulgora et voces et tonitrua et terraemotus factus est magnus qualis numquam fuit ex quo homines fuerunt super terram talis terraemotus sic magnus Apoc. 16:18
et facta est civitas magna in tres partes et civitates gentium ceciderunt et Babylon magna venit in memoriam ante Deum dare ei calicem vini indignationis irae eius Apoc. 16:19
et omnis insula fugit et montes non sunt inventi Apoc. 16:20
et grando magna sicut talentum descendit de caelo in homines et blasphemaverunt homines Deum propter plagam grandinis quoniam magna facta est vehementer Apoc. 16:21
et venit unus de septem angelis qui habebant septem fialas et locutus est mecum dicens veni ostendam tibi damnationem meretricis magnae quae sedet super aquas multas Apoc. 17:1
cum qua fornicati sunt reges terrae et inebriati sunt qui inhabitant terram de vino prostitutionis eius Apoc. 17:2
et abstulit me in desertum in spiritu et vidi mulierem sedentem super bestiam coccineam plenam nominibus blasphemiae habentem capita septem et cornua decem Apoc. 17:3
et mulier erat circumdata purpura et coccino et inaurata auro et lapide pretioso et margaritis habens poculum aureum in manu sua plenum abominationum et inmunditia fornicationis eius Apoc. 17:4
et in fronte eius nomen scriptum mysterium Babylon magna mater fornicationum et abominationum terrae Apoc. 17:5
et vidi mulierem ebriam de sanguine sanctorum et de sanguine martyrum Iesu et miratus sum cum vidissem illam admiratione magna Apoc. 17:6
et dixit mihi angelus quare miraris ego tibi dicam sacramentum mulieris et bestiae quae portat eam quae habet capita septem et decem cornua Apoc. 17:7
bestiam quam vidisti fuit et non est et ascensura est de abysso et in interitum ibit et mirabuntur inhabitantes terram quorum non sunt scripta nomina in libro vitae a constitutione mundi videntes bestiam quia erat et non est Apoc. 17:8
et hic est sensus qui habet sapientiam septem capita septem montes sunt super quos mulier sedet et reges septem sunt Apoc. 17:9
quinque ceciderunt unus est alius nondum venit et cum venerit oportet illum breve tempus manere Apoc. 17:10
et bestia quae erat et non est et ipsa octava est et de septem est et in interitum vadit Apoc. 17:11
et decem cornua quae vidisti decem reges sunt qui regnum nondum acceperunt sed potestatem tamquam reges una hora accipiunt post bestiam Apoc. 17:12
hii unum consilium habent et virtutem et potestatem suam bestiae tradunt Apoc. 17:13
hii cum agno pugnabunt et agnus vincet illos quoniam Dominus dominorum est et rex regum et qui cum illo sunt vocati et electi et fideles Apoc. 17:14
et dixit mihi aquas quas vidisti ubi meretrix sedet populi sunt et gentes et linguae Apoc. 17:15
et decem cornua quae vidisti et bestiam hii odient fornicariam et desolatam facient illam et nudam et carnes eius manducabunt et ipsam igni concremabunt Apoc. 17:16
et mulier quam vidisti est civitas magna quae habet regnum super reges terrae Apoc. 17:18
et post haec vidi alium angelum descendentem de caelo habentem potestatem magnam et terra inluminata est a gloria eius Apoc. 18:1
et exclamavit in forti voce dicens cecidit cecidit Babylon magna et facta est habitatio daemoniorum et custodia omnis spiritus inmundi et custodia omnis volucris inmundae Apoc. 18:2
quia de ira fornicationis eius biberunt omnes gentes et reges terrae cum illa fornicati sunt et mercatores terrae de virtute deliciarum eius divites facti sunt Apoc. 18:3
et audivi aliam vocem de caelo dicentem exite de illa populus meus ut ne participes sitis delictorum eius et de plagis eius non accipiatis Apoc. 18:4
quoniam pervenerunt peccata eius usque ad caelum et recordatus est Deus iniquitatum eius Apoc. 18:5
reddite illi sicut ipsa reddidit et duplicate duplicia secundum opera eius in poculo quo miscuit miscite illi duplum Apoc. 18:6
quantum glorificavit se et in deliciis fuit tantum date illi tormentum et luctum quia in corde suo dicit sedeo regina et vidua non sum et luctum non videbo Apoc. 18:7
ideo in una die venient plagae eius mors et luctus et fames et igni conburetur quia fortis est Deus qui iudicavit illam Apoc. 18:8
et flebunt et plangent se super illam reges terrae qui cum illa fornicati sunt et in deliciis vixerunt cum viderint fumum incendii eius Apoc. 18:9
et negotiatores terrae flebunt et lugebunt super illam quoniam merces eorum nemo emet amplius Apoc. 18:11
mercem auri et argenti et lapidis pretiosi et margaritis et byssi et purpurae et serici et cocci et omne lignum thyinum et omnia vasa eboris et omnia vasa de lapide pretioso et aeramento et ferro et marmore Apoc. 18:12
et cinnamomum et amomum et odoramentorum et unguenti et turis et vini et olei et similae et tritici et iumentorum et ovium et equorum et raedarum et mancipiorum et animarum hominum Apoc. 18:13
et poma tua desiderii animae discessit a te et omnia pinguia et clara perierunt a te et amplius illa iam non invenient Apoc. 18:14
et dicentes vae vae civitas illa magna quae amicta erat byssino et purpura et cocco et deaurata est auro et lapide pretioso et margaritis Apoc. 18:16
quoniam una hora destitutae sunt tantae divitiae et omnis gubernator et omnis qui in locum navigat et nautae et qui maria operantur longe steterunt Apoc. 18:17
et clamaverunt videntes locum incendii eius dicentes quae similis civitati huic magnae Apoc. 18:18
et miserunt pulverem super capita sua et clamaverunt flentes et lugentes dicentes vae vae civitas magna in qua divites facti sunt omnes qui habent naves in mari de pretiis eius quoniam una hora desolata est Apoc. 18:19
exulta super eam caelum et sancti et apostoli et prophetae quoniam iudicavit Deus iudicium vestrum de illa Apoc. 18:20
et sustulit unus angelus fortis lapidem quasi molarem magnum et misit in mare dicens hoc impetu mittetur Babylon magna illa civitas et ultra iam non invenietur Apoc. 18:21
et vox citharoedorum et musicorum et tibia canentium et tuba non audietur in te amplius et omnis artifex omnis artis non invenietur in te amplius et vox molae non audietur in te amplius Apoc. 18:22
et lux lucernae non lucebit tibi amplius et vox sponsi et sponsae non audietur adhuc in te quia mercatores tui erant principes terrae quia in veneficiis tuis erraverunt omnes gentes Apoc. 18:23
et in ea sanguis prophetarum et sanctorum inventus est et omnium qui interfecti sunt in terra Apoc. 18:24
post haec audivi quasi vocem magnam turbarum multarum in caelo dicentium alleluia salus et gloria et virtus Deo nostro est Apoc. 19:1
quia vera et iusta iudicia sunt eius quia iudicavit de meretrice magna quae corrupit terram in prostitutione sua et vindicavit sanguinem servorum suorum de manibus eius Apoc. 19:2
et iterum dixerunt alleluia et fumus eius ascendit in saecula saeculorum Apoc. 19:3
et ceciderunt seniores viginti quattuor et quattuor animalia et adoraverunt Deum sedentem super thronum dicentes amen alleluia Apoc. 19:4
et vox de throno exivit dicens laudem dicite Deo nostro omnes servi eius et qui timetis eum pusilli et magni Apoc. 19:5
et audivi quasi vocem turbae magnae et sicut vocem aquarum multarum et sicut vocem tonitruum magnorum dicentium alleluia quoniam regnavit Dominus Deus noster omnipotens Apoc. 19:6
gaudeamus et exultemus et demus gloriam ei quia venerunt nuptiae agni et uxor eius praeparavit se Apoc. 19:7
et datum est illi ut cooperiat se byssinum splendens candidum byssinum enim iustificationes sunt sanctorum Apoc. 19:8
et dicit mihi scribe beati qui ad cenam nuptiarum agni vocati sunt et dicit mihi haec verba vera Dei sunt Apoc. 19:9
et cecidi ante pedes eius ut adorarem eum et dicit mihi vide ne feceris conservus tuus sum et fratrum tuorum habentium testimonium Iesu Deum adora testimonium enim Iesu est spiritus prophetiae Apoc. 19:10
et vidi caelum apertum et ecce equus albus et qui sedebat super eum vocabatur Fidelis et Verax vocatur et iustitia iudicat et pugnat Apoc. 19:11
oculi autem eius sicut flamma ignis et in capite eius diademata multa habens nomen scriptum quod nemo novit nisi ipse Apoc. 19:12
et vestitus erat vestem aspersam sanguine et vocatur nomen eius Verbum Dei Apoc. 19:13
et exercitus qui sunt in caelo sequebantur eum in equis albis vestiti byssinum album mundum Apoc. 19:14
et de ore ipsius procedit gladius acutus ut in ipso percutiat gentes et ipse reget eos in virga ferrea et ipse calcat torcular vini furoris irae Dei omnipotentis Apoc. 19:15
et habet in vestimento et in femore suo scriptum rex regum et Dominus dominantium Apoc. 19:16
et vidi unum angelum stantem in sole et clamavit voce magna dicens omnibus avibus quae volabant per medium caeli venite congregamini ad cenam magnam Dei Apoc. 19:17
ut manducetis carnes regum et carnes tribunorum et carnes fortium et carnes equorum et sedentium in ipsis et carnes omnium liberorum ac servorum et pusillorum ac magnorum Apoc. 19:18
et vidi bestiam et reges terrae et exercitus eorum congregatos ad faciendum proelium cum illo qui sedebat in equo et cum exercitu eius Apoc. 19:19
et adprehensa est bestia et cum illo pseudopropheta qui fecit signa coram ipso quibus seduxit eos qui acceperunt caracterem bestiae qui et adorant imaginem eius vivi missi sunt hii duo in stagnum ignis ardentis sulphure Apoc. 19:20
et ceteri occisi sunt in gladio sedentis super equum qui procedit de ore ipsius et omnes aves saturatae sunt carnibus eorum Apoc. 19:21
et vidi angelum descendentem de caelo habentem clavem abyssi et catenam magnam in manu sua Apoc. 20:1
et adprehendit draconem serpentem antiquum qui est diabolus et Satanas et ligavit eum per annos mille Apoc. 20:2
et misit eum in abyssum et clusit et signavit super illum ut non seducat amplius gentes donec consummentur mille anni post haec oportet illum solvi modico tempore Apoc. 20:3
et vidi sedes et sederunt super eas et iudicium datum est illis et animas decollatorum propter testimonium Iesu et propter verbum Dei et qui non adoraverunt bestiam neque imaginem eius nec acceperunt caracterem in frontibus aut in manibus suis et vixerunt et regnaverunt cum Christo mille annis Apoc. 20:4
beatus et sanctus qui habet partem in resurrectione prima in his secunda mors non habet potestatem sed erunt sacerdotes Dei et Christi et regnabunt cum illo mille annis Apoc. 20:6
et cum consummati fuerint mille anni solvetur Satanas de carcere suo Apoc. 20:7
et exibit et seducet gentes quae sunt super quattuor angulos terrae Gog et Magog et congregabit eos in proelium quorum numerus est sicut harena maris et ascenderunt super latitudinem terrae et circumierunt castra sanctorum et civitatem dilectam Apoc. 20:8
et descendit ignis a Deo de caelo et devoravit eos et diabolus qui seducebat eos missus est in stagnum ignis et sulphuris ubi et bestia Apoc. 20:9
et pseudoprophetes et cruciabuntur die ac nocte in saecula saeculorum Apoc. 20:10
et vidi thronum magnum candidum et sedentem super eum a cuius aspectu fugit terra et caelum et locus non est inventus ab eis Apoc. 20:11
et vidi mortuos magnos et pusillos stantes in conspectu throni et libri aperti sunt et alius liber apertus est qui est vitae et iudicati sunt mortui ex his quae scripta erant in libris secundum opera ipsorum Apoc. 20:12
et dedit mare mortuos qui in eo erant et mors et inferus dederunt mortuos qui in ipsis erant et iudicatum est de singulis secundum opera ipsorum Apoc. 20:13
et inferus et mors missi sunt in stagnum ignis haec mors secunda est stagnum ignis Apoc. 20:14
et qui non est inventus in libro vitae scriptus missus est in stagnum ignis Apoc. 20:15
et vidi caelum novum et terram novam primum enim caelum et prima terra abiit et mare iam non est Apoc. 21:1
et civitatem sanctam Hierusalem novam vidi descendentem de caelo a Deo paratam sicut sponsam ornatam viro suo Apoc. 21:2
et audivi vocem magnam de throno dicentem ecce tabernaculum Dei cum hominibus et habitabit cum eis et ipsi populus eius erunt et ipse Deus cum eis erit eorum Deus Apoc. 21:3
et absterget Deus omnem lacrimam ab oculis eorum et mors ultra non erit neque luctus neque clamor neque dolor erit ultra quae prima abierunt Apoc. 21:4
et dixit qui sedebat in throno ecce nova facio omnia et dicit scribe quia haec verba fidelissima sunt et vera Apoc. 21:5
et dixit mihi factum est ego sum Alpha et Omega initium et finis ego sitienti dabo de fonte aquae vivae gratis Apoc. 21:6
qui vicerit possidebit haec et ero illi Deus et ille erit mihi filius Apoc. 21:7
timidis autem et incredulis et execratis et homicidis et fornicatoribus et veneficis et idolatris et omnibus mendacibus pars illorum erit in stagno ardenti igne et sulphure quod est mors secunda Apoc. 21:8
et venit unus de septem angelis habentibus fialas plenas septem plagis novissimis et locutus est mecum dicens veni ostendam tibi sponsam uxorem agni Apoc. 21:9
et sustulit me in spiritu in montem magnum et altum et ostendit mihi civitatem sanctam Hierusalem descendentem de caelo a Deo Apoc. 21:10
et habebat murum magnum et altum habens portas duodecim et in portis angelos duodecim et nomina inscripta quae sunt nomina duodecim tribuum filiorum Israhel Apoc. 21:12
ab oriente portae tres et ab aquilone portae tres et ab austro portae tres et ab occasu portae tres Apoc. 21:13
et murus civitatis habens fundamenta duodecim et in ipsis duodecim nomina duodecim apostolorum agni Apoc. 21:14
et qui loquebatur mecum habebat mensuram harundinem auream ut metiretur civitatem et portas eius et murum Apoc. 21:15
et civitas in quadro posita est et longitudo eius tanta est quanta et latitudo et mensus est civitatem de harundine per stadia duodecim milia longitudo et latitudo et altitudo eius aequalia sunt Apoc. 21:16
et mensus est murus eius centum quadraginta quattuor cubitorum mensura hominis quae est angeli Apoc. 21:17
et erat structura muri eius ex lapide iaspide ipsa vero civitas auro mundo simile vitro mundo Apoc. 21:18
et duodecim portae duodecim margaritae sunt per singulas et singulae portae erant ex singulis margaritis et platea civitatis aurum mundum tamquam vitrum perlucidum Apoc. 21:21
et templum non vidi in ea Dominus enim Deus omnipotens templum illius est et agnus Apoc. 21:22
et civitas non eget sole neque luna ut luceant in ea nam claritas Dei inluminavit eam et lucerna eius est agnus Apoc. 21:23
et ambulabunt gentes per lumen eius et reges terrae adferent gloriam suam et honorem in illam Apoc. 21:24
et portae eius non cludentur per diem nox enim non erit illic Apoc. 21:25
et adferent gloriam et honorem gentium in illam Apoc. 21:26
nec intrabit in ea aliquid coinquinatum et faciens abominationem et mendacium nisi qui scripti sunt in libro vitae agni Apoc. 21:27
et ostendit mihi fluvium aquae vitae splendidum tamquam cristallum procedentem de sede Dei et agni Apoc. 22:1
in medio plateae eius et ex utraque parte fluminis lignum vitae adferens fructus duodecim per menses singula reddentia fructum suum et folia ligni ad sanitatem gentium Apoc. 22:2
et omne maledictum non erit amplius et sedes Dei et agni in illa erunt et servi eius servient illi Apoc. 22:3
et videbunt faciem eius et nomen eius in frontibus eorum Apoc. 22:4
et nox ultra non erit et non egebunt lumine lucernae neque lumine solis quoniam Dominus Deus inluminat illos et regnabunt in saecula saeculorum Apoc. 22:5
et dixit mihi haec verba fidelissima et vera sunt et Dominus Deus spirituum prophetarum misit angelum suum ostendere servis suis quae oportet fieri cito Apoc. 22:6
et ecce venio velociter beatus qui custodit verba prophetiae libri huius Apoc. 22:7
et ego Iohannes qui audivi et vidi haec et postquam audissem et vidissem cecidi ut adorarem ante pedes angeli qui mihi haec ostendebat Apoc. 22:8
et dicit mihi vide ne feceris conservus tuus sum et fratrum tuorum prophetarum et eorum qui servant verba libri huius Deum adora Apoc. 22:9
et dicit mihi ne signaveris verba prophetiae libri huius tempus enim prope est Apoc. 22:10
qui nocet noceat adhuc et qui in sordibus est sordescat adhuc et iustus iustitiam faciat adhuc et sanctus sanctificetur adhuc Apoc. 22:11
ecce venio cito et merces mea mecum est reddere unicuique secundum opera sua Apoc. 22:12
ego Alpha et Omega primus et novissimus principium et finis Apoc. 22:13
beati qui lavant stolas suas ut sit potestas eorum in ligno vitae et portis intrent in civitatem Apoc. 22:14
foris canes et venefici et inpudici et homicidae et idolis servientes et omnis qui amat et facit mendacium Apoc. 22:15
ego Iesus misi angelum meum testificari vobis haec in ecclesiis ego sum radix et genus David stella splendida et matutina Apoc. 22:16
et Spiritus et sponsa dicunt veni et qui audit dicat veni et qui sitit veniat qui vult accipiat aquam vitae gratis Apoc. 22:17
et si quis deminuerit de verbis libri prophetiae huius auferet Deus partem eius de ligno vitae et de civitate sancta et de his quae scripta sunt in libro isto Apoc. 22:19
Domine Deus omnipotens patrum nostrorum, Abraham, Isaac et Iacob et semini eorum iusto, Man. 1:1
qui fecisti caelum et terram cum omni ornatu eorum, Man. 1:2
qui signasti mare verbo praecepti tui, qui conclusisti abyssum et signasti terribili et laudabili nomini tuo, Man. 1:3
quod omnes pavent et tremunt a vultu virtutis tuae. Man. 1:4
et insustentabilis ira super peccatores comminationis tuae, Man. 1:5
inmensa vero et investigabilis misericordia promissionis tuae, Man. 1:6
quoniam tu es Dominus altissimus super omnem terram, longanimis et multum misericors et paenitens super malitias hominum. tu autem Domine, secundum bonitatem tuam promisisti paenitentiam remissionis peccatorum, Man. 1:7
et tu Deus iustorum, non posuisti paenitentiam iustis Abraham, Isaac et Iacob, his qui tibi non peccaverunt. Man. 1:8
incurvatus sum multo vinculo ferri et non est respiratio mihi, quia excitavi iracundiam tuam et malum coram te feci, statuens abominationes et multiplicans offensiones. Man. 1:10
et nunc flecto genua cordis mei, precans ad te bonitatem, Domine. Man. 1:11
peccavi Domine, peccavi et iniquitatem meam agnosco. Man. 1:12
et laudabo te semper omnibus diebus vitae meae quoniam te laudat omnis virtus caelorum et tibi est gloria in saecula saeculorum, amen. Man. 1:15
et egit Iosias pascha in Hierosolymis Domino suo et immolavit phase quartadecima luna primi mensis, 3 Esd. 1:1
et dixit Levitis sacris servis Israhel, ut sanctificarent se Domino in positione Domini sanctam arcam in domo, quam aedificavit Salomon filius David rex. 3 Esd. 1:3
non erit vobis tollere super umeros eam. et nunc deservite Domino nostro et curam agite gentis illius Israhel et parate secundum pagos et tribus nostras 3 Esd. 1:4
secundum scripturam David regis Israhel et secundum magnificentiam Salomonis filii eius. et omnes in templo et secundum particulam principatus paternam vestram eorum Levitarum, qui stant in conspectu fratrum vestrorum filiorum Israhel, 3 Esd. 1:5
immolate pascha et sacrificia parate fratribus vestris et facite secundum praeceptum Domini, quod datum est Moysi. 3 Esd. 1:6
et donavit Iosias in plebem quae inventa est oves agnorum et hedorum et caprarum triginta milia, vitulos tria milia. 3 Esd. 1:7
haec de regalibus data sunt secundum promissionem populo et sacerdotibus in pascha et Levitis. et dedit Helchias et Zaccharias et Hellus praepositi domus ipsis sacerdotibus in pascha oves numero duo milia sescentas v trecentos. 3 Esd. 1:8
et Iechonias et Sameas et Nathanahel frater et Asabias et Ozihel et Ioram tribuni dederunt Levitis in phase oves quinque milia, vitulos septingentos. 3 Esd. 1:9
et haec cum fierent, eleganter steterunt sacerdotes et Levitae, habentes azyma per tribus 3 Esd. 1:10
et secundum partes principatus patrum in conspectu populi, offerre Domino secundum ea quae in libro Moysi scripta sunt. et sic ad diluculum. 3 Esd. 1:11
et assaverunt phase igne prout oportebat, et hostias coxerunt in aeniolis et ollis cum beneolentia, 3 Esd. 1:12
et tulerunt omnibus qui erant ex plebe. et post haec paraverunt sibi et sacerdotibus. 3 Esd. 1:13
sacerdotes enim offerebant hostias et adipes, usque dum finita esset hora, et Levitae paraverunt sibi et fratribus suis filiis Aaron. 3 Esd. 1:14
et sacri cantores filii Asaph erant super ordinem eorum secundum praeceptum David, et Asaph et Zaccharias et Ieddinus qui erat a rege. 3 Esd. 1:15
et ostiarii per singulas ianuas, ita ut non praevaricaret unusquisque suum vicem; fratres enim ipsorum Levitae paraverunt illis. 3 Esd. 1:16
et consummata sunt quae pertinebant ad sacrificium Domini 3 Esd. 1:17
illa die, agi phase et offerri hostias super Domini sacrarium secundum praeceptum regis Iosiae. 3 Esd. 1:18
et egerunt filii Israhel qui inventi sunt in tempore illo phase et diem festum azymorum per dies septem. 3 Esd. 1:19
et non est celebratum phase tale in Israhel a temporibus Samuhel prophetae. 3 Esd. 1:20
et omnes reges Israhel non celebraverunt pascha tale, quale egit Iosias et sacerdotes et Levitae et Iudaei et omnis Israhel, qui inventi sunt in commoratione Hierosolymis. 3 Esd. 1:21
