Haller's Concordance: SAPIENTIAM

• dedique ei socium Hooliab filium Achisamech de tribu Dan et in corde omnis eruditi posui sapientiam ut faciant cuncta quae praecepi tibi Ex. 31:6
• fecit ergo Beselehel et Hooliab et omnis vir sapiens quibus dedit Dominus sapientiam et intellectum ut scirent fabre operari quae in usus sanctuarii necessaria sunt et quae praecepit Dominus Ex. 36:1
• cumque vocasset eos Moses et omnem eruditum virum cui dederat Deus sapientiam et qui sponte sua obtulerant se ad faciendum opus Ex. 36:2
• ut verterem figuram sermonis huius servus tuus Ioab praecepit istud tu autem domine mi sapiens es sicut habet sapientiam angelus Dei ut intellegas omnia super terram 2 Ki. 14:20
• facies ergo iuxta sapientiam tuam et non deduces canitiem eius pacifice ad inferos 3 Ki. 2:6
• et dixit Deus Salomoni quia postulasti verbum hoc et non petisti tibi dies multos nec divitias aut animam inimicorum tuorum sed postulasti tibi sapientiam ad discernendum iudicium 3 Ki. 3:11
• audivit itaque omnis Israhel iudicium quod iudicasset rex et timuerunt regem videntes sapientiam Dei esse in eo ad faciendum iudicium 3 Ki. 3:28
• dedit quoque Deus sapientiam Salomoni et prudentiam multam nimis et latitudinem cordis quasi harenam quae est in litore maris 3 Ki. 4:29
• et praecedebat sapientia Salomonis sapientiam omnium Orientalium et Aegyptiorum 3 Ki. 4:30
• et veniebant de cunctis populis ad audiendam sapientiam Salomonis et ab universis regibus terrae qui audiebant sapientiam eius 3 Ki. 4:34
• dedit quoque Dominus sapientiam Salomoni sicut locutus est ei et erat pax inter Hiram et Salomonem et percusserunt foedus ambo 3 Ki. 5:12
• videns autem regina Saba omnem sapientiam Salomonis et domum quam aedificaverat 3 Ki. 10:4
• beati viri tui et beati servi tui hii qui stant coram te semper et audiunt sapientiam tuam 3 Ki. 10:8
• et universa terra desiderabat vultum Salomonis ut audiret sapientiam eius quam dederat Deus in corde eius 3 Ki. 10:24
• da mihi sapientiam et intellegentiam ut egrediar coram populo tuo et ingrediar quis enim potest hunc populum tuum digne qui tam grandis est iudicare 2 Par. 1:10
• dixit autem Deus ad Salomonem quia hoc magis placuit cordi tuo et non postulasti divitias et substantiam et gloriam neque animas eorum qui te oderunt sed nec dies vitae plurimos petisti autem sapientiam et scientiam ut iudicare possis populum meum super quem constitui te regem 2 Par. 1:11
• quod postquam vidit sapientiam scilicet Salomonis et domum quam aedificaverat 2 Par. 9:3
• beati viri tui et beati servi tui hii qui adsistunt coram te in omni tempore et audiunt sapientiam tuam 2 Par. 9:7
• omnesque reges terrarum desiderabant faciem videre Salomonis ut audirent sapientiam quam dederat Deus in corde eius 2 Par. 9:23
• tu autem Ezras secundum sapientiam Dei tui quae est in manu tua constitue iudices et praesides ut iudicent omni populo qui est trans Flumen his videlicet qui noverunt legem Dei tui sed et inperitos docete libere 1 Esd. 7:25
• placuerunt autem omnia verba haec coram Holoferne et coram pueris eius et mirabantur ad sapientiam eius et dicebant alter ad alterum Jud. 11:18
• cui dedisti consilium forsitan illi qui non habet sapientiam et prudentiam tuam ostendisti plurimam Job 26:3
• sperabam enim quod aetas prolixior loqueretur et annorum multitudo doceret sapientiam Job 32:7
• ne forte dicatis invenimus sapientiam Deus proiecit eum non homo Job 32:13
• quod si non habes audi me tace et docebo te sapientiam Job 33:33
• quis posuit in visceribus hominis sapientiam vel quis dedit gallo intellegentiam Job 38:36
• numquid per sapientiam tuam plumescit accipiter expandens alas suas ad austrum Job 39:26
• lex Domini inmaculata convertens animam testimonium Domini fidele sapientiam praestans parvulis Ps. 19:7
• fe os iusti meditabitur sapientiam et lingua eius loquetur iudicium Ps. 37:30