et directa sunt opera Iosiae in conspectu Domini sui in corde pleno metuentia. 3 Esd. 1:23
et quae circa illum quidem conscripta sunt in pristinis temporibus, de eis qui peccaverunt quique inreligiosi fuerunt in Dominum prae omnem gentem et regnum et qui non quaerunt ipsum et verba Domini super Israhel. 3 Esd. 1:24
et post omnem actum hunc Iosiae ascendit Pharao rex Aegypti, veniens bellum abicere in Charchamis super Eufraten, et exivit in obviam illi Iosias. 3 Esd. 1:25
et misit rex Aegypti ad Iosiam dicens: quid mihi et tibi est rex Iudaeae? 3 Esd. 1:26
non sum ad te missus a Domino, super Eufraten enim bellum meum est, et Dominus mecum est festinans, descende. 3 Esd. 1:27
et non est Iosias reversus super currum suum, sed expugnare eum conabatur, non adtendens verbum prophetiae ex ore Domini. 3 Esd. 1:28
sed constituit ad eum bellum in campo Metedaus. et descenderunt principes ad regem Iosiam. 3 Esd. 1:29
et dixit rex pueris suis: amovete me a proelio; infirmatus sum enim valde. et statim amoverunt eum pueri ipsius de acie. 3 Esd. 1:30
et ascendit super currum secundarium suum, et perveniens Hierosolymam vita functus est, et sepultus est in paterno sepulchro. 3 Esd. 1:31
et in tota Iudaea lugebant Iosiam, et lamentabat Hieremias propheta pro Iosiam, et qui praesidebant cum uxoribus lamentabant eum usque in hunc diem. et datum est hoc fieri semper in omne genus Israhel. 3 Esd. 1:32
haec autem proscripta sunt in libro historiarum regum Iudaeae, et singula gesta actus Iosiae, eius gloriae et intellectus eius in lege Domini, quaeque gesta sunt ab eo et quae nunc, conscripta sunt in libro regum Israhel et Iuda. 3 Esd. 1:33
et adsumentes qui erant ex gente Iechoniam filium Iosiae constituerunt regem pro Iosia patre suo, cum esset annorum viginti trium. 3 Esd. 1:34
et regnavit super Israhel mensibus tribus. et amoto eo rex Aegypti ne regnaret Hierosolymis, 3 Esd. 1:35
multavit gentem argenti talenta centum et auri talenta decem. 3 Esd. 1:36
et constituit rex Aegypti regem Ioachim fratrem ipsius regem Iudaeae et Hierusalem. 3 Esd. 1:37
et alligavit magistratus Ioachim, Zaracele fratrem suum adprehendens reduxit Aegypto. 3 Esd. 1:38
annorum autem erat Ioachim viginti quinque, cum regnaret in terra Iudaeae et in Hierusalem, et fecit malignum in conspectu Domini. 3 Esd. 1:39
post hunc autem ascendit Nabuchodonosor rex Babylonis, et alligans eum in aereo vinculo perduxit in Babyloniam. 3 Esd. 1:40
et de sacris vasis Domini accepit Nabuchodonosor et tulit et consecravit in templo suo in Babylonia. 3 Esd. 1:41
nam de inmunditia illius et inreligiositate scriptum est in libro temporum regum. 3 Esd. 1:42
et regnavit Ioachim filius ipsius pro eo; cum autem constitutus esset, erat annorum octo. 3 Esd. 1:43
regnavit autem menses tres et dies decem in Hierusalem, et fecit malignum in conspectu Domini. 3 Esd. 1:44
et post annum mittens Nabuchodonosor transmigravit eum in Babyloniam simul cum sacris vasis Domini. 3 Esd. 1:45
et constituit Sedeciam regem Iudaeae et Hierusalem, cum esset annorum viginti unius. regnavit autem annis undecim, 3 Esd. 1:46
et fecit malignum in conspectu Domini, et non est veritus a verbis quae dicta sunt ab Hieremia propheta ex ore Domini. 3 Esd. 1:47
et adiuratus a rege Nabuchodonosor in nomine Domini peierans discessit, et indurata cervice sua et corde suo transgressus est legitima Domini Dei Israhel. 3 Esd. 1:48
et duces populi et sacerdotum multa inique gesserunt et impie egerunt super omnes inmunditias gentium, et polluerunt templum Domini quod sacratum erat in Hierosolymis. 3 Esd. 1:49
et misit Deus patrum ipsorum per angelum suum revocare eos, propter quod parceret illis et tabernaculo suo. 3 Esd. 1:50
ipsi vero subsannabant in angelis eius et, qua die locutus est Dominus, erant inludentes prophetas eius, 3 Esd. 1:51
hii occiderunt iuvenes illorum in gladio in circuitu sancti templi eorum, et non pepercerunt iuveni et virgini et seni et adulescenti eorum. 3 Esd. 1:53
sed omnes traditi sunt in manus ipsorum. et omnia sacra vasa Domini magna et pusilla et arcam Domini et regales apothecas resumentes tulerunt in Babyloniam. 3 Esd. 1:54
et incenderunt domum Domini, et demolierunt muros Hierusalem et turres eius incenderunt in igne. 3 Esd. 1:55
et consummaverunt et omnia honorifica eius ad nihilum redegerunt. et reliquos abduxerunt a gladio in Babylonem. 3 Esd. 1:56
et erant servi illius et filii illius usque dum regnarent Persae, in repletione verbi Domini in ore Hieremiae, 3 Esd. 1:57
suscitavit Dominus spiritum Cyri regis Persarum. et praedicavit in toto regno suo et simul per scripturam 3 Esd. 2:2
et significavit mihi aedificare sibi domum in Hierusalem quae est in Iudaea. 3 Esd. 2:4
si quis est ex genere vestro, sit Dominus ipsius cum eo, et ascendens in Hierusalem quae est in Iudaea aedificet domum Domino Israhel; hic est Dominus inhabitans Hierusalem. 3 Esd. 2:5
quotquot ergo circa loca habitant, adiuvent eum qui sunt in loco ipsius in auro et argento, 3 Esd. 2:6
in dationibus cum equis et iumentis cumque aliis quae secundum vota adponuntur in aedem Domini quae est in Hierusalem. 3 Esd. 2:7
et stantes principes tribuum pagorum Iudae et tribus Beniamin et sacerdotes et Levitae, quos excitavit Dominus ascendere et aedificare domum Domini quae est in Hierusalem, et qui erant in circuitu eorum, 3 Esd. 2:8
adiuverunt in omni argento et auro, equis et iumentis et votis quam pluribus, multi quorum sensus excitatus est. 3 Esd. 2:9
et rex Cyrus protulit vasa sacra Domini, quae transtulit Nabuchodonosor ex Hierusalem et consecravit ea in suo idolo. 3 Esd. 2:10
et proferens ea Cyrus rex Persarum tradidit Mitridati qui erat super thesauros ipsius. 3 Esd. 2:11
horum autem is numerus: libatoria aurea mille, argentea sescenta, thyiscae argenteae triginta, fialae aureae triginta, item argenteae duo milia trecentae et alia vasa mille. 3 Esd. 2:13
omnia autem vasa aurea et argentea quattuor milia quadringenta sexaginta novem. 3 Esd. 2:14
et evacuata sunt a Salamanassaro simul cum his qui ex captivitate Babyloniae in Hierosolymam. 3 Esd. 2:15
in Artaxersis autem Persarum regis temporibus scripserunt ei, de his qui inhabitabant in Iudaea et in Hierusalem, Balsamus et Mitridatis et Sabellius et Rathimus et Beltemus et Samelius scriba et reliqui deservientes ei et inhabitantes in Samaria et ceteris locis subiectam epistulam: regi Artaxersi, 3 Esd. 2:16
domine, pueri tui Rathimus ab accedentibus et Sabellius scriba et reliqui curiae suae iudices in Coelensyriam et Foenicen 3 Esd. 2:17
et nunc notum sit domino regi, quoniam Iudaei qui ascenderunt a vobis ad nos, venientes in Hierusalem civitatem refugam et pessimam, aedificant foros eius et statuunt muros et templum suscitant. 3 Esd. 2:18
quod si civitas ista et muri consummati fuerint, tributa non sustinebunt pendere, sed etiam regibus resistent. 3 Esd. 2:19
et quia id agitur circa templum, recte habere arbitrati sumus non despicere hoc ipsum, 3 Esd. 2:20
et invenies in admonitionibus scripta de his et scies, quoniam civitas ista fuit refuga et reges et civitates concutiens, 3 Esd. 2:22
et Iudaei refugae et proelia committentes in ea ab aeterno, ob quam causam civitas ista deserta est. 3 Esd. 2:23
nunc ergo notum facimus tibi, rex domine, quoniam si civitas ista aedificata fuerit, et huius muri erecti fuerint descensus tibi non erit in Coelensyriam et Foenicen. 3 Esd. 2:24
tunc rescripsit rex Rathimo qui scribebat accedentia et Beltemo et Sabellio scribae et ceteris constitutis et inhabitantibus in Syriam et Foenicen et Samariam ea quae subiecta sunt: 3 Esd. 2:25
legi epistulam quam misistis mihi. praecepi ergo inquiri et inventum est, quoniam civitas illa est ab aevo regibus resistens, 3 Esd. 2:26
et homines refugae et proelia in ea efficientes, et reges fortissimi erant in Hierusalem dominantes et tributa exigentes a Coelensyria et Foenice. 3 Esd. 2:27
nunc ergo praecepi prohibere homines illos aedificare civitatem et providere, ne quid ultra haec fiant, 3 Esd. 2:28
tunc recitatis his quae a rege Artaxerse scripta fuerant, Rathimus et Sabellius scriba et qui cum his constituti erant iungentes festinanter venerunt in Hierusalem cum equitatu et turba et agmine, 3 Esd. 2:30
coeperunt prohibere aedificantes, et vacabant ab aedificatione templi in Hierusalem usque secundo anno regni Darii Persarum regis. 3 Esd. 2:31
rex Darius fecit cenam magnam omnibus vernaculis suis et omnibus magistratibus Mediae et Persis 3 Esd. 3:1
et omnibus purpuratis et praetoribus et consulibus et praefectis sub illo, ab India usque Aethiopiam centum viginti septem provinciis. 3 Esd. 3:2
et cum manducassent et bibissent et satiati revertebantur, tunc Darius rex ascendit in cubiculo suo et dormivit et expergefactu 3 Esd. 3:3
dicamus unusquisque nostrum sermonem, qui praecellat; et cuiuscumque apparuerit sermo sapientior alterius, dabit illi Darius rex dona magna et epinicia magna, 3 Esd. 3:5
purpura cooperiri et in auro bibere et super aurum dormire et currum aureo freno et cidarim byssinam et torquem circa collum, 3 Esd. 3:6
et secundo loco sedebit a Dario propter sapientiam suam et cognatus Darii vocabitur. 3 Esd. 3:7
tunc scribentes singuli suum verbum signaverunt et posuerunt subtus cervical Darii regis. 3 Esd. 3:8
et dixerunt: cum surrexerit rex, dabunt illi scripta sua; et quodcumque iudicaverit rex et tres magistratus Persidis, quoniam verbum eius sapientius est, ipsi dabitur victoria sicut scriptum est. 3 Esd. 3:9
et cum surrexisset rex, acceperunt scripta sua et dederunt illi et legit. 3 Esd. 3:13
et mittens vocavit omnes magistratus Persarum et Medorum et purpuratos et praetores et praefectos. 3 Esd. 3:14
et sederunt in consilio et lecta sunt scripta coram ipsis. 3 Esd. 3:15
et dixit: vocate adulescentes, et ipsi indicabunt verba sua, et vocati sunt et introierunt. 3 Esd. 3:16
et dixit illis: indicate nobis de his quae scripta sunt. et coepit prior, qui dixerat de fortitudine vini, 3 Esd. 3:17
et dixit: viri, quam praevalet vinum! omnibus hominibus qui bibunt illud seducit mentem. 3 Esd. 3:18
itemque regis et orfani facit mentem unam, item servi ac liberi, pauperis et divitis. 3 Esd. 3:19
et omnem mentem convertit in securitatem et iucunditatem, et non meminit omnem tristitiam et debitum. 3 Esd. 3:20
et omnia praecordia facit honesta, et non meminit regem nec magistratum, et omnia per talenta facit loqui. 3 Esd. 3:21
et non meminerunt cum biberint amicitiam nec fraternitatem, sed post non multum sumunt gladios. 3 Esd. 3:22
et cum a vino merserint et surrexerint, non meminerunt quae gesserunt. 3 Esd. 3:23
o viri, non praecellit vinum quod sic cogit facere? et tacuit hoc dicto. 3 Esd. 3:24
et inchoavit sequens dicere, qui dixit de fortitudine regis: 3 Esd. 4:1
o viri, non praecellunt homines, qui terram et mare obtinent et omnia quae sunt in eis? 3 Esd. 4:2
rex autem super omnia praecellit et dominatur eorum, et omne quodcumque dixerit illis faciunt. 3 Esd. 4:3
et si miserit illos ad bellatores, vadunt et demoliunt montes et muros et turres, 3 Esd. 4:4
iugulantur et iugulant, et regis verbum non praetereunt. nam si vicerint, adferunt regi omnia quaecumque praedati fuerint 3 Esd. 4:5
semper et alia omnia. et quotquot non militant nec pugnant sed colunt terram, rursum cum fuerint metentes adferunt regi; et alter alterum cogentes adferunt tributa regi. 3 Esd. 4:6
et ipse unus solus. et si dixerit occidere, occidunt; dixit remittere, remittunt; 3 Esd. 4:7
et omnis plebs et virtutes eum obaudiunt. et super haec ipse recumbit et manducat et bibit et dormit; 3 Esd. 4:10
hii autem custodiunt in circuitu eum, et non possunt ire singuli facere opera sua, sed nec indictoaudientes sunt ei. 3 Esd. 4:11
o viri, quomodo non praecellit rex, qui sic diffamatur. et tacuit. 3 Esd. 4:12
tertius, qui dixerat de mulieribus et veritate, hic est Zorobabel, coepit loqui: 3 Esd. 4:13
viri, non magnus rex et multi homines? nec vinum praecellit? quis est ergo qui dominatur eorum? 3 Esd. 4:14
nonne mulieres? genuerunt regem et omnem populum, qui dominantur mari et terrae. 3 Esd. 4:15
et ex illis nati sunt, et ipsae educaverunt eos qui plantaverunt vineas, ex quibus vinum fit. 3 Esd. 4:16
et ipsae faciunt stolas omnium hominum, et ipsae faciunt gloriam hominibus, et non possunt homines separari a mulieribus. 3 Esd. 4:17
si congregaverint aurum et argentum et omnem rem speciosam, et viderint mulierem unam bono habitu et bona specie, 3 Esd. 4:18
omnia haec relinquentes in eam intendunt et aperto ore conspiciunt, et eam eligunt magis quam aurum et argentum et omnem rem speciosam. 3 Esd. 4:19
homo suum patrem derelinquit, qui enutriit eum, et suam regionem, et ad mulierem suam coniungit se. 3 Esd. 4:20
et cum muliere remittit animam, et neque patrem meminit neque matrem neque regionem. 3 Esd. 4:21
et hinc oportet vos scire, quoniam mulieres dominantur vestri. nonne doletis et laboratis, et omnia mulieribus confertis et datis? 3 Esd. 4:22
et accipit homo gladium suum et vadit in via, furta facere et homicidia et mare navigare et flumina, 3 Esd. 4:23
et leonem videt et in tenebris ingreditur. et cum furtum fecerit et fraudes et rapinas, amabili suae adfert. 3 Esd. 4:24
et iterum diligit homo suam uxorem magis quam patrem aut matrem. 3 Esd. 4:25
et multi dementes facti sunt propter suas uxores, et servi facti sunt propter illas. 3 Esd. 4:26
et multi perierunt et iugulati sunt et peccaverunt propter mulieres. 3 Esd. 4:27
et nunc mihi non creditis? nonne magnus est rex in potestate sua, quoniam omnes regiones verentur tangere eum? 3 Esd. 4:28
et auferentem diadema de capite regis et inponentem sibi; et palmis caedebat regem de sinistra manu. 3 Esd. 4:30
et super haec rex aperto ore intuebatur eam. et si adriserit ei, ridet; nam si indignata fuerit ei, blanditur ei, donec reconcilietur ei in gratiam. 3 Esd. 4:31
et tunc rex et purpurati intuebantur alterutrum. et inchoavit loqui de veritate: 3 Esd. 4:33
o viri, nonne fortes sunt mulieres? magna est terra et excelsum est caelum et velox cursus solis, quoniam convertit in gyro caeli et rursum revertitur in locum suum in una die. 3 Esd. 4:34
nonne magnificus est qui haec facit? et veritas magna et fortior prae omnibus. 3 Esd. 4:35
omnis terra veritatem invocat, caelum etiam ipsam benedicit, et omnia opera moventur et tremunt eam, et non est cum ea quicquam iniquum. 3 Esd. 4:36
vinum iniquum, iniquus rex, iniquae mulieres, iniqui omnes filii hominum, et iniqua omnia opera illorum, et non est in ipsis v sua iniquitate peribunt. 3 Esd. 4:37
et veritas manet et invalescit in aeternum, et vivit et obtinet in saecula saeculorum. 3 Esd. 4:38
nec est apud eam accipere personas neque differentias, sed quae iusta sunt facit omnibus iniustis ac malignis. et omnes benignantur in operibus eius, 3 Esd. 4:39
et non est in iudicio eius iniquum. eique fortitudo et regnum et potestas et maiestas omnium aevorum. benedictus Deus veritatis. 3 Esd. 4:40
et desiit loquendo. et omnis populus clamaverunt et dixerunt: magna veritas et praevalet. 3 Esd. 4:41
tunc rex ait illi: pete si quid vis amplius quam quae scripta sunt, et dabo tibi, secundum quod inventus es sapientior proximis. et proximus mihi sedebis et cognatus meus vocaberis. 3 Esd. 4:42
et omnia vasa quae accepta sunt ex Hierusalem remittere, quae separavit Cyrus quando mactavit Babyloniam, et vovit remittere ea ibi. 3 Esd. 4:44
et tu vovisti aedificare templum, quod incenderunt Idumei, quando exterminata est Iudaea a Chaldeis. 3 Esd. 4:45
et nunc hoc est quod postulo a te, domine rex, et quod peto, et haec est maiestas a te quam postulo, ut facias votum quod vovisti Regi caeli ex ore tuo. 3 Esd. 4:46
tunc surgens Darius rex osculatus est illum, et scripsit ei epistulas ad omnes dispensatores et praefectos et purpuratos, ut deducerent eum et eos qui cum illo erant omnes ascendentes aedificare Hierusalem. 3 Esd. 4:47
et omnibus praefectis qui erant in Coelensyria et Foenice et Libano scripsit epistulas, ut transveherent ligna cedrina a Libano in Hierusalem, et ut aedificarent cum eis civitatem. 3 Esd. 4:48
et scripsit omnibus Iudaeis qui ascendebant a regno in Iudaeam pro libertate, omnem potentem et magistratum et praefectum non supervenire ad ianuas ipsorum, 3 Esd. 4:49
et omnem regionem quam obtinuerant esse inmunem eis, et Idumei relinquant castella quae obtinent Iudaeorum, 3 Esd. 4:50
et in structuram templi dari per singulos annos talenta viginti, usque dum peraedificaretur, 3 Esd. 4:51
et super sacrarium holocaustomata ustilari cotidie, sicut habent praeceptum, alia talenta decem offerre per singulos annos, 3 Esd. 4:52
et omnibus qui procedunt a Babylonia condere civitatem ut esset libertas, tam ipsis quam filiis eorum, et omnibus sacerdotibus qui procedunt. 3 Esd. 4:53
scripsit autem et quantitatem et sacram stolam, qua deservirent in ea. 3 Esd. 4:54
et Levitis scripsit dari praebita usque in diem, qua consummabitur domus et Hierusalem extruetur. 3 Esd. 4:55
et omnibus custodientibus civitatem scripsit dari eis sortes et stipendia. 3 Esd. 4:56
et dimisit omnia vasa quae separaverat Cyrus a Babylonia; et omnia quaecumque dixit Cyrus fieri, etiam ipse praecepit fieri et mitti Hierusalem. 3 Esd. 4:57
et cum processisset ille adulescens, elevans faciem in caelum et in Hierusalem benedixit Regem caeli 3 Esd. 4:58
et dixit: abs te est victoria et abs te est sapientia et claritas, et ego tuus servus sum. 3 Esd. 4:59
benedictus es qui dedisti mihi sapientiam, et tibi confiteor, Domine patrum nostrorum. 3 Esd. 4:60
et accepit epistulas, et profectus est in Babyloniam, et venit et nuntiavit fratribus suis omnibus qui fuerunt in Babylonia. 3 Esd. 4:61
et benedixerunt Deum patrum suorum, quoniam dedit illis remissionem et refrigerium, 3 Esd. 4:62
ut ascenderent et aedificarent Hierusalem et templum, ubi nominatum est nomen eius in ipso. et exultabant cum musicis et laetitia diebus septem. 3 Esd. 4:63
post haec autem electi sunt ut ascenderent principes pagorum domus per tribus suas, et uxores illorum et filii et filiae eorum et servi et ancillae ipsorum et pecora illorum. 3 Esd. 5:1
et Darius misit una cum eis equites mille, donec deducerent eos in Hierusalem cum pace et cum musicis et cum tympanis et tibiis. 3 Esd. 5:2
et omnes fratres eorum erant ludentes, et fecit eos ascendere simul cum illis. 3 Esd. 5:3
et haec sunt nomina virorum qui ascenderunt per pagos suos in tribus et in partem principatus ipsorum. 3 Esd. 5:4
sunt autem hii qui ex Iudaea ascenderunt de captivitate transmigrationis, quos transmigravit Nabuchodonosor rex Babyloniae in Babyloniam. et reversus est in Hierusalem 3 Esd. 5:7
et reliquam partem Iudaeae unusquisque in suam civitatem. qui venerunt cum Zorobabel et Iesu Neemia Sareo Reselimeo Emmanio Mardocheo Beelsuro Mepsato Thorolio Roebo Mauna de principibus eorum. 3 Esd. 5:8
et numerus ab gentilibus eorum et praepositi eorum: filii Phares duo milia centum septuaginta duo, 3 Esd. 5:9
filii Femo centum quadraginta duo, in filiis Iesu et Ioab duo milia trecenti duo, 3 Esd. 5:11
filii Azerectis centum octo, filii Ciaso et Zetas centum septem, filii Azoro quadringenti triginta novem, 3 Esd. 5:15
filii ec Cartapatros qui Enocadies et Modiae quadringenti viginti duo, qui ex Gramas et Gabes mille centum viginti unus, 3 Esd. 5:19
qui ex Machaloth centum viginti duo, qui ex Basellon et Ceagge sexaginta quinque, qui ex Bastoro centum viginti duo, 3 Esd. 5:20
filii Sioen trecenti septuaginta, filii Saudon et Diomus trecenti septuaginta octo, 3 Esd. 5:22
filii Levitae: filii Iesu in Caduhel et Banus et Serebias et Edias septuaginta quattuor. omnis numerus a duodecim annis triginta milia quadringenti sexaginta duo. 3 Esd. 5:26
filii et filiae et uxores, omnis conputatio quadraginta milia ducenti quadraginta duo. 3 Esd. 5:27
omnes sacro servientes et pueri Salomonis quadringenti octoginta duo. 3 Esd. 5:35
hii sunt filii qui ascenderunt a Thermeleth et Thelarsas, princeps eorum Carmellan et Chareth. 3 Esd. 5:36
non poterant edicere civitates suas et progenies, quemadmodum sint ex Israhel: filii Dalaru, filii Tubam, filii Necoda mille quinquaginta duo. 3 Esd. 5:37
et ex sacerdotibus qui fungebantur sacerdotio et non sunt inventi: filii Obia, filii Achisos, filii Addiu qui accepit Umin uxorem ex filiabus Fargeleu 3 Esd. 5:38
et vocati sunt nomine eius. et horum quaesita est generis scriptura in pedatura et non est inventa, et prohibiti sunt sacerdotio fungi. 3 Esd. 5:39
et dixit illis Neemias et Atharas, ne participentur sancta, donec exsurgat pontifex indutus in ostensionem et 3 Esd. 5:40
omnis autem Israhel erant a duodecim annorum, exceptis servis et ancillis, quadraginta duo milia trecenti sexaginta. 3 Esd. 5:41
servi horum et ancillae septem milia trecenti triginta septem, cantores et cantatrices ducenti sexaginta quinque, 3 Esd. 5:42
et de praepositis ipsis per pagos, dum venirent in templum Dei quod erat in Hierusalem, vovere suscitare templum in loco suo secundum suam virtutem, 3 Esd. 5:44
et dare in templum thesaurarium operum sacrum, auri minas decem milia et stolas sacerdotales centum. 3 Esd. 5:45
et inhabitaverunt sacerdotes et Levitae et qui exierant ex plebe in Hierusalem et in regione, et sacri cantores et ostiarii et omnis Israhel in regionibus suis. 3 Esd. 5:46
et stantes Iesus filius Iosedech et fratres eius sacerdotes et Zorobabel filius Salathihel et huius fratres paraverunt altare, 3 Esd. 5:48
et convenerunt ipsis ex aliis nationibus terrae. et erexerunt sacrarium in loco suo omnes gentes terrae, et offerebant hostias et holocaustomata Domino matutina. 3 Esd. 5:50
et egerunt scenophegiam et diem sollemnem, sicuti praeceptum est in lege, et sacrificia cotidie, sicut oportebat, 3 Esd. 5:51
et post haec oblationes instantiae et hostias sabbatorum et neomeniarum et dierum sollemnium omnium sanctificatorum. 3 Esd. 5:52
et quotquot vovebant Domino, a neomenia septimi mensis coeperunt offerre hostias Deo, et templum Domini nondum erat aedificatum. 3 Esd. 5:53
et dederunt pecuniam lapidariis et fabris, et potum et pabula cum gaudio 3 Esd. 5:54
Sidoniis et Tyriis, ut transveherent illis de Libano trabes cedrinas in Ioppe portum, secundum decretum quod scriptum erat eis a Cyro Persarum rege. 3 Esd. 5:55
et in secundo anno venientes in templum Dei in Hierusalem, mense secundo inchoavit Zorobabel filius Salathihel et Iesus filius Iosedech et fratres ipsorum et sacerdotes et Levitae et omnes qui advenerant de captivitate in Hierusalem. 3 Esd. 5:56
et fundaverunt templum Dei novilunio secundi mensis secundi anni, cum venissent in Iudaeam et Hierusalem. 3 Esd. 5:57
et statuerunt Levitas a viginti annis super opera Domini. et stetit Iesus et filius eius et fratres... omnes Levitae conspirantes et exsecutores legis et facientes opera in domo Domini. et fabricaverunt aedificantes templum Dei quod fabricabant. 3 Esd. 5:58
et steterunt sacerdotes habentes stolas cum tubis, et Levitae filii Asaph habentes cymbala, 3 Esd. 5:59
conlaudantes Dominum et benedicentes secundum David regem Israhel. 3 Esd. 5:60
et cantabant canticum Domino, quoniam dulcedo eius et honor in saecula super omnem Israhel. 3 Esd. 5:61
et omnis populus tuba cecinerunt et proclamaverunt voce magna, conlaudantes Dominum in suscitatione domus Domini. 3 Esd. 5:62
et venerunt ex sacerdotibus et Levitis et praesidentibus secundum pagos senioribus qui viderant pristinam domum, 3 Esd. 5:63
et ad huius aedificationem cum clamore et planctu magno, et multi cum tubis et gaudio magno, 3 Esd. 5:64
et audierunt inimici tribus Iudae et Beniamin et venerunt scire, quae esset vox tubarum. 3 Esd. 5:66
et cognoverunt, quoniam qui erant ex captivitate aedificant templum Domino Deo Israhel. 3 Esd. 5:67
et accedentes ad Zorobabel et Iesum et praepositos pagorum, dixerunt eis: aedificabimus una vobiscum; 3 Esd. 5:68
similiter enim vobiscum audimus Dominum nostrum, et ipsi incendimus a diebus Asbasareth regis Assyriorum, qui transmigravit nos istinc. 3 Esd. 5:69
et dixit illis Zorobabel et Iesus et principes pagorum Israhel: 3 Esd. 5:70
non est vobis et nobis aedificare domum Domini Dei nostri; nos enim soli aedificabimus Domino Israhel, secundum ea quae praecepit nobis Cyrus rex Persarum. 3 Esd. 5:71
gentes autem terrae incubantes his qui sunt in Iudaea et devastantes opus aedificationis et insidias et populos adducentes, prohibebant eos aedificare, 3 Esd. 5:72
et adgressuras exercentes inpedierunt, ne consummaretur aedificium omni tempore vitae regis Cyri. et protraxerunt structuram per biennium usque ad Darii regnum. 3 Esd. 5:73
in secundo autem anno regni Darii prophetavit Aggeus et Zaccharias filius Addin prophetae apud Iudaeam et in Hierusalem in nomine Domini Dei Israhel super eos. 3 Esd. 6:1
tunc stans Zorobabel filius Salathihel et Iesus filius Iosedech inchoaverunt aedificare domum Domini quae est in Hierusalem, 3 Esd. 6:2
cum adessent eis prophetae Domini et adiuvarent eos. in ipso tempore venit ad illos Sisennes, subregulus Syriae et Foenicis, et Satrabozanes et sodales eius 3 Esd. 6:3
et dixerunt eis: quo praecipiente vobis domum hanc aedificatis et tectum istud et alia omnia perficitis? et qui sunt structores qui haec aedificant? 3 Esd. 6:4
et habuerunt gratiam visitationis factae super eos qui erant ex captivitate a Domino seniores Iudaeorum. 3 Esd. 6:5
et non sunt inpediti aedificare, donec significaretur Dario de omnibus istis et responsum acciperetur. 3 Esd. 6:6
exemplum epistulae quam miserunt Dario: Sisennes, subregulus Syriae et Foenicis, et Satrabozanes et sodales eius in Syria et Foenice praesides regi Dario salutem. 3 Esd. 6:7
omnia nota sint domino nostro regi, quia cum advenissemus in regionem Iudaeae et introissemus in Hierusalem, invenimus Iudaeos aedificantes domum Domini Dei magnam 3 Esd. 6:8
et templum ex lapidibus politis magnis et pretiosis materiis in parietibus; 3 Esd. 6:9
et opera illa instanter fieri, et suffragare et prosperare in manibus eorum, et in omni gloria quam diligentissime perfici. 3 Esd. 6:10
tunc interrogavimus seniores dicentes: quo permittente vobis aedificatis domum istam et opera haec fundatis? 3 Esd. 6:11
ideo autem interrogavimus eos, ut notum faceremus tibi homines et praepositos, et nominum scripturam praepositorum postulavimus illos. 3 Esd. 6:12
at illi responderunt nobis dicentes: nos sumus servi Domini, qui fecit caelum et terram. 3 Esd. 6:13
et aedificabatur haec domus ante istos annos multos a rege Israhel magno et fortissimo et consummata est. 3 Esd. 6:14
et quoniam patres nostri exacerbantes erant, peccaverunt in Dominum Israhel, tradidit eos in manus Nabuchodonosor regis Babyloniae, regis Chaldeorum. 3 Esd. 6:15
et domum istam demolientes incenderunt et populum captivum duxerunt in Babyloniam. 3 Esd. 6:16
et illa sacra vasa aurea et argentea, quae extulerat Nabuchodonosor de domo quae est in Hierusalem et consecraverat ea in suo templo, rursus protulit ea Cyrus rex de templo quod erat in Babylonia, et tradita sunt Zorobabel et Salamanassaro subregulo. 3 Esd. 6:18
et praeceptum est eis, ut ferrent haec vasa et reponerent in templo quod erat in Hierusalem, et templum ipsum Domini aedificare in loco suo. 3 Esd. 6:19
tunc Salamanassarus subiecit fundamenta domus Domini quae est in Hierusalem, et exinde usque nunc aedificatur et non accepit consummationem. 3 Esd. 6:20
et si inventum fuerit consilio Cyri regis coeptam esse structuram domus Domini quae est in Hierusalem, et iudicabitur a domino rege nostro, scribat de his nobis. 3 Esd. 6:22
tunc rex Darius praecepit inquiri in bibliothecis quae erant in Babylonia, et inventus est in Ecbathanis, oppido quod est in Media regione, locus unus in quo scripta erant ista: 3 Esd. 6:23
cuius altitudo sit cubitorum sexaginta, et latitudo cubitorum sexaginta, quadratum lapidibus politis tribus, et meniano ligneo eiusdem regionis et meniano uno novo; et inpendia dari de domo Cyri regis; 3 Esd. 6:25
et sacra vasa domus Domini tam aurea quam argentea, quae extulit Nabuchodonosor de domo quae erat in Hierusalem in Babyloniam, restitui in domum quae est in Hierusalem ubi erant posita ut ponantur illic. 3 Esd. 6:26
et praecepit curam agere Sisennem, subregulum Syriae et Foenices, et Satrabozanen et sodales eius et qui ordinati erant in Syria et Foenice praesides, ut abstinerent se ab eodem loco; sinere autem puerum Domini Zorobabel et subregulum Iudaeae et seniores Iudaeorum domum Domini illam aedificare eodem loco. 3 Esd. 6:27
et ego quoque praecepi in totum aedificare et prospici, ut adiuvent eos qui sunt ex captivitate Iudaeorum, donec consummetur templum aedis Domini; 3 Esd. 6:28
et ab exactione tributorum Syriae Coeles et Foenicis diligenter quantitatem dari his hominibus ad sacrificium Domini, Zorobabel praefecto ad tauros et arietes et agnos, 3 Esd. 6:29
similiter autem et frumentum et sal et vinum et oleum instanter per singulos annos, prout sacerdotes qui sunt in Hierusalem dictaverunt consumi cotidie sine ulla dilatione, 3 Esd. 6:30
ut offerantur libationes Deo summo pro rege et pueris eius, et orent pro ipsorum vita. 3 Esd. 6:31
et denuntietur ut quicumque transgressi fuerint aliquid ex his quae scripta sunt aut spreverint, accipiatur lignum de suis propriis et super hoc suspendantur, et bona ipsorum regi adscribantur. 3 Esd. 6:32
propterea et Dominus, cuius nomen invocatum est ibi, exterminet omnem regem et gentem qui manum suam extenderit prohibere aut male tractare domum Domini illam quae est in Hierusalem. 3 Esd. 6:33
tunc Sisennes, subregulus Coelensyriae et Foenicen, et Satrabozanes et sodales eius obsecuti his quae a Dario rege decreta erant, 3 Esd. 7:1
et prosperata sunt sacrosancta opera prophetantibus Aggeo et Zaccharia prophetis. 3 Esd. 7:3
et consummaverunt ea per praeceptum Domini Dei Israhel et ex consilio Cyri et Darii et Artaxersis regis Persarum. 3 Esd. 7:4
et consummata est domus sancta usque ad tertiam et vicesimam diem mensis adar, sexto anno Darii regis. 3 Esd. 7:5
et fecerunt filii Israhel et sacerdotes et Levitae et ceteri qui erant ex captivitate, qui adpositi sunt, secundum ea quae scripta sunt in libro Moysi. 3 Esd. 7:6
et obtulerunt in dedicatione templi Domini tauros centum, arietes ducentos, agnos quadringentos. 3 Esd. 7:7
et hedos pro peccatis universi Israhel duodecim secundum numerum tribuum Israhel. 3 Esd. 7:8
et steterunt sacerdotes et Levitae amicti stolis per tribus super opera Domini Dei Israhel secundum librum Moysi, et ostiarii per singulas ianuas. 3 Esd. 7:9
et egerunt filii Israhel cum his qui erant ex captivitate illud phase quartadecima luna mensis primi, quando sanctificati sunt sacerdotes et Levitae. 3 Esd. 7:10
et omnes filii captivitatis non sunt simul sanctificati, quia Levitae simul omnes sanctificati sunt 3 Esd. 7:11
et immolaverunt phase universis filiis captivitatis et fratribus suis sacerdotibus et sibimet ipsis. 3 Esd. 7:12
et manducaverunt filii Israhel qui erant ex captivitate, omnes qui recesserant ab omnibus execrationibus gentium terrae quaerentes Dominum, 3 Esd. 7:13
et celebraverunt diem festum azymorum septem diebus, epulantes in conspectu Domini, 3 Esd. 7:14
et post hunc regnante Artaxerse Persarum rege, accessit Ezras filius Azariae, filii Helciae, filii Saleme, 3 Esd. 8:1
hic Ezras ascendit de Babylonia, cum esset scriba et ingeniosus in lege Moysi, quae data est a Domino Israhel dicere et facere. 3 Esd. 8:3
et dedit ei rex gloriam, quod invenisset gratiam in omni dignitate et desiderio in conspectu eius. 3 Esd. 8:4
et ascenderunt simul cum ipso ex filiis Israhel et sacerdotibus et Levitis et sacris cantoribus templi et ostiariis et servis templi in Hierusalem, 3 Esd. 8:5
in his enim Ezras magnam disciplinam obtinebat, ne praetermitteret quicquam eorum quae essent ex lege Domini et praeceptis, et docendo universum Israhel omnem iustitiam et iudicia. 3 Esd. 8:8
accedentes autem qui scribebant scripta Artaxersis regis, tradiderunt scriptum quod obvenerat ab Artaxerse rege ad Ezram sacerdotem et lectorem legis Domini; cuius est exemplum subiectum: 3 Esd. 8:9
rex Artaxerses Ezrae sacerdoti et lectori legis Domini salutem. 3 Esd. 8:10
humaniora ego iudicans etiam beneficiis, praecepi eos qui desiderant ex gente Iudaeorum sua sponte et ex sacerdotibus et Levitis qui sunt in regno meo comitari tecum in Hierusalem. 3 Esd. 8:11
si qui ergo cupiunt ire tecum, conveniant et proficiscantur, sicut placuit mihi et septem amicis meis consiliariis, 3 Esd. 8:12
ut visitent ea quae aguntur secundum Iudaeam et Hierusalem observantes sicut habes in lege Domini, 3 Esd. 8:13
et ferant munera Domino Israhel, quae vovi ego et amici, Hierusalem et omne aurum et argentum, quod inventum fuerit in regione Babyloniae, Domino in Hierusalem cum illo, 3 Esd. 8:14
quod donatum est pro ipsa gente in templum Domini eorum quod est in Hierusalem, ut colligatur hoc aurum et argentum ad tauros et arietes et agnos et hedos et quae his sunt congruentia, 3 Esd. 8:15
et omnia quaecumque volueris cum fratribus tuis facere auro et argento, perfice pro voluntate secundum praeceptum Domini Dei tui. 3 Esd. 8:17
et sacrosancta vasa, quae data sunt tibi ad opera domus Domini Dei tui qui est in Hierusalem, 3 Esd. 8:18
et cetera, quaecumque tibi subvenerint ad operam templi Dei tui, dabis de regali gazofilacio. 3 Esd. 8:19
et ego quidem rex Artaxerses praecepi custodibus thesaurorum Syriae et Foenicis, ut quaecumque scripserit Ezras sacerdos et lector legis Domini excelsi, diligenter detur ei usque ad argenti talenta centum, similiter autem 3 Esd. 8:21
et usque ad frumenti modios centum et vini amphoras centum, et alia quaecumque abundant sine taxatione. 3 Esd. 8:22
omnia secundum Dei legem fiant Deo altissimo, ne qua forte exsurgat ira in regno regis et filiorum eius. 3 Esd. 8:23
vobis autem dicitur, ut omnibus sacerdotibus et Levitis et sacris cantoribus templi et ianitoribus et servis templi et scribis templi huius 3 Esd. 8:24
tu autem Ezras, secundum sapientiam Dei constitue iudices et arbitros in tota Syria et Foenice, et omnes qui legem Dei tui noverunt docebis, 3 Esd. 8:26
et dixit Ezras scriba: benedictus Dominus patrum meorum, qui dedit haec in cor regis, clarificare domum suam quae est in Hierusalem, 3 Esd. 8:28
et me honorificavit in conspectu regis et consiliariorum et amicorum eius et purpuratorum eius. 3 Esd. 8:29
et ego constans animo factus sum secundum opitulationem Domini Dei mei, et congregavi ex Israhel viros, ut simul ascenderent mecum. 3 Esd. 8:30
et hii sunt praepositi secundum suas patrias et principatus portionales eorum, qui mecum ascenderunt de Babylonia in regno Artaxersis regis: 3 Esd. 8:31
ex filiis Phares Zaccharias et cum eo reversi sunt viri centum quinquaginta, 3 Esd. 8:33
ex filiis ductoris Moab Ilionas Zaraei et cum ipso viri ducenti, 3 Esd. 8:34
ex filiis Zathues Iechonias Zetheeli et cum ipso viri ducenti, ex filiis Addeni filius Ionathae et cum ipso viri ducenti quinquaginta, 3 Esd. 8:35
ex filiis Olam Aesias Gotholiae et cum ipso viri septuaginta, 3 Esd. 8:36
ex filiis Safatiae Zarias Micheli et cum ipso viri octoginta, 3 Esd. 8:37
ex filiis Iob Abdias Iezeli et cum ipso viri ducenti duodecim, 3 Esd. 8:38
ex filiis Baniae Salimoth filius Iosaphiae et cum ipso viri centum sexaginta, 3 Esd. 8:39
ex filiis Beer Zaccharias Bebei et cum ipso viri ducenti octo, 3 Esd. 8:40
ex filiis Asath Iochannes Acariae et cum ipso viri centum decem; 3 Esd. 8:41
ex filiis Adonicam ipsis postremis, et haec sunt nomina eorum: Elifalam filius Iebel et Sameas et cum ipso viri septuaginta, ex filiis Baneae filius Zaccuri et cum ipso viri septuaginta. 3 Esd. 8:42
et congregavi eos ad fluvium qui dicitur Thia, et metati illic sumus triduo, et recognovi eos. 3 Esd. 8:43
et ex filiis sacerdotum et Levitarum non inveni illic. 3 Esd. 8:44
et misi ad Eleazarum et Eccelom et Masman et Maloban et Enaatam et Sameam et Ioribum Natham Ennagan Zacchariam et Mosolamun, ipsos ductores et peritos. 3 Esd. 8:45
et dixi eis ut venirent ad Luddeum ductorem, qui erat apud locum gazofilacii. 3 Esd. 8:46
et mandavi eis ut dicerent Luddeo et fratribus eius et illis qui erant in gazofilacio, ut mitterent nobis eos qui sacerdotio fungerentur in domo Domini Dei nostri. 3 Esd. 8:47
et adduxerunt nobis secundum manum validam Domini Dei nostri viros peritos ex filiis Moolli filii Levi filii Israhel, Sebebian et filios et fratres qui erant decem et octo, 3 Esd. 8:48
Asbian et Annun ex filiis filiorum Chananei et filii eorum viri viginti; 3 Esd. 8:49
et ex his qui in templo serviebant, quos dedit David et ipsi principes ad operationem Levitis, templo servientium ducenti viginti. omnium nomina significata sunt in scripturis. 3 Esd. 8:50
et vovi illic ieiunium iuvenibus in conspectu Domini Dei nostri, ut quaererem ab eo bonum iter nobis et qui nobiscum erant ex filiis et pecoribus propter insidias. 3 Esd. 8:51
erubui enim petere regem pedites et equites in comitatu, tutelae gratia contra adversarios nostros. 3 Esd. 8:52
et iterum deprecati sumus Dominum Deum nostrum secundum haec, quem et propitium habuimus, et conpotes facti sumus Domini nostri. 3 Esd. 8:54
et separavi ex plebis praepositis et sacerdotibus templi viros duodecim, et Sedebian et Asamian et cum eis ex fratribus eorum viros decem. 3 Esd. 8:55
et adpendi eis argentum et aurum et vasa sacerdotalia domus Domini Dei nostri, quae donaverat rex et consiliarii eius et principes et omnis Israhel. 3 Esd. 8:56
et cum adpendissem, tradidi argenti talenta centum quinquaginta et vasa argentea talentorum centum et auri talenta centum 3 Esd. 8:57
et vasorum aureorum species viginti et vasa aerea de bono aeramento splendentia duodecim auri speciem reddentia. 3 Esd. 8:58
et dixi eis: et vos sancti estis Domino, et vasa quae sunt sancta et aurum et argentum votum est Domino Deo patrum nostrorum. 3 Esd. 8:59
vigilate et custodite, donec tradatis ex plebis praepositis et sacerdotibus et Levitis et principibus civitatum Israhel in Hierusalem in pastoforio domus Domini Dei nostri. 3 Esd. 8:60
et hii qui susceperunt sacerdotes et Levitae aurum et argentum et vasa quae erant in Hierusalem intulerunt in templum Domini. 3 Esd. 8:61
et promovimus a fluvio Thia die duodecima mensis primi, usquequo introivimus in Hierusalem secundum potentem manum Domini Dei nostri, quae super nos erat et liberavit nos ab omnibus inimicis nostris; et venimus in Hierusalem. 3 Esd. 8:62
et cum factus fuisset tertius dies, quarta autem die ponderatum aurum et argentum traditum est in domo Domini Dei nostri Marimoth filio Iori sacerdoti. 3 Esd. 8:63
et cum ipso erat Eleazar filius Finees, et erant cum ipsis Iosabdus filius Iesu et Moedias Banni filius Levitae. ad numerum et ad pondus universa 3 Esd. 8:64
et scriptum est pondus ipsorum eadem hora. 3 Esd. 8:65
agnos septuaginta duos, hircos pro peccato duodecim, et pro salute vaccas duodecim, omnia sacrificium Domini. 3 Esd. 8:67
et relegerunt praecepta regis regalibus dispensatoribus et subregulis Coelensyriae et Foenicis, et honorificaverunt gentem et templum Domini. 3 Esd. 8:68
et consummatis his accesserunt ad me praepositi dicentes: non segregaverunt genus Israhel et principes et sacerdotes et Levitae 3 Esd. 8:69
et alienigenae gentes et nationes terrae inmunditias suas a Chananeis et Hettheis et Ferezeis et Iebuseis et Moabitis et Aegyptiis et Idumeis. 3 Esd. 8:70
coniuncti enim sunt filiabus eorum et ipsi et filii eorum, et commixtum est semen sanctum alienigenis gentibus terrae; et participes erant praepositi et magistratus iniquitatis huius ab initio ipsius rei. 3 Esd. 8:71
et mox ut audivi ista, conscidi vestimenta et sacram tunicam, et lacerans capillos capitis et barbam sedi dolens et maestus. 3 Esd. 8:72
et convenerunt ad me quotquot tunc movebantur in verbo Domini Dei Israhel, me lugente super iniquitatem istam. et sedebam tristis usque ad vespertinum sacrificium. 3 Esd. 8:73
et surgens a ieiunio, conscissa habens vestimenta et sacram tunicam, ingeniculans et extendens manus ad Dominum 3 Esd. 8:74
dicebam: Domine, confusus sum et reveritus sum ante faciem tuam. 3 Esd. 8:75
peccata enim nostra multiplicata sunt super capita nostra, et iniquitates nostrae exaltatae sunt usque ad caelum, 3 Esd. 8:76
et propter peccata nostra et patrum nostrorum sumus traditi cum fratribus nostris et cum sacerdotibus nostris regibus terrae in gladium et captivitatem et depraedationem cum confusione usque in hodiernum diem. 3 Esd. 8:78
et nunc quantum est quod contigit nobis misericordia abs te, Domine Deus, derelinquere nobis radicem et nomen in locum sanctificationis tuae, 3 Esd. 8:79
et cum serviremus, non sumus derelicti a Domino Deo nostro, sed constituit nos in gratia penes reges Persarum, dare nobis cibum 3 Esd. 8:81
et clarificare templum Domini nostri et aedificare deserta Sion, dare nobis stabilitatem in Iudaea et in Hierusalem. 3 Esd. 8:82
et nunc quid dicemus, Domine, habentes haec? transgressi enim sumus praecepta tua, quae dedisti in manus puerorum tuorum prophetarum 3 Esd. 8:83
dicens quoniam terra, in quam introistis possidere hereditatem eius, terra polluta est coinquinationibus alienigenarum terrae, et inmunditiae illorum repleverunt eam totam inmunditia sua. 3 Esd. 8:84
et nunc filias vestras non coniungetis filiis illorum, et filias eorum non accipietis filiis vestris. 3 Esd. 8:85
et non inquiretis pacem habere cum illis omni tempore, ut invalescentes manducetis optima terrae, et hereditatem distribuatis filiis vestris usque in aevum. 3 Esd. 8:86
et quae contingunt nobis, omnia fiunt propter opera nostra maligna et magna peccata nostra. 3 Esd. 8:87
et dedisti nobis talem radicem, et rursum reversi sumus transgredi legitima tua, uti commisceremur inmunditiae alienigenarum gentium terrae huius. 3 Esd. 8:88