• ut erudiret principes eius secundum voluntatem suam et senes eius sapientiam doceret Ps. 105:22
• ad sciendam sapientiam et disciplinam Pr. 1:2
• timor Domini principium scientiae sapientiam atque doctrinam stulti despiciunt Pr. 1:7
• ut audiat sapientiam auris tua inclina cor tuum ad noscendam prudentiam Pr. 2:2
• si enim sapientiam invocaveris et inclinaveris cor tuum prudentiae Pr. 2:3
• quia Dominus dat sapientiam et ex ore eius scientia et prudentia Pr. 2:6
• beatus homo qui invenit sapientiam et qui affluit prudentia Pr. 3:13
• posside sapientiam posside prudentiam ne obliviscaris neque declines a verbis oris mei Pr. 4:5
• principium sapientiae posside sapientiam et in omni possessione tua adquire prudentiam Pr. 4:7
• fili mi adtende sapientiam meam et prudentiae meae inclina aurem tuam Pr. 5:1
• vade ad formicam o piger et considera vias eius et disce sapientiam Pr. 6:6
• os iusti parturiet sapientiam lingua pravorum peribit Pr. 10:31
• quaerit derisor sapientiam et non inveniet doctrina prudentium facilis Pr. 14:6
• posside sapientiam quia auro melior est et adquire prudentiam quia pretiosior est argento Pr. 16:16
• quid prodest habere divitias stultum cum sapientiam emere non possit Pr. 17:16
• veritatem eme et noli vendere sapientiam et doctrinam et intellegentiam Pr. 23:23
• propter peccata terrae multi principes eius et propter hominis sapientiam et horum scientiam quae dicuntur vita ducis longior erit Pr. 28:2
• vir qui amat sapientiam laetificat patrem suum qui autem nutrit scorta perdet substantiam Pr. 29:3
• virga atque correptio tribuet sapientiam puer autem qui dimittitur voluntati suae confundet matrem suam Pr. 29:15
• non didici sapientiam et non novi sanctorum scientiam Pr. 30:3
• cogitavi in corde meo abstrahere a vino carnem meam ut animum meum transferrem ad sapientiam devitaremque stultitiam donec viderem quid esset utile filiis hominum quod facto opus est sub sole numero dierum vitae suae Eccl. 2:3
• transivi ad contemplandam sapientiam erroresque et stultitiam quid est inquam homo ut sequi possit regem factorem suum Eccl. 2:12
• homini bono in conspectu suo dedit Deus sapientiam et scientiam et laetitiam peccatori autem dedit adflictionem et curam superfluam ut addat et congreget et tradat ei qui placuit Deo sed et hoc vanitas et cassa sollicitudo mentis Eccl. 2:26
• lustravi universa animo meo ut scirem et considerarem et quaererem sapientiam et rationem et ut cognoscerem impietatem stulti et errorem inprudentium Eccl. 7:25
• et adposui cor meum ut scirem sapientiam et intellegerem distentionem quae versatur in terra est homo qui diebus ac noctibus somnum oculis non capit Eccl. 8:16
• hanc quoque vidi sub sole sapientiam et probavi maximam Eccl. 9:13
• inventusque in ea vir pauper et sapiens liberavit urbem per sapientiam suam et nullus deinceps recordatus est hominis illius pauperis Eccl. 9:15
• et dicebam ego meliorem esse sapientiam fortitudine quomodo ergo sapientia pauperis contempta est et verba eius non sunt audita Eccl. 9:16
• sapientiam enim et disciplinam qui abicit infelix est et vacua est spes illorum et labores sine fructu et inhabitabilia opera illorum sunt Wis. 3:11
• ad vos ergo reges sunt hi sermones mei ut discatis sapientiam et non excidatis Wis. 6:10
• si ergo delectamini sedibus et stemmatibus reges populi diligite sapientiam ut in perpetuum regnetis Wis. 6:22
• illi enim succedit nox sapientiam autem non vincit malitia Wis. 7:30
• et si iustitiam quis diligit labores huius magnas habent virtutes sobrietatem enim et sapientiam docet et iustitiam et virtutem quibus utilius nihil est in vita hominibus Wis. 8:7
• da mihi sedium tuarum adsistricem sapientiam et noli me reprobare a pueris tuis Wis. 9:4
• sensum autem tuum quis scivit nisi tu dederis sapientiam et miseris sanctum spiritum tuum de altissimis Wis. 9:17
• et per sapientiam sanati sunt Wis. 9:19