nonne irasceris nobis perdere nos, quoadusque non relinquatur radix et nomen nostrum? 3 Esd. 8:89
et cum adorando confiteretur Ezras flens humi prostratus ante templum, congregati sunt ante eum ex Hierusalem turba magna valde, viri et mulieres et iuvenes et iuvenculae. fletus enim erat magnus in ipsa multitudine. 3 Esd. 8:92
et cum clamasset Iechonias Ieeli ex filiis Israhel, dixit Ezrae: nos in Dominum peccavimus, quod conlocavimus nobis in matrimonium mulieres alienigenas ex gentibus terrae. 3 Esd. 8:93
et nunc est super omnem Israhel. in his ergo sit iusiurandum ad Dominum, expellere omnes uxores nostras quae ex alienigenis sunt cum filiis earum, 3 Esd. 8:94
ad te enim spectat hoc negotium, et nos tecum sumus. viriliter fac. 3 Esd. 8:96
et exsurgens Ezras adiuravit principes sacerdotum et Levitas et omnem Israhel facere secundum haec, et iuraverunt. 3 Esd. 8:97
et exsurgens Ezras ab ante atrium templi, abiit in pastoforium Ionathae filii Nasibi. 3 Esd. 9:1
et hospitatus illic, non gustavit panem nec aquam bibit, lugens super iniquitates multitudinis. 3 Esd. 9:2
et facta est praedicatio in omni Iudaea et in Hierusalem omnibus qui erant ex captivitate congregari in Hierusalem 3 Esd. 9:3
et quicumque non occurrerit biduo aut triduo diei secundum iudicium adsidentium seniorum, tollentur facultates eius, et ipse alienus iudicabitur a multitudine captivitatis. 3 Esd. 9:4
et congregati sunt omnes qui erant ex tribu Iuda et Beniamin in tribus diebus in Hierusalem; hic mensis est nonus, vicesima mensis. 3 Esd. 9:5
et adsedit omnis multitudo in area templi, trementes propter hiemem praesentem. 3 Esd. 9:6
et exsurgens Ezras dixit illis: vos inique fecistis conlocando vobis in matrimonium uxores alienigenas, ut adderetis ad peccata Israhel. 3 Esd. 9:7
et nunc date confessionem et magnificentiam Domino Deo patrum nostrorum, 3 Esd. 9:8
et perficite voluntatem ipsius et discedite a gentibus terrae et ab uxoribus alienigenis. 3 Esd. 9:9
et clamavit omnis multitudo et dixerunt magna voce: sicut dixisti faciemus. 3 Esd. 9:10
sed quoniam multitudo magna est, et tempus hiberni est et non possumus in subdiali parte stare, et hoc opus non est nobis unius diei neque bidui, multum in his peccavimus, 3 Esd. 9:11
stent praepositi multitudinis et omnes qui nobiscum inhabitant et quotquot habent apud se uxores alienigenas, 3 Esd. 9:12
et adsistant accepto tempore et ex omni loco presbyteri et iudices, usquequo solvant iram Domini negotii huius. 3 Esd. 9:13
Ionatha autem filius Ezeli et Ozias Thochani susceperunt secundum haec, et Bosoramus et Levis et Sabbatheus simul cooperati sunt cum illis. 3 Esd. 9:14
et fecerunt secundum haec omnia universi qui erant ex captivitate. 3 Esd. 9:15
et elegit sibi viros Ezras sacerdos, principes magnos de patribus eorum secundum nomina, et consederunt novilunio mensis decimi examinare negotium istud. 3 Esd. 9:16
et determinatum est de viris qui habebant uxores alienigenas usque ad neomenia primi mensis. 3 Esd. 9:17
et inventi sunt ex sacerdotibus commixti qui habebant alienigenas uxores: 3 Esd. 9:18
ex filiis Iesu filii Iosedech et fratribus eius Maseas et Eliezerus et Ioribus et Ioadeus. 3 Esd. 9:19
et iniecerunt manus, ut expellerent uxores suas, et ad litandum in exoratione arietem pro ignorantia sua. 3 Esd. 9:20
et ex filiis Emmeri Masseas et Esses et Ieel et Azarias. 3 Esd. 9:21
et ex filiis Fosor Elionia, Assias, Ismahelus et Nathanaelus, Ioceddeus et Talsas. 3 Esd. 9:22
et ex Levitis Iozabdus et Semeis et Colius et Calitas et Fatheas et Coluas et Elionas. 3 Esd. 9:23
ex ostiariis Sallumus et Tolbanes. 3 Esd. 9:25
et ex Israhel: ex filiis Foroos Ieremias et Ieddias et Melchias et Mielus et Eleazarus et Iemmebias et Baninas. 3 Esd. 9:26
et ex filiis Iolam Mamthanias et Zaccharias, Iezrelus et Iobdius et Herimoth et Helias. 3 Esd. 9:27
et ex filiis Zathom Eliadas et Eliasimus et Othias et Larimoth et Zabdus et Zebedias. 3 Esd. 9:28
et ex filiis Bebe Iohannes et Ananias et Zabdias et Emethis. 3 Esd. 9:29
et ex filiis Banni Olamus et Malluchus et Ieddaeus et Iasub et Asubus et Hierimoth. 3 Esd. 9:30
et ex filiis Addin Naathus et Moosias et Calchurus et Raanas et Baseas, Mathathias et Beseel et Bonnus et Manasses. 3 Esd. 9:31
et ex filiis Nuae Noneas et Aseas et Melchias et Sameas et Simon, Beniamin et Malchus et Marras. 3 Esd. 9:32
et ex filiis Asom Carianeus, Mathathias et Bannus et Elifalat et Manasses et Semei. 3 Esd. 9:33
et ex filiis Banni Ieremias et Moodias et Abramus et Ioel et Baneas et Pelias et Ionas et Marimoth et Eliasib et Mathaneus et Eliasis et Zorisas et Diaelus et Samedius et Sambris et Iosephus. 3 Esd. 9:34
et ex filiis Nobaei Idaelus et Mathathias et Sabadus et Zetheda Sednu et Iessei Baneas. 3 Esd. 9:35
omnes isti coniunxerunt sibi uxores alienigenas, et dimiserunt eas cum filiis. 3 Esd. 9:36
et inhabitaverunt sacerdotes et Levitae et qui erant ex Israhel in Hierusalem et in tota regione una novilunio mensis septimi, et erant filii Israhel in commorationibus suis. 3 Esd. 9:37
et congregata est omnis multitudo simul in aream quae est ab oriente portae sacrae. 3 Esd. 9:38
et dixerunt Ezrae pontifici et lectori, ut adferret legem Moysi quae tradita est a Domino Deo Israhel. 3 Esd. 9:39
et adtulit Ezras pontifex legem omni multitudini eorum a viro usque ad mulierem et omnibus sacerdotibus, audire legem novilunio mensis septimi. 3 Esd. 9:40
et legebat in area quae est ante sacram portam templi a prima luce usque ad vesperam coram viris et mulieribus, et dederunt omnes sensum ad legem. 3 Esd. 9:41
et stetit Ezras sacerdos et lector legis super ligneum tribunal quod fabricatum erat. 3 Esd. 9:42
et steterunt ad eum Mathathias, Samus, Ananias, Azarias, Urias, Ezechias, et Balsamus ad dexteram, 3 Esd. 9:43
et ad sinistram Faldeus, Misael, Malachias, Abustassabus, Nabadias et Zaccharias 3 Esd. 9:44
et adsumpsit Ezras librum coram omni multitudine praesidebat enim in gloria in conspectu omnium. 3 Esd. 9:45
et cum absolvisset legem, omnes recti steterunt. et benedixit Ezras Dominum Deum altissimum, Deum Sabaoth omnipotentem. 3 Esd. 9:46
et respondit omnis populus: amen. et elevatis susum manibus procidentes in terram adoraverunt Dominum. 3 Esd. 9:47
Iesus et Banaeus et Sarabias et Iadinus et Accubus et Sabbateus et Calites et Azarias et Ioradus et Ananias et Filias, Levitae 3 Esd. 9:48
qui docebant legem Domini et in multitudine legebant legem Domini, et praeferebant singuli eos qui intellegebant lectionem. 3 Esd. 9:49
et dixit Attarates Ezrae pontifici et lectori et Levitis qui docebant multitudinem 3 Esd. 9:50
dicens: dies hic est sanctus Domino. et omnes flebant, cum audissent legem. 3 Esd. 9:51
digressi ergo manducate pinguissima quaeque et bibite dulcissima quaeque et mittite munera his qui non habent. 3 Esd. 9:52
sanctus est enim dies Domini, et nolite maesti esse, Dominus enim clarificavit vos. 3 Esd. 9:53
et Levitae denuntiabant in publico omnibus dicentes: dies hic sanctus est, nolite maesti esse. 3 Esd. 9:54
et abierunt omnes manducare et bibere et epulari et dare munera his qui non habent ut epulentur. magnifice enim sunt exaltati verbis quibus edocti sunt. 3 Esd. 9:55
et congregati sunt universi in Hierusalem, celebrare laetitiam secundum testamentum Domini Dei Israhel. 3 Esd. 9:56
et factum est verbum Domini ad me dicens: 4 Esd. 1:4
vade adnuntia populo meo facinora ipsorum et filiis eorum iniquitates quas in me admiserunt, ut nuntient filiis filiorum suorum, 4 Esd. 1:5
nonne ego eos eduxi de terra Aegypti de domo servitutis? ipsi autem inritaverunt me et consilia mea spreverunt. 4 Esd. 1:7
tu autem excute comam capitis tui et proice omnia mala super illos, quoniam non oboedierunt legi meae; populus autem indisciplinatus. 4 Esd. 1:8
reges multos propter eos subverti, Pharaonem cum pueris suis et omnem exercitum eius percussi. 4 Esd. 1:10
omnes gentes a facie eorum perdidi et in oriente provinciarum duarum populos Tyri et Sidonis dissipavi et omnes adversarios eorum interfeci. 4 Esd. 1:11
nempe ego vos mare traieci et plateas vobis in invio munitas exhibui; ducem vobis dedi Moysen et Aaron sacerdotem. 4 Esd. 1:13
lucem vobis per columnam ignis praestiti et magna mirabilia feci in vobis. vos autem mei obliti estis, dicit Dominus. 4 Esd. 1:14
haec dicit Dominus omnipotens: coturnix vobis in signo fuit, castra vobis ad tutelam dedi, et illic murmurastis. 4 Esd. 1:15
et non triumphastis in nomine meo de perditione inimicorum vestrorum, sed adhuc nunc usque murmuratis. 4 Esd. 1:16
ubi sunt beneficia quae praestiti vobis? nonne in deserto cum esuriretis et sitiretis proclamastis ad me 4 Esd. 1:17
ego dolui gemitos vestros et dedi mannam vobis in escam, panem angelorum manducastis. 4 Esd. 1:19
nonne cum sitiretis petram excidi, et fluxerunt aquae in satietatem? propter aestus folia arborum vos texi. 4 Esd. 1:20
divisi vobis terras pingues, Chananeos et Ferezeos et Philistheos a facie vestra proieci. quid faciam vobis adhuc? dicit Dominus. 4 Esd. 1:21
haec dicit Dominus omnipotens: in deserto cum essetis in flumine amaro sitientes et blasphemantes nomen meum, 4 Esd. 1:22
quid tibi faciam, Iacob? noluisti me obaudire, Iuda. transferam me ad alias gentes et dabo eis nomen meum, ut custodiant legitima mea. 4 Esd. 1:24
quoniam me dereliquistis, et ego vos derelinquam; petentibus vobis a me misericordiam, non miserebor vestri. 4 Esd. 1:25
quando invocabitis me, ego non exaudiam vos. maculastis enim manus vestras sanguine, et pedes vestri impigri sunt ad committenda homicidia. 4 Esd. 1:26
haec dicit Dominus omnipotens: nonne ego vos rogavi ut pater filios et ut mater filias et nutrix parvulos suos. 4 Esd. 1:28
ut essetis mihi in populo et ego vobis in Deum, et vos mihi in filios et ego vobis in patrem? 4 Esd. 1:29
oblationes mihi cum obtuleritis, avertam faciem meam a vobis; dies enim festos vestros et neomenias et circumcisiones carnis repudiavi. 4 Esd. 1:31
ego misi pueros meos prophetas ad vos, quos acceptos interfecistis et laniastis corpora illorum, quorum sanguinem exquiram, dicit Dominus. 4 Esd. 1:32
et filii procreationem non facient, quoniam mandatum meum vobiscum neglexerunt et quod malum est coram me fecerunt. 4 Esd. 1:34
prophetas non viderunt et memorabuntur antiquitatum eorum. 4 Esd. 1:36
et nunc, pater, aspice cum gloria et vide populum venientem ab oriente. 4 Esd. 1:38
quibus dabo ducatum Abraham, Isaac et Iacob et Osee et Amos et Michae et Iohelis et Abdiae et Ionae 4 Esd. 1:39
et Naum et Abacuc, Sofoniae. Aggei, Zacchariae et Malachiae, qui et angelus Domini vocatus est. 4 Esd. 1:40
mater quae eos generavit dicit illis: ite, filii, quia ego vidua sum et derelicta. 4 Esd. 2:2
educavi vos cum laetitia et amisi vos cum luctu et tristitia, quoniam peccastis coram Domino Deo et quod malum est coram me fecistis. 4 Esd. 2:3
modo autem quid faciam vobis? ego enim vidua sum et derelicta. ite, filii, et petite a Domino misericordiam. 4 Esd. 2:4
ut des eis confusionem et matrem eorum in direptionem, ne generatio eorum fiat. 4 Esd. 2:6
vae tibi, Assur, qui abscondis iniquos penes te. gens mala, memorare quid fecerim Sodomae et Gomorrae, 4 Esd. 2:8
quorum terra iacet in piceis glebis et aggeribus cinerum. sic dabo eos qui me non audierunt, dicit Dominus omnipotens. 4 Esd. 2:9
et sumam mihi gloriam illorum et dabo eis tabernacula aeterna, quae praeparaveram illis. 4 Esd. 2:11
lignum vitae erit illis in odore unguenti, et non laborabunt neque fatigabuntur. 4 Esd. 2:12
ite et accipietis, rogate vobis dies paucos ut minorentur; iam paratum est vobis regnum, vigilate. 4 Esd. 2:13
testare testare, caelum et terram, omisi enim malum et creavi bonum, quia vivo ego, dicit Dominus. 4 Esd. 2:14
et resuscitabo mortuos de locis suis et de monumentis educam illos, quoniam cognovi nomen meum in illis. 4 Esd. 2:16
mittam tibi adiutorium pueros meos Esaiam et Hieremiam, ad quorum consilium sanctificavi et paravi tibi arbores duodecim gravatas variis fructibus 4 Esd. 2:18
et totidem fontes fluentes lac et mel et montes inmensos septem habentes rosam et lilium, in quibus gaudio replebo filios tuos. 4 Esd. 2:19
confractum et debilem cura, claudum inridere noli, tutare mancum, et caecum ad visionem claritatis meae admitte, 4 Esd. 2:21
senem et iuvenem intra muros tuos serva, 4 Esd. 2:22
mortuos ubi inveneris signans commenda sepulchro, et dabo tibi primam sessionem in resurrectione mea. 4 Esd. 2:23
pausa et quiesce, populus meus, quia veniet requies tua. 4 Esd. 2:24
noli satagere, cum venerit enim dies pressurae et angustiae, alii plorabunt et tristes erunt, tu autem hilaris et copiosa eris. 4 Esd. 2:27
zelabunt gentes et nihil adversum te poterunt, dicit Dominus. 4 Esd. 2:28
filios tuos dormientes memorare, quoniam ego eos educam de latibulis terrae et misericordiam cum illis faciam, quoniam misericors sum, dicit Dominus omnipotens. 4 Esd. 2:31
amplectere natos tuos usque dum venio et praedica illis misericordiam, quoniam exuberant fontes mei et gratia mea no A. 4 Esd. 2:32
ego Ezra accepi praeceptum a Domino in monte Horeb, ut irem ad Israhel. ad quos cum venirem, reprobaverunt me et respuerunt mandatum Domini. 4 Esd. 2:33
ideoque vobis dico, gentes quae auditis et intellegitis: expectate pastorem vestrum, requiem aeternitatis dabit vobis, quoniam in proximo est ille, qui in finem saeculi adveniet. 4 Esd. 2:34
commendatum Domini accipite et iucundamini gratias agentes ei qui vos ad caelestia regna vocavit. 4 Esd. 2:37
surgite et state et videte numerum signatorum in convivio Domini. 4 Esd. 2:38
recipe, Sion, numerum tuum et conclude candidatos tuos, qui legem Domini conpleverunt. 4 Esd. 2:40
ego Ezra vidi in monte Sion turbam magnam, quam numerare non potui, et omnes canticis conlaudabant Dominum. 4 Esd. 2:42
et in medio eorum erat iuvenis statura celsus, eminentior omnibus illis, et singulis eorum capitibus inponebat coronas, et magis exaltabatur; ego autem miraculo tenebar. 4 Esd. 2:43
tunc interrogavi angelum et dixi: qui sunt hii, domine? 4 Esd. 2:44
qui respondens dixit mihi: hii sunt qui mortalem tunicam deposuerunt et inmortalem sumpserunt et confessi sunt nomen Dei; modo coronantur et accipiunt palmas. 4 Esd. 2:45
et dixi ad angelum: ille iuvenis quis est, qui eis coronas inponit et palmas in manus tradit? 4 Esd. 2:46
tunc dixit mihi angelus: vade et adnuntia populo meo, qualia et quanta mirabilia Domini Dei vidisti. 4 Esd. 2:48
anno tricesimo ruinae civitatis eram in Babylone, ego Salathihel qui et Ezras, et conturbatus sum super cubili meo recumbens, et cogitationes meae ascendebant super cor meum, 4 Esd. 3:1
quoniam vidi desertionem Sion et abundantiam eorum qui habitabant in Babylone. 4 Esd. 3:2
et ventilatus est spiritus meus valde, et coepi loqui ad Altissimum verba timorata, 4 Esd. 3:3
et dixi: o Domine Dominator, tu dixisti ab initio, quando plantasti terram, et hoc solus, et imperasti pulveri, 4 Esd. 3:4
et dedit Adam corpus mortuum. sed et ipsum figmentum manuum tuarum erat, et insuflasti in eum spiritum vitae, et factus est vivens coram te. 4 Esd. 3:5
et induxisti eum in paradisum, quem plantavit dextera tua antequam terra adventaret. 4 Esd. 3:6
et huic mandasti diligentiam unam tuam, et praeterivit eam, et statim instituisti in eum mortem et in nationibus eius. et natae sunt ex eo gentes et tribus, populi et cognationes, quorum non est numerus. 4 Esd. 3:7
et ambulavit unaquaque gens in voluntate sua, et impie agebant coram te et spernebant praecepta tua, et tu non prohibuisti eos. 4 Esd. 3:8
iterum autem in tempore induxisti diluvium super habitantes saeculum et perdidisti eos. 4 Esd. 3:9
et factum est in uno casui eorum, sicut Adae mors sic et his diluvium. 4 Esd. 3:10
et factum est cum coepissent multiplicari qui habitabant super terram, et multiplicaverunt filios et populos et gentes multas, et coeperunt iterato impietatem facere plus quam priores. 4 Esd. 3:12
et factum est cum iniquitatem facerent coram te, elegisti tibi ex his unum, cui nomen erat Abraham. 4 Esd. 3:13
et dilexisti eum et demonstrasti ei temporum finem solo secrete noctu. 4 Esd. 3:14
et disposuisti ei testamentum aeternum et dixisti ei, ut non umquam derelinquas semen eius. et dedisti ei Isaac, et Isaac dedis Esau. 4 Esd. 3:15
et segregasti tibi Iacob, Esau autem separasti. et factus est Iacob in multitudine magna. 4 Esd. 3:16
et factum est cum educeres semen eius ex Aegypto, et adduxisti eos super montem Sina. 4 Esd. 3:17
et inclinasti caelos et statuisti terram et commovisti orbem et tremere fecisti abyssos et conturbasti saeculum. 4 Esd. 3:18
et transiit gloria tua portas quattuor, ignis et terraemotus et spiritus et gelu, ut dares semini Iacob legem et generationi Israhel diligentiam. 4 Esd. 3:19
et non abstulisti ab eis cor malignum, ut faceret lex tua in eis fructum. 4 Esd. 3:20
cor enim malignum baiulans primus Adam transgressus et victus est, sed et omnes qui ex eo nati sunt. 4 Esd. 3:21
et facta est permanens infirmitas et lex cum corde populi cum malignitate radicis, et discessit quod bonum est et mansit malignum. 4 Esd. 3:22
et transierunt tempora et finiti sunt anni, et suscitasti tibi servum nomine David. 4 Esd. 3:23
et dixisti ei aedificare civitatem nominis tui et offerre tibi in ea de tuis oblationes. 4 Esd. 3:24
et factum est hoc annis multis. et dereliquerunt qui habitabant civitatem, 4 Esd. 3:25
in omnibus facientes sicut fecit Adam et omnes generationes eius; utebantur enim et ipsi cor malignum. 4 Esd. 3:26
et tradidisti civitatem tuam in manus inimicorum tuorum. 4 Esd. 3:27
et dixi ego tunc in corde meo: numquid meliora faciunt qui habitant in Babylone, et propter hoc dominabit Sion? 4 Esd. 3:28
factum est autem cum venissem huc, et vidi impietates quorum non est numerus, et delinquentes multos vidit anima mea hoc tricesimo anno. et excessit cor meum, 4 Esd. 3:29
quoniam vidi quomodo sustines eos peccantes et pepercisti impie agentibus, et perdidisti populum tuum et conservasti inimicos tuos, et non significasti 4 Esd. 3:30
quarum merces non conparuit neque labor fructificavit? pertransiens enim pertransivi in gentibus, et vidi abundantes eas et non memorantes mandatorum tuorum. 4 Esd. 3:33
nunc ergo pondera in statera nostras iniquitates et eorum qui habitant in saeculo, et invenietur momentum puncti ubi declinet. 4 Esd. 3:34
et respondit ad me angelus qui missus est ad me, cui nomen Urihel, 4 Esd. 4:1
et dixit mihi: excedens excessit cor tuum in saeculo hoc, et conprehendere cogitas viam Altissimi? 4 Esd. 4:2
et dixi: ita, domine meus, et respondit mihi et dixit: tres vias missus sum ostendere tibi et tres similitudines proponere coram te. 4 Esd. 4:3
de quibus si mihi renuntiaveris unam ex his, et ego tibi demonstrabo viam quam desideras videre, et doceam te quare cor malignum. 4 Esd. 4:4
et dixi: loquere, domine meus. et dixit ad me: vade, pondera mihi ignis pondus, aut mensura mihi flatum venti, aut revoca mihi diem quae praeteriit. 4 Esd. 4:5
et respondi et dixi: quis natorum poterit facere, ut me interroges de his? 4 Esd. 4:6
et dixit ad me: si eram interrogans te dicens: quantae habitationes sunt in corde maris, aut quantae venae sunt in principio abyssi, aut quantae venae sunt super firmamentum, aut qui sint exitus paradisi, 4 Esd. 4:7
nunc autem non interrogavi te nisi de igne et vento et diem per quem transisti, et sine quibus separari non potes, et non respondisti mihi de eis. 4 Esd. 4:9
et dixit mihi: tu quae tua sunt tecum coadulescentia non potes cognoscere, 4 Esd. 4:10
et quomodo poterit vas tuum capere Altissimi viam?... et iam exterritus corrupto saeculo intellegere incorruptionem? et cum haec audissem, cecidi in faciem meam 4 Esd. 4:11
et dixi illi: melius erat nos non adesse, quam advenientes vivere in impietatibus et pati et non intellegere de qua re. 4 Esd. 4:12
et respondit ad me et dixit: proficiscens profectus sum ad silvam lignorum campi, et cogitaverunt cogitationem 4 Esd. 4:13
et dixerunt: venite et eamus et faciamus ad mare bellum, ut recedat coram nos, et faciamus nobis alias silvas, 4 Esd. 4:14
et similiter fluctus maris et ipsi cogitaverunt cogitationem et dixerunt: venite ascendentes debellemus silvam campi, ut et ibi consummemus nobismet ipsis aliam regionem. 4 Esd. 4:15
et factus est cogitatus silvae in vano, venit enim ignis et consumpsit eam. 4 Esd. 4:16
similiter et cogitatus fluctuum maris, stetit enim harena et prohibuit eam. 4 Esd. 4:17
et respondi et dixi: utrique vanam cogitationem cogitaverunt, terra enim data est silvae, et maris locus portare fluctus suos. 4 Esd. 4:19
et respondit ad me et dixit: bene tu iudicasti, et quare non iudicasti tibimet ipso? 4 Esd. 4:20
quemadmodum enim terra silvae data est et mare fluctibus suis, et qui super terram inhabitant quae sunt super terram intellegere solummodo possunt, et qui super caelos super altitudinem caelorum. 4 Esd. 4:21
et respondi et dixi: deprecor te, domine, ut mihi datus est sensus intellegendi. 4 Esd. 4:22
non enim volui interrogare de superioribus viis, sed de his quae pertranseunt per nos cotidie, propter quod Israhel datus est in obprobrium gentibus, quem dilexisti populum datus est tribubus impiis, et lex patrum nostrorum in interitum deducta est, et dispositiones scriptae nusquam sunt. 4 Esd. 4:23
et pertransivimus de saeculo ut lucustae, et vita nostra ut vapor, et nec digni sumus misericordiam consequi. 4 Esd. 4:24
sed quid faciet nomini suo quod invocatum est super nos? et his interrogavi. 4 Esd. 4:25
et respondit ad me et dixit: si fueris videbis, et si vixeris, frequenter miraberis, quoniam festinans festinat saeculum pertransire. 4 Esd. 4:26
non capiet portare quae in temporibus iustis repromissa sunt, quoniam plenum maestitia est saeculum hoc et infirmitatibus. 4 Esd. 4:27
seminatum est enim malum, quibus me interrogas de ea, et necdum venit destrictio ipsius. 4 Esd. 4:28
si ergo non messum fuerit quod seminatum est, et discesserit locus ubi seminatum est malum, non veniet ager ubi seminatum est bonum. 4 Esd. 4:29
quoniam granum seminis mali seminatum est in corde Adam ab initio, et quantum impietatis generavit usque nunc et generabit usque cum veniat area. 4 Esd. 4:30
et respondi et dixi: quo et quando haec? quare modici et mali anni nostri? 4 Esd. 4:33
et respondit ad me et dixit: non festina spiritu super Altissimum; tu enim festinas propter temet ipsum spiritum, nam Excelsus pro multis. 4 Esd. 4:34
nonne de his interrogaverunt animae iustorum in promptuariis suis dicentes: usquequo spero sic? et quando venit fructus areae mercedis nostrae? 4 Esd. 4:35
et respondit ad ea Hieremihel archangelus et dixit: quando impletus fuerit numerus similium vobis, quoniam in statera ponderavit saeculum 4 Esd. 4:36
et mensura mensuravit tempora et numero numeravit tempora, et non commovet nec excitabit usque dum impleatur praedicta mensura. 4 Esd. 4:37
et respondi et dixi: o dominator domine, sed et nos omnes pleni sumus impietate. 4 Esd. 4:38
et ne forte propter nos inpediatur iustorum area, propter peccata inhabitantium super terram. 4 Esd. 4:39
et respondit ad me et dixit: vade et interroga praegnantem, si quando impleverit novem menses suos, adhuc poterit matrix eius retinere fetus in semet ipsa. 4 Esd. 4:40
et dixi: non potest, domine. et dixit ad me: in inferno promptuaria animarum matrici adsimilata sunt. 4 Esd. 4:41
quemadmodum enim festinavit quae parit effugere necessitatem partus, sic et haec festinat reddere ea quae commendata sunt 4 Esd. 4:42
et respondi et dixi: si inveni gratiam ante oculos tuos, et si possibile est, et si idoneus sum,, 4 Esd. 4:44
demonstra mihi et hoc si plus quam praeteriti habet venire aut plura pertransierunt super nos, 4 Esd. 4:45
et dixit ad me: sta super dexteram partem et demonstrabo tibi interpretationem similitudinis. 4 Esd. 4:47
et steti et vidi, et ecce fornax ardens transiit coram me; et factum est cum transiret flamma, et vidi et ecce superavit fumus. 4 Esd. 4:48
et post hoc transiit coram me nubes plena aquae et inmisit pluviam impetu multam; et cum transisset impetus pluviae et superaverunt in ea guttae. 4 Esd. 4:49
et dixit ad me: cogita tibi. sicut enim crescit pluvia amplius quam guttae, et ignis amplius quam fumus, sic superabundavit quae transivit mensura, superaverunt autem guttae et fumus. 4 Esd. 4:50
et oravi et dixi: putas vivo usque in diebus illis, vel quis erit in diebus illis? 4 Esd. 4:51
respondit ad me et dixit: de signis de quibus me perrogas, ex parte possum tibi dicere, de vita autem tua non sum missus dicere tibi, sed nescio. 4 Esd. 4:52
de signis autem: ecce dies venient, et adprehendentur qui inhabitant super terram in excessu multo, et abscondetur veritatis via, et sterilis erit a fide regio. 4 Esd. 5:1
et multiplicabitur iniustitia super hanc quam ipse tu vides et super quam audisti olim. 4 Esd. 5:2
et erit inconposita vestigio quam nunc vides regnare regionem, et videbunt eam desertam. 4 Esd. 5:3
si autem tibi dederit Altissimus vivere, et videbis post tertiam turbatam, et relucescet subito sol noctu et luna interdie. 4 Esd. 5:4
et de ligno sanguis stillabit, et lapis dabit vocem suam; et populi commovebuntur, et gressus commutabuntur. 4 Esd. 5:5
et regnabit quem non sperant qui inhabitant super terram; et volatilia conmigrationem facient. 4 Esd. 5:6
et mare Sodomitum pisces reiciet. et dabit vocem noctu quem non noverant multi, omnes autem audient vocem eius. 4 Esd. 5:7
et chaus fiet per loca multa, et ignis frequenter emittetur, et bestiae agrestes transmigrabunt regionem suam, et mulieres parient menstruatae monstra, 4 Esd. 5:8
et in dulcibus aquis salsae invenientur. et amici omnes semet ipsos expugnabunt; et abscondetur tunc sensus, et intellectus separabitur in promptuarium suum. 4 Esd. 5:9
et quaeretur a multis et non invenietur, et multiplicabitur iniustitia et incontinentia super terram. 4 Esd. 5:10
et interrogabit regio proximam suam et dicet: numquid per te pertransiit iustitia iustum faciens? et haec negabit. 4 Esd. 5:11
et erit in illo tempore, et sperabunt homines et non inpetrabunt, laborabunt et non dirigentur viae eorum. 4 Esd. 5:12
haec signa dicere tibi permissum est mihi. et si oraveris iterum et ploraveris sicut et nunc et ieiunaveris septem diebus, audies iterato horum maiora. 4 Esd. 5:13
et evigilavi, et corpus meum horruit valde, et anima mea laboravit ut deficeret. 4 Esd. 5:14
et tenuit me qui venit angelus, qui loquebatur in me, et confortavit me et statuit me super pedes. 4 Esd. 5:15
et factum est in nocte secunda, et venit ad me Phalthihel dux populi et dixit mihi: ubi eras et quare vultus tuus tristis? 4 Esd. 5:16
exsurge ergo et gusta panem alicuius, et non derelinquas nos sicut pastor gregem suum in manibus luporum malignorum. 4 Esd. 5:18
et dixi ei: vade a me et non ad me accedas usque diebus septem, et tunc venies ad me. et audivit ut dixi et recessit a me. 4 Esd. 5:19
et ego ieiunavi diebus septem ululans et plorans, sicut mihi mandavit Urihel angelus. 4 Esd. 5:20
et factum est post dies septem, et iterum cogitationes cordis mei molestae erant mihi valde. 4 Esd. 5:21
et resumpsit anima mea spiritum intellectus, et iterum coepi loqui coram Altissimo sermones 4 Esd. 5:22
et dixi: Dominator Domine, ex omni silva terrae et ex omnium arborum eius elegisti vineam unam, 4 Esd. 5:23
et ex omnium terrarum orbis elegisti tibi foveam unam, et ex omnibus floribus orbis elegisti tibi lilium unum, 4 Esd. 5:24
et ex omnibus abyssis maris replesti tibi rivum unum, et ex omnibus aedificatis civitatibus sanctificasti tibimet ipsi Sion, 4 Esd. 5:25
et ex omnibus creatis volatilibus nominasti tibi columbam unam, et ex omnibus plasmatis pecoribus providisti tibi ovem unam, 4 Esd. 5:26
et ex omnibus multiplicatis populis adquisisti tibi populum unum, et ab omnibus probatam legem donasti huic quem desiderasti populo. 4 Esd. 5:27
et nunc Domine, ut quid tradidisti unum plurimis et praeparasti unam radicem super alias et dispersisti unicum tuum in multis? 4 Esd. 5:28
et conculcaverunt qui contradicebant sponsionibus tuis quique tuis testamentis credebant. 4 Esd. 5:29
et si odiens odisti populum tuum tuis manibus debet castigari. 4 Esd. 5:30
et factum est, cum locutus essem sermones istos, et missus est angelus ad me qui ante venerat ad me praeterita nocte, 4 Esd. 5:31
et dixit mihi: audi me et instruam te, et intende mihi et adiciam coram te. 4 Esd. 5:32
et dixi: loquere, dominus meus. et 4 Esd. 5:33
dixit ad me: valde in excessu mentis factus es in Israhel; aut plus dilexisti eum super eum qui fecit eum: non, domine, sed dol torquent enim me renes mei per omnem horam quaerentem adprehendere semitam Altissimi et investigare partem iudicii eius. 4 Esd. 5:34
et dixit ad me: non potes. et dixi: quare, domine, aut quid nascebar, aut quare non fiebat matrix matris meae mihi sepulchrum, ut non viderem laborem Iacob et defatigationem generis Israhel? 4 Esd. 5:35
et dixit ad me: numera mihi qui necdum venerunt, et collige mihi dispersas guttas, et revirida mihi aridos flores, 4 Esd. 5:36
et aperi mihi clausa promptuaria et produc mihi inclusos in eis flatus, aut monstra mihi vocis imaginem, et tunc ostendam tibi eum laborem quem rogas videre. 4 Esd. 5:37
et dixi: dominator domine, quis enim est qui potest haec scire, nisi qui cum hominibus habitationem non habet? 4 Esd. 5:38
ego autem insipiens, et quomodo potero dicere de his quibus me interrogasti? 4 Esd. 5:39
et dixit ad me: quomodo non potes facere unum de his quae dicta sunt, sic non poteris invenire iudicium meum aut finem caritatis quem pro populo meo promisi. 4 Esd. 5:40
et dixi: sed ecce, domine, tu praees his qui in fine sunt, et quid facient qui ante me sunt aut nos aut hii qui post nos? 4 Esd. 5:41
et dixit ad me: coronae adsimilabo iudicium meum. sicut non novissimorum tarditas, sic nec priorum velocitas. 4 Esd. 5:42
et respondi et dixi: nec enim poteras facere qui facti sunt et qui sunt et qui futuri sunt in unum, ut celerius iudicium tuum ostendas? 4 Esd. 5:43
et respondit ad me et dixit: non potest festinare creatura super creatorem, nec sustinere saeculum qui in eo creati sunt in unum. 4 Esd. 5:44
et dixi: quomodo dixisti servo tuo, quoniam vivificans vivificabis a te creatam creaturam in unum? si ergo viventes vivent in unum et sustinebit creatura, poterit et nunc portare praesentes in unum. 4 Esd. 5:45
et dixit ad me: interroga matricem mulieris et dices ad eam: decem si paris, quare per tempus? roga ergo eam, ut det decem in unum. 4 Esd. 5:46
et dixi: non utique poterit, sed secundum tempus. 4 Esd. 5:47
et dixit ad me: et ego dedi matricem terrae his qui seminati sunt super eam per tempus. 4 Esd. 5:48
et interrogavi et dixi: cum iam dederis mihi viam, loquar coram te; nam mater nostra, de qua dixisti mihi, adhuc iuvenis est, iam ad senectutem adpropinquat? 4 Esd. 5:50
et respondit ad me et dixit: interroga quae parit, et dicet tibi. 4 Esd. 5:51
et dicet tibi et ipsa: alii sunt qui in iuventute virtutis nati sunt, et alii qui sub tempus senectutis deficiente matrice sunt nati. 4 Esd. 5:53
considera ergo et tu, quoniam minores statu estis prae his qui ante vos, 4 Esd. 5:54
et qui post vos quam ut vos, quasi iam senescentis creaturae et fortitudinem iuventutis praeterientis. 4 Esd. 5:55
et dixi: rogo domine, si inveni gratiam ante oculos tuos, demonstra servo tuo per quem visitas creaturam tuam. 4 Esd. 5:56
et dixit ad me: initium terreni orbis, et antequam starent exitus saeculi, et antequam spirarent conventiones ventorum, 4 Esd. 6:1
et antequam sonarent voces tonitruum, et antequam splenderent nitores coruscuum, et antequam confirmarentur fundamenta paradisi, 4 Esd. 6:2
et antequam viderentur decores flores, et antequam confirmarentur motuum virtutes, et antequam colligerentur innumerabiles militiae angelorum, 4 Esd. 6:3
et antequam extollerentur altitudines aerum, et antequam nominarentur mensurae firmamentorum, et antequam aestimaretur scabillum Sion, 4 Esd. 6:4
et antequam investigarentur praesentes anni, et antequam abalienarentur eorum qui nunc peccant adinventiones et consignarentur qui fidem thesaurizaverunt, 4 Esd. 6:5
tunc cogitavi, et facta sunt haec per me solum et non per alium, ut et finis per me et non per alium. 4 Esd. 6:6
et respondi et dixi: quae erit separatio temporum, aut quando prioris finis aut sequentis initium? 4 Esd. 6:7
et dixit ad me: ab Abraham usque ad Abraham, quoniam ab eo natus est Iacob et Esau, manus enim Iacob tenebat ab initio calcaneum Esau. 4 Esd. 6:8
finis enim huius saeculi Esau, et principium sequentis Iacob. 4 Esd. 6:9
finis enim hominis calcaneum et principium hominis manus, inter calcaneum et manum aliud noli quaerere, Ezra. 4 Esd. 6:10
et respondi et dixi: o dominator domine, si inveni gratiam ante oculos tuos, 4 Esd. 6:11
et respondit et dixit ad me: surge super pedes tuos et audies vocem plenissimam sonus. 4 Esd. 6:13
et erit, si commotione commovebitur locus, in quo stas super eum, 4 Esd. 6:14
in eo cum loqueretur, tu non expaveas, quoniam de fine verbum. et fundamenta terrae intellegetur, 4 Esd. 6:15
quoniam de ipsis sermo, tremescet et commovebitur; scit enim, quoniam finem eorum oportet commutari. 4 Esd. 6:16
et factum est cum audissem, et surrexi super pedes meos et audivi, et ecce vox loquens, et sonus eius sicut sonus aquarum multarum. 4 Esd. 6:17
et dixit: ecce dies veniunt, et erit quando adpropinquare incipio, ut visitem habitantes in terram, 4 Esd. 6:18
et quando inquirere incipiam ab eis qui iniuste nocuerunt iniustitia sua, et quando suppleta fuerit humilitas Sion, 4 Esd. 6:19
et cum supersignabitur saeculum quod incipiet pertransire, haec signa faciam: libri aperientur ante faciem firmamenti et omnes videbunt simul, 4 Esd. 6:20
et anniculi infantes loquentur vocibus suis, et praegnantes inmaturos parient infantes trium et quattuor mensuum et vivent et scirtabuntur, 4 Esd. 6:21
et subito apparebunt seminata loca non seminata, et plena promptuaria subito invenientur vacua, 4 Esd. 6:22
et tuba canet cum sono, quam cum omnes audierint subito expavescent. 4 Esd. 6:23
et erit in illo tempore, debellabunt amici amicos ut inimici, et expavescet terra cum his qui inhabitant in eam, et venae fontium stabunt ut non decurrant in horis tribus. 4 Esd. 6:24
et erit, omnis qui derelictus fuerit ex omnibus istis quibus praedixi tibi, ipse salvabitur et videbit salutare meum et finem saeculi mei, 4 Esd. 6:25
et videbunt qui recepti sunt homines, qui mortem non gustaverunt a nativitate sua, et mutabitur cor inhabitantium et convertetur in sensum alium. 4 Esd. 6:26
delebitur enim malum et extinguetur dolus. 4 Esd. 6:27
florebit autem fides et vincetur corruptela, et ostendebitur veritas quae sine fructu fuit tantis temporibus. 4 Esd. 6:28
et factum est cum loqueretur mihi, et ecce paulatim movebatur locus super quem stabam super eum. 4 Esd. 6:29
et dixit ad me: haec veni tibi ostendere et venturae nocti. 4 Esd. 6:30
si ergo iterum rogaveris et iterum ieiunaveris septem diebus, iterum tibi renuntiabo horum maiora per diem, 4 Esd. 6:31
quoniam auditu audita est vox tua apud Altissimum. vidit enim Fortis directionem tuam et providit pudicitiam quam a iuventute tua habuisti. 4 Esd. 6:32
et propter hoc misit me demonstrare tibi: haec omnia et dicere tibi confide et noli timere, 4 Esd. 6:33
et noli festinare in prioribus temporibus cogitare vana, ut non properes a novissimis temporibus. 4 Esd. 6:34
et factum est post haec, et flevi iterum et similiter ieiunavi septem diebus, ut suppleam tres ebdomadas quae dictae sunt mihi. 4 Esd. 6:35
et factum est in octava nocte, et cor meum iterato turbabatur in me et coepi loqui coram Altissimo. 4 Esd. 6:36
inflammabatur enim spiritus meus valde et anima mea anxiabatur. 4 Esd. 6:37
et dixi: o Domine, loquens locutus es ab initio creaturae in primo die dicens: fiat caelum et terra, et tuum verbum opus perfecit. 4 Esd. 6:38
et erat tunc spiritus volans, et tenebrae circumferebantur et silentium, sonus vocis hominis nondum erat abs te. 4 Esd. 6:39
et in die secundo iterum creasti spiritum firmamenti et imperasti ei, ut divideret et divisionem faceret inter aquas, ut pars quidem sursum recederet, pars vero deorsum maneret. 4 Esd. 6:41
et tertio die imperasti aquis congregari in septima parte terrae, sex vero partes siccasti et conservasti, ut ex his sint coram te ministrantia seminata adeo et culta. 4 Esd. 6:42
verbum enim tuum processit, et opus statim fiebat. 4 Esd. 6:43
processit enim subito fructus multitudinis inmensus et concupiscentia gustus multiformis et flores colore inimitabili et odores odoramentis investigabiles. et die tertio haec facta sunt. 4 Esd. 6:44
et imperasti eis, ut deservirent futuro plasmato homini. 4 Esd. 6:46
quinto autem die dixisti septimae parti ubi erat aqua congregata, ut procrearet animalia, volatilia et pisces, et ita fiebat 4 Esd. 6:47
aqua muta et sine anima, quod ei iubebatur, animalia faciens, ut ex hoc mirabilia tua nationes enarrent. 4 Esd. 6:48
et tunc conservasti duas animas, nomen uni vocasti Enoch et nomen secundi vocasti Leviathan. 4 Esd. 6:49
et separasti ea ab alterutro; non enim poterat septima pars ubi erat aqua congregata capere ea. 4 Esd. 6:50
et dedisti Enoch unam partem quae siccata est tertio die, ut inhabitet in ea, ubi sunt montes mille. 4 Esd. 6:51
Leviathae autem dedisti septimam partem humidam. et servasti ea, ut fiant in devorationem quibus vis et quando vis. 4 Esd. 6:52
sexto autem die imperasti terrae, ut crearet coram te iumenta et bestias et reptilia, 4 Esd. 6:53
et super his Adam, quem constituisti ducem super omnibus factis quae fecisti, et ex eo educimur nos omnes quem elegisti populum. 4 Esd. 6:54
residuas autem gentes ab Adam natas dixisti eas nihil esse, et quoniam salivae adsimilatae sunt, et sicut stillicidium de vaso similasti abundantiam eorum. 4 Esd. 6:56
et nunc, Domine, ecce istae gentes quae in nihilum deputatae sunt dominari nostri et devorare nos. 4 Esd. 6:57
et si propter nos creatum est saeculum, quare non hereditatem possidemus nostrum saeculum? usquequo haec? 4 Esd. 6:59
et factum est cum finissem loqui verba haec, et missus est ad me angelus, qui missus fuerat ad me primis noctibus, 4 Esd. 7:1
et dixit ad me: surge, Ezra, et audi sermones quos veni loqui ad te. 4 Esd. 7:2
et dixi: loquere, dominus meus. et dixit ad me: mare positum est in spatioso loco ut esset altum et inmensum. 4 Esd. 7:3
item aliud: civitas est aedificata et posita in loco campestri, est autem plena omnium bonorum. 4 Esd. 7:6
introitus autem eius angustus et in praecipiti positus, ut esset a dextris quidem ignis, a sinistris vero aqua alta. 4 Esd. 7:7
semita autem est una sola inter eos posita, hoc est ignis et aqua, ut non capiat semita nisi solummodo vestigium hominis. 4 Esd. 7:8
et dixi: sic, domine. et dixit ad me: sic est et Israhel pars. 4 Esd. 7:10
propter eos enim feci saeculum, et quando transgressus est Adam constitutiones meas, iudicatum est quod factum est. 4 Esd. 7:11
et facti sunt introitus huius saeculi angusti et dolentes et laboriosi, paucae autem et malae et periculorum plenae et laborum magnorum fultae. 4 Esd. 7:12
nam maioris saeculi introitus spatiosi et securi et facientes inmortalitatis fructum. 4 Esd. 7:13
si ergo non ingredientes ingressi fuerint qui vivunt angusta et vana haec, non poterunt recipere quae sunt reposita. 4 Esd. 7:14
nunc ergo tu quare conturbaris, corruptibilis cum sis? et quid moveris tu, cum sis mortalis? 4 Esd. 7:15
et quare non accepisti in corde tuo quod futurum, sed quod in praesenti? 4 Esd. 7:16
et respondi et dixi: dominator domine, ecce disposuisti in lege tua, quoniam iusti hereditabunt haec, impii autem peribunt. 4 Esd. 7:17
iusti autem ferent angusta sperantes spatiosa; qui enim impie gesserunt, et angustiam passi sunt et spatiosa non viderunt. 4 Esd. 7:18
et dixit ad me: non es iudex super Dominum neque intellegens super Altissimum. 4 Esd. 7:19
mandans enim mandavit Dominus venientibus quando venerunt, quid facientes viverent, et quid observantes non punirentur. 4 Esd. 7:21
hii autem non sunt persuasi et contradixerunt ei. et constituerunt sibi cogitamenta vanitatis 4 Esd. 7:22
et proposuerunt sibi circumventiones delictorum. et superdixerunt Altissimum non esse, et vias eius non cognoverunt. 4 Esd. 7:23
et legem eius spreverunt et sponsiones eius abnegaverunt et legitimis eius fidem non habuerunt et opera eius non perfecerunt. 4 Esd. 7:24
propter hoc, Ezra, vacua vacuis et plena plenis. 4 Esd. 7:25
ecce enim tempus veniet, et erit quando venient signa quae praedixi tibi, et apparebit sponsa et apparescens civitas et ostendetur quae nunc subducitur terra. 4 Esd. 7:26
et omnis qui liberatus est de praedictis malis, ipse videbit mirabilia mea. 4 Esd. 7:27
revelabitur enim Filius meus Iesus cum his qui cum eo, et iucundabit qui relicti sunt annis quadringentis. 4 Esd. 7:28
et erit post annos hos, et morietur Filius meus Christus et omnes qui spiramentum habent hominis. 4 Esd. 7:29
et convertetur saeculum in antiquum silentium diebus septem sicut in prioribus initiis, ita ut nemo derelinquatur. 4 Esd. 7:30
et erit post dies septem, et excitabitur qui nondum vigilat saeculum et morietur corruptum. 4 Esd. 7:31
et terra reddet qui in eam dormiunt, et pulvis qui in eo silentio habitant, et promptuaria reddent quae eis commendatae sunt animae. 4 Esd. 7:32
et revelabitur Altissimus super sedem iudicii, et pertransibunt misericordiae, et longanimitas congregabitur, 4 Esd. 7:33
iudicium autem solum remanebit. et veritas stabit et fides convalescet, 4 Esd. 7:34
et opus subsequetur et merces ostendetur. et iustitiae vigilabunt et iniustitiae non dormibunt. 4 Esd. 7:35
et apparebit lacus tormenti et contra illum erit locus requietionis, et clibanus gehennae ostendetur et contra eam iucunditatis paradisus. 4 Esd. 7:36