• sapientiam enim praetereuntes non tantum in hoc lapsi sunt ut ignorarent bona sed et insipientiae suae reliquerunt hominibus memoriam ut in his quae peccaverunt nec latere potuissent Wis. 10:8
• <[1] multorum nobis et magnorum per Legem et Prophetas aliosque qui secuti sunt illos sapientiam demonstratam, in quibus oportet laudare Israhel doctrinae et sapientiae causa; quia non solum ipsos loquentes necesse est peritos, sed etiam extraneos posse et dicentes et scribentes doctissimos fieri. [2] avus meus Iesus postquam se amplius dedit ad diligentiam lectionis Legis et Prophetarum et aliorum librorum qui nobis a parentibus nostris traditi sunt, volui et ipse scribere aliquid horum quae ad doctrinam et sapientiam pertinent, ut desiderantes discere et illorum periti facti magis magisque adtendant animo et confirmentur ad legitimam vitam. [3] hortor itaque venire vos cum benevolentia et adtentiore studio lectionem facere, et veniam habere in illis in quibus videmur sequentes imaginem sapientiae et deficere in verborum conpositione. nam deficiunt verba hebraica quando translata fuerint ad alteram linguam; non solum autem haec, sed et ipsa Lex et Prophetae ceteraque librorum non parvam habent differentiam quando inter se dicuntur. [4] nam in octavo et tricesimo anno temporibus Ptolomei Euergetis regis, postquam perveni in Aegyptum et cum multum temporis ibi fecissem, inveni libros relictos non parvae neque contemnendae doctrinae. [5] itaque bonum et necessarium putavi et ipse aliquam addere diligentiam et laborem interpretandi istum librum; et multa vigilia adtuli doctrinam in spatio temporis, ad illa quae ad finem ducunt librum dare, et illis qui volunt animum intendere et discere quemadmodum oporteat instituere mores qui secundum legem Domini proposuerunt vitam agere>. omnis sapientia a Deo Domino est et cum illo fuit semper et est ante aevum Sir. 1:1
• sapientiam Dei praecedentem omnia quis investigavit Sir. 1:3
• concupiscens sapientiam conserva iustitiam et Deus praebebit illam tibi Sir. 1:33
• cor sapiens intellegitur in sapientia et auris bona audiet cum omni concupiscentia sapientiam Sir. 3:31
• nec retineas verbum in tempus salutis non abscondas sapientiam tuam in decore eius Sir. 4:28
• fili a iuventute tua excipe doctrinam et usque ad canos invenies sapientiam Sir. 6:18
• edicam in aequitate disciplinam et scrutabor enarrare sapientiam et in verbis meis adtende in corde tuo et dico in aequitate spiritus virtutes quas posuit Deus in opera sua ab initio et in veritate enuntio scientiam eius Sir. 16:25
• omnis astutus agnovit sapientiam et invenienti eam dabit confessionem Sir. 18:28
• melius in hominibus qui abscondent insipientiam suam quam qui abscondunt sapientiam suam Sir. 20:33
• cor fatui quasi vas confractum et omnem sapientiam non tenebit Sir. 21:17
• qui implet quasi Phison sapientiam et sicut Tigris in diebus novorum Sir. 24:35
• adhuc doctrinam quasi prophetiam effundam et relinquam illam quaerentibus sapientiam et non desinam in progenies illorum usque in aevum sanctum Sir. 24:46
• quam magnus qui invenit sapientiam et scientiam sed non est super timentem Deum Sir. 25:13
• sapientiam scribe in tempore vacuitatis et qui minoratur actu sapientiam percipiet qua sapientia replebitur Sir. 38:25
• sapientiam omnium antiquorum exquiret et in prophetiis vacabit Sir. 39:1
• conlaudabunt multi sapientiam eius et usque in saeculum non delebitur Sir. 39:12
• sapientiam eius enarrabunt gentes et laudem eius nuntiabit ecclesia Sir. 39:14
• defecto aetate et cui de omnibus cura est et incredibili qui perdit sapientiam Sir. 41:4
• melior est homo qui abscondit stultitiam suam quam homo qui abscondit sapientiam suam Sir. 41:18
• omnia autem Dominus fecit et pie agentibus dedit sapientiam Sir. 43:37
• sapientiam ipsorum narrent populi laudem eorum nuntiet ecclesia Sir. 44:15