et dicet tunc Altissimus ad excitatas gentes: videte et intellegite quem negastis vel cui non servistis vel cuius diligentias sprevistis. 4 Esd. 7:37
videte contra et in contra, hic iucunditas et requies et ibi ignis et tormenta. haec autem loquetur ad eos in die iudicii. 4 Esd. 7:38
hoc est iudicium meum et constitutio eius, tibi autem soli ostendi haec. 4 Esd. 7:44
et respondi: tunc et dixi, domine, et nunc dico: beati praesentes et observantes quae a te constituta sunt. 4 Esd. 7:45
et nunc video, quoniam ad paucos pertinebit futurum saeculum iucunditatem facere, multis autem tormenta. 4 Esd. 7:47
increvit enim in nos cor malum, quod nos abalienavit ab his et deduxit nos in corruptionem, et itinera mortis ostendit nobis, semitas perditionis, et longe fecit nos a vita; et hoc non paucos, sed paene omnes qui creati sunt. 4 Esd. 7:48
et respondit ad me et dixit: audi me et instruam te et de sequenti corripiam te. 4 Esd. 7:49
lapides electos si habueris paucos valde, ad numerum eorum conpones eos tibi, plumbum autem et fictile abundat. 4 Esd. 7:52
et dixi: domine, quomodo poterit? 4 Esd. 7:53
et dixit ad me: non hoc solummodo, sed interroga terram et dicet tibi, adulare ei et narrabit tibi. 4 Esd. 7:54
dices enim ei: aurum creas et argentum et aeramentum et ferrum quoque et plumbum et fictile. 4 Esd. 7:55
multiplicatur autem argentum super aurum, et aeramentum super argentum, et ferrum super aeramentum, plumbum super ferrum, et fictile super plumbum. 4 Esd. 7:56
aestima ergo tu quae haec sint pretiosa et desiderabilia, quod multiplicatur aut quod rarum nascitur. 4 Esd. 7:57
et dixi: dominator domine, quod abundat vilius, quod enim rarius pretiosius est. 4 Esd. 7:58
et respondit ad me et dixit: in te ista pondera quae cogitasti, quoniam qui habet quod difficile est, gaudet super eum qui habet abundantia. 4 Esd. 7:59
sic et a me repromissa creatura. iucundabor enim super paucis qui salvabuntur, propterea quod ipsi sunt qui gloriam meam nunc dominationem fecerunt et per quos nunc nomen meum nominatum est. 4 Esd. 7:60
et non contristabor super multitudinem eorum qui perierunt, ipsi enim sunt qui vapori nunc adsimilati sunt et flammae ac fumo adaequati sunt et exarserunt et ferverunt et extincti sunt. 4 Esd. 7:61
et respondi et dixi: o tu terra, quid peperisti? si sensus factus est de pulvere sicut et cetera creatura, 4 Esd. 7:62
melius enim erat et ipsum pulverem non esse natum, ut non sensus inde fieret. 4 Esd. 7:63
nunc autem nobiscum crescit sensus, et propter hoc torquemur, quoniam scientes perimus. 4 Esd. 7:64
lugeat hominum genus et agrestes bestiae laetentur; lugeant omnes qui nati sunt, quadrupedia vero et pecora iucundentur. 4 Esd. 7:65
omnes enim qui nati sunt commixti sunt iniquitatibus et pleni sunt peccatis et gravati delictis. 4 Esd. 7:68
et si non essemus post mortem in iudicio venientes, melius fortassis nobis venisset. 4 Esd. 7:69
et respondit ad me et dixit: et quando Altissimus faciens faciebat saeculum et Adam et omnes qui ex eo venerunt, primum praeparavit iudicium et quae sunt iudicii. 4 Esd. 7:70
et nunc de sermonibus tuis intellege, quoniam dixisti quia sensus nobiscum crescit. 4 Esd. 7:71
qui ergo commorantes sunt in terra hinc cruciabuntur, quoniam sensum habentes iniquitatem fecerunt, et mandata accipientes non servaverunt ea, et legem consecuti fraudaverunt eam quam acceperunt. 4 Esd. 7:72
et quid habebunt dicere in iudicio vel quomodo respondebunt in novissimis temporibus? 4 Esd. 7:73
quantum enim tempus, ex quo longanimitatem habuit Altissimus his qui inhabitant saeculum, et non propter eos, sed propter ea quae providit tempora. 4 Esd. 7:74
et respondi et dixi: si inveni gratiam coram te, domine demonstra et hoc servo tuo, si post mortem vel nunc quando reddemus unusquisque animam suam, si conservati conservabimur in requie, donec veniant tempora illa in quibus incipies creaturam renovare aut amodo cruciabimur? 4 Esd. 7:75
et respondit ad me et dixit: ostendam tibi et hoc. tu autem noli commisceri cum eis qui spreverunt, neque connumeres te cum his qui cruciantur. 4 Esd. 7:76
et si quidem esset eorum qui spreverunt et non servaverunt viam Altissimi et eorum qui contempserunt legem eius et eorum qui oderunt eos qui timent Deum, 4 Esd. 7:79
haec inspirationes inhabitationes non ingredientur, sed vagantes erunt amodo in cruciamentis, dolentes semper et tristes, per septem vias. 4 Esd. 7:80
septima via, quae omnium supradictarum viarum maior est, quoniam detabescent in confusione et consumentur inhonoribus et marcescent in timoribus, videntes gloriam Altissimi coram quem viventes peccaverunt et coram quem incipient in novissimis temporibus iudicari. 4 Esd. 7:87
in eo tempore commoratae servierunt cum labore Altissimo et omni hora sustinuerunt periculum, uti perfecte custodirent legislatoris legem. 4 Esd. 7:89
secundus ordo, quoniam vident conplicationem in qua vagantur impiorum animae et quae in eis manet punitio. 4 Esd. 7:93
quartus ordo, intellegentes requiem quam nunc in promptuariis eorum congregati requiescent cum silentio multo ab angelis conservati, et quae in novissimis eorum manet gloriam. 4 Esd. 7:95
quintus ordo, exultantes quomodo corruptibile effugerunt nunc, et futurum quomodo hereditatem possidebunt, adhuc autem videntes angustum et labore plenum quo iam liberati sunt et spatiosum incipiunt recipere, frunescentes et inmortales. 4 Esd. 7:96
sextus ordo, quando eis ostendetur quomodo incipiet vultus eorum fulgere sicut sol, et quomodo incipient stellis adsimilari lumini, amodo non corrupti. 4 Esd. 7:97
septimus ordo, qui est omnibus supradictis maior, quoniam exultabunt cum fiducia et quoniam confidebunt non confusi et gaudebunt non reverentes; festinant enim videre vultum eius cui serviunt viventes et a quo incipiunt gloriosi mercedem recipere. 4 Esd. 7:98
et respondi et dixi: ergo dabitur tempus animabus, postquam separatae fuerint de corporibus, ut videant de quo mihi dixisti? 4 Esd. 7:100
et dixit mihi: septem diebus erit libertas earum, ut videant in septem diebus qui praedicti sunt sermones, et postea congregabuntur in habitaculis suis. 4 Esd. 7:101
et respondi et dixi: si inveni gratiam ante oculos tuos, demonstra mihi adhuc servo tuo, si in die iudicii iusti impios excusare poterint vel deprecari pro eis Altissimum, 4 Esd. 7:102
et respondit ad me et dixit: quoniam invenisti gratiam coram oculis meis, et hoc tibi demonstrabo. dies iudicii audax est et omnibus signaculum veritatis demonstrans. quemadmodum nunc non mittit pater filium vel filius patrem aut dominus servum vel fidus carissimum, ut pro eo intellegat aut dormiat aut manducet aut curetur, 4 Esd. 7:104
et respondi et dixi: et quomodo invenimus modo, quoniam rogavit primus Abraham propter Sodomitas, et Moyses pro patribus qui in deserto peccaverunt, 4 Esd. 7:106
et Iesus qui post eum pro Israhel in diebus Achar, et Samuhel in diebus Saul, 4 Esd. 7:107
et David pro confractione, et Salomon pro eis qui in sanctificationem, 4 Esd. 7:108
et Helias pro his qui pluviam acceperunt et pro mortuo ut viveret, 4 Esd. 7:109
et Ezechias pro populo in diebus Sennacherib, et multi pro multis? 4 Esd. 7:110
si ergo modo, quando corruptibile increvit et iniustitia multiplicata est, exoraverunt iusti pro impiis quare et tunc sic non erit? 4 Esd. 7:111
et respondit ad me et dixit: praesens saeculum non est finis, gloria in eo non frequens manet, propter hoc oraverunt qui potuerunt pro invalidis. 4 Esd. 7:112
dies enim iudicii erit finis temporis huius et initium futuri inmortalis temporis, in quo pertransivit corruptela, 4 Esd. 7:113
et respondi et dixi: hic sermo meus primus et novissimus, quoniam melius erat non dare terram Adam vel, cum iam dedisset, coercere eum ut non peccaret. 4 Esd. 7:116
quid enim prodest omnibus in praesenti vivere in tristitia et mortuos sperare punitionem? 4 Esd. 7:117
o tu quid fecisti, Adam? si enim tu peccasti, non est factum solius tuus casus sed et nostrum qui ex te advenimus. 4 Esd. 7:118
et quoniam praedicta est nobis perennis spes, nos vero pessime vani facti sumus? 4 Esd. 7:120
et quoniam reposita sunt habitacula sanitatis et securitatis, nos vero male conversati sumus? 4 Esd. 7:121
et quoniam incipiet gloria Altissimi protegere eos qui caste conversati sunt, nos autem pessimis viis ambulavimus? 4 Esd. 7:122
et quoniam ostendetur paradisus, cuius fructus incorruptus perseverat, in quo est saturitas et medella, 4 Esd. 7:123
et quoniam super stellas fulgebunt facies eorum qui abstinentiam habuerunt, nostrae vero facies super tenebras nigrae? 4 Esd. 7:125
et respondit et dixit: hoc est cogitamentum certaminis, quem certavit qui super terram natus est homo, 4 Esd. 7:127
quoniam non esset tristitia in perditione eorum, sicut et futurum est gaudium super eos quibus persuasa est salus. 4 Esd. 7:131
et respondi et dixi: scio, domine, quoniam nunc vocatus est Altissimus misericors, in eo quod misereatur qui nondum in saeculo advenerunt, 4 Esd. 7:132
et miserator, in eo quod miseretur illis qui conversionem faciunt in lege eius, 4 Esd. 7:133
et longanimis, quoniam longanimitatem praestat his qui peccaverunt quasi suis operibus, 4 Esd. 7:134
et munificus, quoniam quidem donare vult pro exigere, 4 Esd. 7:135
et multae misericordiae, quoniam multiplicat magis misericordias his qui praesentes sunt et qui praeterierunt et qui futuri sunt. 4 Esd. 7:136
et donator, quoniam si non donaverit de bonitate sua, ut adleventur hii qui iniquitates fecerunt de suis iniquitatibus, non poterit decies millesima pars hominum vivificari, 4 Esd. 7:138
et iudex, si non ignoverit his qui creati sunt verbo eius et deleverit multitudinem contemptionum, non fortassis derelinquentur innumerabilem multitudinem nisi pauci valde. 4 Esd. 7:139
et respondit ad me et dixit: hoc saeculum fecit Altissimus propter multos, futurum autem propter paucos. 4 Esd. 8:1
dicam autem coram te similitudinem, Ezra. quomodo autem interrogabis terram et dicet tibi, quoniam dabit terram multam magis unde fiat fictile, parvum autem pulverem unde aurum fit, sic et actus praesentis saeculi. 4 Esd. 8:2
et respondi et dixi: absolve ergo anima sensum et devoret quod sapit. 4 Esd. 8:4
convenisti inobaudire et profecta es nolens, nec enim tibi est datum spatium nisi solum modicum vivere. 4 Esd. 8:5
o Domine super nos, si permittes servo tuo, ut oremus coram te et des nobis semen cordis et sensui culturam unde fructum fiat, unde vivere possit omnis corruptus qui portabit locum hominis. 4 Esd. 8:6
solus enim es, et una plasmatio nos sumus manuum tuarum, sicut locutus es. 4 Esd. 8:7
et quoniam vivificas nunc in matrice plasmatum corpus et praestas membra, conservatur in igne et aqua tua creatio et novem mensibus patitur tua plasmatio tuae creaturae quae in eo creata est. 4 Esd. 8:8
ipsum autem quod servat et quod servatur utraque servabuntur servatione tua. et quando iterum reddit matrix quae in ea creverint, 4 Esd. 8:9
ut nutriatur id quod plasmatum est usque in tempus aliquem. et postea dispones eum tuae misericordiae, 4 Esd. 8:11
enutristi eum tuae iustitiae, et erudisti eum in lege tua et corripuisti eum tuo intellectu, 4 Esd. 8:12
et mortificabis eum ut tuam creaturam et vivificabis eum ut tuum opus. 4 Esd. 8:13
si ergo perdideris qui tantis laboribus plasmatus est tuo iussu, facili ordine, et ut quid fiebat? 4 Esd. 8:14
et nunc dicens dicam: de omni homine tu magis scis, de populo autem tuo quod mihi dolet, 4 Esd. 8:15
et de hereditate tua propter quam lugeo, et de Israhel propter quem tristis sum, et de semine Iacob propter quod conturbor. 4 Esd. 8:16
ideo incipiam orare coram te pro me et pro eis, quoniam video lapsos nostros qui inhabitamus terram, 4 Esd. 8:17
ideo audi meam vocem et intellege sermonum meorum, et loquar coram te. 4 Esd. 8:19
initium verborum Ezrae priusquam adsumeretur, et dixit: Domine qui habitas in saeculum, cuius oculi elati et superna in aerem, 4 Esd. 8:20
et cuius thronus inaestimabilis et gloria inconprehensibilis, cui adstat exercitus angelorum cum tremore, 4 Esd. 8:21
quorum servatio in vento et igni convertitur, cuius verbum verum et dicta perseverantia, 4 Esd. 8:22
cuius iussio fortis et dispositio terribilis, cuius aspectus arefecit abyssos et indignatio tabescere facit montes et veritas testificatur. 4 Esd. 8:23
exaudi, Domine, orationem servi tui et auribus percipe precationem figmenti tui, intende verba mea. 4 Esd. 8:24
dum enim vivo loquar et dum sapio respondeam. 4 Esd. 8:25
quoniam nos et patres nostri mortalibus moribus egimus, tu autem propter nos peccatores misericors vocaberis. 4 Esd. 8:31
in veritate enim nemo de genitis est qui non impie gessit, et de confitentibus qui non deliquit. 4 Esd. 8:35
in hoc enim adnuntiabitur iustitia tua, et bonitas tua Domine, cum misertus fueris eis qui non habent substantiam operum bonorum. 4 Esd. 8:36
et respondit ad me et dixi:t recte locutus es aliqua, et iuxta sermones tuos sic et fiet, 4 Esd. 8:37
sed iucundabor super iustorum figmentum, peregrinationes quoque et salvationes et mercedis receptiones. 4 Esd. 8:39
quomodo ergo locutus sum, sic et est. 4 Esd. 8:40
sicut enim agricola serit super terram semina multa et plantationis multitudinem plantat, sed non in tempore non omnia quae seminata sunt salvabuntur, sed nec omnia quae plantata sunt radicabunt, sic et qui in saeculo seminati sunt non omnes salvabuntur. 4 Esd. 8:41
et respondi et dixi: si inveni gratiam loquar. 4 Esd. 8:42
quoniam semen agricolae, si non ascenderit -- non enim accepit pluviam tuam in tempore -- et si corruptum fuerit multitudine pluviae, 4 Esd. 8:43
hoc perit; sed homo qui manibus tuis plasmatus est et tuae imagini nominatus, quoniam similatus est per quem omnia plasmasti, et similasti eum semini agricolae. 4 Esd. 8:44
non super nos, sed parce populo tuo et miserere hereditati tuae, tuae enim creaturae misereris. 4 Esd. 8:45
et respondit ad me et dixit: quae sunt praesentia praesentibus et quae futura futuris. 4 Esd. 8:46
multum enim tibi restat, ut possis diligere meam creaturam super me. tu autem frequenter te et ipsum proximasti iniustis numquam. 4 Esd. 8:47
sed et in hoc mirabilis eris coram Altissimo, 4 Esd. 8:48
quoniam humiliasti te, sicut decet te, et non iudicasti te inter iustos. plurimum glorificeris, 4 Esd. 8:49
tu autem pro te intellege et de similibus tuis inquire gloriam. 4 Esd. 8:51
radix signata est a vobis, infirmitas extincta est a vobis et mors absconsa est, infernum fugit et corruptio in oblivionem. 4 Esd. 8:53
transierunt dolores et ostensus est in finem thesaurus inmortalitatis. 4 Esd. 8:54
nam et ipsi accipientes libertatem spreverunt Altissimum et legem eius contempserunt et vias eius dereliquerunt. 4 Esd. 8:56
adhuc autem et iustos eius conculcaverunt. 4 Esd. 8:57
et dixerunt in corde suo non esse Deum, et quidem scientes quoniam moriuntur. 4 Esd. 8:58
sicut enim vos suscipient quae praedicta sunt, sic eos sitis et cruciatus quae praeparata sunt, non enim Altissimus vo v. A. A hominem disperdi. 4 Esd. 8:59
sed ipsi qui creati sunt coinquinaverunt nomen eius qui fecit eos, et ingrati fuerunt ei qui praeparavit eis nunc vitam. 4 Esd. 8:60
quod non omnibus demonstravi nisi tibi et tibi similibus paucis. et respondi et dixi: 4 Esd. 8:62
et respondit ad me et dixit: metiens metire in temet ipso, et erit cum videris, quoniam transivit pars quaedam signorum quae praedicta sunt, 4 Esd. 9:1
et quando videbitur in saeculo motio locorum, populorum turbatio, gentium cogitationes, ducum inconstantia, principum turbatio. 4 Esd. 9:3
et tunc intelleges, quoniam de his erat Altissimus locutus a diebus qui fuerunt ante ab initio. 4 Esd. 9:4
sicut enim omne quod factum est in saeculo, initium per consummationem et consummatio manifesta, 4 Esd. 9:5
sic et Altissimi tempora, initia manifesta in prodigiis et virtutibus, et consummatio in actu et in signis. 4 Esd. 9:6
et erit, omnis qui salvus factus fuerit et qui poterit effugere per opera sua vel per fidem in qua credidit, is 4 Esd. 9:7
relinquetur de praedictis periculis et videbit salutare meum in terra mea et in finibus meis, quae sanctificavi mihi a saeculo. 4 Esd. 9:8
et tunc mirabuntur qui nunc abusi sunt vias meas, et in cruciamentis commorabuntur hii qui eos proiecerunt in contemptu. 4 Esd. 9:9
et quotquot fastidierunt legem meam, cum adhuc erant habentes libertatem, 4 Esd. 9:11
et cum adhuc esset eis apertum paenitentiae locus non intellexerunt sed spreverunt, hos oportet post mortem in cruciamento cognoscere. 4 Esd. 9:12
tu ergo adhuc noli curiosus esse quomodo impii cruciabuntur, sed inquire quomodo iusti salvabuntur, et quorum saeculum et propter quos saeculum et quando. 4 Esd. 9:13
respondi et dixi: 4 Esd. 9:14
olim locutus sum et nunc dico et postea dicam, quoniam plures sunt qui pereunt quam qui salvabuntur, 4 Esd. 9:15
sicut multiplicat fluctus super guttam. et respondit ad me et dixit: 4 Esd. 9:16
qualis ager, talia et semina, et quales flores, tales et tincturae, et qualis opera, talis et creatio, et qualis agricola, talis et area. quoniam tempus erat saeculi, 4 Esd. 9:17
et tunc cum essem parans eis, his qui nunc, antequam fieret illis saeculum in quo inhabitarent, et nemo contradixit mihi 4 Esd. 9:18
tunc, nec enim erat quisquam, et nunc creati in hoc mundo parato et mensa indeficienti et lege investigabili, corrupti sunt moribus eorum. 4 Esd. 9:19
et consideravi saeculum meum, et ecce erat perditum et orbem meum, et ecce erat periculi propter cogitationes quae in eo advenerunt. 4 Esd. 9:20
Et vidi et peperci eis vix valde, et salvavi mihi acinum de botru et plantationem de tribu multa. 4 Esd. 9:21
pereat ergo multitudo quae sine causa nata est, et servetur acinus meus et plantatio mea, quia cum multo labore perfeci haec. 4 Esd. 9:22
ibis autem in campum florum, ubi domus non est aedificata, et manduca solummodo de floribus campi, et carnem non gustabis et vinum non bibes sed solummodo flores, 4 Esd. 9:24
et deprecare Altissimum sine intermissione, et veniam et loquar tecum. 4 Esd. 9:25
et profectus sum, sicut dixit mihi, in campum quod vocatur Ardat, et sedi ibi in floribus et de herbis agri manducavi et facta est esca earum mihi in saturitatem. 4 Esd. 9:26
et factum est post dies septem, et ego discumbebam supra faenum et cor meum iterum turbabatur sicut et ante. 4 Esd. 9:27
et apertum est os meum et inchoavi dicere coram Altissimo et dixi: 4 Esd. 9:28
o Domine, in nobis ostendens ostensus es patribus nostris in deserto, quando erant exientes de Aegypto et quando veniebant in deserto quod non calcatur et infructuoso, et dicens dixisti: 4 Esd. 9:29
tu Israhel audi me, et semen Iacob intendite sermonibus meis. 4 Esd. 9:30
ecce enim ego semino in vobis legem meam, et faciet in vobis fructum, et glorificamini in eo per saeculum. 4 Esd. 9:31
nam patres nostri accipientes legem non servaverunt et legitima mea non custodierunt. et factum est fructum legis non periens; nec enim poterat, quoniam tuus erat. 4 Esd. 9:32
et ecce consuetudo est ut, cum acceperit terra semen vel navem mare vel vas aliud escas vel potus,, et cum fuerit ut exterminetur 4 Esd. 9:34
nos quidem qui legem accepimus peccantes peribimus et cor nostrum quod suscepit eam. 4 Esd. 9:36
et cum loquor haec in corde meo, et respexi oculis meis et vidi mulierem in dextera parte, et ecce haec lugebat et plorabat cum voce magna, et animo dolebat valde, et vestimenta eius discisa et cinis super caput eius. 4 Esd. 9:38
et dimisi cogitatus in quibus eram cogitans et conversus sum ad eam et dixi ei: 4 Esd. 9:39
ut quid fles et quid doles animo? et dixit ad me: 4 Esd. 9:40
dimitte me, dominus meus, ut defleam me et adiciam dolorem, quoniam valde amara sum animo et humiliata sum valde. 4 Esd. 9:41
et dixi ei: quid passa es, dic mihi. et dixit ad me: 4 Esd. 9:42
sterilis fui ego famula tua et non peperi habens maritum annis triginta. 4 Esd. 9:43
ego enim per singulas horas et per singulos dies in annis triginta his deprecabar Altissimum nocte ac die. 4 Esd. 9:44
et factum est post triginta annos, exaudivit me Deus ancillae tuae et pervidit humilitatem meam et adtendit tribulationi meae et dedit mihi filium. et iucundata sum super eum valde ego et vir meus et omnes cives mei, et honorificabamus valde Fortem. 4 Esd. 9:45
et nutrivi eum cum labore multo. 4 Esd. 9:46
et factum est cum crevisset et venissem accipere illi uxorem, et feci diem epuli. 4 Esd. 9:47
et factum est cum introisset filius meus in thalamo suo, cecidit et mortuus est. 4 Esd. 10:1
et evertimus omnes lumina, et surrexerunt omnes cives mei ad consolandam me, et quievi usque in alium diem usque noctem. 4 Esd. 10:2
et factum est cum omnes quievissent ut me consolarentur ut quiescerem, et surrexi nocte et fugi et veni, sicut vides, in hoc campo. 4 Esd. 10:3
et cogito iam non reverti in civitatem sed hic consistere, et neque manducabo neque bibam, sed sine intermissione lugere et ieiunare usque dum moriar. 4 Esd. 10:4
et dereliqui adhuc sermones in quibus eram et respondi cum iracundia ad eam et dixi: 4 Esd. 10:5
stulta super omnes mulieres, non vides luctum nostrum et quae nobis contigerunt. 4 Esd. 10:6
quoniam Sion mater nostra omnium in tristitia contristatur et humilitate humiliata est. lugete validissime 4 Esd. 10:7
et nunc quoniam omnes lugemus, et tristes este quoniam omnes contristati sumus. tu autem contristaris in uno filio. 4 Esd. 10:8
interroga enim terram et dicet tibi, quoniam haec est quae debeat lugere tantorum superstes germinantium. 4 Esd. 10:9
et ex ipsa initio omnes nati et alii venient, et ecce paene omnes in perditionem ambulant et in exterminium fit multitudo eorum. 4 Esd. 10:10
et quis ergo debet lugere magis nisi haec quae tam magnam multitudinem perdidit, quam tu quae pro uno doles? si autem dices mihi 4 Esd. 10:11
quoniam non est similis planctus meus terrae, quoniam fructum ventris mei perdidi, quem cum maeroribus peperi et cum doloribus genui, 4 Esd. 10:12
terra autem secundum viam terrae, abiit quae in ea multitudo praesens quomodo et venit et ego tibi dico: 4 Esd. 10:13
sicut tu cum dolore peperisti, sic et terra dedit fructum suum hominem ab initio ei qui fecit eam. 4 Esd. 10:14
nunc ergo retine apud temet ipsam dolorem tuum et fortiter fer quae tibi contigerunt casus. 4 Esd. 10:15
si enim iustificaveris terminum Dei, et filium tuum recipies in tempore et in mulieribus conlaudaberis. 4 Esd. 10:16
ingredere ergo in civitatem ad virum tuum. et dixit ad me: 4 Esd. 10:17
et adposui adhuc loqui ad eam et dixi: 4 Esd. 10:19
noli facere sermonem hunc, sed consenti persuaderi -- quid enim casus Sion -- et consolare propter dolorem Hierusalem. 4 Esd. 10:20
vides enim, quoniam sanctificatio nostra deserta effecta est et altare nostrum demolitum est et templum nostrum destructum est, 4 Esd. 10:21
et psalterium nostrum humiliatum est et hymnus noster conticuit et exultatio nostra dissoluta est, et lumen candelabri nostri extinctum est et arca testamenti nostri direpta est et sancta nostra contaminata sunt, et nomen quod nominatum est super nos paene profanatum est, et liberi nostri contumeliam passi sunt, et sacerdotes nostri succensi sunt et Levitae nostri in captivitate abierunt, et virgines nostrae coinquinatae sunt et mulieres nostrae vim passae sunt, et iusti nostri rapti sunt et parvuli nostri proditi sunt, et iuvenes nostri servierunt et fortes nostri invalidi facti sunt. 4 Esd. 10:22
et quod omnium maius, signaculum Sion, quoniam resignata est de gloria sua nunc et tradita est in manibus eorum qui nos oderunt. 4 Esd. 10:23
tu ergo excute tuam multam tristitiam et depone abs te multitudinem dolorum, ut tibi repropitietur Fortis et requiem faciat tibi Altissimus, requietionem laborum. 4 Esd. 10:24
et factum est cum loquebar ad eam, et ecce facies eius fulgebat valde subito, et species coruscus fiebat visus eius, ut etiam paverem valde ad eam, et cogitarem quid esset hoc. 4 Esd. 10:25
et ecce subito emisit sonum vocis magnum timore plenum, ut commoveretur terra a sono. et vidi, 4 Esd. 10:26
et ecce amplius mulier non conparebat mihi, sed civitas aedificabatur et locus demonstrabatur de fundamentis magnis. et timui et clamavi voce magna et dixi: 4 Esd. 10:27
ubi est Urihel angelus, qui a principio venit ad me? quoniam ipse me fecit venire in multitudinem excessus mentis huius, et factus est finis meus in corruptionem et oratio mea in inproperium. 4 Esd. 10:28
et cum essem loquens ego haec, et ecce venit ad me angelus qui in principio venerat ad me et vidit me, 4 Esd. 10:29
et ecce eram positus ut mortuus et intellectus meus alienatus erat, et tenuit dexteram meam et confortavit me et statuit me super pedes meos et dixit mihi: 4 Esd. 10:30
quid tibi est et quare conturbaris et quid conturbatum est intellectum tuum et sensus cordis tui? et dixi: 4 Esd. 10:31
quoniam derelinquens dereliquisti me. ego quidem feci secundum sermones tuos et exivi in campum, et ecce vidi et video quod non possum enarrare. et dixit ad me: 4 Esd. 10:32
sta ut vir, et commonebo te. et dixi: 4 Esd. 10:33
quoniam vidi quae non sciebam, et audio quae non scio. 4 Esd. 10:35
aut numquid sensus meus fallitur et anima mea somniat? 4 Esd. 10:36
nunc ergo deprecor te, ut demonstres servo tuo de excessu hoc. et respondit ad me et dixit: 4 Esd. 10:37
audi me, et doceam te et dicam tibi de quibus times, quoniam Altissimus revelavit tibi mysteria multa. 4 Esd. 10:38
vidit rectam viam tuam quoniam sine intermissione contristabaris pro populo tuo et valde lugebas propter Sion. 4 Esd. 10:39
quam vidisti lugentem et inchoasti consolare eam, 4 Esd. 10:41
et quoniam enarrabat tibi de casu filii sui, haec absolutio est: 4 Esd. 10:43
et quoniam dixit tibi, quia sterilis fuit annis triginta, propter quod erant anni saeculo tria milia, quando non erat in ea adhuc oblatio oblata. 4 Esd. 10:45
et factum est post annos tres, et aedificavit Salomon civitatem et obtulit oblationes. tunc fuit quando peperit sterilis filium. 4 Esd. 10:46
et quod tibi dixit quoniam nutrivi eum cum labore, haec erat habitatio Hierusalem. 4 Esd. 10:47
et quoniam dixit tibi quod filius meus veniens in suo thalamo mortuus esset et contigisset ei casus, haec erat quae facta est ruina Hierusalem. 4 Esd. 10:48
et ecce vidisti similitudinem eius, quomodo filium luget, et tu inchoasti consolare eam de his quae contigerunt. haec erant tibi aperienda. 4 Esd. 10:49
et nunc videns Altissimus, quoniam ex animo contristatus es et quoniam ex toto corde pateris pro ea, ostendit tibi claritatem gloriae eius et pulchritudinem decoris eius. 4 Esd. 10:50
tu ergo noli timere neque expavescat cor tuum, sed ingredere et vide splendorem vel magnitudinem aedificii, quantum capax est tibi visu oculorum videre. 4 Esd. 10:55
et post haec audies, quantum capit auditus aurium tuarum audire. 4 Esd. 10:56
tu enim beatus es prae multis et vocatus es apud Altissimum sicut et pauci. 4 Esd. 10:57
et ostendet tibi Altissimus eas visiones somniorum, quae faciet Altissimus his qui inhabitant super terram a novissimis diebus. 4 Esd. 10:59
et dormivi illam noctem et aliam sicut dixerat mihi. 4 Esd. 10:60
et factum est secunda nocte, et vidi somnium, et ecce ascendebat de mari aquila, cui erant duodecim alae pinnarum et capita tria. 4 Esd. 11:1
et vidi, et ecce expandebat alas suas in omnem terram, et omnes venti caeli insuflabant ad eam et nubes ad eam colligebantur. 4 Esd. 11:2
et vidi, et de pinnis eius nascebantur contrariae pinnae, et ipsae fiebant in pinnaculis minutis et modicis. 4 Esd. 11:3
nam capita eius erant quiescentia, et de medium caput erat maius aliorum capitum, sed et ipsa quiescebat cum eis. 4 Esd. 11:4
et vidi, et ecce aquila volavit in pinnis suis et regnavit super terram et super eos qui inhabitant in ea. 4 Esd. 11:5
et vidi, quomodo subiecta erant ei omnia quae sub caelo, et nemo illi contradicebat, neque unus de creatura quae est super terram. 4 Esd. 11:6
et vidi, et ecce surrexit aquila super ungues suos et emisit vocem pinnis suis dicens: 4 Esd. 11:7
nolite omnes simul vigilare, dormite unusquisque in loco suo et per tempus vigilate, 4 Esd. 11:8
et vidi, et ecce vox non exiebat de capitibus eius, sed de medietate corporis eius. 4 Esd. 11:10
et numeravi contrarias pinnas eius, et ecce ipsae erant octo. 4 Esd. 11:11
et vidi, et ecce a dextera parte surrexit una pinna et regnavit super omnem terram. 4 Esd. 11:12
et factum est cum regnaret, et venit ei finis et non apparuit, ita ut non appareret locus eius. et sequens exsurrexit et regnabat et ipsa multum tenuit tempus. 4 Esd. 11:13
et factum est cum regnaret, et veniebat finis eius, ut non appareret sicut prior. 4 Esd. 11:14
et ecce vox emissa est illi dicens: 4 Esd. 11:15
et levavit se tertia et tenuit principatum sicut priores, et non apparuit et ipsa. 4 Esd. 11:18
et sic contingebat omnibus alis singillatim principatum gerere et iterum nusquam conparere. 4 Esd. 11:19
et vidi, et ecce in tempore sequentes pinnae erigebantur et ipsae a dextera parte. ut tenerent et ipsae principatum; et ex his erant quae tenebant, sed tamen statim non conparescebant. 4 Esd. 11:20
nam et aliquae ex eis erigebantur, sed non tenebant principatum. 4 Esd. 11:21
et vidi post haec, et ecce non conparuerunt duodecim pinnae et duo pinnacula. 4 Esd. 11:22
et nihil superavit in corpore aquilae nisi tria capita quiescentia et sex pinnacula. 4 Esd. 11:23
et vidi, et ecce de sex pinnaculis divisa sunt duo et manserunt sub capite quod est ad dexteram partem; nam quattuor manserunt in loco suo. 4 Esd. 11:24
et vidi, et ecce hae subalares cogitabant se erigere et tenere principatus. 4 Esd. 11:25
et vid,i et ecce una erecta est, sed statim non conparuit. 4 Esd. 11:26
et secunda, et haec velocius quam prior non conparuit. 4 Esd. 11:27
et vidi, et ecce duae quae superaverunt apud semet ipsas cogitabant et ipsae regnare. 4 Esd. 11:28
et in eo cum cogitarent, et ecce unum de quiescentium capitum, quod erat medium, evigilabat, hoc enim erat duorum capitum maior. 4 Esd. 11:29
et vidi, quomodo conplexa est duo capita secum, 4 Esd. 11:30
et ecce conversum est caput cum his qui cum ea erant et comedit duas subalares quae cogitabant regnare. 4 Esd. 11:31
hoc autem caput percontinuit omnem terram et dominavit qui inhabitant in ea cum labore multo, et potentatum tenuit orbem terrarum super omnes alas quae fuerunt. 4 Esd. 11:32
et vidi post haec, et ecce medium caput subito non conparuit, et hoc sicut alae. 4 Esd. 11:33
superaverunt autem duo capita, quae et ipsa similiter regnaverunt super terram et super eos qui habitant in ea. 4 Esd. 11:34
et vidi, et ecce devoravit caput a dextera parte illud quod est a leva. 4 Esd. 11:35
et audivi vocem dicentem mihi: conspice contra te et considera quod vides. 4 Esd. 11:36
et vidi, et ecce sicut leo suscitatus de silva mugiens, et audivi quomodo emisit vocem hominis ad aquilam et dixit dicens: 4 Esd. 11:37
audi tu, et loquar ad te, et dicit Altissimus tibi: 4 Esd. 11:38
nonne tu es, quae superasti de quattuor animalibus quae feceram regnare saeculi mei, et ut per eos veniret finis temporum meorum? 4 Esd. 11:39
et quartus veniens devicit omnia animalia quae transierunt, et potentatum tenens saeculum cum tremore multo et omnem orbem cum labore pessimo, et inhabitabant tot temporibus orbem terrarum cum dolo. 4 Esd. 11:40
et iudicasti terram non cum veritate. 4 Esd. 11:41
tribulasti enim mansuetos et laesisti quiescentes, odisti verum dicentes et dilexisti mendaces, et destruxisti habitationes eorum qui fructificabant, et humiliasti muros eorum qui te non nocuerunt. 4 Esd. 11:42
et ascendit contumelia ad Altissimum et superbia tua ad Fortem. 4 Esd. 11:43
et respexit Altissimus super sua tempora, et ecce finita sunt et saecula eius conpleta sunt. 4 Esd. 11:44
propterea non apparens non appareas, tu aquila et alae tuae horribiles et pinnacula tua pessima et capita tua maligna et ungues tui pessimi et omne corpus tuum vanum, 4 Esd. 11:45
uti refrigeret omnis terra et relevetur liberata de tua vi et speret iudicium et misericordiam eius qui fecit eam. 4 Esd. 11:46
et factum est dum loqueretur leo verba haec ad aquilam, et vidi, 4 Esd. 12:1
et ecce quod superaverat caput et non conparuit, et alae duae quae ad eum transierunt et erectae sunt ut regnarent, et erat regnum eorum exile et tumultu plenum. 4 Esd. 12:2
et vidi et ecce ipsa non apparescebant, et omne corpus aquilae incendebatur, et expavescebat terra valde. et ego a multo excessu mentis et a magno timore vigilavi, et dixi spiritui meo: 4 Esd. 12:3
ecce adhuc fatigatus sum animo et spiritu meo invalidus sum valde, et nec modica est in me virtus a multo timore quem expavi nocte hac. 4 Esd. 12:5
et dixi: Dominator Domine, si inveni gratiam ante oculos tuos, et si iustificatus sum apud te prae multis, et si certum ascendit deprecatio mea ante faciem tuam, 4 Esd. 12:7
conforta me et ostende servo tuo mihi interpretationem et distinctionem visus horribilis huius, ut plenissime consoles animam meam. 4 Esd. 12:8
dignum enim me habuisti ostendere mihi temporum finem et temporum novissima. et dixit ad me: 4 Esd. 12:9
ecce dies veniunt, et exsurget regnum super terram et erit timoratior omnium regnorum quae fuerunt ante eam. 4 Esd. 12:13
et quoniam audisti vocem quae locuta est non de capitibus eius exientem, sed de medio corpore eius. 4 Esd. 12:17
haec est interpretatio, quoniam post tempus regni illius nascentur contentiones non modicae, et periclitabitur ut cadat, et non cadet tunc, sed iterum constituetur in suum initium. 4 Esd. 12:18
et quoniam vidisti subalares octo coherentes alis eius, 4 Esd. 12:19
haec est interpretatio: exsurgent enim in ipso octo reges, quorum erunt tempora levia et anni citati, et duo quidem ex ipsis perient 4 Esd. 12:20
et quoniam vidisti tria capita quiescentia, 4 Esd. 12:22
haec est interpretatio: in novissimis eius suscitabit Altissimus tria regna et renovabit in ea multa, et dominabunt terram 4 Esd. 12:23
et qui inhabitant in ea cum labore multo super omnes qui fuerunt ante hos. propter hoc ipsi vocati sunt capita aquilae. 4 Esd. 12:24
isti enim erunt qui recapitulabunt impietates eius et qui perficient novissima eius. 4 Esd. 12:25
et quoniam vidisti caput maius non apparescentem, quoniam unus ex eis super lectum suum morietur, et tamen cum tormentis. 4 Esd. 12:26
unius enim gladius comedet qui cum eo, sed tamen et hic gladio in novissimis cadet. 4 Esd. 12:28
et quoniam vidisti duas subalares treicientes super caput quod est a dextera parte, 4 Esd. 12:29
haec est interpretatio: hii sunt quos conservavit Altissimus in finem suam, hoc erat regnum exile et turbationis plenum, 4 Esd. 12:30
sicut vidisti. et leonem quem vidisti de silva evigilantem mugientem et loquentem ad aquilam et arguentem eam iniustitias ipsius per omnes sermones eius, sicut audisti. 4 Esd. 12:31
hic est unctus, quem reservavit Altissimus in finem ad eos et impietates ipsorum. arguet illos de iniustitiis ipsorum et infulciet coram ipsis spretiones eorum. 4 Esd. 12:32
statuet enim eos primum in iudicium vivos, et erit cum arguerit eos, tunc corrumpet eos. 4 Esd. 12:33
nam residuum populum meum liberabit cum misericordia, qui salvati sunt super fines meos, et iucundabit eos, quoadusque veniat finis, dies iudicii, de quo locutus sum tibi ab initio. 4 Esd. 12:34
hoc somnium quod vidisti, et haec interpretatio eius. 4 Esd. 12:35
scribe ergo omnia ista in libro quae vidisti, et pones ea in loco abscondito. 4 Esd. 12:37
et docebis ea sapientes de populo tuo, quorum scis corda posse capere et servare secreta haec. 4 Esd. 12:38
et profectus est a me. et factum est cum audisset omnis populus, quoniam pertransierunt septem dies, et ego non fuissem reversus in civitatem, et congregavit se omnis a minimo usque ad maximum et venit ad me, et dixerunt mihi dicentes: 4 Esd. 12:40
quid peccavimus tibi et quid iniuste egimus in te, quoniam derelinquens nos sedisti in loco hoc? 4 Esd. 12:41
tu enim nobis superasti ex omnibus prophetis, sicut botrus de vindemia et sicut lucerna in loco obscuro, et sicut portus navi salvatae a tempestate. 4 Esd. 12:42
si ergo tu nos dereliqueris, quanto erat nobis melius, si essemus succensi et nos incendio Sion. 4 Esd. 12:44
nec enim nos meliores sumus eorum, qui ibi mortui sunt. et ploraverunt voce magna. et respondi ad eos et dixi: 4 Esd. 12:45
confide, Israhel, et noli tristari, tu domus Iacob. 4 Esd. 12:46
est enim memoria vestri coram Altissimo, et Fortis non est oblitus vestri in contentione. 4 Esd. 12:47
ego enim non dereliqui vos neque excessi a vobis, sed veni in hunc locum, ut deprecarer pro desolatione Sion, et ut quaererem misericordiam pro humilitate sanctificationis vestrae. 4 Esd. 12:48
et nunc ite unusquisque vestrum in domum suam, et ego veniam ad vos post dies istos. 4 Esd. 12:49
et profectus est populus, sicut dixi, ei in civitatem. 4 Esd. 12:50
ego autem sedi in campo septem diebus, sicut mihi mandavit, et manducabam de floribus solummodo agri, de herbis facta est mihi esca in diebus illis. 4 Esd. 12:51
et factum est post dies septem, et somniavi somnium nocte. 4 Esd. 13:1
et ecce de mari ventus exsurgebat, ut conturbaret omnes fluctus eius. 4 Esd. 13:2
et vidi, et ecce convolabat ipse homo cum nubibus caeli. et ubi vultum suum convertebat ut consideraret, tremebant omnia quae sub eo videbantur. 4 Esd. 13:3
et ubicumque exiebat vox de ore eius, ardescebant omnes qui audiebant voces eius. sicut liquescit cera quando senserit ignem. 4 Esd. 13:4
et vidi post haec, et ecce congregabatur multitudo hominum, quorum non erat numerus, de quattuor ventis caeli, ut debellarent hominem qui ascenderat de mari. 4 Esd. 13:5
et vidi, et ecce sibimet ipso sculpsit montem magnum et volavit super eum. 4 Esd. 13:6
ego autem quaesivi videre regionem vel locum, unde sculptus esset mons, et non potui. 4 Esd. 13:7
et post haec vidi, et ecce omnes, qui congregati sunt ad eum ut expugnarent eum, timebant valde, tamen audebant pugnare. 4 Esd. 13:8
et ecce ut vidit impetum multitudinis venientis, non levavit manum suam neque frameam tenebat neque aliquod vas bellicosum, nisi solummodo vidi, 4 Esd. 13:9
quomodo emittit de ore suo sicut fluctum ignis, et de labiis eius spiritum flammae, et de lingua eius emittebat scintillas tempestatis. et commixta sunt simul omnia haec, fluctus et multitudo tempestat 4 Esd. 13:10
et concidit super multitudinis impetum quod paratum erat pugnare, et succendit omnes, ut subito nihil videretur de innumerabili multitudine nisi solummodo pulvis cineris et fumi odor. et vidi et extiti. 4 Esd. 13:11
et post haec vidi ipsum hominem descendentem de monte et advocantem ad se multitudinem aliam pacificam. 4 Esd. 13:12
et accedebant ad eum vultus hominum multorum, quorumdam gaudentium, quorumdam tristantium, aliqui vero alligati, aliqui adducentes ex eis qui offerebantur. et ego a multitudine pavoris expergefactus sum et deprecatus sum Altissimum et dixi: 4 Esd. 13:13
tu ab initio demonstrasti servo tuo mirabilia haec et dignum me habuisti, ut susciperes deprecationem meam. 4 Esd. 13:14
et nunc demonstra mihi adhuc et interpretationem somnii huius. 4 Esd. 13:15
sicut enim existimo in sensu meo, vae qui derelicti fuerint in diebus illis, et multo plus vae his qui non sunt derelicti. 4 Esd. 13:16
intellegentes quae sunt reposita in novissimis diebus, et non occurrentes eis. sed et qui derelicti sunt 4 Esd. 13:18
propter hoc vae, viderunt enim pericula magna et necessitates multas, sicut ostendunt somnia haec. 4 Esd. 13:19
attamen facilius est periclitantem venire in haec, quam pertransire sicut nubem a saeculo et non videre quae contigerunt in novissimo. et respondit ad me et dixit: 4 Esd. 13:20
et visionis interpretationem dicam tibi, sed et de quibus locutus es adaperiam tibi. 4 Esd. 13:21
quoniam dixisti de his qui derelicti sunt, et de his qui non derelicti sunt haec interpretatio: 4 Esd. 13:22
qui adferet periculum in illo tempore, ipse custodibit qui in periculo inciderint, qui habent operas et fidem ad Fortissimum. 4 Esd. 13:23
ipse est quem conservat Altissimus multis temporibus, qui per semet ipsum liberabit creaturam suam, et ipse disponet qui derelicti sunt. 4 Esd. 13:26
et quoniam vidisti de ore eius exire ut spiritum et ignem et tempestatem, 4 Esd. 13:27
et quoniam non tenebat frameam neque vas bellicosum, corrumpit enim impetum eius multitudinis quae venerat ad expugnare eum, haec interpretatio: 4 Esd. 13:28
et veniet excessus mentis super eos qui inhabitant terram. 4 Esd. 13:30
et in alisalio cogitabunt bellare, civitates civitatem et locus locum et gens ad gentem et regnum adversus regnum. 4 Esd. 13:31
et erit cum fient haec et contingent signa quae ante ostendi tibi, et tunc revelabitur Filius meus quem vidisti virum ascendentem. 4 Esd. 13:32
et erit quando audierint omnes gentes vocem eius, et derelinquet unusquisque regionem suam et bellum quod habent in alterutro, 4 Esd. 13:33
et colligetur in unum multitudo innumerabilis, sicut vidisti volentes venire et expugnare eum. 4 Esd. 13:34
Sion autem veniet et ostendetur omnibus parata et aedificata, sicut vidisti montem sculpi sine manibus. 4 Esd. 13:36
ipse autem Filius meus arguet quae advenerunt gentes impietates eorum, has quae tempestati adpropiaverunt, et inproperabit coram eis mala cogitamenta eorum et cruciamenta quibus incipient cruciari, 4 Esd. 13:37
quae adsimilatae sunt flammae, et perdet eos sine labore et legem quae igni adsimilata est. 4 Esd. 13:38
et quoniam vidisti eum colligentem ad se aliam multitudinem pacificam, 4 Esd. 13:39
haec sunt novem tribus, quae captivae factae sunt de terra sua in diebus Iosiae regis, quem captivum duxit Salmanassar rex Assyriorum, et transtulit eos trans Flumen, et translati sunt in terram aliam. 4 Esd. 13:40