• et testamentum David regi filio Iesse de tribu Iuda hereditas ipsi et semini eius ut daret sapientiam in cor nostrum iudicare gentem suam in iustitia ne abolerentur bona ipsorum et gloriam eorum in gentem ipsorum aeternam fecit Sir. 45:31
• doctrinam sapientiae et disciplinae scripsi in codice isto Iesus filius Sirach Hierosolymita qui renovavit sapientiam de corde suo Sir. 50:29
• cum adhuc iunior sum priusquam oberrem quaesivi sapientiam palam in oratione mea Sir. 51:18
• multam inveni in me ipso sapientiam multum profeci in ea Sir. 51:22
• dans mihi sapientiam dabo gloriam Sir. 51:23
• eo quod non haberent sapientiam et perierunt propter insipientiam suam Bar. 3:28
• elevatum est cor tuum in decore tuo perdidisti sapientiam tuam in decore tuo in terram proieci te ante faciem regum dedi te ut cernerent te Ezec. 28:17
• Et ipse mutat tempora, et aetates: transfert regna, atque constituit: dat sapientiam sapientibus, et scientiam intelligentibus disciplinam: Dan. 2:21
• Tibi Deus patrum nostrorum confiteor, teque laudo: quia sapientiam, et fortitudinem dedisti mihi: et nunc ostendisti mihi quae rogavimus te, quia sermonem regis aperuisti nobis. Dan. 2:23
• Emath quoque in terminis eius et Tyrus et Sidon adsumpserunt quippe sibi sapientiam valde Zach. 9:2
• et ut sapientiam habens obtulit sacrificium dedicationis et consummationis templi 2 Ma. 2:9
• regina austri surget in iudicio cum generatione ista et condemnabit eam quia venit a finibus terrae audire sapientiam Salomonis et ecce plus quam Salomon hic Mt. 12:42
• regina austri surget in iudicio cum viris generationis huius et condemnabit illos quia venit a finibus terrae audire sapientiam Salomonis et ecce plus Salomone hic Lk. 11:31
• ego enim dabo vobis os et sapientiam cui non poterunt resistere et contradicere omnes adversarii vestri Lk. 21:15
• et eripuit eum ex omnibus tribulationibus eius et dedit ei gratiam et sapientiam in conspectu Pharaonis regis Aegypti et constituit eum praepositum super Aegyptum et super omnem domum suam Acts 7:10
• scriptum est enim perdam sapientiam sapientium et prudentiam prudentium reprobabo 1 Cor. 1:19
• ubi sapiens ubi scriba ubi conquisitor huius saeculi nonne stultam fecit Deus sapientiam huius mundi 1 Cor. 1:20
• nam quia in Dei sapientia non cognovit mundus per sapientiam Deum placuit Deo per stultitiam praedicationis salvos facere credentes 1 Cor. 1:21
• quoniam et Iudaei signa petunt et Graeci sapientiam quaerunt 1 Cor. 1:22
• ipsis autem vocatis Iudaeis atque Graecis Christum Dei virtutem et Dei sapientiam 1 Cor. 1:24
• sapientiam autem loquimur inter perfectos sapientiam vero non huius saeculi neque principum huius saeculi qui destruuntur 1 Cor. 2:6
• sed loquimur Dei sapientiam in mysterio quae abscondita est quam praedestinavit Deus ante saecula in gloriam nostram 1 Cor. 2:7
• si quis autem vestrum indiget sapientiam postulet a Deo qui dat omnibus affluenter et non inproperat et dabitur ei Jas. 1:5
• et Domini nostri longanimitatem salutem arbitramini sicut et carissimus frater noster Paulus secundum datam sibi sapientiam scripsit vobis 2 Pet. 3:15
• dicentium voce magna dignus est agnus qui occisus est accipere virtutem et divinitatem et sapientiam et fortitudinem et honorem et gloriam et benedictionem Apoc. 5:12
• et hic est sensus qui habet sapientiam septem capita septem montes sunt super quos mulier sedet et reges septem sunt Apoc. 17:9
• et secundo loco sedebit a Dario propter sapientiam suam et cognatus Darii vocabitur. 3 Esd. 3:7
• benedictus es qui dedisti mihi sapientiam, et tibi confiteor, Domine patrum nostrorum. 3 Esd. 4:60
• tu autem Ezras, secundum sapientiam Dei constitue iudices et arbitros in tota Syria et Foenice, et omnes qui legem Dei tui noverunt docebis, 3 Esd. 8:26
• vitam enim tuam disposuisti in sapientiam, et sensum tuum vocasti matrem. 4 Esd. 13:55