ipsi autem sibi dederunt consilium hoc, ut derelinquerent multitudinem gentium, et proficiscerentur in ulteriorem regionem, ubi numquam quisquam inhabitavit ibi genus humanum. 4 Esd. 13:41
fecit enim eis tunc Altissimus signa, et statuit venas Fluminis usquequo transirent. 4 Esd. 13:44
per eam enim regionem erat via multa itineris anni unius et dimidii, nam regio illa vocatur Arzar et, 4 Esd. 13:45
tunc inhabitaverunt ibi usque in novissimo tempore. et nunc iterum coeperunt venire, 4 Esd. 13:46
sed et qui derelicti sunt de populo tuo, qui invenientur intra terminum meum 4 Esd. 13:48
et tunc ostendet eis multa plurima portenta. 4 Esd. 13:50
et dixi ego: Dominator Domine, hoc mihi ostende, propter quod vidi virum ascendentem de corde maris. et dixit mihi: 4 Esd. 13:51
haec est interpretatio somnii quem vidisti, et propter quod inluminatus es haec solus. 4 Esd. 13:53
dereliquisti enim tua et circa mea vacasti et legem meam exquisisti. 4 Esd. 13:54
vitam enim tuam disposuisti in sapientiam, et sensum tuum vocasti matrem. 4 Esd. 13:55
et propter hoc ostendi tibi haec, merces apud Altissimum. erit enim post alios tres dies, ad te alia loquar et exponam tibi gravia et mirabilia. 4 Esd. 13:56
et profectus sum et transii in campum, multum glorificans et laudans Altissimum de mirabilibus, quae per tempus faciebat, 4 Esd. 13:57
et quoniam gubernat tempora et quae sunt in temporibus inlata. et sedi ibi tribus diebus. 4 Esd. 13:58
et factum est tertio die, et ego sedebam sub quercu, 4 Esd. 14:1
et ecce vox exivit contra me de rubo et dixit: Ezra, Ezra. et dixi: ecce ego, Domine. et surrexi super pedes meos. et dixit ad me: 4 Esd. 14:2
revelans revelatus sum super rubum et locutus sum Moysi, quando populus meus serviebat in Aegypto. 4 Esd. 14:3
et misi eum et eduxi populum meum de Aegypto, et adduxi eum super montem Sina et detinebam eum apud me diebus multis. 4 Esd. 14:4
et enarravi ei mirabilia multa, et ostendi ei temporum secreta et temporum finem. et praecepi ei dicens: 4 Esd. 14:5
haec in palam facies verba et haec abscondes. 4 Esd. 14:6
et nunc tibi dico: 4 Esd. 14:7
signa quae demonstravi et somnia quae vidisti et interpretationes quas tu audisti in corde tuo repone ea. 4 Esd. 14:8
tu enim recipieris ab hominibus, et converteris residuum cum Filio meo et cum similibus tuis, usquequo finiantur tempora. 4 Esd. 14:9
quoniam saeculum perdidit iuventutem suam et tempora adpropinquant senescere. 4 Esd. 14:10
duodecim enim partibus divisum est saeculum, et transierunt eius decem iam et dimidium decimae partis, 4 Esd. 14:11
nunc ergo dispone domum tuam, et corripe populum tuum, et consolare humiles eorum, et renuntia iam corruptae vitae, 4 Esd. 14:13
et dimitte abs te mortales cogitationes, et proice abs te pondera humana, et exue te iam infirmam naturam, et repone in unam partem molestissima tibi cogitamenta, et festina transmigrare a temporibus his. 4 Esd. 14:14
prolongavit enim magis veritas et adpropinquavit mendacium, iam enim festinat aquila venire, quam vidisti in visionem. 4 Esd. 14:17
et respondi: dixi coram te, Domine. 4 Esd. 14:18
ecce enim ego abibo sicut praecepisti mihi, et corripiam praesentem populum. qui autem iterum nati fuerint, quis commonebit? 4 Esd. 14:19
positum est ergo saeculum in tenebris, et qui inhabitant in eo sine lumine, 4 Esd. 14:20
si enim inveni gratiam coram te, inmitte in me spiritum sanctum, et scribam omne quod factum est in saeculo ab initio, quae erant in lege tua scripta, ut possint homines invenire semitam, et qui voluerint vivere in novissimis vivant. 4 Esd. 14:22
et respondit ad me et dixit: vadens congrega populum et dices ad eos, ut non te quaerant diebus quadraginta. 4 Esd. 14:23
tu autem praepara tibi buxos multos et accipe tecum Saream, Dabriam, Selemiam, Ethanum et Asihel, quinque hos qui parati sunt ad scribendum velociter. 4 Esd. 14:24
et venies hic, et ego accendam in corde tuo lucernam intellectus, quae non extinguetur quoadusque finiantur quae incipies scribere. 4 Esd. 14:25
et cum perfeceris, quaedam palam facies, quaedam sapientibus absconse trades. in crastinum enim hac hora incipies scribere. 4 Esd. 14:26
et profectus sum, sicut mihi praecepit, et congregavi omnem populum et dixi: 4 Esd. 14:27
peregrinantes peregrinati sunt patres nostri ab initio in Aegypto, et liberati sunt inde. 4 Esd. 14:29
et acceperunt legem vitae quem non custodierunt, quem et vos post eos transgressi estis. 4 Esd. 14:30
et data est vobis terra in sortem in terra Sion, et vos et patres vestri iniquitatem fecistis et non servastis vias, quas vobis praecepit Altissimus. 4 Esd. 14:31
et nunc vos hic estis, et fratres vestri introrsus vestrum sunt. 4 Esd. 14:33
si ergo imperaveritis sensui vestro et erudieritis cor vestrum, vivi conservati eritis et post mortem misericordiam consequemini. 4 Esd. 14:34
iudicium enim post mortem veniet, quando iterum revivescemus, et tunc iustorum nomina parebunt et impiorum facta ostendentur. 4 Esd. 14:35
et accepi quinque viros, sicut mandavit mihi, et profecti sumus in campo et mansimus ibi. 4 Esd. 14:37
et factus sum in crastinum, et ecce vox vocavit me dicens: Ezra, aperi os tuum et bibe quod te potiono. 4 Esd. 14:38
et aperui os meum, et ecce calix plenus porrigebatur mihi; hoc erat plenum sicut aqua, color autem eius ut ignis similis. 4 Esd. 14:39
et accepi et bibi, et in eo cum bibissem cor meum eructabatur intellectum et in pectus meum increscebat sapientia. nam spiritus meus conservabat memoriam, 4 Esd. 14:40
et apertum est os meum et non est clausum amplius. 4 Esd. 14:41
Altissimus autem dedit intellectum quinque viris, et scripserunt quae dicebantur ex successione notis quas non sciebant, et sederunt quadraginta diebus. ipsi autem per diem scribebant, 4 Esd. 14:42
nocte autem manducabant panem; ego autem per diem loquebar et nocte non tacebam. 4 Esd. 14:43
et factum est cum conpleti essent quadraginta dies, et locutus est Altissimus dicens: priora quae scripsisti in palam pone, et legant digni et indigni. 4 Esd. 14:45
in his enim est vena intellectus et sapientiae fons et scientiae flumen. et feci sic. 4 Esd. 14:47
et fac in carta scribi eos, quoniam fideles et veri sunt. 4 Esd. 15:2
ecce ego induco, dicit Dominus, super orbem terrarum mala, gladium et famem et mortem et interitum, 4 Esd. 15:5
propter quod superposuit iniquitas omnem terram et adimpletae sunt operationes eorum. 4 Esd. 15:6
iam non silebo impietates eorum quae inreligiose agunt, nec sustinebo in his quae inique exercent. ecce sanguis innoxius et iustus clamat ad me, et animae iustorum clamant perseveranter. 4 Esd. 15:8
vindicans vindicabo illos, dicit Dominus, et accipiam omnem sanguinem innocuum ex illis ad me. 4 Esd. 15:9
sed educam eum in manu potenti et brachio excelso, et percutiam Aegyptum plaga sicut prius, et corrumpam terram omnem eius. 4 Esd. 15:11
lugeat Aegyptus et fundamenta eius a plaga verberati et mastigati quam inducet Dominus. 4 Esd. 15:12
lugeant cultores operantes terram, quoniam deficient semina eorum et vastabuntur ligna eorum ab uredine et grandine et a sidus terribile. 4 Esd. 15:13
vae saeculo et qui habitant in eum. 4 Esd. 15:14
quia adpropinquavit gladius et extritio illorum, et exsurget gens contra gentem ad pugnam, et romphea in manibus eorum. 4 Esd. 15:15
erit enim constabilitio hominibus, alisalios supervalescentes non curabunt regem suum et principem megestanorum suorum in potentia sua. 4 Esd. 15:16
concupiscet enim homo in civitatem ire et non poterit. 4 Esd. 15:17
non miserebitur homo proximo suo ad irritum faciendum in domos eorum in gladium, ad diripiendas substantias eorum propter famem panis et tribulationem multam. 4 Esd. 15:19
ecce ego convoco, dicit Deus, omnes reges terrae ad movendum, qui sunt a borea et a noto et ab euro et a libano, ad convertendos in se et reddere quae dederunt illis. 4 Esd. 15:20
sicut faciunt usque hodie electis meis, sic faciam et reddam in sinum ipsorum. haec dicit Dominus Deus: 4 Esd. 15:21
et exiit ignis ab ira eius et devoravit fundamenta terrae et peccatores quasi stramen incensum. 4 Esd. 15:23
vae eis qui peccant et non observant mandata mea, dicit Dominus, 4 Esd. 15:24
novit Deus qui peccant in eum, propterea tradet eos in mortem et in occisionem. 4 Esd. 15:26
iam enim venerunt super orbem terrarum mala, et manebitis in illis; non enim liberabit vos Deus, propter quod peccastis in eum. 4 Esd. 15:27
ecce visio horribilis, et facies illius ab oriente. 4 Esd. 15:28
et exient nationes draconum Arabum in curris multis, et sibilatus eorum a die itineris fertur super terram, ut etiam timeant et trepidentur omnes qui illos audient. 4 Esd. 15:29
Carmonii insanientes in ira exient de silva et advenient in virtute magna et constabunt in pugnam cum illis et vastabunt portionem terrae Assyriorum in dentibus suis. 4 Esd. 15:30
et post haec supervalescet draco nativitatis memoria suae, et si converterint se conspirantes in virtute magna ad persequendos eos, 4 Esd. 15:31
et isti turbabuntur et silebunt in virtute illorum et convertent pedes suos in fugam, 4 Esd. 15:32
et a territorio Assyriorum subsessor subsedebit eos et consumet unum ex illis, et erit timor et tremor in exercitum illorum et inconstabilitio in regno illorum. 4 Esd. 15:33
ecce nubs ab oriente et a septentrione usque ad meridianum, et facies illorum horrida valde, plena irae et procellae. 4 Esd. 15:34
et conlident se invicem et effundent sidus copiosum super terram et sidus illorum, et erit sanguis a gladio usque ad ventrem equi 4 Esd. 15:35
et femur hominis et suffraginem cameli. et erit timor et tremor multus super terram, 4 Esd. 15:36
et horrebunt qui videbunt iram illam, et tremor adprehendet illos. et post haec movebuntur nimbi copiosi 4 Esd. 15:37
a meridiano et septentrione, et portio alia ab occidente. 4 Esd. 15:38
et superinvalescent venti ab oriente et recludent eum et nubem quam suscitavit in ira, et sidus ad faciendam exteritionem ab orientalem notum et occidentem violabitur. 4 Esd. 15:39
et exaltabuntur nubes magnae et validae plenae irae et sidus, ut exterant omnem terram et inhabitantes eam, et fundent super omnem altum et eminentem sidus terribile. 4 Esd. 15:40
ignem et grandinem et rompheas volantes et aquas multas, ut etiam impleantur omnes campi et omnes rivi a plenitudine aquarum illarum. 4 Esd. 15:41
et demolient civitates et muros et montes et colles et ligna silvarum et faena pratorum et frumenta eorum. 4 Esd. 15:42
et transibunt constanter usque Babylonem et exterent eam. 4 Esd. 15:43
convenient ad ipsam et circuibunt eam et effundent sidus et omnem iram super eam, et subibit pulvis et fumus usque ad caelum, et omnes in circuitu lugebunt eam, 4 Esd. 15:44
et qui subremanserint servientes his qui eam exteruerunt. 4 Esd. 15:45
et tu Asia consors in specie Babylonis et gloria personae eius, 4 Esd. 15:46
vae tibi, misera, propter quod adsimilasti ei, ornasti filias tuas in fornicatione ad placendum et gloriandum in amatoribus tuis, qui te cupierunt semper fornicari. 4 Esd. 15:47
odibilem imitata es in omnibus operibus eius et adinventionibus eius. propterea dicit Deus: 4 Esd. 15:48
inmittam tibi mala, viduitatem, paupertatem et famem et gladium et pestem ad devastandas domos tuas, ad violationem et mortem. et gloria virtutis tuae 4 Esd. 15:49
et infirmaberis et paupera a plaga et mastigata a vulneribus, ut non possis tuos suscipere potentes et amatores. 4 Esd. 15:51
nisi occidisses electos meos in omni tempore, exultans percussione manuum et dicens, super mortem eorum cum inebriata es: 4 Esd. 15:53
sicut facies electis meis, dicit Dominus, sic faciet tibi Deus et tradet te in malis. 4 Esd. 15:56
et nati tui fame interient, et tu romphea cades, et civitates tuae conterentur, et omnes tui in campo gladio cadent. 4 Esd. 15:57
et qui sunt in montibus fame peribunt, et manducabunt carnes suas et sanguinem bibent a fame panis et siti aquae. 4 Esd. 15:58
propter priora misera es et iterum excipies mala. 4 Esd. 15:59
et in transitum adlident civitatem oditam et exterent eam, portionem aliquam gloriae tuae et territorii tui, dum revertuntur a Babylonia. 4 Esd. 15:60
extrita illis eris in stramine, et ipsi tibi erunt ignis. 4 Esd. 15:61
omnes hii comedunt te et civitates tuas et territoria tua et montes, et omnem silvam tuam et ligna pomifera igne consument. 4 Esd. 15:62
et natos tuos captivabunt et honestatem tuam spoliabunt et gloriam faciei tuae exterminabunt. 4 Esd. 15:63
vae tibi, Babylon et Asia, vae tibi, Aegypte et Syria. 4 Esd. 16:1
praecingite vos saccos, plangite filios vestros et dolete de his, quia adpropinquavit contritio vestra. 4 Esd. 16:2
inmissus est gladius vobis, et quis est qui avertat eum. 4 Esd. 16:3
inmissus est vobis ignis, et quis est qui extinguat eum. 4 Esd. 16:4
inmissa sunt vobis mala, et quis est qui recutiet ea? 4 Esd. 16:5
Dominus Deus mittit mala, et quis recutiet ea? 4 Esd. 16:8
et exiet ignis ex iracundia eius, et quis est qui extinguat eum? 4 Esd. 16:9
coruscabit, et quis non timebit? tonabit, et quis non horrebit? 4 Esd. 16:10
tremet terra a fundamento eius, mare fluctuatur de profundo, et fluctus eius turbabuntur et pisces eius a facie Domini et a gloria virtutis eius, 4 Esd. 16:12
quoniam fortis gloriae qui tendit sagittam, et acumen eius acutum, quae dimissa est ab eo, non deficiet missa super fines terrae. 4 Esd. 16:13
ecce mittuntur mala et non revertentur, donec venient super terram. 4 Esd. 16:14
et ignis incendetur et non extinguetur, donec excomedat frumenta terrae. 4 Esd. 16:15
initium gemitus et copiosi suspirantium, initium famis et multi disperient, initium belli et timebunt potestates, initium malor 4 Esd. 16:18
ecce famis plaga dimissa est, et tribulatio eius tamquam mastix, castigatio in disciplina. 4 Esd. 16:20
et super his omnibus non se avertent ab iniquitatibus suis nec super has plagas memorantur sempiterna. 4 Esd. 16:21
ecce erit annonae vilitas in brevi super terram, ut putent sibi esse directam pacem. tunc superflorescent mala super terram, gladius et famis. 4 Esd. 16:22
et aporiant vitam super terram, et gladius dispersit quae superaverint a fame. 4 Esd. 16:23
et mortui quasi stercora proicientur, et non habent qui consolentur eos. et derelinquetur deserta terra, et civitates eius demolientur. 4 Esd. 16:24
non derelinquetur agricola, qui colit terram et qui seminat eam. 4 Esd. 16:25
ligna fructiferabunt, et quis vindemiet illa? 4 Esd. 16:26
et uva tradet se ad vindemiam, et quis adligabit eam? erit enim et locis desertio multa. 4 Esd. 16:27
relinquentur enim decem de civitate et duo ex agro, qui absconderint se in silva et in fissuras petrarum. 4 Esd. 16:29
aut sicut in vinea vindemiata et subremanet racemus patens ab scrutantibus vindemiam diligenter, 4 Esd. 16:31
et relinquetur deserta terra, et agri eius inveteraverunt, et viae eius et omnes semitae germinabunt spinas, eo quod non transient oves per eam. 4 Esd. 16:33
sponsi earum in bello consumentur, et viri earum in fame exterentur. 4 Esd. 16:35
audite vero ista et cognoscite, ea servi Domini. 4 Esd. 16:36
ecce adpropinquant mala et non tardantur. 4 Esd. 16:38
quemadmodum praegnans in nono mense filium suum in adpropinquante hora partus eius, ante horas duas vel tres gementes dolores circum ventrem eius, et prodiente infante de ventre non tardabit uno puncto, 4 Esd. 16:39
sic non morabuntur mala ad prodiendum super terram, et saeculum gemet et dolores circumtenent illum. 4 Esd. 16:40
qui vendit, quasi qui fugiet; et qui emit, quasi qui perditurus; 4 Esd. 16:42
qui mercatur, quasi qui fructum non capiat; et qui aedificat, quasi non habitaturus; 4 Esd. 16:43
qui seminat, quasi non messem facturus; et qui putat, quasi non vindemiaturus; 4 Esd. 16:44
qui nubunt, sic quasi filios non facturi; et qui non nubunt, sic quasi vidui. 4 Esd. 16:45
fructus enim illorum alienigenae metent et substantiam illorum rapient et domos evertent et filios eorum captivabunt, quia in captivitate et fame generant natos suos 4 Esd. 16:47
et qui negotiantur negotiantur in rapina. quamdiu exornant civitates et domos suas et possessiones et personas suas, 4 Esd. 16:48
quomodo zelatur fornicaria mulierem idoneam et bonam valde, 4 Esd. 16:50
sic zelabitur iustitia iniquitatem cum exornat se, et accusat eam in faciem, cum venerit qui defendat exquirentem omnem peccatum super terram. 4 Esd. 16:51
quoniam ecce adhuc pusillum, et tolletur iniquitas a terra et iustitia regnabit in nos. 4 Esd. 16:53
non dicat peccator non se peccasse quoniam carbones ignis conburet super caput eius qui dicit: non peccavi coram Deo et gloria ipsius. 4 Esd. 16:54
ecce Dominus cognoscit omnia opera hominis et adinventiones illorum et cogitatum illorum et corda illorum. 4 Esd. 16:55
qui dixit: fiat terra, et facta est, fiat caelum, et factum est, 4 Esd. 16:56
et in verbo illius stellae fundatae sunt, et novit numerum stellarum, 4 Esd. 16:57
qui scrutat abyssum et thesauros illorum, qui metitus est mare et conceptum eius, 4 Esd. 16:58
qui conclusit mare in medio aquarum et suspendit terram super aquam verbo suo, 4 Esd. 16:59
qui extendit caelum quasi cameram et super aquas fundavit eum, 4 Esd. 16:60
qui posuit in deserto fontes aquarum et super vertices montium lacus ad emittendum flumina ab eminenti ut potaret terra, 4 Esd. 16:61
qui finxit hominem et posuit cor in medio corporis et misit ei spiritum et vitam et intellectum 4 Esd. 16:62
et spiramentum Dei omnipotentis, qui fecit omnia et scrutinat absconsa in absconsis; certe 4 Esd. 16:63
hic novit adinventionem vestram et quae cogitatis in cordibus vestris. vae peccantibus et volentibus occultare peccata sua. 4 Esd. 16:64
propter quod Dominus scrutinando scrutinabit omnia opera eorum et traducet vos omnes. 4 Esd. 16:65
et vos confusi eritis, cum processerint peccata vestra coram hominibus, et iniquitates erint quae accusatores stabunt in die illo. 4 Esd. 16:66
quid facietis aut quomodo abscondetis peccata vestra coram Domino et gloria eius? 4 Esd. 16:67
ecce iudex Deus, timete eum, et desinite a peccatis vestris et obliviscimini iniquitates vestras iam agere eas sempiterno, et Deus educabit vos et liberabit de omni tribulatione. 4 Esd. 16:68
ecce enim incenditur ardor super vos turbae copiosae, et rapient quosdam ex vobis et cibabunt idolis occisam. 4 Esd. 16:69
et qui consenserint eis, erunt illis in derisum et in inproperium et in conculcationem. 4 Esd. 16:70
erit enim Lociis et in vicinas civitates exsurrectio multa super timentes Dominum. 4 Esd. 16:71
erunt quasi insani neminem parcentes ad diripiendum et devastandum adhuc timentes Dominum, 4 Esd. 16:72
quia devastabunt et diripient substantias eorum et de domo sua eos eicient, 4 Esd. 16:73
audite, electi mei, dicit Dominus, ecce adsunt dies tribulationis, et de his liberabo vos. 4 Esd. 16:75
et qui servatis mandata et praecepta mea, dicit Dominus Deus, ne praeponderent vos peccata vestra nec superelevent se iniquitates vestrae. 4 Esd. 16:77
vae qui constringuntur a peccatis suis et obteguntur ab iniquitatibus suis, quemadmodum ager constringitur a silva et spinis tegitur semita eius, per quam non transiet homo, et excluditur et mittitur ad devorationem ignis. 4 Esd. 16:78
et quis adnuntiabit Domino meo ipse Dominus ipse omnium exaudiet Psx. 151:2
ipse misit angelum suum et tulit me de ovibus patris mei et unxit me in misericordia unctionis suae Psx. 151:3
fratres mei boni et magni et non fuit beneplacitum in eis Domino Psx. 151:4
exivi obviam alienigenae et maledixit mihi in simulacris suis Psx. 151:5
ego autem evaginato ab eo ipsius gladio amputavi caput eius et abstuli obprobrium de filiis Israhel Psx. 151:6
gratia vobis et pax a Deo Patre et Domino Iesu Christo. Lao. 1:2
gratias ago Christo per omnem orationem meam, quod permanentes estis in eo et perseverantes in operibus eius, promissum expectantes in diem iudicii. Lao. 1:3
et nunc faciet Deus, ut qui sunt ex me ad profectum veritatis evangelii deservientes et facientes benignitatem operum quae salutis vitae aeternae Lao. 1:5
et nunc palam sunt vincula mea quae patior in Christo; quibus laetor et gaudeo. Lao. 1:6
et hoc mihi est ad salutem perpetuam; quod ipsum factum orationibus vestris et administrantem Spiritum Sanctum, sive per vitam sive per mortem. Lao. 1:7
est enim mihi vere vita in Christo et mori gaudium. Lao. 1:8
et in ipsum in vobis faciet misericordiam suam, ut eandem dilectionem habeatis et sitis unianimes. Lao. 1:9
ergo, dilectissimi, ut audistis praesentia mei, ita retinete et facite in timore Dei, et erit vobis vita in aeternum; Lao. 1:10
et facite sine retractu quaecumque facitis. Lao. 1:12
et quod est, dilectissimi, gaudete in Christo. et praecavete sordidos in lucro. Lao. 1:13
omnes sint petitiones vestrae palam apud Deum. et estote firmi in sensu Christi. Lao. 1:14
et quae integra et vera et pudica et iusta et amabilia facite. Lao. 1:15
et quae audistis et accepistis, in corde retinete, et erit vobis pax. Lao. 1:16
et facite legi Colosensium vobis. Lao. 1:20